Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1423/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3,   art. 220 par. 3.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kornacki (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązania w opłacie paliwowej za listopad 2012 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia decyzją z dnia

[...]., Dyrektor Izby Celnej w K., po rozpatrzeniu odwołania A Sp. z o.o. w D. (zwanego dalej w skrócie "Spółką"), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] nr [...], określającą przybliżoną kwotę opłaty paliwowej za miesiąc listopad 2012 r. w wysokości [...]zł wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości [...]zł oraz dokonującą zabezpieczenia ww. kwot na majątku Spółki.

Na powyżej opisaną decyzję Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 30 grudnia 2014 r. wezwano stronę skarżącą – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi – do uzupełnienia jej braków formalnych poprzez: a/ podpisanie skargi (zaznaczono, że brak ten może zostać uzupełniony przez własnoręczne podpisanie skargi albo złożenie dodatkowego egzemplarza skargi własnoręcznie podpisanego), b/ złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi

i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS).

Ponadto zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 30 grudnia

2014 r. wezwano Spółkę do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka polecona z dnia 7 stycznia 2015 r., skierowana do strony skarżącej

i zawierająca m.in. wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, była awizowana w dniu 9 stycznia 2015 r. z uwagi na nieobecność adresata, przy czym zawiadomienie o złożeniu przesyłki pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłka została następnie wydana pełnomocnikowi pocztowemu w dniu 26 stycznia 2015 r. Powyższe okoliczności wynikają ze znajdującego się w aktach niniejszej sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru.

Ponadto w odpowiedzi na wezwanie tut. Sądu, dotyczące awizowania przesyłki poleconej z dnia 7 stycznia 2015 r., pracownik Poczty Polskiej S.A.

w piśmie z dnia 3 marca 2015 r. wyjaśnił, że przesyłka ta była awizowana dwukrotnie, tj. po raz pierwszy w dniu 9 stycznia 2015 r., a po raz drugi w dniu

19 stycznia 2015 r. Zawiadomienie o złożeniu przesyłki pozostawiono w skrzynce na korespondencję adresata.

Pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu 31 stycznia 2015 r. strona skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, nadesłała m.in. egzemplarz skargi podpisany przez prokurenta Spółki oraz uwierzytelniony odpis pełny z rejestru przedsiębiorców KRS dotyczący tego podmiotu. Wniosła również o zwolnienie z obowiązku uiszczenia wpisu w przedmiotowej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma

w postępowaniu sądowym. Jeden z takich wymogów określony został w art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., który stanowi, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Ponadto stosownie do art. 28 § 1 P.p.s.a. i art. 29 P.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności

w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Przy czym w orzecznictwie sądowym podkreśla się,

że takim dokumentem, stwierdzającym umocowanie do reprezentacji strony

w odniesieniu do spółek kapitałowych, jest aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 927/07, opubl.

w Lex nr 516658).

Brak dokumentu, o którym mowa w art. 29 P.p.s.a., jak też brak własnoręcznego podpisu osoby uprawnionej do działania w imieniu strony skarżącej, stanowi brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. W myśl powołanego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi obliguje sąd, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., do jej odrzucenia.

Z kolei w myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności

na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga – pod rygorem jej odrzucenia), uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Nadto zwrócić należy uwagę na regulację zawartą w art. 73 P.p.s.a., który stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo

w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz

z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się

w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.

W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy.

W przytoczonym powyżej przepisie art. 73 P.p.s.a. została przewidziana

tzw. fikcja doręczenia (domniemanie doręczenia). W przypadku tejże fikcji doręczenia późniejsze wydanie przesyłki pocztowej aniżeli data doręczenia, wynikająca z fikcji doręczenia, pozbawione jest znaczenia prawnego. Odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia, nie zmienia bowiem skutków procesowych zaistniałego domniemania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2012 r., sygn. akt II FZ 762/12, opubl. w Lex nr 1221338).

W rozpatrywanej sprawie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego wynika, że została ona wydana adresatowi w dniu 26 stycznia 2015 r. Niemniej jednak, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjdzie stwierdzić, że skoro przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy w dniu 9 stycznia 2015 r., a następnie po raz drugi

w dniu 19 stycznia 2015 r., to skutek doręczenia nastąpił wcześniej, tj. z dniem

23 stycznia 2015 r. Termin bowiem do odebrania tej przesyłki biegł od daty pierwszego awizowania przez kolejnych czternaście dni.

W związku z powyższym siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu od skargi upłynął z dniem 30 stycznia

2015 r. (piątek – dzień roboczy). Pełnomocnik strony skarżącej uzupełnił natomiast braki formalne skargi w dniu 31 stycznia 2015 r., a więc już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Jednocześnie, odnosząc się do wezwania w przedmiocie wpisu od skargi, pełnomocnik Spółki złożył wniosek

o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Niemniej jednak wniosek ten nie przerwał biegu terminu do uiszczenia wpisu. Skutek taki mógłby nastąpić wyłącznie w przypadku jego złożenia w ustawowym terminie, czyli do dnia

30 stycznia 2015 r.

Nie ulega zatem wątpliwości, że uchybiono terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu od tej skargi, co musi skutkować negatywnymi konsekwencjami dla strony, które znieść może wyłącznie przywrócenie terminu orzeczone na wniosek.

W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 220 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.