Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 854/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2005-03-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7, 77, 78, 80
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art.32 ust.4, art.35 ust.1
journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec -sprawozdawca, Sędzia WSA Ewa Ibrom, Protokolant Referent Joanna Janiak, po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2005 r. przy udziale prokuratora Prokuratury Apelacyjnej B.W. sprawy ze skargi W.S. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę I. oddala skargę; II. nieuiszczony wpis przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania W.S. od decyzji Starosty zatwierdzającej projekt budowlany oraz udzielającej K.D. pozwolenia na budowę budynku garażowo-gospodarczego z wewnętrzną instalacją elektryczną, na działce Nr [...]położonej w L. przy ul. [...]– utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w myśl art. 35 ustawy prawo budowlane – przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, a także ochrony środowiska, zgodność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczących bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 "b" , a także zaświadczenie o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Jak wynika z analizy akt sprawy, organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę prawidłowo dokonał sprawdzeń, do których obliguje prawo budowlane. Projekt został wykonany zgodnie z wymogami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, przez uprawnionych projektantów. Ponadto inwestor przedłożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, wynikającym z zapisu w księdze wieczystej. Przedłożony projekt został uzgodniony Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, decyzją z dnia [...] r., znak: [...], akceptującego projektowane przedsięwzięcie. Inwestor dołączył również warunki techniczne przyłączenia obiektu do sieci elektroenergetycznej.

Projektowana inwestycja polegająca na budowie budynku garażowo-gospodarczego na działce Nr [...] w L. w myśl zapisu obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego m. L. zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta z dnia [...] r. w sprawie I części zmian miejscowego planu zagospodarowania Miasta L. - położona jest w terenie oznaczonym symbolem 55 MU-Z przeznaczonym pod zabudowę usługową i mieszkaniową. Projektowany budynek stanowiący uzupełnienie zabudowy na działce, nie narusza ustaleń planu, a projektowana zabudowa spełnia wymogi określone dla terenu MU.

Należy też zauważyć, że zgodnie z § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 7 kwietnia 2004 r., zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - ".. .jeżeli na sąsiedniej działce bezpośrednio przy granicy działki istnieje budynek ze ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych albo wydano decyzję o pozwoleniu na budowę tak usytuowanego budynku, dopuszcza się sytuowanie ściany budynku bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy, przylegającej do istniejącej ściany, chyba, że przepisy odrębne stanowią inaczej".

Dlatego w opisywanej sytuacji lokalizacja obiektu w narożu działki, przy ścianach istniejących budynków zlokalizowanych na działkach [...]i [...], nie narusza przepisu

rozporządzenia.

W skardze na decyzję Wojewody W.S. podnosi, że nie kwestionuje przepisów prawa budowlanego, które powołano w decyzji.

Podkreśla jednak, że wybudowanie budynku garażowo-gospodarczego przez K.D., w ten sposób, że ściana tego budynku będzie przylegała do ściany istniejącego budynku skarżącego spowoduje "trwałe zagarniecie terenu", za który skarżący ponosi opłaty z tytułu użytkowania wieczystego. Ponadto zarzuca organowi, że mimo jego wniosku nie dokonał wizji lokalnej celem ustalenia stanu faktycznego.

Do skargi przyłączył się Prokurator Prokuratury Apelacyjnej.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wnosi o oddalenie skargi, podtrzymując argumentacje zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 35 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 tekst jednolity) przed wydaniem pozwolenia na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1/ zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z:

a/ miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska,

b/ wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,

c/ przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

2/ kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń;

3/ wykonanie – a w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2 , także sprawdzenia projektu – przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane.

Spełnienie wszystkich powyższych przesłanek zostało szczegółowo sprawdzone przez organ I instancji.

Przedmiotowy projekt wykonany został zgodnie z wymogami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, przez uprawnionych projektantów. Został on uzgodniony przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, decyzja z dnia [...] r. , znak: [...], akceptującego projektowane przedsięwzięcie. Inwestor przedłożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, dołączył także warunki techniczne przyłączenia obiektu do sieci elektroenergetycznej.

Projektowana inwestycja polegająca na budowie budynku garażowo-gospodarczego na działce Nr [...] w L., w myśl zapisu obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego m. L. , zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta L. z dnia [...]r. w sprawie I części zmian miejscowego planu zagospodarowania Miasta L. – położona jest w terenie oznaczonym symbolem 55 MU-Z przeznaczonym pod zabudowę usługową i mieszkaniową. Projektowany budynek stanowiący uzupełnienie zabudowy na działce, nie narusza ustaleń planu, a projektowana zabudowa spełnia wymogi określone dla terenu MU.

Ponadto, zgodnie z § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 2 kwietnia 2004r. , zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie – "jeżeli na działce sąsiedniej bezpośrednio przy granicy działki istnieje budynek ze ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych albo wydano decyzję o pozwoleniu na budowę tak usytuowanego budynku, dopuszcza się sytuowanie ściany budynku bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy, przylegającej do istniejącej ściany, chyba, że przepisy odrębne stanowią inaczej".

W opisywanej sytuacji, lokalizacja obiektu w narożu działki, przy ścianach istniejących budynków zlokalizowanych na działkach Nr [...] [...] i [...] , nie narusza przepisów w/w rozporządzenia. Mając zaś na uwadze obowiązujące warunki techniczne, sposób zagospodarowania działki inwestora i działek sąsiednich – nie ma możliwości sytuowania obiektu w sposób inny niż ze ścianą przylegającą do istniejącego budynku.

Dlatego też, skoro inwestor spełnił wymagania określone w art. .35 ust. 1 oraz w art. .32 ust. 4 prawa budowlanego właściwy organ nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 prawa budowlanego).

Podkreślenia wymaga fakt, że organ I instancji zatwierdził projekt zagospodarowania działki Nr [...] na mapie do celów projektowych aktualnej na dzień 22 lipca 2003r. , sporządzonej przez uprawnionego geodetę.

Za mapy tej wynika, że granica między działkami nr [...] i [...] przebiega po istniejącym ogrodzeniu.

Tak więc organy administracji obu instancji wydając decyzje dysponowały aktualną mapą i brak jest podstaw prawnych do przeprowadzania przez te organy ustaleń dotyczących przebiegu granic między nieruchomością skarżącego a nieruchomością inwestora.

Kwestia prawidłowości granic może być rozstrzygnięta jedynie w drodze postępowania cywilnego.

Okoliczność tę podnosił skarżący dopiero w swoim odwołaniu od decyzji Starosty Powiatowego, mimo, że w dniu 7 maja 2004r. wszczęte zostało postępowanie administracyjne w sprawie udzielenia K.D. pozwolenia na budowę.

Skarżącemu doręczono to zawiadomienie, jednakże w zakreślonym terminie nie wniósł zastrzeżeń do zastosowanych rozwiązań. Następnie doręczono skarżącemu także zawiadomienie z dnia 31 maja 2004r. i również w tym przypadku nie zgłosił zastrzeżeń. Z treści obu zawiadomień wyraźnie wynikało, że projektowany budynek usytuowany ma być w granicy działek.

Skarżący miał zatem możliwość czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym (art. 10 kpa).

Zdaniem Sądu organ administracji I instancji wyczerpująco rozpatrzył materiał dowodowy, zaś żądanie przeprowadzenia oględzin zgłoszone w odwołaniu do Wojewody jest bezzasadne. W ocenie skarżącego oględziny miałyby wykazać, iż projektowany budynek będzie zlokalizowany częściowo na działce skarżącego. Tymczasem, jak już wyżej podniesiono kwestia przebiegu granic między działkami Nr [...] i [...]wynikała z dokumentu w postaci aktualnej mapy do celów projektowych.

Mając zatem na względzie powyższe okoliczności Sąd uznał, że organy administracji wydając decyzje w niniejszej sprawie nie naruszyły przepisów kodeksu postępowania administracyjnego (w szczególności art. 7, 77, 78 i 880 kpa), ani też przepisów prawa materialnego.

Dlatego też na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) Sąd orzekł jak w sentencji.