Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 173/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-06-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: article: art. 247
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 czerwca 2011 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi V. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] nr [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień, wrzesień i październik 2004 r. postanowił - odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie -


UZASADNIENIE

We wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPPr V. Sp. z o.o. (dalej - "Skarżąca" lub "Spółka"), wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazano, że Spółka nie prowadzi działalności gospodarczej i nie posiada żadnego majątku. Kapitał zakładowy Spółki wynosi 50.000 zł. Skarżąca nie posiada środków trwałych. Za ostatni rok obrotowy 2009 strata z tytułu prowadzonej działalności wyniosła 46.000 zł. Spółka nie posiada środków na rachunkach bankowych. Na koniec 2009 r. Spółka dysponowała kwotą 4.000 zł (w kasie Spółki).

Prezes Zarządu Spółki złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy po upływie terminu do opłacenia skargi kasacyjnej, bez jednoczesnego wniosku o przywrócenie terminu do jego złożenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Z akt sprawy wynika, że w rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącej Spółki prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, nie dopełnił nakazanej czynności. Sąd mając na względzie powyższe okoliczności oraz uwzględniając dyspozycję art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - "p.p.s.a.", postanowieniem z dnia 13 maja 2011 r. odrzucił skargę kasacyjną wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2010 r. o sygn. akt III SA/Wa 173/10.

Na uwzględnienie nie zasługuje zatem wniosek skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. Z uwagi na odrzucenie skargi kasacyjnej z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego. Sąd, na podstawie art. 247 ww. ustawy, odmówił przyznania prawa pomocy. Zgodnie z treścią wskazanego powyżej przepisu, prawo pomocy nie przysługuje w razie oczywistej bezzasadności skargi. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany został pogląd, że o oczywistej bezzasadności skargi świadczą nie tylko względy merytoryczne, lecz gdy kwalifikuje się ona do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienia: - NSA z 6 kwietnia 2006 r., sygn. I OZ 413/06, publ. Lex Nr 299475; - NSA z 15 lipca

Sygn. akt III SA/Wa 173/10

2008 r., sygn. II GZ 146/08, publ. Lex Nr 493853; - Nsa z 18 czerwca 2008 r., sygn. II OZ 608/08, publ. Lex Nr 493575; - NSA z 4 czerwca 2008 r., sygn. II OZ 561/08, publ. Lex Nr 494352). Wobec powyższego, skoro w niniejszej sprawie skarżący, bez wątpienia, nie dotrzymał terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, zasadnym jest zastosowanie art. 247 p.p.s.a.

Sąd wskazuje ponadto, iż na tym etapie postępowania nie występuje konieczność uiszczenia wpisu sądowego od przysługującego stronie skarżącej, zażalenia na postanowienie odrzucającego skargę kasacyjną. Wolne od wpisu, tak jak stanowi to art. 220 § 3 i 4 p.p.s.a., są zażalenia na postanowienia sądu o odrzuceniu środków prawnych, jeżeli przyczynę stanowił brak uiszczenia należnego wpisu (postanowienie NSA z dnia 26 października 2005 r., I OZ 1096/05, niepubl.). W sprawie zatem nie występuje konieczności ponoszenia kosztów sądowych. Godzi się w tym miejscu podkreślić, że odmowa przyznania stronie skarżącej prawa pomocy na podstawie powołanego przepisu w żadnym razie nie pozbawia strony, w niniejszej sprawie, konstytucyjnie gwarantowanego prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP).

Mając na względzie całość powyższej argumentacji Sąd, na podstawie przepisu art. 247 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.