Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 59/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2009-10-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86, art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, Wydział I w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 12 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy za skargi K. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2006r. wskutek wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku postanawia: odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Skarżący K. N. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2006r.

Wobec wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 10 marca 2009r. zwolnił skarżącego od kosztów sądowych w całości, a następnie postanowieniem z dnia 24 czerwca 2009r. skarżącemu przyznano prawo pomocy również w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego. Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła doradcę podatkowego K. P. jako pełnomocnika skarżącego w tej sprawie. Pełnomocnik stawił się wraz ze skarżącym na rozprawie w dniu 18 września 2009r. oraz przedłożył do akt pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego o treści: "upoważniam doradcę podatkowego mgr K. P. (...) prowadzącego kancelarię prawno – podatkową w Opolu (...) do reprezentowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu m.in. w sprawie sygn. akt I SA/Op 59/09." WSA w Opolu wyrokiem z dnia 18 września 2009r. oddalił skargę oraz przyznał pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Jak wynika z treści protokołu rozprawy Przewodniczący pouczył obecnych przy ogłoszeniu wyroku w tym pełnomocnika skarżącego o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej.

W dniu 29 września 2009r. wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem; dołączono również spóźniony wniosek w tym przedmiocie. Pełnomocnik podał, że przyczyną uchybienia terminu był brak możliwości złożenia wniosku z powodu jego choroby w okresie od 21.09.2009r. do 26.09.2009r. na dowód czego przedłożył zaświadczenie lekarskie na druku ZUS ZLA. Z zaświadczenia tego wynika, że był on niezdolny do pracy w powyższym okresie, a nadto, że mimo niezdolności do pracy chory mógł chodzić.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Warunki przywrócenia terminu do dokonania spóźnionej czynności regulują przepisy art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 39 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej: P.p.s.a.].

Zasadą jest, że czynność podjęta przez stronę po terminie jest bezskuteczna – art. 85 P.p.s.a. Aby przywrócić termin do dokonania spóźnionej czynności łącznie muszą wystąpić przesłanki określone w zacytowanych przepisach, a to: musi zostać złożony wniosek o przywrócenie terminu, termin na złożenie wniosku wynosi 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, spóźnienie musi negatywnie rzutować na sytuację prawną strony, we wniosku należy uprawdopodobnić, że spóźnienie nie było zawinione, wraz z wnioskiem należy dopełnić spóźnionej czynności. Wszystkie te przesłanki muszą zostać spełnione łącznie. Taka sytuacja nie wystąpiła w niniejszej sprawie.

Skarżący w sprawie działał za pośrednictwem pełnomocnika – doradcy podatkowego. Z treści pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego wynika, że mamy do czynienia z pełnomocnictwem upoważniającym reprezentacji w konkretnej sprawie gdyż oznaczono jej sygnaturę I SA/Op 59/09 więc jest to sytuacja, o której mowa w art. 36 pkt 2 p.p.s.a. Z przepisu art. 39 p.p.s.a wynika, że pełnomocnictwo do prowadzenia poszczególnej sprawy (tak jak tutaj) obejmuje z mocy samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu oraz innych działań wymienionych w pkt 1 – 4 art. 39. p.p.s.a. Czas trwania takiego pełnomocnictwa pokrywa się z okresem prowadzenia sprawy aż do jej prawomocnego zakończenia. Oznacza, to że w tej sprawie pełnomocnik był umocowany do działania również po wyroku WSA w Opolu, w tym także do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

W związku z tym, że WSA w Opolu wyrokiem z dnia 18 września 2009r. skargę oddalił, toteż wobec treści art. 141 §2 p.p.s.a. uzasadnienie tego wyroku mogło być sporządzone wyłącznie na wniosek. Termin do złożenia wniosku w tym przedmiocie jest siedmiodniowy, a zatem w tej sprawie rozpoczął on bieg od 19 września 2009r. i zakończył w dniu 25 września 2009r. Natomiast pełnomocnik skarżącego wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku złożył w dniu 29 września 2009r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Do wniosku dołączono zaświadczenie lekarskie na druku ZUS ZLA dokumentujące chorobę pełnomocnika w okresie od 21 września 2009r. do 26 września 2009r.

Spełniona została zatem przesłanka dokonania spóźnionej czynności w terminie 7 dni od ustania przeszkody będącej przyczyną spóźnienia. Dopełniono również pozostałych wymogów wniosku. Jednak w ocenie Sądu nie można uznać, że spóźnienie w dokonaniu tej czynności było niezawinione.

Dokonanie oceny wystąpienia tej przesłanki musi nastąpić na podstawie wszystkich okoliczności konkretnej sprawy i z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można i należy wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. Jeżeli przy dokonywaniu określonych czynności procesowych strona korzystała z pomocy pełnomocnika, to przy tej ocenie należy uwzględnić obiektywny miernik należytej staranności, jakiej można wymagać od pełnomocnika procesowego dbającego należycie o interesy mocodawcy (tak NSA w postanowieniu z 25 sierpnia 2009r. w sprawie sygn. akt II GZ 182/09). Co więcej, przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie to nastąpiło wskutek przeszkody, której nie można było usunąć przy użyciu możliwych do podjęcia – w danych warunkach – działań.

Zwrócić należy uwagę, że nie każda choroba jest przeszkodą do dokonywania określonej czynności procesowej. Za taką przeszkodę uznaje się z reguły chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Jednakże nawet tzw. zwolnienie lekarskie od pracy nie jest zawsze potwierdzeniem braku winy w uchybieniu terminu, bowiem nie wyklucza ono możliwości dokonywania czynności procesowej czy to osobiście, czy to poprzez wyręczenie się inną osobą.

Przyjmując, zatem obiektywny miernik staranności, uznać należy, że to rolą pełnomocnika skarżącego - doradcy podatkowego było takie zorganizowanie pracy swojej kancelarii aby należycie zabezpieczyć interesy mocodawców również na czas choroby pełnomocnika. Chodzi tu o odpowiedzialność za prawidłowy przebieg postępowania sądowego. Stąd w sytuacji, gdy pełnomocnik nie dołożył należytej staranności w tym zakresie, to nie można uznać, że uchybił terminowi z przyczyn od siebie niezależnych.

Poza tym, jak wynika z treści zaświadczenia lekarskiego o niezdolności pełnomocnika do pracy, chory w czasie zwolnienia mógł chodzić. W związku z tym, nie kwestionując dolegliwości stwierdzonych przez lekarza, będących podstawą wydania zaświadczenia, z jego treści jednoznacznie wynika, że chory mógł chodzić, a zatem mógł również nadać na poczcie przesyłkę zawierającą wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku bądź osobiście bądź przez wybrane przez siebie osoby, którymi w tej czynności technicznej mógł się wyręczyć.

Do tego wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie jest pismem na tyle skomplikowanym, aby nie można go było sporządzić w warunkach choroby, która nie ma charakteru obłożnego.

Mając zatem na względzie konieczność zachowania obiektywnego miernika staranności, wymaganego od zawodowego pełnomocnika reprezentującego mocodawcę przed sądem, jak również charakter wskazanych przez niego przyczyn uchybienia terminowi (brak obłożnej choroby) Sąd uznał, że okoliczności sprawy nie dowiodły aby opóźnienie w dokonaniu czynności było przez niego niezawinione. Z tych przyczyn na podstawie art. 86 i art. 87 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.