Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2504/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-09-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6171 Radcowie prawni i aplikanci radcowscy
Skarżony organ: Rada Radców Prawnych
Treść wyniku: Uchylono uchwałę I  i II  instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędziowie Sędzia WSA Joanna Królikowska-Przewłoka Asesor WSA Andrzej Kuna (spr.) Protokolant Jadwiga Rytych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2006 r. sprawy ze skargi A. B. na uchwałę Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy radców prawnych 1. uchyla zaskarżoną uchwałę oraz utrzymaną nią w mocy uchwałę Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. z dnia [...] maja 2005 r.; 2. stwierdza, że uchylone uchwały nie podlegają wykonaniu.


UZASADNIENIE

Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. uchwałą z dnia [...] maja 2005 roku na podstawie art. 29 ust.4a ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (t.j. Dz. U. z 2002 r. nr 123, poz. 1059) oraz § 14 regulaminu stanowiącego załącznik do uchwały nr 485/V/2002 z dnia 13 września 2002 r. w sprawie postępowania rad okręgowych izby radców prawnych i Krajowej Rady Radców Prawnych w sprawach wpisu na listę radców prawnych i listę aplikantów radcowskich, prowadzenia tych list oraz stosowanych wzorów dokumentów postanowiła:

1) wszcząć postępowanie o skreślenie z listy radców prawnych r. pr. A. B.;

2) skreślić r.pr. A. B. z listy radców prawnych Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w W.

W Uzasadnieniu organ podniósł, że pismem Dziekana Rady O.I.R.P. z dnia [...].04.2005 r. r.pr. A. B. został wezwany po raz ostatni do uiszczenia zaległości z tytułu składek członkowskich pod groźbą wszczęcia postępowania zmierzającego do skreślenia z listy radców prawnych z uwagi na nieuiszczanie składek członkowskich przez okres dłuższy niż 1 rok. Pomimo wszczętego postępowania i wcześniejszych pisemnych wezwań A. B. zadłużenia (w wysokości 1 380,00 zł - stan do [...].04.2005 r.) nie uregulował. Zgodnie z art.29 pkt 4a ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych takie działanie uzasadnia skreślenie z listy radców prawnych.

Pismem z dnia [...] czerwca 2005 roku skarżący złożył odwołanie od powyższej uchwały wskazując, że przerwa w niepłaceniu składek nie wynosiła jednego roku, ponieważ ostatnia wpłata miała miejsce w dniu [...] listopada 2004 roku oraz, nie otrzymał ostatniego pisma z dnia [...] marca 2005 roku. Nieuiszczanie na bieżąco składek spowodowane było kłopotami finansowymi.

W konsekwencji wniósł o uchylenie zaskarżonej uchwały.

Uchwałą z dnia [...] września 2005 roku Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych utrzymało w mocy zaskarżoną uchwałę.

Zdaniem organu elementarnym obowiązkiem samorządowym radcy prawnego, wpisanego na listę radców prawnych danego okręgu, jest utrzymywanie stałego kontaktu z macierzystą organizacją korporacyjną. Radca prawny wypełnia ten obowiązek również w ten sposób, iż na bieżąco aktualizuje dane o wykonywaniu przez siebie zawodu. Organ samorządowy doręcza korespondencję członkowi korporacji pod adres wskazany przez samego zainteresowanego w trybie określonym procedurami. Żaden z przepisów ustawy korporacyjnej nie uzależnia wpłacania składek przez osoby wpisane na listę radców prawnych od wymiany korespondencji w kwestii zadłużenia, aktualizacji danych adresowych. Brak też obowiązku wcześniejszego wzywania korporanta do uiszczenia należnej składki. Obowiązek opłacania składki na cele samorządu radców prawnych jest ustawowym obowiązkiem korporanta, zaniedbanie tego obowiązku skutkuje ujemnymi konsekwencjami, w tym skreśleniem z listy korporacyjnej. Również argument dotyczący kłopotów finansowych, organ uznał za nieistotny.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonych uchwał.

Ponownie podniósł, że organ bezpodstawnie przyjął, iż przerwa w niepłaceniu składek wyniosła jeden rok. Winę za zaistniałą sytuacje, zdaniem skarżącego, ponosi bank, który zmienił jedną literę w jego nazwisku jako osoby wpłacającej składkę.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji lub postanowienia. Sąd nie bada więc celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).

Kontrolując zaskarżone decyzje z punktu widzenia powyższych zasad sąd uznał skargę za zasadną.

Bezspornym jest, że organ kilkakrotnie wzywał skarżącego do uregulowania zaległych składek, które w dacie wydania uchwały stanowiły kwotę 1.380zł.

Nie zmienia to jednak faktu, że obie uchwały zostały wydane z naruszeniem art. 7, 77§1 i 107§3 k.p.a.

Decyzja administracyjna jest aktem, który składa się z osnowy i uzasadnienia. Obie te części stanowią jedność w znaczeniu materialnym i formalnym, co oznacza, że żadna z tych części oddzielnie nie może istnieć w obrocie prawnym. Wymogi decyzji administracyjnej zostały precyzyjnie określone w art. 107 k.p.a. Zgodnie z § 3 tego przepisu, uzasadnienie faktyczne i prawne stanowią obowiązkowy składnik każdej decyzji administracyjnej, a braki w tym zakresie stanowią o wadliwości tego aktu. Motywy decyzji winny odzwierciedlać rację decyzyjną i wyjaśniać tok rozumowania prowadzący do zastosowania konkretnego przepisu prawa materialnego do rzeczywistej sytuacji faktycznej.

Zaskarżona uchwała jak również uchwała Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. nie odpowiadają powyższym rygorom.

Zgodnie z dyspozycja art.29 pkt 4a ustawy o radcach prawnych skreślenie z listy radców prawnych następuje w wypadku nieuiszczania składek członkowskich za okres dłuższy niż jeden rok. Podstawę materialnoprawną zaskarżonych uchwał stanowił niniejszy przepis. W tej sytuacji na organie ciążył ustawowy obowiązek precyzyjnego wskazania w uzasadnieniu uchwały przedziału czasowego w jakim skarżący nie płacił składek członkowskich. Uzasadnienie, w którym organ ograniczył się wyłącznie do podania, że zadłużenie na dzień [...] kwietnia 2005 roku wyniosło 1.380 zł oraz do kilku twierdzeń natury ogólnej na temat obowiązków członka korporacji, niczego skarżącemu nie wyjaśnia, jest dla niego niezrozumiałe i niejasne, a przede wszystkim nie informuje go o istocie problemu dotyczącego okresu niepłacenia składek, który legł u podstaw przyjęcia, że zaistniała przesłanka z art.29 pkt 4a ustawy o radcach prawnych skutkująca skreśleniem z listy radców prawnych.

Skarżący do odwołania dołączył dwa dowody wpłaty na rzecz Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. z tytułu zaległych składek i wywodził, że w związku z tym nie nastąpił ponad roczny okres niepłacenia składek.

Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych w zaskarżonej uchwale nie odniosło się do powyższego dowodu i nie ustosunkowało się do twierdzeń skarżącego, co narusza dyspozycje art. 77§1 k.p.a., który obliguje organ do rozpatrzenia całego materiału dowodowego.

Z zasady prawdy obiektywnej sformułowanej w art.7 kpa wynika, że sprawę należy rozpatrzyć ponownie w takim stanie faktycznym i prawnym, w jakim znajduje się ona w dacie orzekania przez organ czy to pierwszej instancji (samokontrola), czy odwoławczy. Celem postępowania odwoławczego nie jest bowiem sama kontrola poprawności rozstrzygnięcia podjętego w pierwszej instancji (nie jest to kasacja), lecz uzupełnienie stanu faktycznego i materiału dowodowego sprawy oraz uwzględnienie tych zmian w stanie prawnym.

Obowiązkiem organu jest przestrzeganie zasad wyrażonych art. 7, art. 77§1 oraz w art. 107§3 k.p.a. Powyższe rozważania dowodzą, iż organ uchybił powyższym zasadom.

Mając zatem na uwadze, iż zaskarżona uchwala została podjęta z naruszeniem powołanych przepisów prawa procesowego Sąd stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji, w pkt 2 na zasadzie art. 152 p.p.s.a.