Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 839/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-09-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 18 września 2018 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi Wydział II - Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 18 września 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku G. i K. Ż. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi G. i K. Ż. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia przyznać skarżącym prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lf


UZASADNIENIE

II SA/Łd 839/18

Uzasadnienie

G. i K. Ż. zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie ich od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, w sprawie z ich skargi na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.

Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo (mieszka z nimi córka z synem, ale są na własnym utrzymaniu). Skarżący utrzymuje się z renty inwalidzkiej w wysokości 1200 zł, a skarżąca otrzymuje zasiłek przedemerytalny w kwocie 911 zł. Oprócz 59-metrowego mieszkania i działki budowlanej, skarżący nie wykazali majątku ani oszczędności. Wskazując na koszty bieżącego utrzymania oraz leczenia, skarżący stwierdzili, że nie stać ich na pokrycie kosztów postępowania. Oświadczyli również, że nie zatrudniają i nie pozostają w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Z art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 oraz art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302), dalej p.p.s.a., wynika, że osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym zaś, gdy wykaże że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

W tej sytuacji uznać należało, że wniosek skarżących zasługuje na uwzględnienie. Wnioskodawcy wykazali bowiem, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Biorąc pod uwagę uzyskiwane dochody oraz wykazane wydatki uzasadnione jest, zdaniem referendarza sądowego, przyznanie wnioskodawcom prawa pomocy poprzez zwolnienie ich od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

Wobec powyższego na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

lf