Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 950/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-09-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 85, art. 86 par. 1, art. 87 par. 2, art. 73 par. 4, art. 184 w zw. z art. 197
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 18 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] sp. z o.o. z siedzibą w Lnianie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 1840/13 o odrzuceniu wniosku [...] sp. z o.o. z siedzibą w Lnianie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 1840/13 w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w Lnianie na decyzję Szefa Służby Weterynaryjnej – Inspektora Weterynaryjnego Wojska Polskiego z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 lipca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 1840/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek [...] sp. z o.o. z siedzibą w Lnianie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 1840/13 w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w Lnianie na decyzję Szefa Służby Weterynaryjnej – Inspektora Weterynaryjnego Wojska Polskiego z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.

Sąd I instancji wskazał, iż na skutek wniosku pełnomocnika skarżącej o sporządzenie uzasadnienia wyroku, odpis nieprawomocnego wyroku z dnia 21 stycznia 2014 r. wraz z uzasadnieniem przesłany został za pośrednictwem poczty listem poleconym przy piśmie z dnia 3 marca 2014 r. na wskazany we wniosku adres pełnomocnika skarżącej. Z uwagi na niemożność doręczenia przesyłki, awizowano ją w dniu 5 marca 2014 r. w sposób wskazany w art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a.") i pozostawiono na okres czternastu dni do dyspozycji adresata w placówce pocztowej. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma we wskazanej placówce pocztowej umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej w dniu 5 marca 2014 r. Z powodu niepodjęcia pisma w terminie siedmiu dni, przesyłkę awizowano powtórnie w dniu 13 marca 2014 r. Czternastodniowy okres przechowywania przesyłki w urzędzie pocztowym upłynął w dniu 19 marca 2014 r., po czym w dniu 21 marca 2014 r. poczta zwróciła nieodebraną przesyłkę Sądowi. Doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem pełnomocnikowi skarżącej nastąpiło w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a., na podstawie którego odpis wyroku z uzasadnieniem został uznany za skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 19 marca 2014 r. Od wymienionego orzeczenia skarga kasacyjna nie została wniesiona, zaś trzydziestodniowy termin do jej wniesienia upłynął w dniu 18 kwietnia 2014 r., zatem wyrok ten stał się prawomocny od dnia 19 kwietnia 2014 r.

W dniu 17 czerwca 2014 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego) pełnomocnik skarżącej zwrócił się do Sądu z pisemną prośbą o udzielenie informacji na jakim etapie jest sporządzanie uzasadnienia w niniejszej sprawie.

W odpowiedzi na powyższe zapytanie, Sąd pismem z dnia 26 czerwca 2014 r. poinformował pełnomocnika, że odpis wyroku z uzasadnieniem został do niej wysłany w dniu 3 marca 2014 r. Przesyłka została zwrócona do Sądu po prawidłowym, dwukrotnym jej awizowaniu przez pocztę, wobec tego zarządzeniem z dnia 25 marca 2014 r. uznano przesyłkę za skutecznie doręczoną w dniu 19 marca 2014 r., zaś postanowieniem z dnia 12 maja 2014 r. stwierdzono prawomocność wyroku od dnia 19 kwietnia 2014 r.

W dniu 1 lipca 2014 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego) pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną. We wniosku tym pełnomocnik skarżącej podniósł, że na rozprawie w sądzie powszechnym w dniu 24 czerwca 2014 r. w sprawie o sygn. akt I Nc 371/13 z powództwa Skarbu Państwa – Jednostki Wojskowej 5285 przeciwko m. in. [...] sp. z o.o., pełnomocnik powódki przedłożył kserokopię uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydanego w sprawie IV SA/Wa 1840/13 w dniu 21 stycznia 2014 r. oddalającego skargę. Tymczasem do dnia 24 czerwca 2014r. skarżąca Spółka nie otrzymała uzasadnienia wyroku. W dalszej części uzasadnienia wniosku pełnomocnik argumentował, że z sekretariatu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uzyskał telefoniczną informację, że urząd pocztowy odesłał przesyłkę do Sądu, zaś w przeprowadzonym postępowaniu reklamacyjnym operator pocztowy przyznał, że bezpodstawnie odesłał list do Sądu, pomimo odbierania korespondencji w okresie, kiedy przesyłka winna zostać wydana adresatowi. Na tę okoliczność pełnomocnik skarżącej załączył do wniosku pismo Urzędu Pocztowego Bydgoszcz 23 Poczty Polskiej S.A. z dnia 27 czerwca 2014 r. Ta właśnie okoliczność, zdaniem pełnomocnika skarżącej, winna być uznana za przesłankę braku winy w uchybieniu terminu.

Sąd I instancji odrzucił ww. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej i wskazując na treść art. 88 p.p.s.a. i art. 87 § 1 p.p.s.a. wyjaśnił, iż w świetle powyższych unormowań podstawową kwestię dla oceny prawidłowości złożonego w sprawie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej stanowi okoliczność zachowania terminu do jego wniesienia. Sąd wskazał, iż w niniejszej sprawie doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem pełnomocnikowi skarżącej nastąpiło w dniu 19 marca 2014 r. w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. Domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Odebranie pisma (w urzędzie pocztowym, czy sądzie), już po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a., nie ma wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 p.p.s.a. W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd I instancji stwierdził, że w odniesieniu do przesyłki zawierającej odpis wyroku z uzasadnieniem zaistniały przesłanki określone w art. 73 § 4 p.p.s.a. Od wyroku w tej sprawie skarga kasacyjna nie została wniesiona, zaś trzydziestodniowy termin do jej wniesienia upłynął w dniu 18 kwietnia 2014 r. Zatem wyrok ten stał się prawomocny od dnia 19 kwietnia 2014 r. Tymczasem wniosek pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej wniesiony został w dniu 1 lipca 2014 r. (data nadania wniosku w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego), a więc z uchybieniem siedmiodniowego terminu od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Sąd I instancji zaznaczył, iż w razie uchybienia terminu do dokonania określonej czynności początkowym dniem, od którego należy liczyć bieg siedmiodniowego terminu z art. 87 § 1 p.p.s.a., jest następny dzień po dniu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu. Omawiany przepis nie przewiduje innych okoliczności niż ustanie przyczyny uchybienia terminu. Sąd I instancji uznał więc, że od dnia 20 kwietnia 2014 r. należało liczyć bieg siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i termin ten upływał w dniu 27 kwietnia 2014 r., jednakże mając na względzie brzmienie art. 83 § 2 p.p.s.a. należało przyjąć, że w dniu 28 kwietnia 2014r. potencjalnie ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, zaś wniosek złożony po tym terminie należało uznać za spóźniony. Sąd zwrócił przy tym uwagę na fakt, że sam pełnomocnik gubi się w twierdzeniach jednym razem oświadczając we wniosku, że o sporządzonym uzasadnieniu dowiedział się na rozprawie w sądzie powszechnym w dniu 24 czerwca 2014 r., zaś po chwili twierdzi, że taką informację pozyskał z sekretariatu tutejszego Sądu, podczas gdy należy wnioskować, że już w dniu 17 czerwca 2014 r. miał wiedzę o sporządzonym uzasadnieniu i asekurując się, chcąc uchronić się od przypisania mu winy za niedbalstwo w prowadzeniu spraw wystąpił do Sądu z pisemną prośbą o udzielenie informacji na jakim etapie jest sporządzanie uzasadnienia. W świetle powyższego Sąd I instancji stwierdził, że złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest spóźniony, co powoduje z mocy ustawy jego odrzucenie. Sąd I instancji odnosząc się do twierdzenia autora wniosku, że operator pocztowy przyznał, że bezpodstawnie odesłał przesyłkę do Sądu, mimo że korespondencja była odbierana w okresie, kiedy przesyłka powinna zostać wydana adresatowi, wskazał, że operator w załączonym do wniosku piśmie z dnia 27 czerwca 2014 r. stwierdził: "Dnia 05-03-2014 w tutejszym Urzędzie Pocztowym zostały awizowane listy polecone o numerach (00)159007734809312771 oraz (00)159007734809312788 adresowane na Kancelarię Radcowską przy ul. Ż. w Bydgoszczy. Urząd Pocztowy Bydgoszcz 23 informuje, iż w dniach do 05-03-2014 do 20-03-2014 Pani M.P.-F. odbierała korespondencję adresowaną na ww. kancelarię przy czym ww. listy nie zostały wydane.". W ocenie Sądu z pisma tego wynika, że operator stwierdził jedynie, że przesyłki we wskazanym okresie były odbierane przez M.P.-F. – a więc przez inną osobę niż osoba występującego w niniejszej sprawie pełnomocnika skarżącego r. pr. N.F.-W. – jednakże do tej sprawy nie zostały odebrane. W żadnym miejscu operator nie wskazuje na nieprawidłowe awizowanie przesyłki, skoro taką właśnie możliwość przewidują przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji to adresat przesyłki – pełnomocnik skarżącej radca prawny N.F.-W. – ponosi ryzyko i odpowiedzialność za nieodebranie przesyłki w urzędzie pocztowym, w związku z czym brak jest podstaw do przerzucania odpowiedzialności za nieterminowe złożenie skargi kasacyjnej na doręczyciela przesyłki zawierającej odpis wyroku z uzasadnieniem. Sąd I instancji podkreślił, iż pełnomocnik nie podjął działań zmierzających do obalenia domniemania skutecznego doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Nie wykazał nieprawidłowości w czynności pozostawienia zawiadomienia o przesyłce. Obalenie fikcji doręczenia tylko na podstawie twierdzenia, że operator bezpodstawnie odesłał list do Sądu, prowadziłoby do nieuzasadnionego podważenia instytucji z art. 73 p.p.s.a. W ocenie Sądu I instancji domniemanie faktyczne wynikające z art. 73 p.p.s.a. może być obalone wówczas, gdy adresat pisma wykaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia nie są zgodne z rzeczywistością. W ocenie Sądu i instancji w kontekście powyższych rozważań nie sposób nie uznać, że pełnomocnik skarżącej nie dochował należytej staranności w sytuacji, gdy jak sam wskazał we wzmiankowanym okresie był na poczcie i przesyłek nie odebrał. W takiej sytuacji należy oczekiwać od profesjonalnego pełnomocnika, dbającego należycie o interesy prawne swojego mocodawcy, aby sprawdził zawiadomienia o awizowanych przesyłkach do doręczenia. Niezapoznanie się z całą korespondencją skierowaną do niego przez placówkę pocztową wskazuje na zaniedbanie spoczywających na nim obowiązków, a uchybienie to obciąża stronę, reprezentacji której się podjął. Sąd zaznaczył, iż nawet gdyby profesjonalny pełnomocnik nie wiedział o istnieniu powyższej przesyłki do odbioru, co jednakowoż wydaje się nieprawdopodobne, działający z należytą ostrożnością pełnomocnik winien upewnić się, odbierając w urzędzie pocztowym inne przesyłki przeznaczone dla niego, czy nie ma jeszcze innych listów do odbioru. Tymczasem pełnomocnik skarżącej przez pięć miesięcy nie wykazał zainteresowania niniejszą sprawą i losami sporządzonego uzasadnienia na skutek jego wniosku, przyjmując w sprawie pasywną postawę i nie podejmując działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze Sąd I instancji odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 88 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyły [...] sp. z o.o. z/s w Lnianie reprezentowane przez radcę prawnego. Postanowienie zaskarżono w całości zarzucając mu naruszenie:

- art. 87 w zw. z art. 73 p.p.s.a poprzez nieuwzględnienie obalenia domniemania prawidłowego doręczenia wyroku wraz uzasadnieniem przez pełnomocnika skarżącej;

- art. 87 p.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie uprawdopodobnienia braku winy w niedochowaniu termu pomimo wykazania przez pełnomocnika poprzez pismo z Urzędu Pocztowego Bydgoszcz 23 Poczty Polskiej SA z dnia 27 czerwca 2014r., iż przesyłka nie została doręczona z winy Operatora Publicznego;

- naruszenie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a. przez błędne przyjęcie przez Sąd, że doszło do uchybienia terminu z winy skarżącej.

Wskazując na powyższe zarzuty wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości oraz przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Warszawie z dnia 21 stycznia 2014r. w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w Lnianie na decyzję Szefa Służby Weterynaryjnej – Inspektora Weterynaryjnego Wojska Polskiego z dnia [...] maja 2013r. nr [...] ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz o zasądzenie od strony na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa według norm przepisanych

W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, iż Sąd błędnie dokonał wstępnej oceny wniosku, w aspekcie rygorów formalnych, stwierdzić bowiem należy, iż wniosek skarżącego nie uchybia żadnemu z powyższych warunków, a mianowicie został on złożony w terminie 7 dni od ustania przyczyny przekroczenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Podniesiono, iż we wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżącej jasno zaznaczył, że dopiero podczas rozprawy w dniu 24.06.2014r. w sprawie o sygn. akt sygn. akt I Nc 371/13 z powództwa Skarb Państwa - Jednostka Wojskowa 5285 ul. Obrońców Stalingradu 10, 66-600 Krosno Odrzańskie Rep. Przez radcę prawnego K.K. i A.M.-W. Kancelaria Radców Prawnych ul. S. 65-454 Zielona Góra przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń Społecznych Wzajemnej i Interwenientowi Ubocznemu - [...] sp. z o.o. pełnomocnik powódki przedłożył pismo procesowe wraz z kserokopią uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydanego w sprawie sygn. akt IV SA/Wa 1840/13 z dnia 21 stycznia 2014 r. oddalającego skargę w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego na decyzję Szefa Służby Weterynaryjnej - Inspektora Weterynaryjnego Wojska Polskiego z dnia [...] maja 2013r. Zdaniem skarżącego należy że w tej dacie ustała przyczyna uchybienia terminowi do złożenia skargi, a pełnomocnik miał dopiero wówczas realną możliwość realizowania uprawnień procesowych w zastępstwie skarżącego. Co więcej pełnomocnik do wniosku załączył kserokopię ww. pisma procesowego uprawdopodobniając tym samym rozpoczęcie biegu 7 dniowego terminu. Absurdalne i niczym nie poparte jest twierdzenie Sądu, iż pełnomocnik podjął wiedzę w jakimkolwiek innym terminie niż ww. Wbrew twierdzeniom Sądu z należytą starannością pełnomocnik skutecznie przeprowadził rozmowę telefoniczną z Pracownikiem Sekretariatu Sądu dopiero po wcześniejszym uzyskaniu informacji na rozprawie w dniu 24 czerwca 2014r. Powodem wcześniejszego wysłania pisma z w dniu 17 czerwca 2014r. był brak możliwości uzyskania informacji w przedmiocie sporządzenia uzasadnienia poprzez rozmowę telefoniczną, bowiem pomimo wielokrotnych prób połączenia się z numerami podanymi na stronie internetowej WSA w Warszawie zarówno pełnomocnik, jak i inne osoby przez niego wyznaczone nie uzyskały skutecznego połączenia. Domniemanie faktyczne doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a. może być obalone, gdy adresat pisma wykaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia są niezgodne z rzeczywistością. Jedną z możliwości służących obaleniu tego domniemania jest przeprowadzenie procedury reklamacyjnej. Istotne jest, aby w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania usługi pocztowej reklamacja, zgodnie z art. 92 ust. 2 ustawy Prawo pocztowe oraz § 4 powołanego wcześniej rozporządzenia w sprawie reklamacji powszechnej usługi pocztowej w zakresie przesyłki rejestrowanej i przekazu pocztowego, została zgłoszona w formie pisemnej, ustnej do protokołu lub innej, która ujawnia wolę reklamującego w sposób dostateczny, w tym również w formie elektronicznej. Reklamację można zgłosić w każdej placówce pocztowej operatora pocztowego, który zawarł umowę o świadczenie usługi pocztowej z nadawcą. Co do zasady brak woli przeprowadzenia procedury reklamacyjnej uniemożliwia skuteczne obalenie domniemania doręczenia pisma w trybie awizowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zaskarżone postanowienie Sądu I instancji odpowiada prawu.

Przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego na obecnym etapie postępowania jest kwestia zgodności z prawem postanowienia Sądu I instancji w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a., czynność procesowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w art. 86 i następnych powołanej ustawy prawodawca przewidział możliwość przywrócenia uchybionego terminu. Określił jednocześnie przesłanki, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu oraz przesłanki, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dokonał prawidłowej oceny sytuacji faktycznej i prawnej w niniejszej sprawie.

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., przywrócenie uchybionego terminu możliwe jest w sytuacji, gdy uchybienie to nie było przez stronę zawinione i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, o czym stanowi art. 87 § 2 tej ustawy.

Nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu okoliczności takie, jak dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, bądź nieznajomość prawa.

Zaznaczyć należy, iż kryterium braku winy, jako przesłanki możliwości przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Podkreślić należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu.

W przedmiotowej sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł argumentu, który pozwoliłby zastosować art. 86 § 1 p.p.s.a., gdyż nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, która to sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie.

Wskazać przy tym należy, że skarżący działał przez profesjonalnego pełnomocnika, który podlega dodatkowym wymogom związanym z wykonywaniem zawodu adwokata, w związku z czym oczekiwać można od niego należytej staranności w prowadzeniu spraw przed sądem. Pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jakby działał na własną rzecz, a mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika.

Wbrew twierdzeniom zawartym w uzasadnieniu zażalenia w niniejszej sprawie nie doszło do obalenia domniemania prawidłowego doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem. Z koperty zawierającej wyrok wraz z uzasadnieniem wynika, że przesyłka była awizowana dwukrotnie po raz pierwszy w dniu 5 marca 2014 r. i po raz drugi w dniu 13 marca 2014 r., a jej zwrot nastąpił w dniu 21 marca 2014 r. Należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, iż w piśmie Poczty Polskiej S.A. Urząd w Bydgoszczy z dnia 27 czerwca 2014 r. (k-88) na które powołuje się pełnomocnik skarżącego operator w żadnym miejscu nie wskazuje na nieprawidłowe awizowanie przesyłki.

Z pisma tego wynika jedynie, że przesyłki we wskazanym okresie były odbierane przez M.P.-F. jednakże do tej sprawy nie zostały wydane. W tej sytuacji Sąd I instancji słusznie stwierdził, iż pełnomocnik nie podjął działań zmierzających do obalenia domniemania skutecznego doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Nie wykazał nieprawidłowości w czynności pozostawienia zawiadomienia o przesyłce. Treść pisma operatora w żaden sposób nie uprawdopodabnia okoliczności, że nie otrzymał on żadnego awiza w sprawie. Również fakt odbierania innej korespondencji nie świadczy o tym, że przedmiotowa przesyłka nie była awizowana, a awiza nie zostały pozostawione w skrzynce pocztowej adresata. Sąd I instancji słusznie stwierdził, iż w niniejszej sprawie doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem pełnomocnikowi skarżącej nastąpiło w dniu 19 marca 2014 r. w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a., zaś trzydziestodniowy termin do jej wniesienia upłynął w dniu 18 kwietnia 2014 r. Zatem wyrok ten stał się prawomocny od dnia 19 kwietnia 2014 r. Tymczasem wniosek pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej wniesiony został w dniu 1 lipca 2014 r., a więc z uchybieniem siedmiodniowego terminu od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.