Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SAB/Bk 57/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2021-08-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych ,


UZASADNIENIE

M. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie postępowania dotyczącego doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II sądu z dnia 23 czerwca 2021 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi, przez złożenie dowodu wniesienia do właściwego organu ponaglenia załatwienia sprawy, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Wezwanie to doręczono skarżącej wraz ze stosownym pouczeniem w dniu 20 lipca 2021 r. (k. 26). Skarżąca nie usunęła przedmiotowego braku formalnego skargi w przewidzianym terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Jak stanowi art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Stosownie zaś do treści art. 52 § 1 p.p.s.a. dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 ww. przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Tymczasem, jak wynika z art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: (1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność); (2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie powinno zawierać uzasadnienie, zaś wnosi się je do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie albo do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 2 i 3 k.p.a.).

Jak wynika zatem z ww. przepisów, warunkiem skutecznego zaskarżenia bezczynności organu administracji, jest uprzednie wniesienie przez stronę skarżącą ponaglenia do organu wyższego stopnia lub do organu prowadzącego postępowanie. Jest to warunek formalny. Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunku formalnego, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (vide: art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Na tej podstawie skarżąca została wezwana do usunięcia w ww. terminie braku formalnego skargi przez złożenie dowodu wniesienia do właściwego organu ponaglenia załatwienia sprawy. Mimo prawidłowo doręczonego skarżącej wezwania, nie usunęła ona przedmiotowego braku formalnego skargi. Powyższe skutkuje stwierdzeniem, że skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, bowiem nie zadośćuczyniła wymogowi z art. 53 § 2b p.p.s.a.

Z tego względu, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym sąd orzekł w sentencji niniejszego postanowienia.

O zwrocie uiszczonego przez skarżącą wpisu sąd orzekł w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.