Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 670/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2018-07-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: zwolniono od kosztów sądowych
Ustanowiono pełnomocnika z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 258 § 2 pkt 7, art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

P O POSTANOWIENIE Dnia 5 lipca 2018 r. Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnionemu diagnoście uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów postanawia: I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych ponad kwotę 300 zł już uiszczoną tytułem od wpisu sądowego od skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego i opłaty kancelaryjnej, II. ustanowić dla R. S. adwokata z urzędu, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie cofnięcia uprawnionemu diagnoście uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów.

W dniu 14 czerwca 2018 r. skarżący złożył formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W wykonaniu zarządzenia Starszego referendarza sądowego wnioskodawca nadesłał dodatkowe wyjaśnienia i dokumenty dotyczące jego sytuacji majątkowej.

Z całości materiału dowodowego wynika następujący stan faktyczny:

Skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, oboje są zarejestrowani w urzędzie pracy jako bezrobotni bez prawa do zasiłku. Utrzymują się dzięki wsparciu finansowemu syna i dwóch prowadzących odrębne gospodarstwa domowe. Z zeznania podatkowego wynika, że wnioskodawca w osiągną w 2017 r. dochód w wysokości 7585,74 zł, a w dniu 16 kwietnia 2018 r. otrzymał z urzędu skarbowego kwotę 506 zł tyłem zwrotu podatku dochodowego. Jego żona nie osiągnęła żadnego dochodu w 207 r. Skarżący nie wykazał innego majątku oprócz współwłasności domu wielkości 157 m kw o wartości 40 tysięcy złotych i mieszkania spółdzielczego o wielkości 53 m kw. Wnioskodawca podał następujące stałe wydatki miesięczne: opłata za mieszkanie - 420zł, za prąd – 150 zł, za gaz -50zł, za media – 60 zł.

Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z treścią art. 245 § 1, § 2 i § 3 oraz art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie zastępcy procesowego m.in. adwokata, radcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.

Biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i osobistą skarżącego, w tym pozostawanie na utrzymaniu dzieci, brak własnego stałego dochodu i majątku oprócz mieszkania i współwłasności domu, uznano, że obecnie nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zatem jego wniosek o przyznanie praw pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.

Przyznane prawo pomocy nie działa z mocą wsteczną i nie obejmuje zwroty kwoty 300 zł już uiszczonej tytułem od wpisu sądowego od skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego i opłaty kancelaryjnej.

Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1, ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.