Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1813/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3  par. 2  pkt 3,  art. 58  par. 1  pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik - Ogińska po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. z siedzibą w B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niezasadności zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] Prezydent Miasta B., działając jako wierzyciel, zajął stanowisko, że zarzut wniesiony przez "A" sp. z o.o. z siedzibą w B. (dalej: skarżąca) na postępowanie egzekucyjne prowadzone przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w B., obejmujące należności z tytułu II, III i V raty podatku od nieruchomości za 2015 rok, jest bezzasadny.

Na ww. postanowienie skarżąca złożyła zażalenie, po rozpoznaniu którego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J.(dalej: Kolegium) nie znalazło podstaw do jego uwzględnienia, dając temu wyraz w postanowieniu z dnia [...] września 2015 r. nr [...].

Skarżąca, stosując się do pouczenia zawartego w ww. postanowieniu Kolegium, zaskarżyła je do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

W odpowiedzi na skargę, Kolegium wniosło o jej oddalenie i rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.

Na wstępie wyjaśnić należy, że w stanie prawnym obowiązującym do dnia 14 sierpnia 2015 r., art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) stanowił, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Przepis ten został jednak zmieniony przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. poz. 658) z mocą obowiązującą począwszy od dnia 15 sierpnia 2015 r. (art. 2 ustawy zmieniającej). Ustawa zmieniająca nadała temu przepisowi następujące brzmienie: "Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu".

W konsekwencji, przepis art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r., wyklucza możliwość skarżenia do wojewódzkiego sądu administracyjnego dwóch rodzajów postanowień wydanych w sprawie zgłoszonego zarzutu w prowadzonej egzekucji, mianowicie: gdy wierzyciel orzekł o niedopuszczalności zarzutu i gdy jego przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.

Jak wynika z akt niniejszej sprawy, przedmiotem skargi wniesionej w dniu 25 września 2015 r., jest orzeczenie organu administracji publicznej, które dotyczy stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, zajętego w trybie art. 34 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r. poz. 1619 ze zm.). Uwzględniając zatem tę okoliczność faktyczną w świetle przepisu art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą i mającego zastosowanie w niniejszej sprawie, stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie nie podlega kontroli Sądu. Zaznaczyć przy tym trzeba, że już w momencie wydania przez Kolegium zaskarżonego postanowienia (tj. w dniu 2 września 2015 r.) nie służyła na nie skarga do tut. Sądu, choć o takim trybie zaskarżenia skarżąca została w tym postanowieniu pouczona. Niemniej, błędne pouczenie, do którego skarżąca się zastosowała, nie może skutkować przyjęciem skargi do merytorycznego rozpoznania, gdyż jak już Sąd wskazał, przepis art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. nie przewiduje możliwości wniesienia skargi na tego rodzaju postanowienie. Skarga ta jest zatem niedopuszczalna i nie może być rozpoznana ani na rozprawie, ani - jak o to wnosiło Kolegium – w trybie uproszczonym. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest z innych przyczyn niedopuszczalne.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.