Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 330/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2021-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Dobek-Rak po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Ł. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 marca 2021 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: 1. umorzyć postępowanie, 2. zwrócić skarżącemu P. Ł. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

P. Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 marca 2021 r., którą uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 lutego 2020 r. i nakazano E. i P.Ł. rozbiórkę budynku rekreacji indywidualnej (składającego się z dwóch połączonych ze sobą kontenerów stalowych tworzących jedną całość) o wymiarach 3,20 m x 6,00 m + 3,20 m x 6,00 m, posadowionego bez wymaganego pozwolenia na budowę na terenie działki nr [..] położonej w obrębie ewidencyjnym K., gmina K.

Pismem procesowym z dnia 24 sierpnia 2021 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o umorzenie postępowania w całości wskazując, że obiekt, wobec którego orzeczono zaskarżoną decyzją obowiązek rozbiórki został rozebrany przez skarżącego w dniu 23 sierpnia 2021 r. i tym samym postępowanie stało się bezprzedmiotowe.

W dniu 21 października 2021 r. Sąd wezwał pełnomocnika strony do wyjaśnienia, czy jego pismo z dnia 24 sierpnia 2021 r. stanowi oświadczenie złożone w imieniu skarżącego o cofnięciu skargi w niniejszej sprawie, w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że pismo to stanowi oświadczenie o cofnięciu skargi.

Odpis wezwania został doręczony pełnomocnikowi w dniu 25 października 2021 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie sądowoadmistracyjne należało umorzyć.

Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1), w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania (pkt 2), gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3).

Na podstawie przepisu art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę i co do zasady oświadczenie takie wiąże sąd.

W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego wniósł o umorzenie postępowania wskazując, że na skutek rozbiórki, a więc wykonania nakazu orzeczonego zaskarżoną decyzją, postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że bezprzedmiotowość postępowania występuje m.in. wtedy, gdy zaskarżona decyzja lub postanowienie zostaje pozbawione bytu prawnego w nadzwyczajnym trybie administracyjnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ – którego decyzja lub postanowienie zostało zaskarżone – z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 PPSA i uchylenia jej albo wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji. Z pisma procesowego z dnia 24 sierpnia 2021 r. takie okoliczności nie wynikały. W związku z tym Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do wyjaśnienia, czy żądanie umorzenia postępowania stanowi oświadczenie o cofnięciu skargi, pod rygorem uznania, że strona cofa skargę. W wyznaczonym terminie pełnomocnik nie złożył wyjaśnień.

Mając więc na uwadze treść pisma pełnomocnika z dnia 24 sierpnia 2021 r., przedmiot postępowania, okoliczności sprawy, w tym fakt wykonania przez skarżącego obowiązku nałożonego w zaskarżonej decyzji, oraz skutek rygoru nadanego w wezwaniu skierowanym do pełnomocnika skarżącego z dnia 21 października 2021 r., Sąd uznał, że wolą skarżącego było cofnięcie skargi i zakończenie w ten sposób zainicjowanego przez niego postępowania sądowego. Stanowisko skarżącego wyrażone w piśmie potwierdza jego rezygnację z poddania kontroli sądowej decyzji obejmującej wykonaną rozbiórkę i żądanie umorzenia postępowania, które stanowi sposób zakończenia postępowania przed sądem administracyjnym bez merytorycznej kontroli prawidłowości decyzji administracyjnej.

W tej sytuacji Sąd uznał, że cofnięcie skargi w niniejszej sprawie przez skarżącego jest dopuszczalne i prawnie skuteczne, wobec czego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., umorzył postępowanie.

Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł o zwrocie skarżącemu uiszczonego wpisu w wysokości 500 zł w związku z cofnięciem skargi do dnia rozpoczęcia rozprawy.