Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 57/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-03-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
658
Hasła tematyczne: Stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
Skarżony organ: Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy
Treść wyniku: *Odmówiono dokonania wykładni wyroku
Powołane przepisy: article: art. 285f par. 3 w zw z art. 285l i art. 175 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi Z. R. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt IV SAB/Wr 57/13, odrzucającego zażalenie Z. R. na pismo Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie ze skargi Z. R. na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy we W. w przedmiocie rozpoznania i wydania decyzji w sprawie uznania za osobę bezrobotną, postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 1 marca 2013 r. Z. R. (zwany dalej stroną, skarżącym lub wnioskodawcą) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy we W.polegającą na nierozpoznaniu wniosku z 7 grudnia 2012 r. o uznanie strony za osobę bezrobotną zarejestrowaną od 3 czerwca 1997 r. i posiadającą status osoby bezrobotnej ponownie z dniem 22 marca 2009 r. oraz o odprowadzenie składek za dwa miesiące na ubezpieczenie zdrowotne.

W wyniku zakwestionowania przez skarżącego treści pisma Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 9 kwietnia 2013 r. dotyczącego wyznaczenia składu orzekającego, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu prawomocnym postanowieniem z 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt IV SAB/Wr 57/13, odrzucił zażalenie wnioskodawcy zatytułowane "skarga na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV".

Pismem z 1 lipca 2013 r. skarżący wniósł m.in. o wyłącznie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i w Opolu od rozpoznania jego skargi w niniejszej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt I OW 218/13, wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach do rozpoznania wniosku strony o wyłączenie sędziów sądów administracyjnych we Wrocławiu i w Opolu.

Prawomocnym zarządzeniem z dnia 14 listopada 2013 r., sygn. akt IV SO/Gl 40/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pozostawił przedmiotowy wniosek skarżącego bez rozpoznania.

Akta sprawy przesłane przez Naczelny Sąd Administracyjny wpłynęły do tutejszego Sądu w dniu 2 marca 2015 r.

W toku postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu pismem z dnia 6 sierpnia 2013 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o "(...) stwierdzenie nieważności postępowania sądowoadministracyjnego oraz niezgodności z prawem prawomocnych orzeczeń opublikowanych w sygnowanych sprawach (...)", w tym m.in. w sprawie o sygnaturze akt IV SAB/Wr 57/13.

Kolejnymi pismami z dnia 19 sierpnia i 10 września 2013 r. skarżący powtórzył treść swojego żądania w zakresie stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnych orzeczeń, w ostatnim z wymienionych pism wskazując, że swoim żądaniem obejmuje prawomocne orzeczenia kończące postępowanie w sprawie.

W uzasadnieniu swojego wniosku skarżący wskazał, że domaga się stwierdzenia niezgodności z prawem opublikowanych orzeczeń, gdyż stanowią one o jego uprzedmiotowieniu, prowadzą do obejścia prawa, zamykają mu drogę do obrony swoich praw i do sprawiedliwego wyroku oraz przeciwstawiają się przepisom o pomocy społecznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 285a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Na wstępie należy podkreślić, że skarżący wskazując na przedmiot swojej skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia podał, że dotyczy ona orzeczeń kończących postępowanie w sprawach wskazanych w piśmie z 10 września 2013 r., a więc także w sprawie IV SAB/Wr 57/13. W stanie faktycznym niniejszej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu nie wydał jednakże żadnego prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie, co oznacza że sprawa nadal jest w toku. Jedynym zaś prawomocnym orzeczeniem zapadłym przed tym Sądem było postanowienie z 25 kwietnia 2013 r., którym odrzucono zażalenie skarżącego wniesione w stosunku do pisma Przewodniczącego Wydziału IV tut. Sądu dotyczącego wyznaczenia składu orzekające w sprawie. Stąd też orzeczeniem w stosunku do którego strona mogła wywieść przedmiotową skargę było wspomniane powyżej postanowienie, które choć nie kończyło prowadzonego postępowania sądowego, stało się rozstrzygnięciem ostatecznym. Sąd zobligowany był zatem do rozstrzygnięcia przedmiotowego żądania przyjmując za przedmiot zaskarżenia rozstrzygnięcie, które w sprawie prawomocnie zapadło.

Niezależnie jednakże od okoliczności modyfikacji w toku postępowania żądania skarżącego należy podkreślić, że wniesiona skarga nie mogła zostać rozpatrzona przez tut. Sąd, albowiem zaistniały przesłanki formalne uniemożliwiające jej merytoryczne rozpoznanie.

W myśl bowiem art. 285f §3 p.p.s.a. skargę nieopłaconą, skargę wniesioną z naruszeniem art. 175 § 1 oraz skargę, której braków strona nie uzupełniła w terminie, sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym.

Stosownie zaś do treści art. 285I p.p.s.a. w przypadkach nieuregulowanych do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.

Zgodnie zatem z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3, które dopuszczają wyjątek od tej zasady, pozwalając na sporządzenie skargi kasacyjnej innym, wymienionym w nich podmiotom.

W rozpoznawanej sprawie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została sporządzona osobiście przez skarżącego, który nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. Zatem skarga ta nie spełnia wymogu ustawowego wynikającego z art. 285f § 3 p.p.s.a., niezbędnego do skutecznego jej wniesienia, nie jest bowiem sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika.

W tej sytuacji, na podstawie art. 285f § 3 w związku z art. 285I p.p.s.a., skargę należało odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.

Odnosząc się również do pozostałych oczekiwań skarżącego w pierwszej kolejności wskazać należy, że przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości stwierdzenia przez wojewódzki sąd administracyjny nieważności zapadłych przed tym sądem orzeczeń. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. wyłącznie Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bada czy w sprawie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wskazane w art. 183 § 2 p.p.s.a.

Ponadto skoro wadliwość żądania powstały w wyniku zaistnienia tzw. bezwzględnie nieusuwalnego braku pisma procesowego, które musiało skutkować odrzuceniem skargi, niezasadnym byłoby orzekanie także w zakresie wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia, w szczególności w sytuacji, w której ten wniosek – jako zawarty w piśmie z 10 września 2013 r. – dotyczyć miał prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, które – jak już to zostało wykazane –w przedmiotowym postępowaniu nie zostało jeszcze wydane.