Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 459/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-07-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Andrzej Jagiełło (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P.B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 czerwca 2016 r. sygn. akt I SA/Po 2407/15 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 16 października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności płatnika z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

II FZ 459/16

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 czerwca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie o sygnaturze akt I SA/Po 2407/15, działając na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j., Dz. U. z 2016 r., poz. 718) dalej p.p.s.a., odrzucił skargę P.B., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 16 października 2015 roku w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej płatnika za pobrany, a niewpłacony podatek dochodowy od osób fizycznych od wypłaconych wynagrodzeń za okres od stycznia do grudnia 2014 roku. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 21 stycznia 2016 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 166 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis wezwania skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 25 stycznia 2016 r. (k. 25 akt sąd.). W terminie otwartym do uiszczenia wpisu od skargi, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 29 marca 2016 r. Sąd utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 07 marca 2016 r. oddalające wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 kwietnia 2016 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi z dnia 21 stycznia 2016 r. Odpis powyższego wezwania doręczono skarżącemu w dniu 27 kwietnia 2016 r. (k. 92 akt sąd.). Termin do wykonania wezwania upłynął z dniem 04 maja 2016 r. Do dnia 16 maja 2016 r. wpis od skargi nie został uiszczony. W dniu 29 kwietnia 2016 roku skarżący wystąpił z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucając skargę wskazał, że w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Dodał, że w rozpoznawanej sprawie w terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skarga nie została opłacona.

Sąd wyjaśnił, że po uprawomocnieniu się postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie o oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, bieg terminu do opłacenia skargi, wyznaczony kierowanym do strony skarżącej ponownym wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi nie został przerwany, nawet jeżeli strona po doręczeniu jej takiego ponownego wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpiła do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. W ocenie Sądu sytuacja taka miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. Ponowne wezwanie z dnia 20 kwietnia 2016 roku do uiszczenia wpisu od skargi (karta 91), będące wykonaniem Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 kwietnia 2016 r., (karta 90) zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 kwietnia 2016 r., (karta 92). W konsekwencji, wyznaczony termin upłynął w dniu 4 maja 2016 r. Pomimo zawartego w wezwaniu pouczenia, skarga nie została przez skarżącego opłacona. Skarżący w zażaleniu na powyższe postanowienie wniósł o jego uchylenie i "nadanie sprawie biegu". Ponownie podniósł, że jego sytuacja finansowa oraz możliwości płatnicze uniemożliwiają poniesienie kosztów postępowania sądowadministracyjnego, w tym przede wszystkim uiszczenie wpisu od skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Należy w pierwszej kolejności zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznawał już wcześniej zażalenia skarżącego, w analogicznych stanach faktycznych, a postępowania te zakończone zostały oddaleniem zażalenia. Tytułem przykładu wskazać można na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2014 r., sygn. akt. II FZ 764/14 czy postanowienie z dnia 7 czerwca 2016 r., sygn. akt. II FZ 332/16, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając niniejsze zażalenie w pełni podziela stanowiska wyrażone w tych orzeczeniach. Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W świetle przytoczonego unormowania nie może ulegać wątpliwości, że Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił wniesiony przez Piotra Borowskiego środek zaskarżenia (skargę) wobec jego nieopłacenia, mimo skierowania do strony stosownego wezwania. Okoliczności nieuiszczenia należnego wpisu nie kwestionuje zresztą sam skarżący. Brak tym samym jakichkolwiek podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny podziela przy tym w pełni twierdzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, iż kolejne żądanie przyznania prawa pomocy, zgłoszone w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu, co ma miejsce w analizowanej sprawie, nie przerywało biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej. Istotne pozostawało bowiem, że kwestia zwolnienia strony od kosztów sądowych była dwukrotnie rozpatrywana, przez referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu i została prawomocnie zakończona. Skarżący zaś w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi nie podał żadnych nowych okoliczności ani zarzutów pod adresem skarżonego postanowienia, poprzestając jedynie na stwierdzeniu, że jego sytuacja finansowa jest na tyle trudna, że nie jest on w stanie uiścić wpisu. Argumenty te nie mogły stanowić podstawy uchylenia postanowienia o odrzuceniu skargi wydanego na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., gdyż mogły mieć znaczenie jedynie dla rozstrzygnięcia w kwestii przyznania skarżącemu prawa pomocy, a ta nie stanowi przedmiotu aktualnie rozpoznawanego zażalenia. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.