Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 319/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2005-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 164 par. 1 pkt 3, art. 154 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Leszczyński, Sędziowie Asesor WSA Wiesława Achrymowicz, Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak (sprawozdawca), Protokolant Sekretarz sądowy Beata Skubis-Kawczyńska, po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. W. w przedmiocie stwierdzenia niewykonania przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej orzeczenia Sądu w sprawie II SAB/Lu 20/02 dotyczącej wcześniejszej emerytury z tytułu opieki nad dzieckiem. p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie


UZASADNIENIE

W skardze do Sądu z dnia 20 października 2004 r. skarżący tj. Z. W. pkt 2 tejże skargi wystąpił o stwierdzenie niewykonania przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Lublinie z dnia 1 października 2002r. (sygn.akt II SAB/Lu 20/02) i orzeczenie wymierzenia grzywny właściwemu organowi. W sentencji powyższego wyroku Sąd nakazał ówczesnemu Kierownikowi Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wydanie orzeczenia w przedmiocie wcześniejszej emerytury z tytułu opieki nad dzieckiem w terminie 1 miesiąca od daty otrzymania wyroku z uzasadnieniem. Następnie, skarżący pismem z dnia 16 grudnia 2004r. , które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Lublinie dnia 20 grudnia 2004 r. wycofał wniosek o wymierzenie grzywny właściwemu w tej sprawie organowi I instancji (karta Nr 16 akt sprawy).

Ponadto skarżący przed wniesieniem skargi do sądu pisemnie wezwał właściwy organ do wykonania wyroku.

W odpowiedzi na skargę Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wystąpił o oddalenie skargi podnosząc, że zarzuty zawarte w skardze są bezzasadne i nie potwierdzają jego bezczynności. W szczególności orzekł, że Naczelny Sąd Administracyjny w Lublinie dnia 1 października 2002 r. (sygn. akt II SAB/Lu 20/02) wydał wyrok nakazujący Kierownikowi OPS wydanie orzeczenia w sprawie wcześniejszej emerytury. W dniu [...] r. Kierownik OPS postanowieniem Nr [...] uznał się niewłaściwym w sprawie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] r. [...] uchyliło zaskarżone postanowienie. Z kolei SKO postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] uznało zażalenie za nieuzasadnione. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie postanowieniem z dnia 31 lipca 2002r. (sygn. akt II SAB/Lu 30/02) na powyższe postanowienie odrzucił skargę, podkreślił organ.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W świetle dyspozycji art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) w sytuacji prawnej niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku, strona może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia grzywny organowi właściwemu w sprawie.

Oznacza to, że skarżący może żądać od sądu administracyjnego wyłącznie wymierzenia grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Sądu. Dlatego też Sąd nie może wydać w zakresie przedmiotowej sprawy wyroku, w którym orzekałby w sentencji tylko o niewykonaniu wyroku sądu i nakładał ponownie obowiązek jego wykonania przez właściwy organ.

Taki pogląd przyjmuje także doktryna prawa administracyjnego np. w komentarzu do ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod red. T. Wosia, Zakamycze 2005, s. 481 – komentarz do art. 154 tejże ustawy, a także J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , Komentarz, LexisNexsis, Warszawa 2004, s. 226-228.

Ponadto w tej sprawie nie zachodzi także dyspozycja z art. 60 tejże ustawy , gdyż skarżący nie cofnął w istocie swojej skargi do Sądu.

Dlatego też wystąpiły w tej sprawie przesłanki do wydania przez Sąd, postanowienia o umorzeniu postępowania.

Z tych względów i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 cyt. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji , gdyż postępowanie stało się bezprzedmiotowe.

kg.