Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 298/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-08-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Adam Mikusiński Asesor WSA Edyta Żarkiewicz Protokolant sekretarz sądowy Agnieszka Janecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi P. W. na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją Nr [...] z dnia [...] wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta T. , na mocy art. 9 ust. 1 pkt 14 lit.a, art. 2 ust.1 pkt 2 w związku z art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienie i instytucjach rynku pracy (Dz.U. Nr 99 poz. 1001) orzeczono o utracie przez P. W. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...]

Jako przyczynę swego stanowiska organ wskazał fakt odmowy, bez uzasadnionej przyczyny, przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej albo wykonywania prac interwencyjnych lub robót publicznych albo udziału w szkoleniu, stażu, przygotowaniu zawodowym w miejscu pracy.

Od decyzji tej P. W. odwołał się, podnosząc iż nie posiada ubrania roboczego, nie otrzymał go od pracodawcy i złożył w tej sprawie stosowne oświadczenie w Powiatowym Urzędzie Pracy.

Oświadczył nadto, iż nie ma zdrowia do wykonywania jakiejkolwiek pracy. Był bowiem badany przez okulistę, który stwierdził u niego poważną wadę wzroku nie pozwalającą na podjęcie pracy.

Wskutek wniesionego odwołania sprawa rozpoznana została przez Wojewodę Ś., który w dniu [...] wydał decyzję Nr [...] utrzymującą w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji.

Dokonując analizy stanu faktycznego organ odwoławczy ustalił, iż P. W. decyzją Prezydenta Miasta T. uznany został za osobę bezrobotną z dniem [...] W prowadzonym postępowaniu został prawidłowo pouczony o przysługujących mu prawach i obowiązkach bezrobotnego , w tym o okolicznościach powodujących utratę statusu osoby bezrobotnej, a także zobowiązano go do zaznajomienia się z przepisami ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. W dniu [...] otrzymał propozycję pracy w charakterze pracownika [...] w przedsiębiorstwie A w T. w systemie [...]. Wyraził zgodę na zatrudnienie, jednakże w dniu [...] ze względu na brak ubrania roboczego odmówił podjęcia pracy.

Powołując się na przepis art. 33 ust.4 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy Wojewoda Ś. stwierdził, iż starosta pozbawia statusu bezrobotnego taką osobę, która odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia, a pozbawienie statusu następuje na 90 dni.

Wskazując natomiast na treść art. 2 ust. 1 pkt 16 wymienionej ustawy organ wskazał, iż odpowiednią pracą jest zatrudnienie lub inna praca zarobkowa, które podlegają ubezpieczeniom społecznym i do wykonywania których bezrobotny ma wystarczające kwalifikacje lub doświadczenie zawodowe albo może je wykonywać po uprzednim szkoleniu, a stan zdrowia pozwala mu na ich wykonywanie oraz łączny czas dojazdu do miejsca pracy i z powrotem środkami transportu zbiorowego nie przekracza 3 godzin.

Zdaniem Wojewody Ś. zaproponowana odwołującemu praca spełniała wymagania odpowiedniej pracy w rozumieniu wskazanego przepisu prawa. Miała być wykonywana w T., a więc w miejscu zamieszkania P. W. Pracodawca nie stawiał wymagań, co do stażu pracy, a odwołujący posiada wykształcenie zawodowe ( zawód wyuczony- [...]).

Składając oświadczenie o swoim stanie zdrowia P. W. stwierdził, iż jest osobą zdrową i zdolną do podjęcia pracy, a nawet odmówił zgłoszenia się po skierowanie na badanie lekarskie.

Swoją zdolność i gotowość do podjęcia pracy odwołujący potwierdził także na trzy dni przez przedłożeniem mu oferty pracy. Z chwilą jej przyjmowania nie zgłaszał przeciwwskazań i zgodził się podjąć zatrudnienie.

Odnosząc się do oświadczenia odwołującego o braku ubrania roboczego, co stanowiło według niego przeszkodę do podjęcia pracy, organ wskazał, iż wystosowane zostało zapytanie do organu pomocy społecznej w T., czy istnieje możliwość uzyskania przez P. W. pomocy finansowej. Na pytanie to Ośrodek Pomocy Społecznej odpowiedział pozytywnie.

Analizując drugą z przyczyn niepodjęcia pracy przez odwołującego, a to stan jego zdrowia Wojewoda stwierdził, iż przedłożone przez odwołującego zaświadczenie o stanie zdrowia nie może być uwzględnione przez organ odwoławczy, jako że nie pochodzi od specjalisty medycyny pracy, nie określa także, jakich zawodów i prac nie może wykonywać odwołujący. Ponadto pozostaje w sprzeczności ze złożonym przez P. W. oświadczeniem, iż jest zdrowy i gotowy do podjęcia zatrudnienia.

Mając na względzie ustalony stan faktyczny i prawny organ wskazał, iż zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienie i instytucjach rynku pracy należało orzec o utracie przez odwołującego statusu bezrobotnego, co nie przeszkadza mu ponownie zarejestrować się po upływie 90 dni licząc od dnia, w którym odmówił pracy.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący podniósł, iż odmowa podjęcia pracy była wynikiem braku ubrania roboczego, a więc miała uzasadnienie.

Zaprzeczył, by poinformowano go o możliwości wystąpienia o zasiłek celowy na zakup odzieży roboczej .

Oświadczył, iż ze względu na poważną chorobę [...] żaden lekarz zakładowy nie wyda mu zgody na pracę.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Ś. wniósł o jej oddalenie powołując się na te same argumenty, które przytoczone zostały w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.

W ramach kontroli wydawanych przez organu administracji rozstrzygnięć sądy administracyjne oceniają zgodność działania tych organów z przepisami procedury, słuszność zastosowania prawa materialnego, a także słuszność zastosowanej w sprawie interpretacji prawa materialnego.

Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1271) zwanej dalej p.p.s.a.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, wojewódzkie sądy administracyjne rozstrzygają w granicach danej sprawy nie będąc jednak związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 §1 p.p.s.a.), biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowody i nie dokonując żadnych dodatkowych ustaleń faktycznych.

Przystępując do oceny zgodności z prawem poddanej kontroli sądowej decyzji organu, wskazać należy, iż zapadła ona w postępowaniu toczacym się na podstawie ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (DZ.U. z 2004r. Nr 99 poz. 1001). Ustawodawca, w przywołanym akcie prawnym zdefiniował warunki, jakim odpowiadać ma osoba uzyskująca status bezrobotnego. W tresci art. 2 ust. 1 pkt 2 wymienionej ustawy okreslił bowiem, iż jednym z wymogów nabycia statusu bezrobotnego jest zdolność i gotowość do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze pracy obowiązujacym w danym zawodzie, względnie, w przypadku niepełnosprawności – zdolność i gotowość podjęcia zatrudnienie co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy .

Wykazanie zarówno niepełnosprawności, jak i przeciwskazań do wykonywania określonych prac, zgodnie z zapisem zawartym w akcie wykonawczym do ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( § 3 ust. 1 pkt 4 i 5 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 26 listopada 2004r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujacych pracy –Dz. U. Nr 262 poz. 2607), obciążają osoby rejestrujące sie w powiatowych urzędach pracy.

Jak wynika bezspornie z przedstawionych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu akt sprawy, skarżący został zapoznany z przywolanymi regulacjami prawnymi, o czym świadczy jego podpis złożony na załącznikach do karty rejestracyjnej bezrobotnego (k. 2 i 61 akt). W chwili rejestracji nie zgłosił jednak żadnych zastrzeżeń odnosnie swego stanu zdrowia. Co więcej , w dniu [...] złożył pisemne oświadczenie, iż jako osoba zdrowa i zdolna do podjęcia pracy również jako pracownik fizyczny, nie zgłosi się po skierowanie na badania lekarskie.

Skarżący, jako zarejestrowany bezrobotny, miał również pełną świadomość swoich uprawnień i obowiązków wynikających ze skierowania go do pracy przez Powiatowy Urząd Pracy. ( por. w/w k.2 i 61 akt).

Przyczyny niepodjęcia przez skarżącego zatrudnienia w charakterze pracownika [...] wykazywane przez niego w toku postepowania, w świetle przedstawionego stanu faktycznego nie mogą przeto zasługiwać na uwzględnienie.

Nie wylegitymował sie on bowiem ani w chwili rejestracji, ani nawet w dniu otrzymania skierowania do pracy dokumentem stwierdzającym przeciwwskazania do wykonywania określonych prac wymaganym w przywołanym wczesniej rozporządzeniu wykonawczym do ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

Powoływanie się skarżącego na swój stan zdrowia na etapie postępowania odwoławczego od decyzji o utracie przez niego statusu osoby bezrobotnej, ze wskazaniem na zaświadczenie o stanie zdrowia wydane dla celów świadczeń z ubezpieczenia społecznego, nie stanowi "uzasadnionej przyczyny nie przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienie", o czym mowa w treści art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Brak jest bowiem w przedstawionym przez skarżącego zaświadczeniu istotnej informacji, wymaganej przy rejestracji bezrobotnych, o przeciwwskazaniach zdrowotnych do podejmowania określonych prac.

Znaczącym jest również, iż skarżący w toku postępowania administracyjnego. zobligowany był do składania oświadczeń zgodnych z prawdą, jednak materiał zgromadzony w sprawie temu zaprzecza. Jeżeli bowiem przyjąć za prawdziwe jego twierdzenia składane w chwili rejestracji i uzyskania skierowania do pracy w charakterze pracownika [...], argumentacja zawarta w odwołaniu staje się całkowicie niewiarygodna. Przyjąwszy natomiast za zgodne ze stanem faktycznym twierdzenia skarżącego zawarte w jego odwołaniu, należałoby rozważyć zasadność jego rejestracji, jako osoby bezrobotnej, w aspekcie art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Reasumując , Wojewódzki Sąd Administracyjny uznaje , iż słusznym było stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji, bowiem skarżący nie wykazał w sposób wiarygodny, a nadto wymagany prawem, by przyczyna odmowy podjęcia zaproponowanego mu zatrudnienia była uzasadniona stanem jego zdrowia.

Odnosząc się do twierdzeń P. W. o braku odzieży roboczej, co w jego opinii uniemożliwiało mu podjęcie pracy, należy zauważyć, iż w jego interesie leżało uzyskać możliwość jej zakupu lub wypożyczenia. Jak wynika z akt sprawy nie wykazał żadnej inicjatywy w tym kierunku, mimo iż nie była mu obca instytucja pomocy społecznej. Z tych względów usprawiedliwienie odmowy podjęcia pracy przez bezrobotnego faktem braku ubrania pracownika [...] nie może zostać uznane za zasadne.

Mając powyższe na względzie, na mocy art.151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.