Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 597/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 1 ust.1, art. 4 ust. 1 pkt 1 , art. 6 ust. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2015 poz 2058
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska – Matusiak, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.), Adam Lipiński, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi E. N. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Wójta Gminy [...] do rozpoznania wniosku E. N. z dnia [...] lipca 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 2. stwierdza, że bezczynność Wójta Gminy [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. oddala skargę w pozostałej części, 4. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz E. N. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z [...] lipca 2016 r., powołując się na ustawę z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, E. N. zwróciła się do Wójta Gminy [...] (zwanego dalej Wójtem) o przesłanie na jej adres zamieszkania "kopii decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] stycznia 1982 r., udzielającej pozwolenia na budowę budynku inwentarskiego wg projektu [...] na działce w miejscowości [...]".

W odpowiedzi z [...] lipca 2016 r. nr [...] Wójt wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku poprzez podanie numeru ewidencyjnego nieruchomości, której dotyczy wniosek.

W piśmie z [...] lipca 2016 r. skarżącą wskazała, że nie zna numeru działki, a numer ten pozna dopiero po otrzymaniu żądanej informacji publicznej. Dalej skarżąca wyjaśniła, że decyzja wydana była dla M. M., a obecnie działka ma nr [...] we wsi [...]. Nadto stwierdziła, że podane we wniosku informacje są wystarczające dla udostępnienia żądanej przez nią informacji publicznej, a wezwanie Wójta nie spełnia wymogów przewidzianych w przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 23) – zwanej dalej Kpa.

W odpowiedzi z [...] sierpnia 2016 r. na wniosek z [...] lipca 2016 r., uzupełniony pismem z [...] lipca 2016 r., Wójt poinformował skarżącą, że zapytanie nie dotyczy informacji publicznej, więc jej udostępnienie w tym trybie nie jest możliwe. W ocenie Wójta dostęp do akt sprawy możliwy jest na zasadach określonych w art. 73 Kpa.

W skardze na bezczynność organu skarżąca zarzuciła naruszenia art. 13 ust. 1 i 2 oraz art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarżąca wniosła o:

1) zobowiązanie Wójta do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od dnia doręczenia akt organowi,

2) o orzeczenie czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa – na podstawie art. 6 ustawy o odpowiedzialności funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz. U. z 2011 r. Nr 34, poz. 173), w zw. z art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.),

3) wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy,

4) oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Wójt wniósł o jej oddalenie, wskazując, że żądana przez skarżącą informacja nie jest informacją publiczną, ponieważ skarżąca jest stroną postępowania administracyjnego przed innym organem administracji publicznej, w którego aktach znajduje się żądana przez nią decyzja.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Wyjaśnić należy, że w przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem Sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r. poz. 2058 ze zm.), zwanej dalej u.d.i.p. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się wnioskodawca, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, oraz że żądana informacja ma charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność w zakresie realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej (por. P. Szustakiewicz, Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych, Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75 i n. wraz z powołanym orzecznictwem).

Wobec treści art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., który stanowi, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej, nie budzi wątpliwości, że Wójt Gminy [...] – jako organ władzy publicznej, jest podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej.

Jednocześnie, w ocenie Sądu, informacje żądane we wniosku z dnia [...] lipca 2016 r. stanowią informację publiczną. Wskazać trzeba, że pojęcie "informacji publicznej" ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W myśl tych przepisów, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Uwzględniając wszystkie aspekty wynikające z treści tych przepisów, należy przyjąć, że informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona nie tylko do władz publicznych, ale także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących zadania publiczne. Informacja publiczna musi dotyczyć sfery istniejących faktów i danych. Charakter informacji publicznej należy przypisać tym informacjom, które odnoszą się do wskazanej w art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej publicznej sfery działalności.

Przepis art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. do informacji publicznej zalicza m.in. treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, a także treść orzeczeń sądów powszechnych, Sądu Najwyższego, sądów administracyjnych, sądów wojskowych, Trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Stanu. Ustawodawca wskazuje jednocześnie, że dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy.

W świetle powyższego nie budzi wątpliwości Sądu, że decyzja Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] stycznia 1982 r. stanowi rozstrzygnięcie wytworzone przez funkcjonariusza publicznego w ramach jego kompetencji i jest dokumentem urzędowym.

W sytuacji, gdy wniosek dotyczy informacji będącej informacją publiczną organ (podmiot obowiązany) ma obowiązek: 1) udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej, co winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku oraz w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem; 2) wydać, na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., decyzję o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, 3) udzielić informacji, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., wyjaśniając przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie lub 4) poinformować pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada żądanej informacji.

W przypadku niepodjęcia przez adresata wniosku takich prawnych form działania, strona może zwalczać stan bezczynności w drodze skargi na bezczynność organu w trybie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. Strona ma prawo kwestionowania bezczynności organu zawsze, gdy uznaje, że żądane przez nią informacje są informacjami publicznymi i powinny być jej udzielone w trybie wnioskowym na podstawie przepisów u.d.i.p.

Rozpatrując skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] Sąd stwierdził, iż podmiot ten pozostaje w bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącej o udostępnienie informacji publicznej. Wójt w odpowiedzi na wniosek (udzielonej [...] sierpnia 2016 r.) nie udostępnił żądanej informacji publicznej, nie poinformował też, że nie dysponuje żądaną informacją publiczną. Podmiot zobowiązany wskazał skarżącej jedynie, że właściwy w tym zakresie jest tryb uregulowany w art. 73 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.), jednak z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca była stroną postępowania w sprawie pozwolenia na budowę budynku inwentarskiego, a tym samym, aby można było mówić o trybie udostępnienia żądanej informacji na podstawie przepisów Kpa. Dopiero w odpowiedzi na skargę wyjaśnione zostało, że skarżąca jest stroną postępowania prowadzonego przez inny organ administracji publicznej, w którego aktach znajduje się żądana przez skarżącą decyzja, wobec czego ma ona możliwość wglądu do tych akt. Jednak dla uchylenia się od zarzutu bezczynności nie wystarczy poinformowanie o tym, że decyzja znajduje się w aktach postępowania innego organu, konieczne jest, jak wskazano wyżej: 1) udostępnienie informacji w formie czynności materialno-technicznej, lub 2) wydanie decyzji o odmowie jej udostępnienia, lub 3) udzielenie informacji, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., z wyjaśnieniem przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie lub też 4) pisemne poinformowanie wnioskodawcy, że adresat wniosku nie posiada żądanej informacji.

Reasumując, żądanie zawarte we wniosku powinno być rozpatrzone przez Wójta na gruncie u.d.i.p., dlatego też Sąd stwierdzając, że Wójt Gminy [...] pozostawał w bezczynności w dniu wniesienia skargi i pozostaje w bezczynności w dniu orzekania przez Sąd w niniejszej sprawie, zobowiązał wymieniony podmiot do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lipca 2016 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność Wójta nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, bowiem organ podejmował działania zmierzające do realizacji wniosku skarżącej. Błędne przekonanie organu co do trybu udostępnienia żądanej we wniosku informacji publicznej oraz podmiotu właściwego do jej udostępnienia, nie uzasadniało stwierdzenia rażącego naruszenia prawa. Z tych też powodów Sąd nie uwzględnił wniosku strony o wymierzenie organowi grzywny.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i art. 149 § 1a P.p.s.a., orzekł, jak w pkt 1 i 2 sentencji, na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł, jak w pkt 3 sentencji, a o kosztach w pkt 4 sentencji orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 P.p.s.a.