Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 471/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2017-07-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Leszek Tyliński po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. K. oraz [...] sp. z o.o. w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

D. K. oraz [...] sp. z o.o. w [...], reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyli skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, umotywowany stwierdzeniem, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje ograniczenie korzystania z nieruchomości a skutki przeprowadzonych prac będą nieodwracalne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 718 – dalej przywoływana jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak, na art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Co do zasady, w sytuacji złożenia wniosku o wstrzymanie, to na stronie skarżącej ciąży obowiązek przedstawienia argumentacji uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu i o ile nie jest możliwe udowodnienie następstwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to należy uprawdopodobnić niebezpieczeństwo ich wystąpienia.

Zwrócić uwagę należy, że zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera przekonywujących argumentów uzasadniających jego uwzględnienie, jednak w rozpoznawanej sprawie należy wskazać przede wszystkim na treść art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r. poz. 2147, ze zm.), dalej "u.g.n." zgodnie z którym, w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie.

Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy, postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, wydanej na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n., nie zostało wydane przez Wojewodę [...] w wyniku wniesienia skargi, pomimo ustawowego obowiązku zawartego w art. 9 u.g.n. Również odpowiedź na skargę nie zawiera żadnej wzmianki odnośnie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tej sytuacji, niezależnie od tego jak został uargumentowany wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej, należało orzec o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji (vide np.: postanowienia NSA z dnia 20 listopada 2015 r., sygn. akt I OSK 3024/15, z dnia 22 listopada 2016r., sygn. akt I OZ 1325/16).

Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.