Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 99/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-06-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 46 par 3, art. 49 par 1, art. 58 par 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia H. sp. z o.o. z siedzibą w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 10 lutego 2017 r. sygn. akt I SA/Rz 759/16 odrzucające skargę kasacyjną w sprawie ze skargi H. sp. z o.o. z siedzibą w R. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 13 lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 10 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 759/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę kasacyjną H. sp. z o.o. z siedzibą w R. od wyroku tego Sądu wydanego 24 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Rz 759/16, w sprawie ze skargi spółki na interpretację indywidualną Ministra Finansów w przedmiocie podatku od towarów i usług.

Uzasadniając postanowienie Sąd wskazał, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wezwano pełnomocnika spółki (doradcę podatkowego) do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie pełnomocnictwa do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz reprezentowania spółki przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi 30 stycznia 2017 r. W terminie otwartym do uzupełnienia ww. braku formalnego pełnomocnik przesłał pełnomocnictwo na urzędowym formularzu PPS-1, w którym zakres pełnomocnictwa określono jako: "INTERPRETACJA INDYWIDUALNA", a w rubryce – "Miejsce składania pełnomocnictwa" wskazano – "Dyrektora Izby Skarbowej w K.".

Sąd uznał zatem, że pełnomocnik nie uzupełnił wskazanego braku, bowiem złożone pełnomocnictwo nie upoważniało go do sporządzenie i wniesienia skargi kasacyjnej w imieniu spółki.

Powyższe postanowienie pełnomocnik spółki zaskarżył w całości, zarzucając naruszenie:

- art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "P.p.s.a.") poprzez uznanie, że skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie skargi kasacyjnej, co w konsekwencji doprowadziło do jej odrzucenia,

- art. 49 § 1 P.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie, co miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. odrzucenie skargi z uwagi na rzekome niewykonanie zobowiązania do uzupełnieni braków formalnych skargi poprzez nienadesłanie pełnomocnictwa,

- art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi wskutek uznania nie uzupełnienia braku formalnego pomimo uzupełnienia tego braku,

- art. 178 w związku z art. 46 § 3 P.p.s.a. poprzez ich zastosowanie przez WSA w stanie faktycznym niniejszej sprawy, w której nie powinny one znaleźć zastosowania,

- art. 176 § 2 w związku z art. 46 § 3 P.p.s.a. polegające na niewłaściwym ich zastosowaniu poprzez przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie powstał obowiązek złożenia wraz ze skargą kasacyjną pełnomocnictwa, pomimo faktu wcześniejszego złożenia dokumentu pełnomocnictwa do akt sprawy,

- art. 133 § 1 w związku z art. 166 § 1 P.p.s.a. polegające na wydaniu postanowienia nie opierając się na aktach sprawy, w których znajduje się właściwe i poprawne pełnomocnictwo do występowania przed sądami administracyjnymi.

Wskazując na powyższe podstawy wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.

W uzasadnieniu pełnomocnik spółki podkreślił, że w niniejszej sprawie już na etapie wniesienia skargi do Sądu pierwszej instancji zostało złożone pełnomocnictwo na urzędowym formularzu PPS-1, które było również składane przy złożeniu wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Sąd na takim pełnomocnictwie rozpoznał wniesioną skargę. Dopiero na etapie skargi kasacyjnej powziął wątpliwość co do złożonego pełnomocnictwa. Pełnomocnik podkreślił, że nasuwa się w jego ocenie wątpliwość czy w takim razie był on należycie umocowany już w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji, skoro treść pełnomocnictwa nie zmieniła się od momentu złożenia skargi do WSA do momentu wniesienia skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik spółki został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, poprzez złożenie pełnomocnictwa do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz reprezentowania strony skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przekazano pełnomocnictwo szczególne, sporządzone na druku PPS-1. Z jego treści wynika, że zostało złożone do Dyrektora Izby Skarbowej w K., mocującym jest spółka H. sp. z o.o., a w jej imieniu działa członek zarządu, z imienia i nazwiska wymienia ustanowionego pełnomocnika. W rubryce "E. Zakres pełnomocnictwa" w pozycji o nr 59, w której należy wskazać sprawę podatkową lub inną sprawę należącą do właściwości organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej, zakres do działania w sprawie podatkowej lub innej sprawie należącej do właściwości organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej, zostało wpisane "interpretacja indywidualna".

Z treści złożonego pełnomocnictwa w żaden sposób nie wynika, aby doradca podatkowy S.C. został umocowany do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz występowania w imieniu spółki przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Należy zatem przyjąć za Sądem pierwszej instancji, że nie zostało wykonane wezwanie Sądu o uzupełnieniu wskazanych braków skargi kasacyjnej. Wezwanie zostało doręczone w sposób prawidłowy, zawierało wyraźne wskazanie o jakie braki zostaje wezwany pełnomocnik oraz zawierało stosowne pouczenie o konsekwencjach nie uzupełnienia wymienionych braków.

Bez znaczenia w sprawie pozostaje fakt, że złożone pełnomocnictwo na etapie skargi kasacyjnej pozostawało o takiej samej treści co złożone na etapie postępowania przed Sądem pierwszej instancji. Pełnomocnik otrzymał wyraźne wskazanie jakie braki ma uzupełnić i do jakich czynności ma go upoważniać pełnomocnictwo. Cała argumentacja zawarta w uzasadnieniu zażalenia ukierunkowana została na wykazanie czy w takim razie pełnomocnik na podstawie takiego pełnomocnictwa był należycie umocowany w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji. Kwestia ta nie może być przedmiotem rozważania Naczelnego Sądu Administracyjnego w postępowaniu wpadkowym, dotyczącym uzupełnienia braków skargi kasacyjnej. W niniejszym postępowaniu NSA władny jest zbadać jedynie okoliczności towarzyszące uzupełnieniu bądź nie wskazanych przez Sąd pierwszej instancji braków skargi kasacyjnej - tj. dokumentu pełnomocnictwa, który dawałby podstawę do działania wskazanemu doradcy podatkowemu do sporządzenia i wniesienia w imieniu H. sp. z o.o. skargi kasacyjnej oraz występowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Wskazane braki, co wskazano powyżej, nie zostały uzupełnione, zatem za prawidłowe należy uznać stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie przedstawione w zaskarżonym postanowieniu.

Na marginesie Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że sporządzający przedmiotowe zażalenie doradca podatkowy, formułując zarzuty zamiennie używa określenia "skarga" i "skarga kasacyjna", co czyni zażalenie niezrozumiałym, bowiem skarga i skarga kasacyjna nie są tożsamymi środkami odwoławczymi. Od profesjonalnego podmiotu można oczekiwać takiego sporządzenia pisma sądowego (tu zażalenia) aby było sporządzone z należytą starannością i w pełni zrozumiałe.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.