Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 1167/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Inne
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz /spr./ Sędziowie sędzia NSA Zdzisław Kostka sędzia del. WSA Mariusz Kotulski Protokolant starszy asystent sędziego Justyna Żurawska po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2016 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej E.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 1752/13 w sprawie ze skargi E.K. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 23 stycznia 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 1752/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę E.K. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania.

Wyrok ten został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

Decyzją z dnia [...] maja 2013 r. Główny Inspektor Sanitarny, na podstawie art. 138 § 1 w zw. z art. 151 § 1 i art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 267), dalej: "K.p.a.", po rozpatrzeniu odwołania E.K. od decyzji Pomorskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] odmawiającej uchylenia decyzji ostatecznej w przedmiocie choroby zawodowej, orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji.

U podstaw podjętego w tej sprawie rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia:

W dniu 25 października 2011 r. do organu pierwszej instancji wpłynął wniosek skarżącej dotyczący wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. nr [...] z dnia [...] marca 2010 r. o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej – przewlekłej choroby obwodowego układu nerwowego wywołanej sposobem wykonywania pracy: zespół cieśni w obrębie nadgarstka – wymienionej w poz. 20 pkt 1 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105, poz. 869), w związku z pojawieniem się nowych okoliczności w sprawie dotyczącej choroby zawodowej.

Pismem z dnia 18 listopada 2011 r. organ pierwszej instancji zwrócił się do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w G. o opinię uzupełniającą do orzeczenia lekarskiego nr [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. o braku podstaw do rozpoznania u skarżącej choroby zawodowej.

Pismem z dnia 1 grudnia 2011 r., skierowanym do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w G., skarżąca dodatkowo opisała wykonywane przez siebie czynności zawodowe.

Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w G. w piśmie z dnia 15 grudnia 2011 r. znak [...] poinformował organ, iż analiza dołączonej do pisma dokumentacji, a także pisma skarżącej z dnia 1 grudnia 2011 r. nie daje podstaw do zmiany orzeczenia. Zdaniem Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w G. przekazane przez stronę dane nie wnoszą nowych informacji i świadczą o wykonywaniu przez skarżącą czynności zawodowych typowych dla pracy biurowej, które były znane w trakcie prowadzonego postępowania w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy w G.

Decyzją z dnia [...] marca 2013 r., po wznowieniu postępowania zakończonego ww. decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., organ pierwszej instancji, na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a., odmówił uchylenia decyzji Pomorskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2010 r. W uzasadnieniu organ ten wyjaśnił, iż podnoszone przez stronę, we wniosku o wznowienie postępowania, przesłanki do wznowienia, dotyczące sposobu wykonywania pracy, nie stanowią nowego dowodu w sprawie w myśl przepisów art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Organ ten podniósł, iż oparł się na piśmie wyjaśniającym Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w G. z dnia 15 grudnia 2011 r. Nadto wskazał, iż skarżąca podczas postępowania administracyjnego w sprawie choroby zawodowej, które toczyło się przed organami inspekcji sanitarnej, przed jednostkami orzeczniczymi wydającymi orzeczenia w przedmiocie choroby zawodowej, a także sądami administracyjnymi wielokrotnie była informowana, iż przyczyną braku podstaw do rozpoznania, a w konsekwencji braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej, był sposób wykonywania przez skarżącą pracy w trakcie zatrudnienia. Dlatego też, w ocenie organu pierwszej instancji, wniosek skarżącej z dnia 22 września 2011 r., nie zawiera nowych istotnych dla sprawy dowodów i okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do wydania odmiennej decyzji niż decyzja ostateczna z dnia [...] kwietnia 2010 r. o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej – zespół cieśni w obrębie nadgarstka.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła E.K.

Decyzją z dnia [...] maja 2013 r. Główny Inspektor Sanitarny orzekł o utrzymaniu w mocy opisanej wyżej decyzji z dnia [...] marca 2013 r. Organ ten podzielił ocenę organu pierwszej instancji, że analiza art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. prowadzi do wniosku, że warunkiem wznowienia postępowania jest pojawienie się tylko takich dowodów, które są dla sprawy istotne, nowe i nie były znane organowi administracyjnemu. Następnie wskazał, że w złożonym wniosku o wznowienie postępowania z dnia 20 września 2011 r. strona powołuje się na okoliczności, które wystąpiły po dacie wydania decyzji Pomorskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2010 r., a zatem nie mogą one stanowić podstawy wznowienia postępowania, lecz co najwyżej podstawę do wszczęcia postępowania w nowej sprawie.

Na powyższą decyzję skargę wniosła E.K., domagając się jej uchylenia. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, w tym art. 7, 8, 10 § 1, 75 § 1 i § 2, 77 § 1, 80, 136, 145 § 1 pkt 5, 151 § 1 pkt 1-2 oraz art. 154 § 1 i § 2 K.p.a. w zw. z § 8 ust. 2 rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych poprzez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, w tym brak zastosowania, które mogło mieć wpływ na treść decyzji i wynik sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że wniesiona skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, co skutkowało jej oddaleniem na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.".

W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił kiedy będzie zachodziła przesłanka do wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Następnie wskazał, że skarżąca w złożonym wniosku podniosła, iż w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną w przedmiocie choroby zawodowej pojawiły się nowe istotne dla sprawy okoliczności nieznane organowi w dniu wydawania decyzji, a dotyczące sposobu wykonywania pracy "polegające na wykonywaniu ruchów zginania i prostowana nadgarstka w długotrwałych przedziałach czasowych, połączonych z koniecznością chwytania narządzi (długopisu i pieczątki) palcami (co mogą potwierdzić świadkowie), czego organy w oparciu o odpowiednie dowody i obserwacje nie wyjaśniły".

W ocenie Sądu, okoliczności zawarte we wniosku skarżącej o wznowienie postępowania nie stanowią przesłanki wznowieniowej z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Skarżąca wskazuje bowiem na okoliczności dotyczące sposobu wykonywania pracy, które podlegały ustaleniu i ocenie przy wydawaniu decyzji ostatecznej z dnia [...] kwietnia 2010 r. Tym samym podnoszone okoliczności nie są okolicznościami nowymi, nieznanymi organowi, który wydał decyzję. W ocenie Sądu wskazywane we wniosku o wznowienie postępowania dowody w postaci zeznań świadków oraz ewentualnie opinii biegłego neurologa także nie spełniają przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., albowiem zeznania, jakie mieliby złożyć świadkowie, czy opinia, jaka miałaby zostać sporządzona na potrzeby niniejszego postępowania, nie stanowią dowodów istniejących w dacie wydania decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r. Zdaniem Sądu treści zawarte we wniosku o wznowienie postępowania zmierzają w istocie do podważenia prawidłowości ustaleń dokonanych w postępowaniu zakończonym w administracyjnym toku instancji decyzją Pomorskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2010 r. oraz w postępowaniu sądowoadministarcyjnym w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 listopada 2010 r. w sprawie III SA/Gd 308/10 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lipca 2011 r. w sprawie II OSK 620/11. Dalej Sąd wskazał, że prawomocny wyrok Sądu oddalający skargę oznacza, iż kontrolowana przez Sąd decyzja nie była prawnie wadliwa, a zatem ograniczona jest możliwość zmiany lub uchylenia takiej decyzji w nadzwyczajnych trybach określonych w art. 145 i art. 156 K.p.a. Dopuszczalne jest bowiem wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną, co do której sąd administracyjny oddalił skargę, jeżeli po wyroku sądowym zostaną ujawnione lub pojawią się przesłanki wznowienia, o których mowa w art. 145 § 1 K.p.a. Takich nowych okoliczności w niniejszej sprawie nie przedstawiono.

Mając na względzie powyższe, wobec niestwierdzenia zaistnienia podstawy wznowienia z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., w ocenie Sądu, na mocy art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a., prawidłowo organy orzekły o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej.

Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenie wywiodła skarżąca domagając się jego uchylenia w całości i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania celem właściwego zastosowania wskazanych w podstawach kasacyjnych przepisów prawa i spowodowania uzupełnienia przez organy materiału dowodowego odnoszącego się do sposobu wykonywania pracy przez skarżącą z ponowną jego oceną przez biegłych i wydania właściwej decyzji o chorobie zawodowej oraz o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego wg spisu lub norm przepisanych.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono:

1. naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 3 § 1, art. 106 § 4, art. 141 § 4, art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c, art. 151 w zw. z art. 153 P.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 11, art. 12, art. 77 § 1, art. 107 § 3 i art. 145 § 1 pkt 5 oraz art. 154 § 1 K.p.a. w zw. z § 1 ust. 1 pkt 1 i 3, § 6 ust. 1, ust. 2 pkt 5, ust. 4 i ust. 5 pkt 1-3 i 5 i § 8 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych w zw. z art. 1 § 1 i 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz art. 45 ust. 1 i art. 175 ust. 1 Konstytucji RP, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2. naruszenie prawa materialnego, w tym art. 2, art. 7, art. 24 i art. 87 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 2351 Kodeksu pracy i poz. 20 pkt 1 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych, przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, w tym niezastosowanie;

W uzasadnieniu skarżąca zawarła argumenty na poparcie ww. postaw kasacyjnych.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Główny Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej.

Pismami z dnia 15 maja 2014 r. i z dnia 28 stycznia 2016 r. skarżąca ustosunkowała się do odpowiedzi organu na skargę kasacyjną, podtrzymując skargę kasacyjną i wnioski w niej zawarte.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek nieważności postępowania wymienionych w art. 183 § 2 P.p.s.a., dlatego stosownie do normy § 1 tego artykułu rozpoznał sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Zaś tak rozpoznawana skarga kasacyjna nie zasługiwała nie uwzględnienie.

Przedmiotem oceny Sądu pierwszej instancji w tej sprawie była decyzja Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] maja 2013 r., wydana po wznowieniu postępowania zakończonego decyzją Pomorskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2010 r. utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji o braku podstaw do rozpoznania u skarżącej choroby zawodowej – przewlekłej choroby obwodowego układu nerwowego wywołanej sposobem wykonywania pracy w postaci zespołu cieśni w obrębie nadgarstka, którą utrzymano w mocy decyzję Pomorskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2013 r. odmawiającą uchylenia ww. decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r. Zatem w pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że przedmiot postępowania w sprawie wznowienia postępowania wyznacza art. 149 § 2 K.p.a. wedle którego przedmiotem postępowania jest ustalenie, czy postępowanie w którym zapadła decyzja ostateczna było dotknięte jedną z wad wyliczonych m. in. w art. 145 § 1 K.p.a., a w razie pozytywnego wyniku tej czynności przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w celu rozpoznania i rozstrzygnięcia istoty sprawy administracyjnej, będącej przedmiotem decyzji ostatecznej.

W niniejszej sprawie organy administracji uznały, że podane przez skarżącą okoliczności nie stanowią ustawowej podstawy wznowienia o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Z normy tej wynika, że ujawnione dowody lub okoliczności faktyczne, istotne dla sprawy, są nowe. Przez pojęcie nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów należy rozumieć zarówno okoliczności lub dowody nowo odkryte, jak i po raz pierwszy zgłoszone przez stronę. Przy czym nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania, o ile są dla sprawy istotne, a zatem muszą dotyczyć przedmiotu sprawy oraz mieć znaczenie prawne, mające w konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych (porównaj: B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, wyg. C.H. Beck Warszawa 2011, str. 555-557 i przywołane tam orzecznictwo).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego trafnie Sąd pierwszej instancji zaaprobował stanowisko organów administracji, że przedstawione przez skarżącą okoliczności, a to okoliczności związane ze sposobem wykonywania pracy polegające na wykonywaniu ruchów zginania i prostowania nadgarstka w długotrwałych przedziałach czasowych, połączonych z koniecznością chwytania narzędzi (długopisu i pieczątki) palcami, nie stanowią przesłanki wznowienia o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Jak wynika z akt sprawy w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną z dnia [...] kwietnia 2010 r. została sporządzona karta oceny narażenia zawodowego w związku z podejrzeniem u skarżącej choroby zawodowej wskazanej pod poz. 20 pkt 1 załącznika do rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych. W karcie tej zawarta jest informacja, że w Urzędzie Skarbowym w S. na stanowisku referenta, inspektora w dziale informatyki, skarżąca wykonywała czynności polegające na wprowadzaniu danych do systemu, prowadziła rejestr dokumentów przekazywanych na stanowisko, przekazywała zarejestrowane dokumenty do komórek podatkowych, przygotowywała wydruki i raporty i prowadziła rejestr paczek. Ww. czynności skarżąca wykonywała pisząc na komputerze (około 7 godzin dziennie) i pisząc ręcznie (około godziny dziennie). Czynności te polegały na wykonywaniu ruchów zginania i prostowania nadgarstka.

Opisany wyżej sposób wykonywania pracy był znany zarówno przez właściwe jednostki orzecznicze pierwszego i drugiego stopnia jak i organy administracji w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r., co jednoznacznie wynika z akt sprawy. W tej sytuacji, mając na uwadze tak przedstawioną charakterystykę pracy skarżącej nie można zgodzić się z twierdzeniem, że okoliczność chwytania przez skarżącą długopisu, pieczątki i innych narzędzi, w tym myszki komputera i dokumentów, są nowymi okolicznościami, nieznanymi organowi, który wydał decyzję objętą wnioskiem o wznowienie postępowania. Przecież wykonywana przez skarżącą praca była pracą typowo biurową, co zostało ujęte w charakterystyce wykonywanej pracy i taki też typ pracy był wzięty pod uwagę w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r., co znalazło swój wyraz w orzeczeniach lekarskich upoważnionych jednostek wydanych w sprawie oraz decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r. Dodatkowo po złożeniu przez skarżącą wniosku o wznowienie postępowania Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w G., na wniosek Pomorskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego jeszcze raz przeanalizował nadesłaną mu dokumentację oraz pismo skarżącej z dnia 1 grudnia 2011 r., w którym skarżąca dokładnie opisała sposób wykonywania przez siebie pracy, i wskazał, że okoliczności przedstawione przez skarżącą były wzięte pod uwagę w trakcie prowadzonego postępowania przez tę jednostkę orzeczniczą jako czynności typowe właściwe dla pracy biurowej.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego to, że w poprzednim postępowaniu charakteryzując sposób wykonywania pracy przez skarżącą szczegółowo nie wymieniono konkretnych czynności, które skarżąca wykonywała, a jedynie wskazano, że wykonywanie czynności służbowych polegało na pisaniu na komputerze i pisaniu ręcznym nie świadczy o tym, że wymienione przez skarżącą czynności takie jak chwytanie długopisu, pieczątki czy dokumentów, nie były znane organom w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. Zwrócić bowiem należy uwagę, że w opisie charakterystyki wykonywanej pracy mowa jest także o przygotowywaniu wydruków czy raportów oraz przekazywaniu dokumentów wskazanym komórkom, co niewątpliwie związane jest z chwytaniem dokumentów i innych narzędzi biurowych, w tym pieczątki. Natomiast pisanie ręczne związane jest z chwytaniem długopisu. Ponadto co istotne w postępowaniu zwykłym zarówno właściwe jednostki orzecznicze jak i organy wydające decyzje miały na uwadze to, że czynności wykonywane przez skarżącą polegały na zginaniu i prostowaniu nadgarstka.

Rację ma także Sąd pierwszej instancji, że podstawy do wznowienia postępowania nie stanowią również wskazywane przez skarżącą dowody w postaci ewentualnych zeznań świadków czy opinii biegłego, skoro w dacie wydania decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r. dowody te nie istniały. Jak wynika z twierdzeń skarżącej miałyby one ewentualnie zostać przeprowadzone dopiero na potrzeby niniejszego postępowania.

W tej sytuacji zarzut naruszenia przepisów postępowania, a to art. 3 § 1, art. 106 § 4, art. 141 § 4, art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c i art. 151 w zw. z art. 153 P.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 11, art. 12, art. 77 § 1, art. 107 § 3 i art. 145 § 1 pkt 5 oraz art. 154 § 1 K.p.a. w zw. z § 1 ust. 1 pkt 1 i 3, § 6 ust. 1, ust. 2 pkt 5, ust. 4 i ust. 5 pkt 1-3 i 5 i § 8 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych w zw. z art. 1 § 1 i 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz art. 45 ust. 1 i art. 175 ust. 1 Konstytucji RP nie zasługiwał na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji nie naruszył także ww. norm konstytucyjnych, albowiem sprawa została rozpoznana merytorycznie przez właściwy rzeczowo i miejscowo sąd, a zatem skarżąca zrealizowała przysługujące jej konstytucyjne prawo do sądu. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że w przedmiotowej sprawie kwestią sporną jest istnienie przyczyn wznowienia postępowania, zatem argumenty dotyczące wadliwości decyzji ostatecznej z dnia [...] kwietnia 2010 r., ze swej istoty nie mogły skutkować uchyleniem zaskarżonego wyroku. W niniejszej sprawie nie doszło bowiem, z uwagi na niestwierdzenie zaistnienia przyczyn wznowienia, do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w celu rozpoznania i rozstrzygnięcia istoty sprawy administracyjnej, będącej przedmiotem ww. decyzji ostatecznej. Zatem mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wobec niestwierdzenia zaistnienia przyczyn wznowienia organy prawidłowo odmówiły uchylenia decyzji objętej wnioskiem o wznowienie postępowania, co trafnie ocenił Sąd pierwszej instancji, a co skutkowało prawidłowym przyjęciem braku podstaw do uwzględnienia skargi przez ten Sąd i w konsekwencji uchylenia decyzji zaskarżonej.

Za usprawiedliwiony nie mógł zostać także uznany zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 2, art. 7, art. 24 i art. 87 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 2351 Kodeksu pracy i poz. 20 pkt 1 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych. Jak już wyżej wskazano, w niniejszej sprawie kontrola Sądu pierwszej instancji dotyczyła decyzji organu wydanej po wznowieniu postępowania, odmawiającej uchylenia decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r. ze względu na brak przyczyn wznowienia. Zaś ustalenie, że przyczyny wznowienia postępowania w tej sprawie nie występują zamknęło możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia istoty sprawy administracyjnej. Z tego względu zarówno organy jak i Sąd nie mogły ponownie oceniać kwestii występowania u skarżącej choroby zawodowej opisanej pod poz. 20 pkt 1 załącznika do rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych. Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził także by kontrolując zaskarżoną decyzję Sąd pierwszej instancji naruszył ww. normy konstytucyjne.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że podniesione zarzuty nie zasługiwały na uwzględnienie, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej. Dlatego, na podstawie art. 184 P.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.