Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 59/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.) Asesor sąd. Lilianna Drewniak-Żaba Protokolant Sekr. sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2004 r. przy udziale sprawy ze skargi T. P. na uchwałę Rady Miejskiej w O. z dnia 01. grudnia 2003 r. Nr XIII/87/2003 w przedmiocie opłat za wodę pobraną z urządzeń zaopatrzenia w wodę; postanawia odrzucić skargę /-/L. Drewniak-Żaba /-/St. Małek /-/A.Łaskarzewska


UZASADNIENIE

Dnia [...].12.2003r. Rada Miejska w O. uchwałą nr XII/87/2003 zatwierdziła taryfy dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków na terenie miasta i gminy O..

W uzasadnieniu do uchwały wywiedziono, że wniosek w sprawie zatwierdzenia taryf dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków złożył Zakład Gospodarki Komunalnej, Wodociągów i Kanalizacji Spółka z o.o. w O.. Zawarł w nim wyjaśnienie, że obecne stawki nie rekompensują ponoszonych kosztów i stąd koniecznym stało się przyjęcie nowych stawek.

Powołano się na przepis art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8.03.1990r. o samorządzie gminnym oraz art. 24 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków i rozporządzenie w sprawie określenia taryf, wzoru wniosku o zatwierdzenie taryf oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków.

Skargę na powyższą uchwałę złożył T.P. . Podniósł, że uchwała jest niezgodna z prawem. Przede wszystkim zauważyć należy zdaniem skarżącego, że Przewodniczący Rady przed jej podjęciem nie dopuścił radnych, przewodniczących jednostek pomocniczych gminy do dyskusji co miało duży wpływ na wynik głosowania.

Ponadto zaskarżona uchwała wprowadza opłatę stałą w wysokości 2 zł brutto miesięcznie za przyłącze wodociągowe co jest niezgodne z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12.03.2002r. w sprawie określenia taryf, wzoru wniosku o zatwierdzenie taryf oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków, które w § 5 dopuszcza naliczenie stałej opłaty abonamentowej jako jednego ze składników taryfy a nie jako oddzielnej kwoty doliczanej miesięcznie każdemu usługobiorcy niezależnie od ilości pobranej wody, czy oddanych ścieków.

Skarżący podniósł także, że skoro Zarząd Gospodarki Komunalnej, Wodociągów i Kanalizacji prowadzi dwie zasadniczo różniące się pod względem technologicznym, a także pod względem ponoszonych kosztów oczyszczalnie ścieków powinien sporządzić na te oczyszczalnie oddzielne kalkulacje i w przypadku znacznej różnicy cen wprowadzić oddzielne taryfy dla każdej z tych oczyszczalni co spowodowałoby, że mieszkańcy wsi K. płaciliby inną stawkę za ścieki.

Jednocześnie skarżący poinformował, że w dniu [...].12.2003 roku grupa radnych zwróciła się do Przewodniczącego Rady o zwołanie w trybie art. 20 ust. 1 i 3 ustawy o samorządzie gminnym Sesji Rady Miejskiej, której porządek obrad przewidywał uchylenie między innymi wyżej wymienionej uchwały i przystąpienie do jej uchwalenia zgodnie z prawem i procedurą statutową.

Rada nie skorzystała z możliwości naprawienia własnych błędów. Stąd żądanie uchylenia uchwały należy uznać za uzasadnione.

Rada Miejska w O. wniosła o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wywiedziono, że żadne przepisy wskutek uchwalenia uchwały nie zostały naruszone.

Taryfy przedstawione przez Zakład Gospodarki Komunalnej, Wodociągów i Kanalizacji Spółka z o.o. w O. zostały sprawdzone i zweryfikowane.

Wniosek został szczegółowo omówiony na posiedzeniu wszystkich komisji Rady. Obecnym na sesji Rady umożliwiono zabranie głosu. Poinformowano, iż dnia 29.12.2003r. podjęta została uchwała nr XIV/97/2003 zmieniająca uchwałę nr XIII/87/2003, która uwzględniając odrębność oczyszczania ścieków w oczyszczalni korzeniowo-glebowej wprowadziła III taryfę za odprowadzanie ścieków przez mieszkańców wsi K., niższą w stosunku do pozostałych cen obowiązujących na terenie całej gminy.

W ocenie Rady Miasta wniosek z dnia [...].12.2003r. nie stanowił w istocie wezwania do usunięcia naruszenia w rozumieniu art. 101 ustawy o Samorządzie gminnym.

Skarżący na wezwanie Sądu z dnia 21.02.2004r. oświadczył, że charakter wezwania z art. 101 ust. 1 ustawy o Samorządzie gminnym na wniosek grupy radnych, w skład której wchodził z dnia 11.12.2003r o zwołanie w trybie art. 20 ust. 1 i 3 cytowanej ustawy o Samorządzie gminnym, Sesji Rady Miejskiej O., której porządek obrad przewidywałby uchylenie m.in. zaskarżonej uchwały i przystąpienie do jej ponownego uchwalenia zgodnie z prawem i procedurą statutową.

Skarżący wyjaśnił także, że przedmiotowa uchwała dotyczy go osobiście, jest odbiorcą wody z miejsko-gminnych urządzeń wodociągowych. Ponadto jako radny Rady Miejskiej w O. ma obowiązek dbać o dobro mieszkańców – wyborców. Wszyscy mieszkańcy gminy są zaopatrywani w wodę z gminnych urządzeń wodociągowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przedmiotowa skarga podlegała odrzuceniu.

Przepis art. 101 ustęp 1 ustawy o samorządzie gminnym zawiera szczególne unormowania, każdy bowiem, czyj interes prawny lub uprawnienia zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia zaskarżyć uchwałę do Sądu.

Przy korzystaniu z tego przepisu należy wykazać już dokonane uchwałą Rady Gminy naruszenie interesu prawnego wnoszącego skargę.

Naruszenie powinno mieć charakter ingerencji w indywidualny interes prawny lub uprawnienie podmiotu.

Nie można traktować tego przepisu jako podstawy zaskarżenia uchwały organu gminy przez każdego kto subiektywnie uznaje uchwałę za podjętą z naruszeniem prawa.

Powyższe wskazuje zatem na niemożliwość zaskarżenia uchwały przez radnego – o ile uchwała ta nie narusza jego indywidualnego interesu prawnego. (identycznie Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu wydanym dnia 9.11.1995 w sprawie o sygnaturze II SA 1933/95)

Analizując przepis art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym zwrócić należy szczególną uwagę na ustanowiony tym przepisem konieczny warunek skutecznego wniesienia skargi. Jest nim wezwanie do usunięcia naruszenia.

Zdaniem Sądu musi być ono jasne i czytelne dla wzywanego organu. Winno zawierać wykazanie naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, żądanie usunięcia tego naruszenia, wskazanie kwestionowanej uchwały.

Powyższe jest niezbędne gdy zważy się na ratio legis wezwania, które z istoty swej ma doprowadzić do usunięcia naruszenia przed skierowaniem sprawy do Sądu.

Jedynie podmiot należycie zorientowany co do oczekiwań innego może w sposób racjonalny to rozważyć.

W przedmiotowej sprawie skarżący nie dopełnił powyższego wymogu. Wbrew jego wywodom nie sposób pisma skierowanego do Przewodniczącego Rady Miejskiej w O. z dnia [...].12.2003r. potraktować jako wezwania w rozumieniu art. 101 ust. 1 cyt. ustawy o samorządzie gminnym.

Po pierwsze z powodu braku koniecznych elementów jakie na to wezwanie winny się składać. Nie zawiera ono bowiem wyjaśnienia w przedmiocie wykazania naruszenia indywidualnego interesu, a także żądania jego usunięcia. Wniosek ten zawiera jedynie żądanie uchylenia uchwały.

Ponadto jego treść wyraźnie wskazuje poprzez odwołanie się do art. 20 ust. 1 i ust. 3 na odmienny charakter pisma, stanowi bowiem wyraz realizacji uprawnienia co do żądania zwołania sesji rady miejskiej przez grupy radnych.

Obydwie instytucje wykluczają się wzajemnie.

Stąd też skoro skarżący nie dochował niezbędnego wymogu przed wniesieniem skargi należało ją jako niedopuszczalną odrzucić. (art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi)

Z uwagi na niedopuszczalność skargi Sąd zaniechał badania czy w istocie nastąpiło naruszenie indywidualnego interesu lub uprawnień skarżącego.

/-/L. Drewniak-Żaba /-/St. Małek /-/A.Łaskarzewska