Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2383/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-04-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86, art. 87
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA – Andrzej Kania po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi R. Z. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia ... sierpnia 2013 r. nr ... w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2014 r. tut. Sąd odrzucił wniosek R. Z. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z uwagi na złożenie tego wniosku po terminie. Odpis postanowienia doręczony został skarżącemu w dniu ... lutego 2014 r.

Pismem z dnia ... lutego 2014 r. skarżący zwrócił się o: "(...) przywrócenie terminu skargi.", z uwagi na to, iż nie było mu wiadome, że wniosek o przywrócenie terminu składa się w terminie 7 dni. Wyjaśnił przy tym, iż w pouczeniu postanowienia o odrzuceniu skargi pouczony został jedynie o możliwości wniesienia skargi kasacyjnej w terminie 30 dni.

Pismo skarżącego z dnia ... lutego 2014 r. uznane zostało za wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu.

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270 j.t., zwana dalej p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 cyt. ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożony został w terminie i dokonano przy tym uchybionej czynności (tj. dołączono do wniosku pierwotny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi). Tym samym spełnione zostały kryteria formalne warunkujące merytoryczne rozpoznanie wniosku.

W ocenie Sądu skarżący nie wykazał, że uchybił terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi bez swojej winy. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej [v. wyrok NSA z 13 sierpnia 1998 r., sygn. akt III SA 7432/98, LEX nr 39470]. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo swej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej [v. wyrok NSA z 13 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1656/97, LEX nr 47891].

Zdaniem Sądu powoływane we wniosku okoliczności nie zasługują na uwzględnienie. Argumentacja skarżącego sprowadzająca się do usprawiedliwienia uchybionemu terminowi przez błąd (nieświadomość) wynikający z nieznajomości przepisów prawa zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem nie może stanowić podstawy uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Nieznajomość prawa nie jest bowiem okolicznością uzasadniającą przywrócenie terminu (por. wyrok NSA z dnia 6 listopada 1998 r., I SA/Łd 153/97, LEX nr 37127, postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2005 r., FZ 713/04, LEX nr 302279).

Nie można również uznać, iż pouczenie o skardze kasacyjnej doręczone wraz z odpisem postanowienia o odrzuceniu skargi, uzasadniać może brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Pouczenie to bowiem było prawidłowe w stosunku do wydanego orzeczenia a Sąd nie jest zobligowany do informowania strony o wszystkich przysługujących stronie uprawnieniach.

Pobocznie wskazać można, iż przedmiot niniejszej sprawy tj. odmowa umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy nie podlega powadze rzeczy osądzonej, co oznacza, iż nic nie stoi na przeszkodzie aby skarżący ponownie zwrócił się do organu o rozpoznanie wniosku o umorzenie przedmiotowych należności.

Wobec powyższego na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.