Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 1061/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2018-04-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 i § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. spółki z o.o. w N. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

28.12.2017 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga S. spółki z o.o. w N. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] r., nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług w imporcie towaru.

Ponieważ skarga nie była podpisana, a nadto nie podano w niej wartości przedmiotu zaskarżenia ani nie załączono do niej dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania spółki, w piśmie z 4.01.2018 r. (k-12 akt sądowych) spółka została wezwana do usunięcia braków skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W wezwaniu zawarto również pouczenie, że nieusunięcie braków skargi we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie to doręczone zostało spółce 12.01.2018 r. (k-33). W odpowiedzi na wezwanie spółka nadesłała skargę podpisaną przez A. S. i podała wartość przedmiotu zaskarżenia (vide: pismo z 16.01.2018 r., k-14).

W piśmie z 26.01.2018 r. (k-21) spółka została ponownie wezwana do podpisania skargi zgodnie z zasadami jej reprezentacji oraz złożenia dokumentu określającego umocowanie do jej reprezentowania (np. odpisu z KRS) w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie została pouczona o treści art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". To wezwanie doręczono spółce 5.02.2018 r. (k-22), a w odpowiedzi na nie spółka nadesłała odpis z KRS, podkreślając, że wynika z niego, iż A. S. jest członkiem zarządu i 100 procentowym udziałowcem (vide: pismo z 12.02.2018 r., k-23).

Ponieważ ze złożonego odpisu z KRS wynika, że do reprezentowania spółki uprawniony jest tylko jej prezes, którym A. S. nie jest, w piśmie z 26.02.2018 r. (k-31), skierowanym do A. S. jako pełnomocnika spółki, zobowiązano go do złożenia dokumentu pełnomocnictwa wraz z wykazaniem, że może on być pełnomocnikiem spółki w świetle art. 35 p.p.s.a. – w terminie 7 dni. W piśmie pouczono, że niewykonanie wezwania spowoduje odrzucenie skargi, a także że status członka zarządu oraz udziałowca spółki nie przesądza, że dana osoba może być pełnomocnikiem spółki, w szczególności nie świadczy o tym, że dana osoba jest pracownikiem spółki. Na skutek tego wezwania, doręczonego adresatowi 5.03.2018 r. (k-34), złożone zostało pismo z 12.03.2018 r. (k-35), podpisane przez A. S. w którym stwierdził on, że "jest pracownikiem, a równocześnie członkiem zarządu skarżącej ...". Do pisma dołączony został dokument pełnomocnictwa, podpisany przez prezesa zarządu spółki, który udzielił pełnomocnictwa A. S., członkowi zarządu".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Z art. 57 § 1 p.p.s.a. wynika, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Są one określone w art. 46 p.p.s.a., który w § 1 stanowi, że każde pismo strony powinno zawierać, między innymi, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników (pkt 1) oraz podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (pkt 4), stosownie do § 2 wymaga, aby zawierało ono, gdy jest pierwszym pismem strony w sprawie, oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt, zaś w § 3 stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.

Ponieważ strona skarżąca jest osobą prawną wskazać ponadto należy, że zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, zaś art. 29 p.p.s.a. nakłada na organ i osoby, o których mowa w art. 28, obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

Dodać wreszcie należy, że art. 34 p.p.s.a. potwierdza, że strony mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników, a art. 35 p.p.s.a. określa, kto może być pełnomocnikiem strony. Z przepisu tego wynika, że pełnomocnikiem strony będącej osobą prawną może być adwokat lub radca prawny, (§ 1 i 3) albo pracownik tej osoby prawnej (§ 2). Jeżeli strona działa przez pełnomocnika, to obowiązany on jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy (lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa).

Jak wyjaśniono wyżej, wniesiona przez spółkę skarga nie była podpisana, nie dołączono też do niej dokumentu, z którego wynika, kto jest uprawniony do działania w imieniu spółki. W związku z tym spółka była wzywana do usunięcia tych braków skargi stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej, przy czym dodać należy, że z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wynika, iż konsekwencją nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi jest jej odrzucenie.

Pomimo doręczenia pism wraz z odpowiednimi pouczeniami spółka nie wykonała wezwań kierowanych do niej we wskazanym wyżej trybie. Wystarczające byłoby w tym miejscu stwierdzenie, że na wezwanie z 12.01.2018 r. spółka nie złożyła dokumentu wskazującego sposób jej reprezentacji i osoby uprawnione do działania w jej imieniu (np. odpis z KRS). Dokument ten złożony został dopiero na ponowne wezwanie, z 26.01.2018 r., wystosowane do spółki w związku z tym, że brak było wówczas w aktach sprawy potwierdzenia doręczenia wezwania z 12.01.2018 r.

Zauważyć jednak także należy, że skargę nadesłaną na pierwsze z wezwań podpisał A. S., co do którego spółka nie wykazała, aby był on uprawniony do działania w jej imieniu w niniejszym postępowaniu. Wprawdzie na wezwanie sądu złożony został dokument pełnomocnictwa zawierający umocowanie dla A. S., jednak z dokumentu tego, podpisanego przez prezesa spółki, nie wynika, że A. S. jest pracownikiem spółki (zaznaczono jedynie, że jest on członkiem zarządu). Pracowniczego statusu A. S. nie wykazano także w żaden innym sposób, chociaż wezwanie w tym względzie, jak i związane z nim pouczenia, zawarte w piśmie sądu z 26.02.2018 r., były jednoznaczne i wyczerpujące. Co prawda w piśmie z 12.03.2018 r. sam A. S. stwierdził, że jest pracownikiem spółki, nie może to być jednak uznane za "wykazanie" przedmiotowej okoliczności, niezbędnej do uznania A. S. za pełnomocnika spółki.

Biorąc powyższe pod uwagę, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.