Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 215/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2006-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Dnia 18 maja 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak, , , po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego [...] z dnia 5 maja 2003 r. nr [...] w przedmiocie przeniesienia na niższe stanowisko postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżąca K. P. w dniu 15 marca 2006 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego [...] z dnia 5 maja 2003 r. nr [...] odwołującą skarżącą z dniem 5 maja 2003 r. z funkcji kierownika sekretariatu IV Wydziału Pracy Sądu Rejonowego w M..

Prezes Sądu Okręgowego [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, albowiem skarga została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia, a ponadto Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił już skargę skarżącej na tę samą decyzję z tego właśnie powodu.

Wskazał również, że skarżąca wniosła odwołanie od zaskarżonej skargą decyzji adresowane do Prezesa Sądu Okręgowego [...], które to odwołanie zostało w dniu 28 marca 2006 r. zgodnie z właściwością - przekazane Ministrowi Sprawiedliwości wraz

z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należało rozważyć, czy sprawa niniejsza należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zaskarżona decyzja została wydana w dniu 5 maja 2003r. wobec skarżącej - urzędnika państwowego mianowanego.

W dacie wydania decyzji artykuł 38 ustawy z dnia 16 września 1982r.

o pracownikach urzędów państwowych (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 86, poz. 953 ze zm.) nosił następujące brzmienie:

"od decyzji w sprawach wypowiedzenia lub rozwiązania stosunku pracy

z urzędnikiem państwowym mianowanym, przeniesienia albo zlecenia mu wykonywania innej pracy, przeniesienia na niższe lub inne stanowisko bądź zawieszenia w pełnieniu obowiązków urzędnik ten może, w terminie siedmiu dni, wnieść odwołanie do kierownika organu nadrzędnego nad urzędem, w którym jest zatrudniony. Od decyzji wydanej przez ministra odwołanie nie przysługuje (ust. 1 art. 38).

Od decyzji w sprawach określonych w ust. 1 urzędnikowi państwowemu mianowanemu przysługuje skarga do sądu administracyjnego na zasadach przewidzianych

w Kodeksie postępowania administracyjnego ( ust. 2 art. 38).

Brzmienie przepisu art. 38 w/w ustawy uległo zmianie z dniem 1 stycznia 2004 r. - art. 38

ust. 2 został skreślony przez art. 11 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1271).

Ponadto przepis art. 39 ustawy o pracownikach urzędów państwowych brzmi obecnie: "spory o roszczenia ze stosunku pracy urzędników państwowych rozpatrywane są w trybie określonym w Kodeksie pracy".

Wynika z powyższego, że od dnia l stycznia 2004 r. sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skarg na decyzje w sprawach wypowiedzenia lub rozwiązania stosunku pracy z urzędnikiem państwowym mianowanym, przeniesienia albo zlecenia mu wykonywania innej pracy, przeniesienia na niższe lub inne stanowisko bądź zawieszenia

w pełnieniu obowiązków. Właściwym do rozpoznania takich spraw jest sąd powszechny.

Kwestia powyższa była już przedmiotem rozważań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 2/04 ze skargi K. P. na tę samą decyzję Prezesa Sądu Okręgowego [...] - z dnia 5 maja 2003 r. - nr [...],

w przedmiocie przeniesienia na niższe stanowisko.

Sąd administracyjny uznał się wówczas za właściwy do rozpoznania skargi z dnia

3 czerwca 2003 r. (pozwu skarżącej z dnia 3 czerwca 2003r. dotyczącego odwołania skarżącej ze stanowiska na skutek decyzji z dnia 5 maja 2003r.), bowiem Sąd powszechny postanowieniem z dnia l grudnia 2003 r. uznał się za niewłaściwy

w sprawie, a sąd administracyjny, wobec treści art. 58 § 4 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie mógł odrzucić skargi skarżącej.

Jednak obecnie nie zachodzi sytuacja, iż w sprawie niniejszej sąd powszechny uznał się za niewłaściwy, bowiem nie wydawał on w stosunku do skargi wniesionej w dniu

15 marca 2006 r. żadnego postanowienia, w którym uznawałby się za niewłaściwy w sprawie.

W tej sytuacji skarga podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § l pkt l ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. Nr 153, poz. 1270), który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Należy ponadto wskazać, że gdyby nawet nie doszło do odrzucenia skargi

na podstawie w/w przepisu, skarga podlegałaby odrzuceniu z tego względu,

że sprawa objęta skargą została już prawomocnie osądzona (art. 58 § l pkt 4 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), a ponadto skarżąca nadal nie wyczerpała środków zaskarżenia (art. 58 § l pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), z czego zresztą zdaje sobie ona sprawę, bowiem w skardze na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego [...] z dnia 5 maja 2003r. wniosła jednocześnie

o przywrócenie jej terminu do wniesienia odwołania od decyzji.