Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 525/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-09-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 7 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 czerwca 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 564/16 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w G. na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego Ministra Finansów (organ upoważniony: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy) z dnia 23 lutego 2016 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Spółka P. Sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Ministra Finansów z dnia 23 lutego 2016 r., w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania.

Skarga została podpisana przez Panią I.N. – Dyrektora Departamentu Operacji. Do skargi załączono kserokopię pełnomocnictwa z dnia 1 lutego 2016 r. dla ww. osoby do reprezentowania Spółki przed wszystkimi sądami, organami i osobami.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału WSA w Gdańsku z dnia 1 kwietnia 2016 r. strona Skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: złożenie potwierdzonego za zgodność z oryginałem pełnomocnictwa z dnia 1 lutego 2016 r., ewentualnie do nadesłania oryginału pełnomocnictwa z dnia 3 lutego 2016 r. oraz złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut ...) zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., dalej jako "P.p.s.a"), z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia pisma skutkować będzie odrzuceniem skargi.

Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie, została doręczona stronie skarżącej w dniu 16 maja 2016 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie.

Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę. W uzasadnieniu wskazano, że strona skarżąca nie wywiązała się z nałożonego na nią obowiązku i nie uzupełniła braków formalnych skargi w zakresie dokumentów wykazujących umocowanie do działania w imieniu Spółki. Brak ten uniemożliwił Sądowi ustalenie osób uprawnionych do reprezentowania strony skarżącej, który to brak uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu.

Pismem z dnia 30 czerwca 2016r. strona skarżąca wniosła zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

W myśl w art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) pełnomocnik przy pierwszej czynności procesowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązany jest do dołączenia do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa. Jeżeli pismo nie odpowiada powyższym wymogom, sąd zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., traktuje wady pełnomocnictwa jako brak formalny pisma i wzywa pełnomocnika do jego uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Skarga na decyzję ostateczną organu administracji publicznej jest kwalifikowanym pismem procesowym, dlatego skutkiem nieuzupełnienia braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie jest, zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jej odrzucenie.

W wezwaniu z dnia 1 kwietnia 2016 r. sąd pierwszej instancji wyraźnie wskazał, że złożona kserokopia pełnomocnictwa nie spełnia wymogów formalnych. Jednak strona skarżąca nie przedłożyła oryginału pełnomocnictwa z dnia 1 lutego 2016 r. ani jego odpisu, jak również wydruku informacji odpowiadającej aktualnemu odpisowi KRS. Nie było zatem możliwe ustalenie, czy osobą uprawnioną do reprezentowania strony skarżącej była osoba podpisana skardze i na przedłożonej kserokopii pełnomocnictwa z dnia 1 lutego 2016 r.

Z tego powodu Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji