Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 488/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Asesor WSA Paweł Groński, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi K. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa i odmowy uchylenia decyzji ostatecznej. skargę oddala


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa w zw. z art. 151 § 2 kpa - po wznowieniu na wniosek W. P. postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2004 r., którą uchylono decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2004 r. oraz stwierdzono nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie p. z dnia [...] czerwca 2003 r. nakazującej wykonanie określonych robót, celem doprowadzenia cukierni do stanu zgodnego z prawem - stwierdził, że wymieniona decyzja z dnia [...] maja 2004 r. została wydana z naruszeniem prawa i odmówił jej uchylenia, ponieważ w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść jedynie decyzja odpowiadająca w swojej istocie decyzji dotychczasowej.

W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że w dniu [...] sierpnia 2006 r. wpłynął do organu wniosek W. P. o wznowienie postępowania zakończonego w/w decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2004 r. Organ wskazał również, że po przeprowadzeniu postępowania wstępnego, przy braku przeciwwskazań formalnych, postanowieniem wydanym na podstawie art. 149 § 1 kpa w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 kpa, z dnia [...] listopada 2006 r. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej wymienioną decyzją ostateczną. Wznowienie postępowania we wskazanej sprawie usunęło wadę braku udziału strony w prowadzonym uprzednio postępowaniu, poprzez stworzenie stronie możliwości czynnego udziału w postępowaniu przywróconym do stanu, w którym treść decyzji jest kształtowana. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zaznaczył, iż nie wszystkie wady postępowania administracyjnego mają znaczący wpływ na treść rozstrzygnięcia. Wyjawienie tych wad i ich usunięcie we wznowionym postępowaniu prowadzi często do ustalenia, iż pomimo usunięcia tych wad, treść rozstrzygnięcia winna pozostać niezmieniona, gdyż jest zgodna z prawem. Ponadto argumentując swe rozstrzygnięcie organ podniósł, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 lipca 2005 r. sygn. akt VII SA/Wa 1080/04, oddalił skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2004 r., która to decyzja była przedmiotem badania w postępowaniu wznowieniowym. Jednocześnie zauważył, że Sąd wskazał, iż przyjęte przez organ w decyzji z dnia [...] maja 2004 r. okoliczności tj. rażące naruszenie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie p. art. 12 ust. 2 Prawa budowlanego nie uzasadniały co prawda zastosowania art. 156 § 1 pkt. 2 kpa, to jednak mimo tego decyzja ta i tak nie może pozostać w obrocie prawnym, ponieważ organ nadzoru budowlanego stopnia podstawowego przeprowadził postępowanie administracyjne w nieodpowiednim trybie tj. w trybie art. 51 ust. 1 pkt. 2 w zw. z art. 51 ust. 4 i art. 71 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, zamiast w trybie art. 66 pkt. 3 wymienionej ustawy, przez co Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w powiecie p. rażąco naruszył art. 66 pkt. 3 tej ustawy. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, iż zgodnie z art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność była przedmiotem zaskarżenia. Zatem kwestia zgodności decyzji z prawem nie może być odmiennie oceniona przez organ administracji publicznej ani przez sąd administracyjny, a ciążący na organie obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu może być wyłączony tylko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego zaistniałej po wydaniu orzeczenia przez sąd.

Mając na względzie powyższe okoliczności organ I instancji stwierdził, iż osnowa rozstrzygnięcia zapadłego w dniu [...] maja 2004 r. winna pozostać niezmieniona, gdyż w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść jedynie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej - tj. decyzja uchylająca decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2004 r. oraz stwierdzająca nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie p. z dnia [...] czerwca 2003 r. W związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2005 r., mogłyby być jedynie różne okoliczności przyjęte za wypełniające przesłankę z art. 156 § 1 pkt. 2 kpa, ale rozstrzygnięcie nie uległoby zmianie co do swej istoty.

Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r. złożył K. G.

Po rozpatrzeniu w/w wniosku, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 127 § 3 kpa utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] stycznia 2007 r.

W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ odwoławczy powtórzył argumentację organu I instancji i stwierdził, że zarzuty zawarte we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie mogą spowodować zmiany stanowiska organu. Ponadto zauważył, iż przedmiotem prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie p. postępowania zakończonego decyzją tego organu z dnia [...] czerwca 2003 r., było samowolne dokonanie zmiany sposobu użytkowania mieszkania na I piętrze na pracownię cukierniczą w budynku mieszkalno - usługowym przy ul. [...] w P. stanowiącego własność braci J., K. i M. G. Tak ustalony przedmiot postępowania administracyjnego determinował treść podjętego w niniejszej sprawie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego rozstrzygnięcia, zarówno z dnia [...] maja 2004 r. jak i z dnia [...] stycznia 2007 r. Natomiast późniejsza zamiana kwalifikacji przedmiotu sprawy z "dokonanie zmiany sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego (...) na pracownię cukierniczą" na "przebudowa lokalu mieszkalnego (...) na pracownię cukierniczą(...)", dokonana po wydaniu decyzji z dnia [...] maja 2004 r., w związku z faktem nieuwzględnienia w toku wcześniejszego rozpoznawania sprawy wykonanych robót budowlanych, doprowadziła do wydania stosownych rozstrzygnięć organów nadzoru budowlanego stopnia powiatowego i wojewódzkiego dostosowanych do nowego ujęcia przedmiotu postępowania.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na w/w decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r. złożył K. G. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z dnia [...] stycznia 2007 r.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł m.in., iż w sprawie stwierdzono ponad wszelką wątpliwość, że nie wszystkie strony postępowania zakończonego wydaniem decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2004 r. brały udział w tym postępowaniu. Podniósł również, że istotnym zagadnieniem było to, iż przedmiot postępowania zakończonego wymieniona decyzją był określony wadliwie. W ocenie skarżącego zaistniały zatem przesłanki, które niewątpliwie winny stanowić podstawę do zbadania zgodności z prawem rozstrzygnięcia organu z dnia [...] maja 2004 r.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga K. G. nie jest zasadna.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie została uwzględniona.

W ocenie Sądu zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r. oraz poprzedzająca ją decyzja tego organu z dnia [...] stycznia 2007 r. wydane zostały zgodnie z prawem.

Wymienione decyzje zostały wydane w postępowaniu wznowieniowym, które jest instytucją procesową mającą na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i ponownego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, w której została już wydana decyzja ostateczna, w sytuacji gdy po wydaniu tej decyzji ujawniła się wadliwość postępowania, na którym oparto ostateczne rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej. To nadzwyczajne postępowanie składa się z dwóch etapów, przy czym pierwszy obejmuje jedynie badanie formalnoprawnej dopuszczalności wznowienia postępowania administracyjnego. Złożenie wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego powinno zakończyć się wydaniem rozstrzygnięcia przewidzianego w art. 149 § 1 lub § 3 kpa. Jeżeli wstępna weryfikacja tego wniosku pozwala na przyjecie stanowiska o dopuszczalności wznowienia organ wydaje postanowienie wznawiające postępowanie, natomiast negatywna ocena wniosku skutkować winna odmową wznowienia postępowania, która następuje w formie decyzji. Przy czym konstrukcja wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją zasadza się na regule, iż samo wznowienie jest obligatoryjne, jeśli zaistniała którakolwiek z podstaw z art. 145 § 1 kpa. Dopiero po przeprowadzeniu wstępnego zbadania dopuszczalności wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną i wydaniu odpowiedniego postanowienia wszczynającego to nadzwyczajne postępowanie możliwe jest właściwe merytoryczne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją ostateczną. Postępowanie to może, stosownie do treści art. 151 kpa zakończyć się wydaniem decyzji, w której organ odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 kpa lub art. 145a kpa albo uchyla decyzję dotychczasową na podstawie art. 145 § 1 kpa lub art. 145a kpa i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Organ może również w przypadku, gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146 kpa ograniczyć się do stwierdzenia wydania kontrolowanej w tym trybie decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu, których odmówił uchylenia tej decyzji (art. 151 § 2 kpa).

Zauwazyć należy, iż jedną z podstaw wznowienia postępowania administracyjnego określoną w art. 145 § 1 pkt 4 kpa jest to, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.

Z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż w dniu [...] sierpnia 2006 r. wpłynął do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosek W. P. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją tego organu z dnia [...] maja 2004 r., w którym wnioskodawczyni wskazała jako przesłankę wznowienia postępowania art. 145 § 1 pkt 4 kpa, tj. fakt pominięcia jej jako strony w postępowaniu administracyjnym zakończonym wydaniem wymienionej decyzji. Z akt sprawy wynika również, iż po przeprowadzeniu postępowania wstępnego, przy braku przeciwwskazań formalnych, postanowieniem z dnia [...] listopada 2006 r. wydanym na podstawie art. 149 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 kpa Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną tego organu z dnia [...] maja 2004 r., gdyż zdaniem organu wniosek został złożony w terminie określonym w art. 148 kpa przez podmiot – W. P. - który rzeczywiście nie brał udziału w postępowaniu a posiadał przymiot strony w tym postępowaniu.

Wskazać trzeba, iż słusznie stwierdził Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uzasadniając swe rozstrzygnięcia z dnia [...] stycznia 2007 r. i z dnia [...] stycznia 2007 r., że wznowienie w/w postanowieniem z dnia [...] listopada 2006 r. postępowania usunęło w przedmiotowej sprawie wadę braku udziału strony – W. P. - w prowadzonym uprzednio postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji z dnia [...] maja 2004 r., poprzez stworzenie stronie możliwości czynnego udziału w postępowaniu przywróconym do stanu, w którym treść decyzji jest dopiero kształtowana.

Jak zostało to zauważone wyżej - zgodnie do art. 149 § 2 kpa - wznowienie postępowania, stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Celem postępowania rozpoznawczego jest ustalenie istnienia podstaw wznowienia postępowania oraz - w razie pozytywnego wyniku tych czynności - przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w celu rozstrzygnięcia istoty sprawy, będącej przedmiotem weryfikowanej decyzji ostatecznej. Dopiero w wyniku przeprowadzenia postępowania rozpoznawczego organ wydaje jedną z decyzji, wymienionych w art. 151 § 1 i § 2 kpa.

Wskazać należy, iż nie w każdym jednak przypadku organ może po wznowieniu postępowania nawet przy istnieniu przesłanek z art. 145 § 1 kpa wzruszyć decyzję dotychczasową i rozstrzygnąć sprawę na nowo co do istoty. Ogranicza go bowiem w tym art. 151 § 2 kpa. Przywołany przepis wskazuje sposób działania organu w sytuacji, gdy wystąpiły w sprawie okoliczności wskazane w art. 146 kpa, które uniemożliwiają uchylenie w wyniku wznowienia postępowania decyzji dotychczasowej. Zgodnie z art. 146 § 2 kpa nie uchyla się decyzji w przypadku, jeżeli w wyniku postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Stwierdzić trzeba, iż rozstrzygnięcie przewidziane w art. 151 § 2 kpa dotyczy tych przypadków, gdy w sprawie doszło jedynie do naruszenia prawa procesowego, które to naruszenie nie miało wpływu na prawidłowe zastosowanie w sprawie przepisu prawa materialnego. Rozstrzygnięcie wydane na tej podstawie może więc zapaść jedynie wówczas, gdy wszystkie okoliczności sprawy, ustalone na podstawie całokształtu materiału dowodowego, po rozważeniu wniosków stron przemawiają za tym, że nie ma żadnych podstaw do wydania innej decyzji.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, iż organ w uzasadnieniu decyzji wydajnej na podstawie art. 151 § 2 kpa tj. decyzji stwierdzającej wydanie badanej w postępowaniu wznowieniowym decyzji z naruszeniem prawa i odmawiającej uchylenia tej decyzji, gdyż w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej, musi wykazać, że wadliwość procesowa nie wpłynęła na prawidłowe zastosowanie w sprawie przepisów prawa materialnego, a więc organ stosując art. 146 § 2 kpa w zw. z art. 151 § 2 kpa musi wykazać, że decyzja dotychczasowa posiada jedynie wadliwości formalne, natomiast w całości była pozbawiona wadliwości materialnej. Oznacza to konieczność przeprowadzenia w całości postępowania, ograniczonego jedynie tożsamością sprawy, w zakresie przepisów materialnych mających zastosowanie w sprawie (zob. wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2001 I SA 1289/99 LEX nr 54527).

W ocenie Sądu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego działając zarówno jako organ I instancji jak i jako organ II instancji zastosował się do w/w wymogów tj. przeprowadził w całości postępowanie w zakresie przepisów prawa materialnego mających zastosowanie w sprawie oraz wykazał w sposób należyty, iż wadliwość procesowa decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2004 r. nie wpłynęła na prawidłowe zastosowanie w sprawie przepisów prawa materialnego.

Przede wszystkim Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego argumentując swe stanowisko wyrażone w kontrolowanych przez Sąd decyzjach słusznie zauważył, iż nie wszystkie wady postępowania administracyjnego mają znaczący wpływ na treść ostatecznego rozstrzygnięcia. Pomimo wyjawienia tych wad i ich usunięcia poprzez wznowienie postępowania – postanowieniem - rozstrzygnięcie sprawy we wznowionym postępowaniu może pozostać niezmienione tj. w wyniku wznowienia postępowania może zapaść jedynie rozstrzygnięcie odpowiadające w swej istocie rozstrzygnięciu dotychczasowemu. Organ zasadnie zauważył także, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 lipca 2005 r. sygn. akt VII SA/Wa 1080/04, oddalił skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2004 r., która to decyzja była przedmiotem badania przez organy w postępowaniu wznowieniowym, co oznacza że decyzja ta nie narusza prawa. Zgodnie zaś z art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność była przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, a jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w sprawie. Ocena prawna wynika z uzasadnienia wyroku sądu i dotyczy wykładni przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w konkretnym przypadku w związku z rozpoznawaną sprawą. W jej zakresie mieści się zarówno akceptacja lub krytyka zaskarżonego rozstrzygnięcia w aspekcie prawnym, jak i wyjaśnienie, dlaczego rozstrzygnięcie to zostało w danym konkretnym przypadku uznane przez sąd administracyjny za słuszne lub za błędne i jakie, zdaniem tego sądu, przepisy prawne powinny być zastosowane lub jaka powinna być ich interpretacja, aby rozstrzygnięcie organu mogło być uznane za zgodne z prawem.

Jak słusznie podniósł Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, Sąd w uzasadnieniu przywołanego wyroku wprost wskazał, że przyjęte przez organ w decyzji z dnia [...] maja 2004 r. okoliczności tj. rażące naruszenie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie p. art. 12 ust. 2 Prawa budowlanego nie uzasadniały co prawda zastosowania art. 156 § 1 pkt. 2 kpa, jednakże mimo tego decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie p. nie mogła pozostać w obrocie prawnym, ponieważ organ nadzoru budowlanego stopnia podstawowego przeprowadził postępowanie administracyjne w nieodpowiednim trybie tj. w trybie art. 51 ust. 1 pkt. 2 w zw. z art. 51 ust. 4 i art. 71 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, zamiast w trybie art. 66 pkt. 3 ustawy Prawo budowlane, przez co rażąco naruszył art. 66 pkt. 3 tej ustawy.

Stwierdzić trzeba, iż kwestia zgodności decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2004 r. z prawem nie mogła zatem być odmiennie oceniona przez ten organ, a ciążący na organie obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku Sądu mógłby być wyłączony tylko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego zaistniałej po wydaniu orzeczenia przez sąd, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.

Mając na względzie powyższe okoliczności za słuszne należy uznać zdanie organów działających w trybie wznowienia postępowania, iż osnowa rozstrzygnięcia zapadłego w dniu [...] maja 2004 r. winna pozostać niezmieniona, gdyż w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść jedynie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej - tj. decyzja uchylająca decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2004 r. oraz stwierdzająca nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie p. z dnia [...] czerwca 2003 r. A w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2005 r., jedynie różne okoliczności mogłyby być przyjęte za wypełniające przesłankę z art. 156 § 1 pkt. 2 kpa, ale rozstrzygnięcie nie uległoby zmianie co do swej istoty.

Odnosząc się do zarzutu skargi, iż przedmiot postępowania zakończonego decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2004 r. został określony wadliwie, zgodzić trzeba się z twierdzeniem organu, iż przedmiotem prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie p. postępowania zakończonego decyzją tego organu z dnia [...] czerwca 2003 r., było samowolne dokonanie zmiany sposobu użytkowania mieszkania na I piętrze na pracownię cukierniczą w budynku mieszkalno - usługowym przy ul. [...] w P. stanowiącego własność braci J., K. i M. G. Tak ustalony przedmiot postępowania administracyjnego determinował treść podjętego w niniejszej sprawie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego rozstrzygnięcia, zarówno z dnia [...] maja 2004 r. jak i z dnia [...] stycznia 2007 r. oraz z dnia [...] stycznia 2007 r. Natomiast późniejsza zamiana kwalifikacji przedmiotu sprawy z "dokonanie zmiany sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego (...) na pracownię cukierniczą" na "przebudowa lokalu mieszkalnego (...) na pracownię cukierniczą(...)", dokonana po wydaniu decyzji z dnia [...] maja 2004 r., w związku z faktem nieuwzględnienia w toku wcześniejszego rozpoznawania sprawy wykonanych robót budowlanych, doprowadziła do wydania stosownych rozstrzygnięć organów nadzoru budowlanego stopnia powiatowego i wojewódzkiego dostosowanych do nowego ujęcia przedmiotu postępowania.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.