Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 935/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-02-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: Art. 3 par. 1 pkt 4, art. 134, art. 135, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a, lit. c, art. 152
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: Art. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: Art. 97a
journal: Dz.U. 2005 nr 108 poz 908
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
article: Art. 104 par. 1, art. 107 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: Par. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 24 poz 215
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 21 stycznia 2004 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner Sędziowie WSA Dorota Dąbek (spr.) WSA Barbara Pasternak Protokolant Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2013 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie wydania prawa jazdy I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. orzeka, że uchylona decyzja nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

wyroku WSA w Krakowie z dnia 26 lutego 2013r.

W dniu 11 sierpnia 2010r. T. Z. złożył w Starostwie Powiatowym wniosek o wymianę prawa jazdy w związku z potwierdzeniem posiadania świadectwa kwalifikacji zawodowej. Do wniosku dołączył kopię aktualnego świadectwa kwalifikacji zawodowej nr [...] z dnia 27 czerwca 2010r. i nr [...] z dnia 27 czerwca 2010r., kopię orzeczenia lekarskiego z dnia 17 lipca 2010r. o braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, kopię orzeczenia psychologicznego z dnia 17 lipca 2010r. Nr [...] o braku przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, kserokopie posiadanego prawa jazdy i dowodu osobistego, fotografię oraz dowód uiszczenia opłaty za wymianę prawa jazdy.

Na podstawie decyzji Starosty z dnia [...] 2011r. zarządzono wydanie T. Z. prawa jazdy kat. A, B, C, D, BE, CE, DE nr [...] nr dokumentu: [...], gdzie w kolumnie nr 11 wpisano przy kat. praw jazdy C, D, C+E i D+E datę 27.06.2015r. jako datę ważności uprawnień oraz tę samą datę przy tych samych kategoriach praw jazdy wpisano w kolumnie nr 12 określającej ograniczenia w korzystaniu z danego uprawnienia z dopiskiem kodu nr 95.

W odwołaniu od powyższej decyzji Starosty T. Z. podniósł, iż w wydanym mu prawie jazdy w pozycji nr 11 nie powinny być wpisane ograniczenia terminu ważności prawa jazdy, gdyż uprawnienia do kierowania pojazdami uzyskał bezterminowo. Natomiast jego zdaniem termin podany w pozycji 12 prawa jazdy jest prawidłowy.

Przesyłając akta sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego organ I instancji wskazał, iż odwołanie zostało wniesione po upływie terminu przewidzianego do jego wniesienia.

Decyzją z dnia 29 lipca 2011r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 2 w związku z art. 7 i art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 97a i art. 92 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005r. nr 108, poz. 908 z późn. zm.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Starosty z dnia [...] 2011r. i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W pierwszej kolejności Kolegium stwierdziło, iż odwołanie zostało wniesione w terminie. Jak wynika bowiem z dokonanego na wniosku o wymianę prawa jazdy wpisu w dniu 27 sierpnia 2010r. T. Z. odebrał dokument prawa jazdy. Zatem złożenie odwołania do Urzędu Starostwa Powiatowego w dniu 10 września 2010r. nastąpiło, w ocenie organu II instancji, z zachowaniem 14-dniowego terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Następnie organ odwoławczy, powołując się na treść art. 97a ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz art. 39k ustawy o transporcie drogowym stwierdził, iż organ I instancji prawidłowo dokonał wpisu terminu ważności kwalifikacji zawodowej w pozycji 12 w wydanym prawie jazdy. Natomiast organ I instancji nie wyjaśnił na jakiej podstawie dokonał w pozycji nr 11 prawa jazdy wpisu ograniczenia ważności kat. C, D, CE, DE. Kolegium przytoczyło treść art. 92 ustawy Prawo o ruchu drogowym i stwierdziło, iż akta sprawy nie zawierają dokumentów potwierdzających wystąpienie okoliczności nakazujących wpis ograniczenia terminu ważności uzyskanych przez odwołującego się uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie posiadanych kategorii. Tymczasem w przedmiotowym wniosku z dnia 11 sierpnia 2010r. organ I instancji zarządził wydanie prawa jazdy nr [...] ważnego bezterminowo, a następnie w rubryce przeznaczonej na wpis w dokumencie prawa jazdy daty ważności przy kategoriach C, C+E, D, D+E wpisał datę 27.06.2015r. Dlatego też Kolegium uważa, że należało zaskarżoną decyzję uchylić po to, aby umożliwić organowi I instancji wydanie decyzji po uprzednim przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w znacznej części i należyte jej uzasadnienie, a tym samym dać możliwość organowi odwoławczemu na prawidłowe orzeczenie w ramach kontroli instancyjnej.

Pismem z dnia 12 grudnia 2011r. Starosta zwrócił się do Prokuratury Rejonowej o złożenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 lipca 2011r. Nr [...]. Organ I instancji podniósł, iż prawo jazdy zostało wydane T. Z. zgodnie z zasadami wynikającymi z obowiązujących przepisów, a dokonane w nim wpisy są właściwe i zgodne z ustalonym stanem faktycznym. Starosta uważa, iż nie było żadnych podstaw do przekazywania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, skoro w ponownym postępowaniu może być wydane prawo jazdy z takimi samymi wpisami. Tym samym w ocenie organu I instancji decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została wydana z rażącym naruszeniem art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego i przy bezzasadnym powołaniu się na przepisy art. 7 i art. 77 Kodeksu postępowania administracyjnego, skoro sprawa nie wymaga przeprowadzania jakiegokolwiek dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Starosta zarzucił również, iż Kolegium błędnie przyjęło, że wydanie prawa jazdy stanowi decyzję administracyjną, gdy tymczasem żaden z przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym nie przewiduje, że prawo jazdy jest wydawane w tej formie.

Pismem z dnia 7 marca 2012r. Prokurator Rejonowy poinformował Starostę, iż nie znalazł podstaw do zaskarżenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 lipca 2011r. Nr [...].

Pismem z dnia 14 marca 2012r. Starosta ponownie zwrócił się do Prokuratury Rejonowej o wniesienie skargi na w/w decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, przytaczając na poparcie swoich argumentów wybrane wyroki sądów administracyjnych.

Pismem z dnia 18 kwietnia 2012r. Prokurator Rejonowy wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 lipca 2011r. Nr [...], domagając się stwierdzenia jej nieważności. Zaskarżonej decyzji Prokurator zarzucił, iż została wydana z rażącym naruszeniem art. 97a ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005r. nr 108, poz. 908 z późn. zm.), poprzez błędne uznanie, iż wymiana prawa jazdy następuje w drodze decyzji administracyjnej, od której przysługuje odwołanie, podczas gdy wymiana prawa jazdy stanowi czynność materialno-techniczną a wymiana i wydanie prawa jazdy jest obligatoryjne, a więc nie następuje w drodze decyzji administracyjnej. Prokurator zarzucił również, iż zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem art. 138 § 2 w zw. z art. 7 i art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez uchylenie prawa jazdy z dnia [...] 2010r. wydanego T. Z. w wyniku wymiany i przekazanie organowi I instancji sprawy do ponownego rozpatrzenia w wyniku błędnego uznania, iż postępowanie wymaga przeprowadzenia przez Starostę dodatkowych czynności wyjaśniających, podczas gdy organ ten dokonał wymiany prawa jazdy stosując tryb zgodny z przepisem art. 97a ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz dokonując w prawie jazdy w kolumnie nr 11 i 12 prawidłowych wpisów.

Prokurator stwierdził, iż z nadesłanych materiałów wynika, że T. Z. wykonuje zawód kierowcy i posiada prawo jazdy kat. A, B, C, D, B+E, C+E i D+E wydane bezterminowo. Prokurator wskazał, iż z art. 39k ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007r. nr 125, poz. 874 z późn. zm.) wynika, że kierowca wykonujący przewóz drogowy podlega badaniom psychologicznym przeprowadzanym w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy. Z kolei zgodnie z treścią art. 39j ust. 4 pkt 1 i art. 39k ust. 3 pkt 1 tej ustawy badania lekarskie i psychologiczne są przeprowadzane do czasu ukończenia przez kierowcę 60 lat – co 5 lat. Z kolei w ust. 5 art. 39j i ust. 4 art. 39k wskazano, iż badania te mają być co 5 lat przeprowadzone (dla kierowcy w wieku do 60 lat) w terminie właściwym do ukończenia szkolenia okresowego jednak nie później niż do dnia wydania świadectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego ukończenie szkolenia okresowego. Prokurator stwierdził, iż na dzień złożenia wniosku o wymianę prawa jazdy, tj. na dzień 11 sierpnia 2010r. T. Z. nie ukończył 60 lat, a więc obejmował go wymóg przeprowadzania badań lekarskich oraz psychologicznych co 5 lat.

Prokurator wskazał, iż z przedłożonego do wniosku o wymianę prawa jazdy zaświadczenia lekarskiego z dnia 17 lipca 2010r i orzeczenia psychologicznego z dnia 17 lipca 2010r. wynika, iż brak jest przeciwwskazań zdrowotnych oraz psychologicznych do wykonywania przez T. Z. pracy na stanowisku kierowcy. Ponadto z przedłożonych przez T. Z. świadectw kwalifikacji zawodowej Nr [...] i Nr [...] wynika, że w/w ukończył wymagane szkolenia okresowe.

Prokurator podniósł, iż art. 97a ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym stanowi, że wpis potwierdzający uzyskanie kwalifikacji wstępnej lub szkolenia okresowego dokonywany jest w formie wymiany prawa jazdy. Prawo jazdy w zakresie kategorii, której dotyczy wpis wydaje się na okres lat 5 liczony od daty wydania świadectwa, przy czym termin ten nie może być dłuższy niż okres ważności orzeczenia, o którym mowa w art. 39j ust. 4 lub art. 39k ust. 3 ustawy o transporcie drogowym. Powyższe oznacza, zdaniem Prokuratora, iż wymiana dokumentu prawa jazdy jest czynnością o charakterze materialno-technicznym, a wymiana prawa jazdy jest obligatoryjna i nie następuje w drodze decyzji administracyjnej. Prokurator wskazał, iż kwestię wymiany prawa jazdy reguluje rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 29 kwietnia 2002r. (Dz. U. nr 69, poz. 640 z późn. zm.). W § 5 tego rozporządzenia wskazano, iż w wydanych w drodze wymiany dokumentach uwzględnia się ograniczenia wynikające ze stanu zdrowia lub możliwości prowadzenia określonego pojazdu, przy zastosowaniu liczbowego ich ograniczenia w postaci kodu określonego przepisami w sprawie wzorów dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami. Przy wymianie dokumentów stosuje się zasady i tryb postępowania określone w przepisach w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami.

Prokurator uważa zatem, iż w wydanym T. Z. prawie jazdy w kolumnie nr 12, określającej ograniczenia, słusznie zamieszczono wpis kodu 95 wskazującego na potwierdzenie posiadania świadectwa kwalifikacji zawodowej. Wpis ten jest bowiem zgodny z Załącznikiem Nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 21 kwietnia 2004r. w sprawie wzorów dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. z 2004r. nr 89, poz. 855) określającymi wzór krajowego prawa jazdy. Prokurator Rejonowy podniósł również, iż w świetle art. 97a ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, § 7ust. 2b rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 21 kwietnia 2004r. (Dz. U. nr 24, poz. 215 z późn. zm.), a także w świetle orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych (wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2010r., sygn. akt VII SA/Wa 197/10, wyrok WSA w Opolu z dnia 24 stycznia 2011r., sygn. akt II SA/Op 504/10) należy uznać za zgodny z przepisami prawa wpis ograniczenia ważności prawa jazdy C, D, CE i DE również w kolumnie nr 11 dokumentu.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Kolegium nie zgodziło się z twierdzeniami skarżącego, że wpisy dokonane przez organ I instancji w kolumnach nr 11 i 12 są prawidłowe. Organ II instancji wskazał na treść art. 97a ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz art. 39k ustawy o transporcie drogowym i stwierdził, że organ I instancji prawidłowo dokonał wpisu terminu ważności kwalifikacji zawodowej w pozycji nr 12 w wydanym prawie jazdy. Natomiast dokonując w pozycji nr 11 prawa jazdy wpisu ograniczenia ważności kat. C, D, CE. DE Starosta nie wskazał, zdaniem Kolegium, jego podstawy faktycznej. Kolegium powołało się na treść art. 92 ustawy Prawo o ruchu drogowym i stwierdziło, że wobec braku wykazania stosownym materiałem dowodowym podstawy do wpisania ograniczenia w pozycji nr 11 dokumentu prawa jazdy, organ odwoławczy uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Za nietrafny Kolegium uznało zarzut wydania decyzji w sytuacji, w której -jak twierdzi skarżący - wymiana prawa jazdy jest czynnością materialno-techniczną. Zdaniem Kolegium, stanowisku skarżącego przeczą przepisy regulujące tryb i zasady wymiany prawa jazdy, które dla tej czynności prawnej nakazują stosowanie przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 21 stycznia 2004r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami. Zgodnie z § 2 tego rozporządzenia wydanie lub odmowa wydania prawa jazdy następują w drodze decyzji administracyjnej.

W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego argumenty podniesione przez skarżącego nie uzasadniają zmiany zaskarżonego orzeczenia. Kolegium stwierdziło, iż skarżący nie przytacza w skardze nowych dowodów ani okoliczności dotyczących sprawy, które uzasadniałyby ewentualne uwzględnienie skargi przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Za niezasadny Kolegium uznało również zarzut naruszenia przepisu art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zdaniem Kolegium, z powyższego przepisu nie wynika, aby słuszny interes obywatela miał pierwszeństwo w załatwieniu sprawy. Kolegium uważa, iż redakcja powyższego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że organy administracyjne kierują się zasadą słusznego, czyli znajdującego oparcie w przepisach prawa interesu obywatela, przy jednoczesnym uwzględnieniu interesu społecznego. Mając powyższe na względzie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta jest wykonywana pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest zatem ocena zaskarżonych decyzji z punktu widzenia ich legalności, a więc zgodności z obowiązującym prawem. Stosownie do treści art. 134 i 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.), sąd administracyjny dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji nie jest związany granicami skargi. Oznacza to, że jeżeli decyzja administracyjna wydana w granicach sprawy, której dotyczy skarga, narusza prawo w sposób określony w art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega uchyleniu bez względu na to, czy skarga formułuje zarzuty o naruszeniu prawa.

Dokonana przez sąd kontrola zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, że została ona wydana z naruszeniem prawa materialnego, albowiem decyzja organu I instancji wydana została zgodnie z obowiązującymi w dacie jej wydania art. 97a ust. 1-3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym ( Dz.U. z 2005r., nr 108, poz. 908) oraz Zał. nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 21 kwietnia 2004r. w sprawie wzorów dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. z 2004r. nr 89, poz. 855), § 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 29 kwietnia 2002r. w sprawie wymiany prawa jazdy (Dz.U. nr 69, poz. 640), §2 i §7 ust. 2a rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 21 stycznia 2004r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami (Dz. U. z 2004r. nr 24, poz. 215), a także art. 39j ust. 4 pkt 1 i ust. 5 oraz art. 39 k ust. 3 pkt 1 i ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007r. nr 125, poz. 874 ze zm.).

Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte na wniosek T. Z. o wymianę prawa jazdy w związku z uzyskaniem świadectwa kwalifikacji zawodowej. Z art. 97 a Prawa o ruchu drogowym wynika, że organ dokonuje w prawie jazdy wpisu potwierdzającego uzyskanie kwalifikacji wstępnej lub szkolenia okresowego, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym. Powyższego wpisu organ dokonuje na pisemny wniosek kierowcy w oparciu o kopię dokumentów o których mowa w przepisach ustawy o transporcie drogowym, a mianowicie:

-świadectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego uzyskanie kwalifikacji wstępnej albo świadectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego ukończenie szkolenia okresowego;

-orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań lekarskich do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy;

-orzeczenia psychologicznego stwierdzającego brak przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy,

Przedmiotowy wpis dokonywany jest w formie wymiany prawa jazdy, zaś prawo jazdy w zakresie kategorii, której dotyczy wpis, wydaje się na okres 5 lat, liczony od daty wydania świadectwa kwalifikacji zawodowej, przy czym termin ten nie może być dłuższy niż okres ważności badania lekarskiego przeprowadzonego w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy albo badania psychologicznego w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do wykonania pracy na stanowisku kierowcy.

Z akt sprawy wynika, że skarżący uzyskał zaświadczenie lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy kat. A,B,C,D,E z zakreślonym terminem ważności na dzień 17 lipca 2015r., kiedy to ma nastąpić następne badanie okresowe (k.2). Natomiast z orzeczenia psychologicznego stwierdzającego brak przeciwwskazań do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy wynika, że kolejne badanie okresowe zostało wyznaczone na dzień 16 lipca 2015r. (k.3). W aktach sprawy znajduje się także Świadectwo kwalifikacji zawodowej nr [...] dotyczące kategorii D1, D1+E oraz D+E wystawione w dniu 27 czerwca 2010r. (k.4) oraz Świadectwo kwalifikacji zawodowej nr [...] dotyczące kategorii C1, C1+E oraz C+E wystawione w dniu 27 czerwca 2010r. (k.5).

Biorą pod uwagę przytoczone powyżej przepisy oraz stan faktyczny niniejszej sprawy należy uznać, że organ I instancji prawidłowo dokonał wpisów w dokumencie prawa jazdy, wpisując w kolumnie 11 oraz 12 wpisując datę ważności prawa jazdy co do wymienionych w świadectwach kwalifikacji kategorii, to jest dzień 27 czerwca 2015r., co oznacza, że do tej daty ważne jest potwierdzenie posiadania kwalifikacji zawodowej, tj. 5 lat od daty wydania świadectwa kwalifikacji zawodowej dla danych kategorii prawa jazdy. Te wpisy zostały dokonane tylko w odniesieniu do tych kategorii prawa jazdy, które zostały wymienione w świadectwach kwalifikacji zawodowej. W pozostałych kategoriach natomiast uprawnienia skarżącego dotyczące kategorii A i B, pozostały bez ograniczeń.

Odnosząc się natomiast do pozostałych zarzutów skargi należy stwierdzić, że sąd nie podziela poglądu skarżącego, że wymiana prawa jazdy nie następuje w drodze decyzji administracyjnej, lecz stanowi jedynie czynność materialno-techniczną. Nietrafny jest argument skargi, że fakt obligatoryjności wymiany prawa jazdy świadczy o tym, że nie jest to decyzja administracyjna. Nieprecyzyjne sformułowanie ustawowe zawarte w art. 97a ustawy z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, że wpis dokonywany jest w formie wymiany prawa jazdy, nie rozstrzyga wprawdzie wyraźnie czy wymiana ta ma mieć formę decyzji, czy jest to czynność materialno-techniczna. Biorąc jednak pod uwagę normatywny, jednostronny i władczy charakter rozstrzygnięcia organu zarządzającego wymianę prawa jazdy, nie można uznać, że stanowi ono jedynie czynność materialno-techniczną. Wymiana prawa jazdy, tak samo jak jego wydanie, następuje w drodze decyzji administracyjnej. Potwierdza to zresztą przepis § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 21 stycznia 2004 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami (Dz. U. nr 24, poz. 215 ze zm.), zgodnie z którym wydanie lub odmowa wydania prawa jazdy, pozwolenia lub ich wtórników następują w drodze decyzji administracyjnej. Jest to zgodne z ogólną zasadą załatwiania spraw administracyjnych poprzez wydanie decyzji, przewidzianą w art. 104 § 1 k.p.a. Przy wydawaniu decyzji na podstawie art. 97a prawa o ruchu drogowym konieczne było ustalenie przez organ okoliczności faktycznych, od których zależało rozstrzygnięcie, co oznaczało wymóg przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, ustalającego w szczególności konkretne daty ważności uprawnienia. Wydawane w tego rodzaju sprawach decyzje administracyjne (zarządzające wydanie prawa jazdy) posiadały wszystkie konstytutywne wymogi decyzji administracyjnych (wskazanie organu wydającego decyzję, wskazanie strony, rozstrzygnięcie i podpis). Należy je zatem uznać za decyzje administracyjne (por. m.in. wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2010r., VII SA/Wa 197/10; wyrok WSA w Łodzi z dnia 30 kwietnia 2012r., III SA/Łd 47/12). Sąd nie podziela zatem poglądu skarżącego, że są one jedynie czynnościami materialno-technicznymi. W ocenie sądu akty te, mając prawny charakter, nie mogą być uznane za czynności materialno-techniczne, a więc tak zwane faktyczne (niewładcze) formy działania administracji. Sąd nie podziela też poglądu, że stanowią one czynności, o których mowa w art. 3 §1 pkt 4 p.p.s.a. (por. m.in. wyrok WSA z Gliwicach z dnia 5 grudnia 2012r., II SA/Gl 657/12 oraz przytaczane tam orzeczenie WSA w Opolu z dnia 24 stycznia 2011r., II SA/Op 504/10), albowiem w systemie prawnym brak podstaw do różnicowania charakteru prawnego aktu wydania prawa jazdy od aktu jego wymiany w przypadkach przewidzianych w art. 97a ustawy z 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym, które wymagają przeprowadzenia przez organ weryfikacji uprawnień, a więc władczego rozstrzygnięcia, sama zaś deklaratoryjność, podnoszona w orzecznictwie jako argument za uznaniem wymiany prawa jazdy za czynność nie mającą cech decyzji administracyjnej, nie wyklucza formy decyzji, albowiem decyzje administracyjne mogą być zarówno konstytutywne, jak również deklaratoryjne.

Trafny jest natomiast zarzut skargi, że zaskarżona decyzja w sposób nieprecyzyjny wskazuje przedmiot jej rozstrzygnięcia. Rzeczywiście sentencja decyzji może sugerować, że przedmiotem uchylenia jest sam dokument prawa jazdy, organ bowiem wskazuje, że rozpatrywał odwołanie od "decyzji Starosty Powiatowego z dnia [...] 2010r. stanowiącej prawo jazdy kat. A,B,C,D,BE,CE,DE nr [...], nr dokumentu [...]". Z uzasadnienia natomiast wynika, że być może przedmiotem instancyjnej kontroli była jednak decyzja Starosty orzekająca o wydaniu T. Z. prawa jazdy. Ta nieprecyzyjność rozstrzygnięcia wywołała przekonanie organu I instancji i skarżącego prokuratora, że zaskarżona decyzja uchyliła nie tyle decyzję Starosty zarządzającą wydanie prawa jazdy, lecz sam dokument prawa jazdy, który decyzją administracyjną nie jest. Organ II instancji w sposób na tyle nieprecyzyjny wskazał przedmiot rozstrzygnięcia, że powstały zasadnicze wątpliwości co do treści zaskarżonej decyzji, czym naruszono art. 107 § 1 kpa.

Mając na uwadze wskazane powyżej naruszenie prawa procesowego poprzez wadliwą konstrukcję sentencji zaskarżonej decyzji, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz naruszenie prawa materialnego poprzez niezgodne z prawem przyjęcie, że brak było podstaw do dokonania wpisu czasowego ograniczenia w poz. 11 prawa jazdy, które miało wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylono zaskarżoną decyzję. Dlatego orzeczono jak w pkt I wyroku.

O braku możliwości wykonania uchylonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku, orzeczono na podstawie art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – jak w pkt II wyroku.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ administracyjny winien uwzględnić zawartą powyżej ocenę prawną.