Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 415/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6274 Nabywanie nieruchomości przez cudzoziemca
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.58, art.129 §2,
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Protokolant starszy specjalista - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2011 r. sprawy ze skargi W. J. P. R. przy udziale A. C. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy; oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej 20 stycznia 2010r. przez skarżącego W.J. P. R. jest postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej: Minister) z dnia [...] grudnia 2009r. nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wydane w następującym stanie faktycznym.

W dniu [...] października 2008r. do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji wpłynął wniosek obywatela H. W. J. P. R. o wydanie zezwolenia na nabycie od A. C. prawa własności nieruchomości położonej we wsi S. w województwie o. Skarżący we wniosku wskazał, iż zamierza nabyć nieruchomość w celach mieszkaniowych, a po osiedleniu się zamierza rozpocząć działalność gospodarczą polegającą na budowie i prowadzeniu pensjonatu.

Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Minister decyzją nr [...] z [...] czerwca 2009r. odmówił Wnioskodawcy wydania stosownego zezwolenia, wobec braku udokumentowania okoliczności potwierdzających jego więzi z Polską. Ww. decyzja została skutecznie doręczona w dniu 9 lipca 2009r.

Skarżący pismem datowanym na dzień 10 września 2009r., nadanym w urzędzie pocztowym dnia 14 września 2009r. (data stempla pocztowego na kopercie), zwrócił się z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Zaskarżonym postanowieniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2009r. Minister odmówił Wnioskodawcy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] czerwca 2009r. nr [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał m.in., że między doręczeniem decyzji Skarżącemu, a datą przekazania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy urzędowi pocztowemu upłynęły ponad 2 miesiące, podczas gdy termin złożenia wniosku wynosi 14 dni (art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego – Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz.1071 ze zm. dalej "k.p.a."). W ocenie Ministra wyjaśnienia Strony, a w szczególności wskazanie na okoliczność przebywania na urlopie wypoczynkowym, nie były wystarczające i nie mogły przemawiać za przywróceniem terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i przekazanie sprawy do merytorycznego rozpoznania. Nie zgadzając się z argumentacją organu, Skarżący wskazał, iż "trudno uzależniać czynności życiowe od działania organu". Podniósł ponadto zarzuty względem decyzji Ministra nr [...] z [...] czerwca 2009r. o odmowie wydania zezwolenia na nabycie nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269) oraz art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem.

W pierwszej kolejności podkreślenia wymaga, iż o uprawnieniach i obowiązkach stron postępowania rozstrzygają organy administracji. Sąd administracyjny nie ma uprawnień do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, ponieważ bada wyłącznie legalność zaskarżonego aktu rozstrzygającego tę kwestię.

Na wstępie rozważań wskazać należy, iż przywrócenie terminu jest instytucją procesową mającą na celu ochronę jednostki przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu do podjęcia czynności przez stronę postępowania. Zgodnie z art. 58 k.p.a. organy administracji publicznej mogą orzec o przywróceniu uchybionego terminu, na wniosek strony, gdy zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: uchybienie terminowi nastąpiło bez winy zainteresowanego i brak winy zostanie uprawdopodobniony, zainteresowany złożył wniosek o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, oraz zainteresowany dopełni czynności, dla której termin był określony jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu.

Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej.

Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, gdy strona skarżąca dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje okoliczność, iż decyzja Ministra z dnia [...] czerwca 2009r. nr [...] została skutecznie doręczona Skarżącemu w dniu 9 lipca 2009r. Tego też dnia rozpoczął swój bieg 14 - dniowy termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, określony w art. 129 § 2 k.p.a, o czym organ prawidłowo pouczył w decyzji. Termin powyższy upłynął zatem z dniem 23 lipca 2009r. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia został wniesiony w dniu 14 września 2009r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym).

Rozstrzygając sprawę trafnie organ podkreślił, iż między doręczeniem decyzji Skarżącemu, a datą nadania pisma w urzędzie pocztowym upłynęły ponad 2 miesiące, podczas gdy termin złożenia wniosku wynosi 14 dni. Reprezentująca w postępowaniu administracyjnym Wnioskodawcę D. A. wyjaśniła, iż zwłoka w złożeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy spowodowana była okresem urlopowym i w związku z tym trudnościami w kontakcie z Wnioskodawcą przebywającym na wakacjach.

Rację należy zatem przyznać organowi, iż wyjaśnienia opierające się jedynie na informacjach, których nie można zweryfikować nie są wystarczające. Przede wszystkim należy jednak wskazać, że fakt przebywania Wnioskodawcy na urlopie wypoczynkowym w żaden sposób nie uprawdopodobnia braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności.

Reasumując Sąd uznał, iż zaskarżone postanowienie jest prawidłowe i zostało wydane zgodnie z prawem.

Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.