Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 97/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2020-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
658
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Stwierdzono bezczynność organu
Powołane przepisy: article: art. 32,33 par. 3,3a, 64 par. 2,
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 149 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi K. F. na bezczynność Wojewody Z. w przedmiocie rozpoznania zarzutów I. stwierdza, że Wojewoda Z. dopuścił się bezczynności w przedmiocie rozpoznania zarzutów K. F. w postępowaniu egzekucyjnym z dnia [...]., II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zobowiązuje Wojewodę Z. do rozpoznania zarzutów skarżącego K. F. w postępowaniu egzekucyjnym z dnia [...] r.,w terminie 30 dni, od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, IV. zasądza od Wojewody Z. na rzecz skarżącego K. F. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ś., wnioskiem z dnia

20 marca 2019 r., zwrócił się do Wojewody o wszczęcie postępowania egzekucyjnego wobec zobowiązanego K. F. na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 20 marca 2019 r. nr [...] w związku

z niewykonaniem u dziecka - K. F. obowiązkowych szczepień ochronnych.

Postanowieniem z dnia [...]., Wojewoda nałożył na K. F. grzywnę w wysokości [...] zł, w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr [...]. Odpis wskazanego postanowienia wraz z odpisem tytułu wykonawczego został doręczony zobowiązanemu w dniu 7 maja 2019 r.

Pismem z dnia 10 maja 2019 r. K. F., reprezentowany przez pełnomocnika - D. P., wniósł do organu egzekucyjnego zarzuty do prowadzonego postępowania egzekucyjnego wraz z zażaleniem na postanowienie

z dnia [...]. oraz wnioskiem o umorzenie postępowania.

Wojewoda w piśmie z dnia [...] maja 2019 r. poinformował D. P. o treści przepisów: art. 32, art. 33 § 3 oraz art. 33 § 3a Kodeksu postępowania administracyjnego. Ponadto wskazał, że od złożenia dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa należy uiścić opłatę skarbową oraz dołączyć do akt sprawy dowód jej zapłaty.

W dalszej części pisma organ wskazał, że przedstawione przez D. P. pełnomocnictwo nie zostało uwierzytelnione zgodnie z wyżej przywołanymi wymogami przepisów prawa, a ponadto opatrzone jest datą 30 kwietnia 2018 r.,

tj. wyprzedzającą fakt doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego, co nastąpiło dnia 7 maja 2019 r.

Z uwagi na powyższe, działając na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., organ wezwał D. P. do usunięcia ww. braków formalnych w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego pisma oraz zaznaczył, że nieusunięcie braków spowoduje pozostawienie pisma bez rozpoznania.

Wojewoda pismem z dnia [...] lipca 2019 r., na podstawie

art. 64 § 2 k.p.a. zawiadomił K. F. o pozostawieniu bez rozpoznania podań wniesionych pismem z dnia 10 maja 2019 r. dotyczących zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego oraz zażalenia na postanowienie z dnia [...] kwietnia 2019 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, zawierającego wniosek o umorzenie przedmiotowego postępowania.

W dalszej części pisma Wojewoda wyjaśnił, że organ egzekucyjny pismem z dnia [...] maja 2019 r., za pośrednictwem Elektronicznej Skrzynki Podawczej ePUAP wezwał D. P. do uzupełnienia braków formalnych, tj. do przedstawienia oryginału lub urzędowo poświadczonego pełnomocnictwa udzielonego na piśmie lub – jak w przedmiotowym przypadku – w formie dokumentu elektronicznego, uwierzytelnionego poprzez kwalifikowany podpis elektroniczny, podpis zaufany albo podpis osobisty, udzielonego przez stronę w toku wszczętej egzekucji administracyjnej, a zatem po dniu 7 maja 2019 r., w którym zobowiązanemu K. F. został doręczony odpis tytułu wykonawczego, co równoznaczne jest wszczęciu egzekucji – wraz z dołączonym dowodem uiszczenia opłaty skarbowej od jego udzielenia. Jednocześnie podkreślił, że z dniem 21 czerwca 2019 r. upłynął termin uzupełnienia braków formalnych uszczegółowionych w przywołanym wezwaniu. Organ wskazał ponadto, że w dniu 13 czerwca 2019 r. do Wojewody wpłynął oryginał pełnomocnictwa udzielonego dnia 30 kwietnia 2018 r. przez zobowiązanego – D. P., a zatem przed wszczęciem przedmiotowej egzekucji administracyjnej. Do przedłożonego pełnomocnictwa nie dołączono dowodu uiszczenia opłaty skarbowej.

Wobec powyższego Wojewoda stwierdził, że skoro przekazany dokument nie spełnia wymogów wskazanych w wezwaniu z dnia [...] maja 2019 r., zatem nie można uznać, że jego braki formalne zostały uzupełnione.

D. P., działając w imieniu skarżącego, pismem z dnia 21 czerwca

2019 r., które wpłynęło do organu w dniu 11 lipca 2019 r. wezwał Wojewodę do prawidłowego doręczania pism i ponaglił do merytorycznego rozpoznania sprawy.

W odpowiedzi na powyższe Wojewoda w piśmie z dnia [...] sierpnia 2019 r., skierowanym do D. P., odnosząc się do przedłożonego pełnomocnictwa

z dnia [...] kwietnia 2018 r. wskazał, że doręczenie odpisu tytułu wykonawczego musi nastąpić bezpośrednio do rąk zobowiązanego i dopiero od tego momentu ma on prawo ustanowić pełnomocnika. Dopiero skuteczne wszczęcie egzekucji umożliwia ustanowienie przez zobowiązanego pełnomocnika. Tymczasem w przedmiotowej sprawie wszczęcie egzekucji miało miejsce 7 maja 2019 r., zaś pełnomocnictwo, które wpłynęło do organu 13 czerwca 2019 r. nie wyczerpało wskazanych wymogów dla tego rodzaju dokumentu.

K. F., po uprzednim wniesieniu do organu ponaglenia (pismo

z dnia [...] czerwca 2019 r.), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w S. skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania zarzutów. Jednocześnie zarzucił naruszenie art. 14, art. 33 oraz art. 64 § 2 k.p.a. oraz wniósł o zobowiązanie Wojewody do rozpoznania zarzutów wniesionych przez skarżącego i zasądzenie od organu kosztów postępowania wg norm przepisanych.

Zdaniem skarżącego organ od początku wadliwie doręczał korespondencję

z pominięciem drogi elektronicznej, bezpośrednio do skarżącego, mimo ustanowienia przez stronę pełnomocnika oraz udzielonego osobnego pełnomocnictwa do doręczeń tylko w formie elektronicznej. W ocenie skarżącego osoba pełnomocnika została wyznaczona zgodnie z normą wynikająca z art. 33 k.p.a., którą organ w sposób znaczący naruszył.

Ponadto skarżący zwrócił uwagę, że pierwotne wezwanie organu z dnia [...] maja 2019 r. nie zostało opatrzone podpisem kwalifikowanym organu, zatem obarczone było wadą formalną i nie mogło skutkować rozpoczęciem biegu do wykonania zobowiązania.

Skarżący nie zgodził się również ze stanowiskiem organu dotyczącym braku opłaty skarbowej, która została uiszczona, zaś dowód jej uiszczenia znajduje się

w załącznikach do pisma z dnia [...] maja 2019 r. Ponadto w jego ocenie dla spraw prowadzonych w formie elektronicznej pobieranie opłaty skarbowej jest bezzasadne.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie oraz przytoczył dotychczasowy przebieg postępowania, w tym wskazał, że organ egzekucyjny pismem z dnia [...] maja 2019 r. działając w oparciu o art. 64 § 2 k.p.a. wezwał D. P. do usunięcia braków formalnych pisma z dnia [...] maja 2019 r., obejmujących w szczególności przedłożenie pełnomocnictwa udzielonego przez zobowiązanego 30 kwietnia 2018 r., zatem przed wszczęciem egzekucji, czyli przed dniem 7 maja 2019 r., a ponadto przekazanego w formie nieuwierzytelnionego we właściwy sposób dokumentu elektronicznego. Mając na uwadze pełnomocnictwo z dnia 30 kwietnia 2018 r. udzielone przez stronę D. P., którego brak formalny nie został usunięty, organ zawiadomił stronę postępowania pismem z dnia [...] lipca 2019 r. o pozostawieniu wniosków zawartych w piśmie z dnia [...] maja 2019 r. bez rozpoznania.

W dalszej części odpowiedzi na skargę organ podał, że dnia [...] sierpnia 2019 r. do organu egzekucyjnego wpłynęły wnioski złożone przez mec. D. P. zawierające zarzut dotyczący doręczania pism przez ww. organ w formie dokumentu elektronicznego bez opatrzenia go podpisem kwalifikowanym, w odpowiedzi na które wnoszący został poinformowany o trybie komunikowania się z organami administracji publicznej za pomocą dokumentów elektronicznych.

Następnie dnia [...] sierpnia 2019 r. do organu egzekucyjnego wpłynęły kolejne wnioski mec. D. P. o umorzenie prowadzonych postępowań egzekucyjnych. W świetle braku umocowania tej osoby do reprezentowania strony

w postępowaniu, skarżący został o tym niezwłocznie poinformowany pismem z dnia

[...] września 2019 r. oraz pouczony, że w przypadku zawnioskowania przez stronę

o umorzenie postępowania, sprawie zostanie nadany dalszy bieg, o czym poinformowano również mec. D. P..

Podsumowując organ podkreślił, że w świetle powyższych ustaleń, na każdym etapie postępowania zarówno strona postępowania, jak i D. P., byli bez zbędnej zwłoki informowani o działaniach organu egzekucyjnego na podstawie szczegółowo przytaczanych przepisów prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Skarga okazała się zasadna, chociaż nie wszystkie podniesione w niej zarzuty zasługiwały na uwzględnienie. Jej przedmiotem skarżący uczynił bezczynność organu – Wojewody, w przedmiocie rozpoznania zarzutów

w postępowaniu egzekucyjnym, wszczętym na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 29 kwietnia 2019 r., doręczonego stronie – K. F. w dniu 7 maja 2019 r.

Organ, wniesione przez skarżącego zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym pozostawił bez rozpoznania, o czym pismem z dnia [...] lipca 2019 r. zawiadomił stronę, wskazując na nieuzupełnienie braków formalnych w sposób wskazany w wezwaniu z dnia [...] maja 2019 r. Organ podał przy tym, że wezwanie obejmowało żądanie "przedstawienia oryginału lub urzędowo poświadczonego pełnomocnictwa udzielonego na piśmie lub – w formie dokumentu elektronicznego, uwierzytelnionego przez kwalifikowany podpis elektroniczny, podpis zaufany albo podpis osobisty, udzielonego przez stronę w toku wszczętej egzekucji administracyjnej, a zatem po dniu 7 maja 2019 r., kiedy zobowiązanemu K. F. został skutecznie doręczony odpis tytułu wykonawczego, co jest równoznaczne z wszczęciem egzekucji, wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej od jego udzielenia." Jednocześnie organ wyjaśnił, że oryginał pełnomocnictwa udzielonego w dniu 30 kwietnia 2018 r., który wpłynął do organu w dniu 13 czerwca 2019 r. nie zmienił jego stanowiska w tej sprawie, bowiem pełnomocnictwo zostało udzielone przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego, a ponadto nie uiszczono od niego opłaty skarbowej.

Stanowisko to organ podtrzymał w odpowiedzi na skargę, domagając się jej oddalenia.

Na wstępie, jako że skarga dotyczy bezczynności organu, wyjaśnić należy,

że pod pojęciem bezczynności organu należy rozumieć taką sytuację, w której – będąc zobowiązany do działania na podstawie przepisów prawa, organ takiego działania nie podejmuje. Z bezczynnością mamy zatem do czynienia zarówno wówczas, gdy organ nie wykonuje żadnych czynności, do podjęcia których jest zobowiązany, jak również wówczas, gdy nie wydaje rozstrzygnięcia w przewidzianym przepisami terminie, ale także wtedy, gdy organ działania takie i rozstrzygnięcie podejmuje, ale przybierają one niewłaściwą formę. Inaczej mówiąc, bezczynność może przejawiać się na przykład pozostawieniem wniosku strony bez rozpoznania (jak w niniejszej sprawie), w sytuacji, gdy organ miał wszelkie dane, aby sprawę rozpoznać merytorycznie.

Ocenę zasadności zarzutu, iż w badanej sprawie organ pozostaje

w bezczynności należy poprzedzić analizą przedłożonych sądowi akt postępowania. Wynika z nich, że skarżący, za pośrednictwem pełnomocnika, który nie jest adwokatem ani radcą prawnym, wniósł zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym, wszczętym w dniu 7 maja 2019 r., w dacie doręczenia tytułu egzekucyjnego. Pełnomocnik skarżącego legitymował się pełnomocnictwem z dnia 30 sierpnia

2018 r., którego oryginału nie załączył do akt postępowania. Jak wywodził organ w zawiadomieniu o pozostawieniu zarzutów bez rozpoznania, uczynił to dopiero

13 czerwca 2019 r., czego sąd nie mógł zweryfikować, bowiem w aktach załączonych do odpowiedzi na skargę brak jest oryginału tego dokumentu, znajdują się w nich jedynie niepotwierdzone za zgodność

z oryginałem kopie.

Brak oryginału pełnomocnictwa skłonił organ do wezwania pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych pisma zawierającego zarzuty

w postępowaniu egzekucyjnym, na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., a nieuzupełnienie tych braków skutkowało pozostawieniem pisma bez rozpoznania. Wezwanie skierowane w dniu [...] maja 2019 r. do pełnomocnika skarżącego zawiera przytoczenie przepisów prawa – art. 32, art. 33 § 3 i art. 33 § 3a k.p.a. oraz informację, iż złożenie dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa podlega opłacie skarbowej oraz wezwanie do "usunięcia ww. braków formalnych w terminie 7 dni", pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Lektura tego dokumentu prowadzi do wniosku, że nie wskazano w nim jakie konkretnie braki zawiera pismo i na czym miałoby polegać ich uzupełnienie.

Nie ma zatem racji organ pisząc w skierowanym do K. F. zawiadomieniu o pozostawieniu podania bez rozpoznania, iż wezwanie do usunięcia braków formalnych obejmowało "przedstawienie oryginału lub urzędowo poświadczonego pełnomocnictwa udzielonego na piśmie lub – w formie dokumentu elektronicznego, uwierzytelnionego przez kwalifikowany podpis elektroniczny, podpis zaufany albo podpis osobisty, udzielonego przez stronę w toku wszczętej egzekucji administracyjnej, a zatem po dniu 7 maja 2019 r., kiedy zobowiązanemu K. F. został skutecznie doręczony odpis tytułu wykonawczego, co jest równoznaczne z wszczęciem egzekucji, wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej od jego udzielenia." Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych takiego wyszczególnienia bowiem nie zawierało. W szczególności organ nie zasygnalizował w nim swoich zastrzeżeń co do daty udzielenia pełnomocnictwa w taki sposób, w jaki zostało to określone w zawiadomieniu. Tym samym pełnomocnik mógł mieć uzasadnione wątpliwości na czym uzupełnienie braków formalnych miałoby polegać.

W tym miejscu wyjaśnić należy, że – stosownie do art. 64 § 2 k.p.a., jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Wezwanie do usunięcia braków formalnych w tym trybie może nastąpić wówczas, gdy pismo nie może otrzymać biegu bowiem nie zawiera wszystkich wymaganych przepisami elementów. Niewątpliwie do takich braków, które uniemożliwiają nadanie żądaniu strony biegu, należy zaliczyć brak pełnomocnictwa lub jego oryginału, w przypadku, gdy strona działa przez pełnomocnika. Rzeczą organu jest wówczas ustalenie, czy pełnomocnik został prawidłowo umocowany do podejmowania czynności procesowych w imieniu strony. Dowodem prawidłowego umocowania jest dokument pełnomocnictwa, bądź jego uwierzytelniona kopia, które winny zostać złożone przez pełnomocnika do akt sprawy.

Analiza akt postępowania w niniejszej sprawie prowadzi do wniosku, że w dacie wezwania pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych, organ dysponował kopią pełnomocnictwa z dnia 30 sierpnia 2018 r. oraz oryginałem pełnomocnictwa z dnia 16 kwietnia 2019 r., które to dokumenty zostały mu nadesłane przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ś. na jego żądanie z dnia 12 kwietnia 2019 r. Przy czym pomimo tego, iż oba dokumenty zostały inaczej zatytułowane - pełnomocnictwo z dnia 30 sierpnia 2018 r. jako "pełnomocnictwo w postępowaniu administracyjnym", natomiast pełnomocnictwo z dnia 16 kwietnia 2019 r., jako "pełnomocnictwo do doręczeń wszelkich pism tylko w formie elektronicznej na adres skrzynki e-PUAP pełnomocnika", to jednak ich lektura wskazuje, że oba pełnomocnictwa obejmują tożsamy zakres umocowania. Zakresem tym objęto reprezentowanie K. B. i K. F. "w sprawie administracyjnej i egzekucji skarbowej", wymieniając przy tym organy przed którymi pełnomocnik może występować i wskazując, że dotyczy to wszelkich postępowań dotyczących kwestii szczepień małoletniej K. F.. W ocenie sądu, tak sformułowany zakres umocowania, uprawniał do uznania, że oba pełnomocnictwa uprawniały do reprezentowania skarżącego zarówno w postępowaniu administracyjnym jak i egzekucyjnym. Z tego punktu widzenia, przy założeniu, że organ dysponował oryginałem pełnomocnictwa z dnia 16 kwietnia 2019 r., brak było podstaw do wzywania pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych poprzez przedłożenie oryginału pełnomocnictwa z dnia 30 sierpnia 2018 r., skoro oba te dokumenty – jak już wyżej wskazano, zawierały ten sam zakres umocowania i zostały nadesłane na żądanie tego organu.

Dalszą kwestią do rozstrzygnięcia pozostawało, czy dopuszczalne było złożenie w postępowaniu egzekucyjnym pełnomocnictwa udzielonego przed jego wszczęciem. Organ wywodził bowiem, że data udzielenia pełnomocnictwa ma w niniejszej sprawie o tyle istotne znaczenie, że złożenie oryginału dokumentu z dnia 30 sierpnia 2019 r. (co jak wynika z zawiadomienia o pozostawieniu pisma zawierającego zarzuty nastąpiło w dniu 13 czerwca 2019 r.), nie mogło skutkować uznaniem, iż pełnomocnik uzupełnił braki formalne, z tego względu, że pełnomocnictwo zostało udzielone przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego. W ocenie organu bowiem skarżący nie mógł skutecznie umocować pełnomocnika do działania w jego imieniu w postępowaniu, które jeszcze nie zostało wszczęte.

W ocenie sądu jest to stanowisko wadliwe. O ile należy organowi przyznać rację, że prawidłowo postąpił doręczając tytuł wykonawczy bezpośrednio osobie zobowiązanej, bowiem w niniejszej sprawie data doręczenia tego dokumentu inicjowała wszczęcie postępowania, o tyle nie można się zgodzić z poglądem,

iż udzielenie pełnomocnictwa obejmującego swoim zakresem umocowanie do reprezentowania strony zarówno w postępowaniu administracyjnym jak

i postępowaniem egzekucyjnym przed wszczęciem tego ostatniego jest niedopuszczalne.

Wyjaśnić w tym miejscu należy, że powinność doręczenia przez organ tytułu wykonawczego do rąk zobowiązanego lub dłużnika bezpośrednio wynika przede wszystkim z istoty egzekucji administracyjnej, której celem jest sięgnięcie do majątku zobowiązanego i wykonanie decyzji administracyjnej kreującej zobowiązanie pieniężne. O podjęciu czynności ściśle związanych z wykonaniem decyzji administracyjnej zobowiązany musi zostać poinformowany osobiście i tym samym uzasadnione jest przyjęcie poglądu, że dopiero skuteczne wszczęcie egzekucji umożliwia ustanowienie przez zobowiązanego pełnomocnika zgodnie z art. 33 § 2 i 3 k.p.a., natomiast na etapie poprzedzającym wszczęcie egzekucji nie jest to w ogóle możliwe. (tak NSA w wyrokach z 23 grudnia 2008 r., II FSK 945/08, z 1 lutego

2011 r., II FSK 1410/09, z 4 marca 2014 r., II FSK 863/12, dostępne w CBOSA na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wyrażony we wskazanych orzeczeniach pogląd, który sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela, nie oznacza tego, że samo udzielenie pełnomocnictwa do reprezentowania strony w postępowaniu egzekucyjnym nie może mieć miejsca wcześniej. Strona może bowiem umocować pełnomocnika do działania w jej imieniu na wszystkich etapach postępowania, dotyczącego tego samego zagadnienia, w tym wypadku szczepień ochronnych, przewidując, że postępowanie to może wkroczyć

w kolejne fazy, przed kolejnymi organami i sądami, bądź przewidując, że określone rozstrzygnięcia organów administracji publicznej mogą stanowić podstawę do wszczęcia egzekucji. Skuteczne ustanowienie pełnomocnika w postępowaniu egzekucyjnym nie oznacza zatem konieczności udzielenia pełnomocnictwa po jego wszczęciu, ale oznacza konieczność złożenia pełnomocnictwa po wszczęciu tego postępowania, organowi to postępowanie prowadzącemu. Zatem to nie data udzielenia pełnomocnictwa, ale data jego złożenia będzie miała tu decydujące znaczenie.

Przyjęcie odmiennej koncepcji prowadziłoby do naruszenia praw strony, która przewidując na przykład dłuższą nieobecność (z powodu wyjazdu, choroby), powierza prowadzenie swoich spraw pełnomocnikowi udzielając pełnomocnictwa o szerokim zakresie.

W świetle przedstawionych wyżej uwag, żądanie od pełnomocnika przedstawienia dokumentu pełnomocnictwa opatrzonego datą późniejszą aniżeli 7 maja 2019 r. było nieuzasadnione, podobnie jak uzależnianie podjęcia czynności w sprawie od uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Ten ostatni brak nie jest warunkiem sine qua non skutecznego udzielenia pełnomocnictwa, może jedynie skutkować wszczęciem postępowania zmierzającego do ściągnięcia należnej opłaty skarbowej.

Nawet zatem, gdyby organ uznał, że pełnomocnictwo z dnia 16 kwietnia

2019 r. (oryginał) zostało złożone przedwcześnie, to jak wynika z akt sprawy, w terminie wyznaczonym w wezwaniu wpłynął do organu oryginał dokumentu pełnomocnictwa z dnia 30 sierpnia 2018 r., tym samym doszło do uzupełnienia braku formalnego, który uniemożliwiał nadanie zarzutom w postępowaniu egzekucyjnym dalszego biegu.

W tych okolicznościach rzeczą organu było przystąpienie do rozpoznania zgłoszonych przez skarżącego zarzutów, a skoro organ tego nie uczynił, wadliwie przyjmując, że zachodzą podstawy do pozostawienia pisma skarżącego bez rozpoznania, zasadnym jest uznanie, że pozostaje on w bezczynności.

Zdaniem sądu, którego obowiązkiem jest dokonanie oceny, czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, bezczynność w niniejszej sprawie nie miała charakteru rażącego. Zaniechanie przez organ podjęcia właściwych czynności było bowiem skutkiem błędnej interpretacji przepisów prawa i poglądów judykatury, nie zaś zamierzonym i celowym działaniem, ukierunkowanym na naruszenie praw procesowych strony.

W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 149 § 1 § 1 pkt 1 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 – j.t.), zobowiązał organ do rozpoznania zarzutów skarżącego, zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym, w terminie 30 dni od otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 200 przywołanej ustawy.