Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 50/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2013-01-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.G. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 21 listopada 2012 r. znak: [[...]] w przedmiocie skierowania kierowcy na badania psychologiczne postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżący – P. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 21 listopada 2012 r. (znak: [[...]] utrzymującą w mocy decyzję Nr [[...]] Komendanta Miejskiego Policji z dnia 9 października 2012 r. w przedmiocie skierowania P. G., zam. G. ul. P. na badania psychologiczne. W treści skargi, skarżący zwrócił się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że w przypadku nieuwzględnienia jego wniosku, skarżący poniesie niepowetowaną szkodę, spowodowaną utratą pracy, a co za tym idzie utratą zarobkowania środków pieniężnych niezbędnych do utrzymania rodziny i spłaty zaciągniętych zobowiązań.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Skarżący uprawniony jest do złożenia stosownego wniosku o udzielenie mu ochrony tymczasowej przez wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z konstatacji ww. normy prawnej wynika, że to na skarżącym spoczywa obowiązek wskazania okoliczności, których zaistnienie - w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu - może narazić skarżącego na znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Okoliczności tych skarżący nie musi udowodnić, a jedynie ma je uprawdopodobnić, tzn. wzbudzić uzasadnione przeświadczenie, że realizacja (wykonanie) zaskarżonego aktu przed merytorycznym rozstrzygnięciem sprawy przez Sąd, z dużą dozą prawdopodobieństwa doprowadzi do zaistnienia, przynajmniej jednego z negatywnych następstw opisanych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (decyzji) w całości lub w części na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. winno odnosić się zatem do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy (skarżącego) wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest zasadne, a wywody zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinny zostać połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów (dokumentów) źródłowych potwierdzających prezentowaną przez stronę w tym zakresie argumentację (por. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2009 r., II GSK 257/09, LEX nr 575347; postanowienie NSA z dnia 20 maja 2008 r., I FZ 229/08, LEX nr 478986).

Przesłanki uwzględnienia przez sąd wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zostały wymienione alternatywnie i w sposób wyczerpujący (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków). Ustalając pojęcie "znacznej szkody" w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że należy przez to rozumieć taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Można o niej mówić również, jeżeli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (por. postanowienie WSA w Łodzi z dnia 21 listopada 2007 r., I SA/Łd 1234/07, LEX nr 603849; postanowienie NSA z dnia 11 września 2008 r., I OZ 675/08, LEX nr 493835).

Natomiast "trudne do odwrócenia skutki" to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 14 października 2008 r., III SA/Wr 536/08, LEX nr 504599).

W rozpoznawanej sprawie skarżący wnioskując o wstrzymanie wykonania decyzji wyjaśnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji dotyczącej skierowania go na badania psychologiczne w celu orzeczenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem, spowoduje niepowetowaną szkodę, polegającą na utracie pracy, a co za tym idzie utracie możliwości zarobkowania, a w konsekwencji możliwości utrzymania rodziny i spłaty zaciągniętych zobowiązań.

Zebrana w toku postępowania administracyjnego dokumentacja (gromadzona pod kątem rozpoznania sprawy dotyczącej skierowania skarżącego na badania psychologiczne) nie daje jakiejkolwiek możliwości weryfikacji twierdzeń skarżącego przedstawionych jako uzasadnienie złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Także skarżący, składając wniosek, nie wykazał w jaki sposób realizacja nałożonego nań obowiązku poddania się badaniom psychologicznym mającym na celu stwierdzenie istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem doprowadzi do utraty przez niego zatrudnienia (w konsekwencji utraty środków pieniężnych niezbędnych do utrzymania rodziny i spłaty zaciągniętych zobowiązań). Z przekazanych akt sprawy, a także z treści skargi w żadnej mierze nie można wywnioskować, jaką w rzeczywistości pracę skarżący wykonuje (tj. pracę, do której wykonywania konieczne jest posiadanie uprawnień do kierowania pojazdami, czy też nie). Nie sposób zatem w jakikolwiek sposób zweryfikować słuszności podnoszonych przez skarżącego twierdzeń i ocenić czy rzeczywiście wykonanie zaskarżonej decyzji (które wobec niewykonania przez skarżącego nałożonego tą decyzją obowiązku mogłoby skutkować cofnięciem uprawnień do kierowania pojazdami) może uprawdopodabniać wyrządzenie opisanej przez skarżącego szkody, związanej z utratą przez niego możliwości zarobkowania (a co za tym idzie pozbawienia rodziny środków utrzymania i zaniechania terminowej spłaty zobowiązań). Należy podkreślić, iż nie jest rolą Sądu powadzenie postępowania wyjaśniającego, co do okoliczności podnoszonych przez skarżącego we wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji, stanowiących w jego ocenie podstawę do zastosowania przez Sąd tej instytucji prawnej. To na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać Sąd o zasadności zastosowania w świetle opisanych okoliczności ochrony tymczasowej, natomiast prezentowane twierdzenia winny być poparte dokumentami źródłowymi, które pozwalają na weryfikację twierdzeń faktycznych podnoszonych przez wnioskodawcę (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2012 r., I OZ 116/12, LEX nr 1120728).

W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować dla niego znaczną szkodę. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.