Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 121/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-05-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odmówiono przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi
Powołane przepisy: article: art. 86,87
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K.-M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 14 listopada 2013 r. znak: [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc maj 2004 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę D. K.-M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 14 listopada 2013 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc maj 2004 r., z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi.

Wnioskiem z dnia 18 kwietnia 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący zwrócił się o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że w skardze nie wskazał swojego adresu do korespondencji ani też adresu zamieszkania. W odpowiedzi na skargę organ posłużył się natomiast adresem zamieszkania skarżącego tj. ul. K. w K. W toku prowadzonego postępowania administracyjnego korespondencja organu była zaś kierowana na adres do korespondencji tj. ul. B., K.. Adres do korespondencji był zatem znany Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie z akt administracyjnych sprawy. Wezwanie z Sądu skierowano jednak na inny adres (tj. ul. K. w K.), pod którym skarżący nie odbiera korespondencji. Skarżący podniósł nadto, że nie został powiadomiony o doręczeniu korespondencji przez osobę, która ją odebrała, gdyż nie ma z nią żadnego kontaktu. Tym samym skarżący nie miał możliwości dowiedzenia się o skierowanym do niego wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

W ocenie skarżącego nieprawidłowe doręczenie wezwania jest przyczyną usprawiedliwiającą uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Równocześnie skarżący zaznaczył, że o postanowieniu o odrzuceniu skargi dowiedział się w dniu 16 kwietnia 2014 r., kiedy to pełnomocnik zapoznał się w Sądzie z aktami sprawy. Termin siedmiodniowy o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi został zatem zachowany.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. 2012 r. poz. 270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Przepis art. 87 p.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Należy podkreślić, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Z brakiem winy mamy natomiast do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 11 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OZ 246/08 - powołane orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto, jak podkreśla się w orzecznictwie, brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem (Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 czerwca 2007 r., sygn. akt II OSK 479/07).

W ocenie Sądu powołane we wniosku okoliczności nie pozwalają na przyjęcie braku winy skarżącego w przekroczeniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Skarżący podniósł, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi została wysłana przez Sąd na niewłaściwy adres, podczas gdy właściwy adres skarżącego tj. adres do korespondencji wskazany był w aktach administracyjnych sprawy.

Otóż wskazać należy, że w treści skargi skarżący w istocie nie wskazał żadnego adresu, czy to zamieszkania, czy też adresu do doręczeń. Niemniej jednak na kopercie zawierającej skargę jako adres skarżącego wskazano ul. K. w K. i wobec tego na ten właśnie adres Sąd skierował wezwanie. W ocenie Sądu doręczenie wezwania było prawidłowe, a wzajemne relacje pomiędzy skarżącym, a osobą która odebrała korespondencję pod wskazanym adresem, w tym także obieg dokumentów między nimi, nie może mieć wpływu na bieg terminów sądowych. Nadto skarżący nie wykazał, aby osoba, która odebrała korespondencję nie była do tego upoważniona.

Równocześnie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 46 § 2 p.p.s.a. gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt.

W przedmiotowej sprawie skarżący zaniechał podania w skardze swoich danych adresowych. W tej sytuacji nie może on zatem oczekiwać, by Sąd skierował korespondencję na adres inny, niż podany na kopercie zawierającej skargę, a co za tym idzie nie może zarzucać wadliwego doręczenia przesyłki.

Biorąc pod uwagę okoliczności rozpatrywanej sprawy oraz przedstawione wyżej zasady dotyczące kwestii przywracania uchybionego terminu, Sąd uznał, że skarżący nie dochował staranności wymaganej od osoby inicjującej postępowanie sądowe, a ponadto nie uprawdopodobnił, by w sprawie zaszły nadzwyczajne okoliczności dające podstawę do zastosowania wyjątkowej instytucji, jaką jest przywrócenie terminu.

Z powyższych względów, wniosek skarżącego na podstawie art. 86 i 87 p.p.s.a. należało oddalić.