Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 1631/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-05-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kabat-Rembelska, Asesor WSA Jakub Linkowski (spr), Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Protokolant Grażyna Dalba, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2004 r. sprawy ze skargi E.S. i W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. stwierdza nieważność zaskarżonych decyzji oraz decyzji Wójta Gminy N. z dnia [...].02.2003 r. nr [...], II. zaskarżone decyzje nie podlegają wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 28 iistopada 2002r. (data wpływu do Urzędu Gminy w N. 5 grudnia 2002r.) T. Sp. z o.o.- działając w imieniu Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w [...] - zwrócił się o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na przebudowie drogi krajowej nr [...] P.-W. odcinek ii od km 12+950 do km 18+300 (z wyłączeniem odcinka w km 14+900 do km 16+350)

Po rozpatrzeniu tego wniosku Wójt Gminy N. decyzją z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...] ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na przebudowie drogi krajowej nr [...] P.-W. odcinek li od km 12+950 do km 17+700 obustronnie oraz jednostronnie - lewą stroną na odcinkach: od km 17+700 do km. 17+954 i od km 18+219 do km 18+300 na terenie gruntów gminy N.

Decyzję podjęto na podstawie art. 1 ust. 2, art. 39, art. 40 ust. 1 i 3, art. 42 i art. 46 ust. 2 i 3 ustawy z dn. 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym / t.jedn. Dz.U. z 1999r. nr 15, poz. 139 /, art. 104 k.p.a. oraz w oparciu o ustalenia miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego dla Gminy N., zatwierdzonego Uchwalą Gminnej Rady Narodowej w N. Nr [...] z dnia [...] grudnia 1989 r. (Dz.U. Woj. [...] Nr [...] poz. [...] ze zm.).

Od powyższej decyzji odwołania złożyli J.S. oraz W. G. -właściciele nieruchomości sąsiadujących z terenem planowanej inwestycji- podnosząc, że nie wyrażają zgody na planowaną inwestycję.

Po rozpatrzeniu odwołania J. S. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wydało w dniu [...] marca 2003r. decyzję nr [...], którą uchyliło zaskarżona decyzję w części dot\czącej warunków zabudowy i zagospodarowania terenu drogi na odcinku od km 14+900 do km 16+350 i w tym zakresie orzekło o wyłączeniu odcinka od km 14+900 do km 16+350 z zakresu przedmiotowej decyzji.

Po rozpatrzeniu odwołania W. G. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wydało w dniu [...] marca 2003r. decyzję nr [...], którą również uchyliło zaskarżoną decyzję (Wójta Gminy N. z dnia [...] lutego 2003r. nr [...]) w części dotyczącej warunków zabudowy i zagospodarowania terenu drogi na odcinku od km 14+900 do km 16+350 i w tym zakresie orzekło o wyłączeniu odcinka od km 14+900 do km 16+350 z zakresu przedmiotowej decyzji.

Uzasadnienia obu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2003r. są identyczne. Wskazano w nich, że planowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego.

Kolegium wskazało, że uchylenie decyzji organu I instancji w części dotyczącej warunków zabudowy i zagospodarowania terenu drogi na odcinku od km 14+900 do km 16+350 i orzeczenie w tym zakresie o wyłączeniu odcinka od km 14+900 do km 16+350 z zakresu przedmiotowej decyzji wynika z treści wniosku o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, w którym wnioskodawca wyraźnie wskazał, iż zwraca się o ustalenie warunków zabudowy dla przebudowy drogi, jednak z wyłączeniem odcinka w km 14+900 do km 16+350.

Na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] z dnia [...] marca 2003r. nr [...] skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła E. S., która wskazała, że poszerzenie drogi jest dla niej bardzo krzywdzące, ponieważ pogorszy jej warunki życia.

Skarga ta została wpisana do repertorium pod sygnaturą IV SA 1631/03.

Skargę na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] z dnia [...] marca 2003r. nr [...] uniósł natomiast W. G.. który podniósł, że nie wyraża zgody na rozbudowę drogi, ponieważ inwestycja ta spowoduje, że ruch samochodowy jeszcze bardziej zostanie przybliżony do jego domu.

Skarga ta została wpisana do repertorium pod sygnaturą IV SA 1777/03.

W odpowiedzi na skargę E. S. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie, ponieważ -jak podano- E. S. nie składała odwołania od decyzji Wójta Gminy N. z dnia [...] lutego 2003r. i tym samym nie wyczerpała środków odwoławczych.

Odpowiadając na skargę W. G. i E. S. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko z zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd na rozprawie w dniu 26 maja 2004r. zarządził połączenie spraw o sygn. IV S.A. 1777/03 ze sprawą IV SA 1631/03, gdyż sprawy te pozostają ze sobą w związku.

Skargi zasługują na uwzględnienie, chociaż z innych powodów niż w nich wskazano.

Zgodnie z art. 33 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych.

Tymczasem w sprawie niniejszej postępowanie o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu prowadzone było na podstawie wniosku Spółki z o.o. T., działającej w imieniu i z upoważnienia Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w [...].

Oba działające w sprawie organy administracji, tj. Wójt Gminy N., jak też Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], nie zwróciły uwagi na to. że Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (T.) nie mogła być -zgodnie z art. 33 § 1 k.p.a.- pełnomocnikiem i działać w imieniu Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w [...].

Zgodnie z art. 41 1 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999r. Nr 15. po/. 139 ze zm.) postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu może być wszczęte wyłącznie na wniosek zainteresowanego.

Wobec takiego brzmienia wskazanego przepisu organ administracji, do którego wpłynął wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu miał obowiązek zbadania, czy wniosek ten jest prawidłowy i złożony przez uprawniony podmiot.

Oczywistym jest. ze wniosek laki może być złożony przez pełnomocnika działającego w imieniu osoby fizycznej lub prawnej. Jednakże zgodnie z brzmieniem arl. 33 § i k.p.a., pełnomocnikiem strony może być wyłącznie osoba fizyczna mająca zdolność do czynności prawnych.

Wniosek Spółki z o.o. T., działającej w imieniu Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w [...], nie mógł zatem stanowić podstawy wszczęcia i prowadzenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na przebudowie drogi krajowej nr [...] P.-W.

Oprócz wskazanego powyżej naruszenia prawa. Sąd stwierdził, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], rozpoznając odwołania J. S. oraz W. G. od decyzji Wójta Gminy N. z dnia [...] lutego 2003r. nr [...], wydało lego samego dnia ([...] marca 2003r.) dwie decyzje o różnych numerach, jednak o identycznej treści.

Stanowi to rażące naruszenie ari. 138 § 1 k.p.a.. który wyraźnie wskazuje, że organ odwoławczy wydaje w sprawie decyzję (liczba pojedyncza), nie zaś decyzje (liczba mnoga).

Gdy strony tego samego postępowania zakończonego wydaniem jednej decyzji pierwszoinstancyjnej składają odwołania od tej decyzji to wówczas organ odwoławczy zgodnie z art. 138 § 1 k.p.a. prowadzi jedno postępowanie, które winno zostać zakończone poprzez wydanie jednej decyzji ostatecznej.

Nie do zaakceptowania jest bowiem sytuacja, w której organ odwoławczy wydaje dwie decyzje ostateczne w odniesieniu do jednej decyzji pierwszoinstancyjnej.

W zakończeniu należy także wskazać, że zaskarżone decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] są niepełne.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w obu zaskarżonych decyzjach uchyliło decyzję (Wójta Gminy N. z dnia [...] lutego 2003r. nr [...]) w części dotyczącej warunków zabudowy i zagospodarowania lerenu drogi na odcinku od km 14+900 do km 16+350 i w tym zakresie orzekło o wyłączeniu odcinka od km 14+900 do km 16+350 z zakresu przedmiotowej decyzji.

Decyzje Kolegium nie odnoszą się natomiast do pozostałej części decyzji pierwszoinstancyjnej. W sentencjach tych decyzji nie rozstrzygnięto, czy decyzja Wójta Gminy N. w pozostałej części, tj. poza odcinkiem drogi od km 14+900 do km 16+350. zostaje utrzymana w mocy czy też uchylona, co w rażący sposób narusza art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.

Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. ]45 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.