Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 32/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-06-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia
Powołane przepisy: article: art. 85, art. 86 par. 1, art. 87.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 31 maja 2011 r. o sygn. akt VI SA/Wa 32/11 w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia odmówić przywrócenia terminu do zgłoszenia wniosku o uzasadnienie wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 31 maja 2011 r., ogłoszonym na rozprawie w dniu 31 maja 2011 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej.

W dniu 9 czerwca 2011 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku z dnia 31 maja 2011 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego zgłoszenia. Uzasadniając swój wniosek o przywrócenie terminu skarżący podał, że w ramach prowadzonej przez siebie działalności, w dniu 2 czerwca 2011 r. rozpoczął przejazd, który w związku z awarią autokaru wydłużył się, co uniemożliwiło mu zgłoszenie w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 31 maja 2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Przepis art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., wprowadził zasadę, zgodnie z którą czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.).

Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a., stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak

i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego panuje zgodność, że

oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149).

Skarżący we wniosku o przywrócenie terminu wskazał na okoliczność późniejszego, aniżeli zamierzonego, zakończenia realizowanego przez niego przejazdu, ze względu na awarię pojazdu.

W ocenie Sądu, fakt ten nie stanowi przesłanki przemawiającej za stwierdzeniem braku winy skarżącego w uchybieniu wspomnianego terminu.

W pierwszej kolejności zauważyć należy, że jeszcze przed wydaniem przedmiotowego wyroku skarżącemu zostało wysłane zawiadomienie o terminie rozprawy, w którym został między innymi poinformowany, iż w przypadku wydania przez Sąd wyroku oddalającego skargę, uzasadnienie doręczane jest

na wniosek złożony w terminie siedmiu dni od daty ogłoszenia wyroku, a wniesienie wniosku po wskazanym terminie jest czynnością bezskuteczną.

Dbając należycie o swoje interesy i będąc świadomym konsekwencji niezłożenia wniosku w terminie - skarżący po pierwsze mógł złożyć stosowny

wniosek jeszcze zanim rozpoczął realizację przejazdu, albowiem w tym czasie biegł już termin do zgłoszenia wniosku, a po drugie skoro już tego nie uczynił, a z jego wniosku nie wynika, by przewóz realizował poza granicami kraju - mógł nawet pomimo licznych trudności i niedogodności - zadbać o to, by wniosek nadać w polskim urzędzie pocztowym podczas realizowanego przejazdu.

Z tych względów, nie można mówić o braku winy skarżącego w uchybieniu terminu, o jej braku można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z 2 października 2002 r., V SA 793/02, M.Pr. 2002, nr 23,

s. 1059). Podobnie wypowiada się H. Knysiak – Molczyk twierdząc, że tak

w doktrynie, jak również w orzecznictwie, przyjmuje się, że do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się z reguły: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 333 i cyt. tam orzecznictwo Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu

Administracyjnego). W przedmiotowej sprawie tego rodzaju okoliczności, których

przy dołożeniu należytej staranności w zakresie przestrzegania terminowości czynności procesowych nie można było przezwyciężyć, nie wystąpiły.

Mając powyższe na względzie, Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak

w sentencji.