Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 20/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2009-01-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2 i § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego B.– P. w B. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] listopada 2008 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Prokurator Prokuratury Rejonowej B.– P. w B. w dniu 18 grudnia 2008r. (data nadania pisma – k. 7 akt sadowych) wniósł skargę na decyzję Wojewody P. z dnia [...] listopada 2008 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie, uzasadniając powyższe przekroczeniem przez skarżącego 30 dniowego terminu do jej złożenia. Organ wskazał, że decyzja organu II instancji została doręczona stronie skarżącej w dniu 17 listopada 2008 r. Skarżący Prokurator uznany został w sprawie jako strona postępowania, a zatem – zdaniem Wojewody - w stosunku do niego ma zastosowanie termin 30 dniowy do złożenia skargi do sądu administracyjnego. Termin do złożenia skargi upłynął zatem w dniu 17 grudnia 2008 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 53 §1 ustawy z dnia 30.08.2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej cytowanej: p.p.s.a. (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W przedmiotowej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych decyzja Wojewody P. z dnia [...] listopada 2008r. została doręczona skarżącemu Prokuratorowi w dniu 17 listopada 2008r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 70 akt administracyjnych). Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o przysługującym stronie prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, za pośrednictwem organu II instancji, w terminie 30 dni od daty jej doręczenia. W świetle powyższego termin do wniesienia skargi upływał w dniu 17 grudnia 2008r.

Tymczasem skargę na powyższą decyzję skarżący Prokurator złożył w dniu 18 grudnia 2008r. (pieczęć pocztowa na kopercie – k. 7), a więc po upływie 30-dniowego terminu określonego ww. przepisem.

Na marginesie należy wskazać, iż rację ma organ administracji, stwierdzając, iż w przedmiotowej sprawie do Prokuratora zastosowanie ma termin 30 dniowy do złożenia skargi do sądu administracyjnego, o jakim mowa w art. 53 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Prokurator występował w sprawie administracyjnej w charakterze strony, bowiem to on był wnioskodawcą wymeldowania osoby, której dotyczyła decyzja organu I instancji. Zgodnie zaś z utrwalonym w tym zakresie stanowiskiem orzecznictwa i doktryny, prokurator biorący udział w postępowaniu administracyjnym na prawach strony jest skarżącym w rozumieniu przepisu art. 53 § 1 p.p.s.a., jako podmiot, któremu doręczana jest decyzja administracyjna i który może złożyć skargę po wyczerpaniu środków zaskarżenia tak jak strona i organizacja społeczna i wówczas jest ograniczony terminem 30 – dniowym, o jakim mowa we wskazanym przepisie (vide: T. Woś, [w]: T. Woś, H. Knysiak – Kolczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 277).

W konsekwencji, z uwagi na złożenie skargi po upływie terminu przewidzianego do jej wniesienia, należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.