Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 602/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2022-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1, art. 6 ust. 1 pkt 4 , art. 16 ust. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1330
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Dziel, Sędzia WSA Marzena Kowalewska Protokolant starszy inspektor sądowy Edyta Wójtowicz po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 października 2022 r. sprawy ze skargi D. C. na decyzję Inne z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 15 listopada 2019 r. D. C. (dalej: "wnioskodawca", "strona", "skarżący") zwrócił się do Prezesa Sądu Okręgowego

w S. o udzielenie mu informacji publicznej, tj. wskazanie sygnatur Europejskich Nakazów Aresztowania wydanych w latach 2014 - 2015 przez Sądu Okręgowy

w S., które zostały wykonane przez organy wymiaru sprawiedliwości Wielkiej Brytanii, w ten sposób, że osoba ścigana została przekazana z Wielkiej Brytanii na terytorium Polski w związku z ENA.

Pismem z dnia 27 listopada 2019 r. Prezes Sądu Okręgowego w S. zobowiązał wnioskodawcę do przedstawienia szczególnego interesu publicznego uzasadniającego wytworzenie żądanej informacji - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy udostępnienia informacji publicznej. Jednocześnie organ poinformował stronę, że przedmiotowe żądanie ma charakter żądania dostępu do informacji publicznej przetworzonej, a w takim wypadku wnioskodawca musi wykazać, że uzyskanie takiej informacji "jest szczególnie istotne dla interesu publicznego".

Następnie, Prezes Sądu Okręgowy w S. decyzją z dnia 2 stycznia

2020 r. nr Adm-028-185/19 na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej: "K.p.a.") oraz art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r.

o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm., dalej: "u.d.i.p."), odmówił wnioskodawcy udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej.

W uzasadnieniu decyzji Prezes wskazał, że wnioskodawca został wezwany do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, gdyż żądana informacja jest informacją publiczną przetworzoną, na dzień złożenia wniosku nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem. Podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych

i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste. Przygotowanie specjalnie dla wnioskodawcy informacji publicznej, według wskazanych przez niego kryteriów, wiązałoby się z dużym nakładem pracy i dezorganizacją normalnej pracy Wydziału III Karnego i oderwaniem pracowników na wiele tygodni od licznych czynności.

W wykonaniu wniosku nie wystarczy proste wyszukanie danych w systemie komputerowym, albowiem ta czynność wymaga czasochłonnego przeanalizowania akt wszystkich spraw (było ich 368), które dotyczyły rozstrzygnięcia sądu w przedmiocie wydania decyzji o wykonaniu ENA. W systemie komputerowym są rejestrowane sprawy ze względu na przedmiot postępowania, bez wskazywania państwa Unii Europejskiej, których dotyczą, wnioskodawca zaś wskazuje Wielką Brytanię jako kryterium w swoim wniosku. Czynności, które należy podjąć przy wytwarzaniu tej informacji to czynności jak przy badaniach naukowych z zakresu kryminologii (analiza, obliczenia, zestawienia statystyczne itp. połączone z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych). Sąd nie jest instytucją powołaną do wykonywania badań naukowych, a uzyskanie informacji zawartych we wniosku wymaga ogromnego nakładu czasu pracy i zaangażowania pracowników. Stąd jej udzielenie nie jest możliwe.

Organ I instancji podkreślił, że wnioskodawca nie wykazał, że uzyskanie żądanych przez niego informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, do czego był zobowiązany pismem z dnia 27 listopada 2019 r.

Strona odwołała się od powyższej decyzji. Zdaniem strony, przedmiotowa informacja nie nosi cech informacji przetworzonej, a jedynie wymaga przekształcenia

z uwagi na ilość spraw (368).

Prezes Sądu Apelacyjnego w S. decyzją z dnia 31 marca 2020 r.

nr A-0620-21/20 na podstawie art. 16 ust. 2 u.d.i.p. i art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 104 § 1 K.p.a. po rozpoznaniu odwołania, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji Prezes Sądu Apelacyjnego wskazał, że istota sporu prawnego sprowadza się do oceny charakteru żądanej przez stronę informacji publicznej, w świetle art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji, dokonując wykładni ww. przepisu, trafnie wskazał, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że jakkolwiek na gruncie obowiązującego prawa - informacja przetworzona nie posiada definicji legalnej, to można wskazać, że charakter taki mogą mieć dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane

w bieżącej działalności. Przetworzenie informacji może polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona (por. m.in. wyroki NSA z dnia: 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 863/14 oraz 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1645/14).

Prezes Sądu Apelacyjnego wyjaśnił również, że w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Ustawodawca zdecydował więc, że proces wytworzenia nowej informacji w oparciu o posiadane dokumenty obwarowany będzie koniecznością wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Ograniczenie to dokonane aktem rangi ustawowej odpowiada regulacji art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, jak również art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, albowiem zgodnie z art. 61 ust. 4 Konstytucji RP tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2 określają ustawy. Konstytucyjne prawo do informacji nie jest zatem absolutne.

Organ odwoławczy stwierdził, że wbrew twierdzeniom skarżącego, organ I instancji zasadnie ocenił, że jego wniosek dotyczy informacji przetworzonej, a nie prostej. Dla udzielenia bowiem żądanej informacji niezbędne byłoby zaangażowanie jednego lub kilku pracowników tego Sądu (III Wydziału Karnego) na dłuższy okres czasu, którzy nie mogliby w tym czasie realizować normalnych, codziennych obowiązków służbowych, co w konsekwencji mogłoby wpłynąć negatywnie na bieżące wykonywanie zadań przez ten sąd. Czynności związane z realizacją wniosku skarżącego wymagałyby bardzo starannego przeanalizowania akt spraw sądowych, w ilości 368, wyszukanie konkretnych spraw i przygotowanie odpowiedzi, czyli przeprowadzenia analizy specjalnie na potrzeby zadośćuczynienia oczekiwaniom skarżącego. Program komputerowy nie daje możliwości wyszukania sygnatur spraw w prosty sposób. Dlatego też, zdaniem organu odwoławczego, biorąc pod uwagę ewentualny stopień zaabsorbowania organu realizacją przedmiotowego wniosku, zaakceptowanie stanowiska skarżącego godziłoby w zasadę proporcjonalności (art. 31 ust. 3 Konstytucji RP).

W ocenie organu, Prezes Sądu Okręgowego dokonał prawidłowej wykładni art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. i zasadnie przyjął, że uzyskanie tego rodzaju informacji jest możliwe po uprzednim wykazaniu przez wnioskodawcę szczególnej istotności dla interesu publicznego udostępnienia żądanej informacji lub po stwierdzeniu z urzędu występowania takiego interesu (art. 14 ust. 2 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Skarżący tego nie wykazał, nie dopatrzono się tej przesłanki również z urzędu.

Pismem z dnia 27 maja 2020 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na powyższą decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego, uważając, że jest ona niezgodna z prawem, wnosząc o jej uchylenie

i przekazanie sprawy organowi I instancji celem ponownego jej rozpoznania.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z dnia 28 stycznia 2021 r., sygn. akt II SA/Sz 449/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę w niniejszej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny, wskutek wniesionej skargi kasacyjnej od ww. orzeczenia, wyrokiem z dnia 1 czerwca 2022 r., sygn. akt III OSK 5154/21, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

W uzasadnieniu wyroku NSA wskazał, że skarżący został pozbawiony możliwości obrony swoich praw, gdyż pełnomocnik skarżącego został zawiadomiony o wyznaczeniu posiedzenia niejawnego w jego sprawie na 28 stycznia 2021 r., dopiero w dniu 27 stycznia 2021 r. W zawiadomieniu zawarto pouczenie o możliwości złożenia dodatkowych wyjaśnień, jednak zastrzeżono, że może to nastąpić najpóźniej do 27 stycznia 2021 r. Pełnomocnik skarżącego nie miał zatem żadnych szans na złożenie pisma w sprawie w terminie zakreślonym przez WSA.

Ponadto, w ocenie NSA, z uwagi na to, że zwrotne potwierdzenie odbioru zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 4 stycznia 2021 roku wpłynęło do Sądu dopiero 1 lutego 2021 r., to WSA nie był w stanie ustalić, czy skarżącemu została zagwarantowana możność obrony swoich praw w postępowaniu, a więc nie powinien był rozstrzygać sprawy na posiedzeniu niejawnym wyznaczonym na 28 stycznia 2021 r.

Po przekazaniu akt sprawy z NSA, pismem Sądu z dnia 22 lipca 2022 r. poinformowano strony postępowania o treści art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem Covid -19 innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r., poz. 2095, ze zm.) i wynikającej z tego przepisu możliwości przeprowadzenia rozprawy zdalnej, o ile strony postępowania mają możliwości techniczne uczestniczenia w takiej rozprawie. Zwrócono się również do stron o udzielenie informacji, czy wyrażają zgodę na przeprowadzenie posiedzenia niejawnego a także poinformowano o możliwości przedstawienia przez strony dodatkowych informacji na piśmie najpóźniej do dnia poprzedzającego dzień posiedzenia niejawnego.

Pismem z dnia 25 lipca 2022 r. Prezes Sądu Apelacyjnego wyraził zgodę na rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym.

W piśmie z dnia 15 sierpnia 2022 r. pełnomocnik skarżącego zażądał przeprowadzenia rozprawy, oświadczając że posiada możliwości techniczne do uczestniczenia w rozprawie zdalnej.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z dnia 7 września 2022 r. niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania na rozprawie zdalnej.

Na rozprawie zdalnej przeprowadzonej 26 października 2022 r. pełnomocnik skarżącego poparł skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zasady i tryb udzielania informacji publicznej określa powoływana wyżej ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej ("u.d.i.p."). Z ustawy tej wynika, że udostępnieniu podlega wyłącznie informacja będąca "informacją publiczną"

i tylko przez podmioty, na których ciąży obowiązek udostępnienia takiej informacji.

W świetle art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja

o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6. Zgodnie natomiast z art. 4 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne (...).

Nie ulega wątpliwości, że Prezes Sądu Okręgowego w S., do którego wpłynął wniosek skarżącego, jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, zaś informacje, objęte tym wnioskiem skarżącego, są informacjami publicznymi.

Skarga nie jest zasadna, gdyż organ zasadnie odmówił udostępnienia tych informacji uznając, że żądana informacja jest informacją przetworzoną, zaś skarżący nie wykazał, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (zgodnie z wymogiem sformułowanym w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.).

W orzecznictwie przyjmuje się, że informacją przetworzoną jest informacja, która w dniu złożenia wniosku nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, zaś dla jej wytworzenia konieczne jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste. Jest to więc jakościowo nowa informacja, nieistniejącą dotychczas

w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się

w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Informacja przetworzona obejmuje dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane

w bieżącej działalności. Wytworzenie informacji przetworzonej wymaga ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego, wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych. Jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów. Działania podejmowane w celu wytworzenia informacji przetworzonej wykraczają poza zakres działań mieszczących się w ramach podstawowych kompetencji organu. Celem ograniczenia wynikającego z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. jest zapobieganie sytuacjom, w których działania organu skupiać się będą nie na realizacji podstawowych, głównych zadań, lecz na czynnościach związanych z udzielaniem informacji publicznej. Podkreśla się też, że przetworzenie informacji może polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. W konsekwencji przyjmuje się, że również suma informacji prostych,

w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników – może być traktowana jako informacja przetworzona (por. np. wyroki NSA: z 9 sierpnia 2011 r., I OSK 977/11;

z 5 marca 2015 r., I OSK 863/14; z 4 sierpnia 2015 r., I OSK 1645/14).

W ocenie Sądu, zasadnie przyjęły organy (Prezes Sądu Okręgowego i Prezes Sądu Apelacyjnego w S. ), że pozytywne rozpatrzenie wniosku skarżącego wymagało podjęcia czynności, które powodowałyby powstanie informacji przetworzonej. Skarżący domagał się bowiem wskazania sygnatur Europejskich Nakazów Aresztowania wydanych w latach 2014 - 2015 przez Sądu Okręgowy w S., które zostały wykonane przez organy wymiaru sprawiedliwości Wielkiej Brytanii, w ten sposób, że osoba ścigana została przekazana z Wielkiej Brytanii na terytorium Polski w związku

z ENA. Przygotowanie odpowiedzi na ten wniosek wymagało przeprowadzenia analiz 368 spraw orzeczeń i dokumentów znajdujących się w aktach, dokonania zestawień i wyliczeń (statystyk), a więc faktycznie wytworzenia nowego dokumentu ("cyfrowej dokumentacji") – informacji przetworzonej, co w konsekwencji wymagało wykazania przez skarżącego, że uzyskanie takiej informacji przez skarżącego jest uzasadnione szczególnym interesem publicznym.

Zdaniem skarżącego, przedmiotowa informacja nie nosi cech informacji przetworzonej, a jedynie wymaga przekształcenia z uwagi na liczbę spraw (368). Jednakże, w ocenie Sądu, ma rację organ twierdząc, że właśnie ze względu na konieczność przejrzenia i analizy, a następnie przekształcenia dużej liczby spraw, wymagałby to zaangażowania kilku osób, które w tym czasie nie mogłyby realizować normalnych, codziennych obowiązków służbowych, co w konsekwencji mogłoby wpłynąć negatywnie na bieżące wykonywanie innych zadań. O tym, że wykonanie żądania skarżącego nie polegało jedynie na wyodrębnieniu prostych informacji, ale informacji przetworzonej, świadczy, jak słusznie wskazał organ w zaskarżonej decyzji, okoliczność, że system komputerowy nie umożliwia wyszukania danych według innych kryteriów niż przedmiot sprawy. W systemie komputerowym są rejestrowane sprawy ze względu na przedmiot postępowania, bez wskazywania państwa Unii Europejskiej wnioskodawca zaś wskazuje Wielką Brytanię jako kryterium w swoim wniosku.

Przede wszystkim należy podkreślić, że za udostępnieniem takiej przetworzonej informacji musi przemawiać interes szczególny, co skarżący zdaje się pomijać.

Rzeczywiście transparentność działalności sądów, w tym działalności orzeczniczej, której dotyczył jego wniosek w niniejszej sprawie, leży w interesie publicznym – obywatele mają prawo wiedzieć, jakie orzeczenia są wydawane w indywidulanych sprawach, znać poglądy sądów dotyczące różnych problemów prawnych, interpretacji przepisów, dlatego ustawodawca daje każdemu obywatelowi prawo otrzymania takich informacji.

W przepisie art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. - ustawodawca wprost wskazuje, że informację publiczną stanowi "treść orzeczeń sądów powszechnych, Sądu Najwyższego, sądów administracyjnych, sądów wojskowych, Trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Stanu".

Z wyraźnej woli ustawodawcy każdy obywatel ma prawo zapoznać się z treścią takiego orzeczenia (co do zasady zanonimizowanego) i nie musi tłumaczyć, po co informacja jest mu potrzebna, sama "ciekawość" wnioskodawcy jest wystarczająca do żądania jej udostępnienia.

Natomiast w niniejszej sprawie skarżący nie domagał się takich prostych informacji (orzeczeń sądowych), lecz sporządzonego wyłącznie dla niego swego rodzaju opracowania o działalności orzeczniczej sądu w danej kategorii spraw za wskazany okres (dwa lata), a więc dokonania analizy wszystkich orzeczeń i akt spraw karnych pod względem wskazanych przez niego kryterium (ENA wydane przez SO w S.,

a wykonane w Wielkiej Brytanii), a nie treści samych tych orzeczeń. Wnosił więc

o udostępnienie informacji przetworzonej, jak słusznie przyjęły organy, skoro rejestracja spraw w systemie komputerowym odbywa się ze względu na przedmiot postępowania, bez wskazania państwa, którego dotyczą. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela zatem pogląd, że nie można było w sposób prosty wskazać sygnatur spraw spośród wszystkich 368 spraw, w zakresie ENA wykonanego w Wielkiej Brytanii bez zaangażowania pracowników i poświęcenia dużego nakładu czasu pracy.

W odniesieniu do tego typu informacji ustawodawca uzależnił jej uzyskanie od wykazania przez wnioskodawcę, że udostępnienie mu jej jest uzasadnione szczególnym interesem publicznym. Nie chodzi więc wyłącznie o transparentność, która oczywiście leży w interesie publicznym, ale ponadto o jakiś inny interes publiczny, którego skarżący nie wykazał w ogóle. W przypadku informacji przetworzonej transparentność (jawność) może uzasadniać jej udostępnienie w szczególnych okolicznościach, mianowicie wtedy, gdy brak tej transparentności mógłby istotnie negatywnie i konkretnie wpłynąć na funkcjonowanie państwa. Chociaż informacje o tym, w ilu sprawach orzeczenia

w zakresie ENA zostały wykonane przez organy wymiaru sprawiedliwości Wielkiej Brytanii, w ten sposób, że osoba ścigana została przekazana z Wielkiej Brytanii na terytorium Polski, są informacjami odzwierciedlającymi działalność orzeczniczą danego sądu, a więc ich udostępnienie służy transparentności tej działalności i może być przydatne dla sądownictwa, to jednak jako informacje przetworzone wymagały wykazania przez skarżącego, że ich nieujawnienie może realnie i konkretnie zagrozić interesowi obywateli, czy działalności władz państw (np. sądów). Skarżący tego nie wykazał. Nie ma więc podstaw do przyjęcia, że nieudostępnienie spornej informacji, może mieć wyraźnie i znacząco negatywny wpływ na funkcjonowanie państwa ani że z powodu nieudostępnienia tej informacji ucierpi istotnie i bezpośrednio wymiar sprawiedliwości, czy wolność obywateli, które to wartości podlegają ochronie konstytucyjnej i niewątpliwie leżą w interesie publicznym. Skarżący nie wykazał też, że sporne informacje mają mu służyć do celów naukowych (nie wykazał, by prowadził jakieś badania naukowe we własnym zakresie bądź na zlecenie), które również co do zasady leżą w interesie publicznym.

Obowiązek wykazania przez wnioskodawcę, że udostępnienie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.) wynika z tego, że obowiązek udzielania informacji publicznej przez podmioty, które są

w posiadaniu takiej informacji, jest zwykle dodatkowym zadaniem takich podmiotów. Założeniem ustawodawcy jest, że udostępnianie informacji nie powinno dezorganizować normalnego zwykłego toku pracy tych podmiotów i wykonania ich podstawowych, głównych zadań, do których w przypadków sądów należy przede wszystkim orzekanie

w indywidulanych sprawach (działalność orzecznicza). Dlatego właśnie w sytuacji, gdy wniosek dotyczy informacji, które wymagają przetworzenia, wyselekcjonowania, przeglądania licznych dokumentów, dokonywania analiz, wyliczeń, porównań, to wówczas wnioskodawca powinien wykazać, że uzyskanie przez niego takiej informacji leży w szczególnie ważnym interesie publicznym.

Reasumując, w świetle przedstawionych uwag należy stwierdzić, że Prezesi Sądów Okręgowego i Apelacyjnego w S. słusznie uznali, że skarżący nie wykazał takiego interesu. Organy miały więc uzasadnione podstawy do odmowy udostępnienia spornej informacji. Organy prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa materialnego oraz nie uchybiły przepisom prawa procesowego. Decyzje odpowiadają prawu. Podniesione przez skarżącego argumenty nie zasługują na uwzględnienie.

W związku z tym, Sąd nie znajdując podstaw do zakwestionowania zgodności

z prawem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.).

Orzeczenia sądów administracyjnych przytoczone w uzasadnieniu dostępne są na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl.