Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 4036/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 49, art. 28, art. 29, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. z siedzibą w S. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu wykonywania pracy na podstawie umowy o świadczenie usług postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić F. z siedzibą w S. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca, F. z siedzibą w S., wniosła za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2014 r. w przedmiocie podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu wykonywania pracy na podstawie umowy o świadczenie usług.

W wykonaniu zarządzenia z dnia 16 stycznia 2015 r. (k. 29 akt), pismem

z dnia 2 lutego 2015 r., wezwano pełnomocnika strony skarżącej (radcę prawnego) do uzupełnienia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia - poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność

z oryginałem kopii dokumentu wskazującego na sposób oraz osoby umocowane do reprezentacji strony skarżącej – pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (KRS) F. z siedzibą w S. Jednocześnie, poinformowano pełnomocnika, że dołączony do skargi z dnia 5 listopada 2014 r. odpis z KRS-u strony skarżącej, aktualny był na dzień 30 stycznia 2013 r., natomiast dokument pełnomocnictwa opatrzono datą 7 stycznia 2014 r., a umocowanie osoby podpisanej pod ww. dokumentem ważne było od 1 czerwca 2013 r.

Jak wynika z akt sprawy, wezwanie zostało doręczone na adres kancelarii pełnomocnika strony skarżącej w dniu 6 lutego 2015 r. (k. 31 akt). Odbiór kwitowała osoba upoważniona do odbioru korespondencji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 w związku z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – zwanej dalej p.p.s.a. – każde pismo procesowe strony (w tym skarga) powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

W przypadku złożenia pisma do sądu administracyjnego przez pełnomocnika osoby prawnej ma on obowiązek dołączyć do akt sprawy nie tylko pełnomocnictwo, stosownie do art. 37 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a., ale także dokument stwierdzający umocowanie do reprezentacji strony przez osobę, która udzieliła pełnomocnictwa – stosownie do art. 29 p.p.s.a. Złożenie pełnomocnictwa – bez wykazania stosownym dokumentem, że udzieliła go osoba umocowana do reprezentowania strony – nie wypełnia warunków formalnych umożliwiających nadanie skardze prawidłowego biegu, a umocowanie do dokonywania czynności w imieniu strony musi istnieć w dniu dokonywania tej czynności (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 147/08 Lex nr 484878).

Warunki formalne skargi, nieuzupełnienie których w zakreślonym terminie skutkuje jej odrzuceniem - w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.- zostały określone w art. 57 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z nim skarga powinna zawierać elementy wymienione w pkt 1-3 omawianej regulacji, a nadto powinna czynić zadość wymaganiom dla każdego pisma w postępowaniu sądowym - przewidzianym w art. 46 p.p.s.a.

Art. 49 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

W przypadku skargi, rygorem właściwym dla nieuzupełnienia jej braków jest odrzucenie, o czym stanowi powołany powyżej art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

W sytuacji, gdy składającym skargę jest osoba prawna, skardze nie można nadać prawidłowego biegu, mimo podpisania jej przez pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4) i dołączenia pełnomocnictwa, jeżeli budzi wątpliwości, czy pełnomocnictwo to zostało prawidłowo udzielone. Jeżeli bowiem przytoczony art. 46 § 2 p.p.s.a.

w sposób jednoznaczny wskazuje, że warunkiem formalnym wnoszonej przez pełnomocnika skargi jest dołączenie tego pełnomocnictwa, to jedynym logicznym

i racjonalnym rozwiązaniem jest przyjęcie, że pełnomocnictwo to musi spełniać prawem przewidziane wymogi. Tym samym - na co wskazuje regulacja zawarta

w art. 37 § 1 p.p.s.a. - pełnomocnictwo to (do złożenia którego pełnomocnik zobligowany jest przy pierwszej czynności procesowej) ma być zaopatrzone w podpis mocodawcy.

Regulacja ta jest ściśle związana z treścią przepisu art. 28 oraz art. 29 p.p.s.a., bowiem w przypadku, gdy mocodawcą jest strona będąca osobą prawną (jak w rozpatrywanym przypadku) pełnomocnictwo podpisane musi być przez osoby pełniące funkcje organów zgodnie z przepisami regulującymi sposób reprezentacji lub przez inne osoby upoważnione do reprezentowania takich osób - na co wskazuje art. 28 § 1 p.p.s.a. W art. 29 powołanej ustawy procesowej ustawodawca wskazał przy tym jednoznacznie, że organ albo inna osoba upoważniona do reprezentacji ma obowiązek wykazać przy pierwszej czynności swoje umocowanie - dokumentem.

Tym samym złożenie pełnomocnictwa - bez wykazania dokumentem, że udzieliła go osoba umocowana w dacie udzielenia pełnomocnictwa do reprezentowania strony - nie wypełnia warunków formalnych umożliwiających nadanie skardze prawidłowego biegu.

Nie rodzi jednak sporów w piśmiennictwie i orzecznictwie, że stosownym dokumentem do wykazania osób upoważnionych do reprezentowania m.in. stowarzyszeń, organizacji społecznych i zawodowych, fundacji itd., jest dokument zawierający informację z Krajowego Rejestru Sądowego.

Dane wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz.U.

z 2007 r. Nr 168, poz. 1186 ze zm.), korzystają z domniemania prawdziwości na mocy art. 23 ust. 1 i 2 powołanej ustawy, przed dokonaniem wpisu to sąd rejestrowy bada, czy dołączone do wniosku dokumenty są zgodne pod względem formy i treści z przepisami prawa, jak też czy zgłoszone dane są zgodne z rzeczywistym stanem.

Umocowanie do dokonywania czynności w imieniu strony musi istnieć w dniu dokonywania tej czynności. Stosowny dokument z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego zawierać winien zatem wpisy aktualne na ten właśnie dzień.

Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania, pełnomocnik skarżącej spółki nie uzupełnił powyższego braku w wyznaczonym terminie. Przedmiotowa przesyłka,

o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru, została prawidłowo doręczona adresatowi w dniu 6 lutego 2015 r. (k. 31), a zatem termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął z dniem 13 lutego 2015 r.

Przypomnieć trzeba, że rozpoznawanej sprawie dołączony do skargi z dnia 5 listopada 2014 r. odpis z KRS-u strony skarżącej, aktualny był na dzień 30 stycznia 2013 r., natomiast dokument pełnomocnictwa opatrzono datą 7 stycznia 2014 r.,

a umocowanie osoby podpisanej pod ww. dokumentem ważne było od

1 czerwca 2013 r., zatem koniecznym było wezwanie pełnomocnika strony skarżącej do nadesłania pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, zawierającego treść wszystkich wpisów.

Wobec powyższego, skarga stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu. Należy bowiem podkreślić, iż termin do usunięcia braków formalnych skargi (art. 49 § 1 p.p.s.a.) ma charakter ustawowy, co oznacza, że nie może on być skracany ani przedłużany przez Sąd, a w przypadku nieusunięcia braków formalnych skargi, po stronie Sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi.

Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.