Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 37/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 165
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 2116/10 odmawiające J.K. zmiany zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2013 r. o odmowie umorzenia należności sądowej w kwocie 100 zł (słownie sto złotych) z tytułu nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 2116/10 wraz z uzasadnieniem w sprawie ze skargi J.K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2010 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 9 grudnia 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 2116/10 Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił J. K. zmiany prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII WSA w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2013 r. i umorzenia należności sądowej w kwocie 100 zł z tytułu nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku WSA w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 2116/10 wraz z uzasadnieniem.

W uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia wskazano, że kwestia umorzenia należności z tytułu opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł była przedmiotem rozstrzygnięcia w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału VII WSA w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2013 r., które uprawomocniło się w dniu 15 października 2013 r. na skutek oddalenia zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny.

W zaskarżonym zarządzeniu podano następnie, że wniosek skarżącego, dotyczący umorzenia opłaty kancelaryjnej w zakresie przekraczającym kwotę 50 zł, który wpłynął do Sądu w dniu 29 listopada 2013 r. należało potraktować jako wniosek o zmianę zarządzenia z dnia 22 sierpnia 2013 r. Następnie stwierdzono, że wniosek ten opiera się na tych samych podstawach co wcześniejszy wniosek rozpoznany wskazanym zarządzeniem z dnia 22 sierpnia 2013 r. Aktualna pozostaje zatem ocena co do zdolności płatniczych skarżącego a o zmianie okoliczności sprawy nie świadczy przedstawiona kopia recepty z dnia 14 lutego 2014 r. Brak było zatem podstaw do uznania, że sytuacja skarżącego się pogorszyła i obecnie uprawnia ona do umorzenia wnioskowanej kwoty należnej opłaty kancelaryjnej.

Zażalenie na zarządzenie z dnia 9 grudnia 2013 r. wniósł J. K. domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Wskazał, że nie posiada żadnych oszczędności oraz nie ma pracy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W zażaleniu na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Sądu pierwszej instancji należy wykazać, że narusza ono prawo. W niniejszej sprawie byłyby to przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) a dokładnie art. 165, który reguluje zasady zmiany bądź uchylania postanowień niekończących postępowanie wskutek zmiany okoliczności.

Przedmiotowe zażalenie nie zawiera żadnego zasadnego argumentu, który wskazywałby za wadliwość zaskarżonego zarządzenia, a zatem, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.