Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2595/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-01-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 stycznia 2017r. po rozpoznaniu wniosku B. Z. F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi B. Z. F. na rozstrzygnięcie Rzecznika Praw Pacjenta z dnia [...] sierpnia 2017r. znak: [...] w przedmiocie niestwierdzenia naruszenia praw pacjenta postanawia: przyznać B. Z. F. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 6 grudnia 2017r. (data stempla biura podawczego) wpłynął wniosek B. Z. F.

o przyznanie prawa pomocy, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych

i ustanowienie adwokata.

Z treści formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wraz z córką. Utrzymują się

z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytury w wysokości 992,42 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni oświadczyła, że oprócz ww. dochodów z tytułu emerytury nie posiada żadnych innych dochodów. Podała, że posiada z mężem mieszkanie o pow. 64 m². Wskazała, że obecnie nie może mieszkać z córką w tym mieszkaniu z uwagi na niewłaściwe zachowanie męża, który "zmusza córkę do leczenia psychiatrycznego, pomimo traum jakie doznała w tych szpitalach". Podała, że z mężem jest w trakcie rozwodu.

Do ponoszonych wydatków zaliczyła: ratę kredytu zaciągniętego na cele lecznicze córki - w kwocie 193,58 złotych, opłatę za telefon i internet 100 złotych.

W niniejszej sprawie zważono co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369) zwanej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania ( pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny

( pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym ( art. 245 §. 2 p.p.s.a).

Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem strona jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawa pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów.

Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.

Biorąc pod uwagę sytuację materialną i życiową wnioskodawczyni przedstawioną w złożonym wniosku uznano, iż wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika. Sytuacja finansowa skarżącej jest trudna. Utrzymuje się z córką z niskich dochodów z tytułu emerytury, które służą zaspokojeniu niezbędnych potrzeb życiowych. Stwierdzono, że wnioskodawczyni w obecnej sytuacji finansowej i życiowej nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego samodzielnie, jak również kosztów związanych z ustanowieniem adwokata z wyboru.

Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1

i 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji.