Postanowienie NSA, sygn. akt I GSK 809/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-06-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3, art. 193
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku A. M. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt I SA/Gd 1156/11 w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt I SA/Gd 1156/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. oddalił skargę A. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] września 2011 r. w przedmiocie podatku akcyzowego.

Skargą kasacyjną A. M. zaskarżył powyższy wyrok w całości wnosząc między innymi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] września 2011 r. w części przekraczającej kwotę 944 zł w zakresie określenia wysokości zobowiązania podatkowego.

W uzasadnieniu podniesiono, że kwota stanowiąca różnicę pomiędzy kwotą wynikającą z faktury VAT a kwotą określoną przez organy stanowi znaczną kwotę, która w przypadku niewstrzymania wykonania decyzji powiększona zostanie o odsetki. Wyegzekwowanie tej kwoty może spowodować dla przedsiębiorstwa prowadzonego przez skarżącego trudności finansowe. Mogą one przybrać formę opóźnień w dokonywaniu zapłaty za świadczone na rzecz skarżącego usługi oraz zakupywane towary. Skarżący podniósł, że postępowanie toczące się w sprawie jest jednym z wielu prowadzonych przez niego obecnie postępowań w przedmiocie zobowiązań podatkowych, a łączna kwota zobowiązań stanowi bardzo wysoką sumę, której wyegzekwowanie może wywołać skutek w postaci konieczności zakończenia prowadzania działalności gospodarczej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Podkreślić należy, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony podniesione we wniosku bądź jego uzasadnieniu. Uzasadnienie wniosku powinno bowiem odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy, tj. że wykonanie decyzji może spowodować realne wystąpienie jednej bądź obu przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał, aby zaistniały ustawowe przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji. We wniosku nie wskazano na fakty, które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek potrzebnych do wstrzymania wykonania decyzji, a więc trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody. Sam fakt powołania się na "wystąpienie konieczności zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej" nie jest wystarczający do uznania, iż zostały uprawdopodobnione przesłanki, o których mowa w powołanym art. 61 § 3 p.p.s.a. Warunku tego nie spełnia również podnoszona okoliczność, że wyegzekwowanie tej należności może doprowadzić do powstania trudności w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa skarżącego oraz zachwiania jego reputacji na rynku lub utraty wiarygodności u kontrahentów. Okoliczności te bowiem, bez jakiegokolwiek odzwierciedlenia w dokumentach popierających argumentację wniosku, pozostają twierdzeniami gołosłownymi uniemożliwiającymi Sądowi dokonanie oceny, czy w stosunku do strony zaistnieją bądź niezaistnieją przesłanki, o których mowa w powołanym powyżej przepisie.

Zauważyć należy, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Walor ochronny ma również prawna możliwość zmiany lub uchylenia przez sąd w każdym czasie, z urzędu lub na żądanie skarżącego, własnego postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania aktu, w sytuacji wykazania zmiany okoliczności, które warunkowały jego podjęcie.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.