Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 848/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 55 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 7 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 czerwca 2016 r. sygn. akt I SO/Wa 1435/16 w sprawie wniosku P. S. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. za nieprzekazanie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

P. S. pismem z dnia 8 grudnia 2014 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...]. Skarga ta w dniu 23 grudnia 2014 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i zarejestrowana została pod sygn. akt I SAB/Wa 760/14.

Następnie w dniu 30 marca 2015 r. P. S. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W., na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 - dalej jako "P.p.s.a.") grzywny za nieprzekazanie przez Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie powyższej skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 czerwca 2016 r. sygn. akt I SO/Wa 1435/16 oddalił wniosek P. S. o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skoro skarga P. S. z dnia 8 grudnia 2014 r. na bezczynność Kolegium w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] wpłynęła do organu w dniu 8 grudnia 2014 r., to od tego dnia rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin do wykonania przez organ obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. Termin ten upłynął w dniu 7 stycznia 2015 r. Tymczasem skarga P. S. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi została przekazana przez organ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 23 grudnia 2014 r. Powyższe oznacza, że wniosek z dnia 30 marca 2015 r. o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. należało uznać za nieuzasadniony. Z tych też względów podlegał on oddaleniu.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł P. S., domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia Sądowi I instancji. Zdaniem skarżącego zaskarżone postanowienie zostało wydane niezgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Podkreślił, że Kolegium przekazało jego skargę dopiero po złożeniu wniosku o wymierzenie grzywny, tj. dopiero po kilku miesiącach. Takie działanie organu jest niedopuszczalne. Sąd I instancji miał bowiem podstawy, aby przy tak rażącym naruszeniu terminu do przekazania skargi, wymierzyć organowi grzywnę. Opieszałości organu nie usprawiedliwiają okoliczności przedstawione w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny. Nieprawidłowości w organizacji pracy nie tłumaczą opóźnienia w wywiązywaniu się z obowiązku nałożonego ustawą.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego jest ocena zgodności z prawem postanowienia Sądu I instancji oddalającego wniosek P. S. o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. za nieprzekazanie sądowi – w ustawowym terminie - skargi skarżącego z dnia 8 grudnia 2014 r. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.

Stosownie do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Zgodnie z art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch przesłanek: stwierdzenia uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, bez względu na jego przyczyny oraz złożenia stosownego wniosku przez stronę.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przesłanki te w niniejszej sprawie nie zostały spełnione. Z prawidłowych ustaleń WSA w Warszawie wynika, że skarga z dnia 8 grudnia 2014 r. została przekazana przez organ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 23 grudnia 2014 r. i zarejestrowana pod sygn. akt I SAB/Wa 760/14. Organ nie przekroczył zatem ustawowego terminu określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a. WSA w Warszawie, odmawiając uwzględnienia wniosku, trafnie zatem uznał, że skoro skarga z dnia 8 grudnia 2014 r. została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 23 grudnia 2014 r., a więc przed upływem 30-dniowego terminu, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., to brak jest podstaw do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a.

W tej sytuacji zaskarżone postanowienie uznać należy za prawidłowe.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.