Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 31/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-08-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6159 Inne o symbolu podstawowym 615
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 2 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy P. w przedmiocie doręczenia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] marca 2018 r. K. Z. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy P.

w przedmiocie doręczenia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wnosząc o nakazanie Burmistrzowi Miasta i Gminy P. wydania decyzji z dnia [...] marca 2003 r., nr [...] r. lub odmownej decyzji odmawiającej wydanie ww. decyzji wraz z uzasadnieniem lub ustalenie kto ma tą decyzję wydać, zwolnienie z kosztów postępowania administracyjnego w całości, nie obciążanie kosztami zastępstwa procesowego strony przeciwnej, wyznaczenie rozprawy, wszczęcie postępowania dowodowego.

W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że nie została jej wydana decyzja Burmistrza P. z dnia [...] marca 2003 r., nr [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie domu wielorodzinnego z infrastrukturą towarzyszącą na działce nr [...] obręb P. Skarżąca podniosła, że jej działka o nr [...] jest działką graniczącą bezpośrednio z działką objętą sporną decyzją. Skarżąca w uzasadnieniu zaznacza fakt, że nie wiedziała o wydaniu wskazanej decyzji, nie została wezwana do udziału w sprawie jako strona.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu administracji publicznej wniosła o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej oraz przedwczesnej lub oddalenie skargi w całości i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu podniosła, że w sprawie stanowiącej przedmiot postępowania toczy się postępowanie administracyjne, będące wynikiem złożenia przez skarżącą ponaglenia "na niezałatwienie sprawy w terminie i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza i Urząd Miasta i Gminy w P. począwszy od [...].03.2003 r. – nadal w przedmiocie niewydania spornej decyzji nr [...] z dnia

[...] marca 2003 r." Ponadto pełnomocnik organu biorąc pod uwagę uzasadnienie przedmiotowej skargi, celem wyjaśnienia wskazała, że w sprawie pierwotnie toczyło się również postępowanie z wniosku skarżącej o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza P. nr [...] z dnia [...] marca 2003 r., które było rozpoznawane dwukrotnie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Pierwotnie zakończone decyzją SKO w W. z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2003 r. Drugie postępowanie było wszczęte na wniosek skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją SKO, które zostało zakończone decyzją SKO z dnia [...] czerwca 2017 r. nr SKO [...], utrzymującą w mocy decyzję Kolegium z dnia [...] marca 2017 r.

Skarżąca pismem z dnia [...] maja 2018 r. stanowiącym odpowiedź na odpowiedź na skargę podtrzymała w całości swoje zarzuty zawarte w skardze z dnia [...] marca 2018 r. Ponadto wniosła o odrzucenie w całości twierdzeń zawartych

w odpowiedzi na skargę z dnia [...] kwietnia 2018 r.

Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2018 r. referendarz sądowy z Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, przyznał K. Z. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających

z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V

i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych

w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Stosownie do art. 3 § 2a i 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także

w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy

z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz

w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę,

i stosują środki określone w tych przepisach.

Mając na uwadze treść powołanych powyżej przepisów, wskazać należy, że w sprawie niniejszej przedmiotem skargi jest bezczynność organu Burmistrza Miasta i Gminy P. w przedmiocie doręczenia stronie wydanej przez niego decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W ocenie Sądu, czynność doręczenia decyzji nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-3 i 4a p.p.s.a. Nie stanowi też czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 4 tej ustawy. Ten ostatni przepis odnosi się bowiem do działań materialno-technicznych organu, wywołujących określone tam skutki prawne. Czynność doręczenia nie przyznaje natomiast, nie stwierdza, nie uznaje żadnych uprawnień i obowiązków. Doręczenie wywołuje jedynie ten skutek, że od daty doręczenia biegnie dla strony termin do wniesienia określonych środków zaskarżenia. Zatem przedmiotowa skarga nie może podlegać merytorycznemu rozpoznaniu.

W myśl bowiem powołanych przepisów skarga na bezczynność przysługuje w sytuacji, gdy organ w ustalonym w przepisach prawa terminie nie wydał w ogóle decyzji administracyjnej lub postanowienia, bądź innego aktu albo nie podjął innej czynności z zakresu administracji publicznej. W niniejszej sprawie wiadomym zaś jest, że decyzja została wydana, ale sporna pozostaje ocena jej doręczenia skarżącej. Prawidłowość doręczenia może być jednak oceniana w toku postępowania odwoławczego. Może być też przedmiotem badania przez sąd administracyjny przy ocenie legalności danego aktu. Niewykonanie takiej czynności nie stanowi jednak bezczynności czy przewlekłego prowadzenia postępowania w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Niedopuszczalna jest skarga na samą czynność doręczenia

w postępowaniu, to tym samym nie można zaskarżyć bezczynności czy przewlekłości w tym zakresie (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego

z dnia 6 czerwca 2012 r. sygn. akt I OSK 1194/12, 30 lipca 2014 r. sygn. akt II OSK 1979/14, 19 lutego 2009 r. sygn. akt I OSK 438/08, 12 września 2012 r. sygn. akt I OSK 1788/12, 18 października 2006 r. sygn. akt II OSK 1360/06, 9 kwietnia 2015 r. sygn. akt II GSK 397/15 oraz Wojewódzkich Sądów Administracyjnych: w Łodzi

z dnia 9 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SAB/Łd 4/14, 23 lipca 2015 r. sygn. akt III SAB/Łd 24/15, w Opolu z dnia 28 kwietnia 2010 r. sygn. akt I SA/Op 218/10 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl).

Reasumując przedmiotowa skarga na bezczynność polegającą na niedoręczeniu skarżącej decyzji tego organu nie podlega kognicji sądów administracyjnych, co obligowało sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., o czym orzeczono jak sentencji.