Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SO/Gl 39/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-12-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178,  art. 194  par. 2,  art. 197  par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. R. (R.) w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu oraz sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w sprawie o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w kwestii zażalenia na postanowienie z dnia 9 czerwca 2014 r. postanawia: odrzucić zażalenie;


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił przyznania Z. R. prawa pomocy. Jak wynika z dołączonego do akt sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis tego postanowienia został doręczony wyżej wymienionemu w dniu 20 czerwca 2014 r.

Dnia 27 czerwca 2014 r. Z. R. złożył w biurze podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zażalenie na wspomniane wyżej postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności.

Przywołane pismo z dnia 27 czerwca 2014 r. zawierające zażalenie i wniosek, zostało przekazane do tutejszego Sądu przez WSA we Wrocławiu pocztą w dniu 1 lipca 2014 r.

Postanowieniem z dnia 4 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Odpis tego postanowienia został doręczony Z. R. w dniu 1 grudnia 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 252 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., na postanowienie co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy przysługuje wnioskodawcy zażalenie. Zgodnie przy tym z art. 194 § 2 wspomnianej ustawy, zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia.

Z mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Oznacza to, że zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne podlega odrzuceniu przez sąd na podstawie art. 178 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie postanowienie z dnia 9 czerwca 2014 r. o odmowie przyznania prawa pomocy zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 20 czerwca 2014 r., a w rezultacie termin do wniesienia zażalenia na to orzeczenie upłynął odpowiednio z dniem 27 czerwca 2014 r.

Z. R. złożył zażalenie w ostatnim dniu tego terminu w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu, który nie jest właściwy w przedmiotowej sprawie. Zażalenie to zostało następnie przekazane do tutejszego Sądu w dniu 1 lipca 2014 r.

Jak przy tym wynika z jednoznacznego stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonego w wydanym w zakresie niniejszej sprawy postanowieniu z dnia 21 października 2014 r. (karty nr 104-105 akt sprawy), za datę złożenia zażalenia należało przyjąć nie 27 czerwca 2014 r. lecz 1 lipca 2014 r., czyli dzień nadania tego pisma pocztą przez WSA we Wrocławiu do tutejszego Sądu.

W tym stanie rzeczy, zażalenie uznano za spóźnione, a skoro wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności został oddalony prawomocnym postanowieniem z dnia 4 listopada 2014 r., należało orzec jak w sentencji działając na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 tej ustawy.