Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 389/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-06-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych

SENTENCJA

Starszy Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 6/6/2018 r po rozpoznaniu wniosku A. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia z [...] /11/2017 r. Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich p o s t a n a w i a odmówić Skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie


UZASADNIENIE

Skarżąca A.C. w wypełnionym formularzu PPF zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych.

Nie wypełniła rubryki 5 formularza, lecz wskazała, ze posiada mieszkanie obciążone hipotecznie do kwoty ponad 1100000 zł oraz samochód o wartości 15 tys zł. Miesięczny dochód wynosi ok [...] zł, wydatki ok 2 tys oraz 214 CHF tytułem spłaty kredytu (rubryka 11).

W wykonaniu wezwania urzędnika sądowego – m.in. o wypełnienie rubryki 5 formularza – przekazała, m.in., wyciąg z rachunku bankowego, deklarację podatkowa. Pozostałe informacje miała złożyć do 15/05/2018 r.

Dodatkowo, piśme z 30/4/2018 r. zawarła dodatkowe informacje, m.in., o sposobie prowadzenia gospodarstwa domowego.

Z uwagi na treść art. 245 § 1 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne. Okoliczności uzasadniające potrzebę przyznania stronie prawa pomocy powinna wykazać strona, w czym powinien jej pomagać urzędnik sądowy, kierując do Strony wezwania o interesujące go informacje (magnus ope minorum).

W niniejszej sprawie urzędnik zainteresował się powodami szczególnymi uzasadniającymi przyznanie Skarżącej prawa pomocy (wypełnienie rubryki 5 formularza), lecz, pomimo wydłużenia terminu, nie uzyskał oświadczeń Strony w tym zakresie. Dowiedział się jednak, że Skarżąca, uzyskuje miesięczny dochód w wysokości ok [...] zł, natomiast stałe wydatki, niezbędne do zachowania godziwego poziomu życia, wynoszą ok 2 tys. zł. Skarżąca wprawdzie jest również zobowiązana do spłat kredytu, ale zważywszy na to, że uiściła już znaczącą część wpisu od skargi (200 zł), jak też fakt, że spłaty zobowiązań kredytowych nie korzystają z pierwszeństwa przed należnościami Sądu, uznał, że uregulowanie w dalszym horyzoncie czasowym pozostałej kwoty 300 zł warunkującej rozpoznanie skargi, nie uniemożliwi Stronie realizacji prawa dostępu do Sądu. Na trafność tego wniosku wskazuje treść złożonego przez stronę wyciągu z rachunku bankowego, jak również treść zeznania podatkowego z wyszczególnionymi kwotami przychodu i dochodu.

Drugorzędne jest zatem niezłożenie wnioskowanych informacji szczegółowych we wskazanym w wezwaniu zakresie – i to pomimo przedłużenia w tym zakresie terminu.

Również (przeciętne choćby) wydatki choćby na miesięczne utrzymanie samochodu czy miesięczne koszty ubezpieczeń i mediów (ok 660 zł w przypadku Skarżącej) nie są powodem uzasadniającym odstąpienie przez referendarza sądowego od wiary w zdolność Strony do uiszczenia kosztów sądowych należnych w sprawie. Apostazji w tym zakresie nie umożliwia w szczególności zestawienie wysokości tych kosztów z wysokością wymaganego wpisu od skargi, tj. z kwotą 300,- zł. Względy zarysowane powyżej decydują o odstąpieniu od dalszego badania kondycji finansowej Strony, oceny rzetelności złożonych wyjaśnień) i oczekiwania na – być może – obiecywane wypełnienie prośby urzędnika sądowego (qui vult dare parva non debet magna rogare). W świetle zestawionych faktów, i tak będzie mieć to znikomy wpływ na wynik sprawy.

4) Dlatego, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1, § 3, art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., należy zadecydować jak w sentencji.