Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2239/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 77 art 107 §3 art 138 §1 art 1
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
article: art 24 a
journal: Dz.U. 2016 poz 1629
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Sędziowie sędzia WSA Leszek Kobylski (spr.), sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant spec. Karolina Nawrocka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi E. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia zarzutów do przebiegu ustalonych granic działek oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dn. [...] lipca 2017 r. znak [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej: "[...]WINGiK", "organ odwoławczy"), na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257:, zwanej dalej: "K.p.a."), utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] (dalej: "organ I instancji", "Starosta") z dn. [...] kwietnia 2017 r. znak [...], orzekającej o nie uwzględnieniu zarzutów E. R. (dalej: "wnosząca zarzuty", "skarżąca") po ponownym rozpatrzeniu zarzutów wniesionych pismem z dn. 14 grudnia 2015 r. do danych ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] w zakresie:

1) przebiegu granic działki nr [...] z działkami sąsiednimi nr [...] i nr [...] oraz z działką nr [...] (droga) położoną we wsi [...],

2) przebiegu granicy działki nr [...] z działką nr [...] położonymi w obrębie [...] gm. [...] oraz z działką nr [...] (droga) położona w obrębie [...],

3) odnośnie położenia punktu granicznego pomiędzy działkami nr [...], nr [...] i nr [...] w obrębie [...].

U podstaw podjętego w tej sprawie rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia:

Starosta po ponownym rozpatrzeniu zarzutów skarżącej wniesionych pismem z dn. 14 grudnia 2015 r. decyzją z dn. [...] kwietnia 2017 roku. znak [...] orzekł o nieuwzględnieniu zarzutów do danych ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] w zakresie:

1) przebiegu granic działki nr [...] z działkami sąsiednimi nr [...] i [...] oraz z działką nr [...] (droga) położoną we wsi [...];

2) przebiegu granicy działki nr [...] z działką nr [...] położonymi w obrębie [...] gm. [...] oraz z działką nr [...] (droga) położona w obrębie [...];

3) odnośnie położenia punktu granicznego pomiędzy działkami nr [...], [...] i nr [...] w obrębie [...].

Odwołanie od decyzji Starosty złożyła skarżąca, w którym kwestionuje protokolarnie ustalony w dniu [...] sierpnia 2015 r. przebieg granic jej działek: nr [...] z działkami nr [...] i nr [...] oraz z działką nr [...] (drogą) z obrębu [...], działki nr [...]z działka nr [...] i z działką nr [...] (drogą) położoną w obrębie [...] a także położenie punktu granicznego pomiędzy działkami nr [...], nr [...] i nr [...]. Skarżąca nie zgadza się z rozstrzygnięciem Starosty a jej zdaniem fakt podpisania przez nią protokołów granicznych nie może być traktowany na równi z wyrażeniem zgody na wskazany w protokołach przebieg granic. Skarżąca wskazała, iż prawidłowy i faktyczny przebieg granicy pomiędzy jej działkami a drogą gminną, działką nr [...] (w sąsiednim obrębie [...]) wynika z ostatniego spokojnego stanu jej posiadania, który odzwierciedla prowadzona przez nią wieloletnia trwała uprawa tych działek. Skarżąca podniosła zarzut, że droga gminna znajdująca się na granicy obrębu [...] nie może mieć według ewidencji gruntów szerokości 6 m ponieważ istniejąca droga na gruncie jest węższa o około 2 m. Według skarżącej droga ta na skutek zaorywania jej przez kilku rolników z [...] wykrzywiła się w stronę gruntów wsi [...]. Skarżąca stwierdziła, że wykonawcy nie poradzili sobie z prawidłowym wytyczeniem tej drogi na odcinku pól, gdyż według niej nie było trwałych punktów, ponieważ pola nie sięgają do zabudowy siedliskowej [...].

Odnośnie położenia kwestionowanego punktu granicznego pomiędzy działkami nr [...], nr [...] i nr [...] skarżąca twierdzi, że został on ustalony w sposób nieprawidłowy, ponieważ linia graniczna pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...] przebiega w odległości 25 cm od słupków ogrodzeniowych działki nr [...] w kierunku zachodnim. Linią graniczną pomiędzy działkami nr [...] i nr [...] od strony wschodniej są dwa trwałe ogrodzenia a od strony południowej granica przebiega wzdłuż południowej ściany budynku gospodarczego na działce nr [...].

[...]WINGiK uzasadniając wydaną przez siebie decyzję utrzymującą w mocy decyzję Starosty wskazał, że modernizacja ewidencji gruntów i budynków w obrębie [...] gm. [...] była prowadzona w latach 2014 - 2015 w trybie art. 24a ustawy z dnia 17 maja 1989 roku - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2016 r. poz. 1629; ze zm.; dalej jako: "u.p.g.k."). Prace geodezyjne i kartograficzne dla celów modernizacji były wykonane przez wybrane firmy (zwane dalej: "Wykonawcy"). W ramach modernizacji dokonano m. in. ustalenia granic działek zabudowanych, które nie posiadały współrzędnych punktów granicznych określonych z aktualnie wymaganą dokładnością, w tym działek nr [...] i [...] stanowiących własność skarżącej. Ustalone w dniu [...] sierpnia 2015 r granice działek nr [...] i [...] skarżąca zaakceptowała z podpisem "[...]" w protokole granicznym. Organ odwoławczy podniósł, że z protokołu granicznego spisanego w dniu [...] sierpnia 2015 r. wynika, że granice działki nr [...] z działkami przyległymi nr [...] i nr [...] zostały ustalone na podstawie operatu do założenia ewidencji gruntów nr [...]. Granice działki nr [...] z działką nr [...] obie działki będące własnością skarżącej z działką nr [...] S. S. zostały ustalone na podstawie ostatniego spokojnego stanu posiadania na gruncie. Przebieg południowej granicy działek nr [...] i nr [...] stanowiącej jednocześnie granicę obrębów [...] i [...] z (drogą gminną) działką nr [...] położoną w obrębie [...] został ustalony zgodnie z dokumentacją źródłową w oparciu o szkic nr 2 z pomiaru w operacie nr [...] (kopia w aktach postępowania). [...]WINGiK wskazał w uzasadnieniu decyzji, iż wbrew zarzutom skarżącej granica drogi z obrębu [...] z działkami nr [...] i [...] w obrębie [...] została w dokumentacji po modernizacji wykazana prawidłowo zgodnie z danymi pomiarowymi w dokumentach źródłowych w oparciu o istniejące w terenie odszukane punkty pomiarowe.

Organ Odwoławczy podniósł, że o prawidłowości ustalenia przebiegu granicy drogi publicznej nie może bowiem przesądzać jedynie stan faktyczny przebiegu drogi (gruntowej) w terenie, jak podnosi skarżąca. W przypadku gdy istnieją dokumenty pomiarowe pozwalające na ustalenie przebiegu granic według dokumentów granicę wykazuje się według dokumentów. [...]WINGiK uznał, że całkowicie chybiony jest zarzut skarżącej, iż granica drogi została ustalona nieprawidłowo z powodu braku trwałych punktów do jej wytyczenia. W aktach sprawy znajduje się dokumentacja ze szkicem przeglądowym fotopunktów z obrębu [...], według którego na przedmiotowym kwestionowanym przez skarżącą odcinku granicy z obrębem [...] i działek skarżącej odnaleziono w terenie punkty osnowy i fotopunkty: nr [...] (w postaci [...]) i nr [...] (w postaci [...]).

[...]WINGiK wskazał, iż podstawą do ustalenia i wykazania granic działek w ewidencji gruntów i budynków stanowią dokumenty wymienione w § 36 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1034; dalej jako: "rozporządzenie MRRiB") znajdujące się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym i zawarte w nich dane pomiarowe. Ponadto nie mogą być zmniejszane dotychczas wykazane w ewidencji gruntów i budynków szerokości dróg, chociażby ich fragmenty zostały zagospodarowane (przyorane) jak twierdzi skarżąca do przyległych działek. Podstawę prawną do wykazania granic działek w ewidencji gruntów i budynków stanowił przepis § 36 pkt 6 rozporządzenia MRRiB. W myśl tego przepisu przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego sporządzonej przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków.

Odniósł się również do granic działki nr [...] z działką nr [...] i z działką nr [...] stwierdzając, iż podstawę jej określenia stanowił przepis § 37 ust. 1 rozporządzenia MRRiB zgodnie, z którym, jeżeli brak jest dokumentacji wymienionej w § 36 lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku geodezyjnych pomiarów terenowych lub geodezyjnych pomiarów fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem granic.

Odnośnie punktu na trójmiedzy działki nr [...] z działkami nr [...] i [...] "wyjaśniono, że położenie tego punktu było w terenie omawiane ze skarżącą, jej uwagi zostały rozpatrzone już w czasie ustaleń skarżąca zgodziła się na jego położenie". Organ odwoławczy wyjaśnił, że odcinki granic których przebieg skarżąca kwestionowała, zostały oznaczone w bazie ewidencji gruntów jako sporne. Organ wyjaśnił również, że w czynnościach ustalenia granic nieruchomości w terenie uczestniczyli właściciele obydwu graniczących ze sobą działek i wyrazili zgodę na położenie znaków granicznych. Następnie skarżąca jednostronnie wycofała swoją złożoną wcześniej do protokołu granicznego zgodę na ustalone granice, zgłaszając swoje roszczenia do granic działek sąsiadów.

[...]WINGiK uznał, że w tej sytuacji oznaczenie odcinków granic, które skarżąca w późniejszym terminie zakwestionowała, jako sporne okazało się niezbędne zgodnie z przepisem § 39 ust. 8 rozporządzenia MRRiB, który stanowi, że informacje o spornych odcinkach granic działek ewidencyjnych ujawnia się w bazie danych ewidencyjnych oraz na wyrysach z mapy ewidencyjnej.

Organ odwoławczy podzielił stanowisko Starosty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podkreślił, że Starosta jako organ prowadzący ewidencję gruntów nie posiada kompetencji do rozstrzygania sporów granicznych i ustalania granic nieruchomości w drodze rozgraniczenia. Organem do rozstrzygania sporów granicznych w postępowaniu administracyjnym - rozgraniczenia nieruchomości jest właściwy miejscowo wójt gminy lub w postępowaniu sądowym właściwy miejscowo sąd powszechny.

Skargę na powyższą decyzję [...]WINGiK wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także jako: "Sąd") skarżąca. Jednocześnie wniosła o uchylenie w całości decyzji organów obu instancji.

Skarżąca w skardze postawiła zarzuty naruszenia:

- art. 138 § 1 pkt 1 i art. 107 § 3 w związku z art. 140 K.p.a. przez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji i niedostateczne ustosunkowanie się w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego do zarzutów zawartych w odwołaniu, co miało istotny wpływ na wynik sprawy;

- art. 1, art. 77 K.p.a. poprzez nie wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego w sprawie

W uzasadnieniu skargi skarżąca domaga się ustalenia granic swoich działek położonych w obrębie [...] gm. [...] z drogą oznaczoną jako działka nr [...] położoną w obrębie [...] zgodnie z użytkowaniem na gruncie. Skarżąca twierdzi, że organy w postępowaniu nie wyjaśniły stanu faktycznego i spokojnego posiadania w jakim faktycznie miejscu przebiegają granice jej działek położonych w obrębie [...] z drogą położoną w obrębie [...].

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Na rozprawie (k. 20) skarżąca wyjaśniła, że jej skarga spowodowana jest tym, że zarówno ona jak i sąsiedzi chcą aby droga wyznaczona była faktycznie według historycznego stanu użytkowania, to jest przebiegała w linii prostej między sąsiednimi wsiami, a nie tworząc łuki, które wchodzą na przylegające działki. Co się tyczy pozostałych granic skarżąca wskazuje, że od wielu dziesiątków lat zarówno ona jak i jej poprzednicy prawni byli właścicielami należących do niej gruntów i domaga się pozostawienia przebiegu granic, według faktycznego władania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 poz. 1066 tj.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017 r., poz. 1369, zwana dalej: "p.p.s.a."), przy czym na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem sporu pomiędzy skarżącą a organami administracyjnymi w rozpoznawanej sprawie są decyzje wydane na podstawie przepisów u.p.g.k. oraz rozporządzenia MRRiB w sprawie ewidencji gruntów i budynków w przedmiocie danych ewidencyjnych nieruchomości, w tym określenia przebiegu granic nieruchomości w zakresie modernizowanych obrębów nieruchomości.

Modernizacja ewidencji gruntów to, zgodnie z § 55 rozporządzenia MRRiB zespół działań technicznych, organizacyjnych i administracyjnych podejmowanych przez starostę w celu:

1) uzupełnienia bazy danych ewidencyjnych i utworzenia pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych zgodnie z wymogami rozporządzenia,

2) modyfikacji istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu,

Modernizacja ewidencji gruntów i budynków przeprowadzona w niniejszej sprawie w latach 2014 – 2015 miała na celu m.in. jednolite numeryczne opracowanie mapy ewidencyjnej dla tego obszaru, co wymagało – w miejsce dotychczasowego obrazu graficznego – pozyskania numerycznych współrzędnych punktów załamania granic.

Tryb przeprowadzenia postępowania modernizacyjnego uregulowany został w art. 24a u.p.g.k. i obejmuje m.in. wyłożenie do wglądu projektu operatu opisowo-kartograficznego, na okres 15 dni roboczych, w siedzibie starostwa powiatowego (ust. 4), ze stosowną informacją o terminie i miejscu wyłożenia oraz prawo zgłaszania uwag do danych ujawnionych w projekcie operatu opisowo-kartograficznego przez każdego czyjego interesu prawnego one dotyczą, w okresie wyłożenia projektu do wglądu (ust. 6). Uwagi te rozpatruje upoważniony pracownik starostwa powiatowego, posiadający uprawnienia, o których mowa w art. 43 pkt 2, przy udziale przedstawiciela wykonawcy prac geodezyjnych związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków, w terminie 15 dni roboczych od upływu terminu wyłożenia do wglądu projektu operatu opisowo-kartograficznego, rozstrzyga o przyjęciu lub odrzuceniu uwag zgłoszonych do tego projektu, po czym informuje zgłaszającego uwagi o sposobie rozpatrzenia uwag oraz sporządza wzmiankę o treści zgłoszonych uwag i sposobie ich rozpatrzenia w protokole (ust. 7).

Zgodnie z art. 24a ust. 8 u.p.g.k. po upływie terminu, o którym mowa w ust. 7, dane objęte modernizacją, zawarte w projekcie operatu opisowo-kartograficznego stają się danymi ewidencji gruntów i budynków i podlegają ujawnieniu w bazie danych ewidencji gruntów i budynków. Informację o tym starosta ogłasza w dzienniku urzędowym województwa oraz w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej starostwa. Wówczas też każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji zgłaszać zarzuty do tych danych (art. 24a ust. 9 u.p.g.k.).

Dane ewidencyjne pozyskane w ramach modernizacji ewidencji gruntów i budynków dla obrębu [...] gm. [...] służyły m. in. do ustalenia granic działek zabudowanych, które nie posiadały współrzędnych punktów granicznych określonych z aktualnie wymaganą dokładnością, w tym działek nr [...] i [...] stanowiących własność skarżącej zgodnie z wymogami powoływanego wyżej rozporządzenia MRRiB i modyfikacji istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu. Wykonawca w ramach zleconych zadań miał obowiązek ustalenia i pomiaru przebiegu granic działek dla których brak jest w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym danych pomiarowych lub gdy dane te są sprzeczne, niejednoznaczne albo nie są wiarygodne, a także przeprowadzenie analizy w zakresie aktualności danych zawartych w dotychczasowym operacie ewidencyjnym w tym dotyczących przebiegu granic działek ewidencyjnych i obiektów, przebiegu konturów użytków gruntowych i oznaczeń, danych ewidencyjnych właścicieli i władających.

Na podstawie analizy akt administracyjnych Sąd stwierdza, że tryb modernizacji w niniejszej sprawie został przeprowadzony prawidłowo.

Zasadniczą kwestią podnoszoną przez skarżącą jest ustalenie przebiegu granic swoich działek położonych w obrębie [...] gm. [...] z drogą oznaczoną jako działka nr [...] położoną w obrębie [...] zgodnie z użytkowaniem na gruncie.

W toku postępowania organ stwierdził, że instytucja ewidencji gruntów i budynków nie służy regulacji stanów prawnych nieruchomości. Prawa właścicieli i użytkowników nieruchomości, stosownie do § 12 rozporządzenia MRRiB pozwala na ich ujawnianie na podstawie wypisów z ksiąg wieczystych, prawomocnych orzeczeń sądowych, umów zawartych w formie aktu notarialnego, dotyczących ustanowienia lub przeniesienia praw rzeczowych do nieruchomości z wyłączeniem umów dotyczących użytkowania wieczystego gruntów i własności lokali, ostatecznych decyzji administracyjnych, dyspozycji zawartych w aktach normatywnych, umów dzierżawy. Tym samym interpretacja faktów podnoszonych przez skarżącą, niepoparta jednym z w/w dokumentów, nie może być podstawą zmian zapisów w ewidencji gruntów i budynków.

Podkreślić należy, że wbrew wywodom skarżącej, czynności modernizacyjne służą uzupełnianiu baz danych ewidencyjnych i utworzeniu pełnego zakresu zbioru danych ewidencyjnych zgodnie z wymogami rozporządzenia i modyfikacji istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu. Polegają na ustaleniu i pomiarze przebiegu granic działek, dla których brak jest w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym danych pomiarowych. Gdy dane te są sprzeczne, niejednoznaczne albo nie są wiarygodne konieczne jest przeprowadzenie analizy w zakresie aktualności danych zawartych w dotychczasowym operacie ewidencyjnym w tym dotyczących przebiegu granic działek ewidencyjnych.

Jak się wskazuje w orzecznictwie procedura aktualizacji danych ewidencyjnych dotyczy dwóch sytuacji. Pierwsza z nich to uaktualnienie danych ewidencyjnych polegające na wprowadzeniu nowych informacji wynikających z dokumentów źródłowych o których mowa w § 12 ust. 1 i § 46 ust. 2 rozporządzenia. Druga polega na prostowaniu błędnych wpisów znajdujących się w bazie danych ewidencyjnych lecz tylko takich które mają charakter oczywistych pomyłek (por. uzasadnienie wyroku WSA w Białymstoku z 10 sierpnia 2010 r., II SA/Bk 272/10, Lex 744481).

Jeszcze raz trzeba podkreślić, że zgodnie z § 36 rozporządzenia MRRiB, przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej:

1) w postępowaniu rozgraniczeniowym,

2) w celu podziału nieruchomości,

3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów,

4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości,

5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej,

6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków.

7) przez Straż Graniczną, jeżeli dokumentacja ta określa przebieg granic państwa z dokładnością odpowiednią dla ewidencji;

8) w wyniku geodezyjnego pomiaru sytuacyjnego istniejących lub wznowionych znaków granicznych albo wyznaczonych punktów granicznych.

W razie braku dokumentacji wymienionej w § 36 lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne, lub nie odpowiadają obowiązującym standardom technicznym, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku terenowych pomiarów geodezyjnych lub fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic na gruncie (§ 37 rozporządzenia MMRiB).

Powyższe wskazuje, że ustalenie przebiegu granic działek ewidencyjnych odzwierciedla się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego sporządzonej na podstawie postępowań określonych w jednym z punktów § 36 ww. rozporządzenia MRRiB.

Dopiero takie stwierdzenie pozwala na uzyskanie danych, co do granic ewidencyjnych działek, w wyniku pomiarów terenowych lub geodezyjnych pomiarów fotogrametrycznych, poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic.

Sąd podziela ocenę organu, że opracowania te są ze sobą zgodne i spójne. Ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego wyklucza możliwość odmiennego niż to uczyniono określenia granic.

W takiej sytuacji zarzuty naruszenia przepisów postępowania, wskazane w skardze są chybione.

Z § 39 rozporządzenia MRRiB wynika wyraźnie, że w razie wystąpienia sporów granicznych, przebieg spornych granic działek ewidencyjnych wykazuje się na podstawie danych państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego lub wyników pomiaru stanu posiadania na gruncie. Dopiero prawomocne rozstrzygnięcie sprawy toczącej się w postępowaniu rozgraniczeniowym ustalające przebieg granic stanowi podstawę do ich ujawnienia w księgach wieczystych oraz w ewidencji gruntów i budynków, co może spowodować zmianę powierzchni działki, która jest pochodną jej granic.

W tej sytuacji za słuszne należało uznać stanowisko organu, co do odmowy uwzględnienia zarzutów skarżącej złożonych do operatu opisowo-kartograficznego z modernizacji gruntów dotyczących danych opisujących przebieg spornych granic bowiem w drodze postępowania przed organami prowadzącymi ewidencję gruntów i budynków nie można rozstrzygać sporów o prawa rzeczowe, a taki charakter ma spór graniczny będący w istocie sporem o zasięg prawa własności.

Odcinki granic których przebieg skarżąca kwestionowała zostały oznaczone w bazie ewidencji gruntów i budynków jako sporne. Ewentualne spory graniczne wynikłe na tle czynności modernizacji ewidencji gruntów mogą być, jak to już wskazano wyżej, rozstrzygane w odrębnych postępowaniach tj. postępowaniu administracyjnym lub sądowym wszczynanych na podstawie stosownych wniosków poszczególnych właścicieli. Powyższe wykracza poza czynności modernizacji ewidencji gruntów i budynków.

Sąd kontrolując zaskarżone decyzje, nie dopatrzył się w działaniu organów administracji ani naruszenia norm prawa materialnego, ani też naruszenia przepisów postępowania, które uzasadniałyby uwzględnienie skargi. Czyni to niezasadnymi zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organ przepisów wskazanych w skardze.

Mając na uwadze powołane wyżej okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.