Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 47/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Dyrektor Szkoły
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.1, art. 6
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska (spr.) Sędziowie: WSA Jacek Bursa WSA Mariusz Kotulski Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2010 r. sprawy ze skargi I.K. na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] w K. w przedmiocie wniosku z dnia 24 lutego 2010 r. [...] postanawia: skargę odrzucić.


UZASADNIENIE

II SAB/Kr 47/10

Uzasadnienie

Wnioskiem z dnia [....] lutego 2010 r. I.K. zwrócił się do Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [....] w K. o udzielenie, w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

1. czy Dyrektor Szkoły posiada możliwość wynajmu na rok szkolny 2010/2011 dla potrzeb [....] Gimnazjum Małopolskiego Centrum Edukacji w K. obecnie najmowanych przez Gimnazjum pomieszczeń?,

w przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1:

2. czy i kiedy obecnie wynajmowane pomieszczenia Dyrektor Szkoły jako ofertę wynajmu przedstawi R.L. – Dyrektorowi [....] Centrum Edukacji?,

w przypadku przeczącej odpowiedzi na pytanie nr 1:

3. czy i kiedy Dyrektor Szkoły przedstawi jakąkolwiek ofertę wynajmu R.L. – Dyrektorowi [....] Centrum Edukacji?,

w przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 3:

4. jaką ofertę wynajmu Dyrektor Szkoły przedstawi R.L. – Dyrektorowi [....] Centrum Edukacji?

W dniu [....] marca 2010 Dyrektor Szkoły Podstawowej nr [....] w K. skierował do I.K. odpowiedź, w której stwierdził, że "żądania zawarte we wniosku nie dotyczą informacji publicznej w myśl ustawy z dnia 6 września 2001 r."

I.K. wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [....] w Krakowie polegającą na nieudostępnieniu żądanej informacji publicznej.

Skarżący podniósł, że jego pytania dotyczyły majątku publicznego miejskiej jednostki organizacyjnej gminy K. , jaką jest Szkoła Podstawowa nr [....] i stanowiska w sprawach publicznych zajętego przez Dyrektora Szkoły. Odwołał się do orzecznictwa sądów administracyjnych wskazując na szerokie rozumienie pojęcia "informacji publicznej", któremu przyporządkować należy informację o każdej czynności i każdym zachowaniu organu wykonującego zadania publiczne.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Szkoły Podstawowej nr [....] w K. wniósł o oddalenie skargi prezentując następujące poglądy:

1. Dyrektor szkoły podstawowej nie jest ani "władzą publiczną" ani "organem władzy publicznej" w rozumieniu przepisu. art. 4 u.d.i.p. Jednostką organizacyjną, która działa w sprawach publicznych oraz gospodaruje mieniem publicznym jest szkoła jako taka, a nie jej dyrektor. Szkoła podstawowa ma swój organ prowadzący (Gmina Miasta K. ), który poprzez swe organy samorządowej administracji publicznej realizuje pewien zakres władzy publicznej w postaci prowadzenia szkół podstawowych. Organem takim Gminy jest niewątpliwie Prezydent Miasta K. działający poprzez strukturę Urzędu Miasta K. , a w jej ramach konkretnie Wydział Edukacji Urzędu Miasta K. - realizujący obowiązki i zadania publiczne tego organu prowadzącego. Do niego zatem winien zwracać się skarżący, bowiem to poprzez ten Wydział Edukacji organ administracji samorządowej realizuje swe zadania o charakterze spraw publicznych.

2. Tematyka kierowanych do Dyrektora Szkoły nr [....] wniosków nie mieści się w pojęciu "informacji publicznej". Brak jest definicji legalnej pojęcia "sprawy publicznej" tak w ustawie o dostępie do informacji publicznej jak i również w systemie prawa. Nawet jeżeli Dyrektor Szkoły nr [....] jest owym podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, to żądania kierowane do niej przez I. K. (tym bardziej, że nie ma on żadnego związku ze Szkołą np. poprzez uczęszczające do niej dziecko) uznać należy za swoistą szykanę w stosunku do osoby dyrektora szkoły, a nie za działanie uzasadnione rzeczywistym interesem publicznym.

3. Nawet gdyby przyjąć, że podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej jest szkoła podstawowa, to nie wydaje ona w tym zakresie decyzji administracyjnej, która to forma jest przewidziana przez Ustawę o u.d.i.p. dla takiej odmowy. Informuje jedynie wnioskującego, że materia jego pytań nie wchodzi w zakres informacji publicznej. Jest to załatwienie sprawy w rozumieniu przepisów prawa, ale nie może być traktowane jako odmowa udzielenia informacji publicznej, bo nie ma się w takim przypadku do czynienia z taką informacją. Taka informacja nie może być traktowana ani jako odmowa udzielenia informacji, gdyż w takim przypadku winien decyzję wydać organ prowadzący jako podmiot zobowiązany, ani jako "niezałatwienie sprawy w terminie" (art. 37 kpa) - gdyż tylko sytuacja przewidziana w tym artykule jest bezczynnością w rozumieniu podstawy do wystąpienia ze skargą na bezczynność organu administracji do sądu administracyjnego. Dyrektor B.B. nie odmówiła udzielenia informacji publicznej, lecz dokonała uprawnionej analizy co do tego czy wiadomości żądane przez I.K. są informacją publiczną, czy też nie i poinformowała go o tym. Uczyniła to pismem z dnia [....] marca 2010 r., tym samym "załatwiając sprawę w terminie" w rozumieniu art. 37 kpa.

4. I.K. uczynił z ustawowej regulacji instrument do załatwiania swoich prywatnych animozji mający cechy nagonki nakierowanej na zniesławienie B.B. – Dyrektora Szkoły nr [....] i oczernianie jej w opinii publicznej. Skarżący od ok. roku prowadzi swoista akcję nękania B.B. poprzez składanie z częstotliwością niekiedy raz na kilka dni lub codziennie formalnych wniosków o udzielenie "informacji publicznej" w sprawach nienależących do tej kategorii i niemających istotnego znaczenia dla wykonywania władzy publicznej. Działalność ta prowadzi do dezorganizacji pracy szkoły i jej Dyrekcji, a jej rzeczywistym celem jest zdyskredytowanie adresata wniosków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

W myśl art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej ("ustawy"), obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są m.in. podmioty reprezentujące jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym. Zgodnie zaś z art. 39 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572 z póżn. zm.), dyrektor szkoły dysponuje środkami określonymi w planie finansowym szkoły zaopiniowanym przez radę szkoły i ponosi odpowiedzialność za ich prawidłowe wykorzystanie, a także może organizować administracyjną, finansową i gospodarczą obsługę szkoły. Zgodnie z ustawą o systemie oświaty, na szkole spoczywają zadania dydaktyczno – wychowawcze, za których realizację odpowiedzialny jest dyrektor szkoły. Z powyższego jednoznacznie zatem wynika, że dyrektor szkoły, jako organ reprezentujący jednostkę organizacyjną, która wykonuje zadania publiczne m.in. w powyższym zakresie, jest w świetle art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy, podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Dlatego też zarzut odpowiedzi na skargę, nazwany "brakiem legitymacji biernej po stronie dyrektora", należy uznać za chybiony.

Rację ma natomiast Dyrektor Szkoły, iż żądane przez I.K. we wniosku z dnia [....] lutego 2010 r. informacje nie są informacjami publicznymi w rozumieniu ustawy. Pytania te dotyczą co prawda części majątku publicznego pozostającego w dyspozycji Szkoły Podstawowej nr [....] w K. , ale ich przedmiotem nie są fakty, zjawiska czy zdarzenia istniejące. Pytanie pierwsze to pytanie nie o fakty, lecz o ich ocenę. Stwierdzenie, czy istnieje możliwość wynajmu części pomieszczeń szkoły, nie dość, że wymaga analizy wielu okoliczności, to zawsze będzie stanowiło wynik wnioskowania i domniemań, a zatem będzie pewnego rodzaju opinią, a nie potwierdzeniem obiektywnie istniejącej okoliczności. Opinia taka może uzyskać walor informacji publicznej dopiero wówczas, kiedy zostanie opracowana i użyta w związku z wykonywaniem zadania publicznego. Dopóki jej jednak nie ma, to żądanie jej opracowania można co najwyżej zakwalifikować jako żądanie wytworzenia nowej informacji publicznej. Takiego uprawnienia ustawa o dostępie do informacji publicznej w ogóle nie przewiduje.

Wedle ustawy każdy ma prawo uzyskać informację publiczną istniejącą i będącą w posiadaniu organu zobowiązanego. Zamierzenia co do przyszłych działań w zakresie gospodarowania majątkiem publicznym nie są informacją o istniejących faktach czy zjawiskach. To, czy Dyrektor Szkoły w przyszłości przedstawi ofertę wynajmu części pomieszczeń szkoły (i jaka będzie treść tej oferty) nie jest elementem istniejącej rzeczywistości, lecz ewentualnie projekcją rzeczywistości przyszłej. Dlatego także i dalsze pytania wniosku skarżącego z dnia [....] lutego 2010 r. ocenić należy jako wykraczające poza regulacje ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Skoro zaś żądane przez skarżącego informacje nie stanowią informacji publicznych w rozumieniu ustawy, to kwestia ich udostępnienia lub nieudostępnienia w ogóle nie podlega kontroli sądowej. Zbędne zatem pozostają rozważania co do tego, czy dyrektor szkoły publicznej zobowiązany jest do wydania decyzji administracyjnej w wypadku odmowy udzielenia informacji publicznej, oraz czy powodem nieudzielania takiej informacji mogą być okoliczności wskazywane w odpowiedzi na skargę.

Dokonana powyżej ocena uzasadnia odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.