Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 1008/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-01-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.J. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2007 r. - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Wnosząc skargę na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję J.J. (dalej: skarżący) wniósł równocześnie o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku powołał się na fakt dotyczący nadania wydanym wcześniej decyzjom podatkowym w przedmiocie podatku od towarów i usług rygoru natychmiastowej wykonalności (za marzec, maj i listopad 2007 r.) i decyzji o zabezpieczeniu majątku przez organ podatkowy (w 2013 r.), a z uwagi na ciąg zdarzeń związanych z postępowaniem podatkowym – na konieczność zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej. Skarżący swój status zawodowy określił jako bezrobotny, na utrzymaniu żony, z którą pozostaje w rozdzielności majątkowej. Z treści wniosku wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i córką, posiada mieszkanie o pow. 57 m² i nieruchomość rolną o pow. 0,64 ha, jego oszczędności wynoszą 1000 zł, nie ma przedmiotów wartościowych jak pojazdy mechaniczne, maszyny, biżuteria itp. o wartości powyżej 5000 zł. Żona osiąga dochody z działalności gospodarczej i z tytułu umowy o pracę w wysokości łącznie 4.799,75 zł. Skarżący jako stałe wydatki wyszczególnił czynsz w kwocie 338 zł, opłaty a wodę – 108 zł, za gaz – 86,39 zł, energię elektryczną 189,08 zł, dodatkowe zajęcia szkolne dla córki – 179 zł. Podał, że wydatki rodziny w miesiącu na środki czystości wynoszą 600 zł, na odzież 500 zł, lekarstwa 300 zł, żywność 1500 zł, opłaty za telewizję, Internet i telefony 300 zł.

Wezwany do podania dodatkowych informacji dotyczących swojej sytuacji materialnej, skarżący oświadczył, że nie posiada rachunków bankowych ani środków transportu, nie uzyskuje pomocy materialnej od instytucji udzielającej takiej pomocy. Skarżący przedłożył dokumentację związaną z nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym na rzecz swojego kontrahenta, zawiadomienie o zajęciu rachunku bankowego z wniosku innego wierzyciela, rachunki związane z utrzymaniem mieszkania, wyciągi z rachunku bankowego żony, związanego z prowadzona działalnością gospodarczą.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdzono:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., osobie fizycznej przyznane zostaje prawo pomocy z jej wniosku w zakresie częściowym, jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ciężar dowodu spoczywa na stronie składającej taki wniosek.

W ocenie rozpoznającego wniosek skarżący nie wykazał, że nie jest

w stanie ponieść kosztów sądowych. Zadeklarowane oszczędności są w stanie niemal w całości pokryć wpis sądowy w niniejszej sprawie, a przedstawiona struktura wydatków, zdaniem rozpoznającego wniosek, pozwala na wygospodarowanie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla skarżącego i jego rodziny nie tylko wymagane na obecnym etapie sprawy koszty sądowe (wpis od skargi), ale także zabezpieczyć inne ewentualne koszty sądowe, powstałe w przyszłości w tej sprawie. Zatem skarżący nie spełnia koniecznej przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych, ponieważ nie tylko nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, a wręcz odwrotnie- wykazał, że posiada takie możliwości finansowe. Także rozdzielność majątkowa pomiędzy małżonkami, którzy przecież zgodnie z przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego zobowiązani są do wzajemnej pomocy, obejmującej elementy majątkowe i to, że ciężar utrzymania rodziny spoczywa teraz wyłącznie na żonie, czy fakt zabezpieczenia przez organ na majątku podatnika wykonanie zobowiązań podatkowych, nie mogą skutkować automatycznie koniecznością przyznania preferencji w postaci zwolnienia od kosztów sądowych.

Na marginesie należy dodać, że w innej sprawie zawisłej przed tut. Sądem (sygn.

I SA/Rz 1036/15) skarżący uzyskał częściowe prawo pomocy w postaci zwolnienia od wpisu od skargi. Zatem to pozwoli skarżącemu na poniesienie kosztów w niniejszej sprawie bez jakiegokolwiek uszczerbku w utrzymaniu koniecznym.

W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.