Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Wr 2237/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2005-02-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję w części

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Gocki (spr.) Sędziowie: WSA Krzysztof Bogusz Asesor sądowy Marta Wojciechowska Protokolant st. sekretarz sądowy Iwona Bergiel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2005 r. sprawy ze skargi A. C. na decyzję Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wykreślenia wpisu z rejestru zastawów skarbowych I. uchyla zaskarżoną decyzję w części utrzymującej w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w Brzegu z dnia [...] Nr [...], a także w tej części poprzedzającą ją decyzję organu I instancji II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w uchylonej części III. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu na rzecz skarżącego kwotę 10 zł (dziesięć) tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 31 marca 2003 r. Pan A. C. wystąpił do Urzędu Skarbowego w Brzegu o wykreślenie z rejestru zastawów skarbowych wpisanych tam samochodu marki Lublin 3352 o numerze rejestracyjnym [...] oraz przyczepy lekkiej SAM o numerze rejestracyjnym [...] podnosząc, iż ruchomości te w dacie ustanowienia zastawu miały wartość niższą niż 10.000 zł.

Decyzją Urzędu Skarbowego w Brzegu z dnia [...] Nr [...] odmówiono stronie wykreślenia spornych ruchomości z rejestru zastawów skarbowych, albowiem w odniesieniu do samochodu marki Lublin rok produkcji 1996 jego wartość przekraczała kwotę 10.000 zł, natomiast w odniesieniu do przyczepy lekkiej SAM brak było możliwości sprawdzenia jej wartości rynkowej.

Decyzją Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] Nr [...], wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit a Ordynacji podatkowej, utrzymano w mocy zaskarżoną decyzje w części dotyczącej odmowy wykreślenia z rejestrów zastawów skarbowych samochodu marki Lublin 3352 o numerze rejestracyjnym [...], natomiast w części dotyczącej przyczepy lekkiej SAM o numerze rejestracyjnym [...] uchylono zaskarżona decyzję i orzeczono o skreśleniu dokonanego wpisu.

Dokonując ponownej oceny wartości poszczególnych spornych ruchomości strony, organ odwoławczy podzielił zarzuty odwołania, iż wartość przyczepy lekkiej SAM w dacie jej wpisania do rejestrów zastawów skarbowych nie przekraczała kwoty 10.000 zł. i w ocenie Izby Skarbowej wynosiła około 5.000-6.000 zł.

Ponieważ zgodnie z art. 41 § 1 Ordynacji podatkowej Skarbowi Państwa zastaw skarbowy przysługuje jedynie na rzeczach ruchomych oraz zbywalnych prawach majątkowych ,których wartość w dniu ustanowienia zastawu wynosi, co najmniej 10.000 zł, sporna przyczepa samochodowa nie mogła być przedmiotem zastawu skarbowego.

Organ odwoławczy nie podzielił natomiast zarzutów odwołania w odniesieniu do samochodu marki Lublin 3352 o numerze rejestracyjnym [...], gdyż biorąc pod uwagę cenę nabycia przez stronę samochodu wynikającą z faktury VAT nr 3/8/00 z dnia 28 sierpnia 2000r., a wynoszącą 16.000 zł, a także ceny tego modelu samochodu z wykazu wartości rynkowych z miesiąca marca 2003 r., samochód ten mógł być przedmiotem zastawu skarbowego, gdyż jego wartość w dacie dokonania wpisu przekraczała kwotę 10.000 zł.

W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, przekazanej w związku z reorganizacją sądownictwa administracyjnego, właściwemu do jej rozpoznania po 1.01.2004 r. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu, skarżący podniósł zarzut naruszenia art. 247 § 1 pkt 2, 3 i 4 Ordynacji podatkowej, a także naruszenie ogólnych zasad postępowania mających wpływ na wynik sprawy oraz przepisów art. art. 187 § 1, 188, 191 Ordynacji podatkowej polegające na nieustaleniu rzeczywistej wartości pojazdu.

Dodatkowo zarzucił organom podatkowym naruszenia prawa materialnego, a mianowicie art. 41 § 1 i art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej, art. 29 § 1 i art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a także art. 14 ust 2 i art. 15 ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców.

Stawiając powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w części w jakiej organ odwoławczy utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji o odmowie wykreślenia z rejestru zastawów skarbowych samochodu marki Lublin.

W odpowiedzi na skargę, Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację faktyczną i prawną zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu skarżący w uzupełnieniu zarzutów skargi wskazał, iż dokonane przez organy podatkowe w ramach zaskarżonej decyzji ustalenia w zakresie wartości spornego samochodu dotyczyły wprawdzie tej samej marki pojazdu, ale innego jego typu, którego wartość giełdowa w dacie ustanawiania zastawu skarbowego kształtowała się na poziomie 6.000 zł. Organy podatkowe dokonując ustaleń faktycznych w sprawie, nie uwzględniły również w swojej ocenie stanu technicznego pojazdu, który niewątpliwie miał znaczenie na prawidłowe ustalenie jego wartości.

Pełnomocnik organu odwoławczego na rozprawach w dniach 29.10.2004 r. oraz 9.02.2005 r. przyznał fakt nieprawidłowego określenia w zaskarżonej decyzji typu pojazdu marki Lublin jako 3352, przy czym wskazał, iż na takie oznaczenie pojazdu powoływała się w toku postępowania podatkowego sama strona. W związku ze stwierdzeniem powyższej nieprawidłowości dokonano sprostowania decyzji organów podatkowych obu instancji w zakresie typu pojazdu będącego przedmiotem zastawu skarbowego na typ 3392.

Ujawniona na etapie postępowania sądowego nieprawidłowość w oznaczeniu typu spornego pojazdu nie miała jednakże, zdaniem pełnomocnika organu odwoławczego, wpływu na końcowe rozstrzygnięcie zapadłe w zaskarżonej decyzji, albowiem jak wynika z przedłożonej Sądowi przy piśmie procesowym z dnia 15.12.2004 r. ekspertyzy wartości pojazdu sporządzonej przez J. B. w oparciu o system INFO-EKSPERT, również wartość pojazdu marki DAEWOO/ANDORIA typ Lublin 3392 rocznik 1996, w dacie ustanawiana zastawu skarbowego przekraczała 10.000 zł (wynosiła analogicznie do uprzednich ustaleń organów podatkowych 10.800 zł).

Sąd z urzędu, na podstawie art. 106 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dopuścił na rozprawie jako dowód w sprawie kartę informacyjną pojazdu –przekazaną przez Starostwo Powiatowe w Brzegu pismem z dnia 9.11.2004 r., oraz zawiadomienie z dnia 11.01.2005 r. o wszczęciu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie rejestracji samochodu marki Lublin 3352 nr rejestracyjny [...].

W tym stanie faktycznym Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja Izby Skarbowej w Opolu i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji w części dotyczącej odmowy wykreślenia z rejestru zastawów skarbowych samochodu marki Lublin o numerze rejestracyjnym [...] wydane zostały z naruszeniem prawa procesowego w stopniu mającym istotnym wpływ dla rozstrzygnięcia sprawy.

Jak ustalono na etapie postępowania sądowego, okolicznością bezsporną w zawisłej sprawie jest fakt nieprawidłowego oznaczenia przez organy podatkowe w ramach zaskarżonej decyzji typu spornego pojazdu, a tym samym również czynione przez organy obu instancji ustalenia, co do wartości pojazdu odnosiły się do samochodu marki Lublin typ 3352.

Nie jest przy tym istotne w ocenie Sądu, iż poczynienie przez organy błędnych ustaleń faktycznych nie było przez nie zawinione, gdyż takie błędne oznaczenie typu spornego pojazdu wynikało z informacji Ośrodka Informacji-Wojewódzkiego Banku Danych Opolskiego Urzędu Wojewódzkiego.

Skoro, bowiem, co przyznały również organy obu instancjach w ramach wydanych przez nie postanowień o sprostowaniu oczywistej omyłki w zakresie błędnego oznaczenia w ich decyzjach typu pojazdu marki Lublin, powyższe dane uzyskane z Ośrodka Informacji -Wojewódzkiego Banku Danych Opolskiego Urzędu Wojewódzkiego były niezgodne z rzeczywistymi oznaczeniami pojazdu, tym samym niewątpliwie również czynione w sprawie ustalenia wartości pojazdu, objętego zastawem skarbowym odnosiły się do błędnie oznaczonego pojazdu.

Wniosek taki potwierdza także znajdujące się w aktach organu I instancji zestawienie cen obowiązujących w marcu 2003 r. w obrocie pojazdami FS Lublin typ 3352.

Analizując powyższe zestawienie cen rynkowych, obejmujące również samochody marki Lublin typ 3302 i 3372, można zauważyć zróżnicowanie cen poszczególnych typów pojazdów pochodzących z tego samego roku produkcji (por. rocznik 1995 – Lublin 3352 -9550 zł, Lublin 3302 -9800 zł, Lublin 3372 -10.050 zł,), przy czym w poszczególnych typach pojazdów występowało także dalsze zróżnicowanie cen samochodów z tego samego rocznika w zależności od modelu i rodzaju nadwozia.

Powyższy wykaz cen rynkowych nie uwzględniał typu pojazdu 3392, stanowiącego przedmiot zastawu skarbowego.

Skoro zatem poczynione przez organy podatkowe obu instancji ustalenia faktyczne, co do rodzaju pojazdu stanowiącego przedmiot sporu, okazały się niezgodne z stanem rzeczywistym, niezbędne jest przeprowadzenie w ponownym rozpoznaniu sprawy nowego postępowania dowodowego w zakresie określenia wartości samochodu marki Lublin 3392 na dzień dokonania ustanowienia na nim zastawu skarbowego.

Ustaleń takich na obecnym etapie postępowania sądowego nie może zastąpić przedłożona przez organ odwoławczy do akt sądowych ekspertyza wartości pojazdu DAEWOO/ANDORIA typ Lublin 3392 rocznik 1996, sporządzona przez J. B. w oparciu o system INFO-EKSPERT, już po zakończeniu postępowania przed organami.

Zgodnie, bowiem z uregulowaniem art. 106 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) możliwość przeprowadzenia przed sądem administracyjnym uzupełniającego postępowania dowodowego ograniczona jest wyłącznie do dowodów z dokumentów, przy czym omawiany przepis nie daje wystarczających podstaw prawnych do dopuszczenia w tym postępowaniu dowodu z dokumentu, który w istocie ma charakter opinii biegłego (por. wyrok składu 7 sędziów NSA z dnia 25.09.2000 r. sygn. FSA 1/00 opubl. ONSA 2001/1/1 oraz Komentarz –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Jan Paweł Tarno, wyd.Lexis Nexsis Warszawa 2004, str. 165).

Działanie takie naruszałoby również prawo strony do czynnego udziału w postępowaniu dowodwym, a także pozbawiałoby ją możliwości wypowiedzenia się, co do ustaleń faktycznych, mających istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

Przedłożony sądowi dowód z ekspertyzy wartości pojazdu spornego pojazdu, sporządzony został już po zakończeniu postępowań podatkowych, bez udziału strony, a tym samym niewątpliwie przeprowadzenie tegoż dowodu nie nastąpiło w zgodzie z regułami postępowania dowodowego przewidzianymi w uregulowaniach ustawy -Ordynacja podatkowa.

Biorąc powyższe pod uwagę wyżej przytoczoną argumentację faktyczną oraz prawną świadczącą o tym, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Urzędu Skarbowego w Brzegu z dnia [...] nr [...] w części dotyczącej odmowy wykreślenia z rejestru zastawów skarbowych samochodu marki Lublin 3352 o numerze rejestracyjnym [...] wydane zostały z naruszeniem przepisów prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.

Równocześnie na podstawie art. 152 cyt. ustawy określono, że zaskarżona decyzja nie może być w uchylonej części wykonywana.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. art. 200, 205 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.