Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 806/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-08-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Ministra Finansów z dnia ... lutego 2016 r. Nr ... w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu grzywny postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez: 1. zwolnienie od kosztów sądowych, 2. ustanowienie adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie.


UZASADNIENIE

A. P. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata bądź radcy prawnego. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce 10 wniosku oświadczył, iż uzyskuje dochód w wysokości około 700 zł miesięcznie z tytułu renty chorobowej. W uzasadnieniu wskazał, iż jest niezdolny do pracy, leczy się psychiatrycznie, w związku z czym uzyskał grupę inwalidzką na mocy orzeczenia ZUS. Wnioskodawca przedstawił również swoje miesięczne zobowiązania i stałe wydatki, do których zaliczył: czynsz za lokal komunalny i opłatę za media – 350 zł; wyżywienie i środki higieniczne – 400 zł; leki – 50 zł.

W dodatkowym oświadczeniu z dnia 11 lipca 2016 r. wyjaśnił, iż jest niezdolny do pracy od dnia 13 czerwca 2013 r., zamieszkuje w lokalu komunalnym wraz z rodzicami, zaś wydatki związane z mieszkaniem wynoszą około 680 zł miesięcznie.

W dniu 2 sierpnia 2016 r. skarżący złożył kopię orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z dnia 6 kwietnia 2016 r. o numerze 045100953, stwierdzającego całkowitą niezdolność do pracy od dnia 13.06.2013 r. do dnia 30.04.2017 r.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; zwanej dalej: "p.p.s.a."). Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.

Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wnioskodawcy oraz porównując je z obciążeniami związanymi z partycypowaniem w kosztach sądowych oraz z zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika uznano, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zauważyć należało, iż skarżący jest osobą niezdolną do pracy, a niezdolność ta ma charakter całkowity do dnia 30 kwietnia 2017 r. (vide: orzeczenie z dnia 6 kwietnia 2016 r.; k. 39 akt sądowych). Zgodnie z oświadczeniem skarżącego, jedynym jego dochodem jest renta w wysokości około 700 zł, którą będzie otrzymywał z uwagi na orzeczoną niezdolność do pracy. Ponadto wzięto pod uwagę, iż nie posiada on nieruchomości, mieszka z rodzicami w mieszkaniu komunalnym, nie posiada także zasobów pieniężnych pozwalających na opłacenie skargi czy też pomocy profesjonalnego prawnika. Okoliczności te świadczą o trudnej sytuacji skarżącego i przemawiają za uznaniem, iż po opłaceniu wydatków niezbędnych dla utrzymania oraz kosztów leczenia nie pozostają mu wolne środki na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.