Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 829/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odrzucono skargę

SENTENCJA

|Sygn. akt I SA/Kr 829/03 | WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 kwietnia 2006r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Maria Zawadzka, Sędziowie: WSA Stanisław Grzeszek, Asesor WSA Jarosław Wiśniewski (spr), Protokolant: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2006r., sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Wielobranżowego " R" - R.A., na decyzję Izby Skarbowej, z dnia 27 marca 2003r Nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego, skargę oddala


UZASADNIENIE

Pani R. A. Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "R " w [...] ul. [...], powołując się na art. 12 ust. l ustawy z dnia 30.08. 2002r o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców / Dz.U. Nr 155, póz. 1287 /, zwróciła się z wnioskiem z dnia [...] 2002r do Drugiego Urzędu Skarbowego o restrukturyzację zaległości podatkowych w łącznej kwocie [...] zł z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za okres [...] -[...] 2001 r w kwocie [...] zł i za okres [...] -[...] 2002r w kwocie [...] zł oraz podatku VAT za lata 2001-2002 w kwocie [...] zł.

Równocześnie podatniczka wniosła o zastosowanie opłaty restrukturyzacyjnej w wysokości 15% kwoty należności głównych objętych postępowaniem restrukturyzacyjnym i rozłożenie płatności tej opłaty na 10 równych rat płatnych do dnia 20 każdego miesiąca.

Ponadto Pani R. A. wniosła o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w administracji poprzez odblokowanie zajętego konta bankowego i zawieszenie egzekucji komorniczej. Podatniczka złożyła również podobny wniosek o restrukturyzacje należności podatkowych do Pierwszego Urzędu skarbowego w [...] . Urząd wniosek ten przekazał do Drugiego Urzędu skarbowego , który w tej konkretnej sytuacji był organem restrukturyzacyjnym właściwym dla wnioskodawcy Naczelnik Pierwszego Urzędu na przekazywanym wniosku dokonał odręcznej adnotacji wyrażającej zgodę na restrukturyzacje .

Drugi Urząd Skarbowy w [...] decyzją znak: [...] z dnia [...] 2002r umorzył postępowanie restrukturyzacyjne dotyczące zaległości z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001r w kwocie [...] zł i za 2002r w kwocie [...] zł oraz z tytułu podatku od towarów i usług za lata 2001-2002 w łącznej kwocie [...] zł. Organ podatkowy ustalił bowiem , iż Pani R. A. z dniem [...] 2002 r. dokonała likwidacji działalności gospodarczej "R" z siedziba w [...]

Do wniosku o restrukturyzacje dostarczyła natomiast wydane przez wójta gminy w [...] zaświadczenie o wpisie do ewidencji gospodarczej z dnia [...] 2002r. Do dnia złożenia wniosku nie zgłosiła jednak obowiązku podatkowego zarówno w pierwszym jak i Drugim Urzędzie Skarbowym . Zdaniem organu osoba fizyczna nie będąca przedsiębiorcą i nie prowadząca działalności gospodarczej w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. tj 1 października 2002 r. nie może sie ubiegać o restrukturyzację.

W odwołaniu z dnia [...].2002r, złożonym za pośrednictwem Drugiego Urzędu Skarbowego, Pani R. A. podnosi że:

prowadzona przez nią działalność w 2002r jest działalnością dotyczącą tej

samej osoby fizycznej, wykonywaną pod tym samym numerem NIP i REGON, pod tą samą nazwą i adresem i stanowi kontynuację wcześniej rozpoczętej działalności, która została wstrzymana na okres od [...] do [...] 2002r. z powodu braku środków finansowych i robót, na początku 2002r złożyła oświadczenie o formie opodatkowania / podatek zryczałtowany /, a w momencie pojawienia się realnych możliwości kontynuowania działalności złożyła deklarację podatkową VAT oraz w terminie wymaganym dokonała wpłat należnych podatków VAT i podatku zryczałtowanego [...] 2002r.

W konkluzji Pani R. A. wniosła o ponowne rozpatrzenie wniosku o restrukturyzację swoich zaległości oraz o rozłożenie na raty płatności opłaty restrukturyzacyjnej.

W wyniku rozpatrzenia odwołania Izba Skarbowa wydała decyzję z dnia [...] 2003 r. znak [...] , którą utrzymała w mocy zaskarżoną decyzje w pełni podzielając argumentację organu pierwszej instancji .

Izba Skarbowa potwierdziła , iż podatniczka z dniem [...] 2002r dokonała likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie usług budowlanych, zgłoszonej pod nazwą: Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "R" z siedzibą w [...] ul. [...]

W dniu [...].2002r podatniczka złożyła w Drugim Urzędzie Skarbowym zawiadomienie o likwidacji działalności, zgłoszenie aktualizacyjne NIP-3 oraz zgłoszenie o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług VAT-Z.

Składając wniosek z dnia [...] 2002r o restrukturyzację zaległości podatkowych, Pani R. A. przedłożyła jedynie zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej z dnia [...].2002r, wydane przez wójta gminy w [...].Natomiast zgłoszenie obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług VAT-R. podatniczka złożyła w dniu [...].2003r, po wezwaniu przez Urząd Skarbowy.

Zdaniem organu podatkowego drugiej instancji z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Pani R. A. podjęła działalność gospodarczą z dniem [...].2002r, a zaległości podatkowe o restrukturyzację których wystąpiła powstały w wyniku prowadzenia działalności gospodarczej, wyrejestrowanej z dniem [...].2002r. Oznacza to, że w tym konkretnym przypadku, nie zostały spełnione warunki określone w art. 2 ust 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców ( Dz. U. Nr 155, poz. 1287). W świetle przytoczonych przepisów nie jest możliwe objęcie restrukturyzacją zaległości podatkowej przedsiębiorcy , który rozpoczął działalność gospodarczą wyłącznie w celu zrestrukturyzowania długów dotyczącej poprzedniej działalności .

Z rozstrzygnięciem tym nie zgodziła się pani R.A. składając skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego .

Zdaniem skarżącej, decyzja narusza prawo, a zwłaszcza art. 229 ustawy "Ordynacja podatkowa" oraz art. 121 w kontekście art. 122 powyższej ustawy. Skarżąca w dniu składania wniosku o restrukturyzację zadłużenia należności publicznoprawnych faktycznie była przedsiębiorcą. O statusie przedsiębiorcy decyduje bowiem okoliczność faktyczna a nie procedura ewidencji działalności gospodarczej w gminie. Skarżąca wniosła do organu podatkowego właściwego dla jej siedziby jako przedsiębiorcy o restrukturyzację zadłużenia z tytułu podatku od towarów i usług tj. do Pierwszego Urzędu Skarbowego natomiast w sprawie restrukturyzacji zadłużenia w podatku PIT- 28 do Drugiego Urzędu Skarbowego Mimo złożenia dwóch różnych wniosków przez skarżącą, w uzasadnieniu decyzji pominięto ustalenia dokonane przez Pierwszy Urząd Skarbowy, które były dla skarżącej korzystne. Tym samym naruszone zostały przepisy art. 121 § l ustawy "Ordynacja podatkowa" czyniąc decyzję wadliwą.

W aktach sprawy znajduje się odręczna adnotacja Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego wyrażająca zgodę na restrukturyzację zadłużenia skarżącej w zakresie zaległości w podatku VAT za lata 2001-2002.

Izba Skarbowa nie dokonała czynności przewidzianych w art. 229 ustawy "Ordynacja Podatkowa i dokonała nieuprawnionej nadinterpretacji przepisów prawa, czym naruszyła interes podatnika i błędnie oceniła materiał dowodowy. Przede wszystkim organ podatkowy drugiej instancji nie odniósł się do złożonych wniosków skarżącej, uznaniowe i wybiórczo przyjmując okoliczności z dokumentacji tylko jednego organu podatkowego niekorzystnej dla skarżącej, bezzasadnie pomijając ustalenia Pierwszego Urzędu Skarbowego

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa podtrzymała swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi .Uznała , iż zarzut pominięcia ustaleń dokonanych przez Pierwszy Urząd Skarbowy w formie odręcznej adnotacji naczelnika tego Urzędu jest bezzasadny. W aktach sprawy nie ma bowiem żądnych ustaleń natomiast nawet gdyby były nie miałyby na podjęte rozstrzygnięcie .

Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy, jednak wobec wejścia w życie z dniem 1 stycznia 2004r. ustawy z 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz.1269/ oraz ustawy 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U Nr 153, poz.1270,/ w związku z art. 97 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ została ona rozpatrzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z tymi przepisami.

Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stwierdzić należy, iż wbrew zarzutom skargi decyzja ta nie narusza ani przepisów prawa materialnego, ani też przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Skarga nie zasługuje zatem na uwzględnienie.

Kwestia bezsporną jest fakt , iż podatniczka w [...] 2002 r. zlikwidowała prowadzoną działalność gospodarczą. W dniu [...] przesłała do Drugiego Urzędu Skarbowego pismo informujące o tym , iż z dniem [...] 2002 r. likwiduje prowadzoną działalność gospodarczą sporządzając na ten dzień remanent likwidacyjny.

W dniu [...].2002r podatniczka złożyła w Drugim Urzędzie Skarbowym zawiadomienie o likwidacji działalności, zgłoszenie aktualizacyjne NIP-3 oraz zgłoszenie o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług VAT-Z

Istota sporu w niniejszej sprawie ogniskuje sie natomiast wokół pytania czy podatniczce przysługuje prawo do , restrukturyzacji należności podatkowych powstałych w związku ze zlikwidowaną działalnością gospodarczą .

Zgodnie z art. l ust. 2 ustawy z dnia 30.08.2002r o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców / Dz.U. Nr 155, póz. 1287 /, restrukturyzacją są objęci przedsiębiorcy, o których mowa w przepisach o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców, w szczególności, którzy tracą zdolność do konkurowania na rynku, wyrażającą się zwłaszcza w znacznym stopniu: zmniejszeniem obrotów, nadmierną zdolnością produkcyjną, wzrostem zapasów, spadkiem zyskowności lub ponoszeniem strat, jak również wzrostem zadłużenia i brakiem możliwości uzyskania bankowych kredytów, poręczeń lub gwarancji.

Z kolej w myśl postanowień art.3 ust 1 ustawy nie stosuje się do przedsiębiorców znajdujących się w likwidacji lub w upadłości.

Z wykładni wyżej wymienionych przepisów jednoznacznie wynika , iż adresatem przepisów ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców, jest osoba, która w dniu wejścia w życie cyt. ustawy była przedsiębiorcą. Niedopuszczalne jest objęcie tą ustawą przedsiębiorcy , który definitywnie zlikwidował działalność gospodarczą w związku, z którą powstały należności podlegające restrukturyzacji a następnie rozpoczyna działalność gospodarczą po wejściu w życie ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców. (Podobnie Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 2004.08.12 III UK 67/04) Odmienna interpretacja byłaby sprzeczna z art. 3 cyt. ustawy. Jeżeli bowiem ustawodawca wyłącza z możliwości zastosowania ustawy wobec przedsiębiorców znajdujących sie w likwidacji bądź upadłości to tym bardziej wyłączenie to dotyczy przedsiębiorcy, który zlikwidował działalność gospodarcza .Zwrócić natomiast należy uwagę , iż podjęta przez podatniczkę działalność gospodarcza pod względem formalno prawnym jest nową działalnością nawet jeżeli prowadzona jest w poprzednim zakresie i pod starą nazwą.

Odnosząc się natomiast do zarzutu nieuwzględnienia pozytywnej opinii naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego uznać należy , iż jest ona bezzasadna. Zwrócić bowiem należy uwagę , iż mamy tutaj do czynienia z odręczną adnotacja naczelnika tego urzędu. Adnotacja taka nie ma żadnego znaczenia prawnego i stanowi rodzaj wskazówki naczelnika urzędu skarbowego kierowanej do pracowników co do sposobu załatwienia sprawy. Ma ona charakter techniczny i wewnętrzny. Tym bardziej wskazówka naczelnika Urzędu Skarbowego niewłaściwego nie jest wiążąca dla organu właściwego w sprawie.

Mając na uwadze powyższe ustalenia i wnioski należy powiedzieć, iż brak jest ustawowych przesłanek do uwzględnienia skargi, w związku z czym należało ją oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).