Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SO/Go 1/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2009-03-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego
Powołane przepisy: article: art. 18, art. 19
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędziowie: Sędzia WSA Stefan Kowalczyk (spr.) Sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "U" S.A. o wyłączenie sędziów, asesorów i referendarzy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w sprawie I SA/Sz 329/08 ze skargi "U" S.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r. postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

l SO/Go 1/09

U Z A S A D N I ENIE

Skarżąca "UP" S.A., wystąpiła o wyłączenie wszystkich sędziów, asesorów i referendarzy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, to jest : [...], w sprawie z skargi "UP" S.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2003 rok, toczącą się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie, sygnatura akt l SA/Sz 325 / 08

Skarżąca, uzasadniając wniosek, wywiodła iż przedmiot orzekania ma istotne znaczenie zarówno dla niej, jak i dla gminy, toteż rozstrzygnięcie winno być wydane przez Sąd w składzie niezwiązanym w żaden sposób ze stronami, w tym również przez bliskość zamieszkania.

Podniosła ponadto, że wskazani sędziowie, orzekając już uprzednio w innej sprawie w stanem prawnym takim jak w sprawie niniejszej, wydali niekorzystny dla podatnika wyrok.

W ocenie skarżącej, zachodzi więc uzasadniona obawa, że ci sędziowie będą dążyli do utrzymania dotychczasowej linii orzecznictwa, zaprzeczając zasadzie bezstronności.

Osoby, których wniosek dotyczy, w dniu [...] października 2008 roku, [...] lutego 2009 roku złożyły pisemne oświadczenia, wskazując iż nie zachodzą przesłanki wyłączenia sędziego wskazane w art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm./, oraz że pomiędzy nimi a stroną skarżącą nie zachodzi żaden stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do ich bezstronności.

W związku z tym, iż wniosek strony skarżącej dotyczył wyłączenia wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 grudnia 2008 roku, sygn. akt II FW 9 / 08, wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim jako właściwy do rozpoznania powyższego wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie regulowana jest przepisami rozdziału 5 działu l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm. /.

Podstawą wyłączenia sędziego z mocy samej ustawy jest wystąpienie jednej z przesłanek wyliczonych w art. 18 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Ponadto, zgodnie z brzmieniem art. 19 w/w ustawy, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Powyższe przepisy zapewniają konstytucyjne prawo strony do rozpoznania jego sprawy przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd, jak również służą wyeliminowaniu sytuacji, "które mogłyby prowadzić do powstania, o ile nie u samej strony /na co wskazuje orzecznictwo/, to co najmniej u obiektywnego zewnętrznego obserwatora uzasadnionych wątpliwości co do bezstronności sędziego /tak Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 13 grudnia 2005 r., sygn. akt SK 54/04, opubl. w OTK - A 2005 /11 /134 /.

Przez okoliczności, o których mowa w art. 19 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozumieć zarówno te związane z osobistymi stosunkami między sędzią, a stroną czy jej przedstawicielem, ale także inne uwarunkowania zewnętrzne i wewnętrzne, które w sytuacji konkretnego sędziego mogą budzić uzasadnione wątpliwości co do wydania orzeczenia opartego na w pełni zobiektywizowanych przesłankach.

Wyłączenie sędziego nie może jednak następować automatycznie. W każdej sprawie należy indywidualnie oceniać, czy i na ile okoliczności te mają wpływ na bezstronność sędziego. Konieczne jest bowiem wskazanie przez samego wnioskodawcę konkretnych i realnych okoliczności, z których wynika, że istnieją wątpliwości co do bezstronności tego sędziego zgodnie z treścią art. 19 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Podkreślić przy tym należy, że podstawą wyłączenia w żadnym razie nie mogą być jedynie gołosłowne twierdzenia strony skarżącej i jej subiektywne przekonania.

Instytucja wyłączenia sędziego nie ma bowiem służyć umożliwieniu stronie wybierania sądów, czy składów sędziowskich według jej subiektywnego odczucia, co w konsekwencji doprowadziłoby do utrudnienia działalności sądów, a zapobiegać wszelkim sytuacjom, w których powstałaby wątpliwość co do bezstronności sędziego.

Natomiast do oceny ewentualnej wadliwości rozstrzygnięcia służą odrębne, przewidziane prawem środki odwoławcze czy zaskarżenia.

W niniejszej sprawie skarżąca Spółka w swoim wniosku nie wskazała żadnych ustawowych przesłanek uzasadniających wyłączenie sędziów, jak również, w żaden sposób nie udowodniła, a nawet nie uprawdopodobniła, że "bliskość zamieszkania" , a tym bardziej, że potencjalnie niekorzystne dla niej rozstrzygnięcie mogłoby wynikać z występujących po stronie sędziego /sędziów/ okoliczności zewnętrznych czy wewnętrznych, mających przy tym wpływ na obiektywizm ich działania i co więcej, że okoliczności te mają wpływ, nawet w ocenie obiektywnego obserwatora, na wynik postępowania sądowoadministracyjnego.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 22 § 2 P.p.s.a., Sąd orzekł zatem jak w sentencji.