Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 34/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2019-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Stwierdzono, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję
Powołane przepisy: article: art. 21, art. 22
journal: Dz.U. 2015 poz 378
law: Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Ciołek, Sędziowie Sędzia WSA Sędzia NSA Katarzyna Borońska, Anna Moskała (sprawozdawca), Protokolant Katarzyna Kiermacka, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 13 marca 2019 r. sprawy ze skargi S. S. na uchwałę Stowarzyszenia "A" z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie negatywnej ponownej oceny projektu. I. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia; II. zasądza od Stowarzyszenia "A" na rzecz skarżącej kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

UZASADNEINIE

W ramach naboru wniosków nr [...], ogłoszonego przez Stowarzyszenie A (dalej LGD) S. S.(dalej skarżąca, wnioskodawczyni) zgłosiła do konkursu wniosek nr [...] pn. "Wspieranie aktywności gospodarczej mieszkańców poprzez podjęcie działalności gospodarczej w zakresie mobilnego serwisu wulkanizacyjnego".

Powołując się na przepisy ustawy z 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. z 2015 r., poz. 378, dalej: ustawa o rozwoju lokalnym), Rada LGD dokonała oceny zgodności operacji z Lokalną Strategią Rozwoju (dalej LSR) oraz dokonała oceny na podstawie kryteriów wyboru określonych w LSR. Następnie pismem z dnia [...] r. Rada LGD poinformowała skarżącą, że w wyniku oceny dokonanej w uchwale z [...] r. (nr [...]) zgłoszona przez nią operacja uzyskała łącznie 13 punktów i została wybrana do dofinansowania, ale nie mieści się w limicie środków wskazanych w ogłoszeniu o naborze wniosków.

Wnioskodawczyni wniosła od uchwały Rady protest, w którym zakwestionowała ocenę w zakresie kryteriów:

1. nr 5 "innowacyjność" wskazując, że wniosek powinien otrzymać w tym zakresie maksymalną liczbę 3 punktów (otrzymał 2 punkty). Wnioskodawczyni pokreśliła, że forma świadczenia usług (mobilność) wskazuje, że wyniki operacji będą publicznie dostępne. W tabeli 4.2.2 w biznesplanie wskazała grupy klientów bez ograniczeń. Ponadto opisany w tabeli 4.2.4. biznesplanu sposób promocji i dystrybucji wskazuje także na wykorzystanie wszelkich możliwych środków promocji powszechnie stosowanych na rynku lokalnym,

2. nr 12 "przeciwdziałanie zmianom klimatu w inwestycjach" wskazując, że wniosek powinien uzyskać 1 punkt (otrzymał 0 punktów). Podniosła, że dzięki zakupionemu urządzeniu – wytwornicy azotu, będzie świadczyć usługę pompowania kół azotem, przez co auto, dzięki właściwemu ciśnieniu i wynikającym z tego mniejszym oporom toczenia zużywa mniej paliwa nawet o 2 %, co przyczyni się do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w regionie. Podała, że zakup wytwornicy azotu to wydatek w kwocie [...] zł, co stanowi 4,25% kosztów kwalifikowanych. W konsekwencji, zgodnie z opisem kryterium, związane z przeciwdziałaniem zmianom klimatu koszty kwalifikowalne bezpośrednie w jej przypadku stanowią mniej niż 5 % kosztów kwalifikowanych, a zatem operacja powinna uzyskać 1 punkt.

Zarząd Województwa D. rozstrzygnięciem, stanowiącym załącznik do pisma z [...] r. (nr [...]) uwzględnił protest i przekazał sprawę do ponownej oceny. W uzasadnieniu organ wskazał, że w ramach kryterium "innowacyjność" istota sporu sprowadzała się do ustalenia, czy wnioskodawczyni zapewni publiczny dostęp do wyników wprowadzonej innowacji. Podkreślono, że w opisie kryterium Rada nie wskazała jak należy rozumieć "wyniki wprowadzonej innowacji". Mając zatem na względzie niejasność zapisów zastosowanych w spornym kryterium i brak w tym zakresie stosownego wyjaśnienia w stanowisku LGD, Zarząd uznał protest za uzasadniony. W odniesieniu do kryterium "przeciwdziałanie zmianom klimatu w inwestycjach" organ II instancji podkreślił, że LGD nie uzasadniła dlaczego kryterium to nie zostało spełnione, ograniczając się jedynie do stwierdzenia, że "operacja nie spełnia kryterium". W konsekwencji Zarząd uwzględnił protest również w tym zakresie.

W wyniku ponownej oceny wniosku Rada LGD uchwałą z [...] r., nr [...] podtrzymała swoje poprzednie stanowisko i punktację w zakresie kryterium "innowacyjność" i "przeciwdziałanie zmianom klimatu w inwestycjach".

W odniesieniu do kryterium "innowacyjność" Rada wskazała, że nie było podstaw do przyznania 3 punktów, ponieważ wnioskodawca nie odniósł się we wniosku do zapewnienia publicznego dostępu do wyników operacji. Podkreśliła, że 3 punkty przysługują jedynie dla operacji w zakresie PO RiM w przedsięwzięciach P.1.1.1 i P.2.2.3. Zdaniem Rady wskazany w tabeli 4.2.4. sposób dystrybucji i promocji nie pokrywa się z zaplanowanymi kosztami, nie został również uwzględniony w kosztach bieżących wskazanych w tabeli 9.2 Rachunek zysków i strat. Po stronie wnioskodawcy ciąży natomiast udowodnienie spełnienia warunków przyznania punktów. Rada uzasadniła zatem swoje stanowisko brakiem spójności pomiędzy zapisami.

W zakresie kryterium "przeciwdziałanie zmianom klimatu w inwestycjach" Rada podkreśliła, że wytwornica azotu stanowiąca 4,25 % kosztów kwalifikowalnych, nie spełnia warunków tego kryterium. Wytwornica w sposób bezpośredni nie przyczynia się do poprawy jakości powietrza. Zakupu wytwornicy nie można uznać też za działanie pośrednio przyczyniające się do przeciwdziałania skutkom zmiany klimatu, ponieważ w opisie kryterium wskazano, że takie działania obejmują ponadnormatywną optymalizację wykorzystania energii przy zakupionym sprzęcie, czego nie wykazano we wniosku. Ponadto stanowisko zawarte w proteście potwierdza, że dopiero efekty, a nie funkcjonowanie samego urządzenia i to na deklarowanym poziomie (bez odniesienia się do biznesplanu) przyczynią się do przeciwdziałania zmianom klimatu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. skarżąca zarzuciła:

I. naruszenie art. 60 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 poprzez udział I.D. oraz K. G. w ponownej ocenie projektu "Wspieranie aktywności gospodarczej mieszkańców poprzez podjęcie działalności gospodarczej w zakresie mobilnego serwisu wulkanizacyjnego", o której mowa w art. 58 ust. 3 tej ustawy, podczas gdy jako osoby zaangażowane w ocenę projektu winny być wyłączone od udziału w jego ponownej ocenie;

II. naruszenie art. 37 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 lipca 2011 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 poprzez:

1. brak dokonania wyczerpującej analizy kryterium nr 12 - Przeciwdziałanie zmianom klimatu w inwestycjach - i brak wskazania, dlaczego w ocenie Rady świadczone przez skarżącą usługi pompowania opon azotem nie mają bezpośredniego wpływu na przeciwdziałanie zmianom klimatu, sprowadzające się do lakonicznego uzasadnienia, że: "Wytwornica w sposób bezpośredni nie przyczynia się do poprawy jakości powietrza", co uniemożliwia rekonstrukcję dedukcji Rady, leżącej u podstaw nieuwzględnienia stanowiska skarżącej wyrażonego w proteście z dnia [...] r.,

2. dowolność przy dokonywaniu oceny kryteriów wyboru i okoliczności przedstawionych przez skarżącą w zakresie kryterium "Przeciwdziałanie zmianom klimatycznym", skutkującą naruszeniem zasady równości, przejrzystości oraz kompletności oceny, polegającą na dokonaniu oceny projektu niezgodnie z kryteriami wyboru oraz z pominięciem okoliczności uzasadniających przeciwdziałanie zmianom klimatu, przedstawionych przez skarżącą w zestawieniu rzeczowo-finansowym, skutkujące brakiem przyznania 1 punktu, podczas gdy w ocenie skarżącej wytwornica azotu ma bezpośredni wpływ na przeciwdziałanie zmianom klimatycznym, czego konsekwencją winno być przyznanie 1 punktu,

3. nielogiczność oceny wniosku przejawiająca się w wewnętrznej sprzeczności argumentacji polegającą na stwierdzeniu, że "dopiero efekty, a nie funkcjonowanie samego urządzenia, i to na poziomie deklaratywnym (bez odniesienia do biznesplanu) przyczyniają się do przeciwdziałania zmianom klimatu", podczas gdy nie jest możliwym odseparowanie od siebie tych pojęć w kontekście oceny wpływu na przeciwdziałanie zmianom klimatu, gdyż dopiero na podstawie oceny przedstawionych w biznesplanie efektów funkcjonowania wytwornicy azotu stwierdzić można, że przyczynia się do przeciwdziałania zmianom klimatu,

4. dowolność przy dokonywaniu oceny kryteriów wyboru i okoliczności przedstawionych przez skarżącą w zakresie kryterium "Innowacyjność" skutkujące podtrzymaniem przez Radę swojej oceny i przyznaniem 2 punktów, podczas gdy skarżąca spełniła kryterium uzyskania maksymalnej ilości punktów, tj. dotrzymała warunku "innowacja na poziomie wykorzystywania zasobu lub procesu i produktu oraz zapewni publiczny dostęp do jej wyników", co winno skutkować przyznaniem jej 3 punktów.

Mając na uwadze powyższe zarzuty, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 wniosła o:

1) stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ,

2) zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.

Ponadto wniosła o zwrócenie się przez Sąd do Stowarzyszenia A o przedłożenie oryginałów wymienionych dokumentów będących w posiadaniu Stowarzyszenia.

W odpowiedzi na skargę, Stowarzyszenie LGD podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko wnosząc o jej oddalenie. W szczególności wskazało, że dla przeprowadzonej oceny nie ma zastosowania art. 37 ust. 1 i 2 ustawy o zasadach realizacji programów, dlatego Stowarzyszenie nie tylko nie naruszyło tego przepisu, ale w ogóle nie mogło go naruszyć.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Ustawą szczególną, o której mowa w ostatnio przywołanym przepisie, jest m.in. ustawa z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perespektywie finansowej 2014 – 2020 (Dz. U. z 2016 r., poz. 217 ze zm., dalej ustawa o polityce spójności) oraz powołana już wcześniej ustawa ustawa z 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności. Zgodnie z art. 22 ust. 8 ustawy o rozwoju lokalnym, do wnoszenia protestu i postępowania wszczętego na skutek jego wniesienia przepisy art. 53 ust. 2 i 3, art. 56 ust. 2 oraz art. 57-67 ustawy do protestu stosuje się odpowiednio przepisy art. 54 ust. 2-6 ustawy w zakresie polityki spójności. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy w zakresie polityki spójności w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a.

Orzekając na tej podstawie i w zakresie określonym w art. 61 ustawy o polityce spójności Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż nie wszystkie podniesione w niej zarzuty były zasadne.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o rozwoju lokalnym ogłoszenie o naborze wniosków o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, na operacje realizowane przez podmioty inne niż LGD, podaje do publicznej wiadomości LGD, która jest stroną umowy ramowej, po uzgodnieniu terminu naboru tych wniosków z zarządem województwa. W myśl art. 21 ust. 1 ustawy o rozwoju lokalnym w przypadku naboru wniosków o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, na operacje realizowane przez podmioty inne niż LGD, LGD dokonuje oceny zgodności operacji z LSR, wybiera operacje oraz ustala kwotę wsparcia. Rada dokonuje wyboru operacji realizowanych przez podmioty inne niż LGD: 1) spośród operacji, które są zgodne z LSR; 2) na podstawie kryteriów wyboru określonych w LSR (art. 21 ust. 4). Zgodnie z art. 21 ust. 6 ustawy o rozwoju lokalnym, jeżeli operacja: 1) uzyskała negatywną ocenę zgodności z LSR albo 2) nie uzyskała minimalnej liczby punktów, o której mowa w art. 19 ust. 4 pkt 2 lit. b, albo 3) w dniu przekazania przez LGD wniosków o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, do zarządu województwa nie mieści się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze tych wniosków - informacja, o której mowa w ust. 5 pkt 1, zawiera pouczenie o możliwości wniesienia protestu na zasadach i w trybie określonych w art. 22. Zgodnie z art. 22 ust. 8 ustawy o rozwoju lokalnym do wnoszenia protestu i postępowania wszczętego na skutek jego wniesienia przepisy art. 53 ust. 2 i 3, art. 56 ust. 2 oraz art. 57-67 ustawy w zakresie polityki spójności stosuje się odpowiednio, z tym że: 2) protest pozostawia się bez rozpatrzenia również w przypadku, gdy nie spełnia wymagań określonych w ust. 4; 2a) w weryfikacji, o której mowa w art. 56 ust. 2 ustawy w zakresie polityki spójności, a także w ponownej ocenie, o której mowa w art. 58 ust. 3 ustawy w zakresie polityki spójności, nie mogą brać udziału osoby, które były zaangażowane w przygotowanie projektu; przepisy art. 24 § 1 pkt 1-4 oraz 6 i 7 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio; 3) art. 66 ust. 2 ustawy w zakresie polityki spójności ma zastosowanie, gdy zostanie wyczerpana kwota środków, o których mowa w art. 33 ust. 5 rozporządzenia nr 1303/2013, przewidzianych w umowie ramowej na realizację danego celu głównego LSR w ramach środków pochodzących z danego EFSI.

Po rozpatrzeniu protestu właściwa instytucja, o której mowa w art. 55 (tu: Zarząd Województwa D.), informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku oceny. W przypadku uwzględnienia protestu może: 1) odpowiednio skierować projekt do właściwego etapu oceny albo umieścić go na liście projektów wybranych do dofinansowania w wyniku przeprowadzenia procedury odwoławczej, informując o tym wnioskodawcę, albo 2) przekazać sprawę instytucji, o której mowa w art. 39 ust. 1, w celu przeprowadzenia ponownej oceny projektu, jeżeli stwierdzi, że doszło do naruszeń obowiązujących procedur i konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na wynik oceny, informując wnioskodawcę na piśmie o przekazaniu sprawy (art. 58 ust. 2 ustawy o polityce spójności). Ponowna ocena projektu polega na powtórnej weryfikacji projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5. Instytucja, o której mowa w art. 39 ust. 1, informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku ponownej oceny i: 1) w przypadku pozytywnej ponownej oceny projektu kieruje projekt do właściwego etapu oceny albo dokonuje aktualizacji listy, o której mowa w art. 46 ust. 3; 2) w przypadku negatywnej ponownej oceny projektu do informacji załącza dodatkowo pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 61 (art. 58 ust. 3 i 4 ustawy o polityce spójności).

W rozpoznawanej sprawie spór dotyczył oceny kryterium nr 5 "innowacyjność" i kryterium nr 12 "przeciwdziałanie zmianom klimatu w inwestycjach".

Opis kryteriów wyboru dla składanych operacji został zawarty w załączniku nr 1 do uchwały nr [...] Zarządu Stowarzyszenia A. Według opisu kryterium nr 5 "innowacyjność" to kryterium weryfikowane na podstawie informacji we wniosku lub biznesplanie. Koszty związane z wprowadzeniem innowacji wykazane w zestawieniu rzeczowo-finansowym powinny wynosić min. 50% kosztów kwalifikowalnych. Zaplanowane działania oraz koszty przyczynią się do wprowadzenia innowacji w zakresie wykorzystania zasobów lub innowacji produktowej lub procesowej - nowego lub znacząco ulepszonego rozwiązania w odniesieniu do produktu (towaru lub usługi), procesu w tym marketingu.

• innowację produktową - wprowadzenie na rynek nowego towaru lub usługi lub znaczące ulepszenie oferowanych uprzednio towarów i usług;

• innowację procesową - wprowadzenie do praktyki nowych lub znacząco ulepszonych metod produkcji lub dostawy;

• innowację marketingową - zastosowanie nowej metody marketingowej obejmującej znaczące zmiany w wyglądzie produktu, jego opakowaniu, pozycjonowaniu, promocji, polityce cenowej lub modelu biznesowym, wynikającej z nowej strategii marketingowej przedsiębiorstwa. Spełnienie kryterium związane jest z przyznaniem 85%-owego poziomu wsparcia w ramach PORiM, (P. 1.1.1 , P 2.2.3) pod warunkiem, że operacja dodatkowo będzie zapewniać publiczny dostęp do jej wyników.

W ramach tego kryterium można uzyskać następującą liczbę punktów: innowacja na poziomie wykorzystania zasobu lub procesu i produktu oraz zapewni publiczny dostęp do jej wyników – 3 punkty; innowacja na poziomie wykorzystania zasobu lub procesu i produktu – 2 punkty, brak innowacyjnego charakteru – 0 punktów. Rada LGD przyznała 2 punkty, w ocenie skarżącej natomiast projekt powinien uzyskać 3 punkty (maksymalną ilość). W konsekwencji zatem kwestią sporną było ustalenie, czy operacja zapewnia publiczny (masowy) dostęp do jej wyników i czy tym samym mogła uzyskać maksymalną liczbę punktów w ramach tego kryterium. Dokonując oceny operacji pod kątem omawianego kryterium Rada LGD powinna rozważyć, czy już z samego sposobu prowadzenia działalności, której dotyczył wniosek – mobilny serwis wulkanizacyjny – nie wynika, że dostęp do wyników innowacji będzie miał charakter publiczny, nieograniczony. Ponadto organ powinien wziąć pod uwagę to, że w złożonym biznesplanie skarżąca obszernie opisała sposób promocji i dystrybucji, wskazując, że sprzedaż usług odbywać się będzie głównie za pomocą internetu i portalu Facebook, Instagramu, jak również lokalnej prasy i radia. Skarżąca podała ponadto, że "ważnym elementem promocyjnym jest stworzenie reklamy na pojeździe świadczącym mobilne usługi wulkanizacyjne z racji tego, że ten pojazd będzie świadczyć usługi w terenie to reklama ciągle będzie widoczna, a dzięki świadczeniu usług w różnych miejscach będę pozyskiwać coraz to nowych klientów". Podkreślić także należy, że publiczny dostęp do wyników innowacji, którą chce wprowadzić skarżąca, nie musi wiązać się z dodatkowymi kosztami. Jak już wyżej bowiem akcentowano sama mobilność prowadzonego serwisu i poruszanie się samochodem z zamontowaną reklamą zapewnia publiczny dostęp do wyniku operacji. W konsekwencji zatem organ powinien jeszcze raz dokonać oceny kryterium "innowacyjność" i rozważyć jaka liczba punktów powinna być w tym zakresie przyjęta.

W ocenie Sądu organ dokonał prawidłowej oceny kryterium nr 12 "przeciwdziałanie zmianom klimatu w inwestycjach". Według opisu tego kryterium przez przeciwdziałanie zmianom klimatu rozumie się działania przyczyniające się do przeciwdziałania zmianom klimatu w sposób: 1. bezpośredni, związany z: -rozwojem energii odnawialnej np. biomasa, elektrownie wiatrowe, wodne i słoneczne; -poprawą jakości powietrza (ograniczenie emisji gazów cieplarnianych np. filtry powietrza, napęd hybrydowy, montaż pomp ciepła); 2. pośredni, związany z: - ponadnormatywną optymalizacją wykorzystania energii (np. wyższa niż standardowa efektywność energetyczna maszyn, urządzeń, technologii ocieplenia); - operacja zakłada tworzenie lub rozwój działalności gospodarczej związanej z ofertą sprzedaży produktów lub usług związanych z OZE. Kryterium weryfikowane na podstawie wskazania kosztów w zestawieniu rzeczowo-finansowym i opisie operacji.

W ramach tego kryterium można uzyskać następującą liczbę punktów: koszty bezpośrednio związane z przeciwdziałaniem zmianom klimatu stanowią więcej niż 20 % kosztów kwalifikowalnych – 5 punktów; związane z przeciwdziałaniem zmianom klimatu koszty kwalifikowalne: bezpośrednie stanowią więcej niż 5 % kosztów kwalifikowalnych lub koszty pośrednie stanowią więcej niż 20% kosztów kwalifikowalnych – 2 punkty; związane z przeciwdziałaniem zmianom klimatu koszty kwalifikowalne bezpośrednie: stanowią mniej niż 5 % kosztów kwalifikowalnych lub koszty pośrednio stanowią mniej niż 20% kosztów kwalifikowalnych lub podmiot podejmuje/rozwija działalność związaną ze sprzedażą produktów lub usług związanych z OZE – 1 punkt; projekt nie przewiduje kosztów związanych z przeciwdziałaniem zmianom klimatu – 0 punktów. W ocenie skarżącej projekt w zakresie tego kryterium powinien uzyskać 1 punkt, organ natomiast uznał, że nie zostało ono spełnione i nie przyznał punktów. Zdaniem skarżącej zakupione w ramach projektu urządzenie - wytwornica azotu, umożliwiająca pompowanie kół azotem, będzie przyczyniało się do poprawy jakości klimatu. Zakup wytwornicy azotu to wydatek w kwocie 4.600 zł, co stanowi 4,25% kosztów kwalifikowanych. Wytwornica przyczynia się do ograniczenia emisji szkodliwych gazów, a tym samym wpływa na poprawę jakości powietrza. Ponadto skarżąca podała, że w ramach świadczonych usług będzie odbierała zużyte opony w celu ich utylizacji, co również będzie miało wpływ na klimat. Uwzględnienie w kosztach elementów, które wpływają na poprawę jakości powietrza traktowane jest – zdaniem skarżącej, jako działanie bezpośrednio przyczyniające się do przeciwdziałania zmianom klimatu. W ocenie skarżącej zatem zgodnie z opisem kryterium, związane z przeciwdziałaniem zmianom klimatu koszty kwalifikowalne bezpośrednie w jej przypadku stanowią mniej niż 5 % kosztów kwalifikowanych, a zatem operacja powinna uzyskać 1 punkt.

Zdaniem Sądu podejmowane przez skarżącą działania mogą mieć pozytywny wpływ na klimat poprzez poprawę jakości powietrza. Zgodzić należy się jednak z organem, że dopiero efekty, a nie funkcjonowanie samego urządzenia (wytwornicy) przyczynią się do przeciwdziałania zmianom klimatu. Skoro zatem dopiero efekt działania wytwornicy będzie miał wpływ na klimat (poprawę jakości powietrza), to nie można tu mówić o bezpośrednim oddziaływaniu. Skarżąca nie wskazywała przy tym, że zakup wytwornicy pośrednio przyczyni się do poprawy klimatu, co - zgodnie z opisem kryterium – może polegać na ponadnormatywnej optymalizacji wykorzystania energii (np. wyższa niż standardowa efektywność energetyczna maszyn, urządzeń, technologii ocieplenia) lub tworzeniu lub rozwoju działalności gospodarczej związanej z ofertą sprzedaży produktów lub usług związanych z OZE. W konsekwencji Sąd uznał, że ocena kryterium "przeciwdziałanie zmianom klimatu w inwestycjach" została przeprowadzona prawidłowo.

Nie zasługiwał na uwzględnienie podniesiony w skardze zarzut naruszenia art. 60 ustawy o polityce spójności poprzez udział tych samych osób w ponownej ocenie projektu. Wskazać bowiem należy, że art. 22 ust. 8 pkt 2a ustawy o rozwoju lokalnym stanowi lex specialis w stosunku do treści art. 60 ustawy o polityce spójności. Porównując art. 60 ustawy o polityce spójności i art. 22 ust. 8 pkt 2a ustawy o rozwoju lokalnym należy wskazać, że w tym ostatnim przepisie ustawodawca ograniczył krąg osób, które podlegają wyłączeniu tylko do osób zaangażowanych w przygotowanie projektu. Przepis ten nie jest podstawą do wyłączenia osób, które były zaangażowane w jego ocenę na poszczególnych etapach konkursu (por. wyrok WSA w Szczecinie z 14 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/Sz 1033/17).

Reasumując powyższe, organ powinien dokonać ponownej oceny projektu w zakresie kryterium nr 5 "innowacyjność", uwzględniając przy tym wskazania Sądu i biorąc pod uwagę charakter usługi, którą chce świadczyć skarżąca.

W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy o polityce spójności w zw. z art. 22 ust. 8 ustawy o rozwoju lokalnym orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 64 ustawy o polityce spójności w zw. z art. 22 ust. 8 ustawy o rozwoju lokalnym i art. 200 p.p.s.a., uwzględniając uiszczony przez skarżącą wpis sądowy w kwocie 200 zł, koszty zastępstwa adwokata (480 zł) i opłatę od pełnomocnictwa (17 zł).