Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 248/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-08-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Regionalna Izba Obrachunkowa
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 6 ust. 2 pkt 5
journal: Dz.U. 2013 poz 885
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jednolity
article: art. 3 par. 1, art. 133 par. 1, art. 141 par. 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz Sędzia NSA Joanna Zabłocka Sędzia del. WSA Barbara Mleczko-Jabłońska (spr.) Protokolant Paulina Marchewka po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2016 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Regionalnej Izby Obrachunkowej w R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R. z dnia 21 października 2014 r., sygn. akt I SA/Rz 737/14 w sprawie ze skargi Gminy [...] na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w R. z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie zmian w Wieloletniej Prognozie Finansowej 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Regionalnej Izby Obrachunkowej w R. na rzecz Gminy [...] 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

|Zaskarżonym wyrokiem z dnia 21 października 2014 r. sygn. akt I SA/Rz 836/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po |

|rozpoznaniu skargi Miasta L. na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w R. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w |

|przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miejskiej w L. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w sprawie zmian w |

|Wieloletniej Prognozie Finansowej Gminy Miasto L. na lata 2014-2019, uchylił zaskarżoną uchwałę, stwierdził, że zaskarżona |

|uchwała nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku oraz zasądził na rzecz skarżącej zwrot kosztów |

|postępowania. |

|Ze stanu faktycznego sprawy przyjętego przez Sąd I instancji wynika, że w dniu [...] maja 2014 r. Rada Miejska w L. podjęła |

|uchwałę Nr [...] w sprawie zmian w Wieloletniej Prognozie Finansowej Gminy Miasto L. na lata 2014-2019. Podjęcie wskazanej |

|uchwały było konsekwencją wprowadzenia zmian w budżecie gminy na 2014r., dokonanych uchwałą Nr [...] m.in. w zakresie |

|zwiększenia rozchodów z tytułu innych rozliczeń krajowych (§ 995 klasyfikacji rozchodów) o kwotę 434.000,00 zł, |

|finansowanych przychodami z tytułu wolnych środków, o których mowa w art. 217 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.|

|o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 885 ze zm., powoływanej dalej jako u.f.p.). |

|Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w R. uchwałą z dnia [...] lipca 2014 r. stwierdziło nieważność uchwały Rady |

|Miejskiej w L. z dnia [...] maja 2014 r. w całości z powodu zwiększenia w tej uchwale rozchodów z tytułu innych |

|rozliczeń krajowych (§ 995) w wysokości 434.000,00 zł, w sytuacji gdy, jak wskazano brakuje podstawy do zaplanowania w |

|2014r. tego rodzaju rozchodów. |

|W uzasadnieniu uchwały organ podniósł, że z wyjaśnień Burmistrza L. wynika, iż rozchody z tytułu innych rozliczeń krajowych |

|w wysokości 434.000,00 zł stanowią zabezpieczenie do przeprowadzenia operacji finansowej związanej z zarządzaniem długiem i |

|płynnością finansową budżetu, polegającej na zamianie obowiązujących zapisów w umowach kredytowych zawartych z bankami w |

|zakresie zmiany harmonogramów spłat rat kapitałowych przypadających na 2015 r. w związku z podpisanym w 2013r. aneksami do |

|umów kredytowych, które umożliwiłyby wydłużenie obowiązywania wymagalnych terminów spłaty rat kapitałowych przypadających w |

|2014 r. na 2015 r. (kwota 1.200.000,00 zł) i 2016 r. (300.000,00 zł). Zaplanowane na ten cel rozchody zostały niejako |

|"zamrożone" w konstrukcji budżetu. Środki na ten cel znajdują się na rachunku budżetu i bez zmiany dokonanej przez organ |

|stanowiący nie mogą być przeznaczone na zmniejszenie wyniku finansowego budżetu Miasta L. założonego na 2014 r. Środki te |

|stanowią "wzmocnienie" zdolności kredytowej do oceny przez banki. |

|Powołując się na treść art. 243 u.f.p. organ nadzoru podkreślił, że przy zaciąganiu zobowiązań m.in. z tytułu kredytów, |

|jednostki samorządu terytorialnego muszą stosować zasady określone w tym przepisie, co oznacza, że obciążenia budżetów |

|spłatami zobowiązań z tytułu długoterminowych kredytów i pożyczek nie mogą przekroczyć relacji określonej na jego podstawie.|

|Organ nadzoru dodał, że ujęte w budżecie jednostki samorządu terytorialnego w danym roku budżetowym rozchody stanowią |

|nieprzekraczalny limit spłat wynikający z wcześniej zawartych zobowiązań. |

|W ocenie organu nadzoru, Rada Miejska w L. dokonując uchwałą [...] z dnia [...] maja 2014r. zmian w budżecie oraz |

|uchwałą z [...] maja 2014r. nr [...] zmian w Wieloletniej Prognozie Finansowej Gminy Miasto L. na lata 2014-2019 nie |

|miała podstawy faktycznej i prawnej do zaplanowania rozchodów w wyżej wymienionej podziałce klasyfikacji budżetowej. Gdyby |

|doszło do uzgodnienia z bankami przyśpieszonych terminów spłaty kredytów zaciągniętych w latach ubiegłych, rozchody |

|odpowiadające wielkości przypadających do spłaty nowych rat kredytów i pożyczek mogłyby być zaplanowane jako rozchody na |

|spłatę wcześniej zaciągniętych kredytów i pożyczek (§ 992). Taka zmiana budżetu na 2014 r. i Wieloletniej Prognozy |

|Finansowej skutkowałaby jednak koniecznością uwzględnienia nowej wielkości rozchodów z tytułu spłaty wcześniej |

|zaciągniętych kredytów i pożyczek (§ 992) przy dokonywaniu oceny spełnienia przez Miasto L. w 2014 r. wskaźnika |

|dopuszczalnego zadłużenia z art. 243 u.f.p. Organ stwierdził, że z załącznika Nr 1 uchwały Nr [...] z dnia [...] maja 2014 |

|r. w sprawie zmian w Wieloletniej Prognozie Finansowej Gminy Miasto L. na lata 2014-2019 wynikało, że spłata zobowiązań z |

|tytułu zaciągniętych kredytów i pożyczek długoterminowych w 2014 r. wynosi 4,35% planowanych dochodów ogółem przy |

|maksymalnym wskaźniku 4,36%. Jednak w przypadku uwzględnienia zwiększonych o kwotę 434.000,00 zł rozchodów na spłatę |

|wcześniej zaciągniętych kredytów i pożyczek (§ 992), wskaźnik dopuszczalnego zadłużenia Miasta L. z art. 243 u.f.p. nie |

|zostanie spełniony w 2014 r. i wynosić będzie: 5,54% planowanych dochodów ogółem przy maksymalnym wskaźniku 4,36%. Zatem |

|wskaźnik dopuszczalnego zadłużenia wynikający z art. 243 u.f.p. w 2014 r. zostanie przekroczony. |

|Na powyższe rozstrzygnięcie Gmina Miasto L. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, podnosząc, |

|że umieszczenie kwoty 434.000,00 zł w § 995 klasyfikacji budżetowej, w planie rozchodów budżetowych, jest zgodne z art. 6 |

|ust. 2 pkt 5 u.f.p., gdyż można tam umieścić kwoty przeznaczone na inne operacje finansowe związane z zarządzaniem długiem |

|publicznym i płynnością, nie stanowiące zarazem wzrostu planu rozchodów budżetowych związanych z roczną kwotą spłaty |

|zaciągniętego długu z tytułu kredytów długoterminowych. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że stanowisko organu nadzoru |

|opiera się na błędnym założeniu, że w przyszłości zostanie naruszony wskaźnik dopuszczalnego zadłużenia gminy, mimo że |

|decyzja odnośnie ostatecznego przeznaczenia wolnych środków na spłatę rat kredytu w ramach planu rozchodów budżetowych w § |

|992, należy do Rady Gminy i może zostać ewentualnie podjęta w przyszłości. Natomiast ani w chwili obecnej, ani w momencie |

|podejmowania uchwały, wskaźnik zadłużenia nie przekracza dopuszczalnego poziomu, brak było zatem podstaw do stwierdzenia |

|nieważności uchwały nr [...] z dnia [...] maja 2014 r. |

|W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc jednocześnie, że Kolegium RIO w R. stwierdziło nieważność |

|uchwały Rady Miejskiej w L. nr [...], w części dotyczącej zaplanowania na 2014r. kwoty 443.000,00 zł, jako rozchodów z |

|tytułu innych rozliczeń krajowych z powodu braku podstawy faktycznej i prawnej. Zatem zmiana Wieloletniej Prognozy |

|Finansowej w pozycji dotyczącej przedmiotowych rozchodów jest również bez podstawy prawnej. |

|Sąd I instancji, działając na podstawie art. 148 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami |

|administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", uchylił zaskarżoną uchwałę. |

|W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji na wstępie zauważył, że podjęcie uchwały w sprawie zmian w Wieloletniej Prognozie |

|Finansowej było konsekwencją wprowadzenia zmian w budżecie Miasta L. na 2014r. uchwałą z [...] maja 2014r. nr [...]. |

|Wskazano, że Kolegium RIO w R. stwierdziło nieważność tej uchwały uchwałą z dnia [...] lipca 2014r. Z kolei ta uchwała |

|Kolegium RIO została uchylona przez WSA w Rzeszowie wyrokiem z dnia 21 października 2014r. sygn. I SA/Rz 836/14 w wyniku |

|rozpoznania skargi wniesionej przez Gminę. Sąd I instancji podkreślił, że z uwagi na wzajemną relację występującą |

|pomiędzy uchwałą dotyczącą wprowadzenia zmian w budżecie gminy na 2014r. oraz w sprawie zmian w Wieloletniej Prognozie |

|Finansowej argumentacja dotycząca uchylenia przez Sąd uchwały Kolegium RIO w R. w przedmiocie stwierdzenia nieważności |

|uchwały Rady Miejskiej w L. w sprawie wprowadzenia zmian w budżecie na 2014r. zaprezentowana w uzasadnieniu wskazanego |

|wyżej wyroku ma także zastosowanie w niniejszej sprawie. Następnie Sąd I instancji stwierdził, że podstawą |

|rozstrzygnięcia nadzorczego, stwierdzającego nieważność uchwały organu gminy, może być tylko istotne naruszenie prawa. |

|Tymczasem organ nadzoru nie uzasadnił w sposób dostateczny, na czym polegało istotne naruszenie prawa przez Radę Miasta L., |

|leżące u podstaw stwierdzenia nieważności badanej uchwały. |

|Organ powołał się wprawdzie na brak podstawy faktycznej i prawnej do zaplanowania tego rodzaju rozchodów w budżecie gminy, |

|jednak w żaden sposób nie odniósł się do wyjaśnień gminy składanych w postępowaniu nadzorczym, że na dokonanie |

|przedmiotowych zmian w budżecie pozwala przepis art. 6 ust. 2 pkt 5 u.f.p. Przepis ten stanowi, że rozchodami publicznymi są|

|inne operacje finansowe związane z zarządzaniem długiem publicznym i płynnością. Organ nie podał, z jakich względów |

|zaplanowane przez gminę rozchody nie mogą być w ujęte w § 995 jako operacje finansowe związane z zarządzaniem długiem i |

|płynnością finansową. |

|W ocenie Sądu I instancji, zakwestionowane zmiany w budżecie, nie były spowodowane zamiarem wcześniejszej spłaty kredytów, |

|lecz przez zaplanowanie tych rozchodów gmina chciała uzyskać wzmocnienie zdolności kredytowej w związku z aneksami do umów |

|kredytowych, które umożliwiłyby wydłużenie terminów spłat rat kredytowych. |

|Sąd I instancji uznał, że dokonanie w budżecie gminy takiego zabezpieczenia środków nie jest równoznaczne ze spłatą długu, |

|czy zwiększeniem zobowiązań w 2014 r. i nie wpłynie na relację, o której mowa w art. 243 u.f.p. Brak było zatem podstaw do |

|uwzględniania zaplanowanych rozchodów w kwocie 434.000 zł przy obliczaniu wskaźnika zadłużenia gminy. W istocie zatem organ |

|nadzoru nie dokonał oceny legalności zmian w budżecie dokonanych rzeczywiście przez gminę, lecz ocenił wykreowany przez |

|siebie stan faktyczny. |

|Regionalna Izba Obrachunkowa w R. zaskarżyła wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 21 października 2014 r. sygn. akt I SA/Rz 737/14 |

|w całości skargą kasacyjną, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi |

|Administracyjnemu. |

|Organ zarzucił zaskarżonemu wyrokowi naruszenie: |

|- przepisu prawa materialnego zawartego w art. 6 ust. 2 pkt 5 u.f.p., przez jego błędną wykładnię oraz niewłaściwe |

|zastosowanie, polegające na przyjęciu, że rozchodem publicznym niezwiązanym z zarządzaniem długiem jednostki samorządu |

|terytorialnego mogą być środki finansowe przeznaczone w budżecie jednostki samorządu terytorialnego na dany rok na |

|wzmocnienie zdolności kredytowej tej jednostki wobec kredytodawców, nie powiązane z dokonywaniem z nich określonych |

|płatności w tym roku budżetowym; |

|- przepisów postępowania zawartych w art. 133 § 1 oraz art. 141 § 4 w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a., co mogło mieć istotny wpływ|

|na wynik sprawy, polegające na wadliwym ustaleniu okoliczności stanu faktycznego sprawy poprzez przyjęcie, że organ nadzoru |

|wykreował stan, w którym Gmina w zakwestionowanej uchwale przeznaczyła w budżecie na 2014 r. w § 995 rozchodów kwotę 434.000|

|zł na spłatę w tym roku wcześniej zaciągniętych kredytów, w sytuacji gdy w aktach sprawy znajdują się wyjaśnienia |

|reprezentanta gminy wskazujące, że takie jest docelowe przeznaczenie środków w tej kwocie w zakwestionowanej przez organ |

|nadzoru uchwale. |

|W uzasadnieniu skargi kasacyjnej organ podkreślił, że Sąd I instancji przyjął błędną interpretację art. 6 ust. 2 pkt 5 |

|u.f.p., zgodnie z którą rozchód publiczny w postaci innej operacji finansowej związanej z zarządzaniem długiem publicznym i |

|płynnością mogą stanowić środki finansowe przeznaczone w budżecie gminy na dany rok na wzmocnienie zdolności kredytowej tej |

|jednostki wobec kredytodawców, z których jednak nie będą w tym roku budżetowym dokonywane określone płatności. Sąd uznał tym|

|samym, że zaplanowanie w uchwale organu stanowiącego gminy w sprawie zmian w budżecie na dany rok lub w powiązanej z nią |

|uchwale w sprawie zmiany wieloletniej prognozy finansowej środków finansowych w postaci zabezpieczenia w celu dokonania |

|ewentualnych płatności z tych środków z tytułu spłaty długu gminy w latach następujących po danym roku budżetowym, w |

|przypadku uzyskania od banków odroczenia terminów spłaty tego długu, znajduje podstawę prawną w obowiązującym porządku |

|prawnym, w szczególności we wskazanym przez gminę art. 6 ust. 2 pkt 5 u.f.p. |

|W odpowiedzi na skargę kasacyjną skarżąca gmina wniosła o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. |

|Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: |

|Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem postawione w niej zarzuty nie są trafne. |

|W pierwszej kolejności należy zauważyć, że wyrokiem z dnia 24 maja 2016 r. w sprawie sygn. II GSK 49/15 NSA oddalił skargę |

|kasacyjną organu nadzoru od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 21 października 2014 r. sygn. |

|akt I SA/Rz 836/14, uchylającego uchwałę Regionalnej Izby Obrachunkowej w R. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w |

|przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie wprowadzenia zmian w budżecie miasta na 2014r. Tym samym |

|prawomocną stała się uchwała budżetowa miasta w zakresie zwiększenia rozchodów z tytułu innych rozliczeń krajowych o |

|kwotę 434.000,00 zł, w konsekwencji której podjęta została uchwała w sprawie zmian w Wieloletniej Prognozie Finansowej.|

|Z racji powyższego oraz tożsamości argumentacji przedstawionej przez Sąd I instancji i stawianych pod adresem |

|zaskarżonego wyroku zarzutów w obu sprawach należy w całości podzielić stanowisko NSA zaprezentowane w sprawie sygn. II|

|GSK 49/15. |

|Tym samym zwrócić należy uwagę , że stosownie do treści art. 176 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna czynić zadość |

|wymaganiom przepisanym dla pism w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy |

|jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub |

|zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. |

|Z kolei w myśl art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc |

|pod uwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W szczególności jest związany przytoczonymi podstawami tej skargi, |

|rozumianymi jako wskazanie przepisów prawa, które w ocenie wnoszącego skargę zostały naruszone. |

|W rozpoznawanej sprawie organ postawił w skardze kasacyjnej dwa zarzuty. |

|Pierwszy z nich dotyczył naruszenia prawa materialnego, tj. art. 6 ust. 2 pkt 5 ustawy o finansach publicznych. Przepis ten |

|stanowi, że rozchodami publicznymi są inne operacje finansowe związane z zarządzaniem długiem publicznym i płynnością. W |

|ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w niniejszej sprawie nie można skutecznie postawić Sądowi I instancji zarzutu |

|naruszenia tego przepisu. W zaskarżonym wyroku Sąd I instancji nie stosował bowiem tego przepisu, ani nie dokonywał jego |

|wykładni. Sąd stwierdził jedynie, że organ nie odniósł się do wyjaśnień gminy składanych w postępowaniu nadzorczym, że na |

|dokonanie zmian w budżecie pozwala przepis art. 6 ust. 2 pkt 5 u.f.p. Sąd nie dokonywał zatem samodzielnie wykładni tego |

|przepisu, uznając, że na tym etapie postępowania, wobec niepełnego odniesienia się przez organ do twierdzeń gminy i nie |

|wskazania z jakich względów zaplanowane prze gminę rozchody nie mogą być ujęte w § 995 jako operacje finansowe |

|związane z zarządzaniem długiem i płynnością finansową, takie działanie byłoby przedwczesne. |

|Nie zasługują również na uwzględnienie zarzuty naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 133 § 1 oraz art. 141 § 4 w zw. |

|z art. 3 § 1 p.p.s.a. Przepis art. 133 § 1 p.p.s.a. stanowi, że Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt |

|sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, że sąd przy ocenie legalności zaskarżonej decyzji bierze pod uwagę |

|okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw jej wydania. Naruszenie określonej w art. 133 § 1 p.p.s.a. |

|zasady orzekania na podstawie akt sprawy mogłoby stanowić podstawę kasacyjną np. w sytuacji oddalenia skargi mimo |

|niekompletnych akt sprawy, pominięcia istotnej części tych akt, przeprowadzenia postępowania dowodowego przez sąd z |

|naruszeniem przesłanek zawartych w art. 106 § 3 p.p.s.a., czy oparcia orzeczenia na własnych ustaleniach sądu, tzn. dowodach|

|lub faktach nieznajdujących odzwierciedlenia w aktach sprawy, o ile nie znajduje to umocowania w art. 106 § 3 p.p.s.a. (por.|

|wyrok NSA z dnia 26 maja 2010 r. sygn. akt I FSK 497/09; LEX nr 594014). Żadna z wyżej wymienionych sytuacji w tej sprawie |

|nie zaistniała. |

|Nie jest również zasadny zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a. W myśl |

|pierwszego z tych przepisów, uzasadnienie wyroku winno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych |

|w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Omawiana regulacja określa |

|niezbędne elementy konstrukcyjne uzasadnienia wyroku, który ma służyć wyjaśnieniu stronom powodów rozstrzygnięcia i |

|umożliwić kontrolę instancyjną. Strona wnosząca skargę kasacyjną w istocie nie zarzuca, by uzasadnienie orzeczenia nie |

|zawierało któregoś z niezbędnych elementów lub że sporządzono je w sposób uniemożliwiający kontrolę kasacyjną. Zarzut ten |

|zmierza bowiem w gruncie rzeczy do podjęcia polemiki z podjętym przez Sąd I instancji rozstrzygnięciem. Treść tego zarzutu i|

|jego uzasadnienie nie koresponduje zatem z treścią powołanego przepisu. Niemniej jednak analiza pisemnych motywów |

|zaskarżonego wyroku prowadzi do wniosku, że uzasadnienie zawiera wszystkie wymienione przez ustawodawcę elementy, a |

|przeprowadzenie kontroli instancyjnej orzeczenia jest w pełni możliwe. Przepis art. 3 § 1 p.p.s.a. stanowi z kolei, że sądy |

|administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W sprawie |

|niniejszej nie budzi wątpliwości, że sąd skontrolował działalność organu i wydał wyrok, zatem nie wiadomo, w jaki sposób |

|miałby naruszyć ten przepis ogólny i ustrojowy, a uzasadnienie skargi kasacyjnej tego nie wyjaśnia. |

|Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną. O kosztach |

|postępowania kasacyjnego zasądzonych od organu na rzecz skarżącego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 w zw. z art. 205 |

|§ 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat |

|za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego |

|ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013r. poz. 490 ze zm ). |

| |

| |