Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 37/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1 oraz art. 232
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych postanawia : 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej M. R. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

M. R., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (dalej: "skarżąca"), wniosła w dniu 12 lutego 2020 r. (data nadania) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w [...] w zakresie rozpoznania wniosku skarżącej z dnia [...] sierpnia 2018 r. złożonego na podstawie art. 133 ust 1 pkt 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

W skardze skarżąca wniosła o zobowiązanie Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych III Oddział w [...] do wydania decyzji będącej odpowiedzią na wniosek skarżącej, tj. wezwanie do zapłaty z dnia [...] sierpnia 2018 r. oraz o zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że przedmiotowa skarga nie mieści się w katalogu spraw określonych w art. 3 § 2 p.p.s.a. zastrzeżonych ze względu na właściwość rzeczową do kontroli przez sądy administracyjne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu, albowiem sprawa, której dotyczy nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 p.p.s.a.

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sądy administracyjne rozpoznają sprawy ze skargi na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie przez nie postępowania wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę, co do istoty oraz postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, jak również pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, bądź też wydaniem innych aktów lub podjęciem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Wskazać należy, że nie każda bezczynność organu będzie podlegała kognicji sądów administracyjnych. Skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, określone postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

Przedmiotem rozpoznawanej skargi jest bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w zakresie rozpoznania wniosku skarżącej z dnia [...] sierpnia 2018 r. złożonego na podstawie art. 133 ust. 1 pkt 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, tj. wezwaniem do zapłaty na rzecz skarżącej wszelkich należności z odsetkami karnymi skarbowymi za okres 3 lat poprzedzających miesiąc, o którym mowa w art. 133 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy w związku z błędem organu rentowego polegającym na przyznaniu niższych świadczeń.

Stosownie do treści art. 83 ust. 1 pkt. 5 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U.2019.300 t.j. z dnia 2019.02.18) Zakład wydaje decyzje w zakresie indywidualnych spraw dotyczących w szczególności wymiaru świadczeń z ubezpieczeń społecznych. Zgodnie zaś z ust. 2 powołanego przepisu od decyzji Zakładu przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego.

Mając na uwadze powyższe Sąd stanął na stanowisku, że poza kognicją sądów administracyjnych pozostaje sprawa dotycząca ustalenia wymiaru świadczenia emerytalnego i ew. wyrównania świadczenia emerytalnego, które – jak twierdzi skarżąca – na skutek błędu ZUS było niższe. Skoro decyzja w tej sprawie podlega kontroli sądów powszechnych, to sądy administracyjne nie są uprawnione do oceny czy organ pozostawał bezczynny w sprawie jej wydania. Oznacza to, że przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Właściwym do załatwienia sprawy jest sąd powszechny.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji. O zwrocie wpisu sądowego od wniesionej skargi Sąd orzekł w oparciu o art. 232 p.p.s.a.