Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 832/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-04-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 249a, art. 258 §1 i §2 pkt 7
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: starszy referendarz sądowy Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego i adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] sierpnia 2016r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia umorzyć postępowanie w przedmiocie prawa pomocy


UZASADNIENIE

Sygn. akt IV SA/Po [...]

UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 23 lutego 2017r. oddalił skargę E. P. na decyzję Wojewody z dnia z dnia [...] sierpnia 2016r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.

E. P. po doręczeniu mu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego i adwokata, w którym podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z córką, a źródłem jego utrzymania jest emerytura wynosząca [...] zł. netto. Opisując swój stan majątkowy wnioskodawca poinformował, że posiada mieszkanie o pow. [...] m2 oraz oszczędności w kwocie [...]zł.

W tak ustalonym stanie faktycznym sprawy, na wstępie wskazać należy, że w niniejszym postępowaniu skarżący już występował z żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W kwestii poprzedniego żądania wypowiadał się referendarz sądowy, który w uzasadnieniu postanowienia z dnia 11 października 2016r. wskazując na ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy stwierdził, że sytuacja majątkowa wnioskodawcy nie pozwala na uznanie, iż znajduje się on w takiej sytuacji, aby zasadnym było przyznanie prawa pomocy w całości, czy też w części. Z samego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynikało bowiem, iż wnioskodawca uzyskuje stały dochód w wysokości [...] zł. netto., z którego tytułem opłat na leki wydaje kwotę ok. [...] zł. Wnioskodawca wykazał również posiadanie oszczędności w kwocie [...]zł., które pozwalały na opłacenie kosztów sądowych jak i ewentualnie opłacenie kosztów pełnomocnika z wyboru.

Pomimo tej treści orzeczenia kończącego postępowanie w przedmiocie poprzednio złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, Wnioskodawca złożył obecnie rozpatrywany wniosek o przyznanie prawa pomocy, który w swej istocie odpowiada wnioskowi o przyznanie prawa pomocy rozpoznanemu postanowieniem z dnia [...] października 2016r. Wnioskodawca podał bowiem, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z córką, źródłem jego utrzymania jest emerytura wynosząca [...] zł. netto, a opisując swój stan majątkowy poinformował, że posiada mieszkanie o pow. [...] m2 oraz oszczędności w kwocie [...]zł. Porównanie poprzedniego oświadczenia majątkowego z aktualnie składanym ujawnia zatem brak podstaw faktycznych dla przyjęcia stanowiska, że przyczyną wystąpienia przez E. P. z kolejnym żądaniem przyznania prawa pomocy jest zmiana (pogorszenie się) jego sytuacji majątkowej.

Wyjaśnić w tym miejscu należy, że postanowienie o przyznaniu prawa pomocy nie może być wydane na skutek ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy, który został oparty na tych samych podstawach, co wydane już prawomocne postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy. Zatem w okolicznościach niniejszej sprawy brak jest podstaw faktycznych do przyjęcia stanowiska, ze spełnione zostały warunki do przełamania mocy wiążącej postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy z dnia [...] października 2016 roku.

Powyższe uzasadnia umorzenie postępowania na podstawie art. 249 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm. - dalej P.p.s.a.), zgodnie z którym, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Art. 249a P.p.s.a. może znaleźć bowiem zastosowanie w postępowaniach toczących się w trybie art. 165 P.p.s.a., a więc wówczas, gdy strona powtórnie wnosi o przyznanie prawa pomocy po uprzednim oddaleniu jej wniosku w tym przedmiocie, bądź domaga się – w drodze zmiany wcześniejszego postanowienia przyznającego stronie prawo pomocy – rozszerzenia jego zakresu ergo przyznania tego prawa w szerszym zakresie (R. Hauser, M Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo CH Beck, Warszawa 2015, str. 989). Dodać należy, że w art. 249a P.p.s.a. mowa jest o zbędności rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, co uzasadnia umorzenie postępowania, a nie o bezprzedmiotowości postępowania w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (tak NSA w postanowieniach z dnia 31 maja 2016 r. sygn. akt I GZ 351/16 i sygn. akt I GZ 361/16, dostępne w CBOSA).

Z tych względów uznając za zbędne wydanie orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy w sytuacji braku wykazania zmiany sytuacji majątkowej, działając na podstawie art. 249a oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.