Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 11/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2019-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 13, art. 5 ust. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1330
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.), Sędziowie sędzia WSA Bogumiła Kalinowska, sędzia WSA Lidia Serwiniowska, po rozpoznaniu w Wydziale IV w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 marca 2019 r. sprawy ze skargi [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka Komandytowa we W. (poprzednia nazwa spółki: [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością) na bezczynność Zarządu Dróg i Utrzymania Miasta we W. w sprawie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Zarząd Dróg i Utrzymania Miasta we W. do rozpatrzenia wniosku [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka Komandytowa we W. (poprzednia nazwa spółki: [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością) z dnia 16 listopada 2018 r. w części dotyczącej ukrytych danych w umowie z dnia 26 lipca 2017 r. nr [...] zawartej pomiędzy Gminą W. Zarząd Dróg i Utrzymania Miasta we W. a [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością [...] Spółka komandytowo-akcyjna w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi zobowiązanemu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; II. stwierdza, że bezczynność Zarządu Dróg i Utrzymania Miasta we W. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Zarządu Dróg i Utrzymania Miasta we W. na rzecz skarżącego kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

N. Spółka z o.o. we W. (dalej: wnioskodawca, strona, zainteresowana, skarżąca) wystąpiła do Zarządu Dróg i Utrzymania Miasta we W. pismem z dnia 16 listopada 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej: "dotyczącej zawarcia i treści umowy/porozumienia/uzgodnienia ze spółką [...] Sp. z o.o. [...] w zakresie budowy, przebudowy, układu drogowego obejmujący ulicę C., I., Ch. i K. we W. oraz uzgodnionego ze ZDIUMem projektu." Sposób udostępnienia informacji: "Proszę o udostępnienie skanu umowy/porozumienia/uzgodnienia oraz projektu drogą mailową na adres e-mail (...)

i przesłanie kopii ww. dokumentów drogą pocztową na adres wskazany w nagłówku wniosku."

I. spółka z o.o. [...] w dniu 22 października 2018 r. skierowała do Zarządu Dróg i Utrzymania Miasta we W. pismo następującej treści: "W odpowiedzi na pismo dotyczące udostępnienia informacji związanej z umową (...) spółka I. sp. z o.o. [...] nie wyraża zgody na udostępnienie zapisów umowy osobom trzecim. Jednakże prosimy zainteresowaną stronę o kontakt

z biurem spółki tel. (...) w celu omówienia interesu strony.".

W dniu 30 listopada 2018 r. Zarządu Dróg i Utrzymania Miasta skierował do wnioskodawcy pismo z dnia 27 listopada 2018 r. następującej treści: "W związku

z Państwa wystąpieniem z dnia 16 listopada 2018 r. Zarząd Dróg i Utrzymania Miasta uprzejmie informuję, że w związku z koniecznością ustalenia jakie dane objęte umową zawartą w trybie art. 16 ustawy o drogach publicznych stanowią tajemnicę przedsiębiorcy. Zarząd zwrócił się do spółki. Spółka I. spółka z o.o. [...] nie wyraziła zgody na udostępnienie zapisów umowy stronom trzecim, natomiast zadeklarowała wolę kontaktu z zainteresowanymi stronami pod numerem telefonu (...).".

Następnie organ skierował do zainteresowanego pismo z dnia 18 stycznia 2019 r. o następującej treści: "W związku z Państwa wystąpieniem z dnia 16 listopada 2018 r. Zarząd Dróg i Utrzymania Miasta przesyła w załączeniu kopię umowy (...) zawartej pomiędzy zarządem a spółką I. z ukrytymi danymi stanowiącymi tajemnicę przedsiębiorcy. Ponadto zarząd informuje, że nie doszło jeszcze do uzgodnienia projektu przebudowy układu drogowego."

Skargę sporządzoną na dzień 14 grudnia 2018 r. na bezczynność organu do tutejszego Sądu złożył wnioskodawca. Zarzucił organowi naruszenie art. 4 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej u.d.i.p.).

W związku z powyższym wniósł o 1) zobowiązanie Zarządu Dróg i Utrzymania Miasta we W. do rozpatrzenia wniosku N. Spółka z o.o. z siedzibą we W. o udzielenie informacji publicznej w terminie 14 dni od otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem prawomocności; 2) stwierdzenie, że bezczynność organu nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa; 3) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego wszelkich kosztów postępowania.

Uzasadniając skargę zainteresowany podał, że: pomimo upływu określonego

w art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. terminu, zobowiązującego organ do udostępnienia informacji publicznej w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku organ nie udzielił wnioskowanej informacji. Nie otrzymał również żadnej informacji od organu, która wskazywałaby na powody opóźnienia oraz termin, w jakim nastąpi udostępnienie wnioskowanej informacji. Skarżący otrzymał jedynie pismo, nie będące decyzją administracyjną,

z informacją, iż spółka I. Sp. z o.o. [...] nie wyraża zgody na udostępnienie informacji ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa. Pismo przedmiotowe nie jest prawną formą udzielenia informacji ani odmowy jej udzielenia

w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W tej sytuacji jak wskazał zainteresowany, organ dopuścił się rażącego naruszenia wskazanych w petitum skargi przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej i dopuścił się bezczynności w tym zakresie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania w sprawie

i odstąpienie od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w sprawie.

Uzasadniając ten wniosek powołał się na toczoną przez strony korespondencję oraz ze spółką I. Spółka z o.o. [...] i wskazał, że celem organu było udostępnienie skarżącemu żądanej informacji w zakresie, który nie naruszy dóbr przedsiębiorcy. Wskazał, że w dniu 18 stycznia 2019 r. organ przekazał skarżącemu umowę wraz z kopią projektu budowlanego.

Ponadto organ podał, że nie wydawał w sprawie decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej, gdyż celem jego działania było udostępnienie informacji, jednak

w sposób zgodny z wolą kontrahenta, celem uniknięcia naruszenia jego chronionych prawem tajemnic.

Zważywszy na osiągnięcie zamierzonego celu działania organu i udostępnienie informacji skarżącemu w miejsce decyzji o odmowie jej udostępnienia uzasadniony jest wniosek o umorzenie postępowania w sprawie.

Pismem z dnia 4 lutego 2019 r. skarżący, dołączając odpisy z Krajowego Rejestru Sądowego zawiadomił Sąd o przekształceniu N. Spółka z o.o. w N. spółka z o.o. spółka komandytowa. W powyższym piśmie zainteresowany przedstawił również stanowisko strony, po częściowym udostępnieniu przez organ informacji publicznej w dniu 18 stycznia 2019 r. oraz w związku z odpowiedzią na skargę z dnia 18 stycznia 2019 r. i oświadczył, że strona skarżąca podtrzymuje skargę w części w jakiej nie rozpatrzono wniosku i nie udostępniono informacji publicznej.

W związku z powyższym wniósł o zobowiązanie adresata wniosku do rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej w niezałatwionej dotychczas części w terminie 14 dni od otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem prawomocności, stwierdzenie, że bezczynność organu nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa, zasądzenie od organu na rzecz skarżącego wszelkich kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sadów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.), obejmuje m.in. orzekanie w sprawie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest bezczynność organu związana z udostępnieniem informacji publicznej.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach

i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej (art. 4 ust 1. pkt u.d.i.p.). Przykładowy katalog informacji publicznych, podlegających udostępnieniu wymienia przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p.

Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego informacją publiczną w rozumieniu art. 6 u.d.i.p. będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Bliższa analiza powołanego przepisu wskazuje, że wnioskiem może być pytanie o określone fakty, o stan określonych zjawisk na dzień udzielania odpowiedzi. Informacje publiczne odnoszą się do pewnych danych, a nie są środkami do ich kwestionowania (por. wyrok NSA z dnia 7 marca 2012 r. sygn. akt I OSK 2445/11

i wyrok WSA w Poznaniu z dnia 6 września 2017 r. sygn. akt IV SAB/Po 41/17).

Zgodnie z brzmieniem art. 13 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (ust. 1). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona

w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art 14 ust. 1).

Ustawa o dostępie do informacji publicznej wymienia trzy formy załatwienia sprawy w przedmiocie udzielenia informacji na wniosek zainteresowanego podmiotu Mianowicie organ, do którego wniesiono wniosek winien udostępnić tę informację

w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 u.d.i.p.) bądź też odmówić jej udostępnienia (art. 16 u.d.i.p. albo umorzyć postępowanie (art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).

Bezczynność organu w sytuacji określonej przepisami u.d.i.p. polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej takiej czynności nie podejmuje i jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, albo też udziela informacji niepełnej czy też niezgodnej z wnioskiem.

W niniejszej sprawie mamy do czynienia z sytuacją udzielenia informacji niepełnej.

Niesporne jest, że wnioskowana informacja jest informacją publiczną, a organ podmiotem zobowiązanym do jej udzielenia.

Niesporne jest również, że organ nadesłał wnioskowane przez skarżącego dokumenty przy piśmie z dnia 18 stycznia 2019 r.; jeśli chodzi o umowę

Nr [...] to przesłał ja w formie zanonimizowanej wskazując, że w tej części postanowienia umowy stanowią tajemnicę przedsiębiorcy strony umowy.

W związku z doręczeniem dokumentów skarżący pismem z dnia 4 lutego 2019 r. ograniczył skargę i wniósł o zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku o udzielenia informacji publicznej w niezałatwionej dotychczas części.

Zatem przedmiotem rozpoznania Sądu była bezczynność organu w zakresie udzielenia niepełnej informacji publicznej (zanonimizowanej części umowy) oraz pozostałe żądania skargi.

Podstawę do anonimizacji powołanej umowy, jak wynika z pisma organu z dnia 18 stycznia 2019 r. jest art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Stanowi on, że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz w przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa.

Jak wynika z treści powołanego art. 5 a także art. 61 ust. 3 Konstytucji RP dostęp do informacji publicznej nie ma charakteru absolutnego, może podlegać ograniczeniom. Ograniczenie to może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w tym przepisie okoliczności. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie zawiera legalnej definicji tajemnicy przedsiębiorcy.

Lukę tą wypełniło orzecznictwo sądowoadministracyjne i doktryna wskazując na przesłanki, jakie powinny zaistnieć aby można było uznać, że dana informacja jest tajemnicą przedsiębiorcy.

Wskazać tu między innymi należy na wyrok WSA w Lublinie z dnia 23 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SAB/Lu 85/13, wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 czerwca 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 343/13, wyrok WSA w Gliwicach sygn. akt II SA/Gl 47/13 z dnia 28 czerwca 2013 r., a także publikacje: M. Jaśkowska dostęp do informacji publicznej w świetle orzecznictwa NSA Toruń 2002, A. Michalak – komentarz do ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

Jak wynika z powyższych publikacji i wyroków oświadczenie strony umowy o niewyrażeniu zgody na udzielenie informacji nie jest wystarczającą okolicznością do odmowy udzielenia informacji. Z powołanego wyżej powodu nie można uznać, że organ udzielił skutecznie informacji. W tym przedmiocie nie została wydana decyzja wyjaśniająca z jakich powodów nie udzielono odpowiedzi, zresztą nawet w piśmie strony z dnia 18 stycznia 2019 r. nie ma informacji z jakich przyczyn dokonano anonimizacji doręczonej umowy.

Zatem organ winien ponownie rozpoznać wniosek skarżącego w zakresie zanonimizowanej, opisanej wyżej umowy, mając na uwadze w tym względzie poglądy judykatury i doktryny i udzielić w brakującym zakresie informacji lub też odmówić jej udzielenia.

Reasumując należy uznać, że organ nie udzielił stronie informacji publicznej

w terminie określonym w art. 13 u.d.i.p., zatem pozostał w bezczynności do czasu rozpoznania wniosku - do dnia 18 stycznia 2019 r., a w części zanimizowanej umowy do dnia rozpoznania skargi. Powyższa bezczynność nie wynikła jednak ze złej woli zobowiązanego, czy lekceważenia, ale z oceny w jaki sposób powinien być rozpatrzony wniosek. Ponadto w międzyczasie organ prowadził korespondencję z wnioskodawcą

i wyjaśniał dokonywane działania w sprawie. Powyższe, a także czas jaki upłynął od złożenia wniosku, nie uzasadnia orzeczenia przez sąd rażącej bezczynności organu.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 149 § 1, § 1a i 200 p.p.s.a. orzeczono jak wyżej.