Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 1180/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6213 Inne  świadczenia finansowe związane z lokalem mieszkalnym
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku
Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 5, art. 151 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Cezary Kosterna Sędzia WSA Renata Nawrot Protokolant Specjalista Ilona Obara po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2015 r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania i odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...]; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3) zasądza od [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji na rzecz skarżącego J. D. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Komendant Powiatowy Policji w G. decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 5, art. 150 § 1, art. 151 § 1 pkt 2, art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., dalej jako "K.p.a."), art. 94 ust. 1 i 2, art. 95 ust. 1 pkt 2, art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tj. Dz. U. z 2011. Nr 287, poz. 1687 ze zm. , dalej jako "ustawa o Policji" oraz § 1, § 3 ust. 1 i 2 pkt 2, § 3a ust. 1 pkt 6 i § 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 864, dalej jako "rozporządzenie MSWiA z 17 października 2001 r.") orzekł o uchyleniu własnej decyzji Nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. w sprawie przyznania J. D. pomocy finansowej w kwocie [...] zł i odmówił przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość w N. przy ul. K. [...].

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podniósł, że J. D. był policjantem Komendy Powiatowej Policji (KPP) w G. od dnia [...] stycznia 1991 r. do [...] czerwca 2013 r. Decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. organ I instancji przyznał policjantowi na jego wniosek pomoc finansową w kwocie [...] zł na uzyskanie ww. lokalu mieszkalnego. W toku prowadzonego, a następnie umorzonego postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia przesłanek do stwierdzenia nieważności ww. decyzji wyszły na jaw istotne dla sprawy okoliczności, nieznane organowi w dniu wydania decyzji. Z zebranych w sprawie dokumentów mieszkaniowych wynika, że J.D. posiada w miejscu pełnienia służby lokal mieszkalny przydzielony decyzją Rejonu Dróg Publicznych w P. z dnia [...] sierpnia 1983 r., a od 1999 r. na podstawie umowy najmu lokalu mieszkalnego z dnia [...] października 1999 r. z M[...] Zarządem Dróg Wojewódzkich w W. Rejon Drogowy w R.. W następstwie powyższego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. organ I instancji wznowił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie przyznania policjantowi pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Na dzień złożenia wniosku w sprawie przyznania pomocy finansowej, funkcjonariusz miał zaspokojone w odpowiedni sposób potrzeby mieszkaniowe, bowiem posiadał na podstawie określonego tytułu prawnego lokal mieszkalny, który odpowiadał dwóm przysługującym policjantowi normom zaludnienia. Poza sporem jest zaś okoliczność, że organ w dniu wydania własnej decyzji nie posiadał wiedzy oraz dokumentów potwierdzających prawo policjanta do przedmiotowego lokalu mieszkalnego, co miało istotne znaczenie przy rozpoznaniu jego wniosku i przemawia za uchyleniem decyzji z dnia [...] stycznia 2013 r.

J. D. reprezentowany przez adwokata wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji w którym zarzucił:

- naruszenie prawa materialnego tj. art. 88 ust. 1, art. 94 ust. 1 ustawy o Policji w związku z § 3, § 3a oraz § 4a rozporządzenia MSWiA z dnia 17 października 2001 r. - poprzez jego błędną wykładnię, niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie zachodzą podstawy do uchylenia decyzji administracyjnej Komendanta Powiatowego Policji w G. nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. przyznającej odwołującemu się pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego oraz niewłaściwym przyjęciu, że nie jest on uprawniony w świetle brzmienia ww. przepisów do otrzymania pomocy finansowej na zakup lokalu mieszkalnego;

- błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że po dacie wydania decyzji nr [...] organ ujawnił nowe okoliczności oraz dowody wskazujące na brak uprawnienia odwołującego się do otrzymania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego - bez wskazania jakie nowe dowody i okoliczności były podstawą wznowienia postępowania oraz nie wskazanie w jakich okolicznościach i kiedy organ ujawnił nowe okoliczności oraz z pominięciem treści raportu odwołującego się z dnia [...] grudnia 2012 r.;

- błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że odwołujący się był posiadaczem lokalu mieszkalnego oraz, że jest to podstawa do odmowy przyznania pomocy finansowej przeznaczonej na zakup lokalu mieszkalnego;

- naruszenie przepisów postępowania tj.: art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. w zw. z art. 107 K.p.a. poprzez błędne zastosowanie w przypadku nie wystąpienia podstaw wznowienia postępowania administracyjnego oraz nieokreślenie jakiego rodzaju nowe okoliczności i dowody nieznane organowi w dacie wydania decyzji nr [...] zostały ujawnione.

Mając powyższe na względzie odwołujący się wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji w całości.

[...] Komendant Wojewódzki Policji, decyzją nr [...] z dnia [...] września 2014 r., po rozpatrzeniu ww. odwołania, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. orzekł o utrzymaniu decyzji organu I instancji w mocy.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że odwołujący się policjantem w służbie stałej był mianowany z dniem [...] stycznia 1994 r., z dniem zaś [...] czerwca 2013 r. został zwolniony ze służby w Policji, w związku z nabyciem prawa do emerytury. Od dnia mianowania policjantem w służbie stałej pobierał równoważnik pieniężny za brak mieszkania wg stawki dla policjanta posiadającego członków rodziny. W składanych oświadczeniach mieszkaniowych z dnia: [...] lutego 1994 r., [...] stycznia 1996r. i [...] stycznia 1997 r. wykazywał, że od dnia [...] lutego 1992 r. zamieszkiwał z żoną i dwiema córkami w mieszkaniu kwaterunkowym matki I. D., przy ul. O. [...] w N. (miejscowość pobliska względem G.). Oświadczał jednocześnie, że zarówno on, jak i jego małżonka nie posiadali mieszkania funkcyjnego, spółdzielczego, kwaterunkowego i własnego. W kolejnych oświadczeniach mieszkaniowych do ustalenia uprawnień do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego z lat od 1998 do 2002 opisywał analogiczną sytuację mieszkaniową swojej rodziny. W późniejszych oświadczeniach mieszkaniowych, tj. za lata 2003 i 2004 nie zajął stanowiska, co do posiadania lub nie posiadania lokalu mieszkalnego lub domu, zaś w oświadczeniach mieszkaniowych do ustalenia uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz jego wysokości z dnia [...] lutego 2005 r. i z dnia [...] stycznia 2008 r. potwierdził swoją dotychczasową sytuację mieszkaniową, jednakże oświadczył, że nie posiada lokalu mieszkalnego lub domu. Na tej podstawie pobierał przyznane świadczenie do dnia [...] grudnia 2012 r. W dniu [...] grudnia 2012 r. policjant zwrócił się raportem do Komendanta Powiatowego Policji w G., w którym poinformował, że w dniu [...] grudnia 2012 r. kupił od Województwa [...] na podstawie Uchwały Nr [...] Zarządu Województwa [...] z dnia [...] marca 2012 r. lokal mieszkalny nr [...] znajdujący się w N. przy ul. K. [...] ( tj. w miejscu pełnienia służby) i od dnia [...] grudnia 2012 r. lokal ten jest jego miejscem zamieszkania. W załączeniu przedstawił kserokopię aktu notarialnego - umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu i jego sprzedaży - Rep. A - [...] z dnia [...] grudnia 2012 r.

Organ odwoławczy wskazał, że w dniu [...] stycznia 2013 r. do organu I instancji wpłynął wniosek odwołującego się w sprawie przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego w N. przy ul. K. [...]. We wniosku oświadczył, że w ww. lokalu zamieszkał w dniu [...] stycznia 2013 r. Co do dotychczasowej sytuacji mieszkaniowej policjant wskazywał adres mieszkania rodziców w N. przy ul. O. [...] zajmowany na podstawie ustnej umowy użyczenia. Do wniosku załączył kserokopię aktu notarialnego - umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu i jego sprzedaży- Rep. A - [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. Złożony wniosek został rozpatrzony pozytywnie w dniu [...] stycznia 2013 r. decyzją nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w G., na podstawie której policjantowi przyznano wnioskowaną pomoc na łączną kwotę [...] zł. W dniu [...] stycznia 2013 r. decyzja ta wraz z wykazem dodatkowych należności z dnia [...] stycznia 2013 r. wpłynęła do Wydziału Inwestycji i Remontów Komendy Wojewódzkiej Policji z siedzibą w R., celem dalszej realizacji. W ramach czynności nadzorczych ze strony pracowników ww. wydziału nadesłane dokumenty zostały poddane ponownej analizie. W jej wyniku powzięto wątpliwości, co do zasadności przyznania policjantowi pomocy finansowej na wnioskowany cel mieszkaniowy. Wątpliwości wzbudziły opisane w akcie notarialnym warunki sprzedaży przedmiotowego lokalu (bonifikata [...]%) i użyte w § 2 pkt 6 aktu notarialnego sformułowanie: "Protokół Nr [...] uzgodnień warunków sprzedaży lokalu mieszkalnego Nr [...] znajdującego się w budynku położonym przy ul. K. [...] w drodze bezprzetargowej na rzecz najemcy. (...)." Na podstawie całości dokumentów mieszkaniowych zebranych w sprawie, organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] lutego 2013 r. wstrzymał wykonanie decyzji organu I instancji nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. i jednocześnie wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia przesłanek do stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji. W toku podjętych czynności nawiązano kontakt z [...] Zarządem Dróg Wojewódzkich w W. Rejon Drogowy w R. i ustalono, że odwołujący się zatrudniony na stanowisku majstra produkcji pomocniczej otrzymał decyzją ówczesnego pracodawcy Rejonu Dróg Publicznych w P. z dnia [...] sierpnia 1983 r. przydział mieszkania funkcyjnego nr [...] przy ul. K. [...] w N., składający się z [...] izb o pow. mieszkalnej [...]m2 i pow. użytkowej [...]m2. Do zamieszkania z głównym najemcą zostały uprawnione żona i córka. W dniu [...] października 1999 r., z odwołującym się zawarto umowę najmu ww. lokalu mieszkalnego na czas nieoznaczony. Późniejsze umowy potwierdzały prawo odwołującego się do przedmiotowego lokalu jako najemcy. W dniu [...] kwietnia 2013 r. odwołujący się złożył w organie I instancji oświadczenie mieszkaniowe do ustalenia uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego oraz jego wysokości za 2013 r., w którym oświadczył, że od dnia [...] grudnia 2012 r. zajmuje lokal mieszkalny nr [...] przy ul. K. [...] w N. na podstawie aktu własności, będąc w nim zameldowanym od dnia [...] lutego 1992 r.

Następnie organ odwoławczy wyjaśnił, że organ I instancji w dniu [...] sierpnia 2013 r. skutecznie doręczył odwołującemu się decyzję nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. w sprawie przyznania pomocy finansowej. Decyzja ta stała się prawomocna od dnia [...] września 2013 r. Mając na uwadze dotychczasowe ustalenia w zakresie sytuacji mieszkaniowej odwołującego się, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. Komendant Powiatowy Policji w G. wznowił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie przez policjanta lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość w wysokości [...] zł przyznanej decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. Wynikiem wznowionego w dniu [...] stycznia 2014 r. postępowania jest zaś decyzja organu I instancji, od której policjant złożył odwołanie.

W ocenie organu II instancji zarzuty podniesione w odwołaniu są bezpodstawne. Ze zgromadzonych w sprawie dokumentów, tj. z załączonego przez policjanta do wniosku aktu notarialnego - umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu i jego sprzedaży - Rep. A - [...] z dnia [...] grudnia 2012r. wynika, że odwołujący się składając w dniu [...] stycznia 2013 r. w organie I instancji wniosek w sprawie przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. K. [...] w N., wspólnie z żoną zajmował i był już współwłaścicielem ww. lokalu. Lokal ten posiada powierzchnię użytkową [...] m2, pow. mieszkalną /pokoi/ [...] m2 i jest zgodny z przysługującymi policjantowi dwoma normami zaludnienia (tj. pow. pokoi co najmniej 2x7m2). Jak wynika z ustaleń organu dokonanych po dniu [...] stycznia 2013 r., tj. po dniu wydania spornej decyzji Nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w G. w sprawie przyznania policjantowi pomocy finansowej w kwocie [...] zł, zainteresowany nieprzerwanie od 1983 r. posiadał tytuł prawny do lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. K. [...] w N. Pierwotnie, w związku z charakterem wówczas wykonywanej pracy, była to decyzja o przydziale mieszkania funkcyjnego z dnia [...] sierpnia 1983 r., a następnie kolejne umowy najmu lokalu mieszkalnego, zawarte na czas nieoznaczony. W dniu [...] grudnia 2012 r. odwołujący się jako najemca lokalu w drodze umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu i jego sprzedaży - aktem notarialnym w drodze bezprzetargowej, z zastosowaniem [...]% bonifikaty dokonał przekształcenia najmu w prawo odrębnej własności. Fakt posiadania przedmiotowego lokalu mieszkalnego w miejscowości pełnienia służby i pobliskiej względem KPP w G., odwołujący się umiejętnie pomijał w składanych okresowo do organu I instancji oświadczeniach mieszkaniowych, co skutkowało przyznaniem mu i wypłatą od 1994 r. do dnia [...] grudnia 2012 r. równoważnika pieniężnego z tytułu nieposiadania lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. Z raportu policjanta z dnia [...] grudnia 2012 r. złożonego do organu I instancji, na który powołuje się on w swoim odwołaniu, wynika jedynie fakt zakupu lokalu mieszkalnego i fakt zmiany miejsca zamieszkania zainteresowanego. Fakt zaś posiadania przez niego nieprzerwanie od 1983 r. lokalu mieszkalnego pierwotnie na podstawie decyzji o przydziale z dnia [...] marca 1983 r., a następnie umów najmu, został potwierdzony w toku późniejszych czynności nadzorczych.

Odnosząc się do podniesionego w odwołaniu zarzutu naruszenia prawa materialnego, m.in. art. 88 ust. 1 i art. 94 ust. 1 ustawy o Policji w związku z §3, § 3a oraz §4a rozporządzenia MSWiA z dnia 17 października 2001 r., organ odwoławczy stwierdził, że jest on bezzasadny. W ustalonym stanie faktycznym sprawy, pomoc finansowa nie przysługuje odwołującemu się, gdyż jej celem, było nie uzyskanie odpowiedniego lokalu mieszkalnego w myśl art. 94 ust. 1 ustawy o Policji, bowiem taki już posiadał, lecz refundacja kosztów poniesionych na przekształcenie najmu do posiadanego od 1983 r. lokalu mieszkalnego w prawo odrębnej własności.

W ocenie organu odwoławczego, w świetle całości zebranych materiałów w sprawie, tak przez organ I instancji, jak i w toku czynności nadzorczych przez organ II instancji, bezzasadne są również pozostałe zarzuty odwołującego się. Nowe okoliczności oraz dowody wskazujące na brak jego uprawnienia do otrzymania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego w postaci decyzji o przydziale mieszkania funkcyjnego z dnia [...] sierpnia 1983 r. i umowy najmu z 1999 r., uzyskane po dacie wydania decyzji nr [...] były dla organu I instancji wystarczającą podstawą wznowienia postępowania. W związku z tym, słusznie postąpił Komendant Powiatowy Policji w G. orzekając w decyzji Nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. o uchyleniu własnej decyzji Nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. o przyznaniu policjantowi pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego w kwocie [...] zł i o odmowie przyznania wnioskowanej pomocy finansowej.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł J.D. (dalej jako "skarżący") reprezentowany przez adwokata. Zaskarżonej decyzji zarzucił:

1. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 94 ust. 1 ustawy o Policji w zw. § 3, § 3a oraz § 4a rozporządzenia MSWiA z dnia 17 października 2001 r. - poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie zachodzą podstawy do uchylenia decyzji administracyjnej Komendanta Powiatowego Policji w G. numer [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. przyznającej skarżącemu pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego oraz niewłaściwym przyjęciu, iż skarżący nie jest uprawniony w świetle brzmienia ww. przepisów do otrzymania pomocy finansowej na zakup lokalu mieszkalnego;

2. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 i art. 77 K.p.a. w związku z art. 94 ust. 1 ustawy o Policji poprzez błędne przyjęcie, że skarżący nie jest uprawniony do otrzymania pomocy finansowej na zakup lokalu mieszkalnego oraz błędne przyjęcie, iż warunkiem otrzymania pomocy finansowej nie obejmuje refundacji kosztów jego nabycia.

3. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że skarżący był posiadaczem lokalu mieszkalnego oraz, iż jest to podstawa do odmowy przyznania pomocy finansowej przeznaczonej na zakup lokalu mieszkalnego.

Autor skargi wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi podniósł, że do daty odejścia przez skarżącego na emeryturę, jego potrzeby mieszkaniowe nie zostały zaspokojone poprzez przydział policjantowi lokalu mieszkalnego (art. 88 ust. 1 ustawy o Policji), a uprzednio nie uzyskał on również pomocy finansowej na zakup lokalu mieszkalnego. Tytułem prawnym do lokalu jest decyzja o jego przydziale, a nie umowa najmu. Cel mieszkaniowy, jaki podjął skarżący, tj. wykupienie na własność zajmowanego na podstawie umowy najmu lokalu mieszkalnego mieści się w celach pomocy finansowej. Skarżący podjął działania zmierzające do wykupienia lokalu mieszkalnego właśnie w celu realizacji przysługującego mu prawa do tego lokalu w miejscu służby, zaś zastępczą formą realizacji tego prawa jest pomoc finansowa, która może być przeznaczona, m. in. właśnie na ten cel. W przypadku, gdy policjant dysponuje już mieszkaniem spełniającym normy zaludnienia w miejscu pełnienia służby oczywistym będzie zastosowanie przepisu art. 95 ust. 1 pkt. 2 ustawy o Policji, który przewiduje, iż w takim przypadku nie przydziela się już mieszkania służbowego. Nie zwalnia to jednak organu z obowiązku wsparcia funkcjonariusza w zakresie realizacji przysługującego mu prawa do lokalu mieszkalnego, w tym przypadku jedynie w formie zastępczej i nie może prowadzić do sytuacji, w której ciężar realizacji tego prawa jest przerzucany w całości na policjanta. Skarżący nie dysponował prawem do lokalu mieszkalnego będącego własnością komunalną. Skarżący jedynie przebywał w lokalu na podstawie umowy najmu, zawartą z osobą trzecią. Z analizy treści tej umowy wynika bezspornie, że mogła być ona wypowiedziana przez każdą ze stron, co spowodowałoby jej rozwiązanie i pozbawienie skarżącego oraz członków jego rodziny prawa do przebywania w tym lokalu. Z ustawy o Policji wynika jednoznacznie, że pomoc finansowa nie jest udzielana na jakiekolwiek potrzeby mieszkaniowe, lecz jedynie na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Trudno zatem uznać, aby wspomniany cel pomocy finansowej mógł być zrealizowany poprzez zawarcie umowy najmu. To właśnie wykupienie na własność zajmowanego lokalu mieszkalnego, spełniającego przysługujące skarżącemu normy zaludnienia określone w § 2 i § 3 rozporządzenia MSWiA z dnia 17 października 2001 r., stanowiło realizację celu, na jaki pomoc finansowa mogła być przeznaczona. Odmowa przyznania pomocy finansowej na dokonanie zakupu wspomnianej nieruchomości przez skarżącego, w sytuacji, w której poniósł on odpowiednie nakłady finansowe z tym związane powoduje niewątpliwie pogorszenie jego sytuacji materialnej i pozostaje w sprzeczności z celem, dla którego ustawodawca przewidział pomoc finansową określoną w art. 94 ust. 1 ustawy o Policji. W świetle powyższych okoliczności nie występują podstawy do uchylenia decyzji przyznającej pomoc finansową.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoją argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi zatem o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, która jest dokonywana w kontekście zgodności z prawem materialnym i procesowym. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba, że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (art. 134 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."). Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że skarga analizowana stosownie do wymienionych założeń kontroli sądowej decyzji administracyjnych zasługuje na uwzględnienie. Oceniając zaskarżoną decyzję organu odwoławczego z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów stwierdzić należy, że narusza ona prawo w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego, bowiem utrzymuje ona w mocy decyzję organu I instancji wydaną z naruszeniem prawa. Brak było bowiem podstaw do utrzymania decyzji organu I instancji, w sytuacji gdy organ ten wznowił postępowanie w sprawie na podstawie art. 145 § 1 pkt. 5 K.p.a., pomimo braku zaistnienia przesłanek z tego przepisu. Zgodnie bowiem z wyżej wymienionym przepisem, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. W przypadku niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że okoliczności faktyczne lub nowe dowody z których wynika fakt posiadania przez skarżącego lokalu mieszkalnego w miejscowości pełnienia służby, stanowiące podstawę dla organu I instancji do wznowienia postępowania, niewątpliwie są istotne dla sprawy i istniały w dniu wydania decyzji o przyznaniu pomocy finansowej. W ocenie Sądu, nie można jednak uznać, że były one nieznane organowi, który wydał decyzję o przyznaniu pomocy finansowej nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. Jak bowiem wynika z akt sprawy, skarżący do swojego wniosku złożonego w organie I instancji w dniu [...] stycznia 2013 r. o przyznanie pomocy finansowej załączył akt notarialny - umowę ustanowienia odrębnej własności lokalu i jego sprzedaży - Rep. A - [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. Opisane w akcie notarialnym warunki sprzedaży przedmiotowego lokalu (bonifikata [...]%) i użyte w § 2 pkt 6 aktu notarialnego sformułowanie: "Protokół Nr [...] uzgodnień warunków sprzedaży lokalu mieszkalnego Nr [...] znajdującego się w budynku położonym przy ul. K. [...] w drodze bezprzetargowej na rzecz najemcy wskazują, że skarżący był już w posiadaniu tego lokalu. Jak zaś zresztą zauważył sam organ odwoławczy w swojej decyzji, z przedmiotowego aktu wynika, że skarżący składając w dniu [...] stycznia 2013 r. w organie I instancji wniosek w sprawie przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. K. [...] w N., wspólnie z żoną zajmował i był już współwłaścicielem ww. lokalu. Nie można więc uznać, że ta okoliczność, czy też ww. dowód w postaci przedmiotowego aktu notarialnego nie były znane organowi wydającemu decyzję o przyznaniu pomocy finansowej w dniu [...] stycznia 2013 r. Pomimo jednak powyższego, organ I instancji wydał decyzję o przyznaniu skarżącemu pomocy finansowej. Wyjaśnić zaś należy, że przy wznowieniu postępowania w okolicznościach wskazanych w art. 145 § 1 pkt. 5 K.p.a. nie jest istotne, czy ujawnione nowe okoliczności nie były znane organowi prowadzącemu postępowanie pierwotne w wyniku zaniedbań, np. niedokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, czy z innych powodów (patrz: wyrok NSA z 27.01.1984 roku SA/Wr 649/83 ONSA 1984, Nr 1, poz. 7). Sytuacja taka miała miejsce w niniejszej sprawie, bowiem organ I instancji, pomimo tego, że nie wyjaśnił w wyczerpujący sposób zgromadzonego materiału dowodowego, a więc m.in. okoliczności wynikających z załączonego przez skarżącego dowodu w postaci aktu notarialnego, wydał pozytywną dla niego decyzję. Okoliczności faktyczne, które nie były nieznane organowi wydającemu decyzję, nie mogą zaś stanowić podstawy do wznowienia postępowania, bowiem nie zaistniały łącznie wszystkie przesłanki zawarte w art. 145 § 1 pkt. 5 K.p.a. Tym samym, brak było również podstaw do uchylenia przez organ I instancji własnej decyzji z dnia [...] stycznia 2013 r. w sprawie przyznania skarżącemu pomocy finansowej i odmowy przyznania tej pomocy na podstawie ww. przepisu. Organ I instancji wydając decyzję z dnia [...] lipca 2014 r. naruszył więc również art. 151 § 1 pkt. 2 K.p.a., a organ odwoławczy utrzymując w mocy decyzję organu I instancji naruszył art. 138 K.p.a. w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Niezależnie od powyższego, w ocenie Sądu, wyjaśnienia w niniejszej sprawie wymaga również kwestia w ogóle wejścia do obrotu prawnego decyzji organu I instancji o przyznaniu pomocy finansowej z dnia [...] stycznia 2013 r. Skarżący w toku postępowania administracyjnego, w dniu [...] czerwca 2013 r. oświadczył, że nie otrzymał egz. nr 1 decyzji nr [...] w sprawie przyznania pomocy finansowej na zakup lokalu mieszkalnego. W związku z powyższym, p.o. Naczelnika Wydziału Inwestycji i Remontów Komendy Wojewódzkiej Policji z siedzibą w R., w piśmie z dnia [...] sierpnia 2013 r. wskazał organowi I instancji, że winien on niezwłocznie doręczyć zainteresowanemu za pokwitowaniem odbioru z datą, potwierdzoną za zgodność kopię decyzji z dnia [...] stycznia 2013 r. Jak podnosi organ odwoławczy, decyzja ta została skarżącemu ostatecznie skutecznie doręczona dopiero w dniu [...] sierpnia 2013 r. W aktach administracyjnych sprawy (str. [...]) znajduje się wprawdzie zwrotne potwierdzenie odbioru, ale wynika z niego, że skarżącemu doręczono jedynie kopię przedmiotowej decyzji. Wyjaśnić przy tym trzeba, że przez doręczenie decyzji należy rozumieć doręczenie jej oryginału. Na gruncie postępowania administracyjnego przyjmuje się, że każda kopia decyzji doręczana stronom musi być podpisana przez osobę upoważnioną do wydania decyzji, przez co każdy egzemplarz jest decyzją na prawach oryginału. Nie ma podstaw do uznania, że w aktach sprawy pozostawia się oryginał wydanej decyzji, a stronie doręcza się tylko odpis decyzji. Z przepisu art. 109 § 1 K.p.a. wynika wprost, że stronom doręcza się decyzję, a nie jej odpis czy kopię (patrz - wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2011 r. sygn. I OSK 782/10). Jeżeli zaś organ doręcza stronie jedynie kserokopię decyzji nie zawierającą oryginalnych podpisów, lecz ich fotokopię, powinna ona być poświadczona za zgodność z oryginałem przez uprawnioną osobę (patrz - wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 2010 r. sygn. akt II OSK 1340/09). Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 152 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania sądowego Sąd postanowił na mocy art. 200, art. 205 § 2 oraz art. 209 p.p.s.a.

w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U.

z 2013 r. Nr 461), gdyż skarżący był reprezentowany przed Sądem przez adwokata.