Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 131/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2009-04-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 w zw. z art. 244 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 14 kwietnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 kwietnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S.M.K. o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego ze skargi S.M.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji, po wznowieniu postępowania, w sprawie orzeczenia solidarnej odpowiedzialności członków zarządu spółki z o.o. za zaległości podatkowe spółki postanawia : przyznać S.M.K. prawo pomocy w zakresie całkowitym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 31 marca 2009 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olszynie przyznał wnioskodawcy prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i odmówił ustanowienia doradcy podatkowego. Powyższe postanowienie S.M.K. otrzymał 3 kwietnia 2009 roku. Sprzeciw od powyższego postanowienia złożył on 6 kwietnia 2009 roku.

Stosownie do treści artykułu 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej zwaną p.p.s.a.) postanowienie z dnia 31 marca 2009 roku utraciło moc.

Ze złożonego przez skarżącego formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku

dochodach oraz z przedłożonych przez niego dokumentów źródłowych wynika, iż jedynym dochodem wnioskodawcy jest renta z tytułu niezdolności do pracy, która po potrąceniu alimentów w kwocie 470 zł, składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz podatku wynosi netto 318,05 zł. Skarżący utrzymuje się z renty i pomocy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Innych dochodów wnioskodawca nie posiada. Zamieszkuje na stancji o powierzchni ok. 12 m2 i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku nieruchomego jak i ruchomego, zasobów pieniężnych, przedmiotów o znacznej wartości. Wnioskodawca ma orzeczony na stałe umiarkowany stopień niepełnosprawności, jest całkowicie niezdolny do pracy do 30.11.2009r. Na zakup leków oraz opłacenie stancji otrzymuje regularne zasiłki celowe z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Nadto oświadczył, że kwotę 318,05 zł w całości wydatkuje na bieżące utrzymanie podobnie jak kwotę 181,12 zł. Do wniosku załączył decyzje Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej przyznające: świadczenie pieniężne z pomocy społecznej w formie zasiłku celowego w wysokości 754 zł ( na leki w wys. 654 zł, zakup biletu PKP w wysokości 100 zł), zasiłku celowego w wysokości 2.700 zł na dofinansowanie stancji w wysokości 450 zł miesięcznie za okres od stycznia do czerwca 2009r., zasiłku okresowego z powodu niepełnosprawności w wysokości 181,12 zł miesięcznie na okres od 01.01.2009r. do 30.06.2009r. Nadto przedłożył zawiadomienie Miejskiego Urzędu Pracy o wyłączeniu karty rejestracyjnej z ewidencji prowadzonej przez Urząd.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.

Na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym , w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z treścią art. 244 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sadowych i m.in. prawo do ustanowienia doradcy podatkowego

W ocenie Sądu dane o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, przedstawione w formularzu o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej z dnia 12 marca 2009r., przemawiają za uznaniem, że wnioskodawca nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych i nie jest również w stanie pokryć wydatków związanych z ustanowieniem doradcy podatkowego.

Na zasadzie art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 244 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia