Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2091/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-11-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125  par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Sędziowie: WSA Elżbieta Lenart (spr.) WSA Tomasz Szmydt Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2013 r. sprawy ze skargi E. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego postanawia zawiesić postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., po rozpatrzeniu odwołania E. G., decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...]maja 2013 r., nr [...] o odmowie przyznania E. G. dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego na F. G..

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy.

Pismem z dnia 29 kwietnia 2013 r. E. G. wniósł o ustalenie prawa do dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego realizowanego na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 marca 2013 r. (Dz. U. z 2013 r. Poz. 413) w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu wspierania osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego.

Prezydent Miasta S. decyzją z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] orzekł o odmowie przyznania E. G. dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego na F. G.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podniósł, że Rada Ministrów w dniu 26 marca 2013 r. przyjęła uchwałę Nr 48/2013 w sprawie ustanowienia rządowego programu wspierania osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego oraz rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu wspierania osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego (Dz. U. z dnia 29 marca 2013 r., poz. 413). Uchwała i rozporządzenie przewidują, że osoby spełniające aktualne warunki art. 17 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r., Nr 139, poz. 992, ze zm.), tj. warunki określone w brzmieniu ww. przepisu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2013 r., mające w kwietniu, maju, czerwcu, lipcu, sierpniu, wrześniu, październiku, listopadzie lub grudniu 2013 r. ustalone prawo do świadczenia pielęgnacyjnego otrzymają dodatkowe świadczenie w wysokości 200 zł miesięcznie. Pomoc przyznawana jest z urzędu.

Dodał, że w trakcie przeprowadzonego postępowania administracyjnego ustalił, że E. G. jest synem niepełnosprawnej w stopniu znacznym matki F. G. oraz ma ustalone decyzją z dnia [...] września 2012 r. prawo do świadczenia pielęgnacyjnego na kwiecień, maj i czerwiec 2013 r. na podstawie art. 17 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r., Nr 139, poz. 992, ze zm.).

Uchwała w sprawie ustanowienia rządowego programu wspierania osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego i rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu wspierania osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego przewidują, iż dodatkowe świadczenie w wysokości 200 zł miesięcznie otrzymają te osoby, które spełniają aktualne warunki ww. art.17 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych.

Obecnie świadczenie pielęgnacyjne przysługuje matce i ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka, osobie będącej rodziną zastępczą spokrewnioną w rozumieniu ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej oraz innym osobom, na których ciąży obowiązek alimentacyjny wobec osoby wymagającej opieki, jeżeli nie podejmują lub rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, pod warunkiem, że niepełnosprawność osoby wymagającej opieki powstała:

1) nie później niż do ukończenia 18 roku życia lub

2) w trakcie nauki w szkole lub szkole wyższej, jednak nie później niż do ukończenia 25 roku życia (art. 17 ust. 1 b ustawy o świadczeniach rodzinnych).

Zatem osoby, które aktualnie otrzymują świadczenie pielęgnacyjne, lecz nie spełniają warunków określonych w ustawie o świadczeniach rodzinnych, nie są objęte rządowym programem wspierania osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego.

Następnie organ stwierdził, że z treści orzeczenia F. G. wynika, iż trudno ustalić, od kiedy powstała u niej niepełnosprawność. W związku z tym nie została spełniona przesłanka zawarta w art. 17 ust.1b ustawy o świadczeniach rodzinnych i niemożliwym jest przyznanie E. G. dodatkowego świadczenia w wysokości 200 zł miesięcznie, pomimo tego, iż ma on ustalone prawo do świadczenia pielęgnacyjnego do dnia 30 czerwca 2013 r.

Od powyższej decyzji E. G. wniósł odwołanie.

W odwołaniu skarżący wskazał, że nie zgadza się z zapadłym rozstrzygnięciem, gdyż decyzja organu I instancji jest dla niego krzywdząca – w związku z tym zwrócił się o zmianę zaskarżonej decyzji przez uwzględnienie go jako syna opiekującego się niepełnosprawną mamą. Podniósł, że świadczenie pielęgnacyjne ma przyznane od 1 maja 2012 r. na stałe jako osobie, która jest uprawniona do uzyskania pomocy finansowej do świadczenia pielęgnacyjnego w okresie od 1 kwietnia do 31 grudnia 2013 r. w ramach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu wspierania osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego.

Po rozpoznaniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] – w całości popierając jego stanowisko i argumentację.

Od powyższej decyzji E. G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o:

- zmianę zaskarżonej decyzji poprzez uwzględnienie, iż jest synem wobec niepełnosprawnej mamy, na którym ciąży obowiązek alimentacyjny, którą opiekuje się i w związku z tą opieką od dnia 30 maja 2012 r. ma przyznane prawo do świadczenia pielęgnacyjnego w ramach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu wspierania osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego,

- wypłatę należnej pomocy finansowej do świadczenia pielęgnacyjnego za miesiące: kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień, w których posiada prawo do świadczenia pielęgnacyjnego w roku 2013 w kwocie po 200 zł za każdy miesiąc.

W uzasadnieniu skargi podniósł zarzut niekonstytucyjności § 2 ust.1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu wspierania osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego w zakresie, w jakim uniemożliwia nabycie prawa do pomocy finansowej do świadczenia pielęgnacyjnego (w okresie od kwietnia do grudnia 2013 r.) obciążonej obowiązkiem alimentacyjnym osobie zdolnej do pracy, a otrzymującej świadczenie pielęgnacyjne na podstawie dotychczas obowiązującej ustawy o świadczeniach rodzinnych, niezatrudnionej ze względu na konieczność sprawowania opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny, którego niepełnosprawność powstała po ukończeniu 18 roku życia, lub w przypadku osób niepełnosprawnych kontynuujących naukę, po ukończeniu 25 roku życia - z art. 2, art.18, art. 32 ust. 1, art. 69 oraz art.71 ust.1 Konstytucji RP.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie i jednocześnie podtrzymało stanowisko prezentowane dotychczas w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W wypadku, o którym mowa w cytowanym przepisie, Sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego jest to, aby postępowanie administracyjne, sądowoadministracyjne, sądowe lub przed Trybunałem Konstytucyjnym, było w toku, a więc było wszczęte.

Sąd uznał, że z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie - dlatego też zawiesił postępowanie sądowe.

Sąd miał na uwadze fakt, że do Trybunału Konstytucyjnego wpłynął wniosek grupy posłów o stwierdzenie niezgodności przepisu art. 17 ust. 1 b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych ustaw z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w zw. z art. 69 Konstytucji RP w zakresie nieuzasadnionego pozbawienia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, podmiotów sprawujących opiekę nad osobami, których niepełnosprawność powstała po ukończeniu przez nie osiemnastego roku życia bądź w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej po ukończeniu 25 roku życia - czym naruszone zostały zasady demokratycznego państwa prawa, w szczególności zasada sprawiedliwości społecznej, oraz zasada równości wobec prawa i obowiązek zapewnienia osobom niepełnosprawnym pomocy w zabezpieczeniu egzystencji. Wniosek ten jest zarejestrowany pod sygnaturą K 38/13.

W przedmiotowej sprawie podstawą rozstrzygnięcia organów stanowi między innymi wspomniany powyżej art. 17 ust. 1b ustawy z dnia 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych, którego dotyczy wniosek grupy posłów o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją.

Jak wynika z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji E. G. odmówiono przyznania spornego świadczenia właśnie z uwagi na niespełnienie przesłanki określonej w art. 17 ust. 1 b ustawy o świadczeniach rodzinnych, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2013 r. Tym samym rozstrzygnięcie w przedmiocie skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego wniosku, ma istotne znaczenie także dla oceny, czy skarżącemu przysługuje prawo do przyznania świadczenia w postaci pomocy finansowej w ramach rządowego programu wspierania osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego, określonego w § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu wspierania osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego ( Dz. U z 2013 r. poz. 413).

Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego w przedmiocie powyższego wniosku grupy posłów będzie miało zatem decydujący wpływ na treść rozstrzygnięcia Sądu w niniejszej sprawie.

Mając na względzie dążenie do zapewnienia jednolitości i stabilności orzecznictwa, Sąd działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ) orzekł jak w sentencji postanowienia.

Analogiczne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w sprawie sygn. akt II SA/Go708/13.