Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Ka 1222/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2004-06-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 607  Gospodarka mieniem państwowym i komunalnym, w tym gospodarka nieruchomościami nierolnymi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Korycińska Asesor WSA Iwona Bogucka Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.) Protokolant referent stażysta Aleksandra Żmudzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności środka odwoławczego w sprawie o użytkowanie wieczyste o d d a l a s k a r g ę


UZASADNIENIE

We wniosku z dnia [...] r. skierowanym do Urzędu Miasta K. A. S. domagał się przeniesienia na jego rzecz w oparciu o przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U. z 2000 r. Nr 46 poz. 543 ze zm. – zwanej dalej ustawą o gospodarce nieruchomościami ), jako dotychczasowego najemcy, własności boksu garażowego wzniesionego na gruncie Miasta K., oznaczonego nr [...] przy ul. [...],[...] oraz oddanie mu w wieczyste użytkowanie zabudowanego garażem gruntu oraz drogi dojazdowej. We wniosku tym powołał się przy tym na decyzję z dnia [...] r. o pozwoleniu na budowę zespołu garaży wydaną na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej A w K. oraz na przydział garażu z dnia [...] r.

W odpowiedzi, pismem z dnia [...] r. znak [...] podpisanym przez Kierownika Referatu Terenowo – Prawnego Wydziału Geodezji i Gospodarki Mieniem Urzędu Miasta K. został poinformowany, że osobom korzystającym z garaży w oparciu o przydział wydany na podstawie prawa spółdzielczego nie przysługuje roszczenie z art. 211 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Odpowiedź tę A.S. uznał za decyzję administracyjną i wniósł o jej uzupełnienie przez pouczenie co do prawa odwołania się lub prawa wniesienia powództwa do sądu powszechnego oraz przez jej uzasadnienie prawne i faktyczne. W kolejnym piśmie z dnia [...] r. znak [...] podpisanym przez w/w Kierownika Referatu poinformowano go, że sprzedaż nieruchomości lub oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste stanowią czynności prawa cywilnego i w związku z tym nie mogą być załatwione przez wydanie decyzji administracyjnej.

W odwołaniu od tego pisma potraktowanego za decyzję, skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. A. S. domagał się jej uchylenia i uwzględnienia jego wniosku o nieodpłatne przeniesienie własności garażu i oddanie mu w użytkowanie wieczyste gruntu niezbędnego do korzystania z tego garażu. Uzasadniając to żądanie stwierdził, że przy korzystnej dla niego wykładni obowiązującego prawa można przyjąć, że korzysta on z garażu jako jego najemca i a tym samym nie ma przeszkód prawnych do uwzględnienia jego żądań przez wydanie decyzji administracyjnej.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] wydanym z powołaniem się m.in. na treść art. 134 w zw. z art. 17 pkt 1 Kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło niedopuszczalność tego odwołania. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia podało, przytaczając treść art. 211 ustawy o gospodarce nieruchomościami, że brak jest podstawy prawnej do realizacji określonego w tej normie prawnej roszczenia przez wydanie decyzji administracyjnej. Roszczenie to może być bowiem dochodzone w postępowaniu przed sądem powszechnym, a nie w postępowaniu administracyjnym. W konsekwencji brak było podstaw do przyjęcia, że pismo od którego zostało złożone odwołanie stanowiło decyzję administracyjną. Niedopuszczalne było więc również złożenie od niego odwołania.

W skardze na to postanowienie skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego A. S. wniósł o stwierdzenie jego nieważności podtrzymując w ogólnym zarysie swoje dotychczasowe stanowisko i jego uzasadnienie. Dodatkowo zarzucił, że sprawa była rozpoznawana przez organ I instancji aż przez 13 miesięcy.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie podtrzymując wcześniejszą argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada zdaniem Sądu obowiązującemu prawu. Zgodnie z treścią art. 134 kpa, powołanego w podstawie prawnej zaskarżonego postanowienia, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia m.in. niedopuszczalność odwołania. Jak wynika natomiast z art. 127 § 1 kpa odwołanie przysługuje od decyzji wydanej w pierwszej instancji. Rozstrzygnięcie skargi sprowadza się zatem w praktyce do odpowiedzi na pytanie, czy w sprawie została wydana decyzja administracyjna od której skarżący mógłby wnieść odwołanie, a w szczególności, czy za decyzję taką można uznać w/w pismo z dnia [...] r. podpisane przez Kierownika Referatu Terenowo Prawnego UM K.. Na pytanie to należało udzielić odpowiedzi negatywnej i to z kilku powodów. Po pierwsze podpisując to pismo Kierownik ten nie powołał się na upoważnienie udzielone mu przez Prezydenta Miasta K. jako organu administracji publicznej w rozumieniu art. 1, pkt 1 i art. 104 § 1 Kpa. Z tego też względu trudno przyjąć, że pochodzi ono od takiego organu. Po drugie w piśmie tym nie zawarto rozstrzygnięcia i tym samym nie załatwia ono sprawy w rozumieniu art. 104 § 1 Kpa. Jest to pismo informujące jedynie skarżącego o trybie załatwienia jego roszczenia. Po trzecie wreszcie i okoliczność ta ma zdaniem Sądu przesądzające znaczenie, pismo to nie stanowiło decyzji gdyż jak to zasadnie przyjęło SKO decyzja taka nie mogła być w ogóle dla załatwienia roszczenia skarżącego wydana. Roszczenie to nie jest bowiem realizowane w drodze decyzji administracyjnej. Zgodnie z treścią art. 211 ustawy o gospodarce nieruchomościami, z której to normy prawnej wywodzi swoje uprawnienie skarżący, w sytuacji w niej wymienionej można żądać przeniesienia ( nabycia ) własności garażu oraz oddania w użytkowanie wieczyste gruntu niezbędnego do korzystania z tego garażu. Przeniesienie własności budynku jak i oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej stanowią zaś czynności cywilno – prawne. Mogą być zatem realizowane jedynie w formach przewidzianych prawem cywilnym i w postępowaniu cywilnym. Z art. 27 omawianej ustawy wynika, że są one realizowane przez zawarcie umowy w formie aktu notarialnego. Forma decyzyjna realizacji roszczeń z art. 211 musiałaby być przewidziana w takiej sytuacji przez przepis ustawowy. Takie uregulowanie jednak nie istnieje. Od dnia wejścia w życie ustawy o gospodarce nieruchomościami tj. od dnia 1 stycznia 1998 r. oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste następuje tylko w drodze umowy cywilnoprawnej. Przedmiotowe roszczenie może być zatem dochodzone jedynie przed sądem powszechnym, o czym skarżący został prawidłowo pouczony.

Wobec powyższego zasadnie przyjęło SKO iż w rozpoznawanej sprawie nie mogła być wydana decyzja administracyjna. W konsekwencji niedopuszczalne było też wniesienie w takiej sprawie odwołania do organu wyższej instancji. Stwierdzenie niedopuszczalności takiego "odwołania" odpowiada zatem treści art. 134 Kpa.

Skarga jako nieuzasadniona podlegała zatem oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ) w związku z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ) i w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ).

su.