Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 74/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-09-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 i art. 58 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 18 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. na bezczynność Wójta Gminy [...] w sprawie udzielenia informacji publicznej - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

II SAB/Rz 74/13

U Z A S A D N I E N I E

A. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 złotych, należnego od wniesionej skargi na bezczynność Wójta Gminy [...] w sprawie udzielenia informacji publicznej. Nadto skarżąca została wezwana do złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej tj. KRS aktualnego na dzień wniesienia skargi oraz statutu.

Powyższe wezwania wraz z pouczeniami, że nieusunięcie wskazanych braków w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwań spowoduje odrzucenie skargi, zostały doręczone stronie skarżącej w dniu 5 lipca 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru wezwań k. 28 akt sądowych). Mimo upływu wyznaczonego terminu wskazane wyżej braki nie zostały usunięte.

W dniu 17 lipca 2013 r. strona skarżąca nadała w urzędzie pocztowym wniosek o cofnięcie skargi w przedmiotowej sprawie. Jako przyczynę cofnięcia wskazano, że pismem z dnia 21 czerwca 2013 r. skierowanym do skarżącej Wójt Gminy podniósł okoliczności, które jego zdaniem spowodowały brak wykonania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Nadto organ udostępnił wnioskowane informacje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Na podstawie zaś § 3 tego artykułu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Niezależnie od powyższego zgodnie z art. 28 § 1 P.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności

w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Podmioty te mające umocowanie do podejmowania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym w imieniu strony, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 P.p.s.a.). Jeżeli stroną jak w niniejszej sprawie jest stowarzyszenie, właściwą formą wykazania przez osoby zgłaszające się w jej imieniu jest odpis z KRS z rejestru stowarzyszeń, a także statut.

Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentowania strony stanowi brak formalny, którego usunięcie następuje w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. i w odniesieniu do strony skarżącej polega na obowiązku przedstawienia aktualnego na dzień złożenia skargi odpisu z w/w rejestru. Nieprzedłożenie w terminie dokumentu w wymaganej formie powoduje, że brak formalny skargi nie został usunięty, co również skutkuje odrzuceniem skargi stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Strona skarżąca pomimo prawidłowego doręczenia jej wezwań nie usunęła wyżej opisanego braku formalnego i braku fiskalnego skargi, dlatego skarga podlega odrzuceniu.

Ponieważ strona skarżąca nie wykazała umocowania, że osoby występujące w jej imieniu są uprawnione do podejmowania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Sąd nie mógł formalnie rozpoznać wniosku o cofnięcie skargi.

Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia po myśli art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 i art. 58 § 3 P.p.s.a.