Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1116/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-12-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 243 par.1, art. 245, art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 1 i 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 4 grudnia 2008 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Z. M. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. Z. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: pozostawienia bez rozpoznania podania p o s t a n a w i a: odmówić M. Z. M. prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W dniu 21 sierpnia 2008 roku Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. O.Z. w P. T. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę M. Z. M. na swoje postanowienie z dnia [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania podania z dnia 5 lutego 2008 roku zatytułowanego "wstępne stanowisko skargowe".

W dniu 5 września 2008 roku do sądu wpłynął wniosek skarżącego o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi W nadesłanym na wezwanie sądu na urzędowym formularzu PPF wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. W złożonym oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach wskazał, iż obecnie pozostaje w bardzo trudnej sytuacji życiowej nie pracuje i nie posiada stałych dochodów., jest właścicielem i użytkownikiem wieczystym dwóch działek budowlanych w tym jednej zabudowanej obecnie remontowanym budynkiem, wskazał, iż obie podlegają egzekucji komorniczej, nie ma innego majątku ani oszczędności. Oświadczył, iż obecnie zmuszony jest dodatkowo utrzymywać syna z żoną.

Zarządzeniem z dnia 7 października 2008 roku doręczonym skarżącemu w dniu 13 października 2008 roku został on wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez sprecyzowanie aktualnej sytuacji rodzinnej i wskazanie czy pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z synem oraz synową, jeśli tak do wskazania wysokości ich dochodów, wskazanie tytułu prawnego do lokalu stanowiącej jego adres zamieszkania, sprecyzowania wielkości będących jego własnością nieruchomości i nadesłania dokumentów potwierdzających ich zajęcie komornicze oraz udokumentowania wysokości miesięcznych wydatków eksploatacyjnych, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Termin do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy upłynął bezskutecznie.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.

We wniosku o przyznanie prawa pomocy M. Z. M. wskazał, iż pozostaje w bardzo trudnej sytuacji życiowej nie pracuje i nie posiada stałych dochodów, jest właścicielem i użytkownikiem wieczystym dwóch działek budowlanych z których jedna zabudowana jest obecnie remontowanym budynkiem, jednak podlegają one egzekucji komorniczej, nie ma innego majątku ani oszczędności. Oświadczył, także iż zmuszony jest dodatkowo utrzymywać syna i synową. Zarządzeniem doręczonym skarżącemu w dniu 13 października 2008 roku został on wezwany do sprecyzowania aktualnej sytuacji rodzinnej i wskazania czy pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z synem oraz synową, jeśli tak do wskazania wysokości ich dochodów, wskazania tytułu prawnego do lokalu stanowiącej jego adres zamieszkania, sprecyzowania wielkości będących jego własnością nieruchomości i nadesłania dokumentów potwierdzających ich zajęcie komornicze oraz udokumentowania wysokości miesięcznych wydatków eksploatacyjnych, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Skarżący nie udzielił żądanych informacji. Powyższe nie pozwala na pełną ocenę czy sytuacja majątkowa skarżącego odpowiada przesłankom określonym w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Wskazać należy, iż w interesie skarżącego ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy leżeć powinno prawidłowe oraz pełne wyjaśnienie rzeczywistej sytuacji materialnej i możliwości płatniczych i na nim spoczywa ciężar dowodu, obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialne jest rzeczywiście na tyle trudna, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w sprawie. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że M. Z. M. nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Należy podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Skarżący nie udzielił informacji na temat swojego majątku nieruchomego, nie przedstawił dokumentów potwierdzające skierowanie do niego egzekucji komorniczej, nie wykazał też kosztów utrzymania, wobec powyższego uczynił niemożliwym weryfikację jego twierdzeń o trudnej sytuacji materialnej i braku jakichkolwiek środków finansowych, z których mogłyby zostać pokryte należności sądowe. Ze złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej oświadczenia wynika, iż mimo braku stałych dochodów na jednej z nieruchomości prowadzi remont znajdującego się na niej budynku, powyższe czyni niewiarygodnym jego oświadczenia o braku środków na pokrycie kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

M.K.