Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1470/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust 1
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: art. 138 § 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik (spr.), Protokolant st.sekr.sąd. Sylwia Rosińska-Czaykowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2018 r. sprawy ze skarg P.T. S. i J. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia budynku do stanu poprzedniego oddala skargi


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2017 r., nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "[...]WINB") po rozpatrzeniu odwołania J. S. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy.

W dniu 2 sierpnia 2016 r. wpłynęło do powiatowego organu nadzoru budowlanego pismo Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy B., zawierające wniosek o przeprowadzenie kontroli robót budowlanych prowadzonych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. P. [...] w W.

W wyniku czynności kontrolnych, dokonanych w dniu 14 września 2016 r., stwierdzono, że na nieruchomości przy ul. P. [...] znajduje się budynek mieszkalny wielorodzinny o trzech kondygnacjach naziemnych, w poziomie parteru (klatka III) znajduje się m.in. lokal mieszkalny nr [...]. Ustalono, że w ścianie zewnętrznej budynku od strony ogrodowej (w części obejmującej lokal nr [...]) wykonano roboty budowlane, polegające na powiększeniu istniejącego otworu okiennego i wykonaniu w tym miejscu drzwi o wymiarach ok. 1,10 m x 2,40 m, w części ściany pozostawiono okno o wymiarach ok. 1,10 m x 1,65 m, dokonano wymiany stolarki z drewnianej na PCV, w rejonie ściany oraz wydłużonego otworu okiennego wykonano taras o wymiarach 3,5 x 4,7 m i wysokości powyżej poziomu terenu ok. 0,37 m, na taras z dwóch stron prowadzą schody: od strony południowo-wschodniej - 2 stopnie, od strony wschodniej - 3 stopnie.

Zawiadomieniem z dnia 19 września 2016 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] poinformował o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie robót budowalnych, polegających na wykonaniu tarasu od strony ogrodowej oraz powiększeniu otworu okiennego w lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. P. [...].

Następnie, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] ww. decyzją z dnia [...] listopada 2016 r., na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 23), nakazał J. S. (inwestorowi) doprowadzenie budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. P. [...] do stanu poprzedniego poprzez dokonanie rozbiórki tarasu o wymiarach 3,5 m x 4,7 m i wysokości powyżej terenu ok. 0,37 m wraz ze schodami (od strony południowo-wschodniej - 2 stopnie, od strony wschodniej - 3 stopnie), znajdującego się od strony ogrodowej oraz demontaż drzwi balkonowych prowadzących na przedmiotowy taras, o wymiarach ok. 1,10 m x 2,40 m, odtworzenie części ściany podokiennej i zamontowanie okna o wymiarach ok. 1,10 m szerokości i 1,65 m wysokości.

Pismem z dnia 5 grudnia 2016 r., J.S. wniósł w ustawowym terminie odwołanie od powyższej decyzji z dnia [...] listopada 2016 r.

[...] WINB ww. decyzją z dnia [...] maja 2017 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

Organ II instancji wyjaśnił, że z treści księgi wieczystej nr [...] prowadzonej dla nieruchomości oznaczonej jako działka ew. nr [...] z obrębu [...], usytuowanej przy ul. P. [...] wynika, że właścicielami tej zabudowanej nieruchomości gruntowej są: J.S., A. S., P. S., B. W., A. sp. z o.o., R. sp. z o.o.

[...] WINB podniósł, że zgodnie z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Zdaniem organu odwoławczego roboty budowlane wykonane w lokalu nr [...] należy zakwalifikować jako przebudowę - części obiektu budowlanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Zgodnie z art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego, przebudowa to wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji. Przepis art. 29 ust. 2 pkt 1a i 1b Prawa budowlanego w brzmieniu do 31 grudnia 2016 r. zwalniał z uzyskania pozwolenia na przebudowę wyłącznie obiekty budowlane, których budowa nie wymagała uzyskania pozwolenia na budowę oraz budynki mieszkalne jednorodzinne, o ile ich przebudowa nie prowadziła do zwiększenia dotychczasowego obszaru oddziaływania tych budynków. W związku z powyższym, zdaniem organu II instancji, pozwolenia na wykonanie robót budowlanych wymagało wykonanie przebudowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego wybudowanego w oparciu o pozwolenie na budowę. Taki zakres robót nie został ograniczony również treścią art. 30 do dokonania jedynie zgłoszenia zamiaru ich wykonania. Ponadto, zgodnie z § 53 ust. 2 pkt 1 obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego budynek oznaczony na rysunku planu jest zabytkiem objętym ochroną ustaloną planem.

W ocenie organu wojewódzkiego bezspornym pozostaje kwestia, że ściana w której wykonano drzwi w miejscu istniejącego okna pozostaje ścianą zewnętrzną obiektu, a jednocześnie jego elementem konstrukcyjnym, co obligowało inwestora do uzyskania decyzji o pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych. Zaś już samo objęcie spornego budynku ochroną konserwatorską obligowało do uzyskania decyzji o pozwoleniu na wykonanie przedmiotowych robót, poprzedzonej stosowną zgodą organu do spraw ochrony konserwatorskiej. Ponadto wykonanie tarasu przylegającego do ww. budynku stanowi zmianę w zakresie zagospodarowania terenu oraz zmienia parametry działki w zakresie powierzchni biologicznie czynnej. Z treści pisma Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy B. z dnia [...] lipca 2016 r. wynika, iż inwestor takiego pozwolenia nie uzyskał, nie dokonał również zgłoszenia zamiaru ich wykonania.

[...] WINB wskazał, że organ powiatowy prawidłowo podjął czynności na podstawie przepisów art. 50-51 Prawa budowlanego, które znajdują zastosowanie w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 (budowa obiektu lub jego części bez pozwolenia na budowę oraz budowa obiektu lub jego części bez dokonania wymaganego zgłoszenia), a wykonywanych: bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1 lub w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach.

Odnosząc się do zarzutu odwołania organ wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia art. 50 ust. 1 pkt 1 - roboty wykonane bez uzyskania wymaganego pozwolenia na budowę oraz art. 50 ust. 1 pkt 4 – w sposób istotnie odbiegający od ustaleń określonych w przepisach. Ponadto, nałożony na skarżącego obowiązek wynikał z niezgodności zrealizowanej inwestycji z przepisami planistycznymi - § 53 ust. 2 pkt 6 i 11.

Dalej [...] WINB podał, że dla obszaru, na którym znajduje się działka nr ew. [...] usytuowana przy ul. P. [...] w W. obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przyjęty uchwałą Rady Miasta [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. obszaru S. Teren przedmiotowej nieruchomości znajduje się w obszarze oznaczonym symbolem [...]. Zgodnie z § 53 planu całość jednostki tej stanowi część strefy ochrony konserwatorskiej historycznego zespołu zabudowy wyróżniającego się jednorodnością układu architektonicznego i czasu jego powstania, ust. 2 pkt 6 tego paragrafu zakazuje zmiany układu otworów (drzwi i okien) oraz zakazuje zmiany charakteru (stylu) elewacji, chyba, że zmiana ma na celu przywrócenie jej pierwotnego stylu. Ponadto § 53 ust. 2 pkt 11 zakazuje zmniejszania istniejącego wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej na terenie jednostki.

Organ odwoławczy podkreślił, że dokonał analizy zapisów planistycznych dla tego rejonu, łącznie z analizą oznaczeń jednostek na mapie stanowiącej załącznik do tego planu. Wskazał, iż usytuowanie przedmiotowej nieruchomości oraz ustalenia organu wojewódzkiego są zbieżne z ustaleniami organu I instancji, jak również informacją Wydziału Architektury i Budownictwa.

Organ II instancji stwierdził, że wykonanie otworu drzwiowego w miejscu istniejącego okna zmieniło charakter elewacji i spowodowało niezgodność z przepisem § 53 ust. 2 pkt 6 planu. Wykonanie tarasu ze schodkami zmniejszyło powierzchnię biologicznie czynną i jest niezgodne z postanowieniem § 53 ust. 2 pkt 11 planu. Przepisy planu należy rozumieć w taki sposób, iż niedopuszczalne jest każde zmniejszenie powierzchni biologicznie czynnej w dacie realizacji inwestycji. Plan nie dopuszcza chociażby częściowego tylko ograniczenia tej powierzchni, w szczególności przez nieokreślenie dla tej jednostki wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej, zarówno na dzień wejścia w życie planu, jak również procentowo w stosunku do powierzchni "odkrytych" w wyniku dokonanych rozbiórek.

W konsekwencji, [...] WINB uznał, że w ramach przeprowadzonego postępowania odwoławczego nie ma podstaw do uchylenia bądź zmiany zaskarżonej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] listopada 2016 r.

P. S. i J.S. (dalej: ,,skarżący’’) wnieśli skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję [...] WINB dnia [...] maja 2017 r.

P. S. zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 138 § 2 K.p.a., w związku z art. 10 §1 K.p.a. i art. 81 K.p.a., poprzez brak uchylenia decyzji organu I instancji w sytuacji, gdy w postępowaniu przed organem I instancji bez swojej winy nie brały udziału wszystkie strony postępowania, przez co strony te zostały pozbawione możliwości ochrony swoich praw.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że z uwagi na fakt, iż nieruchomość przy ul. P. [...] w Warszawie stanowi współwłasność kilku współwłaścicieli zaś przedmiotem postępowania jest część budynku, która stanowi współwłasność, bezsprzecznym jest, że stronami postępowania winni być wszyscy współwłaściciele nieruchomości. Tymczasem, w postępowaniu przed PINB za strony postępowania nie zostali uznani: A. S., P. S., B. W., A.sp. z o.o., R. sp. z o.o. Wobec tego osoby te zostały pozbawione możliwości obrony swych praw. Skarżący podniósł, że [...] WINB dostrzegł powstałe uchybienie proceduralne organu I instancji, o czym świadczy lista stron postępowania w II instancji, jednak poza wymienieniem w treści uzasadnienia decyzji aktualnych współwłaścicieli nieruchomości, w żaden sposób nie odniósł się do błędu organu I instancji, ani też nie wyjaśnił na jakiej podstawie sam dokonał zmiany stron postępowania. Skarżący podniósł, że poprzez działanie organu II instancji osoby te pozbawione zostały prawa do złożenia odwołania od decyzji, co stanowi naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Tym samym [...]WINB dopuścił się naruszenia art. 138 § 2 K.p.a., w związku z art. 10 § 1 K.p.a., gdyż postępując prawidłowo winien był uchylić decyzję PINB i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania.

Mając powyższe na uwadze P. S. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] listopada 2016 r. w całości oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym ewentualnych kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

J.S. zaskarżonej decyzji zarzucił:

1) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:

a) § 53 ust. 2 pkt 6 Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego "S.", poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że wykonanie otworu okiennego w miejsce istniejącego okna stanowi zmianę układu okien oraz zmianę charakteru elewacji;

b) § 53 ust. 2 pkt 11 Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego "S.", poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że przepis ten należy rozumieć w taki sposób, że niedopuszczalne jest każde zmniejszenie powierzchni biologicznie czynnej na działce w dacie realizacji inwestycji bez względu na wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej w dacie wejścia w życie planu.

2) naruszenie prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

a) art. 138 § 2 K.p.a., w związku z art. 10 § 1 K.p.a. i art. 81 K.p.a., poprzez brak uchylenia decyzji organu I instancji w sytuacji, gdy w postępowaniu przed organem I instancji bez swojej winy nie brały udziału wszystkie strony postępowania, przez co strony te zostały pozbawione możliwości ochrony swoich praw;

b) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 K.p.a, tj. zasady prawdy obiektywnej, poprzez nieustalenie przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego w W. w sposób wyczerpujący i prawidłowy stanu faktycznego sprawy, a w szczególności nie wyjaśnienie jaki był pierwotny wygląd elewacji budynku przy ul. P. [...] w W., a w konsekwencji czy w ogóle doszło do zmiany wyglądu tej elewacji poprzez powiększenie otworu okiennego i wymianę stolarki okiennej, co nie wykraczało poza obowiązki i możliwości techniczne organu odwoławczego, jak również zaniechanie oceny czy na działce na której posadowiony jest przedmiotowy budynek doszło do zmniejszenia powierzchni biologicznie czynnej;

c) art. 107 § 1 i § 3 K.p.a. w związku z art. 7 K.p.a, ponieważ organ II instancji nie dokonał własnych ustaleń faktycznych dotyczących przedmiotowego obiektu budowlanego a jedynie oparł się na oświadczeniach Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy B., w żadnej sposób nie weryfikując otrzymanych informacji;

d) art. 107 § 3 K.p.a. w związku z art. 7 K.p.a., poprzez brak wskazania w treści zaskarżonej decyzji, jakie okoliczności spowodowały wydanie decyzji, a w szczególności jakie okoliczności faktyczne uzasadniają ocenę organu, że doszło do powiększenia otworu okiennego i wybudowania tarasu, jak również brak uzasadnienia opinii [...]WINB, zgodnie z którą wykonanie otworu okiennego w miejscu istniejącego okna zmieniło charakter elewacji i doprowadziło do niezgodności z przepisem § 53 ust. 2 pkt 6 Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego "S.";

e) art. 107 § 3 K.p.a., poprzez nie rozważenie w sposób rzetelny zarzutów zgłoszonych w odwołaniu oraz brak podania przyczyn, dla których odwołanie skarżącego nie zostało uwzględnione.

Mając powyższe na uwadze J. S. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] listopada 2016 r. w całości, jako naruszających prawo oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym ewentualnych kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargi P. S. oraz J.S., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o ich oddalenie oraz podtrzymał dotychczas prezentowaną argumentację.

Na podstawie art. 111 § 1 P.p.s.a. Sąd postanowił połączyć sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 1470/17 i sygn. akt VII SA/Wa 1471/17 do wspólnego rozpoznania oraz rozstrzygnięcia i prowadzić postępowanie pod sygn. akt VII SA/Wa 1470/17.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie zaś z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57 a.

Dokonując tak określonej kontroli skład orzekający stwierdził, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Przedmiotem oceny dokonywanej przez Sąd jest decyzja [...]WINB z dnia [...] maja 2017 r. utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] listopada 2016 r.

Zasadniczą kwestią wymagającą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest to, czy organ nadzoru budowlanego słusznie nałożył na J.S. nakaz w przedmiocie doprowadzenia budynku wielorodzinnego przy ul. P. [...] w W. do stanu poprzedniego (na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z ust. 7 Prawo budowlanego), polegającego na: rozbiórce tarasu wraz ze schodami, demontażu drzwi balkonowych prowadzących na taras, odtworzeniu części ściany podokiennej i zamontowaniu okna.

Zdaniem Sądu, nie ulega wątpliwości, że zgodnie z przepisami Prawa budowlanego obowiązującymi w chwili realizacji inwestycji, wykonanie robót budowlanych w budynku wielorodzinnym przy ul. P. [...] przez J.S. (właściciela lokalu nr 10) polegających na: 1) powiększeniu istniejącego otworu okiennego i umieszczeniu w ścianie zewnętrznej budynku od strony ogrodowej (w części obejmującej lokal nr 10) drzwi balkonowych, 2) wymianie stolarki drewnianej na PCV, oraz 3) wykonanie tarasu prowadzącego do lokalu nr [...] - wymagało uzyskania pozwolenia na budowę. W tym miejscu wskazać także należy na przepis art. 39 ust. 1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym prowadzenie robót budowlanych przy obiekcie budowlanym wpisanym do rejestru zabytków lub na obszarze wpisanym do rejestru zabytków wymaga, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, uzyskania pozwolenia na prowadzenie tych robót, wydanego przez właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków.

W przedmiotowej sprawie, inwestor nie uzyskał pozwolenia na budowę (oraz pozwolenia od konserwatota), nie dokonał również zgłoszenia zamiaru wykonania przebudowy.

Jak prawidłowo stwierdził organ odwoławczy art. 51 Prawa budowlanego określa następstwa prawne wynikające z zastosowania art. 50 tej ustawy. Decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego organ wydaje w trzech sytuacjach: 1) wskazanej w art. 51 ust. 1 pkt 1, gdy wykaże, że nie ma możliwości doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem wykonanych lub wykonywanych robót budowlanych; 2) na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 2 - w przypadku niewykonania określonych czynności lub robót budowlanych w terminie; 3) na podstawie art. 51 ust. 5 – w przypadku niewykonania w terminie obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych, oraz – w razie potrzeby – wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Orzekając w trybie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, organ musi stwierdzić, dokonując oceny stanu faktycznego i prawnego, że nie ma możliwości doprowadzenia do stanu zgodności z prawem (gdy nastąpiło niedające się usunąć naruszenie prawa i wykonane roboty budowlane nie mogą być doprowadzone do stanu zgodnego z prawem). Natomiast wydanie orzeczenia na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 2 i art. 51 ust. 5 jest konsekwencją ustalenia, że podmiot zobowiązany nie wypełnił obowiązków nałożonych w uprzednim orzeczeniu w zakreślonym przez organ terminie.

Zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru S., uchwalonym uchwałą nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] listopada 2010 r. (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...]) całość jednostki terenowej [...] (na obszarze, której położony jest budynek wielorodzinny przy ul. P. [...]) stanowi część strefy ochrony konserwatorskiej historycznego zespołu wyróżniającego się jednorodnością układu architektonicznego i czasu jego powstania, określonego w § 7 ust. 5 pkt 2 planu (§ 53 ust. 2 pkt 2). W § 53 ust. 2 planu ustalono warunki zabudowy i zagospodarowania terenu oraz zasady ochrony i kształtowania ładu przestrzennego. W przepisie tym wprowadzono m.in. zakaz zmiany układu otworów (drzwi i okien) oraz zakaz zmiany charakteru (stylu) elewacji, chyba że zmiana ma na celu przywrócenie pierwotnego charakteru (stylu) a także zakaz zmniejszania istniejącego wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej na terenie jednostki (§ 53 ust. 2 pkt 6 i 11).

Z zapisów tych wynika więc sprzeczność wykonanych przez J.S. robót budowlanych z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Dokonano bowiem zmiany układu otworów okiennych w budynku wielorodzinnym (w lokalu nr [...]), poprzez powiększenie istniejącego otworu okiennego i umieszczenie drzwi balkonowych. Poprzez takie prace, zmieniono także bez wątpienia charakter elewacji zewnętrznej budynku wielorodzinnego.

Ponadto, poprzez wybudowanie tarasu o wymiarach 3,5 x 4,7 m i wysokości powyżej poziomu terenu ok. 0,37 m wraz ze schodkami naruszono zakaz zmniejszania istniejącego wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej. Prawidłowo organ odwoławczy stwierdził, że każde zmniejszenie powierzchni biologicznie czynnej w dacie realizacji inwestycji stanowi naruszenie ww. zakazu. Uchwałodawca nie wprowadził w tym względzie żadnych ustępstw – do czego zmierza strona skarżąca podnosząc, iż poprzez rozebranie garażu oraz chodnika zwiększyła się powierzchnia biologicznie czynna dla działki a to umożliwiło usytuowanie tarasu. Nawet gdyby przyjąć argumentację strony skarżącej (J.S.), to i tak Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] zobligowany byłby do wydania decyzji w oparciu o przepis art. 51 ust. 1 pk1 Prawa budowlanego, albowiem została wykazana bez wątpliwości sprzeczność inwestycji z przepisem § 53 ust. 2 pkt 6 planu.

Podnoszone zaś zarzuty skarg J.S. i P. S. dotyczące naruszenia przepisów postępowania nie mogły mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia. I tak, rację mają skarżący, że krąg stron postępowania nie został prawidłowo ustalony przez organ I instancji, jednakże wskazać należy, że uchybienie to (po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego) naprawił organ odwoławczy - kierując w konsekwencji decyzję administracyjną z dnia 4 maja 2017 r. do wszystkich uprawnionych, w tym do skarżącego P. S. I o ile Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] w toku postępowania administracyjnego dopuścił się naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. albowiem nie stworzył wszystkim stronom warunków czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym, jednak podkreślić należy, że samo powoływanie się przez skarżących na tego rodzaju uchybienie procesowe nie może wywierać skutku w postaci uwzględnienia skargi. Aby zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. odniósł zamierzony skutek, strona zobowiązana jest wykazać, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. Jest to stanowisko ugruntowane w orzecznictwie (zob. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2006 r., sygn. akt II OSK 831/05). Podmiot, który powołuje się na ten zarzut zobligowany jest więc wykazać, że pozbawienie go uprawnienia wynikającego z powołanego przepisu skutkowało niewyjaśnieniem i nieuwzględnieniem przez organ istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności. Tymczasem takich okoliczności skarżący nie wykazali. Jednocześnie Sąd wskazuje, że powoływanie się na ten zarzut przez skarżących w imieniu pozostałych stron postępowania, które nie wniosły skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (tym samym akceptując decyzję [...]WINB z dnia [...] maja 2017 r.) jest niedopuszczalne. Co istotne, do osiągnięcia skuteczności skargi zarzucającej naruszenie przepisów postępowania niezbędne jest wykazanie, stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, że naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Takiego wpływu skarżący nie wykazali.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargi.