Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 62/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-06-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie adwokata
Odmówiono przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi B. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a 1. przyznać B. B. prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata; 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 4 kwietnia 2014 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego z dnia 20 lutego 2014 r. o przyznanie prawa pomocy.

W dniu 7 maja 2014 r. skarżący ponownie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.

W tym zakresie wykazał, że prowadzi jednoosobowe, samodzielne gospodarstwo domowe, zamieszkuje w mieszkaniu o pow. 24 m2, posiada gospodarstwo rolne o pow. 6,68 ha fiz. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.562,35 zł brutto, a w ubiegłym roku urząd skarbowy dokonywał potrąceń w wyniku czego otrzymywał 1093,28 zł emerytury. Dodał, że wspiera finansowo córkę, która nie pracuje (ostatnio darował jej 200 zł i 180 zł). Grunty rolne, które posiada w części 4,11 ha użytkuje syn, a on nie ma z gospodarstwa żadnego dochodu. Podniósł, że "budynki i maszyny są zdekapitalizowane" i wymagają remontu.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż wobec tego, że nie jest to pierwszy wniosek o przyznanie prawa pomocy jaki skarżący składa przy sprawach poddawanych pod osąd tutejszego wojewódzkiego sądu administracyjnego referendarz sądowy za zbędne uznał wzywanie skarżącego do złożenia dodatkowych dokumentów źródłowych i oświadczeń obrazujących sytuację finansową i majątkową skarżącego, opierając się w tym zakresie na faktach znanych mu z urzędu, a wynikających m.in. z akt sprawy sygn. akt I SAB/Lu 8/13 i sygn. akt I SO/Lu 5/13.

Odnosząc się zaś do istoty sprawy wskazać należy, że rozpoznanie wniosku strony o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i jednocześnie ustanowienie adwokata sprowadza się do ustalenia czy w niniejszej sprawie spełniona jest przesłanka określona w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Zgodnie bowiem z treścią powołanego przepisu przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym - obejmującym zwolnienie od opłat sądowych i ustanowienie adwokata - może być przyznane osobie fizycznej, która wykaże, że uiszczenie jakichkolwiek kosztów postępowania skutkowałoby uszczerbkiem koniecznego utrzymania wnioskodawcy i jego rodziny. Wyjaśnienia przy tym wymaga, że przez uszczerbek, o którym mowa wyżej, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, że nie może ona zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (por. postanowienie NSA z dnia 17 marca 2005 r., sygn. akt II FZ 137/05, niepubl.). Dlatego też prawo pomocy jako instytucja o charakterze wyjątkowym może być stosowane jedynie w wypadkach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, gdy wnioskodawca nie posiada żadnych lub wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania. Tylko bowiem w takim przypadku istnieją uzasadnione powody do przerzucenia ciężaru dotyczącego danej osoby na pozostałych współobywateli. Z ich bowiem środków pochodzą dochody budżetu państwa, z których pokrywa się koszty postępowania sądowego w razie zwolnienia strony skarżącej z obowiązku ich ponoszenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2005 r., sygn. akt FZ 478/04, Lex nr 393645).

Tymczasem w rozpoznawanej sprawie analiza sytuacji finansowej skarżącego nie daje podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku w całości. Zdaniem oceniającego skarżący spełnia bowiem wyłącznie wymóg warunkujący przyznanie prawa pomocy w części dotyczącej ustanowienia adwokata z urzędu.

Przede wszystkim należy wskazać, iż do wymaganych na obecnym etapie sprawy kosztów sądowych należy wyłącznie wpis od skargi w wysokości 100 zł - § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). W razie niepomyślnego dla skarżącego wyniku sprawy przed sądem pierwszej instancji i woli zaskarżenia orzeczenia może pojawić się konieczność uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku sądu z uzasadnieniem (100 zł) oraz ewentualnego wpisu od skargi kasacyjnej, wynoszącego również 100 zł (§ 3 ww. rozporządzenia). Obecna sytuacja finansowe nie jest natomiast na tyle trudna aby uniemożliwiała poniesienie wskazanych kosztów.

Przede wszystkim wskazać należy, iż skarżący ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe, posiada majątek w postaci nieruchomości rolnej o pow. 6,68 ha fiz. (10,3560 ha przel.), z której może czerpać pożytki oraz 0,58 ha lasu. W skład jego majątku wchodzą również maszyny i narzędzia rolnicze (ciągnik rolniczy, pług, rozrzutnik, siewnik, brony) oraz nieruchomości - stodoła o pow. 190 m2 oraz obora wraz z budynkiem gospodarczym o pow. 100 m2. Skarżący ma również zapewnione własne, stałe źródło dochodów w postaci emerytury w wysokości 1.562,35 zł brutto

Dokonując zatem zestawienia pomiędzy wysokością kosztów sądowych w sprawie, a przedstawioną sytuacją majątkową i finansową skarżącego nie da się stwierdzić, aby skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżący dysponuje stałym dochodem w wysokości ponad 1500 zł, co przy relatywnie niewysokich kosztach postępowania pozwala na wydatki w kwocie 100 zł, rozłożone w czasie. Wygospodarowanie takich kwot nie będzie stanowiło dla skarżącego wydatku zagrażającego zaspokojeniu podstawowych potrzeb życiowych.

Odnośnie podnoszonych przez skarżącego argumentów o potrącaniu z renty pewnych kwot przez urząd skarbowy, należy stwierdzić, jak wskazał sam skarżący, potrącenia te miały miejsce w zeszłym roku, natomiast ocena wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna uwzględniać możliwie jak najbardziej aktualną sytuację. Co do argumentów dotyczących potrzeby generalnego remontu mieszkania – argument ten mógłby zostać uwzględniony, gdyby skarżący dokonywał aktualnie jakiś wydatków z tym związanych i bezpośrednio wpływały one na stan jego finansów domowych. Skarżący wspomina jednak jedynie o konieczności podjęcia takich prac w bliżej nieokreślonej przyszłości.

Przy ocenie zdolności skarżącego do poniesienia kosztów sądowych trzeba uwzględnić również fakt prowadzenia gospodarstwa rolnego. Okoliczność oddania w bezpłatne użytkowanie części gruntów rolnych synowi nie stanowi przy tym przesłanki udzielenia prawa pomocy w zakresie całkowitym. Skarżący bowiem dobrowolnie wyzbył się możliwości czerpania dochodów z tych gruntów, chociażby w postaci odpłatnej dzierżawy. Całkowite zwolnienie strony z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania sądowego jest natomiast przyznawane osobom charakteryzującym się ubóstwem (przykładowo do takich osób zaliczyć można osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione zostały całkowicie środków do życia). Ubiegający się o taką pomoc powinni natomiast poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Koszty sądowe należy bowiem traktować jako wydatki bieżące w budżecie rodziny, które winny być zaspokajane na równi z innymi podstawowymi wydatkami.

Konkludując, w ocenie referendarza sądowego zasadne jest przyznanie skarżącemu jedynie prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata, które to koszty, w większym zakresie niż wymagane w niniejszej sprawie koszty sądowe, obciążyłyby budżet domowy skarżącego. Natomiast uiszczenie wymaganych na obecnym etapie postępowania kosztów sądowych w wysokości 100 zł oraz ewentualnie innych w takiej samej wysokości nie tylko nie stworzy zagrożenia dla jego egzystencji, ale też uczyni zadość konstytucyjnej zasadzie ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznoprawnych.

Mając na względzie powyższą argumentację, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. postanowiono jak na wstępie.