Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 937/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-09-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 30c ust.2, art. 30c ust. 5 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Myślińska po rozpoznaniu w dniu 3 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Gminy K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 16 czerwca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 432/10 w sprawie ze skargi Gminy K. na informację Zarządu Województwa L. z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 432/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. pozostawił bez rozpatrzenia skargę Gminy K. na informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej Zarządu Województwa [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...], w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia protestu.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że Gmina K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. w trybie art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712), do której dołączono formularz wniosku o dofinansowanie oraz załączniki.

Orzekając w sprawie Sąd stwierdził, że dołączona do skargi dokumentacja nie jest kompletna – na przedłożonym formularzu wniosku o dofinansowanie brakuje adnotacji Instytucji Zarządzającej, stwierdzającej fakt i datę wpływu tego formularza do Instytucji Zarządzającej. Ponadto z treści złożonych ze skargą dokumentów wynika, że Gmina K. składała dwa wnioski, w tym drugi w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków i poprawy błędów, natomiast do skargi załączyła tylko jeden wniosek. Mając powyższe na uwadze Sąd I instancji pozostawił skargę bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia Gmina K. zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, poprzez błędną interpretację art. 30c ust. 2 oraz art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, poprzez:

1. błędne przyjęcie, że skarga nie została złożona wraz z kompletną dokumentacją w sprawie wówczas, gdy do skargi załączony został jedynie wniosek poprawiony lub uzupełniony na zasadach przewidzianych przez właściwy regulamin konkursu na realizację projektów, a nie dołączono do skargi poprzedniej wersji wniosku o dofinansowanie; taka błędna wykładnia przepisu art. 30c ust. 2 doprowadziła WSA do zastosowania przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, do czego nie było podstaw, gdyż złożone przez skarżącą dokumenty były kompletne, tj. zawierały wniosek o dofinansowanie w aktualnej na dzień złożenia skargi wersji, a zatem, spełniały wymóg wynikający z art. 30c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, zaś załączona do skargi dokumentacja pozwalała na kontrolę zaskarżonego aktu administracyjnego;

2. błędne przyjęcie, że brak odnotowania wpływu na formularzu wniosku o dofinansowanie dołączonego do skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego oznacza, że skarżący nie wykonał obowiązku złożenia kompletnej dokumentacji w sprawie, o której mowa w art. 30c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, co skutkuje obligatoryjną sankcją w postaci pozostawienia skargi bez rozpatrzenia jest poglądem nietrafnym, gdyż właściwy regulamin konkursu na realizację projektów przewiduje odnotowanie wpływu wniosku o dofinansowanie na piśmie przewodnim, zaś pismo to z odnotowaniem wpływu wniosku o dofinansowanie zostało załączone do skargi do Sądu I instancji.

Mając na względzie powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych; względnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w L. oraz zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu wnosząca skargę kasacyjną wskazała argumentację na poparcie wskazanych w petitum zarzutów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 183 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie żadna z wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a. przesłanek nieważności nie występuje, dlatego skarga kasacyjna podlegała rozpoznaniu w granicach wyznaczonych przez autora skargi kasacyjnej.

W rozpoznawanej sprawie skarga do Sądu I instancji została uznana za niekompletną i pozostawiona bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 ustawy. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego pojęcie skargi kompletnej (niekompletnej) należy interpretować w kontekście art. 30c ust. 2 tej ustawy i odnosić wyłącznie do dokumentacji dotyczącej sprawy, którą wnoszący skargę jest zobowiązany dołączyć do skargi.

Wskazać należy, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie zostało wydane ze względu na dostrzeżenie przez Sąd I instancji braków skargi: brak pierwotnego wniosku o dofinansowanie z dnia 2 października 2009 r. oraz brak adnotacji Instytucji Zarządzającej stwierdzającej fakt i datę wpływu formularza wniosku załączonego do skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela jednak stanowiska wyrażonego przez Sąd I instancji i zgadza się w tej kwestii ze składającą skargę kasacyjną, że z Regulaminu Konkursu na realizację projektów w ramach Osi Priorytetowej VII Kultura, turystyka i współpraca międzyregionalna Działania 7.1 Infrastruktura kultury i turystyki Kategorii I: Ochrona dziedzictwa kulturowego - projekty lokalne Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013" wynika zakres i sposób poprawiania, uzupełniania wniosku (rozdział XII). Rozdział XII ust. 9 wspomnianego Regulaminu stanowi, że "W przypadku uzupełnienia/poprawy wniosku o dofinansowanie projektu, wnioskodawca składa wniosek powtórnie w całości, za pismem przewodnim u Organizatora konkursu w "Punkcie Informacyjnym i Naboru Wniosków" (...)." Ten powtórnie złożony wniosek jest następnie jednym wnioskiem uczestniczącym w konkursie, bo od chwili jego złożenia tylko wniosek w poprawionej/uzupełnionej wersji podlega dalszej ocenie. Nie ma zatem podstaw by wymagać od skarżącego by do skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego załączał dokument, który został zastąpiony przez jego poprawioną lub uzupełnioną wersję.

Odnośnie stwierdzonego przez Sąd I instancji braku adnotacji na wniosku o dofinansowanie daty wpływu do Instytucji Zarządzającej zgodzić się należy z wnoszącą skargę kasacyjną, że ta kwestia regulowana jest również przez Regulamin Konkursu, który w rozdziale VII ust. 6 pkt 16 stanowi, że kopia pisma przewodniego, z którym składany jest wniosek o dofinansowanie, służyć będzie do potwierdzenia przez Organizatora konkursu otrzymania wniosku. Skarżąca takie potwierdzenie na piśmie przewodnim otrzymała i złożyła to pismo wraz ze skargą do WSA.

Z powyższych względów, działając na podstawie art. 185 § 1 oraz art. 182 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, co oznacza konieczność rozpoznania skargi.

Sąd nie zasądził na rzecz Spółki zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. O kosztach postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny orzeka jedynie wówczas, gdy rozpoznaje skargę kasacyjną od wyroku, ponieważ przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. wiążą zwrot kosztów postępowania kasacyjnego z wyrokiem Sądu I instancji uwzględniającym lub oddalającym skargę, co nie ma miejsca w przypadku rozpoznawania skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę.