Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 257/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-04-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 93 ust. 1, art. 92 ust. 1 pkt 2, art. 92 ust. 4
journal: Dz.U. 2007 nr 125 poz 874
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 1985 nr 370 poz 8 art. 15
law: Rozporządzenie Rady (EWG) Nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Andrzej Czarnecki po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej S. K. i A. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lutego 2011 r. oddalającego skargę S. K. i A. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia odrzucić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 1 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. K. i A. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2009 r. w przedmiocie kary pieniężnej.

Pismem z dnia 27 lutego 2008 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik skarżących zwrócił się o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Zgodnie z jego wnioskiem odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i sposobie wnoszenia skargi kasacyjnej został pełnomocnikowi skarżących doręczony 3 marca 2011 r.

Pismem z dnia 7 marca 2011 r., pełnomocnik skarżących poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny oraz swych mocodawców o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej.

Pismem z dnia 4 kwietnia 2011 r., skarżący samodzielnie złożyli skargę kasacyjną od ww. orzeczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2000 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) skargę kasacyjną obligatoryjnie sporządza adwokat lub radca prawny. Paragrafy 2 i 3 przywołanego wyżej artykułu przewidują, iż skargę kasacyjną sporządzić może również: sędzia, prokurator, notariusz, profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, doradca podatkowy (w sprawach obowiązków podatkowych), rzecznik patentowy (w sprawach własności przemysłowej).

Ustawodawca, stwarzając stronom możliwość kwestionowania orzeczeń sądów administracyjnych I instancji, zastrzegł zatem tzw. przymus adwokacki. Oznacza to, iż środek odwoławczy od rozstrzygnięcia Sądu I instancji musi być sporządzony przez podmiot fachowy, co ma zapewnić niezbędny poziom profesjonalizmu zarzutów. Wbrew powyższemu skarga kasacyjna została przez skarżących sporządzona osobiście. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż nie spełnia ona wymogu określonego we wskazanym przepisie i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r. sygn. akt FSK 3/04).

Stwierdzić należy, iż niewątpliwie skarga kasacyjna, tym samym obarczona jest błędem, który nie podlega uzupełnieniu a jednocześnie uzasadnia jej odrzucenie.

Zgodnie z treścią art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji