Postanowienie NSA, sygn. akt III OSK 5666/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 157 § 1
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku J.M. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 2022 r., sygn. akt III OSK 5666/21 w sprawie ze skargi kasacyjnej Prezesa Rady Ministrów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SAB/Wa 104/21 w sprawie ze skargi J.M. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SAB/Wa 104/21, po rozpoznaniu sprawy ze skargi J.M., zobowiązał Prezesa Rady Ministrów do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 9 grudnia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt 1); stwierdził, że bezczynność Prezesa Rady Ministrów nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2); oddalił skargę w pozostałym zakresie (pkt 3) oraz zasądził od Prezesa Rady Ministrów na rzecz skarżącego kwotę 597 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt 4).

Uzasadniając zwrot kosztów postępowania Sąd pierwszej instancji powołał się na art. 200 i art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "P.p.s.a.") oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.) i wskazał, że koszty te obejmują zwrot uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego oraz wynagrodzenie reprezentującego go pełnomocnika wraz z opłatą skarbową.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył Prezes Rady Ministrów.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną, wniesioną z zachowaniem terminu określonego w art. 179 P.p.s.a., J.M. wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 21 października 2022 r., sygn. akt III OSK 5666/21, oddalił skargę kasacyjną oraz zasądził od Prezesa Rady Ministrów na rzecz J.M. kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wnioskiem z dnia 7 listopada 2022 r. pełnomocnik J.M. złożył wniosek o uzupełnienie powyższego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 2022 r. o zasądzenie kosztów sądowych w wysokości 597 zł, na które składają się: 1) 17 zł tytułem opłaty skarbowej od złożonego pełnomocnictwa; 2) 100 zł tytułem zwrotu opłaty sądowej od skargi; 3) 480 zł tytułem wynagrodzenia radcy prawnego za reprezentowanie przed sądem pierwszej instancji zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia w sprawie opłata czynności radców prawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jeżeli orzeczenie uzupełniające dotyczy wyłącznie kosztów, sąd wydaje orzeczenie w formie postanowienia (a contrario art. 157 § 3 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 193 P.p.s.a. wniosek taki można również złożyć w postępowaniu kasacyjnym.

Jednym z dodatkowych orzeczeń, które według przepisów P.p.s.a. Sąd powinien był zamieścić z urzędu jest orzeczenie o kosztach postępowania, gdyż przepis art. 209 P.p.s.a. nakłada na sąd obowiązek rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i 204 P.p.s.a. Uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów postępowania następuje w tych przypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona żądała we właściwym czasie ich przyznania

W niniejszej sprawie wniosek o uzupełnienie wyroku o orzeczenie w zakresie kosztów został złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu wyroku, zatem podlegał merytorycznemu rozpoznaniu.

W związku z treścią złożonego wniosku o uzupełnienie wyroku należy przypomnieć, że skargę kasacyjną od wyroku Sądu pierwszej instancji wniósł organ. Skarga kasacyjna organu została oddalona. W takim zaś przypadku Naczelny Sąd Administracyjny mógł zasądzić na rzecz J.M. wyłącznie zwrot kosztów postępowania kasacyjnego za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną, w myśl art. 204 pkt 2 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. i w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych.

Z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego bezspornie wynika, że takie koszty zostały J.M. zasądzone.

Powyższe oznacza, że w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego orzeczono o całości sprawy. Tym samym wniosek o uzupełnienie wyroku nie mógł zostać uwzględniony.

Jednocześnie podnieść należy, że wskazane we wniosku o uzupełnienie wyroku koszty, o których zasądzenie wnosi skarżący, dotyczą postępowania przed Sądem pierwszej instancji. Z wyroku WSA w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2021 r. wynika natomiast, że kwota wskazana we wniosku została skarżącemu zasądzona. Skoro skarga kasacyjna na wyrok Sądu pierwszej instancji została oddalona, to wyrok ten stał się prawomocny. Prezes Rady Ministrów zobowiązany jest zatem do jego wykonania w całości, w tym także w zakresie pkt 4 wyroku, tj. w zakresie zwrotu skarżącemu kwoty 597 zł za postępowanie sądowe.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1, 2 i 3 w związku z art. 193 P.p.s.a, orzekł jak w postanowieniu.