Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 835/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2014-07-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3, art. 58 § 1 pkt 3 i § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki ogrodzenia i bramy wjazdowej - postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 27 czerwca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Rzeszowie wpłynęła skarga M. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014 r. Nr [...], którą uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta [...] z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] nakazującą rozbiórkę wykonanego ogrodzenia wraz z bramą wjazdową na działkach nr ewid. 1971/8 i 1971/9 przy ul. [...] w T., a sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) – od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi

w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takim pismem jest m.in. skarga.

W niniejszej sprawie wpis od skargi, jako że jej przedmiotem nie są należności pieniężne, ma charakter wpisu stałego, a jego wysokość wynosi 500 zł – zgodnie z

§ 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2003 r. Nr 221 poz. 2193).

Do pisma, w niniejszym wypadku skargi, należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, który to wymóg formalny wynika z art. 47 § 1 P.p.s.a.

Z uwagi na braki fiskalne i formalne skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 27 czerwca 2014 r. Sąd wezwał M. Z. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł oraz do nadesłania 33 egzemplarzy odpisów skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie zostało doręczone ze skutkiem prawnym M. Z. i odebrane przez nią osobiście w dniu 3 lipca 2014 r., przy zachowaniu rygorów przewidzianych w P.p.s.a.

W zakreślonym terminie, w dniu 7 lipca 2014 r. (data nadania w placówce operatora pocztowego) skarżący złożył pismo, w którym skarżąca oświadczyła, że "rezygnuje ze skargi z uwagi na fakt, że kwota 500 zł wpisu sądowego przekracza jej możliwości finansowe" a ponadto nie jest przekonana czy Sąd Administracyjny wyda satysfakcjonujący ją werdykt.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków fiskalnych i formalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.

Stosownie do treści art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma (w tym wypadku) skargi należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom.

Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. zawiera dyspozycję zgodnie z którą skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Podobne skutki dotyczą nieuzupełnienia w terminie braków formalnych

w postaci odpisów skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).

M. Z., mimo wskazania o uzupełnienie jakich braków się ją wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania tej czynności, nie uczyniła zadość wezwaniu i nie uiściła wpisu sądowego ani nie nadesłała żądanych odpisów skargi.

Podkreślenia jednak wymaga, że równocześnie do Sądu w dniu 7 lipca 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wpłynęło pismo skarżącej, w którym oświadczyła, że "rezygnuje ze swej skargi". Sąd zaznacza, że powyższe oświadczenie tut. Sąd uznał za wniosek cofający skargę.

Ustosunkowując się do powyższego wniosku stwierdzić należy, że zgodnie

z art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Zaznaczyć należy, że merytoryczne rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi

i umorzenie postępowania sądowego jest dopuszczalne tylko wówczas gdy skarga jest wniesiona skutecznie tj. nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca (por. post. NSA z 10.06.1987r., sygn. akt SA/Gd 537/87 – publ. w OSP 1990, nr 4, poz. 207).

Zgodnie z przyjętym w doktrynie i orzecznictwie poglądem cofnięcie skargi spowoduje skutek w postaci umorzenia postępowania tylko wówczas, gdy nastąpi wszczęcie postępowania, a skarga poddana kontroli przewodniczącego nie będzie zawierała braków formalnych (por. B. Dauter i inni - "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym" – Komentarz, wyd. Zakamycze 2005r. str. 375, post. NSA z 3.01.2008r., sygn. akt I OSK 1829/07, LEX 335007).

W przedmiotowej sprawie skarga obarczona jest brakami fiskalnymi

i formalnymi uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. Do takich braków należy zaliczyć brak wpisu sądowego oraz brak żądanych odpisów skargi. Wobec powyższego skarga M. Z. podlegać musi odrzuceniu, niezależnie od złożonego wniosku o jej cofnięcie.

W tej sytuacji Sąd, mając na względzie powyższe rozważania, wobec braku podstaw do merytorycznego rozpoznania wniosku o cofnięcie skargi, działając na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.