Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 454/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2016-12-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: przywrócono termin
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art 87 par. 1,2,4
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. sp. z o. o. w B. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec i lipiec 2010r. postanawia: przywrócić termin


UZASADNIENIE

Strona, reprezentowana przez pełnomocnika, adwokat K. K.-K. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia

[...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec i lipiec 2010r.

Zgodnie z zarządzeniem z dnia 9 sierpnia 2016r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do usunięcia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi poprzez złożenie opłaconego pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz złożenie dokumentu wykazującego upoważnienie do reprezentacji strony skarżącej - odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynikałoby umocowanie do podpisania skargi/udzielenia pełnomocnictwa. Wezwanie do usunięcia braków formalnych zostało doręczone

w trybie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.".

Z powodu nieuzupełnienia wskazanych braków formalnych, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 28 października 2016r.

na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę Spółki. Odpis postanowienia został doręczony na adres Kancelarii pełnomocnika skarżącej w dniu 4 listopada 2016r.

W dniu 10 listopada 2016r. pełnomocnik złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi A. sp. z o. o. w B. Pełnomocnik podniosła, że o istnieniu jakichkolwiek uchybień we wniesionej do Sądu skardze w niniejszej sprawie dowiedziała się dopiero w dniu 4 listopada 2016r.,

tj. w dniu doręczenie postanowienia o odrzuceniu skargi. Do dnia wniesienia niniejszego wniosku o przewrócenie terminu pełnomocnik skarżącej nie miała możliwości zapoznawania się z treścią zarządzenia wydanego w dniu 9 sierpnia 2016r., przy czym nie dokonała w terminie żądanych czynności bez swojej winy. Pełnomocnik oświadczyła, że przyczyna wskazana przez operatora pocztowego (Poczta Polska S.A.) tj. niepodjęcie przez adresata przesyłki w terminie, jest nieprawdziwym powodem zwrotu pisma do nadawcy. Pełnomocnikowi skarżącej uniemożliwiono bowiem jej odbiór, poprzez brak doręczenia zawiadomień o próbie doręczenia. W skrzynce pocztowej pełnomocnika skarżącej nie zostało umieszczone żadne awizo, o którym mowa w postanowieniu Sądu tj. z dnia 16 i 24 sierpnia 2016r. Pełnomocnik wskazała, że w okresie od 12 do 26 sierpnia 2016r. przebywała na urlopie wypoczynkowym,

a Kancelaria była w tym okresie nieczynna. Odbioru poczty dokonała w dniu 26 sierpnia 2016r. we właściwym urzędzie pocztowym w Inowrocławiu. Posiadając wszystkie posiadane zawiadomienia o próbie doręczenia (awiza) wydano jej 63 przesyłki, wśród których nie było pisma z Sądu - wezwania do usunięcia braków formalnych skargi.

O istnieniu innych nieodebranych awiz, pełnomocnik skarżącej osobiście odbierająca korespondencję na poczcie w dniu 26 sierpnia 2016r., nie została w żaden sposób poinformowana przez pracownika poczty. Tym samym niemożliwość uzupełnienia braków formalnych, stosownie do wezwania i we wskazanym terminie, nastąpiła bez winy skarżącej oraz jej pełnomocnika.

Pełnomocnik zaznaczyła, że w związku z powziętą w dniu 4 listopada 2016r. wiedzą

o nieprawidłowym wykonaniu usługi pocztowej, złożyła w dniu 10 listopada 2016r.

w Urzędzie Pocztowym nr 1 w I. reklamację dotyczącą przedmiotowej przesyłki zwróconej do Sądu, żądając w tym zakresie złożenia wyjaśnień.

W przedmiotowej reklamacji zwróciła uwagę na szereg nieprawidłowości związanych

z pozostawianiem w skrzynkach odbiorczych adresatów zawiadomień o próbie doręczenia. Wskazała, że dotychczas wielokrotnie zdarzało się, iż awiza skierowane docelowo na adres Kancelarii pełnomocnika skarżącej trafiały do innych przegródek pocztowych w skrzynce zlokalizowanej w budynku przy ul. [...]. W budynku tym kancelarie prawnicze prowadzi również dwóch innych adwokatów jak i radca prawny.

W celu uprawdopodobnienia braku winy w nieuzupełnieniu braków formalnych wniesionej skargi w zakreślonym terminie, pełnomocnik przedłożyła pismo reklamacyjne dotyczące przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, pisemne oświadczenie adwokata P. B. prowadzącego Kancelarię Adwokacką przy ul. [...] w I. oraz pisemne oświadczenie radcy prawnego E. K. prowadzącej Kancelarię Radcy Prawnego przy ul. [...] w I. Pełnomocnik jednocześnie przedłożyła pełnomocnictwo wraz

z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej do działania w imieniu skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym oraz odpis z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej.

W odpowiedzi na wezwanie tut. Sądu, pełnomocnik w dniu 9 grudnia 2016r. przedłożyła odpowiedź Poczty Polskiej S.A. na pismo reklamacyjne z dnia 10 listopada 2016r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi zasługuje na uwzględnienie.

W świetle postanowień zawartych w art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo

z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu

(art. 87 § 2 p.p.s.a.). Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Przepis art. 86 § 1 p.p.s.a. jednakże nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu, co daje możliwość uwzględnienia wszystkich istotnych okoliczności. Według ugruntowanego orzecznictwa, jako kryterium przy ocenie winy

w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W konsekwencji, przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego

w danych warunkach wysiłku.

W niniejszej sprawie A. sp. z o. o. w B. uchybiła terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi. Uzasadniając brak winy w uchybieniu terminu pełnomocnik Spółki wskazała, że nie miała możliwości zapoznania się z treścią wezwania wydanego na podstawie zarządzenia z dna 9 sierpnia 2016r. z uwagi na błąd Poczty Polskiej S.A. polegający na braku doręczenia zawiadomień o możliwości odbioru pisma w placówce pocztowej. Pełnomocnik skarżącej podała, że zaniedbania ze strony operatora pocztowego zdarzały się wcześniej wielokrotnie, na potwierdzenie czego przedłożyła pisemne oświadczenie adwokata P. B. prowadzącego Kancelarię Adwokacką przy ul. [...] w I. oraz pisemne oświadczenie radcy prawnego E. K. prowadzącej Kancelarię Radcy Prawnego przy ul. [...] w I. W zakreślonym przez Sąd terminie pełnomocnik przedłożyła również odpowiedź Poczty Polskiej S.A. z dnia 8 grudnia 2016r. na złożoną skargę na czynności operatora pocztowego, w której wyjaśniono,

że zawiadomienia o przesyłkach nie podlegają ewidencji w dokumentacji pocztowej, stąd też bezsprzeczne potwierdzenie oraz udokumentowanie faktu doręczenia zawiadomień nie jest możliwe. W wyniku sprawdzenia dokumentacji pocztowej potwierdzono jedynie, iż w dniu 26 sierpnia 2016r. w UP I. 1 pełnomocnik odbierała awizowane wcześniej przesyłki. Zainteresowany w sprawie pracownik oświadczył, iż pomimo okazania przez pełnomocnika zawiadomień, dokonał sprawdzenia zapisów w systemie informatycznym w celu sprawdzenia, czy wszystkie awizowane, adresowane do pełnomocnika przesyłki zostały wydane. Wobec powyższego, nie ustalono przyczyny niewydania przedmiotowej przesyłki w dniu

26 sierpnia 2016r. Operator pocztowy podał, że zawiadomienia przedłożone przez klientów podczas odbioru przesyłek nie podlegają archiwizacji, dlatego też nie można wykluczyć, iż pełnomocnik okazała zawiadomienia dotyczące omawianej przesyłki, natomiast niewydanie przesyłki było wynikiem błędu pracownika wydającego.

W ocenie Sądu, skarżąca na podstawie przekazanych we wniosku informacji popartych załączonymi oświadczeniami adwokata P. B. oraz radcy prawnego E. K. uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak winy

w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. O braku winy pełnomocnika reprezentującego Spółkę świadczy również złożona skarga na nienależyte wykonanie czynności usługi doręczenia przesyłki pocztowej oraz odpowiedź Poczty Polskiej S.A. na tę skargę z dnia 8 grudnia 2016r. Niewątpliwie wadliwe wykonanie usługi doręczenia przesyłki skutkujące brakiem możliwości zapoznania się przez reprezentującą Spółkę pełnomocnik z treścią wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi miało wpływ na nieprzedłożenie w zakreślonym terminie pełnomocnictwa oraz dokumentu wykazującego upoważnienie do reprezentacji strony skarżącej - odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Skarżącej nie można zatem przypisać działania o charakterze zawinionym, co wypełnia przesłankę z art. 87 § 2 p.p.s.a.

Jednocześnie Sąd zauważa, że w przedmiotowej sprawie spełniony został wymóg art. 87 § 1 p.p.s.a., bowiem wniosek o przywrócenie terminu złożony został bez naruszenia siedmiodniowego terminu wynikającego z tego przepisu, liczonego od dnia doręczenia postanowienia odrzucającego skargę. Ponadto skarżąca przedłożyła wraz

z wnioskiem pełnomocnictwo oraz odpis z KRS, a zatem dokonała czynności, której nie wykonała w terminie, co wypełnia przesłankę z art. 87 § 4 p.p.s.a.

Z tych względów należało uznać, że wniosek o przywrócenie terminu jako w pełni zasadny zasługuje na uwzględnienie.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak

w sentencji.