Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 368/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-11-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Justyna Wtulich – Gruszczyńska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi T. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku celowego postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata K.P. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 221,40 (dwieście dwadzieścia jeden 40/100) złotych, w tym : tytułem opłaty kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych, tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 41,40 (czterdzieści jeden 40/100) złotych.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2015 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.

Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej

w [...] , na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony adwokat – K. P. .

Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] oraz przyznał ze środków budżetowych Sądu na rzecz adwokata K. P. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł.

W dniu 24 marca 2016 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona przez adwokata od powyższego wyroku. Pełnomocnik zawarł w skardze wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za postępowanie ze skargi kasacyjnej. Oświadczył, że koszty te nie zostały poniesione w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 lipca 2017 r. sygn. akt I OSK 1178/16 oddalił skargę kasacyjną.

Po sprawdzeniu w aktach sądowych ustalono, że pełnomocnik reprezentował skarżącą na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu

6 lipca 2017 r.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje :

Zgodnie z treścią art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r.

w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016 r. W § 22 ww. rozporządzenia wskazano, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Wcześniej obowiązywało rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.

Niniejsza sprawa została wszczęta w II instancji wraz z wniesieniem skargi kasacyjnej w dniu 30 marca 2016 r. (data stempla biura podawczego), a zatem zastosowanie w sprawie będą miały przepisy rozporządzenia z dnia

22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801).

Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego wyżej rozporządzenia opłata maksymalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego wynosi 480 zł.

Zgodnie natomiast z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia za sporządzenie

i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym opłata maksymalna wynosi 75% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100 % tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł.

Przy czym, stosownie do treści § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy.

W niniejszej sprawie ten sam adwokat prowadził sprawę w pierwszej i w drugiej instancji, a zatem opłata maksymalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75 % opłaty maksymalnej.

Z uwagi na powyższe, należało ustalić opłatę w wysokości ½ opłaty maksymalnej wynoszącą 240 złotych, a 75 % od tej kwoty daje kwotę w wysokości 180 złotych. Uwzględniono przy tym, stosownie do § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia, zarówno niezbędny nakład pracy wyznaczonego adwokata, jak i charakter sprawy, i nie znaleziono podstaw do ustalenia opłaty wyższej niż ½ opłaty maksymalnej określonej w wyżej powołanych przepisach.

Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ta ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, w rozpoznawanej sprawie jest to kwota 41,40 złotych (23 % x 180 złotych).

Z powyższych względów, na podstawie art. na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. a oraz § 4 ust. 1 - 3 powołanego Rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji postanowienia.