Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 218/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-05-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Protokolant - st. sekr. sąd. Agnieszka Groszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 maja 2011 r. sprawy ze skargi B.C. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej; oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi z 5 stycznia 2011 r. (data nadania) wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez B.C. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Firma Handlowa B.C. jest decyzja z [...] grudnia 2010 r. nr [...], którą Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego, zwanego dalej Prezesem ARR z [...] października 2010 r. ustalającą karę pieniężną, stanowiącą 60% wartości celnej konopi objętych pozwoleniem z [...] czerwca 2009r. Zaskarżone orzeczenie zostało wydane w następującym stanie faktycznym.

Decyzją z [...] maja 2005 r. Prezes ARR nadał stronie, upoważnienie w zakresie przywozu nasion konopi innych niż siewne o kodzie CN 1207 99 91. Następnie, zgodnie z wnioskiem przedsiębiorcy, decyzją z [...] czerwca 2009 r. udzielił pozwolenia nr [...] na przywóz nasion konopi innych niż siewne, o kodzie CN 1207 99 91 w ilości 63 000 kg. Zgłoszeniami celnymi z [...] czerwca 2009 r., [...] lipca 2009 r. oraz [...] sierpnia 2009 r. skarżący dokonał przywozu towaru w ilości 62 554 kg, co stanowiło 9929% ilości określonej w pozwoleniu.

W dniu [...] kwietnia 2010 r. ARR otrzymała pismo skarżącego informujące, że przywiezione na podstawie pozwolenia o nr [...] nasiona konopi zostały poddane działaniom zgodnym z przeznaczeniem.

W wyniku kontroli przeprowadzonej przez Oddział Terenowy Agencji Rynku Rolnego w K. w dniu [...] czerwca 2010r. ustalono, że przywiezione na podstawie powyższego pozwolenia nasiona konopi zostały odsprzedane w formie nieprzetworzonej kolejnym nabywcom jako komponent do wytwarzania pasz dla ptaków. Według ustnego oświadczenia przedstawiciela przedsiębiorcy, wszyscy nabywcy w momencie zakupu podpisują "Protokoły zmieszania nabytych ziaren konopi z innymi ziarnami w celu wytworzenia paszy dla ptaków". Kontrolerowi ARR nie przedstawiono żadnych protokołów.

Prezes ARR postanowieniem z [...] sierpnia 2010r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia wysokości kary pieniężnej co do nasion przywiezionych na podstawie pozwolenia z [...] czerwca 2009r. i następnie decyzją z [...] października 2010 r. nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 60 % wartości celnej nasion konopi. Organ uznał, że skarżący nie wywiązał się z zobowiązania nałożonego art. 17 ust. 2 akapit 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 507/2008 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1673/2000 w sprawie wspólnej organizacji rynków lnu i konopi uprawianych na włókno (Dz.Urz. UE L 149, str. 38), zwanego dalej rozporządzeniem Komisji (WE) nr 507/2008 oraz § 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 8 lutego 2005r. w sprawie pozwoleń na przywóz konopi z krajów trzecich (Dz.U. nr 24, poz. 198 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem Ministra Gospodarki i Pracy z 8 lutego 2005r., który stanowi, iż przedsiębiorca występując z wnioskiem o wydanie pozwolenia zobowiązał się, że w terminie 12 miesięcy od dnia udzielenia pozwolenia przywiezione nasiona zostaną: uczynione niezdatnymi do siewu, wymieszane z nasionami innymi niż konopie, do celów żywienia zwierząt lub wywiezione do kraju trzeciego.

W związku z powyższym organ stwierdził, iż wypełniona została dyspozycja art. 39a ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z 16 kwietnia 2004r. o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą (Dz.U. nr 97, poz. 963 ze zm.), zwanej dalej ustawą o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą i nałożył na skarżącego karę.

Pismem z [...] października 2010r. skarżący złożył odwołanie od decyzji Prezesa ARR z [...] października 2010r. wnoszą o jej uchylenie i umorzenie postępowania oraz o dopuszczenie dowodu z dokumentów załączonych do przedmiotowego odwołania. W uzasadnieniu odwołania skarżący podniósł, iż spełnił wymagania określone w przepisach, a w szczególności w art. 17 ust. 2 akapit 2 lit. b rozporządzenia Komisji (WE) nr 507/2008 oraz w § 4 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z 8 lutego 2005r. Według odwołującego się świadczą o tym załączone do odwołania protokoły zmieszania nabytych ziaren konopi z innymi ziarnami w celu wytworzenia paszy dla ptaków oraz protokoły strat magazynowych potwierdzające wykluczenie ich siewu, uczynienie niezdatnymi do siewu (np. poprzez wywóz na wysypisko śmieci), wobec czego brak jest podstaw do nałożenia kary pieniężnej określonej w art. 39a ust. 1 ustawy o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą.

Ponadto, skarżący zauważył, iż przepis art. 39a ust. 1 ww. ustawy odnosi się do uchylonych już przepisów prawa wspólnotowego, a zatem nie może być podstawą do nałożenia na stronę kary pieniężnej.

Decyzją z [...] grudnia 2010r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy decyzję Prezesa ARR z [...] października 2010r. W uzasadnieniu decyzji organ nie zgodził się z twierdzeniami skarżącego dotyczącymi spełniania przez niego wymagań określonych w art. 17 ust. 2 akapit 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 507/2008 oraz w § 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z 8 lutego 2005r., gdyż dokumenty potwierdzające określone przepisami działania (uczynienie nasion konopi niezdatnymi do siewu, wymieszanie z nasionami innymi niż konopie, do celów żywienia zwierząt lub wywiezienie do kraju trzeciego) nie wpłynęły do Agencji Rynku Rolnego w wymaganym terminie.

Organ II instancji wskazał, iż zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z 8 lutego 2005r., przedsiębiorca w terminie 14 miesięcy od daty wydania pozwolenia powinien przedłożyć Prezesowi ARR dokumenty potwierdzające poddanie nasion konopi wymaganym prawem działaniom. W przedmiotowym przypadku, termin na przedłożenie dokumentów upłynął w dniu 24 sierpnia 2010r., natomiast dokumenty przesłane przez przedsiębiorcę, tj. protokoły zmieszania ziaren konopi z innymi ziarnami w celu wytworzenia paszy dla ptaków oraz protokoły strat magazynowych wpłynęły do ARR w dniu [...] października 2010r. wraz z odwołaniem od decyzji Prezesa ARR (tj. 2 miesiące po wymaganym terminie).

Dodatkowo Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi stwierdził, iż wykorzystania nasion konopi do określonej mieszanki paszowej przez kontrahentów skarżącego nie można uznać za spełnienie obowiązku określonego w rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Pracy z 8 lutego 2005r., bowiem wobec kontrahentów strony Agencja Rynku Rolnego nie dysponuje uprawnieniami kontrolnymi. Zdaniem organu odwoławczego, to skarżący, a nie jego kontrahenci, zobowiązał się, że przywiezione nasiona konopi uczyni niezdatnymi do siewu, lub podda innym działaniom określonym w rozporządzeniu. Organ II instancji zauważył także, że zgodnie z § 7 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z 8 lutego 2005r. w przypadku wymieszania nasion konopi z innymi nasionami do celów żywienia zwierząt (jaki miał miejsce w niniejszej sprawie), przedsiębiorca zobowiązany jest przedstawić dokumenty potwierdzające zakup surowców do produkcji pasz oraz sprzedaż pasz gotowych lub raport produkcyjny z wytworzonej serii mieszanki paszowej wraz z recepturą. Powyższego wymogu nie spełniają przesłane przez skarżącego dokumenty.

Organ zwrócił uwagę, że jeżeli część nasion konopi objęta pozwoleniem nie została poddana ww. działaniom w terminie 12 miesięcy, to przepisy art. 17 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 507/2008 dają możliwość przedłużenia przez państwo członkowskie tego terminu o jeden lub dwa okresy sześciomiesięczne, na wniosek uprawnionego importera przedstawiającego odpowiednie uzasadnienie. Taki wniosek jednak nie wpłynął.

Zdaniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi przedstawione wraz z odwołaniem dokumenty pozostają bez wpływu na niniejszą sprawę, nie potwierdzają bowiem, że nasiona konopi zostały poddane przez skarżącego wymaganym czynnościom, a ponadto zostały przedłożone z uchybieniem wymaganego terminu.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi odnosząc się do twierdzenia skarżącego, iż przepis art. 39a ust. 1 ustawy o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą odnosi się do uchylonych już przepisów prawa wspólnotowego zauważył, iż na podstawie tabeli korelacji stanowiącej załącznik III do rozporządzenia Komisji (WE) nr 507/2008, art. 17a ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 245/2001 przywołany w art. 39a ustawy o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą, należy odczytywać jako art. 17 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) 507/2008, który to artykuł został przywołany w zaskarżonej decyzji Prezesa ARR.

W skardze na powyższą decyzję, uzupełnionej pismem z 18 kwietnia 2011 r., strona wniosła o jej uchylenie i uchylenie decyzji ją poprzedzającej. Powyższym decyzjom skarżący zarzucił naruszenie:

1) art. 39a ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą w zw. z art. 17 ust. 2 i art. 18 rozporządzenia Komisji (WE) nr 507/2008, a także § 4 ust. 2 i § 7 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 8 lutego 2005 r., a to wszystko w zw. z art. 42, art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, poprzez błędną wykładnię na skutek wadliwego przyjęcia, że:

a) istnieją podstawy do zastosowania wobec skarżącego sankcji administracyjno-karnej w postaci kary pieniężnej za czyn określony w art. 39a ust. 1 pkt 1 ustawy o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą, chociaż ustawowe znamiona tego czynu, a zatem także przesłanki, których spełnienie warunkuje nałożenie tej sankcji karno-administarcyjnej, określone są – poprzez odesłanie – w uchylonych przepisach prawa wspólnotowego tj.: art. 17 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 245/2001 z dnia 5 lutego 2001r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1673/2000 w sprawie wspólnej organizacji rynków lnu i konopi uprawianych na włókno (Dz. Urz. WE L 35 z 6.02.2001, str. 18), a także w uchylonym z dniem 1 lipca 2008 r. rozporządzeniu Rady (WE) 1673/2000 z dnia 27 lipca 2000r. w sprawie wspólnej organizacji rynków lnu i konopi uprawianych na włókno (Dz. Urz WE L 193 z 29.07.2000, str. 16),

b) podstawę nałożenia sankcji administracyjno-karnej w postaci kary pieniężnej stanowi także przepis art. 39a ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy o administrowaniu obrotem oraz przepisy wykonawcze tj.: § 4 ust. 2 i § 7 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 8 lutego 2005 r., gdy tymczasem postanowienia art. 39a ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy o administrowaniu obrotem w żadnym zakresie nie upoważniają Ministra Gospodarki do dookreślenia znamion czynu podlegającego sankcji a zatem brak było podstaw materialno-prawnych do nałożenia na skarżącego sankcji administracyjno-karnej w postaci kary pieniężnej na podstawie przepisów wskazanych w zaskarżonej decyzji, tym bardziej, że w świetle konstytucyjnych zasad dookreśloności i precyzyjności sankcji w ustawie, zasady przyzwoitej legislacji i zasady demokratycznego państwa prawnego (art. 2, art. 31 ust. 3 oraz art. 42 ust. 1 Konstytucji RP), tego rodzaju sankcja winna być precyzyjnie, jasno i poprawnie określona w ustawie, a nie tworzona przez organy administracji w drodze interpretacji.

2) art. 17 ust. 2 akapit 2 lit. a) i b) oraz akapit 4 rozporządzenia Komisji 507/2008 oraz w zw. z § 4 ust. 2 i § 7 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z 8 lutego 2005r. - poprzez błędną wykładnię, a to na skutek wadliwego uznania, iż "wykorzystanie nasion konopi do sporządzenia przez kontrahentów Strony mieszanki paszowej stanowiącej karmę dla ptaków nie można uznać za spełnienie obowiązku określonego w ww. rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Pracy", a w konsekwencji dokonania wadliwego ustalenia, iż strona skarżąca nie poddała nasion konopi ściśle określonym działaniom, o których mowa w ww. przepisach, chociaż nakładają one na importera m.in. obowiązek wymieszania nasion z nasionami innymi niż konopie, do celów żywienia zwierząt, przy czym zawartość nasion konopi w mieszance nie może przekraczać 15% i tych czynności skarżący dokonał na co przedłożył niekwestionowane przez organ protokoły zmieszania odpowiadające wymogom określonym w art. 17 ust. 2 akapit 4 rozporządzenia Komisji 507/2008;

3) art. 17 ust. 2 akapit 4 w zw. z akapitem 2 lit. b tego przepisu rozporządzenia Komisji poprzez niezastosowanie, chociaż odnosi się do stanu faktycznego niniejszej sprawy.

Ponadto, skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania w tym:

4) art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.), zwanej dalej: "k.p.a" w zw. z art. 6, 7, 8 k.p.a. i art. 136 k.p.a., a to w zw. z art. 4 ustawy o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą oraz w zw. z art. 17 ust. 2 rozporządzenia Komisji 507/2008 i art. 17 ust. 2 rozporządzenia Komisji 245/2001 poprzez: dokonanie błędnych, sprzecznych z zebranym w sprawie materiałem dowodowym ustaleń faktycznych jakoby skarżący nie poddał nasion czynnościom, o których mowa w art. 17 ust. 2 rozporządzenia Komisji 507/2008, mimo, iż przedstawił na tę okoliczność stosowne dowody, w tym kilkadziesiąt protokołów zmieszania nasion konopi, z innymi nasionami czy też dowody potwierdzające utylizację na wysypisku części sprowadzonych nasion; pominięcie w ocenie sprawy istotnej części zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym dowodów z protokołów zmieszania nasion i zestawień sprzedaży przedłożonych w trakcie postępowania oraz dowodów utylizacji nasion.

W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zarówno ustalenia faktyczne w sprawie jak i ustalenia prawne są dokonane przez organ prawidłowo.

Bezsporne w sprawie jest, że skarżący na mocy decyzji Prezesa ARR uzyskał upoważnienie do przywozu nasion konopi innych niż siewne o kodzie CN 1207 99 91 oraz na mocy kolejnej decyzji z [...] czerwca 2009 r. uzyskał pozwolenie na przywóz 63.000 kg tych nasion. W oparciu o te decyzje dokonał przywozu 62.554 kg ziarna o wartości celnej [...] zł (wg treści pisma Izby Celnej w P. z dnia [...].09.2010 r.) co stanowiło wykonanie pozwolenia w 99,29 %. Pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. poinformował Agencję, że nasiona konopi objęte pozwoleniem zostały poddane działaniom zgodnym z przeznaczeniem. Pismem z [...] maja 2010 r. ARR wezwała skarżącego do dostarczenia dokumentów potwierdzających, że przywiezione nasiona zostały poddane wymaganym działaniom, informując, iż termin na dostarczenie przedmiotowych dokumentów upływa w dniu 24 sierpnia 2010 r. W toku postępowania kontrolnego w dniu [...] czerwca 2010 r. ustalono, iż nasiona konopi przywiezione w ramach pozwolenia z [...] czerwca 2009 r. nie były przez skarżącego przetwarzane, a jedynie odsprzedawane kolejnym nabywcom jako komponent do wytwarzania pasz dla ptaków. Według ustnego oświadczenia skarżącego wszyscy nabywcy w momencie zakupu podpisują protokoły zmieszania nabytych ziaren konopi z innymi ziarnami z celu wytworzenia paszy dla ptaków. Ponadto do odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej w przedmiotowej sprawie skarżący dołączył kserokopie 17 protokołów zawierających daty ich wystawienia od 6 lipca 2009 r. do 5 stycznia 2010 r. W protokołach tych nabywcy nasion konopi stwierdzają, że ziarna kupują w celu wytworzenia mieszanki paszowej dla ptaków, oraz że w dniu wydania towaru odbiorca w obecności dostawcy (skarżącego) dokonał wymieszania ziaren konopi z innymi wskazanymi nasiona wg podanej wagi. Ponadto, skarżący dołączył do odwołania protokoły strat magazynowych z 29 grudnia 2009 r. oraz z 12 kwietnia 2010 r. potwierdzające zniszczenie części nasion konopi w trakcie przechowywania.

Skarżący przedkładając powyższe dokumenty żąda zarówno w odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej, jak i w skardze do Sądu, uznania, iż dokumenty te stanowią dowód na okoliczności uwalniające go od odpowiedzialności z tytułu kary pieniężnej nałożonej zaskarżoną decyzją. Jako podstawę prawną takiego żądania wskazuje art. 17 ust. 2 akapit 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 507/2008.

Jednocześnie skarżący kwestionuje samą zasadę nałożenia kary pieniężnej podnosząc, iż prawo krajowe zawiera przepisy niedookreślone w tym względzie, a rozporządzenie Komisji (WE) nr 507/2008 nie może być zastosowane, gdyż ustawa o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą, przewidującą karę pieniężną, nie odwołuje się do tego rozporządzenia.

Przedstawione zarzuty skarżącego nie znajdują uzasadnienia w obowiązującym prawie.

W przedmiotowej sprawie ma zastosowanie przepis art. 17 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 507/2008. Powyższe rozporządzenie weszło w życie 1 lipca 2008 r. Rozporządzenie to zastąpiło wcześniej obowiązujące rozporządzenie Komisji (WE) nr 245/2001.

Zgodnie z klauzulą derogacyjną zawartą w art. 18 rozporządzenia Komisji (WE) nr 507/2008 odesłania do uchylonego rozporządzenia (245/2001) należy odczytywać jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku III. Według zaś tej korelacji art. 17 ust. 2 jest odpowiednikiem art. 17a ust. 2 uchylonego rozporządzenia Komisji (WE) nr 245/2001. Treści wymienionych przepisów pokrywają się w całości. Regulacja zaś tego przepisu (tego uchylonego i tego aktualnie obowiązującego) zawiera treści mieszane, tj. upoważnienie dla państwa członkowskiego do ustalenia: a) odpowiedniej procedury nadawania uprawnień importerom nasion konopi z przeznaczeniem innym niż do siewu;

b) sprecyzowania warunków przyznawania takich uprawnień i określenie kar, które będą obowiązywać w przypadku, gdy warunki zostaną naruszone (z zastrzeżeniem prawa unijnego, że już w toku przyznawania pozwolenia na przywóz importer zobowiąże się przedstawić władzom krajowym "odpowiednie dokumenty" w terminie i zgodnie z warunkami określonymi przez to państwo, świadczące, iż nasiona konopi objęte pozwoleniem zostały wykorzystane w okresie krótszym niż 12 miesięcy od daty wystawienia pozwolenia na działania określone w tym rozporządzeniu w przepisie art. 17 ust. 2 akapit 2 litery "a, b, c" (dawniej art. 17a ust. 2 tiret pierwszy, drugi i trzeci));

c) określenia "odpowiednich dokumentów" świadczących o w/w działaniach (z zastrzeżeniem prawa unijnego, że dokumenty poświadczające te działania są sporządzane przez podmioty, które wykonują opisane działania i zawierają co najmniej informacje wymieniane w art. 17 ust. 2 akapit czwarty litery a, b, c (dawniej art. 17a ust. 2 akapit czwarty tiret pierwszy, drugi i trzeci). Zastrzeżenie ustawodawcy unijnego co do podmiotu sporządzającego dokumenty oraz co do minimalnych informacji, jakie te dokumenty powinny zawierać było jedynym zastrzeżeniem dla ustawodawcy krajowego i nie odbierało tą treścią możliwości ustawodawcy krajowemu do określenia w przepisach krajowych "odpowiednich dokumentów" mających wykazać spełnienie przez importera określonych, narzuconych warunków. Wynika to wprost z treści art. 17 ust. 2 akapit drugi i czwarty (dawniej art. 17a ust. 2 akapit drugi i czwarty). poprzez użycie określeń "odpowiednich dokumentów oraz zawierać będą "co najmniej informacje". Potwierdza to również treść art. 17 ust. 4 (dawniej art. 17a ust. 4), z którego wynika obowiązek informowania Komisji przez państwo członkowskie o przyjętych przepisach krajowych w zakresie stosowania ust. 1 i 2.

Wymieniony przepis (obecny i dawny) zawiera ponadto warunki materialne do spełnienia przez importera nasion konopi z przeznaczeniem innym niż do siewu, w okresie krótszym niż 12 miesięcy, od daty wystawienia pozwolenia na przywóz, polegające na podjęciu jednego z trzech wymienionych działań dokumentujących:

a) umieszczenie warunku wykluczenia wykorzystywania nasion do siewu,

b) wymieszanie z nasionami innymi niż nasiona konopi, do celów żywienia zwierząt, przy czym zawartość nasion konopi wynosiła najwyżej 15 % całej mieszanki, zaś w wyjątkowych wypadkach najwyżej 25 %, na wniosek uprawnionego importera, opatrzony uzasadnieniem,

c) ponowny wywóz do państwa trzeciego.

Dodatkowo należy podnieść, że regulacja art. 17 ust. 2 (dawniej 17a ust. 2) odnosiła się do dnia 31 lipca 2008r. do celów określonych zapisem art. 5 ust. 2 tiret trzeci rozporządzenia Rady (WE) nr 1673/2000 z dnia 27 lipca 2000r. w sprawie wspólnej organizacji rynków lnu i konopi uprawianych na włókno Dz. Urz. WE L 193.16 z 29.07.2000r.), a od dnia 1 lipca 2008 r. do celów określonych art. 157 ust. 1 punkt "C’ rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22.10.2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku (Dz. Urz. WE L 299.1. z 16.11.2007 r.)). Wynika to z faktu uchylenia rozporządzenia Rady (WE) nr 1673/2000 przepisem art. 201 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007. Przy czym tak samo jak w przypadku uchylania rozporządzenia Komisji (WE) nr 245/2001 klauzula derogacyjna dotycząca rozporządzenia Rady (WE) nr 1673/2000 (art. 202 rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007) stanowiła, że odesłania do przepisów uchylonych (lub zmienionych, bo i takie były w stosunku do innych aktów prawnych), traktuje się jako odesłanie do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji zamieszczoną w załączniku XXII. Z załącznika zaś wynika, że w/w art. 5 ust. 2 tiret 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1673/2000 został zastąpiony treścią art. 157 ust. 1 litera "c" nowego rozporządzenia. Są to tożsame treści przepisu stanowiące, że nasiona konopi inne niż siewne, oznaczone kodem CN 12079991 mogą być sprowadzane wyłącznie przez importerów do tego upoważnionych przez państwo członkowskie, aby mieć pewność, że nasiona nie mogą być przeznaczone na siew.

Zmiana unijnych aktów prawnych została dokonana w sposób jasny, czytelny, nie pozostawiający wątpliwości interpretacyjnych. Przepisy omawiane wyżej zostały powtórzone w nowych aktach prawnych, zaś wszelkie odesłania zawarte w innych aktach prawnych odnoszące się do uchylanych rozporządzeń na mocy regulacji ustawodawcy unijnego zostały zmienione na odesłanie do stosownych przepisów aktualnie obowiązujących.

Są to przepisy wprost obowiązujące we wszystkich państwach członkowskich z pierwszeństwem stosowania przed ustawami krajowymi.

Powyższe unijne odesłania do stosowania aktualnie obowiązujących przepisów mają zastosowanie do przepisów krajowych, tj. do stosowanej w sprawie ustawy o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą gdzie w przepisie art. 39a ust. 1 zawarto odesłanie do art. 17a ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 245/2001 oraz do przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tej ustawy, tj. rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z 8 lutego 2005 r. w sprawie pozwoleń na przywóz konopi z krajów trzecich.

Wymieniony art. 39a ust. 1 ustawy o administrowaniu obrotem towarowym przewiduje nałożenie kary pieniężnej na importera za niespełnienie warunków materialnych (poddania ziaren konopi czynnościom) zastrzeżonych w prawie unijnym w okresie również tam przewidzianym lub nieuczynienie tego w sposób i terminach, o których mowa w prawie unijnym z odesłaniem do stosownych przepisów prawa krajowego. Według literalnego brzmienia przepisu art. 39a ust 1 ustawy następuje odesłanie do treści art. 17a ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 245/2001.

Zważywszy jednak, że prawo unijne ma pierwszeństwo stosowania przed ustawą polską to czytelna regulacja unijna nakazująca w tej sytuacji stosowanie przepisu art. 17 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 507/2008 nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych.

W sprawie nie może zostać uznany za zasadny zarzut skarżącego, iż przepis art. 39a ust. 1 jest niedookreślony przez fakt uchylenia wymienionego w nim przepisu art. 17a ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 245/2001. Nie można też uznać zasadności zarzutu, iż powyższa sytuacja (niedookreślenie przepisu) powoduje niekonstytucyjność zapisu prawnego. Nie ma naruszenia treścią art. 39a ust. 1 ustawy przepisów art. 2, art. 31, art. 42 Konstytucji.

Przepis art. 39a ustawy o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą w świetle omawianych wyżej regulacji unijnych jest przepisem czytelnym. Stanowi wykonanie uprawnień państwa członkowskiego przyznanych prawem unijnym, tj. art. 17 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 507/2008 (wcześniej art. 17a ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 245/2001). Przepis ten istniał w okresie, w którym skarżący był zobowiązany do dokonania określonych czynności mających na celu niedopuszczenie ziarna konopi do siewu; istniał na datę orzekania przez organ. Wydane w oparciu o art. 8 w/w ustawy przepisy wykonawcze w postaci rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z 8 lutego 2005 r. w sprawie pozwoleń na przywóz konopi z krajów trzecich w § 7 są zgodne z przyznanymi uprawnieniami państwom członkowskim w art. 17 ust. 2 akapit 2 i 4 (dawniej art. 17a ust. 2 i 4). Określone w nim dokumenty do przedstawienia przez importera we wskazanym 14 miesięcznym terminie, odnoszące się do wymieszania nasion z innymi niż konopie zarówno w grupie dokumentów potwierdzających zakup surowców do pasz wraz z dokumentami sprzedaży pasz gotowych, jak i w grupie raportu produkcyjnego z wytworzonej serii mieszanki paszowej wraz z recepturą, mają potwierdzać wymieszanie nasion w określonych proporcjach oraz dokonanie tego dla celów żywienia zwierząt (świadczy o tym ust. 3 § 7 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy odsyłający w swej treści do ust. 1 tegoż § 7). Ponadto zarówno dokumenty sprzedaży paszy, jak i raporty produkcyjne i receptury będą pochodziły od osób dokonujących czynności. Będą to też dokumenty zawierające daty czynności (umową sprzedaży związana z dokumentami zakupu komponentów daje realną możliwość określenia czasowego czynności zmieszania nasion; raport produkcyjny z wytworzonej mieszanki z istoty czynności "sporządzania raportu" powinien zawierać wskazanie co do daty opisywanej czynności. Zatem regulacje przepisów krajowych zawierają minima określane przez przepisy unijne, a ponadto dookreślają dokumenty wymagane do złożenia organowi zgodnie z upoważnieniem unijnym nakazującym krajom członkowskim wymaganie "odpowiednich dokumentów" zgodnie z warunkami określonymi przez państwo członkowskie.

Reasumując nie ma rozbieżności w regulacjach prawa krajowego z regulacjami unijnymi w odniesieniu do obowiązku przedkładania organowi dokumentów świadczących o dokonanych działaniach związanych z importowanymi nasionami konopi przeznaczonymi do innych celów niż siewne.

Zarzut skarżącego, iż § 7 w/w rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy nie może stanowić podstawy prawnej stosowanej w przedmiotowej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie ze względów wyżej wymienionych.

Podnieść należy, że skarżący składając wniosek o udzielenie pozwolenia na przywóz nasion konopi w celach innych niż siewne zobowiązywał się, że nasiona te, w terminie 12 miesięcy od dnia udzielenia pozwolenia na przywóz zostaną uczynione niezdatnymi do siewu. Oświadczenie to zgodnie z treścią § 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z 8.02.2005 r. zostało przez skarżącego złożone 24 czerwca 2009 r. i dołączone do wniosku o pozwolenie na przywóz.

Świadczy to o świadomości prawnej skarżącego co do potrzeby określonych działań. Przywołany § 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy jest zgodny z prawem unijnym. Wszystkie rozważania podniesione wyżej co do obowiązywania przepisów art. 17a rozporządzenia Komisji (WE) nr 245/2001 i art. 17 rozporządzenia Komisji (WE) nr 507/2008 pozostają aktualne.

Przeprowadzona u skarżącego kontrola w dniu [...] czerwca 2010 r. potwierdziła sprzedaż nasion konopi w formie nieprzetworzonej. Prawidłowo zatem organ ustalił, że skarżący jako uprawniony importer ziarna konopi nie przeznaczonych do siewu, nie poddał ich czynnościom, o których mowa w art. 17 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 507/2008 (dawniej art. 17a ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 245/2001) przez co podlega karze pieniężnej przewidzianej art. 39a ust. 1 ustawy o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą.

Prawidłowo też organ ocenił dokumenty przedstawione przez skarżącego przy odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej. Przedłożone protokoły nie spełniają wymogów dla dokumentów potwierdzających poddanie nasion konopi wymaganym prawem działaniom w myśl § 7 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy. Ponadto złożone zostały 27 października 2010 r., a więc po upływie wyznaczonego 14 miesięcznego terminu na ich złożenie w myśl w/w § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy.

Stwierdzenie powyższych okoliczności spowodowało, że przedstawione dokumenty nie zmieniły ustaleń faktycznych co do braku poddania nasion konopi stosownym działaniom w wymaganym okresie czasu.

Powoływanie się skarżącego na okoliczność, iż przedstawione protokoły spełniają przesłanki art. 17 ust. 2 akapitu rozporządzenia Komisji (WE) nr 507/2008 nie znajduje uzasadnienia w sprawie bowiem regulacja unijna dopuszczała rozszerzenie zakresu "odpowiedniej dokumentacji" przez kraje członkowskie o czym była mowa wyżej.

Zatem nie można przyjąć zasadności zarzutów skarżącego, iż organ dopuścił się naruszenia szeregu przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 6, 7, 8, 77 § 1, 136 k.p.a. w zw. z art. 4 ustawy o administrowaniu obrotem, poprzez odmowę przyjęcia do ustaleń faktycznych, iż przedłożone protokoły świadczą o wykonaniu stosownych działań prawem przewidzianych.

W sprawie nie doszło do naruszenia ani przepisów prawa materialnego, ani przepisów prawa procesowego w sposób mający wpływ na wynik sprawy.

Z tych względów Sąd oddalił skargę w myśl art. 151 p.p.s.a.