Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 50/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 października 2019 r., sygn. akt III SA/Po 620/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2019 r., nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 2 października 2019 r., sygn. akt III SA/Po 620/19, odrzucił skargę P. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z [...] czerwca 2019 r. w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w związku z wniesieniem przez skarżącego skargi na ww. postanowienie DIAS w Poznaniu, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III WSA w Poznaniu z dnia 30 sierpnia 2019 r. wezwano stronę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to prawidłowo doręczono w dniu 5 września 2019 r. (k. 20 akt sądowych), zatem termin do wykonania wezwania upływał z końcem 12 września 2019 r. Pismem z 13 września 2019 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.

Zdaniem WSA, skoro skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi w terminie wynikającym z wezwania, ani nie złożył – w tym terminie – wniosku o przyznanie prawa pomocy, to skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).

Zażalenie na to postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie. Wskazał, że złożył w tej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie do zdania drugiego powołanego przepisu, w takim przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni do dnia doręczenia wezwania. Stosowanie do § 3 art. 220 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W rozpoznawanej sprawie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, jednak po upływie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wobec tego, jak słusznie stwierdził Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu, fakt ten nie miał wpływu na bieg terminu do opłacenia skargi. Podobnie bez znaczenia dla tej sprawy miało złożenie przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Jak wynika z akt sprawy, skarżący nie uiścił wpisu od skargi w wymaganym terminie, nie zaskarżył zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu ani też nie złożył wniosku przyznanie prawa pomocy – w terminie wynikającym z wezwania z 30 sierpnia 2019 r. Ponadto, w sprawie nie jest kwestionowane, że skuteczne doręczenie wezwania nastąpiło 5 września 2019 r., zaś skarżący – do 12 września 2019 r. – nie dokonał żadnej z ww. czynności, która mogłaby spowodować, że upływ 7-dniowego terminu nie skutkowałby rygorem określonym w wezwaniu, tj. odrzuceniem skargi.

Zdaniem NSA, w tych okolicznościach należało uznać, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.