Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 971/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-09-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 75 par. 1, art. 145 par. 1 pkt 1, art. 162 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk Sędziowie: Sędzia NSA Elżbieta Kremer Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon (spr.) Protokolant: asystent sędziego Inesa Wyrębkowska po rozpoznaniu w dniu 13 września 2017 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 stycznia 2014 r. sygn. akt II SA/Kr 563/13 w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o oddaniu w użytkowanie wieczyste oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 22 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Kr 563/13, oddalił skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 1 lutego 2013 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o oddaniu w użytkowanie wieczyste.

Wyrok wydany został w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

Decyzją Miejskiego Zarządu Gospodarki Terenami z [...] listopada 1982 r. ([...]) oddano [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w użytkowanie wieczyste kompleks działek położonych w obrębach 63 i 65 jednostka ewidencyjna Kraków-Podgórze o łącznej powierzchni 101 449 m² celem wybudowania spółdzielczych budynków mieszkalnych.

Wnioskiem z 12 września 2007 r. J. S. wystąpił o stwierdzenie wygaśnięcia ww. decyzji. Podał, że ww. decyzja stała się bezprzedmiotowa z uwagi na to, że od [...] listopada 1982 r. [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa jak i jej następca prawny Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" nie objęła w posiadanie działek o nr 39/5 i 41/5 (których decyzja dotyczy). Wnioskodawca wskazał również, że od 1987 r. jest posiadaczem ww. działek i na podstawie pozwolenia na budowę wybudował na nich pawilon handlowy, który użytkuje nieprzerwanie do dnia dzisiejszego. Ponadto co do działek nr 39/5 i 41/5 podpisał z Gminą Miejską Kraków umowę dzierżawy.

Decyzją z [...] października 2008 r. Prezydent Miasta Krakowa na podstawie art. 104 § 1, art. 107 § 1 i 3, art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. orzekł o odmowie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Miejskiego Zarządu Gospodarki Terenami w Krakowie z [...] listopada 1982 r.

Organ przedstawił przebieg dotychczasowego postępowania w sprawie oraz przekształcenia poszczególnych działek objętych ww. decyzją a nadto podał, że działka nr 39/5 o pow. 177 m² powstała w wyniku przekształcenia działki nr 39, stanowi własność Gminy Kraków i objęta jest Kw Nr 282914, zaś działka 41/5 o pow. 95 m² powstała w wyniku przekształcenia działki 41, objęta jest Kw Nr 215439 i również stanowi własność Gminy Kraków. Działka nr 39/5 w części stanowi teren zielony, w części zabudowana jest budynkiem gospodarczym wraz z asfaltowym wjazdem i podmurówką. Z kolei działka nr 41/5 w części zabudowana jest pawilonem handlowym wybudowanym przez J. S., w pozostałej zaś części stanowi chodnik z płyt chodnikowych, zieleń oraz media (podobnie działka 39/5).

Na podstawie decyzji Urzędu Dzielnicowego z [...] sierpnia 1987 r. w sprawie pozwolenia na budowę segmentu w pawilonie handlowym – branży gastronomicznej, uzupełnionej aneksem z 12 listopada 1988 r. J. S. wzniósł na ww. terenie obiekt handlowy, a w dniu 22 grudnia 1989 r. uzyskał pozwolenie na użytkowanie pawilonu nr 1 w zespole handlowym branży ogólnospożywczej. Umową z 15 września 1987 r. [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa wydzierżawiła J. S. ww. teren, a w dniu 2 stycznia 1992 r. zawarto kolejną umowę dzierżawy na 15 lat.

Część nieruchomości stanowiących przedmiot decyzji z [...] listopada 1984 r. aktualnie znajduje się w użytkowaniu wieczystym Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]", część stanowi własność innych podmiotów, zaś część stanowi własność Gminy Miejskiej Kraków i nie jest obciążona prawami rzeczowymi ograniczonymi. Do tych ostatnich należą działki nr 39/5 i 41/5, w stosunku do których Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" jako następca prawny [...] Spółdzielni Mieszkaniowej posiada interes prawny. Przemawia za tym okoliczność wystąpienia przeciwko Gminie Kraków z roszczeniem o ustanowienie użytkowania wieczystego. Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" powstała w wyniku podziału [...] Spółdzielni Mieszkaniowej dokonanej uchwałą Nr [...] Zebrania Przedstawicieli Członków [...] Spółdzielni Mieszkaniowej z 1 grudnia 1990 r.

Zgodnie z art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. można stwierdzić wygaśnięcie decyzji, jeżeli stała się ona bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony. Bezprzedmiotowość decyzji wynika z ustania prawnego bytu elementu stosunku materialnoprawnego, nawiązanego na podstawie decyzji administracyjnej, z powodu ustania bytu podmiotu, zniszczenia lub przekształcenia rzeczy, rezygnacji z uprawnień przez stronę, a także powodu zmiany stanu faktycznego uniemożliwiającego wykonanie decyzji lub zmiany w stanie prawnym w przypadku, gdy powoduje ona taki sutek.

W przedmiotowej sprawie istnieją jednak strony stosunku prawnego ukształtowanego decyzją z 1982 r. (Gmina Miejska Kraków jako następca Skarbu Państwa oraz Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" jako następca prawny [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w Krakowie). W stosunku do przedmiotowej nieruchomości (działek nr 39/5 i 41/5) nie zachodzi niemożność wykonania decyzji z powodu zmiany stanu faktycznego. Nie istnieje też obowiązek stwierdzenia wygaśnięcia decyzji, który wynikałby z przepisów szczególnych jak i nie przemawia za tym interes społeczny. Przeciwko takiemu rozwiązaniu stoi interes strony – Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" – zamanifestowany staraniami o oddanie tego terenu w użytkowanie wieczyste. Ponadto interes podmiotu składającego wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji jako wątpliwy nie jest równoważny interesowi Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]". Ponadto organ przyjął, że w niniejszej sprawie wnioskodawca posiada interes prawny. Na podstawie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami przysługuje mu bowiem roszczenie o ustanowienie użytkowania wieczystego gruntu oraz przeniesienie własności znajdujących się na nim budynków, innych urządzeń i lokali. Z kolei Spółdzielnia mieszkaniowa "[...]" z przedmiotowej decyzji wywodzi roszczenie o zobowiązanie Gminy Kraków do zawarcia z nią umowy użytkowania wieczystego. Tak więc zarówno J. S. jak i Spółdzielnia posiadają status strony postępowania.

Organ konkludował, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki wymienione w art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. uprawniające organ administracji do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji.

Od decyzji organu I instancji odwołania złożyli J. S. oraz Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]". Odwołujący się zarzucili rozstrzygnięciu naruszenie art. 28, 77 i 107 k.p.a. J. S. zarzucił ponadto naruszenie art. 10, 11, 80 oraz 162 k.p.a. Zakwestionował stanowisko, że Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" jest następcą prawnym [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w Krakowie w zakresie ewentualnych roszczeń wynikających z decyzji z [...] listopada 1982 r., w szczególności w odniesieniu do działek nr 39/5 i 41/5. Podniósł, iż z samego faktu, że Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" w Krakowie wydzieliła się ze [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w Krakowie nie można wywodzić, że stała się ona następcą prawnym [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w zakresie praw wynikających z decyzji administracyjnych. Wskazał, że na bezprzedmiotowość decyzji z [...] listopada 1982 r. wskazują dwie sytuacje: po pierwsze prawa, które zostały przyznane [...] Spółdzielni Mieszkaniowej decyzją z 1982 r. nie zostały zrealizowane i zrealizowane być nie mogą, ponieważ adresat mógł je zrealizować jedynie do 28 lutego 1983 r. (pkt 6 decyzji), po drugie ustawa z 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach utraciła moc z dniem 1 sierpnia 1985 r., "została tym samym zniesiona instytucja prawna, która w przeciwieństwie do dzisiaj istniejącego trybu ustanawiania użytkowania wieczystego, zniosła obowiązek wydania decyzji administracyjnej jeszcze przed sporządzeniem aktu notarialnego ustanawiającego użytkowanie wieczyste".

Z kolei Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" z siedzibą w Krakowie, nie kwestionując samego rozstrzygnięcia, wskazała dodatkowo na naruszenie art. 207 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, gdyż położenie pawilonu wzniesionego przez J. S. i okoliczności jego wzniesienia wykluczają możliwość zastosowania tego przepisu. Artykuł 207 ust. 1 ww. ustawy odnosi się do całego budynku, podczas gdy żądanie J. S. dotyczy ustanowienia na jego rzecz wieczystego użytkowania działek nr 39/5 i 41/5 na których posadowione są jedynie części pawilonu oraz przeniesienia własności tych części. J. S. nie wykazał nadto, że pawilon w obecnym kształcie został wzniesiony przed dniem 5 grudnia 1990 r. na podstawie pozwolenia na budowę. Niezależnie od powyższego, Spółdzielnia podniosła, że organ I instancji błędnie przyjął, że J. S. jest stroną postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją.

Decyzją z [...] stycznia 2010 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie, na podstawie art. 162 § 1 oraz art. 138 § 2 k.p.a. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 14 czerwca 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 469/10, uchylił decyzję Kolegium, wskazując, że decyzja ta jest przedwczesna. Skoro bowiem jedynym powodem rozstrzygnięcia Kolegium była konieczność poczynienia ustaleń co do następstwa prawnego Spółdzielni "[...]" to ustalenie powyższej okoliczności nie wymagało przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Wymagało natomiast dogłębnej analizy zgromadzonego (względnie dodatkowo pozyskanego) materiału w kontekście wszystkich okoliczności sprawy, w tym przy uwzględnieniu położenia przedmiotowych nieruchomości, oraz historycznych i realnych uwarunkowań przejmowania zasobów przez nowopowstałą Spółdzielnię "[...]". W analizie tej uwzględnić należałoby też, że na spółdzielnię powstałą w wyniku podziału przechodzi nie tylko posiadanie nieruchomości gruntowej, lecz także uprawnienie do uwłaszczenia. Dopiero wówczas, gdyby miało się okazać, że Spółdzielnia "[...]" następcą nie jest, powstać mógłby problem udziału w postępowaniu [...] Spółdzielni Mieszkaniowej. Nawet i wówczas jednak rozważyć należałoby, czy w okolicznościach rozpatrywanej sprawy, bez uzyskania stanowiska [...] Spółdzielni, konieczne byłoby przekazywanie sprawy do ponownego rozpoznania, o ile miałoby to nastąpić tylko w imię ochrony interesu tego podmiotu, dla którego ostateczne rozstrzygnięcie nie byłoby niekorzystne.

Istotą sporu w rozpatrywanej sprawie nie jest bowiem kwestia następstwa Spółdzielni, zwłaszcza że obie Spółdzielnie nadal istnieją, lecz to czy decyzja z [...] listopada 1982 r. stała się bezprzedmiotowa i czy stwierdzenie jej wygaśnięcia leży w interesie społecznym lub w interesie strony (art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a.). Sąd wskazał również, że nie są uzasadnione zarzuty skarżącej Spółdzielni odnoszące się do interesu prawnego J. S. i naruszenia przez organ przepisu art. 207 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Ustalone okoliczności uprawdopodobniają dostatecznie, że wynik rozpatrywanej sprawy może zmienić sytuację prawną J. S. poprzez otwarcie drogi do dochodzenia odpowiednich roszczeń.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie w dniu [...] października 2011 r. wydało decyzję nr [...], mocą której uchyliło w całości decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z [...] października 2008 r. i w tym zakresie orzekło co do istoty sprawy w ten sposób, że stwierdziło wygaśnięcie decyzji Miejskiego Zarządu Gospodarki Terenami w Krakowie z [...] listopada 1982 r. w części orzekającej o oddaniu w użytkowanie wieczyste [...] Spółdzielni Mieszkaniowej obecnej działki nr 39/5 i nr 41/5.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 15 lutego 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 1931/11, uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie. Sąd wskazał, że ww. decyzja została wydana z naruszeniem art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozpoznając sprawę ponownie Samorządowe Kolegium Odwoławcze wbrew wskazaniom zawartym w wyroku z 14 czerwca 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 469/10, zaniechało dokonania ustaleń w kwestii pierwszorzędnej, a więc interesu prawnego Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w Krakowie, którą za stronę będącą następcą prawnym [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w Krakowie w zakresie uprawnień płynących z decyzji Miejskiego Zarządu Gospodarki Terenami z [...] listopada 1982 r., uznał Prezydent Miasta Krakowa w decyzji z [...] października 2008 r. Czyniąc w tym zakresie własne ustalenia i wyjaśniając czy stroną postępowania winna być Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" w Krakowie, czy [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa w Krakowie, organ odwoławczy winien był także uwzględnić jako wiążący pogląd, że na spółdzielnię powstałą w wyniku podziału przechodzi nie tylko posiadanie nieruchomości gruntowej, lecz także uprawnienie do uwłaszczenia.

W ocenie Sądu, Kolegium naruszyło art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 107 § 3 k.p.a., albowiem nie dokonało koniecznych ustaleń co do następstwa prawnego Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w Krakowie w zakresie ewentualnych praw wynikających z decyzji z [...] listopada 1982 r. Wskazano na potrzebę dogłębnej analizy zgromadzonych dowodów, z uwzględnieniem położenia przedmiotowych nieruchomości oraz historycznych i realnych uwarunkowań przejmowania zasobów przez nowopowstałą Spółdzielnię [...], a także poglądu cytowanego w wyroku z 14 czerwca 2010 r. sygn. alt II SA/Kr 469/10, w ślad za wyrokiem Sądu Najwyższego z 20 maja 2009 r., I CSK 420/08.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z 1 lutego 2013 r., na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 153 p.p.s.a. oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję z [...] października 2008 r.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że sprawa zarzutów podnoszonych przez Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]", w zakresie braku legitymacji J. S. do udziału w charakterze strony postępowania w przedmiocie wygaśnięcia wyżej opisanej decyzji Miejskiego Zarządu Gospodarki Terenami w Krakowie z [...] listopada 1982 r., oraz J. S., w zakresie funkcjonowania w obrocie prawnym ostatecznej decyzji z [...] listopada 1982 r., a to wobec braku oryginału tej decyzji, były już przedmiotem rozpatrzenia WSA w Krakowie, który uznał, że J. S. przysługuje status strony niniejszego postępowania, jak również sąd nie miał zastrzeżeń co do istnienia i funkcjonowania w obrocie prawnym decyzji Miejskiego Zarządu Gospodarki Terenami w Krakowie z [...] listopada 1982 r. oraz uchwały z 1 grudnia 1990 r. o podziale tejże Spółdzielni.

Kolegium wskazało, że art. 111 ustawy z 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze (tekst jedn. Dz.U. z 2003 r. Nr 188, poz. 1848 ze zm.) stanowi, że wskutek podziału spółdzielni na powstającą spółdzielnię przechodzą z chwilą jej zarejestrowania wynikające z planu podziału składniki majątkowe oraz prawa i zobowiązania. W tym też zakresie wierzyciele i dłużnicy dotychczasowej spółdzielni stają się wierzycielami i dłużnikami powstającej spółdzielni. Jednakże za zobowiązania powstałe przed podziałem spółdzielni spółdzielnia dotychczasowa i nowo powstała spółdzielnia odpowiadają solidarnie. W wyroku z 14 czerwca 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 469/10, Sąd uchylając rozstrzygnięcie organu odwoławczego, wskazał na konieczność dokonania oceny kwestii następstwa prawnego Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" po [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w Krakowie, tym bardziej, że organ I instancji w decyzji z [...] października 2008 r. zgromadził dotyczący go materiał dowodowy i dokonał odpowiedniej jego oceny. Sąd zwrócił również uwagę na zasadność uwzględnienia w przeprowadzonej analizie poglądu Sądu Najwyższego wyrażonego w wyroku z 20 maja 2009 r. sygn. akt I CSK 420/08, przy czym kwestia następstwa prawnego jest dla rozstrzygnięcia merytorycznie obojętna, bowiem skoro obie spółdzielnie powstałe w wyniku podziału [...] Spółdzielni Mieszkaniowej nadal istnieją, to na pewno nie zachodzi przesłanka podmiotowa do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji. W powołanym wyroku Sądu Najwyższego stwierdzono, że jeżeli spółdzielnia powstaje w wyniku podziału innej spółdzielni, która posiadała sporną nieruchomość w dniu 5 grudnia 1990 r., to na powstałą spółdzielnię przechodzi posiadanie tej nieruchomości. Staje się ona sukcesorem praw, jak i chronionych prawnie stanów faktycznych, wywodzonych od spółdzielni, która uległa podziałowi. Dotyczy to także uprawnienia do nabycia w przyszłości tych praw, które ustawodawca związał z posiadaniem tej nieruchomości. W uzasadnieniu wyroku Sąd Najwyższy wyjaśnił, że w związku z zachodzącymi w kraju zmianami ustrojowymi, gospodarczymi i społecznymi wprowadzone zostały do systemu prawa nowe instytucje, mające zapewnić m.in. spółdzielniom mieszkaniowym możliwość nabycia własności lub użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych przez nie budynkami. W związku z tym przysługujące spółdzielni roszczenie o oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste w trybie bezprzetargowym może być przeniesione na inną spółdzielnię powstałą w trybie art. 111 Prawa spółdzielczego, jeżeli istniało w chwili podziału spółdzielni. Taka wykładnia uwzględnia fakt, że spółdzielnia, która uległa podziałowi, poczyniła na nieruchomość poważne nakłady rzeczowe i finansowe. Skoro w wyniku podziału spółdzielni nakłady te uzyskała spółdzielnia nowo powstająca, ona też powinna odnieść korzyści związane z faktem dokonania zabudowy, tym bardziej, że przeszli do niej członkowie, którzy uczestniczyli w ponoszeniu tych ciężarów. Przenosząc powyższe uwagi Sądu Najwyższego na grunt sprawy Kolegium wskazało, że skoro w uchwale o podziale [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w Krakowie na nową spółdzielnię o tej samej nazwie oraz na Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]" stwierdzono w § 1, że ze [...] Spółdzielni Mieszkaniowej wydziela się w celu tworzenia nowej spółdzielni grupę członków mających przydzielone lokale mieszkalne w budynkach należących do [...] Spółdzielni Mieszkaniowej i znajdujących się w granicach administracji o/Kurdwanów o łącznej liczbie członków wg wykazu sporządzonego na dzień podziału (załącznik nr 1), a w § 5, że powstająca Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" przejmie w wyniku podziału składniki majątku Spółdzielni [...] między innymi w postaci terenów zlokalizowanych na obszarze dotychczasowego osiedla "Kurdwanów" w jego obecnych granicach geodezyjnych wraz ze wszelkimi znajdującymi się na tych terenach budynkami obiektami użytkowymi i urządzeniami (załącznik nr 6), to przytoczony pogląd Sądu Najwyższego znajduje zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Uchwała podziałowa podjęta bowiem została w dniu 1 grudnia 1990 r., jako zaś datę podziału [...] Spółdzielni Mieszkaniowej wskazano dzień 31 grudnia 1990 r., co oznacza, że w dniu 5 grudnia 1990 r. posiadaczem całego gruntu obejmującego nie tylko ówczesne osiedle "Kurdwanów", ale także osiedla: "Cegielniana", "Podwawelskie", "Dębniki" oraz teren przy ul. Konfederackiej, była dawna [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa. Skoro zaś w wyniku podziału tej Spółdzielni teren osiedla "Kurdwanów" przypadł w udziale Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]", to tę właśnie Spółdzielnię należy uznać za następcę prawnego dotychczasowej [...] Spółdzielni Mieszkaniowej, w odniesieniu do tych nieruchomości.

Odnosząc się do kwestii zaistnienia podstaw do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w trybie art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. organ odwoławczy wskazał, że w przedmiotowej sprawie nadal istnieją strony stosunku prawnego nawiązanego na podstawie decyzji z [...] listopada 1982 r., którymi są Gmina Miejska Kraków, jako następca prawny Skarbu Państwa oraz Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" jako następca prawny [...] Spółdzielni Mieszkaniowej. Skoro zaś Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" podejmowała działania zmierzające do realizacji roszczeń i oddania gruntu w użytkowanie wieczyste, to tym samym, trudno przyjąć, by stwierdzenie wygaśnięcia decyzji Miejskiego Zarządu Gospodarki Terenami w Krakowie leżało w interesie Spółdzielni jako strony, jak również w interesie społecznym rozumianym, jako interes wszystkich członków Spółdzielni.

Kolegium podkreśliło, że przedmiotem postępowania nie jest ustalenie, czy J. S. spełnia wymogi wynikające z obowiązującej obecnie ustawy o gospodarce nieruchomościami uprawniające do nabycia własności lub prawa użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiącej własność gminy w trybie bezprzetargowym, ponieważ ustalenie tych okoliczności nie następuje w trybie administracyjnym, a kwestie sporne rozstrzygane są przez sąd powszechny.

J. S. w skardze na powyższą decyzję zarzucił naruszenie:

– art. 153 p.p.s.a. poprzez jego nieprawidłową wykładnię, a w konsekwencji nieprawidłowe ustalenie, że przedmiotem oceny prawnej dokonanej w wyrokach sygn. akt II SA/Kr 469/10 i sygn. akt II SA/Kr 1931/11 lub zawartych w nich wskazań, co do dalszego postępowania było stwierdzenie, że w obrocie prawnym funkcjonuje decyzja MZGT z [...] listopada 1982 r. pomimo braku jej oryginału;

– art. 7, art. 77, art. 80 w związku z art. 76a § 2 k.p.a. poprzez ich nieprawidłową wykładnię, a w konsekwencji zaniechanie ustalenia czy wobec braku w aktach sprawy oryginału w/w dokumentu lub jego kopii potwierdzonej za zgodność z oryginałem, doszło do wydania decyzji MZGT z dnia [...] listopada 1982 r., i czy stanowi ona decyzję ostateczną;

– art. 153 p.p.s.a. poprzez jego nieprawidłową wykładnię, a w konsekwencji nieprawidłowe ustalenie, że przedmiotem oceny prawnej dokonanej w wyrokach sygn. akt II SA/Kr 469/10 i sygn. akt II SA/Kr 1931/11 była ocena dowodu (zarzuty jego dotyczące) w postaci uchwały Nr [...] Zebrania Przedstawicieli [...] Spółdzielni Mieszkaniowej z dnia l grudnia 1990 r. oraz nie uwzględnienie, że nawet w przypadku, gdyby były przedmiotem powyższej oceny, ze względu na istotną zmianę okoliczności faktycznych (a w szczególności fakt, iż jak wynika z zebranego po wydaniu powyższych orzeczeń materiału dowodowego, potwierdzony za zgodność z oryginałem dokument oznaczony jako załącznik nr 6 do uchwały Nr [...] Zebrania Przedstawicieli [...] Spółdzielni Mieszkaniowej z dnia 1 grudnia 1990 r. nie stanowi kopii oryginału ww. załącznika, lecz kopię dokumentu wytworzonego w okresie późniejszym i mającego rzekomo stanowić próbę odtworzenia dokumentu oryginalnego), organ nie jest związany wyrażoną w powyższych wyrokach oceną prawną;

– art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 28 k.p.a., w związku z art. 111 ustawy Prawo Spółdzielcze poprzez ich nieprawidłową wykładnię, a w konsekwencji niepełne i nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego oraz niewłaściwą ocenę dowodów, co doprowadziło do przyjęcia, że w skutek podziału [...] Spółdzielni Mieszkaniowej doszło do przejścia uprawnień wynikających z decyzji MZGT z [...] listopada 1982 r. na Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]" i to ona winna być stroną postępowania;

– art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a., art. 80 k.p.a. w związku z art. 162 §1 pkt 1 k.p.a. poprzez ich nieprawidłową wykładnię oraz art. 153 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie, a w konsekwencji zaniechanie ustalenia, czy zachodzą przedmiotowe przesłanki do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji MZGT z [...] listopada 1982 r. oraz utożsamienie interesu społecznego z interesem członków Spółdzielni "[...]".

W uzasadnieniu skarżący podkreślił, że sam fakt ustanowienia na podstawie innych decyzji Prezydenta Miasta Krakowa użytkowania wieczystego na rzecz SM "[...]" na dużej części działek objętych decyzją MZGT z [...] listopada 1982 r., czyni wniosek o stwierdzenie bezprzedmiotowości ww. decyzji w pełni zasadnym, a jej realizację niemożliwą. Stąd też organ przy ocenie przesłanek do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji powinien uwzględnić cele, którym decyzja miała służyć i ich aktualność. Jest rzeczą oczywistą, iż przemiany gospodarczo-społeczne mające miejsce po roku 1989, spowodowały całkowitą zmianę priorytetów w zakresie dysponowania własnością publiczną. Decyzja wydana w 1982 r. miała na celu zabudowanie określonych terenów państwowych przez [...] Spółdzielnię Mieszkaniową budynkami mieszkalnymi. W przypadku innych nieruchomości niż przedmiotowe, co do których Spółdzielnia zawarła umowy użytkowania wieczystego, w taki też sposób zostały zagospodarowane. Natomiast działki, które zostały wymienione w decyzji z 1982 r., można podzielić na cztery kategorie. Pierwszą kategorię stanowią działki, których [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa nigdy nie chciała otrzymać i nie jest nimi zainteresowana (działki nr: 26/17, 26/19, 30/13, 30/9, 30/7,30/11), jak również działki zabudowane drogami miejskimi (działki nr: 212/4, 257/8, 249/4, 250/2, 206/5, 206/6, 206/12, 32/10, 31/4, 31/5, 31/6, 81/45, 26/16, 26/24, 26/13, 26/14). Drugą kategorię stanowią działki, które zostały zwrócone byłym właścicielom z uwagi na niezrealizowanie na nich celu, na jaki zostały wywłaszczone, jak to miało miejsce w przypadku działki nr 29/5. Do trzeciej kategorii można zaliczyć działki, które Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" otrzymała w wyniku zawarcia umów notarialnych z Gminą Kraków na podstawie decyzji o ich oddanie w użytkowanie wieczyste wydanych w 2003 i 2004 r. (działki 34/8, 206/39, 306/41, 208, 201, 213, 26/17 i 26/19). Czwartą kategorię stanowią działki nr 39 i 41, które po podziale częściowo zostały wykorzystane pod budowę Szkoły Podstawowej nr 162, zaś częściowo (działki 39/2 i 41/2) zabudowane pawilonem handlowym i wykorzystywane przez Skarżącego. Wobec powyższego sposobu zagospodarowania działek objętych decyzją MZGT z [...] listopada 1982 r. zasadnym jest stwierdzenie wygaśnięcia decyzji, bowiem jest ona bezprzedmiotowa. Gdyby dążyć do wykonania w/w decyzji na nieistniejących już, działkach 39 i 41 (zajętych na cele szkoły i pawilonu handlowego), musiałyby zostać wybudowane budynki mieszkaniowe. Stan prawny, kształt powstały w wyniku dalszych podziałów geodezyjnych, położenie i sposób zagospodarowania działek objętych ww. decyzją uniemożliwia wykorzystanie gruntu, czy też ich adaptację jako spółdzielczych budynków mieszkalnych – a właśnie w celu budowy spółdzielczych budynków mieszkalnych decyzja oddawała nieruchomości w użytkowanie wieczyste. Również upływ czasu jest jednym z elementów, przesądzających o bezprzedmiotowości decyzji MZGT z [...] listopada 1982 r. Jej zapisy były formą realizacji celów społecznych w ramach konkretnego stanu prawnego i faktycznego oraz ówczesnych stosunków politycznych i gospodarczo-społecznych. Nie można zatem pominąć przy ocenie tego, czy decyzja wygasła, zarówno upływu okresu ponad 30 lat od jej wydania, jak i szeregu radykalnych zmian społecznych, które od tego czasu nastąpiły. Szczegółowej analizy w kontekście zmian stosunków faktycznych wymagają również postanowienia decyzji MZGT z [...] listopada 1982 r. w zakresie nałożonym na [...] Spółdzielnię obowiązków, takich jak wysokość opłat związanych z ustanowieniem użytkowania wieczystego. Z uwagi na upływ czasu należy stwierdzić, iż w chwili obecnej, decyzja ta nie odpowiada rzeczywistości, co skutkować winno stwierdzeniem jej bezprzedmiotowości.

W dniu 27 marca 2013 r. J. S. wniósł pismo zatytułowane "uzupełnienie skargi", domagając się określenia przez sąd mocy prawnej dokumentu, który niesłusznie funkcjonuje w obiegu prawnym jako decyzja MZGT z [...] listopada 1982 r. W tym zakresie skarżący wskazał, że kwestionowana decyzja Kolegium Odwoławczego została podjęta w oparciu o błędne założenie autentyczności tego dokumentu, czego wyrazem było stwierdzenie, iż dotychczas dokument ten nie został zakwestionowany przez wydanie orzeczenia przez uprawnione do tego organy, a takie rozstrzygnięcie sądowe nie miało dotąd miejsca. WSA zaś, rozpatrującemu skargi złożone przez pełnomocnika Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" umknęło uwadze, że decyzja ta jest przedstawiana w organach administracji publicznej w formie kserokopii, nie potwierdzonej za zgodność z oryginałem.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o oddalenie skargi.

Odpowiedzi na skargę zostały również przedłożone przez Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]" oraz [...] Spółdzielnię Mieszkaniową w Krakowie które wniosły o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku wskazał na związanie, na mocy art. 153 p.p.s.a., wyrokami z 14 czerwca 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 469/10 oraz z 15 lutego 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 1931/11.

W uzasadnieniu wyroku z 16 czerwca 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 469/10 Sąd zawarł wiążące organ II instancji zalecenia co do dalszego postępowania wyjaśniającego. Sąd stwierdził m.in., że następstwo prawne Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" po [...] SM nie jest istotą sporu, który dotyczy rozstrzygnięcia o bycie prawnym decyzji MZGT z [...] listopada 1982 r. Ponadto Sąd jednoznacznie wskazał – dysponując jedynie kopią i kserokopią ww. decyzji – że decyzja ta jest w obiegu i nie zachodzi jej bezprzedmiotowość gdyż obie spółdzielnie nadal istnieją. Przesądził również, że skarżącemu J. S. przysługuje interes w sprawie. Z kolei, w wyroku z 15 lutego 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 1931/11 Sąd zakwestionował decyzję SKO z [...] października 2011 r., wskazując, iż została wydana pominięciem zaleceń wydanych ww. wyroku WSA w 14 czerwca 2010 r. sygn. akt II SA.Kr 469/10.

Mając powyższe na uwadze w ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób uzasadniający jej uchylenie, bowiem organ odwoławczy rozpoznając po raz kolejny odwołania J. S. i Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" od decyzji z [...] października 2008 r. uwzględnił wytyczne zawarte w ww. wyrokach WSA w Krakowie.

W rezultacie organ odwoławczy uznał za nieuzasadniony zarzut SM "[...]" w sprawie braku legitymacji J. S. do udziału w przedmiotowej sprawie. Kolegium prawidłowo również wskazało, że status strony przysługuje także SM "[...]", która jako następca podzielonej w dniu 1 grudnia 1990 r. [...] SM posiadała przedmiotową nieruchomość – nabywając nie tylko posiadanie ww. nieruchomości, ale także przysługujące w stosunku do tej nieruchomości uprawnienie do uwłaszczenia. Ustalając powyższe Kolegium odwołało się do stanowiska wyrażonego w wyroku SN z 20 maja 2009 r. sygn. akt I CSK 420/08) oraz podzielanego w wyrokach WSA w Krakowie z 2010 r. i 2012 r. Sąd wskazał, że kwestia posiadania przedmiotowej nieruchomości przez SM "[...]" nie jest w żadnym zakresie kwestionowana przez [...] SM. Wbrew zarzutom skarżącego w sprawie kwestionowanego załącznika nr 6 do uchwały nr [...] z 1 grudnia 1990 r. postępowanie prowadzone przez Prokuraturę Rejonową dla Krakowa–Podgórza zostało umorzone (s. 25 akt administracyjnych). Zdaniem sądu w zaskarżonej decyzji znalazło się jednoznaczne i prawidłowe stwierdzenie, że decyzji MZGT z [...] listopada 1982 r. nie można uznać za bezprzedmiotową podmiotowo. W stosunku do ww. decyzji nie zachodzi również przedmiotowa bezprzedmiotowość, gdyż SM "[...]" podejmuje działania na rzecz zrealizowania przysługującego jej po podziale [...] SM roszczenia do uzyskania m.in. w stosunku do przedmiotowej nieruchomości prawa wieczystego użytkowania. Nie zasługiwał na uznanie zarzut, zgodnie z którym uprawnienie do ustanowienia użytkowania wieczystego na gruntach przekazanych decyzją z [...] listopada 1982 r. wygasło z dniem 28 lutego 1983 r., tj. z upływem daty wyznaczonej na zawarcie przez [...] SM umowy notarialnej o ustanowieniu użytkowania wieczystego nieruchomości przekazanych w pkt 1 decyzji. Zdaniem Sądu termin określony w decyzji z [...] listopada 1982 r. nie mógł spowodować takich konsekwencji ze względu na brak pouczenia o skutkach niezawarcia umowy notarialnej w określonym terminie, zgodnie z przepisem § 10 pkt 10 rozporządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 18 maja 1970 r. (Dz.U. Nr 13, poz. 120) wydanego na podstawie art. 18 ust. 4 ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach (Dz.U. z 1969 r. Nr 22, poz. 159). W przedmiotowej umowie z [...] listopada 1982 r. brak było bowiem takiego pouczenia.

W tych okolicznościach sprawy w ocenie Sądu pierwszej instancji nie można stwierdzić, że decyzja MZGT w Krakowie z [...] listopada 1982 r. spełnia przesłankę bezprzedmiotowości z art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a., gdyż jakkolwiek decyzja ta nie została wykonana to jej wykonanie nie stało się bezprzedmiotowe, istnieje bowiem podmiot tej decyzji, który nie rezygnuje z przysługujących mu uprawnień oraz istnieje również przedmiot decyzji.

Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.

J. S. w skardze kasacyjnej od powyższego wyroku wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.

Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie:

art. 141 § 4 p.p.s.a. oraz art. 153 p.p.s.a. poprzez:

a) nienależyte odniesienie się do zarzutów skargi a w konsekwencji na nierozpoznaniu istoty spraw co do jakich działek gruntowych odnosi się decyzja z [...] listopada 1982 r. wobec faktu, iż decyzja ta dotyczy działki nr 39 i 41 a nie działek 39/5 i 41/5, które następnie uległy dalszym podziałom geodezyjnym i rozdysponowaniu:

b) pominięcie okoliczności uznania roszczeń skarżącego do działek 39/5 i 41/5 w oparciu o art. 207 u.g.n.;

c) niezasadne ustalenie, iż [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa wydzierżawiła skarżącemu działki nr 39/2 i 41/2;

d) nieuwzględnienie okoliczności dotyczącej braku oryginału tzw. załącznika nr 6 do uchwały dotyczącej podziału spółdzielni nr [...];

e) pominięcia przy ustaleniach kręgu podmiotów zainteresowanych działką nr 39/2 i 41/2 – faktu rezygnacji [...] Spółdzielni Mieszkaniowej z ich nabycia przy jednoczesnym braku wpłaty w kwocie 14.800,00 zł zarówno przez [...] Spółdzielnię Mieszkaniową jak i Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]";

f) nieuwzględnienie zarzutów podniesionych przez skarżącego co do braku przesłanek wydania decyzji MZGT z dnia [...] listopada 1982 r. podważających stwierdzenie bytu prawnego tej decyzji;

naruszenie art. 7, 77 i art. 80 k.p.a. w związku z art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez ich nieprawidłową wykładnię oraz art. 153 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie co do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z [...] listopada 1982 r.;

naruszenie przepisów prawa materialnego – art. 207 i 208 u.g.n. poprzez odmowę uznania, że skarżący skutecznie został uznany za wieczystego użytkownika spornych działek a [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa nie spełniała kryteriów do nabycia tego prawa;

zaistnienie nowy faktów i dowodów związanych z prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego Wydział I Cywilny w Krakowie z 28 stycznia 2014 r. sygn. akt I ACa 1351/13 dokonującego oceny istotnych dla niniejszego postępowania aspektów prawnych.

Zdaniem skarżącego organ odwoławczy i WSA odnosząc się do kwestii zaistnienia podstaw do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w trybie art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. niezasadnie uznał, iż w przedmiotowej sprawie nadal istnieją strony stosunku prawnego nawiązanego na podstawie decyzji z [...] listopada 1982 r., którymi są Gmina Miejska Kraków jako następca prawny Skarbu Państwa oraz Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" jako następca prawny [...] Spółdzielni Mieszkaniowej. Stanowisko Sądu zawarte w uzasadnieniu wyroku odwołuje się do oceny dokonanej w wyroku z 14 czerwca 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 469/10, nieuwzględniającego całego szeregu istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności. Jeżeli zatem stan faktyczny przyjęty za podstawę przyjętego stanu prawnego jest odmienny lub uległ zmianie, to związanie wynikające z przepisu art. 153 p.p.s.a. przestaje obowiązywać.

Zdaniem skarżącego w zaskarżanym wyroku nie uwzględniono następujących okoliczności faktycznych:

decyzja MZGT w Krakowie z [...] listopada 1982 r. na chwilę orzekania dotyczyć może nie działek 39/5 i 41/5, a jedynie działek 39 i 41 bowiem na skutek podziałów geodezyjnych i przeznaczeń tak powstających działek różnym podmiotom, brak jest źródłowej powierzchni i numerów działek mogących być przedmiotem jakichkolwiek roszczeń Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]";

niezgodne jest z materiałem dowodowym zebranym w sprawie jakoby [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa "wydzierżawiła" skarżącemu działki 39/2 i 41/2, co ma stwierdzać przedstawiony nowoutworzony załącznik nr 6 do uchwały podziałowej nr [...] jako rzekomy oryginał, co stało się przedmiotem ustaleń Prokuratury;

zgodnie z ww. ustaleniami dokonanymi przez Prokuraturę Rejonową dla Krakowa Śródmieścia Wschodu w postępowaniu o sygn. 2 Ds. 579/11 wynika niezbicie, iż tzw. załącznik 6 nie jest oryginalnym dokumentem sporządzanym razem z uchwałą [...] Spółdzielni Mieszkaniowej. Dokument ten zaginął i dopiero po latach (po 1992 r.) został odtworzony przez geodetę Mariana Klimka, który samodzielnie sporządził mapę osiedla i którą nazwał załącznikiem nr 6. Wobec tego mapa ta ma charakter wyłącznie poglądowy i nie posiada prawnego waloru mapy geodezyjnej i w postępowaniach sądowych i administracyjnych nie powinna być traktowana jako mapa geodezyjna, a zatem nie powinna stanowić podstawy jakichkolwiek wpisów, w tym do ksiąg wieczystych;

pomimo że obie Spółdzielnie Mieszkaniowe nadal istnieją żadna z nich nie wykazała, iż istnieją realne i uzasadnione podstawy do dochodzenia przez nie praw do poszczególnych działek, jak chociażby brak po stronie Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" wiarygodnego dokumentu, z którego mogłaby wywodzić swoje prawa do działek 39/2 i 41/2, a w szczególności do działek 39/5 i 41/5. Decyzja z [...] listopada 1982 r. została "skonsumowana" następczymi okolicznościami;

w wyroku Sądu Apelacyjnego Wydział I Cywilny w Krakowie z 28 stycznia 2014 r. sygn. akt I ACa 1351/13 uznano jednoznacznie, iż Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" nie przysługuje żadne prawo do budynków na działkach 39/2 i 41/2, co wyklucza jej prawa do działek, na których budynki te są położone. Należy zaznaczyć, że Gmina Miejska Kraków w tym postępowaniu wykazała, iż to skarżący J. S. zabudował działki 39/2 i 41/2;

jeżeli nawet przyjąć, że Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" jest następcą prawnym [...] Spółdzielni Mieszkaniowej, to decyzja o przyznaniu jej prawa wieczystego użytkownika nie została wdrożona do bytu prawnego, bowiem spółdzielnia ta nie przystąpiła ostatecznie do zawarcia aktu notarialnego i nie dokonała wpłaty kwoty 14.800,00 zł będąc zobowiązaną do tego z mocy ww. decyzji. Tym samym podmiot ten zrezygnował uprzednio z jakichkolwiek praw do działek objętych decyzją;

wbrew ustaleniom zaskarżonego wyroku żadna z dwóch spółdzielni mieszkaniowych nigdy nie była w posiadaniu działek 39/2 i 41/2 i żaden z tych podmiotów nie dokonał wzniesienia na tych działkach żadnego budynku. Ma to znaczenie wobec treści przywołanego na stronie 8 pisemnego uzasadnienia wyroku, wywodu prawnego wyroku Sądu Najwyższego w sprawie I CSK 420/08;

zaskarżony wyrok nie odnosi się jednolicie i jednoznacznie do tego, czy decyzja MZGT z [...] listopada 1982 r. funkcjonowała i funkcjonuje w oryginale w obrocie prawnym i okoliczność ta nie została ostatecznie wyjaśniona.

W piśmie procesowym z 5 września 2017 r. uzupełniającym uzasadnienie skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego wskazał, że według stanowiska skarżącego decyzja o znaku [...] została wydana w dniu 20 grudnia 1980 r., nie natomiast w dniu [...] listopada 1982 r. Gdyby jednak wbrew dowodom powoływanym przez stronę Sąd stwierdził, iż przedmiotowa decyzja wydana została w dniu [...] listopada 1982 r., to skarżący wskazuje na spełnienie przesłanek z art. 126 § 1 pkt 1 oraz pkt 2 k.p.a.

Działki o numerach 39/2 i 41/2 zostały zabudowane przez skarżącego i żadna ze spółdzielni mieszkaniowych nimi nie dysponowała. Na działkach tych od 30 lat skarżący prowadzi działalność gospodarczą. Zdaniem skarżącego spełnia on przesłanki wynikające z art. 207 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Skarżący posiada więc roszczenie o ustanowienie na jego rzecz użytkowania wieczystego. Natomiast Spółdzielnia Mieszkaniowa swoje roszczenia opiera na kserokopii decyzji, która nigdy nie powstała. Niewątpliwie więc stwierdzenie wygaśnięcia przedmiotowej decyzji leży w interesie skarżącego. Ponadto została spełniona przesłanka z art. 162 § 1 pkt 2 k.p.a. Decyzja o nr [...] została obarczona warunkiem wpłaty kwoty 14 800 zł, która nigdy nie została dokonana. Spółdzielnia nie dokonując tej "pierwszej" opłaty pokazała, że nie jest zainteresowana działkami o numerach 39/2 i 41/2.

W kolejnym piśmie procesowym, stanowiącym sprostowanie pisma z 5 września 2017 r. skarżący zaznaczył, że w przeciwieństwie do Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]", odnośnie do działek 39/2 i 41/2 posiada on interes prawny, który wywodzi z art. 207 u.g.n., z którego wypływają roszczenia o ustanowienie użytkowania wieczystego gruntu i przeniesienia własności budynków. Natomiast Spółdzielnia wywodzi swe prawa z niepotwierdzonej kserokopii decyzji [...] z naniesioną datą [...] listopada 1982 r., mając wiedzę, że oryginał przedmiotowej decyzji posiada datę wydania 20 grudnia 1980 r.

W odpowiedzi na stanowisko zawarte w piśmie procesowym z 5 września 2017 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" podtrzymała wniosek o oddalenie skargi kasacyjnej. Odnosząc się do twierdzeń skarżącego wskazano, że decyzja [...] z 20 grudnia 2980 r. dotyczyła innych nieruchomości niż decyzja o tym samym numerze z [...] listopada 1982 r. Zbieżność numerów decyzji wynikała z tego, że obie decyzje dotyczyły gruntów przeznaczonych pod budowę spółdzielczego osiedla mieszkaniowego Kurdwanów, czyli tej samej sprawy.

Istnienie decyzji z [...] listopada 1982 r. było wielokrotnie stwierdzone przez sądy administracyjne i powszechne (m.in. w sprawie I OSK 2842/15, I OSK 668/08).

Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosła o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę wyłącznie nieważność postępowania, której przesłanki określone zostały w § 2 wymienionego przepisu.

Wobec niestwierdzenia przyczyn nieważności, skargę kasacyjną należało rozpoznać w granicach przytoczonych w niej podstaw.

Na wstępie rozważań należy zaznaczyć, że przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego były decyzje, które zakończyły sprawę zainicjowaną wnioskiem skarżącego z 2007 r. zawierającym żądanie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z [...] listopada 1982 r. Miejskiego Zarządu Gospodarki Terenami w Krakowie o oddaniu w użytkowanie wieczyste [...] Spółdzielni Mieszkaniowej nieruchomości państwowych położonych w Krakowie obręb 63, 65 b. gm. kat. [...] – w części co do działek nr 39/5 i 41/5, będących w posiadaniu skarżącego i zajętych pod wybudowany przez niego pawilon handlowy. Uzasadniając swój wniosek skarżący wskazał, że decyzja stała się bezprzedmiotowa gdyż [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa i jej następca Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" nie objęły działek nr 39/5 i 41/5 w posiadanie, nie doszło tez do zawarcia aktu notarialnego o ustanowieniu użytkowania wieczystego na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej, a w interesie skarżącego jest ubieganie się o ustanowienie na jego rzecz prawa użytkowania wieczystego tych działek gruntowych.

Decyzją z [...] października 21008 r. Prezydent Miasta Krakowa orzekł na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. o odmowie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Miejskiego Zarządu Gospodarki Terenami Nr [...] z [...] listopada 1982 r. przyjmując, że nie stała się ona bezprzedmiotowa bowiem istnieją strony stosunku prawnego ukształtowanego tą decyzją, tj. Gmina Kraków, jako następca Skarbu Państwa oraz Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" będąca następcą [...] Spółdzielni Mieszkaniowej. Ustalił też, że zarówno J. S., jak też Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" ubiegają się o ustanowienie użytkowania wieczystego przedmiotowych działek na ich rzecz, co świadczy o konflikcie interesów, a istniejący stan prawny nie wyklucza ustanowienia prawa użytkowania wieczystego przez aktualnego właściciela, jakim jest Gmina Kraków. Podkreślić trzeba, że podczas postępowania organu pierwszej instancji autentyczność decyzji z [...] listopada 1982 r. nie budziła wątpliwości, a zarzuty w tym zakresie zaczął podnosić skarżący na dalszym etapie postępowania wobec faktu, że w aktach sprawy pozostawała tylko kopia decyzji nie poświadczona za zgodność z oryginałem, a oryginału nie odnaleziono mimo przeprowadzonej kwerendy.

Wobec tego, że zasadnicze zarzuty kasacyjne właśnie tej kwestii dotyczą, należy się do nich odnieść w pierwszej kolejności.

Wbrew twierdzeniom skarżącego brak jest podstaw dowodowych aby przyjąć, ze widniejąca na kserokopii decyzji data [...] listopada 1982 r. jest nieautentyczna, a w rzeczywistości była ona wydana 20 grudnia 1980 r. Takiemu wnioskowaniu przeczą bowiem poszczególne ustalenia zawarte w treści przedmiotowej decyzji. Mianowicie w umowie postanowiono m.in., że "Oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości opisanych w pkt 1 następuje celem wybudowania przez [...] Spółdzielnię Mieszkaniową w Krakowie spółdzielczych budynków mieszkalnych określonych w decyzji o zatwierdzeniu planu realizacyjnego z dnia 2.IV.1981 r. znak: [...]". Skoro w przytoczonym fragmencie powołano się na plan realizacyjny z 2 kwietnia 1981 r. to decyzja nie mogła być wydana w dniu 20 grudnia 1980 r. Ponadto również ustalenie opłaty za okres faktycznego użytkowania terenu powiązano z datą wydania decyzji i przyjęto, że będzie ona obejmowała okres od 25 listopada 1982 r., a więc od następnego dnia od wydania decyzji, do dnia 31 grudnia 1982 r.

Reasumując, zawarte w treści decyzji postanowienia potwierdzają wiarygodność daty uwidocznionej na kserokopii znajdującej się w aktach. Ponadto analiza dokumentacji zgromadzonej w sprawie wskazuje na to, że w dacie 20 grudnia 1980 r. wydana została decyzja o oddaleniu w użytkowanie wieczyste [...] spółdzielni Mieszkaniowej w Krakowie lecz co do innych nieruchomości niż wymienionych w decyzji z [...] listopada 1982 r., z tym że obie posiadały ten sam znak ([...]) bowiem – jak wyjaśniono w piśmie procesowym z 12 września 2017 r. – obie decyzje dotyczyły gruntów przeznaczonych pod budowę spółdzielczego osiedla mieszkaniowego Kurdwanów, przy czym istnienie odrębnej decyzji z 20 grudnia 1980 r. wynika ze złożonej do akt decyzji z 2 marca 1981 r.

Niezależnie od powyższych okoliczności stwierdzić należy, że akceptacji podlegało stanowisko wyrażone w zaskarżonym wyroku, zgodnie z którym brak oryginału decyzji z [...] listopada 1982 r. nie przesądzał w okolicznościach niniejszej sprawy, że nie była ona w rzeczywistości wydana. Nie było bowiem przeszkód, aby istnienie decyzji wywodzić z faktu funkcjonowania w obrocie prawnym kopii (kserokopii) decyzji, z których określone skutki prawne wyprowadzane były w ramach różnych postępowań administracyjnych i sądowych. Bezskuteczność przeprowadzonych kwerend dowodzi jedynie tego, że doszło do zaginięcia oryginału decyzji, co nie oznacza, że nie była wydana decyzja właściwego organu administracji jako akt konkretyzujący indywidualne prawa i obowiązki oznaczonych podmiotów. przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy istniały podstawy do przyjęcia za wykazany dowodowo fakt podjęcia przez Miejski Zarząd Gospodarki Terenami w Krakowie decyzji z [...] listopada 1982 r. o oddaniu w użytkowanie wieczyste [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w Krakowie nieruchomości państwowych celem wybudowania przez tę Spółdzielnię budynków mieszkalnych, określanych w decyzji o zatwierdzeniu planu realizacyjnego z dnia 2 kwietnia 1981 r. Zaznaczyć trzeba, że o funkcjonowaniu w obrocie prawnym spornej decyzji (w formie kopii) świadczą przeprowadzone liczne postępowania, które bezpośrednio lub pośrednio odnosiły się do tej decyzji. Mianowicie w toczącej się z wniosku skarżącego sprawie w przedmiocie uchylenia decyzji MZGT z [...] listopada 1982 r. na podstawie art. 162 § 2 k.p.a. zapadła decyzja odmowna Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 4 września 2007 r. oraz wyrok WSA w Krakowie z 28 stycznia 2008 r., II SA/Kr 1195/07 i wyrok NSA z 2 września 2009 r., I OSK 668/08. W uzasadnieniach wymienionych orzeczeń zawarte zostały ustalenia odnoszące się do przedmiotowej decyzji z [...] listopada 1982 r. i faktu zabudowania nieruchomości nią objętymi budynkami spółdzielczymi oraz oddaniu poszczególnych gruntów w użytkowanie wieczyste na podstawie późniejszych aktów notarialnych. Wskazano również na toczące się przed Sądem Okręgowym w Krakowie (I C 1901/03) postępowanie z powództwa SM [...] przeciwko Gminie Miejskiej Kraków, przy interwencji ubocznej J. S., zawierającego żądanie zobowiązania strony pozwanej do złożenia oświadczenia woli o ustanowieniu prawa użytkowania wieczystego co do określonych działek gruntu.

Ponadto składowi orzekającemu znana jest zawisła przed Naczelnym Sądem Administracyjnym sprawa o sygn. I OSK 971/14, w której rozstrzygnięcia dotyczące stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z [...] listopada 1982 r. podejmowało Samorządowe Kolegium Odwoławcze oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyrokach z 14 czerwca 2010 r., II SA/Kr 469/10; z 15 lutego 2012 r., II SA/Kr 1931/11 i 22 stycznia 2014 r., II SA/Kr 563/13. W podanych orzeczeniach kwestia braku oryginału decyzji była przedmiotem analizy Kolegium i Sądu Wojewódzkiego. Dodatkowo z akt tej sprawy wynika, że toczyło się postępowanie cywilne z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej [...] przeciwko J. S. o zapłatę zakończone wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 28 stycznia 2014 r. (I ACa 1351/13), w którego uzasadnieniu stwierdzono, że tereny, na jakich zrealizowano zabudowę osiedla Kurdwanów, zostały przekazane decyzjami Miejskiego Zarządu Gospodarki Terenami w Krakowie z 20 grudnia 1980 r. i [...] listopada 1982 r.

W kontekście przytoczonych okoliczności zasadne było wnioskowanie Sądu Wojewódzkiego co do braku podstaw, by twierdzić, że przedmiotowa decyzja nie była wydana. Niewątpliwie kopie decyzji, którymi posługiwano się w toku przywołanych postępowań administracyjnych i sądowych stanowiły środek dowodowy wskazujący na istnienie decyzji o treści uwidocznionej w kserokopiach złożonych przez strony.

W orzecznictwie sądów administracyjnych niejednokrotnie wyrażony został pogląd, że kserokopia dokumentu urzędowego może być środkiem dowodowym w postępowaniu administracyjnym. Nie ulega wątpliwości, że nieuwierzytelniona kserokopia dokumentu urzędowego nie może korzystać z mocy dowodowej oryginału dokumentu. Różnica ich mocy dowodowej polega na tym, że kserokopia właściwie uwierzytelniona korzysta z mocy dokumentu oryginalnego, natomiast brak właściwego uwierzytelnienia powoduje, że dokument taki musi być oceniony w świetle całego materiału dowodowego (por. wyrok NSA z 21 sierpnia 2012 r., II GSK 1016/11; wyrok WSA z 6 października 2010 r., II OSK 1508/09; wyrok WSA z 31 stycznia 2014 r., I SA/Kr 1821/13; wyrok WSA z 11 marca 2009 r., IV SA/Wa 1936/08).

W uzasadnieniu uchwały z 29 marca 1994 r., III CZP37/94 Sąd Najwyższy trafnie stwierdził, że skoro tak odpis, jak kserokopia, stanowią odwzorowanie oryginału, tyle tylko, że pierwszy metodą tradycyjną, a druga metodą nowoczesną, to istnieje podstawa do objęcia pojęciem odpisu także kserokopii. Podobnie zatem, jako odpis należy uznać kserokopię za dokument stanowiący dowód istnienia oryginały i dlatego podlegający stosownej ocenie (podobnie NSA w wyroku z 9 sierpnia 2006 r., I OSK 1112/05).

Również na gruncie procedury administracyjnej takie podejście jest uzasadnione zwłaszcza w sytuacji, gdy stwierdzony został brak możliwości odnalezienia oryginału decyzji administracyjnej lub akt sprawy administracyjnej, a przepisy kpa nie zawierają regulacji w razie zaginięcia lub zniszczenia akt, analogicznej jak w przepisach 716–729 k.p.c. W takich przypadkach, zgodnie z art. 75 § 1 k.p.a., jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Wobec powyższego zaakceptować należało stanowisko Kolegium, które w świetle całokształtu materiału dowodowego za udowodniony uznało fakt istnienia przedmiotowej decyzji o treści odwzorowanej w kserokopiach, którymi dysponują strony.

W rozpoznawanej sprawie nie bez znaczenia jest też okoliczność, że sprawa dotyczy decyzji z 1982 roku, a zatem upływ przeszło trzydziestu lat niewątpliwie stworzył trudności w postępowaniu dowodowym nakierowanym na odnalezienia akt administracyjnych i oryginału decyzji.

Zastrzec również należy, że nie mogły odnieść skutku twierdzenia skarżącego o ewentualnym przerobieniu lub podrobieniu kopii spornej decyzji, skoro taka okoliczność nie została potwierdzona wyrokiem karnym.

Jeżeli jednak okazałoby się, że miało miejsce fałszerstwo dokumentu, które będzie stwierdzone orzeczeniem sądu, to wówczas zaistnieje przesłanka do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. stanowiącym, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe.

Całkowicie niezasadne okazały się zarzuty dotyczące stanu faktycznego przyjętego w zaskarżonym wyroku jako podstawa rozstrzygnięć w zakresie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji MZGT z [...] listopada 1982 r.

Podkreślić należy, że organy rozpoznając sprawę na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. miały obowiązek ustalić okoliczności istotne dla oceny, czy badana decyzja stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie jej wygaśnięcia leży w interesie społecznym lub w interesie strony.

W tym kontekście podstawowe znaczenie miały ustalenia zawarte w decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] października 2008 r., z których bezspornie wynikało, że działki nr 39/5 i 41/5 stanowią część nieruchomości, które na mocy decyzji z [...] listopada 1982 r., jako grunty państwowe oddane zostały w użytkowanie wieczyste celem wybudowania przez [...] Spółdzielnię Mieszkaniową budynków mieszkalnych, przy czym ustanowienie użytkowania wieczystego nastąpić miało w formie aktu notarialnego. Organ przedstawił w decyzji przekształcenia ewidencyjne i prawne, jakim uległy poszczególne działki, wykazując, że tylko co do części nieruchomości ustanowiono użytkowanie wieczyste na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]", a w części oznaczone nieruchomości – w tym działki nr 39/5 i 41/5 – stanowią nadal własność Gminy Kraków.

Niesporne było również, że przedmiotowe działki znajdujące się na terenie osiedla mieszkaniowego zabudowane zostały przez skarżącego obiektem handlowym i były przez niego dzierżawione na podstawie umów zawartych ze [...] Spółdzielnią Mieszkaniową w 1987 r. i 1992 r.

Okolicznością ustaloną prawidłowo było również to, że uchwałą z 1 grudnia 1990 r., której kopia znajduje się w aktach sprawy, dokonano podziału [...] Spółdzielni Mieszkaniowej, w wyniku którego powstała m.in. Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" nabywającą część składników majątkowych, w tym tereny zlokalizowane na obszarze dotychczasowego Osiedla "Kurdwanów" wraz z budynkami i innymi obiektami.

Z oświadczeń skarżącego i Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" oraz dokumentów zebranych w sprawie wynikało ewidentnie, że oba te podmioty ubiegają się o ustanowienie na ich rzecz użytkowania wieczystego gruntów obejmujących sporne działki o nr 39/5 i 41/5. Ponadto między skarżącym a SM "[...]" toczył się spór cywilny w przedmiocie rozliczeń za korzystanie z gruntu zajętego pod pawilon handlowy należący do skarżącego i zakończony został wyrokiem Sądu Apelacyjnego z 28 stycznia 2014 r., którego odpis złożono do akt sądowych.

Wskazane ustalenia faktyczne nie zostały w żaden wiarygodny sposób podważone w trakcie całego postępowania administracyjnego, a co ważne znajdują one oparcie w materiale dowodowym zebranym w sprawie, który oceniony został zgodnie z wymogami wynikającymi z przepisów art. 77 § 1, art. 80 i art. 81 k.p.a. W takich okolicznościach prawidłowe było wnioskowanie organów obu instancji, że decyzja z [...] listopada 1982 r. nie stała się bezprzedmiotowa skoro istnieją strony stosunku prawnego ukształtowanego tą decyzją, tj. Gmina Kraków będąca następca prawnym Skarbu Państwa co do części gruntów oraz Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]", która ma aktualny interes prawny w dochodzeniu roszczeń o ochronę praw związanych z posiadaniem gruntów stanowiących teren osiedla mieszkaniowego. Trafnie zaznaczyło Kolegium w wydanej decyzji, że w systemie prawa stworzono rozwiązania mające zapewnić spółdzielniom mieszkaniowym możliwość ubiegania się o nabycie własności lub użytkowania wieczystego gruntów wykorzystanych na zabudowę mieszkaniową.

Jednocześnie Kolegium, powołując się na związanie oceną wyrażoną wyrokiem WSA z 14 czerwca 2010 r., przyjęło jako przesądzoną kwestię istnienia w tej sprawie interesu prawnego skarżącego, który z racji dokonanej zabudowy części działek nr 39/5 i 41/5 również ubiega się o prawo do spornego gruntu. Stwierdzony fakt istniejącego konfliktu interesów oraz dochodzonych przez oba podmioty konkurencyjnych roszczeń niewątpliwie świadczy o tym, że decyzja z [...] listopada 1982 r. mimo jej niewykonania w zakresie przedmiotowych działek nie stała się bezprzedmiotowa.

Zgodzić się należało ze stanowiskiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które w decyzji stwierdziło, że interes wnioskodawcy nie mógł być uznany za równoważny z interesem członków Spółdzielni Mieszkaniowej, traktowanym jako interes społeczny.

W rezultacie uprawniona była ocena organów obu instancji oraz Sądu Wojewódzkiego wskazująca na brak podstaw do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z [...] listopada 1982 r. w trybie art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a.

Wbrew zarzutom kasacyjnym w sprawie wyjaśniono wszystkie okoliczności istotne dla rozpoznania złożonego przez skarżącego wniosku. Rzeczą organów orzekających w niniejszej sprawie nie było rozstrzyganie o zasadności czy niezasadności roszczeń wywodzonych przez strony w zakresie nabycia tytułu prawnego do działek gruntu oznaczonych nr 39/5 i 41/5, a pierwotnie objętych decyzją z [...] listopada 1982 r.

Dlatego Sąd Wojewódzki nie miał obowiązku wypowiadania się co do kwestii roszczeń skarżącego dochodzonych na podstawie art. 207 i 208 u.g.n. bądź okoliczności związanych z realizacją opłat ustalonych w decyzji z [...] listopada 1982 r. W rozpoznawanej sprawie nie miała również znaczenia kwestia dotycząca sfałszowania załącznika nr 6 do uchwały z 1 grudnia 1990 r., mającego konkretyzować składniki majątku przejętego przez powstającą Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]" wskutek podziału [...] Spółdzielni Mieszkaniowej. Już bowiem w wyroku z 14 czerwca 2010 r. Sąd Wojewódzki trafnie zauważył, że w sprawie istotne było ustalenie istnienia obu Spółdzielni będących następcami [...] Spółdzielni Mieszkaniowej, na rzecz której wydana została decyzja z [...] listopada 1982 r. o oddaniu w użytkowanie wieczyste nieruchomości przeznaczonych pod budowę osiedla, w tym działek nr 39 i 41, z których w późniejszym okresie wydzielono sporne działki o nr 39/5 i 41/5. Nie było zatem konieczne wyjaśnianie, jakie konkretnie składniki majątkowe objęła Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]".

W rozpoznawanej sprawie wystarczające było wykazanie przez tę Spółdzielnię, że w interesie jej członków podejmowane są wieloletnie starania o uzyskanie prawa użytkowania wieczystego do spornych nieruchomości.

Natomiast nie podlegała ocenie organów oraz Sądu zasadność roszczeń dochodzonych przez skarżącego i Spółdzielnię Mieszkaniową. Organ pierwszej instancji słusznie przyjął w decyzji, że ze względu na istniejący aktualnie stan prawny nieruchomości obejmującej działki nr 39/5 i 41/5 możliwe jest nadal ustanowienie użytkowania wieczystego, co sprawia, że w kontekście roszczeń Spółdzielni Mieszkaniowej decyzja z [...] listopada 1982 r. nie stała się bezprzedmiotowa. Zaznaczyć z kolei trzeba, że nie mają związku z tą decyzją roszczenia skarżącego, gdyż wyprowadzone są z innej podstawy prawnej (m.in. art. 207 u.g.n.).

Z tych względów należało uznać, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku odpowiada wymogom art. 141 § 4 p.p.s.a. Sąd Wojewódzki przedstawił stan faktyczny sprawy, wyjaśnił podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz odniósł się do zarzutów dotyczących istotnych okoliczności sprawy. Prawidłowo również określony został zakres związania oceną prawną wyrażoną w poprzednich wyrokach WSA o sygn. II SA/Kr 469/10 i II SA/Kr 1931/11. Wbrew twierdzeniom zawartym w skardze kasacyjnej stan faktyczny rozpatrywanej sprawy nie uległ zmianie, podstawowe bowiem ustalenia zawarte w decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z [...] października 2008 r. zachowały aktualność do daty wydania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 1 lutego 2013 r. Tym samym wiążące dla organu odwoławczego oraz Sądu Wojewódzkiego były wskazania prawne wyrażone we wcześniejszych wyrokach z 2010 i 2012 roku. W konsekwencji niezasadne okazały się zarzuty kasacyjne zawarte w punkcie: 1 lit. a) b) d), 2, 3, 4. Dla porządku trzeba zauważyć, że zarzuty sformułowane w punkcie 1 lit. c) e) dotyczą działek o numerach 39/2 i 41/2, podczas gdy kontrolowane decyzje dotyczyły wyłącznie działek o numerach 39/5 i 41/5.

Również w pismach uzupełniających skargę kasacyjną, złożonych przez pełnomocnika skarżącego oraz samego skarżącego podniesione zostały okoliczności dotyczące działek nr 39/2 i 41/2, a więc nie tych, które były przedmiotem wniosku skarżącego z 12 września 2007 r., oraz przedmiotem podjętych w sprawie rozstrzygnięć.

Niezależnie jednak od kwestii numeracji działek wszystkie zarzuty kasacyjne z przyczyn merytorycznych, omówionych wyżej uznać należało za nietrafne.

W sprawie nie wystąpiły uchybienia proceduralne bądź naruszenia prawa materialnego, które mogłyby warunkować uchylenie zaskarżonego wyroku, jak też decyzji wydanych przez organy orzekające w obu instancjach.

W konsekwencji skarga kasacyjna, jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw podlegała oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a.