Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 2340/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-09-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 września 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia NSA Joanna Tuszyńska / spr. / Sędziowie AWSA : Mariusz Kotulski Wojciech Jakimowicz Protokolant : Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2005 r. sprawy ze skargi U. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] 2001 r., Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na wznowienie i ukończenie robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącej U. S. kwotę 10 /dziesięć/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

IISA/Kr 2340/01

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...].05.2001 r., wydaną na podstawie art.51 ust. l a oraz art.81 ust. l pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. udzielił Z. i J.S. pozwolenia na wznowienie i ukończenie robót budowlanych związanych z dociepleniem istniejącego budynku mieszkalnego, usytuowanego na działce nr "1" w S.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w wyniku wstrzymania w/w robót budowlanych, prowadzonych samowolnie - bez uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, wydana została decyzja z dnia [...].03.2001 r. nakładająca na inwestora obowiązek opracowania i przedłożenia wymaganej dokumentacji technicznej - w celu doprowadzenia popełnionej samowoli do stanu zgodnego z prawem.

Ponieważ inwestor wywiązał się w całości z obowiązku nałożonego decyzją z dnia [...].03.2001r , orzeczono jak w sentencji.

W odwołaniu od tej decyzji U.S. zarzuciła, że decyzja została wydana bez akt sprawy, gdyż zostały one przesłane do Naczelnego Sądu Administracyjnego do sprawy II SA/Kr 1240/01.

Podniosła, że zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o opinię pana J., odnośnie którego w decyzji z dnia [...].12.2000r. [...] stwierdzono, że nie posiada wymaganych uprawnień.

Wreszcie zarzuciła, że inwestorzy nie posiadają tytułu prawnego do dysponowania częściami wspólnymi budynku (ściany i wspólnych rynien), co stanowi naruszenie art. 34 ust.4 prawa budowlanego.

Decyzją z dnia [...] lipca 2001r znak: [...], wydaną na podstawie art. 138 § l pkt l kpa, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu podał, że tak postępowanie prowadzone przez organ I instancji, jak i wydana decyzja, są prawidłowe.

Zgodnie z art. 51 ust. l a prawa budowlanego, po wykonaniu obowiązku, o którym mowa w ust. l pkt 2, to jest w tym przypadku po przedstawieniu stosownej dokumentacji, właściwy organ wydaje decyzję o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych.

W ustosunkowaniu się do zarzutów odwołania stwierdził, że decyzje organu II instancji są ostateczne i podlegają wykonaniu, a wniesienie skargi do NSA, nie wstrzymuje ich wykonania.

Kolejna decyzja w sprawie została podjęta na podstawie kopii dokumentów. Stwierdził, że osoba, która opracowała projekt docieplenia ścian posiada stosowne uprawnienia.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję U.S. podtrzymała zarzuty odwołania.

Dodatkowo podniosła, że zaskarżona decyzja nie uwzględnia faktu, że dom skarżącej i inwestora posiadają wspólne rynny, które będą musiały być ściągnięte przy wykonywaniu docieplenia, co grozi zalaniem jej domu.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo stwierdził, że wykonanie robót polegających na dociepleniu przedmiotowego budynku, pozostającego w zabudowie bliźniaczej z budynkiem skarżącej, nie wymaga zgody sąsiada.

Roszczeń związanych z powstaniem ewentualnych szkód można dochodzić na drodze postępowania cywilnego.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.

Zgodnie z treścią art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi /art. 134 ustawy/.

Stosownie do przepisu art. 51 ust. l pkt 2 prawa budowlanego, będącego podstawą decyzji z dnia [...].03.2001r., po wydaniu postanowienia o wstrzymaniu robót, a przed upływem terminu, o którym mowa w art. 50 ust. 4, właściwy organ wydaje decyzję nakładającą obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na ich wznowienie oraz określającą termin wykonania tych czynności.

Decyzją tą nałożono na inwestorów obowiązek opracowania i przedłożenia dokumentacji technicznej:

1. projektu ukończenia samowolnie rozpoczętych robót budowlanych, związanych z dociepleniem budynku,

2. opinii technicznej, dotyczącej istniejącego stanu samowolnie wykończonych robót, potwierdzjającej możliwość kontynuacji robót i bezpiecznego użytkowania obiektu po ich ukończeniu, przy czym dokumentację tę winna opracować osoba posiadająca wymagane uprawnienia budowlane do projektowania,

3. planu zagospodarowania działki z uwzględnieniem istniejącego stanu zagospodarowania terenu - opracowanego na aktualnym podkładzie mapy sytuacyjno-wysokościowej lub zasadniczej w skali 1 : 500 w terminie do kwietnia 2001 r.

W wykonaniu tej decyzji inwestor przedłożył:

1. projekt ukończenia robót opracowany przez S.J. (do projektu nie dołączono dokumentu potwierdzającego uprawnienia projektanta),

2. opinię "na wykonanie docieplenia" opracowaną przez wykonawcę przedmiotowych robót,

4. projekt sytuacyjny działki sporządzony przez S.J. (ze znajdującej się w aktach kserokopii nie wynika zakres aktualności mapy i wydaje się, że pochodzi z 1999r).

Przedłożone dokumenty nie odpowiadają treści nałożonego na inwestorów obowiązku.

Nadto w projekcie przewidziano wymianę rynien i rynien spustowych na PCV.

Organ nie ustalił, czy rynny te stanowią współwłasność skarżącej i inwestorów i czy inwestor ma prawo, w tym zakresie, do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Autorytatywnie stwierdził, że na dokończenie prac nie jest wymagana zgoda sąsiada, ale na jakiej podstawie taki wniosek wyciągnął, nie wyjaśnił.

Zgodnie z powołanym w decyzji przepisem art. 51 ust. l a prawa budowlanego, po wykonaniu obowiązku, o którym mowa w ust. l pkt 2, właściwy organ wydaje decyzję o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych.

Po pierwsze, inwestorzy nie wykonali w całości nałożonego- na nich obowiązku, bowiem przedłożona przez nich dokumentacja nie odpowiada w pełni treści decyzji z dnia [...].03.2001 r.

Po drugie, przepisu tego organ nie może stosować automatycznie, to znaczy wydać decyzję o pozwoleniu na budowę wyłącznie w oparciu o stwierdzenie, że inwestor wykonał obowiązki nałożone wcześniejszą decyzją, wydaną na podstawie art.51 ust. l pkt 2 prawa budowlanego.

Jeżeli organ stwierdzi, że do doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, konieczne jest jeszcze wykonanie innych czynności przez inwestora, nie ma przeszkód do wydania kolejnej decyzji na podstawie art. 51 ust.l pkt2.

Wobec powyższego, stwierdzić należy, że zaskarżona, jak i poprzedzająca ją decyzja organu i instancji naruszaj ą przepis art. 7 i 77 kpa oraz art.51 ust. la prawa budowlanego.

Stosownie do treści art. 145 § l pkt a i c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Dlatego też, na podstawie powołanego wcześniej przepisu i art. 135 ustawy orzeczono jak w punkcie I wyroku .

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy.