Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 855/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 22 ust. 1, art. 22 ust.1f i 1g, art. 23 ust.1 pkt 38b, art. 30b ust.1 pkt 1
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Tomasz Smoleń Sędziowie NSA Maria Serafin-Kosowska SO del. Jarosław Szaro /spr./ Protokolant ref. st. Eliza Kaplita po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 lutego 2012r. sprawy ze skargi T. S. na indywidualną interpretację Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2011r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych - oddala skargę -


UZASADNIENIE

I SA/Rz 855/11

Uzasadnienie

Wnioskiem z dnia 20 maja 2011r. T. S. (dalej: wnioskodawca, skarżący) zwrócił się do Ministra Finansów o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie rodzaju wydatków jakie można uznać za koszt uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia papierów wartościowych.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca inwestuje na giełdzie papierów wartościowych i uzyskuje dochody z tytułu sprzedaży papierów wartościowych (akcji). Oprócz wydatków poniesionych na nabycie papierów wartościowych ponosi następujące wydatki:

1. na szkolenia związane z inwestowaniem na giełdzie m.in. dotyczące ochrony kapitału oraz porad inwestycyjnych,

2. na nabycie publikacji specjalistycznych (gazet, książek) o tematyce związanej z inwestowaniem na giełdzie,

3. w celu uzyskania kapitału na nabycie papierów wartościowych wnioskodawca uzyskuje kredyt w związku z czym ponosi wydatki

w postaci prowizji kredytowych oraz koszty odsetek.

Wnioskodawca podał, że ww. wydatki związane są z pogłębianiem wiedzy na temat zwiększania zysków z inwestycji giełdowych oraz zmniejszenia ewentualnych strat z tych inwestycji. Odsetki i prowizje związane z pozyskaniem kredytu pod zakup akcji mogą być naliczane zarówno w sytuacji zakupu akcji za pełną kwotę udzielonego kredytu, jak i w sytuacji gdy nie za całą kwotę kredytu wnioskodawca nabędzie akcje, w przypadku wystąpienia wysokiej redukcji, tj. gdy więcej jest chętnych za zakup akcji, niż akcji do nabycia.

W związku z opisanym wyżej stanem faktycznym wnioskodawca sformułował pytanie:

Czy wnioskodawca ma prawo do zaliczenia wydatków wymienionych

w punktach 1-3 do kosztów uzyskania przychodów z kapitałów pieniężnych?

Wnioskodawca stanął na stanowisku, iż ma prawo do zaliczenia wydatków, które związane są z uzyskanymi przez niego przychodami z tytułu sprzedaży papierów wartościowych. Jego zdaniem, w stanie faktycznym sprawy powinien mieć zastosowanie art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r.

o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) powoływanej dalej jako updof., gdyż w przeciwnym razie przy wyliczeniu dochodu z tytułu sprzedaży papierów wartościowych nie odliczałoby się od dochodu kosztów ich zakupu. Wnioskodawca wskazał, że szkolenia

z zakresu papierów wartościowych pozwalają mu ochraniać kapitał poprzez ograniczanie strat i uzyskiwać większy przychód. Podobnie wydawnictwa specjalistyczne (gazety i książki), dzięki którym wnioskodawca pogłębia wiedzę z zakresu inwestowania mają wpływ na osiągany przez niego przychód.

Wnioskodawca uznał, że bezpośrednio związane z rozmiarem uzyskiwanych przychodów są wydatki na uzyskanie i obsługę kredytów pod zakup papierów wartościowych. Wydatki na prowizje i odsetki za korzystanie

z kredytu mają bezpośredni wpływ na ilość zakupionych papierów wartościowych - im wyższy uzyskany kredyt, tym wyższa potencjalnie możliwość uzyskania przychodu.

Zdaniem wnioskodawcy, wszystkie odsetki i prowizje związane

z uzyskaniem kredytu będzie mógł on zaliczyć w koszty uzyskania przychodu, nawet jeśli dojdzie do sytuacji, że część kredytu nie zostanie wykorzystana, ale prowizja zostanie pobrana od całości wnioskowanej kwoty. W sytuacji bowiem, gdy spółka giełdowa sprzedaje akcje i jednocześnie prowadzi na zakup tych akcji zapisy, im większy zapis na akcje, tym większa szansa uzyskania większej ich ilości, co bezpośrednio wpływa na możliwość uzyskania przychodu. Natomiast w sytuacji dużej redukcji (więcej chętnych niż akcji), istnieje duże prawdopodobieństwo, że nie cały kredyt będzie wykorzystany, jednak prowizja oraz odsetki za czas "gotowości" uruchomienia kredytu, będzie pobrana.

W takim przypadku, w ocenie wnioskodawcy, wszystkie odsetki i prowizje będą stanowiły koszty uzyskania przychodu. Bez zaangażowania bowiem wysokiej kwoty kredytu, nie udałoby się uzyskać proporcjonalnie mniejszej ilości akcji. Zatem nawet nieużyta kwota kredytu posłużyła do nabycia większej ilości akcji, co w konsekwencji prowadzi do możliwości uzyskania wyższego przychodu.

Wnioskodawca podkreślił, że w niniejszym stanie faktycznym podstawą opodatkowania jest dochód, zatem wszelkie koszty z nim związane muszą być odliczone. W przeciwnym razie opodatkowaniu ulegnie, nie rzeczywisty zysk wnioskodawcy, a wirtualna kwota, co zaprzeczałoby charakterowi podatków dochodowych, jako pobieranych od rzeczywiście uzyskanego dochodu.

Minister Finansów – reprezentowany przez Dyrektora Izby Skarbowej

– w interpretacji z dnia [...] sierpnia 2011r. (nr [...]), uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe.

Uzasadniając swe stanowisko, organ wyjaśnił, iż zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 updof źródłem przychodów są m.in. kapitały pieniężne. Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ww. ustawy za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z odpłatnego zbycia papierów wartościowych.

Natomiast na podstawie art. 30b ust. 1 ww. ustawy od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, i z realizacji praw z nich wynikających oraz

z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz

z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

Zdaniem organu, wnioskodawca powinien ustalić koszty uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży przedmiotowych papierów wartościowych zgodnie

z art. 30b ust. 2 pkt 1 updof tj. na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38 updof Stosownie do tego przepisu, nie zalicza się do kosztów uzyskania przychodu wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną oraz innych papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych. Wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji), wkładów oraz innych papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także z odkupienia tytułów uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych, albo umorzenia jednostek uczestnictwa, tytułów uczestnictwa oraz certyfikatów inwestycyjnych

w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 3e.

W ocenie organu, wydatki na nabycie papierów wartościowych stanowią koszt odpłatnego zbycia, ale dopiero w momencie uzyskania przychodu ze zbycia tych papierów wartościowych. Za niezasadny organ uznał podnoszony przez wnioskodawcę argument, że sposób wyliczenia dochodu zawarty w art. 30b ust. 2 ustawy nie jest zupełny, a brak zastosowania art. 22 ust. 1 uniemożliwiałby odliczenie kosztów zakupu papierów wartościowych. Zdaniem organu, z art. 23 ust. 1 pkt 38 updof jasno wynika, że od przychodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych odliczyć można wydatki poniesione na ich nabycie.

Mając na uwadze powyższe, organ stwierdził, że przychód jaki wnioskodawca uzyskuje ze sprzedaży papierów wartościowych, opodatkowany na podstawie art. 30b updof, może być jedynie pomniejszony o koszty wymienione w tym artykule, czyli koszty związane z nabyciem papierów wartościowych. W ocenie organu, opłaty za szkolenia i specjalistyczne publikacje nie są związane z nabyciem papierów wartościowych, lecz pozwalają wnioskodawcy pogłębiać wiedzę z zakresu inwestowania, która będzie służyć wnioskodawcy przy całej jego działalności inwestycyjnej, a nie tylko przy obrocie konkretnymi papierami wartościowymi. Organ podkreślił, że pojęcia kosztów nie można wykorzystywać dla uzasadnienia rozwoju osobistego wnioskodawcy

i zdobywania ogólnej wiedzy w danej dziedzinie.

Zatem, w ocenie organu, wydatki związane z opłatami za szkolenia oraz poniesione na zakup specjalistycznych książek i gazet, jako nie wymienione

w art. 23 ust. 1 pkt 38 updof wśród kosztów uzyskania przychodów, nie będą mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Odnośnie wydatków opisanych w punkcie trzecim pytania, organ uznał, że wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów koszty związane z zaciągniętym kredytem na nabycie papierów wartościowych. Jednakże stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 38b updof, w przypadku uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych, kosztem uzyskania przychodu nie będzie cały koszt prowizji i odsetek od kredytu zaciągniętego na nabycie zbytych papierów wartościowych, lecz jedynie

w proporcji, w jakiej kredyt został faktycznie wydatkowany na ich nabycie. Zatem, zdaniem organu, koszty kredytu tj. prowizja i odsetki odpowiadające kwocie niewykorzystane nie będą stanowić kosztów uzyskania przychodów.

W piśmie opatrzonym datą 1 sierpnia 2011r. wnioskodawca wezwał Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa poprzez wydanie interpretacji uwzględniającej jego stanowisko przedstawione we wniosku.

W odpowiedzi na ww. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Minister Finansów reprezentowany przez Dyrektora Izby Skarbowej

w piśmie z dnia 6 października 2011r. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko przedstawione w interpretacji indywidualnej z dnia 18 sierpnia 2011r.

Na ww. interpretację T.S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, wnosząc o jej uchylenie i zwrot kosztów postępowania.

Zaskarżonej interpretacji zarzucono naruszenie art.30b ust. 1 i 2 updof oraz art.22 ust. 1 updof poprzez ich błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że podatnik osiągający przychody z kapitałów pieniężnych w postaci wartości odpłatnego zbycia papierów wartościowych, nie może odliczyć od podstawy opodatkowania kwoty wydatkowanej na zakup materiałów dydaktycznych

w postaci czasopism i książek o tematyce związanej z inwestowaniem na giełdzie oraz wydatków na udział w specjalistycznych szkoleniach związanych

z inwestowaniem na giełdzie.

W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucił, że zaskarżona interpretacja odpowiada prawu jedynie w zakresie odsetek od kredytu, skarżący nie zgadza się natomiast ze stanowiskiem organu odnośnie możliwości zaliczenia w koszt uzyskania przychodu wydatków poniesionych na zakup czasopism i książek związanych z inwestowaniem na giełdzie oraz wydatków poniesionych na udział w szkoleniach z tej tematyki.

Zdaniem skarżącego, błędne jest stwierdzenie organu, że wydatki te nie mają związku z nabyciem papierów wartościowych w sytuacji, gdy zakup publikacji i udział w szkoleniach pozwalają mu ocenić, które papiery wartościowe są bardziej atrakcyjne, czy mogą przynieść zysk, czy potencjalną stratę. Wydatki te służą dokonaniu wyboru rodzaju papierów wartościowych i pomagają

w decyzji co do momentu ich sprzedaży, co wiąże się z osiąganym zyskiem. Podatnik decyduje się na poniesienie ww. wydatków, gdyż chce zwiększyć swe dochody, a ewentualne zyski natury osobistej są pochodną głównego celu wydatku.

W ocenie skarżącego, co do zasady wszelkie koszty służące danej działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem dochodowym, powinny być odliczane od podstawy opodatkowania, gdyż tylko wówczas opodatkowaniu będzie podlegać czysty zysk. Skarżący wskazał, że realizacji tego założenia służy art. 22 ust.1 updof, a każdy wydatek jest kosztem jeżeli służy osiąganiu przychodów i nie jest wyłączony w art. 23 cyt. ustawy. W ocenie skarżącego, przepis art. 30b updof reguluje jedynie częściowo sposób ustalania kosztów i nie wyłącza zastosowania przepisu art. 22 ust. 1 tej ustawy do dochodów z tytułu sprzedaży papierów wartościowych.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w zaskarżonej interpretacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie miał na uwadze, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Natomiast zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi.

W przedmiotowej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej występując jako organ upoważniony do wydania interpretacji zajął słuszne stanowisko zarówno w zakresie możliwości zaliczenia jako koszt uzyskania przychodu z papierów wartościowych zapłaconych odsetek i prowizji od kredytu, jak też w zakresie możliwości zaliczenia jako koszt wydatków na szkolenie inwestora giełdowego i wydatków na zakup specjalistycznych wydawnictw ułatwiających poodejmowanie decyzji inwestycyjnych.

Występujący w imieniu podatnika pełnomocnik nie skarżył tej części interpretacji w której odniesiono się do kwestii odsetek i prowizji bankowych uznając ją w tej części za zasadną, więc jedynie dla porządku wypada odnotować, że stanowisko interpretatora w tym zakresie jest słuszne i w pełni znajduje oparcie w przepisie art. 23 ust.1 pkt 38b updof.

Nie można natomiast zgodzić się z zarzutami skargi w części dotyczącej problematyki kosztów poniesionych mówiąc szeroko na poszerzanie wiedzy przez inwestora giełdowego w celu podniesienia kwalifikacji i zapewnienia sobie lepszych możliwości inwestowania w sensie podejmowania trafnych decyzji inwestycyjnych.

W tym zakresie takie rozumienie przedmiotowych przepisów jak prezentuje to pełnomocnik jest nieprawidłowe.

Jak już stwierdził to Dyrektor Izby Skarbowej problematyka opodatkowania podatkiem dochodowych zysków z papierów wartościowych została zawarta w art. 30 b updof.

Przepis ten w ust. 1 stanowi, że od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, i z realizacji praw z nich wynikających oraz z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19 % uzyskanego dochodu.

Jednocześnie w ust.2 określa podstawę opodatkowania stwierdzając w odniesieniu do różnych źródeł przychodu, że dochodem jest :

1) różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 22 ust. 1f lub ust. 1g, lub art. 23 ust. 1 pkt 38, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 13 i 14,

2) różnica między sumą przychodów uzyskanych z realizacji praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38a,

3) różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38a,

4) różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 22 ust. 1f lub art. 23 ust. 1 pkt 38,

5) różnica pomiędzy wartością nominalną objętych udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część a kosztami uzyskania przychodów określonymi na podstawie art. 22 ust. 1e,

6) różnica między przychodem uzyskanym z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) spółki kapitałowej powstałej w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną w jednoosobową spółkę kapitałową a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 22 ust. 1ł

- osiągnięta w roku podatkowym.

Przepis ten określa jakie wydatki podatnik uzyskujący przychód

z określonych w nim źródeł może zaliczyć na koszty uzyskania tychże przychodów.

Unormowanie to ma charakter szczególny w odniesieniu do przepisów ogólnych regulujących problematykę kosztów uzyskania przychodów, w tym przepisu art. 22 ust. 1 updof. Na taki jego charakter wskazuje powiązanie poszczególnych źródeł dochodu z przepisami dotyczącymi kosztów.

W odniesieniu do poszczególnych pozycji przychodów z uwzględnieniem ich miejsca uzyskania, rodzaju papierów wartościowych z których zostały uzyskane klasyfikuje koszty również w sposób precyzyjny określone w ramach kolejnych nowelizacji ustawy. Każda z grup przychodów określonych w tym przepisie ma swoją grupę kosztów określoną w art. 23 ust 1 updof, charakterystyczną dla tego właśnie źródła.

Regulacja ta ma w określeniu źródła kosztów charakter kompleksowy

i wyłączny co oznacza, że w przypadku uzyskania przychodu z danego źródła np.: określonego w art. 30 b ust.2 pkt 2 kosztami mogą być tylko wydatki określone w art. 23 ust. 1 pkt 38a updof.

W tym zakresie można przywołać poglądy komentatorów zaprezentowane np.: w Komentarzu PIT LEX 2010 A. Bartosiewicza i R. Kubackiego do art.30 b: "Ustawodawca stworzył całkowicie odrębny model opodatkowania przedmiotowych dochodów. Stanowią one bowiem odrębny "strumień" dochodów w ramach źródła dochodów, jakim są kapitały pieniężne. Wszelkie dochody składające się na ten strumień kumulują się i są jednolicie opodatkowane globalnie w wymiarze całego roku podatkowego. Jednocześnie dochody składające się na ów strumień nie łączą się z innymi dochodami opodatkowanymi według skali podatkowej. Dochody te opodatkowane są stawką 19 %. Dochodem jest różnica pomiędzy przychodem a kosztami jego uzyskania.

Koszty uzyskania tego przychodu ustala się w zależności od sposobu nabycia papierów wartościowych. W większości przypadków zbyciu podlegają papiery wartościowe nabyte za pieniądze. Wówczas kosztami uzyskania przychodów będą wydatki na nabycie, zgodnie z przepisem art. 23 ust. 1 pkt 38. Wydatki na nabycie obejmują nie tylko cenę zakupywanego papieru wartościowego, ale także wszelkie koszty z tym związane, np. prowizje maklerskie."

Komentatorzy prezentują więc stanowisko, że omawiane regulacje stanowią odrębny system w ramach podatku dochodowego różniący się od opodatkowania pozostałych dochodów zarówno sposobem obliczania przychodu, stawką podatkową jak i sposobem obliczania kosztów uzyskania przychodów.

Regulacja ta ma kompleksowy charakter.

Takich odrębności w zakresie ustalania kosztów uzyskania przychodu

w ustawie o podatku dochodowym znaleźć można wiele i omawiana kwestia nie ma charakteru szczególnego wyjątku. Można tutaj przytoczyć chociażby regulację art.22 ust.2 updof.

W przypadku zatem opodatkowania przychodów określonych w art. 30b ust.1 pkt 1 koszty będą określane na podstawie art. 22 ust.1f lub 1g albo na podstawie art. 23 ust.1 pkt 23 updof.

Pierwszy człon alternatywy dotyczy sytuacji, gdy sprzedawane są udziały nabyte za wkład niepieniężny, zaś drugi w sytuacji, gdy podstawą zapłaty były pieniądze.

Przepis art. 22 ust.1f i 1g określa pewne stałe wartości podając je jako wysokość kosztów.

Natomiast przepis art. 23 ust.1 pkt 23 posługuje się pojęciem wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów, akcji

w spółce, mającej osobowość prawną lub innych papierów wartościowych także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa. Nie precyzuje przy tym co należy rozumieć pod pojęciem wydatek. W tym zakresie (i tylko w tym) wydaje się zasadne sięgnięcie do rozumienia kosztu określonego w art. 22 ust.1 updof

i związanych z tym pojęciem literatury i orzecznictwa.

Nie każdy bowiem wydatek poniesiony w trakcie zakupu papierów wartościowych będzie wydatkiem w rozumieniu omawianego przepisu.

Z zestawienia tych dwóch pojęć można wyprowadzić definicję, że wydatkiem określonym w art. 23 ust 1 pkt 23 będą nakłady poniesione w celu nabycia udziałów lub akcji o których mowa w tym przepisie.

Chodzi zatem o poniesione celowe, bezpośrednie wydatki na nabycie tych papierów wartościowych, w szczególności zaś cenę nabycia, opłaty notarialne, prowizje biura maklerskiego.

Nie mieszczą się zaś w tym pojęciu wydatki służące "w perspektywie nabycia udziałów czy też akcji". Nie będą więc takimi wydatkami koszty poniesione na kształcenie podatnika (niezależnie od rodzaju szkolenia), koszty zakupu literatury fachowej, koszty wynajmu biura, w którym literatura ta jest studiowana. Istotne będą tylko te koszty które podatnik poniósł przy dokonywaniu zakupu, w trakcie tych czynności, koszty bezpośrednio związane

z zakupem określonych w tym przepisie akcji bądź udziałów. Bezpośredniość związku musi być przy tym rozumiana ściśle. Należy odróżnić wydatki na objęcie udziałów od wydatków na zagwarantowanie określonej (najlepszej z punktu widzenia podatnika) ceny tychże udziałów. Wydatki takie, jakkolwiek w jakiś sposób uzasadnione, nie stanowią jednak kosztów w rozumieniu art. 32 ust.1 pkt.38 updof. Brak jest powodu aby koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego nabycia akcji ustalać w oparciu o art. 22 ust.1 updof.

(por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 21.10.2020 II SA/Wa 2329/09 www.nsa.gov.pl).

Dalej Sąd stwierdził, że pomiędzy zakupem literatury fachowej, czy też szkoleń z zakresu inwestycji giełdowych, a przychodem ze sprzedaży akcji lub udziałów, brak jest elementu bezpośredniości. Wiążą się one bardziej

z doskonaleniem podatnika pozwalając mu na zwiększenie swoich zdolności zawodowych, nie zaś z przychodem z konkretnej transakcji kupna i sprzedaży akcji lub udziałów, z pewnością zaś nie mieszczą się w rozumianym ściśle pojęciu wydatków na zakup akcji.

Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.