Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 6/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę w części
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 4, art. 149, art. 161 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 5 ust. 1
journal: Dz.U. 2011 nr 123 poz 698
law: Ustawa z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach - tekst jednolity.
article: par. 3 ust. 1-3, par. 4
journal: Dz.U. 2002 nr 167 poz 1375
law: Rozporządzenie Ministra Kultury z dnia 16 września 2002 r. w sprawie postępowania z dokumentacją, zasad jej klasyfikowania i kwalifikowania  oraz zasad i trybu przekazywania materiałów archiwalnych do archiwów państwowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek (sprawozdawca), Sędziowie NSA Grażyna Pawlos-Janusz, WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Referent stażysta Paweł Kobylarz, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy w przedmiocie postepowania w sprawie wniosku z dnia 6 maja 2005 r. I. odrzuca skargę w zakresie przewlekłości postępowania; II. oddala skargę w pozostałej części.


UZASADNIENIE

Z. W. wniósł skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania Wójta Gminy [...] dotyczącą wniosku skarżącego z dnia [...] maja 2005 r. w sprawie świadczeń z pomocy społecznej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej, ewentualnie o jej odrzucenie.

W uzasadnieniu tego stanowiska organ wyjaśnił, że nie dysponuje już dokumentacją dotyczącą przedmiotowej sprawy, gdyż zgodnie z procedurą archiwizacji dokumentów, po uzgodnieniu z Archiwum Państwowym w L., akta sprawy zostały przekazane do zniszczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga na przewlekłość postępowania Wójta Gminy [...] w sprawie z wniosku skarżącego z dnia [...] maja 2005 r. o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej podlega odrzuceniu.

W myśl art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona.

Przedmiotem niniejszej skargi jest przewlekłość Wójta Gminy [...] w przedmiocie wniosku skarżącego o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej z dnia [...] maja 2005 r.

Z akt sądowych sprawy o sygn. akt II SAB/Lu 125/16 wynika, że skarżący Z. W. złożył w dniu [...] czerwca 2016 r. skargę na przewlekłość Wójta Gminy [...] w tożsamej sprawie (k. 3 akt sądowych spraw o sygn. akt II SAB/Lu 125/16). Sprawa objęta tą skargą została już prawomocnie osądzona. W dniu 23 listopada 2016 r. sąd wydał bowiem wyrok oddalający tę skargę, od którego żadna ze stron nie wniosła skargi kasacyjnej, wskutek czego uprawomocnił się on w dniu 3 stycznia 2017 r. (k. 26 akt sądowych).

Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę na przewlekłość postępowania Wójta Gminy [...] w niniejszej sprawie.

Z kolei skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie wniosku skarżącego z dnia [...] maja 2005 r. należało oddalić jako bezzasadną.

Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie określonym terminie nie podejmie on czynności lub nie wyda stosownego aktu, przy czym stan ten istnieje przynajmniej w dacie orzekania przez sąd administracyjny.

Zgodnie z art. 149 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub do dokonania czynności. Przepis ten ma zatem zastosowanie, gdy organ, którego bezczynność zaskarżono, pozostaje w bezczynności w dacie orzekania przez sąd administracyjny. Ustanie bezczynności przed tą datą czyni niemożliwym uwzględnienie skargi i nałożenie obowiązku określonego w art. 149 p.p.s.a. – w takim bowiem przypadku postępowanie podlega umorzenia na podstawie art. 161 § 3 p.p.s.a.

Rozpoznając skargę na bezczynność, sąd musi zatem bezspornie ustalić, że organ nie załatwił sprawy w sposób przewidziany w ustawie. Tymczasem w sprawie niniejszej takie ustalenie nie jest możliwe.

Jak bowiem wynika z odpowiedzi na skargę i załączonych do niej akt sprawy – organ nie posiada dokumentacji dotyczącej postępowania w sprawie wniosku skarżącego z dnia [...] maja 2005 r., bowiem dokumentacja dotycząca rozpoznawanych przez Wójta Gminy [...] spraw z zakresu pomocy społecznej z lat 2001-2009 została zarchiwizowana, a następnie zniszczona. Potwierdza to certyfikat (protokół) zniszczenia nr [...]/[...] lipca 2015 r., który zaświadcza, że w tym dniu dokonano zniszczenia dokumentów otrzymanych od Ośrodka Pomocy Społecznej w [...]. Dokumenty zniszczono na podstawie zgody Archiwum Państwowego w L. znak: [...] z dnia [...] maja 2015 r. oraz protokołu przekazania dokumentów do zniszczenia nr [...] z dnia [...] lipca 2015 r.

Tym samym w sprawie nie jest możliwie uwzględnienie skargi na bezczynność i zobowiązanie organu do załatwienia wniosku skarżącego z dnia [...] maja 2005 r.

W takich okolicznościach faktycznych, ze względu na brak akt sprawy, niemożliwe jest prawidłowe ustalenie stanu faktycznego, a zobowiązanie organu do załatwienia wniosku mogłoby prowadzić do ponownego rozpoznania tej samej sprawy, co jest niedopuszczalne.

Jednocześnie stwierdzić należy, że akta administracyjne podlegają przechowywaniu przez właściwe organy administracji publicznej przez określony czas, a następnie archiwizowaniu i niszczeniu w sposób przewidziany w stosownych przepisach. Wynika to z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz.U. z 2011 r. Nr 123, poz. 698 ze zm.) oraz § 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Kultury z dnia 16 września 2002 r. w sprawie postępowania z dokumentacją, zasad jej klasyfikowania, kwalifikowania oraz zasad i trybu przekazywania materiałów archiwalnych do archiwów państwowych (Dz. U. Nr 167, poz. 1375).

Zgodnie z art. 5 ust. 1 powołanej ustawy, dokumentacja powstająca w organach państwowych i państwowych jednostkach organizacyjnych, w organach jednostek samorządu terytorialnego i samorządowych jednostkach organizacyjnych oraz napływająca do nich, jest przechowywana przez te organy i jednostki organizacyjne przez okres ustalony na podstawie upoważnienia zawartego w ust. 2, po tym zaś okresie:

1) dokumentacja stanowiąca materiał archiwalny jest przekazywana do właściwych archiwów państwowych;

2) dokumentacja inna niż wymieniona w pkt 1 może ulec brakowaniu.

W świetle zaś § 3 ust. 1-3 przywołanego wyżej rozporządzenia, rzeczowa klasyfikacja oraz kwalifikacja dokumentacji ze względu na okresy jej przechowywania, wytwarzanej i gromadzonej przez organy i jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 5 ust. 1 ustawy, wchodzi w skład wykazów akt, wprowadzanych przez właściwe organy: ministrów i inne centralne organy państwowe dla urzędów ich obsługujących oraz kierowników centralnych państwowych jednostek organizacyjnych – w porozumieniu z Naczelnym Dyrektorem Archiwów Państwowych (pkt 1) oraz niewymienione w pkt 1 organy administracji publicznej i kierowników niewymienionych w pkt 1 jednostek organizacyjnych – w porozumieniu z dyrektorem właściwego miejscowo archiwum państwowego.

Jak wynika z akt niniejszej sprawy, dokumenty przekazane do zniszczenia przez Ośrodek Pomocy Społecznej w [...], obejmujące akta spraw administracyjnych zakończonych przed tym organem w latach 2001-2009, zostały zakwalifikowane jako dokumentacja niearchiwalna (kat. B), co wynika ze zgody Dyrektora Archiwum Państwowego w L. na jej brakowanie, dokonywane w trybie § 4 wskazanego rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem, dokumentacja niearchiwalna, o której mowa w § 1, podlega brakowaniu po upływie okresu przechowywania określonego we właściwym wykazie akt. Brakowanie dokumentacji niearchiwalnej polega na ocenie jej przydatności do celów praktycznych, wydzieleniu dokumentacji nieprzydatnej i przekazaniu jej na makulaturę. Brakowanie dokumentacji niearchiwalnej przez organy i jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 5 ust. 1 ustawy, następuje na podstawie zgody.

W świetle powyższych rozważań, Wójtowi Gminy [...] nie można zarzucić naruszenia obowiązujących przepisów, bowiem był on uprawniony do zniszczenia dokumentacji obejmującej wniosek skarżącego z [...] maja 2005 r., a w konsekwencji – wobec niemożności ustalenia przebiegu postępowania dotyczącego tego wniosku – organowi temu nie można skutecznie zarzucić bezczynności.

Z przytoczonych względów skarga na bezczynność organu została oddalona na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.