Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1243/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-02-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 lutego 2014 r. sprawy ze skargi T. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia zawiesić postępowanie. /-/ Wiesława Batorowicz


UZASADNIENIE

W dniu 12 listopada 2013 r. T. F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego, którą to decyzją Kolegium utrzymało w mocy decyzję Burmistrza W. z dnia [...] 2013 r. nr [...]. Organ I instancji odmówił skarżącej przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego z uwagi na niespełnienie określonego w art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U z 2006 r. nr 139, poz. 922 ze zm.) wymogu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Stosownie do dyspozycji art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: P.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie w sprawie jeżeli jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Zgodnie z opinią wyrażaną w doktrynie postępowania sądowoadministracyjnego, "celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. powinna być analizowana zarówno z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem (...), jak i przesłanek wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (...) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym, już toczącym się, postępowaniu" (zob. M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013 r., wyd. el. Lex, komentarz do art. 125).

Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane prawomocne orzeczenie sądowe, ostateczna decyzja administracyjna lub rozstrzygnięcie w innych sprawach, stanowi podstawę do wznowienia postępowania, uchylenia decyzji lub innego rozstrzygnięcia na zasadach i w trybie określonych w przepisach właściwych dla danego postępowania (art. 190 ust. 4 Konstytucji). Podkreślenia wymaga, że strona może żądać wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 P.p.s.a.).

W ocenie Sądu sytuacja taka miała miejsce w niniejszej sprawie, bowiem postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Po 1026/13, następnie sprostowanym postanowieniem z dnia 13 stycznia 2014 r., tutejszy Sąd skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne w następującym brzmieniu: czy art. 16a ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006 r. nr 139, poz. 992 ze zm.), w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego zasiłku opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

W sprawie, w której organ odmówił skarżącej przyznania świadczenia w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego ze względu na niespełnienie przesłanki polegającej na rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, podstawę rozstrzygnięcia stanowił właśnie przepis art. 16a ustawy oświadczeniach rodzinnych. Zatem odpowiedź Trybunału Konstytucyjnego na postawione pytanie prawne będzie miała wpływ na treść rozstrzygnięcia Sądu w niniejszej sprawie, co też uzasadnia zawieszenie postępowania w tej sprawie z urzędu.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 131 P.p.s.a. zawiesił postępowanie z urzędu, do czasu zakończenia postępowania wszczętego przed Trybunatem Konstytucyjnym na skutek pytania prawnego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zadanego w sprawie o sygn. akt II SA/Po 1026/13.

/-/ Wiesława Batorowicz