Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 1053/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2016-12-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 27 ust. 1pkt 1, art. 35 ust. 1
journal: Dz.U. 2015 poz 349
law: Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz  Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020
article: par. 7, par. 10 ust. 2 i 3
journal: Dz.U. 2015 poz 1414
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz  wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji  związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w  oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, Sędziowie SO del. do WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz,, WSA Jacek Pruszyński (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi P. S. na informację Samorządu Województwa P. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach programu operacyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] marca 2016 r. Powiat S. (dalej Skarżący), złożył wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania 7.2.1 "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego PROW na lata 2014-202O.

W związku ze stwierdzonymi brakami wniosku, Samorząd Województwa P., wykonujący zadania delegowane Instytucji Zarządzającej w zakresie ww. działania, pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. wezwał do uzupełnienia braków wniosku w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, m.in. dostarczenia zaświadczenia wystawionego przez wójta/burmistrza o liczbie mieszkańców miejscowości, w której będzie realizowana operacja (pkt 9).

W dniu [...] maja 2016 r. do organu wpłynęło pismo wnioskodawcy wraz z załącznikami, stanowiące uzupełnienie wniosku, nie zawierające jednak zaświadczenia dotyczącego liczby mieszkańców zameldowanych na pobyt stały lub czasowy w miejscowości C., wpisanej w formularz wniosku o przyznanie pomocy w część III punkt 3 lit. A.

W dniu [...] czerwca 2016 r., po upływie wyznaczonego terminu, Skarżący złożył wraz z pismem przewodnim zaświadczenie dot. liczby mieszkańców miejscowości C., wyjaśniając, że w złożonych dokumentach stanowiących uzupełnienie wniosku o przyznanie pomocy popełniono oczywistą omyłkę polegającą na nieprzedłużeniu ww. zaświadczenia.

W dniu [...] lipca 2016 r. Samorząd Województwa P. pismem zawiadomił wnioskodawcę o odmowie przyznania pomocy na realizację operacji pod nazwą: "Przebudowa drogi powiatowej Nr [...] na odcinku od mostu przez rzekę S. do skrzyżowania z drogą nr [...] na terenie Gminy N. w Powiecie S." z powodu nieuzupełnienia braków wniosku w wymaganym zakresie.

Skarżący złożył w dniu [...] lipca 2016 r. do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, na które Samorząd Województwa udzielił odpowiedzi pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r., w którym podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.

Powiat S. wniósł skargę na rozstrzygnięcie Samorządu Województwa P. zarzucając naruszenie:

1. przepisów postępowania:

1) polegające na błędnej wykładni art. 4 rozporządzenia Komisji (UE) 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz wzajemne zasady zgodności (Dz. Urz. UE L 227/69 z dnia 31 lipca 2014 r., zwane dalej "rozporządzeniem Komisji (UE) 809/2014") oraz na błędnej wykładni § 10 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. poz. 1414, zwanego dalej "rozporządzeniem"), to jest na przyjęciu, że podmiot ubiegający się o pomoc, mimo że brak (oczywisty błąd) w jego wniosku mógł być bezpośrednio zidentyfikowany w wyniku sprawdzenia informacji zawartych w złożonych przez niego dokumentach i mimo działania w dobrej wierze - nie mógł skutecznie wniosku uzupełnić "w dowolnym czasie po jego złożeniu", to jest, jak w niniejszej sprawie - w dniu [...] czerwca 2016 r., a więc jeszcze przed rozpatrzeniem wniosku,

2) polegające na błędnym zastosowaniu § 10 ust. 3 rozporządzenia, to jest na przyjęciu, że podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy w dniu [...] czerwca 2016 r. nieskutecznie uzupełnił złożony wniosek,

3) polegające na błędnym zastosowaniu art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 PROW (Dz.U. z 2015 r. poz. 1414, zwanej dalej "ustawą o PROW"), to jest rozpatrzeniu materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie z pominięciem istotnej okoliczności - złożenia przez Powiat S. w dniu [...] czerwca 2016 r. skutecznego uzupełnienia wniosku usuwającego jego braki stwierdzone w piśmie w sprawie o przyznanie pomocy z dnia [...] kwietnia 2016 r.,

4) polegające na błędnym zastosowaniu art. 35 ust. 1 ustawy o PROW, to jest niepodaniu w piśmie informującym o nieudzieleniu wnioskowanej pomocy w sposób wyczerpujący i precyzyjny przyczyn odmowy jej udzielenia;

2. przepisów prawa materialnego - polegające na błędnej wykładni:

1) przepisów definiujących pojęcie "miejscowości" i "jednostki osadniczej" - pominięcie przy tej wykładni przepisów art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy o PROW w związku z art. 2 pkt 1 i pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 2003 r. o urzędowych nazwach miejscowości i obiektów fizjograficznych (Dz. U. Nr 166, poz. 1612 ze zm.), zawierających ustawową definicję tych pojęć, a przyjęcie tylko pośredniej definicji pojęcia "miejscowości" zawartej w § 7 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2015 r., poz. 542 ze zm.),

2) przepisów § 11 ust. 1-5 rozporządzenia - pominięcie przy rozpatrywaniu wniosku Powiatu S. faktu, że kryterium liczby ludności, która uzyska dostęp do sieci drogowej jest wyłącznie kryterium dodatkowym, branym przy ocenie wniosków pod uwagę dopiero w sytuacji, kiedy mają one jednakową liczbę punktów,

- skutkujące w swym następstwie błędnym zastosowaniem art. 14 ust. 1 w związku z art. 27 ust. 1 pkt 1 i art. 35 ust. 1 ustawy o PROW, to jest nieprzyznaniem Powiatowi S. wnioskowanej pomocy, pomimo spełnienia wszystkich warunków do jej przyznania w ramach przedmiotowego działania i poddziałania,

Wskazując na powyższe zarzuty pełnomocnik Skarżącego wniósł o uchylenie w całości względnie stwierdzenie bezskuteczności rozstrzygnięcia/czynności organu administracji odmawiającego przyznania wnioskowanej pomocy, uzewnętrznionego w piśmie z dnia [...] lipca 2016 r., przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi oraz zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów zastępstwa procesowego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, odnosząc się także do zarzutów skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W podnoszonych zarzutach Skarżący kwestionuje przede wszystkim konieczność dostarczania zaświadczenia potwierdzającego ilość mieszkańców miejscowości C., ewentualnie nieuwzględnienie przez organ przedłożenia brakującego zaświadczenia na skutek "wezwania" organu dokonanego w rozmowie telefonicznej, bądź korekty w trybie art. 4 rozporządzenia Komisji (UE) 809/2014.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że zasady i tryb przyznawania pomocy w ramach przedmiotowego działania 7.2.1 "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" zostały uregulowane w szczególności w ustawie o PROW, rozporządzeniu, jak też Książce Procedur Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 Obsługa wniosku o przyznanie pomocy w ramach działania: 7 "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich" PROW na lata 2014-2020 KP-611-349-ARiMR/l/z. Elementem procedury przyjętej przez Zarząd Województwa do uchwałą Nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. jest również Wniosek o przyznanie pomocy wraz z Instrukcją wypełniania wniosku o przyznanie pomocy na operacje typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii".

Zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 rozporządzenia wniosek o przyznanie pomocy zawiera dane niezbędne do jej przyznania, w szczególności opis planowanej operacji, przy czym wnioskodawca jest zobowiązany do dołączenia dokumentów niezbędnych do ustalenia spełnienia warunków przyznania pomocy albo ich kopii, których wykaz zawiera formularz wniosku o przyznanie pomocy.

Uwzględniając okoliczności niniejszej sprawy należy wskazać, że w formularzu Wniosku w części III. Opis planowanej inwestycji w pkt 3 zawarto Miejsce realizacji operacji. W Instrukcji wypełnienia wniosku do części III wniosku odnośnie pkt 3 Miejsce realizacji operacji wskazano, że należy w pola te wpisać dane dotyczące miejsca realizacji operacji i jeśli operacja realizowana jest w kilku miejscowościach, to należy wymienić nazwy tych miejscowości, wpisując je kolejno odpowiednio w pola A, B, C. Dalej, jak precyzuje Instrukcja, w polu 3.5. TERYT należy podać 7 cyfrowe oznaczenie dotyczące numeru miejscowości ustalonego na podstawie Krajowego Rejestru Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju (TERYT), następnie w polu 3.8. Ulica/oznaczenie działki należy wpisać nazwę ulicy lub ulic (o ile operacja jest realizowana na nieruchomości oznaczonej nazwą ulicy) lub numer działki ewidencyjnej wraz z numerem obrębu geodezyjnego - na których będzie realizowana operacja.

Powyższe zapisy nie budzą wątpliwości interpretacyjnych. Jak trafnie podnosi organ, związek pomiędzy określeniem "miejscowość" z pola A, B, C pkt 3.4. Miejscowość, a objaśnieniem do pkt 3.8. zawartym w Instrukcji, nakazującym wpisanie numeru działki ewidencyjnej z numerem obrębu, na której jest realizowana operacja koresponduje z brzmieniem § 7 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie z tym przepisem jednostka ewidencyjna dzieli się na obręby ewidencyjne, przy czym, na obszarach wiejskich obręb powinien obejmować obszar wsi oraz przyległe do tej jednostki osadniczej i z nią związane obiekty fizjograficzne. Powyższy zapis nie stoi w sprzeczności ze wskazywanymi w skardze definicjami miejscowości i jednostki osadniczej zawartymi w art. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 2003 r. o urzędowych nazwach miejscowości i obiektów fizjograficznych. Zapis ten precyzuje, że na obszarach wiejskich obręb powinien obejmować obszar wsi.

Z wyżej wymienioną rubrykami lit. A, B, C pkt 3.4. Miejscowość powiązana jest ściśle kolejna, opisana jako pkt 6. Charakterystyka operacji. W Instrukcji wypełniania wniosku do pkt 6.6. Liczba mieszkańców miejscowości, którym zapewniono dostęp do sieci drogowej wskazano, że należy podać liczbę mieszkańców miejscowości, w której będzie realizowana operacja, wg stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego ogłoszenie naboru wniosków (na podstawie danych ewidencji ludności prowadzonej przez właściwy urząd gminy/miasta). Liczba mieszkańców wpisana w tym polu powinna być zgodna z sumą liczb wykazanych w zaświadczeniach, wystawionych przez wójta/burmistrza, określających liczbę mieszkańców miejscowości, w której będzie realizowana operacja (zał. nr 1 do wniosku).

Zasadnym jest zatem stwierdzenie, że jeśli wnioskodawca wskaże w pkt 3. Miejsce realizacji operacji w pkt 3.4. Miejscowość nazwy miejscowości, w których realizowana jest operacja, to w konsekwencji jest także zobowiązany do podania liczby mieszkańców tych miejscowości w pkt 6.6. Liczba mieszkańców miejscowości, którym zapewniono dostęp do sieci drogowej oraz przedłożenia jako załącznika nr 1 do Wniosku zaświadczenia określającego liczbę mieszkańców miejscowości, w której będzie realizowana operacja. Jak stanowi § 7 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia, wniosek o przyznanie pomocy zawiera dane niezbędne do jej przyznania, a w szczególności informacje o dołączonych dokumentach, potwierdzających spełnienie warunków przyznania pomocy. Przywołane zapisy nie dają podstaw do odmiennej interpretacji.

W kontrolowanej sprawie Skarżący w pkt 3 wniosku w polu A pkt 3.4 oznaczonym Miejscowość wpisał C., w polu 3.8 oznaczył działkę podając jej numer - 812, zaś w polu B 3.4 – D., a w polu 3.8 – działki nr [...] jako oznaczenie miejsca realizacji operacji. W pkt 4. Obszar, na którym będzie realizowana operacja Skarżący zaznaczył gminę wiejską. Ani organ, ani Skarżący nie kwestionują prawidłowości wypełnienia tej części wniosku.

Następnie w pkt 6.6. Liczba mieszkańców miejscowości, którym zapewniono dostęp do sieci drogowej Skarżący wskazał 225 osób. Z załącznika nr 1 do Wniosku – zaświadczenia wystawionego przez Wójta Gminy N. wynika, że liczba ta odpowiadała jedynie mieszkańcom D., wskazanego obok wsi C. jako kolejne miejsce realizacji operacji. Tymczasem Skarżący złożył oświadczenie, że operację będzie realizował w miejscowościach C. i D., zobowiązany był zatem do podania liczby mieszkańców obu tych miejscowości. Z powyższego wynika, że Skarżący nie podał w pkt 6.6 liczby mieszkańców miejscowości C. oraz nie przedłożył zaświadczenia określającego liczbę mieszkańców tej miejscowości.

Organ odniósł się też do argumentacji Skarżącego, że w sytuacji gdy operacja nie przebiegałaby stricte przez wieś C., przebudowa istniejącej drogi nie poprawiłaby jakości życia mieszkańców tej właśnie miejscowości i nie zapewniłaby tym mieszkańcom dostępu do sieci drogowej. Wskazał, że z analizy znajdującej się w aktach sprawy mapy wynika, że odcinek modernizowanej drogi, który przebiega przez obręb C. jest dwukrotnie dłuższy aniżeli odcinek drogi przebiegający przez obręb D., ten pierwszy wynosi 1,650 metrów, drugi zaś już tylko 950 metrów, nic nie stoi na przeszkodzie, aby mieszkańcy C. dojechali drogą gorszej kategorii do drogi modernizowanej.

Na tej podstawie należy stwierdzić, że nie zasługują na uwzględnienie zarzuty dotyczące błędnej wykładni przepisów definiujących pojęcie miejscowości i jednostki osadniczej.

W związku ze stwierdzonymi brakami, Skarżący pismem z dnia 22 kwietnia 2016 r. został wezwany przez organ na podstawie § 10 ust. 2 rozporządzenia do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie pomocy, m.in. poprzez dostarczenie zaświadczenia o liczbie ludności dla każdej miejscowości, w której realizowana będzie operacja wyszczególnionej we wniosku. Wbrew zarzutom skargi w wezwaniu wyraźnie wskazano, że w przypadku, gdy operacje będzie realizowana w kilku miejscowościach, do wniosku powinno być dołączone stosowne zaświadczenie uwzględniające liczbę ludności każdej miejscowości (podkreślenie w wezwaniu), w której planowana jest realizacja operacji. Jednocześnie wskazano na konieczność ewentualnej poprawy danych w poz. III.6.6 wniosku o przyznanie pomocy. Trzeba zauważyć, że wezwanie do usunięcia braków zawierało pouczenie o treści § 10 ust. 3 rozporządzenia, z którego wynika, że jeżeli podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, pomimo wezwania, nie usunie w terminie braków, pomocy nie przyznaje się, o czym informuje się podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy w formie pisemnej, podając przyczyny nieprzyznania pomocy.

Skarżący w dniu [...] maja 2016 r., zachowując 14-dniowy termin, złożył uzupełnienie do wniosku, jednak nie przedłożył zaświadczenia o liczbie ludności dla miejscowości C., dokonując jedynie korekty liczby mieszkańców miejscowości D. Pismo Skarżącego nie zawierało jakichkolwiek wątpliwości, czy pytań dotyczących miejscowości C.

W związku powyższym, organ stosując normę zawartą w § 10 ust. 3 rozporządzenia w związku z art. 35 ust. 1 ustawy o PROW skarżonym pismem z dnia 7 lipca 2016 r. poinformował Skarżącego o odmowie przyznania pomocy ze względu na nieuzupełnienie wniosku we wskazanym zakresie. Rozstrzygnięcie to jest zgodne ze wskazanymi przepisami, odpowiada też wzorowi zawartemu w Książce procedur. Organ wyjaśnił w nim, że odmówił przyznania wnioskowanej pomocy, ponieważ Skarżący pomimo wezwania nie dostarczył wszystkich dokumentów wymaganych w piśmie z dnia [...] kwietnia 2016 r. W tej sytuacji organ był zobowiązany do zastosowania regulacji zawartej w § 10 ust. 3 rozporządzenia. W informacji z dnia 7 lipca 2016 r. zostały zatem przedstawione przyczyny odmowy przyznania wnioskowanej pomocy.

Nie ma podstaw do uznania za wezwanie do uzupełnienia wniosku rozmowy telefonicznej, pomiędzy zastępcą Dyrektora Departamentu Rozwoju Obszarów Wiejskich organu, a Dyrektorem Powiatowego Zarządu Dróg w S., która miała miejsce w dniu [...] czerwca 2016 r. W rozmowie tej przedstawicielka organu mogła jedynie poinformować o możliwości przedłożenia brakującego w dalszym ciągu zaświadczenia, co jednak będzie poddane analizie i ocenie w prowadzonym postępowaniu. Z przedłożonej przez Skarżącego notatki służbowej, jak też z wyjaśnień organu zawartych w odpowiedzi na skargę wynika, że rozmowa ta nie zawierała ani "wezwania", ani też "zobowiązania" względem Skarżącego do dostarczenia brakującego dokumentu. Niewątpliwie organ działając na podstawie przepisów i zatwierdzonej procedury może wzywać wnioskodawców do określonych czynności tylko w drodze pism proceduralnych. Nie istnieje żadna możliwość do podejmowania w tym zakresie jakichkolwiek wiążących czynności poprzez rozmowę telefoniczną. Skarżący dostarczając zatem w dniu [...] czerwca 2016 r. do akt spawy brakujące zaświadczenie działał na własne ryzyko, bowiem podjął te czynności już po upływie zakreślonego terminu i nie mogły być one uwzględnione jako skuteczne wykonanie wezwania z dnia [...] kwietnia 2016 r. skierowanego w trybie § 10 ust. 2 rozporządzenia.

Złożenie przez Skarżącego w dniu [...] czerwca 2016 r. brakującego zaświadczenia o liczbie ludności dla miejscowości C. oraz skorygowanie wniosku w pkt 6.6. Liczba mieszkańców miejscowości, którym zapewniono dostęp do sieci drogowej nie mogło być również uwzględnione przez organ jako dokonanie korekty , czy poprawek w trybie art. 4 rozporządzenia Komisji (UE) 809/2014. Zgodnie z tym przepisem wnioski o przyznanie pomocy, wnioski o wsparcie, wnioski o płatność i dokumenty uzupełniające złożone przez beneficjenta mogą zostać skorygowane i poprawione w dowolnym czasie po ich złożeniu w przypadku stwierdzenia oczywistych błędów uznanych przez właściwy organ na podstawie ogólnej oceny danego przypadku, pod warunkiem, że beneficjent działał w dobrej wierze, a właściwy organ może uznać oczywiste błędy tylko w przypadku, gdy mogą one być bezpośrednio zidentyfikowane w wyniku sprawdzenia informacji zawartych w dokumentach, o których mowa w akapicie pierwszym. Niewątpliwie przywołany przepis może być stosowany w wyjątkowych sytuacjach. Sprostowanie lub poprawa może dotyczyć jedynie oczywistych błędów uznanych przez właściwy organ na podstawie ogólnej oceny danego przypadku, które właściwy organ może uznać tylko w przypadku, gdy mogą one być bezpośrednio zidentyfikowane w wyniku sprawdzenia informacji zawartych w złożonych dokumentach. Dodatkowym warunkiem jest stwierdzenie, że beneficjent działał w dobrej wierze.

Należy zgodzić się z organem, że w przedmiotowej sprawie nie można mówić o oczywistym błędzie w rozumieniu art. 4 rozporządzenia Komisji (UE) 809/2014. Skarżący nie podał wniosku w pkt 6.6. Liczba mieszkańców miejscowości, którym zapewniono dostęp do sieci drogowej oraz nie przedłożył zaświadczenia o liczbie ludności dla miejscowości C., co więcej kwestionuje zasadność dostarczenia tego zaświadczenia. Nie można uznać za oczywisty błąd nieprzedłożenia wymaganego zaświadczenia, w sytuacji nieprzedstawienia także wymaganych danych, które miało ono obejmować. Tym bardziej nie można skutecznie twierdzić, że niespełnienie przez Skarżącego tych wymogów może być uznane za błąd oczywisty, że organ pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. wezwał Skarżącego do uzupełnienia brakującego dokumentu. Błąd został zatem Skarżącemu wskazany z wyznaczeniem terminu do jego uzupełnienia. Mimo tego strona braku tego nie uzupełniła. Zdaniem Sądu wyklucza to możliwość uzupełnienia tego braku już po wyznaczonym terminie, tym razem w trybie art. 4 rozporządzenia Komisji (UE) 809/2014. Nie była bowiem spełniona przesłanka, by sprostowanie lub poprawienie dotyczyło oczywistego błędu, a więc też takiego, który mógł być niedostrzeżony przez wnioskodawcę.

Za niemożliwością zastosowania trybu określonego w przywołanym przepisie przemawia jeszcze jeden argument. Przepis § 11 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że w trakcie rozpatrywania wniosków o przyznanie pomocy, dokonuje się ich oceny, przyznając planowanej operacji punkty według wymienionych w tym przepisie kryteriów wyboru. Zgodnie z ust. 5 powołanego § 11 rozporządzenia w przypadku operacji, które uzyskały taką samą liczbę punktów, o kolejności przyznania pomocy decyduje zapewnienie dostępu do sieci drogowej większej liczbie mieszkańców miejscowości, w których jest realizowana operacja, określonej na podstawie danych dostępnych w urzędzie gminy według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego ogłoszenie naboru wniosków o przyznanie pomocy. Stąd określenie ilości mieszkańców, którym zostanie zapewniony dostęp do sieci drogowej w sytuacji równej ilości punktów, w momencie zamknięcia listy operacji, staje się kryterium decydującym o tym, który z aplikujących podmiotów otrzyma pomoc finansową. Nieprawidłowe podanie danych w tym zakresie i nieprzedstawienie stosownych dokumentów nie może być kwalifikowane jako oczywisty błąd, który może zostać skorygowany i poprawiony w dowolnym czasie, dane te mogą mieć bowiem bezpośredni wpływ na wpływ na ocenę merytoryczną wniosku, a więc przyznanie lub nieprzyznanie wnioskowanej pomocy.

Skarżący nie mógł zatem skutecznie uzupełnić stwierdzonych braków wniosku o przyznanie pomocy na podstawie art. 4 rozporządzenia Komisji (UE) 809/2014.

Nie zasługują również na uwzględnienie zarzuty naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego zawartych w § 11 ust. 1- 5 rozporządzenia. Jak już wskazano powyżej, w świetle w § 11 ust. 5 rozporządzenia organ dokonujący rozpatrywania wniosków o przyznanie pomocy organ musi precyzyjnie ustalić, jakiej realnie ilości mieszkańców zostanie zapewniony dostęp do sieci drogowej w celu prawnego sporządzenia listy operacji. W sytuacji bowiem równej ilości punktów, w momencie zamknięcia listy operacji, wskazane w tym przepisie kryterium decyduje, który z podmiotów otrzyma pomoc finansową. Przywoływany przez Skarżącego art. 35 ust. 1 w związku z zasadą praworządności o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy o PROW, wyraża jedynie ogólną zasadę, że pomoc przyznawana jest wówczas, gdy aplikujący podmiot spełnił wszystkie kryteria wyboru, a jego wniosek jest kompletny, nie zawiera braków, gdyż dalsze procedowanie jest możliwe tylko z kompletnym wnioskiem.

Na zakończenie należy podkreślić, że postępowanie w sprawie o przyznanie pomocy jest postępowaniem konkursowym. Wynika z tego, że aplikujące o pomoc finansową podmioty muszą spełnić wszelkie wymagane przepisami prawa i procedurą wymagania, w tym wymagania formalne, które równie obowiązują każdy z tych podmiotów. Dopuszczenie możliwości uwzględnienia przez organ dostarczenia brakującego załącznika po upływie wyznaczonego 14 - dniowego terminu, a więc z naruszeniem § 10 ust. 3 rozporządzenia, jak też przy niespełnieniu przesłanek z art. 4 rozporządzenia Komisji (UE) 809/2014, stanowiłoby w konsekwencji potraktowanie Skarżącego w sposób wyjątkowy i szczególny, co naruszyłoby także podstawową zasadę prawa wspólnotowego, jaką jest w procedurach konkursowych zasada równego traktowania, niedyskryminacji oraz przejrzystości procedur. Jak natomiast podniósł organ, w ramach przedmiotowego naboru wniosków wpłynęło 280 wniosków o przyznanie pomocy, z czego 36 wniosków zostało odrzuconych, właśnie z powodu nieuzupełnienia braków, do czego podmioty były wzywane przez organ.

Mając powyższe na uwadze, nie stwierdzając naruszenia prawa, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.).