Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1080/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Asesor WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2007 r. sprawy ze skargi T. i H. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na rozbudowę. skargę oddala


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 12 stycznia 2007r. J. M. zwróciła się do Starostwa Powiatowego w O. o wydanie pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego na działce nr ew.[...] obręb [...] P., gm. G., według załączonego projektu budowlanego.

Starosta O. pismem z dnia 29 stycznia 2007r. zawiadomił strony, że zostało wszczęte na wniosek Pani J. M. postępowanie w sprawie rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego na działce nr [...] usytuowanego bezpośrednio przy granicy z działką sąsiednią nr [...].

T. i H. K., po zapoznaniu się z aktami sprawy, złożyli oświadczenie, że nie wyrażają zgody na rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego na działce nr [...], usytuowanego bezpośrednio przy granicy z działką nr [...] stanowiącą ich własność. Ponadto, pełnomocnik T. i H. K. pismem z dnia 20 lutego 2007r. zgłosił uwagi do załączonego przez inwestora projektu budowlanego.

Organ I instancji pismem z dnia [...] lutego 2007r. wezwał strony na rozprawę administracyjną, którą wyznaczył na dzień [...] lutego 2007r. Na rozprawie pełnomocnik T. i H. K. podtrzymał uwagi dotyczące projektu technicznego i usytuowania budynku.

Po rozpatrzeniu sprawy, decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2007r. Starosta O., działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1. art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (tekst jedn. – Dz. U. z 2006r. Nr 156 poz. 1118) zatwierdził projekt budowlany i udzielił J. M. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego (obiekt kat. I ) na działce nr ew. [...], obręb [...] P., gm. G., zlokalizowanego w granicy działki sąsiedniej.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że ze względu na rozmiary działki nie ma innej możliwości rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego niż bezpośrednio przy granicy z działką sąsiednią. Organ dodał, że uwagi skarżących zgłoszone w toku postępowania, a dotyczące rozwiązań projektowych zostały usunięte przez projektanta.

Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli T. i H. K. reprezentowani przez pełnomocnika – A. K. Zaskarżonej decyzji zarzucają, że wydana została w sprzeczności z § 12.1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r. Nr 75 poz. 690 z późn. zm.) z którego wynika, że budowa budynku bezpośrednio przy granicy jest możliwa, jeżeli nie jest możliwe zachowanie odległości, o której mowa w ust. 1 pkt 2, ze względu na rozmiary działki. Zdaniem skarżących, działka inwestora jest na tyle duża, że możliwa jest rozbudowa budynku z zachowaniem normatywnych odległości od działki sąsiedniej. Zdaniem skarżących, usytuowanie ściany zewnętrznej w granicy działki będzie powodować liczne problemy wynikające z konieczności konserwacji elewacji lub późniejszego remontu. Wszelkie prace budowlane i inne powodują bowiem konieczność wchodzenia na teren działki sąsiedniej oraz dewastację szaty roślinnej, co wiąże się z naruszeniem prywatności i braku poszanowania interesów osób trzecich. Skarżący dodali, że usytuowanie ściany przy granicy spowoduje dodatkową uciążliwość polegająca na osuwaniu się gruntu, co jest niezgodne z § 11 ust. 2 pkt 6 ww. Rozporządzenia.

W wyniku rozpatrzenia odwołania Wojewoda [...] decyzją Nr [...]z dnia [...] kwietnia 2007r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. Nr 98 z 2000r. poz. 1071 z późn. zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ wskazał, że inwestor spełnił warunki wymagane w procedurze ubiegania się o pozwolenie na budowę stosownie do treści art. 32, 33, 34 Prawa budowlanego. Projekt zagospodarowania działki nr ew. [...] jest zgodny z przepisami w tym techniczno – budowlanymi. Organ odwoławczy dodał, że w rozpatrywanej sprawie działka, na której projektuje się rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego jest bardzo wąska, dlatego możliwe było usytuowanie projektowanej rozbudowy tylko w granicy z działką sąsiednią. Ponadto, ściana obiektu od strony granicy działki skarżących zaprojektowana została jako ściana oddzielenia przeciwpożarowego, co pozwoliło spełnić wymagania przepisów. Organ podkreślił, że na działce skarżących znajduje się część budynku mieszkalnego usytuowanego w granicy z działką inwestora i można go rozbudować we wszystkich kierunkach. Projektowana zabudowa działki inwestora nie utrudni zatem w żaden sposób prawidłowej zabudowy działki skarżących.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli T. i H. K. reprezentowani przez pełnomocnika. Skarżący podnieśli, że ww. decyzja narusza prawo, gdyż jest sprzeczna z § 12.1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r. Nr 75 poz. 690 z późn. zm.) z którego wynika, ze względu na rozmiary działki budowa budynku jest możliwa bezpośrednio przy granicy. Zdaniem skarżących, działka inwestora jest na tyle duża, że możliwe jest inne ukształtowanie bryły budynku z zachowaniem normatywnych odległości od działki sąsiedniej. Skarżący dodali, że wyrażają zgodę na rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego, ale przy zachowaniu odległości od granicy działki sąsiedniej, która powinna wynosić 3 m.

Ponadto skarżący wskazali, że projektowana rozbudowa w granicy z działką sąsiednią może w istotny sposób uniemożliwić lub skutecznie utrudnić planowaną w przyszłości budowę na ich działce, a usytuowanie ściany zewnętrznej w granicy działki będzie powodować liczne problemy wynikające z konieczności konserwacji elewacji lub późniejszego remontu. Wszelkie prace budowlane i inne powodują bowiem konieczność wchodzenia na teren działki sąsiedniej oraz dewastację szaty roślinnej, co wiąże się z naruszeniem prywatności i braku poszanowania interesów osób trzecich. Skarżący dodali, że usytuowanie ściany przy granicy spowoduje dodatkową uciążliwość polegająca na osuwaniu się gruntu, co jest niezgodne z § 11 ust. 2 ww. Rozporządzenia.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zarówno zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie narusza prawa, a stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) tylko w takim zakresie jest możliwa jej sądowa kontrola.

W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Wyjaśnić również należy, że stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przy ocenie legalności zaskarżonej decyzji brany jest pod uwagę stan prawny, który miał zastosowanie w dacie wydawania tej decyzji.

Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa procesowego, objętych art. 145 p.p.s.a. skutkujących taką wadliwością zaskarżonej decyzji, która wymagałaby jej wyeliminowania z obrotu prawnego.

W przedmiotowej sprawie podstawę rozstrzygnięcia Wojewody [...] stanowiła ocena prawidłowości decyzji Starosty O. Nr [...] z dnia [...] marca 2007r., którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono J. M. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego (obiekt kat. I ) na działce nr ew. [...], obręb [...] P., gm. G., zlokalizowanego w granicy działki sąsiedniej.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budową lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza :

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu

zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii,

uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust.1 pkt 1 b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

W niniejszej sprawie organy administracji prawidłowo oceniły, że przedłożony projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Działka inwestora położona jest bowiem w obszarze funkcjonalnym – teren oznaczony na rysunkach zmian w planie symbolem [...] (...) z podstawowym przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i obsługę urządzeń gospodarki rolnej (...). W aktach sprawy znajduje się także wymagana ustaleniami ww. planu, pozytywna opinia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w W. dotycząca proponowanej rozbudowy budynku mieszkalnego. Inwestor do wniosku o wydanie pozwolenia budowlanego przedłożył poprawiony projekt rozbudowy budynku mieszkalnego w skali 1:50, wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, oraz wypis i wyrys ze zmian do miejscowego ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy G., wieś [...] P., zatwierdzonych uchwałą z dnia [...] czerwca 2002r. Nr [...] (ogłoszoną w Dz. Urz. Woj. Mazowieckiego nr 180 z dnia 9 lipca 2002r. poz. 4055).

Skoro więc pozwolenie na budowę jest zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania terenu, a inwestor spełnił wymogi określone w art. 32, art. 33 oraz art. 34 Prawa budowlanego, organ nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Wskazać należy, że w postępowaniu administracyjnym o udzielenie pozwolenie na budowę ocenie podlega również badanie, czy dochodzi, względnie czy może dojść do naruszenia interesu osób trzecich a więc interesu właściciela sąsiedniej nieruchomości, jednakże nie w aspekcie dopuszczalności tej zabudowy, lecz ewentualnego naruszenia norm z zakresu prawa budowlanego i warunków technicznych. W tym zakresie Sąd również nie dopatrzył się aby zaskarżona decyzja wydana była z naruszeniem prawa.

Stosownie bowiem do treści § 12 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury dnia 12 kwietnia 2002r w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r. Nr 75 poz. 690 ze zm.), jeżeli z przepisów §13, § 60, § 271 i § 273 lub przepisów odrębnych nie wynikają inne wymagania, budynki na działce budowlanej sytuuje się od granicy z sąsiednią działką budowlaną w odległości nie mniejszej niż:

1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy,

2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy.

Jednakże, przepisy ww. Rozporządzenia dopuszczają sytuowanie ściany budynku bezpośrednio przy granicy, jeżeli nie jest możliwe zachowanie ww. odległości, ze względu na rozmiary działki.

W niniejszej sprawie z projektu zagospodarowania działki wynika, że działka na której projektowana jest rozbudowa budynku mieszkalnego jest bardzo wąska, gdyż w niektórych miejscach jej szerokość nie przekracza 11,00 m ². Z tego względu nie jest możliwe zachowanie ww. odległości od granicy z działką sąsiednią. Skoro jednak przepisy dopuszczają usytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy ze względu na rozmiary działki, organy administracji architektoniczno – budowlanej prawidłowo ustaliły, że planowana rozbudowa istniejącego budynku mieszkalnego nie narusza przepisów, w tym techniczno – budowlanych.

Z załączonej do akt sprawy opinii projektanta dotyczącej lokalizacji rozbudowy budynku wynika, że zarówno projektowane usytuowanie budynku jak i jego wymiary nie wpłyną na oświetlenie pomieszczenia (pokoju) współwłaściciela budynku od strony południowo – wschodniej. Zaprojektowanie ściany obiektu od strony granicy działki skarżącego jako ściany oddzielenia przeciwpożarowego jest zgodne z wymaganiami przepisów.

Dodatkowo zaznaczyć należy, że na działce skarżących znajduje się część budynku mieszkalnego usytuowanego w granicy z działką inwestora, zaś planowana rozbudowa jest w płaszczyźnie poziomej, a zatem nie utrudni w żaden sposób przyszłej zabudowy działki skarżących.

Zasadne ustalenia organów administracji architektoniczno – budowlanej powodują, że rozpoznana skarga nie podważyła słuszności orzeczenia organów. Zdaniem Sądu, decyzja Wojewody [...] nie narusza prawa, a tym samym nie koliduje z zasadą praworządnego działania organów administracji publicznej w demokratycznym państwie prawa.

W tym stanie rzeczy, skoro podniesione we wniesionej skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).