Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 971/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-05-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przywrócono termin do uzupełnienia braków formalnych skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1 art. 87 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA (del.) Dariusz Kurkiewicz, , po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi D. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] przedmiocie: odmowy wznowienia postępowania podatkowego w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. postanawia przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi


UZASADNIENIE

Pismem z 24 lutego 2016 r., w terminie do dokonania tej czynności pełnomocnik Skarżącego D. J. , doradca podatkowy S.K. , wniósł do Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] stycznia 2016. W przedmiocie odmowy wznowienia postępowania podatkowego w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r.

W wykonaniu wezwania Przewodniczącego Wydziału III z 23 marca 2016 r., pełnomocnik Skarżącego, pismem z 4 kwietnia 2016 r., został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie zostało wysłane 4 kwietnia 2016 r. na adres kancelarii pełnomocnika i doręczone 7 kwietnia 2016 r.

Pismem nadanym w placówce pocztowej 27 kwietnia 2016 r. pełnomocnik Skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienie braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu wskazał, że 7 kwietnia 2016 r. otrzymał wezwanie do uzupełnienia przedmiotowych braków formalnych skargi. Natomiast 12 kwietnia 2016 r. wykonał wezwanie Sądu. W dniu 21 kwietnia 2016 r. przesyłka wróciła do kancelarii z adnotacją "adresat nieznany" Pełnomocnik Skarżącego argumentował, że w trakcie wysyłki wkradł się błąd w adresie i przedmiotowe pismo wraz z pełnomocnictwem zostało wysłane na adres Izby Skarbowej w W. .

Wraz z pismem o przywrócenie terminu pełnomocnik Skarżącego nadesłał pełnomocnictwo do reprezentowania Skarżącego przed sądami administracyjnymi. Przesłał także kserokopię koperty, w której wcześniej wysłał żądane pełnomocnictwo zaadresowane: Wojewódzki Sąd Administracyjny, [...] , [...] W..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.

Co do zasady, zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) – dalej powoływana jako "P.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Stosownie do przepisu art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 cytowanego przepisu). Zatem przywrócenie terminu do dokonania przedmiotowej czynności może nastąpić jedynie przy spełnieniu ustawowej przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Zgodnie natomiast z § 4 art. 87 P.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Pełnomocnik Skarżącego otrzymał wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi 7 kwietnia 2016 r. termin zatem do dokonania tej czynności upłynął 14 kwietnia 2016 r. (czwartek). Pełnomocnik Skarżącego 12 kwietnia 20016r. wysłał przesyłkę zawierającą przedmiotowe pełnomocnictwo adresując ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jednakże omyłkowo wskazał adres Izby Skarbowej w W. . Przesyłka wróciła do Kancelarii 21 kwietnia 2016 r. i została już prawidłowo nadana 27 kwietnia 2016 r. do Sądu.

Zatem przyjąć należy, że przyczyna uchybienia terminu ustała 21 kwietnia 2016 r., uznać zatem należało, że pełnomocnik Skarżącego, nadając prawidłowo przesyłkę 27 kwietnia 2016 r. spełnił przesłanki wynikające z art. 87 § 1 i 4 P.p.s.a.

Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia.

W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, doszło do omyłki w zaadresowaniu przesyłki. Przesyłka bowiem została nadana w terminie do dokonania żądanej przez Sąd czynności i skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jednakże wskutek niewłaściwego zaadresowania nie została skierowana do Sądu.

Jak wynika z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, pomyłkę pracownika kancelarii polegającą na wpisaniu pod nazwą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - błędnego adresu należy potraktować jako oczywistą omyłkę pisarską (por. postanowienia NSA: z 12 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 1006/10; z 13 października 2009 r., sygn. akt II GZ 225/09 oraz postanowienia NSA: z 22 stycznia 2008 r., sygn. akt II FZ 644/07; z 17 marca 2008 r., sygn. akt II FZ 99/08).

Zdaniem Sądu w opisanym wyżej zachowaniu pełnomocnika nie sposób doszukać się winy. Nadając przesyłkę zawierającą pełnomocnictwo do reprezentowania Skarżącego przed sądami administracyjnymi precyzyjnie oznaczył on bowiem Sąd, do którego była ona skierowana. Natomiast wskutek omyłki wpisał błędny adres tj. adres Izby Skarbowej w Warszawie. Omyłkę tę należy potraktować jako oczywistą omyłkę pisarską.

Konieczną i jednocześnie podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określoną czynność sądową. Przepisy art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a., stanowiąc o tej przesłance nie określają, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony ubiegającej się o przywrócenie terminu. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 22 października 2010 r. (II FZ 534/10) ocena ta została pozostawiona uznaniu sądu, który brak winy w uchybieniu terminu powinien oceniać z wykorzystaniem wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy.

W ocenie Sądu opisane wyżej okoliczności uzasadniają przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w niniejszej sprawie. Sąd zważył także, iż odmowa jego przywrócenia wiązałaby się z dolegliwym skutkiem w postaci pozbawienia Skarżącego prawa do sądu.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż pełnomocnik Skarżącego uprawdopodobnił, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy, a zatem spełnił również przesłankę wynikającą z art. 87 § 2 P.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.