Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 4155/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska - Kuraszkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Izabela Głowacka - Klimas (spr.) Protokolant ref. staż. Anna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2015 r. sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w C. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2009 r. nr Sp. [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego udzielonego na znak towarowy "[...]" postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie


UZASADNIENIE

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej jako "UP RP", "organ") decyzjami z dnia [...] października 2009 r., nr [...] i nr [...], działając na podstawie art. 246 i art. 247 ust. 2 w związku z art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm., cytowanej dalej jako "p.w.p."), art. 98 Kodeksu postępowania cywilnego

w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p., po rozpoznaniu spraw o unieważnienie prawa ochronnego na znaki towarowe odpowiednio "coroband" [...] oraz "corofix"

[...], udzielonego na rzecz C. Sp. z o.o. z siedzibą w O. (obecnie C. S.A. z siedzibą w C., dalej jako "uprawniona", "skarżąca", "spółka"), na skutek sprzeciwów uznanych za bezzasadne, wniesionych przez C. GmbH & Co. KG z siedzibą w W., Niemcy (dalej jako "uczestnik"), orzekł o unieważnieniu praw ochronnych na znaki towarowe "coroband" [...] i "corofix" [...] oraz przyznał uczestnikowi zwrot kosztów postępowania w sprawie.

Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym

i prawnym.

W dniu [...] listopada 2006 r. uczestnik na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2,

art. 131 ust. 1 pkt 2 i art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p., w obu ww. sprawach złożył sprzeciw wobec decyzji z dnia [...] września 2005 r. o udzieleniu na rzecz spółki prawa ochronnego na:

- znak towarowy słowny "coroband" [...] przeznaczonego pierwotnie

do oznaczania towarów w klasach 02 i 17 przy czym decyzją z dnia [...] października 2007 r. UP RP, na wniosek uprawnionego, ograniczył wykaz towarów i usług

do towarów z klasy 17, tj. jednostronna taśma dekarska na bazie włókniny polipropylenowej do sklejania i reperacji folii propylenowych i innych produktów

na bazie polipropylenu;

- znak towarowy słowny "corofix [...] przeznaczonego pierwotnie

do oznaczania towarów w klasach 02 i 17 przy czym decyzją z dnia [...] października 2007 r. UP RP, na wniosek uprawnionego, ograniczył wykaz towarów i usług

do towarów z klasy 17, tj. jednostronna taśma dekarska, zbrojona włóknem poliestrowym do sklejania, uszczelniania i reperacji folii dachowych oraz łączenia ich z innymi elementami, z tworzywa sztucznego, drewna, metalu i betonu.

Zdaniem uczestnika, sporny znak jest podobny do przysługującego mu znaku towarowego słownego "coroplast" o numerze [...], z pierwszeństwem od 1 lipca 1994 roku, przeznaczonego do oznaczania towarów z klas 02, 09, 16 i 17 (w tym towarów takich jak: jedno lub dwustronne taśmy samoprzylepne na bazie tworzywa sztucznego i/lub metalu, papieru, włókna do celów izolacyjnych, izolujących, uszczelniających, izolacji dźwiękowej i do zamykania, dla ochrony powierzchni, przed wibracją i korozją, nieprzylepne taśmy na bazie tworzywa sztucznego do wyżej wymienionych celów, taśmy ostrzegawcze, taśmy drogowe), które są towarami identycznymi lub tego samego rodzaju, kierowanymi do tych samych odbiorców,

co towary wskazane w wykazach dotyczących obu znaków. W ocenie uczestnika, myląco podobne są także przeciwstawione oznaczenia. Wnoszący sprzeciw podkreślił, że człon "coro" stanowi w jego znaku element dominujący i wyróżniający, a końcówki "plast", "band" i "fix" odgrywają drugorzędną rolę. Zarzucił, że podobieństwo to może powodować mylne skojarzenie znaków i wprowadzenie nabywców w błąd co do pochodzenia towarów oznaczonych tymi znakami. Zaznaczył również, że jego produkty są dostępne na polskim rynku od wielu lat i cieszą się renomą, czego uprawniony ze znaku musiał być świadomy.

Uprawniona w pismach z dnia [...] marca 2007 r. uznała złożone sprzeciwy

za bezzasadne, podnosząc, że znak "coroband" oraz znak "corofix" stanowią kolejne z serii oznaczeń wywodzących się ze znaku "corotop". Jej zdaniem, elementy "plast", "band" i "fix" nadają oznaczeniom odróżniający charakter i pozwalają na indywidualizację znaków. Wskazała, że grupę docelowych odbiorców stanowią specjaliści z zakresu budownictwa, a porównywane towary mają charakter specjalistyczny i przeznaczony do ściśle określonego zastosowania. Podniosła również, że UP RP zarejestrował szereg znaków rozpoczynających się

od przedrostka "coro" lub "koro" dla towarów z klasy 2 i 17. Ponadto uprawniona ze spornego prawa wyjaśniła, że jej produkty nie stanowią konkurencji dla towarów wnoszącego sprzeciw.

Na rozprawie w dniu [...] marca 2008 r. uprawniona dodała, że między porównywanymi znakami nie zachodzi podobieństwo w warstwie znaczeniowej ani

w warstwie wizualnej.

Natomiast wnoszący sprzeciw dodatkowo stwierdził, że o złej wierze uprawnionej świadczy posługiwanie się przez nią na stronie internetowej znakiem towarowym "coroplast", po którym następowała litera "R" wpisana w okrąg, usuniętym w wyniku wezwania do zaniechania naruszania znaku, oraz fakt, że siedziba uprawnionej znajduje się na terenie, na którym działają dwie polskie filie niemieckiej firmy.

UP RP unieważniając sporne znaki decyzjami z dnia [...] marca 2008 r., odpowiednio [...] i [...], wyjaśnił w szczególności, że porównywane znaki są podobne w płaszczyźnie wizualnej i fonetycznej a towary objęte poszczególnymi prawami ochronnymi są w wysokim stopniu podobne. W związku

z powyższym organ stwierdził, że istnieje ryzyko wprowadzenia w błąd przeciętnego odbiorcy. Nadto organ uznał, że sporne znaki zostały zgłoszony w złej wierze,

o czym świadczy usunięcie przez uprawnioną, na wezwanie wnoszącego sprzeciw, ze strony internetowej znaku "coroplast" oraz zgłoszenie spornych znaków

do rejestracji siedem lat po zgłoszeniu znaku uczestnika, jak również istnienie siedziby uprawnionej do spornego prawa w pobliżu dwóch polskich filii wnoszącego sprzeciw. W pozostałym zakresie organ nie uznał zarzutów uczestnika, w tym zarzutu naruszenia art. 131 ust. 1 pkt 2 p.w.p., ponieważ, jak podał organ, wnoszący sprzeciw nie udowodnił sprzeczności spornego znaku z porządkiem publicznym lub dobrymi obyczajami.

W skargach na decyzje z dnia [...] marca 2008 r. spółka postawiła zarzuty naruszenia przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 7, art. 8, art. 75 § 1,

art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 Kpa., które to naruszenie, jej zdaniem, wpłynęło

na nieprawidłowe zastosowanie w sprawie norm prawa materialnego, czyli art. 132 ust. 2 pkt 2, art. 131 ust. 1 pkt 2 i art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. Podniosła, że UP RP

nie dokonał prawidłowo analizy porównawczej odnośnie oceny podobieństwa znaków oraz towarów, nie rozpatrzył wyczerpująco wszystkich okoliczności sprawy, nie odniósł się do stanowiska skarżącej oraz nie uzasadnił zaskarżonych decyzji

w sposób wymagany w art. 107 § 3 Kpa.

Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia

27 stycznia 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 1913/08, w wyniku połączenia obu spraw

do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, uchylił zaskarżone decyzje stwierdzając, że zostały one wydane z naruszeniem przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na rozstrzygnięcie. W wyniku uchylenia zaskarżonych decyzji sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania przez UP RP.

Jak wynika z protokołu rozprawy przeprowadzonej w UP RP w dniu

[...] października 2009 r. obie strony podtrzymały swoje stanowiska i przedstawiły załączniki do protokołu. Wnoszący sprzeciw w kwestii podobieństwa towarów podniósł, że trzeba brać pod uwagę warunki zbytu. Odniósł się także do kwestii dokonania zgłoszenia spornych znaków w złej wierze. Wskazał również na warunki używania znaku "corovin" i "coroplast" na terytorium Niemiec.

Uprawniona z kolei podniosła, że inne jest przeznaczenie i funkcje porównywanych towarów, które nie są artykułami codziennego użytku, powszechnie dostępnymi i używanymi, stopień uwagi wśród odbiorców tego rodzaju towarów jest znacznie wyższy niż w przypadku innych towarów, a ponadto przedmiotowe produkty są nabywane w znaczących ilościach. Nadto uprawniona odniosła się

do podobieństwa samych oznaczeń i przedstawiła oznaczenia zarejestrowane

na rzecz różnych podmiotów zaczynające się od przedrostków "viva" lub "poro". Zdaniem uprawnionej, nie istnieje ryzyko wprowadzenia w błąd odbiorców, co wynika między innymi z warunków, w których oznakowane towary są wprowadzane do obrotu. Uprawniona zwróciła też uwagę na obszary i profile działalności obu przedsiębiorstw, a także krąg odbiorców porównywanych podmiotów. Według uprawnionej nie została spełniona trzecia przesłanka z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.

W uzasadnieniach zaskarżonych do Sądu decyzji z dnia [...] października

2009 r. organ, odnosząc się do zasad dokonywania oceny podobieństwa towarów

i usług, stwierdził, że istnieje podobieństwo między towarami, do oznaczania których przeznaczone są porównywane znaki. UP RP wskazał, że sporny znak towarowy "coroband" jest przeznaczony do oznaczania jednostronnej taśmy dekarskiej

na bazie włókniny polipropylenowej do sklejania i reperacji folii propylenowych

i innych produktów na bazie polipropylenu, z kolei znak "corofix" jest przeznaczony do oznaczania jednostronnej taśmy dekarskiej, zbrojonej włóknem poliestrowym

do sklejania, uszczelniania i reperacji folii dachowych oraz łączenia ich z innymi elementami, z tworzywa sztucznego, drewna, metalu i betonu. Natomiast w wykazie towarów znaku przeciwstawionego "coroplast" ujęte są następujące towary: jedno lub dwustronne taśmy samoprzylepne na bazie tworzywa sztucznego i/lub metalu, papieru, włókna do celów izolacyjnych, izolujących, uszczelniających, izolacji dźwiękowej i do zamykania, dla ochrony powierzchni, przed wibracją i korozją, nieprzylepne taśmy na bazie tworzywa sztucznego do wyżej wymienionych celów, taśmy ostrzegawcze i taśmy drogowe. Organ stwierdził w związku z tym, że powyższe towary mają podobne przeznaczenie. W przypadku znaku spornego są

to taśmy dekarskie służące do sklejania i reperacji folii dachowych i innych produktów na bazie polipropylenu, natomiast znak "coroplast" jest przeznaczony do oznaczania różnego rodzaju taśm służących do izolacji, uszczelniania, izolacji dźwiękowej

i do zamykania oraz do ochrony powierzchni.

UP RP uznał, że ww. towary łączy wspólna cecha, a mianowicie przeznaczenie do celów izolacji, uszczelniania, sklejania i reparacji różnego rodzaju materiałów budowlanych. Niezależnie od postaci tych materiałów, analizowane towary mają podobną funkcję i przeznaczenie. Zasadniczą ich funkcją jest sklejanie, uszczelnianie i zabezpieczanie określonych powierzchni przed różnymi czynnikami zewnętrznymi takimi jak: wilgoć, wiatr, ciepło, dźwięk. Towary te mają względem siebie uzupełniający charakter i zdaniem organu istnieje możliwość wytwarzania

ich przez te same przedsiębiorstwa oraz wprowadzanie do obrotu tymi samymi kanałami dystrybucji. W opinii organu, analizowane towary mogą być dostępne

w tych samych miejscach sprzedaży, czyli sklepach i hurtowniach budowlanych, skierowane są do tych samych odbiorców, którymi mogą być zarówno fachowcy,

jak i klienci indywidualni, którzy nie są profesjonalistami.

Następnie UP RP dokonał oceny podobieństwa obu znaków, przeprowadzając ją w trzech płaszczyznach, tj. wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej,

z uwzględnieniem ich dystynktywnych i dominujących elementów, pomijając, jak wskazał, drobne lub nieistotne różnice między nimi. Jak podkreślił organ, pomimo niemożności stwierdzenia podobieństwa w sferze znaczeniowej, gdyż tworzące przeciwstawione znaki wyrażenia "coroband", "corofix" i "coroplast" mają charakter fantazyjny i jako całość nie posiadają w języku polskim określonych konotacji znaczeniowych, ustalenie podobieństwa w płaszczyznach wizualnej i fonetycznej stanowi wystarczającą podstawę do stwierdzenia podobieństwa porównywanych znaków towarowych.

UP RP odniósł się także do twierdzeń uprawnionej, które dotyczą podobieństwa oznaczeń. Stwierdził, że przedstawione przez uprawnioną przykłady znaków towarowych chronionych w Polsce w trybie krajowym i międzynarodowym nie mogły zostać uwzględnione. Organ wyjaśnił dla przykładu, że oznaczenia zawierające w swojej strukturze wyraz "partner" przeznaczone do sygnowania usług z klasy 36 mogły zostać zarejestrowane, gdyż słowo to, jako element opisowy, nie decyduje o ich zdolności odróżniającej. Podobnie człon "viva" nie jest na tyle dystynktywny, aby mógł zostać zmonopolizowany przez jeden podmiot. Z kolei fakt udzielenia praw wyłącznych na znaki "coroline" na rzecz podmiotu niebędącego stroną niniejszego postępowania oraz "corotop" na rzecz spółki nie uniemożliwia złożenia sprzeciwu w odrębnych sprawach. Jednocześnie organ wyraził przypuszczenie, że w powyższych przypadkach uczestnik niniejszego postępowania nie złożył sprzeciwu, względnie wniosku o unieważnienie, gdyż uznał, że z uwagi

na ujęte w wykazach odmienne towary nie dojdzie do kolizji.

UP RP stwierdził również, że wyrażenie "coroplast", oznaczenie fantazyjne

w odniesieniu do ww. towarów, posiada dużą zdolność odróżniającą, stanowiąc dodatkowo firmę wnoszącego sprzeciw. Tego rodzaju oznaczenia są kwalifikowane jako znaki towarowe "mocne", a doktryna i orzecznictwo przyznają im silniejszą ochronę prawną. W tych warunkach organ stanął na stanowisku, że istnieje prawdopodobieństwo powstania wśród części odbiorców błędu polegającego

na skojarzeniu między badanymi znakami. Składają się na to wysoki stopień podobieństwa towarów oraz podobieństwo oznaczeń.

Nadto organ podał, że ze względu na specyfikę oraz techniczne zastosowanie towarów, do oznaczania których przeznaczone są przedmiotowe znaki, wśród nabywców tych materiałów znaczącą grupę będą tworzyli profesjonaliści zajmujący się pracami budowlanymi. Jednak okoliczność ta nie wyklucza ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd. Zdaniem organu, mimo że nabywca taśm uszczelniających, klejących i reparujących jest często fachowcem, istnieje ryzyko, że analizowane oznaczenia zostaną przez niego skojarzone. Przedmiotem oceny UP RP była ewentualna kolizja pomiędzy poszczególnymi prawami ochronnymi obejmującymi swoim zakresem określone towary, a w rozpatrywanej sprawie przeciwstawione znaki zostały przeznaczone dla towarów w znacznym stopniu podobnych. Zastosowanie w obydwu znakach identycznego w warstwie wizualnej i fonetycznej członu "coro" może błędnie sugerować, że znak towarowy "coroband", "corofix" jest odmianą zarejestrowanego z wcześniejszym pierwszeństwem znaku "coroplast". Może zatem, w ocenie organu, wywołać przeświadczenie, że towary objęte sporną rejestracją pochodzą z tego samego źródła lub od podmiotów ze sobą gospodarczo lub organizacyjnie powiązanych.

UP RP odnosząc się do wyroku Sądu z dnia 27 stycznia 2009 r. i zarzutów

w nim zawartych, podkreślił, że dokonał pogłębionej analizy funkcji i dziedziny zastosowania porównywanych towarów, przede wszystkim ich przeznaczenia, warunków zbytu, a także właściwego kręgu odbiorców, w stosunku do którego należy dokonać oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd.

W skargach na wskazane na wstępie decyzje UP RP z dnia [...] października 2009 r. skarżąca spółka postawiła zarzut naruszenia przepisów postępowania,

tj. art. 7, art. 8, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 Kpa., które, jej zdaniem,

w istotny sposób wpłynęło na nieprawidłowe zastosowanie w sprawie norm prawa materialnego wyrażonych w art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Wobec tak sformułowanych zarzutów wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji jako dotyczącej znaku towarowego "coroband" niezgodnej z prawem.

Skarżąca stwierdziła, że sprawa została rozpatrzona przez UP RP

z naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania, bez uwzględnienia wskazówek zawartych w wyroku Sądu z dnia 27 stycznia 2009 r.

i słusznego interesu skarżącej spółki oraz bez wyczerpującego rozpatrzenia wszystkich okoliczności sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej.

Pismem z dnia [...] lipca 2011 r. skarżąca spółka uzupełniła złożoną skargę. Zakwestionowała ustalenia organu co do podobieństwa spornych znaków

w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2. Nie zgodziła się ze stwierdzeniem organu, zgodnie z którym towary łączy wspólna cecha, tj. przeznaczenie do celów izolacji, uszczelniania, sklejania i reparacji różnego rodzaju materiałów budowlanych, wskazując dla jakich towarów oba znaki uzyskały ochronę. Podkreśliła, że towary skarżącej to "taśmy dekarskie", które stosowane są do "sklejania, uszczelniania

i reparacji oraz łączenia", z kolei towary uczestnika to "taśmy" stosowane do "celów izolacyjnych, izolujących, uszczelniających, izolacji dźwiękowej i do zamykania, dla ochrony powierzchni, przed wibracją i korozją" oraz "taśmy ostrzegawcze" i "taśmy drogowe". W ocenie skarżącej, błędne ustalenia w powyższym zakresie miały wpływ na treść wydanej decyzji.

Jak podała skarżąca, organ oceniając podobieństwo ww. towarów skoncentrował się jedynie na ich przeznaczeniu - przy czym wadliwie ustalił, że porównywane towary służą do tych samych celów. Jednocześnie organ nie odniósł się w sposób wyczerpujący do pozostałych kryteriów, które zgodnie z utrwalonym orzecznictwem powinny być brane pod uwagę przy ocenie podobieństwa towarów, takich jak: rodzaj towarów, sposób użytkowania, zasada działania, wygląd, czas użytkowania, krąg odbiorców, warunki sprzedaży (dystrybucji). Zdaniem skarżącej, brak odniesienia się do wskazanych kryteriów niewątpliwie miało wpływ na wynik niniejszej sprawy. Nadto stwierdziła, że UP RP, wbrew zaleceniom Sądu, nie dokonał analizy kręgu odbiorców porównywanych towarów.

Skarżąca nie zgodziła się również z dokonaną przez organ oceną podobieństwa spornych znaków, stwierdzając, że UP RP nie wziął pod uwagę, że element "coro" (lub "koro") w znakach towarowych przeznaczonych do oznaczania towarów takich jak: materiały budowlane, antykorozyjne, izolacyjne, uszczelniające, nie jest elementem wyróżniającym. W tym kontekście skarżąca jako błędne uznała ustalenia organu, że element "coro" ma charakter fantazyjny i abstrakcyjny. Jej zdaniem, człon "coro" jako nasuwający skojarzenia z korozją, pełni funkcję informacji

o przeznaczeniu towarów, dla których zarejestrowane i stosowane są sporne znaki. Podkreśliła, że zgodnie z przyjętymi i stosowanymi od lat zasadami oceny podobieństwa znaków - o odróżniającym charakterze znaku nie może decydować element opisowy.

Zdaniem skarżącej, organ błędnie uznał, że znaki towarowe z przedrostkiem "coro-" nie mają w niniejszej sprawie znaczenia, gdyż dotyczą zupełnie innych towarów ujętych w innych klasach. Wskazała, że znaki te zostały zarejestrowane dla:

COROLINE, [...], "materiały budowlane", "pokrycia dachów" (kl. 06, 19) COROTOP, [...], "folie budowlane", "folie dachowe z tworzyw sztucznych" (kl. 06, 17, 19)

KOROBON, [...], "materiały budowlane nie z metalu" (kl. 19)

COROBAT, [...], "couleurs, vernis, laques"/"Farby, pokosty, lakiery"

(kl . 02)

COROFLAKE, [...], "couleurs, vernis, laques"/"Farby, pokosty, lakiery"

(kl. 02)

COROLON, [...], "farby" (kl. 02)

COROMAT, [...], "couleurs/farby" (kl. 02)

KOROZON, [...]: "farby, lakiery" (kl. 02)

KOROBIT, [...], "emalie-lakiery, farby" (kl. 02)

KOROSTOP, [...]: "farby" (kl. 02).

Skarżąca podkreśliła, że znak "coroplast" zarejestrowany jest m.in. dla towarów

w klasie 02, a jak wynika z powyższego, powołane wyżej przykłady znaków jak najbardziej dotyczą klasy 02. Po drugie, wszystkie powyższe przykłady dotyczą materiałów budowlanych (farby, folie budowlane, pokrycia dachów, materiały budowlane niemetalowe).

Wobec powyższego skarżąca wskazała na błędną ocenę materiału dowodowego przez UP RP. Zarzuciła organowi nieuwzględnienie ugruntowanej praktyki rejestracyjnej, co stanowi o naruszeniu zasady zaufania obywateli

do organów państwa wyrażonej w art. 8 Kpa. oraz naruszeniu zasady równego traktowania podmiotów gospodarczych przez organ administracji.

Skarżąca uznała dokonaną przez organ analizę kręgu odbiorców towarów, dla których zarejestrowano sporne znaki, za cząstkową. Jej zdaniem, UP RP nie wziął pod uwagę modelu przeciętnego odbiorcy wypracowanego w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, ponadto nie uwzględnił, że ze względu na specyfikę i charakter spornych towarów, nawet jeżeli ich odbiorcą będzie osoba niefachowa, to mimo wszystko zakupu będzie dokonywała za pośrednictwem osoby fachowej.

Na rozprawie przed Sądem w dniu 15 listopada 2011 r., pełnomocnik skarżącej wniosła o zawieszenie postępowania sądowego z uwagi na toczące się negocjacje pomiędzy stronami zmierzające do ugodowego zakończenia sporu. Pełnomocnik uczestnika przyłączyła się do wniosku o zawieszenie z uwagi

na toczące się negocjacje. Sąd postanowił zwrócić się do pełnomocnika organu

o zajęcie stanowiska w przedmiocie zgodnego wniosku stron o zawieszenie postępowania sądowego.

W piśmie z dnia [...] listopada 2011 r. pełnomocnik organu przychylił się

do wniosku stron o zawieszenie postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniami z dnia

5 grudnia 2011 r., w sprawach o sygn. akt VI SA/Wa 1196/11 i VI SA/Wa 1197/11, na podstawie art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zawiesił postępowania sądowoadministracyjne w obu ww. sprawach.

Postanowieniami z dnia 5 grudnia 2014 r. Sąd, na podstawie art. 129 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podjął postępowania zawieszone wspomnianym wyżej postanowieniami z dnia 5 grudnia 2011 r.

Zgodnie z pkt 2 zarządzeń wydanych przy ww. postanowieniach z dnia

5 grudnia 2014 r. sprawom prowadzonym pod sygn. akt VI SA/Wa 1196/11

i VI SA/Wa 1197/11 nadano nowe numery porządkowe, odpowiednio VI SA/Wa 4155/14 i VI SA/Wa 4156/14.

Z uwagi na wpływ do Sądu wniosków strony skarżącej o zawieszenie obu postępowań w związku z kontunuowaniem rozmów mających na celu ugodowe rozwiązanie sporu, Sąd postanowieniami z dnia 11 grudnia 2014 r. odmówił zawieszenia postępowań sądowoadministracyjnych prowadzony w obu

ww. sprawach.

Na rozprawie w dniu 9 marca 2015 r. pełnomocnicy strony skarżącej oraz uczestnika postępowania wnieśli o odroczenie sprawy, wskazując, że rozmowy dotyczące zawarcia ugody są w fazie końcowej i zostało wypracowane porozumienie wymagające niewielu poprawek. Jak podali pełnomocnicy, podpisanie ugody powinno nastąpić w przeciągu trzech miesięcy.

Sąd, z uwagi na możliwość polubownego załatwienia sprawy, postanowił odroczyć rozprawę i kolejny termin wyznaczyć z urzędu po upływie trzech miesięcy.

Sąd na rozprawie w dniu 23 września 2015 r., na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił połączyć sprawy o ww. sygn. akt VI SA/Wa 4155/14

i VI SA/Wa 4156/14 w celu ich łącznego rozpoznania i odrębnego rozstrzygnięcia.

Sąd, nie uwzględniając wniosku pełnomocników stron o odroczenie rozprawy, zamknął rozprawę i postanowił odroczyć termin ogłoszenia wyroku na dzień

7 października 2015 r.

W pismach z dnia [...] października 2015 r. pełnomocnik strony skarżącej,

w związku z ugodą zawartą między uczestnikiem postępowania, tj. C. GmbH & Co. KG i C. S.A., cofnęła obie skargi wniesione na decyzje Urzędu Patentowego RP

z dnia [...] października 2009 r. o nr [...] i [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r.

poz. 270 ze zm.; cytowanej dalej jako "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie dotyczącej znaku towarowego "coroband" Sąd nie stwierdził, by cofnięcie skargi zmierzało do wywołania wspomnianych w cytowanym wyżej przepisie skutków i z tych względów było niedopuszczalne.

Sąd uznając zatem cofnięcie skargi za skuteczne orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W związku z przeprowadzoną w niniejszej sprawie rozprawą, Sąd nie orzekł o zwrocie stronie skarżącej wpisu uiszczonego od wniesionej skargi.