Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 307/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-08-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 oraz art. 4 ust. 1
journal: Dz.U. 2014 poz 849
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska- Gwiazda, Sędzia WSA Artur Kot (sprawozdawca), Protokolant Specjalista Mariola Pronobis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2019 r. w Radomiu sprawy ze skargi T. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podatku od nieruchomości za 2016 rok oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. Decyzją z [...] lutego 2019 r., po rozpatrzeniu odwołania T. G. (dalej: "skarżący") Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej: "Kolegium", "SKO" lub "organ odwoławczy") utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy G. (dalej: "organ I instancji" lub "Wójt") z [...] grudnia 2018 r. Przedmiotem tych decyzji było ustalenie skarżącemu zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2016 r. Jako podstawę prawną decyzji Kolegium wskazało art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.; dalej: "Op"), a także przepisy art. 2 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 oraz art. 4 ust. 1 ustawy z 12 stycznia 1991 r.

o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 849; dalej: "upol"). Powołało się także na uchwałę Rady Gminy G. (dalej: "RG") Nr X.67.2015 z 29 października 2015 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości na 2016 r. (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2015 r. poz. 9161).

2. Stan faktyczny i przebieg postępowania podatkowego.

2.1. Decyzją z [...] grudnia 2018 r., Wójt ustalił skarżącemu zobowiązanie (450 zł) w podatku od nieruchomości za 2016 r. od terenów mieszkaniowych o pow. 1.500 m2 (budynek mieszkalny o pow. 27 m2 podlegał zwolnieniu od podatku). Wskazał przy tym, że wysokość podatku od nieruchomości za 2016 r. ustalił na podstawie danych zawartych w zawiadomieniu o zmianach dokonanych w związku z przeprowadzoną

i zakończoną w 2014 r. modernizacją ewidencji gruntów i budynków, uwzględniającą zmianę powierzchni terenów mieszkaniowych (z 700 m2 na 1500 m2).

2.2. W odwołaniu od tej decyzji Wójta skarżący podniósł, że nie posiada wskazanego przez Wójta rodzaju nieruchomości "tereny mieszkaniowe", podlegającego opodatkowaniu. Oświadczył, że jest właścicielem nieruchomości ogrodzonej, położonej w miejscowości B. przy ul. W. nr [...], zabudowanej budynkiem mieszkalnym, zamieszkiwanym od 1948 r. Zdaniem skarżącego w skład nieruchomości stanowiącej jego własność nie wchodzą grunty, tylko przydomowe podwórko i ogródek. Oświadczył nadto, że nie prowadzi żadnej działalności pożytku publicznego.

2.3. Utrzymując w mocy decyzję Wójta, Kolegium przedstawiło dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie oraz jej ramy prawne. Wskazało, że z treści zawiadomienia Starosty K., które wpłynęło do organu 13 kwietnia 2016 r. wynika, że na skutek modernizacji gruntów z dniem 6 listopada 2014 r. działka nr [...]

o pow. 0,15 ha, której właścicielem jest skarżący, stanowi po zmianie tereny mieszkaniowe (B). Przed zmianą były to grunty orne RVI, o pow. 0,08 ha i tereny mieszkaniowe, o pow. 0,07 ha. Zatem po modernizacji, zgodnie z danymi zawartymi

w ewidencji gruntów i budynków, od 6 listopada 2014 r. nieruchomość gruntowa została w całości (1500 m2) sklasyfikowana jako tereny mieszkaniowe, symbol B. Zmiana wynikająca z modernizacji gruntów i budynków oznacza, że grunty oznaczone symbolem B (tereny mieszkaniowe) o pow. 1.500 m2 podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawek określonych uchwałą Rady Gminy G. Nr [...] z 29 października 2015 r. Prawidłowo zatem Wójt określił skarżącemu wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości ([...] zł).

Jednocześnie SKO wyjaśniło, że pojęcie terenów mieszkaniowych zostało określone w załączniku Nr 6 poz. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. (Dz. U. z 2016 r., poz.1034) w sprawie ewidencji gruntów i budynków, do których zalicza się m.in. urządzenia funkcjonalnie związane z budynkami mieszkalnymi, w tym podwórza, dojazdy, przejścia itp., a także ogródki przydomowe. Charakter posiadanych przez skarżącego gruntów spełnia zatem wymogi przewidziane dla terenów mieszkaniowych. Tym samym zarzuty odwołania Kolegium w całości uznało za chybione. Zauważyło przy tym, że skarżący nie zakwestionował zarówno przyjętej do opodatkowania powierzchni przedmiotowych gruntów, jak też ich rodzaju (przydomowe podwórko i ogródek), które w świetle powołanych przepisów stanowią tereny mieszkaniowe.

3. Postępowanie sądowe.

3.1. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: "Sąd") skarżący oświadczył, że nie posiada podlegających opodatkowaniu "gruntów mieszkaniowych", których powierzchnia została przyjęta w realiach niniejszej sprawy

za podstawę opodatkowania. Jednocześnie skarżący wystąpił z wnioskiem o dogłębne wyjaśnienie jego niezakończonej sprawy dotyczącej wymiaru podatku od nieruchomości za 2013 r.

3.2. Odpowiadając na skargę, Kolegium wniosło o jej oddalenie. Podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko i związaną z nim argumentację. Zarzuty skargi uznało za chybione.

4. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

4.1. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, a także postępowania poprzedzającego jej wydanie, działając przy tym z urzędu na podstawie art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: "uppsa"), Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy podatkowe orzekające w sprawie przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie dopatrzył się także naruszenia przez organy podatkowe przepisów prawa materialnego. Nie wystąpiły zatem podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie przepisów art. 145 § 1 uppsa.

4.2. Na proces stosowania prawa składa się szereg etapów i elementów. I tak, w pierwszej kolejności organ stosujący prawo powinien zidentyfikować odpowiednią normę prawa materialnego, której zastosowanie może wchodzić w rachubę odnośnie rozpatrywanej sprawy. Następnie poprzez dokonanie wykładni tej normy, winien zrekonstruować jej treść i w oparciu o wynikające stąd wnioski, stwierdzić ustalenie, jakich faktów jest konieczne z punktu widzenia zastosowania tej normy. Ustalenie tych faktów winno nastąpić według reguł prawa procesowego, a zwłaszcza tych reguł, które dotyczą postępowania dowodowego. Końcowym etapem jest dokonanie subsumcji, czyli przyporządkowanie ustalonego stanu faktycznego do hipotezy normy prawa materialnego. Rolą Sądu pierwszej instancji jest zaś kontrola prawidłowości tego działania, z uwzględnieniem przepisów art. 134 i art. 145 uppsa.

4.3. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem sporu jest decyzja SKO ustalająca skarżącemu zobowiązanie w podatku od nieruchomości na 2016 r. ([...] zł). Istota sporu dotyczy zaś zasadności przyjęcia do podstawy opodatkowania danych wynikających

z ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez właściwego starostę, w związku

z zawiadomieniem tego organu o modernizacji gruntów z dniem 6 listopada 2014 r.

Na tej podstawie opodatkowaniu podlegało 1.500 m2 gruntów sklasyfikowanych jako tereny zabudowy mieszkaniowej (symbol B), zgodnie z ww. zmianami, według stawki przewidzianej dla "gruntów pozostałych", zgodnie z § 1 pkt 1 lit. c) ww. uchwały Rady Gminy G. z 29 października 2015 r. [...] (czyli 0,30 zł za 1 m2). Zobowiązanie z tytułu podatku od nieruchomości zostało zatem prawidłowo określone skarżącemu na kwotę [...] zł. Budynek mieszkalny o pow. 27 m2 korzystał bowiem

ze zwolnienia podatkowego (okoliczność bezsporna).

5.1. Skarżący konsekwentnie podważa działania i rozstrzygnięcia organów podatkowych utrzymując, że nie posiada żadnych "terenów mieszkaniowych" podlegających opodatkowaniu. Wskazuje nadto, że jego nieruchomość to podwórko

i ogródek. Nie kwestionuje natomiast powierzchni gruntów przyjętej do opodatkowania. Nie stawia przy tym konkretnych zarzutów dotyczących naruszenia przepisów postępowania podatkowego lub (i) prawa materialnego.

Spór dotyczy zatem wyłącznie zasadności opodatkowania całej nieruchomości gruntowej o powierzchni 1.500 m2 położonej w miejscowości B. przy ulicy W. (nr działki [...]).

5.2. Zdaniem Sądu, rację w sporze przyznać należy Kolegium. Przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie podatkowe odpowiada zaś zasadom ogólnym przewidzianymi w Ordynacji podatkowej. Organy podatkowe zebrały materiał dowodowy niezbędny do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, zgodnie z art. 122 oraz art. 187 § 1 Op, a jego ocena została dokonana przez SKO w zgodzie z art. 191 Op. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest zrozumiałe i zasadniczo odpowiada dyspozycjom przepisów art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Op.

Za podstawę wymiaru podatku, w świetle treści art. 21 ust. 1 upkig, w odniesieniu do nieruchomości gruntowej będącej w posiadaniu skarżącego (1.500 m2) Kolegium zasadnie przyjęło dane wynikające z rejestru gruntów, uwzględniając bezsporną okoliczność dotyczącą aktualizacji (6 listopada 2014 r.) tych danych dotyczących tej zabudowanej nieruchomości oznaczonej nr ewid. [...], wynikające z ewidencji gruntów

i budynków prowadzonej przez Starostę K.. W wyniku dokonanej modernizacji nastąpiła zmiana powierzchni terenów mieszkaniowych, która wzbudza niezadowolenie skarżącego, z powierzchni 700 m2 na 1.500 m2.

5.3. Zgodnie z art. 2 ust. 1 upol, opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają między innymi grunty. Podatnikami podatku od nieruchomości w myśl art. 3 ust. 1 upol są zaś osoby fizyczne (...) będące właścicielami nieruchomości, czyli także gruntów. Podstawa opodatkowania wynika z art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2 upol. Stawki podatku od nieruchomości na lata 2016 – 2018 zostały zaś określone uchwałą Rady Gminy

w G. Nr [...] z 29 października 2015 r. (Dz. Urz. Woj. Mazowieckiego

z 2015 r., poz. 9161) w sprawie określania wysokości stawek podatku od nieruchomości w 2016 r.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 upgik, podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Dane te mają decydujące znaczenie dla wymiaru podatków lokalnych i mają walor dokumentu urzędowego. Danych tych nie może zmieniać organ podatkowy (por. wyrok WSA

w Warszawie z 14 stycznia 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 2391/14, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 stycznia 2015 r., sygn. akt II FSK 3109/12; wyrok WSA

w Gdańsku z 23 kwietnia 2014 r., I SA/Gd 166/14; wyroki dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, adres: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: "CBOSA"). Sąd, w składzie orzekającym w niniejsze sprawie, podziela poglądy prawne wyrażone w tych wyrokach.

5.4. W realiach niniejszej sprawy organy podatkowe prawidłowo ustaliły zatem skarżącemu wysokość podatku od nieruchomości w kwocie [...] zł na 2016 r., przyjmując powierzchnię gruntu do jego wymiaru na podstawie danych wynikających

z ewidencji gruntów, uwzględniając jej stan po zmianach (modernizacji) dokonanych 6 listopada 2014 r. przez Starostę K.. W aktach sprawy znajdują się stosowne dowody (wypisy z ewidencji gruntów, zawiadomienie o zmianach, uchwały). Organy podatkowe orzekające w sprawie uwzględniły w całości dane wynikające z tych dowodów. Prawidłowo ustaliły stan faktyczny rozpoznawanej sprawy. Nie naruszyły zatem prawa ustalając skarżącemu zobowiązanie z tytułu podatku od nieruchomości

w kwocie [...] zł na 2016 r.

6. Skarga, której zarzuty nie zostały wprost wyartykułowane, nie zasługiwała zatem na uwzględnienie. Chybiona jest przy tym argumentacja skarżącego jakoby nie był on w 2016 r. właścicielem "terenów mieszkaniowych", gdyż zgodnie z dokonaną 6 listopada 2014 r. zmianą (modernizacją gruntów), o której mowa w zawiadomieniu Starosty K. skarżący jest właścicielem działki nr [...] położonej w m. B.

o pow. 1.500 m2, sklasyfikowanej jako tereny mieszkaniowe symbolem "B", zabudowanej budynkiem mieszkalnym o powierzchni 27 m2 .

Kolegium trafnie wskazało zaś, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 upol, przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości są grunty (między innymi). Stosownie

do art. 2 ust. 2 upol opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości (w brzmieniu obowiązującym w 2016 r.) nie podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów

i budynków (art. 1a ust. 3 upol) jako: użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione

na użytkach rolnych lub lasy z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Grunt skarżącego sklasyfikowany jako "tereny mieszkaniowe B" nie jest użytkiem rolnym ani lasem, zatem prawidłowo organ I instancji opodatkował go podatkiem od nieruchomości. Użyte w ewidencji gruntów określenie: "tereny mieszkaniowe" zawiera się nadto w pojęciu "pozostałe grunty" wynikającym z przepisów o podatku od nieruchomości. Dlatego grunty określone jako "tereny mieszkaniowe" podlegają co do zasady opodatkowaniu według stawki przewidzianej dla "pozostałych gruntów". Uchwała Rady Gminy G. z 29 października 2015 r. nie przewiduje zwolnienia od podatku lub obniżenia stawki podatkowej dla "terenów mieszkaniowych". Zwolnienie podatkowe dotyczy tylko budynków mieszkalnych. Skoro dokonując wymiaru zobowiązania podatkowego organy podatkowe uwzględniły zmiany w ewidencji gruntów i budynków to znaczy, że działały w zgodzie z przepisami art. 6 ust. 3 upol oraz art. 21 ust. 1 upgik.

Pojęcie terenów mieszkaniowych zostało określone w załączniku Nr 6 poz. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. (Dz. U. z 2016 r., poz.1034) w sprawie ewidencji gruntów i budynków, do których zalicza się m.in. urządzenia funkcjonalnie związane z budynkami mieszkalnymi, w tym podwórza, dojazdy, przejścia itp., a także ogródki przydomowe. Trafnie Kolegium przyjęło zatem, że charakter posiadanych przez skarżącego gruntów spełnia wymogi przewidziane dla terenów mieszkaniowych. Zdaniem Sądu, skargę należało zatem uznać za niezasadną, a zarzuty (wątpliwości) skarżącego okazały się bezpodstawne.

7. Sąd, w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, podziela te poglądy prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, w świetle których organy podatkowe są zobowiązane do uwzględnienia w postępowaniu podatkowym danych zawartych w ewidencji gruntów i nie są uprawnione do weryfikowania klasyfikacji wskazanej w tej ewidencji, zgodnie z art. 21 ustawy z 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.). Jeżeli jednak podatnik wykaże w postępowaniu podatkowym w trybie art. 194 § 3 Op, że wbrew wskazanym w stosownej procedurze administracyjnej przesłankom do zmiany klasyfikacji w ewidencji, tak aby była ona zgodna ze stanem rzeczywistym, organy ewidencyjne nie dokonały właściwej zmiany, to organy podatkowe muszą taką okoliczność zweryfikować na zasadzie art. 122 Op (zob. wyrok NSA z 11 lipca 2012 r., II FSK 2632/10; ONSAiWSA 2013/5/85).

W realiach niniejszej sprawy skarżący nie przedstawił jednak żadnej argumentacji faktycznej lub (i) prawnej, która mogłaby świadczyć o tym, że zaskarżona do Sądu decyzja została wydana przez Kolegium z naruszeniem przepisów postępowania lub (i) prawa materialnego w stopniu powodującym konieczność jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Skarżący w szczególności nie wskazał żadnych okoliczności, które mogłyby świadczyć o wadliwości ustaleń faktycznych dokonanych przez organy orzekające w niniejszej sprawie.

8. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 151 uppsa, Sąd orzekł, jak w sentencji niniejszego wyroku, czyli oddalił skargę.