Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 54/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-07-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art. 3 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Henryk Ożóg, Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, Protokolant Katarzyna Leśniowska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 3 lipca 2012 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] w D. na bezczynność Burmistrza Miasta D. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 12 marca 2012 r. M. K. reprezentujący Fundację "[...]" w D., zwany dalej skarżącym, wystąpił do Burmistrza Miasta D. o udzielenie informacji publicznej w postaci skanów wszystkich dokumentów, decyzji, opinii, protokołów, notatek, sprawozdań, uchwał, postanowień, umów, pism, odpowiedzi, ofert, zawiadomień, ogłoszeń i innych dotyczących likwidacji Gimnazjum nr [...] w D. przy ul. [...]. Wskazał, aby zeskanowane dokumenty nagrane na płytę CD przesłać na podany przez niego adres.

Pismem z dnia 5 kwietnia 2012 r. Burmistrz Miasta D. zwrócił się do skarżącego, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2011 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), dalej: ustawa, o uwiarygodnienie szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniającego udostępnienie żądanych informacji, wyznaczając 14-dniowy termin do udzielenia odpowiedzi.

Pismo to skarżący odebrał w dniu 6 kwietnia 2012 r. jednak odpowiedzi na nie nie udzielił.

Pismem z dnia 10 kwietnia 2012 r. natomiast skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Burmistrza Miasta D. polegającą na braku udostępnienia informacji publicznej, o jaką wystąpił wnioskiem z dnia 12 marca 2012 r. Zdaniem skarżącego, organ powinien udzielić żądanej informacji w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku. Wskazał, że dnia 5 kwietnia 2012 r. Burmistrz Miasta D. zażądał "uwiarygodnienia szczególnie istotnego interesu publicznego do uzyskania informacji" jednakże żądanie to pozbawione jest podstawy prawnej ze względu na fakt, iż żądana informacja nie jest informacją przetworzoną.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta D. wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wskazał, że w niniejszej sprawie bezczynność organu nie zachodzi bowiem przed dniem wniesienia skargi skarżący został skutecznie wezwany do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniającego udostępnienie żądanych informacji. Skarga została wniesiona przed upływem 14-dniowego terminu do uzupełnienia wniosku przez skarżącego. Do dnia przekazania skargi do Sądu skarżący nie udzielił odpowiedzi na pismo z dnia 5 kwietnia 2012 r. Zdaniem organu informacja żądana przez skarżącego jest informacją przetworzoną. Dokumentacja w sprawie likwidacji Gimnazjum nr [...] w D. jest archiwalna i bardzo obszerna. Udostępnienie żądanej informacji wymaga analizy wszystkich dokumentów pod kątem oceny, czy dana informacja może być udostępniona, czy też podlega ograniczeniu zgodnie z art. 5 ustawy. Stworzenie żądanego przez skarżącego zbioru dokumentów wymaga ich wyboru i zanonimizowania, co wiąże się z zakłóceniem bieżącej pracy Wydziału Urzędu Miasta, odpowiadającego za dokumentację związaną z likwidacją Gimnazjum.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sprawowana przez sąd administracyjny kontrola administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 przywołanego przepisu. Przy skardze na bezczynność organu sąd uwzględnia tę skargę tylko wówczas, gdy uzna, że w sprawie wystąpiła taka bezczynność. Dlatego też, zaistnienie bezczynności oznacza naruszenie prawa i wystąpienie materialnej przesłanki do uwzględnienia skargi w myśl art. 149 p.p.s.a. Natomiast bezzasadność skargi, czyli brak stanu bezczynności, prowadzi do jej oddalenia stosownie do art. 151 p.p.s.a.

W piśmiennictwie przyjmuje się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (zob. Woś, H. Krysiak-Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005, s. 86). Wniesienie skargi na "milczenie władzy" jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 37). Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracyjny zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności.

Przedmiotem skargi jest bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), dalej: ustawa, która w kompleksowy sposób reguluje procedurę dostępu do informacji publicznej.

Ustawa ta, będąca podstawą załatwienia sprawy, przewiduje – jako jeden ze sposobów udostępniania informacji – udostępnianie jej na wniosek (art. 10). Skarżący wniósł wniosek na piśmie o udostępnienie skanów dokumentów dotyczących likwidacji Gimnazjum nr [...] w D.

Ustawa nie zawiera wprawdzie legalnej definicji informacji publicznej, ale pojęcia tego używa przepis art. 1 ust. 1, 4, który stanowi, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnianiu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. W art. 6 ust. 1 tej ustawy ustawodawca wymienia przykładowo te sfery działalności, w których informacja podlega udostępnieniu jako informacja publiczna.

Nie ulega wątpliwości, iż skarżący, domagając się udostępnienia mu dokumentów dotyczących likwidacji szkoły żądał udzielenia informacji dotyczącej szkoły publicznej, a zatem informacji publicznej w rozumieniu art. 6 ust. 1 ustawy. Zresztą i Burmistrz Miasta D. nie miał co do tego wątpliwości skoro w odpowiedzi na skargę wskazał, że informacja ta stanowi informację przetworzoną.

Skoro skarżący domagał się udostępnienia informacji w trybie ustawy i żądanie złożył do właściwego organu, odpowiedź powinna być udzielona na zasadach określonych w tej ustawie. W przypadku uwzględnienia wniosku udostępnianie informacji publicznej następuje w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 ustawy). Jeżeli natomiast informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 ustawy).

Odmowa udzielenia informacji publicznej następuje natomiast w drodze decyzji administracyjnej, od której przysługują środki odwoławcze (art. 16 i 17 ustawy).

W tym miejscu powtórzyć należy, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy organ ten nie wydaje w terminach ustawowych decyzji, postanowień lub innych aktów albo nie podejmuje czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

Tymczasem, jak wynika z ustaleń faktycznych sprawy, Burmistrz Miasta D. nie był bezczynny. Organ ten podjął bowiem odpowiednie czynności, tj. wezwał skarżącego do uwiarygodnienia interesu publicznego, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy i wyznaczył 14-dniowy termin do udzielenia odpowiedzi. Wniesienie skargi w czwartym dniu biegu tego terminu spowodowało, że Burmistrz Miasta D. nie mógł podejmować żadnych czynności do czasu rozpatrzenia skargi przez Sąd.

Podkreślenia wymaga, że zgodnie z brzmieniem art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do: uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Także orzecznictwo sądów administracyjnych wskazuje, że podmioty udzielające informacji publicznej (przetworzonej), zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy, przed udostępnieniem tej informacji muszą ustalić i rozważyć czy jej udostępnienie w zakresie określonym we wniosku jest "szczególnie istotne dla interesu publicznego". Ocena tej "szczególnej istotności dla interesu publicznego" należy bowiem do podmiotu dysponującego informacją i to on musi wykazać brak istnienia tej przesłanki w decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej (zob. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 8 października 2008 r., sygn. akt IV SA/Wr 352/08, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, wyrok WSA w Olsztynie z dnia 16 grudnia

2010 r., II SA/Ol 980/10, LEX nr 754137).

Uwzględniając powyższe nadmienić należy, że Sąd w omawianej sprawie nie zajmował się rozważaniem czy informacja, której udzielenia domagał się skarżący miała charakter informacji przetworzonej lecz badał, czy organ zobowiązany do udzielenia informacji był bezczynny.

Reasumując, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.