Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SAB/Po 12/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2007-09-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Ochrona zdrowia
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Zobowiązano do wydania aktu
Powołane przepisy: article: art. 52,  art. 149
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 37,  art. 35,  art. 36
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Paweł Miładowski (spr.) Sędziowie WSA Maciej Dybowski As. sąd. Izabela Kucznerowicz Protokolant sekr. sąd. Agata Tyll po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 26 września 2007 r. spraw ze skargi H.P. na bezczyność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. w przedmiocie niewykonania wyroku z 08.06.2006 r. w sprawie IV SA/Po 306/06 zobowiązuje Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P.do wydania decyzji administracyjnej bądź innego aktu w przedmiocie choroby zawodowej u H.P. związku z rozstrzygnięciem tutejszego Sądu z dnia [...] sygn. akt IV SA/Po 306/06 i to w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku. /-/I. Kucznerowicz /-/P. Miładowski /-/M. Dybowski mb


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 08 czerwca 2006 roku w sprawie o sygn. IV SA/Po 306/06, który uprawomocnił się w dniu [...] października 2006 roku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...] stycznia 2005 roku nr [...]oraz poprzedzającą ją decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...] października 2004 roku nr [...]. Powodem uchylenia było nie wyjaśnienie i nie ustalenie wszystkich okoliczności istotnie wpływających na rozstrzygnięcie sprawy. Polegało ono na tym, że wyżej wymienione organy administracji wydając decyzje nie uwzględniły okoliczności, iż u H.P. rozpoznano schorzenia, które potencjalnie mają związek z pracą zawodową wykonywaną przez niego w warunkach szkodliwych dla zdrowia bądź w sposób mogący wywołać chorobę zawodową - tj. ubytek słuchu lub zespół wibracyjny.

Pismem z dnia [...] października 2006 roku przesłano odpis prawomocnego wyroku z dnia 08 czerwca 2006 roku (sygn. akt IV SA/Po 306/06) oraz zwrócono akta administracyjne sprawy Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu w P. (k.53 sygn. akt IV SA/Po 306/06) Powyższe dostarczono [...] października 2006 roku. (k. 54 sygn. akt IV SA/Po 306/06)

Pismem z dnia [...] lutego 2006 roku skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu H.P. zarzucił Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu, iż "jeżeli się nie ustosunkowali się, to już się nie ustosunkują" odwołując się do postępowania, które na mocy wyroku z dnia 08 czerwca 2006 roku w sprawie o sygnaturze IV SA/Po 306/06 powinno się toczyć przed Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w Poznaniu w przedmiocie choroby zawodowej. Ponadto w rzeczonym piśmie H.P. oświadczył: "proszę o podjęcie kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy z urzędu".

Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał H.P. do sprecyzowania pisma z [...] lutego 2007 roku oraz zobowiązał do podania, czy pismo jest środkiem odwoławczym, skargą na bezczynność, czy ma jeszcze inny charakter. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny zwrócił się również o sprecyzowanie treści skargi na bezczynność. Z odpowiedzi H.P. w pismach z dnia [...] marca 2007 roku oraz z dnia [...] kwietnia 2007 roku (odpowiednio k.2 sygn. akt IV SAB/Po 12/07, k.15 sygn. akt IV SAB/Po 12/07) wynikało, iż pismo złożone w dniu [...] lutego 2006 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu jest w istocie skargą na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. i obejmuje żądanie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 20 września 2002 r. z późn. zm., zwana dalej ppsa).

Akta sprawy nie wskazują, aby organ administracji, jakim jest Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. rozstrzygnął sprawę, pomimo iż pismem z dnia [...] stycznia 2007 roku H.P. dał wyraz swojemu niezadowoleniu z braku reakcji organu na wspomniany wyrok z dnia 08 czerwca 2006 roku. (k.16 sygn. akt. IV SAB/Po 12/07)

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie

Zgodnie z utrwalonym poglądem doktryny jeśli organ administracji publicznej, mimo upływu terminu określonego w ustawie, nie rozpoznał sprawy w powtórnym postępowaniu prowadzonym na skutek wyroku sądu administracyjnego - pozostaje po wyroku uchylającym w bezczynności. Termin zaś do załatwienia sprawy zaczyna biec od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (J. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi komentarz" W.Pr. 2002 str. 333-334 uw. 5, 7 ). Z uwagi na fakt, że wyrok uchylający podlega uzasadnieniu (art.141 ppsa), a ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu wiążą w sprawie organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia (art.153 ppsa), w niniejszej sprawie termin do załatwienia sprawy zaczął biec dnia 27 października 2006 roku. ( k.53,54 sygn. akt IV SA 306/06)

Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale także wówczas gdy organ administracji wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu albo nie podjął stosownej czynności (T.Woś "Postępowanie sądowoadministracyjne" Wyd. Prawnicze PWN W-wa 1996 r. str. 62 - 63).

Z tego względu wskazana w piśmie z dnia [...] kwietnia 2007 roku okoliczność, iż - jak twierdzi Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. - organ ten nie był bezczynny i podejmował szereg czynności zmierzających do wyjaśnienia okoliczności wskazanych w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (sygn. akt IV SA/Po 306/06) nie ma znaczeni dla faktu pozostawania tego organu w bezczynności.

Jak wynika z hipotezy art. 52 ppsa - wniesienie skargi do sądu na bezczynność organu jest możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.00.98.1071 z późn. zm., zwany dalej kpa), zgodnie z którym na nie załatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Treść skargi i akt administracyjnych wskazuje, iż strona powyższy warunek sine qua non wniesienia skargi spełniła.

Nadmienić należy, iż zgodnie z art. 35 kpa organ administracji, jakim w niniejszej sprawie jest Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. zobowiązany jest do załatwienia spraw bez zbędnej zwłoki. Potencjalnie zaś maksymalny możliwy termin na załatwienie sprawy przez organ administracji, przy założeniu szczególnego stopnia jej skomplikowania wynosi 2 miesiące od dnia wszczęcia postępowania - co do zasady, zaś w przypadku niniejszej sprawy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku oraz zwrotu akt organowi administracji (tj. dnia [...] października 2006 roku) i upłynąłby on [...] grudnia 2006 roku.

Należy zwrócić uwagę na fakt, iż brak w aktach sprawy dowodów na zaistnienie sytuacji określonej w art.35 § 5 kpa, tzn. uzasadniających niewliczenie do terminów przewidzianych na załatwienie sprawy przez organ administracji okresu zawieszenia postępowania, ani też okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organu, co mogłoby wpłynąć na wydłużenie terminu na załatwienia sprawy.

Nadto Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. nie dochował, jak wynika z akt sprawy, ciążących na nim z mocy art. 36§ 1 i 2 obowiązków o charakterze informacyjnym oraz nie wskazał, do czego jest zobowiązany na mocy wskazanego przepisu, w konsekwencji pozostawania w zwłoce w przedmiocie rozpoznania sprawy, nowego terminu załatwienia sprawy, co mogłoby skutkować nieuwzględnieniem zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie.

Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana. Skarga na bezczynność może być wniesiona dopiero po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy, co - jak wskazano - miało niewątpliwie miejsce w niniejszej sprawie.

Podstawową zasadą instytucji skargi na bezczynność jest ochrona strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Uznając zatem skargę na bezczynność organu za zasadną sąd stosownie do art. 149 ppsa zobowiązuje organ do wydania aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa w terminie przez siebie wskazanym.

Wziąwszy pod uwagę fakt, iż od momentu dostarczenia prawomocnego wyroku z dnia 08 czerwca 2006 roku (sygn. akt IV SA/Po 306/06) oraz akt administracyjnych sprawy Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu w P., co jak wskazano miało miejsce [...] października 2006 roku, do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie tj. dnia [...] września 2007 roku upłynęło prawie 11 miesięcy należy uznać, iż organ miał wystarczająco dużo czasu na załatwienie przedmiotowej sprawy. Z powyższych względów uzasadnionym jest również pogląd o pozostawaniu tego organu w bezczynności, a także zakreślone organowi 30-dniowego terminu na wydanie decyzji administracyjnej bądź innego aktu w przedmiocie choroby zawodowej. Jest on bowiem w ocenie Sądu wystarczający, zważywszy że łączny czas na załatwienie sprawy przez organ wyniósł blisko rok.

Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 149 ppsa Sąd orzekł jak w sentencji.

/-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ P. Miładowski /-/ E. Makosz-Frymus

mb