Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1195/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-01-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art.  245  par.  3  art.  246  par.  1  pkt  2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od II do VI 2000 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi w kwocie przewyższającej 100 (słownie: sto) złotych.


UZASADNIENIE

Skarżąca, pismem z dnia 1 grudnia 2008 r. wniosła o zwolnienie od wpisu od skargi w całości lub części. Na urzędowym formularzu wniosku zaznaczyła, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o zwolnienie z ich ponoszenia w części uzasadniając, że w chwili obecnej nie jest w stanie uiścić kwoty 13.009 zł, na jaką wpis ten został wyznaczony. Obecnie jest zatrudniona na ½ etatu z wynagrodzeniem brutto 563 zł oraz premią uznaniową. Z uwagi na spadek obrotów w firmie, oczekiwana przez stronę premia nie została jej wypłacona, w związku z czym podjęła poszukiwania bardziej dochodowej pracy. Dodał, że wcześniej prowadzona przez nią działalność gospodarcza uległa likwidacji ze względu na działania organów skarbowych.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, nie posiada żadnego majątku ani zasobów pieniężnych.

Na wezwanie Referendarza sądowego strona przedłożyła zaświadczenie potwierdzające wysokość jej wynagrodzenia oraz zeznanie podatkowe za 2006 r. Z dokumentów tych wynika, że skarżąca jest zatrudniona u obecnego pracodawcy od 23 czerwca 2008 r., natomiast w 2006 r. uzyskała za prowadzonej działalności gospodarczej przychód w wysokości 5.003,66 zł ponosząc koszty jego uzyskania w kwocie 45.493,17 zł. Wnioskodawczyni oświadczyła ponadto, że w 2007 r. nie uzyskiwała żadnych dochodów, w związku z czym nie składała zeznania podatkowego, mieszka w lokalu wynajętym przez pracodawcę, który pobiera od niej zryczałtowaną kwotę 200 zł, nie posiada jednak dowodów opłat. Oświadczyła też, że nie posiada żadnych rachunków bankowych i nie korzysta z żadnej formy wsparcia państwowego.

Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny.

Wskazać trzeba, że strona na urzędowym formularzu wniosku zakreśliła, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz o zwolnienie z nich w części. Skoro jednak w piśmie przewodnim, za którym został złożony powyższy wniosek, pełnomocnik strony skonkretyzował żądanie do zwolnienia z obowiązku uiszczenia wpisu w całości lub w części, należało przyjąć, że strona wnosi o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych.

W oparciu o przedstawiony stan faktyczny, stwierdzić należy, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść w całości wydatku na opłacenie wpisu sądowego w niniejszej sprawie. Po pierwsze, jej wynagrodzenie może starczać jedynie na pokrycie podstawowych potrzeb. Po drugie, strona przez długi czas nie miała żadnych przychodów o czym świadczy fakt nieskładania zeznania podatkowego za 2007 r., a i we wcześniejszym okresie (w 2006 r.) jej przychody z prowadzonej działalności gospodarczej były niskie.

Należy jednak zwrócić uwagę, że oświadczenia wnioskodawczyni są niewyczerpujące, a w związku z tym nie do końca wiarygodne. Strona podała, że jej zarobek wynosi brutto 563 zł, zatem netto uzyskuje około 400 zł. Z tej kwoty opłaca wynajęte przez pracodawcę mieszkanie (200 zł). Z takiego wyliczenia wynika, że na utrzymanie (żywność, środki higieny, odzież) pozostaje jej około 200 zł. Jest jednak mało prawdopodobne, aby taka kwota wystarczała nawet na wyżywienie miesięczne dla jednej osoby. Skarżąca natomiast, pomimo wskazania w wezwaniu wymaganych oświadczeń i dokumentów, nie przedstawiła zestawienia ponoszonych miesięcznie wydatków i nie wskazała źródła ich finansowania. Powyższe prowadzi do wniosku, że może mieć dodatkowe, nieujawnione we wniosku źródła dochodu lub zasoby pieniężne, z których może pokryć chociaż cześć wpisu od skargi.

Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.