Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 173/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-05-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 31 § 1 pkt 2, art. 31 § 2, art. 31 § 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal,, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Asystent sędziego Dorota Winiarczyk, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 23 maja 2013 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia Prywatnego Transportu Samochodowego "[...]" w L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego dotyczącego postanowienia o uzgodnieniu planowanego przebiegu linii komunikacyjnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

III SA/Lu 173/13

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia S. P. T. D. "B." w L. na postanowienie Marszałka Województwa L. z dnia [...] października 2012 r., nr [...] uzgadniające planowany przebieg linii komunikacyjnej zgodnie z proponowanym rozkładem jazdy dla S. H. P. Sp. z o.o., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. umorzyło postępowanie zażaleniowe. W podstawie prawnej postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wskazało art. 138 § 1 pkt 3 w związku z art. 144 i art. 31 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej jako k.p.a.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym sprawy:

Pismem z dnia [...] lipca 2012 r. Marszałek Województwa M. zwrócił się do Marszałka Województwa L. z prośbą o zajęcie stanowiska w sprawie uzgodnienia zmiany zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym na linii komunikacyjnej relacji W. – L. dla przedsiębiorcy S. H. P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. Postanowieniem z dnia [...] października 2012 r., nr [...], wydanym w trybie uzgodnieniowym (art. 106 k.p.a.), Marszałek Województwa L. uzgodnił planowany przebieg wymienionej linii komunikacyjnej, zgodnie z proponowanym rozkładem jazdy dla S. H. P. Sp. z o.o. w W. Organ odstąpił od uzasadnienia postanowienia na podstawie art. 107 § 4 k.p.a. w związku z uwzględnieniem w całości żądania strony.

Na powyższe postanowienie zażalenie wniosło S. P. T. S. "B." w L., dopuszczone postanowieniem Marszałka Województwa M. z dnia [...] października 2012 r., nr [...] do udziału w postępowaniu administracyjnym na prawach strony. Wnoszący zażalenie podniósł, że brak uzasadnienia uniemożliwia poznanie przesłanek wydanego rozstrzygnięcia, a nadto gdy w postępowaniu administracyjnym oprócz strony występuje uczestnik, art. 107 § 4 nie może mieć zastosowania, ponieważ wyklucza to możliwość prawidłowego udziału w postępowaniu.

Uzasadniając zaskarżone zażaleniem postanowienie, organ II instancji podniósł, że stosownie do art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a., organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi i przemawia za tym interes społeczny. Organ podniósł, że o ile w świetle zapisów statutu S. P. T. S. "B." w L. można uznać za uzasadnione przystąpienie Stowarzyszenia do udziału w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym, to jednakże nie przemawia za tym interes społeczny. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych Kolegium podkreśliło, że udział organizacji społecznej jako podmiotu na prawach strony, nie może służyć realizacji partykularnych interesów samej organizacji społecznej lecz musi odpowiadać wymaganiom racjonalnie pojmowanej kontroli społecznej nad postępowaniem administracyjnym w sprawach indywidualnych i działaniem w nich organów administracyjnych. W ocenie organu udział organizacji społecznej, której członkami jest określona liczba przewoźników zrzeszonych w stowarzyszeniu, w postępowaniu administracyjnym dotyczącym uprawnień innego konkurencyjnego przewoźnika, niebędącego członkiem stowarzyszenia, jest sprzeczny z pojęciem interesu społecznego, o którym mówi art. 31 § 1 k.p.a.

Zdaniem organu, fakt że postanowienie dopuszczające organizację społeczną do udziału w sprawie nie podlega zaskarżeniu, nie oznacza, że jest ono wiążące dla innych organów administracji publicznej orzekających w postępowaniach uzgodnieniowych. Mimo bowiem powiązania postępowań, kwestia spełnienia przesłanek z art. 31 k.p.a. podlega odrębnej ocenie również przez organy prowadzące postępowanie w trybie art. 106 k.p.a. Badając tę kwestię na etapie postępowania zażaleniowego Kolegium uznało, że za przystąpieniem S. P. T. S. "B." w L. do udziału w niniejszym postępowaniu nie przemawia interes społeczny. Wobec niespełnienia przesłanki działania w interesie społecznym, o której mowa w art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a., Stowarzyszenie nie może występować w niniejszym postępowaniu na prawach strony, a w związku z tym nie jest legitymowane do wniesienia zażalenia na postanowienie organu I instancji dotyczące uzgodnienia planowanego przebiegu linii komunikacyjnej W. – L. dla S. H. P. Sp. z o.o. w We.

Skargę na powyższe postanowienie wniosło S. P. T. S. "B." w L. wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił naruszenie art. 31, art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 106 k.p.a. poprzez:

- błędne przyjęcie, że organ zajmujący stanowisko w sprawie w trybie art. 106 k.p.a. jest uprawniony zgodnie z art. 31 k.p.a., czy organizacja społeczna może przystąpić do postępowania administracyjnego,

- błędne przyjęcie, że w sprawie nie wystąpiła przesłanka interesu społecznego przemawiająca za przystąpieniem do postępowania S. P. T. S. "B." w L.,

- brak wszechstronnego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw prawnych, aby organ I instancji (opiniujący), niezależnie od orzeczenia Marszałka Województwa M. rozstrzygał kwestię dopuszczenia Stowarzyszenia do przedmiotowego postępowania toczącego się w trybie art. 106 k.p.a. Zdaniem skarżącego brak jest racjonalnego uzasadnienia, aby w trakcie toczącego się postępowania administracyjnego dwa organy niezależnie od siebie badały i rozstrzygały kwestię dopuszczalności udziału organizacji społecznej w postępowaniu. Dokumenty uzasadniające dopuszczenie Stowarzyszenia do postępowania znajdują się w aktach sprawy toczącej się przed Marszałkiem Województwa M. W związku z wykazaniem ustawowych przesłanek przemawiających za udziałem Stowarzyszenia w tym postępowaniu Marszałek Województwa M. prawidłowo dopuścił Stowarzyszenie do postępowania. Powołując się na orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2012 r. wydane w sprawie II OSK 2161/10 skarżący wskazał, że nawet jeśli w ocenie organu nie wykazano przesłanek uzasadniających dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym, wówczas organ zobowiązany jest wezwać taką organizację do złożenia dodatkowych wyjaśnień lub dowodów w celu wykazania, że w konkretnej sprawie występują przesłanki określone art. 31 § 1 k.p.a.

W dalszej kolejności skarżący podniósł, że zmianie uległ zapis § 6 ust. 1 statutu Stowarzyszenia, w którym wykreślono sformułowania dotyczące ochrony interesów członków Stowarzyszenia. Obecny zapis § 6 ust. 1 stanowi, że celem Stowarzyszenia jest integracja przedsiębiorców prowadzących firmy transportowe, bez zawężania działalności do grona członków Stowarzyszenia. Z tego powodu, zdaniem skarżącego zdezaktualizowało się stanowisko wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2008 r., sygn. II GSK 314/08 uznającego zasadność stanowiska organu, który odmówił dopuszczenia S. P. T. S. "B." w L. do udziału w postępowaniu. Pomimo, że organ II instancji powołuje się w zaskarżonym postanowieniu na zapisy nowego statutu, to jednak błędnie wyprowadza z tego zapisu takie same wnioski, jakie wyprowadził NSA z zapisów starego statutu Stowarzyszenia. Poprzez brak zebrania i nierozpatrzenie całego zebranego materiału dowodowego, w szczególności poprzez brak szczegółowej analizy zapisów statutu Stowarzyszenia, organ naruszył art. 7, art. 77 § 1 w związku z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a.

Skarżący powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 czerwca 2008 r., sygn. II OSK 607/07 podniósł również, że orzecznictwo sądów administracyjnych akceptuje pogląd uznający za prawidłowe dopuszczenie organizacji społecznej w postępowaniu, nawet jeśli uczestniczy ona w postępowaniu ze względu na faktyczne interesy członków. Skarżący podkreślił, że wobec zmiany statutu Stowarzyszenia, brało ono czynny udział w kilku postępowaniach administracyjnych i sądowoadministracyjnych, nie wiążąc jednakże swoich czynności procesowych z interesami żadnej ze stron.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie ocenie podlega, czy zaskarżony akt odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia, bądź stwierdzenie nieważności tego aktu.

Mając powyższe na względzie, dokonując kontroli legalności zaskarżonego aktu w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie w/w ustaw sąd uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

W pierwszej kolejności rozważenia wymaga, czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. było uprawnione do rozstrzygania, czy organizacja społeczna (w niniejszej sprawie S. P. T. S. "B." w L., dalej zwane Stowarzyszeniem) może brać udział w postępowaniu administracyjnym, skoro postanowieniem Marszałka Województwa M. z dnia [...] października 2012 r., nr [...] została dopuszczona do udziału w postępowaniu administracyjnym na prawach strony.

Stwierdzić należy, że postanowienie Marszałka Województwa M. dopuszczające Stowarzyszenie do udziału w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym nie pozbawiało innych organów administracji, w tym organu II instancji (Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L.), a także organu uzgadniającego (Marszałka Województwa L.), do samodzielnej oceny spełniania przez Stowarzyszenie przesłanek z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. Chociaż możliwość zweryfikowania zasadności dopuszczenia Stowarzyszenia do postępowania administracyjnego na prawach strony pojawiła się dopiero na etapie postępowania zażaleniowego, to wbrew zarzutom skargi, brak jest podstaw do uznania, że postanowienie Marszałka Województwa M. było wiążące dla organu uzgadniającego. Postępowanie incydentalne prowadzone w trybie art. 106 k.p.a. jest związane z postępowaniem głównym, jednakże jest postępowaniem odrębnym od postępowania głównego, co ma ten skutek, że wynik postępowania uzgadniającego podlega kontroli instancyjnej w toku postępowania administracyjnego, a następnie kontroli sądowoadministracyjnej. W związku z tym, organ będący dysponentem postępowania incydentalnego (organ uzgadniający), jest uprawniony i zobowiązany do badania, czy dany podmiot spełnia kryteria określone art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a., pozwalające na jego udział w postępowaniu administracyjnym na prawach strony.

Podobnie organ odwoławczy winien dokonać własnych ustaleń co do istnienia przesłanek z art. 31 § 1 k.p.a., nie jest bowiem związany w tym zakresie stanowiskiem organu I instancji, jakie ten wyraził wydając postanowienie o dopuszczeniu organizacji społecznej do udziału w postępowaniu. Obowiązkiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego jako organu odwoławczego było więc ustalenie, czy zażalenie zostało wniesione przez podmiot mający do tego niezbędną legitymację. W przypadku ustalenia, że podmiot wnoszący środek odwoławczy nie jest stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a., bądź podmiotem działającym na prawach strony, postępowanie odwoławcze powinno ulec umorzeniu na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. (por. uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 5 lipca 1999 r. OPS 16/98 ONSA 1999, nr 4, poz. 119). Uznanie przez organ odwoławczy, że Stowarzyszenie nie było podmiotem legitymowanym do wniesienia zażalenia – wobec niespełnienia przesłanek z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. - obligowało do umorzenia postępowania zażaleniowego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w związku z art. 144 k.p.a.

W konkluzji stwierdzić należy, że organ II instancji prawidłowo wywiódł, iż badając sprawę na etapie postępowania zażaleniowego, nie można poprzestać na stwierdzeniu, że organizacja społeczna została formalnie dopuszczona do udziału w postępowaniu (postanowieniem Marszałka Województwa M. z dnia [...] października 2012 r.), ale należy kontrolować istnienie przesłanek z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. Skoro organ II instancji - w niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., był uprawniony i jednocześnie zobowiązany do ustalenia, czy Stowarzyszenie było podmiotem posiadającym legitymację do wniesienia zażalenia na postanowienie organu uzgadniającego - Marszałka Województwa L., to w dalszej kolejności rozważenia wymaga, czy dokonał prawidłowych ustaleń co do spełnienia przez Stowarzyszenie przesłanek z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a., warunkujących dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym.

Zgodnie z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a., organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. Organ administracji publicznej, uznając żądnie strony za uzasadnione postanawia o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu, zaś na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznej służy zażalenie (art. 31 § 2 k.p.a.). Organizacja społeczna uczestniczy w postępowaniu na prawach strony (art. 31 § 3 k.p.a.).

Z unormowania art. 31 § 1 pkt 2 wynika, że dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym jest uzależnione od spełnienia trzech przesłanek: 1) postępowanie administracyjne nie dotyczy praw i obowiązków organizacji społecznej, ale praw i obowiązków "innej osoby", czyli jednej ze stron postępowania, 2) żądanie jest uzasadnione celami statutowymi organizacji społecznej, 3) za uwzględnieniem żądania przemawia interes społeczny. Wszystkie trzy przesłanki muszą być spełnione łącznie.

W toku kontroli instancyjnej Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że Stowarzyszenie spełnia dwie pierwsze przesłanki z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. warunkujące dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym. Udział Stowarzyszenia w postępowaniu administracyjnym dotyczy praw i obowiązków "innej osoby" – firny S. H. Sp. z o.o. z siedzibą w W. Także cele statutowe stowarzyszenia, określone w § 6 statutu (integracja osób prowadzących działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego osób; popieranie i propagowanie nowoczesnych i na wysokim poziomie zorganizowanych form wykonywania prywatnych usług transportowych; kreowanie pozytywnej opinii o działalności przedsiębiorców wykonujących transport drogowy osób; zwalczanie nieuczciwej konkurencji w środowisku świadczących usługi transportu drogowego osób) uzasadniają jego dopuszczenie do udziału w postępowaniu o uzgodnienie zmiany zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych osób w krajowym transporcie drogowym. Okoliczności te nie są sporne.

Przedmiotem sporu jest natomiast spełnienie po stronie Stowarzyszenia trzeciej z przesłanek umożliwiających dopuszczenie organizacji do udziału w postępowaniu, czyli istnienie interesu społecznego. Zauważyć bowiem należy, że nawet wówczas, gdy udział organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym dotyczy praw i obowiązków "innej osoby" i jest uzasadniony celami statutowymi, to i tak dopuszczenie tej organizacji do udziału w postępowaniu może być uznane za niezasadne, ze względu na brak interesu społecznego.

Pojęcie "interesu społecznego" nie zostało zdefiniowane przez ustawodawcę, wobec czego w każdej sprawie indywidualnej podlega ono wykładni organu administracji rozpatrującego sprawę. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntował się pogląd, zgodnie z którym interes społeczny musi odpowiadać wymaganiom racjonalnie pojmowanej kontroli społecznej nad postępowaniem administracyjnym w indywidualnych sprawach i działaniem w nich organów administracyjnych (Wyrok NSA z dnia 5 października 2011 r., II OSK 1397/10 Lex nr 1151862; wyrok NSA z 19 lipca 2012 r., sygn. II OSK 663/11 Lex nr 1217445; wyrok NSA z 16 lipca 2008 r., sygn. II OSK 843/07 niepubl.). Udział organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym, nie może służyć partykularnym interesom samej organizacji społecznej lub interesom jej członków, a ponadto musi mieć niższą rangę niż interes strony. Dlatego udzielenie ochrony prawnej interesowi organizacji społecznej pozostawione jest rozstrzygnięciu organu prowadzącego postępowanie i podlega kontroli instancyjnej.

Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowej sprawy, podzielić należy pogląd organu II instancji wyrażony w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że za przystąpieniem Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu administracyjnym nie przemawia interes społeczny. Należy mieć na uwadze, że S. Prywatnego T. D. "B." w L. skupia osoby prowadzące działalność gospodarczą w zakresie przewozu drogowego osób (§10 statutu Stowarzyszenia), zaś stroną w tym postępowaniu jest firma S. H. P. Sp. z o.o. w W., której przedmiotem działalności jest również m.in. transport lądowy pasażerski (Dział 3 odpisu Krajowego Rejestru Sądowego z Rejestru Przedsiębiorców z dnia [...] listopada 2012 r.). Z kolei przedmiot postępowania administracyjnego dotyczy uzgodnienia zmiany zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym na linii komunikacyjnej relacji W. – L. dla strony postępowania, firmy S. H. P. Sp. z o.o. w W. Powyższe wskazuje, że S. P. T. D. "B." w L. jest podmiotem, mogącym mieć interesy sprzeczne w stosunku w stosunku do strony postępowania. Zatem udział Stowarzyszenia w postępowaniu dotyczącym wydania zmiany zezwolenia na przewóz osób konkurencyjnemu przewoźnikowi wskazuje na realizację partykularnych interesów Stowarzyszenia, bądź jego członków, którzy mogą być zainteresowani negatywnym dla strony postępowania rozstrzygnięciem ze względu na prowadzenie działalności gospodarczej w tym samym co strona zakresie.

Pogląd skarżącego Stowarzyszenia, że dopuszczalne jest uczestniczenie organizacji społecznej w postępowaniu "ze względu na faktyczne interesy członków", nie znajduje oparcia w przepisach prawa. Bezsporne jest, że stosownie do art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. in fine, za dopuszczeniem organizacji społecznej do udziału w postępowaniu ma przemawiać interes społeczny. Interes społeczny nie może zaś być rozumiany jako zinstytucjonalizowana forma popierania partykularnych interesów członków organizacji społecznej.

Okoliczność zmiany statutu Stowarzyszenia poprzez wykreślenie z niego sformułowania o "ochronie interesów członków Stowarzyszenia", nie przesądza, że w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym Stowarzyszenie wykazało istnienie interesu społecznego. Organ II instancji rozstrzygając tą kwestię dysponował aktualnym tekstem statutu Stowarzyszenia i taką treść brał pod uwagę przy badaniu przesłanki interesu społecznego. Zapisy statutu Stowarzyszenia mówiące o przynależności do tej organizacji członków zwykłych, którymi mogą być przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego osób oraz wspólnicy spółek prawa handlowego lub cywilnego prowadzący działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego osób (§ 10 statutu) w powiązaniu z celami Stowarzyszenia wymienionymi w § 6 statutu oraz przedmiotem postępowania administracyjnego, dotyczącym uzgodnienia zmiany zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym dla strony postępowania wskazują, że inicjatywa skarżącego Stowarzyszenia dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym nie była podyktowana interesem społecznym, lecz dbałością o interes faktyczny przedsiębiorców zrzeszonych w Stowarzyszeniu. Organ II instancji prawidłowo zatem uznał, że Stowarzyszenie nie wykazało istotnych i ważnych z punktu widzenia interesu społecznego wartości w odniesieniu do przedmiotu postępowania w niniejszym postępowaniu administracyjnym.

Z kolei podnoszony w skardze argument, że po zmianie statutu, Stowarzyszenie brało czynny udział w kilku postępowaniach administracyjnych i sądowoadministracyjnych oraz że organy administracji oraz sądy nie znalazły podstaw do kwestionowania prawidłowości udziału Stowarzyszenia w tych postępowaniach, nie ma decydującego znaczenia w sprawie niniejszej. Okoliczność, że w przeszłości Stowarzyszenie zostało dopuszczone do udziału w innych postępowaniach administracyjnych, nie wpływa na ocenę spełniania przesłanek udziału organizacji społecznej w przedmiotowym postępowaniu. W każdej sprawie administracyjnej organ bada bowiem oddzielnie, czy występują przesłanki z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a., warunkujące udział organizacji w postępowaniu.

Na uwzględnienie nie zasługuje również zarzut skargi, że organ jest zobowiązany do wezwania organizacji społecznej do złożenia dodatkowych wyjaśnień lub dowodów, w przypadku gdy w ocenie organu organizacja nie wykazała przesłanek uzasadniających dopuszczenie do udziału w postępowaniu administracyjnym. Obowiązek taki nie wynika z przepisów prawa, nie można również takiego wniosku wywieść z powoływanego przez skargę orzeczenia NSA z 31 stycznia 2012 r., sygn. II OSK 2161/10, które zapadło w zupełnie odmiennym stanie faktycznym, samo zaś wezwanie organizacji społecznej dotyczyło uzupełnienia braków formalnych wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu.

Nie można również podzielić zarzutu skargi odnośnie naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Skarżący nie wskazał konkretnych uchybień organu w tym zakresie. Zauważyć należy, że zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, wyrażonej w art. 7 k.p.a., której rozwinięcie następuje w art. 77 § 1 k.p.a., organ prowadzący postępowanie prawidłowo zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy dokonując wszechstronnej oceny okoliczności sprawy na podstawie analizy całego materiału dowodowego. Okoliczność, iż organ odwoławczy dokonując analizy materiału dowodowego, w tym aktualnej wersji statutu Stowarzyszenia, doszedł do innych wniosków niż skarżący, nie oznacza, że naruszył on wymienione przepisy. Wskazać również należy, że organ II instancji wydając zaskarżone postanowienie prawidłowo wskazał podstawę prawną i faktyczną rozstrzygnięcia, a także w sposób wyczerpujący uzasadnił swoje stanowisko.

Z tych względów oraz na podstawie art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.