Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 904/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2008-09-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 49 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3, art. 83 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora po rozpoznaniu w dniu 23 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego "[...]" z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie rejestracji pojazdu postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Ł.W., działający z upoważnienia J.W., A.W. i J.W. oraz w swoim własnym, skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę z dnia 9 sierpnia 2007r., wskazując jako przedmiot m.in. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego "[...]" z dnia "[...]", utrzymującą w mocy decyzję Starosty "[...]" z dnia 20 kwietnia 2007 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji z dnia 6 lutego 2004 r. w sprawie rejestracji pojazdu marki Audi "[...]". Wniesiona skarga wskazywała także sześć innych numerów decyzji Kolegium.

Ponieważ przesłana do Sądu skarga zawierała jedynie pierwszą stronę bez podpisu osoby ją składającej, Przewodnicząca Wydziału II Sądu, zarządzeniem z dnia 11 września 2007 r., wezwała pełnomocnika do nadesłania kompletnej i podpisanej skargi oraz złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu J.W., A.W. oraz J.W., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Pismem z dnia 5 listopada 2007 r. pełnomocnik uzupełnił braki formalne skargi przedkładając w całości wniesioną skargę oraz pełnomocnictwo do działania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Sądu z dnia 8 listopada 2007 r. Ł.W. - pełnomocnik A.W. i J.W., został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, stosownie do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu wraz z pouczeniem, iż w przypadku nieuiszczenia wpisu skarga zostanie odrzucona.

Ponieważ w skardze powołane zostały także sygnatury innych spraw prowadzonych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie pełnomocnik wezwany został zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Sądu z dnia 9 listopada 2007 r. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego J.W. oraz swojego własnego "[...]" przez zaskarżoną decyzję Kolegium, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi - art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zmianami) dalej jako: P.p.s.a.

Oba zarządzenia zostały doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu

22 listopada 2007 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki).

Pismem z dnia 25 listopada 2007 r., nadanym w UP Szczecin dnia 30 listopada 2007 r., Ł.W. sprecyzował, że skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego "[...]" wnosi jedynie w imieniu A.W. i J.W. Poinformował, iż wprawdzie skargi na decyzje Kolegium zostały złożone w jednym piśmie, tym niemniej zamiarem strony było złożenie skarg oddzielnie na każdą decyzję z różnie oznaczonymi osobami po stronie skarżącej. W każdej bowiem ze spraw skarżącym jest tylko właściciel, ewentualnie współwłaściciel, każdego z zarejestrowanych pojazdów, a pozostałe osoby nie są skarżącymi w tej sprawie, nie został bowiem w nich naruszony ich interes prawny lub prawo. W piśmie tym zawarł także wniosek o zwolnienie skarżących i jego także z obowiązku uiszczenia opłaty od skarg z uwagi na sytuację materialną.

Pismem z dnia 30 grudnia 2007 r., działając m.in. w imieniu własnym, cofnął wniesioną skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.

Skarga, jak każde pismo procesowe, aby mogła być skutecznie wniesiona musi odpowiadać wymogom formalnym, między innymi musi zawierać odpowiednią ilość odpisów, celem doręczenia ich pozostałym stronom postępowania, musi również zostać należycie opłacona. Braki formalne podlegają uzupełnieniu w trybie i w terminie wskazanym przez Sąd. Jeżeli pomimo wezwania strona nie uzupełni ich, skarga podlega odrzuceniu w trybie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 P.p.s.a.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że bezskuteczny upływ, wyznaczonego przez Sąd terminu do uzupełnienia braków skargi, uzasadnia podjęcie postanowienia o odrzuceniu skargi.

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II Sądu dotyczącego uzupełnienia braków formalnych skargi wynika, że przesyłka powyższa wraz z zarządzeniem wzywającym do uiszczenia wpisu została doręczona skarżącemu w dniu 22 listopada 2007 r. Taka data figuruje w miejscu potwierdzenia odbioru korespondencji, jak również potwierdza ją datownik pocztowy placówki oddawczej (karta 28 akt sądowych). Skarżący zobowiązany był zatem do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od tej daty.

W zakreślonym terminie nie uzupełnił jednak braku formalnego skargi odnośnie do wskazania własnego interesu prawnego lub uprawnienia do złożenia niniejszej skargi, gdyż pismo z uzupełnieniem wskazanych braków pełnomocnik złożył po upływie wyznaczonego terminu, który minął z dniem 29 listopada 2007 r. Zgodnie bowiem

z art. 83 § 3 P.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Skoro zatem pismo uzupełniające braki formalne skargi zostało nadane w urzędzie pocztowym

w dniu 30 listopada 2007 r. (karta 31 akt sądowych), to czynność ta została dokonana po upływie wyznaczonego terminu.

Na marginesie należy jedynie wskazać, iż Ł.W. w przedmiotowej sprawie nie był stroną skarżącą, bowiem jako skarżący występuje jedynie w odniesieniu do tych decyzji Kolegium, które dotyczyły rejestracji pojazdu, którego jest właścicielem bądź współwłaścicielem. W rozpoznawanej natomiast sprawie właścicielami pojazdu są A.W. i J.W. i tylko oni są skarżącymi.

Odnośnie do wniosku zawartego w piśmie z dnia 30 grudnia 2007 r. o cofnięciu skargi w niniejszej sprawie pozostaje wyjaśnić, że merytoryczne rozpatrzenie takiego wniosku byłoby dopuszczalne dopiero wówczas, gdyby skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki Sąd skargę odrzuca (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 r., sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207, postanowienie NSA z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, niepublikowane).

W przedstawionym stanie sprawy stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. skargę należało odrzucić, gdyż skarga, której pomimo wezwania nie uzupełniono

w wyznaczonym terminie braków formalnych, podlega odrzuceniu przez sąd.

.