Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 990/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2012-12-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7  ust 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2010 nr 95 poz 613
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stefan Kowalczyk Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędzia WSA Joanna Wierchowicz (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Anna Pakuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi M.I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 rok oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Go 990/12

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z [...] sierpnia 2012r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] czerwca 2012r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia skarżącej M.I. zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2012r. w kwocie 71.212,00 zł.

Decyzja wydana została na podstawie następującego stanu faktycznego:

W dniu [...] września 2007r. na podstawie zawartej w formie aktu notarialnego umowy darowizny skarżąca nabyła prawo użytkowania wieczystego gruntu położonego w [...] w skład którego wchodzą działki nr [...] o łącznej powierzchni 2,8741 ha oraz własność posadowionego na tym gruncie budynku o łącznej kubaturze 70.906 m2 , stanowiącego odrębną nieruchomość. W dniu [...] lutego 2008r. skarżąca złożyła Informację o nieruchomości w której błędnie zadeklarowała powierzchnię gruntów (działka nr [...]) jako pozostałe oraz wpisała grunty o pow. 4.416,9 m2 jako zwolnione od podatku (zabytki) w związku z czym organ wezwał stronę do skorygowania Informacji. Wyjaśnił, że stosownie do zapisu art.7 ust.1 pkt 6 u.p.o.l. zwalnia się od podatku od nieruchomości grunty i budynki wpisane indywidualnie do rejestru zabytków pod warunkiem ich utrzymania i konserwacji zgodnie z przepisami o ochronie zabytków, wobec czego grunty położone przy ul. [...] niewpisane indywidualnie do tego rejestru, nie podlegają zwolnieniu podatkowemu. Powołał się również na ustawową definicję gruntów i budynków związanych z działalnością gospodarczą, sformułowaną w art.1a ust.1 pkt 3 u.p.o.l.

W dniu 9 września 2008r. wpłynęło do organu I instancji zestawienie, sporządzone przez skarżącą według stanu od 1 lipca 2008r., w którym określiła powierzchnię użytkową poszczególnych budynków, wartość budowli oraz powierzchnię gruntu przy ulicy [...] uwzględniając powierzchnię zajętą na działalność gospodarczą oraz powierzchnie budynków wpisanych do rejestru zabytków. Strona wskazała, że powierzchnia użytkowa budynków wpisanych do rejestru zabytków wynosi ogółem 4740 m2 (budynek administracyjny I - część zabytkowa o pow. 1718 m2 i budynek dawnej fermentowni z piwnicami o pow. 3022 m2), w tym część zajęta na prowadzenie działalności gospodarczej, a niewpisanych do rejestru zabytków 1290 m2 (budynek administracyjny II o pow. 1115 m2, cześć przyległa do budynku administracyjnego I o pow. 160 m2oraz portiernia o pow. 15 m2), co daje ogółem 6030 m2. Wskazała również, iż obiekt o pow. 160 m2 (niebędący zabytkiem) nie nadaje się do prowadzenia działalności gospodarczej ze względu na brak okien, prądu, wody i ogrzewania.

W dniu 12 września 2008r. skarżąca złożyła skorygowaną "Informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych", obejmująca okres od lipca 2008r.,

w której:

1. w części E zadeklarowano do opodatkowania:

- grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. 4000m2,

- grunty pozostałe o pow. 24741 m2,

- budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. użytkowej 2457 m2,

- budynki związane z działalnością gospodarczą w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych o pow. użytkowej 107 m2,

- budynki pozostałe o pow. użytkowej 160 m2,

- budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o wartości

67 500,00zł;

2. w części F - w przedmiotach opodatkowania podlegających zwolnieniu od podatku od nieruchomości zadeklarowała - budynki o pow. 3.306 m2, wyjaśniając, że są to obiekty wpisane do rejestru zabytków.

(zadeklarowana powierzchnia użytkowa budynków wynosiła ogółem 6030 m2).

W związku z treścią złożonej deklaracji, organ podjął działania weryfikujące zasadność wykazanego zwolnienia pod katem spełnienia wymogów wynikających z treści art.7 ust.1 pkt 6 u.p.o.l . ponieważ norma ta ustanawia zwolnienie podatkowe

o charakterze przedmiotowym. Obejmuje ono grunty i budynki, które na podstawie decyzji wydanej przez właściwy do spraw ochrony zabytków organ administracji publicznej zostały wpisane do rejestru zabytków.

W zakresie istnienia pierwszej przesłanki, dotyczącej wydania indywidualnego aktu administracyjnego przez właściwy organ administracji publicznej – Prezydent Miasta wskazał na decyzję Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków nr [...] z dnia [...] kwietnia 2000r., którą do rejestru zabytków województwa wpisano pod nr L-29 zespół budynków dawnej Wytwórni [...] składającego się z: budynku administracyjnego i budynku produkcyjnego - fermentowni.

W ramach drugiej z przesłanek - dotyczącej "utrzymywania" i "konserwacji" gruntów

i budynków zgodnie z przepisami o ochronie zabytków, organ wskazał na pismo z dnia [...] września 2011r. Miejskiego Konserwatora Zabytków stwierdzające, że w latach 2009-2010 przedmiotowa nieruchomość nie była utrzymywana i konserwowana zgodnie z wymogami konserwatorskimi. W listopadzie 2010r. wydana została decyzja udzielająca pozwolenia na przeprowadzenie prac budowlanych z przewidywanym terminem realizacji marzec 2011-październik 2011r. jednak do dnia wydania zaświadczenia nie zgłoszono rozpoczęcia ani zakończenia prac.

W piśmie z dnia [...] grudnia 2010r. Miejski Konserwator Zabytków poinformował, że zgodnie z przepisami wynikającymi z ustawy o ochronie zbytków i opiece nad zabytkami utrzymywany jest budynek administracyjny. Oględziny przeprowadzone w maju 2009r. oraz w październiku 2010r. wykazały, iż budynek fermentowani wymaga przeprowadzenia prac remontowych w zakresie:

- naprawy stropu Kleina oraz nieszczelnego pokrycia dachowego,

- naprawy bądź całkowitej wymiany świetlików, których metalowa konstrukcja jest skorodowana, w w szkleniu występują znaczne braki umożliwiające przenikanie opadów atmosferycznych do wnętrza,

- naprawy ze wzmocnieniem i przemurowanie ceglanych ścian obwodowych,

- gruntownego osuszenia mocno zawilgoconych murów,

- oczyszczenia murów z porostów i innych mikroorganizmów rozwijających się w środowisku o podwyższonej wilgotności,

- oszklenia otworów okiennych i nadświetli, przez które także dostają się opady atmosferyczne do wnętrza,

- uzupełnienie tynków.

W piśmie tym stwierdzono również, iż budynek jest zaniedbany, a określone prace są niezbędne w celu doraźnego zabezpieczenia i zapobieżenia degradacji.

W piśmie z dnia [...] grudnia 2011r. Miejski Konserwator Zabytków poinformował, że stan techniczny budynku produkcyjnego – fermentowni nie uległ zmianie od oględzin przeprowadzonych w 2009r. Wydane w 2010r. pozwolenie konserwatorskie nie zostało zrealizowane. Inwestor nie zgłosił rozpoczęcia prac. Na tej podstawie konserwator stwierdził, że fermentownia nie jest utrzymywana i konserwowana zgodnie z wymogami konserwatorskimi.

W piśmie z dnia [...] kwietnia 2012r. Miejski Konserwator Zabytków poinformował, że w dniu [...] kwietnia 2012 r. zostały przeprowadzone oględziny budynków, które wykazały, że budynek biurowy jest utrzymywany i konserwowany zgodnie z przepisami o ochronie zabytków, natomiast budynek dawnej fermentowni nie jest utrzymywany i konserwowany. Oględziny fermentowani wykazały też, że właściciel nieruchomości nie wykonał prac szczegółowo wymienionych w tym piśmie. Stan techniczny budynku fermentowni nie uległ poprawie od czasu oględzin przeprowadzonych w 2009 i 2010r. W piwnicy pod częścią fermentowani pojawiły się grzyby.

Z treści pism Miejskiego Konserwatora Zabytków wynika, że informacje były udzielane na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego i Konserwator nie dysponował innymi danymi, z których by wynikało, że zabytek podlegał konserwacji, zagospodarowaniu i zabezpieczeniu.

Organ I instancji decyzją z dnia [...] czerwca 2012r. ustalił skarżącej podatek od nieruchomości w kwocie 71.212,00 zł. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że stan budynku w roku podatkowym 2012 nie uzasadniał zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Ustalając podatek na 2012 r. organ podatkowy I instancji uwzględnił zmiany podstaw opodatkowania gruntów, budynków i budowli wynikające ze zbycia nieruchomości po złożeniu ostatniej deklaracji z [...].09.2008r., mimo niezłożenia przez podatnika korekty deklaracji w tym zakresie. W związku z powyższym organ podatkowy przyjął w części dane dotyczące podstaw opodatkowania gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej wynikające z informacji podatkowej złożonej w dniu 12.09.2008 r., z aktów notarialnych: Rep A nr [...], Rep A nr [...], Rep A nr [...], decyzji nr [...] oraz z zestawienia powierzchni budynków i wartości budowli z dnia [...].08.2008 r.

Organ podatkowy uwzględnił też zwolnienie podatkowe dotyczące części administracyjnego budynku o powierzchni 322 m2 jako niezajętego na prowadzenie działalności gospodarczej i utrzymywanego zgodnie z przepisami o ochronie i konserwacji zabytków.

Od decyzji organu I instancji M.I. złożyła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego podnosząc w nim, iż decyzja została wydana z naruszeniem podstawowych zasad prowadzenia postępowania zawartych w Ordynacji podatkowej i wniosła o jej uchylenie. Odwołująca podala, że podatek od nieruchomości został ustalony od budynków, które są wpisane do rejestru zabytków bez uzyskania prawomocnego stanowiska Miejskiego Konserwatora Zabytków w przedmiocie utrzymywania obiektów zabytkowych, o które odwołująca zwróciła się już w 2009r.

Organ odwoławczy utrzymując w mocy decyzję Prezydenta i akceptując ustalenia dotyczące stanu faktycznego sprawy stwierdził, iż organ ten prawidłowo przyjął, że informacja pisemna otrzymana w 2012r. od Miejskiego Konserwatora Zabytków jest wiarygodnym dowodem na brak utrzymania i konserwowania nieruchomości zgodnie z wymogami konserwatorskimi w roku 2012, zaś zaświadczenie konserwatora zabytków wydane w 2006 roku nie jest dowodem na okoliczność stanu faktycznego mającego miejsce w 2012r.

Za nietrafny uznało Samorządowe Kolegium Odwoławcze zarzut, że decyzja wydana została w oparciu o niepełny materiał dowodowy, gdyż skarżąca od 2009 r. oczekuje na wydanie przez Miejskiego Konserwatora Zabytków zaświadczenia na okoliczność, która wyjaśniona została jednoznacznie przez tegoż Konserwatora we wskazanym wyżej piśmie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że wprawdzie przedmiotem niniejszego postępowania nie jest sprawa wydania wskazanego wyżej zaświadczenia i Kolegium nie jest w stanie ocenić dlaczego nie została ona załatwiona, jednak stwierdziło, że Konserwator nie może wydać zaświadczenia sprzecznego z informacjami przekazanymi Prezydentowi Miasta wcześniej.

Organ odwoławczy stwierdził ponadto, iż strona ma obowiązek współpracować z organami podatkowymi, w szczególności, gdy nieudowodnienie określonej czynności faktycznej może prowadzić do rezultatów niekorzystnych dla strony. Winna zatem wykazać, że przysługuje jej prawo do skorzystania z ulgi podatkowej.

Zarzut naruszenia podstawowych zasad prowadzenia postępowania zawartych w Ordynacji podatkowej organ odwoławczy uznał za ogólnikowy, nie jest poparty żadną argumentacją ani żadnymi dowodami co uniemożliwiało mu odniesienie się do niego w decyzji.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji Prezydenta Miasta z [...] czerwca 2012 roku.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisu art. 7 § 1 pkt 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w związku z art. 5 § pkt 3 i 4 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z dnia 17.09.2003r. ze zm.) i art. 122 Ordynacji Podatkowej poprzez ustalenie, że w 2012 roku strona nie utrzymywała i nie konserwowała, budynku fermentowni jako zabytku, zgodnie z przepisami o ochronie zabytków.

W uzasadnieniu skargi podniosła, iż decyzją Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków nr [...] z dnia [...] kwietnia 2000r. wpisano do rejestru zabytków województwa pod nr L-29 zespół budynków dawnej Wytwórni [...], składającego się z: budynku administracyjnego i budynku produkcyjnego fermentowni z czego jednoznacznie wynika, że zabytkiem jest zespół budynków, jako wpisany indywidualnie do rejestru zabytków, a nie osobno budynek administracyjny i osobno budynek produkcyjny fermentowni. Nigdy nie wpisano osobno budynku administracyjnego i osobno budynku fermentowni.

W związku z tym, w świetle przepisu art. art. 7 § 1 pkt 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, w związku z art. 5 § pkt 3 i 4 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, organ podatkowy I instancji Prezydent Miasta jak i SKO powinno oceniać, czy zespół budynków dawnej Wytwórni [...] składający się z budynku administracyjnego i budynku produkcyjnego fermentowni jest utrzymywany i konserwowany zgodnie z przepisami o ochronie zabytków a nie odrębnie budynku administracyjnego i budynku fermentowni.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, iż w świetle art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych obowiązkiem organu podatkowego było zbadanie, czy istnieje pozytywna przesłanka zwolnienia, polegająca na właściwym utrzymaniu i konserwacji zabytku oraz czy istnieje przesłanka negatywna - zajęcie zabytku (lub jego części) na działalność gospodarczą.

Z przepisów ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz. 1568 ze zm.) wynika, że wojewódzki konserwator zabytków lub działający z jego upoważnienia pracownicy wojewódzkiego urzędu ochrony zabytków posiadają odpowiednie informacje o zabytkach znajdujących się na obszarze ich właściwości miejscowej (art. 4, 5,38 i 87 ustawy). Uzasadnione zatem było uzyskanie informacji o stanie zabytku od wojewódzkiego kuratora zabytków.

Zaświadczenie konserwatora zabytków wydane w 2006 roku nie mogło być w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego dostatecznym dowodem na okoliczność stanu faktycznego mającego miejsce w następnych latach gdyż, wbrew temu, co twierdziła skarżąca, takie zaświadczenie nie ma charakteru "bezterminowego". Poza tym, zostało ono wydane poprzedniemu właścicielowi. Zmiana w 2007r. właściciela mogła przecież, choć nie musiała, zmienić dotychczasowy sposób utrzymywania czy konserwowania zabytków. Skoro wystąpienie drugiej przesłanki wiąże się z ustaleniem istnienia konkretnego stanu faktycznego w okresie, którego dotyczy ustalany podatek od nieruchomości, to zaświadczenie z 2006r. tego stanu nie mogło stwierdzać.

Za nietrafny uznał organ odwoławczy zarzut oparcia decyzji na niepełnym materiale dowodowym jako że skarżąca od 2009r. oczekuje na wydanie przez Miejskiego Konserwatora Zabytków zaświadczenia na okoliczność prawidłowej konserwacji budynku fermentowni. Okoliczność ta w ocenie organu odwoławczego wyjaśniona została jednoznacznie przez tegoż Konserwatora w piśmie z 7 grudnia 2011r. Organ odwoławczy zaznaczył też, że chociaż przedmiotem postępowania nie była sprawa wydania wskazanego wyżej zaświadczenia i Kolegium nie jest w stanie ocenić czy i dlaczego nie została ona do dzisiaj załatwiona, to jednak zdaniem Kolegium Konserwator nie może wydać zaświadczenia sprzecznego z informacją przekazaną Prezydentowi Miasta. odnośnie stanu nieruchomości.

Organ odwoławczy podkreślił nadto, iż wbrew zarzutowi skarżącej, organ pierwszej instancji nie ocenił zaświadczenia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków wydanego w 2006r. jako niewiarygodnego dokumentu, lecz słusznie uznał, że nie dowodzi ono stanu faktycznego istniejącego w roku 2012, tj. po dacie jego wydania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja, jak i poprzedzającą ją decyzja organu pierwszej instancji nie zostały wydane z naruszeniem prawa skutkującym obowiązek ich wyeliminowania z obrotu prawnego.

Spór między stronami dotyczył oceny prawidłowości odmowy zastosowania przez orzekające w sprawie organy zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (j.t. Dz. U. Nr 95, poz. 613 ze zm. dalej: u.p.o.l.)

Stosownie do tego przepisu zwalnia się od podatku od nieruchomości grunty i budynki wpisane indywidualnie do rejestru zabytków, pod warunkiem ich utrzymania i konserwacji, zgodnie z przepisami o ochronie zabytków, z wyjątkiem części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. W związku z tym, że przepis art. 7 ust. 1 pkt 6 u.p.o.l. nawiązuje do ustawy z dnia 23 lipca 2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz. 1568 ze zm.) przytoczyć należy treść art. 5 ww. ustawy. Zgodnie z nim opieka nad zabytkiem sprawowana przez jego właściciela lub posiadacza polega w szczególności na zapewnieniu warunków naukowego badania i dokumentowania zabytku; prowadzenia prac konserwatorskich, restauratorskich i robót budowlanych przy zabytku, zabezpieczenia i utrzymania zabytku oraz jego otoczenia w jak najlepszym stanie; korzystania z zabytku w sposób zapewniający trwałe zachowanie jego wartości; popularyzowania i upowszechniania wiedzy o zabytku oraz jego znaczenia dla historii i kultury. Wynika z niego, że istotę zachowania polegającą na "utrzymywaniu" zabytku zgodnie z przepisami o ochronie zabytków można sprowadzić do przestrzegania w szczególności tych przepisów, które nakładają na właściciela zabytku obowiązek realizacji działań wynikających z definicji opieki nad zabytkami spoczywającej na właścicielu, a zatem zabezpieczenie i utrzymanie zabytku oraz jego otoczenia w jak najlepszym stanie i korzystanie z zabytku w sposób zapewniający trwałe zachowanie jego wartości.

Spełnienie warunku koniecznego do zastosowania omawianego zwolnienia, jakim jest utrzymanie i konserwacja zabytku odpowiednio do wymogów prawa może być dowiedzione w dowolny, dopuszczalnie prawem sposób zgodnie z przyjętą w art. 180 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) definicją dowodu. Przepis ten stanowi, że jako dowód należy dopuścić wszystko, co może się przyczynić do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Uznając zatem, iż organy podatkowe nie dysponują specjalistyczną wiedzą pozwalającą ocenić stan budynku i sposobu jego konserwacji na akceptację Sądu zasługuje wystąpienie organu podatkowego do miejskiego konserwatora zabytków o udzielenie stosownych informacji, względnie przedstawienie przez samego zainteresowanego zaświadczenia wydanego przez miejskiego konserwatora zabytków. Takie postępowanie należy uznać za właściwe w świetle przepisów o postępowaniu dowodowym tj. art. 122, art. 123 § 1, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej, bowiem ten sposób poszukiwania dowodów świadczy o dążeniu organu do zebrania wszechstronnego materiału dowodowego, pozwalającego rozstrzygnąć o możliwości skorzystania przez podatnika z ulgi wymienionej w art. 7 ust. 1 pkt 6 u.p.o.l., tym bardziej iż z przepisów ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami wynika, iż wojewódzki konserwator zabytków lub działający z jego upoważnienia pracownicy wojewódzkiego urzędu ochrony zabytków posiadają odpowiednie informacje o zabytkach znajdujących się na obszarze ich właściwości miejscowej

Zdaniem Sądu orzekające w sprawie organy, w ramach nałożonych na nie przepisami prawa obowiązków, pozyskały wystarczające dane niezbędne do prawidłowego ustalenia stanu przedmiotowej nieruchomości. Organy podatkowe dysponowały obszerną dokumentacją uzyskaną z ich inicjatywy od Miejskiego Konserwatora Zabytków wyszczególnioną w decyzjach obu instancji, dokumentację fotograficzną a także potwierdzenie Miejskiego Konserwatora Zabytków z oględzin nieruchomości dokonanej w dniu [...] kwietnia 2012r. Dowody te dały podstawę do oceny działania skarżącej odnośnie utrzymania i konserwacji zabytków tj. spełnienia ustawowych przesłanek do zastosowania ustawowego zwolnienia od podatku.

Jak trafnie wskazano w zaskarżonej decyzji, z dokumentacji tej niezbicie wynika, iż skarżąca jako właściciel nieruchomości nienależycie wywiązywała się ze spoczywających na niej obowiązków wynikających z ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Z pisma Miejskiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] grudnia 2010r. wynika, że w latach 2009 - 2010 przedmiotowa nieruchomość nie była utrzymywana i konserwowana zgodnie z wymogami konserwatorskimi. W piśmie tym wskazano zakres niezbędnych prac remontowych w budynku fermentowni w celu doraźnego zabezpieczenia i zapobieżenia degradacji zabytku, a podsumowując stwierdzono, że budynek jest zaniedbany.

W piśmie z dnia [...].12.2011 r. Miejski Konserwator Zabytków poinformował, że stan techniczny budynku produkcyjnego - fermentowni nie uległ poprawie od oględzin przeprowadzonych w 2009r. Wydane zostało wprawdzie pozwolenie konserwatorskie na przeprowadzenie prac budowlanych z przewidywanym terminem realizacji marzec - październik 2011r., ale inwestor nie zgłosił rozpoczęcia prac, ani tym bardziej ich zakończenia. Na tej podstawie Konserwator uznał, że fermentownia nie jest utrzymywana i konserwowana zgodnie z wymogami konserwatorskimi. Oględziny nieruchomości dokonane [...] kwietnia 2012r. również potwierdziły, że właściciel nieruchomości nie wykonał prac szczegółowo wymienionych w piśmie z [...] grudnia 2010r. Stan techniczny budynku fermentowni nie uległ poprawie od czasu oględzin przeprowadzonych w 2009 i 2010r. W piwnicy pod częścią fermentowani pojawiły się grzyby.

Zauważyć także należy, iż skarżąca nie okazała żadnych dokumentów, z których wynikałoby, iż ustalenia organów oparte na zebranych w sprawie dowodach były niezasadne. Sama skarżąca nie zgłaszała w tej kwestii wniosków dowodowych. Przychylić się w związku z tym należy do opinii organu odwoławczego stwierdzającej, że organy podatkowe nie mają obowiązku nieograniczonego poszukiwania dowodów oraz, że strona ma obowiązek współpracować z organami podatkowymi, w szczególności, gdy nieudowodnienie określonej czynności faktycznej może prowadzić do rezultatów niekorzystnych dla strony. Winna zatem wykazać, że przysługuje jej prawo do skorzystania z ulgi podatkowej.

Z tych też względów należy uznać, że ustalenia organu podatkowego, przy braku jakichkolwiek przeciwdowodów przywołanych przez podatniczkę, w pełni pozwalały na przyjęcie, że w 2012 roku nie miało zastosowania ustawowe zwolnienie od podatku z art.7 ust. 1 pkt 6 u.p.o.l.

Tym samym Sąd nie podzielił stanowiska skarżącej co do wydania decyzji bez wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy.

Przeciwnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo wyjaśniło stan faktyczny oraz dokonało prawidłowej wykładni prawa materialnego w związku z czym zarzut naruszenia prawa materialnego – art. 7 ust. 1 pkt 6 u.p.o.l. Sąd uznał za bezzasadny.

Zupełnie niezrozumiały jest zarzut skarżącej, iż budynek fermentowni nie był indywidualnie wpisany do rejestru zabytków lecz tylko jako element zespołu budynków po dawnej wytwórni [...].

Jak wynika z informacji zawartej w piśmie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] stycznia 2008r. (k. 17 akt administracyjnych) w sprawie nieruchomości przy ulicy [...] do rejestru zabytków województwa pod nr L-29 istotnie wpisany został zespół budynków dawnej Wytwórni [...]. Jednocześnie jednak wynika z niego niezbicie co w skład tego zespołu wchodzi: budynek administracyjny oraz budynek produkcyjny- fermentownia. "Indywidualność" wpisu dotyczy zatem całego zespołu tj. obu budynków. W związku z ustaleniem, iż tylko jeden z budynków (fermentownia) nie jest utrzymywana w należytym stanie organ podatkowy tylko w odniesieniu do tej części nie uwzględnił zwolnienia przewidzianego w art. 7 ust. 1 pkt 6 u.p.o.l.. Uwzględnił jednak to zwolnienie w odniesieniu do budynku administracyjnego wobec stwierdzenia przez Miejskiego Konserwatora Zabytków, iż spełnia on warunki do zwolnienia bowiem utrzymanie i konserwacja obiektu są zgodne z przepisami o ochronie zabytków.

Wobec powyższego uznać należało, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżona decyzja nie podlega uchyleniu.

W tej sytuacji na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji wyroku.