Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 212/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2017-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant asystent sędziego Magdalena Tambelli – Orwat po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi B. Sp. j. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych obowiązków dotyczących wymagań higienicznych i zdrowotnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2016 r., nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. (zwany dalej Powiatowym Inspektorem Sanitarnym), działając na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 2015 r., poz. 1412 ze zm.), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), w związku z § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach (Dz. U. z 2015 r., poz. 2016), po zapoznaniu się z protokołem kontroli sanitarnej nr [...].AK z dnia [...] sierpnia 2016 r. przeprowadzonej w obiekcie "B. L. W. C. M.. i K.. B. S..j.", przy ul. [...] w B. (dalej – "B. L. W. C."), nakazał skarżącej spółce B. L. W. C. M.. i K.. B. S..j.z siedzibą w T. przy ul. [...]:

- wykonywanie systematycznych i udokumentowanych badań jakości wody w wannie jacuzzi,

- sporządzenie i ustalenie z właściwym państwowym inspektorem sanitarnym harmonogramu poboru próbek wody,

zastrzegając termin wykonania ww. obowiązków – do dnia [...] października 2016 r.

Uzasadniając decyzję organ podniósł, iż w toku planowanej kontroli sanitarnej, przeprowadzonej w obiekcie skarżącej spółki przy ul. [...] stwierdzono nieprawidłowości dotyczące oceny jakości wody w jacuzzi tj. brak systematycznych i udokumentowanych badań jakości wody oraz brak harmonogramu poboru próbek wody ustalonego z Powiatowym Inspektorem Sanitarnym.

Stwierdzone nieprawidłowości w ocenie organu I instancji naruszają obowiązujące przepisy: § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach, na podstawie których zarządzający pływalnią w celu utrzymania właściwej jakości wody na pływalni zobowiązany jest do systematycznych i udokumentowanych badań jakości wody, prowadzonych zgodnie z harmonogramem ustalonym z właściwym państwowym inspektorem sanitarnym oraz każdorazowo w przypadku wystąpienia sytuacji mogącej mieć wpływ na pogorszenie jakości wody na pływalni, w tym sytuacji, o której mowa w pkt 1 lit. c), po przerwie eksploatacyjnej lub awarii, wyników badań przekazywanych w terminie do 3 dni roboczych właściwemu państwowemu inspektorowi sanitarnemu wraz ze wskazaniem podejmowanych działań naprawczych w zakresie dotyczącym parametrów określonych w załącznikach nr 1 i 2 do rozporządzenia.

Powiatowy Inspektor Sanitarny, z uwagi na złożoność sprawy i trwające postępowanie administracyjne, zmienił ustaloną w protokole nr [...].AK z dnia [...] sierpnia 2016 r. datę wykonania obowiązków z [...] września 2016 r. - na [...] października 2016 r.

Organ wyjaśnił również, że stosunkowo wysoka temperatury wody w jacuzzi jest czynnikiem sprzyjającym rozwojowi drobnoustrojów chorobotwórczych, tym samym może negatywnie wpływać na jakość wody i stanowić zagrożenie dla kąpiących się, powodując wiele różnorodnych infekcji, m.in.: zapalenie spojówek, zmiany skórne, czy dolegliwości o charakterze żołądkowo-jelitowym. Ponadto w aerozolu wodno-powietrznym mogą rozwijać się bakterie legionella wywołujące gorączkę Pontiac, czy legionellozę, dlatego regularne badania wody wykonywane zgodnie z aktualnym stanem prawnym, pozwolą na kontrolę i weryfikację procesu dezynfekcji wody oraz pozwolą na podjęcie stosownych działań naprawczych w przypadku stwierdzenia pogorszenia jej parametrów, a tym samym zapewnią bezpieczeństwo osobom kąpiącym się.

W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca spółka zarzuciła niewłaściwe zastosowanie prawa materialnego tj. przepisu § 3 ust. 1 pkt 3 ww. rozporządzenia w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach poprzez przyjęcie, iż strona objęta jest zakresem przedmiotowym i podmiotowym rozporządzenia.

W ocenie odwołującej klub fitness prowadzony w ramach działalności gospodarczej, nie może być z oczywistych względów uznany za obszar wodny, bądź pływalnię w rozumieniu ustawy o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych. Strona powołała się na pismo Przewodniczącej Sekcji Krajowej Pracowników Stacji Sanitarno-Epidemiologicznych NSZZ "Solidarność" z dnia [...] maja 2015 r. skierowane do Głównego Inspektora Sanitarnego, wskazujące, że przepisy dotyczące badań jakości wody znajdują zastosowanie wyłącznie do basenów znajdujących się na pływalniach. Tymczasem jacuzzi w klubie B. L. nie jest połączone z basenem bądź innymi jacuzzi.

Ponadto zdaniem strony organ I instancji w sposób całkowicie bezpodstawny zrównuje właściwości techniczne i sanitarne małego jacuzzi z pływalnią, dla której znajdują zastosowanie przepisy cytowanego wyżej rozporządzenia. Odwołująca podniosła, iż woda wykorzystywana w jacuzzi dostarczana jest przez KPEC Sp. z o.o. w B., zgodnie natomiast z § 2 ust 2 rozporządzenia zarządca pływalni dokonuje oceny jakości wody, jeśli nie jest ona doprowadzana przez przedsiębiorstwo wodno-kanalizacyjne.

Z uwagi na powyższe w ocenie strony nie ma ona ustawowego obowiązku kontrolowania jakości wody, a mimo to podejmuje działania zmierzające do zapewnienia odpowiedniej jakości wody w jacuzzi, codziennie wymieniając całość wody.

W opinii skarżącej spółki organ I instancji dokonał niewłaściwego zastosowania (błędnej interpretacji) przepisu prawa materialnego poprzez przyjęcie, iż jacuzzi podlega definicji pływalni.

Inspektor Sanitarny po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W ocenie organu II instancji jacuzzi znajdujące się w B. L. W. C. może być uznane za pływalnię, wobec powyższego do działalności strony mają zastosowanie przepisy rozporządzenia z dnia [...] listopada 2015 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach.

Organ, wskazując na definicję pływalni zawartą w art. 2 pkt 8 ustawy z dnia [...] sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 656) podniósł, że pływalnią jest obiekt kryty lub odkryty, z wodą przepływową (w przypadku wanny jacuzzi w B. L. W. C. - obiekt kryty), przeznaczony do pływania lub kąpieli (w analizowanym przypadku - do kąpieli), posiadający co najmniej jedną nieckę basenową z trwałym brzegiem i dnem (wannę jacuzzi należy traktować jako nieckę), wyposażony w urządzenia i pomieszczenia sanitarne, szatnie i natryski (wymóg spełniony - stosownie do zapisów w protokole kontroli Nr [...].AK z dnia [...] sierpnia 2016 r.).

Biorąc pod uwagę powyższe, uwzględniając rodzaj obiektu oraz jego przeznaczenie i wyposażenie, B. L. W. C. dysponujące m.in. jacuzzi spełnia ustawową definicję pływalni, dlatego też w ocenie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w celu zapewnienia bezpieczeństwa zdrowotnego osobom korzystającym z jacuzzi, zarządzający obiektem powinien dostosować się do wymagań określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach.

Organ odwoławczy podkreślił, iż wszelkie opinie, interpretacje czy pisma, nie są wykładnią prawa; tym bardziej pismo Przewodniczącej Sekcji Krajowej Pracowników Stacji Sanitarno-Epidemiologicznych NSZZ "Solidarność" dotyczące jedynie uwag do projektu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie wymagań jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach. Treści przedmiotowego pisma nie są w żaden sposób wiążące dla organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej i przedstawiają wyłącznie wątpliwości ww. Sekcji dotyczące procedowanego projektu rozporządzenia.

Organ wyjaśnił również, iż ocena jakości wody doprowadzonej na pływalnię nie jest tym samym, co wykonywanie badań jakości wody - jak to interpretuje odwołujący. W przypadku, gdy woda nie jest doprowadzana z systemu zbiorowego zaopatrzenia w wodę realizowanego przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, wówczas zarządzający ma obowiązek dokonać ocenę jej jakości w zakresie wymagań mikrobiologicznych i fizykochemicznych, wskazanych w załącznikach do rozporządzenia. Gdy woda doprowadzana jest przez ww. przedsiębiorstwo, wówczas przedsiębiorstwo dokonuje oceny jakości dostarczanej wody i tym samym gwarantuje, iż dostarcza wodę odpowiedniej jakości. W takim przypadku zarządzający pływalnią nie ma obowiązku oceny jej jakości. Zinterpretowanie przez odwołującego § 2 ust. 2 rozporządzenia dalece odbiega od założenia ustawodawcy. Zarządzający pływalnią, do której woda doprowadzana jest przez KPEC Sp. z o.o. w B., nie jest na tej podstawie zwolniony (jak to wskazał odwołujący interpretując błędnie § 2 ust. 2 rozporządzenia) z kontrolowania jakości wody w obiekcie.

Podkreślając fakt codziennej wymiany wody odwołujący wskazał na brak racjonalnego uzasadnienia wykonania obowiązków z uwagi na fakt, iż badanie poszczególnych parametrów trwa kilka dni, jednak w ocenie organu odwoławczego, mimo iż wynik badania laboratoryjnego będzie dostępny już po wymianie badanej wody, przeprowadzenie badań ma istotne znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa zdrowotnego osób korzystających z jacuzzi. Każde bowiem przekroczenie badanych parametrów jest sygnałem, iż jakiś element nie funkcjonuje prawidłowo. Niewłaściwa jakość wody wskazuje zarządzającemu, iż mogło dojść do incydentu zanieczyszczenia lub do nieprawidłowego działania systemu i urządzeń (np. filtrów, dyszy i innego sprzętu), a także mogły pojawić się problemy spowodowane złym stanem technicznym instalacji czy zakłóceniem procesu dezynfekcji.

Strona przywołała w odwołaniu wytyczne Głównego Inspektoratu Sanitarnego w sprawie wymagań jakości wody oraz warunków sanitarno-higienicznych na pływalniach z 2014 r. wskazując na zalecenie dotyczące higieny niecki pływalni, jednak zdaniem organu odwoławczego, wytyczne nie stanowią prawnie wiążącej wykładni, zostały sporządzone jako dokument będący wsparciem merytorycznym, skierowanym głównie do zarządzających pływalniami, przy czym istotna jest data wydania przedmiotowych wytycznych, mianowicie 2014 r. W tym czasie nie obowiązywała żadna regulacja prawna dotycząca wymagań, jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach (regulacje takie wygasły w 2002 r.). Wobec powyższego jedynym dokumentem, który mógł stanowić zalecenia bądź wskazówki były przedmiotowe wytyczne. Z uwagi na obowiązywanie od dnia 17 grudnia 2015 r. rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach, zostały w tym akcie określone w pełni wiążące wymagania dotyczące wody na pływalniach oraz częstotliwości pobierania próbek wody do badań.

Organ II instancji stanął na stanowisku, iż częstotliwości wskazane w rozporządzeniu są jak najbardziej uzasadnione i umożliwią zapewnienie bezpieczeństwa osobom korzystających z jacuzzi. Jednocześnie niezrozumiałe jest dla organu wskazanie, iż rozporządzenie nie nakłada na stronę obowiązku opłacania tego typu badań, podczas gdy przepisy jednoznacznie wskazują, iż to zarządzający pływalnią dokonuje oceny spełniania wymagań mikrobiologicznych i fizykochemicznych na podstawie m.in. systematycznych i udokumentowanych badań jakości wody, prowadzonych zgodnie z harmonogramem ustalonym z właściwym państwowym inspektorem sanitarnym.

Zdaniem organu II instancji podkreślenia wymaga fakt, iż pomimo wezwania, skarżący nie okazał żadnej dokumentacji potwierdzającej zapewnienie odpowiedniej jakości wody, poprzez codzienną wymianę wody. Wobec tego po zapoznaniu się z wyjaśnieniami strony uznał, iż nie mają one wpływu na rozstrzygnięcie, gdyż opisane czynności nie stanowią przesłanek do zwolnienia strony z wykonywania systematycznych i udokumentowanych badań jakości wody w wannie jacuzzi.

W ocenie organ odwoławczego sam fakt codziennej wymiany wody w wannie nie zwalnia zarządzającego od systematycznych badań jakości wody. Czynność ta nie zapewnia bezpieczeństwa zdrowotnego osobom korzystającym z jacuzzi, gdyż nie tylko woda w samej wannie bądź układzie może być źródłem zanieczyszczeń. Bakterie mogą bytować w filtrach, w systemie doprowadzającym wodę, w dyszach itp. Aby ocenić chociażby skuteczność procesu dezynfekcji niezbędne jest regularne badanie jakości wody zarówno pod względem mikrobiologicznym jak i fizykochemicznym. Ponadto konieczne jest także zwrócenie uwagi na bakterie Legionella sp. Jacuzzi to miejsce, w którym panują sprzyjające warunki do tworzenia się aerozoli wodno-powietrznych, a w aerozolach mogą występować bakterie z ww. rodzaju.

W skardze do sądu B. L. W. C. M.. i K.. B. S.. j., w T. zarzuciła decyzji organu odwoławczego naruszenie przepisu prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj. art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji uznanie, iż jacuzzi znajdujące się w klubie fitness prowadzonym przez skarżącą przy ul. [...] w B. odpowiada ustawowej definicji pływalni, co doprowadziło do rozstrzygnięcia, że skarżąca została objęta zakresem przedmiotowym i podmiotowym rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach.

W uzasadnieniu skarżąca podkreśliła, że w ramach prowadzonego przez spółkę w B. klubu fitness (B. L. W. C.) udostępnia szereg usług m.in. siłownię, zajęcia fitness oraz masaże. Jedynie dodatkiem do tej oferty jest możliwość skorzystania z niewielkiej wanny jacuzzi, o pojemności ok. 1500 l. tzn o pojemności ok. 2,5 – 3 razy mniejszej niż pojemność dmuchanego basenu ogrodowego, wykorzystywanego często na prywatnych posesjach do wypoczynku w okresie letnim.

Uzasadniając podniesione zarzuty skarżąca podniosła, że punktem wyjścia dla rozważań prawnych niniejszej skargi winno stać się odwołanie do wskazanej ustawy o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych, na podstawie której wydano następnie rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach. Obszar wodny w rozumieniu tej ustawy definiuje się jako wody śródlądowe w rozumieniu art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz.U. z 2015 r., poz. 469 ze zm.) oraz wody przybrzeżne w rozumieniu art. 5 ust. 5b tej ustawy, dlatego klub fitness jaki prowadzi w ramach działalności gospodarczej strona skarżąca, nie może być z oczywistych względów uznany za obszar wodny bądź pływalnię.

Podniesiono, że w klubie fitness prowadzonym przez stronę, jedynym urządzeniem w którym znajduje się woda jest jacuzzi, które nie odpowiada definicji pływalni w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych, gdyż nie jest urządzeniem wyposażonym w nieckę basenową, o czym przesądza wprost i bez kontrowersji m.in. pismo Przewodniczącej Sekcji Krajowej Pracowników Stacji Sanitarno - Epidemiologicznych z dnia [...] maja 2015 r., skierowane do Głównego Inspektora Sanitarnego.

Zdaniem skarżącej, organ odwoławczy w sposób całkowicie bezpodstawny zrównuje właściwości techniczne i sanitarne małego jacuzzi z pływalnią, dla której znajdują zastosowanie przepisy wspomnianego rozporządzenia Ministra Zdrowia. Z lektury powołanego wyżej pisma z dnia [...] maja 2015 r. wynika natomiast klarownie, iż przepisy dotyczące badań jakości wody znajdują zastosowanie wyłącznie do basenów znajdujących się na pływalniach. Skarżąca podkreśliła, iż jacuzzi w K. B. L. nie jest połączone z basenem, bądź innym jacuzzi. Przeznaczeniem natomiast szatni i natrysków nie jest - jak w przypadku pływalni - skorzystanie z prysznicu po kąpieli w basenie, lecz prysznic klientów po wysiłku fizycznym, jaki miał miejsce np. w trakcie zajęć fitness. Innymi słowy, wyposażenie Klubu w szatnie i natryski nie wynika z faktu, iż jest on pływalnią, lecz jest konsekwencją przedmiotu prowadzonej działalności - na wskroś innej, niż ma to miejsce w przypadku pływalni.

Odwołano się również do wykładni językowej pojęcia "pływalni", podkreślając, że w orzecznictwie i piśmiennictwie wykazana jest zasada pierwszeństwa wykładni językowej przy analizowaniu treści aktów prawnych, natomiast wykładnia systemowa i funkcjonalna mają charakter jedynie pomocniczy (subsydiarny), dlatego zastosowanie w określonym przypadku wykładni odbiegającej od podstawowego, bezpośredniego znaczenia językowego przepisu może być tylko wyjątkowo uzasadnione oczekiwaniami adresatów norm prawnych.

Dodatkowo skarżąca zwróciła uwagę na fakt, iż oczywistym jest, że zamiarem ustawodawcy nie było objęcie zakresem przedmiotowym ustawy o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych - obiektu w postaci jacuzzi (wykładnia autentyczna), co wynikać ma z treści opinii do ustawy, sporządzonej przez Biuro Legislacyjne Kancelarii Senatu z dnia [...] lipca 2011 r., druk nr [...], w której stwierdzono, że "art. 2 pkt 1 wydaje się, iż wolą ustawodawcy jest, aby obszarem wodnym były obiekty dysponujące nieckami basenowymi o łącznej powierzchni powyżej 100 m2 (zob. art. 14 ust. 1)".

Gdyby przyjąć wykładnię dokonaną przez organ jako prawidłową, zdaniem skarżącej należałoby uznać, że definicję pływalni spełnia np. przydomowy basen używany przez dzieci w okresie letnich wakacji. Następstwem tego byłoby objęcie obowiązkami, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. (systematyczny pobór próbek wody, informowanie o jakości wody przez zarządzającego przydomowym "basenem", prowadzenie dokumentacji dot. badań jakości wody itp.) w okresie letnim co najmniej kilkuset tysięcy Polaków. Wskazano, iż wanna znajdująca się w klubie skarżącej posiada pojemność ok. 2,5 - 3 razy mniejszą, niż standardowy basen ogrodowy, a woda jest wymieniana codziennie (w przeciwieństwie do wody znajdującej się na basenach pływalniach, która to jest jedynie częściowo wymieniana kilka razy do roku) i niedopuszczalne jest w ocenie skarżącej stosowanie tak dalekie rozszerzanie zakresu pojęcia pływalni, które prowadzi w istocie do objęcia tą definicją dowolnej ilości obiektów.

Skarżąca zwróciła również uwagę, iż dotychczas badania wody były wykonywane przez Inspektorat Sanitarny średnio ok. 2 razy w ciągu roku i nigdy nie wykryto jakichkolwiek problemów z jakością wody. Skoro zatem taka częstotliwość była dla instytucji powołanej do dokonywania analiz i ocen epidemiologicznych wystarczająca, to niepodobna zdaniem skarżącej zrozumieć, by wobec jakichkolwiek zmian w stanie faktycznym (brak rozbudowy jacuzzi, zmiany działań podejmowanych przez skarżącą celem zapewnienia jakości wody, braku jakiegokolwiek przypadku w historii korzystania z klientów), organ uznał, iż próbki wody winny być pobierane kilkadziesiąt razy częściej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, dlatego podlegała oddaleniu.

Bezsporny jest stan faktyczny tj. ustalenie organu, że w obiekcie B. L. W. C. M.. i K.. B. S..j., przy ul. [...] w B. znajduje się jacuzzi.

Spór sprowadza się do kwestii, czy w takim przypadku mamy do czynienia z pływalnią, co determinowałoby, iż do działalności skarżącej spółki z wykorzystaniem tego obiektu mają zastosowania przepisy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach.

Odnosząc się do twierdzenia skarżącej, iż użytkowany przez nią obiekt nie może być ani obszarem wodnym ani pływalnią, należy zwrócić uwagę, że oba te pojęcia (tj. "obszar wodny" oraz "pływalnia") zostały zdefiniowane w ustawie z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych. Wbrew temu, co sugeruje skarga – nie można uznać, iż samo posiadanie przez obiekt niecki (niecek) basenowych o łącznej powierzchni mniejszej niż 100 m2, wyłącza go spod działania ustawy.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ww. ustawy pojęcie "obszar wodny" zostało zdefiniowane jako wody śródlądowe w rozumieniu art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz.U z 2015 r. poz. 469 ze zm.) oraz wody przybrzeżne w rozumieniu art. 5 ust. 5b tej ustawy, w pasie nieprzekraczającym jednej mili morskiej od linii brzegu, a także kąpielisko, miejsce wykorzystywane do kąpieli, pływalnię oraz inne obiekty dysponujące nieckami basenowymi o łącznej powierzchni powyżej 100 m˛ i głębokości ponad 0,4 m w najgłębszym miejscu lub głębokości powyżej 1,2 m. Z literalnej wykładni powyższego przepisu wynika, że zakresem pojęcia "obszaru wodnego" ustawodawca objął:

- wody śródlądowe w rozumieniu art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz.U z 2015 r. poz. 469 ze zm.),

- wody przybrzeżne w rozumieniu art. 5 ust. 5b ww. ustawy Prawo wodne, w pasie nieprzekraczającym jednej mili morskiej od linii brzegu,

- kąpielisko,

- miejsce wykorzystywane do kąpieli,

- pływalnię,

- inne obiekty dysponujące nieckami basenowymi o łącznej powierzchni powyżej 100 m˛ i głębokości ponad 0,4 m w najgłębszym miejscu lub głębokości powyżej 1,2 m.

Należy zauważyć, że wszystkie pojęcia wskazane przed ostatnim "oraz" użytym w analizowanym przepisie są prawnie zdefiniowane i odwołanie do poszczególnych przepisów je określających, pozwala na ich identyfikację. Pojęcie "wody śródlądowe" jest określone w art. 5 ust. 2 ustawy Prawo wodne, "wody przybrzeżne" – w art. 5 ust. 5b tej ustawy. Ustawa - Prawo wodne definiuje także pojęcie "kąpieliska" (art. 9 ust. 1 pkt 5a) oraz "miejsca wykorzystywanego do kąpieli" (art. 9 ust. 1 pkt 5c). Także "pływalnia" jest pojęciem odrębnie zdefiniowanym - w art. 2 pkt 8 ustawy o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych, przy czym brak przesłanek, pozwalających na stwierdzenie, że ustawodawca w jednym akcie prawnym używa tego samego pojęcia ("pływalnia") raz w znaczeniu potocznym, a raz w znaczeniu zdefiniowanym w art. 2 pkt 8. Ponadto poszczególne pojęcia składające się na pojęcie "obszaru wodnego" w tekście cytowanego art. 2 pkt 1 ustawy są oddzielone od siebie znakami interpunkcyjnymi (przecinkami) lub zwrotami językowymi używanymi przy wyliczaniu ("oraz", "także"). Prowadzi to do wniosku, że część analizowanego przepisu art. 2 pkt 1 po słowach "oraz inne obiekty (...)" odnosi się do odrębnej kategorii obiektów, nie powiązanych w żaden sposób z wymienionymi uprzednio w tym przepisie. Nie jest to zatem pewne dodatkowe kryterium (odnośnie powierzchni, a także głębokości), które musiałyby spełnić wcześniej wymienione obiekty (w tym "pływalnia"), aby możne je było uznać za obiekty objęte zakresem zdefiniowanego przez ustawodawcę pojęcia "obszar wodny".

Odnośnie pojęcia "pływalni" należy podkreślić, że jest to pojęcie zdefiniowane w ustawie o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych i – jak wyżej wskazano – brak jest przesłanek do przyjęcia, że ustawodawca decydując się na zdefiniowanie tego pojęcia jednocześnie założył możliwość rozumienia tego pojęcia w inny sposób niż ujęty w definicji (np. tak jak to przyjęto w języku potocznym).

Zgodnie z treścią art. 2 pkt 8 ustawy o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych, pływalnią jest obiekt kryty lub odkryty, z wodą przepływową, przeznaczony do pływania lub kąpieli, posiadający co najmniej jedną nieckę basenową, z trwałym brzegiem i dnem, wyposażony w urządzenia sanitarne, szatnie i natryski.

Z przedmiotowej definicji wynika, iż wiele obiektów można zakwalifikować do kategorii pływalni, nawet jeśli nie są to pływalnie w potocznym tego słowa znaczeniu. Ustawodawca nie wskazał zamkniętego katalogu obiektów, które są pływalniami, umożliwiając tym samym zastosowanie powyższego zapisu do obiektu, który spełnia ustawową definicję pływalni. Należy też stwierdzić, że użyte w definicji określenie "posiadający co najmniej jedną nieckę basenową" odnosi się do określenia minimalnej ilości "niecek" (jednej), wchodzących w skład konkretnego obiektu przeznaczonego do pływania lub kąpieli.

"Jacuzzi" nie posiada definicji ustawowej. Pod tym pojęciem rozumiana jest "wanna lub mały basen z zainstalowanymi dyszami, z których wypływa pod ciśnieniem woda masująca ciało" (Słownik języka polskiego PWN, publ.: https://sjp.pwn.pl/). Pojęcie to należy odnieść do użytego w definicji "pływalni" pojęcia "niecki basenowej", także nie zdefiniowanego. Trzeba zauważyć, że skoro "niecka" to "łagodne zagłębienie płaszczyzny, terenu" (Słownik języka polskiego PWN) a basen to "sztuczny zbiornik na wodę, zwykle do celów rekreacyjnych; też: teren, na którym znajduje się taki zbiornik" (Słownik języka polskiego PWN), to "niecka basenowa" to nic innego jak owo "zagłębienie płaszczyzny" tworzące zbiornik na wodę - basen. "Niecka basenowa" jest zatem w istocie pleonazmem tj. wyrażeniem składającym się z wyrazów to samo lub prawie to samo znaczących, w przedmiotowym przypadku - wyrażeniem tożsamym ze słowem "basen" (por. Słownik języka polskiego PWN a także I. Michniewicz, A. Tomicki, R. Michniewicz - "Pleonazmy i inne błędy w terminach używanych w ratownictwie wodnym" publ. "Life and Movement", dostęp na stronie Krajowej Rady Sportu i Ratownictwa http://www.krsir.pl/nasze-publikacje/life-and-movement/89-numer-3-9-2016). Jacuzzi – "mały basen" należy zatem utożsamić z "niecką basenową" o której mowa w definicji "pływalni" zawartej art. 2 pkt 8 ustawy o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych.

Uwzględniając powyższe w przedmiotowej sprawie słusznie zatem organ zauważył, że odnośnie B. L. W. C. mamy do czynienia z obiektem krytym, posiadającym co najmniej jedną nieckę basenową z trwałym brzegiem i dnem, z wodą przepływową (jacuzzi), przeznaczonym do kąpieli, wyposażonym w urządzenia sanitarne, szatnie i natryski.

Mamy zatem do czynienia z obiektem spełniającym kryteria "pływalni" w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych.

Niezasadny jest podnoszony przez skarżącą argument, iż przeznaczeniem szatni oraz natrysków nie jest - jak to w przypadku pływalni - skorzystanie z prysznicu po kąpieli w basenie, lecz prysznic klientów po wysiłku fizycznym, jaki miał miejsce np. w trakcie zajęć fitness. Należy zauważyć, że jak wynika z protokołu kontroli w B. L. W. C. (część III pkt 2) obiekt ten nie składa się tylko z pomieszczeń przeznaczonych na ćwiczenia fitness, ale także – oprócz jacuzzi - z sauny fińskiej, sauny parowej i biosauny. Trudno uznać, że w tak przygotowanym obiekcie szatnie i natryski służą tylko i wyłącznie osobom ćwiczącym na zajęciach fitness, albo wszystkim korzystającym z ww. urządzeń, z wyłączeniem jednakże osób korzystających z jacuzzi. Takie założenie kłóci się z powszechną wiedzą z zakresu higieny osobistej. Ponadto omawiany przepis ustawy nie wymaga odrębnych szatni oraz natrysków w przypadku działalności obejmującej zajęcia fitness oraz kąpiel w jacuzzi; potencjalna możliwość skorzystania przez kapiących się z szatni oraz natrysków, z których mogą też korzystać osoby uczęszczające na zajęcia fitness, jest wystarczająca dla potrzeb zastosowania omawianego przepisu.

Nie jest również zasadny zarzut skarżącej, iż przyjęcie wykładni dokonanej przez organ implikuje, że definicję pływalni spełnia np. przydomowy basen używany w okresie letnich wakacji. Nie można utożsamiać profesjonalnie prowadzonej działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług fitness, czy też kąpieli w jacuzzi dla bliżej nie określonej grupy osób (klientów), z prywatnym, samodzielnym zażywaniem kąpieli we własnym basenie. Takie porównanie jest nieuprawnione jeśli zważyć, na skalę ewentualnego zagrożenia, wynikającego z prowadzenia określonego rodzaju działalności gospodarczej dla szerokiego kręgu odbiorców takich usług. Należy przy tym zauważyć, że jak wynika z treści ustawy o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych, a zwłaszcza z art. 1 pkt 1 i 3 oraz art. 3 tej ustawy, jej celem jest zapewnienie bezpieczeństwa na obszarach wodnych powszechnie, publicznie dostępnych. Pełnienie funkcji obiektu publicznie dostępnego należy zatem uznać za dodatkowe kryterium, wynikające z celu ustawy, pozwalające na zakwalifikowanie, w wątpliwych przypadkach, danego obiektu jako "pływalni" w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych.

Biorąc pod uwagę powyższe, uwzględniając rodzaj obiektu oraz jego przeznaczenie i wyposażenie, B. L. W. C. dysponująca m.in. jacuzzi spełnia ustawową definicję pływalni, dlatego zasadne jest stanowisko organu, że w celu zapewnienia bezpieczeństwa zdrowotnego osobom korzystającym z jacuzzi, zarządzający obiektem powinien dostosować się do wymagań określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach.

Odnosząc się do wniosków dowodowych zawartych w piśmie procesowym z dnia [...] czerwca 2017 r., sąd kierując się dyspozycją przepisu art. 106 § 3 p.p.s.a. nie mógł uwzględnić wniosków dowodowych skarżącej o przeprowadzenie dowodów ze wskazanych dokumentów, bowiem w toku postępowania sąd uprawniony jest z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania. Przedłożone dokumenty w postaci interpelacji poselskiej, odpowiedzi na nią oraz pisma dyrektora departamentu Głównego Inspektora Sanitarnego nie były niezbędne do wyjaśnienia przedmiotowej sprawy.

Należy przy tym zgodzić się z organem, że wszelkie opinie, interpretacje czy pisma (jak np. wskazywane w postępowaniu i w skardze pismo Przewodniczącej Sekcji Krajowej Pracowników Stacji Sanitarno – Epidemiologicznych) nie są wiążącą organy czy Sąd wykładnią prawa. Dokonana zaś przez organ w niniejszej sprawie interpretacja nie narusza prawa.

Ze względu na powyższe, uznając skargę za nieuzasadnioną, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 151 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.