Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 285/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 16 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] grudnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności do gruntów rolnych postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 10 lutego 2010 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Korespondencja zawierająca wezwania do uiszczenia wpisu została doręczona stronie skarżącej w dniu 19 lutego 2010 r.

W dniu 23 lutego 2010 r. (data nadania pocztowego) A. P. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie pismo z dnia 19 lutego 2010 r. W treści ww. pisma skarżący oświadczył, że jest za biedy żeby dopłacać do swojej krzywdy.

Zgodnie z zarządzeniem z dnia 3 marca 2010 r. zwrócono się do skarżącego o sprecyzowanie, w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma z dnia 19 lutego 2010 r. bez rozpoznania, czy ww. pismo jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, a jeśli tak wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie go na urzędowym formularzu "PPF" w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 252 i 257 p.p.s.a.).

Przedmiotowe wezwanie zostało odebrane przez skarżącego w dniu 16 marca 2010 r. Na ww. wezwanie skarżący nie udzielił odpowiedzi. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 15 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił pismo z dnia 19 lutego 2010 r. bez rozpoznania.

W dniu 28 kwietnia 2010 r. (data nadania pocztowego) A. P. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie pismo z dnia 27 kwietnia 2010 r.

Zgodnie z zarządzeniem z dnia 5 maja 2010 r. zwrócono się do skarżącego o sprecyzowanie, czy jego pismo z dnia 27 kwietnia 2010 r. stanowi zażalenie na zarządzenie Sądu z dnia 15 kwietnia 2010 r. o pozostawieniu bez rozpoznania pisma skarżącego z dnia 19 lutego 2010 r.

Następnie zgodnie zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2010 r. zwrócono się do skarżącego o sprecyzowanie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma z dnia 27 kwietnia 2010 r. bez rozpoznania, czy jego pismo z dnia 27 kwietnia 2010 r. stanowi zażalenie na zarządzenie Sądu z dnia 15 kwietnia 2010 r. o pozostawieniu bez rozpoznania pisma skarżącego z dnia 19 lutego 2010 r.

Przedmiotowe wezwanie zostało odebrane przez skarżącego w dniu 22 czerwca 2010 r.

2 lipca 2010 r. skarżący nadał w Urzędzie Pocztowym pismo procesowe z 23 czerwca 2010 r., jednak nie sprecyzował czy jego pismo z dnia 27 kwietnia 2010 r. stanowi zażalenie na zarządzenie Sądu z dnia 15 kwietnia 2010 r. o pozostawieniu bez rozpoznania pisma skarżącego z dnia 19 lutego 2010 r. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 5 sierpnia 2010 r. pozostawił pismo z dnia 27 kwietnia 2010 r. bez rozpoznania.

Z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo- Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wynika, iż w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych, nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy.

W tej sytuacji na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.