Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 66/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2014-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe w części
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 7, art. 13, art. 14, art. 16
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art. 3 par. 1 pkt 8, art. 149 par. 1, art. 161 par. 1 pkt 3, art. 201 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędziowie Sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) Sędzia WSA Piotr Chybicki Protokolant St. sekretarz sądowy Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi S.P. na bezczynność Koła w udostępnieniu informacji publicznej 1) umarza postępowanie sądowe w części dotyczącej skargi na bezczynność; 2) stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3) nie wymierza organowi grzywny: 4) zasądza od Koła na rzecz skarżącego kwotę 753,59 zł (siedemset pięćdziesiąt trzy złote pięćdziesiąt dziewięć groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. WSA/wyr.1 – sentencja wyroku


UZASADNIENIE

Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia 11 grudnia 2013 r., S.P., powołując się na art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej Dz.U. z 2011 r., poz.1198 z późn. zm.), powoływanej dalej również jako: "u.o.d.i.p.", zwrócił się do Koła Łowieckiego "[...]", o przesłanie na wskazany adres następujących informacji:

1) ile i jakich gatunków zwierzyny dzikiej drobnej odstrzeliło Koło Łowieckie na poszczególnych dzierżawionych obwodach łowieckich w roku gospodarczym 2010/2011?

2) ile i jakich gatunków zwierzyny dzikiej grubej odstrzeliło Koło Łowieckie na poszczególnych dzierżawionych obwodach łowieckich w roku gospodarczym 2010/2011?

3) na jakim obszarze upraw rolnych i w uprawach jakich roślin wystąpiły szkody od zwierzyny dzikiej w roku gospodarczym 2010/2011?

4) w jakiej wysokości (sumarycznie) koło wypłaciło odszkodowania za jak pkt 4 w poszczególnych dzierżawionych obwodach?

5) w jakiej wysokości składki członkowskie opłacali członkowie koła w roku gospodarczym 2010/2011?

6) czy Koło korzystało w roku gospodarczym 2010/2011 z dotacji państwowych, od władz samorządowych, dotacji unijnych i subwencji lub innych form wsparcia finansowego i w jakiej wysokości?

Pismem z dnia 8 kwietnia 2014 r., opowiadając na wniosek skarżącego, Prezes Zarządu Koła poinformował S.P., że nie ma możliwości skopiowania wskazanych dokumentów, dlatego zaproponowano osobiste wykonanie kopii przez stronę w siedzibie Koła pod adresem "[...]" lub przez osobę upoważnioną w dniu 16 kwietnia 2014 r., chyba, że odpowiada wnioskodawcy inny termin, który należy uzgodnić z sekretarzem Koła pod wskazanym w piśmie numerem telefonu.

S.P wniósł - za pośrednictwem Koła Łowieckiego "[...]"- skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na bezczynność organu w udzieleniu powyższej informacji publicznej, domagając się nakazania udzielenia informacji. Wniósł o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych oraz o wymierzenie organowi grzywny.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że organ należy do podmiotów, zobowiązanych do udzielenia informacji publicznej, jednak nie udzielił odpowiedzi w wymaganym u.o.d.i.p. terminie.

W odpowiedzi na skargę S.P., Prezes Koła Łowieckiego "[...]" wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że pismem z dnia 8 kwietnia 2014 r. poinformowano skarżącego o sposobie uzyskania żądanych informacji oraz o terminie, w którym skarżący będzie mógł zapoznać się z interesującymi go dokumentami. Skarżący nie stawił się w oznaczonym dniu, ani nie skontaktował się w celu ustalenia innego, dogodnego dla niego terminu. Zatem organ uznał, że dopełnił zadość żądaniu skarżącego, który żądanych informacji nie uzyskał jedynie ze względu na brak zaangażowania z jego strony.

Na rozprawie przed tut. Sądem w dniu 11 grudnia 21014 r., pełnomocnik organu doręczył Sądowi i skarżącemu decyzję z dnia 9 grudnia 2014 r. o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia informacji publicznej, określonej we wniosku z dnia 11 grudnia 2013 r., wydaną na podstawie art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Złożył też ewentualny wniosek o umorzenie postępowania w sprawie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że wnioskodawca, w terminie 14 dni od dnia otrzymania pisemnego powiadomienia z dnia 8 kwietnia 2014 r. nie złożył wniosku o udostępnienie informacji w sposób i w formie wskazanej w powiadomieniu z tego dnia.

Skarżący zaś złożył wniosek o zasądzenie kosztów postępowania według złożonego na rozprawie spisu kosztów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2014 r. poz. 1647), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Ich właściwość w powyższym zakresie dotyczy zatem niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. W przypadku skargi na bezczynność organu, przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak, w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.

W piśmiennictwie i judykaturze przyjmuje się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (zob. T. Woś, H. Krysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 86; wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 14 stycznia 2010 r., sygn. akt IV SAB/Wr 66/09, wyrok NSA z 20 lipca 1999 r., I SAB 60/99; OSP 2000, nr 6, poz. 87).

Z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia, gdy organ zobligowany jest udzielić informacji publicznej, a jej nie udziela i nie wydaje stosownej decyzji w przedmiocie udostępnienia informacji. W przypadku zaś, gdy informacja, o jaką ubiega się strona nie ma charakteru informacji publicznej, organ nie pozostaje w zwłoce w zakresie udostępnienia informacji publicznej. W art. 7, art. 13 i art. 14 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.), uregulowano sposób udostępnienia informacji publicznej, natomiast odmowa udostępnienia takiej informacji następuje w trybie art. 16 ust. 1 ustawy. Ustawa dopuszcza też stwierdzenie przez organ, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej i wówczas organ powiadamia jedynie zainteresowanego, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach prawa. Zgodnie zaś z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej – prawo do uzyskania informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Koło Łowieckie, realizując na terenie swojej właściwości zadania publiczne, jest zobowiązane do udzielania informacji publicznej z zakresu swojej właściwości. Tym samym, wniosek skarżącego powinien być rozpatrzony na podstawie przepisów u.o.d.i.p.

W przedmiotowej sprawie organ przyjął, że żądana informacja stanowi informację publiczną i usunął stan bezczynności po wniesieniu skargi do Sądu, gdyż wydał w dniu 9 grudnia 2014 r. decyzję administracyjną, którą doręczył skarżącemu, o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia informacji publicznej, określonej we wniosku z dnia 11 grudnia 2013 r. - ponieważ wnioskodawca nie złożył wniosku o udostępnienie informacji w formie lub sposób wskazany przez organ w piśmie z dnia 8 kwietnia 2014 r.

Zgodnie zaś z art. 14 ust. 2 u.o.d.i.p., stanowiącym podstawę prawną wydanej decyzji - jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się.

Nie budzi wątpliwości, że bezczynność, będąca przedmiotem skargi przestała istnieć po wniesieniu skargi, gdyż wydano decyzję z dnia 9 grudnia 2014 r.

Postępowanie sądowoadministracyjne w przedmiocie udostępnienia żądanej informacji publicznej stało się więc bezprzedmiotowe i w związku z tym podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Umorzenie postępowania przed sądem następuje, gdy w jego toku zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu, albo powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu lub czynności staje się zbędne lub nawet niedopuszczalne. Sąd administracyjny ma obowiązek uwzględnienia tych zdarzeń, o ile istnieją one w dacie orzekania. W sprawach ze skargi na bezczynność organów administracji publicznej, bezprzedmiotowość postępowania będzie miała miejsce, gdy stan bezczynności przestanie istnieć, co do zasady, w wyniku wydania aktu lub podjęcia określonej czynności przez organ - po wniesieniu skargi, a przed wydaniem rozstrzygnięcia przez sąd. Wskazać tu należy, że w sprawach skarg na bezczynność organu sąd orzeka, biorąc za podstawę stan faktyczny sprawy w czasie wydania orzeczenia sądowego. Jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed orzeczeniem w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej nie pozostaje już w stanie bezczynności, to sąd nie może uwzględnić skargi na tzw. milczenie władzy.

Jednocześnie należy stwierdzić, że podjęcie działania przez organ, którego bezczynność była przedmiotem skarg, nie powoduje, że postępowanie sądowoadministracyjne stało się w całości bezprzedmiotowe. Nie zwalnia bowiem Sądu od dokonania oceny, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (por. postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1360/12, ONSA i WSA nr 1/2013, poz. 7, postanowienie NSA z dnia 17 października 2012 r. sygn. akt I OSK 2443/12 i z dnia 18 czerwca 2013 r. sygn. I OSK 1221/13, dostępne w CBOSA ).

Stosownie do treści art. 149 § 1 zd. drugie p.p.s.a., Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W okolicznościach niniejszej sprawy, Sąd nie znalazł podstaw do uznania, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, gdyż wynikała z nieznajomości procedowania. Organ zawiadomił stronę o miejscu i czasie udostępnienia żądanych dokumentów, wyjaśniając przyczyny braku możliwości przesłania kopii żądanych dokumentów na wskazany adres. Ostatecznie zaś organ wydał w sprawie decyzję, w związku z brakiem odpowiedzi strony. W tej sytuacji, nie sposób dopatrzyć się ze strony organu lekceważenia wnioskodawcy, czy też celowego wprowadzania go w błąd. Tym samym, nie było podstaw do orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny. O zwrocie skarżącemu od organu kosztów postępowania, Sąd orzekł na zasadzie art. 201 § 1 p.p.s.a.