Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 602/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Marszałek Województwa
Treść wyniku: *Stwierdzono bezskuteczność czynności wydanej na podstawie przepisów szczególnych
Powołane przepisy: article: art. 22 ust. 3; w zw. z  par. 11 ust. 2 i 3
journal: Dz.U. 2007 nr 64 poz 427
law: Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  Obszarów Wiejskich
article: art. 22 i  art. 23
journal: Dz.U. 2013 poz 173
law: Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  Obszarów Wiejskich - tekst jednolity.
article: art. 3 par. 2 pkt 4;  art. 146 par. 1;  art. 199,  art. 200 oraz  art. 205
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk Sędziowie Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska Sędzia WSA Maciej Guziński (sprawozdawca) Protokolant Monika Tarasiewicz po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 6 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi Gminy T. na czynność Marszałka Województwa D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy na realizację operacji "Budowa placów zabaw w Gminie T." I. stwierdza bezskuteczność zaskarżonej czynności; II. zasądza od Samorządu Województwa D. na rzecz strony skarżącej [...] ([...]) złotych kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] r. Gmina T. (dalej strona skarżąca) wystąpiła o przyznanie pomocy w ramach działania 313, 322, 323 "Odnowa i rozwój wsi" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich (PROW) na lata 2007-2013, na realizację operacji: "Budowa placów zabaw w Gminie T.", w pięciu miejscowościach.

Pismem z dnia [...] r., na podstawie art. 22 ust. 3 Ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 z późn. zm.), Samorząd Województwa D. odmówił przyznania Gminie T. pomocy na realizację operacji: "Budowa placów zabaw w Gminie T.". W uzasadnieniu wskazano, że strona skarżąca, pomimo ponownego wezwania nie uzupełnił wszystkich braków - nie przedłożyła uchwał zebrań wiejskich w sprawie przyjęcia Planu Odnowy Miejscowości.

Powołano się w tym zakresie na § 11 pkt 2 i 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lutego 2008 r. w sprawie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Odnowa i rozwój wsi" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na łata 2007-2013 (Dz. U. 2008 r. nr 38, poz. 220 z późn. zm.). Zgodnie z nim, jeżeli wnioskodawca, pomimo wezwania, usunął w terminie nie wszystkie nieprawidłowości lub braki, wzywa się go ponownie, na piśmie, do usunięcia pozostałych nieprawidłowości lub braków w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Jeżeli wnioskodawca, pomimo ponownego wezwania, nie usunął w terminie pozostałych nieprawidłowości lub braków, pomocy nie przyznaje się, o czym wnioskodawcę informuje się na piśmie, podając przyczyny nieprzyznania pomocy.

Wobec nie uwzględnienie wezwania do usunięcia naruszenia prawa, Gmina T. – reprezentowana przez pełnomocnika - wniosła skargę do WSA we W. na powyższe pismo z dnia [...] r.

W skardze zarzucono odmowie: naruszenie art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w zw. z § 11 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lutego 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Odnowa i rozwój wsi" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013", poprzez odmowę przyznania pomocy na realizację operacji: "Budowa placów zabaw w Gminie T.", na skutek istnienia braków wniosku w zakresie nie przedłożenia uchwał zebrań wiejskich w sprawie przyjęcia Planu Odnowy Miejscowości, pomimo uprzedniego nie wezwania strony skarżącej do uzupełnienia braków w tym zakresie i bezzasadne przyjęcie, iż strona skarżąca była wzywana do uzupełnienia przedmiotowych braków. Wniesiono w skardze o uchylenie tego aktu.

W uzasadnieniu wskazano, że jak wynika jednoznacznie z akt sprawy, w tym w szczególności z dwóch otrzymanych przez stronę skarżącą wezwań Urzędu Marszałkowskiego Województwa D. "do usunięcia nieprawidłowości lub braków", zarówno w piśmie ([...],[...]; L.dz. [...]) z dnia [...], jak i w piśmie ([...],[...]; L.dz. [...]) z dnia [...] - nie wzywano wcale strony skarżącej do dostarczenia uchwał zebrań wiejskich w sprawie przyjęcia Planu Odnowy Miejscowości.

Tym samym przedmiotowy akt w postaci odmowy przyznania pomocy, w świetle brzmienia § 11 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lutego 2008 r., podjęty jest niewątpliwie przedwcześnie a przez to i bezzasadnie, gdyż strona przeciwna, aby móc zgodnie z powszechnie obowiązującym prawem odmówić stronie skarżącej przyznania pomocy winna wpierw wezwać ją do przedstawienia uchwał zebrań wiejskich w sprawie przyjęcia Planu Odnowy Miejscowości, czego nie uczyniono.

Wskazano w uzasadnieniu, że zgodnie z jednolitym orzecznictwem nie powinno ulegać wątpliwości, że rzeczą organu jest dążenie do usunięcia jakichkolwiek wątpliwości i dokładnego wyjaśnienia sprawy, w związku z czym winien on restrykcyjnie stosować przepisy § 11 ust. 2 i 3 ww. rozporządzenia. Naczelna reguła postępowania administracyjnego znajdująca oparcie choćby w art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a to zasadzie praworządności stanowi, że organy administracji działają na podstawie i w granicach prawa.

Podniesiono w skardze, że strona skarżąca uczyniła zadość procedurze z art. 52 § 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wzywając stronę przeciwną do usunięcia naruszenia prawa w przepisanym terminie. W piśmie z dnia [...] r. strona przeciwna potwierdziła powyższą okoliczność, a następnie pismem z dnia [...] roku, otrzymanym przez stronę skarżącą w dniu [...] roku, oświadczyła, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało rozpatrzone negatywnie.

W odpowiedzi na skargę organ Samorządu Województwa D. wniósł o jej oddalenie.

W uzasadnieniu wskazano, że po dokonaniu analizy dokumentów stwierdzono, iż wniosek z dnia [...] r. zawiera braki, w związku z czym wymagał złożenia wyjaśnień i uzupełnień. W piśmie w sprawie pierwszych uzupełnień z dnia [...] roku, (znak [...],[...]) wskazano, że załącznik nr 16 do wniosku - tj. Plany Odnowy Miejscowości (POM) nie zawierał wszystkich elementów wskazanych w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lutego 2008 r. W piśmie w sprawie pierwszych uzupełnień nie odniesiono się do braku załącznika nr 17 z uwagi na to, iż przedłożone dokumenty zawierały uchwały w sprawie przyjęcia złożonych Planów Odnowy Miejscowości przez zebranie wiejskie i nie było przesłanek wskazujących na to, że dokumenty zostaną przyjęte ponownie w sposób nieprawidłowy.

Podniesiono dalej, że strona skarżąca w odpowiedzi na to pierwsze wezwanie w piśmie z dnia [...] r. (znak [...]) zawarła informację, iż przekazuje jedynie Plan Odnowy Miejscowości dla miejscowości R. z uwagi na to, że złożone już wcześniej dla innych miejscowości Plany Odnowy Miejscowości nie zawierają uchybień. Ostatecznie nie przekazała wspomnianego Planu Odnowy Miejscowości, dlatego ponownie wezwano stronę skarżącą pismem z dnia [...] r. (znak [...],[...]) do przedłożenia tego dokumentu a także do wyjaśnienia braków, które zawierały pozostałe Plany Odnowy Miejscowości.

Wskazano, że Gmina T. - w odpowiedzi na ponowne wezwanie do uzupełnienia wniosku - w piśmie z dnia [...] r. (znak [...]) wskazała, iż załącza Plany Odnowy Miejscowości uzupełnione o brakujące elementy wymienione we wskazanym rozporządzeniu a także Załączniki nr 17, 18, tj. Uchwały Rady Miejskiej w T. w sprawie przyjęcia i zatwierdzenia wszystkich Planów Odnowy Miejscowości.

Dalej wskazano w uzasadnieniu, że analiza drugiego uzupełnienia wykazała, że nowoprzyjęte Plany Odnowy Miejscowości nie zostały przyjęte prawidłowo. Bowiem skoro Gmina T. przedłożyła nowe Plany Odnowy Miejscowości, powinna przedłożyć stosowne uchwały w sprawie przyjęcia i ich zatwierdzenia. Tym samym przedłożone uchwały w sprawie przyjęcia Planów Odnowy Miejscowości nie zostały przyjęte zgodnie z procedurą. Zgodnie bowiem z § 10 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lutego 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Odnowa i rozwój wsi" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 " Wniosek o przyznanie pomocy zawiera w szczególności: (...) uchwałą zebrania wiejskiego łub rady dzielnicy, lub rady osiedla w sprawie przyjęcia planu odnowy miejscowości podjętą dla każdej miejscowości, w której będzie realizowana operacja, a w przypadku gdy na terenie, na którym będzie realizowana operacja, nie ma możliwości zwołania lub nie została powołana rada dzielnicy łub rada osiedla — rady gminy".

W tym kontekście podniesiono w uzasadnieniu, że z dokumentacji załączonej do wniosku o przyznanie pomocy złożonego w dniu [...] r. jednoznacznie wynika, że na terenie Gminy T. istnieje możliwość zwołania zebrania wiejskiego, gdyż pierwotne uchwały w sprawie przyjęcia Planów Odnowy Miejscowości zostały przyjęte przez zebrania wiejskie. Oświadczenie strony skarżącej o braku możliwości zwołania zebrania wiejskiego jest niewystarczające, bowiem nie przedstawiono przesłanek wskazujących z jakiego powodu w tym okresie nie można było zwołać zebrania. Nie uprawdopodobniono, iż faktycznie nie było możliwości podjęcia Planów Odnowy Miejscowości przez zebrania wiejskie.

W zakończeniu uzasadnienia odpowiedzi na skargę, że zarzut strony skarżącego o nie wezwaniu do uzupełnień braków w tym zakresie jest niezasadny. Gmina T. przedłożyła nowe Plany Odnowy Miejscowości i wraz z każdym z planów powinna załączyć również uchwały w sprawie jego przyjęcia i zatwierdzenia przez podmioty wskazane w § 10 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lutego 2008 r. Strona skarżąca miała świadomość konieczności podjęcia uchwał przez zebrania wiejskie a dowodem jest to, że na etapie pisma w sprawie drugich uzupełnień Wnioskodawca załączył uchwały w sprawie przyjęcia Planów Odnowy Miejscowości, natomiast na etapie wezwania do usunięcia naruszenia prawa wyjaśnia, iż uchwały nie zostały podjęte przez zebrania wiejskie z uwagi na to, iż nie było możliwości ich zwołania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność - wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a.

Jak wynika jednakże z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Na takiej właśnie zasadzie kontroli sądów administracyjnych poddano rozstrzyganie przez podmiot wdrażający wniosków o przyznanie pomocy w oparciu o tryb regulowany przepisami art. 22 i 23 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. 2013, poz.173), powoływanej dalej jako "ustawa o wsparciu"). W świetle bowiem przepisów art. 22 ust. 3 i 4 tej ustawy, w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy, a wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonym dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt. 4 p.p.s.a.

Już na wstępie podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 22 ust. 2 powołanej ustawy z dnia 7 marca 2007r. - do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, przy czym przepisy art. 21 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Ostatnie zastrzeżenie oznacza, że w postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie stoi na straży praworządności; jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania oraz zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się (tak ust. 2 art. 21 ustawy o wsparciu); a nadto strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, zaś ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne (tak ust. 3 art. 21 ustawy o wsparciu).

Szczegółowe warunki i tryb przyznawania, wypłaty lub zwracania pomocy, a także przestrzenny zasięg jego wdrażania został natomiast uregulowany przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w rozporządzeniu z dnia 14 lutego 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Odnowa i rozwój wsi" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. nr 38, poz. 220 ze zm., powoływanego dalej jako "rozporządzenie ").

Istotą sporu w niniejszej sprawie było ustalenie, czy zasadnie stronie skarżącej organ Samorządu Województwa D. odmówił przyznania pomocy w ramach działania 313,322.323 "Odnowa i rozwój Wsi" objętego PROW na lata 2007 – 2013, tytuł operacji "Budowa placów zabaw w Gminie T.", uznając, że pomimo ponownego wezwania nie uzupełniono wszystkich braków, nie przedłożono Uchwał zebrań wiejskich w sprawie przyjęcia Planu Odnowy Miejscowości. Strona skarżąca natomiast zarzuciła zaskarżonej czynności odmowy naruszenie § 11 ust. 2 i 3 rozporządzenia, poprzez bezzasadne przyjęcie, iż była wzywana do uzupełnienia przedmiotowych braków.

Przepis § 11 rozporządzenia stanowi: 1. Jeżeli złożony wniosek o przyznanie pomocy jest wypełniony nieprawidłowo lub zawiera braki, wzywa się wnioskodawcę na piśmie do usunięcia nieprawidłowości lub braków w terminie 14 dnia od dnia doręczenia wezwania. 2. Jeżeli wnioskodawca pomimo wezwania, o którym mowa w ust.1) nie usunął w terminie żadnych nieprawidłowości lub braków, pomocy nie przyznaje się, o czym wnioskodawcę informuje się na piśmie, podając przyczyny nieprzyznania pomocy; 2) usunął w terminie nie wszystkie nieprawidłowości lub braki, wzywa się go ponownie na piśmie do usunięcia pozostałych nieprawidłowości lub braków w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. 3. Jeżeli wnioskodawca pomimo wezwania, o którym mowa w ust. 2 pkt. 2, nie usunął w terminie pozostałych nieprawidłowości lub braków, pomocy nie przyznaje się, o czym wnioskodawcę informuje się na piśmie, podając przyczyny nieprzyznania pomocy.

Z przedstawionej regulacji wynika, że jeżeli złożony wniosek o przyznanie pomocy jest wypełniony nieprawidłowo lub zawiera braki, wnioskodawca winien zostać wezwanych do usunięcia ich w określonym terminie. Wynika, że jeżeli wnioskodawca nie usunął w terminie wszystkich nieprawidłowości czy braków, winien być wezwany ponownie do ich usunięcia. Dopiero, gdy pomimo ponownego wezwania, nie usunął w terminie pozostałych nieprawidłowości lub braków, pomocy się nie przyznaje. Przedstawiona regulacja wskazuje, że idzie niewątpliwie o nie usunięcie – pomimo ponownego wezwania – nieprawidłowości i braków objętych pierwszym wezwanie.

Zgodnie z § 10 ust. 2 wskazanego wyżej rozporządzania, do wniosku o przyznanie pomocy dołącza się wymienione w formularzu tego wniosku załączniki, w tym:

1) plan odnowy miejscowości, zawierający w szczególności:

a) charakterystykę miejscowości, w której będzie realizowana operacja,

b) inwentaryzację zasobów służących odnowie miejscowości,

c) ocenę mocnych i słabych stron miejscowości, w której będzie realizowana operacja,

d) opis planowanych zadań inwestycyjnych i przedsięwzięć aktywizujących społeczność lokalną w okresie co najmniej 7 lat od dnia przyjęcia planu odnowy miejscowości, w kolejności wynikającej z przyjętych priorytetów rozwoju miejscowości, z podaniem szacunkowych kosztów ich realizacji;

e) opis i charakterystykę obszarów, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 5;

2) uchwały:

a) zebrania wiejskiego lub rady dzielnicy, lub rady osiedla w sprawie przyjęcia planu odnowy miejscowości podjętą dla każdej miejscowości, w której będzie realizowana operacja, a w przypadku gdy na terenie, na którym będzie realizowana operacja, nie ma możliwości zwołania zebrania wiejskiego lub nie została powołana rada dzielnicy lub rada osiedla - rady gminy,

b) rady gminy w sprawie zatwierdzenia planu odnowy miejscowości,

c) zmieniające uchwały, o których mowa w lit. a i b, jeżeli zostały podjęte.

Powyższe wskazuje, że w sprawie jako załączniki powinny być dołączone do wniosku uchwały zebrań wiejskich.

Jak wynika z akt sprawy, w pierwszym wezwaniu z dnia [...] r. (znak [...],[...]) wskazano min., że w załączniku nr 16 do wniosku - plan odnowy miejscowości - dołączone Plany Odnowy Miejscowości (POM) nie zawierają wszystkich elementów wskazanych w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lutego 2008 r. W wezwaniu tym nie wskazano nieprawidłowości lub baków w załącznika nr 17 - Uchwały zebrania wiejskiego - z uwagi na to, że przedłożone dokumenty zawierały uchwały w sprawie przyjęcia złożonych Planów Odnowy Miejscowości przez zebranie wiejskie.

W sprawie, jak wynika z akt, pierwsze wezwanie, o którym mowa w § 11 rozporządzenia wykonawczego, nie wskazywało na brak w postaci uchwał zebrań wiejskich w sprawie przyjęcia planu odnowy miejscowości, podjętych dla każdej miejscowości, w której będzie realizowana operacja. Jak sam przyznał organ samorządu województwa, przedłożone do wniosku dokumenty zawierały przedmiotowe uchwały i nie było przesłanek wskazujących na to, że dokumenty zostaną przyjęte ponownie w sposób nieprawidłowy.

W ponownym (drugim) wezwaniu z dnia [...] r. (znak [...],[...]), wezwano stronę skarżąca do przedłożenia brakującego POM dla jednej z miejscowości a także do wyjaśnienia braków, które zawierały pozostałe Plany Odnowy Miejscowości. W tym wezwaniu również nie wskazano na braki załącznika nr 17 - odnośnie uchwała zebrania wiejskiego w sprawie przyjęcia złożonych Planów Odnowy Miejscowości.

Powyższe wskazuje, że kwestia braku wniosku o przyznanie pomocy, poprzez nie dołączenie do niego uchwały zebrania wiejskiego w sprawie przyjęcia planu odnowy miejscowości podjętej dla każdej miejscowości, w której będzie realizowana operacja, nie była wskazana w pierwszym wezwaniu do usunięcia nieprawidłowości i braków wniosku, nie była także wskazana w ponownym wezwaniu do ich usunięcia.

Tym samym w sprawie, nie wystąpiła przesłanka o której mowa w § 11 ust. 2 i 3 rozporządzenia, w postaci braku uchwała zebrań wiejskich, na którą powołuje się organ samorządowy odmawiając przyznania wnioskowanej pomocy. Nie można tym samym uznać, jak wskazano w odmowie przyznania pomocy, że pomimo ponownego wezwania wnioskodawca nie uzupełnił wszystkich barków wniosku – nie przedłożył uchwał zebrania wiejskiego w sprawie przyjęcia Planu Odnowy Miejscowości.

W rozpatrywanej sprawie kwestia nie dołączenia do wyniku przedmiotowych uchwał zebrania wiejskiego powstała, gdy po drugim wezwaniu strona skarżąca przedłożyła nowe, przyjęte w 2013 r., POM dla poszczególnych miejscowości objętych realizacja wnioskowanej operacji. Jak wynika z akt sprawy, dołączyła także oświadczenia o nie możliwości zwołania takich zebrań. W tej sytuacji organ oceniający winien, rozważyć – pomijając dopuszczalność przedłożenia na tym etapie postępowania nowych POM – w przypadku ich przyjęcia czy występują braki i w razie zaistnienia wezwać do ich wyeliminowania w trybie § 11 rozporządzenia, rozważyć, czy w związku złożeniem oświadczeń o niemożliwości zwołania zebrań wiejskich uchwały są konieczne i po tych wyjaśnieniach podjąć rozstrzygnięcie w sprawie.

Naczelna reguła postępowania administracyjnego znajdująca oparcie choćby w art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, która obowiązuje także w szczególnej procedurze regulowanej przepisami ustawy o wsparciu, a to zasadzie praworządności stanowi, iż organy administracji działają na podstawie i w granicach prawa. W tym ujęciu praworządność oznacza zgodność z normami (przepisami) prawa obowiązującego. Chodzi tu więc o zakres, w jakim normy prawne regulują podejmowanie rozstrzygnięcia w sprawie przedmiotowej pomocy

Przeprowadzone przez sąd badanie zgodności z prawem zaskarżonej czynności wykazało, że skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ organ samorządu Województwa D. przy rozstrzyganiu sprawy przyznania pomocy naruszył obowiązujące przepisy prawa.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 146 §1 p.p.s.a orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku. Podstawę do orzeczenia kosztów (pkt II) stanowią natomiast przepisy art. 199, art. 200 oraz 205 p.p.s.a.