Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1404/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-08-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 3 par. 1, art. 134  par. 1, art. 145 par. 1 lit. c, art. 151, art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: Art. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2014 poz 1647
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jednolity
article: Art. 127 par. 1, art. 134 , art. 141 par. 2, art. 144
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: Par. 18 ust. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2013 poz 461
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb  Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożenna Blitek (spr.) Sędziowie: WSA Janusz Bociąga WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia I. oddala skargę, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokat A. M. Kancelaria Adwokacka ul. [...] w K kwotę 240,00 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych 00/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] 2013 r. nr [...] Prezydent Miasta odmówił wszczęcia postępowania w sprawie przyznania K. Ś. zasiłku celowego specjalnego na pokrycie zaległości czynszowych za mieszkanie. Postanowienie doręczono K. Ś. w dniu 29 października 2013 r.

W dniu 7 lutego 2014 r. do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej wpłynęło zażalenie K. Ś. na powyższe postanowienie Prezydenta Miasta wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia.

W dniu 14 marca 2014 r. do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej wpłynęło kolejne zażalenie K. Ś. na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] 2013 r.

Postanowieniem z dnia [...] 2014 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło przywrócenia K. Ś. terminu do wniesienia zażalenia z dnia 7 lutego 2014 r. na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] 2013 r.

Z kolei postanowieniem z dnia 30 czerwca 2014 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że zażalenie K. Ś. z dnia 14 marca 2014 r. na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] 2013 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu. Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z art. 141 § 2 kpa zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia stronie postanowienia. W niniejszej sprawie postanowienie organu I instancji zostało doręczone K. Ś. w dniu 29 października 2013 r., a termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 5 listopada 2013 r. Zażalenie zostało natomiast złożone w dniu 14 marca 2014 r., a więc po terminie.

Z powyższym postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie zgodził się K. Ś. i pismem z dnia 31 lipca 2014 r. wniósł na nie skargę. Zaskarżonemu postanowieniu SKO skarżący zarzucił naruszenie prawa do obrony, gdyż nie przywrócono mu terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania (naruszenie art. 145), w tym o przyznanie adwokata, w związku z nowymi okolicznościami. Z kolei decyzje MOPS naruszają, zdaniem skarżącego art. 8, 67, 68, 87 Konstytucji RP oraz przepisy ustawy o pomocy społecznej: art. 2, art. 3 ust. 1, art. 5, art. 7 ust. 1, 3, 4, 5, 6, art. 8 ust. 1 pkt 1, 3, ust. 3 pkt 1, 3, art. 16 ust. 2, art. 19 ust. 13, art. 24, art. 36 ust. 2 pkt n, q, art. 37 ust. 1, art. 38 ust. 1, art. 39 ust. 2, art. 100 ust. 1.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi – zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.).

Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że zażalenie skarżącego z dnia 14 marca 2014 r. od postanowienia Prezydenta Miasta z dnia [...] 2013 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu. Kolegium nie zauważyło jednak, że już wcześniej, pismem z dnia 7 lutego 2014 r., skarżący wniósł zażalenie na w/w postanowienie Prezydenta Miasta. Zgodnie z treścią art. 141 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.):

"Art. 141. § 2. Zażalenia wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie."

Zgodnie natomiast z treścią art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego w sprawach nieuregulowanych w rozdziale 11 tej ustawy, zatytułowanym "Zażalenia", do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Zgodnie z art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego:

"Art. 134. Organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne."

Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko sądów administracyjnych, zgodnie z którym niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych ma miejsce m.in. w przypadku wyczerpania przysługujących środków odwoławczych (zob. wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2007 r., sygn. akt II OSK 1661/06, LEX nr 425381; wyrok NSA z dnia 16 listopada 1998 r., sygn. akt II SA 1391/98, LEX nr 41308). Powyższe orzeczenia sądowe dotyczą wprawdzie niedopuszczalności odwołania jednak zawarte w nich stanowiska sądów administracyjnych można także odnieść do zażaleń. Należy zatem uznać, że strona ma możliwość wniesienia zażalenia tylko do jednej instancji (art. 127 § 1 w zw. z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego), zaś wniesienie kilku kolejnych zażaleń na to samo postanowienie powoduje ich niedopuszczalność.

Skoro zatem wniesione w niniejszej sprawie zażalenie z dnia 14 marca 2014 r. było drugim zażaleniem wniesionym przez skarżącego na to samo postanowienie organu I instancji, to Samorządowe Kolegium Odwoławcze winno było stwierdzić jego niedopuszczalność, a nie, że zostało ono wniesione z uchybieniem terminu. Uchybienia tego nie można jednak zakwalifikować jako naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, i które skutkowałoby uchyleniem zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Zarówno bowiem postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia, jak i postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia powodują, że zażalenie nie może być rozpoznane merytorycznie. Uchylenie więc w niniejszej sprawie zaskarżonego postanowienia w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia nie zmieniłoby sytuacji skarżącego, gdyż jego zażalenie i tak nie mogłoby zostać rozpoznane z uwagi na jego niedopuszczalność. Poza tym powodowałoby niepotrzebne przedłużenie postępowania.

Skoro zatem stwierdzone naruszenie przepisów postępowania nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy skutkującego uchyleniem zaskarżonego postanowienia, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił – jak w pkt I wyroku.

O wynagrodzeniu wyznaczonego dla skarżącego adwokata orzeczono w pkt II wyroku na podstawie art. 250 p.p.s.a., określając jego wysokość na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461 z późn. zm.).