Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 89/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-02-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, 3, 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P G o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P G na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł z dnia [...] r. nr[...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

P G wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł z dnia [...] r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.

W skardze skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, albowiem jej egzekucja mogłaby spowodować nieodwracalne skutki. Skarżący wyjaśnił, że zostały wobec niego wydane jeszcze dwie decyzje wymierzające kary pieniężne po 24 000 zł. Podkreślił, że łącznie kary pieniężne opiewają na kwotę 84 000 zł i wszystkie te decyzje będę egzekwowane w jednym czasie z racji daty ich wydania. Skarżący nie dysponuje kwotą 84 000 zł, która pozwoliłaby na pokrycie wszystkich kar, nie ma oszczędności, nie osiąga dochodów, z których mógłby pokryć koszty kary. Jedynym skutecznym sposobem egzekucji byłaby sprzedaż samochodu skarżącego lub egzekucja z nieruchomości. Taki sposób egzekucji może już doprowadzić do nieodwracalnych skutków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Rozpatrując wniosek w oparciu o przepis art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Związany jest przy tym zamkniętym katalogiem dwóch alternatywnych przesłanek pozytywnych. Są to: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. Należy jednak zauważyć, iż przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Zaskarżona decyzja należy do zakresu aktów, które nadają się do wykonania.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w świetle powołanego przepisu wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. W tej kwestii stanowisko orzecznictwa i doktryny jest zgodne i niezmienne (por. postanowienia NSA: z 27 lutego 2012 r. II FZ 140/12; z 25 sierpnia 2011 r. II OZ 692/11; z 14 lipca 2010 r. I OSK 1116/10; z 6 listopada 2009 r. II OZ 975/09; z 8 kwietnia 2012 r. II GZ 132/12; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., Zakamycze 2005, s. 168, Tarno J.P., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2010, s. 207).

Odnosząc powyższe uwagi do argumentacji zaprezentowanej przez skarżącego sąd uznał, że skarżący wykazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Skarżący w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazał, że istnieje ryzyko spowodowania nieodwracalnej szkody w związku z wydaniem trzech decyzji wymierzających skarżącemu karę pieniężną w łącznej wysokości 84 000 zł. Skarżący podkreślił, że nie dysponuje środkami pieniężnymi, które pozwoliłyby na zaspokojenie należności. Skarżący załączył do wniosku dokumenty obrazujące jego sytuację materialną (PIT-36 za 2015 r.).

Zdaniem sądu przedstawione okoliczności uprawniają do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Realnym (bezpośrednim) następstwem wykonania decyzji będzie ograniczenie zakresu prowadzonej działalności gospodarczej, a w dalszej w konsekwencji utrata płynności finansowej i tym samym utrata zatrudnienia. Ponadto określona w zaskarżonej decyzji, jak i pozostałych dwóch decyzjach kara pieniężna, w zestawieniu z dochodami skarżącego jest znaczna. Skarżący uprawdopodobnił więc, że w jego konkretnej sytuacji zaistniały okoliczności faktyczne, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku.

Z powyższych względów, sąd uznał wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji za zasadny i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.

k.p.