Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 82/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art 61 par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

II OZ 82/15 POSTANOWIENIE Dnia 11 lutego 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] S.A. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 2431/14 oddalające wniosek o wstrzymanie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w sprawie ze skargi [...] S.A. w W. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącej [...] S.A. w W. wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r., utrzymującego w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z dnia [...] czerwca 2014 r., którym wymierzono ww. Spółce karę za nielegalne przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego w wysokości 100.000 zł.

Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, złożony wraz ze skargą wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji nie został poparty żadnym uzasadnieniem. Analizując przesłanki, jakie musi spełnić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.), Sąd podkreślił wyrażane w orzecznictwie poglądy, iż wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia powinien być wnikliwie oraz w odpowiedni sposób uzasadniony, a zawarta w nim argumentacja winna być spójna, poparta faktami i odnoszącymi się do nich dowodami uzasadniającymi jego rozpoznanie. To strona powinna wskazać konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie. Jej twierdzenia winny odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) i wyjaśniać, na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Co do zasady nie wystarczy zatem samo złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.

Jak stwierdził Sąd pierwszej instancji, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji nie został uzasadniony. Strona skarżąca nie wskazała na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda bądź trudne do odwrócenia skutki związane z wykonaniem zaskarżonego aktu. Nie przedstawiła żadnych argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia ich interesów następstw wykonania zaskarżonej decyzji, nie powołała nawet ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania. Nie przedstawiła również sytuacji finansowej i majątkowej. Tak skonstruowany wniosek uniemożliwia dokonanie oceny, czy i jakie negatywne skutki mogą wystąpić w razie wykonania zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego, Sąd uznał, że w rozpatrywanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji nie zasługiwał na uwzględnienie.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak na wstępie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienia złożyła [...] S.A. w W., zaskarżając jej w całości i wnosząc "o jego uchylenie w całości i zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez rozpoznanie sprawy co do istoty oraz uwzględnienie w całości wniosku Spółki o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla. m. st. Warszawy z dnia [...].06.2014 r." oraz o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm prawem przepisanych.

W uzasadnieniu zażalenia skarżąca Spółka stwierdziła, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia uzasadnia tym, że zapłata nałożonej kary w obecnej, wyjątkowej i niezwykle trudnej sytuacji majątkowej Spółki istotnie zaburzy bieżącą jej działalność. W tym zakresie strona wskazała na wydawane wobec niej decyzje zabezpieczające w postępowaniu podatkowym na kwoty prawie 26 mln zł i przeszło 90 milionów złotych. Dokonanie tych zajęć spowodowało skutek w postaci negatywnego raportowania dotyczącego wizerunku Spółki oraz jej wiarygodności kredytowej. Następnie Spółka, wyliczając osiągane przychody podała, iż [...] poniosła w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 marca 2014 r. straty w kwocie "4 005 tyś. złotych" (...) Na zakończenie III kwartału 2014 r. [...] S.A. zanotowała stratę netto w kwocie – 2 568 tyś zł. Jednocześnie co istotne Spółka nieprzerwanie notuję stratę z działalności operacyjnej, w tym za 2013 r.: - 232 tyś zł oraz za III kwartał 2014 r.: - 601 tyś. zł".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest bezzasadne.

Na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego orzeczenia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić przy tym trzeba, że do wykazania, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony.

Uwzględniając przedstawione wyżej wymogi, stwierdzić trzeba, iż w okolicznościach niniejszej sprawy trafnie Sąd pierwszej instancji stwierdził, iż zawarty w skardze wniosek skarżącej Spółki nie zawiera jakichkolwiek okoliczności, które pozwalałyby na uznanie, iż wykonanie zaskarżonego postanowienia może wywołać dla skarżącej niebezpieczeństwo, o którym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Jak trafnie podkreślał to Sąd pierwszej instancji, wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności musi zostać przez stronę skarżącą tak uzasadniony, aby pozwolił wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu na ocenę, czy wykonanie zaskarżonego aktu może sprowadzić na stronę niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W tym zakresie konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami i dowodami. W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na konieczność udzielenia jej ochrony. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.

Wskazując na powyższe, Sąd pierwszej instancji zasadnie ocenił zawarty w skardze wniosek Spółki jako niespełniający ww. wymogów, skoro nie przytoczono w nim żadnych okoliczności świadczących o możliwości niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.

W odniesieniu natomiast do argumentacji zażalenia podkreślić trzeba, iż rozpoznawany środek zaskarżenia nie służy do uzupełnienia złożonego w sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego. Zatem podniesienie okoliczności, które przemawiałyby za przyjęciem wystąpienia niebezpieczeństw wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. dopiero na etapie postępowania zażaleniowego nie może podważać prawidłowości postanowienia Sądu pierwszej instancji, bowiem nie pozwala na skuteczne sformułowanie pod adresem tego Sądu zarzutu naruszenia prawa. Nie jest natomiast rzeczą Naczelnego Sądu Administracyjnego w postępowaniu zażaleniowym analiza złożonego wraz z tym zażaleniem wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, ale kontrola legalności oceny zaprezentowanej przez Sąd pierwszej instancji. W rozpoznanym zażaleniu wadliwości tej oceny skarżąca Spółka nie wykazała.

W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił zależenie.