Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 243/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-06-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
6403 Skargi organów nadzoru na uchwały sejmiku  województwa w przedmiocie ... (art. 82 ustawy o samorządzie województwa)
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Sejmik Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 ust. 3, art. 6 pkt 2
journal: Dz.U. 2004 nr 261 poz 2603
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz,, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Asystent sędziego Marcin Małek, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Sejmiku Województwa Lubelskiego z dnia 12 października 2009 r. nr XXXVI/651/09 w przedmiocie zwolnienia z obowiązku zbycia w drodze przetargu nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Uchwałą Nr [...] z dnia [...] października 2009 r. Sejmik Województwa Lubelskiego zwolnił z obowiązku zbycia w drodze przetargu należącej do Województwa Lubelskiego nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha, położonej w N. przy ul. L. oraz wyraził zgodę na jej sprzedaż w drodze bezprzetargowej [...] Sp. z o. o. Powyższa uchwała została umieszczona w pkt 14.18 porządku obrad [...] sesji Sejmiku Województwa Lubelskiego z dnia [...] października 2009 r.

Wojewoda Lubelski, działając na podstawie art. 79 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2001, Nr 142, poz. 1590 z późno zm.), pismem datowanym na dzień 11 stycznia 2010 r. zwrócił się do Sejmiku Województwa Lubelskiego o uchylenie przedmiotowej uchwały.

W piśmie z dnia 22 lutego 2010 r. Sejmik Województwa Lubelskiego nie uznał za zasadne stanowiska Wojewody Lubelskiego, wskazując, iż przedmiotowa uchwała Nr [...] z dnia [...] października 2009 r. jest zgodna z prawem, tj. z art. 37 ust. 3 w związku z art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261 poz. 2603 ze zm.) oraz § 9 uchwały nr XXIII/380/08 Sejmiku Województwa Lubelskiego z dnia 30 czerwca 2008 r. w sprawie zasad gospodarowania mieniem wojewódzkim, zasad nabywania, zbywania i obciążania nieruchomości oraz ich wydzierżawiania lub wynajmowania na czas nieoznaczony lub oznaczony dłuższy niż 3 lata, zasad zawierania kolejnych umów na czas oznaczony do 3 lat między tymi samymi stronami umowy, jeżeli przedmiotem umowy jest ta sama nieruchomość (Dz. Urz. Woj. Lub. Nr 106 poz. 2638z późno zm.). O powyższym Wojewoda Lubelski został poinformowany pismem z dnia 22 lutego 2010 r. MI.I.AS.7017/26/l0.

W dniu 17 marca 2010 r. do Sejmiku Województwa Lubelskiego wpłynęła skarga Wojewody Lubelskiego na powyższą uchwałę, adresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.

Wojewoda stanął na stanowisku, iż [...] Sp. z o. o., oprócz działalności związanej z budową i utrzymaniem przewodów i urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, prowadzi działalność usługową w zakresie m. in. transmisji danych, konserwacji i napraw pojazdów samochodowych, hotelarstwa, barów, restauracji, wynajmu samochodów ciężarowych, maszyn i urządzeń i praktyk lekarskich, wobec czego nie zostały spełnione przesłanki określone wart. 37 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który to przepis wymaga realizacji wyłącznie celu publicznego i tylko ten cel ma być celem statutowym podmiotu. W związku z powyższym Wojewoda podniósł, iż konsekwencją niewypełnienia powyższych przesłanek jest brak możliwości wyrażenia zgody w trybie art. 37 ust. 3 powołanej ustawy na odstąpienie od obowiązku przetargowego trybu zawarcia umowy sprzedaży przedmiotowej nieruchomości.

Uchwałą nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. Sejmik Województwa Lubelskiego nie uwzględnił skargi Wojewody Lubelskiego na uchwałę Nr [...] z dnia [...] października 2009 r. i przekazał ją Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie.

W odpowiedzi na skargę Sejmik Województwa Lubelskiego, działający przez pełnomocnika, wniósł o jej oddalenie. W ocenie organu błędna jest wykładnia przepisu art. 37 ust. 3 w związku z art. 6 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami dokonana przez Wojewodę Lubelskiego w piśmie z dnia 11 stycznia 2010 r. oraz w skardze do tutejszego Sądu.

Organ wskazał, iż zgodnie z art. 37 ust. 3 w związku z art. 6 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, nieruchomość może być sprzedana w trybie bezprzetargowym na rzecz podmiotu zarówno publicznego jak i niepublicznego, jeżeli jest ona przeznaczona na realizację celu publicznego, po podjęciu przez organ stanowiący uchwały w sprawie zwolnienia z obowiązku zbycia nieruchomości w drodze przetargu. Celem publicznym jest między innymi utrzymywanie ciągów i przewodów służących do przesyłania energii elektrycznej oraz innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Zatem, dla realizacji celu publicznego może być sprzedana w trybie bezprzetargowym zarówno nieruchomość zabudowana budynkiem, w którym znajdują się urządzenia energetyczne, jak i nieruchomość, na której mają być wybudowane w przyszłości budynki, urządzenia, czy budowle służące do przesyłania energii elektrycznej oraz inne obiekty i urządzenia niezbędne do korzystania z tych przewodów i urządzeń.

Organ wskazał, iż przedmiotowa działka o nr [...] i pow. [...] m², położona w N., jest przeznaczona pod budowę stacji transformatorowej, której realizacją zajmie się w przyszłości [...] Sp. z o.o. w L.

Autor odpowiedzi na skargę wskazał ponadto, iż stacja transformatorowa mieści się w pojęciu urządzeń i budowli służących do przesyłania energii elektrycznej oraz innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z przewodów i urządzeń, o których mowa w art. 6 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, co przyznał Wojewoda Lubelski w piśmie z dnia 11 stycznia 2010 r. Stacja transformatorowa jest też urządzeniem infrastruktury technicznej, o którym mowa w art. 37 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, zaś nabywcą przedmiotowej nieruchomości ma być [...] Sp. z o.o., której działalność statutowa polega na dystrybucji i przesyle energii elektrycznej. Zatem sprzedaż nieruchomości w trybie bezprzetargowym jest dokonywana na rzecz podmiotu realizującego cel publiczny, o którym mowa w art. 6 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

W ocenie składającego odpowiedź na skargę błędne i nie poparte żadnymi dowodami jest twierdzenie organu nadzoru, że [...] Sp. z o.o. w L. nie realizuje celu publicznego, gdyż jest podmiotem komercyjnym, który nie przeznacza swoich dochodów na działalność statutową, świadczy usługi odpłatnie i prowadzi działalność nie tylko w zakresie realizacji celu publicznego. Nie poparte żadnymi dowodami są twierdzenia organu nadzoru, że przyszły nabywca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie napraw samochodów, hotelarstwa, gastronomii, praktyk lekarskich, itp. Nie ma natomiast żadnych wątpliwości, że nabywca prowadzi działalność w zakresie dystrybucji energii elektrycznej. Nieruchomość jest sprzedawana pod budowę nowej stacji transformatorowej, a zatem jest związana z realizacją urządzenia infrastruktury technicznej. Celem publicznym w rozumieniu ustawy o gospodarce nieruchomościami jest m.in. budowa i utrzymanie przewodów i urządzeń służących do przesyłania gazu, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Przy tak sformułowanym przepisie ustawowym dla oceny spełnienia przesłanki "celu publicznego" nie ma znaczenia, kto ten cel realizuje i kto jest jego inwestorem - Skarb Państwa, samorząd terytorialny czy inna osoba prawna. W związku z powyższym wnoszący odpowiedź na skargę podkreślił, iż niezasadne i nie poparte żadnymi dowodami są formułowane przez Wojewodę zarzuty, że [...] Sp. z o. o., jako podmiot komercyjny, nie przeznacza swoich dochodów w całości na działalność statutową. Działalnością statutową spółki z o.o. i spółki akcyjnej jest także realizacja przez spółkę praw udziałowców i akcjonariuszy z przysługujących im uprawnień z posiadanych udziałów i akcji w spółce, w tym wypłata na rzecz osób uprawnionych dywidendy, czy też przeznaczenie zysku na pokrycie strat spółki. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością realizują cel określony w umowie spółki, a swoje dochody mogą przeznaczać wyłącznie na realizację zadań statutowych spółki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona uchwała nie narusza prawa.

W pierwszej kolejności podnieść należy, iż okolicznością bezsporną w niniejszej sprawie jest, iż będąca przedmiotem niniejszego postępowania działka nr [...] o pow. [...] ha, położona w N. przy ul. L., dla której Sąd Rejonowy w Z. prowadzi księgę wieczystą Kw nr [...], stanowi własność Województwa Lubelskiego. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, przedmiotowa nieruchomość leży na terenie oznaczonym symbolami 9 UZ ("lecznictwo uzdrowiskowe. Możliwość rozbudowy i modernizacji sanatorium, zgodnie z postanowieniem WKZ") i 8 EE ("stacja transformatorowa").

Poza sporem pozostaje również okoliczność, iż [...] Sp. z o. o. zamierza nabyć tę nieruchomość w celu realizacji na niej stacji transformatorowej, która będzie zasilała m.in. Kolejowy Szpital Uzdrowiskowy w N.

Przedmiotem sporu pomiędzy Wojewodą Lubelskim a Sejmikiem Województwa Lubelskiego jest natomiast wykładnia art. 37 ust. 3 zd. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, określającego przesłanki zwolnienia z obowiązku zbycia w drodze przetargu nieruchomości stanowiących własność jednostki samorządu terytorialnego.

W myśl powołanego przepisu, który stanowił podstawę rozstrzygnięć organów administracji w niniejszej sprawie, odpowiednia rada lub sejmik - w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność jednostki samorządu terytorialnego, w drodze uchwały, mogą zwolnić z obowiązku zbycia w drodze przetargu nieruchomości przeznaczone pod budownictwo mieszkaniowe lub na realizację urządzeń infrastruktury technicznej albo innych celów publicznych, jeżeli cele te będą realizowane przez podmioty, dla których są to cele statutowe i których dochody przeznacza się w całości na działalność statutową.

W ocenie sądu, z literalnej wykładni cytowanej normy prawnej wynika jednoznacznie, iż zwolnienie określonej nieruchomości stanowiącej własność komunalną z obowiązku zbycia w drodze przetargu możliwe jest, jeżeli nieruchomość ta przeznaczona jest pod budownictwo mieszkaniowe lub na realizację urządzeń infrastruktury technicznej. Natomiast, jeżeli na nieruchomości mają być realizowane inne cele publiczne niż budownictwo mieszkaniowe lub infrastruktura techniczna, zwolnienie ich z obowiązku zbycia w drodze przetargu dopuszczalne jest jedynie wówczas, gdy cele te będą realizowane przez podmioty, dla których są to cele statutowe i których dochody przeznacza się w całości na działalność statutową. Taką wykładnię uzasadnia użycie przez ustawodawcę alternatywy rozłącznej "albo".

Inaczej mówiąc, wymóg, by cel publiczny był realizowany przez podmiot, dla którego jest to cel statutowy i którego dochody przeznacza się w całości na działalność statutową obowiązuje tylko w przypadku, gdy cel, na jaki ma być zbyta nieruchomość, jest inny niż budownictwo mieszkaniowe lub infrastruktura techniczna.

Kluczową rolę na tle analizowanej normy prawnej odgrywa zatem ustalenie celu publicznego, na jaki przeznaczona ma być zbywana nieruchomość.

W myśl art. 6 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, celem publicznym jest budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, iż stacja transformatorowa, którą [...] Sp. z o.o. zamierza wznieść na przedmiotowej działce nr [...], stanowi bez wątpienia realizację infrastruktury technicznej w rozumieniu art. 37 ust. 3 zd. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Skoro zatem realizacja infrastruktury technicznej jest, jak wyżej wskazano, jedyną i wystarczającą przesłanką wyrażenia zgody na zbycie nieruchomości komunalnej w drodze bezprzetargowej, zaskarżona uchwała Sejmiku Województwa Lubelskiego Nr [...] z dnia [...] października 2009 r. nie narusza prawa.

Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).