Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 544/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-08-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 5 lipca 2016 r., złożonym na formularzu PPF w dniu 19 lipca 2016 r., skarżący E. K. zwrócił się przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Do wniosku skarżący dołączył: wyciąg z rachunku bankowego za okres od 28 kwietnia do 27 czerwca 2016 r. oraz potwierdzenia poniesienia opłat za dostawę wody i odprowadzanie ścieków, energię elektryczną oraz dowody na zakup opału i leków.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Na podstawie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącej, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) oraz dołączonych do niego dokumentów, referendarz sądowy ustalił, co następuje:

skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, małżonkowie są współwłaścicielami w części ½ dwóch nieruchomości o wartości 200 tys. zł każda – domu o powierzchni 102 m2 oraz budynku mieszkalnego wielorodzinnego, w którym znajdują się trzy mieszkania, na dzień 27 czerwca 2016 r. na rachunku bankowym posiadali środki w kwocie 196,88 zł, źródłem utrzymania małżonków jest przyznana każdemu z nich emerytura – świadczenia z tego tytułu wynoszą łącznie 4.271,98 zł netto miesięcznie, z czego kwotę 3.479,83 zł małżonkowie przeznaczają na opłaty związane z eksploatacją domu, opłaty za telefon, na zakup leków, środków higieny i odzieży, a także wydatki m.in. na zakup prasy i przejazdy komunikacją publiczną, opłaty sądowe (skarżący uiścił należną opłatę kancelaryjną za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem), zaś pozostałą część dochodu na wyżywienie.

W tym stanie sprawy, biorąc pod uwagę, że małżonkowie nie posiadają oszczędności, zaś miesięczne dochody w całości wydatkują na swoje bieżące potrzeby, referendarz sądowy uznał, że skarżący wykazał zasadność wniesionego żądania. Skarżący nie ma obecnie możliwości poniesienia kosztów zastępstwa procesowego z wyboru, bez jednoczesnego uszczerbku w koniecznym utrzymaniu swoim i małżonki.

Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.