Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2144/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 9,  art. 112
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński (spr.), , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2012 r. sprawy ze skargi B. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2011 r., znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz B. S. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] października

2011 r., znak: [...], działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98,

poz. 1071 ze zm.), zw. dalej k.p.a., w związku z odwołaniem B. S. od decyzji

Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...] odmawiającej na wniosek B.

S. wznowienia postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...]

stycznia 2010 r., Nr [...] uchylającą decyzję Starosty [...] z dnia [...]

listopada 2009 r., znak: [...], wnoszącą sprzeciw i nakładającą

obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę w sprawie robót objętych zgłoszeniem

A. K., polegających na utwardzeniu części działki o nr ew. [...], obręb [...],

przy ul. W. w R. i orzekającą o braku podstaw do wniesienia

sprzeciwu - stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż stosownie do art. 129 § 2 k.p.a.

odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja

została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.

Kolejno zatem organ wskazał, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lutego

2011 r. Nr [...], zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, została doręczona

B. S. w dniu [...] marca 2011 r., termin do złożenia odwołania upływał zatem z

dniem [...] marca 2011 r., natomiast B. S. odwołanie złożyła w dniu [...] czerwca

2011 r., co wynika z daty stempla pocztowego.

Organ poinformował też, że po rozpatrzeniu wniosku B. S. o przywrócenie

terminu, postanowieniem z dnia [...] października 2011 r. znak [...],

odmówił B. S. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji

Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...].

Następnie organ wskazał, że w świetle orzecznictwa sądowo-administracyjnego

wydanie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania na

podstawie art. 134 k.p.a. jest zbędne w sytuacji gdy wcześniej organ orzekł

postanowieniem o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Jednakże

biorąc pod uwagę, że ustawą z dnia 3 grudnia 2011 r. o zmianie ustawy Kodeks

postępowania administracyjnego oraz ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi (Dz.U. z 2011 r., Nr 6, poz. 18) zmieniony został art. 126 k.p.a. i od

dnia 1 kwietnia 2011 r. do postanowień określonych w art. 134 k.p.a. stosuje się

przepisy art. 145-152 oraz art. 156-159 k.p.a. - z uwagi na tę zmianę wydanie

odrębnego postanowienia, w trybie art. 134 k.p.a., organ uznał za zasadne.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wymienione

postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października

2011 r., znak: [...] złożyła B. ., wnosząc o jego

uchylenie.

W uzasadnieniu skargi wskazała, że bezspornym w sprawie jest, że została błędnie

przez Wojewodę [...] pouczona o sposobie i terminie wniesienia odwołania,

zatem termin do wniesienia odwołania w takiej sytuacji nie powinien biec. Nadto uznała,

że logicznym byłoby gdyby organ w pierwszej kolejności stwierdził uchybienie terminu

do wniesienia odwołania, w drugiej zaś kolejności odmówił przywrócenia terminu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje

stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dna 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów

administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują

wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności

z prawem. Oznacza to, że wykonywana kontrola polega na weryfikacji decyzji lub

postanowienia organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa

materialnego i procesowego. Rozpatrując zaskarżone postanowienie pod kątem

zgodności z prawem Sąd stwierdza, że nie odpowiada ono prawu, w znacznej części z

przyczyn wskazanych w skardze.

Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie wydane w

przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu przez B. So. do wniesienia

dowołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...].

Decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...] zawierała błędne

pouczenie co do środka odwoławczego. Była to bowiem decyzja wydana w

postępowaniu przed organem I instancji, czyli w pouczeniu zawarta winna być

informacja o trybie i terminie wniesienia odwołania, organ zaś pouczył strony, że na

decyzję stronie służy prawo złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Łodzi w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania.

Wskazać zatem należy, że stosownie do art. 112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji

co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi

do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego

pouczenia. "W polskim prawie administracyjnym co prawda żaden przepis nie daje

obywatelowi ogólnego prawa domagania się od organu, aby przekazywał mu informację

z urzędu, niemniej jednak, jeżeli już organ taką informację przekaże, to nie może ona

wprowadzać strony w błąd, ani szkodzić jej" (v. wyrok NSA z dnia 29 czerwca 2006 r.,

sygn. akt II OSK 930/05, LEX nr 266951).

Następnie wskazać trzeba, że skarżąca B. S. wraz z odwołaniem od decyzji

Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...] złożyła również wniosek o

przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Tytułem wyjaśnienia odnośnie uwagi

zawartej w skardze wskazać trzeba, że wniosek o przywrócenie terminu, zgodnie z

logiczną zasadą procedowania określoną również przepisami k.p.a. został załatwiony

przez organ jako pierwszy, gdyby bowiem organ orzekł o przywróceniu terminu do

wniesienia odwołania, bezcelowym byłoby orzekanie w przedmiocie jego uchybienia. W

związku z tym w pierwszej kolejności postanowieniem z dnia [...] października 2011 r.

znak: [...] organ odmówił B. S. przywrócenia terminu do

wniesienia odwołania. Rzeczone postanowienie z dnia [...] października 2011 r. było

przedmiotem kontroli tutejszego sądu w sprawie o sygn. akt VII SAWa 16/12, w której

prawomocnym wyrokiem z dnia 6 czerwca 2012 r. Sąd uchylił zaskarżone

postanowienie, jako przyczynę wskazując błędne pouczenie zawarte w decyzji

Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...], od której strona wnosiła środek

odwoławczy, oraz to że błędne pouczenie lub jego brak nie może szkodzić stronie, która

się do niego zastosowała bądź nie. Błędne pouczenie lub brak pouczenia o możliwości i

terminie wniesienia odwołania nie wpływa bowiem na bieg terminu do wniesienia tego

środka odwoławczego lecz może stanowić podstawę do przywrócenia terminu.

Błędne pouczenie zawarte w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2011 r.

Nr [...] kwalifikowało do uchylenia postanowienie z dnia [...] października 2011 r. o

odmowie przywrócenia terminu. Logiczną konsekwencją uchylenia postanowienia z dnia

[...] października 2011 r. jest zatem uchylenie również postanowienia z dnia [...]

października 2011 r. stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania,

będącego przedmiotem kontroli sądu w niniejszym postępowaniu. Jak już bowiem

wskazano, zgodnie z przytoczonym art. 112 k.p.a. zawarte w decyzji błędne pouczenie

co do środka odwoławczego nie może szkodzić stronie. Błędne pouczenie nie wpływa

bowiem na rzeczywiście przysługujący stronie środek zaskarżenia oraz na bieg terminu

do jego wniesienia, gdyż zarówno środek zaskarżenia, jak i termin jego wniesienia

wypływa z ustawy. Ponadto, termin do wniesienia środka zaskarżenia jest terminem

ustawowym i rozpoczyna się od daty ściśle określonej w przepisach (art. 141 § 2 k.p.a.)

- czyli od dnia otrzymania danego aktu administracyjnego (w tej sprawie od daty

otrzymania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2011 r., Nr [...]). Skoro więc

przyczyną uchybienia terminu przez składającego odwołanie było błędne pouczenie, to

termin do złożenia tego wniosku powinien biec od chwili prawidłowego pouczenia tej

strony o obowiązku nie tylko złożenia odwołania, lecz także prośby z art. 58 § 1 i § 2

k.p.a., do czego organ był zobowiązany na podstawie art. 9 k.p.a. Takie stanowisko

prezentują zarówno Naczelny Sąd Administracyjny jak i Wojewódzkie Sądy

Administracyjne w swoich wyrokach: por. m.in. wyrok WSA w Krakowie z dnia 20 lipca

2011. r" sygn. akt II SA/Kr 1429/10, LEX nr 993234; wyrok NSA z dnia 21 grudnia

2005 r. sygn. akt I OSK 271/05, cbois.nsa.gov.pl.

Kontrola sądu w niniejszej sprawie dotycząca postanowienia wydanego w

przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia dowołania sprowadza się

zatem w zasadzie do stwierdzenia, że skoro wszystkie przesłanki warunkujące

przywrócenie terminu zostały spełnione, o czym przesądził sąd w prawomocnym wyroku

z dnia 6 czerwca 2012 r., czyli organ niezasadnie odmówił przywrócenia terminu do

wniesienia odwołania, sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie konsekwentnie

stwierdził, że niezasadne było zatem również stwierdzenie uchybienia terminu do

wniesienia dowołania.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 145 § 1 ust. 1 lit. c ustawy z dnia 30

sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z

2012 r., poz. 270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., sąd orzekł jak w pkt I wyroku. Na mocy art. 152 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt II wyroku. O kosztach sądowych orzeczono na

podstawie art. 200 tej ustawy, czyli jak w pkt III wyroku.