Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 411/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6204 Środki farmaceutyczne i  materiały medyczne oraz nadzór farmaceutyczny
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 27c
journal: Dz.U. 2011 nr 212 poz 1263
law: Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej - tekst jednolity.
article: art. 3 pkt 27, art. 44
journal: Dz.U. 2005 nr 179 poz 1485
law: Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.) Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Protokolant Tomasz Porczyński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2013 r. sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wstrzymania wprowadzenia do obrotu produktów o nazwie B, C, D, E na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań ich bezpieczeństwa oraz zatrzymania ich. oddala skargę.


UZASADNIENIE

UZASDNIENIE

Decyzją z dnia [...], nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] nr z dnia [...], ([...]) o wstrzymaniu wprowadzania do obrotu przez Spółkę z o.o. "A" z siedzibą w P. produktów o nazwach "Imitacja Produktu: Jabłkowy Powiew Ekstrakt" "Imitacja Produktu: Ekstrakt Krzesłoklej", "Imitacja Produktu: Pomarańczowy Bród", "Imitacja Produktu: Pomarańczowy Kryształ" na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań ich bezpieczeństwa, tj. na okres do dnia 30 kwietnia 2013 r. oraz o zatrzymaniu ww. produktów.

Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny:

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] w toku przeprowadzonej w dniu [...] kontroli w sklepie zlokalizowanym przy ul. A 59 w P., będącego własnością skarżącej Spółki, dokonał zabezpieczenia próbek wyrobów o nazwie Jabłkowy Powiew Ekstrakt, Ekstrakt Krzesłoklej, Pomarańczowy Bród, Pomarańczowy Kryształ.

Organ I instancji zwrócił się do Narodowego Instytutu Leków w Warszawie z prośbą o zbadanie próbek ww. produktów. Decyzją z dnia [...] nr 1 organ I instancji wstrzymał wprowadzania do obrotu ww. produktów na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań ich bezpieczeństwa, tj. do dnia 30 kwietnia 2013 r. oraz zatrzymał ww. produkty. W uzasadnieniu wskazał, że są to produkty, co do których istnieje uzasadnione podejrzenie, iż mogą on stwarzać zagrożenie dla życia i zdrowia ludzkiego.

W odwołaniu skarżąca Spółka zarzuciła naruszenie art. 77 ust. 6, art. 79b oraz art. 84c ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, art. 10 § 1 oraz art. 10 § 2 k.p.a. oraz art. 81 k.p.a. poprzez niezapewnienie stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania w postaci braku zawiadomienia strony o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji. Strona wskazała także na naruszenie art. 7, art. 11, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w sposób istotnie wpływający na treść rozstrzygnięcia poprzez brak właściwego uzasadnienia decyzji, zarówno w płaszczyźnie uzasadnienia faktycznego jak i prawnego, w szczególności poprzez niewskazanie faktów i dowodów na podstawie, których organ uznał, że istnieje zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi, także niewyjaśnienie zasadności nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności poprzez powołanie się na okoliczności dotyczące innego podmiotu gospodarczego. W ocenie Spółki organ naruszył również treść art. 27c ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej poprzez jego zastosowanie mimo braku uzasadnionego podejrzenia, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia ludzi oraz art. 108 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie i nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Spółka wniosła o uchylenie decyzji i umorzenie postępowania oraz o uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności.

Decyzją z dnia [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 4 pkt 27 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, przez środek zastępczy rozumie się substancję pochodzenia naturalnego lub syntetycznego w każdym stanie fizycznym lub produkt, roślinę, grzyb lub ich cześć, zawierające taką substancję, używane zamiast środka odurzającego lub substancji psychotropowej lub w takich samych celach jak środek odurzający lub substancja psychotropowa.

Zgodnie z art. 44c ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w związku ze stwierdzeniem wytwarzania lub wprowadzania do obrotu produktu, co do którego zachodzi podejrzenie, że jest środkiem zastępczym właściwy państwowy inspektor sanitarny stosuje odpowiednio przepis art. 27c ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej

Natomiast zgodnie z art. 27 c ust. 6 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej właściwy inspektor w przypadku stwierdzenia, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia zakazuje w drodze decyzji, wytwarzania produktu lub wprowadzania do obrotu, a także nakazuje wycofanie produktu z obrotu na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań bezpieczeństwa.

Organ odwoławczy wskazał, że zabezpieczone próbki produktów o nazwach "Imitacja Produktu: Jabłkowy Powiew Ekstrakt", "Imitacja Produktu: Ekstrakt Krzesłoklej", "Imitacja Produktu: Pomarańczowy Bród", "Imitacja Produktu: Pomarańczowy Kryształ" zostały przekazane do Narodowego Instytutu Leków w Warszawie. Przeprowadzone badania wykazały w składzie tych produktów występowanie śladowe ilości substancji wskazujących działanie psychoaktywne i stanowiące zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi. Tym samym zasadnym było zastosowanie rygoru natychmiastowej wykonalności , na podstawie art. 108 § 1 k.p.a. i odstąpienie od zasady wyrażonej w art. 10 § 1 k.p.a.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia poszczególnych przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej organ odwoławczy uznał, że nie są one zasadne. Kontrolujący okazali legitymacje służbowe przedstawicielowi kontrolowanego obiektu oraz upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, co potwierdza treść protokołów z dnia 25 października 2012 r. Natomiast odstąpienie od zawiadomienia strony o zamiarze wszczęcia kontroli nastąpiło na podstawie art. 79 ust. 2 pkt 5 z uwagi na zagrożenie zdrowia ludzkiego.

Ponadto organ wyjaśnił, że strona nie złożyła skutecznego sprzeciwu w trybie art. 84c ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Pracownicy przeprowadzający kontrolę w sklepie nie są organem uprawnionym od odbioru sprzeciwu, gdyż takim organem jest PPIS. Zatem nie było przesłanek do wstrzymania się z czynnościami kontrolnymi, a wniesienie przez stronę sprzeciwu po zakończeniu czynności było bezprzedmiotowe.

Organ odwoławczy wskazał także, że Państwowy Powiatowy Inspektor sanitarny w [...] zaskarżonej decyzji nada rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 k.p.a., przyjmując, że okoliczności sprawy wskazują na stwarzanie zagrożenia dla życia i zdrowia ludzkiego poprzez wprowadzanie do obrotu produktów, co do których istnieje uzasadnione podejrzenie, iż wykazują działanie psychotropowe i mogą być zakwalifikowane jako środki zastępcze.

Organ wskazał także, że PPIS posiadał wiedzę dotyczącą wprowadzania do obrotu przez spółkę "B" w tym sklepie przy ul. A 59 w P. środków zastępczych, których skład jakościowy został potwierdzony wynikami badań Narodowego Instytutu Leków w Warszawie, że zawierają substancje psychotropowe.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi spółka "A" zarzuciła naruszenie:

- art. 10 § 1, art. 81 k.p.a. poprzez niezapewnienie stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania i możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów przed wydaniem decyzji;

- art. 7, art. 11, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a. w sposób istotnie wpływający na treść rozstrzygnięcia poprzez brak właściwego uzasadnienia decyzji na płaszczyźnie uzasadnienia faktycznego;

naruszenie art. 79, art. 80 ust. 1, art. 79b, art. 82 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej poprzez przeprowadzenie kontroli w sposób niezgodny z przepisami prawa;

- art. 77 ust. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej poprzez wydanie decyzji na podstawie dowodów pozyskanych w wyniku kontroli przeprowadzonej z rażącym naruszeniem przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, w tym art. 84c ustawy polegający na nierozpoznaniu w sposób zgodny z prawem złożonego sprzeciwu i niewstrzymanie czynności kontrolnych po złożeniu zawiadomienia o wniesieniu sprzeciwu przez przedsiębiorcę;

- art. 27c ust. 1 i 3 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, mimo braku przesłanki uzasadnionego podejrzenia, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia ludzi.

Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012. 270), dalej p.p.s.a. - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, ani procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. 2011 r. nr 212 poz.1263 ze zm.).

Zgodnie z treścią przepisu art. 27c ust. 1 wymienionej ustawy w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, właściwy państwowy inspektor sanitarny wstrzymuje, w drodze decyzji, jego wytwarzanie lub wprowadzanie do obrotu lub nakazuje wycofanie produktu z obrotu na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań jego bezpieczeństwa, nie dłuższy jednak niż 18 miesięcy.

Z wymienionego przepisu wynika, że przesłanką wstrzymania wprowadzenia produktu do obrotu jest istnienie uzasadnionego podejrzenia, że stwarza on zagrożenia życia lub zdrowia ludzi.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest wstrzymanie wprowadzenia do obrotu następujących produktów: "Imitacja Produktu: Jabłkowy Powiew Ekstrakt", "Imitacja Produktu: Ekstrakt Krzesłoklej", "Imitacja Produktu: Pomarańczowy Bród", "Imitacja Produktu: Pomarańczowy Kryształ". W ocenie Sądu organy administracji miały uzasadnione podejrzenie, że wymienione produkty stwarzają zagrożenie życia i zdrowia.

Jak wynika z akt sprawy podmiotem wskazanym na oznakowaniu opakowań wprowadzanych w sklepie objętym kontrolą, przy ul. A 59 w P., a także właścicielem sklepu jest "A" Spółka z o.o. w P., której jedynym wspólnikiem jest M. W., a prezesem zarządu – R. G., będący jednocześnie Prezesem Zarządu "B" Spółki z o.o. w P. (wspólnicy: M. W. i R. G.). Dodatkowo z akt administracyjnych wynika, że wobec spółki "B" sp. z o.o. w P. prowadzone jest postępowanie w zakresie wprowadzania do obrotu środków zastępczych. W wyniku kontroli stwierdzono wprowadzanie do obrotu produktów o nazwach: Blue Fire, Green Fire, Neolight oraz Odór, których próbki zostały przekazane do Narodowego Instytutu Leków. Z otrzymanej ekspertyzy wynikało, że posiadają w swoim składzie substancje psychoaktywne i mogą być zaklasyfikowane jako środki zastępcze w rozumieniu art. 3 pkt 27 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.).

Ponadto z informacji uzyskanych z Komendy Powiatowej Policji w [...] wynika, że na terenie [...] miał miejsce przypadek hospitalizacji osoby po spożyciu podobnego produktu – środka zastępczego.

W ocenie Sądu, powyższe było wystarczającą przesłanką do wydania decyzji trybie art. 27 c ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Istniało uzasadnione podejrzenie, że produkty "Imitacja Produktu: Jabłkowy Powiew Ekstrakt", "Imitacja Produktu: Ekstrakt Krzesłoklej", "Imitacja Produktu: Pomarańczowy Bród", "Imitacja Produktu: Pomarańczowy Kryształ" stanowią zagrożenie życia i zdrowia ludzi. Wskazuje na to fakt hospitalizacji osób po spożyciu podobnych produktów nabywanych w sklepach prowadzonych przez "B" sp. z o.o. , której właścicielem jest R. G., będący także właścicielem skarżącej Spółki – "B". Organy administracji miały więc uzasadnione podejrzenie, że sporne produkty stanowią zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi. Należy dodać, że produkty te miały podobną strukturę (susz, proszek) i podobne opakowanie jak zatrzymane dwa miesiące wcześniej środki zastępcze. Różne były tylko nazwy. Na opakowaniach nie było także informacji o zagrożeniach związanych z używaniem produktów. Podejrzenie organów, że wszystkie trzy produkty mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi potwierdziła opinia Narodowego Instytutu Leków z 10 grudnia 2012 r. (k. 18 a.a.) Z opinii tej wynika, że wszystkie produkty zwierały substancje będące środkami zastępczymi.

Zdaniem Sądu, spełnione zostały przesłanki określone w art. 27 c ust.1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. uzasadniające wstrzymanie wprowadzania do obrotu ww. produktów.

Nieuzasadniony jest zarzut strony skarżącej naruszenia art.10 § 1 k.p.a.

Zgodnie z treścią art. 10 § 2 k.p.a. organy administracji publicznej mogą odstąpić od zasady określonej w § 1 tylko w przypadkach, gdy załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ze względu na grożącą niepowetowaną szkodę materialną.

W niniejszej sprawie miała miejsce sytuacja określona w art. 10 § 2 k.p.a. Istniała bowiem konieczność szybkiego załatwienia sprawy jaką było wstrzymanie wprowadzenia do obrotu trzech spornych produktów z uwagi na niebezpieczeństwo jakie stwarzały one dla życia i zdrowia ludzkiego. Niebezpieczeństwo takie wynika z treści opinii Narodowego Instytutu Leków. Jest więc rzeczą zrozumiałą, że organy odstąpiły od zasady określonej w art. 10 § 1 k.p.a. W sytuacji gdyby tego nie uczyniły postępowanie by się przedłużyło i do czasu wydania decyzji strona skarżąca mogłaby nadal wprowadzać do obrotu produkty niebezpieczne dla życia i zdrowia ludzkiego. Dodać należy, że fakt odstąpienia od zasady z art. 10 § 1 k.p.a. został uzasadniony przez organ administracji w adnotacji z dnia 29 października 2012 r. (k. 7 a.a.), co stanowi spełnienie wymogu określonego w art.10 § 3 k.p.a.

Nieuzasadniony jest zarzut strony skarżącej, że w sposób niezgodny z prawem nadano decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.

Zgodnie z treścią art. 108 § k.p.a. decyzji, od której służy odwołanie, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami bądź też ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony. W tym ostatnim przypadku organ administracji publicznej może w drodze postanowienia zażądać od strony stosownego zabezpieczenia.

Z wymienionego przepisu wynika, że nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności jest dopuszczalne między innymi wtedy gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego. Sytuacja taka miała miejsce w niniejszej sprawie. W przypadku gdyby decyzji nie nadano rygoru strona skarżąca, do chwili kiedy decyzja stałaby się ostateczna, mogłaby nadal sprzedawać produkty stwarzające zagrożenie dla zdrowia i życia ludzkiego. W przekonaniu Sądu uzasadnione było zatem nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.

Nie zasługują na uwzględnienie wszystkie zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. nr 220, poz.1447 ze zm.).

Nieuzasadniony jest zarzut skargi naruszenia art. 79 ust. 1 ustawy z 2 lipca 2004r. Zgodnie z treścią tego przepisu organy kontroli zawiadamiają przedsiębiorcę o zamiarze wszczęcia kontroli.

W myśl zaś art. 79 ust. 2 pkt wymienionej ustawy zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli nie dokonuje się, w przypadku gdy przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska naturalnego.

Strona skarżąca faktycznie nie została zawiadomiona o zamiarze wszczęcia kontroli, lecz organ administracji był uprawniony do odstąpienia od takiego zawiadomienia z uwagi na sytuację określoną w art. 79 ust. 2 pkt 5 ustawy. Przeprowadzenie kontroli było bowiem uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia i zdrowia co zostało omówione we wcześniejszej części rozważań. Zarzut skargi w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie.

Nieuzasadniony jest zarzut skargi naruszenia art. 79 b omawianej ustawy. Zgodnie z treścią tego przepisu w przypadku wszczęcia czynności kontrolnych po okazaniu legitymacji służbowej, przed podjęciem pierwszej czynności kontrolnej, osoba podejmująca kontrolę ma obowiązek poinformować kontrolowanego przedsiębiorcę lub osobę, wobec której podjęto czynności kontrolne, o jego prawach i obowiązkach w trakcie kontroli.

Jak wynika z protokołu kontroli przed przystąpieniem do czynności kontrolnych osoby kontrolujące poinformowały ustnie B. W. o prawach i obowiązkach w trakcie kontroli.

Nieuzasadniony jest zarzut skargi naruszenia art. 77 ust. 6 ustawy. Zgodnie z treścią tego przepisu dowody przeprowadzone w toku kontroli przez organ kontroli z naruszeniem przepisów prawa w zakresie kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, jeżeli miały istotny wpływ na wyniki kontroli, nie mogą stanowić dowodu w żadnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym, karnym lub karno-skarbowym dotyczącym kontrolowanego przedsiębiorcy.

Strona skarżąca nie wykazała, aby organ administracji przeprowadził dowód w toku kontroli z naruszeniem przepisów prawa w zakresie kontroli. Wszystkie zarzuty dotyczące naruszenia przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. okazały się niezasadne. W związku z czym nieuzasadniony jest również zarzut naruszenia art. 77 ust. 6 wymienionej ustawy.

Niezasadny jest zarzut skargi, że kontrola została przeprowadzona mimo wniesienia sprzeciwu, co stanowi naruszenie art. 84 c ustawy.

Zgodnie z treścią art. 84 c ust.1,2 i 3 wymienionej ustawy przedsiębiorca może wnieść sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania przez organy kontroli czynności z naruszeniem przepisów art. 79-79b, art. 80 ust. 1 i 2, art. 82 ust. 1 oraz art. 83 ust. 1 i 2, z zastrzeżeniem art. 84d. Sprzeciw przedsiębiorca wnosi na piśmie do organu podejmującego i wykonującego kontrolę. O wniesieniu sprzeciwu przedsiębiorca zawiadamia na piśmie kontrolującego. Sprzeciw wnosi się w terminie 3 dni roboczych od dnia wszczęcia kontroli przez organ kontroli. Przedsiębiorca musi uzasadnić wniesienie sprzeciwu.

W myśl art. 84 c ust. 5 wymienionej ustawy wniesienie sprzeciwu powoduje wstrzymanie czynności kontrolnych przez organ kontroli, którego sprzeciw dotyczy, z chwilą doręczenia kontrolującemu zawiadomienia o wniesieniu sprzeciwu do czasu rozpatrzenia sprzeciwu, a w przypadku wniesienia zażalenia do czasu jego rozpatrzenia.

Z wymienionych przepisów wynika, że przedsiębiorcy przysługuje sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania czynności kontrolnych z naruszeniem przepisów ustawy do organu podejmującego i wykonującego kontrolę. Następnie przedsiębiorca zawiadamia kontrolujących o wniesieniu sprzeciwu i z tą chwilą kontrolujący wstrzymują czynności kontrolne.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że kontrola w sklepie rozpoczęła się w dniu 25 października 2012 r. o godz. 1300, a zakończyła o godz. 1315 , zaś o godz.1320 B. W. złożył kontrolującym podpisanie przez siebie pismo zatytułowane "zawiadomienie o złożeniu sprzeciwu".

Przede wszystkim należy zaznaczyć, że strona skarżąca w dniu 25 października 2012r. nie złożyła sprzeciwu w sposób określony w art. 84 ust.1 ustawy, gdyż sprzeciw taki należy złożyć do organu podejmującego i wykonującego kontrolę, czyli do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...], a nie do osób wykonujących czynności kontrolne. Faktycznie sprzeciw został złożony w dniu 25 października 2012 r., co wynika z prezentaty na kopercie. Dopiero z chwilą złożenia sprzeciwu do organu przedsiębiorca zawiadamia o tym osoby kontrolujące, które są zobowiązane wstrzymać czynności kontrolne. W dniu złożenia sprzeciwu do organu (25 października 2012 r.) kontrola w sklepie była już zakończona. Nadto pismo zatytułowane "zawiadomienie o złożeniu sprzeciwu" zostało podpisane przez B. W., który, jak sam oświadczył, nie posiadał pisemnego upoważnienia do reprezentowania pracodawcy. Próba wręczenia tego pisma osobom kontrolującym była bezskuteczna. Sprzeciw nie został bowiem złożony do organu podejmującego kontrolę, tzn. do PPIS w [...], zaś przedsiębiorca nie powiadomił kontrolujących o fakcie wniesienia sprzeciwu (zawiadomienie podpisała osoba nie dysponująca upoważnieniem do reprezentowania spółki). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia art. 84 c ustawy.

Nieuzasadniony jest zarzut skargi naruszenia art. 80 ust.1 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. Zgodnie z treścią tego artykułu czynności kontrolnych dokonuje się w obecności kontrolowanego lub osoby przez niego upoważnionej.

W myśl art. 80 ust. 2 pkt 4 wymienionej ustawy przepisu ust. 1 nie stosuje się, w przypadkach gdy przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska naturalnego.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że kontrola w dniu 25 października 2012r. odbyła się pod nieobecność R. G., zaś sprzedawca nie posiadał pisemnego upoważnienia do reprezentowania spółki. Przeprowadzenie kontroli było jednak uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia i zdrowia ludzkiego. Organy administracji miały bowiem uzasadnione podejrzenie, że trzy sporne produkty stwarzają zagrożenie życia i zdrowia ludzi, co znalazło potwierdzenie w opinii Narodowego Instytutu Leków z dnia 10 grudnia 2012 r. Można zatem uznać, że miała miejsce sytuacja określona w art. 80 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. Zarzut skargi w tym zakresie nie jest uzasadniony.

Nieuzasadniony jest zarzut skargi naruszenia art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. Zgodnie z treścią tego artykułu nie można równocześnie podejmować i prowadzić więcej niż jednej kontroli działalności przedsiębiorcy. Nie dotyczy to sytuacji, gdy:

1) ratyfikowane umowy międzynarodowe stanowią inaczej;

2) przeprowadzenie kontroli jest niezbędne dla przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa lub wykroczenia, przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego lub zabezpieczenia dowodów jego popełnienia;

3) kontrola jest prowadzona w toku postępowania prowadzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów;

4) przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska naturalnego;

5) kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i usług przed dokonaniem tego zwrotu;

6) przeprowadzenie kontroli jest realizacją obowiązków wynikających z przepisów prawa wspólnotowego o ochronie konkurencji lub przepisów prawa wspólnotowego w zakresie ochrony interesów finansowych Wspólnoty Europejskiej;

7) kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i usług na podstawie przepisów o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym.

W ocenie strony skarżącej naruszona została zasada określona w wymienionym przepisie, gdyż w tym samym czasie przeprowadzane były kontrole w sklepach spółki w Ł., w B. i w R.

Należy zaznaczyć, że strona skarżąca nie wykazała, iż w tym samym dniu, tzn. 25 października 2012r., przeprowadzano kontrole w pozostałych sklepach spółki na terenie województwa [...]. Nawet jednak gdyby tak było, to w sytuacji gdy przedsiębiorca wykonuje działalność gospodarczą w więcej niż jednym zakładzie lub innej wyodrębnionej części swojego przedsiębiorstwa, zasada określona w art. 80 ust.1 odnosi się do zakładu lub części przedsiębiorstwa (art. 82 ust.1a ustawy dnia z 2 lipca 2004r.). W sytuacji zatem kiedy strona skarżąca prowadzi działalność gospodarczą w różnych miejscowościach na terenie województwa [...], to zakaz prowadzenia więcej niż jednej kontroli dotyczy jedynie konkretnego sklepu, a nie działalności spółki we wszystkich miejscach prowadzenia takiej działalności.

Niezależnie od powyższego w niniejszej sprawie miała miejsce sytuacja określona w art. 82 ust.1 pkt 4 ustawy. Przeprowadzenie kontroli było bowiem uzasadnione zagrożeniem życia i zdrowia ludzkiego. Zagrożenie takie stwarzały cztery sporne produkty, co zostało omówione we wcześniejszej części rozważań. Zarzut spółki w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.

b.a.