Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 571/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2007-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Karpińska, Sędziowie Sędzia NSA Marek Kołaczek, Asesor WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Olender, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2007r. przy udziale – sprawy ze skargi L. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w T. orzekł o odpowiedzialności podatkowej L. P. jako osoby trzeciej – prezesa zarządu Firmy A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. przy ul. [...] za zaległości w podatku od towarów i usług za miesiąc [...] 2000r.:

- w kwocie [...] zł wraz z należnymi odsetkami obliczonymi na dzień wydania decyzji w wysokości [...] zł oraz kosztami egzekucyjnymi w wysokości [...]zł co stanowiło kwotę należności [...] zł

- w kwocie [...] zł wraz z należnymi odsetkami obliczonymi na dzień wydania decyzji w wysokości [...] zł oraz kosztami egzekucyjnymi w wysokości [...] zł co stanowiło kwotę należności [...] zł.

W podstawie prawnej powyższej decyzji organ powołał się na art.107 § 1 i § 2 pkt.2 i 4, art.108 § 1 oraz art.116 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005r. nr 8, poz. 60 ze zm.).

W motywach rozstrzygnięcia podniesiono, że w dniu [...] 2001r. - sp. z o.o. A złożyła w Urzędzie Skarbowym w T. deklaracje VAT - 7 za miesiąc [...]2000r. w której wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości [...]zł. Organ podatkowy decyzją z dnia [...]r. nr [...] określił zobowiązanie podatkowe w wysokości [...]zł. czyli w kwocie różnej od zadeklarowanej i ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł. Jako przyczynę dokonanej zmiany wskazano opóźnione wyznaczenie przez Spółkę obowiązku podatkowego z tytułu świadczenia usług budowlanych tj. w miesiącu [...] 2001r. zamiast w [...] 2000r. Od w/w decyzji Spółka A nie wniosła odwołania; nie zapłaciła również w terminach powyższych zobowiązań podatkowych. Natomiast w świetle art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej niezapłacone w terminie płatności z tytułu zobowiązań podatkowych stanowią zaległość podatkową.

W uzasadnieniu podkreślono także, że na poczet zaległości w podatku VAT za [...] 2000r. została zaliczona nadpłata powstała z odpisu CIT-8W dokonanego[...] 2002r. w związku z przekazaniem z Urzędu Skarbowego w S. zeznania CIT-8 z dnia [...]r. za rok 2001. W konsekwencji powyższego zaległość Spółki A w podatku VAT przedstawiała się jako:

[...]zł -należność główna,

[...]zł - dodatkowe zobowiązanie podatkowe.

Wskutek złożenia przez Spółkę A w dniu [...] 2002r. wniosku przedmiotowa zaległość została objęta postępowaniem restrukturyzacyjnym. Jednakże Naczelnik Urzędu Skarbowego w T. decyzją z dnia [...]r. nr [...] umorzył postępowanie restrukturyzacyjne gdyż nie zostały spełnione warunki restrukturyzacji.

Wobec powyższych okoliczności postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w T. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie przeniesienia odpowiedzialności za zaległości podatkowe Spółki z o.o. A w zakresie podatku od towarów i usług na L. P. jako prezesa zarządu.

Pierwotna decyzja w tym zakresie z dnia [...]r. nr [...], wskutek odwołania strony, została przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. Ośrodek Zamiejscowy w B. uchylona w dniu [...]r. w całości i sprawę przekazano organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia w celu przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie wystąpienia przesłanek do zgłoszenia wniosku o upadłość lub do wszczęcia postępowania układowego czyli określenia momentu kiedy nastąpiła trwała niezdolność Spółki do płacenia długów, zaistnienia przesłanki winy po stronie ówczesnego Prezesa Zarządu – L. P. odnośnie niezgłoszenia wniosku o upadłość spółki we właściwym czasie oraz zapewnienia czynnego udziału stronie.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy i przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego zgodnie ze wskazaniami organu odwoławczego wydana została przytoczona na wstępie decyzja organu podatkowego I instancji o odpowiedzialności podatkowej skarżącego L. P..

Od tej decyzji strona wniosła odwołanie żądając uchylenia decyzji w całości i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W zarzutach podkreślono naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego tj. art. 107 § 1 i 2, art. 108 § 1 i art. 116 § 1 i 2 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez przyjęcie, że zachodzą przesłanki do przyjęcia odpowiedzialności skarżącego jako osoby trzeciej - prezesa zarządu za zaległość tej Spółki w podatku od towarów i usług za [...] 2000r. mimo braku ku temu podstaw prawnych. Zarzucono sprzeczność istotnych ustaleń z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego przez bezzasadne przyjęcie, że egzekucja przeciwko Spółce okazała się bezskuteczna i brak jest możliwości wyegzekwowania zaległości podatkowej z majątku Spółki oraz, że nie złożenie wniosku o upadłość lub niewszczęcie postępowania układowego nastąpiło z winy strony. Podniesiono także niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, a zwłaszcza niewykonanie wytycznych zawartych w decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. w zakresie okresu, w którym nastąpiła niezdolność Spółki do płacenia długów oraz winy strony odnośnie nie zgłoszenia wniosku o upadłość lub niewszczęcia postępowania układowego.

Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzją nr [...]z dnia [...]r. utrzymał w mocy decyzje organu I instancji. W uzasadnieniu w podzielono argumentacje I instancji oraz przytaczając orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreślono, że w tym zakresie ciężar dowodu spoczywa na osobie trzeciej tj. członku zarządu, gdyż on z powyższych faktów zamierza wywieść korzystne dla siebie następstwa prawne. Natomiast strona mimo zobowiązania się w piśmie z dnia [...] 2005r. do przedłożenia dowodów, z których jednoznacznie wynikałaby data trwałego zaprzestania przez Spółkę regulowania długów oraz dowodów potwierdzających uwolnienie członka zarządu z odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe Spółki, dowodów tych nie przedstawiła.

Niezależnie od tego organ I instancji w ramach postępowania wyjaśniającego podjął czynności zmierzające do wyjaśnienia kluczowych dla sprawy okoliczności. W tym celu strona była kilkakrotnie wzywana do złożenia wyjaśnień oraz przedłożenia dowodów na potwierdzenie czy i kiedy nastąpiła trwała niezdolność spółki do płacenia długów oraz przedłożenia dowodów (dokumentów) potwierdzających uwolnienie członka zarządu od odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe Spółki z o.o. A powołując określone dokumenty, które mogłyby potwierdzać datę nastąpienia trwała niezdolność spółki do płacenia długów organ wzywał stronę do wypowiedzenia się czy zaistniały nowe okoliczności w sprawie np. możliwości zapłaty przedmiotowej zaległości lub określenia mienia, z którego egzekucja byłaby możliwa; ponownie wzywano stronę do przedstawienia wcześniej wymienionych dowodów i wypowiedzenia się co do okoliczności sprawy a ponadto zasugerowano stronie możliwość skorzystania z opinii biegłego z zakresu finansów w celu ustalenia istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych.

Z wyjaśnień strony zawartych w kolejnych pismach wynikało, że Spółka utraciła trwale zdolność do regulowania długów we [...] 2003r. tj. z chwilą ogłoszenia upadłość jednego z dłużników Spółki z o.o. A - S.A. B z G.. Jednak do polowy 2004r. Spółka czekała na odpowiedź syndyka B w sprawie możliwości zaspokojenia długów Spółki z masy upadłości, a negatywna odpowiedź syndyka B sprawiła, że zarząd Spółki A w pełni zdał sobie sprawę z niewypłacalności Spółki. Strona podniosła także, iż posiadane we [...] 2003r. środki finansowe Spółki nie pozwalały na wystąpienie do sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości, z uwagi na brak środków na pokrycie kosztów sądowych.

Ustosunkowując się do zarzutów odwołania organ II instancji podkreślił, że wskazywane przez stronę przyczyn obiektywne jak: załamanie rynku budowlanego, nierzetelności kontrahentów, braku środków na pokrycie kosztów sądowych nie stanowią przesłanek określonych treścią art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej, a tym samym nie uwalniają od odpowiedzialności.

Ponadto zaznaczono, ze organ I instancji pismem z dnia [...]2005r. zwrócił się do Sądu Rejonowego w K. Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z zapytaniem czy Spółka A za okres 2000r.-2004r. składała w Sądzie dokumenty obrazujące jej sytuację finansową, w szczególności roczne sprawozdania finansowe, opinie biegłego rewidenta, uchwały bądź postanowienia o zatwierdzeniu sprawozdania finansowego i podziale zysku lub pokryciu straty. Sąd Rejonowy w K. VIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego pismem z dnia [...]r. o sygn. akt. [...] poinformował, iż Spółka A do chwili obecnej nie złożyła w Sądzie dokumentów finansowych za lata 2000-2004. W aktach rejestrowych podmiotu brak jakichkolwiek dokumentów obrazujących sytuacje finansową Spółki. Podmiot pomimo upływu terminu na dokonanie wpisu do KRS, nie został wpisany do rejestru przedsiębiorców.

Z takim rozstrzygnięciem organu odwoławczego nie zgodził się skarżący L. P. żądając uchylenia decyzji organu II instancji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji zarzuca:

- naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego tj. art. 116 § 1 w związku z art.107 § 1 i 108 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez przyjęcie, że zachodzą, przesłanki do przyjęcia odpowiedzialności skarżącego jako osoby trzeciej za zaległości podatkowe Spółki A w podatku od towarów i usług za miesiąc [...] 2000r. w określonej wysokości,

- niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych, istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, a zwłaszcza niewykonanie wszystkich wytycznych zawartych w decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. dotyczących kwestii, kiedy nastąpiła niezdolność Spółki do płacenia długów podatkowych oraz kwestii winy skarżącego odnośnie niezłożenia wniosku o ogłoszenie upadłości czy też niewszczęcia postępowania układowego wp właściwym terminie,

- sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego poprzez bezzasadne przyjęcie, że skarżący nie udowodnił, że zaistniały przesłanki do przeniesienia na rzecz skarżącego odpowiedzialności za zaległości podatkowe, o których mowa w decyzji z dnia [...]r. i że Spółka nie złożyła wniosku o ogłoszenie upadłości ani nie wszczęła postępowania układowego z winy skarżącego.

- nie ustosunkowanie się w zaskarżonych decyzjach organu I jak i II instancji do kwestii odpowiedzialności Pana W. K. - jako wiceprezesa Spółki A, za zaległości podatkowe tej Spółki , w tym za okres [...] 2000r.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

W trakcie rozprawy sądowej w dniu 10 stycznia 2007r. Skarżący podkreślił okoliczności związane z oczekiwaniem na zapłatę faktur wystawionych na rzecz B oraz fakt prowadzenia rozmów z Urzędem Skarbowym w zakresie wyegzekwowania zaległych kwot.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje :

Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje zatem sprawę rozstrzygniętą w zaskarżoną decyzją ostateczną z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – zwany dalej ppsa) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 134 § 1 ppsa sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

Natomiast przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przechodząc do merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji należy przede wszystkim wskazać, że zgodnie z normą zawartą w art. 116 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005r. nr 8, poz. 60 ze zm.) za zaległości podatkowe m.in. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja przeciw spółce okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu:

- nie wykaże, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie układowe albo niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości nastąpiło bez jego winy;

- nie wskazuje mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części.

Ponadto w myśl art. 116 § 2 Ordynacji podatkowej odpowiedzialność członków zarządu spółki, określona w § 1, obejmuje zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, które powstały w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu.

Zatem ustawowym warunkiem przeniesienia odpowiedzialności za zaległości spółki z o.o. na członków zarządu jest bezskuteczna egzekucja z majątku spółki. Bezskuteczność egzekucji można stwierdzić gdy:

- w wyniku podjęcia środków egzekucyjnych nie uzyskano środków na pokrycie wierzytelności lub pokryto je tylko w części,

- na podstawie analizy majątku spółki stwierdzono, że egzekucja z tego majątku nie zaspokoi wierzyciela.

W rozpatrywanej sprawie – jak wykazały to organy podatkowe - egzekucja wobec A sp. z o.o. okazała się całkowicie bezskuteczna. Spółka przestała prowadzić działalność gospodarczą i nie posiadała żadnego majątku ruchomego ani nieruchomości, z których możliwe by było zaspokojenie zaległości podatkowych. Bezskuteczność prowadzonej względem Spółki A egzekucji potwierdza pismo Komornika Skarbowego z dnia [...]r. nr [...].

Organy orzekające w sprawie przeprowadziły w ramach czynności wyjaśniających zbadanie stanu majątkowego sp. z o.o. A poprzez wystosowanie zapytania w trybie art.36 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji o posiadane mienie do Działu Egzekucji Urzędu Skarbowego w T. oraz wystąpiły z wnioskiem do Sądu Rejonowego w T. o wyjawienie majątku. Podjęte czynności nie doprowadziły do ustalenia jakiegokolwiek mienia podlegającego egzekucji. Zatem spełniona została podstawowa przesłanka warunkująca dopuszczalność przeniesienia odpowiedzialności za zaległości spółki na osoby trzecie.

Podkreślić należy, że w celu przeniesienia tej odpowiedzialności organ podatkowy zobowiązany jest wykazać, iż osoba trzecia, o której odpowiedzialności będzie orzekał, pełniła w czasie powstania zobowiązania podatkowego, które przerodziło się w zaległość podatkową funkcję członka zarządu Spółki.

Z odpisu z Rejestru Handlowego Dział B. Nr [...] oraz pisma Sądu Rejonowego w K. z dnia [...]r. jednoznacznie wynika, iż w czasie powstania przedmiotowych zaległości prezesem Spółki z o.o. A był L. P. począwszy od [...]1999r. do nadal.

Reasumując powyższe należało stwierdzić, że organy podatkowe zasadnie uznały, iż zaistniały przesłanki do przeniesienia na skarżącego L. P. odpowiedzialność za zaległość podatkową.

Natomiast w świetle cytowanego na wstępie przepisu art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej stronie przysługuje prawo eskulpacji od powyższych konsekwencji. W tym celu winna ona jednak wykazać zaistnienia przynajmniej jednej z okoliczności uwalniających ją od powyższej odpowiedzialności:

- zgłoszenie we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości lub o wszczęcie postępowania układowego ,

- albo, ze niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub brak postępowania układowego nastąpiły nie z j ego winy,

- bądź też, że istnieje mienie spółki , z którego egzekucja jest możliwa.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażono pogląd, że w tym jednak zakresie ciężar dowodu spoczywa na osobie trzeciej tj. członku zarządu, gdyż on z powyższych faktów zamierza wywieść korzystne dla siebie następstwa prawne (vide: wyrok NSA z dnia 9.12.2003r. sygn. akt. I S.A./Wr 2632/01; wyrok NSA z dnia 6.03.2003r. sygn. akt. I S.A./Bd 85/03; wyrok NSA z dnia 10.06.2003r. sygn. akt.III S.A. 3303/01; wyrok NSA z dnia 11.02.2003r. sygn. akt. I S.A./Ld 1006/01)

Niezależnie od powyższej zasady, organ I instancji w ramach postępowania wyjaśniającego podjął czynności zmierzające do wyjaśnienia, czy i kiedy nastąpiła trwała niezdolność Spółki do płacenia długów, a tym samym wyjaśnienia czy i ewentualnie kiedy wystąpiły przesłanki do zgłoszenia wniosku o upadłość lub wszczęcia postępowania układowego, a także do wyjaśnienia czy po stronie skarżącego L. P. zaistniała przesłanka winy w niezgłoszeniu wniosku o upadłość spółki we właściwym czasie.

W tym celu organ podatkowy trzykrotnie zwrócił się do strony wzywając do złożenia wyjaśnień oraz przedłożenia dowodów na potwierdzenie czy i kiedy nastąpiła trwała niezdolność spółki do płacenia długów oraz przedłożenia dowodów (dokumentów) potwierdzających uwolnienie członka zarządu od odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe Spółki z o.o. A; wyszczególniając konkretne dokumenty, które mogłyby potwierdzać datę w której nastąpiła trwała niezdolność spółki do płacenia długów, wezwał stronę do wypowiedzenia się czy zaistniały nowe okoliczności w sprawie np. możliwości zapłaty przedmiotowej zaległości lub określenia mienia, z którego egzekucja byłaby możliwa; wezwał stronę do przedstawienia wymienionych w poprzednim wezwaniu z [...]2005r. dowodów i do wypowiedzenia się co do okoliczności sprawy oraz zasugerował stronie możliwość skorzystania z opinii biegłego z zakresu finansów w celu ustalenia istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych.

W swoich pismach z dnia [...] i [...] 2005r., [...] 2005r. i [...] 2005r. strona wyjaśniła, że w okresie 2001r. i 2002r. nie nastąpił jeszcze właściwy czas na ogłoszenie upadłości Spółki z uwagi na fakt, że nadal pozyskiwała wtedy zlecenia i częściowo spłacała długi. Jako okres w którym Spółka utraciła trwale zdolność do regulowania długów strona wskazała [...] 2003r., kiedy to została ogłoszona upadłość jednego z dłużników Spółki z o.o. A –S.A. B z G.. Jednocześnie strona podniosła, iż do polowy 2004r. Spółka czekała na odpowiedź syndyka B w sprawie możliwości zaspokojenia długów Spółki z masy upadłości i dopiero negatywna odpowiedź syndyka B sprawiła, że zarząd Spółki A w pełni zdał sobie sprawę z niewypłacalności Spółki. Strona przyznała także, iż posiadane we [...] 2003r. środki finansowe Spółki nie pozwalały na wystąpienie do sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości, z uwagi na brak środków na pokrycie kosztów sądowych.

Konkludując należy zatem podkreślić iż, strona mimo zobowiązania do przedłożenia dowodów, z których jednoznacznie wynikałaby data trwałego zaprzestania przez Spółkę regulowania długów oraz dowodów potwierdzających uwolnienie członka zarządu z odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe Spółki, dowodów tych nie przedstawiła. Natomiast podnoszone okoliczności jak np. załamanie rynku budowlanego, nierzetelności kontrahentów, braku środków na pokrycie kosztów sądowych nie stanowią przesłanek objętych treścią art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej, a tym samym nie uwalniają skarżącego od odpowiedzialności.

Poza tym zaznaczyć należy, że Sąd Rejonowy w K. [...] Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego w piśmie z dnia [...]r. sygn. akt. [...] poinformował, iż Spółka A do chwili obecnej nie złożyła w Sądzie dokumentów finansowych za lata 2000-2004. W aktach rejestrowych podmiotu brak jakichkolwiek dokumentów obrazujących sytuacje finansową Spółki. Podmiot pomimo upływu terminu na dokonanie wpisu do KRS, nie został wpisany do rejestru przedsiębiorców.

Wobec powyżej przedstawionych uwarunkowań – zdaniem składu orzekającego Sądu – organy obu instancji zasadnie uznały [...]2003r. jako moment, w którym Spółka z o.o. A trwale utraciła zdolność regulowania długów. Datę tą potwierdził również sam skarżący. Natomiast z art. 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej z dnia 24 października 1934r. Prawo upadłościowe (Dz. U. z 1991r. Nr 118 poz. 512 ze zm.) wynika, że przedsiębiorca zobowiązany jest, nie później niż w okresie 2 tygodni od dnia zaprzestania płacenia długów, zgłosić w sądzie wniosek o ogłoszenie upadłości (§ 1), a reprezentant przedsiębiorcy będącego osobą prawną jest zobowiązany zgłosić taki wniosek w terminie 2 tygodni od dnia, w którym majątek nie wystarcza na zaspokojenie długów (§ 2).

W rozpatrywanej zaś sprawie do Sądu Rejonowego w K. wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęcie postępowania układowego wobec Spółki z o.o. A z siedzibą w T. nie wpłynął. Strona także nie wykazała, że niezłożenie takiego wniosku nastąpiło nie z jej winy, nie wskazała również mienia spółki, z którego egzekucja umożliwiłaby zaspokojenie zaległości podatkowej spółki w znacznej części. W konsekwencji powyższego skarżący nie wykazał żadnej z przesłanek mogących uwolnić go od odpowiedzialności, o której mowa w art.116 § 1 Ordynacji podatkowej.

Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić