Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 517/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2022-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1a ust. 1 pkt 3, art. 2 ust. 1 pkt 1, 2 i 3, art. 5 ust. 1, art. 7 ust. 1 i ust. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 1170
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - t.j.
article: art. 120 w zw. z art. 121 par. 1 O.p. i art. 122 w zw. z art. 187 par. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 1540
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Kasprzak Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Kowalski (spr.) Asesor WSA Grzegorz Potiopa po rozpoznaniu w dniu 20 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 25 kwietnia 2022 r. nr SKO.4100.40.22 w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2019 rok oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z 25 kwietnia 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta W. z 20 stycznia 2022 r., określającą D Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej także: "Podatnikowi" albo "Spółce") wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2019 r. w kwocie 21.410 zł.

W dniu 30 sierpnia 2019 r., na wezwanie organu, Spółka złożyła tzw. zerową deklarację w sprawie podatku od nieruchomości za 2019 r., wykazując grunty o powierzchni 6.419,00 m2, budynki o powierzchni użytkowej 887,00 m2, budowle wodociągowe, kanalizacyjne i sieci ciepłownicze o wartości 9.500,00 zł oraz budowle pozostałe o wartości 114.125,00 zł, zwolnione z opodatkowania na podstawie Uchwały Rady Miejskiej w W. nr [...] z dnia 28 marca 2007 r. w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości i zwolnień od podatku od środków transportowych.

Decyzją z dnia z 20 stycznia 2022 r., wydaną na podstawie art. 2, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4. art. 5 i art. 6 ust. 9 pkt. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j.: Dz.U. z 2019 r. poz. 1170 ze zm.), dalej: "u.p.o.l.", oraz Uchwały Rady Miejskiej w W. Nr [...] z dnia 3 grudnia 2015 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z 2015 r. poz.5330), dalej: "uchwały", Burmistrz W. określił Spółce wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2019 r. w kwocie 21.410 zł. Opodatkowaniu podlegały: grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni 4.855 m2, wg. stawki 0,55 zł za m2, budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni 887 m2, wg. stawki 18,50 zł za m2, budowle wodociągowe, urządzenia kanalizacji sanitarnej i sieci ciepłownicze o wartości 9.500 zł, wg. stawki 0,5% wartości oraz budowle pozostałe o wartości 114.125 zł, wg. stawki 2% wartości.

Organ wskazał, że Spółka jest właścicielem dwóch działek:

1) nr [...] o powierzchni 0,6126 ha, zabudowanej budynkiem sklasyfikowanym wg KŚT jako budynki szpitali i inne budynki opieki zdrowotnej. Grunty tej działki sklasyfikowane są w części o pow. 0,3060 ha jako PS klasy IV, pow. 0,0351 ha oraz pow. 0,2715 jako tereny Bi;

2) nr [...] o pow. 0,0293 ha - PS klasy IV.

Organ wskazał, że z oświadczenia Podatnika z dnia 17 grudnia 2021 r. wraz z załącznikiem graficznym, złożonych na wezwanie organu podatkowego wynika, że działka o numerze ewidencyjnym [...] nie jest w całości, wykorzystywana dla celów prowadzonej działalności innej, niż rolnicza. Organ uznał zatem wskazaną powierzchnię 0,1564 ha (za rowem melioracyjnym) stanowiącą użytki rolne, jako powierzchnię nie wykorzystywaną dla celów prowadzonej działalności innej niż działalność rolnicza.

Powierzchnia użytkowa budynku (887 m2.) wskazana przez Podatnika w deklaracji z 30 sierpnia 2019 r. w wysokości uznana została za wiarygodną i przyjęto ją do obliczeń Organ przyjął także wskazaną przez Podatnika w deklaracji wartości budowli położonych na gruncie, tj.: budowle sanitarne i wodociągowe o wartości 9.500 zł i budowle pozostałe o wartości 114.215 zł.

W uzasadnieniu decyzji wskazano jednak, że Spółka w deklaracji nieprawidłowo wskazała, jako przyczynę zwolnienia od podatku od nieruchomości, przedmioty opodatkowania zajęte na potrzeby prowadzenia działalności w zakresie pomocy społecznej na podstawie Uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w W. z 28 marca 2007 r., gdyż uchwała ta stanowi, że zwalnia się z podatku od nieruchomości grunty, budynki lub ich części i budowle lub ich części zajęte na potrzeby prowadzenia statutowej działalności m.in. w zakresie pomocy społecznej, jednakże zwolnienie to nie obejmuje gruntów, budynków lub ich części budowli lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Dla uwiarygodnienia prezentowanego stanowiska Spółka w przedmiotowej sprawie przedłożyła kopię umowy spółki D z o.o., kopie umów zawartych z Ośrodkami Pomocy Społecznej, zestawienie tabelaryczne liczby mieszkańców D., których pobyt współfinansują Ośrodki Pomocy Społecznej, decyzję Wojewody Łódzkiego w sprawie zezwolenia na prowadzenie Domu Pomocy Społecznej "D", oświadczenie z 4 maja 2021 r. wraz z załącznikami: protokołem nr [...] z Walnego Zebrania Członków Stowarzyszenia Pomocy Osobom z Zaburzeniami Otępiennymi "A." z 30 września 2020 r. oraz wydruk z KRS.

W ocenie organu przedłożone dokumenty nie przedstawiają jednak istotnego znaczenia, gdyż powoływana uchwała wyraźnie określa w § 1 ust. 2, że zwolnieniu nie podlegają nieruchomości związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Natomiast D Sp. z o.o. została wpisana do rejestru przedsiębiorców w KRS w dniu 24 października 2013 r. pod nr [...]. Z wpisu do KRS wynika, że przedmiotem przeważającej działalności Spółki jest pomoc społeczna z zakwaterowaniem dla osób w podeszłym wieku i osób niepełnosprawnych (symbol 87.30.Z PKD).

Organ wyjaśnił, że istota opodatkowania wyższą stawką podatku od nieruchomości, które znajdują się we władaniu podatnika będącego przedsiębiorcą, sprowadza się do tego, że stawkę tę stosuje się w odniesieniu do nieruchomości, które są przeznaczone na cele prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej, a więc do nieruchomości służących uzyskiwania zarobku. Dotyczy to również zajęcia nieruchomości na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia domu opieki nad osobami starszymi (D). Pomimo istotnej funkcji opiekuńczej, jaką spełniają tego typu placówki, decydujące jest zatem samo zajęcie budynku na prowadzenie działalności gospodarczej.

Umowa z przedsiębiorcą zwanym domem seniora prowadzącym komercyjną placówkę określa koszty odpłatności za pobyt. Prowadzenie placówki domu seniora, jak najbardziej pożądane ze względów społecznych, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jest podporządkowane regułom opłacalności i zysku. Jest to zatem działalność nastawiona na zysk, prowadzona jest więc z zamiarem osiągnięcia zarobku (dochodu), a nie w celu realizacji zadań publicznych. Działalność podatnika ma zatem charakter komercyjny, oparty o zasady działań rynkowych.

Z tego powodu, zdaniem organu, Spółka błędnie uznała, że posiadane grunty, budynki i budowle podlegają zwolnieniu z podatku od nieruchomości na podstawie Uchwały Rady Miejskiej nr [...] z dnia 28 marca 2007 r.

W odwołaniu Spółka zarzuciła wydanemu rozstrzygnięciu błędne uznanie, że grunty, budynki lub ich części oraz budowle lub ich części nie podlegają zwolnieniu od podatku od nieruchomości, mimo iż cała nieruchomość podatnika przeznaczona jest na cele prowadzonej działalności w zakresie pomocy społecznej (PKD 87.30.Z), co wynika m.in. ze złożonej w sprawie umowy Spółki oraz przepisów postępowania, w tym art. 120 w zw. z art. 121 § 1 O.p. i art. 122 w zw. z art. 187 § 1 O.p., które miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Po rozpoznaniu odwołania, opisaną na wstępie decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Oceniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy organ odwoławczy uznał, że organ pierwszej instancji w sposób prawidłowy ustalił przedmiot opodatkowania, tj. iż stanowią grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni 4.855 m2 (6.419 m2-1.564 m2), budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni 887 m2, budowle wodociągowe, urządzenia kanalizacji sanitarnej i sieci ciepłownicze o wartości 9.500,00 zł oraz budowle pozostałe o wartości 114.125 zł (nie kwestionując w tym zakresie danych wskazanych przez podatnika).

Także wysokość stawek podatku od nieruchomości na 2019 r. w odniesieniu do przedmiotów opodatkowania oznaczonych w decyzji w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości jest zgodna z uchwałą Rady Miejskiej w W. Nr [...] z 3 grudnia 2015 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości i nie przekroczyła wysokości stawek ogłoszonych w obwieszczeniu Ministra Finansów z dnia 25 lipca 2018 r.

Sporna w sprawie pozostaje jednak kwestia, czy opodatkowane grunty, budynki i budowle mieszczą się w katalogu zwolnień o których mowa w § 1 uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w W. z 28 marca 2007 r. w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości i zwolnień od podatku od środków transportowych (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z 2007 r., poz. 1325), a co za tym idzie, czy organ pierwszej instancji zasadnie opodatkował je podatkiem od nieruchomości, czy też, jak chce tego Spółka, korzystają one ze zwolnienia od tego podatku.

W tym zakresie Kolegium wskazał, że art. 7 ust. I u.p.o.l. zawiera katalog przedmiotowych zwolnień od podatku od nieruchomości, natomiast art. 7 u.p.o.l. w ust. 3 upoważnia Radę gminy do wprowadzania w drodze uchwały innych zwolnień przedmiotowych, niż określone w ust. 1 oraz w art. 10 ust. 1 ustawy z 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw.

Na terenie Gminy W. w zakresie zwolnień od podatku od nieruchomości obowiązuje powołana wyżej uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w W. z dnia 28 marca 2007 r. w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości i zwolnień od podatku od środków transportowych. Zgodnie z § 1 ust. 1 tej uchwały, zwalnia się z podatku od nieruchomości grunty, budynki lub ich części i budowle lub ich części zajęte na potrzeby prowadzenia statutowej działalności w zakresie pomocy społecznej, kultury, kultury fizycznej i sportu oraz ochrony przeciwpożarowej. Jednocześnie, zgodnie z § 1 ust. 2 uchwały zwolnienia, o których mowa w ust. 1, nie obejmują gruntów, budynków lub ich części, budowli lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Kolegium podkreśliło, że nie jest sporne, że odwołująca jest przedsiębiorcą wpisanym do Krajowego Rejestru Sądowego i prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą D sp. z o.o. Działalność polegająca na prowadzeniu domu pomocy społecznej jest zaś działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 4 u.p.o.l. w zw. z art. 3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 162 ze zm.). Powoduje to z kolei konieczność przyjęcia, że w sprawie warunek wynikający z § 1 uchwały nie został spełniony.

W skardze na powyższą decyzję, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, rozstrzygnięciu Kolegium zarzucono naruszenie:

1. przepisu prawa materialnego, który miał wpływ na wynik sprawy, tj. § 1 uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w W. z 28 marca 2007 r. w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości i zwolnień od podatku od środków transportowych poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i błędne uznanie, że grunty, budynki lub ich części oraz budowle lub ich części stanowiące własność Spółki i wykazane przez Spółkę w deklaracji Spółki na podatek od nieruchomości za 2019 r. nie podlegają zwolnieniu od podatku od nieruchomości, mimo iż, cała nieruchomość podatnika przeznaczona jest na cele prowadzenia działalności w zakresie pomocy społecznej.

2. art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. d u.p.o.l., przyznającego preferencje w opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości dla budynków lub ich części, jeżeli związane są one z udzielaniem świadczeń zdrowotnych w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej i zajęte są przez podmioty udzielające tych świadczeń, poprzez jego niezastosowanie;

3. art. 7, art. 22 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP poprzez ograniczenie wolności działalności gospodarczej i działania organu naruszające zasadę legalizmu,

4. art. 2, art. 32 Konstytucji RP, poprzez niezastosowanie zasady równości wobec prawa.

Zaskarżonej decyzji zarzucono także naruszenia przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj.

5. art. 120 O.p. w związku z art. 121 § 1 O.p., poprzez nieuwzględnienie przepisów prawa materialnego, co narusza zaufanie do organu podatkowego, godząc tym w zasadę praworządności i równości wobec prawa;

6. art. 122 O.p. w związku z art. 187 § 1 O.p., poprzez nierzetelne rozpatrzenie zgromadzonego materiału dowodowego i dowolną ocenę dowodów.

Wobec zarzucanych uchybień, Podatnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, a ewentualne o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.

W uzasadnieniu skargi podkreślono, że nie można zgodzić się ze stanowiskiem, iż posiadane przez skarżącego grunty, budynki i budowle nie podlegają zwolnieniu od podatku od nieruchomości na podstawie uchwały nr [...] Rady Miejskiej w W. z 28 marca 2007r. ponieważ są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Podatnik wskazał, że przedmiotem przeważającej działalności Spółki jest pomoc społeczna z zakwaterowaniem dla osób w podeszłym wieku i osób niepełnosprawnych (PKD 87.30Z) a 70% mieszkańców "tejże nieruchomości" stanowią osoby skierowane z ośrodków pomocy społecznej, wobec których jednostki samorządu terytorialnego partycypują w kosztach pobytu. Wobec powyższego, zdaniem stromy skarżącej, jeśli przepis szczególny zwalnia od podatku od nieruchomości grunty, budynki lub ich części i budowle lub ich części zajęte na potrzeby prowadzenia statutowej działalności m.in. w zakresie pomocy społecznej, to bez znaczenia pozostaje forma prawna, w jakiej działa podatnik.

Podatnik wskazał, że wydana decyzja jest sprzeczna z zasadami Konstytucji, takimi jak: zasada równości wobec prawa podmiotów świadczących tego samego rodzaju usługi (tj. Domy Pomocy Społecznej) bez względu na formę prawną działalności. Podatnik powtórzył, że nie jest istotne, czy dany podmiot gospodarczy (zwłaszcza prywatny) przy tego rodzaju prowadzonej działalności jest nastawiony na osiąganie z tego tytułu zysku, czy też nie, liczy się przede wszystkim prowadzenie domu opieki społecznej i wsparcia osobom starszym i w podeszłym wieku oraz niepełnosprawnym.

Dodatkowo skarżący zarzucił wydanej decyzji naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. d u.p.o.l. poprzez brak zastosowania w sprawie i brak udzielenia preferencji w opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości dla budynków lub ich części, jeżeli związane są one z udzielaniem świadczeń zdrowotnych w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej i zajęte są przez podmioty udzielające tych świadczeń.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, argumentując, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Odnosząc się do zaprezentowanego w skardze zarzutu naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. d u.p.o.l., organ wskazał, że w budynku opodatkowanym przedmiotową decyzją Podatnik prowadził w 2019 r. działalność polegającą na pomocy społecznej z zakwaterowaniem dla osób w podeszłym wieku i osób niepełnosprawnych (PKD 87.30Z), a nie działalność leczniczą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie jest uzasadniona. Organy podatkowe nie naruszyły przepisów prawa materialnego, ani przepisów procesowych w stopniu mającym lub mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W szczególności nie zostały naruszone przepisy prawa wskazane w skardze.

Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu, utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza W. z 20 stycznia 2022 r. określającą Podatnikowi zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2019 r.

Spór w sprawie dotyczy zagadnienia, czy wskazane przez Spółkę w zerowej deklaracji w sprawie podatku od nieruchomości za 2019 r. przedmioty opodatkowania korzystają ze zwolnienia podatkowego przewidzianego w przepisach szczególnych, czy też podlegają opodatkowaniu, a więc czy organ pierwszej instancji zasadnie opodatkował je podatkiem od nieruchomości.

Przepis art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. ustanawia zasadę, że wszystkie grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, traktować należy jako związane z prowadzeniem działalności gospodarczej (z zastrzeżeniem ust. 2a).

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 u.p.o.l. opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty, budynki lub ich części oraz budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają użytki rolne lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej (art. 2 ust. 2 u.p.o.l.).

Podstawę opodatkowania w odniesieniu do gruntów stanowi powierzchnia gruntów, w odniesieniu do budynków ich powierzchnia użytkowa, zaś w odniesieniu do budowli lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 4-6 - wartość, o której mowa w przepisach o podatkach dochodowych, ustalona na dzień 1 stycznia roku podatkowego, stanowiąca podstawę obliczania amortyzacji w tym roku, niepomniejszona o odpisy amortyzacyjne, a w przypadku budowli całkowicie zamortyzowanych - ich wartość z dnia 1 stycznia roku, w którym dokonano ostatniego odpisu amortyzacyjnego (art. 4 ust. 1 u.p.o.l.).

Zgodnie z art. 5 ust. 1 u.p.o.l. wysokość stawek podatku od nieruchomości określa rada gminy w drodze uchwały, przy czym przepis ten ustala górne granice stawek podatkowych, które są corocznie aktualizowane obwieszczeniem ministra właściwego do spraw finansów publicznych, zgodnie z dyspozycją art. 20 ust. 2 u.p.o.l. Stawki te ulegają corocznie zmianie na następny rok podatkowy w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszego półrocza roku, w którym stawki ulegają zmianie, w stosunku do analogicznego okresu roku poprzedniego.

Na 2019 r. górne granice stawek kwotowych zostały określone obwieszczeniem Ministra Finansów z dnia 25 lipca 2018 r. (M.P. z 2018 r., poz. 745). Zgodnie z tym obwieszczeniem maksymalne stawki wynoszą: od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków - 0,93 zł od 1 m2 powierzchni (pkt 1 lit. a obwieszczenia), a od budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz od budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej - 23,47 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej (pkt 2 lit. b uchwały).

Na terenie gminy W. obowiązuje uchwała Rady Miejskiej w W. Nr [...] z dnia 3 grudnia 2015 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z 2015 r., poz. 5330). Zgodnie z nią, na terenie gminy w 2019 r. obowiązują następujące stawki podatku od nieruchomości:

- od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków - 0,55 zł od 1 m2 powierzchni (§ 1 pkt 1 lit. a uchwały),

- od budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz od budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej - 18,50 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej (§ 1 pkt 2 lit. b uchwały),

- od budowli: wodociągowych, urządzeń kanalizacji sanitarnej i sieci ciepłowniczych - 0,5 % ich wartości określonej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 3 i ust. 3-7 u.p.o.l.,

- od budowli pozostałych - 2 % ich wartości określonej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 3 i ust. 3-7 u.p.o.l. (§ 1 pkt 3 lit. a i b uchwały).

W rozpoznawanej sprawie organ I instancji opodatkował: grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni 4.855 m2 (6.419 m2-1.564 m2), budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni 887 m2, budowle wodociągowe, urządzenia kanalizacji sanitarnej i sieci ciepłownicze o wartości 9.500,00 zł oraz budowle pozostałe o wartości 114.125 zł. Ustalając przedmioty opodatkowania organ I instancji oparł się na złożonej przez Podatnika 30 sierpnia 2019 r. "zerowej deklaracji podatkowej", ustalenia te nie są kwestionowane w skardze.

W świetle przytoczonych wyżej przepisów, Sąd rozpoznający sprawę uznał, że organ prawidłowo ustalił zarówno przedmiot opodatkowania, jak i wysokość stawek podatku od nieruchomości na 2019 r., która jednocześnie nie przekroczyła wysokości stawek ogłoszonych w obwieszczeniu Ministra Finansów z dnia 25 lipca 2018 r.

W zakreślonych granicach sporu pomiędzy stronami, obejmujących zagadnienie, czy opodatkowane grunty, budynki i budowle mieszczą się w katalogu zwolnień o których mowa w § 1 uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w W. z dnia 28 marca 2007 r. w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości i zwolnień od podatku od środków transportowych (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z 2007 r., poz. 1325), a co za tym idzie, czy organ pierwszej instancji zasadnie opodatkował je podatkiem od nieruchomości, Sąd przyznaje rację organom podatkowym.

Art. 7 ust. 1 u.p.o.l. zawiera katalog przedmiotowych zwolnień od podatku od nieruchomości, natomiast art. 7 ust. 3 u.p.o.l. upoważnia Radę gminy do wprowadzania innych zwolnień przedmiotowych niż określone w ust. 1 oraz w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw oraz do wskazania dodatkowych elementów, które są niezbędne do jej poprawnego stosowania.

Zgodnie z § 1 ust. 1 uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w W. z dnia 28 marca 2007 r. w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości i zwolnień od podatku od środków transportowych, zwalnia się z podatku od nieruchomości grunty, budynki lub ich części i budowle lub ich części zajęte na potrzeby prowadzenia statutowej działalności w zakresie pomocy społecznej, kultury, kultury fizycznej i sportu oraz ochrony przeciwpożarowej. Jednocześnie, zgodnie z § 1 ust. 2 uchwały zwolnienia, o których mowa w ust. 1, nie obejmują gruntów, budynków lub ich części, budowli lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W świetle powyższych uregulowań należy uznać, że organy prawidłowo zinterpretowały i zastosowały § 1 uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w W. z 28 marca 2007 r. w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości i zwolnień od podatku od środków transportowych, wskazując, że Spółka jest podmiotem zarejestrowanym w Krajowym Rejestrze Sądowym, a zatem prowadzi działalność gospodarczą. To zaś oznacza, że wykazane przez Spółkę w złożonej zerowej deklaracji dotyczącej podatku od nieruchomości przedmioty opodatkowania nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku przewidzianego w § 1 ust. 1 uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w W. z dnia 28 marca 2007 r.

Organy nie naruszyły także wskazanego w skardze art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. d u.p.o.l. W odpowiedzi na skargę Kolegium słusznie wskazało, iż zgodnie z danymi ujawnionymi przez Spółkę w KRS, Podatnik prowadził w 2019 r. działalność polegającą na pomocy społecznej z zakwaterowaniem dla osób w podeszłym wieku i osób niepełnosprawnych (PKD 87.30Z), a nie działalność leczniczą.

Chybione pozostają także zarzuty naruszenia wskazanych w skardze przepisów Konstytucji RP oraz zarzuty naruszenia przepisów postępowania.

Wbrew zarzutom skargi, w rozpatrywanej sprawie organy podatkowe działały na podstawie i w granicach prawa, a wydając zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzję, nie naruszyły i nie ograniczyły wolności działalności gospodarczej skarżącej Spółki.

Za niezasadne należy zatem uznać zarzuty naruszenia art. 2, art. 7, art. 22 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, a także zarzut naruszenia art. 120 w związku z art. 121 § 1 O.p.

Podnoszona w skardze konstytucyjna zasada równości wobec prawa, zawarta w art. 32 Konstytucji, dotyczy podmiotów będących w tej samej sytuacji faktycznej i prawnej. W rozpatrywanej sprawie taka sytuacja nie wystąpiła, ponieważ zgodnie z kluczowym w sprawie § 1 uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w W. z 28 marca 2007 r. w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości i zwolnień od podatku od środków transportowych, grunty, budynki lub ich części i budowle lub ich części zajęte na potrzeby prowadzenia statutowej działalności w zakresie pomocy społecznej, kultury, kultury fizycznej i sportu oraz ochrony przeciwpożarowej związane z prowadzeniem działalności gospodarczej nie podlegają zwolnieniu od opodatkowania. Sytuacja prawna podmiotów prowadzących działalność gospodarczą jest zatem w tym konkretnym wypadku odmienna od innych podmiotów posiadających nieruchomości na potrzeby prowadzenia statutowej działalności w zakresie pomocy społecznej.

Stosownie do wskazanego jako naruszony art. 122 O.p, w toku postępowania organ podejmuje wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w prowadzonym postępowaniu. Przepis ten wyraża zasadę prawdy obiektywnej, a jej realizacji służą przepisy procedury regulujące postępowanie dowodowe, m.in. art. 187 § 1 O.p., nakładający na organy podatkowe obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w sposób wyczerpujący.

To czy dana okoliczność została udowodniona można bowiem stwierdzić w oparciu o cały zebrany materiał dowodowy (art. 191 O.p.). Z cytowanych przepisów prawa wynika, iż zadaniem organu jest takie ustalenie stanu faktycznego, aby odpowiadał on rzeczywistości.

W ocenie Sądu, organy zebrały i rozpatrzyły materiał dowodowy, który pozwalał na ustalenie stanu faktycznego w zakresie koniecznym dla prawidłowego przeprowadzenia postępowania podatkowego i wymiaru przedmiotowego podatku, zaś dokonana przez organy ocena zgromadzonego materiału nie naruszała granic swobodnej oceny dowodów.

Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r., poz. 2095 ze zm.).

Z uwagi na powyższe należało oddalić skargę na podstawie art. 151 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. z 2022 r. poz. 329 ze zm.).

P.C.