Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 10/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-02-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne postępowanie
Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] Sp. z o.o. w Warszawie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 grudnia 2006 r. sygn. akt V SA/Wa 740/06 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2006 r. sygn. akt V SA/Wa 740/06 w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 1 grudnia 2006 r., sygn. akt V SA/Wa 740/06 odrzucił skargę kasacyjną [...] Sp. z o.o. w Warszawie od wyroku tegoż Sądu z dnia 4 lipca 2006 r. w sprawie ze skargi Spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] lutego 2006 r., nr [...]w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe.

Rozważając czy skarga kasacyjna została złożona w terminie o jakim mowa w art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej: p.p.s.a., Sąd stwierdził, że z odcisku stempla pocztowego nie wynika w jakiej dacie złożono przesyłkę w polskim urzędzie pocztowym. Stąd też zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 października 2006 r., następne z dnia 3 listopada 2006 r., pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braku formalnego poprzez nadesłanie dowodu nadania przesyłki poleconej nr R-044023, a następnie kserokopii książki nadawczej potwierdzającej nadanie tej przesyłki. Pełnomocnik skarżącej w zakreślonym terminie nie wykonał zarządzenia. Wprawdzie nadesłał kserokopię książki nadawczej, lecz nie obejmowała ona spornej przesyłki. W tej sytuacji Sąd uznał, iż istnieje uzasadniona wątpliwość czy skarga została złożona w terminie. Zwłaszcza, iż wobec wątpliwości co do nadania w terminie skargi w urzędzie pocztowym pełnomocnik skarżącej nie wystąpił do właściwego urzędu pocztowego o potwierdzenie daty nadania przesyłki.

W zażaleniu na powyższe postanowienie strona skarżąca wniosła o jego uchylenie. W uzasadnieniu wskazała, iż stanowisko prezentowane przez Sąd I instancji jest niezgodne z prawem i narusza konstytucyjną zasadę prawa do sądu wyrażoną w art. 45 ust 1 Konstytucji oraz rażąco narusza przepis art. 178 p.p.s.a. w zakresie, w jakim rozstrzyga on o odrzuceniu skargi kasacyjnej spółki wyłącznie w oparciu o przypuszczenia i niewiarygodne dowody, a właściwie brak dowodów.

Zdaniem skarżącej, jeżeli istniała wątpliwość co do daty nadania, to nie powstała ona z winy Spółki, a Sąd I instancji powinien wyczerpać dostępne środki zmierzające do wyjaśnienia daty nadania przesyłki. Nie sposób również uznać, iż Spółka nie uzupełniła braków skargi kasacyjnej w terminie, do czego wezwał ją Sąd I instancji. Strona wskazała w zażaleniu, iż co prawda nie przedstawiła WSA żądanych dowodów, jednakże odrzucenie skargi kasacyjnej nastąpiło z powołaniem się na argument o możliwości wystąpienia przez Spółkę do urzędu pocztowego o potwierdzenie daty nadania przesyłki, tymczasem Sąd I instancji nigdy wcześniej nie wzywał Spółki o wykonanie takich czynności.

Jak podnosi pełnomocnik, Spółka mogła wystąpić do urzędu pocztowego o wydanie dowodu potwierdzającego nadanie przesyłki, lecz nie została o to wezwana przez Sąd I instancji, w związku z tym nie wykonała takiej czynności.

Pełnomocnik skarżącej podniósł również, iż art. 178 p.p.s.a. nie wyłącza w sposób absolutny możliwości odrzucenia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, wcześniej jednak Sąd I instancji powinien był wyczerpać dostępne środki zmierzające do wyjaśnienia wątpliwości zaistniałych w sprawie i ustalić, że skarga została złożona z przekroczeniem terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 49 p.p.s.a. jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienie pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej.

Art. 177 § 1 p.p.s.a. wyraźnie wskazuje, iż skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał wyrok w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Sąd I instancji przyjął, iż w sprawie istniała uzasadniona wątpliwość co do terminowości wniesienia skargi i dlatego też Przewodniczący Wydziału dwukrotnie wzywał stronę o uzupełnienie braków formalnych poprzez nadesłanie dowodu potwierdzającego, że skarga kasacyjna została złożona w terminie, tj. do dnia 11 października 2006 r. Pierwsze wezwanie z dnia 19 października 2006 r. (k. - 91) dotyczyło złożenia dowodu nadania przesyłki poleconej nr R-044023, drugie zaś z dnia 6 listopada 2006 r. (k. - 96) dotyczyło nadesłania kserokopii książki nadawczej obejmującej sporną przesyłkę. Strona nie dostosowała się do wezwania Sądu.

W tej sytuacji za niezrozumiałe należy uznać zarzuty zażalenia, iż "(...) Sąd nie wezwał Spółki do wystąpienia do właściwego urzędu pocztowego o potwierdzenia daty nadania przesyłki". Omawiane wezwanie Sądu było bowiem na tyle pojemne, iż mieściło w sobie doręczenie posiadanego przez Spółkę dowodu doręczenia, jak i w wypadku jego nieposiadania zwrócenie się do urzędu pocztowego o wystawienie dokumentu potwierdzającego datę nadania.

Strona skarżąca pomija przy tym, iż niewykonanie przez nią obowiązków nałożonych przez art. 49 p.p.s.a. obligatoryjnie powoduje negatywne skutki określone w art. 178 p.p.s.a. Nie zachodzi potrzeba ustosunkowania się do pozostałych zarzutów zażalenia, w którym strona skarżąca dokonuje dywagacji na temat wątpliwości co do dowodów nadania skargi kasacyjnej w terminie, skoro ciężar udowodnienia tych okoliczności spoczywał na skarżącej, a strona skarżąca z tych obowiązków nie wywiązała się w terminie.

W związku z powyższym uznać należy, iż pełnomocnik strony miał możliwość uzyskania dokumentu potwierdzającego datę nadania przesyłki poleconej R-044023 w polskim urzędzie pocztowym i doręczenia go na wezwanie Sądu.

Z uwagi na to, iż pełnomocnik strony nie uzupełnił braków formalnych skargi kasacyjnej w wyznaczonym terminie, Sąd I instancji trafnie odrzucił skargę kasacyjną.

Ubocznie tylko należy zauważyć, iż odcisk stempla pocztowego jest wprawdzie "gołym okiem" nieczytelny, lecz korzystając z niewielkich zdobyczy techniki w postaci szkła powiększającego można odczytać, iż na stemplu tym widnieje cyfra "12" Skoro zaś odpis wyroku Sądu doręczono stronie w dniu 11 września 2006 r., to termin 30 dni upłynął w dniu 11 października 2006 r., więc przed terminem złożenia skargi kasacyjnej.

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 193 p.p.s.a. oddalił zażalenie.

AW