Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 573/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2018-02-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie pełnomocnikowi z urzędu w części
Powołane przepisy: article: art. 250 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 14 ust. 2 pkt 2 lit. a i pkt 1 lit. c, par. 2 ust. 3, par. 15 pkt 1
journal: Dz.U. 2013 poz 490
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez  Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. - tekst jednolity
article: par. 22
journal: Dz.U. 2016 poz 1715
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. B. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed NSA w wysokości stawek maksymalnych sprawy ze skargi M. D. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] czerwca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie przebudowy ulicy p o s t a n a w i a 1. przyznać radcy prawnemu A. B. kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden 40/100 złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed NSA, 2. w pozostałym zakresie oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 września 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku przyznał M. D. prawo pomocy w zakresie obejmującym m.in. ustanowienie radcy prawnego. Stosownie do powyższego, Okręgowa Izba Radców Prawnych w B. wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy radcę prawnego A. P. (k. 24), która następnie zmieniła nazwisko na B. (k. 109).

W skardze kasacyjnej z dnia 13 stycznia 2016 r. radca prawny A. B. wniosła o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w II instancji w maksymalnej wysokości oraz wydatków, których spis zostanie przedstawiony na rozprawie oświadczając, iż nie zostały one pokryte ani w całości, ani w części (k. 71-79). Ponadto była na rozprawie przed NSA w dniu 14 listopada 2017 r., ale nie przedstawiła spisu wydatków (k. 109).

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 j.t.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Na wstępie należy podnieść, iż z dniem 2 listopada 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715) i z tym dniem rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805) oraz rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.) przestały obowiązywać. Jednakże na mocy § 22 nowego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W związku z powyższym wniosek o wynagrodzenie za czynności dokonane przed dniem wejścia w życie nowego rozporządzenia należy rozpoznać na starych zasadach.

Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji stawka minimalna za sporządzenie i wniesienia skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed NSA, jeżeli sprawę prowadził ten sam radca prawny w drugiej instancji, wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Zatem biorąc pod uwagę, że stawka minimalna określona w pkt 1 w niniejszej sprawie wynosi 240 zł, stawka za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział na rozprawie przed NSA wynosi 180 zł. Stawkę tę zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %), co daje kwotę 221,40 zł.

Pełnomocnik procesowy wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej

w maksymalnej wysokości oraz wydatków, których spis miał być przedstawiony na rozprawie przed NSA (k. 75). Stosownie do treści § 15 pkt 1 cytowanego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 4. Dodatkowo pełnomocnik z urzędu domagając się podwyższonego wynagrodzenia za czynności wykonane w ramach pomocy prawnej powinien swój wniosek uzasadnić, przedstawić argumenty świadczące o takim nakładzie pracy oraz charakterze sprawy, które usprawiedliwiałyby podwyższenie stawki przyznanego wynagrodzenia (vide: S. Babiarz i inni, Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2009, s. 361).

W sprawie niniejszej działania podjęte przez radcę prawnego nie dają podstawy do zastosowania w przedmiotowej sprawie 150% stawki minimalnej, nie przekraczają, bowiem granic zwykłej staranności pełnomocnika. Ponadto podnieść należy, iż pełnomocnik poza samym wnioskiem i wskazaniem, że sprawa jest zawiła i zostały poniesione duże nakłady pracy nie przedstawiła żadnych argumentów świadczących o zwiększonym nakładzie pracy. Ponadto ostatecznie nie przedłożyła żadnego spisu wydatków.

Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, charakter przedmiotowej sprawy oraz wkład pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia należy uznać, że kwota 221,40 zł wynagrodzenia jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu.

W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a i pkt 1 lit. c oraz § 2 ust. 3 i § 15 pkt 1 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, a także § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), orzeczono jak w sentencji.