Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 830/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2011-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2, art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 20 grudnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie udzielenia wyjaśnień p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] lipca 2011r. D.B. zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o udzielenie "specyficznie i zupełnie wyjątkowej pomocy w wyniku przypadku szczególnie uzasadnionego (...) w postaci przyznania natychmiast zasiłku specjalnego celowego bezzwrotnego w możliwie najwyższej wielkości pieniężnej".

Pismem z dnia [...] sierpnia 2011r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło wnioskodawczyni, iż w wymienionej sprawie należy się zwrócić do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, ponieważ jest to organ właściwy do rozpatrywania kwestii podniesionych w piśmie z dnia [...] lipca 2011 r.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2011r. D.B. zakwestionowała powyższą korespondencję Kolegium jako bezprawną, bowiem organ nie przytoczył na poparcie swych twierdzeń żadnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego, nadto nie wnosi ona nic nowego w kwestii poprawy sytuacji życiowej wnioskodawczyni.

W odpowiedzi, pismem z dnia [...] września 2011 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze ponownie poinformowało D.B., że Kolegium nie jest organem właściwym do rozpatrzenia pisma wnioskodawczyni, organem właściwym jest Dyrektor Miejskiego ośrodka Pomocy Społecznej i tam należy kierować wszelkie pytania i dodatkowe wyjaśnienia w powyższej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 19 kodeksu postępowania administracyjnego organy administracji publicznej są zobligowane do przestrzegania z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Samorządowe kolegia odwoławcze są organami wyższego stopnia w rozumieniu przepisów k.p.a. w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. W sprawach tych kolegia są organami właściwymi w szczególności do rozpatrywania odwołań od decyzji, zażaleń na postanowienia, żądań wznowienia postępowania lub do stwierdzania nieważności decyzji.

Na powyższe pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego D.B. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, kwestionując jego zasadność i zgodność z prawem. Wniosła o usunięcie naruszenia swego interesu prawnego wywołanego powyższym pismem organu.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie argumentując, że pismo informacyjne, za jakie należy uznać stanowisko organu w niniejszej sprawie, nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skargę należało odrzucić.

Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Poddanie w przepisie art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli sądów administracyjnych.

W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W rozpatrywanej sprawie zasadniczym zagadnieniem wymagającym rozstrzygnięcia było to, czy zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2011 r. nr [...] stanowi jedną z prawnych form działania administracji wskazanych w art. 3 p.p.s.a. W szczególności należało rozważyć, czy akt ten mieści się w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki:

1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia,

2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu,

4) mają charakter publicznoprawny oraz

5) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 29- 31).

Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s.32).

Skierowane do skarżącej pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2011 r. nr [...] nie posiada tej ostatniej cechy, brak jest bowiem bezpośredniego związku między treścią pisma organu a sferą praw i obowiązków skarżącej. Zaskarżone pismo Kolegium ma charakter wyłącznie wyjaśniający, informacyjny, a jego treść nie zawiera konkretyzacji w odniesieniu do skarżącej jakiegokolwiek uprawnienia lub obowiązku, co prowadzi do wniosku, że pismo to nie podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Na marginesie należy zwrócić uwagę, że D.B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego również pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...]. Prawomocnym na dzień rozpatrywania niniejszej sprawy postanowieniem z dnia 17 października 2011 r., sygn. akt II SA/Go 734/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę D.B. na powyższe pismo Kolegium wskazując, że dotyczyła ona pisma informacyjnego (wyjaśniającego), nie związanego z żadnym toczącym się postępowaniem administracyjnym i nie dotyczącym uzyskania przez stronę żadnych konkretnych uprawnień lub nałożenia obowiązków.

W świetle powyższych okoliczności należało uznać, że rozpatrywana sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a skarga podlega odrzuceniu.