Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 190/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2005-09-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz, Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Fornalik (spr.),, Asesor WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska, Protokolant Sekr. sąd. Monika Nowak, po rozpoznaniu w dniu 07 września 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi A.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego Oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...] Burmistrz na podstawie art. 2, art. 7 ust. 1, 5, 7, 8 w zw. z art. 5, 6 i 17 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych ( Dz. U. Nr 71, poz. 734 ), rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001r. w sprawie dodatków mieszkaniowych ( Dz. U. z 2001 r. Nr 156, poz. 1817 ) oraz art. 104 kpa, przyznał A.G. dodatek mieszkaniowy na okres 6 miesięcy począwszy od dnia [...] marca 2004 r. do [...] sierpnia 2004 r. w wysokości 203,33 zł miesięcznie. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że A.G. spełnia kryteria do przyznania dodatku mieszkaniowego określonego w art. 2, art. 5 i 6 cytowanej wyżej ustawy o dodatkach mieszkaniowych, a średni dochód miesięczny gospodarstwa domowego wyliczony na podstawie łącznych dochodów brutto z trzech miesięcy tj. listopada, grudnia 2003 r. i stycznia 2004 r. wyniósł 1.762,18 zł, co do obliczenia dodatku mieszkaniowego w 5 osobowym gospodarstwie w wysokości 10% stanowi 176,22 zł.

Do podstawy obliczenia dodatku mieszkaniowego przyjęto 90% ponoszonych wydatków według powierzchni lokalu tj. 59,90 m2 , które zostało określone w § 2 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001r. w sprawie dodatków mieszkaniowych, co stanowi kwotę 379,55 zł. Natomiast wysokość dodatku stanowi różnica między wydatkami określonymi w art. 6 ust. 3 – 6 ustawy o dodatkach mieszkaniowych przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu mieszkalnego a wymienionymi wyżej dochodami, w związku z czym dodatek mieszkaniowy stanowi ( 379,55 zł – 176,22 zł ) 203,33 zł.

Od powyższej decyzji odwołanie wniósł A.G. uznając, iż została ona wydana z naruszeniem obowiązującego prawa oraz, że termin załatwienia sprawy nie został zachowany a zwrot części poniesionych kosztów ogrzewania centralnego nie powinien być zaliczony do uzyskanych przez niego dochodów. Ponadto stwierdził on również, iż do sumy wydatków nie były wliczane kwoty kredytu budowlanego, zaciągniętego przez Spółdzielnię Mieszkaniową, a które jest zobowiązany spłacać w ratach miesięcznych.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] maja 2004r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa z uwzględnieniem art. 3 ust. 3, art. 5 ust 1 pkt 5, art. 6 ust. 1 pkt3, ust. 3 ust. 4 pkt 3 i ust. 9, art. 7 ust. 10 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji podano, iż dodatek został obliczony prawidłowo oraz że rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001r. w sprawie dodatków mieszkaniowych, które określa szczegółowe rodzaje wydatków stanowiących podstawę do obliczania dodatków mieszkaniowych, nie przewiduje spłaty kredytu jako formy wyżej wymienionego wydatku.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniósł A.G. zarzucając, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa. Skarżący w uzasadnieniu podniósł, iż na początku utrudniano mu złożenie wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, przytaczając przede wszystkim okoliczności wcześniej prezentowane w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie powtarzając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie może być uwzględniona, albowiem zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu, iż została ona wydana z naruszeniem prawa mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy należy mieć przede wszystkim na względzie to, iż zasadniczym celem ustawy o dodatkach mieszkaniowych jest wsparcie osób, które znajdują się w trudnej sytuacji i nie są w stanie pokryć bieżących wydatków na zajmowane mieszkanie.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zmianami) stanowi, że dodatek mieszkaniowy przyznaje, na wniosek osoby uprawnionej do dodatku mieszkaniowego, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji administracyjnej. Do wniosku dołącza się deklarację o dochodach gospodarstwa domowego za okres 3 miesięcy kalendarzowych poprzedzających dzień złożenia wniosku oraz inne niezbędne dokumenty.

Definicja dochodu zawarta została w art. 3 ust. 3 cytowanej ustawy, który stanowi, iż za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się dodatków dla sierot zupełnych, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej oraz dodatku mieszkaniowego.

Określenie "wszelkie przychody", o którym mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zmianami) obejmuje to, co zostało uzyskane faktycznie. Inne znaczenie tego określenia wymagałoby specjalnej wskazówki interpretacyjnej w samej ustawie. Nie można określenia "przychody", które stanowią podstawę do obliczenia dochodu na potrzeby przyznania dodatku mieszkaniowego, wiązać z przychodem i dochodem w rozumieniu przepisów o podatkach lub o świadczeniach z ubezpieczenia społecznego, ponieważ ustawa o dodatkach mieszkaniowych w tym zakresie nie odsyła do innych ustaw.

Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 6 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę między wydatkami, o których mowa w ust. 3-6, przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu mieszkalnego, a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę otrzymującą, z zastrzeżeniem ust. 2, dodatek w wysokości w przypadku skarżącego10% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie 5-osobowym i większym.

Art. 6 ust. 4 ustawy określa szczegółowo, które z wydatków spełniających wymienione kryteria brane są pod uwagę przy obliczaniu wysokości dodatków mieszkaniowych.

Jak wynika z akt administracyjnych skarżący otrzymał ze Spółdzielni Mieszkaniowej z tytułu rozliczenia kosztów ogrzewania lokalu za okres 2002 – 2003 r. w miesiącu listopadzie kwotę 684,25 zł. Przedmiotowy zwrot kosztów zaliczony został do dochodów gospodarstwa domowego za okres 3 miesięcy kalendarzowych poprzedzających dzień złożenia wniosku, a tym samym odpowiedniemu zmniejszeniu winny ulec wydatki na koszty ogrzewania, co w konsekwencji spowodowałoby zmniejszenie wysokości przyznanego dodatku.

Odnosząc się natomiast do zarzutu skarżącego co do bezzasadności odmowy uwzględnienia kosztów spłaty rat kredytu budowlanego zaciągniętego przez Spółdzielnię Mieszkaniową ponoszonych przez skarżącego, wskazać należy, że dla potrzeb ustalania dodatków mieszkaniowych mogą być brane pod uwagę przez organ administracyjny tylko wydatki poniesione przez osobę czyniącą starania o dodatek, które mają charakter świadczeń okresowych i wymienione są w ustawie. Szczegółowy wykaz i wysokość wydatków za zajmowany lokal mieszkalny, stanowiący podstawę obliczania dodatku mieszkaniowego zawiera rozporządzenie Rady Ministrów z 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz.U. Nr 156, poz. 1817). W odniesieniu do członków spółdzielni mieszkaniowych zamieszkujących na podstawie spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego rozporządzenie w § 2 ust. 1 pkt 2 stwierdza, że podstawę obliczania dodatku mieszkaniowego stanowią następujące rodzaje wydatków: opłaty za energię cieplną, wodę, odbiór nieczystości stałych i płynnych oraz koszty eksploatacji i remontów z wyłączeniem ubezpieczenia, podatku od nieruchomości i opłaty za wieczyste użytkowanie gruntów.

Jedynie określone opłaty ponoszone przez członka spółdzielni związane z eksploatacją konkretnego lokalu stanowią wydatki, które uwzględnia się przy ustalaniu podstawy obliczania dodatku mieszkaniowego. Z uwagi na fakt, że opłata ta nie została wymieniona w § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych - nie może być podstawą obliczania dodatku mieszkaniowego.

Marginalnie zauważyć należy, iż zarzut skarżącego braku załatwienia sprawy w terminie znalazł odzwierciedlenie w treści wcześniej wydanego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2004 r., nr [...], które nie dotyczyło merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.

Rozpoznając w postępowaniu odwoławczym sprawę Kolegium dokonało prawidłowej oceny postępowania organu pierwszej instancji oraz wydanego rozstrzygnięcia, dając temu wyraz w obszernym uzasadnieniu decyzji, które odpowiada wymaganiom z art. 107 § 3 k.p.a.

W tym stanie rzeczy skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Ireneusz Fornalik Maria Bohdanowicz Anna Juszczyk - Wiśniewska

.