Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2343/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-09-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H Sp. z o. o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2013 roku nr [...] w sprawie ze skargi H. Sp. z o. o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2013 roku nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2013 roku nr [...].


UZASADNIENIE

H. Sp. z o. o. z siedzibą w W. (dalej też jako skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika adwokata A. G., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2013 roku nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w kwocie 24 780 złotych za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. Skarżąca wniosła zarazem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm. - dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy więc poprzedzić analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z 18 maja 2004 r. - FZ 65/04). Argumentacja takiego wniosku musi więc być odpowiednia - tzn. w sposób przekonywujący pokazująca konkretne relacje między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. czyli niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W niniejszej sprawie skarżąca w ogóle nie wskazała żadnych okoliczności, z których wynikałoby niebezpieczeństwo spowodowania dla skarżącej trudnych do odwrócenia skutków. Ewentualne uwzględnienie wniosku mogłoby nastąpić jedynie, gdyby wskazano w nim konkretne okoliczności odnoszące się do sytuacji finansowej, organizacyjnej i majątkowej skarżącej, które dawałyby podstawy do uznania, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji dojdzie do realizacji wskazanych przez stronę przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca nie powiązała tymczasem skutków wykonania decyzji w zakresie nałożenia kary pieniężnej w kwocie 24 780 złotych z konkretnymi zmianami w sferze majątkowej i organizacyjnej. Nie podała żadnych danych wskazujących na wysokość osiąganych z działalności gospodarczej przychodów oraz dochodów (ewentualnie strat), jak również nie przedstawiła żadnych dokumentów obrazujących jej aktualną sytuację finansową (np. stanu pozostających do jej dyspozycji zasobów pieniężnych) przy jednoczesnym wskazaniu, jak zmieniłaby się ona po wykonaniu decyzji. Nie ma zatem możliwości stwierdzenia, czy w istocie zachodzi niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji.

Należy także zaznaczyć, iż ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje w ramach instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu kompetencji Sądu do wzywania wnioskodawcy o przedłożenie dodatkowo stosownych dokumentów lub złożenie wyjaśnień, które miałyby uzasadniać potrzebę wstrzymania wykonania decyzji (p. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2010 r. sygn. akt II FZ 391/10). Jedynie w gestii strony leży sprecyzowanie w tym wniosku okoliczności wskazujących na wypełnienie przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a oraz przedstawienie dowodów na ich poparcie.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.