Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 588/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2018-10-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 17 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] sierpnia 2018 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a oddalić wniosek. ,


UZASADNIENIE

W skardze do tut. Sądu na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...]. sierpnia 2018 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego, Skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania czynności egzekucyjnych. Wskazał, że występujące w jego sprawie wątpliwości w zakresie prawidłowej interpretacji tytułu egzekucyjnego stanowią na tyle doniosłą okoliczność, że konieczne jest czasowe wstrzymanie egzekucji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej jako: "p.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości, w których po przekazaniu skargi sądowi administracyjnemu, sąd ten może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Skarżący w niniejszej sprawie wniósł o "wstrzymanie postępowania egzekucyjnego". Wniosek taki należy uznać za niedopuszczalny, gdyż przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. nie przewiduje możliwości wstrzymania czynności postępowania egzekucyjnego. Należy podkreślić, że na gruncie cyt. przepisu wstrzymane mogą być jedynie akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy.

Podkreślić należy, że zgodnie z art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2018 r., poz. 1314, dalej jako: "u.p.e.a.") dla rozpoznania wniosku o wstrzymanieczynności egzekucyjnych właściwy jest organ sprawujący nadzór nad egzekucją. Organy sprawujące nadzór zostały wskazane w art. 23 § 1-3 u.p.e.a. i nie należą do nich sądy administracyjne. Dopiero akt wydany w powyższym trybie przez kompetentny organ sprawujący nadzór nad egzekucją mógłby podlegać badaniu przez sąd administracyjny pod kątem spełniania przesłanek do wstrzymania jego wykonania (por. postanowienie NSA z 21 czerwca 2017 r., sygn. II OSK 1342/17; powoływane orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Analizując wniosek Skarżącego nie sposób jednak dojść do przekonania, że w istocie wnosi on o wstrzymanie wykonania jakiegokolwiek aktu administracji publicznej. Z jego wniosku bowiem w jednoznaczny sposób wynika, że dotyczy on wstrzymania postępowania egzekucyjnego.

Niejako na marginesie należy jednak zaznaczyć, że nawet gdyby Skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia (w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego), to Sąd odmówiłby wstrzymania jego wykonania, ponieważ ze swojej istoty nie nadaje się ono do wykonania (por. postanowienie NSA z dnia 5 maja 2005 r., sygn. akt I OZ 371/05).

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.