Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1383/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2011 r. sprawy ze skargi J. L. i P. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu odwołania J. i P. L.,na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] października 2010 r. Prezydenta W. z dnia [...] października 2010r. ustalającą środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie pompowni ścieków [...] wraz z infrastrukturą towarzyszącą, stanowiącą element kolektora [...] na działkach o nr ew. [...] i [...] z obrębu [...] oraz na działce [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w W.

W ustaleniach faktycznych sprawy organ odwoławczy wskazał, że wnioskiem z dnia 4 listopada 2010r. M. wystąpiło do organu pierwszej instancji o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie pompowni ścieków [...] wraz z infrastrukturą towarzyszącą, stanowiącą element kolektora [...] na działkach o nr ew. [...] i [...] z obrębu [...] oraz na działce [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w W.

W trakcie prowadzenia postępowania administracyjnego Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. wyraził opinię o potrzebie przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny [...] opinią sanitarną z dnia [...] stycznia 2010r. stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i określił zakres raportu o oddziaływaniu na środowisko.

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. Prezydent W. uznał za konieczne przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia i ustalił zakres raportu. W dniu 20 maja 2010r. M. S.A. przedłożyło raport o oddziaływaniu na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia.

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska [...] uzgodnił realizację planowanego przedsięwzięcia. Z kolei Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny [...] opinią sanitarną z dnia [...] sierpnia 2010r. pozytywnie zaopiniował warunki realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia. Decyzją z dnia [...] października 2010 r. Prezydent W. działając na podstawie przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie pompowni ścieków [...] wraz z infrastrukturą towarzyszącą, stanowiącą element kolektora [...] na działkach o nr ew. [...] i [...] z obrębu [...] oraz na działce [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w W. Od powyższej decyzji Prezydenta W. odwołanie wnieśli J. i P. L. z wnioskiem o stwierdzenie jej nieważności lub uchylenie jako wydanej z naruszeniem prawa. Odwołujący podnieśli, że działki [...], [...], [...], [...], [...] z obrębu [...] przylegające bezpośrednio do terenu inwestycji w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego osiedla [...] położone są na terenach mieszkańiowo-usługowych. Ponadto wskazali na brak odniesienia się organu w zakwestionowanej decyzji do kwestii wybudowanej już rozdzielni elektrycznej, komory żelbetonowej z wewnętrznymi stalowymi włazami, które są przewidziane do realizacji przedsięwzięciem, którego dotyczy zaskarżona decyzja.

Rozpoznając niniejszą sprawę Kolegium podzieliło stanowisko organu pierwszej instancji. Wskazało, że stosownie do art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 tej ustawy.

W myśl zaś § 3 ust. 1 pkt 72a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004r. Nr 257 poz. 2573 z późn. zm.), planowane przedsięwzięcie zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy o informacji.

Kolegium zaznaczyło, że w sprawie sporządzony został raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, z którego wynika, iż przy przyjętej koncepcji realizacji, funkcjonowania i likwidacji projektowanej inwestycji, wpłynie ona w sposób ograniczony na środowisko, nie powodując ponadnormatywnego oddziaływania na poszczególne elementy środowiska, w tym dla najbliższej zabudowy. W toku postępowania pierwszoinstancyjnego uzyskano wymagane prawem uzgodnienia i opinie. Decyzja organu pierwszej instancji zawiera wymagane przepisem art. 82 ustawy o informacji elementy, zaś charakterystyka przedsięwzięcia, będąca załącznikiem nr 1, stanowi jej integralną część. Organ pierwszej instancji przedstawił również argumentację uzasadniającą brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Wskazał, iż planowana pompownia przy przyjętej koncepcji realizacji, funkcjonowania i likwidacji projektowanej inwestycji wpłynie w sposób ograniczony na środowisko nie powodując ponadnormatywnego oddziaływania na poszczególne elementy środowiska w tym dla najbliższej zabudowy mieszkaniowej. Z punktu widzenia ochrony środowiska i obowiązujących w tym zakresie przepisów nie ma przeciwwskazań dla realizacji inwestycji na przedmiotowej działce przy proponowanych rozwiązaniach techniczno- technologicznych. Nadto jak wynika z przeprowadzonego w sprawie postępowania planowana inwestycja nie spowoduje zanieczyszczenia powietrza i gleby na działkach sąsiednich, natomiast pozwoli na poprawę istniejącego stanu środowiska przyrodniczego w jej rejonie.

Ustosunkowując się do zarzutów odwołujących uznał je za bezzasadne. Podkreślił, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa jedynie środowiskowe uwarunkowania dla realizacji planowanego przedsięwzięcia, natomiast zarzuty skarżących dotyczą kwestii nie związanych z ustaleniem tych warunków.

Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2011r. złożyli J. i P. L. wnosząc o stwierdzenie jej nieważności jako wydanej z naruszeniem prawa. W uzasadnieniu skargi podnieśli, że M. we wniosku w sprawie określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie pompowni ścieków wraz z infrastrukturą towarzyszącą, stanowiącą element kolektora [...] na działkach nr ew. [...] i nr ew. [...] z obrębu [...] oraz działce nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul [...] nie wyszczególniło prywatnej działki nr ew. [...] z obrębu [...] przyległej bezpośrednio do w/w inwestycji, na której przy budowie komory żelbetonowej na działce [...], wybudowano ją na części działki [...] bez zgody właścicieli i bez uzyskania odpowiedniej decyzji. Ponadto - zdaniem skarżących nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu, że położona infrastruktura techniczna z zakresu kanalizacji, na prywatnej działce [...] nie spowoduje zanieczyszczenia gleby i powietrza. Podkreślili, że umiejscowienie wskazanej infrastruktury na działce [...] całkowicie ogranicza swobodne dysponowanie tą działką.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumentację zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Kierując się powyższymi kryteriami Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199 poz. 1227 ze zm.), dalej w skrócie ustawą.

W myśl z art. 71 ust. 1 ustawy decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Z kolei ustęp 2 tego artykułu stanowi, że uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Kompetencje do określenia w drodze rozporządzenia rodzajów przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko i rodzaje przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko ustawodawca powierzył Radzie Ministrów (art. 60 ustawy), przy czym do dnia wydania decyzji przez organ pierwszej instancji, rozporządzenie to nie zostało wydane. Zgodnie z art. 173 ust. 1 ustawy, dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane między innymi na podstawie art. 51 ust. 8 prawa ochrony środowiska zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 60 ustawy, jednak nie dłużej niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie ustawy.

Stwierdzić zatem należy, że organ pierwszej instancji prawidłowo procedował w oparciu o obowiązujące wówczas rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.).

Wprawdzie w dacie wydania decyzji przez organ odwoławczy obowiązywało już nowe rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397 ze zm.), które weszło w życie w dniu 15 listopada 2010r., jednakże nie miało ono zastosowania w niniejszej sprawie. Stosownie bowiem do § 4 nowego rozporządzenia do postępowań w sprawie decyzji, o których mowa w art. 71 ust. 1 oraz art. 72 ust. 1 ustawy wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe, a zatem w/w rozporządzenie z dnia 9 listopada 2004r. Rozporządzenie to w § 2 wskazuje rodzaje przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, które wymagają sporządzenia raportu, natomiast w § 3 wskazują te przedsięwzięcia, które mogą wymagać sporządzenia raportu. W związku z tym, że przedmiotowe przedsięwzięcie obejmuje również budowę kanałów zbiorczych przeznaczonych do zbierania ścieków z co najmniej dwóch kanałów bocznych, to zasadnie organy przyjęły, że zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 72a w/w rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. planowane przedsięwzięcie zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy o informacji. Przepis ten stanowi, że przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy. Przepis art. 63 ust. 1 stanowi, iż obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach uwzględniając łącznie uwarunkowania dotyczące rodzaju i charakterystyki przedsięwzięcia, usytuowania przedsięwzięcia, rodzaju i skali możliwego oddziaływania przedsięwzięcia.

W niniejszej sprawie Prezydent W. postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia i określił jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Zaznaczyć należy, że przez ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko według art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy rozumie się postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, obejmujące w szczególności:

- weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko,

- uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień,

- zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu.

W ramach postępowania w niniejszej sprawie przeprowadzono ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w oparciu o zapisy Raportu o oddziaływaniu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko sporządzonego na potrzeby niniejszego postępowania, złożonego w dniu 25 maja 2010r. przez inwestora, który organy prawidłowo oceniły jako zgodny z zakresem wyznaczonym w postanowieniu Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2010r. oraz odpowiadający w pełni wymogom art. 66 ustawy.

Organ pierwszej instancji podkreślił, że raport zawiera obliczenia emisji i rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń ze wszystkich emitorów zlokalizowanych na terenie projektowanego obiektu. Zawiera również analizę oddziaływania obiektu pod względem uciążliwości zapachowej, mikrobiologicznej i akustycznej. Z przeprowadzonej analizy oddziaływania inwestycji na poszczególne elementy środowiska wynika, iż dopuszczalne stężenia wszystkich zanieczyszczeń powietrza emitowanych z projektowanej inwestycji będą dotrzymane, nie powodując ponadnormatywnej uciążliwości poza granicami obiektu, w tym na terenie okolicznej zabudowy mieszkaniowo-usługowej. Wspomniane w pismach z uwagami wniesionymi przez J. i P. L. przedszkola położone są na działkach, których granice leżą w odległości ok. 30 i 40 m od granic działki pompowni i ponadto oddzielone są od niej ulicą [...] i ulicą [...]. Analiza ewentualnej uciążliwości zapachowej planowanego obiektu wykazała, że stężenia wyczuwalności węchowej amoniaku i siarkowodoru występują w odległości do 15 m od biofiltra, nie powodując zagrożeń dla okolicznej zabudowy. Zastosowanie biofiltra o wysokiej skuteczności oczyszczania powietrza odprowadzanego z pompowni ścieków, hermetyzacja komory czerpalnej oraz nasadzenia zimozielonej roślinności wzdłuż granicy działki inwestycyjnej służą zapewnieniu nieuciążliwości inwestycji poza granicami działki. Z kolei przeprowadzone obliczenia hałasu wykazały, że funkcjonowanie pompowni nie spowoduje przekroczeń dopuszczalnych wartości na obszarach chronionych akustycznie zlokalizowanych wokół. Zakłada się stosowanie urządzeń w wersjach wyciszonych, o parametrach umożliwiających spełnienie wymaganych norm hałasowych. Pompownia będzie pracować jako praktycznie bezobsługowa, sporadyczny ruch samochodowy na jej terenie związany będzie wyłącznie z serwisowaniem urządzeń i odbywać się będzie w porze dziennej, w związku z powyższym jej oddziaływanie akustyczne będzie znikome. Funkcjonowanie pompowni nie będzie generować żadnych odpadów ani ścieków o charakterze technologicznym. Zakładany sposób użytkowania przedmiotowej inwestycji wyklucza możliwość zanieczyszczenia gleby w jej otoczeniu, natomiast realizacja inwestycji spowoduje poprawę higieny atmosfery w porównaniu do stanu istniejącego, tj. funkcjonującej przepompowni bez biofiltra.

W trybie art. 77 ust. 1 pkt 1 ustawy organ administracji prowadzący postępowanie w niniejszej sprawie uzgodnił warunki realizacji przedsięwzięcia z właściwym organem ochrony środowiska. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska [...] uzgodnił realizację przedmiotowego przedsięwzięcia określając jej warunki.

Zgodnie z wymogiem art. 77 ust 1 pkt 2 ustawy organ pozyskał również opinię Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego [...] z dnia [...] sierpnia 2010r. określającą warunki realizacji przedsięwzięcia.

Analizując z kolei przedmiotowe postępowanie pod kątem udziału w nim społeczeństwa Sąd doszedł do przekonania, że organ pierwszej instancji wypełnił dyspozycję art. 79 ust. 1 ustawy, który nakłada na organ administracji przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach obowiązek zapewnienia możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadza się ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Działając zgodnie z przepisem art. 33 ust. 1 ustawy organ administracji podał do publicznej wiadomości informację o przystąpieniu do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia oraz o możliwości składania pisemnych wniosków i uwag określając jednocześnie 21- dniowy termin w tym zakresie. Informacja ta była wywieszona na tablicy ogłoszeń w siedzibie Urzędu [...] w okresie od dnia 19 lipca 2010r. do dnia 9 sierpnia 2010r. oraz umieszczona na stronie internetowej tego Urzędu.

W ocenie Sądu postępowanie z udziałem społeczeństwa przeprowadzone zostało prawidłowo.

Na mocy art. 80 ust. 1 ustawy, jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust 1, ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa oraz wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone.

Decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje się po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony.

Z powyższych regulacji oraz z dyspozycji przepisów art. 81 ustawy wynika, że ustawodawca określił precyzyjnie katalog okoliczności uzasadniających odmowę zgody na realizację przedsięwzięcia. Wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach można odmówić jedynie w razie:

1. niezgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony (art. 80 ust. 2),

2. odmowy uzgodnienia warunków realizacji bądź wydania negatywnej opinii, przez organy o których mowa w art. 77 ust. 1 ustawy,

3. braku zgody wnioskodawcy na realizację przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany, jeżeli z oceny oddziaływania na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w innym wariancie (art. 81 ust. 1 ustawy),

4. gdy z oceny oddziaływania na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000, a za realizacją przedsięwzięcia nie przemawiają konieczne wymogi nadrzędnego interesu publicznego, w tym wymogi o charakterze społecznym lub gospodarczym i brak jest rozwiązań alternatywnych (art. 81 ust. 2 ustawy),

5. jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza (art. 81 ust. 3 ustawy).

Odnosząc powyższe regulacje do prawidłowo ustalonych w sprawie okoliczności faktycznych należy stwierdzić, że nie zaistniały warunki do odmowy zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia.

Na terenie objętym planowaną inwestycją obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego w rejonie osiedla [...] uchwalony uchwałą Nr [...] Rady W. z dnia [...]. Teren inwestycji znajduje się w jednostce planistycznej oznaczonej w planie symbolem 16 IK- gdzie IK oznacza tereny urządzeń infrastruktury technicznej z zakresu kanalizacji. Według zapisów § 13 części tekstowej planu na obszarze objętym oznaczeniem 16 IK, u zbiegu ul. [...] i [...] ustala się budowę pośredniej - stałej pompowni ścieków na kolektorze [...] w miejscu istniejącej, tymczasowej pompowni ścieków.

Powyższe potwierdza stanowiska prezentowane przez organy obu instancji administracyjnych, że przedmiotowe przedsięwzięcie jest zgodne z postanowieniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W ocenie Sądu organy orzekające w niniejszej sprawie procedując w zgodzie z art. 80 ust. 1 ustawy ustaliły środowiskowe uwarunkowania biorąc pod uwagę wyniki uzgodnień z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska, opinię Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa, którego przebieg szczegółowo przedstawiono w decyzji organu pierwszej instancji zgodnie z dyspozycją art. 85 ust. 1, 2 pkt 1 i ust. 3 ustawy oraz ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

W ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przeprowadzono ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w oparciu o zapisy raportu o oddziaływaniu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko.

Raport stanowiący podstawę przeprowadzonej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko organy prawidłowo oceniły jako zgodny z zakresem wyznaczonym w postanowieniu Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2010r. oraz odpowiadający w pełni wymogom art. 66 ustawy. Raport zawiera obliczenia emisji i rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń ze wszystkich emitorów zlokalizowanych na terenie projektowanego obiektu. Zawiera również analizę oddziaływania obiektu pod względem uciążliwości zapachowej, mikrobiologicznej i akustycznej.

Raport zawiera również szczegółową analizę wpływu planowanej inwestycji na środowisko, w tym w szczególności na środowisko gruntowo-wodne.

Kwestionowana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach spełnia wymogi przewidziane w art. 82 ust 1 ustawy, albowiem zawiera wszystkie elementy tam określone. Załącznikiem do decyzji jest charakterystyka przedsięwzięcia, która jest odzwierciedleniem Karty informacyjnej przedsięwzięcia (art. 3 ust. 1 pkt 5 ustawy), a zawierającej podstawowe informacje o przedsięwzięciu. W decyzji określono szczegółowo warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji i użytkowania przedsięwzięcia, m.in. z uwzględnieniem ochrony przed hałasem i uciążliwościami zapachowymi, ochrony przed zanieczyszczeniami powietrza i gleby, z uwzględnieniem uzgodnionych w postępowaniu warunków. Ustalono również wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, w szczególności w projekcie budowlanym. Stwierdzono obowiązek zastosowania biofiltru oczyszczającego powietrze z wentylacji wywiewnej zapewniającej redukcję substancji odoroczynnych, takich jak amoniak i siarkowodór do określonego poziomu.

W kontrolowanej decyzji uzasadniono również stanowisko w zakresie zaniechania nałożenia obowiązku przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko. Przy określaniu tego obowiązku organ administracji uznał, że w dacie ustalania warunków środowiskowych można było przewidzieć wszystkie skutki ingerencji w środowisko planowanego przedsięwzięcia. Jeżeli zatem już na samym początku realizacji przedsięwzięcia wszystkie jego skutki środowiskowe są dobrze znane i nie budzą wątpliwości, to w zasadzie nie ma podstaw do nakładania obowiązku ponownego przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Obowiązku takiego nie nakłada się natomiast zapobiegawczo.

W ocenie Sądu organy administracji obu instancji rozstrzygając sprawę dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych, prowadziły postępowanie w zgodzie z przepisami wskazanej wyżej ustawy oraz ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), a w oparciu o poczynione ustalenia sformułowały prawidłowe wnioski i zastosowały właściwe przepisy prawa materialnego.

Natomiast zarzuty podniesione w skardze dotyczące naruszenia praw własnościowych przysługujących skarżącym jako właścicielom sąsiedniej działki nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonej decyzji, bowiem w postępowaniu o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach ustala się warunki realizacji inwestycji na określonym konkretnie terenie z punktu widzenia przepisów ustawy o ochronie środowiska i ustawy o ochronie przyrody.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.