Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 714/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 57 par. 1, art. 46 par. 3, art. 37 par. 1, art. 6, art. 58 par. 1 pkt 3, art. 53 par. 1, art. 54 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 2, art. 16 par. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 152a par. 1, 2 i 3
journal: Dz.U. 2019 poz 900
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 20 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. w N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2019 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej płatnika i określenia wysokości należności z tytułu pobranych, a niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za listopad i grudzień 2013 roku oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej – komplementariusza za zaległości podatkowe spółki w ww. podatku postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżąca A. w N. , reprezentowana przez radcę prawnego, pismem z [...] lipca 2019 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej.

Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 sierpnia 2019 r. (punkt III), pismem z dnia 10 września 2019 r. wezwano pełnomocnika skarżącej spółki do nadesłania, w terminie 7 dni, pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. – pod rygorem uznania, że skarżąca działa bez pełnomocnika. Pismo doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 01 października 2019 r. [k. nr [...] akt sąd.]. Pełnomocnik nie odpowiedział na ww. wezwanie.

Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 lutego 2020 r. (punkt III), pismem z 24 lutego 2020 r. wezwano skarżącą spółkę do:

- uzupełnienia braków formalnych skargi przez podpisanie lub nadesłanie podpisanej skargi przez osobę uprawnioną do jej reprezentowania w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.),

- wykazania w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, że osoba, która podpisała skargę jest uprawniona do jej reprezentowania, gdyż brak wykazania odpowiednimi dokumentami umocowania do reprezentowania skarżącej jest brakiem formalnym skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Jednocześnie pouczono, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Z akt sprawy wynika, że ww. przesyłka została zwrócona do nadawcy i jako zwrotna doręczona/wydana w dniu 14 lipca 2020 r. Przesyła została zwrócona do sądu z adnotacją cypryjskiego operatora pocztowego o przyczynie niedoręczenia "unknown".

Zarządzeniem z dnia 15 października 2020 r. w punkcie 1. Uchylono pkt III zarządzenia z dnia 30 sierpnia 2019 r., w części dotyczącej rygoru, w punkcie 2. uchylono pkt 3 i 4 zarządzenia z dnia 20 lutego 2020 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako : "p.p.s.a."), powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te określa art. 46 p.p.s.a., według którego do pisma dołączyć należy pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (§ 3). Wymóg ten znajduje potwierdzenie w art. 37 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik skarżącej spółki wniósł skargę do tut. Sądu pismem z dnia [...] lipca 2019 r., przy czym nie załączył pełnomocnictwa. Wobec tego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 sierpnia 2019 r. (punkt III zarządzenia), pismem z dnia 10 września 2019 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że strona działa bez pełnomocnika. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 6 p.p.s.a. sąd administracyjny w razie uzasadnionej potrzeby udziela stronom występującym w sprawie bez profesjonalnego pełnomocnictwa niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych i skutków ich zaniedbań. Z treści art. 6 p.p.s.a. wynika, że sąd nie udziela wskazówek i pouczeń stronom występującym w sprawie m.in. z radcą prawnym. Oznacza to, że sąd wzywając profesjonalnego pełnomocnika o uzupełnienie braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, nie poucza go o tym, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi spowoduje jej odrzucenie. W niniejszej sprawie błędnie pouczono pełnomocnika skarżącej, że ma uzupełnić braki formalne skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, pod rygorem uznania, że strona skarżąca działa bez pełnomocnika. W ocenie sądu, mimo błędnego pouczenia, pełnomocnik skarżącej, który jest pełnomocnikiem profesjonalnym, powinien był uzupełnić braki formalne skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia ww. wezwania. Nieuzupełnienie zaś w terminie braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a., za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. O zachowaniu ustawowego terminu do wniesienia skargi, decyduje data nadania skargi na adres właściwego organu. Zgodnie zaś z art. 152a § 3 w zw. z § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2019, poz. 900, dalej jako: "O.p.") w przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego, doręczenie uważa się za dokonane po upływie 14 dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia zawierającego: (1) informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego; (2) wskazanie adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać pismo i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia pisma; (3) pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym organu podatkowego oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru w określony sposób. Z wygenerowanego z systemu ePUAP Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (UPD) ww. decyzji, wynika, że pełnomocnik skarżącego jej nie odebrał pomimo utworzenia dwukrotnie zawiadomienia o możliwości jej odebrania (zgodnie z art. 152a § 2 O.p. wedle którego w przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego w sposób określony w § 1 pkt 3, organ podatkowy po upływie 7 dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma. Jak wyżej wskazano w przypadku nieodebrania pisma doręczenie uważa się za dokonane po upływie 14 dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia ( § 3). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona z uchybieniem 30-dniowego terminu. Z akt sprawy wynika bowiem, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej, zgodnie z Urzędowym Poświadczeniem Doręczenia z upływem dnia 27 czerwca 2019 r., t.j. 28 czerwca 2019 r. [data uznania dokumentu za doręczony] (karta nr [...] akt adm.), zatem termin do wniesienia skargi upływał w dniu 29 lipca 2019 r. [poniedziałek]. Tymczasem skarga została złożona za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 01 sierpnia 2019 r. [czwartek], a więc po terminie.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz z art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 i art. 16 § 2 p.p.s.a., sąd postanowił jak w sentencji postanowienia.