Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 275/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-07-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: § 3 ust. 1, § 6  ust. 1, ust. 3
journal: Dz.U. 2007 nr 81 poz 550
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy  finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.
article: art. 5 ust. 1 pkt 10, art. 10
journal: Dz.U. 2007 nr 64 poz 427
law: Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  Obszarów Wiejskich
journal: Dz.U.UE.L 2005 nr 277 poz 1 art. 35 ust. 1, 2, 3
law: Rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz  Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW).

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz Sędzia NSA Krystyna Anna Stec (spr.) Sędzia del. WSA Małgorzata Grzelak Protokolant Mateusz Rogala po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2016 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej B. Sp. z o.o. w R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 21 listopada 2014 r. sygn. akt V SA/Wa 1126/14 w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. w R. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej na wspieranie grup producentów rolnych oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 listopada 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 1126/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. Spółki z o.o. w R. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2014 r. w przedmiocie odmowy przyznania środków finansowych z tytułu pomocy finansowej na wspieranie grup producentów rolnych.

Przedstawiając stan faktyczny sprawy Sąd I instancji wskazał, że w dniu 20 marca 2013 r. do Dolnośląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: ARiMR) we Wrocławiu wpłynął wniosek złożony przez A. Sp. z o.o. w R. (dalej: Grupa) o płatność w ramach działania "Grupy producentów rolnych", za okres od 6 marca 2012 r. do 5 marca 2013 r., to jest za 4 rok działalności. Do wniosku spółka załączyła m. in. zaświadczenie z dnia [...] lutego 2003 r. wydane przez Marszałka Województwa Dolnośląskiego o wpisie Grupy do rejestru Grup Producentów Rolnych.

Podczas obsługi wniosku w dniu 30 kwietnia 2013 r. Dyrektor ARiMR został poinformowany o wydaniu w dniu [...] marca 2013 r. przez Marszałka Województwa Dolnośląskiego decyzji o wykreśleniu Grupy z rejestru. Organ Agencji ustalił, na podstawie wyjaśnień Marszałka, że skarżąca została wykreślona z rejestru grup na swój wniosek, gdyż przestała spełniać określone w przepisach wymagania dotyczące minimalnej liczby członków grupy oraz minimalnej wielkości produkcji towarowej.

W związku z powyższym, działając na podstawie art. 20 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 2 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków EFRROW (Dz. U. Nr 64 poz. 427 ze zm.; dalej: ustawa o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich) w zw. z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Grup producentów rolnych" objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 81 poz. 550 ze zm.; dalej: rozporządzenie MRiRW z dnia 20 kwietnia 2007 r.) oraz art. 35 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. U. UE Nr L 277 z dnia 21 października 2005 r.; s. 1; dalej: rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005), Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR we Wrocławiu decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. odmówił przyznania Grupie środków finansowych z tytułu pomocy finansowej na wspieranie grup producentów rolnych za 4 rok korzystania z pomocy finansowej.

Prezes ARiMR decyzją z dnia [...] marca 2014 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Organ odwoławczy powołał § 3 ust. 1 pkt 1, § 6 ust. 1 oraz § 7 ust. 2 pkt rozporządzenia MRiRW z dnia 20 kwietnia 2007 r. i z treści tych przepisów wywiódł, że przed wydaniem decyzji organ zobowiązany jest weryfikować spełnienie przez grupę kryterium, o którym mowa w § 1 ust. 1 pkt 1 powołanego aktu wykonawczego. W ocenie organu na dzień [...] grudnia 2013 r., tj. na datę wydania decyzji przez organ I instancji, Grupa nie spełniała przesłanki zawartej w § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia MRiRW z dnia 20 kwietnia 2007 r., czyli nie była wpisana do rejestru grup producentów rolnych.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła A. Sp. z o.o.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uzasadniając oddalenie skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: ppsa), wskazał fakty, co do których w sprawie nie ma sporu, tj. że Grupa spełniła warunki wpisania jej do rejestru grup producentów - co wynika z decyzji Marszałka Województwa Opolskiego z [...] marca 2009 r., okoliczność, że wynik postępowania w sprawie wniosku Grupy o udzielenie pomocy był dla niej pozytywny, bowiem decyzją Dyrektora Dolnośląskiego Oddziału ARiMR we Wrocławiu z dnia [...] października 2009 r. przyznana została spółce pomoc finansowa w zakresie, o jakim mowa jest w art. 3 ustawy z dnia 15 września 2000 r. o producentach rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 88, poz. 983 ze zm.; dalej: ustawa o producentach rolnych), a także fakt, że decyzją Marszałka Województwa Dolnośląskiego z [...] marca 2013 r. Grupa została wykreślona z rejestru. Na dzień wydania decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r. w przedmiocie wniosku o pomoc wypłacaną w formie rocznej płatności Grupa nie była wpisana do rejestru, a zatem w ocenie WSA nie spełniała przesłanki określonej w § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia MRiRW z dnia 20 kwietnia 2007 r., będącej warunkiem niezbędnym do otrzymania wsparcia za dany rok działalności grupy producentów rolnych.

Wbrew zarzutom skargi Sąd I instancji uznał, że pomoc finansowa nie jest unormowana na kolejnych 5 lat działalności, ale zadaniem organów ARiMR jest badanie zasadności przyznania płatności każdorazowo przy złożeniu przez Grupę wniosku o płatność. Wynika to z faktu, że wpisanie Grupy do rejestru grup producentów zależy od spełnienia przez nią wymogów formalnych określonych w treści art. 3 ustawy o producentach rolnych, zaś wydanie decyzji przez ARiMR o przyznaniu pomocy finansowej, jest wynikiem spełnienia wymogów określonych treścią § 3 ust. 1 rozporządzenia MRiRW z dnia 20 kwietnia 2007 r. Tymczasem badanie zasadności wypłaty pomocy za konkretny okres obejmuje przede wszystkim ustalenie prawidłowości złożonego wniosku, a dopiero po jego spełnieniu, badane są cele działania Grupy określone przepisami krajowymi i unijnymi.

Zdaniem Sądu zarzut niezastosowania § 6 wskazanego rozporządzenia nie mógł zostać uwzględniony. Brak było podstaw do przyznania pomocy w oparciu o ten przepis, gdyż skarżąca Grupa nie spełniała podstawowego warunku jakim jest wpis.

WSA nie podzielając zarzutu skargi dotyczącego naruszenia art. 35 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005, twierdził, że warunki przyznania pomocy organ bada w sytuacji gdy Grupa wpisana jest do rejestru, a zatem gdy spełnia podstawowy warunek formalny.

Sąd I instancji nie stwierdził również naruszenia w sprawie przepisów postępowania.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła A. Sp. z o.o. Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła:

1. naruszenie przez Sąd przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 3 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa w zw. z art. 110 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: kpa), przejawiające się w tym, że WSA w wyniku nieprawidłowego dokonania kontroli legalności działania organów administracji publicznej nie zastosował środka określonego w ustawie i oddalił skargę, uznając za słuszne rozstrzygnięcie i twierdzenia Prezesa ARiMR, mimo iż Dyrektor Dolnośląskiego OR ARiMR wydał wcześniej decyzję z [...] października 2009 r. o przyznaniu spółce pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" w okresie od 6 marca 2009 r. do 5 marca 2014 r., a więc organ I instancji był związany tą decyzją, w konsekwencji czego organ II nie mógł wydać decyzji w sprawie utrzymania w mocy decyzji organu pierwszej instancji o odmowie przyznania środków z tytułu pomocy finansowej, bez uprzedniego skutecznego wzruszenia decyzji z dnia [...] października 2009 r. o przyznaniu spółce pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych";

2. w granicach wskazanych w art. 174 pkt 1 ppsa wyrokowi I instancji zarzucono:

a. naruszenie przez Sąd przepisów prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że organ prawidłowo zinterpretował przepisy § 6 rozporządzenia MRiRW z dnia 20 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, poprzez bezpodstawne przyjęcie, że przyznanie i wypłata środków finansowych z tytułu pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej PROW na lata 2007 - 2013 za czwarty rok korzystania z pomocy, w wysokości adekwatnej do rocznej produkcji grupy skierowanej na rynek, uzależniona jest od wpisu spółki do rejestru grup producentów rolnych w dniu wydania decyzji w sprawie przyznania i wypłaty środków za dany rok działalności grupy producentów rolnych, a w konsekwencji uznanie, że Grupa nie spełniła tego warunku, podczas gdy powyższy przepis takiego wymogu, na dzień wydania decyzji przyznającej płatność za dany rok, nie wprowadza;

b. naruszenie przez Sąd przepisów prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, polegające na uznaniu, że organ prawidłowo przyjął, iż przepis § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 kwietnia 2007 r., obejmuje swym zakresem postępowanie w sprawie "przyznania środków finansowych z tytułu pomocy finansowej" za dany rok działalności jako grupa producentów rolnych, w konsekwencji czego znajduje on zastosowanie w niniejszej sprawie, podczas gdy przepis ten normuje swym zakresem inne postępowanie, tj. w sprawie "przyznania pomocy finansowej" na okres kolejnych 5 lat działalności jako grupa producentów rolnych, w konsekwencji czego nie może mieć on zastosowania w niniejszej sprawie jak błędnie przyjął Sąd I instancji;

c. naruszenie przez Sąd przepisów prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że organ prawidłowo zinterpretował art. 35 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich i zasadnie odmówił przyznania środków finansowych z tytułu pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej PROW na lata 2007-2013 za czwarty rok korzystania z pomocy, w wysokości adekwatnej do rocznej produkcji grupy skierowanej na rynek, podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że Grupa w czwartym roku działalności, tj. w okresie 6 marca 2012 r. do 5 marca 2013 r. realizowała wynikające z przepisów prawa cele stawiane grupom producentów rolnych oraz zostały spełnione przesłanki do przyznania Grupie pomocy finansowej.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, podlega zatem oddaleniu.

Podstawy, na których skargę kasacyjną oparto, zmierzają do podważenia stanowiska organów, zaaprobowanego przez Sąd I instancji, że warunkiem uwzględnienia wniosku o przyznanie/wypłatę pomocy - na podstawie § 6 rozporządzenia MRiRW z dnia 20 kwietnia 2007 r. - jest aby wnioskodawca w dniu wydania decyzji był wpisany do rejestru grup producentów, tzn. aby wnioskodawca miał status grupy producentów.

Dokonując wykładni § 6 rozporządzenia MRiRW z dnia 20 kwietnia 2007 r. należy mieć na względzie, że przepis ten występuje w określonym kontekście systemowym. Odkodowanie zawartych w nim przesłanek - koniecznych do spełnienia celem wydania decyzji o wypłacie pomocy - wymaga więc rozważenia relacji w jakich przepis ten pozostaje do innych unormowań wskazanego rozporządzenia oraz przepisów zawartych w innych aktach prawa krajowego oraz unijnego, regulujących kwestię wsparcia grup producentów. Uwzględnienia wymaga nadto cel regulacji.

Wsparcie dla grup producentów przewiduje art. 35 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005. Ust. 1 tego artykułu stanowi, że wsparcia, o którym mowa w art. 20 lit. d) ppkt ii), udziela się w celu ułatwienia tworzenia i działalności administracyjnej grup producentów do celów: a) dostosowania do wymogów rynkowych procesu produkcyjnego i produkcji producentów, którzy są członkami takich grup; b) wspólnego wprowadzania towarów do obrotu, w tym przygotowania do sprzedaży, centralizacji sprzedaży i dostawy do odbiorców hurtowych; c) ustanowienia wspólnych zasad dotyczących informacji o produkcji, ze szczególnym uwzględnieniem zbiorów i dostępności.

Według ust. 2, wsparcia udziela się w postaci zryczałtowanej pomocy w formie rocznych rat przez okres pierwszych 5 lat przypadających po dacie, w której grupa producentów została uznana. Oblicza się je na podstawie rocznej produkcji grupy skierowanej na rynek do pułapu określonego w załączniku I.

Zgodnie zaś z ust. 3 artykułu 35 rozporządzenia unijnego, wsparcia udziela się grupom producentów, które zostały oficjalnie uznane przez właściwy organ Państwa Członkowskiego najpóźniej w dniu 31 grudnia 2013 r.

W ramach przepisów prawa krajowego wsparcie grup producentów przewiduje

art. 5 ust. 1 pkt 10 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich. Stosownie do art. 10 ust. 1 tej ustawy pomoc jest przyznawana na wniosek osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej (pkt 1) jeżeli wnioskodawca spełnia warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1 (pkt 2).

Z treści przytoczonym unormowań wynika zatem jednoznacznie, że podmiotem skutecznie uprawnionym do dochodzenia wsparcia są grupy producentów (oficjalnie uznane przez właściwy organ Państwa Członkowskiego w określonym czasie).

Szczegółowe warunki i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 reguluje rozporządzenie MRiRW z 20 kwietnia 2007 r.

Akt ten w § 3 ust. 1 stanowi, że pomoc jest udzielana grupie producentów rolnych, spełniającej wymogi określone w ppkt. 1-3 tego przepisu. Zgodnie zaś z § 4 decyzja w sprawie przyznania pomocy jest wydawana w terminie 60 dni od dnia złożenia wniosku o przyznanie pomocy.

Z kolei § 6 dotyczy kwestii wypłaty /przyznanej/ pomocy. W myśl ust. 1 pomoc wypłacana w formie rocznych płatności obejmuje okresy kolejnych 12 miesięcy prowadzenia działalności przez grupę, liczone od dnia wydania decyzji o wpisie grupy do rejestru. Ust. 3 wskazuje natomiast, że wypłata pomocy za dany okres jest dokonywana: 1) na podstawie decyzji dyrektora oddziału regionalnego Agencji, która jest wydawana w terminie 90 dni od dnia złożenia wniosku o płatność; 2) w terminie 60 dni od dnia, w którym decyzja, o której mowa w pkt. 1, stała się ostateczna.

W tym stanie rzeczy należy zgodzić się z wywodami skargi kasacyjnej, że prawodawca krajowy w sposób wyraźny odróżnia udzielenie pomocy, określone w § 3 ust. 1 rozporządzenia MRiRW z dnia 20 kwietnia 2007 r., od wypłaty tej pomocy, o czym stanowi § 6 ust. 1 powyższego aktu. Samo przyznanie pomocy decyzją przewidzianą w § 4 powołanego aktu wykonawczego nie daje grupie producentów uprawnienia do skutecznego żądania wypłaty przyznanej pomocy. Wnioski o przyznanie pomocy (§ 5 ust. 1 i 2) oraz wnioski o wypłatę pomocy (§ 6 ust. 3 i § 7 ust. 1 i 2) rozpoznawane są w odrębnych postępowaniach kończących się wydaniem odrębnych decyzji (§ 4 i § 6 ust. 3).

Powyższe nie zmienia jednak faktu, że obie przewidziane rozporządzeniem MRiRW z dnia 20 kwietnia 2007 r. decyzje służą realizacji wsparcia grup producentów - wprowadzonego prawem unijnym i przewidzianego ustawą o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich. Określony w krajowym akcie wykonawczym sposób realizacji tego wsparcia - przez wydanie decyzji o przyznaniu pomocy a następnie o wypłacie pomocy - stanowi tylko uszczegółowienie trybu przyznawania pomocy finansowej, dokonane na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich.

Wobec powyższego chybione jest stanowisko strony wnoszącej skargę kasacyjną, że wnioskodawca ubiegający się o wypłatę pomocy w dniu wydania decyzji nie musi posiadać statusu grupy producentów. Jak już bowiem wskazano, według unormowań zawartych w art. 35 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 a także w myśl art. 5 ust. 1 pkt. 10 i art. 10 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich - podmiotem uprawnionym do dochodzenia wsparcia są grupy producentów. Zasady tej nie mogą zmieniać i nie zmieniają regulacje krajowego aktu wykonawczego. Skoro więc obie decyzje - tzn. zarówno decyzja o przyznaniu pomocy (§ 4 rozporządzenia MRiRW) jak i decyzja o wypłacie pomocy (§ 6 ust. 3 tego aktu) - wydawane są w przedmiocie wsparcia grup producentów, to nie powinno budzić wątpliwości, że beneficjentem - uprawnionym do uzyskania pomocy finansowej - jest grupa producentów.

Nie jest przy tym sporne, że status grupy producentów potwierdza wpis do rejestru grup - zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw. Legitymowanie się wpisem do grup producentów jest zatem warunkiem koniecznym nie tylko wydania decyzji o przyznaniu pomocy (§ 4) ale także decyzji o wypłacie pomocy na podstawie § 6 ust. 3 rozporządzenia MRiRW z dnia 20 kwietnia 2007 r. Beneficjent musi zatem mieć status podmiotu uprawnionego na każdym etapie ubiegania się o wsparcie.

Biorąc zaś pod uwagę, że organ zobligowany jest załatwić sprawę na podstawie stanu faktycznego z dnia wydania decyzji zasadne jest stwierdzenie, że wymóg bycia podmiotem uprawnionym do ubiegania się o wsparcie musi być spełniony w tym dniu.

Za całkowicie nietrafny skład orzekający uznał pogląd, prezentowany w skardze kasacyjnej, że status beneficjenta po zakończeniu okresu - za który ubiega się on o płatność - jest irrelewantny. Nie do zaakceptowania jest bowiem możliwość wsparcia, przez wypłatę przyznanej pomocy, podmiotowi – jako grupa producentów – już nieistniejącemu.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego powyższego stanowiska nie podważa argumentacja skarżącej Grupy, że skoro pomoc wypłacana jest za kolejne lata - po ich zakończeniu - to ważne jest jedynie aby grupa producentów spełniała warunki w okresie referencyjnym, za który ubiega się o wypłatę pomocy, a nie również w dniu wydania decyzji.

Przyjąć należy bowiem, że jeśli wolą prawodawcy unijnego i krajowego jest udzielanie wsparcia w formie rocznych rat to znaczy, że zasadność tego wsparcia - przez dokonywanie wypłat przyznanej pomocy - podlegać ma kontroli przy okazji corocznie składanych wniosków. Wprowadzenie jako zasady wypłat za kolejne lata po ich zakończeniu jest jedynie konsekwencją uregulowanego w art. 35 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 sposobu obliczania rocznej raty (na podstawie rocznej produkcji). Z tego względu na beneficjanta nałożono obowiązek podawania we wniosku określonych danych i ich udokumentowanie, stosownie do treści § 7 ust. 1 i 2 rozporządzenia MRiRW. Nie znaczy to jednak, że wnioskodawca ubiegający się o wsparcie - przez wypłatę pomocy - w dacie podejmowania decyzji w tym przedmiocie, nie musi być podmiotem uprawnionym do dochodzenia wsparcia, a zatem grupą producentów wpisaną do rejestru.

Zdaniem składu orzekającego za trafnością prezentowanego poglądu przemawia też cel wsparcia grup producentów.

Zgodnie z art. 20 lit. d ppkt. ii - do którego odsyła art. 35 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 - wsparcie ukierunkowane jest na konkurencyjność sektora rolnego i leśnego i dotyczy wspierania tworzenia grup producentów. Jak już wskazano, reguła wypłat przyznanej pomocy za dany rok po jego upływie wynika z uregulowanego prawem sposobu obliczania rocznych. Z takiego sposobu uregulowania wypłat pomocy nie można natomiast wywodzić, że wsparcie (przez wypłatę) ma za zadanie jedynie zrefundowanie działalności prowadzonej w okresie za jaki płatność jest dochodzona. Brak racjonalnych przesłanek by założyć, że wypłata na rzecz nieistniejącej już grupy producentów służy wspieraniu konkurencyjności sektora rolnego i leśnego. Wypłata taka nie jest wsparciem grupy producentów celem dostosowywania do wymogów rynkowych procesu produkcyjnego i produkcji producentów, którzy są członkami takich grup, wspólnego wprowadzania towarów do obrotu, w tym przygotowania do sprzedaży, centralizacji sprzedaży i dostawy do odbiorców hurtowych czy ustanowienia wspólnych zasad dotyczących informacji o produkcji, ze szczególnym uwzględnieniem zbiorów i dostępności – jak cele wsparcia określa art. 35 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005.

W świetle dotychczasowych rozważań za uzasadnione uznać należy tym samum stwierdzenie, że całokształt regulacji dotyczących wsparcia grup producentów - zawarty w art. 35 ust. 1-3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005, art. 5 ust. 1 pkt. 10 i 10 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich oraz § 3-4 i § 6 rozporządzenia MRiRW z dnia 20 kwietnia 2007 r. - wskazuje, że na wszystkich etapach udzielania wsparcia – a zatem nie tylko na etapie podejmowania decyzji o przyznaniu pomocy ale także na etapie podejmowania decyzji o wypłacie tej pomocy – wsparcie przysługuje wyłącznie grupom producentów wpisanym do rejestru grup, na zasadach określonych art. 7 ust. 1 ustawy o producentach rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw.

Wobec powyższego sformułowane w skardze kasacyjnej zarzuty błędnej wykładni przepisów prawa materialnego nie są trafne.

Usprawiedliwienia nie znajduje również oparcie skargi kasacyjnej na naruszeniu art. 110 kpa. Przepis ten stanowi bowiem, że organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej.

Omówiony w dotychczasowych rozważaniach system wsparcia grup producentów i przyznawanie tego wsparcia drogą dwóch decyzji przeczy natomiast twierdzeniom skarżącej Grupy, że organ podejmując decyzję w postępowaniu z wniosku o wypłatę naruszył zasadę związania wydaną przez siebie decyzją, a to decyzją o przyznaniu pomocy. Wbrew twierdzeniem strony wnoszącej skargę kasacyjną odmowa wypłaty nie wymaga uprzedniego wzruszenia decyzji o przyznaniu płatności.

Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku.