Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 30/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6 i par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 19 kwietnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2013 r. roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. D. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wszczęcia postępowania postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie [...] (słownie: [...]) złotych


UZASADNIENIE

W dniu [...] r. Z. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na "bezczynność" Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego polegającą na nie wydaniu decyzji w postępowaniu odwoławczym od pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. w którym organ ten poinformował skarżącego, że po przeprowadzeniu kontroli robót budowlanych w pomieszczeniach piwnicznych budynku przy ul. [...] w [..] wykonanych przez T.i J. P., nie widzi podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego, ponieważ wykonane prace mają charakter robót konserwacyjnych, nie wpływających negatywnie na bezpieczeństwo konstrukcji obiektu. [...] [...] r. złożył do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę na odmowę wszczęcia postępowania przez organ I instancji, w odpowiedzi na co otrzymał pismo z dnia [...] r. informujące, że skarga na działanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest bezzasadna ponieważ wykonane roboty budowlane w przedmiotowym budynku należy uznać za bieżącą konserwację, nie wymagającą uzyskania pozwolenia na budowę ani zgłoszenia właściwemu organowi. Dlatego organ I instancji zasadnie uznał, że w przedmiotowej sprawie brak było podstaw do prowadzenia dalszych działań, w szczególności wszczęcia postępowania administracyjnego z urzędu. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił stronie, że przedmiotem żądania zawartego w piśmie z dnia [...] r. było przeprowadzenie kontroli wykonanych robót, co organ I instancji uczynił, ale przeprowadzona kontrola nie dała podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej wskazując, że skarga dotyczy bezczynności organu w ramach tzw. postępowania skargowego o którym mowa w dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) – dalej "K.p.a." zatytułowanym "Skargi i wnioski", nie zaś właściwego postępowania administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Zakres kognicji sądów administracyjnych określony został w art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - zwanej dalej "p.p.s.a." zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej obejmującą orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.a.a.).

Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje zatem orzekanie w sprawach na bezczynność określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., a w innych sprawach tylko wówczas, gdy ustawa szczególna tak stanowi. Skargi na bezczynność dotyczą niepodejmowania przez organy administracji publicznej nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. W przypadku skargi na bezczynność przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, ale ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym w prawie terminie.

Z. D. złożył skargę do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na bezczynność organu nadzoru budowlanego I instancji polegającą na nie wszczęciu z urzędu postępowania o jakim mowa w art. 50 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243 poz. 1623 ze zm.). W odpowiedzi otrzymał pismo z dnia 15 lutego 2013 r. będące zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi, wydane na podstawie art. 238 § 1 K.p.a. Przepis ten został zamieszczony w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, dotyczącym skarg i wniosków obywateli. Jednakże działalność organów państwa i organów administracji publicznej regulowana przepisami działu VIII K.p.a. nie jest objęta kognicją sądów administracyjnych. Nie jest zatem dopuszczalne wniesienie do sądu administracyjnego skargi na odpowiedź organu ani na bezczynność polegającą na rozpoznaniu skargi czy wniosku uregulowanego przepisami działu VIII K.p.a., w określony sposób.

Skarga dotycząca zaniedbania lub nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym, kończące się czynnością materialno-techniczną zawiadamiającą skarżącego o sposobie załatwienia skargi. Skarga do sądu administracyjnego na czynność informującą o sposobie załatwienia skargi nie przysługuje (por. postanowienie NSA z 6 października 2010 r. sygn. akt I OSK 1527/10 LEX nr 741560, post. NSA z 14 października 2010 r. sygn. akt II OSK 2019/10 LEX nr 743368). Wprawdzie przepisy działu VIII K.p.a. zobowiązują organy administracji publicznej do rozpoznawania skarg i wniosków według swojej właściwości, ale sposób rozpoznawania tych spraw oraz ewentualna bezczynność organów w tym zakresie jak wspomniano wyżej, nie jest objęta właściwością sądów administracyjnych.

Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu wpisu wydano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.