Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 815/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-05-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 1a
journal: Dz.U. 2006 nr 121 poz 844
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska, Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Protokolant Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 17 maja 2013 r. sprawy ze skargi P. Spółka Akcyjna z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej P. Spółka Akcyjna z siedzibą w W. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

25 sierpnia 2009 r. P T CS.A. w W (poprzednio spółka z o.o. z siedzibą w W), zwana dalej "PTC" złożyła deklaracje na podatek od nieruchomości za lata 2004- 2009, w których wykazała do opodatkowania w pozycji budynki związane z działalnością gospodarcza dwa kontenery telekomunikacyjne, położone w S na terenie stacji BTS [...] przy ul. N o pow. użytkowej 9 m2 oraz na terenie stacji BTS [...] przy ul. B o pow. użytkowej 6m2.

W korekcie deklaracji z [...]r. PTC wykazało do opodatkowania od 1 stycznia 2009 r. w pozycji budynki związane z działalnością gospodarcza-kontener telekomunikacyjny położony na terenie stacji BTS [...] przy ul. P w S o pow. użytkowej 7m2, który został przyjęty do użytkowania 6 stycznia 2009 r. (umowa najmu części dachu budynku mieszkalnego ze Wspólnotą Mieszkaniową). PTC wykazała ww. kontener do opodatkowania od 1 lutego 2009 r. i wyjaśniła, że z uwagi na posadowienie jego na dachu budynku stał się on jego częścią. PTC wprowadziła go do ewidencji środków trwałych z dniem 19 marca 2009 r.

PTC złożyła [...]r. deklarację na podatek od nieruchomości za 2010r. i wykazało do opodatkowania 22 m2 powierzchni użytkowej budynków-kontenerów telekomunikacyjnych. 17 marca 2010 r. PTC złożyło korektę do deklaracji za 2010 r. obowiązująca od 1 marca 2010 r. z uwagi na przyjęci do użytkowania w dniu 25 lutego 2010 r. kontenera telekomunikacyjnego zlokalizowanego na terenie stacji BTC [...] przy ul. W o pow. użytkowej 7 m2 (umowa najmu części platformy antenowej usytuowanej na dachu budynku oraz części terenu przy budynku zawarta z Komendą Wojewódzką Policji z siedzibą w S).

Organ I instancji wydał [...]r. decyzję, w której określił PTC wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010 rok w wysokości [...]zł, przyjmując za podstawę do opodatkowania wartość stacji bazowych, na których składała się wartość kontenerów telekomunikacyjnych wraz z urządzeniami telekomunikacyjnymi zainstalowanymi na stacjach bazowych.

Organ wskazał, że na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r., Nr 95, poz. 613 ze zm.), zwanej dalej "u.p.o.l", jeżeli okolicznością, od której jest uzależniony obowiązek podatkowy jest istnienie budowli albo budynku lub ich części, obowiązek podatkowy powstaje z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym budowa została zakończona albo w którym rozpoczęto użytkowanie budowli albo budynku lub ich części przed ich ostatecznym wykończeniem. Tym samym obowiązek podatkowy od stacji BTS [...] powstał z dniem 1 stycznia 2011 r. i nie jest on przedmiotem postępowania w sprawie podatku od nieruchomości za rok 2010 r.

Zdaniem organu, pozostałe kontenery stanowią tymczasowe obiekty budowlane zgodnie z art. 3 pkt 5 ustawy Prawo budowlane i są budowlami. Potwierdziły to umowy zawarte z właścicielami gruntów a PTC, w których został określony czas trwania najmu i przedmiot w postaci lokalizacji sprzętu oraz oględziny przeprowadzone w dniu 28 września 2011 r. Przedmiotowe obiekty nie stanowią części składowych gruntów, a jedynie połączone są z gruntem do przemijającego użytku. Organ wskazał na art. 47 i art. 48 Kc i wywiódł, że skoro obiekt nie jest nieruchomością budynkową, ani nie jest częścią składową gruntu to nie może być budynkiem w świetle ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Budynkiem na podstawie ww. ustawy jest obiekt, min. trwale związany z gruntem. Trwały związek z gruntem obiektu budowlanego występuje jedynie, wówczas, gdy nie został on wzniesiony na określony czas. Organ podatkowy przedstawił wyliczenie podatku od nieruchomości za rok 2010.

PTC złożyła odwołanie od powyższej decyzji. Zarzuciła organowi, że nie ustosunkował się do złożonych przez nią dokumentów w sprawie i w sposób nieuzasadniony przyjął, iż przedmiotowe kontenery nie są trwale związane z gruntem. Sam fakt posiadania fundamentów przez obiekt budowlany przesądza, według PTC, o trwałym związku z gruntem. Zdaniem PTC, ww. kontenery stanowią budynki zgodnie z art. 1a ust.1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Odwołalnie się przez organ do przepisów Kc było błędem, gdyż o uznaniu obiektu za budynek nie stanowią przepisy Kc, lecz przepisy prawa budowlanego. Ponadto według PTC, umowy zawarte z właścicielami gruntów nie przesądzają o braku możliwości zakwalifikowania kontenerów jako budynków.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało [...]r. decyzję, po rozpoznaniu odwołania PTC od decyzji Prezydenta Miasta z 7 grudnia 2011 r., w której utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

SKO przedstawiło stan faktyczny w sprawie i wskazało, że istotą sporu jest uznanie kontenerów telekomunikacyjnych położonych na terenie stacji bazowych BTS [...] oraz BTS [...]za budynki, jak uważało PTC lub za budowle, jak uważał organ podatkowy.

SKO przytoczyło art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Organ wskazał, że podatnikiem jest osoba prawna, będąca właścicielem obiektów budowlanych, tj. zarówno budynków lub ich części, jak i budowli lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Zdaniem SKO, sam fakt posadowienia kontenera telekomunikacyjnego na fundamencie nie dowodzi, że staje on się przez to budynkiem. Kontener przymocowany do fundamentu jest związany z nim, natomiast nie jest trwale związany z gruntem. W myśl z art. 1a ust.1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, budowla to obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, nie będący budynkiem lub obiektem malej architektury, a także urządzenie budowlane związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Organ przytoczył art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane i wskazał, że definicja budynku ma charakter opisowy, zaś budowla i obiekt malej architektury definiowane są przez wyliczenie przykładowe.

Organ podał, że z przeprowadzonych przez organ i instancji oględzin wynika, iż kontener telekomunikacyjny położony na stacji BTS [...] posadowiony jest na betonowych podporach znajdujących się wzdłuż ściany frontowej oraz wzdłuż ściany tylniej. Pomiędzy podporami pod spodem kontenera znajduje się pusta przestrzeń na betonowym podłożu. Natomiast kontener położony na stacji BTS [...] posadowiony jest na sześciu podporach betonowych, znajdujących się w rogu obiektu oraz po środku ścian bocznych. Załącznikami do ww. protokołu są zdjęcia. Według SKO, w zakresie pojęcia obiektu budowlanego mieści się tymczasowy obiekt budowlany. Organ powołał się treść art. 3 pkt 5 ustawy Prawo budowlane. Zdaniem organu, przedmiotowe kontenery należą do tymczasowych kontenerów z uwagi na brak trwałego związania z gruntem. Organ wskazał na adaptację projektu budowlanego kontenera położnego na stacji BTS [...], z której wynika, iż nie jest on powiązany na stale z ławami fundamentowymi i można go dowolnie przestawiać.

Organ przytoczył na poparcie swojej argumentacji orzecznictwo sądów administracyjnych, przeciwne do orzeczeń przedstawiony przez PTC w toku postępowania. Zdaniem SKO, organ I instancji prowadził postępowanie podatkowe w sposób prawidłowy i nie naruszył jego reguł. Organ I instancji odniósł się w zaskarżonej decyzji do dowodów przedstawionych przez PTC.

Odnośnie opinii przedłożonej przez PTC, SKO podało, że wbrew wnioskom, wynikającym z tej opinii, przedstawiło wywód uzasadniający swoje stanowisko w sprawie uznania ww. kontenerów za budowle na podstawie zebranego materiału dowodowego i przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz ustawy Prawo budowlane. Ponadto SKO podało, że z pism Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego i Ministerstwa Infrastruktury Departamentu Rynku Budowlanego i Techniki nie wynikało, aby fundament był częścią kontenera.

PTC złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na powyższą decyzję i wniosła o jej uchylenie.

Zarzuciła organowi naruszenie :

1. art. 122, art. 187 § 1, art. 191, art. 210 § 4, art. 233 § 1 pkt 1 i pkt 2 lit.a ustawy Ordynacja podatkowa;

2. art. 21 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, art. 1a ust. 1 pkt 1 i pkt 2, art. 4 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Zdaniem skarżącej, przedmiotowe kontenery są budynkami, gdyż wypełniają przesłankę z art. 1a ust.1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, tj. obiekty te są trwale związane gruntem, są wydzielone z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, posiadają fundamenty i dach. Możliwość przeniesienia obiektu budowlanego inne miejsce nie stanowi kryterium kwalifikującego dany obiekt do budynków, czy też budowli na podstawie przepisów prawa budowlanego, ani przepisów dotyczących podatku od nieruchomości.

Według skarżącej, organ naruszył przepisy postępowania, gdyż nie ustosunkował się do dokumentów złożonych przez nią w toku postępowania podatkowego. Ponadto, uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest wewnętrznie sprzeczne i niezrozumiałe, nie pozwala na zrekonstruowanie przesłanek jakimi kierował się organ przy jej wydaniu.

Skarżąca wskazała także, że w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy nie odniósł się do kontenera BTS [...] położonego na dachu budynku przy ul. P w S.

SKO, w odpowiedzi na skargę, wniosło o jej oddalenie i podtrzymało argumentację jak w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Skarga jest zasadna.

Istotą sporu jest kwestia uznania kontenerów telekomunikacyjnych za budynki, jak twierdzi skarżąca, czy też za budowle, jak twierdzi organ.

Przedmiotem postępowania przed organem podatkowym były dwa kontenery telekomunikacyjne, położone w S na terenie stacji BTS [...] przy ul. N o pow. użytkowej 9 m2 oraz na terenie stacji BTS [...] przy ul. B o pow. użytkowej 6m2., a także stacji BTS [...] (kontener położony na dachu budynku) przy ul. P.

Organ podatkowy postąpił prawidłowo, przyjmując na podstawie art. 6 ust. 2 u.p.o.l., że obowiązek podatkowy od kontenera na stacji BTS [...] powstał z dniem 1 stycznia 2011 r. Wobec czego ww. kontener nie był przedmiotem postępowania w sprawie podatku od nieruchomości za rok 2009 r.

Rozważania organu odwoławczego zawarte w zaskarżonej decyzji dotyczyły jedynie kontenerów położonych na terenie stacji BTS [...] i BTS [...]. Organ odwoławczy nie odniósł się w zaskarżonej decyzji do kontenera położonego na terenie BTS [...], mimo, że utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, która określiła podatek od nieruchomości za rok 2010 r. od wszystkich kontenerów- budowli, będących przedmiotem niniejszego postępowania.

Według skarżącej, kontener na stacji [...] jest budynkiem i jednocześnie częścią budynku mieszkalnego, należącego do Wspólnoty Mieszkaniowej w S przy ul. P.

Organ odwoławczy nie przeprowadził analizy powyższego stanu faktycznego względem przepisów prawa, tj. art. 1 a, art. 2, art. 3, art. 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r., Nr 121, poz. 844 ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.).

Z uwagi na powyższe uchybienie, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, zdaniem Sądu przedwczesne jest wypowiadanie się na tym etapie o pozostałych zarzutach skargi.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ przeprowadzi analizę zebranego materiału dowodowego w oparciu o ustalony stan faktyczny oraz przepisy prawa i wyda stosowne orzeczenie.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 145 § 1pkt 1 lit.c, art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 14 marca 2012 r., poz. 270), Sąd orzekł jak w sentencji.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 tej ustawy.

Sąd orzekł o zwrocie kosztów postępowania sądowego w kwocie równej uiszczonemu wpisowi stosunkowemu w wysokości [...]zł (ustalonemu na podstawie § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), opłacie skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości [...] zł oraz kosztom zastępstwa procesowego w wysokości określonej w § 14 ust. 2 pkt.1a w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

Wniosek pełnomocnika skarżącego o zwrot z kasy Sądu kwoty [...]zł został rozpoznany odrębnym postanowieniem w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 814/12.