Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 595/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-08-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 września 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 1065/11 pozostawiające pismo W. N. z dnia 14 stycznia 2011 r. bez rozpoznania w sprawie ze skargi W. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia (...) listopada 2008 r. znak (...) w przedmiocie zasiłku stałego oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne od kwoty tego zasiłku postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 września 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 1065/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie pozostawiające pismo W. N. z dnia 14 stycznia 2011 r. bez rozpoznania w sprawie ze skargi W. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia (...) listopada 2008 r. znak (...) w przedmiocie zasiłku stałego oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne od kwoty tego zasiłku.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż postanowieniem z dnia 26 marca 2009r. sygn. akt III SA/Kr 173/09 odrzucił skargę W. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia (...) listopada 2008 r. znak (...) w przedmiocie zasiłku stałego oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne od kwoty.

Postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 24.04.2009r. Uprawomocniło się z dniem 24.05.2009r.

W. N. zwrócił się pismem z dnia 14 stycznia 2011r. do szeregu instytucji państwowych: Prokuratora Generalnego, Krajowej Rady Sądownictwa, Sądu Okręgowego w Krakowie a także do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie "w związku z uzasadnionym podejrzeniem popełnienia przestępstwa"

w prowadzonych wobec niego przed tymi instytucjami postępowaniami. Wymienił przy tym niszczenie pism procesowych sporządzonych przez niego, nienadawanie biegu wnioskom formalnym, pozbawianie dostępu do akt, niezasadne oddalenie skarg kasacyjnych. Wobec Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł o nadanie biegu wnioskom "bezprawnie oddalonych kasacji" w sprawach o sygn. akt III SA/Kr 173/09 i III SA/Kr4 998/09 i wznowienie postępowań.

Wezwaniem z dnia 17.03.2011r. Sąd wezwał W. N. do sprecyzowania charakteru powyższego pisma i podanie czy wnosi on w związku z użyciem wyrażenia "wznowienie" sprawy – o wznowienie postępowań sądowych w sprawach III SA/Kr 173/09 i III SA/Kr 998/09 w rozumieniu art. 271 lub 273 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270) w terminie do 7 dni od odbioru wezwania pod rygorem pozostawienia pisma.

Przesyłka listowa z w/w wezwaniem wróciła do Sądu z adnotacją, że adresat nie podjął przesyłki w terminie . Pierwsze awizo miało miejsce w dniu 24.03.2011r. a drugie w dniu 01.04.2011r.

Pismem złożonym osobiście w dniu 19.05.2011r. W. N. odpowiedział na wezwanie Sądu, precyzując poprzednie pismo w ten sposób, że stanowi ono skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 173/09. Powołał się przy tym na przepisy art. 271 i 273 p.p.s.a.

Wydając zaskarżone postanowienie Sąd pierwszej instancji wskazał, iż pismo W. N. z dnia 14.01.2011r. należy pozostawić na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. bez rozpoznania. Co prawda W. N. wyjaśnił pismem z dnia 19.05.2011r., że pismo z 14.01.2011r. stanowi skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 marca 2009r. sygn. akt III SA/Kr 173/09, niemniej jednak wyjaśnienie to zostało złożone po terminie przez Sąd wyznaczonym (siedmiu dniach) w wezwaniu z dnia 17.03.2011r. Biorąc pod uwagę, że wezwanie było doręczane w trybie art. 73 p.p.s.a tzw. doręczenia zastępczego z zastosowaniem dwukrotnego powiadomienia strony o możliwości odbioru pisma w placówce pocztowej – dzień doręczenia pisma należy ustalić zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a stanowiącym, że doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (14 dni). Pierwsze awizo miało miejsce w dniu 24.03.2011r., stąd za dzień doręczenia należy uznać 07.04.2011r. Skoro W. N. odpowiedział na wezwanie Sądu dopiero w dniu 19.05.2011 to należy przyjąć, że nie wykonał wezwania Sądu z 17.03.2011r. zgodnie z pouczeniem i rygor pozostawienia pisma z 14.01.2011r. bez rozpoznania znajduje zastosowanie.

W dniu 26 października 2011 r. W. N. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie z którego wynika, iż nie zgadza się z zapadłym rozstrzygnięciem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.

Z kolei jak stanowi art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. A zatem, w postępowaniu sadowoadministracyjnym przesyłka winna być awizowana dwukrotnie i przechowywana w pocztowej placówce oddawczej przez siedem kolejnych dni po każdym awizowaniu, a dokonane awiza winny odpowiadać wymogom przepisów prawa. Jest to niezwykle istotne, gdyż prawidłowe zastosowanie instytucji prawnej przewidzianej w art. 73 P.p.s.a. uzasadnia przyjęcie domniemania faktycznego, że pismo dotarło do adresata. Od tej daty - przyjętej za dzień doręczenia pisma - rozpoczyna bieg termin do dokonania danej czynności procesowej.

W przedmiotowej sprawie wezwanie do uzupełnienia pisma skarżącego z dnia 14 stycznia 2011 r. było dwukrotnie awizowane, tj. w dniu 24 marca 2011 r. i 1 kwietnia 2011 r., zatem mając na względzie treść art. 73 powołanej ustawy, należy je uznać za skutecznie doręczone w ostatnim dniu, na który po powtórnym awizowaniu pismo pozostawiono w placówce pocztowej.

Z analizy akt sprawy wynika, iż braki tego pisma nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie, bowiem skarżący usunął je dopiero w piśmie złożonym w dniu 19 maja 2011 r.

W tej sytuacji, należy uznać, że zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 września 2011 r. odpowiada prawu.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.