Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 102/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-07-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: zobowiązano do wydania aktu lub podjęcia czynności
stwierdzono że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art.1 ust.1, art. 4 ust.1 pkt.1
journal: Dz.U. 2015 poz 2058
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWA Mariusz Kotulski (spr.) SWSA Krystyna Daniel SWSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.Z. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. do wydania w terminie 14 dni aktu lub dokonania czynności w przedmiocie wniosków z dnia 11 września 2015r. oraz 8 kwietnia 2016r; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. na rzecz skarżącego D.Z. kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

We wniosku z dnia 8 kwietnia 2016 r., złożonym drogą elektroniczną z adresu: decyzje.sko@wp.pl, zwrócono się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. o udostępnienie informacji publicznej poprzez przesłanie na wskazany adres e-mail wydanych, w okresie od dniach od 1 września 2015 r. do 31 marca 2016 r., decyzji administracyjnych, ewentualnie o wskazanie linku do właściwej zakładki BIP, gdzie można te decyzje znaleźć.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. , pismem z dnia 13 kwietnia 2016 r., przesłanym w dniu 13 kwietnia 2016 r. na podany adres e-mailowy, wezwało wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez podanie imienia i nazwiska pod rygorem pozostawienia podania bez rozpoznania.

Wobec braku odpowiedzi na wezwanie organu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. w piśmie z dnia 5 maja 2016 r., przesłanym na adres e-mailowy, poinformowało wnioskodawcę o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Wiadomość ta została wyświetlona na komputerze odbiorcy w dniu 6 maja 2016 r.

Pismem z dnia 7 maja 2016 r., D.Z. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. , wnosząc o:

1) zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 11 września 2015 r. oraz z 8 kwietnia 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku;

2) uznanie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa i odstąpienie od wymierzenia podmiotowi obowiązanemu grzywny na postawie art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a.;

3) umożliwienie stronie skarżącej przed wydaniem orzeczenia w sprawie (niezależnie od trybu) sporządzenie i złożenia repliki na odpowiedź na skargę, jeśli z treści odpowiedzi na skargę wynikać będzie, że organ skargi nie uzna;

4) zasądzenie od podmiotu obowiązanego zwrotu kosztów postępowania:

a) w przypadku wyznaczenia rozprawy i rozpoznania sprawy w trybie zwykłym w łącznej kwocie 1083 zł i 20 gr, w tym kosztów zastępstwa radcowskiego wg norm przepisanych w wysokości dwukrotności stawki minimalnej (480 zł) określonej w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, wpisu od skargi (100 zł), opłaty skarbowej od odpisu pełnomocnictwa (17 zł), kosztów korespondencji pocztowej (4,20 zł), opłat bankowych za wykonane przelewy (2 x 1 zł), opłaty skarbowej oraz wpisu od skargi.

b) w przypadku rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym w łącznej kwocie 603 zł i 20 gr, w tym kosztów zastępstwa radcowskiego wg norm przepisanych w wysokości stawki minimalnej (480 zł) określonej w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, wpisu od skargi (100 zł), opłaty skarbowej od odpisu pełnomocnictwa (17 zł), kosztów korespondencji pocztowej (4,20 zł), opłat bankowych za wykonane przelewy (2 x 1 zł), opłaty skarbowej oraz wpisu od skargi.

W dalszej części skargi skarżący uzasadnił swoje stanowisko, podnosząc, że w żadnym z wysłanych do niego przez SKO pism nie została udzielona wnioskowana informacja.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. , wniosło o oddalenie skargi. Ustosunkowując się do zarzutów skargi organ w pierwszym rzędzie wskazał, że do Samorządowego Odwoławczego w T. nie wpłynęła poczta nadana ze skrzynki internetowej działającej pod adresem: decyzje.sko@wp.pl w dniu 11 września 2015 r. Brak jest takiego listu w skrzynce odbiorczej Kolegium. Z tych też względów Kolegium nie może odnieść się do treści tego wniosku i tym samym brak jest podstaw, aby zasadnym było przyjęcie bezczynności w sprawie wywołanej tym wnioskiem. Wniosek z dnia 11 września 2015 r., załączony do skargi, nie wpłynął do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T.

Podniesiono również, że skarżący nie wykazał, iż faktycznie wysłał podanie z dnia 8 kwietnia 2016 r. ze skrzynki internetowej działającej pod adresem: decyzje.sko@wp.pl. Skrzynkę internetową na ogólnie dostępnym portalu [....] może założyć każdy i w zasadzie w dowolnej ilości. Skarżący nie wykazał, że jest dysponentem tego adresu e-mail. Samo załączenie podania nie dowodzi, że jego uprzednim nadawcą był D.Z. Zdaniem Kolegium, skarżący powinien wykazać, że wysyłał podanie z konkretnego adresu e-mail, i że to jest właśnie to podanie, które datowane jest na dzień 8 kwietnia 2016 r.

Wniosek o oddanie skargi podyktowany jest tym, że SKO z zachowaniem terminu podjęło czynności w sprawie. Powołując się na poglądy sądów administracyjnych, organ administracyjny przyjął, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej, co obligowało SKO do wezwania wnioskodawcy o wykazanie szczególnej istotności dla interesu publicznego.

Dalej SKO wyjaśniło, że w niniejszej sprawie zastosowanie znajdują przepisy k.p.a. Wobec nieuzupełnienia przez skarżącego braku formalnego SKO zastosowało regulację przewidzianą w k.p.a. w zakresie wymogów formalnych wniosku oraz trybu uzupełnienia tych wymogów, co w rezultacie doprowadziło do pozostawienia podania skarżącego bez rozpatrzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

| |

|Skarga okazała się zasadna. |

|Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. |

|718 z późn. zm., zwanej w dalszej części również: "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne |

|obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność. W takich przypadkach kontroli poddany jest brak aktu lub czynności w |

|sytuacji, gdy organ administracji, względnie inny podmiot zobowiązany do określonego działania, miał obowiązek podjąć działanie w danej formie |

|w określonym przez prawo terminie. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia powody, przez które akt nie został podjęty lub |

|czynność nie została dokonana, jak również czy bezczynność spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu. |

|Przechodząc już do okoliczności rozpoznawanej sprawy przypomnienia wymaga, że skarga wniesiona w przedmiotowej sprawie dotyczy zarzutu |

|bezczynności SKO w T. w kwestii rozpatrzenia wniosku, który w dniu 8 kwietnia 2016 r. wpłynął na adres poczty elektronicznej organu z adresu |

|poczty elektronicznej: decyzje.sko@wp.pl w zakresie udostępnienia informacji dotyczących decyzji wydanych przez organ za okres od 1 września |

|2015 r. do 31 marca 2016 r., ewentualnie o wskazanie linku do właściwej zakładki BIP organu, gdzie można treść tych decyzji znaleźć. |

|W odpowiedzi na powyższe, w piśmie z dnia 13 kwietnia 2016 r. SKO (zwane dalej również organem) zwróciło się do nadawcy wniosku o podanie |

|danych, które pozwolą na określenie podmiotu, wobec którego mają być podjęte czynności związane z realizacją wniosku (imię i nazwisko, nazwa |

|oraz firma), wyznaczając w tym celu siedmiodniowy termin. |

|Podniesiona w skardze kwestia bezczynności organu administracyjnego była już przedmiotem oceny w innej sprawie skarżącego na tle tożsamego |

|stanu faktycznego i stanu prawnego – w wyroku z dnia 13 czerwca 2016r., sygn. akt II SAB/Op 35/16, w którym WSA w O. stwierdził bezczynność |

|Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni |

|podziela prezentowane w nich stanowisko oraz argumentację, dlatego też posłuży się nią uzasadniając swoje rozstrzygnięcie. |

|W świetle art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., nie budzi wątpliwości, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. , będąc organem władzy publicznej jest |

|obowiązane do udzielenia informacji publicznej. Rozważając natomiast, czy żądane informacje mieszczą się w pojęciu informacji publicznej |

|podlegającej udostępnieniu na podstawie u.d.i.p. wyjaśnić należy, że pojęcie informacji publicznej zdefiniowane zostało w art. 1 ust. 1 |

|u.d.i.p., zgodnie z którym informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych. Poza sporem jest to, że żądane we wniosku z 8 |

|kwietnia 2016 r. informacje, jako bezpośrednio związane z działalnością i funkcjonowaniem Kolegium, są informacjami publicznymi, w związku z |

|czym organ zobowiązany był do ich udzielenia w ustawowym terminie. |

|Przechodząc do kluczowej w rozstrzyganej sprawie kwestii, WSA w Krakowie nie poparł zawartej odpowiedzi na skargę argumentacji, że brak danych |

|identyfikujących nadawcę wniosku z 8 kwietnia 2016r. wysłanego z adresu mailowego decyzje.sko@wp.pl, uniemożliwił udostępnienie żądanych |

|informacji. |

|Zgodzić się bowiem należy z poglądem zawartym w prawomocnym wyroku WSA w Krakowie z dnia 7 kwietnia 2014r., sygn. akt II SAB/Kr 13/14 w którym |

|Sąd stwierdził, że w ustawie o dostępie do informacji publicznej brak jest wskazania jakichkolwiek wymagań formalnych wniosku, poza utrwaleniem|

|go w formie pisemnej, przy czym za wniosek pisemny uznawać także należy przesłanie zapytania pocztą elektroniczną, zaś wobec braku konieczności|

|pełnego zidentyfikowania wnioskodawcy, wniosek taki może nawet nie zawierać podpisu, o ile możliwa jest jego realizacja w oparciu o samą treść |

|wniosku. Stanowisko powyższe nawiązuje do poglądów wyrażonych przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z: 16 marca 2009 r., I OSK 1277/08;|

|30 listopada 2012 r., I OSK 1991/12. Podobny pogląd zawarty został też w wyroku z 14 września 2012 r., I OSK. |

|Naczelny Sąd Administracyjny, podzielając wyżej opisane stanowisko Sądu I instancji w wyroku z dnia 28 sierpnia 2015r., sygn. akt I OSK 1808/14|

|wskazał, że: "wniosek, chociaż sformułowany lakonicznie i niepodpisany, nie pozostawiał wątpliwości co do zakresu żądania dotyczącego |

|udzielenia informacji o realizacji zadań publicznych, przy czym wnioskodawca podał swój adres elektroniczny oraz alternatywny adres pocztowy w |

|celu umożliwienia załatwienia wniosku." |

|Podsumowując, w orzecznictwie sądowoadministracyjnym zwraca się uwagę, że w u.d.i.p. brak jest wskazania jakichkolwiek wymagań formalnych |

|wniosku. Wniosek taki może zatem przybrać każdą formę, o ile wynika z niego w sposób jasny co jest jego przedmiotem. W tym kontekście za |

|wniosek pisemny uznać należy m.in. przesłanie zapytania pocztą elektroniczną i to nawet w sytuacji, w której do autoryzacji tego zapytania nie |

|zostanie użyty bezpieczny podpis elektroniczny. Pogląd ten uzasadniony jest brakiem konieczności pełnego zidentyfikowania wnioskodawcy, a to z |

|tego względu, że żądając udostępnienia informacji publicznej nie musi się on wykazać jakimkolwiek interesem prawnym lub faktycznym, aby |

|informację taką otrzymać. Także cel u.d.i.p. oraz regulacja zawarta w jej art. 10 ust. 2, przewidująca że informacja publiczna, która może być |

|niezwłocznie udostępniona, jest udostępniana w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku, uzasadnia wywód, iż postępowanie w sprawie |

|udzielenia informacji publicznej jest odformalizowane i uproszczone. Z tego też względu brak podpisu na wniosku o udostępnienie informacji |

|publicznej nie stanowi co do zasady jego braku formalnego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2009 r., sygn. akt I |

|OSK 1277/08; z dnia 30 listopada 2012 r., sygn. akt I OSK 1991/12; z dnia 14 grudnia 2012 r., sygn. akt I OSK 1013/12; oraz wyroki Wojewódzkich|

|Sądów Administracyjnych w Olsztynie z dnia 22 stycznia 2013 r., sygn. akt II SAB/Ol 166/12; w Warszawie z dnia 17 stycznia 2013 r., sygn. akt |

|II SAB/Wa 450/12 – dostępne jak wyżej). |

|Wniosek spełniający powyżej wskazane wymogi wszczyna postępowanie w sprawie, jednakże na tym etapie w postępowaniu tym nie znajdują jeszcze |

|zastosowania przepisy K.p.a. Wniosek ten jest zatem złożony skutecznie i wywołuje określone w u.d.i.p. skutki prawne, czyli powinien podlegać |

|rozpatrzeniu. |

|Na gruncie regulacji zawartych w u.d.i.p. istotne staje się bowiem wyróżnienie dwóch postępowań o różnym charakterze i mających za przedmiot |

|odmienne sprawy administracyjne. Ważny przy tym jest fakt, czy podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej w ogóle zamierza |

|informacji tej udzielić, czy w grę wchodzi informacja publiczna przetworzona, czy podmiot zobowiązany zamierza obciążyć wnioskodawcę kosztami |

|jej udostępnienia oraz czy w grę nie wchodzi odmowa udzielenia informacji. Ma to związek z formą zakończenia danego postępowania i przepisami, |

|które znajdą wówczas zastosowanie. |

|Jeżeli organ dysponuje żądaną informacją publiczną i zamierza ją udostępnić bez opłat, to w postępowaniu tym nie mają w ogóle zastosowania |

|przepisy K.p.a., bowiem informacja publiczna jest wtedy po prostu udostępniana, co przybiera postać czynności materialno-technicznej. Dla |

|wszczęcia takiego postępowania wystarczy wniosek ustny bądź złożony w innej niesformalizowanej formie, wniosek ten nie musi być poparty żadnym |

|uzasadnieniem ani wskazaniem szczególnego interesu. |

|Z powyższych względów nie można zgodzić się z SKO w T. , że wezwanie skarżącego o podanie danych było zasadne, a z uwagi na brak odpowiedzi |

|pozostawienie wniosku bez rozpoznania prawidłowe. W tych okolicznościach sprawy, w ocenie Sądu, trzeba przyjąć, że wniosek skarżącego |

|skierowany do SKO w dniu 8 kwietnia 2016 r. nie został rozpatrzony przez organ w ustawowym 14-dniowym terminie, który upływał odpowiednio w |

|dniu 22 kwietnia 2016 r. W zakreślonym terminie organ nie udzielił odpowiedzi, dlatego skarga powinna zostać uwzględniona. Rozpoznając sprawę |

|ze skargi na bezczynność, Sąd zobowiązany jest jednak uwzględnić stan faktyczny w chwili orzekania, a więc to, że organ nie przesłał |

|wnioskowanych informacji. Podkreślenia wymaga, że celem skargi na bezczynność organu jest zobowiązanie podmiotu do wydania określonego aktu lub|

|dokonania czynności, więc w zaistniałej sytuacji - z uwagi na nieudzielenie żądanych informacji - poprzez zobowiązywanie Samorządowe Kolegium |

|Odwoławczego w T. do udzielenia informacji publicznej, o czym orzeczono w pkt I wyroku. |

|Skoro, jak wykazano wcześniej, na dzień złożenia skargi organ nie udzielił informacji publicznej żądanej w złożonych wnioskach, to dopuścił się|

|bezczynności w udostępnieniu żądanych informacji publicznych, o czym z kolei orzeczono w pkt II wyroku, stosownie do art. 149 § 1 pkt 3 |

|P.p.s.a. |

|W ocenie Sądu, bezczynność ta nie miała jednak miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym orzeczono w pkt 3 wyroku, na podstawie art. 149 § 1a|

|P.p.s.a. W niniejszej sprawie nie zachodzi przypadek oczywistego braku podejmowania przez organ jakichkolwiek czynności, czy też lekceważenia |

|wniosku skarżącego i braku woli załatwienia sprawy, które można byłoby rozpatrywać w kategoriach rażącego naruszenia prawa, oznaczającego |

|wadliwość kwalifikowaną, o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym. W rozpoznawanej sprawie bezczynność organu wynikała z błędnej wykładni |

|przepisów u.d.i.p., polegającej na wadliwym przyjęciu, że skoro wniosek skarżącego nie zawierał danych w postaci imienia i nazwiska |

|wnioskodawcy, to niemożliwe było jego rozpoznanie. Nadto organ administracyjny udzielił odpowiedzi na wniosek z dnia 8 kwietnia 2016r. już w |

|dniu 13 kwietnia 2016 r. |

|Dodać także należy, że żądany przez skarżącego zakres informacji jest bardzo szeroki (żądanie przesłania decyzji administracyjnych wydanych w |

|2015 i do 31.03.2016r.). Wiąże się z tym konieczność poszukiwań akt poszczególnych spraw w archiwum, skanowanie decyzji w celu otrzymania |

|wersji cyfrowej tekstu, jego anonimizacja, ponowne scalenie akt i zwrócenie ich do archiwum oraz skompletowanie żądanej informacji. Chociaż |

|zatem żądana informacja nie jest informacją przetworzoną to wymaga ona znacznego nakładu pracy, użycia materiałów oraz czasu. Dlatego też w |

|takiej jak ta sprawa w pełni ma zastosowanie art.15 u.d.i.p. Jeżeli bowiem w wyniku udostępnienia informacji publicznej na wniosek, podmiot |

|obowiązany do jej udostępnienia ma ponieść dodatkowe koszty związane ze wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia lub koniecznością |

|przekształcenia informacji w formę wskazaną we wniosku, podmiot ten może pobrać od wnioskodawcy opłatę w wysokości odpowiadającej tym kosztom, |

|a więc kosztom zużytych materiałów, koniecznością zatrudnienia w tym celu pracownika itp. Zatem SKO w T. powinno zawiadomić wnioskodawcę o |

|wysokości opłaty związanej z uzyskaniem żądanej informacji. Wówczas udostępnienie informacji zgodnie z wnioskiem następuje po upływie 14 dni od|

|dnia powiadomienia wnioskodawcy, chyba że wnioskodawca dokona w tym terminie zmiany wniosku w zakresie sposobu lub formy udostępnienia |

|informacji albo wycofa wniosek. |

|O kosztach postępowania należnych skarżącemu orzeczono w pkt IV wyroku, na podstawie art. 200 § 1, art. 205 § 2 w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a. Na|

|zasądzone koszty składa się kwota 100 zł uiszczonego wpisu od skargi, ustalonego na podstawie § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z |

|dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr |

|221, poz. 2193, z późn. zm.), opłata skarbowa w wysokości 17 zł za udzielenie pełnomocnictwa oraz wynagrodzenie pełnomocnika procesowego |

|skarżącego w wysokości 480 zł, równoważnej minimalnej stawce za czynności radcy prawnego w postępowaniu administracyjnym z § 14 ust. 1 pkt 1 |

|lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. |

|poz. 1804). |

|Sąd nie uwzględnił natomiast wniosku skarżącego o zasądzenie zwrotu kosztów korespondencji w kwocie 4,20 zł oraz opłat bankowych w kwocie 2 zł.|

|Zgodnie z treścią art. 205 § 2 P.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza |

|się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, |

|koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela pogląd |

|prezentowany w orzecznictwie, że powyższa regulacja ma charakter wyczerpujący. W związku z tym, przedstawiony katalog niezbędnych kosztów nie |

|może być rozszerzany na wydatki inne, w tym drobne i zwykle występujące przy okazji postępowania sądowego, tak jak w niniejszej sprawie, |

|prowizja banku od przelewu obejmującego kwotę uiszczaną z tytułu opłaty skarbowej od złożenia dokumentu pełnomocnictwa, albo koszty związane z |

|prowadzeniem korespondencji. Koszty te nie mieszczą się w ramach wydatków adwokata lub radcy prawnego, ponieważ wydatki te mogą być pokrywane w|

|ramach wynagrodzenia pełnomocnika. Z pewnością wydatki takie nie są zaliczane do kosztów postępowania, które ma zwrócić organ, w razie |

|uwzględnienia skargi (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt II FZ 31/12; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 14 |

|marca 2016 r., sygn. akt II SAB/Wa 918/15; wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 25 listopada 2015 r., sygn. akt II SAB/Bd 86/15; wyrok WSA w Lublinie |

|z dnia 29 kwietnia 2014 r., sygn. akt III SA/Lu 923/13 – CBOSA). |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |