Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 590/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2016-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 27
journal: Dz.U. 2014 poz 851
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - tekst jednolity
article: art. 21 par. 1 pkt 1 par. 2 par. 3 art. 51 par. 1 art. 116 par. 1 par. 2 art. 122
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia NSA Teresa Porczyńska Sędziowie: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Sędzia WSA Paweł Kowalski (spr.) Protokolant: St. sekretarz sądowy Dominika Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2016 r. sprawy ze skargi I. P.-J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] 2016 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej za zaległości spółki z o.o. z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2010 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-P. z [...] r., orzekającą o solidarnej odpowiedzialności podatkowej I. P.-J., jako byłego prezesa zarządu A spółki z o.o., za zaległości podatkowe owej spółki z tytułu podatku od towarów i usług za 2010 r.

Wskazaną decyzją z [...] organ pierwszej instancji orzekł o solidarnej odpowiedzialności podatkowej I. P.-J. jako byłego prezesa zarządu za zaległości podatkowe spółki z tytułu podatku VAT za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2010 r. w łącznej kwocie 1 609 496,10 zł, wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 858 508 zł i kosztami egzekucyjnymi w kwocie 145 049,70 zł.

Od tej decyzji podatniczka wniosła odwołanie, zarzucając naruszenie :

- art. 122 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.), przez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy i ich błędną interpretację. W uzasadnieniu zwróciła uwagę, że dowody zgromadzone w sprawie ograniczają się do zacytowania przez organ danych z postępowań prowadzonych przez Urząd Kontroli Skarbowej w Ł. w stosunku do spółki A, które dotyczyły lat 2009-2014. Większość z postępowań nie zakończyła się, gdyż Dyrektor Izby Skarbowej uchylił decyzje w obu podatkach za pozostałe lata. Wyjątkiem jest decyzja w podatku VAT za 2009 rok. W ocenie strony wątpliwe jest, czy prezes zarządu miał jakiekolwiek podstawy do zgłoszenia upadłości spółki, która prawidłowo funkcjonowała. Wszelkie zarzuty związane z podatkami powstały na skutek wyników kontroli przeprowadzonej przez UKS, potwierdzonych w decyzjach administracyjnych. Tak więc zarząd spółki w chwili gdy sprawowała go podatniczka nie miał żadnych możliwości stwierdzenia, iż istnieje konieczność zgłoszenia upadłości. Błędna jest również konkluzja, iż zarząd, przez niewłaściwe wykonywanie obowiązków doprowadził do powstania zaległości podatkowych. Spółkę prowadziło trzech prezesów i trudno jest obarczać ich wszystkich jakąkolwiek winą. W ocenie podatnika organ skoncentrował się tylko na formalnych przesłankach zaistnienia odpowiedzialności solidarnej, a nie zajął się merytorycznymi przesłankami tej instytucji.

Dyrektor Izby Skarbowej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał, że A złożyła do Urzędu Skarbowego Ł.-P. deklaracje podatkowe VAT-7 za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2010 r. wykazując do wpłaty kwotę 18 549 zł. Następnie decyzją z [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. określił spółce nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za okres od stycznia do grudnia 2010 r. oraz orzekł obowiązek zapłaty A podatku VAT za miesiące od stycznia do grudnia 2010r. w łącznej kwocie 1 661 101 zł.

Tytułem zaległości w VAT za styczeń 2010r. zarachowano następujące

wpłaty dokonane przez Spółkę, zaliczone na zaległy podatek VAT za styczeń 2010 r. powstały po decyzji z [...] i nadpłatę z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2010 r., powstałe po decyzji Dyrektora UKS z [...] i przerachowane na zaległości powstałe wskutek decyzji z [...].

Z analizy organu wynika, że w spółce pozostały zaległości w podatku VAT za okres od stycznia do grudnia 2010 r. w kwocie 1 609 496, 10 zł, na które wystawiono tytuły wykonawcze z [...], a organ egzekucyjny przystąpił do realizacji tych tytułów wykonawczych.

Organ wskazał, że egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna. Na rachunkach bankowych spółki brak było środków pieniężnych. W siedzibie spółki ustalono, iż umowa zawarta w 2009 roku została wypowiedziana przez przedstawiciela (obcokrajowca) spółki 25 lutego 2014 r. Spółka faktycznie nie posiadała biura pod tym adresem od końca roku 2013. W odniesieniu do części magazynowej umowę wypowiedziano 28 listopada 2013 r. (pomieszczenia opróżniono). Administrator pod koniec marca 2014r. dokonał przejęcia pustych lokali. Wszystkie kwestie finansowe wynikające z umów zostały uregulowane między stronami, administrator budynku nie posiada żadnego kontaktu z przedstawicielami A. Ustalono, iż aktualnie Spółka nie prowadzi działalności pod adresem ul. A 128/152 w Ł.. Ponadto ustalono, zgodnie z danymi zawartymi w bazie CZM, iż spółka jest właścicielem samochodu osobowego Toyota Auris z 2007 r., jednak brak wiedzy na temat miejsca postoju samochodu spowodował, iż odstąpiono od skierowania czynności egzekucyjnych do tego pojazdu. Wskazano, iż zajęcie ruchomości spowodowałoby naliczenie kosztów przekraczających parokrotnie wartość tego pojazdu (ok. 20 000 zł), co przy braku możliwości fizycznego odebrania samochodu i jego sprzedaży skutkowałoby koniecznością odstąpienia od egzekucji z tego składnika majątkowego.

Z kolei w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego do zaległości podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące: styczeń-grudzień 2010 r., listopad-grudzień 2013 r., luty 2014 r. oraz z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2013 r., po dokonaniu opisanych w decyzji czynności, umorzono postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec majątku spółki, w związku z brakiem informacji na temat aktualnego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej oraz majątku zobowiązanego. Dokonane zajęcia rachunków bankowych nie przyniosły efektów finansowych z powodu braku środków na rachunkach. Według informacji z KRS A nie posiada udziałów w innych spółkach. W dniu 4 listopada 2013 r. dotychczasowy udziałowiec - I. P.-J. zbyła wszystkie udziały na rzecz – A. I., który jednocześnie objął funkcję prezesa zarządu. W trakcie prowadzonego postępowania egzekucyjnego zostały wygenerowane koszty egzekucyjne dotyczące zaległości z tytułu podatku VAT za 2010 r., w wysokości 145 049,70 zł, dlatego też przeniesienie odpowiedzialności objęło również, zgodnie z art. 107 § 2 pkt 4 o.p., ową kwotę.

Odnośnie zaległości podatkowych spółki z tytułu spornych zobowiązań organ wskazał, że I. P.-J. była członkiem zarządu A w terminie płatności zobowiązania, co potwierdza protokół ze zgromadzenia wspólników spółki. Z protokołu wynika, iż podjęto uchwałę nr 1 z 2 lutego 2010 r., odwołującą ze stanowiska prezesa spółki M. I. N. C. i powołująca na to stanowisko I. P.-J.. Nadto we wpisie nr 8 z [...], opublikowanym w MSiG-KRS wskazano, iż w skład zarządu spółki wchodził C. I. M N. jako prezes zarządu, posiadający całość udziałów spółki. We wpisie nr 9 z [...] wskazano, iż w skład zarządu wchodziła I. P.-J. jako prezes zarządu, która posiadała 499 udziałów spółki. Kolejne wpisy potwierdzają, iż I. P.-J. pełniła funkcję prezesa spółki i dopiero wpis nr 14 z [...] zmienia ten stan rzeczy, bowiem ze składu zarządu została wykreślona I. P.-J., a w to miejsce został wpisany I. A., który przejął również wszystkie udziały spółki. Protokół ze zgromadzenia wspólników A z 4 listopada 2013 r., potwierdza, iż podjęta została uchwała nr 1 odwołująca ze stanowiska prezesa spółki I. P.-J. z dniem 4 listopada 2013 r. i powołującą na to stanowisko A. I.. Zatem organ stwierdził, że I. P.-J. od 2 lutego 2010 r. do 4 listopada 2013 r. pełniła funkcję członka zarządu A. Zatem, jako członek zarządu ponosi odpowiedzialność za zaległości jednostki, powstałe w okresie sprawowania przez nią funkcji członka zarządu, za którego kadencji przypadał termin płatności podatku. Podkreślono, przy tym, że zgodnie z art. 116 § 4 o.p. przepisy orzekające o odpowiedzialności osób trzecich mają zastosowanie również do byłego członka zarządu, co oznacza, iż pomimo faktu, że strona już nie sprawuje tej funkcji, ponosi odpowiedzialność za prowadzenie spraw spółki i jej reprezentowanie od dnia 2 lutego 2010 r. do 4 listopada 2013 r. Funkcja członka zarządu jest funkcją dobrowolną, wymagającą zgody osoby powołanej na to stanowisko, bowiem niemożliwym jest powołanie członka zarządu bez jego wiedzy i zgody (art. 19a ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym, według stanu prawnego na dzień powołania I. P.-J. na funkcję członka zarządu), co wymaga złożenia wzorów podpisów osób upoważnionych do reprezentacji spółki.

Organ odwoławczy dodał, iż decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z [...] określająca A nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia oraz orzekająca o obowiązku zapłaty podatku VAT za miesiące od stycznia do grudnia 2010 r. została wydana na podstawie art. 21 § 3 o.p., w związku ze stwierdzeniem przez organ I instancji, że nie można dać wiary dokumentom księgowym spółki odnośnie zdarzeń gospodarczych udokumentowanych fakturami wystawionymi przez kontrahentów spółki, którzy w istocie nie prowadzili działalności gospodarczej, a jedynie wprowadzali do obrotu prawnego faktury, które miały uwiarygodnić krajowy oraz wewnątrzwspólnotowy obrót gospodarczy konfekcją i tkaninami. Podatniczka w 2010 r sprawowała funkcję prezesa zarządu i to za jej kadencji doszło do nieprawidłowości, które zostały wykryte i usankcjonowane w okresie późniejszym.

Poza tym, w ocenie organu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że I. P.-J. będąca członkiem zarządu spółki winna była podjąć działania zmierzające do ogłoszenia upadłości jednostki, bowiem dłużnik w tym czasie był niewypłacalny. Wniosek o ogłoszenie upadłości spółki winien być zgłoszony w terminie dwóch tygodni od zaprzestania płacenia długów lub ujawnienia, że majątek spółki nie wystarcza na zaspokojenie długów. Spółka zaś nie zapłaciła podatku dochodowego od osób prawnych za 2009 r., podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2010 r. Zatem, biorąc pod uwagę terminy płatności tych podatków stwierdzić należy, iż pierwsza zaległość publicznoprawna spółki powstała w lutym 2010 r. z tytułu podatku od towarów i usług za styczeń (zaległości w tym podatku powstały za cały 2010 r.), jednocześnie powstała zaległość w kwietniu 2010 r. z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2009 r. Zatem w pierwszej połowie 2010 r. spółka winna była zgłosić wniosek o upadłość, a w jej imieniu winna była to uczynić I. P.-J., pełniąca wówczas obowiązki prezesa zarządu. Ponadto organ pozyskał sprawozdania finansowe spółki za 2009 r., 2010 r., 2011 r. i 2012 r. celem przeanalizowania jej sytuacji finansowej i dokonał wyliczenia wskaźników finansowych spółki, stwierdzając, że w spółce wystąpiła również niewypłacalność określona w art. 11 ust. 2 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze. Tymczasem strona nie tylko nie złożyła wniosku o ogłoszenie upadłości, ale nie wypełniła również kolejnego warunku, którego spełnienie uprawniałoby ją do zwolnienia z odpowiedzialności za zaległości spółki, nie wykazała bowiem również, iż niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez jej winy.

Zdaniem organu podatniczka zdawała sobie sprawę z sytuacji finansowej spółki, skoro uczestniczyła jako prezes spółki w nierzetelnym obrocie gospodarczym. Kontrola skarbowa przeprowadzona w spółce wykazała, że finanse spółki nie odzwierciedlały stanu rzeczywistego. We wspomnianej decyzji Dyrektora UKS z [...] zostało określone, iż A w okresie od stycznia do grudnia 2010 r. nie dokonywała żadnych czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Działania spółki ograniczały się do "przepuszczania" faktur nie dokumentujących faktycznych zdarzeń gospodarczych, tj. spółka dokumentowała "zakup" towarów handlowych fikcyjnymi fakturami, jak również wystawiała fikcyjne faktury w celu pozorowania "sprzedaży" towarów handlowych na rzecz kolejnych podmiotów krajowych. Zatem strona, jako ówczesny prezes spółki nie działała z należytą starannością, a zatem nie wystąpiła przesłanka uwalniająca członka zarządu od odpowiedzialności. Strona, jako prezes zarządu, wzięła na siebie odpowiedzialność za zaległość podatkową spółki.

Końcowo organ stwierdził, że I. P.-J. nie wskazała również mienia spółki, z którego egzekucja umożliwiłaby zaspokojenie zaległości podatkowych jednostki w znacznej części.

Wobec tego w przedmiotowej sprawie przesłanki uwalniające od odpowiedzialności z art. 116 § 1 o.p. nie wystąpiły, bowiem wniosek o ogłoszenie upadłości spółki nie został złożony (co zostało powyżej wyjaśnione w niniejszej decyzji), a majątku spółka nie posiada.

W skardze strona podtrzymała dotychczasowe zarzuty oraz prezentowane stanowisko.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w treści zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje :

Skarga nie jest zasadna dlatego podlega oddaleniu.

Autor skargi sformułował w niej zarzut naruszenia przepisów art.116 OP poprzez błędne jego zastosowanie oraz art.122 OP poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy. Zarzuty te są niezasadne.

W skardze nie wskazano szczegółowo na czym naruszenie zasady prawdy obiektywnej ( art.122 OP ) miałoby polegać. Powołany przepis nakazuje organom podatkowym tak prowadzić postępowanie, aby wyjaśnione zostały wszelkie istotne okoliczności sprawy. Z kolei zakres tych okoliczności wyznacza przepis prawa materialnego, który ma mieć zastosowanie. W niniejszej sprawie jest to przepis art.116 OP, który reguluje kwestią przeniesienia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na członka zarządu tej spółki. W ramach wyznaczonych przepisem art.116 § 1 i 2 OP wyjaśnienia wymagało czy skarżąca była członkiem zarządu A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w okresie, kiedy powstały zaległości podatkowe tej spółki oraz czy do owych zaległości zachodzi bezskuteczność egzekucji. W związku z tym, że w toku postępowania skarżąca podnosiła zarzuty związane z brakiem winy w niezgłoszeniu wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego albo układowego, organy winne były rozważyć związane z tym okoliczności. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego stan faktyczny sprawy ustalony został prawidłowo, zebrane zostały dowody mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, zarówno w kwestii funkcji sprawowanej przez skarżącą w okresie, gdy powstały zaległości podatkowe, bezskuteczności egzekucji prowadzonej w stosunku do majątku Spółki, jej niewypłacalności oraz braku okoliczności egzoneracyjnych. Ocen przeprowadzonych dowodów została przeprowadzona we wzajemnym związku pomiędzy nimi, w sposób zgodny z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego, zaś uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest pełne, nie pomija żadnej istotnej okoliczności, ani wątpliwości podnoszonych przez skarżącą w odwołaniu. Reasumując sąd uznaje, że stan faktyczny sprawy został ustalony prawidłowo.

Z lektury uzasadnienia skargi wynika, że wątpliwości strony nie dotyczą pełnienia przez skarżącą funkcji członka zarządu Spółki w ustalonym okresie ( od dnia 2 lutego 2010 roku – Prezes zarządu, do dnia 16 stycznia 2014 roku, kiedy to została wykreślona ze składu zarządu ), ani też wskazane w zaskarżonej decyzji okoliczności bezskuteczności egzekucji z majątku Spółki. Zasadniczo dotyczą one odpowiedzialności skarżącej za działania zarządu spółki podejmowane w czasie, gdy nie pełniła ona funkcji członka zarządu ( zaskarżoną decyzją orzeczono o solidarnej odpowiedzialności skarżącej za zobowiązanie Spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2010 roku ), braku okoliczności zobowiązującej ją do złożenie wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego albo układowego ( zaległości w podatku od towarów i usług jest następstwem wydania przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej decyzji określającej zobowiązanie w tym podatku przez w dniu [...] roku, czyli w czasie, gdy I. P.-J. nie była już członkiem zarządu ) i wreszcie braku jej winy w niezłożeniu takiego wniosku.

Zgodnie z art.21 § 1 pkt.1 OP zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie zobowiązania podatkowego. Takiego rodzaju zobowiązaniem podatkowym jest zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług, powstaje ono z mocy samego prawa z momentem, kiedy wystąpią zdarzenia wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z § 2 i 3 tego przepisu podatek wskazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty, co nie pozbawia organów podatkowych prawa do zakwestionowania deklaracji i wysokości podatku w niej wskazanego. Tak się właśnie stało w tej sprawie i mimo, że decyzja wydana została przez Dyrektora UKS w Ł. w okresie, kiedy skarżąca już nie pełniła funkcji członka zarządu, to decyzja ta określa w prawidłowej wysokości zobowiązanie podatkowe w podatku do towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznie do grudnia 2010 roku A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Decyzja ta nie "zmienia" także momentu kiedy powstała zaległość podatkowa ( zgodnie z art.103 ust.1 ustawy VAT w brzmieniu obowiązującym w 2009 roku i art.51 § 1 OP odpowiednio od dnia 25 lutego 2010 roku ). Bezspornie, wówczas już skarżąca była członkiem zarządu A. Przyjęcie, że I. P.-J. nie ponosi odpowiedzialności za działania poprzedniego zarządu Spółki, byłoby nie tylko sprzeczne z literalnym brzmieniem przepisu art.116 § 2 OP, ale także z jego wykładnią celowościową. Przepis art.116 OP chroni wierzyciela podatkowego między innymi przed takimi działaniami podatników, które uniemożliwiałyby zaspokojenie Skarbu Państwa ( i innych wierzycieli podatkowych ) np. poprzez takie zmiany w zarządzie Spółki, które oznaczałby niemożność przeniesienia odpowiedzialności. Ponadto należy mieć na uwadze to, że objęcie funkcji członka zarządu jest zawsze dobrowolne, a każda osoba, której taką funkcję powierzono, w swoim dobrze pojętym interesie, winna poznać sytuację spółki – prawną, materialna i finansową przed objęciem członkostwa w zarządzie, aby uniknąć ponoszenia odpowiedzialności za działania poprzedniego zarządu. Należy jeszcze podnieść, że z ostatecznej decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] określającej A Sp. Z o. o. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2010 roku, która ma wagę dokumentu urzędowego w rozumieniu art.194 § 1 OP wynika, że działalność tej Spółki w 2010 roku koncentrowała się na "fakturowym" obrocie towarem, który w rzeczywistości nie istniał. Trudno jest przyjąć, aby skarżąca nie miała tego świadomości.

Okolicznością bezsporną jest, że wniosek o wszczęcie postępowania upadłościowego, ani też układowego A Sp. z o. o. nigdy nie został zgłoszony. Jak słusznie wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. analiza tego, czy członek zarządu obowiązany jest do podjęcia takich działań winna być przeprowadzona na gruncie przepisów ustawy z dnia 28 lutego 2003 roku – Prawo upadłościowe i układowe ( Dz.U z 2009 r., nr.175, poz.1361 ze zmianami ), Zgodnie z art.10 tej ustawy upadłość ogłasza się, gdy dłużnik stał się niewypłacalny. Z kolei dłużnika uważa się za niewypłacalnego, jeśli nie wykonuje swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych, a dłużnika będącego osobą prawną lub jednostką organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, także wtedy, gdy jego zobowiązania przekroczą wartość majątku, nawet wówczas, kiedy na bieżąco reguluje swoje zobowiązania ( art.11 ust. 1 i 2 Prawa upadłościowego i układowego ). W ocenie Sądu, organ odwoławczy dokonał wyczerpującej i prawidłowej oceny zaprzestania regulowania przez spółkę wymagalnych zobowiązań podatkowych ( począwszy od lutego 2010 roku ) oraz sytuacji finansowej ( nadwyżki zobowiązań nad wartością majątku ) i ustalił, że w przypadku A Sp. z o.o. zarząd był zobowiązany do zgłoszenia wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego w pierwszej połowie 2010 roku.

Jak wynika z treści art.116 ust.1 pkt.2 OP członek zarządu może zwolnić się odpowiedzialności za zaległości podatkowe Spółki, jeśli wykaże, że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło bez jego winy. Należy mieć na uwadze, że w przepisie tym mowa jest o wszystkich rodzajach winy ( w tym nieumyślnej, przyjmującej postać zarówno niedbalstwa jak i lekkomyślności ). Oznacza to, że członek zarządu może uwolnić się od odpowiedzialności, jeśli wykaże, że niezgłoszenie wniosku nastąpiło nie tylko bez jego winy umyślnej, ale także nieumyślnej. Jak już wyżej wskazano, obejmując funkcję członka zarządu spółki winna poznać jej sytuację finansową i jeśli obiektywne okoliczności tego nie uniemożliwiają, nie może skutecznie bronić się nieznajomością sytuacji finansowej i materialnej spółki. W świetle zasad wiedzy i doświadczenia życiowego trudno jest także przyjąć, żeby skarżąca nie zdawała sobie sprawy z tego, że działalność A Sp. z o.o polegała na wystawianiu "pustych faktur".

Mając na uwadze powyższe rozważania, na podstawie art.151 P.p.s.a należało skargę oddalić.

m.s.