Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 233/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2021-06-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Kamieniecka Asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 8 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi K. Ś. na decyzję Dyrektora Gminnego Centrum Kultury i Sportu w T. z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Gminnego Centrum Kultury i Sportu w T. z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...]; II. zasądza od Dyrektora Gminnego Centrum Kultury i Sportu w T. na rzecz skarżącego kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] listopada 2020 r. skarżący K. Ś. zwrócił się do Dyrektora Gminnego Centrum Sportu i Kultury w T. (dalej: organ) o udostępnienie informacji publicznej związanej z organizacją imprezy "[...]" w postaci kopii lub skanów:

1. wszystkich ofert, które wpłynęły w związku z obsługą gastronomiczną imprezy;

2. dokumentacji, na podstawie której została powołana komisja konkursowa i ustalone zostały zasady pracy;

3. wszystkich dokumentów, które wytworzyła komisja konkursowa, związanych z wyborem najkorzystniejszej oferty w ramach zadania obejmującego obsługę gastronomiczną;

4. umowy lub umów zawartych z GCKiS przez podmiot/podmioty, z którymi została finalnie podpisana umowa na realizację tego zadania;

5. wszelkich innych umów, zleceń oraz dokumentów finansowych, tj. faktur, rachunków i innych wydatków, ponoszonych przez GCKiS, związanych z przedmiotową imprezą.

Organ pismem z [...] listopada 2020 r. wyjaśnił, że żądana w pkt 1 wniosku nie stanowi informacji publicznej oraz udostępnił wnioskodawcy kopie dokumentów, o których mowa w punkcie 2 - 4 wniosku. Odnośnie do punktu 5 wniosku organ wskazał, że żądana informacja publiczna ma charakter informacji przetworzonej, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 2176) – u.d.i.p., ze względu na ilość dokumentów (około [...] sztuk), konieczność ich wyszukania, zanonimizowania oraz zweryfikowania, czy nie zawierają informacji ustawowo chronionych. W związku z powyższym wezwał skarżącego o wykazania, że uzyskanie informacji publicznej, o której mowa w punkcie 5 wniosku jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, w terminie 14 dni od daty otrzymania wezwania.

W odpowiedzi skarżący podał, że zwrócił się o udostępnienie dokumentacji urzędowej już istniejącej, nie ma więc konieczności jej wyszukiwania, a dokumenty związane z zamówieniami publicznymi nie wymagają anonimizacji, nadto zauważył, że występuje jako obywatel oraz jako radny Rady Miejskiej w T., reprezentujący grupę mieszkańców, który zaniepokojony jest wydatkowaniem środków publicznych. Dokumentacja ta jest niezbędna do dokonania analizy wydatków publicznych i zasadności ich ponoszenia. Dostęp do powyższych informacji przysługuje mu również w ramach wykonywanego mandatu radnego, a uzyskane informacje będą podstawą do podjęcia dalszych czynności, związanych z uzyskanym mandatem.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] organ odmówił udostępnienia informacji publicznej przetworzonej, żądanej w punkcie 5 wniosku, wyjaśniając że jej udostępnienie wymaga przeanalizowania licznych dokumentów oraz wyselekcjonowania dokumentów w liczbie około [...] sztuk, przy czym jest to liczba określona na podstawie rejestrów elektronicznych, a zatem nie są to dokumenty fizycznie wyodrębnione i przeliczone. Konieczne jest też zanonimizowanie dokumentów, w celu ukrycia danych osobowych osób nieprowadzących działalności gospodarczej. Poza tym dokumenty te obejmują umowy z podmiotami, wykonującymi działalność artystyczną, a więc konieczne jest zweryfikowanie, czy zamieszczone informacje nie są objęte tajemnicą ustawowo chronioną na podstawie art. 29a ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j.: Dz. U. z 2020 r. poz. 194) – wysokość wynagrodzenia i dane osobowe tych podmiotów. Przeprowadzenie tych czynności zajęłoby pracownikom około 2 tygodnie. Wnioskodawca winien był wykazać, że informacja ta nie dotyczy wyłącznie jego interesu, ale że działa on w interesie publicznym, a sprawa ma szczególne znaczenie dla funkcjonowania państwa. Zdaniem organu, wnioskodawca nie wykazał istnienia szczególnego interesu publicznego, bowiem sam fakt występowania jako "obywatel" jest niewystarczający, a sprawowanie mandatu radnego jest bez znaczenia, skoro przepisy u.d.ip. nie uprzywilejowują radnych w uzyskiwaniu informacji przetworzonej. Żaden przepis powszechnie obowiązującego prawa nie legitymuje wprost do modyfikowania zakresu stosowania art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w przypadku realizowania prawa do informacji publicznej przez radnego.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący wyjaśnił, że informacje objęte wnioskiem wynikają z bieżącej działalności i dotyczą danych będących w posiadaniu organu, a sprawy z zakresu finansów publicznych są co do zasady jawne. Udzielenie w niniejszej sprawie informacji publicznej łączy się jedynie z koniecznością ich odnalezienia w formie papierowej lub w elektronicznej bazie danych, jednakże nie stanowi to przetworzenia informacji, ponieważ nie prowadzi do powstania informacji nowej jakościowo.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] organ utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] grudnia 2020 r., podkreślając, że udostępnienie informacji wymaga nie tylko wyselekcjonowania żądanych dokumentów, ich zanonimizowania, ale również przeanalizowania, które z dokumentów nie mogą zostać udostępnione ze względu na treść art. 29a ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Informacją przetworzoną nie musi być zawsze informacja nowa, którą organ musi dopiero wytworzyć – informacją przetworzoną może być również suma informacji prostych, jeżeli suma informacji prostych jest tak duża, że jej wytworzenie zaburza funkcjonowanie organu, angażuje znaczne środki finansowe bądź kadrowe, to zbiór informacji, których żąda wnioskodawca, tworzy informację przetworzoną, nawet jeśli jest to zbiór składający się z informacji prostych.

W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego skarżący wniósł o zmianę decyzji ostatecznej oraz decyzji ją poprzedzającej, a także o zobowiązanie organu do udostępnienia informacji publicznej, zarzucając naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. przez przyjęcie, że żądana informacja jest informacją przetworzoną i poprzez wezwanie strony do wykazania przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego. Skarżący wyjaśnił, że od przetworzenia informacji należy odróżnić jej przekształcenie, np. wykonanie kserokopii lub skanów, anonimizację. O przetworzeniu informacji nie świadczy konieczność sięgnięcia do materiałów archiwalnych, odnalezienia odpowiednich dokumentów oraz objęcia niektórych z nich tajemnicą ustawowo chronioną. System pozwala na szybkie wyszukanie dokumentów, zatem ich fizyczne odnalezienie w księgach rachunkowych i segregatorach, posegregowanych chronologicznie musi być proste i nieskomplikowane. Nie jest miarodajne wskazanie jedynie okresu 2 tygodni wymaganego do załatwienia wniosku, bez podania konkretnej ilości pracowników i ilości czasu poświęconego dziennie na to zadanie. Organ nie przedstawił również szczegółowego zakresu danych osobowych podlegających anonimizacji, dostępnych zasobów kadrowych i technicznych. Nie można też przyjąć, że wszystkie dokumenty księgowe dotyczą artystów. Organ z kilkumilionowym rocznym budżetem, kilkudziesięcioma pracownikami i współpracownikami, posiada wyspecjalizowane służby księgowe i sekretarskie, które z pewnością chronologicznie porządkują i archiwizują umowy oraz dokumenty księgowe, sporządzone dla wszystkich podmiotów, z którymi współpracuje. Ponadto w chwili obecnej, z uwagi na panujące ograniczenia związane z pandemią, zakres obowiązków pracowników oraz działalność samego centrum jest w znacznej mierze ograniczona.

W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Skargę w rozpatrywanej sprawie należało uwzględnić.

Nie jest sporne pomiędzy stronami postępowania, że Dyrektor Gminnego Centrum Kultury i Sportu, jako podmiot reprezentujący jednostkę organizacyjną samorządu terytorialnego, jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p), jak również że żądana informacja, dotycząca przedstawienia kopii umów, zleceń oraz dokumentów finansowych, tj. faktur, rachunków i innych wydatków, ponoszonych przez GCKiS, związanych z organizacją wymienionej we wniosku skarżącego imprezy, stanowi informację publiczną, jako informacja o sposobie wydatkowania środków publicznych przez jednostkę samorządu terytorialnego ( art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p.).

Pojęcie "informacji publicznej" ustawodawca przybliżył w art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 u.d.i.p., wskazując, że informacją taką jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ust. 1 u.d.i.p. Ustawodawca określając pojęcie informacji publicznej odwołał się do kategorii sprawy publicznej. Zgodnie z ugruntowanymi poglądami orzecznictwa, informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. W szczególności walor informacji publicznej będą posiadały informacje o majątku publicznym, w tym o majątku jednostek samorządu terytorialnego oraz majątku osób prawnych samorządu terytorialnego (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p.) stąd też jakiekolwiek zadysponowanie. tym majątkiem będzie stanowiło informację publiczną, niezależnie nawet od przeznaczenia wydatkowanych środków publicznych i celu jaki mają one zaspokoić. To nie przeznaczenie środków publicznych decyduje bowiem o tym, czy konkretna informacja ma walor informacji publicznej. Już bowiem sam fakt ich wydatkowania sprawia, że informacje na ten temat mają publiczny charakter i winny podlegać ujawnieniu w trybie i na zasadach określonych ustawą o dostępie do informacji publicznej (por. wyroki wojewódzkich sądów administracyjnych w Łodzi z dnia 30 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SAB/Łd 17/16 oraz we Wrocławiu z dnia 2 lutego 2016 r. sygn. akt IV SAB/Wr 323/15).

Odmawiając uwzględnienia wniosku organ przede wszystkim uznał, że żądana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną, w związku z czym wnioskodawca winien wykazać, że uzyskanie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie definiuje pojęcia informacji przetworzonej. Stanowi ona jedynie w art. 3 ust. 1 pkt 1, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym dominuje stanowisko, że w pewnych przypadkach suma informacji prostych posiadanych przez adresata może przekształcić się w informację przetworzoną, jeżeli uwzględnienie wniosku wymaga ich zgromadzenia przez przegląd materiałów źródłowych, w których są zawarte, a ilość informacji prostych konieczna dla sporządzenia informacji wskazanej we wniosku jest znaczna i angażuje po stronie wnioskodawcy środki i zasoby konieczne dla jego prawidłowego funkcjonowania (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1199/11 oraz z dnia 17 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 416/12 – dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, podobnie jak i inne orzeczenia przywołane w niniejszym uzasadnieniu).

W orzecznictwie NSA przyjmuje się również, że w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kopii określonych dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i zaangażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo, że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem udostępnienia informacji publicznej. Jest to zatem informacja przygotowana niejako "specjalnie dla wnioskodawcy", wedle wskazanych przez niego kryteriów, na podstawie pierwotnego zasobu danych (vide np. wyroki NSA z 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 792/11 i z 19 czerwca 2017 r. sygn. akt I OSK 189/17).

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji kwalifikację spornej informacji jako mającej charakter przetworzonej organ uzasadniał koniecznością przeanalizowania licznych dokumentów i wyselekcjonowania dokumentów żądanych przez wnioskodawcę (w liczbie około [...]), czasami wielostronicowych, ewentualnie zanonimizowania danych osób nieprowadzących działalności gospodarczej, zweryfikowania, czy informacje nie są objęte tajemnicą ustawowo chronioną (wynagrodzenia i dane osobowe artystów), sporządzenia kopii albo skanów dokumentów.

Należy zgodzić się z organem, że żądana informacja posiada charakter informacji przetworzonej z uwagi na znaczną ilość dokumentów, których dotyczyło żądanie skarżącego. Pracownik odpowiedniej komórki służbowej organu zobowiązany byłby do przeglądu znacznej ilości materiałów źródłowych, obejmujących umowy zawierane przez organ, zlecenia na rzecz innych podmiotów, faktury, rachunki i inne dowody ponoszonych przez organ wydatków oraz wyselekcjonowania stosownych dokumentów w wymienionej wyżej ilości. Jak zaznaczył organ, ilość ta została określona na podstawie rejestrów prowadzonych elektronicznie, natomiast inną czynnością jest odszukanie i fizyczne wyodrębnienie tych dokumentów. Część dokumentów wymagałaby anonimizacji z uwagi na ograniczenie prawa do informacji publicznej ze względu na prywatność osób fizycznych albo wyłączenia z uwagi na tajemnicę ustawowo chronioną (danych osobowych i wynagrodzeń artystów). Następnie konieczne byłoby sporządzenie kopii lub skanów, czasami wielostronicowych dokumentów. Istotne jest również, że skarżący w listopadzie 2020 r. złożył do organu drugi wniosek o udostępnienie informacji publicznej domagając się analogicznie udostępnienia obszernej dokumentacji, związanej z podobną imprezą. W konsekwencji w zbliżonym czasie organ zobowiązany był do przeanalizowania i skopiowania łącznie około [...] sztuk dokumentów.

W ocenie Sądu organ wykazał, że omawiana informacja publiczna stanowi informację przetworzoną, a zatem konieczne było wykazanie przez skarżącego, że udostępnienie tej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Zdaniem organu, wnioskodawca nie wykazał istnienia szczególnego interesu publicznego, bowiem sam fakt występowania jako "obywatel" jest niewystarczający zaś przepisy u.d.ip. nie uprzywilejowują radnych w uzyskiwaniu informacji przetworzonej.

W tej materii wypada podnieść, że pojęcie interesu publicznego jest pojęciem szerokim i nieostrym, nie ulega jednak wątpliwości, że obejmuje ono interes ogółu (określonej wspólnoty), a nie jedynie interesy indywidualne. Każde działanie w interesie ogółu jako określonej wspólnoty publicznoprawnej jest zatem działaniem w interesie publicznym, a wobec tego działanie "szczególnie istotne" musi charakteryzować się podwójnie dodatkową kwalifikacją z punktu widzenia interesu ogółu. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazywano już na tle analizy unormowań ustawy o dostępie do informacji publicznej, że interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem Państwa oraz innych ciał publicznych jako pewnej całości, zwłaszcza, jeżeli związane jest ono z gospodarowaniem mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, a z brzmienia art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że nie wystarczy aby uzyskanie informacji przetworzonej było istotne dla interesu publicznego, lecz ma być szczególnie istotne, co stanowi dodatkowy kwalifikator, przy ocenie, czy dany wnioskodawca ma prawo do jej uzyskania (wyrok NSA z 27 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1870/10). Działanie wnioskodawcy nie tylko w interesie indywidualnym, lecz także w interesie "ponadindywidualnym" nie jest samoistnie wystarczające dla przyjęcia "szczególnej istotności dla interesu publicznego" takiego działania.

Należy przyjąć, że zasadniczo prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który będzie przeważał nad szeroko rozumianymi kosztami wytworzenia informacji przetworzonej. Innymi słowy, korzyści z upublicznienia tej informacji muszą być większe niż konsekwencje zaabsorbowania środków osobowych, rzeczowych i czasowych organu na jej przetworzenie. Nie chodzi tu jednak o udowodnienie takich możliwości, lecz co najmniej o ich przekonujące uprawdopodobnienie. Należy podzielić prezentowane w doktrynie stanowisko, że o szczególnie istotnym charakterze interesu decydują czynniki natury podmiotowej i funkcjonalnej (zob. A. Jakubowski, Prowadzenie badań naukowych jako podstawa żądania udzielenia informacji publicznej, "Kwartalnik Prawa Publicznego" 2012, nr 2, s. 153–154). Zatem poza funkcją odpowiedzi na wniosek o informację przetworzoną, należy uwzględnić właściwości podmiotu o nią występującego. W doktrynie wyrażony został pogląd, że charakter lub pozycja podmiotu żądającego udzielenia informacji publicznej, a zwłaszcza realna możliwość wykorzystania uzyskanej informacji mają wpływ na ocenę istnienia szczególnego interesu publicznego uzasadniającego uwzględnienie wniosku. Przykładem takiego podmiotu może być poseł zasiadający w komisji ustawodawczej Sejmu, radny w jednostce samorządu terytorialnego lub też minister nadzorujący działalność podległego mu resortu. Osoby te w swoim codziennym działaniu mają rzeczywistą możliwość wykorzystywania uzyskanych informacji publicznych w celu usprawnienia funkcjonowania odpowiednich organów (wyrok NSA z 27 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1870/10; wyrok NSA z 17 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 416/12, wyrok NSA z dnia 18 czerwca 2020 r., sygn. akt I OSK 2306/19).

W rozpatrywanej sprawie, organ nie przeanalizował jednak wyjaśnień skarżącego w zakresie szczególnej istotności dla interesu publicznego w uzyskaniu żądanej informacji publicznej. Organ ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że radny nie jest osobą uprzywilejowaną w uzyskiwaniu informacji przetworzonej. Skarżący natomiast wyjaśnił, że występuje również jako radny Rady Miejskiej, reprezentujący grupę mieszkańców, który zaniepokojony jest wydatkowaniem środków publicznych zaś dokumentacja ta jest mu niezbędna do dokonania analizy wydatków publicznych i zasadności ich ponoszenia. Dostęp do powyższych informacji przysługuje mu również w ramach wykonywanego mandatu radnego, a uzyskane informacje będą podstawą do podjęcia dalszych czynności, związanych z uzyskanym mandatem.

W ocenie Sądu skarżący w powyższych wyjaśnieniach wykazał szczególną istotność dla interesu publicznego żądanej informacji publicznej przetworzonej. Jako radny zamierzał dokonać analizy wydatków publicznych, ponoszonych przez organ, oraz sprawdzić zasadność ich ponoszenia, w celu ewentualnego podjęcia dalszych czynności w ramach mandatu radnego. Skarżący zamierzał działać w interesie wyborców, których reprezentuje, a jego działania związane są z kontrolą gospodarowania mieniem komunalnym. Skarżący jako radny z całą pewnością dysponuje możliwością wykorzystania żądanej informacji publicznej dla dobra ogółu. Sąd uznał, że skarżący co najmniej uprawdopodobnił, że żądana informacja publiczna jest szczególnie istotna dla interesu publicznego. Należy też mieć na uwadze, że skarżący zadeklarował we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, iż jest skłonny pokryć koszty kserokopii według obowiązującego dziennika, aby zminimalizować wydatki związane z udostępnieniem żądanej informacji publicznej.

Wobec powyższego organ odmawiając udostępnienia skarżącemu informacji publicznej naruszył art. 16 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., błędnie interpretując szczególną istotność dla interesu publicznego w udostępnieniu informacji przetworzonej skarżącemu.

Wskazania co do dalszych czynności wynikają wprost z zaprezentowanych motywów niniejszego wyroku i sprowadzają się do uwzględnienia dokonanej przez Sąd wykładni przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Następnie organ zobowiązany będzie do ponownego rozpatrzenia złożonego wniosku, na podstawie właściwie zastosowanych przepisów tej ustawy.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) p.p.s.a., orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji. O kosztach postępowania sądowego, obejmujących wpis od skargi w kwocie 200 zł, orzeczono w punkcie II sentencji wyroku na podstawie art. 200 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a.