Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 850/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6070 Uwłaszczenie    państwowych   osób     prawnych   oraz   komunalnych    osób prawnych
Hasła tematyczne: Gospodarka gruntami
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 135, 170,151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 155
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 49
journal: Dz.U. 2002 nr 112 poz 981
law: Ustawa z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie WSA Jolanta Rudnicka WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) Protokolant Monika Chorzewska-Korczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2007 r. sprawy ze skargi D. i W., J. W. i J. W. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Wa 850/07

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] 04.2007 r. nr [...] Minister Budownictwa po rozpatrzeniu wniosku D., J. i J. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Budownictwa nr [...] z dnia [...].03.2007 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Transportu i Budownictwa nr [...] z dnia [...].12.2005 r. stwierdzającej nieważność decyzji Wojewody Łódzkiego nr [...] z dnia [...].08.2005 r. zmieniającej - w trybie art. 155 Kpa - decyzję Wojewody Łódzkiego nr [...] z dnia [...].03.1992 r. wydaną w przedmiocie uwłaszczenia Zakładów Przemysłu [...] działkami położonymi w Ł. przy ul. [...], utrzymał w mocy decyzję z dnia [...].03.2007 r.

W uzasadnieniu organ wskazał, że Wojewoda Łódzki, działając na podstawie art. 2 ust. 1-3 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. Nr 79, poz. 464 ze zm.), decyzją z dnia [...].03.1992 r. stwierdził nabycie z dniem 5.12.1990 r. przez Zakłady Przemysłu [...] prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego w Ł. [przy ul. [...] ] i oznaczonego jako działki nr [...] o łącznej pow. [...] m² oraz nieodpłatne nabycie własności budynku znajdującego się na tym gruncie, a także odmówił stwierdzenia nabycia przez w/w. Zakłady prawa użytkowania wieczystego gruntu oznaczonego jako działki nr [...]

Z uzasadnienia decyzji wynika, że niezakończony obiekt inwestycyjny - budynek administracyjno-socjalny, został w 1984 r. przekazany przez Zakłady Spółdzielni Pracy [...] w Ł., która aktem notarialnym z dnia 2.09.1991 r. sprzedała J. W. prawa i roszczenia z tytułu wybudowania "Zakładu Produkcji Zabawek".

Pismem z dnia 28.08.1992 r. Zakłady Produkcji Zabawek [...] Spółdzielnia Pracy w likwidacji w Ł. wniosły o unieważnienie decyzji uwłaszczeniowej wydanej przez organ wojewódzki, z powołaniem się na art. 156 § 1 pkt 2 Kpa, a rozpatrując tę sprawę, Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa decyzją z dnia [...].09.1994 r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji uwłaszczeniowej. Decyzja organu naczelnego została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem sygn. akt [...] z dnia 11.07.1996 r. skargę oddalił.

W trakcie postępowania przed Ministrem Gospodarki Przestrzennej

i Budownictwa - aktem notarialnym z dnia 23.12.1993 r., zawartym pomiędzy

likwidatorem uwłaszczonych Zakładów a J., J. i D.

W., dotyczącym działek nr [...], nabywcom sprzedano prawo użytkowania wieczystego gruntu.

Akt notarialny z dnia 23.12.1993 r. został przez sąd powszechny uznany za wadliwy, co wynika z wyroku Sądu Najwyższego sygn. akt [...] z dnia 23.01.2003 r. ("Orzecznictwo Sądu Najwyższego Izba Cywilna" z 2004 r. nr [...], poz. [...]). W akcie notarialnym nie stwierdzono bowiem - jak wskazał sąd - nabycia prawa własności budynków.

Organ nadzoru wskazał, że z postanowienia Sądu Rejonowego w Ł. Wydział IV Cywilny z dnia 6.03.1995 r. wynika, że dokonano zniesienia współwłasności nieruchomości położonej w Ł. przy ul. [...] w ten sposób, iż:

- przyznano na współwłasność D. W. oraz J. i J.

małżonkom W. prawo użytkowania wieczystego działki gruntu nr [...] o

pow. [...] m² wraz ze znajdującymi się na tej działce naniesieniami budowlanymi;

- przyznano na współwłasność J. i L. O. prawo

użytkowania wieczystego działki gruntu nr [...] o pow. [...] m² wraz z

naniesieniami budowlanymi.

W świetle akt sprawy działka nr [...] powstała z działki nr [...] i części działek nr [....], ujętych w decyzji uwłaszczeniowej.

Minister Budownictwa stwierdził, że w latach 2004 - 2006. D., J. i J. W. złożyli szereg wniosków o wzruszenie lub zmianę w trybie nadzoru decyzji uwłaszczeniowej - w trybie art. 145, 155, 156 i 161 § 1 Kpa.

W kwestii dotyczącej w szczególności art. 156 Kpa odnoszącej się zarówno do decyzji uwłaszczeniowej wydanej przez organ wojewódzki, jak i do decyzji Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...].09.1994 r., Minister Infrastruktury decyzją nr [...] z dnia [...].05.2004 r., utrzymaną w mocy przez decyzję znak [...] z dnia [...].07.2004 r., odmówił stwierdzenia, że decyzja uwłaszczeniowa i decyzja organu naczelnego z dnia [...].09.1994 r., w zakresie objętym postępowaniem, zostały wydane z naruszeniem prawa. Skarga rodziny W. na decyzję Ministra Infrastruktury została przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalona prawomocnym wyrokiem z dnia 3.04.2006 r. - sygn. akt [...].

Organ nadzoru podniósł, że w sprawie dotyczącej art. 155 Kpa wnioskodawcy pismem z dnia 22.04.2004 r. wnieśli o zmianę decyzji uwłaszczeniowej, a następnie wniosek ten został wycofany.

W wyniku przeprowadzonego z urzędu w 2005 r. przez Wojewodę Łódzkiego postępowania w sprawie zmiany - w trybie art. 155 Kpa - decyzji uwłaszczeniowej z dnia [...].03.1992 r., Wojewoda Łódzki, wskazując na zgodę stron, decyzją nr [...] z dnia [...].08.2005 r. zmienił decyzję uwłaszczeniową z dnia [...].03.1992 r. w ten sposób, że w pkt 3 decyzji ujęty tam budynek zastąpił wyrazami: budynek administracyjno-socjalny, magazyn, zbiornik na wodę, ogrodzenia od ulicy [...] wraz z bramą wjazdową. Ustalono bowiem, że w decyzji uwłaszczeniowej został wymieniony jeden budynek, zamiast dwóch i urządzeń. Wydana decyzja z dnia [...].08.2005r. nie była kwestionowana w postępowaniu odwoławczym.

Pismem z dnia 3.09.2005 r. D., J. i J. W. wnieśli o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...].08.2005 r. W wyniku przeprowadzenia postępowania w tej sprawie, Minister Transportu i Budownictwa decyzją nr [...] z dnia [...].12.2005 r. stwierdził nieważność decyzji Wojewody Łódzkiego z dnia [...].08.2005 r.

Pismem z dnia 22.01.2007 r. D., J. i J. W. wnieśli o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...].12.2005 r. Po przeprowadzeniu postępowania w tej sprawie, Minister Budownictwa decyzją nr [...] z dnia [...].03.2007 r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...].12.2005 r.

D., J. i J. W. wnieśli o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej wymienioną decyzją Ministra Budownictwa z dnia [...].03.2007r.

Rozpoznając ponownie sprawę Minister Budownictwa podtrzymał ustalenia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z dnia [...].03.2007 r. Organ wskazał, że wnioskodawcy domagali się stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...].12.2005 r. o charakterze kasacyjnym (bowiem stwierdzającej nieważność decyzji Wojewody Łódzkiego z dnia [...].08.2005 r.), a jednocześnie, w razie uwzględnienia ich wniosku, żądali ponownego stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody Łódzkiego z dnia [...].08.2005 r. - w zakresie oznaczenia wnioskodawców jako stron postępowania oraz w stosunku do innych stron, z wyłączeniem Ministra Skarbu Państwa, jeżeli nie zachodzą inne przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji organu wojewódzkiego.

Minister Budownictwa podkreślił, że niniejsze postępowanie dotyczy sprawy prawidłowości decyzji Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...].12.2005 r., którą stwierdzono nieważność decyzji Wojewody Łódzkiego z dnia [...]. 08.2005 r. wydanej w trybie art. 155 Kpa.

Organ wskazał, że zgodę na zmianę decyzji uwłaszczeniowej wyraził Prezydent Miasta Ł., wykonujący zadania starosty, O. Sp. z o.o., Minister Skarbu Państwa oraz dodatkowo Likwidator Zakładów Produkcji Zabawek [...] Spółdzielnia Pracy.

D., J. i J. W. oświadczyli że: wyrażają zgodę na zmianę decyzji Wojewody Łódzkiego z dnia [...] marca 1992 r. w zakresie wskazanym w piśmie z dnia 16 maja 2005 r. "pod warunkiem, że w uzasadnieniu wydanej decyzji zmieniającej na podstawie art. 155 Kpa decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] marca 1992 r. w pkt 3 zostanie stwierdzone, że decyzja Wojewody Łódzkiego z dnia [...] marca 1992 r. została wydana z naruszeniem prawa, ale jej uchylenie i wydanie nowej decyzji na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 (w związku z naszym wnioskiem z dnia 26 listopada 2004 r.) uwzględniającej wszystkie budynki i urządzenia znajdujące się na uwłaszczonym gruncie w dniu 5 grudnia 1990 r. jest niemożliwe z uwagi na okoliczności wymienione w art. 146 § 1 Kpa" .

Organ nadzoru podniósł, że art. 155 Kpa wymaga zgody stron co do możliwości zastosowania tego przepisu. Powyższe sformułowanie co do wyrażenia zgody przez rodzinę W., w tym J. W., było warunkowe, i uzależnione od okoliczności, które nie mogły być przedmiotem orzeczenia w ramach rozpatrywania sprawy z art.155 Kpa. W konsekwencji organ wojewódzki nie miał podstaw do zmiany decyzji uwłaszczeniowej w trybie art. 155 Kpa i było to powodem stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody Łódzkiego z dnia [...].08.2005 r.

Minister Budownictwa wskazał, że brak wyraźnej zgody strony na zmianę decyzji w trybie art. 155 Kpa oznacza, iż decyzja dokonująca takiej zmiany jest nieprawidłowa, w rozumieniu art. 156§ 1 pkt 2 Kpa, a więc zasadne było wyeliminowanie takiej decyzji z obrotu prawnego przez decyzję Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...].12.2005 r.

Organ nadzoru stwierdził także, że przepis art. 155 Kpa "nie wprowadza odmiennego pojęcia strony na użytek wyłącznie tego przepisu, a więc w pełni ma zastosowanie art. 28 Kpa, w świetle którego stroną jest osoba posiadająca interes prawny lub obowiązek".

Jednostka uwłaszczona uległa likwidacji, a interes prawny w sprawie posiadali Prezydent Miasta Ł., reprezentujący Skarb Państwa, Minister Skarbu Państwa, reprezentujący interesy zlikwidowanej jednostki uwłaszczonej, O. Sp. z o.o., oraz D., J. i J. W., do których to osób przesłano decyzję Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...].12.2005 r.

Organ wskazał również, że wobec skierowania decyzji uwłaszczeniowej z dnia [...] marca 1992 r. także do J. W., jednoznaczne wyrażenie przez niego zgody na zmianę tej decyzji (co nie nastąpiło) było istotnym warunkiem możliwości dokonania tej zmiany.

Odnosząc się do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym wnioskodawcy szeroko omawiają kwestię, że decyzja uwłaszczeniowa z dnia [...].03.1992 r. jest decyzją nieistniejącą. Organ wskazał, że niniejsze postępowanie nie dotyczy tej kwestii, lecz prawidłowości decyzji Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...].12.2005 r.

Reasumując, organ nadzoru uznał, że brak jest podstaw do przyjęcia, że stanowisko Ministra Transportu i Budownictwa zawarte w decyzji z dnia [...].12.2005 r. jest obarczone wadą z art. 156 § 1 pkt 2 Kpa, a z akt nie wynika, aby w stosunku do tej decyzji mogły zaistnieć inne okoliczności wymienione w art. 156 § 1 Kpa.

Na powyższą decyzję skargę w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli D., J .i J. W.

Skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz decyzji z [...] marca 2007 r.

W obszernej skardze oraz pismach ją uzupełniających skarżący przedstawili szereg zarzutów dotyczących nie tylko zaskarżonych decyzji, ale także decyzji uwłaszczeniowej z [...] marca 1992 r., decyzji zmieniającej z [...] sierpnia 2005 r. i decyzji z [...] grudnia 2005 r. stwierdzającej nieważność decyzji z [...] sierpnia 2005 r. Podstawowym zarzutem skargi jest nieistnienie decyzji uwłaszczeniowej, co w ocenie skarżących ma wpływ na wadliwość pozostałych decyzji mających związek z decyzją uwłaszczeniową, a przez to powodujących również ich nieistnienie. Dotyczy to zdaniem skarżących decyzji z [...] sierpnia 2005 r., która została jak wskazano w uzasadnieniu skargi wydana bez podstawy prawnej.

Odnośnie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji z [...] marca 2007 r. skarżący wskazali, że decyzja z [...] marca 2007 r. została wydana - bez podstawy prawnej, bowiem nie istniała decyzja z [...] sierpnia 2005 r.

- Z rażącym naruszeniem prawa polegającym na naruszeniu przepisów postępowania ze względu na odmowę stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody Łódzkiego na podstawie art. 156 § 1 pkt 4 Kpa.

- Z rażącym naruszeniem art. 156 § 1 pkt. 2 Kpa w związku z art. 155 Kpa.

-Z rażącym naruszeniem prawa gdyż zawiera element tworzący prawo skarżących nie wynikające w sposób jednoznaczny i oczywisty z art. 2 ustawy uwłaszczeniowej.

- Skutek jej wydania nie da się pogodzić z zasadami praworządności.

Z kolei zaskarżonej decyzji Ministra Budownictwa z [...] kwietnia 2007 r. zarzucili, że została wydana z rażącym naruszeniem art. 138 § 1 Kpa, gdyż utrzymuje w mocy poprzedzającą ją decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] marca 2007 r. wydaną z rażącym naruszeniem prawa.

Skarżący wskazali, że nie mają przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji. zakwestionowali również prawa pozostałych uczestników tego postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego. Oznacza to, że kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się do zbadania, czy organy wydając zaskarżony akt nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego.

Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów uznać należy, że skarga jest niezasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Na wstępie zauważyć należy, że przedmiotem skargi jest decyzja utrzymująca w mocy decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] grudnia 2005 r., którą stwierdzono nieważność decyzji Wojewody Łódzkiego z dnia [...] sierpnia 2005 r. zmieniającej - w trybie art. 155 kpa - decyzję tego organu z dnia [...] marca 1992 r. w przedmiocie uwłaszczenia Zakładów Przemysłu [...] w Ł. Wobec tego rozważania Sądu powinny przede wszystkim dotyczyć kwestii związanych z badaniem legalności zaskarżonej decyzji. Dopiero wówczas, gdyby zaistniały przesłanki do uwzględnienia skargi, Sąd mógłby rozważać możliwość zastosowania art. 135 ppsa i podjęcia środków w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do wcześniejszych decyzji, o ile takie naruszenie zostałoby stwierdzone (a decyzje nie byłyby objęte prawomocnymi orzeczeniami sądów) czego oczekują skarżący podnosząc zarzuty dotyczące również innych decyzji w tym także decyzji uwłaszczeniowej.

Odmowa stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] grudnia 2005 r. w świetle obszernego materiału dokumentacyjnego sprawy miała uzasadnione podstawy, gdyż decyzja z [...] grudnia 2005 r. nie narusza prawa. Wprawdzie w tej ostatniej decyzji, jak również w decyzji zaskarżonej z [...] kwietnia 2007 r. oraz poprzedzającej ją decyzji, jako podstawę stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody Łódzkiego z dnia [...] sierpnia 2005 r. wskazano warunkową zgodę skarżących na zmianę decyzji uwłaszczeniowej, a nie okoliczność, że do decyzji deklaratoryjnych nie ma zastosowania art. 155 kpa, jednakże powyższe uchybienie nie miało wpływu na treść rozstrzygnięć w żadnej z wyżej wskazanych decyzji. Konieczne jest podkreślenie, że decyzja uwłaszczeniowa z [...] marca 1992 r., która została zmieniona decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 r. ma charakter deklaratoryjny. Oznacza to, że decyzja taka stwierdza, iż stosunek prawny zaistniał z mocy samego prawa. Stwierdza ona, że w określonej sytuacji dla adresata decyzji wynikają uprawnienia bądź obowiązki - z mocy ustawy. Decyzja deklaratoryjna w przeciwieństwie do decyzji konstytutywnej sama nie tworzy praw i obowiązków, a skutki prawne, o jakich mowa w decyzji deklaratoryjnej wynikają wprost z mocy ustawy. Decyzja deklaratoryjna działa ex tunc, a więc od chwili, gdy zostały spełnione przesłanki, z którymi przepis prawa wiąże określone uprawnienia lub obowiązki. Z kolei z treści art. 155 kpa wynika, że decyzja dotychczasowa może być zmieniona lub uchylona, jeżeli bezpośrednio z niej strona nabyła prawa. A contrario, nie dotyczy to sytuacji, gdy strona nabyła uprawnienie z mocy ustawy. Zatem art. 155 kpa dotyczyć może jedynie decyzji konstytutywnych. Wobec powyższego zmiana decyzji deklaratoryjnych w powyższym trybie jest niedopuszczalna. Stanowisko takie prezentowane jest w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. wyroki z: 14 III 1997 r., I SA 235/96 ONSA 1997/4/189; 22 VII 98 r., I SA 154/98 lex 45052; 29 X 1999 r., I S.A.2088/98, lex 4862) Dlatego decyzja Wojewody Łódzkiego z dnia [...] sierpnia 2005 r., zmieniająca na podstawie art. 155 kpa, deklaratoryjną decyzję tego organu z dnia [...] marca 1992 r. została wydana z rażącym naruszeniem art. 155 kpa. Prawidłowo więc Minister Transportu i Budownictwa decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. stwierdził nieważność decyzji Wojewody Łódzkiego z [...] sierpnia 2005 r. Przy czym bez wpływu na treść rozstrzygnięcia jest wadliwe uzasadnienie decyzji organu nadzoru w części, w której organ uznał, że rażące naruszenie art. 155 kpa wynika z faktu, iż zgoda skarżących na zmianę decyzji była wyrażona warunkowo. W ocenie Sądu w tej sprawie nawet prawidłowe uzasadnienie prowadziłoby do tego samego rozstrzygnięcia. W rzeczywistości rażące naruszenie prawa polegało bowiem na zastosowaniu przepisu art. 155 kpa do zmiany decyzji deklaratoryjnej, a nie na wyrażeniu warunkowej zgody skarżących. Jednakże to uchybienie pozostaje bez wpływu na treść rozstrzygnięcia, które jest prawidłowe, a tym bardziej to uchybienie nie ma charakteru rażącego naruszenia prawa.

W doktrynie i orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, że rażące naruszenie prawa ma miejsce jedynie wówczas, gdy decyzja dotknięta jest w sposób niewątpliwy przynajmniej jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 kpa (por. np. wyrok NSA z 5. 2. 1998 r., IV 948/87; GAP 1998, nr 17). Żadną z tych wad nie są dotknięta decyzje Ministra Budownictwa z dnia [...] marca 2007 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] grudnia 2005 r. oraz z dnia [...] kwietnia 2007 r. utrzymująca w mocy decyzję z dnia [...] marca 2007 r. Jak wyżej zaznaczono, co prawda w części uzasadnienia zaskarżonej decyzji i decyzji poprzedzającej organ prowadzi bezprzedmiotowe rozważania w kwestii warunkowej zgody skarżących na zmianę decyzji uwłaszczeniowej, jednakże wobec prawidłowego rozstrzygnięcia, jest to okoliczność bez doniosłości prawnej. Częściowo, a nawet w całości wadliwe uzasadnienie tylko wtedy byłoby podstawą do uchylenia decyzji, jeżeli to uchybienie miałoby wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Mając powyższe na uwadze brak jest podstaw do uznania, że zaskarżona decyzja i decyzja z [...] marca są wadliwe. Dlatego brak jest przesłanek do zastosowania art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn.zm.), dalej zwaną "ppsa", tj. dokonania oceny innych decyzji, czego domagali się skarżący. Nie bez znaczenia jest także fakt, że decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji uwłaszczeniowej z dnia [...] marca 1992 r. była już przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 11 lipca 1996 r. w sprawie [...], oddalił skargę. Powyższy wyrok wiąże nie tylko strony i sąd, który go wydał, lecz również inne sądy i organy państwowe - z mocy art. 170 ppsa.

Nieuprawnione i nie mające oparcia w materiale dowodowym jest twierdzenie skarżących odnośnie nieistnienia decyzji uwłaszczeniowej, jakoby wobec wyroków Sądu Okręgowego w Ł. w sprawie [...] i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie [...]. Zważyć należy, że przedmiotem wyrokowania w tej ostatniej sprawie była ocena legalności decyzji Ministra Infrastruktury, który utrzymał w mocy swoją decyzję odmawiającą stwierdzenia, że decyzja uwłaszczeniowa została wydana z naruszeniem prawa. Sąd skargę oddalił. Z kolei do właściwości sądów powszechnych co do zasady nie należy ocena legalności decyzji administracyjnych.

Przechodząc do zarzutu braku interesu prawnego skarżących w niniejszym postępowaniu oraz wadliwym określeniu pozostałych uczestników postępowania stwierdzić należy, że zarzuty te nie są zasadne. Skarżący wpisani są w księdze wieczystej jako użytkownicy wieczyści części nieruchomości objętych zaskarżoną decyzją, które to prawo nabyli od uwłaszczonego przedsiębiorstwa. Kwestia wadliwości aktu notarialnego dotyczącego nabycia prawa nie podlega ocenie sądu administracyjnego i do chwili, kiedy prawa skarżących będą ujawnione w księdze wieczystej, będą oni mieli przymiot strony we wszystkich postępowaniach administracyjnych dotyczących spornej nieruchomości. To samo dotyczy udziału w sprawie O. Spółki z o.o. w Ł. Z kolei udział Prezydenta Miasta Ł. wykonującego zadania starosty wynika z reprezentacji interesów Skarbu Państwa, który jest właścicielem nieruchomości. Natomiast Minister Skarbu Państwa reprezentuje interesy zlikwidowanego uwłaszczonego przedsiębiorstwa. Zgodnie z art. 49 ustawy z dnia 25 września 1981r. o przedsiębiorstwach państwowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 112, poz. 981) w brzmieniu obowiązującym w dacie likwidacji przedsiębiorstwa (7 IV 2000 r.) z dniem likwidacji lub upadłości przedsiębiorstwa mienie tego przedsiębiorstwa pozostałe po likwidacji lub upadłości, przejmuje Minister Skarbu Państwa. Z akt sprawy nie wynika, aby sporna nieruchomość została rozdysponowana przez syndyka. W tej sytuacji udział Ministra Skarbu Państwa w postępowaniu jest uzasadniony.

Mając na uwadze wszystkie wyżej omówione okoliczności uznać należy, że zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca, nie naruszają prawa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, a więc z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.