Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 201/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-02-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6189 Inne o symbolu podstawowym 618
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski (spr.) Sędziowie asesor WSA Iwona Kosińska asesor WSA Maria Tarnowska Protokolant Marta Ways po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lutego 2006 r. sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] czerwca 2005 r, Starosta [...] wydał decyzję znak [...] ustalającą odszkodowanie za nieruchomości położone w Mieście S. w obrębie nr [...] oznaczone w ewidencji gruntów jako działki [...] i [...] o łącznej powierzchni [...] ha, które z mocy prawa przeszły na własność Miasta S. na mocy decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w S. zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości z dnia [...] sierpnia 1993 r., nr [...] stanowiącej wcześniej własność M. B. w wysokości [...] zł. Wysokość należnego odszkodowania po potrąceniu z w/w wartości nieruchomości zaktualizowanej, wypłaconej w dniu [...] lipca 1994 r. kwoty [...] zł wynosi [...] zł.

Od powyższej decyzji M. B. złożył do Wojewody [...] odwołanie z dnia [...] lipca 2005 r. kwestionując znaczną dysproporcję w ocenie wartości rynkowej przedmiotowych nieruchomości sporządzonych przez dwóch rzeczoznawców - W. R. (operat szacunkowy sporządzony na zamówienia Starostwa Powiatowego w S.) oraz T. T. (operat szacunkowy sporządzony na zlecenie skarżącego M.B.).

W związku ze złożonym odwołaniem Wojewoda [...] w piśmie z dnia 10 sierpnia 2005 r. poinformował skarżącego, że z uwagi na konieczność dokonania w trybie art. 157 ust. 1 i 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami przez Polską Federację Stowarzyszeń Rzeczoznawców Majątkowych w Warszawie oceny prawidłowości sporządzenia dwóch operatów szacunkowych, rażąco rozbieżnych co do ustalonej wartości przedmiotowych nieruchomości nie jest możliwe rozpatrzenie niniejszego odwołania i wydanie decyzji w terminie określonym w art. 35 kpa. Ponadto poinformował M. B., iż sprawa zostanie załatwiona w terminie do dnia 31 stycznia 2006 roku.

W dniu [...] września 2005 r. (data stempla pocztowego) M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody [...] przedmiocie rozpoznania przedmiotowego odwołania z dnia [...] lipca 2005 r. W uzasadnieniu swojej skargi zarzucił Wojewodzie [...] naruszenie art. 35 § 3 kpa - to jest przekroczenie przez organ terminu do załatwienia sprawy. Dodatkowo podniósł że nie sposób mówić o zawiłości sprawy albowiem operaty szacunkowe są już sporządzone i zachodzi potrzeba wyłącznie ich merytorycznej oceny, dla której nie jest konieczny okres 6 miesięcy, a także podkreślił, że pismo organu z dnia 7 lipca 2005 r. nie ma charakteru decyzji bądź postanowienia, nie zawiera też pouczenia o środkach zaskarżenia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że o każdym przypadku nie załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczynę zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy, co w niniejszej sprawie uczynił.

W związku z powyższym w ocenie organu nie pozostaje on w bezczynności, gdyż w niniejszej sprawie ma zastosowanie, m. in. art. 157 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (jedn. tekst z 2004 r., Dz. U. Nr 261, poz. 2603) stanowiący, że oceny prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego dokonuje organizacja zawodowa rzeczoznawców majątkowych.

Konieczność uzyskania takiej oceny wynika z faktu, że sporządzone niezależnie przez dwóch rzeczoznawców majątkowych operaty szacunkowe, dotyczące wyceny tych samych nieruchomości cechuje rażąca rozbieżność odnośnie ustalonej wartości.

Z akt administracyjnych sprawy nie wynika, że przed wniesieniem skargi do tutejszego Sądu na bezczynność Wojewody [...] skarżący złożył zażalenie do organu wyższego stopnia stosownie do art. 37 kpa. ( w tym przypadku do Ministra Infrastruktury).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 i 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz.. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów. Warunkiem jednak dopuszczalności wniesienia do Sądu tego rodzaju skargi jest według przepisu art. 52 § 1 wyżej wymienionej ustawy - wykorzystanie przez stronę wszystkich środków zaskarżenia, które przysługują jej w postępowaniu administracyjnym, prowadzonym przed organami. W przypadku bezczynności organu kpa przewiduje prawo wniesienia przez stronę zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia, który to organ, w sytuacji gdy zażalenie jest uzasadnione wyznacza dodatkowy termin na załatwienie sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych zaniedbań (art. 37 k.p.a.). Jak wynika z akt administracyjnych w niniejszej sprawie M. B. nie składał zażalenia, przewidzianego w art. 37 kpa., a w związku z tym skarżący wystąpił z niniejszą skargą do Sądu bez wyczerpania wszystkich środków odwoławczych, które mu przysługiwały.

Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie

Ponieważ zgodnie z przepisem art. 37 § 1 k.p.a. na nie załatwienie sprawy w terminie jednego miesiąca a w przypadku sprawy zawiłej - dwóch miesięcy, przysługuje stronie prawo wniesienia zażalenia do organu administracji publicznej stopnia wyższego, nie wniesienie tego rodzaju środka odwoławczego skutkuje uznaniem, że w przedmiotowej sprawie skarżący nie wyczerpał toku postępowania odwoławczego.

Z tych powodów, nie badając zasadności merytorycznej skargi, Sąd z mocy przepisu art. 58 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił jako niedopuszczalną.