Postanowienie NSA, sygn. akt II OW 131/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6162 Scalanie i wymiana gruntów
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Scalanie gruntów
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 178 poz 1749
law: Ustawa z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów - tekst jednolity.
article: art. 3 ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 31 poz 206
law: Ustawa z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zofia Flasińska Sędziowie: Sędzia NSA Maria Czapska-Górnikiewicz Sędzia del. WSA Jolanta Rudnicka (spr.) Protokolant: asystent Paweł Konicki po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2012 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy z wniosku Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Wojewodą Podkarpackim a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Krośnie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Gminy w Bukowsku z dnia [...] kwietnia 1984 roku nr [...] postanawia: wskazać Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krośnie jako organ właściwy w sprawie.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 20 lipca 2012 r. Wojewoda P. zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim, a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w K. w sprawie z wniosku W. S. o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Gminy w B. z dnia [...] kwietnia 1984r., Nr [...] o scaleniu gruntów wsi P..

W uzasadnieniu wskazano, że organem właściwym do rozpatrzenia wniosku W. S. jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K.. Zdaniem Wojewody powyższe wynika z treści art. 157 §1 k.p.a., który stanowi, że wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej rozpoznaje organ wyższego stopnia, a gdy decyzja została wydana przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze, te organy. W przypadku, gdy decyzja będąca przedmiotem postępowania w sprawie nieważności została wydana przez organ, którego kompetencje przejął organ samorządu terytorialnego, organem wyższego stopnia będzie samorządowe kolegium odwoławcze. Z art. 17 pkt 1 k.p.a. wynika, że organami wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego są samorządowe kolegia odwoławcze. Wyłączenie właściwości samorządowego kolegium odwoławczego jest możliwe jedynie na mocy przepisu szczególnego, który ma wówczas zastosowanie przed ogólną regułą wynikającą z art. 17 pkt 1 k.p.a. We wniosku podniesiono, że aktualnie art. 3 ust. 1 ustawyo scalaniu i wymianie gruntów stanowi, że postępowanie scaleniowe lub wymienne przeprowadza starosta. Dlatego organem wyższego stopnia w stosunku do starosty, jako organu jednostki samorządu terytorialnego (art. 5 § 2 pkt 6 k.p.a.), niezależnie od tego, jakie wykonuje zadania, zgodnie z art. 17 pkt 1 k.p.a. jest samorządowe kolegium odwoławcze.

W odpowiedzi na wniosek Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o rozstrzygnięcie przedmiotowego sporu poprzez wskazanie Wojewody P., jako organu właściwego do rozpatrzenia wniosku W. S.. Kolegium powołało się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 kwietnia 2012 r. ( II OPS 1/12), wskazując że w uchwale tej wyrażono pogląd, że tak długo jak istnieje organ, który był właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji w dacie jej wydania, to tak długo jak ten organ istnieje, jest on właściwy do orzekania na podstawie art.156 k.p.a. Kolegium wywiodło, że ówczesnym organem wyższego stopnia w stosunku do Naczelnika Gminy B. był właściwy miejscowo Wojewoda K., tak więc aktualnie organem właściwym jest Wojewoda, gdyż był on organem właściwym do oceny kwestionowanego aktu w trybie nieważności w dacie jego wydania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2012 r., poz. 270), powoływanej dalej, jako "p.p.s.a.", zezwala Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu na rozstrzyganie sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne pomiędzy organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Przez spór kompetencyjny należy rozumieć sytuację w której przynajmniej dwa organy administracji rządowej i samorządowej uważają się za właściwe (spór pozytywny) lub każdy z tych organów uważa się za niewłaściwy (spór negatywny).

W przedmiotowej sprawie negatywny spór kompetencyjny dotyczy wniosku strony o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Gminy w B. z dnia [...] kwietnia 1984 r. zatwierdzającej projekt scalenia gruntów wsi P..

Zacząć należy od wskazania, że zgodnie z art. 157 § 1 k.p.a. właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji, w przypadkach wymienionych w art. 156 k.p.a., jest organ wyższego stopnia, a gdy decyzja wydana została przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze – ten organ. Art. 17 k.p.a. wskazuje, które organy są organami wyższego stopnia w stosunku do organów orzekających w postępowaniu administracyjnym, jednakże nie reguluje wyczerpująco właściwości instancyjnej, albowiem odsyła do ustaw szczególnych.

Zatem, co do zasady ustalenie organu wyższego stopnia w stosunku do organu, który wydał decyzję objętą wnioskiem o stwierdzenie nieważności nie jest szczególnie skomplikowane. Problem pojawia się wówczas, gdy przedmiotowa decyzja została wydana w znacznym odstępie czasu, a organ który ją wydał, z uwagi na zmiany w strukturze administracji publicznej, już nie istnieje. Taka sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że w przypadku zmian w strukturze administracji publicznej ustala się najpierw organ, na który przeszła właściwość w danych sprawach, a następnie określa się organ wyższego stopnia w stosunku do tego organu (por. motywy do uchwały składu 7 Sędziów NSA z dn. 17.04.2012 r., sygn. akt II OPS 1/12).

Przedmiotowa decyzja Naczelnika Gminy w B. została wydana na podstawie ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów (Dz. U. Nr 11, poz. 80 ze zm.). Pod rządami tej ustawy organem właściwym do przeprowadzenia postępowania scaleniowego był do dnia 27 maja 1990 r. terenowy organ administracji państwowej stopnia podstawowego (art. 3 ust. 1 w zw. z art. 3b ust. 4). Natomiast od dnia 27 maja 1990 r. sprawy te zgodnie z art. 5 pkt 18 ustawy z dnia 17 maja 1990 r. o podziale zadań i kompetencji określonych w ustawach szczególnych pomiędzy organy gmin, a organy administracji rządowej oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 34, poz. 198 ze zm.) przeszły do właściwości rejonowych organów rządowej administracji ogólnej. Zaś z dniem 23 lutego 2000 r. przepis art. 3 ust. 1 ustawy o scalaniu i wymianie gruntów został zmieniony przez art. 10 pkt 1 ustawy z dnia 21 stycznia 2000 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z funkcjonowaniem administracji publicznej (Dz. U. Nr 12, poz. 136 ze zm.) w ten sposób, że wprost wskazano, iż postępowanie scaleniowe lub wymienne przeprowadza na koszt Skarbu Państwa, z zastrzeżeniem art. 4 ust. 2, starosta, jako zadanie z zakresu administracji rządowej.

Mając na uwadze powyższe rozważania stwierdzić należy, że Naczelnik Gminy w B. orzekający w dniu 13 kwietnia 1984 r. jest odpowiednikiem starosty jako organu I instancji, aktualnie wydającego decyzje w sprawach scaleń i wymiany gruntów.

Trzeba też wskazać, że od dnia 16 lipca 2003 r. to wojewoda był organem wyższego stopnia w sprawach scaleń i wymiany gruntów w stosunku do starosty (art. 3 ust. 1 w brzmieniu nadanym art. 11 pkt 1 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego, Dz. U. Nr 64, poz. 592 ze zm.). Przepis ten wskazujący wojewodę, jako organ wyższego stopnia w stosunku do starosty w tego typu sprawach obowiązywał do dnia 1 sierpnia 2009 r., albowiem art. 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w organizacji i podziale zadań administracji publicznej w województwie (Dz. U. Nr 92, poz. 753), który wszedł w życie właśnie w dniu 1 sierpnia 2009 r. zmienił brzmienie art. 3 ust. 1 ustawy o scalaniu i wymianie gruntu w ten sposób, że wyeliminowane zostało zdanie 2 tego przepisu wskazujące wojewodę jako organ wyższego stopnia w stosunku do starosty.

Powyższy zabieg legislacyjny spowodował w ocenie Składu Orzekającego, że organu wyższego stopnia w stosunku do starosty należy poszukiwać w przepisach ogólnych. Stanowisko to jest zbieżne z intencją ustawodawcy, gdyż w uzasadnieniu do projektu ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w organizacji i podziale zadań administracji publicznej w województwie wprost wskazano, że proponowana zmiana wykreślająca regulację dotyczącą wskazania wojewody jako organu wyższego stopnia w stosunku do starosty wydającego decyzje w przedmiocie scaleń i wymiany gruntów, powoduje tym samym, że odwołanie odbywa się według zasad ogólnych – tzn. do samorządowego kolegium odwoławczego, co ma na celu ujednolicenie trybu odwoławczego w sprawach rozpatrywanych przez organy samorządu terytorialnego (patrz: druk nr 1073, Sejm RP VI kadencja, zamieszczony na stronie internetowej: www.sejm.gov.pl).

Organy wyższego stopnia wskazane są w treści art. 17 k.p.a.

Przepis art. 17 pkt 1 k.p.a. stanowi, że w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej. Normę tę należy potraktować jako zasadę co do określenia właściwego organu pod względem instancyjności (właściwość instancyjna), jednak pod warunkiem, że jednocześnie jest zachowana właściwość rzeczowa i miejscowa, których organy administracji publicznej muszą przestrzegać z urzędu (art. 19 k.p.a. i art. 20 k.p.a.). Jak wskazywano w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, przepis ten należy interpretować w związku z treścią art. 20 k.p.a., w którym określone zostały reguły ustalenia właściwości rzeczowej, również w zakresie właściwości instancyjnej. Z art. 20 k.p.a. wynika bowiem, że właściwość organów ustala się na podstawie przepisów o zakresie ich działania i przepis ten ma pierwszeństwo przed ogólną konstrukcją właściwości instancyjnej określonej w art. 17 pkt 1 k.p.a. (por. postanowienie z dnia 10 marca 2005 r., sygn. akt OW 70/04, LEX nr 819280). Z tych też przyczyn zasadne pozostaje również stanowisko, zgodnie z którym organu wyższego stopnia nie można ustalać w oderwaniu od przepisów prawa materialnego, określających właściwość rzeczową organu I instancji w danej sprawie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 2011 r., sygn. akt II OW 90/10, niepubl. oraz z dnia 22 lipca 2011 r., sygn. akt II OW 17/11, niepubl.).

Niewątpliwie starosta może wykonywać zadania z zakresu administracji samorządowej bądź z zakresu administracji rządowej, jednakże powyższe samo przez się nie determinuje sposobu ustalenia organu wyższego stopnia. Podkreślić bowiem należy, że starosta jest organem jednostki samorządu terytorialnego (art. 5 § 2 pkt 6 k.p.a.), zaś przepis art. 17 pkt 1 k.p.a. wskazując samorządowe kolegium odwoławcze jako organ wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego nie czyni rozróżnienia na organy tych jednostek wykonujące zadania z zakresu administracji samorządowej czy też rządowej. Zatem, co do zasady, organem wyższego stopnia w stosunku do starosty, niezależnie od tego jakie zadania wykonuje, jest samorządowe kolegium odwoławcze (por. postanowienie NSA z dn. 15 listopada 2011 r., sygn. akt II OW 100/11, LEX nr 1070400). Inaczej będzie się natomiast kształtować sytuacja, gdy "ustawy szczególne stanowią inaczej". Oznacza to, że w sytuacji gdy przepis szczególny będzie wskazywał inny organ odwoławczy w stosunku do organu jednostki samorządu terytorialnego niż samorządowe kolegium odwoławcze, to ogólna reguła z art. 17 pkt 1 k.p.a. nie będzie miała zastosowania.

W niniejszej sprawie aktualnie takiej normy szczególnej brak. Jako tego typu przepisu nie można potraktować art. 3 ust. 1 pkt 5 i 7 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie (Dz. U. Nr 31, poz. 206 ze zm.), albowiem pkt 5 tego przepisu wskazuje na wojewodę jako organ I instancji w sprawach tam wskazanych, a pkt 7 stanowi, że wojewoda jest organem wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego. Norma ta jedynie w sposób ogólny stanowi o zakresie działania wojewody i jako taka nie może w sposób samodzielny stanowić podstawy do działania wojewody jako organu wyższego stopnia. Niezbędne jest bowiem wskazanie konkretnego przepisu prawa materialnego, który pozwala wojewodzie działać w konkretnej kategorii spraw, przewidując kompetencję wojewody do ich załatwienia.

Powyższe, wobec braku normy szczególnej, pozwala na przyjęcie, że aktualnie w stosunku do starosty wydającego decyzję w sprawach wymiany czy scaleń gruntów organem wyższego stopnia jest samorządowe kolegium odwoławcze. Będzie to zatem organ odwoławczy od decyzji starosty wydanej w tym przedmiocie w rozumieniu art. 127 § 2 k.p.a. jak i organ wyższego stopnia właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji w stosunku do starosty w sprawach z zakresu scaleń i wymiany gruntów w rozumieniu art. 157 § 1 k.p.a. Ponadto, skoro jak już wyżej wskazano, starosta orzekający w tego typu sprawach na podstawie aktualnie obowiązujących przepisów odpowiada organowi, który wydał w tym przedmiocie decyzję w dniu [...] kwietnia 1984 r., tj. Naczelnikowi Gminy w B. , to aktualnie również rozpatrzenie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji tego ostatniego organu należy do kompetencji samorządowego kolegium odwoławczego.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 15§1 pkt 4 i § 2 oraz art.4 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.