Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 289/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-09-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Marszałek Województwa
Treść wyniku: *Stwierdzono bezskuteczność czynności wydanej na podstawie przepisów szczególnych
Powołane przepisy: article: par. 4 ust. 1a pkt 4
journal: Dz.U. 2008 nr 138 poz 868
law: Rozporządzenie MInistra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty  pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata
article: art. 29 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2013 poz 173
law: Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  Obszarów Wiejskich - tekst jednolity.
article: art. 2 pkt 50
journal: Dz.U. 1997 nr 98 poz 602
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska Sędzia WSA Marcin Miemiec Protokolant specjalista Ewa Bogulak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 4 września 2014 r. sprawy ze skargi B. N. na czynność Marszałka Województwa D. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy I. stwierdza bezskuteczność zaskarżonej czynności; II. zasądza od Marszałka Województwa D. na rzecz skarżącej kwotę 3 262 (trzy tysiące dwieście sześćdziesiąt dwa) złotych kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Samorząd Województwa pismem [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. odmówił przyznania pomocy na realizację operacji pn.:. ,,[...]" o którą ubiegała się Restauracja i miejsce noclegowe "[...]" B. N. we wniosku o przyznanie pomocy w zakresie małych projektów w ramach działania 413 Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju objętego PROW na lata 2007-2013, złożonym w dniu [...] czerwca 2013 r. na kwotę [...] zł.

Wnioskodawca jako zakres operacji wskazał pkt. 6a i 6b załącznika do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" objętego PROW 2007-2013 (Dz. U. Nr 138, poz. 868, ze. zm.) tj. inicjowanie powstania, przetwarzania lub wprowadzenie na rynek produktów i usług, których podstawę stanowią lokalne zasoby, tradycyjne sektory gospodarki lub lokalne dziedzictwo, w tym kulturowe, historyczne lub przyrodnicze, zwanych dalej "produktami lub usługami lokalnymi", albo podnoszenie jakości takich produktów lub usług poprzez udział w targach i konkursach produktów lub usług lokalnych oraz promocję produktów lub usług lokalnych".

Samorząd Województwa poinformował Wnioskodawcę, iż nie ma możliwości sfinansowania zakupu mobilnej przyczepy gastronomicznej wraz z wyposażeniem, gdyż zgodnie z § 4 ust. la pkt 4 przedmiotowego rozporządzenia do kosztów podlegających refundacji zalicza się m.in. "koszty najmu, dzierżawy lub zakup oprogramowania, sprzętu, narządzi, urządzeń lub maszyn, z wyłączeniem środków transportu napędzanych mechanicznie" (przyczepa, zgodnie z definicją zawartą w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98, poz. 602, ze. zm.) stanowi "pojazd bez silnika, przystosowany do łączenia go z innym pojazdem". Z kolei pojazd zdefiniowany został przez ww. ustawę, jako "środek transportu przeznaczony do poruszania się po drodze oraz maszyna lub urządzenie do tego przystosowane". Dalej organ wskazał, że za napęd mechaniczny, zgodnie z Encyklopedią PWN, należy uznać każdy, z wyjątkiem elektrycznego, napęd silnikowy (np. spalinowy, parowy) lub napęd akumulatorowy, który wykorzystuje energię napiętej sprężyny, podniesionego ciężarka lub energię zgromadzoną w wirującej masie, lub napęd, w którym część pośrednicząca w przenoszeniu energii mechanicznej jest mechanizmem (np. napęd łańcuchowy, pasowy), także zespół napędowy, w którym źródłem energii jest jakiekolwiek urządzenie, a nie organizm żywym. W świetle przytoczonych powyżej definicji, organ stwierdził, że przyczepa, będąc środkiem transportu, który choć sam nie posiada silnika, może zostać wprowadzony w ruch jedynie przez inne urządzenie silnikowe, napędzana jest energią mechaniczną.

Wnioskodawca potwierdził w wezwaniu, że transport przyczepy gastronomicznej możliwy będzie samochodem osobowym. W wyniku połączenia przyczepy z innym pojazdem tworzy się zespół pojazdów. Zgodnie z treścią art. 2 pkt 49 ww. ustawy, zespół pojazdów to pojazdy złączone ze sobą w celu poruszania się po drodze jako całość; nie dotyczy to pojazdów złączonych w celu holowania. Dlatego też – jak podkreślił organ – należy przyjąć, że zespołem pojazdów są pojazdy połączone ze sobą oraz poruszające się jako jeden pojazd. Należy mieć także na uwadze, że masa przyczepy musi być mniejsza od masy ciągnącego ją pojazdu. W związku z powyższym zakup takiej przyczepy jest automatycznie wykluczony z możliwości refundacji w ramach małych projektów.

Reasumując organ wskazał, że zgodnie z § 4 ust. la pkt 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 08 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" objętego PROW 20007-2013 (Dz. U. Nr 138, poz. 868, ze. zm.) do kosztów podlegających refundacji zalicza się m.in. "koszty najmu, dzierżawy lub zakup oprogramowania, sprzętu, narządzi, urządzeń lub maszyn, z wyłączeniem środków transportu napędzanych mechanicznie". Dlatego też zdaniem organu możliwa jest refundacja kosztów zakupu środków transportu napędzanych przez organizmy żywe np. zwierzęta (wozy, bryczki) oraz ludzi (rowery, kajaki, łodzie).

W związku z powyższym Samorząd Województwa D. podtrzymał decyzję o odmowie przyznania pomocy.

Od niniejszej decyzji skarżąca wywiodła skargę, w której zarzuciła naruszenie:

- § 4 ust. la pkt Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 lipca 2008 w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" objętego PRO 2007-2013, poprzez przyjęci, że zakup przyczepy gastronomiczna jest kosztem niekwalifikowalnym.

- art. 2 pkt 31 ww. ustawy Prawo o ruchu drogowym poprzez błędne przyjęcie, że przyczepa gastronomiczna to środek transportu przeznaczony do poruszania się po drodze. Nadto skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego aktu oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania wg norm przepisanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. dalej w skrócie p.p.s.a.), kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Odpowiednio zaś do treści art. 22 ust. 4 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r., poz. 173 zwanej dalej w skrócie ustawą), w przypadku odmowy przyznania pomocy o dofinansowanie wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art.3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Istota problemu w rozpatrywanej sprawie zawarta jest w rozstrzygnięciu czy sporna przyczepa mogła być sfinansowania w ramach operacji "[...]" o którą ubiegała się restauracja i miejsca noclegowe "[...]" B. N. we wniosku o przyznanie pomocy w zakresie małych projektów w ramach działania 413 wdrażanie lokalnych strategii rozwoju objętego PROW na lata 2007 – 2013 w ramach pkt 6a i 6b załącznika do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii Rozwoju" objętego PRPOW 2007-2013 (Dz.U. Nr 138, poz. 868 ze zm. zwanego dalej rozporządzeniem) wydanego na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich ( Dz. U. z 2013 r., poz. 173 zwaną dalej ustawą).

Podstawą odmowy dofinansowania było bowiem stwierdzenie przez organ samorządu, że nie ma możliwości sfinansowania zakupu spornej przyczepy wobec treści § 4 ust. 1a pkt 4 rozporządzenia. Organ uzasadniając swoje stanowisko przywołał definicję przyczepy oraz definicję pojazdu mechanicznego zawarte w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym ( Dz. U. Nr 98, poz. 602 ze zm.) i powołał się również na Encyklopedię PWN wyjaśniając pojęcie napęd mechaniczny.

Zgodnie z treścią § 4 ust.1a pkt 4 rozporządzenia " Do kosztów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, zalicza się koszt : najmu, dzierżawy lub zakupu oprogramowania, sprzętu, narzędzi, urządzeń lub maszyn, z wyłączeniem środków transportu napędzanych mechanicznie.....". W opinii Sądu organ samorządu trafnie powołał się na definicęe przyczepy zawartą w art. 2 pkt 50 ustawy Prawo o ruchu drogowym nie znajdując jej w przywołanym rozporządzeniu. W myśl tej definicji przyczepa to pojazd bez silnika, przystosowany do łączenia go z innym pojazdem. Dla Sądu oczywistym jest, że z treści spornego przepisu nie wynika, że przyczepa podlega wykluczeniu z refundacji na podstawie § 4. ust. 1a pkt 4 rozporządzenia. Sąd nie zgadza się z przyjętą przez organ samorządu interpretacją, bowiem wprost z powołanych definicji wynika, że przyczepa jako pojazd bez silnika nie jest napędzany mechanicznie, Należy wyraźnie zaznaczyć, że skarżąca w swoim wniosku prosiła o refundację wyłącznie przyczepy, a nie zespołu pojazdów, w szczególności przyczepy łącznie z samochodem Z tego też powodu to – jedynie - przyczepa miała podlegać ocenie samorządu województwa pod katem spełnienia warunków do sfinansowania.

W konsekwencji powyższego Sąd w składzie orzekającym przyznał skarżącej rację, że organ administracji dokonując oceny przedmiotowego projektu dopuścił się naruszenia prawa materialnego § 4 ust. 1a pkt 4 rozporządzenia, które miało wpływ na wynik postepowania. Dokonał bowiem nieznajdującej oparcia w treści przywołanego przepisu jego interpretacji. Samorząd Województwa D. naruszył też art. 22 ust. 2 ustawy .W myśl bowiem przywołanego przepisu organ, przed którym toczy się postępowanie stoi na straży praworządności oraz jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Samorząd Województwa D. nie sprostał tym wymaganiom. Nie odniósł się do działań i celów, które miały zostać zrealizowane, w opisanym przez skarżącą w projekcie o dofinansowanie i nie odniósł ich do wszystkich zarzutów wezwania skarżącej do usunięcia naruszenia prawa. W miejsce takiego działanie dokonał wadliwej interpretacji § 4 ust. 1a pkt 4 rozporządzenia i wywodził, że sporny wniosek o dofinansowanie nie spełnia warunku, który zgodnie z literalnym brzmieniem tego przepisu nie jest wymagany, tym samym dokonał, nieprawidłowej, wybiórczej oceny projektu. Takie działanie organu nie może zostać uznane za zgodne z zasadą praworządności. Przy rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy organ nie zastosował bowiem prawidłowo przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.

Instytucja pośrednicząca zobowiązana będzie do ponownej oceny, czy operacja opisana przez skarżącą we wniosku o dofinansowanie, spełnia wszystkie warunki do przyznania pomocy z uwzględnieniem wskazanych w uzasadnieniu tego wyroku twierdzeń.

Z tych powodów Sąd orzekł jak na wstępie mając na uwadze treść art. 146 § 1 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do treści art. 200 i art.205 § 2 p.p.s.a.