Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1176/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 28 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.Ż. i J. Ż. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 2868/15 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. Ż. i J. Ż. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

J. Ż. i J. Ż. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2015 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.

Zarządzeniem z dnia 15 grudnia 2015 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Skarżący złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy J.Ż. postanowieniem z dnia 17 maja 2016 r., zaś J. Ż. postanowieniem z dnia 18 maja 2016 r.

Na skutek złożonych sprzeciwów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy zaskarżone postanowienia.

Zarządzeniem z dnia 30 stycznia 2017 r. J. Ż. i J. Ż. zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Postanowieniem z dnia 28 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. Ż. i J. Ż.. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący nie uiścili wpisu sądowego, od której to czynności zależała skuteczność skargi, zatem nie można było nadać dalszego biegu sprawie.

Na powyższe postanowienie zażalenie wnieśli J. Ż. i J. Ż.. Wskazali, że w uzasadnieniu postanowienia są błędy, bowiem osoby prowadzące proces nie przychyliły się do ich dotychczasowych wniosków oraz, że osoby wydające postanowienia są stażystami. Wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenia nie zasługują na uwzględnienie.

Rację w niniejszej sprawie ma Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę skarżących z powodu jej nieopłacenia w zakreślonym terminie. Zasadą jest, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.")). W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei zgodnie z § 3 wskazanego powyżej przepisu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W rozpoznawanej sprawie zaktualizował się skutek procesowy, o którym mowa w art. 220 § 3 p.p.s.a. Skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi, przy czym w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału wyraźnie zaznaczono, że nieuiszczenie należnej opłaty skutkować będzie odrzuceniem skargi. Termin do uiszczenia wpisu bezskutecznie upłynął. Dlatego też w tym stanie rzeczy WSA zobowiązany był skargę odrzucić, co też uczynił, stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a.

Ponadto należy wskazać, że w przedmiotowych zażaleniach skarżący nie zawarli żadnego argumentu merytorycznego, który wskazywałby na wadliwość zaskarżonego postanowienia powodujących jego uchylenie.

Twierdzenia zaś co do braku przygotowania zawodowego osób wydających zaskarżone orzeczenia w sprawie jest nietrafny, bowiem zgodnie z obowiązującymi przepisami, Sędzia WSA oraz referendarz sądowy orzekający w WSA muszą spełniać wymagane ustawą z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych wymogów i od tej zasady nie ma odstępstw.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji