Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 198/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-03-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6198 Inspekcja pracy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Pracy
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 63 par. 3, 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 08 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] S.A. w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] S.A. w [...] na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie inspekcji pracy p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. spółka [...] S.A. z siedzibą w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję wskazaną w rubrum postanowienia. Zaskarżoną decyzją Okręgowy Inspektor Pracy w Poznaniu utrzymał w mocy decyzję (nakaz) inspektora pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy w [...] z dnia [...] października 2010 r., nr [...], nakazującą ww. spółce wyposażenie w krzesła czterech stanowisk pracy recepcjonistów w recepcji, zlokalizowanej w holu głównym hotelu [...], a to z uwagi na wyposażenie stanowisk pracy w monitory ekranowe. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji, a ponadto o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego o wstrzymanie zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Procedura sądowoadministracyjna dopuszcza jednak możliwość wstrzymania wykonania aktu lub czynności w razie wniesienia skargi, powierzając kompetencje w tym zakresie organowi administracyjnemu, którego działania dotyczyła skarga (art. 61 § 2 p.p.s.a.), oraz sądowi administracyjnemu. W tym ostatnim przypadku, zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania określonego aktu przez sąd może dotyczyć nie tylko zaskarżonego aktu lub czynności, ale także wszystkich aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Jak z powyższego wynika, niezbędnym warunkiem wydania przez sąd postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, teza 9 do art. 61). Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia zatem jego merytoryczną ocenę (por. trafne postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, niepubl.). Z powyższego wynika, że w przypadku złożenia w jednym piśmie skargi wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji, pismo to powinno obejmować także uzasadnienie wniosku, które winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), o wadze których przekonany jest wnioskodawca.

W ocenie Sądu należy przyjąć, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został skierowany do Sądu, pomimo błędnego przytoczenia podstawy prawnej (jest: "§ 61 § 2 pkt. 1) p.p.s.a." zamiast prawidłowego: "art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a."). Świadczy o tym przede wszystkim umieszczenie wniosku bezpośrednio w treści skargi adresowanej do Sądu (pomiędzy punktem obejmującym wniosek o uchylenie decyzji obu instancji oraz punktem zawierającym zarzuty wobec skarżonej decyzji), bez wyraźnego wskazania, iż adresatem tego wniosku jest organ administracji.

Wobec powyższego Sąd przystąpił do rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i stwierdza, że skarżący nie uzasadnił tego wniosku w wymagany sposób, tj. nie tylko, że nie wykazał, ale nawet nie wskazał, iż może zaistnieć realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o czym mowa w art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia Sądowi jego merytoryczne rozpatrzenie. Z tych względów wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.