Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 514/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. i L. małżonków S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 marca 2006 r., sygn. akt II SAB/Lu 2/06 o przyznaniu M. i J. małżonkom H. prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. i J. małżonków H. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania określonych obowiązków postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 8 marca 2006 r. sygn. akt II SAB/Lu 2/06 przyznał M. i J. małż. H. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie z ich skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania określonych obowiązków.

W uzasadnieniu, Sąd powołując się na treść art. 245, 246 § 1 pkt 1 i 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stwierdził, że sytuacja materialna skarżących uzasadnia przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Łączny dochód gospodarstwa domowego skarżących wynosi bowiem 441,52 zł i służy utrzymaniu czteroosobowej rodziny, co przesądza według Sądu o tym, że poniesienie przez nich jakichkolwiek kosztów postępowania spowoduje uszczerbek w koniecznych dla nich kosztach utrzymania.

Zażalenie od powyższego rozstrzygnięcia złożyli J.i L. małżonkowie S.. Wnieśli o uchylenie postanowienia w całości, wszczęcie dochodzenia co do majątku i ukrytych dochodów skarżących, cofnięcie prawa pomocy oraz obciążenie ich kosztami postępowania we wszystkich sprawach. Do zażalenia załączyli kserokopię postanowienia Burmistrza Włodawy z dnia 4 sierpnia 2003 r. wyjaśniającego w trybie art. 113 § 2 kpa wątpliwości co do treści decyzji z dnia 4 marca 2004 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, pisma z dnia 20 sierpnia 2003 r. o przesłaniu zażalenia M. i J. H. do SKO w Chełmie oraz kserokopie pism z dnia 15 i 29 grudnia 2005 r. dotyczące ugody administracyjnej.

Żalący podnieśli, iż dochody M. i J. małżonków H. są znacznie wyższe od podanych w oświadczeniu, a posiadana przez nich działka ma 23 ary, a nie -15 arów. Ponadto posiadają oni we Włodawie dwa budynki mieszkalne na ul. Kraszewskiego i ul. Jasnej oraz inne grunty rolne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Z powyższej regulacji wynika, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż sytuacja materialna, w jakiej się znajduje uprawnia go do przyznania prawa pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny, po przeanalizowaniu załączonych do akt sprawy dokumentów stwierdził, że rozstrzygnięcie Sądu I instancji o przyznaniu skarżącym prawa pomocy we wnioskowanym zakresie jest zgodne z prawem.

M. i J. małż. H. złożyli bowiem stosowny formularz urzędowy, w którym przedstawili szczegółowo sytuację osobistą i majątkową swojej rodziny. Oświadczenie w tym przedmiocie złożyli zresztą pod rygorem odpowiedzialności karnej za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy- art. 233 § 1 Kodeksu karnego. Informacje te były, według Sądu, kompletne i umożliwiały dokonanie oceny, czy wnioskodawcy spełniają przesłanki do przyznania prawa pomocy, o których mowa w art. 246 w/w ustawy. Należy też zauważyć, że Sąd I instancji w uzasadnieniu postanowienia szczegółowo przedstawił przesłanki, którymi kierował się uwzględniając wniosek.

Z tych też powodów, nie poparte żadnymi konkretnymi dowodami argumenty Janiny i Leona małżonków Siwiec nie mogły stanowić podstawy wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego. Należy podnieść, iż z postanowieniem w sprawie przyznania prawa pomocy nie wiąże się powaga rzeczy osądzonej. Jeżeli okaże się, że wnioskodawcy wprowadzili Sąd I instancji w błąd bądź zmienią się okoliczności faktyczne, orzeczenie w sprawie pomocy z urzędu lub na wniosek może być zmienione.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu zażalenia na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.).