Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 486/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2014-08-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7ust. 1, ust. 1 a, ust. 4
journal: Dz.U. 2012 poz 1164
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
journal: Dz.U.UE.L 2011 nr 25 poz 8 art. 10
law: Rozporządzenie Komisji (UE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr  1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju  obszarów wiejskich.
journal: Dz.U.UE.L 2009 nr 30 poz 16 art. 17
law: Rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla  rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr  1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Pauter Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Protokolant sekr. sąd. Stanisława Maciejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi P.C. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] kwietnia 2014r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w przedmiocie przyznania skarżącemu P.C. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2013 r.

Z akt sprawy wynika następujący stan faktyczny:

W dniu 15.05.2013 r. do Biura Powiatowego ARiMR wpłynął wniosek P.C. o przyznanie płatności na 2013 r. Wnioskodawca zadeklarował:

- do jednolitej płatności obszarowej (JPO) 75,97 ha (działki rolne A, B, C, D, AG, AF, E, F, G, J, K, L, M, N, O),

- do uzupełniającej płatności obszarowej do grupy upraw podstawowych (UPO) 75,97 ha (działka rolna A1, B!, C!, D1, AG1, AF1, E1, G1, J1, K1, L1, M1, N1, O1).

Kierownik Biura Powiatowego ARiMR poddał wniosek P.C. o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013 r. kontroli administracyjnej. Organ podkreślił, iż jednym z elementów zintegrowanego systemu, o którym mowa w art. 10 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 65/2001 jest system identyfikacji działek rolnych, który zgodnie z art. 17 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów czy też innych danych kartometrycznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10000.

W trakcie kontroli administracyjnej wniosku P.C. o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013 pod kątem zgodności z komputerową referencyjną bazą danych działek ewidencyjnych Kierownik Biura Powiatowego ARiMR działając zgodnie z art. 17 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 ujawnił błędy dotyczące niezgodności pomiędzy powierzchnią deklarowaną przez producenta rolnego a referencyjną bazą systemu informatycznego - Zintegrowany System Zarządzania i Kontroli (ZSZiK) dla zgłaszanych działek. W przypadku działki rolnej A, z pierwotnie zadeklarowanej powierzchni (1,71 ha), położonej na działce ewidencyjnej nr [...] wykluczono na podstawie wykonanych pomiarów 0,13 ha. W przypadku działki rolnej AG, z pierwotnie zadeklarowanej powierzchni (16,29 ha), położonej na działce ewidencyjnej nr [...] wykluczono na podstawie wykonanych pomiarów 0,22 ha. W przypadku działki rolnej D, z pierwotnie zadeklarowanej powierzchni (2,08 ha), położonej na działce ewidencyjnej nr [...] wykluczono na podstawie wykonanych pomiarów 0,01 ha.

W oparciu o wyniki kontroli administracyjnej, o której mowa w art. 11 ust. 1-5 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 65/2011, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w przedmiotowej sprawie wydał decyzję nr [...] o przyznaniu płatności na rok 2013 w wysokości 66 767,97 zł, w tym, jednolita płatność obszarowa 61 446,12 zł i uzupełniająca płatność obszarowa 5 321,85 zł.

13 lutego 2014 r. do Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynęło odwołanie P.C. od ww. decyzji.

W odwołaniu P.C. zarzucił decyzji organu pierwszej instancji:

- naruszenie art. 107 § 1 i § 3 K.p.a poprzez częściowe niewyjaśnienie podstawy prawnej decyzji w zakresie, w jakim organ powołał się na "rozporządzenie wykonawcze" (do art. 11 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 w sprawie ustalenia współczynnika korygującego do płatności bezpośrednich przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 73/2009 w odniesieniu do roku kalendarzowego 2013,

- naruszenie art. 17. Rozporządzenia nr 73/2009 poprzez przyjęcie, że jedynie powierzchnia ustalona w oparciu o system informacji geograficznej (powierzchnia referencyjna) stanowi podstawę przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego,

- naruszenie zasady prawdy obiektywnej (art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 26.01.2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego) poprzez przeprowadzenie niedostatecznie wnikliwego postępowania, co powoduje wadliwość postępowania, czego następstwem jest wadliwe zastosowanie przepisu prawa materialnego,

- naruszenie art. 34 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie niedopuszczalności przyznania płatności na rzecz obszarów wykraczających poza ustaloną w systemie informacji geograficznej powierzchnię referencyjną.

- naruszenie art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26.01.2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego poprzez wykluczenie jako kwalifikowanych części powierzchni działek, które według ortofotomapy nie były utrzymane w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003r,

- naruszenie art. 11 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 oraz art. 1 ust. 4 decyzji wykonawczej Komisji z dnia 1.07.2013 r.

Decyzją z [...] kwietnia 2014 r. nr [...] Dyrektor Oddziału ARiMR utrzymał mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że zasady przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w odniesieniu do wniosków składanych w roku 2013 zostały określone w przepisach prawa krajowego oraz wspólnotowego:

- ustawie z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 1164 ze zm.), zwanej w dalszej części decyzji Ustawą;

- ustawie z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 86), zwanej w dalszej części decyzji Ustawą EP;

- Rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1122/2009,

- Rozporządzeniu Rady (WE) nr 73/2009,

- Rozporządzeniu Rady (UE) Nr 1181/2013 z dnia 19 listopada 2013 r. określające współczynnik korygujący do płatności bezpośrednich przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 73/2009 w odniesieniu do roku kalendarzowego 2013 i uchylające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 964/2013 (Dz. Urz. UE L 313/13),

Organ wskazał, że zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy stanowiącym, iż z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. W postępowaniu w sprawach dotyczących płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów obowiązują zasady odmienne od zasad ogólnych znajdujących zastosowanie w postępowaniach prowadzonych na podstawie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. W art. 3 ust. 2 w/w ustawy w wymienionych sprawach organ administracji publicznej:

1) stoi na straży praworządności;

2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy;

3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;

4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.

Natomiast w ust. 3 powyższego przepisu wskazano, iż strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli;

1) posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczpospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr 1121/2009, z tym że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0,1 ha;

2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;

2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;

3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Ustęp 1a stanowi, że jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowany obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o których mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Ustęp 2 ww. przepisu stanowi, iż rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, przysługują płatności uzupełniające do powierzchni upraw:

2) roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych,

3) innych roślin i do powierzchni gruntów ornych, na których nie jest prowadzona uprawa roślin (uzupełniająca płatność podstawowa)

- do których została przyznana jednolita płatność obszarowa.

Art. 7 ust. 4 pkt 1 w/w ustawy stanowi, iż wysokość płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, o której mowa w ust. 2 i 2a, specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych, zwanych dalej "płatnościami obszarowymi", w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn powierzchni kwalifikującej się do tych płatności i stawek płatności obszarowych na 1 ha tej powierzchni, po uwzględnieniu art. 133a ust. 3 rozporządzenia nr 73/2009, zmniejszeń płatności wynikających z dostosowania zgodnie z art. 10a rozporządzenia nr 73/2009 oraz zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności.

Art. 18 ust. 1 ustawy stanowi, że płatności obszarowe są przyznawane na wniosek rolnika.

Art. 19 ust. 1, ust. 2 pkt 1, 2 i 3 w/w ustawy stanowi, iż płatności obszarowe są przyznawane w drodze decyzji. W decyzji sprawie przyznania płatności obszarowych określa się:

- zmniejszenia i wykluczenia z tych płatności, jeżeli te zmniejszenia i wykluczenia wynikają z przepisów Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1 oraz

- ustala się kwotę podlegającą odliczeniu na podstawie przepisów Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, jeżeli zachodzą przesłanki ustalenia tej kwoty określone w tych przepisach oraz

- określa się zmniejszenia płatności wynikające z dostosowania zgodnie z art. 10a rozporządzenia.

Art. 30 ust. 1 ustawy stanowi, iż Agencja przeprowadza kontrole administracyjne i na miejscu, określone w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, w tym kontrole w ramach wzajemnej zgodności wymogów lub norm, z zastrzeżeniem art. 31a i 32. Art. 26 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 stanowi, iż kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu przeprowadza się w taki sposób, aby skutecznie sprawdzić zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie istotnych wymogów i norm wzajemnej zgodności.

Art. 28 ust. 1 lit. a, b, c rozporządzenia nr 1122/2009 stanowi, że kontrole administracyjne o których mowa w art. 20 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 pozwalają na wykrycie nieprawidłowości, a w szczególności na ich automatyczne wykrycie za pomocą narzędzi informatycznych, w tym kontroli krzyżowym, które:

a) dotyczą, odpowiednio, zadeklarowanych uprawnień do płatności i zadeklarowanych działek, pozwalają uniknąć nienależnego wielokrotnego przyznania tej samej pomocy odnośnie do tego samego roku kalendarzowego lub gospodarczego oraz nienależnej kumulacji pomocy przyznawanej w ramach systemów pomocy obszarowej wymienionych w załącznikach I i IV do rozporządzenia (WE) nr 73/2009;

b) obejmują sprawdzenie istnienia uprawnień do płatności i kwalifikalność do pomocy;

c) dotyczą zgodności między zadeklarowanymi w pojedynczym wniosku działkami rolnymi a działkami referencyjnymi w systemie identyfikacji działek rolnych, w celu sprawdzenia kwalifikowalności obszarów jako takich do pomocy.

Przywołane w art. 30 Ustawy oraz art. 26 ust, 1, art. 28 ust. 1 lit. a, b, c Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 kontrole administracyjne przeprowadza się przy pomocy narzędzi, o których mowa w art. 4 pkt 3a Ustawy o EP, który stanowi, iż system składa się m. in. z systemu identyfikacji działek rolnych (LPIS), o którym mowa wart. 17 Rozporządzenia Rady nr 73/2009.

Art. 9a ust. 1 Ustawy EP stanowi, iż system identyfikacji działek rolnych zawiera:

1) wektorowe granice oraz powierzchnię maksymalnego kwalifikowalnego obszaru, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009;

2) identyfikatory działek ewidencyjnych zawarte w ewidencji gruntów i budynków prowadzonej na podstawie przepisów Prawa geodezyjnego i kartograficznego.

Natomiast zgodnie z art. 9a ust. 2 Ustawy EP do prowadzenia systemu, o którym mowa w ust. 1, wykorzystuje się w szczególności:

1) ortofotomapy cyfrowe sporządzane zgodnie z przepisami Prawa geodezyjnego i kartograficznego; j

2) dane z ewidencji gruntów i budynków prowadzonej na podstawie przepisów Prawa geodezyjnego i kartograficznego;

3) dane z wniosków o przyznanie płatności;

wyniki kontroli na miejscu, o których mowa w Rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1122/2009 oraz Rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania Rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 368 z 23.12.2006 r., str. 74, z późn. zm.).

Wskazana powyżej kontrola administracyjna przeprowadzana jest na podstawie danych zadeklarowanych we wniosku, który zgodnie z art. 12 ust. 1 lit. d, ust. 3 rozporządzenia 1122/2009 zawiera wszystkie informacje niezbędne do ustalenia kwalifikowalności do pomocy, w szczególności: szczegóły pozwalające na identyfikację wszystkich działek rolnych w gospodarstwie, ich powierzchnię wyrażoną w hektarach z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, ich położenie i, w stosownych przypadkach, ich użytkowanie oraz informację, czy dana działka rolna jest nawadniana.

Wskazany w art. 4 pkt 3a Ustawy o EP, art. 17 rozporządzenia 73/2009 stanowi, że system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10 000. Natomiast z art. 6 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 wynika, iż system identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 17 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009, stosowany jest na poziomie działek referencyjnych takich jak działka katastralna lub na poziomie bloku produkcyjnego, co gwarantuje jednoznaczną identyfikację każdej działki referencyjnej. Na potrzeby systemu płatności jednolitej lub systemu jednolitej płatności obszarowej odnośnie do każdej działki referencyjnej określa się maksymalny kwalifikowalny obszar. System Informacji Geograficznych (GIS) funkcjonuje na podstawie krajowego systemu odniesienia za pomocą współrzędnych. W przypadku, gdy stosuje się różne systemy współrzędnych, w obrębie każdego z państw członkowskich są one kompatybilne. Państwa członkowskie zapewniają ponadto wiarygodny sposób identyfikacji działek rolnych, a w szczególności wymagają złożenia pojedynczego wniosku zawierającego szczegółowe dane lub wraz z określonymi przez właściwe organy dokumentami, umożliwiającymi lokalizację oraz pomiar każdej działki rolnej.

W związku z powyższym zgodnie z art. 12 ust. 1 lit. d oraz ust. 3 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, pojedynczy wniosek zawiera wszystkie informacje niezbędne do ustalenia kwalifikowalności do pomocy, w szczególności: szczegóły pozwalające na identyfikację wszystkich działek rolnych w gospodarstwie, ich powierzchnię wyrażoną w hektarach z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, ich położenie w stosownych przypadkach ich użytkowanie oraz informację, czy dana działka rolna jest nawadniana. W celu identyfikacji wszystkich działek rolnych w gospodarstwie, o których mowa w ust. 1 lit. d, wcześniej ustalone formularze przekazane rolnikowi zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, zawierają informację na temat maksymalnego obszaru kwalifikowalnego przypadającego na działkę referencyjną do celów systemu płatności jednolitej lub systemu jednolitej płatności obszarowej. Ponadto materiały geograficzne przekazane rolnikowi zgodnie z tym przepisem określają granice działek referencyjnych oraz ich jednoznaczną identyfikację, natomiast rolnik wskazuje położenie każdej działki rolnej.

Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w świetle powyższych przepisów prawa wskazał, iż weryfikacja powierzchni zgłoszonych we wniosku, uprawniających do płatności następuje na podstawie wszelkich metod zmierzających do poprawnej analizy danych w ramach wskazanej powyżej kontroli administracyjnej, która odbywa się w oparciu o bazę referencyjną LPIS, której podstawę stanowi art. 17 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009.

Wskazana powyżej baza LPIS, której obowiązek tworzenia wynika z uregulowań prawa wspólnotowego jak i z Ustawy o EP, jest to system pozwalający na jednoznaczną identyfikację położenia działki rolnej w przestrzeni, kontrolę zadeklarowanej powierzchni pod względem kwalifikowalności. Zgodnie z powyższymi aktami prawnymi wskazać należy, iż wszystkie państwa członkowskie Unii Europejskiej, w tym Polska, zobowiązane są do ustanowienia zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli (ZSZiK), w tym do prowadzenia systemu identyfikacji działek rolnych (LPIS), ustanowionego na podstawie map lub dokumentów, przy wykorzystaniu skomputeryzowanego Systemu Informacji Geograficznych (tzw. GIS) tj. obrazów lotniczych lub satelitarnych.

System Informacji Geograficznej (GIS) pozwala na jednoznaczną identyfikację położenia działki rolnej w przestrzeni, kontrolę zadeklarowanej powierzchni pod względem kwalifikowalności. Wskazać należy, iż system identyfikacji działek rolnych (LPIS) ma na celu jednoznaczną w skali kraju identyfikację deklarowanej działki rolnej i jej położenia, kontrolę prawidłowości zadeklarowanej powierzchni łącznie z oceną i kontrolą uprawnienia do dopłat w odniesieniu do danego schematu pomocowego oraz kontrolę jednokrotnej deklaracji dla poszczególnych działek rolnych lub ich części przez jednoznacznie zidentyfikowanych, potencjalnych beneficjentów. Obejmuje on swoim zasięgiem niemal wszystkie podstawowe moduły zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli (ZSZIK), a więc ewidencję producentów, ewidencję gospodarstw rolnych, ewidencję wniosków o przyznanie płatności oraz zintegrowany system kontroli i opiera się na bazie danych działek referencyjnych - działek odniesienia, którymi w przypadku systemu polskiego są przetworzone na potrzeby dopłat powierzchniowych, dane z ewidencji gruntów i budynków (EGiB). Rolą tego systemu jest stwierdzenie, czy dana działka ewidencyjna (zadeklarowana do płatności) istnieje, czy jest położona na terenach uprawnionych do dopłat i czy powierzchnia lub suma powierzchni działek rolnych położonych na danej działce ewidencyjnej (lub działkach ewidencyjnych) nie przekracza powierzchni uprawnionej do dopłat (PEG). Powyższych ustaleń dokonuje się na ortofotomapie cyfrowej. Należy podkreślić, iż dostępna w systemie ZSZiK ortofotomapa cyfrowa tj. jest to mapa opracowana na podstawie zdjęć powierzchni ziemi wykonanych z samolotu lub satelity, przetworzonych do postaci metrycznej zgodnie z przepisami prawa obowiązującymi przy wykonywaniu prac z dziedziny geodezji i kartografii. Ortofotomapy cyfrowe pozyskiwane są do systemu ZSZiK w trybie art. 12 Ustawy z dnia 17 maj 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 nr 193, poz. 1287 z późn. zm.), zwanej dalej Ustawą PGiK tj. wykonawca prac geodezyjnych i kartograficznych, w tym wykonania zdjęć lotniczych i cyfrowej ortofotomapy, przed przystąpieniem do ich wykonania, zgłasza prace do Centralnego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej (CODGiK). Ortofotomapy cyfrowe wykonane są w układzie współrzędnych płaskich prostokątnych "1992" tj. państwowym systemem odniesień przestrzennych stanowią najlepsze ogólnie dostępne źródło dokonywania pomiarów powierzchni oraz interpretacji w zakresie zagospodarowania i użytkowania gruntów tj. stanowią podstawowy dokument do wykonywania pomiarów i kompleksowej oceny powierzchni kwalifikowanej w ramach działki. Żaden pomiar powierzchni i odległości zgodnie z przepisami prawa geodezyjno-kartograficznego nie może być prowadzony po ukształtowaniu powierzchni terenu, wszystkie pomiary prowadzi się w tzw. rzucie ortogonalnym (prostopadłym). Podkreślenia również wymaga fakt iż wszystkie prace wykonywane na potrzeby systemu identyfikacji działek rolnych są zatwierdzane przez osoby posiadające stosowne uprawnienia geodezyjne w zakresie 1, 2, 5 lub 7 (art. 43 Ustawy PGiK) oraz bardzo istotny jest fakt, iż ARiMR posiada w stosunku do każdej działki ewidencyjnej informacje na temat źródła pochodzenia danych, terminu ich aktualności oraz daty wykonania zdjęcia lotniczego lub satelitarnego.

Wobec powyższego przy weryfikacji deklarowanych powierzchni kwalifikującej się do płatności należy stosować system identyfikacji wykorzystujący system informacji geograficznej (GIS), w tym ortofotomape. Powstała w ten sposób baza danych stanowi odniesienie dla kontroli prowadzonych przez ARiMR. Pomiary powierchni wykonane są na ortofotomapie będącej przetworzonym zdjęciem lotniczym, poddanym korekcji geometrycznej. Dzięki temu procesowi ortofotomapa jest powiązana z układem współrzędnych, jak również charakteryzuje się brakiem zniekształceń terenu oraz jednolitą skalą dla całego obszaru przedstawionego na obrazie. Ortofotomapa prezentuje w najbardziej rzeczywisty sposób stan pokrycia i zagospodarowania terenu, czego nie oddaje tradycyjna mapa. Rozdzielczość terenowa ortofotomapy wynosi 0,5 metra, czyli daje możliwość jednoznacznego identyfikowania obiektów. Pomiar odległości i powierzchni na ortofotomapie cyfrowej jest wykonywany analogicznie jak na mapie np. zasadniczej lub mapie ewidencji gruntów i budynków (Przykład: dla skali 1:2000 odcinek na mapie o długości 1 cm odpowiada 20 m w terenie). Ortofotomapa na podstawie której są w systemie ZSZiK wykonywane pomiary ma dwa standardy; ortofotomapa w skali 1:5000 z pikselem 0,5m oraz w skali 1:2000 z pikselem 0,25m. W przypadku opracowania typu "ortofotomapa cyfrowa" skala opracowania ma mniejsze znaczenie gdy pracujemy na materiale cyfrowym. Oznacza to, że w trakcie wykonywanych pomiarów na materiale cyfrowym wykorzystujemy informację o wielkości boku piksela. Każdy piksel jest kwadratem. W przypadku piksela 0,5 m pole kwadratu wynosi 0,25 m2. Jeżeli mierzymy jakąkolwiek powierzchnię to tak naprawdę zliczamy ilości pikseli (ilość kwadratów) mieszczących się wewnątrz danej powierzchni [Przykład; powierzchnia 0,35 ha = 3500 m2 a ta powierzchnia zawiera 14 000 pikseli (kwadratów). Na potrzeby oceny powierzchni kwalifikowanej jest to dokładność wystarczająca i zgodna z przepisami KE - Komisja Europejska wymaga systemu LPIS w skali nie gorszej niż 1:10 000 - Polska posiada LPIS w skali co najmniej 1:5000]. W przedmiotowej sprawie ortofotomapy złożone przez Stronę w dniu 14.05.2012 r. wraz z wnioskiem o płatności wykonane zostały w skali 1:2000, 1:2500, 1:3000 oraz 1:4000.

Biorąc pod uwagę powyższe, organ podkreślił, że rolnicy we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej podlegają takim samym zasadom weryfikacji powierzchni, a żadna dowolność państw członkowskich w tym zakresie nie może być stosowana. Ponadto art. 28 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 stanowi, że należy przeprowadzać kontrolę administracyjne dotyczące zgodności pomiędzy działkami rolnymi zadeklarowanymi we wniosku a działkami referencyjnymi w systemie LPIS i kwalifikacji powierzchni do przyznania płatności. Wskazać należy, iż LPIS ma na celu jednoznaczną w skali kraju identyfikację deklarowanej działki rolnej i jej położenia, kontrolę prawidłowości zadeklarowanej powierzchni łącznie z oceną i kontrolą uprawnienia do dopłat w odniesieniu do danego schematu pomocowego oraz kontrolę jednokrotnej deklaracji dla poszczególnych działek rolnych lub ich części przez jednoznacznie zidentyfikowanych, potencjalnych beneficjentów. Obejmuje on swoim zasięgiem niemal wszystkie podstawowe moduły zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli (ZSZIK), a więc ewidencję producentów, ewidencję gospodarstw rolnych, ewidencję wniosków o przyznanie płatności oraz zintegrowany system kontroli i opiera się na bazie danych działek referencyjnych -działek odniesienia, którymi w przypadku systemu polskiego są przetworzone na potrzeby dopłat powierzchniowych dane z ewidencji gruntów i budynków (EGiB), Przyjęte zasady ustalania powierzchni kwalifikowanych do płatności w oparciu o powierzchnie referencyjne systemu LPIS wynikają wprost z przepisów unijnych. Zgodnie z wytyczną Komisji Europejskiej z 2009 roku, w wyniku kontroli administracyjnych, przeprowadzanych zgodnie z art. 28 ust. 1 lit. c Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, nie można dokonać żadnych płatności do powierzchni wykraczających poza działkę referencyjną, której powierzchnia ma być wyznaczona przy wykorzystaniu technologii GIS opartej na obrazie ortofotomapy.

Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wskazał, iż w świetle powyższych przepisów prawa przy użyciu wskazanych narzędzi informatycznych, na podstawie art. 28 ust. 1 lit. a, b, c Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 przeprowadzane są kontrole administracyjne wniosków o płatność, mające na celu stwierdzenie, czy dana działka ewidencyjna (zadeklarowana do płatności) istnieje, czy jest położona na terenach uprawnionych do dopłat i czy powierzchnia lub suma powierzchni działek rolnych położonych na danej działce ewidencyjnej (lub działkach ewidencyjnych) nie przekracza powierzchni uprawnionej do dopłat.

Na gruncie rozpatrywanej sprawy należy wskazać, iż kwestią sporną w przedmiotowym postępowaniu są ustalenia faktyczne dotyczące działek rolnych:

- A (położonej na działce ewidencyjnej [...]),

- AG (położonej na działce ewidencyjnej [...]),

- D (położonej na działce ewidencyjnej [...]).

Wyjaśniając powyższe jeśli chodzi o działkę rolną A, AG, D organ I instancji dokonał wykluczenia odpowiednio powierzchni 0,13 ha, 0,22 ha, 0,01 ha na podstawie art. 7 ust. la ustawy stanowiącego, że jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowany obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi Rozporządzenia Komisji (WE) nr 11/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o których mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Jak już wskazano w uzasadnieniu przedmiotowej decyzji, powierzchnia PEG dla działki ewidencyjnej :

- nr [...] wynosi 18,17 ha,

- nr [...] wynosi 2,07 ha,

- nr [...] wynosi 1,58 ha,

Odnosząc się do działki rolnej AG organ wskazał, że jak wynika z dokumentów zgromadzonych w postępowaniu działka ta jest położona na działce ewidencyjnej [...] na której zlokalizowana jest również działka rolna AF. Tym samym Kierownik Biura Powiatowego ARiMR uznał, iż skoro cała powierzchnia AF + AG ma wyznaczoną powierzchnię PEG równą 18,17 ha i była obsiana tą samą rośliną różnica pomiędzy powierzchnią PEG dla całej działki ewidencyjnej [...], a powierzchnią działki rolnej AF - 2,10 ha, stanowi o wielkości powierzchni działki rolnej AG i wynosi 16,07 ha. Pozostałą część stanowią obszary zalesione występujące w granicach działki ewidencyjnej, które zostały wykluczone bowiem nie jest na nich prowadzona działalność rolnicza (vide załącznik 1, płyta CD w aktach sprawy) na którym ukazane są wykluczone pasy zajęte pod lasy o powierzchni 1,71 ha oraz 1,10 ha. Tym samym wielkość działki rolnej "AG" znajdującej się na działce ewidencyjnej nr [...] została obliczona w następujący sposób:

20.98 ha - (1,71 ha + 1,10 ha) - 2,10 ha - 16,07 ha. gdzie:

20.98 ha - powierzchnia całkowita działki ewidencyjnej;

(1,71 ha + 1,10 ha) - pow. zajęta pod lasy (obszar wykluczony);

2,10 ha - powierzchnia działki rolnej AF;

16,07 ha - powierzchnia działki rolnej AG.

W przypadku działki rolnej A, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] dokonano redukcji powierzchni stwierdzonej do wartości 1,58 ha PEG wobec deklarowanej we wniosku o przyznanie płatności powierzchni 1,71 ha z uwagi na obszar wykluczony (zalesiony) znajdujący się na północno zachodniej części działki ewidencyjnej nr [...] (vide załącznik nr 3, płyta CD w aktach sprawy).

Wskazać należy, iż wykluczone powyżej powierzchnie na działkach nr [...] stanowią lasy (vide płyta CD w aktach sprawy) i w związku z tym faktem nie mogły zostać zakwalifikowane do płatności gdyż nie są gruntami rolnymi na którym prowadzona jest działalność rolnicza w myśl art. 7 ust. 1 ustawy. Podkreślić należy, iż działalność rolnicza oznacza produkcję, hodowlę lub uprawę produktów rolnych, włączając w to zbiory, dojenie, chów zwierząt oraz utrzymywanie zwierząt do celów gospodarskich, lub utrzymywanie gruntów w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska (art. 2 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009). Dodatkowo wskazać należy, iż w/w wykluczone powierzchnie potwierdzone zostały przez stronę na załącznikach graficznych złożonych wraz z wnioskiem o przyznanie płatności na rok 2013 (vide załącznik graficzny z [...].05.2013 r. dot. działki nr [...], nr [...]).

W przypadku działki rolnej D położonej na działce ewidencyjnej nr [...] decydujące znaczenie ma powierzchnia PEG, dlatego też organ I instancji postąpił prawidłowo ograniczając powierzchnię kwalifikowaną w/w działki ewidencyjnej (poprzez wykluczenie z działki rolnej D powierzchnię 0,01 ha) do wartości PEG widniejącej w systemie ewidencji działek rolnych (vide załącznik nr 4, płyta CD w aktach sprawy)

W świetle powyższych rozważań wyjaśnić trzeba, iż płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przyznawane są m.in. zgodnie z art. 7 ust. 1 Ustawy, który stanowi, iż rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr 1121/2009 tj. 1 ha. Z kolei art. 7 ust. la Ustawy, który stanowi, iż jednolita płatność obszarowa (JPO) przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowany obszar, o którym mowa w art. 6 ust, 1 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, Zgodnie z definicją określoną w art. 2 ust. 1 Ustawy "działka rolna" oznacza zwarty obszar gruntu, zgłoszony przez jednego rolnika i obejmujący nie więcej niż jedną grupę upraw, o powierzchni nie mniejszej niż 0,10 ha. Źródłem wszelkich danych związanych z działkami rolnymi jest wniosek strony o przyznanie płatności, a jednym z podstawowych sposobów zweryfikowania podanych danych jest przeprowadzanie kontroli administracyjnej.

Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wskazał także, iż weryfikacja powierzchni zgłoszonych we wniosku o płatności, uprawniających do otrzymania pomocy finansowej następuje na podstawie wszelkich metod zmierzających do poprawnej analizy danych w ramach w/w kontroli administracyjnej. Wskazana powyżej kontrola, jak już zostało wskazane, odbywa się w oparciu o bazę referencyjną systemu LPIS, której podstawę stanowi art. 4 pkt 3a Ustawy EP. W tym celu na podstawie art. 12 ust. 1 lit. d Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 pojedynczy wniosek zawiera wszystkie informacje niezbędne do ustalenia uprawnień do otrzymania pomocy, w tym: szczegóły pozwalające na identyfikację wszystkich działek rolnych w gospodarstwie, ich powierzchnię wyrażoną w hektarach z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, ich położenie i, w stosownych przypadkach, ich użytkowanie oraz informację, czy dana działka rolna jest nawadniana. Dodatkowo wskazać należy na przepisy wynikające z treści art. 19 ust. 2 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009, zgodnie z którym państwo członkowskie (...) rozprowadza wydrukowane uprzednio formularze w oparciu o obszary określone w poprzednim roku oraz dostarcza materiały graficzne wskazujące położenia takich obszarów (...). Jednocześnie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 12 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 przekazany rolnikowi wstępnie zadrukowany formularz wniosku zawiera informacje na temat maksymalnego kwalifikowalnego obszaru przypadającego na działkę referencyjną dla celów systemu pomocy z tytułu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. A nadto przekazany z w/w wnioskiem materiał graficzny wskazuje granice działek referencyjnych oraz ich unikalną identyfikację zaś rolnik, składając wniosek, wskazuje położenie każdej działki rolnej. Mając natomiast na uwadze treść art. 12 ust. 4 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 wskazać należy, iż jeśli nastąpiły jakiekolwiek zmiany, szczególnie odnośnie przeniesień uprawnień do płatności zgodnie z art. 43 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 lub jeśli jakakolwiek informacja podana we wcześniej ustalonym formularzu, o którym mowa w ust. 2 i 3, jest błędna, przy składaniu wniosku rolnik wprowadza poprawki w formularzu. Zgodnie z § 3 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2010 r. nr 39 poz. 215 ze zm.) wnioski, o których mowa w § 1 pkt 1 lit. a - e, g i h, oprócz danych i informacji, o których mowa w § 2 ust. 1 - 4a, zawierają oświadczenia i zobowiązania związane z płatnością, której dotyczą. W niniejszym przypadku Wnioskodawca składając wniosek z dnia [...].05.2013 r. własnoręcznym podpisem (vide: sekcja IX wniosku "oświadczenia i zobowiązania" -w aktach sprawy) poświadczył, iż znane są mu zasady przyznawania płatności, a zatem powinien być świadomy, iż organy ARiMR ustalają uprawnioną do płatności powierzchnię zgłoszonych działek rolnych w trakcie kontroli administracyjnej na podstawie danych wynikających z systemu identyfikacji działek rolnych i to jedynie powierzchnia działek rolnych ustalona w toku postępowania o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego jest miarodajna dla organu administracji w kontekście ustalania powierzchni uprawnionej do płatności oraz wypłaty środków finansowych. Płatności skierowane są do rolników faktycznie użytkujących grunty rolne, a więc to zakres faktycznego użytkowania, ustalony na podstawie danych systemu identyfikacji działek rolnych decyduje o wielkości przysługującej pomocy finansowej. Ponadto podkreślenia wymaga fakt, iż na żadnym etapie prowadzonego postępowania administracyjnego strona i pełnomocnik nie informowali ani nie przedstawili dokumentów urzędowych organom ARiMR o zmianie danych dotyczących w/w działek w szczególności, zmiany, odnowienia granic działek ewidencyjnych czy też jakichkolwiek zmian mających wpływ na ustalenie powierzchni. W związku z powyższym faktem strona i pełnomocnik nie kwestionowali posiadanych przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR dokumentów urzędowych pozyskanych w trybie art. 12 ustawy PGiK.

Mając na uwadze powyższe rozważania oraz uregulowania prawne mające zastosowanie w niniejszej sprawie w przypadku działek zadeklarowanych przez P.C. do płatności na rok 2013 uwzględniono w przypadku jednolitej płatności obszarowej (JPO), uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych (UPO) obszar 75,97 ha.

W konsekwencji dokonanych ustaleń, w wyniku kontroli administracyjnej na podstawie art. 28 ust. 1 lit c Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 przeprowadzonej w oparciu bazę referencyjną systemu LPIS, o którym mowa art. 17 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009, a której podstawę stanowi art, 4 pkt 3a Ustawy EP stwierdzono, iż w przypadku jednolitej płatności obszarowej (JPO), uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych (UPO) przedeklarowanie wyniosło 0,48%.

75,97 ha-75,61 ha= 0,36 ha 0,36 ha / 75,61 ha x 100% - 0,48%

- 75,97 - powierzchnia deklarowana do JPO, UPO wyrażona w ha

- 75,61 - powierzchnia stwierdzona dla JPO, UPO podczas kontroli administracyjnej wyrażona w ha

- 0,36 - różnica pomiędzy powierzchnią deklarowaną a stwierdzoną dla JPO, UPO wyrażona w ha

- 0,48 - procentowa różnica pomiędzy powierzchnią deklarowaną do JPO, UPO, a stwierdzoną

Wobec przedeklarowania powierzchni o 0,48% w przypadku jednolitej płatności obszarowej (JPO) zastosowanie ma art. 57 ust. 3 akapit pierwszy Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, który stanowi, iż bez uszczerbku dla obniżek lub wykluczeń zgodnie z art. 58 i 60 niniejszego rozporządzenia, w przypadku wniosków o przyznanie pomocy w ramach systemów pomocy obszarowej, z wyłączeniem pomocy z tytułu ziemniaków skrobiowych i nasion jak przewidziano w tytule IV rozdział 1 sekcje 2 i 5 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, jeśli obszar zadeklarowany w pojedynczym wniosku przekracza obszar zatwierdzony dla danej grupy upraw, pomoc oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego dla przedmiotowej grupy upraw.

W związku z tym za rok 2013 jednolita płatność obszarowa (JPO) została wyliczona w następujący sposób:

75.61 ha x 830,30 zł = 62 778,98 zł gdzie:

- 75,61 ha - powierzchnia działek rolnych stwierdzona dla JPO

- 830,30 zł/ha - stawka jednolitej płatności obszarowej w roku 2013

- 62 778,98 zł - kwota płatności JPO

Ponadto od roku 2013 rozporządzeniem wykonawczym Komisji Europejskiej (UE) Nr 964/2013 z dnia 9 października 2013 r. w sprawie ustalenia współczynnika korygującego do płatności bezpośrednich przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 73/2009 w odniesieniu do roku kalendarzowego 2013 (Dz. Urz. UE L 268, str. 5) została wprowadzona dyscyplina finansowa. Wprowadzenie dyscypliny finansowej wynika z art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009. Przepis ten stanowi, że kwoty przeznaczone na finansowanie wydatków związanych z rynkiem płatności bezpośrednich w ramach WPR muszą mieścić się w rocznych pułapach określonych w decyzji 2002/929/WE przedstawicieli rządów państw członkowskich. W przypadku, gdy prognozy dotyczące finansowania wyżej wymienionych środków przewidzianych na dany rok budżetowy wskazują, że przekroczony zostanie pułap roczny należy określić współczynnik korygujący do płatności bezpośrednich wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 73/2009.

Zgodnie z art. 1 ust 1 Rozporządzenia Rady (UE) Nr 1181/2013 z dnia 19 listopada 2013 r. określające współczynnik korygujący do płatności bezpośrednich przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 73/2009 w odniesieniu do roku kalendarzowego 2013 i uchylające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 964/2013 (Dz. Urz. UE L 313/13) kwoty płatności bezpośrednich w rozumieniu art. 2 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 73/2009 wyższe niż 2 000 euro, które mają być przyznane rolnikowi na podstawie wniosku o przyznanie płatności złożonego w odniesieniu do roku kalendarzowego 2013, zostają zmniejszone o 2,453658 %.

W związku z powyższym przepisem prawa kwota jednolitej płatności obszarowej (JPO) przyznana P.C. obliczona została w następujący:

75.61 ha (pow. stwierdzona) x 830,30 zł (stawka jednolitej płatności obszarowej za rok 2013) = 62 778,98 zł łączna kwota płatności

62 778,98 zł/ 4,2288 euro (kurs wymiany euro) = 14 845,58 euro (łączna kwota płatności w euro)

14 845,58 euro - 2 000 euro = 12 845,58 euro (kwota płatności podlegająca redukcji)

12 845,58 euro x 2,453658 % (współczynnik redukcji) = 315,186 euro (kwota pomniejszenia wynikająca z zastosowania współczynnika korygującego)

315,186 euro x 4,2288 euro = 1 332,858 zł (kwota redukcji w przeliczeniu na złote)

62 778,98 zł - 1 332,86 zł = 61 446,12 zł (kwota przyznanej jednolitej płatności obszarowej;. W świetle wskazanych powyżej obliczeń przy uwzględnieniu dyscypliny finansowej kwota przyznanej jednolitej płatności obszarowej (JPO) wyniosła 61 446,12 zł.

Natomiast uzupełniająca płatność obszarowa do powierzchni grupy upraw podstawowych (UPO) została przyznana przy uwzględnieniu § 17a ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa iRozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009 r., w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2009 r.5 nr 40, poz. 326 ze zm.) w zw. z art. 10a Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009. Zgodnie z w/w § 17a ust. 1 stanowiącym, iż w przypadku gdy łączna kwota płatności bezpośredniej, wsparcia specjalnego, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej i płatności do pomidorów, która ma być przyznana rolnikowi za dany rok, jest wyższa od kwoty stanowiącej równowartość 5000 euro przeliczonej na złote według kursu euro ustalanego na zasadach wynikających z art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1913/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania agromonetamego systemu dla euro w rolnictwie i zmieniającego niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. UE L 365 z 21.12.2006, str. 52, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1913/2006", płatność uzupełniająca podlega zmniejszeniu o kwotę odpowiadającą 10% nadwyżki łącznej kwoty płatności bezpośredniej, wsparcia specjalnego, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej i płatności do pomidorów ponad kwotę stanowiącą równowartość 5000 euro przeliczoną na złote według kursu euro ustalanego na zasadach wynikających z art. 3 rozporządzenia nr 1913/2006.

W związku z powyższym przepisem prawa kwota uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych (UPO) przyznana P.C. obliczona została w następujący:

75,61 ha (pow. stwierdzona) x 139,39 zł (stawka UPO za rok 2013) = 10 539,28 zł kwota płatności UPO,

62 778/98 zł (kwota płatności JPO) + 10 539,28 zł (kwota płatności UPO) = 73 318,26 zł łączna kwota płatności JPO i UPO,

73 318,26 zł/ 4,2288 euro (kurs wymiany euro) - 17 337,84 euro (łączna kwota płatności w euro),

17 337,8405 euro - 5 000 euro = 12 337,8405 euro (kwota płatności podlegająca redukcji),

12 337,8405 euro x 10 % (współczynnik modulacji) = 1 233,78405 euro (kwota pomniejszenia wynikająca z zastosowania współczynnika modulacji),

1 233,78405 euro x 4,2288 euro = 5 217,43 zł (kwota modulacji w przeliczeniu na złote)

10 539,28 zł - 5 217,43 zł = 5 321,85 zł (kwota przyznanej płatności UPO).

W świetle wskazanych powyżej obliczeń przy uwzględnieniu modulacji kwota przyznanej uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych (UPO) wyniosła 5 321,85 zł.

Wobec powyższego ustalenia łączna kwota przyznanych stronie płatności wyniosła 66 767,97 zł. Wskazać w tym miejscu należy, iż art. 78 ust. 1 w zw. z art. 79 Rozporządzenia Komisji (WE) 1122/2009 współczynnik korygujący oraz współczynnik modulacji stosuje się do sumy płatności przysługujących w danym roku po uwzględnieniu wszelkich stwierdzonym zmniejszeń.

Skarżący zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. ww. decyzję w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w postaci:

- naruszenia zasady prawdy obiektywnej (art. 7 K.p.a), zasady praworządności (art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego) oraz naruszenia zasady pogłębiania zaufania (art. 8 K.p.a) poprzez ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie z przekroczeniem granic swobodnej jego oceny poprzez niezweryfikowanie ustaleń kontroli administracyjnej w drodze fizycznego pomiaru w ramach kontroli na miejscu z uwzględnieniem danych fizycznych podanych przez stronę we wniosku o płatność,

- naruszenia przepisu art. 107 § 3 K.p.a poprzez brak dostatecznego wyjaśnienia podstawy faktycznej decyzji w zakresie, w jakim dokonano zmniejszeń z powodu mniejszej powierzchni stwierdzonej w stosunku do powierzchni zadeklarowanej, w szczególności poprzez brak wskazania/oznaczenia w materiale dowodowym ortofotomap, na podstawie których w ramach kontroli na miejscu dokonano ustalenia powierzchni kwalifikowanej w roku 2013, podczas gdy powierzchnia stwierdzona na podstawie ortofotomap jest nieaktualna.

Mając na uwadze powyższe okoliczności wniósł o:

1/ uchylenie decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz poprzedzającej ją decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR,

2/ zasądzenie skarżącemu od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa kosztów postępowania oraz kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych zgodnie z art. 200 ppsa.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że przyjmowanie jako podstawy ustalenia powierzchni kwalifikującej się do płatność jedynie wskazań ortofotomapy i to obrazu z nieznanej daty, jest oczywistym naruszeniem zasady prawdy obiektywnej, ponieważ organ w sposób nie mieszczący się w granicach swobodnej oceny dowodów zweryfikował i ocenił czy działki nr ewid. [...] na całej powierzchni zadeklarowanej do płatności na rok 2013, wdanym roku spełniają wymogi normy kwalifikujące te powierzchnie do płatności. Zdaniem skarżącego organ II instancji błędnie wyjaśnił dlaczego w sposób dopuszczalny i nienaruszający przepisów postępowania w decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR oparto się tylko na ortofotomapie oraz powierzchni ustalonej poprzez zliczenie pikseli, natomiast bez korekty tych wyników o ustalenia kontroli na miejscu., skoro te wyniki kontroli na miejscu organy mają obowiązek uwzględniać i w oparciu o tak uzyskane dane aktualizować dane w systemie identyfikacji działek rolnych LPIS, zgodnie z art. 9a ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 18.12.2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych identyfikacji oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Zgodnie z regulacją art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach, a jedynie w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt został wydany z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 –dalej jako "P.p.s.a.") uchyla go lub stwierdza jego nieważność. Jednocześnie wskazać należy, że sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.), co daje mu podstawy do całościowej kontroli zaskarżonego aktu.

Główny zarzut skarżącego opiera się na założeniu, że powierzchnia działek ustalona w oparciu o system informacji geograficznej nie może stanowić jedynej powierzchni uznawanej za kwalifikującą się do płatności, szczególnie, gdy w sprawie nie została przeprowadzona kontrola na miejscu.

Zakreślając ramy prawne dla niniejszej sprawy, na wstępie należy przypomnieć, że podstawą prawną określającą warunki i tryb udzielania producentom rolnym płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego jest ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2012 r., poz. 1164 ze zm., dalej: ustawa o płatnościach).

Zgodnie z § 7 ust. 1 ustawy o płatnościach rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli:

1) posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr 1121/2009, z tym że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0,1 ha;

2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;

2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;

3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (ust. 1a).

Wysokość płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, o której mowa w ust. 2a, specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych, zwanych dalej "płatnościami obszarowymi", w danym roku kalendarzowym, ustala się jako iloczyn powierzchni kwalifikującej się do tych płatności i stawek płatności obszarowych na 1 ha tej powierzchni, - po uwzględnieniu art. 133b ust. 4 rozporządzenia nr 73/2009 oraz zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności (ust. 4 pkt 1).

Zgodnie z art. 10 ust 1 i ust 2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 65/2011 państwa członkowskie korzystają ze zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianego w tytule I rozdział 4 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, zwanego dalej "ZSZiK". Zgodnie z art. 11 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 państwa członkowskie przeprowadzają kontrole administracyjne wniosków o pomoc w celu weryfikacji warunków kwalifikowalności do pomocy. Kontrole administracyjne mają na celu weryfikację odpowiednio, zadeklarowanych uprawnień do płatności i zadeklarowanych działek, pozwalają uniknąć nienależnego wielokrotnego przyznania tej samej pomocy odnośnie do tego samego roku kalendarzowego lub gospodarczego do jednej działki oraz nienależnej kumulacji a działkami referencyjnymi w systemie identyfikacji działek rolnych, w celu sprawdzenia kwalifikowalności obszarów do pomocy. W związku z powyższym zgodnie z art. 12 ust. 1 lit. d oraz ust. 3 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, pojedynczy wniosek zawiera wszystkie informacje niezbędne do ustalenia kwalifikowalności do pomocy, w szczególności: szczegóły pozwalające na identyfikację wszystkich działek rolnych w gospodarstwie, ich powierzchnię wyrażoną w hektarach z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, ich położenie, i w stosownych przypadkach ich użytkowanie oraz informację, czy dana działka rolna jest nawadniana. W celu identyfikacji wszystkich działek rolnych w gospodarstwie, o których mowa w ust. 1 lit. d, wcześniej ustalone formularze przekazane rolnikowi zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, zawierają informację na temat maksymalnego obszaru kwalifikowalnego przypadającego na działkę referencyjną do celów systemu płatności jednolitej lub systemu jednolitej płatności obszarowej. Ponadto materiały geograficzne przekazane rolnikowi zgodnie z tym przepisem określają granice działek referencyjnych oraz ich jednoznaczną identyfikację, natomiast rolnik wskazuje położenie każdej działki rolnej.

Dane dotyczące działek rolnych gromadzone są w oparciu o powołany wyżej art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. zgodnie, z którym "system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych Jednocześnie stosownie do art. 249 akapit 2 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską Tekst Skonsolidowany, - rozporządzenie ma zasięg ogólny. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich W związku z powyższym przepisy prawne zawarte w rozporządzeniach obowiązują i są stosowane bezpośrednio, bez potrzeby ich implementacji do krajowego porządku prawnego, stają się, bowiem jego integralną częścią. Wynika z tego zatem, iż organy państw członkowskich Unii Europejskiej są zobowiązane do jego stosowania.

Zgodnie z powyższymi aktami prawnymi wskazać należy, iż wszystkie państwa członkowskie Unii Europejskiej, w tym Polska zobowiązane są do ustanowienia zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli (ZSZiK), w tym do prowadzenia systemu identyfikacji działek rolnych LPIS ustanowionego na podstawie map lub dokumentów, przy wykorzystaniu skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych (GIS) tj. obrazów lotniczych lub satelitarnych. System informacji geograficznych (GIS) pozwala na jednoznaczną identyfikację położenia działki rolnej w przestrzeni, kontrolę zadeklarowanej powierzchni pod względem kwaliflkowalności. Zintegrowany system kontroli i opiera się na bazie danych działek referencyjnych - działek odniesienia, którymi w przypadku systemu polskiego są przetworzone na potrzeby dopłat powierzchniowych, dane z ewidencji gruntów i budynków (EGiB). Przyjęte zasady ustalania powierzchni kwalifikowanych do płatności w oparciu o powierzchnie referencyjne systemu LPIS wynikają wprost z przepisów unijnych. Rolą tego systemu jest stwierdzenie, czy dana działka ewidencyjna (zadeklarowana do płatności) istnieje, czy jest położona na terenach uprawnionych do dopłat i czy powierzchnia lub suma/ powierzchni działek rolnych położonych na danej działce ewidencyjnej (lub działkach ewidencyjnych) nie przekracza powierzchni uprawnionej do dopłat (PEG). Powyższych ustaleń dokonuje się na ortofotomapie cyfrowej.

Wobec powyższego przy weryfikacji deklarowanych powierzchni kwalifikującej się do płatności należy stosować system identyfikacji wykorzystujący system informacji geograficznej (GIS) w tym ortofotomapę. Powstała w ten sposób baza danych stanowi odniesienie dla kontroli prowadzonych przez ARiMR. Pomiary powierzchni wykonane są na ortofotomapie będącej przetworzonym zdjęciem lotniczym, poddanym korekcji geometrycznej. Dzięki temu procesowi ortofotomapa jest powiązana z układem współrzędnych, jak również charakteryzuje się brakiem zniekształceń terenu oraz jednolitą skalą dla całego obszaru przedstawionego na obrazie. Ortofotomapa prezentuje w najbardziej rzeczywisty sposób stan pokrycia i zagospodarowania terenu, czego nie oddaje tradycyjna mapa.

A zatem mając na uwadze ww. przepisy wspólnotowe systemem referencyjnym w zakresie płatności bezpośrednich jest system LPIS.

W świetle powyższych przepisów prawa, z użyciem wskazanych narzędzi informatycznych, na podstawie art. 11 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 przeprowadzane są kontrole administracyjne wniosków płatności rolnośrodowiskowe, mające na celu stwierdzenie, czy dana działka ewidencyjna (zadeklarowana do płatności) istnieje, czy jest położona na terenach uprawnionych do dopłat i czy powierzchnia lub suma powierzchni działek rolnych położonych na danej działce ewidencyjnej (lub działkach ewidencyjnych) nie przekracza powierzchni uprawnionej do dopłat.

Kierownik Biura Powiatowego ARiMR podczas po wykonanej kontroli administracyjnej, jeżeli chodzi o działkę rolną A (nr ewid. [...]), AG (nr ewid. [...]), D (nr ewid. [...]) dokonał wykluczenia odpowiednio powierzchni: 0,13 ha, 0,22 ha i 0,01 ha. Należy zaznaczyć, że ustawodawca unijny w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 wskazał, iż system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10.000. Tak więc, w świetle ww. regulacji nie może budzić wątpliwości, że maksymalny kwalifikowalny obszar do płatności należy łączyć z systemem identyfikacji działek rolnych. System o którym w art. 17 ww. rozporządzenia, jak wynika z art. 6 ust. 1 rozporządzenia WE nr 1122/2009, stosowany jest na poziomie działek referencyjnych (a więc zarejestrowanych w systemie GIS), co gwarantuje jednoznaczną identyfikację każdej działki. Na potrzeby systemu płatności odnośnie do każdej działki referencyjnej określa się maksymalny kwalifikowany obszar. GIS funkcjonuje na podstawie krajowego systemu odniesienia za pomocą współrzędnych. Państwa członkowskie zapewniają ponadto wiarygodny sposób identyfikacji działek rolnych. Z przepisów tych wynika zatem, że powierzchnia PEG jest tą, która wynika z systemu identyfikacji działek rolnych, do którego stosowania Polska została zobowiązana. Co więcej, w preambule rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 podkreślono, że zintegrowany system zarządzania i kontroli przewidziany w tytule II rozdziału 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 (którego elementem jest system identyfikacji działek rolnych), sprawdza się jako efektywny i skuteczny sposób wdrażania systemów płatności bezpośrednich.

Skoro więc sporne działki były zarejestrowane w systemie LPIS (co potwierdza zamieszczona w aktach ortofotomapa) to oznacza, że maksymalny kwalifikowalny obszar w stosunku do którego można przyznać płatność, winien być ustalony właśnie w oparciu o dane wynikające z tego systemu.

Skarżący zarzuca w skardze, że niezweryfikowano ustaleń kontroli administracyjnej w drodze fizycznego pomiaru w ramach kontroli na miejscu z uwzględnieniem danych podanych przez stronę we wniosku o płatność. Odnosząc się do tego zarzutu wskazać należy, że w art. 10 ust. 1 i2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich wskazano, że Państwa członkowskie korzystają ze zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli (ZSZiK) przewidzianego w tytule II rozdziału 4 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, a sprawdzenie zgodności z kryteriami kwalifikowalności obejmuje kontrole administracyjne i kontrole na miejscu. Zgodnie natomiast z art. 20 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003, państwa członkowskie przeprowadzają kontrole administracyjne wniosków o pomoc w celu weryfikacji warunków kwalifikowalności do pomocy. Kontrole administracyjne uzupełnia system kontroli na miejscu w celu zweryfikowania kwalifikowalności do pomocy. W tym celu państwa członkowskie sporządzają próbę kontrolną zawierającą listę gospodarstw rolnych. Państwa członkowskie mogą korzystać z technik teledetekcji i globalnego systemu nawigacji satelitarnej w celu przeprowadzania kontroli działek rolnych na miejscu. Z kolei w myśl art. 28 ust. 1 lit c rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z 30 listopada 2009 r. kontrole administracyjne o których mowa w art. 20 rozporządzenia Rady nr 73/2009, pozwalają na wykrywanie nieprawidłowości, a w szczególności na ich automatyczne wykrywanie za pomocą narzędzi informatycznych, w tym kontroli krzyżowych, które dotyczą zgodności między zadeklarowanymi w pojedynczym wniosku działkami rolnymi, a działkami referencyjnymi w systemie identyfikacji działek rolnych celu sprawdzenia kwalifikowalności obszarów jako takich do pomocy.

Z powyższego wynika więc, że dwa podstawowe rodzaje kontroli realizowane przez ARiMR to kontrole administracyjne i kontrole na miejscu. Pierwszą i podstawową kontrolą jest kontrola administracyjna, której poddawany jest każdy wniosek o przyznanie płatności. Co więcej, jak wynika z powyższego, kontrola w terenie jest kontrolą, która uzupełnia kontrolę administracyjną. Ponadto kontrola na miejscu przeprowadzana jest w celu zweryfikowania czy stan faktyczny na kontrolowanych działkach odpowiada temu co strona deklaruje na działkach w złożonym wniosku. Tak więc, ustalenia poczynione w trakcie kontroli na miejscu nie koniecznie muszą – choć mogą - być tymi, które zostaną przyjęte do ostatecznych obliczeń. Uzyskane w trakcie kontroli na miejscu dane zostają bowiem poddane analizie w systemie identyfikacji działek, którego działanie zostało zaprezentowane powyżej. Zasadnie zatem – zdaniem Sądu - Kierownik Biura Powiatowego ARiMR, oparł się ostatecznie przy weryfikacji powierzchni na systemie identyfikacji działek o którym w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/1009 jako najpełniej oddającym rzeczywisty stan rzeczy.

W niniejszej sprawie zasadnie dokonano redukcji działek "A", AG" i " D" o 0,36 ha powierzchni uprawnionej do obszaru działek ewidencyjnych, na których działki te zostały zadeklarowane. Ta redukcja została przeprowadzone w oparciu o system LPIS, bazujący na skomputeryzowanym systemie informacji geograficznej (GIS) którego elementem jest ortofotomapa, stanowiąca podstawowy materiał wykorzystywany do oceny kwalifikowalności deklarowanych powierzchni, powstała ze zdjęć lotniczych lub satelitarnych, przetworzonych do postaci metrycznej. Ortofotomapa gwarantuje wykonanie wszystkich pomiarów na płaszczyźnie, co jest niezbędnym wymogiem poprawnego określenia powierzchni w tzw. rzucie ortogonalnym. Charakteryzuje się określoną dokładnością położenia punktu i gwarantuje dokładność pomiaru punktowego na poziomie 0,25m do 0,5m, co zapewnia dokładność pomiaru. Znajdujące się w aktach ortofotomapy pochodzą z 2014 r., w związku z czym nie ma podstaw by kwestionować ich wartości.

Podkreślić jeszcze raz należy, że na potrzeby płatności zasadnicze znaczenie mają tzw. powierzchnie referencyjne. Odnośnie do każdej działki referencyjnej ustala się maksymalny kwalifikowany obszar. Jak wynika bowiem z art. 6 rozporządzenia Komisji nr 1122/2009 system identyfikacji działek, stosowany jest na poziomie dziełek referencyjnych, co stanowi gwarancję jednoznacznej identyfikacji danej działki. A więc posłużenie się danymi pochodzącymi z systemu LPIS pozwoliło określić organom dla danej działki ewidencyjnej maksymalny kwalifikowalny obszar tzw. powierzchnię referencyjną, wskazujący na największy możliwy areał upraw na danej działce.

Celem kontroli jest sprawdzenie zgodności wniosku, w szczególności w zakresie deklarowanych powierzchni i upraw ze stanem faktycznym na gruncie. Jednak w niniejszej sprawie, na co słusznie zwrócił organ odwoławczy, podstawą redukcji gruntu do celów płatności było wykazanie, że nie spełnia on wymagań określonych w art. 6 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 oraz art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009, nie zaś stan gruntu.

Nietrafne – w ocenie Sądu – okazały się zatem zarzuty dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego. Postępowanie organów – wbrew twierdzeniom skarżącego - było zgodne z zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a), praworządności (art. 6 kpa) i zaufania obywateli do organów państwa (art. 8 k.p.a). Organ nie naruszył też art. 107 § 3 k.p.a. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśniono bowiem w sposób precyzyjny, dlaczego i w oparciu o co dokonano pomniejszenia powierzchni kwalifikującej się do płatności, podkreślając jednocześnie decydujące znaczenie danych zawartych w systemie LPIS. Organ obszernie również, z podaniem podstaw prawnych uzasadnił, dlaczego rozstrzygające w sprawie są dane wynikające z bazy LPIS, oparte o pomiary dokonane za pomocą ortofotomap.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.