Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 226/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 9 ust. 1, art. 2 pkt 4 i 5, art. 9 ust. 3, 4, 4a
journal: Dz.U. 2016 poz 169
law: Ustawa z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów
article: art. 3 pkt 1, art. 2 pkt 2 i 8, art. 5 ust. 4-4b
journal: Dz.U. 2016 poz 1518
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych

SENTENCJA

Dnia 11 maja 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Edyta Podrazik Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2017 roku sprawy ze skargi W. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2016 roku Nr [...] w przedmiocie świadczenia alimentacyjnego, uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] października 2016 roku Nr [...]


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2016 r., nr [...] Burmistrz [...] ustalił, że świadczenie z funduszu alimentacyjnego za okres od dnia [...] października 2016 roku do dnia [...] września 2017 roku nie przysługuje dla S. P..

Jako podstawę prawną swojej decyzji organ wskazał na podstawie art. 2 pkt 4, 5, 17 i 18, art. 9 ust. 2-4a, art. 12 ust. 1, art. 15 i 18 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2016 r. poz. 169, ze zm.), art. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2016 poz. 1518, ze zm.), rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 lipca 2010 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania, sposobu ustalania dochodu oraz wzorów wniosku, zaświadczeń i oświadczeń o ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego (Dz. U. Nr 123, poz. 836, ze zm.), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm., dalej K.p.a.).

Organ I instancji przytoczył treść art. 2 pkt 4 i 5, art. 9 ust. 2-4a oraz art. 18 ust. 4 i 5 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów oraz art. 3 pkt 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Wyjaśnił, że na podstawie załączonych do wniosku zaświadczeń i oświadczeń oraz danych uzyskanych z systemu informatycznego, obliczono odpowiednio, że W. P. osiągnęła w roku kalendarzowym 2015 dochód niepodlegający opodatkowaniu w kwocie [...]zł. Za miesiąc czerwiec 2016 roku z tytułu zatrudnienia w C. uzyskała [...] zł. Burmistrz wyliczył, że w związku z powyższym Dochód rodziny w przeliczeniu na osobę wynosi: ([...]) + [...] zł dochodów uzyskanych po tym roku / 2 osoby = [...] zł i przekracza kwotę uprawniającą do świadczeń z funduszu alimentacyjnego, tj. 725,00 zł.

Od powyższego rozstrzygnięcia odwołanie złożyła W. P. (od dnia [...] grudnia 2016 r. w następstwie zawarcia związku małżeńskiego z A. C. nosząca nazwisko Cytlak).

Argumentowała, że dochód za miesiąc jest dochodem za pełen przepracowany miesiąc, czyli od 1 do 30/31 dnia każdego miesiąca, zaś odwołująca cały czas pracuje na umowę zlecenie zawieraną na okres około 1 miesiąca. Pierwszym pełnym przepracowanym miesiącem jest sierpień 2016 ze względu na umowę od dnia 1 do dnia 31 sierpnia 2016 r. Jednocześnie wyraziła zdziwienie, dlaczego kwota przeze nią zarobiona w pełnym miesiącu nie jest dzielona przez 12 miesięcy i przez 2 osoby, tylko jest doliczana w całości do kwoty otrzymywanych alimentów w roku 2015, która to kwota alimentów jest dzielona przez 12 m-cy oraz przez 2 osoby.

Dalej skarżąca podniosła, że pracując na umowę zlecenie co miesiąc traci dochód i albo go uzyska, gdy otrzyma kolejną umowę, albo pozostanie bez dochodu, gdy nie zostanie podpisana kolejna umowa. Odwołująca wskazywała także na wykładnię organów innych miast, które są zgodne z jej stanowiskiem.

W ustosunkowaniu Burmistrza do zarzutów odwołania wyjaśniono poszczególne kwestie jeszcze raz oraz wskazano, że przedstawione w decyzji równanie zawiera oczywistą omyłkę pisarską. Prawidłowy zapis posiadał nawias w innym miejscu: ([...] + [...] zł dochodów uzyskanych po tym roku) / 2 osoby = [...] zł. Wynik równania obliczony był jednak prawidłowo.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] listopada 2016 r., znak [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 2 i art. 9 ust. 1 - 4a ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 169), a także art. 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t. j. Dz. U. z 2016r., poz. 1518 ze zm.) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu wyjaśniono, że zgodnie z wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z dnia [...] października 2014 r., sygn. akt XIV C [...] odwołującej winna być wypłacana renta alimentacyjna na rzecz jej małoletniego syna S. P.. W roku kalendarzowym 2015 wysokość alimentów wynosiła średnio miesięcznie [...] zł. W dalszej części Kolegium potwierdziło wyliczenia Burmistrza oraz wyjaśniło, że dochód uzyskany przez odwołującą w wyniku prowadzenia działalności gospodarczej do dnia [...] lutego 2016 r. uznany został za utracony. Organ II instancji zakwalifikował umowę zlecenia jako inną pracę zarobkową i na tej podstawie nie zgodził się z argumentacją odwołującej, jakoby nie można dochodu z wykonywania tej umowy było traktować jako dochód w rozumieniu ustawy. Nadto wskazał, że w przypadku, kiedy dane umowy zawarte są w trakcie miesiąca, a dotychczas obowiązywała poprzednia umowa, należy doliczyć do danego miesiąca dochód uzyskany proporcjonalnie do przepracowanych dni.

W następstwie decyzji Kolegium skarżąca W. C. wniosła do tutejszego Sądu skargę. Podtrzymała swoją dotychczasową argumentację oraz dodała, że w opinii urzędników Urzędu Miasta w P. oraz Gminy M. umowy czasowe na okres 1 miesiąca nie mogą być brane pod uwagę przy obliczaniu dochodu, bowiem nie następuje po nich kolejny miesiąc świadczenia pracy w oparciu o tę samą czynność prawną.

Do skargi W. C. dołączyła odpis skrócony aktu małżeństwa zawartego [...] grudnia 2016 r. z A. C..

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Przytoczyło stan faktyczny i wskazało na uzasadnienie decyzji, jako merytoryczne odniesienie się do zarzutów skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych przyczyn, niż podnoszone przez skarżącą.

Sądy administracyjne stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swojej właściwości sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego.

Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Przepis ten umożliwia zatem Sądowi wszechstronne i obiektywne zbadanie sprawy niezależnie od podniesionych zarzutów. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonego orzeczenia (decyzji bądź postanowienia) następuje wówczas, gdy Sąd stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Nadto zgodnie z art. 145 § 1 pkt 2 i 3 P.p.s.a. sąd z urzędu stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 K.p.a. lub w innych przepisach, względnie stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w K.p.a. lub w innych przepisach.

Z przywołanych przepisów w sposób jednoznaczny wynika, iż usunięcie zaskarżonego aktu (decyzji) z obrotu prawnego może nastąpić tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy jego wydawaniu organy naruszyły prawo materialne lub normy procesowe, przy czym naruszenie to musi mieć charakter kwalifikowany, to jest rażący i mający bądź mogący mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Przedmiotem kontroli tutejszego Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2016 r., znak [...] utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] października 2016 r., znak nr [...] odmawiającą świadczenia z funduszu alimentacyjnego za okres od dnia [...] października 2016 r. do dnia [...] września 2017 r. na rzecz S. P..

Na gruncie niniejszej sprawy Sąd musiał rozważyć dwie kwestie. W pierwszej kolejności ustalić należało, jakie są zasady przyznawania świadczenia z Funduszu alimentacyjnego i ocenić czy skarżącej przysługuje owo świadczenie. Następnie należało odnieść się do argumentów zarówno skarżącej jak i organu, które przemawiały za uznaniem bądź przeciw uznaniu dochodu uzyskiwanego z umowy zlecenia zawieranej na okres jednego miesiąca za dochód uzyskany w rozumieniu wyżej przywołanej regulacji.

Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia są przepisy ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 169 ze zm.). W myśl art. 9 ust. 1 świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują osobie uprawnionej do ukończenia przez nią 18 roku życia albo w przypadku gdy uczy się w szkole lub szkole wyższej do ukończenia przez nią 25 roku życia, albo w przypadku posiadania orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności - bezterminowo. Jednocześnie ust. 2 tegoż samego przepisu ustanawia kryterium dochodowe wskazując, że świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty 725 zł.

Jak wynika z art. 2 pkt 4 i 5 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów ilekroć w ustawie mowa jest o dochodzie to dochód, o którym mowa w przepisach o świadczeniach rodzinnych, zaś ilekroć mowa jest o dochodzie rodziny oznacza to dochód rodziny, o którym mowa w przepisach o świadczeniach rodzinnych.

Definicja pojęcia dochodu zawarta jest w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. 2016 r., poz. 1518). Na gruncie niniejszej sprawy istotnym jest, iż przez dochód rozumieć należy między innymi przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, art. 30b, art. 30c, art. 30e i art. 30f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne (art. 3 pkt 1 lit. a), alimenty na rzecz dzieci (art. 3 pkt 1 lit. c, tiret 13), przy czym od dochodu odlicza się kwoty alimentów świadczonych na rzecz innych osób. Dalej wskazać należy, iż zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, przy czym zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 tej samej ustawy źródłami przychodów są zarówno stosunek pracy jak i działalność wykonywana osobiście. W myśl art. 13 pkt 8 lit. a za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej.

Zgodnie z art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych przez dochód rodziny rozumieć należy sumę dochodów członków rodziny, zaś dochód członka rodziny oznacza przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 4-4b.

Przypomnieć w tym miejscu trzeba, iż zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów okres świadczeniowy oznacza okres, na jaki ustala się prawo do świadczenia z funduszu alimentacyjnego, tj. od dnia 1 października do dnia 30 września następnego roku kalendarzowego, co oznacza, iż na gruncie tej ustawy pojęcie dochodu członka rodziny wykładać należy, jako przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy. Nadto zauważyć trzeba, iż wskazane powyżej odwołanie do art. 5 ust. 4-4b ustawy o świadczeniach rodzinnych nie znajdzie zastosowania w postępowaniu dotyczącym pomocy osobom uprawnionym do alimentów, albowiem ustawa o pomocy osobom uprawnionym do alimentów w art. 9 ust. 3, 4 i 4a zawiera własne uregulowania dotyczące wystąpienia sytuacji utraty bądź uzyskania dochodu w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy lub po tym roku.

W szczególności ustawa o pomocy osobom uprawnionym do alimentów stanowi, iż w przypadku utraty dochodu przez członka rodziny w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy lub po tym roku, ustalając jego dochód, nie uwzględnia się dochodu utraconego (art. 9 ust. 3), w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy, ustalając dochód członka rodziny, uzyskany w tym roku dochód dzieli się przez liczbę miesięcy, w których dochód ten był osiągnięty, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w dniu ustalania prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego (art. 9 ust. 4), zaś w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny po roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy jego dochód ustala się na podstawie dochodu członka rodziny, powiększonego o kwotę uzyskanego dochodu z miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód został osiągnięty, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na który ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczeń z funduszu alimentacyjnego (art. 9 ust. 4a).

Analizując powyższe przesłanki oraz materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy Sąd stwierdził, że organy nie wyjaśniły wszelkich istotnych okoliczności niezbędnych do wydania rozstrzygnięcia

W pierwszym rzędzie zauważyć należy, iż organy trafnie przy obliczaniu dochodu rodziny skarżącej ustaliły, że do dochodu tego wlicza się uzyskaną w roku 2015 kwotę alimentów oraz prawidłowo ustaliły, że do dochodu tego nie wlicza się kwot uzyskiwanych z prowadzonej w roku 2015 działalności gospodarczej, albowiem stanowią one dochód utracony.

Dalej wskazać należy, iż organy prawidłowo ustaliły przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy poprzez podzielenie wartości uzyskanych w roku 2015 alimentów liczbę miesięcy obejmującą cały rok, albowiem oraz przez liczbę członków rodziny skarżącej składającej się z niej i jej małoletniego syna.

Za przedwczesne uznać natomiast należy ustalenia organów co do konieczności powiększenia tak ustalonego przeciętnego miesięcznego dochodu członka rodziny osiągniętego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy o dochód uzyskany przez W. C. po roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy, a pochodzący z pracy świadczonej na rzecz C. o. na podstawie umów cywilnych zawieranych na czas określony.

Zauważyć bowiem należy, iż skoro zgodnie z art. 9 ust. 4a ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny po roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy jego dochód ustala się na podstawie dochodu członka rodziny, powiększonego o kwotę uzyskanego dochodu z miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód został osiągnięty, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na który ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczeń z funduszu alimentacyjnego, to obowiązkiem organów orzekających w sprawie jest nie tylko ustalenie czy dany człowiek rodziny uzyskał dochód po roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy, lecz także czy dochód ten jest uzyskiwany w dniu ustalania prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego i czy jego charakter wskazuje, że będzie on w dalszym ciągu uzyskiwany w okresie na który ustalane jest prawo do świadczeń.

Takowego ustalenia nie poczynił zaś zarówno organ I, jak i II instancji, jak również nie można go poczynić w oparciu o materiał dowodowy znajdujący się w aktach sprawy, co oznacza zaskarżona decyzja wydana został z naruszeniem art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a., które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zauważyć bowiem trzeba, iż z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy i uwzględnionego w orzekaniu przez organy obu instancji wynika jedynie, iż skarżąca rozpoczęła w maju 2016 roku świadczenie pracy na rzecz na rzecz C. o. na podstawie umowy cywilnej zawartej na okres od dnia [...] maja do [...] czerwca 2016 r., a następnie zawarła dwie kolejne umowy na okresy od dnia [...] czerwca 2016 r. do [...] czerwca 2016 r. oraz od [...] lipca do [...] lipca 2016 r. Na podstawie których to umów uzyskiwała w odpowiadających im okresach wynagrodzenie w zróżnicowanej wysokości uzależnionej od ilości przepracowanych danym okresie godzin. Przedmiotem wszystkich powyżej wskazanych umów było wykonywanie czynności polegających na sortowaniu, rozpakowywaniu kartonów i konfekcjonowaniu towarów i strony uzgodniły w nich wynagrodzenie w wysokości [...] zł brutto za godzinę pracy.

Pomimo, że organ I instancji orzekał w sprawie w dniu [...] października 2016 r., a organ II instancji dnia [...] listopada 2016 r. organy nie zweryfikowały procesowo czy skarżąca dochody ze świadczenia pracy na rzecz C. uzyskiwała nie tylko w okresie od [...] maja do [...] lipca 2016 r., lecz także na dzień ustalania prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego i czy charakter tego dochodu wskazuje, że będzie on w dalszym ciągu uzyskiwany, co w świetle regulacji zawartej w art. 9 ust. 4a ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów jest warunkiem koniecznym do uznania uzyskanego z tego tytułu dochodu za dochód uzyskany powiększający przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy.

Inaczej rzecz ujmując skoro organy w żaden sposób nie zweryfikowały okresu po miesiącu lipcu 2016 roku, to tym samym nie można stwierdzić czy kwota uzyskanego dochodu z miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód został osiągnięty winna być traktowana jako dochód uzyskany.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit. c P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku.

Odnosząc się do argumentów podnoszonych w skardze przez skarżącą zauważyć natomiast należy, iż zgodnie z art. 2 pkt. 18 lit. c ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów za uzyskanie dochodu uważa się również uzyskanie dochodu spowodowanego uzyskaniem zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Umowa zlecenia, jaką co miesiąc w okresie co najmniej 3 miesięcy skarżąca zawierała ze zleceniodawcą, niewątpliwie mieści się w określeniu "inna praca zarobkowa", co oznacza, że podjęcie pracy i uzyskiwanie dochodów na podstawie takowej umowy niewątpliwie musi zostać uwzględnione przy ustalaniu wysokości dochodu na osobę w rodzinie. Powyższe współgra także z przytoczonymi powyżej przepisami ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w powiązaniu z regulacjami ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, albowiem niewątpliwie dochód uzyskiwany za takiego źródła stanowi dochód z działalności wykonywanej osobiście podlegający opodatkowaniu opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma więc wliczający się do dochodu osoby w rozumieniu zarówno ustawy o świadczeniach rodzinnych, jak i co za tym idzie ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów.

Bez znaczenia prawnego dla uznania dochodów z tytułu z działalności wykonywanej osobiście za dochód w rozumieniu ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów pozostaje przy tym okoliczność, iż strona danej umowy cywilnoprawnej zawarła ją na czas nieokreślony, czas określony przekraczający jeden miesiąc, czy tez na czas określony krótszy niż miesiąc.

Co za tym idzie w niniejszej sprawie przy ocenie czy dochód wynikający z umów zlecenia stanowił dochód w rozumieniu przepisów ustawy istotne jest jedynie to, czy za określone świadczenie skarżąca otrzymywała wynagrodzenie. Jeśli odpowiedź jest pozytywna, to należy uznać, że skarżąca uzyskiwała dochód w rozumieniu art. 2 pkt. 18 lit. c ustawy o pomocy uprawnionym do alimentów, przy czym dla ustalenia czy dochód ten stanowił dochód uzyskany podlegający doliczeniu do przeciętnego miesięcznego dochód członka rodziny osiągniętego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy znaczenie ma tylko i wyłącznie okoliczność, czy dochód ten będzie uzyskiwany w okresie, na który ustalane jest prawo do świadczeń.

Ustalenie powyższej okoliczności nastąpić przy tym może zarówno w oparciu o treść samej umowy o pracę, względnie umowy o osobiste świadczenie usług o ile zawarta jest ona na czas nieokreślony, względnie na czas określony obejmujący okres świadczeniowy, względnie w oparciu o całokształt ustalonych w sprawie okoliczności faktycznych, obejmujących w pierwszym rzędzie ustalenie, czy dochód ten jest uzyskiwany na dzień ustalania prawa do świadczenia, a dodatkowo ustalenie czy miało miejsce na przykład powtarzalne i stałe zawieranie kolejnych umów na krótsze okresy i skutkujących uzyskiwaniem przez stronę dochodu.

Oczywistym bowiem w ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie jawi się, iż ustawodawca tak szeroko wyznaczył krąg źródeł dochodów, by nie dopuścić do sytuacji, w której dochody uzyskiwane w oparciu o krótkoterminowe, acz powtarzane umowy nie będą mogły być zakwalifikowane do dochodów uwzględnianych przy ustalania spełniania przez stronę przewidzianego w ustawie kryterium dochodowego. Nie można bowiem w demokratycznym państwie prawnym aprobować sytuacji, w której strona w następstwie zawierania szeregu następujących po sobie krótkoterminowych umów znalazłaby się w korzystniejszej sytuacji prawnej, niż osoba która na realizację tego samego rodzaju prac zawarł umowę na czas nieokreślony, względnie długoterminową umowę na czas określony, albowiem prowadziłoby to jedynie do obchodzenia regulacji ustawowych poprzez pozorne zawieranie szeregu kolejnych umów, w miejsce jednej umowy na czas nieokreślony.

Co za tym idzie nie ma zasadniczego znaczenia charakter, częstotliwość (przy założeniu świadczenia pracy w sposób ciągły) i forma umów zawieranych dla uzyskania dochodu przez członka rodziny uprawnionego do świadczenia alimentacyjnego.

Jakiegokolwiek znaczenia dla sprawy nie miała przy tym podnoszona przez stronę skarżącą okoliczność, że umowy czasowe na okres do 1 miesiąca odmiennie oceniane są w innych gminach i nie są brane pod uwagę przy obliczaniu dochodu. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie nie są bowiem rozstrzygnięcia wydawane w innych sprawach, lecz tylko i wyłącznie zgodność z prawem decyzji zapadłych w następstwie rozpoznania wniosku W. C..

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organu będzie ustalenie czy – a jeśli tak to w jakich okresach po miesiącu lipcu 2016 roku skarżąca świadczyła pracę na rzecz C. . i otrzymywała za nią wynagrodzenie, jaka była podstawa świadczenia pracy przez skarżącą i czy w całokształt ustalonego stanu faktycznego sprawy pozwala na ustalenie, czy podjęcie przez skarżącą w maju 2016 roku pracy zarobkowej w tej spółce wiązało się z uzyskiwaniem dochodu w okresie, na który miałoby być przyznane świadczenie o jakie W. C. się ubiega.

W oparciu o tak poczynione kompletne ustalenia faktyczne organ winien ustalić czy rodzina skarżącej spełnia ustawowe kryteria dla uzyskania świadczenia z tytułu pomocy osobom uprawnionym do alimentów.

Uzasadnienie wydanej decyzji winno przy tym odpowiadać wymogom określonym w art. 107 § 3 K.p.a.