Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1423/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-11-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone  zażaleniem postanowienie Sądu
Powołane przepisy: article: art 195 § 2, 61 § 3, 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sękowska po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania działalności polegającej na przetwarzaniu odpadów postanawia: 1) uwzględnić zażalenie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z 1 września 2016 r. i uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z 16 sierpnia 2016 r. o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji; 2) wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Skarżąca – L. Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] marca 2016 r. w przedmiocie wstrzymania działalności polegającej na przetwarzaniu odpadów.

W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Uzasadniając wniosek skarżąca podniosła, że wstrzymanie działalności spółki pozbawi ją jedynego źródła dochodów. Skarżąca zawarła z kontrahentami szereg umów, których zerwanie związane z wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, będzie wiązało się z ogromnymi stratami materialnymi. Ponadto spółka straci możliwość spłacania zaciągniętych zobowiązań, jak również straci dochody niezbędne do rekultywacji składowiska w miejscowości K.. Wstrzymanie działalności będzie wiązało się z koniecznością zwolnienia pracowników spółki. Jednocześnie brak terminowej spłaty zobowiązań umożliwi Gminie S. zerwanie umowy dzierżawy ze skarżącą, co doprowadzi do zakończenia działalności i upadku spółki.

W piśmie uzupełniającym wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca powieliła argumentację wniosku wskazaną w skardze. Wraz z pismem nadesłano ponadto umowę dzierżawy zawartą miedzy Gminą S. a poprzednikiem prawnym skarżącej – [...] SP z .o.o. z/s w W..

Postanowieniem z 16 sierpnia 2016 r. Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.

W dniu 1 września 2016 r. organ złożył zażalenie na powyższe postanowienie. W uzasadnieniu wskazując, że w treści skarżonego postanowienia wkradły się niezgodności ze stanem faktycznym sprawy. Ponadto podniósł, że składowane przez skarżącą spółkę odpady będą stanowiły zagrożenie dla otoczenia i mogą skazić glebę i wody powierzchniowe jak i podziemne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zażalenie podlega uwzględnieniu.

Zgodnie z przepisem art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 z późn. zm.), - dalej "p.p.s.a.", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.

Jak wynika z poczynionych ustaleń, co słusznie podniósł organ w zażaleniu, w treści uzasadnienia postanowienia z 16 sierpnia 2016 r. znalazły się odniesienia, które nie dotyczyły stanu faktycznego wynikającego z zaskarżonej decyzji. Dlatego też mając powyższe uchybienie Sąd uchylił ww. postanowienie.

Jednocześnie wskazać należy, że stosownie do treści przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie określonego aktu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. Rzeczą Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Przy takim badaniu wniosku i argumentów strony, Sąd winien dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek.

W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie Spółka uprawdopodobniła wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., załączając dokumenty potwierdzające jej twierdzenia. Charakter przedmiotowej spawy przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem jej wykonanie spowoduje skutek prawno-materialny w postaci wstrzymania działalności w postaci prowadzenia wysypiska śmieci. To z kolei oznacza dla Spółki faktyczną niemożność prowadzenia działalności gospodarczej, a więc zwolnienie zatrudnionych pracowników, utratę korzyści majątkowych związanych z prowadzoną działalnością, a w efekcie zachwianie płynności finansowej, co niesie ryzyko likwidacji prowadzonej przez Spółkę działalności. Strona skarżąca w sposób szczegółowy uzasadniła straty jakie poniesie w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji i nie ulega wątpliwości, że mogą one w sposób nieodwracalny wpłynąć na sytuację przedsiębiorcy na rynku. Jednocześnie szkody te nie będą podlegały zwrotowi na skutek ewentualnego uwzględnienia skargi (por. postanowienie NSA z 2 marca 2010 r., II OSK 328/10, CBOIS). Dlatego też mając na uwadze stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w postanowieniu z 14 stycznia 2016 r., sygn. akt II GZ 941/15 należy uznać, że ryzyko zwolnienia pracowników, a następnie likwidacja działalności gospodarczej, mogą być uznane za okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji, w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Wznowienie działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, a następnie poszukiwanie osób w miejsce wcześniej zwolnionych pracowników oraz powrót do dotychczasowej pozycji na rynku jest przedsięwzięciem trudnym i czasochłonnym, wymagającym dużych nakładów finansowych. Zlikwidowanie działalności gospodarczej na skutek natychmiastowego wykonania decyzji administracyjnej prowadzi także do utraty klienta, którego pozyskanie jest dla przedsiębiorcy trudne, a czasem wręcz niemożliwe w szczególności, gdy wykonana decyzja administracyjna została późniejszym prawomocnym orzeczeniem sądu wyeliminowana z obrotu prawnego.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 1) sentencji postanowienia, natomiast na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzeczono jak w punkcie 2) sentencji postanowienia.