Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 68/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-10-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 października 2014 r. wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. /-/ T. Świstak


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 29 maja 2014 r. Sąd oddalił skargę na bliżej opisaną w rubrum niniejszego postanowienia decyzję wydaną w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości.

Następnie Sąd, na wniosek skarżącej (k. 87), doręczył tej stronie w dniu 15 lipca 2014 r. (przesyłkę pocztową wydano do rąk skarżącej - k. 108) odpis wyroku z dnia 29 maja 2014 r. wraz ze sporządzonym uzasadnieniem.

W dniu 23 września 2014 r. (data nadania pocztowego - k. 127) skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 29 maja 2014 r., argumentując, że wysłane w terminie pismo zwykłą przesyłką nie dotarło do Sądu. Ponadto wniosła o ustanowienie adwokata z urzędu dla wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Wezwana przez Sąd do wskazania konkretnych okoliczności, z których wywodzi przyczynę uchybienia terminu i brak winy w jego uchybieniu, jak i uprawdopodobnienia powoływanych okoliczności oraz wskazania kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu, wnioskodawczyni skierowała do tutejszego Sądu w dniu 14 października 2014 r. (k. 140) pismo procesowe zatytułowane "Skarga – kasacyjna", w którym zwróciła się z prośbą do Naczelnego Sądu Administracyjnego "o kasację skargi wydanej z orzeczenia z uzasadnieniem sprawy z dnia 29.05.2014 r., sygn. akt II SA/Po 68/14". Pismo poza skarżącą podpisał również uczestnik postępowania S. R., który również wystąpił o przyznanie prawa pomocy (k. 134, 139).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie do treści art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 88 P.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Powyższe oznacza, że sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę braku winy w jego uchybieniu.

W niniejszej sprawie Sąd uznał, że strona złożyła w terminie wynikającym z art. 87 § 1 P.p.s.a. wniosek o przywrócenie niewątpliwie uchybionego terminu. Sąd przyjął korzystną dla strony interpretację, że przeszkody, na które strona się powołuje, ustały w dniu sporządzenia wniosku o przywrócenie terminu, tj. 20 września 2014 r., już po doręczeniu organowi odpisu wyroku ze stwierdzeniem prawomocności oraz akt administracyjnych, miało miejsce w dniu 15 września 2014 r. Wobec tego należało merytorycznie rozpatrzyć wniosek.

Zdaniem Sądu, strona nie uprawdopodobniła należycie wystąpienia okoliczności, które w ogóle stanowiłyby przeszkodę do wniesienia skargi kasacyjnej ani że nie wniosła skargi kasacyjnej bez swojej winy. Jedyny rodzaj "przeszkód", jaki wynika z twierdzeń strony, to domniemany fakt terminowego nadania pisma - jak można się domyślać, skargi kasacyjnej zwykłą przesyłką (pocztową), które jednak nie dotarło do tutejszego Sądu. Żadnych bliższych okoliczności kwestii domniemanego nadania skargi kasacyjnej, jak i uchybienia terminu do jej wniesienia, skarżąca nie przedstawiła, a Sąd z urzędu nie doszukał się w aktach postępowania takich argumentów, które uprawdopodobniałyby twierdzenia skarżącej. W swej istocie zatem strona twierdzi, że terminu do wniesienia skargi kasacyjnej dochowała. Zamienne jednak jest to, [że] nie przedstawiła nawet kopii pisma, które miałaby nadać do Sądu zwykłą przesyłką pocztową.

Należy podkreślić, że to nie Sąd ma poszukiwać usprawiedliwienia dla wnioskodawcy - okoliczności świadczących o braku winy w uchybieniu terminu, lecz to strona żądająca przywrócenia terminu powinna Sądowi dostarczyć argumentów przemawiających za brakiem winy w niedochowaniu terminu.

W ocenie Sądu, strona – w celu należytego zadbania o własne sprawy, skoro wniosła skargę do tutejszego Sądu oraz otrzymała sporządzone na jej wniosek uzasadnienie zapadłego wyroku, który był dla strony rozstrzygnięciem niekorzystnym – powinna była liczyć się z koniecznością terminowego podejmowania dalszych czynności w postępowaniu i zdawać sobie sprawę, że nieterminowe dokonywanie czynności procesowych może mieć swoje konsekwencje prawne. W konsekwencji obowiązana była do dochowania szczególnej staranności w zakresie trybu i rygorów związanych z korzystaniem z przysługujących [stronie] środków zaskarżenia. Domniemane wniesienie skargi kasacyjnej w drodze zwykłej przesyłki listowej i niezachowanie jakichkolwiek dowodów dokonania tej czynności o dochowaniu tego rodzaju wymaganej staranności nie świadczy.

Reasumując wszystko powyższe, Sąd stwierdza, że strona nie uprawdopodobniła, iż nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

/-/ T. Świstak