Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 817/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-09-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 2 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi K. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie załatwienia skarg zawartych w piśmie z dnia [...] lutego 2015 r. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

UZASADNENIE

Pismem dnia 29 czerwca 2015r. K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie załatwienia skarg zawartych w jego piśmie, z dnia [...] lutego 2015 r., skierowanym do Komendanta Głównego Policji.

W powyższym piśmie z dnia [...] lutego 2015r., K. J. wskazał na naruszenie prawa przez [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] , w związku z postępowaniem o przyznanie odszkodowania za uszczerbek na zdrowiu przysługującym funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby, które zakończone zostało decyzją odmowną, wydaną w dniu [...] lutego 2015r. przez [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] .

Ponadto w piśmie z dnia [...] lutego 2015r. skarżący podniósł możliwość niedopełnienia w sposób właściwy obowiązków przez funkcjonariuszy Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] i możliwości przekroczenia przez nich uprawnień, w związku z postępowaniem administracyjnym w sprawie przyznania odszkodowania.

Pismem z dnia 19 maja 2015r. K. J. wezwał Komendanta Głównego Policji do usunięcia naruszenia prawa, poprzez rozpoznanie jego skargi z dnia [...] lutego 2015r.

W odpowiedzi Komendant Główny Policji, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015r., uznał wniesione wezwanie za bezzasadne.

Odpowiadając na skargę K. J. z dnia 29 czerwca 2015r., pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a. .), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

§ 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarga K. J. z dnia 29 czerwca 2015r. jest niedopuszczalna, bowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Przedmiotem skargi z dnia 29 czerwca 2015r. jest bezczynność Komendanta Głównego Policji w rozpoznaniu pisma (skargi) K. J. z dnia [...] lutego 2015r.

Z kolei treść skargi z dnia [...] lutego 2015r. w pierwszej części, w ocenie Sądu, stanowi w rzeczywistości odwołanie od decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] lutego 2015r., nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania jednorazowego odszkodowania za uszczerbek na zdrowiu przysługującego funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby. Powyższe sprawy rozpoznają sądy powszechne, a nie administracyjne, o czym był pouczony K. J. w przedmiotowej decyzji.

Dalsza część skargi z dnia [...] lutego 2015r. wskazuje na możliwość niedopełnienia obowiązków przez funkcjonariuszy Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] , w związku z postępowaniem administracyjnym dotyczącym odszkodowania.

W ocenie Sądu, podnoszona przez skarżącego możliwość niedopełnienia obowiązków przez funkcjonariuszy Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] , ma charakter skargi powszechnej określonej przepisami art. 227 i nast. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej: k.p.a.).

Przedmiotem skargi powszechnej określonej przepisami art. 227 i nast. k.p.a. mogą być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Postępowanie zaś w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, że nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. W konsekwencji, działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, że nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu, których wyliczenie zawiera art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a.

Pogląd, że do skarg i wniosków uregulowanych w dziale VIII k.p.a., nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej, a skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, jest utrwalony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz wojewódzkich sądów administracyjnych i został wyrażony m.in. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 7 grudnia 2004 r. (sygn. II SAB/Wa 193/04, LEX nr 165916) oraz w postanowieniu z dnia 3 marca 2005 r. (sygn. akt I SA/Wa 18/05, niepubl.) a także przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 lutego 2005 r. (sygn. akt OSK 1110/04, LEX nr 171200).

Biorąc pod uwagę przedmiot skargi z dnia 29 czerwca 2015r., należy stwierdzić, że zaskarżona w niniejszej sprawie bezczynność organu nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego i nie może być rozpatrywana przez ten sąd.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.