Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1179/00
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-02-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 lutego 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska ( spr. ) Sędziowie: NSA Andrzej Niecikowski WSA Renata Czeluśniak Protokolant: Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2005r. sprawy ze skargi H. C., J. P. na decyzję Wojewody z dnia 25 kwietnia 2000r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej H. C. kwotę10 (dziesięć ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

II SA/Kr 1179/00

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...].02.2000r., na podstawie art. 28, art. 33 ust.1, art. 34 ust.4, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane /Dz.U. Nr 89 poz.414 z późn.zm./ oraz art.104 kpa, po rozpatrzeniu wniosku inwestora z dnia 31.12.1999r, Starosta Powiatowy zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla Zarządu Komunikacji Miejskiej O. wiaty przystankowej w kompleksie z pawilonem handlowym na działce nr 1 przy ul. [...] w O.

W uzasadnieniu wskazano, że wniosek inwestora odpowiada wymaganiom określonym w przepisach art. 33 ust.2 pkt 1-2 i art.34 ust.2 i 3 pkt 2-4 prawa budowlanego.

Po sprawdzeniu przez organ wydający niniejszą decyzję wymogów określonych przepisami art. 35 ust. 1-2 prawa budowlanego wystąpiły podstawy do wydania niniejszej decyzji.

W odwołaniu od tej decyzji H. C. i J. P. zarzucili, że projekt techniczny został sporządzony przez osoby nie posiadające właściwych uprawnień budowlanych. Nadto podali, że sprzecznie ze stanowiskiem Wojewody, który w decyzji z dnia [...].07.1999r stwierdził, że budowa wiaty przystankowej może być przedmiotem odrębnego postępowania, gdyż w przedmiotowej sprawie udzielono wyłącznie pozwolenia na budowę pawilonu handlowego, Starosta Powiatowy wydał ponownie pozwolenie na budowę wiaty w kompleksie z pawilonem handlowym.

Podnieśli, że w decyzji nie rozstrzygnięto sprawy rozbiórki wiaty przystankowej wybudowanej bez pozwolenia na budowę a znajdującej się również na terenie projektowanej inwestycji.

Zarzucili również, że wiatę zaprojektowano naprzeciw istniejącego przy ul. [...] przystanku autobusowego, co jest sprzeczne z przepisami o ruchu drogowym.

W piśmie uzupełniającym z dnia 3.04.2000r podali, że decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].11.1999r została zalegalizowana sprawa postawienia bramy wjazdowej na posesję odwołujących się, a projektowana wiata przystankowa zablokuje im wjazd na posesję.

Decyzją z dnia 25 kwietnia 2000r znak: [...], Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji wskazał , że do wniosku o pozwolenie na budowę dołączono: umowę z dnia [...].12.1999r zawartą między Zarządem Miasta O. a Zarządem Komunikacji Miejskiej w O. dotyczącą użyczenia części działki nr 1 o pow. 9,6 m kw. na budowę wiaty, decyzję wzizt dla inwestycji polegającej na budowie wiaty z dnia [...].02.1998r, projekt budowlany wraz z projektem zagospodarowania działki.

Organ odwoławczy stwierdził, że proponowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego miasta O. zatwierdzonym uchwałą Rady Miasta O. z dnia 3.07.1992r oraz z dnia 30.11.1994r oraz z warunkami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Decyzja jest zgodna z warunkami techniczno-budowlanymi. Załączony projekt budowlany jest kompletny, posiada wymagane uzgodnienia, opinie i wykonany jest przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane.

Zarzut dotyczący rozbiórki istniejącego pawilonu jest bezzasadny, gdyż projektowana wiata nie koliduje z tym pawilonem i stanowi niezależny obiekt budowlany.

Usytuowanie projektowanej wiaty nie zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego, co wynika z pozytywnych opinii Wydziału Komunikacji, Transportu i Dróg Publicznych Starostwa Powiatowego w O.

Organ wyjaśnił, że kwestia wjazdu na teren działki skarżących od strony [...] była wyjaśniona w decyzji Wojewody [...] z dnia [...].07.1999r w przedmiocie pozwolenia na budowę tymczasowego pawilonu handlowego dla państwa P. będącego w kompleksie z przedmiotową wiatą przystankową.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję H. C. i J. P. wnieśli o stwierdzenie jej nieważności. Podtrzymali zarzuty zgłoszone w odwołaniu w przedmiocie zablokowania im wjazdu na posesję przez postawienie przedmiotowej wiaty. Do skargi dołączyli plan inwentaryzujący ich działkę, z którego wynika, że projektowana wiata uniemożliwi im wjazd na posesję.

Wnieśli o rozpoznanie skargi łącznie ze skargą na decyzję Wojewody [...] z dnia [...].07.2000r w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę pawilonu handlowego, zarejestrowaną do sygn. II SA/Kr 1670/00.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo stwierdziła, że wjazd na działkę skarżących od strony ul. [...] nie jest zaznaczony na podkładach geodezyjnych, istnieje możliwość wjazdu na działkę od strony ul. [...], istnieje również możliwość wjazdu na działkę skarżących od strony ul. [...], gdyż pomiędzy istniejącym słupem energetycznym a projektowanym pawilonem handlowym na działce nr 1 pozostawiony jest wolny pas gruntu umożliwiający skarżącym dojazd.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.

Zgodnie z treścią art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art.134 ustawy/.

Treść art. 35 prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji była następująca :

Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z:

a) miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska,

b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu,

c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi,

2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,

3) wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane.

Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ budowlany zobowiązany był zatem sprawdzić, czy spełnione zostały wymogi zawarte w art. 35, a także warunki zawarte w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Dopiero w sytuacji spełnienia wskazanych wymagań organ zobowiązany jest do udzielenia pozwolenia na budowę.

W przedłożonych aktach administracyjnych brak jest tak rysunku planu jak i opisu obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, brak jest też innego dokumentu potwierdzającego dokonanie przez organ obowiązkowego sprawdzenia zgodności projektu z planem .

Zgodnie z treścią art. 34 prawa budowlanego projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym.

Z wydanej w sprawie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...].02.1998r wynika, że ustalono w niej warunek dotyczący ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich : wiatę należy zaprojektować w granicach własności działki z uwzględnieniem możliwości dojazdu do posesji sąsiedniej.

Projekt budowlany powinien zawierać: projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich.

Stosownie do przepisów rozporządzenia wykonawczego do prawa budowlanego, a w szczególności § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998r w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego /Dz.U. Nr 140 poz. 906/ projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien zawierać część opisową oraz część rysunkową sporządzoną na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Projekt winien zawierać dane informujące, czy działka lub teren, na którym jest projektowany obiekt budowlany, są wpisane do rejestru zabytków oraz czy podlegają ochronie na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także orientację położenia działki lub terenu w stosunku do sąsiednich terenów i stron świata.

Jak wynika z przedłożonych akt administracyjnych plan zagospodarowania działki został sporządzony na kserokopii mapy sytuacyjno-wysokościowej z 1999r., z pieczęcią Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej o przyjęciu w dniu [...].09.1999r do zasobu dokumentów potwierdzających aktualność mapy.

Projekt zagospodarowania jest nieczytelny i nie uwzględnia możliwości dojazdu do posesji sąsiedniej.

Zgodnie z art. 5 ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego ochrona interesów osób trzecich polega m.in. na zapewnieniu im dostępu do drogi publicznej. Nowa zatem inwestycja ma być tak zaprojektowana, aby dostęp do drogi był zachowany. Nie ma przy tym istotnego znaczenia, czy osoba trzecia korzysta z samowolnie, czy też legalnie urządzonego wjazdu na tę drogę. Istotne jest to, czy realizacja inwestycji pozwoli na zachowanie dostępu do drogi. W sprawie niniejszej zatem znaczenie mogłoby mieć więc to, czy rzeczywiście skarżący nie mogą korzystać z dostępu do ul. [...] z uwagi na ciągi ciepłownicze i czy jedynym racjonalnym rozwiązaniem jest korzystanie z dostępu do ul. [...]. Analizy takiej organy w sprawie nie przeprowadziły, a akta nie zawierają materiału poglądowego odzwierciedlającego w sposób precyzyjny istniejącą w terenie sytuację. Nie można do niego odnieść uwag organu odwoławczego m. in. dotyczących istniejącej możliwości dojazdu do ul. [...] w przestrzeni pomiędzy słupem a projektowaną wiatą. Z projektu zagospodarowania wynika, że w przestrzeni tej zaprojektowano chodniki.

Nie jest przy tym wystarczające ustalenie organu, że działka skarżących "posiada wjazd od strony ul. [...]". Istotne jest bowiem także i to, czy wjazd ten zapewnia w sposób należyty dostęp do drogi. Do podnoszonych w toku postępowania, a odnoszących się do tej kwestii zarzutów, organ nie ustosunkował się należycie.

Stosownie do treści art.145 § 1 pkt a i c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Dlatego też, na podstawie powołanego wcześniej przepisu i art. 135 ustawy orzeczono jak w punkcie I wyroku.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy.