Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1574/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Firek Sędziowie: AWSA Kazimierz Bandarzewski AWSA Janusz Kasprzycki ( spr.) Protokolant: Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2006 r. sprawy ze skargi I.T. Spółka z o.o. w K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2002 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od Wojewody na rzecz I.T. Spółki z o.o. w K. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2002r., znak: [...], na podstawie art. 28, 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. nr 106, poz. 1126 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie Prawo budowlane), Prezydent Miasta K. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku biurowego: "C." przy ul. M. w K. wraz z budową stacji trafo i kabla energetycznego SN 15 kV, przyłączami wody, kanalizacji ogólnospławnej, energii elektrycznej nn wraz z układem dróg wewnętrznych, miejscami postojowymi a także przełożeniem sieci gazowej niskiego ciśnienia fi 110 PE oraz kanalizacji fi 200 kolidujących z budową budynku.

W uzasadnieniu Prezydent wskazał, że w trakcie postępowania administracyjnego zostały wniesione przez B.S. zastrzeżenia wobec realizacji przedmiotowej inwestycji. Podniosła ona zarzuty dotyczące wysokości poszczególnych kondygnacji budynku, mianowicie, że są one powyżej 3,0 m., w przypadku, gdy w decyzji dotyczącej sąsiedniej inwestycji wysokość kondygnacji obiektu ograniczono do 3 m. Nadto, zarzuty dotyczące wysokości budynku, usytuowania parkingów, wreszcie, co do zacieniania i zachowania odległości budynków, wynikające z warunków technicznych.

W przedmiocie tych zastrzeżeń organ I instancji podniósł, że teren inwestycji ograniczony jest wymogami czterech stref polityki przestrzennej: nr 11, 13, 17, 19. Podstawowym działaniem w strefie 17 jest ochrona gabarytu lokalnego. Przez ten rozumie się gabaryt przeważającej części budynków. Dla inwestycji przyjęto zatem gabaryt dla osiedla "Ruczaj", gdzie znajdują się budynki do wysokości 12 kondygnacji a przedmiotowy obiekt ma 8 kondygnacji. Projekt inwestycji przewiduje lokalizacje parkingów w odległości 10 m i więcej od okien sąsiednich budynków. Spełnione są zatem wymogi wynikające z warunków technicznych dotyczące usytuowania miejsc postojowych. W przepisach tych nie ma natomiast warunków dotyczących usytuowania dróg dojazdowych do tych miejsc postojowych. Dołączony wykres zacieniania do projektu technicznego wykazuje spełnienie warunku nasłonecznienia dla budynków sąsiednich. Projektowana odległość, część niska- 11,25 m i część wyższa – 23,75 m, nie naruszają warunków technicznych. Co do zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, Prezydent Miasta Krakowa stwierdził, że pismem z dnia 14 marca 2002 r. Oddział Urbanistyki, Geodezji i Budownictwa Urzędu Miasta K. potwierdził zgodność lokalizacji obiektu o funkcji usługowo-handlowej z zamierzeniem inwestycyjnym jakim jest przedmiotowy budynek biurowy. Projekt budowlany jest kompletny, posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia.

Od tej decyzji odwołała się B.S. Jej zdaniem projektowane zamierzenie inwestycyjne narusza interesy osób trzecich. Nadto obawia się zagrożenia dla zdrowia osób w sąsiedztwie z powodu hałasu i spalin samochodowych będących następstwem zaprojektowanego parkingu obsługującego biurowiec. Nie spełniony został także warunek wynikający z § 13 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Obiekt spowoduje nadmierne zacienianie jej domu. Zakwestionowała również gabaryty budynku biurowego.

Od powyższej decyzji odwołanie wniosła również Spółka "I.-T." spółka z o.o. z siedzibą przy ul. B. w K. zarzucając naruszenie interesu osób trzecich poprzez nie zapewnienie dostępu do drogi publicznej, możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej, cieplnej, ze środków łączności, dopływu światła dziennego do pomieszczeń.

W wyniku rozpatrzenia odwołań decyzją z dnia [...] maja 2002r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. nr 98, poz. 1071, zwanej dalej w skrócie k.p.a.), Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzje Prezydenta Miasta K. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę.

W uzasadnieniu tej decyzji Wojewoda podniósł, że organ I instancji odniósł się do wszystkich zarzutów stron. Gabaryt został określony w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, która stała się ostateczna wskutek oddalenia skargi do sądu administracyjnego, a więc i prawomocna. Ta kwestia nie podlega zatem dyskusji. Co do lokalizacji parkingu to brak jest podstaw do twierdzeń jego szkodliwego oddziaływania. Liczy on 20 miejsc postojowych, a inwestycje przewidujące miejsca postojowe na więcej niż 500 samochodów osobowych i 200 ciężarowych są inwestycjami znacząco oddziaływującymi na środowisko. Co do aspektu zacieniania, to organ wyjaśnił, że z opracowania, znajdującego się w aktach sprawy, wynika, iż sąsiadująca zabudowa jest poza strefą cienia rzucanego przez przedmiotową inwestycję. Zarzut ten jest bezpodstawny. Odnośnie zarzutów wysuniętych przez spółkę "I.-T." organ odwoławczy stwierdził, że wzajemne roszczenia wobec inwestora nie mogą mieć wpływu na merytoryczną stronę tej sprawy. Zarzut nie zachowania gabarytu jest nieuzasadniony ze względów już podniesionych wyżej. Co do zapewnienia dostępu do drogi publicznej to organ wyjaśnił, że spółka wycofała wniosek o ustanowienie drogi koniecznej z właściwego sadu cywilnego. Są zachowane również wszystkie wymogi przeciwpożarowe. Niezależnie od zarzutów podniesionych w odwołaniach, organ odwoławczy stwierdził, że inwestor spełnił warunki do udzielenia pozwolenia na budowę. Złożył bowiem wniosek o jego udzielenie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projekt budowlany odpowiada wymogom przewidzianym w art. 34 Prawa budowlanego, jest kompletny, posiada wymagane uzgodnienia.

W skardze do sądu administracyjnego spółka "I.T." spółka z o.o. z siedzibą przy ul. B. w K. powtórzyła zarzuty podniesione w odwołaniu, dotyczące. naruszenia interesu osób trzecich, nie zachowania odległości miedzy budynkami, nie zachowania warunków przeciwpożarowych, nie zachowania gabarytu, sprzeczności z zapisem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podnosząc, że kwestia gabarytu, zgodności z zapisami planu została już rozstrzygnięta prawomocną decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, na którą sąd skargę oddalił. Warunki przeciwpożarowe są spełnione i zostały uzgodnione z osobą posiadająca w tym zakresie odpowiednie uprawnienia – z rzeczoznawcą do spraw. zabezpieczeń przeciwpożarowych. Co do kwestii dostępu do drogi publicznej Wojewoda stwierdził, że spółka wycofała wniosek

z sądu cywilnego o ustanowienie drogi koniecznej. Kwestie wzajemnych roszczeń pomiędzy spółką a inwestorem nie mogą być przedmiotem merytorycznych rozważań.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.).

W świetle art. 1 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, w tym w zakresie - legalności decyzji administracyjnych (art. 1 i art. 3 p.p.s.a.). Przy czym, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, dlatego też kontroli legalności dokonują również z urzędu.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organy orzekające zobowiązane były sprawdzić, czy spełnione zostały wymogi zawarte w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, a także warunki zawarte w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Dopiero w sytuacji spełnienia wszystkich wskazanych wymogów właściwy organ zobowiązany jest do udzielenia pozwolenia na budowę.

Zgodnie z art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto:

1) złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy

i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami

o zagospodarowaniu przestrzennym,

2) wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

W niniejszym przypadku organy orzekające w sprawie nieprawidłowo oceniły spełnienie przez inwestora warunku wykazania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, wynikającego z wyżej zacytowanego przepisu. Decyzją z dnia [...] grudnia 2000r., znak: [...], Prezydent Miasta K. orzekł mianowicie, o wprowadzeniu zmiany w operacie ewidencji gruntów dla obr. [...] jednostka ewidencyjna K.-P., polegającej na zmianie powierzchni i oznaczenia bez zmiany konfiguracji wymienionych w niej działek zgodnie z mapą uzupełniającą oraz wykazem zmian sporządzonym przez biegłego geodetę. Skoro na mocy tej decyzji uległy zmianie oznaczenia działek i ich powierzchnia, które obejmuje przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne, zatem inwestor ubiegający się o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę dla tej inwestycji powinien był wykazać się prawem do dysponowania nowooznaczonymi działkami o zmienionej powierzchni na cele budowlane. Tego jednak nie uczynił. Nie spełniony został więc warunek wykazania się przez niego prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Stosownie natomiast do treści art. 35 ust.1. Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z:

a) miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska,

b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,

c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi,

2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,

3) wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane.

W odniesieniu do tych wymogów Sąd stwierdził, że organy orzekające w sprawie i w tym wypadku nie dokonały sprawdzeń, o których mówi przytoczony powyżej art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego.

Zdaniem Sądu organy orzekające w ogóle nie dokonały wyjaśnienia zgodności projektu zagospodarowania działki z zapisem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta K. W tej kwestii organy powołały się na pismo z dnia 14 marca 2002r. Urzędu Miasta K. Wydział Architektury Geodezji i Budownictwa Oddział Architektoniczo-Budowlany Referat Dzielnic [...], i stwierdziły, że potwierdzono w nim zgodność decyzji lokalizacyjnej tj. obiektu o funkcji usługowo-handlowej z zamierzeniem inwestycyjnym. Z pisma tego wynika, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego nie określa, która z wymienionych funkcji handlowa, czy usługowa, ma być dominująca na Obszarze Usług Komercyjnych UC-305, oraz, że ustalenia planu definiują pojęcie usług komercyjnych jako "funkcję m.in. dyrekcje lub zarządy jednostek gospodarczych, a co za tym idzie budynek o funkcji biurowej mieści się w ustaleniach tak planu jak i przedmiotowej decyzji." Nie oceniły jednak tego dowodu i nie wypowiedziały się, czy pojęcie budynku handlowo-usługowego jest według nich tożsame z pojęciem budynku biurowego. Tym samym nie zajęły stanowiska w kwestii sprzeczności w tym względzie pomiędzy decyzją

o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydaną dla obiektu handlowo-usługowego a decyzją zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla budynku biurowego. Nadto, w tym ostatnim przekonaniu utwierdza Sąd także to, że porównując decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z wydaną decyzją o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, mając na względzie zmianę oznaczeń działek i ich powierzchni, stwierdzić należy, że pozwolenie na budowę obejmuje działkę nr "1", której nie wymienia decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wiążąca przecież organ udzielający pozwolenia na budowę. Organy nie wypowiedziały się w kwestii zapewnienia osobom trzecim dostępu do drogi publicznej stanowiącego jedno z wymagań decyzji ustalającej warunki zabudowy

i zagospodarowania terenu. W aktach sprawy brak jest również pełnego wypisu

i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta K., który wówczas obowiązywał.

W postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę ważną rolę odgrywa także projekt budowlany. Stanowi on samodzielną przesłankę wydania pozwolenia na budowę (art. 33 ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego). Ponadto, w ust. 1 art. 34 Prawa budowlanego ustawodawca sformułował powinność spełniania przez projekt budowlany wymagań określonych w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z treścią ust. 3 art. 34 Prawa budowlanego projekt budowlany powinien zawierać:

1) projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich,

2) projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia, a w stosunku do obiektów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 - również opis dostępności dla osób niepełnosprawnych,

3) stosownie do potrzeb, oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych

o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu, odbioru ścieków oraz o warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz dróg lądowych,

4) w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych.

Szczegółowy zakres i forma projektu budowlanego zostały natomiast określone w rozporządzeniu z dnia 3 listopada 1998 r. Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (Dz. U. z 1998r., Nr 140, poz. 906).

Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia w projekcie budowlanym na stronie tytułowej należy zamieścić między innymi imiona i nazwiska projektantów opracowujących wszystkie części projektu obiektu budowlanego wraz z określeniem zakresu ich opracowania, specjalności i numeru posiadanych uprawnień budowlanych, oraz datę opracowania i podpisy pod projektem, spis zawartości projektu budowlanego wraz z wykazem załączonych do projektu wymaganych przepisami szczególnymi uzgodnień, pozwoleń lub opinii, także specjalistycznych, oraz, stosownie do potrzeb, oświadczeń właściwych jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 34 ust. 3.

Opracowany projekt budowlany dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego nie zawiera na stronie tytułowej daty opracowania. Nie wyszczególniono, które z poszczególnych części i jaka osoba je projektowała. Brak jest uprawnień wszystkich projektantów opracowujących poszczególne części projektu. Nie ma uprawnień projektanta arch. P.M. Znajdują się natomiast uprawnienia pozostałych projektantów, ale w nie uwierzytelnionych kopiach. Spis zawartości projektu nie wymienia wykazu uzgodnień, które występują dalszych częściach projektu.

Nie wszystkie części projektu mają jednolitą numerację w myśl § 5 rozporządzenia.

Stosownie natomiast do przepisu § 8 w/w rozporządzenia, dotyczącego szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien zawierać część opisową oraz część rysunkową sporządzoną na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W myśl § 11 cytowanego rozporządzenia projekt architektoniczno-budowlany obiektu budowlanego powinien zawierać zwięzły opis techniczny oraz część rysunkową.

W projekcie budowlanych, znajduje się część rysunkowa projektu zagospodarowania działki, ale wątpliwości budzi, czy została ona sporządzona na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub jednostkowej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Pierwsze strony projektu budowlanego: "budynek biurowy "C." projekt budowlany" tom 1, zawierają opis techniczny. Nie ma wyodrębnionych części opisowej dla projektu zagospodarowania działki i części opisowej dla projektu architektoniczno-budowlany obiektu, tak jak przewidują to wymienione § 8 i 11 powołanego rozporządzenia.

Nie jest więc prawdziwa wypowiedź organu odwoławczego, który ma obowiązek nie tylko czuwać nad przestrzeganiem prawa przez organy stopnia niższego sprawując kontrolę instancyjną, ale przede wszystkim powtórnie rozstrzygnąć sprawę, że projekt budowlany odpowiada wymogom określonym w art. 34 Prawa budowlanego i jest kompletny.

Powyższe obrazuje nie tylko naruszenia prawa procesowego: art. 7, 77 § 1, 107 § 3, art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., ale także prawa materialnego: art. 32, 33, 34, 35 Prawa budowlanego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

W takim stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.)

O kosztach natomiast orzekł w punkcie II sentencji wyroku, na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.).