Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 3063/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

II FSK 3063/13 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Stefan Babiarz, , , po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku K.D. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej K. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 lipca 2013 r., I SA/Sz 946/12 w sprawie ze skargi K. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 13 września 2012 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za X,XI 2007 r., II-XII 2008 r. wraz z odsetkami oraz z tytułu pobranych, a niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za V 2008 r. wraz z odsetkami postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

1. Wyrokiem z dnia 17 lipca 2013 r., I SA/Sz 946/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę K. D. (zwanego dalej skarżącym) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 13 września 2012 r. w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za październik, listopad 2007 r., od lutego do grudnia 2008 r. wraz z odsetkami oraz z tytułu pobranych a niewpłaconych przez płatnika zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za maj 2008 r. wraz z odsetkami

2. Powyższy wyrok skarżący zaskarżył skargą kasacyjną, w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 13 września 2012 r. i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 30 marca 2012 r. Podniósł, że zakończył prowadzenie działalności gospodarczej, jego dochodem jest wynagrodzenie ze stosunku pracy w kwocie 1138 zł netto,

ma na utrzymaniu dwoje małych dzieci; nie posiada nieruchomości, papierów wartościowych, ani innych przedmiotów o wartości powyżej 10.000 zł. Wskazał,

że egzekucja pociągnie za sobą brak środków na utrzymanie rodziny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie

3. Regulacja prawna ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a. wskazuje, że wniesienie skargi nie pociąga za sobą skutku suspensywności - wstrzymanie wykonania przez sąd zaskarżonego aktu zależy

od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie.

Okolicznością uznawaną w orzecznictwie za wysoce szkodliwą i zarazem trudną do odwrócenia w ujęciu art. 61 § 3 p.p.s.a. jest m.in.: pozbawienie wnioskodawcy jedynego źródła utrzymania (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04; z dnia 18 czerwca 2004 r., FZ 136/04). Piśmiennictwo (A. Wiktorowska [w]: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod. red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego, Warszawa 2013, str. 364) wskazuje,

że sytuacją wypełniającą przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest także okoliczność,

w której potencjalna egzekucja należności podatkowych w sytuacji materialnej strony mogłaby doprowadzić do następstw trudnych do odwrócenia (postanowienie WSA

w Gliwicach z dnia 28 kwietnia 2010 r., III SA/GL 924/10). Należy zauważyć,

że trudne do odwrócenia skutki to takie, które raz zaistniałe powodują istotną zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie.

Skarżący – zgodnie z wymogami - określił rodzaj szkody, precyzując,

że wykonanie decyzji może pociągnąć za sobą brak środków na utrzymanie rodziny

w okolicznościach posiadania dwóch małoletnich synów i jednego źródła utrzymania w postaci wynagrodzenia z pracy w wysokości niecałych 1200 zł netto (z możliwością uzyskania premii uznaniowej, zależnej od obrotu pracodawcy, zatem niezależnej

od starań skarżącego). Na powyższe okoliczności skarżący przedstawił stosowne dokumenty w postaci aktów urodzenia dzieci i kopii umowy o pracę. Nie można

nie zauważyć, że skarżący osiąga dochody, jednakże nie są one wysokie.

Świadczenie pieniężne z natury rzeczy jest świadczeniem odwracalnym, jednakże biorąc pod uwagę skutki zapłaty należności, należało mieć na uwadze jej wysokość, która w rozpoznawanej sprawie jest znaczna, wynosi bowiem ponad 310.000 zł (co wynika z akt sprawy, por. odpowiedź organu na skargę, karta 32

akt) Należy uznać, że potencjalna egzekucja należności podatkowych

w sytuacji materialnej strony skarżącej, mogłaby doprowadzić do następstw trudnych do odwrócenia, zwłaszcza, że skarżący nie posiada nieruchomości, którą mógłby sprzedać, egzekucja prowadzona byłaby z wynagrodzenia za pracę. Dalsze okrojenie niewysokiego wynagrodzenia naraziłoby na pozostawanie w niedostatku rodziny skarżącego, w tym dwoje małoletnich dzieci aż do czasu rozpoznania sprawy.

Należy mieć na uwadze, że skarżący nie wnosił o dokonanie czynności, która prowadziłaby do nieefektywnego wygaśnięcia długu wobec wierzyciela podatkowego. Wnosił o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy.

4. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.