Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 387/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-02-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86, 87
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 28 lutego 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi x na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzja wydaną w dniu [...] r. w sprawie o syg. akt[...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]r wydanej w [przedmiocie uchylenia ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...]o wydaniu x prawa jazdy kategorii [...]i odmowie wydania prawa jazdy kategorii [...]

W dniu [...] r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego

( data nadania [...]r.) wpłynęła skarga skierowana

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu [...]r. ( data wpływu) x na wskazana wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego

z dnia [...]r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący podniósł, że decyzja nie została mu doręczona z tłumaczeniem. Był przekonany o prawomocności decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...]r. oraz o skutecznym wniesieniu odwołania od decyzji z dnia [...] r., ponieważ przez pięć lat nie otrzymał żadnej innej decyzji w tej sprawie. Skarżący podniósł, że nie musiał się liczyć z taką decyzją ani jej tłumaczyć po otrzymaniu jej po upływie pięciu lat, gdyż postępowanie było ze względu na upływ czasu przedawnione.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie, podnosząc, że skarga została wniesiona ze znacznym uchybieniem terminu do jej złożenia. Organ wskazał, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...]r. została skutecznie doręczona stronie w dniu [...] r. , na dowód czego organ przedłożył wydruk ze strony internetowej doręczyciela - firmy [...]. Wskazując dalej, że nawet, gdyby przyjąć za datę doręczenia decyzji [...] r. ( błędnie w odpowiedzi na skargę wskazano rok [...]r.), tj. datę, w której doręczono zwrotne potwierdzenie odbioru tej decyzji do Kolegium, to i tak termin 30 dni przewidzianych na złożenie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego byłby naruszony. Organ wskazał, że strona została powiadomiona prawidłowo o prawie do złożenia skargi za pośrednictwem Kolegium w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Skarga została zaś nadana dopiero w dniu [...] r. w urzędzie pocztowym.

W uzupełnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wniesionym pismem z dnia [...] r., x wskazał, że decyzję otrzymał prawdopodobnie w[...] r. [...] r. przez przypadek, będąc u prawnika posługującego się językiem polskim dowiedział się o treści tej decyzji. Z tym też dniem, w ocenie skarżącego, ustała przyczyna jego niewiedzy na temat treści decyzji. Po uzyskaniu tłumaczenia w dniu [...] r. skarżący nadał

w urzędzie pocztowym skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Skarżący podniósł także, że 30 – dniowy termin do złożenia skargi był za krótki, aby mógł skutecznie przygotować się do obrony we własnej sprawie, jako obcokrajowiec. Decyzja musiała zostać najpierw przetłumaczona.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z dnia[...] poinformowało, że nie posiada innych dowodów doręczenia skarżącemu zaskarżonej decyzji, niż te które zostały dołączone do akt sprawy wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę.

Na rozprawie w dniu [...] r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że jak wynika ze stanowiska skarżącego, decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego otrzymał w [...]r. Pełnomocnik wskazał również na datę [...] r.,

w której do organu dotarło zwrotne potwierdzenie odbioru przez skarżącego decyzji. Pełnomocnik ponownie wskazał na takie okoliczności, jak ta, że skarżący nie posługuje się językiem polskim, sporna decyzja została wydana po 5 latach od chwili wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...]r. Skarżący o sprawie administracyjnej już wtedy zapomniał, sądząc, ze jego odwołanie zostało uznane. Po przetłumaczeniu zaskarżonej decyzji, skarżący zwrócił się o pomoc do profesjonalnego pełnomocnika.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. – Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Według utrwalonego orzecznictwa brak winy powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 226, postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98, postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999 r., sygn. akt II UKN 667/98). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (, wyrok NSA z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 1999 r., sygn. akt I SA/Ka 1609/97).

Analizując przedmiotową sprawę w zakresie powyższych przesłanek ustawowych Sąd stwierdził, że wniosek strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie był zasadny.

Przedmiotowa decyzja organu II instancji została doręczona skutecznie skarżącemu w [...]r., co potwierdził jego pełnomocnik na rozprawie w dniu [...] r. W dniu[...] r. do organu dotarło zwrotne potwierdzenie odbioru tej decyzji – zob. k. 10-11 i 57 akt sądowych. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o trybie i terminie ( 30 dni od doręczenia ) jej zaskarżenia do Sądu.

Skarga i wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia zostały wysłane pocztą elektroniczną w dniu [...] r. oraz nadane w urzędzie pocztowym

w dniu [...] r.

Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu skarżący przede wszystkim przyznał, że otrzymał decyzję w [...] r., jednakże z racji tego, że przez pięć lat

nie otrzymał żadnej, będąc przekonanym o prawomocności decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...]r. oraz o skutecznym wniesieniu odwołania od decyzji z dnia [...]r., uznał, że nie musi się liczyć z taką decyzją ani jej tłumaczyć, gdyż postępowanie było ze względu na upływ czasu przedawnione. Skarżący podniósł także, że 30 – dniowy termin do złożenia skargi był za krótki, aby mógł skutecznie przygotować się do obrony we własnej sprawie, jako obcokrajowiec. Decyzja musiała zostać najpierw przetłumaczona.

W ocenie Sądu, w świetle przedstawionych wyżej przepisów, a także utrwalonego orzecznictwa sądowoadministracyjnego, nie sposób przyjąć, by podniesione przez skarżącego okoliczności wskazywały na brak winy w uchybieniu terminu. Skarżący nie dochował staranności, jakiej można wymagać od każdej osoby należycie dbającej o swoje interesy. Mając świadomość nieznajomości języka polskiego, po otrzymaniu korespondencji z Polski, gdzie jako nadawca wskazany był precyzyjnie organ II instancji, nie zadbał o to, by zapoznać się z treścią pisma, mimo, że wiedział o tym, że w Polsce toczy się sprawa administracyjna z jego udziałem. W istocie więc zaniechanie, z powodów wyżej wskazanych, niezwłocznego przetłumaczenia otrzymanego pisma (decyzji) pozbawiło skarżącego możliwości terminowego wniesienia skargi. Jednocześnie, co należy podkreślić, przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują dłuższego, niż 30 dniowy termin do wniesienia skargi.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p. p. s. a., orzekł jak w sentencji postanowienia.