Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 1076/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-12-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: *Wstrzymano wykonanie decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 195 par. 2 i art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wrocław, dnia 21 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu [...] grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji Programu Rolnośrodowiskowego postanawia: 1) uwzględnić zażalenie K.C. z dnia [...] października 2016 r. i uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 października 2016 r., sygn. akt III SA/Wr 1076/16, o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji; 2) wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

K. C. (dalej jako skarżąca) w skardze na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W.

z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...], w przedmiocie uchylenia decyzji

i ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji Programu Rolnośrodowiskowego, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że ewentualne wyegzekwowanie kwoty 18 087 zł wynikającej z zaskarżonej decyzji będzie stanowiło tak znaczne obciążenie dla jej gospodarstwa domowego, że nie będzie ona w stanie zaspokoić podstawowych potrzeb rodziny, w tym dwójki małoletnich dzieci. Skarżąca utrzymuje się bowiem jedynie z gospodarstwa rolnego i nisko dochodowej działalności rękodzielniczej.

Postanowieniem z dnia 12 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując odmowę brakiem materiałów źródłowych obrazujących faktyczną sytuację majątkową skarżącej.

W zażaleniu na wskazane wyżej orzeczenie skarżąca weszła w polemikę

z uzasadnieniem Sądu i wskazała, że nie było podstaw do odmowy wstrzymania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Zażalenie podlega uwzględnieniu.

Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.

Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że stanowisko strony skarżącej jest oczywiście zasadne. Stosownie bowiem do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. A jak wynika z akt sprawy, skarżąca utrzymuje dwoje małoletnich dzieci, uzyskując dochody w praktyce wyłącznie

z niewielkiego gospodarstwa rolnego. Nie może zatem ulegać wątpliwości, że ewentualne przymuszenie skarżącej do zwrotu kwoty ponad 18 000 zł w istotnym stopniu wpłynie na możliwości płatnicze strony. Zwłaszcza, że dochody z działalności rolniczej cechuje sezonowość.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 1) sentencji postanowienia, natomiast na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w punkcie 2) sentencji postanowienia.