Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1465/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-09-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6041 Profilaktyka  i   rozwiązywanie  problemów alkoholowych, ustalanie liczby punktów sprzedaży,  zasad  usytuowania miejsc
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki po rozpoznaniu w dniu 12 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na Uchwałę Nr [...] Rady Gminy R. z dnia [...] kwietnia 2006 r. w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy R. postanowił odrzucić skargę


UZASADNIENIE

J. P. wystąpił do Wojewody [...] o zajęcie się sprawą picia alkoholu przez klientów sklepu K. G. i K. P.. Alkohol klienci sklepu pili w ogródku piwnym w czasie lata, natomiast zimą podobno ma to miejsce w sklepie. Ponieważ, jak twierdził skarżący, toaleta nie jest udostępniana klienci sklepu załatwiają swoje potrzeby fizjologiczne za sklepem.

[...] Urząd Wojewódzki w W. traktując pismo J. P. jako skargę na działalność Wójta Gminy R., na podstawie art. 231 k.p.a. w związku z art. 229 pkt 3 k.p.a., przekazał ją do załatwienia Radzie Gminy R., jako organowi właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania J. P.

Rada Gminy R. uchwałą nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r. uznała skargę na działalność Wójta Gminy R. za bezzasadną.

W uzasadnieniu uchwały podano, iż usytuowanie punktów sprzedaży alkoholu na terenie gminy określiła Uchwała nr [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. w sprawie usytuowania punktów sprzedaży napojów alkoholowych. Uchwała ta nie ograniczała wydawania zezwoleń na lokalizację ogródków piwnych w zależności od odległości od domów mieszkalnych i na jej podstawie wydano K. G. i K. P. sp. j. z siedzibą w R. zezwolenia na sprzedaż i konsumpcję piwa w ogródkach piwnych przy sklepie spożywczym Nr [...] w R. i Nr [...] w R.

Przeprowadzone kontrole sklepów nr [...] i nr [...] w R. nie stwierdziły by na ich terenie lub przed nimi był spożywany alkohol taki jak wino lub wódka.

Sprzedawczynie ze sklepów informowały kontrolujących, że z sąsiedniej restauracji często przychodzą do sklepów osoby pijane awanturując się, ponieważ sprzedawczynie nie chciały im sprzedawać alkoholu. Natomiast klienci ogródków piwnych złoszczą się na J. P. ponieważ ten robi im zdjęcia. Klienci ogródków piwnych swoje potrzeby fizjologiczne załatwiają w toaletach udostępnionych przez sklepy. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. przeprowadził kontrolę sklepów stwierdzając, iż nie było uchybień sanitarno - higienicznych; klientom ogródków piwnych udostępniane są toalety właściwie wyposażone. Kontrola przeprowadzona przez Komisję ds. przeciwdziałania alkoholizmowi także nie stwierdziła naruszeń prawa.

Rada Gminy podkreślała, iż nie ma skarg na działanie innych ogródków piwnych poza skargami, składanymi przez J. P. na te, które są własnością K. G. i K. P., co tłumaczyła konfliktem na tle osobistym J. P. z właścicielami sklepów trwającym od wielu lat.

Na uchwałę tą J. P. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W skardze J. P. stwierdził, iż Rada Gminy opisuje nieprawdę na dowód czego podał świadków.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI WSA w Warszawie, na podstawie art. 54 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę przekazano Radzie Gminy R. Zarządzenie wykonano w dniu 19 czerwca 2006 r. nadając go z załączoną skargą w dniu 20 czerwca 2006 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;

Z treści złożonej skargi wynika, iż skarżący wystąpił z interwencją w interesie własnym wskazując na niedogodności jakie go spotykają w związku z funkcjonowaniem ogródków piwnych K. G. i K. P. oraz sprzedażą alkoholu w ich sklepach.

Zgodnie z art. 101a ust. l ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (j. t. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) przepisy art. 101 tej ustawy stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. Wymieniony art. 101 ust. l i ust. 2a ww. ustawy stanowi, iż każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może -po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Skargę na uchwałę lub zarządzenie, o których mowa wyżej, można wnieść do sądu administracyjnego w imieniu własnym lub reprezentując grupę mieszkańców gminy, którzy na to wyrażą pisemną zgodę.

Według art. 2 k.p.a. przepisy tego kodeksu normują dodatkowo postępowanie w sprawach skarg i wniosków (Dział VIII), m.in. przed organami jednostek samorządu terytorialnego. Oznacza to, że przedmiotem skargi może być także nienależyte wykonywanie zadań przez organ wykonawczy gminy, naruszające interesy mieszkańca gminy (art. 227 k.p.a.). W takiej sytuacji uchwała rady gminy jako organu właściwego do oceny kwestionowanego postępowania organu wykonawczego gminy (art. 229 pkt 3 k.p.a.) jest podejmowana w sprawie z zakresu administracji publicznej i podlega zaskarżeniu w trybie art. 101 ust. l ustawy o samorządzie gminnym.

Ze skargi J. P. wynika, iż faktycznie skarżący nie zgadza się z tym by w okolicach jego domu funkcjonował sklep ze sprzedażą alkoholu oraz ogródek piwny i dlatego żądał zamknięcia ogródka piwnego i cofnięcia koncesji na sprzedaż alkoholu w sklepach K. G. i K. P.

Ze skargi tej wynika zatem, iż J. P. nie zgadza się z warunkami usytuowania punktów sprzedaży napojów alkoholowych na terenie Gminy R., które to warunki określiła Uchwała Nr [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. w sprawie usytuowania punktów sprzedaży napojów alkoholowych.

Zgodnie z przepisem art. 101 ust. l ustawy o samorządzie gminnym, mającym odpowiednie zastosowanie przy korzystaniu z uprawnienia wynikającego z art. 101a ust. l ww. ustawy, zaskarżyć uchwałę organów gminy można dopiero po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia. Określenie "bezskuteczne wezwanie" oznaczać może zarówno brak jakiejkolwiek reakcji ze strony organu gminy, jak i wyrażoną wyraźnie odmowę usunięcia naruszenia, która musi zapaść w formie uchwały - postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 listopada 2000 r., sygn. akt I SA 794/00; wyrok tego samego sądu z dnia 10 grudnia 1999 r., sygn. akt IV SA 1951/98 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia l czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Wa 2375/04.

Skierowanie przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w cytowanym art. 101 i 101a ustawy o samorządzie gminnym, jest wyłącznie niezbędną czynnością procesową, którą strona musi dopełnić. Wprawdzie wezwanie to nie jest ograniczone żadnymi terminami, jednakże powinno zostać dokonane przed wniesieniem skargi do sądu, albowiem niezastosowanie się do tego wymagania stanowi przyczynę niedopuszczalności rozpoznania skargi przez sąd administracyjny o jakiej mowa w art. 58 § l pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Z uwagi na niedopełnienie powyższego obowiązku przez skarżącego Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § l pkt 6 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.