Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1075/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-06-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. i E. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia wstrzymać wykonanie postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2013 r., nr [...].


UZASADNIENIE

Dnia 10 kwietnia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wpłynęła skarga P. S. i E. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2013 r., nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] maja 2012 r., nr [...], o nałożeniu na P. S. i E. S. grzywny w celu przymuszenia w kwocie 39.821,60 złotych z powodu uchylania się od wykonania obowiązku nałożonego decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 1996 r., nr [...], nakazującej P. S. i E. S. rozbiórkę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w szkielecie drewnianym omurowanym cegłą o wymiarach 6,0 m x 6,0 m połączonego garażem w konstrukcji murowanej o wymiarach 4,0 m x 4,0m, hydroforni murowanej i szczelnego zbiornika na ścieki, usytuowanych na działce nr ew. [...] w [...] w terminie do dnia 31 grudnia 1999 r.

W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, podnosząc, iż wadliwe postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2013 r. nakładające obowiązek zapłaty konkretnej sumy pieniężnej, spowoduje, z uwagi na trudną sytuację materialną i życiową (opieka nad niepełnosprawnym synem), uszczuplenie majątku w sposób grożący wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Podniesiono również, że wysokość należności pozostaje w wyraźnej dysproporcji do aktywów majątkowych jakimi dysponują zobowiązani rolnicy oraz, że ewentualny zwrot uiszczonej grzywny może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2013 r., nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] dnia [...] maja 2012 r., o nałożeniu na P. S. i E. S. grzywny w celu przymuszenia w kwocie 39.821,60 złotych.

Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W przypadku rozstrzygnięcia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, nie chodzi, na tym etapie postępowania, o ocenę, czy rozstrzygnięcie to jest prawidłowe, ale o ocenę, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane uiszczeniem nałożonej grzywny w celu przymuszenia postanowieniem PINB [...] z dnia [...] maja 2012 r., jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi postanowienie w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia było nieprawidłowe. Celem instytucji wstrzymania wykonania aktu jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności tego aktu.

Uiszczenie nałożonej grzywny w celu przymuszenia przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny może łączyć się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z tego powodu, że w razie uwzględnienia skargi może okazać się, że nie są spełnione warunki do nałożenia takiej grzywny, a wobec tego może powstać kwestia powrotu do stanu przed uiszczeniem nałożonej grzywny w celu przymuszenia, tj. zwrotu uiszczonej grzywny. Zatem wyrządzenie szkody lub trudnych do odwrócenia skutków może dotknąć skarżących, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi postanowienie w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia było nieprawidłowe.

Ponadto, Sąd analizując przedmiotowy wniosek, wziął pod uwagę wysokość nałożonej grzywny oraz trudną sytuację materialną i życiową (opieka nad niepełnosprawnym synem) skarżących.

Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.