Postanowienie NSA, sygn. akt I OPP 148/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
Treść wyniku: Oddalono skargę na przewlekłość postępowania
Powołane przepisy: article: art. 12 ust. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 75
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym  prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski (spr.) Sędzia NSA Jolanta Rudnicka Sędzia NSA Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi K.J. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 869/18 ze skargi K.J. na niewykonanie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r., sygn. akt. II SA/Wa 1032/08 postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania


UZASADNIENIE

K.J. pismem z dnia 12 grudnia 2018 r. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 869/18.

Z akt sprawy wynika, że K.J. pismem z dnia 10 lipca 2018 r. złożył do WSA w Krakowie za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] skargę na niewykonanie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r., sygn. akt. II SA/Wa 1032/08.

Postanowieniem z dnia 3 października 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 869/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę K.J.

Pismem z dnia 29 października 2018 r. skarżący złożył wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 3 października 2018 r.

Postanowieniem z dnia 20 listopada 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił uzupełnienia postanowienia z dnia 3 października 2018 r.

W tych okolicznościach K.J. wywiódł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 869/18, wnosząc o zobowiązanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie do rozpoznania jego skargi oraz wyrażając swoje niezadowolenie z podjętego przez Sąd rozstrzygnięcia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga na przewlekłość postępowania podlega oddaleniu, albowiem nie doszło do naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2018 r. poz. 75 - dalej jako "ustawa"). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona.

Stosownie do art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się więc, iż ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy.

W rozpoznawanej sprawie Sądowi I instancji nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Skarga K.J. na niewykonanie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r., sygn. akt. II SA/Wa 1032/08 wpłynęła do WSA w Krakowie w dniu 8 sierpnia 2018 r. Sprawa ta została zaś rozpoznana postanowieniem z dnia 3 października 2018 r. Zatem sprawa została rozpoznana w terminie 2 miesięcy. Taki okres oczekiwania na zakończenie sprawy z całą pewnością nie pozwala stwierdzić, aby prawo strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone.

Wyjaśnić przy tym należy, że sąd rozpoznający skargę na przewlekłość postępowania nie dokonuje merytorycznej oceny orzeczeń, tzn. nie bada ich zgodności z prawem. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy do oceniania na gruncie niniejszego postępowania, czy orzeczenie kończące postępowanie narusza prawo oraz czy Sąd I instancji rozpoznał skargę w całości.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego działania Sądu I instancji podejmowane były sprawnie i bez zbędnej zwłoki.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.