Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SAB/Gl 20/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. C. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. D. C. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ze skargą na bezczynność Starosty [...] w zakresie rozpoznania wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] r. o sprawdzenie, w trybie art. 114 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. Nr 98, poz. 602 ze zm.), kwalifikacji skarżącego w zakresie posiadanych uprawnień do prowadzenia pojazdów mechanicznych.

Na podstawie zarządzenia z dnia 27 kwietnia 2009 r. skarżący został wezwany do wykazania w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, iż przed jej wniesieniem wystąpił, w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad Starostą [...],

z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie. Wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone skarżącemu w dniu 14 maja 2009 r. Mimo upływu terminu skarżący nie udzielił odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył:

Jak wynika z treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie ustawy, dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu. Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 tej ustawy, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który, w ocenie strony skarżącej, pozostaje w bezczynności.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że D. C. przed wniesieniem skargi nie wystąpił z zażaleniem na niezałatwienie w terminie sprawy do organu wyższego stopnia nad Starostą [...], tj. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Wobec tego nie wyczerpał przysługującego mu w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia.

W oparciu o powyższe, skarga D. C. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy.

Jedynie na marginesie należy zauważyć, iż z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia strona może wystąpić w każdym czasie, a fakt odrzucenia skargi z powodu niedopełnienia tego warunku nie stoi na przeszkodzie ponownemu wystąpieniu ze skargą na bezczynność organu administracji publicznej przez tą samą osobę, jeśli

w późniejszym czasie warunek ten zostanie spełniony.