Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 952/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Podatek od nieruchomości
Podatek rolny
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 21 ust. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 9 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Sędziowie: Sędzia NSA Teresa Porczyńska (spr.) Sędzia WSA Bartosz Wojciechowski Protokolant: Asystent sędziego Joanna Skrzypczak-Zajger po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2010 roku sprawy ze skargi M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za 2009 rok oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Łd 952/10

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Wójt Gminy Z. ustalił M. Ch. wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za 2009 rok w kwocie 82,00 zł.

W uzasadnieniu wskazano m. in., że w dniu [...] roku organ pierwszej instancji wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za grunty położone w miejscowości S. za 2009 rok, wskazując iż na podstawie zmiany w ewidencji gruntów uległa zmianie powierzchnia gruntów. Działka gruntu nr [...] o powierzchni dr-0,0819 ha położona w miejscowości S., została podzielona na dwie działki, tj. [...] o powierzchni dr-0,0784 ha i [...] o powierzchni dr-0,0035 ha. Działka nr [...] na podstawie decyzji Wojewody Ł. z dnia [...] r., nr [...] o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej, stała się własnością Skarbu Państwa. Wskazana decyzja została utrzymana w mocy decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] r.

Zgodnie z zawiadomieniem o zmianie w księdze wieczystej nr [...] działka nr [...] o powierzchni 0,0035 ha została odłączona na poczet Skarbu Państwa. M. Ch. pozostał zatem właścicielem działki nr [...] o powierzchni 3,3769 ha i [...] o powierzchni 0,0784 ha.

Mając na uwadze powyższe, Wójt Gminy Z. ustalił M. Ch. wysokość zobowiązania podatkowego w łącznym zobowiązaniu pieniężnym z tytułu nieruchomości położonej w miejscowości S. dz. o nr ewid. [...] i [...] na 2009 rok w kwocie 82,00 zł, opodatkowując 3,1311 ha fizycznego gruntów podlegających podatkowi rolnemu oraz wskazując na zwolnione grunty o powierzchni 784,00 m2 oraz zwolnione nieużytki o powierzchni 2.458,00 m2.

M. Ch. odwołał się od tej decyzji, podnosząc, że Wójt Gminy Z. dokonując wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2009 rok nie uwzględnił okoliczności, że wpis w ewidencji gruntów nie został dokonany zgodnie z prawem, gdyż podatnik nie otrzymał zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji na realizację inwestycji drogowej. W ocenie podatnika, opodatkowane powinny zostać grunty o powierzchni 819 m2, a nie 784 m2.

Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia wskazano, że zgodnie ze znajdującym się w aktach sprawy wypisem z ewidencji gruntu, M. Ch. jest właścicielem działki oznaczonej w nr ewid. [...] o powierzchni 3,3769 ha, z czego 0,2458 ha stanowią nieużytki (N), podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, zwolnione od opodatkowania na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 10 ab initio ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, co oznacza że pozostała część tej działki, oznaczona symbolami W (rowy), RV (grunty orne klasy V), RIVb (grunty orne klasy IVb), ŁIV, LV i LVI (łajki klasy IV, V i VI) stanowi użytki rolne - § 68 ust. 1 pkt 1, pkt 3 i pkt 6 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454). Zgodnie z tym samym wypisem z ewidencji gruntu M. Ch. jest także właścicielem działki oznaczonej w nr ewid. [...] o powierzchni 0,0784 ha (784 m2). Działka oznaczona jest symbolem "dr", co zgodnie z § 68 ust. 3 pkt 7 powołanego rozporządzenia oznacza drogi należące do gruntów zabudowanych i zurbanizowanych (§ 67 pkt 3 rozporządzenia) - terenów komunikacyjnych. Zgodnie z art. 5 ust. 3 ab initio ustawy o podatkach i opłatach lokalnych "rada gminy, w drodze uchwały, może wprowadzić inne zwolnienia przedmiotowe". Na podstawie § 1 pkt 5 obowiązującej w 2009 roku uchwały Nr XXX/301/08 Rady Gminy Z. z dnia 7 listopada 2008 roku w sprawie zwolnień w podatku od nieruchomości na terenie Gminy Z. (Dz. Urz. Woj .Ł.. z 2008 roku Nr 372, poz. 3351), "zwalnia się z podatku od nieruchomości: sklasyfikowane w ewidencji gruntów jako drogi - symbol dr - nieobjęte przepisem art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej". Działka o nr ewid. [...] o powierzchni 0,0784 ha oznaczona w ewidencji gruntów symbolem "dr" podlega tym samym zwolnieniu przedmiotowemu z § 1 pkt 5 uchwały Nr XXX/301/08 Rady Gminy Z. z dnia 7 listopada 2008 roku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że ewidencja gruntów i budynków stanowi urzędowe źródło informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych i w każdym przypadku rozstrzygające znaczenie dla opodatkowania gruntów mają zapisy wynikające z ewidencji. Organy podatkowe są związane zapisami zawartymi w ewidencji gruntów i zgodnie z nimi ustalają wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości.

Tym samym wskazana w ewidencji gruntów powierzchnia działki o nr ewid. [...] - 0,0784 ha (784 m2) – jest wiążąca dla organów podatkowych przy ustalaniu wysokości zobowiązania podatkowego. Z wiążącego organy podatkowe wypisu z ewidencji gruntów wynika zaś, że M. Ch. jest właścicielem działek: [...] i [...]. Wobec powyższego, organy te nie maja kompetencji dokonywać w sposób odmienny ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skarżący nie wskazał konkretnych przepisów prawa, które zostały naruszone przy wydawaniu decyzji z dnia [...] r.

W uzasadnieniu podniósł, iż powierzchnia podlegającej opodatkowaniu nieruchomości została ustalona nieprawidłowo, zaś powoływanie się przez organy obu instancji tylko na ewidencję gruntów, w sytuacji gdy prawidłowa powierzchnia wynika z księgi wieczystej, świadczy o niewyjaśnieniu podstawowych okoliczności sprawy.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi podnosząc argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem kwestionowana decyzja nie narusza prawa.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia powierzchni nieruchomości przyjętej jako podstawa do ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2009 rok.

Stosownie do art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.), podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Z przepisu tego wynika, że ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych, w tym i w postępowaniu podatkowym. Od tej reguły nie zostały przewidziane żadne wyjątki, a zatem organy ustalające wysokość zobowiązań podatkowych nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku niż dane wskazane w ewidencji gruntów. Pogląd ten znajduje oparcie w bogatym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Wojewódzkich Sądów Administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 15 listopada 1994 r., SA/Ka 2592/93, wyrok NSA z dnia 11 kwietnia 1995 r., SA/Wr 1703/94, por. wyrok NSA z dnia 18 maja 1994 r., III SA 1685/93, wyrok Wojewódzkiego Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 1810/09).

Wobec kategorycznej normy art. 21 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne nie do zaakceptowania jest stanowisko Skarżącego, iż za podstawę wymiaru łącznego zobowiązania podatkowego mogą posłużyć dane z będącej w jego posiadaniu księgi wieczystej.

W konsekwencji stwierdzić należy, że zarzuty Skarżącego dotyczące przyjęcia nieprawidłowej powierzchni nieruchomości dla celów wymiaru łącznego zobowiązania podatkowego są nieuzasadnione. Jeżeli w ocenie Podatnika powierzchnia nieruchomości jest inna niż wskazana w ewidencji gruntów, powinien wystąpić z wnioskiem od właściwego organu o wprowadzenie odpowiednich zmian w ewidencji gruntów w trybie art. 22 ust. 2 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne. Dopiero po wprowadzeniu odpowiedniej zmiany do ewidencji gruntów organ podatkowy będzie uprawniony do uwzględnienia ewentualnej zmiany powierzchni nieruchomości.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.

Sz.Ch.