Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 136/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-08-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi B. M. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia 14 grudnia 2021 r., nr 1324/2021 w przedmiocie nakazu rozbiórki części budynku postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W piśmie z 14 stycznia 2022 r. B. M. (dalej: skarżący), wniósł skargę na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia 14 grudnia 2021 r. (nr 1324/2021) w przedmiocie nakazu rozbiórki części budynku. Skarga została podpisana przez skarżącego.

Sąd pismem z 20 czerwca 2022 r. wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie 1 egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi, podania numeru PESEL skarżącego, bądź złożenia oświadczenia o braku takiego numeru.

Wezwanie to zostało doręczone dorosłemu domownikowi skarżącego D. N. w dniu 22 czerwca 2022 r. (k. 13 akt sądowych).

Skarżący przy piśmie z 24 czerwca 2022 r. (data osobistego złożenia w tut. Sądzie 29 czerwca 2022 r.) nadesłał informację o swoim numerze PESEL. Natomiast w piśmie z dnia 28 czerwca 2022 r. (data osobistego złożenia w tut. Sądzie 29 czerwca 2022 r.) wniósł o wydanie z akt sprawy złożonej skargi oraz dodatkowo o przedłużenie terminu do złożenia egzemplarza odpisu skargi z uwagi na fakt, że skarga została złożona w jednym egzemplarzu i nie pozostawiono jej kopii i tym samym skarżący nie może złożyć jej odpisu. Z kolei pismem z dnia 28 czerwca 2022 r. (data osobistego złożenia w tut. Sądzie 29 czerwca 2022 r.) W. R. oświadczył, że jest pełnomocnikiem skarżącego i wniósł o wydanie z akt sprawy złożonej skargi oraz dodatkowo o przedłużenie terminu do złożenia egzemplarza odpisu skargi. Do pisma tego dołączył on pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącego jako pracownik przedsiębiorcy B. M.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni.

Stosownie zaś do treści art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.

W okolicznościach sprawy zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych doręczono skarżącemu (w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a. - tzw. doręczenie zastępcze) w dniu 22 czerwca 2022 r., a więc termin do uzupełnienia braków formalnych mijał z dniem 29 czerwca 2022 r. Skarżący przy piśmie z 24 czerwca 2022 r. (data osobistego złożenia w tut. Sądzie 29 czerwca 2022 r.) nadesłał informację o numerze PESEL. Nie nadesłał jednak egzemplarza odpisu skargi wnioskując o przedłużenie terminu do wykonania obowiązku uzupełnienia tego braku formalnego. Odnosząc się do tego wniosku wskazać należy, że zgodnie z art. 84 p.p.s.a. przedłużeniu (lub skróceniu) na wniosek strony podlega tylko termin sądowy. Natomiast termin do uzupełnienia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym wynikającym z art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 3 p.p.s.a. Jako taki, nie może być przez Sąd przedłużany lub skracany. Jeżeli jednak z przyczyny niezależnej od strony nie może on zostać zachowany, stronie przysługuje ewentualny wniosek o przywrócenie terminu (zob. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie II, str. 124).

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarżący nie zastosował się do wezwania z dnia 20 czerwca 2022 r. i nie uzupełnił w terminie wszystkich wskazanych w nim braków formalnych skargi. Dla oceny tej bez znaczenia pozostaje fakt, że skarżący wnioskując o przedłużenie terminu do złożenia odpisu skargi występował także o wydanie mu z akt sprawy oryginału skargi. Po pierwsze dlatego, że brak jest podstaw do wydania z akt sądowych oryginału złożonej skargi – stronie na jej wniosek mogą być wydane odpisy pism znajdujących się w aktach sądowych (por. np. wyrok NSA z dnia 7 lipca 2022 r.) a o to skarżący nie wnioskował. Po drugie dlatego, że żądanie to, złożone zostało w ostatnim dniu terminu. Nawet zatem, gdyby uznać że skarżący wnioskował o wydanie odpisu skargi (czego jednak nie uczynił), to i tak nie było możliwe aby po otrzymaniu tego odpisu, dochował termin wyznaczony zarządzeniem z dnia 20 czerwca 2022 r.

Sąd wyjaśnia także, że za bezskuteczny uznać należało analogiczny wniosek złożony przez W. R. – jako pełnomocnika skarżącego. Nie mógł on bowiem być uznany za pełnomocnika skarżącego. W świetle 35 § 1 - § 3 p.p.s.a. pełnomocnikiem w postępowaniu przed sądem administracyjnym może być bowiem adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne (§1). Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej (§ 2). Osoba prawna lub zarząd spółki partnerskiej świadczący na podstawie odrębnych przepisów pomoc prawną przedsiębiorcy, osobie prawnej lub innej jednostce organizacyjnej, mogą udzielić pełnomocnictwa procesowego - w imieniu podmiotu, któremu świadczą pomoc prawną - adwokatowi lub radcy prawnemu, jeżeli zostały do tego upoważnione przez ten podmiot (§ 3).

Z przytoczonego art. 35 § 1 wynika zatem ściśle określony krąg osób mogących zastępować stronę skarżącą będącą osobą fizyczną, jako jej pełnomocnik. Wbrew bowiem twierdzeniom W. R., skarga B. M. nie dotyczy go jako przedsiębiorcy lecz osoby fizycznej, co wprost wynika z akt administracyjnych oraz treści zaskarżonej decyzji. Tym samym w świetle art. 35 p.p.s.a. W. R. nie mógł zostać uznany za pełnomocnika skarżącego.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.