Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1229/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2019-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

A Sp. z o.o. w Warszawie (dalej: skarżąca, spółka) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na oznaczoną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie dotyczącą podatku od nieruchomości za 2018 r.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 listopada 2018 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji skarżącej (KRS), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Jednocześnie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 listopada 2018 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 792,00 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi doręczona została skarżącej w dniu 26 listopada 2018 r.

Wpis od skargi nie został uiszczony, nie uzupełniono też braku formalnego skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.), przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

Dokumentem stwierdzającym umocowanie do reprezentacji strony w odniesieniu do spółek kapitałowych jest aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 927/07, LEX nr 516658). Z kolei w postępowaniu sądowoadministracyjnym brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z tym ostatnim przepisem, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem takim jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do usunięcia braku formalnego skargi obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., do jej odrzucenia.

Z kolei zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W rozpatrywanej sprawie skarżąca nie wykonała wezwania do usunięcia braku formalnego skargi i nie przedstawiła dokumentu, wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób jej reprezentacji. Nie uiściła również wpisu sądowego od skargi. Termin dla dokonania tych czynności upłynął bezskutecznie z dniem 3 grudnia 2018 r. z uwagi na doręczenie wezwań w dniu 26 listopada 2018 r.

Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd obowiązany był skargę odrzucić, co też orzeczono w sentencji postanowienia.