Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 24/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6203 Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych
Hasła tematyczne: Działalność gospodarcza
Skarżony organ: Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 81 ust. 2 pkt 1, art. 37at ust. 6, art. 119 ust. 2 pkt 1, 2 i 3, art. 37at 1 i 3 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 2142
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne
article: art. 86 ust. 2 pkt 1 lit a, art. 106b ust. 1 pkt 1, art. 106l
journal: Dz.U. 2017 poz 1221
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity
article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 107 par 1 i 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędzia WSA Aneta Lemiesz (spr.) Protokolant Referent Łukasz Kawalec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2018 r. sprawy ze skargi "S." Sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej oddala skargę


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Farmaceutyczny ("GIF") w decyzji nr [...] z dnia [...] października 2017 r., działając na podstawie art. 81 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2016 r., poz. 2142), dalej "u.p.f.", oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935), na skutek wniosku S. sp. z o.o. z siedzibą w [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy własną decyzję nr [...] z dnia [...] września 2016 r. w sprawie cofnięcia zezwolenia z dnia 31 maja 2012 r. (zm. decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r.) na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej zlokalizowanej w [...] przy ul. [...] .

Ww. decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu 25 stycznia 2016 r. (poniedziałek) inspektorzy ds. obrotu hurtowego GIF zostali upoważnieni do przeprowadzenia inspekcji doraźnej w hurtowni farmaceutycznej zlokalizowanej w [...] przy ul. [...] , należącej do S. sp. z o.o. z siedzibą w [...] ("spółka", "strona", "skarżąca", "przedsiębiorca").

Przedmiotem inspekcji miało być sprawdzenie zgodności prowadzonego obrotu hurtowego produktami leczniczymi z przepisami u.p.f.

Inspektorzy, po przybyciu w dniu 25 stycznia 2016 r. do hurtowni na ul. [...] w [...] , stwierdzili na jej drzwiach informację o godzinach i dniu otwarcia hurtowni: Środa 8.00-16.00. Obecny pracownik hurtowni oznajmił, że jest ona nieczynna. Po otrzymaniu jednak informacji o inspekcji doraźnej, skontaktował się z właścicielami.

P.S. - prezes zarządu spółki i L. S. - członek zarządu, po przybyciu na miejsce potwierdzili, że hurtownia w tym dniu jest nieczynna, a pracownicy przebywali w hurtowni z uwagi na przeprowadzaną inwentaryzację. Inspektorom uniemożliwiono wejście na teren hurtowni oraz przeprowadzenie kontroli. Przedsiębiorca na egzemplarzach upoważnienia do przeprowadzenia kontroli sporządził adnotację o wniesieniu sprzeciwu, o którym mowa w art. 84c ust.

1 obowiązującej wtedy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2017 r., poz. 2168 ).

W dniu 26 stycznia 2016 r. inspektorzy ds. obrotu hurtowego sporządzili notatkę służbową na okoliczność zdarzeń mających miejsce w dniu 25 stycznia 2016 r. w hurtowni farmaceutycznej w [...] przy ul. [...] , prowadzonej przez przedsiębiorcę. W notatce tej wskazano m.in., że w zewnętrznym korytarzu przylegającym do komory przyjęć, komory ekspedycyjnej oraz pomieszczenia biurowego znajdowały się kartony z lekami - zaklejone taśmą, ustawione na paletach. Wśród paczek były opakowania zbiorcze oznaczone: "Przechowywać w lodówce", "+2˚C+8˚C", "Produkty chłodzone". Zgodnie z informacjami na etykietach, w opakowaniach tych znajdował się produkt leczniczy Lacidofil. lnspektorzy wykonali zdjęcia kartonów.

W dniu 27 stycznia 2016 r. (środa) inspektorzy ds. obrotu hurtowego ponownie udali się do ww. hurtowni w celu przeprowadzenia kontroli. Na drzwiach wejściowych umieszczona była jednak informacja o treści: "Hurtownia nieczynna aż do odwołania z powodu choroby kierownika". Na powyższą okoliczność została sporządzona notatka służbowa, w której stwierdzono, że na inspekcję udano się w dniu, kiedy według oświadczenia przedsiębiorcy, hurtownia miała być czynna.

Pismem z dnia 26 stycznia 2016 r. (wpływ do kancelarii GIF - 1 lutego 2016 r.) przedsiębiorca złożył sprzeciw co do prowadzenia przez inspektorów ds. obrotu hurtowego inspekcji doraźnej w dniu 25 stycznia 2016 r..

W dniu [...] lutego 2016 r. GIF wydał postanowienie w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniesionego sprzeciwu z uwagi na brak prowadzonej kontroli u przedsiębiorcy.

Pismem z dnia 23 marca 2016 r., GIF wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie ww. hurtowni farmaceutycznej.

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r. GIF włączył do materiału dowodowego dowody pozyskane podczas inspekcji u innego przedsiębiorcy - hurtowni farmaceutycznej L. sp. z o.o. - tj. kopię faktury VAT [...] wraz z dokumentem [...] z dnia 25 stycznia 2016 r. z załączonym raportem warunków dostawy oraz kopię faktury VAT [...] wraz z dokumentem [...] z dnia 25 stycznia 2016 r. z załączonym raportem warunków dostawy. Ponadto organ włączył w poczet materiału dowodowego nagranie wideo przesłane przez stronę przy sprzeciwie.

Pismem z dnia 23 maja 2016 r. strona wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z przesłuchania w charakterze strony P. S. i L. S. na okoliczność nieprowadzenia działalności przez S. sp. z o.o. w dniu 25 stycznia 2016 r. oraz na okoliczność, że produkty lecznicze dostarczone w dniu 25 stycznia 2016 r. do L. sp. z o.o. były pierwotnie przekazane do składu konsygnacyjnego po to by następnie trafić do magazynu hurtowni farmaceutycznej L. sp. z o.o. mieszczącej się w [...] .

Strona wniosła także o przeprowadzenie dowodu z dokumentów, tj.: umowy z dnia 2 lipca 2014 r pomiędzy P. sp. z o.o. a S. sp. z o.o. oraz umowy z dnia 1 lipca 2015 r. pomiędzy P. sp. z o.o. a L. sp. z o.o. Nadto wniosła o przesłuchanie P. M. - kierowcy, na okoliczność dostarczenia w dniu 20 stycznia 2016 r. oraz 25 stycznia 2016 r. produktów leczniczych ujętych w fakturach [...] oraz [...] z S. do składu konsygnacyjnego P. oraz z P. do L. Strona wskazała, że w dniu 20 stycznia 2016 r. przekazała do składu konsygnacyjnego P. produkty, które są wymienione na fakturach zabezpieczonych do akt sprawy, a dokumenty w nieokreślonych okolicznościach zaginęły skutkiem czego osoby z zarządu musiały się stawić w hurtowni i wystawić dokumenty sprzedaży oraz dokumenty WZ.

W dniu 25 sierpnia 2016 r. do kancelarii GIF wpłynęło pismo procesowe strony podtrzymujące dotychczasowe stanowisko oraz wniosek o dopuszczenie dowodu zgodnie z pismem z dnia 23 maja 2016 r.

Decyzją z dnia [...] września 2016 r. organ cofnął przedsiębiorcy zezwolenie na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej, zlokalizowanej w [...] przy ul. [...] z uwagi na uniemożliwienie przez stronę przeprowadzenia inspekcji w ww. hurtowni.

Ponadto organ wskazał, że spółka niezgodnie z warunkami dopuszczenia do obrotu przechowywała produkty lecznicze. Organ podniósł, że spółka swoim działaniem naruszyła art. 81 ust. 2 pkt 2 u.p.f. gdyż składowała produkty lecznicze w hurtowni należącej do P. sp. z o.o., która je przechowywała oraz dostarczała do magazynów odbiorców. Nadto organ stwierdził, ze strona z uwagi na to, że prowadzi działalność tylko jeden dzień w tygodniu narusza art. 81 ust. 2 pkt 4a u.p.f.

Strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: art. 81 ust. 2 pkt 1 u.p.f. poprzez bezzasadne uznanie, że strona podejmowała działania obliczone na utrudnianie czynności urzędowych prowadzonych przez organy inspekcji farmaceutycznej; art. 81 ust. 2 pkt 2 u.p.f. poprzez bezzasadne uznanie, że strona przechowywała produkty lecznicze niezgodnie z warunkami dopuszczenia do obrotu; art. 81 ust. 2 pkt 4 w zw. z art. 77 i art. 78 ust.1 u.p.f. poprzez bezzasadne uznanie, że niedopuszczalne jest przechowywanie produktów leczniczych w ramach składu konsygnacyjnego; art. 81 ust. 2 pkt 4a w zw. z art. 36z ust. 1 i art. 78 ust. 1 pkt 1 u.p.f. i wydanie decyzji cofającej zezwolenie pomimo braku ku temu podstaw.

Strona podniosła także zarzuty związane z naruszaniem przepisów postępowania administracyjnego, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 11, art. 77 § 1 k.p.a. poprzez naruszenia zasady prawdy obiektywnej, informowania i przekonywania strony, a w głównej mierze w części dotyczącej prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej obejmującej zezwolenie oraz braku podstaw do dojścia przez organ do wniosku, że przedsiębiorca nie zapewniał nieprzerwanego zaspakajania zapotrzebowania podmiotów uprawnionych do obrotu detalicznego produktami leczniczymi i przedsiębiorców zajmujących się obrotem hurtowym produktami leczniczymi w ilości odpowiadającej potrzebom pacjentów;

2) art. 7, 1 art. 1, art. 77 § 1, art. 80, art. 81, art. 86 k.p.a. poprzez oddalenie zgłoszonych przez stronę wniosków dowodowych mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

Strona wniosła o uchylenie decyzji i umorzenie postępowania w całości. Ponadto wniosła o dopuszczenie zgłoszonych przez nią wniosków dowodowych.

Postanowieniem z dnia [...] października 2017 r. GIF odmówił przeprowadzenia dowodów wnioskowanych przez stronę, a następnie wskazaną na wstępie decyzją utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] września 2016 r. Uznał, że strona dopuściła się naruszenia art. 81 ust. 2 pkt 1 oraz art. 36z ust. 1 u.p.f.

W ocenie organu przedsiębiorca uniemożliwił wykonywanie czynności urzędowych inspektorom ds. obrotu hurtowego GIF w prowadzonej hurtowni farmaceutycznej w dniu 25 stycznia 2016 r. Wbrew oświadczeniu strony przedsiębiorca dokonywał tego dnia sprzedaży produktów leczniczych.

Jak wskazał organ z materiału dowodowego, tj. faktur sprzedaży i dokumentów wydań zewnętrznych wynika, że w dniu 25 stycznia 2016 r., tj. w dzień podjęcia przez inspektorów GIF próby przeprowadzenia inspekcji, hurtowania farmaceutyczna przy ul. [...] w [...] faktycznie działała. Sprzedaż produktów leczniczych odbywała się pomiędzy stroną a spółką L. sp. z o.o. - prowadzącą hurtownię farmaceutyczną. Do faktur sprzedaży dołączono dokumenty wydania tzw. WZ o tych samych numerach. Dokumenty wydania zewnętrznego [...] i [...] dołączone do ww. faktur VAT opatrzone były pieczątką i podpisem dostawcy, tj. S. sp. z o.o. oraz pieczątką i podpisem odbiorcy L. sp. z o.o., co jednoznacznie wskazuje jakie podmioty wykonywały czynności w zakresie kompletowania, wydawania i przyjmowania produktów leczniczych w tym dniu. Dokumenty te nie zawierały żadnych podpisów świadczących o przyjęciu i wydaniu przez hurtownie farmaceutyczną P. sp. z o.o. zlokalizowaną w [...] , co sugeruje strona, natomiast potwierdzają i wskazują na bezpośrednią drogę dystrybucji od hurtowni farmaceutycznej S. sp. z o.o. do hurtowni farmaceutycznej L. sp. z o.o.

Organ wskazał także, że sprzeciw złożony przez przedsiębiorcę nie mógł wywołać żadnego skutku albowiem w dniu 25 stycznia 2016 r. nie doszło do wszczęcia kontroli doraźnej wskutek uniemożliwienia jej przeprowadzenia przez przedsiębiorcę (postanowienie GIF z dnia [...] lutego 2016 r.). Podniesiono także, że sprzeciw spółki wpłynął zarówno po pierwszej, jak i drugiej próbie podjęcia przez inspektorów czynności kontrolnych (data nadania przez stronę - 28 stycznia 2016 r., wpływ do organu - 1 lutego 2016 r.). Jednocześnie w ocenie organu nie można uznać za skuteczne złożenie przez przedsiębiorcę sprzeciwu na upoważnieniu do przeprowadzenia inspekcji gdyż sprzeciw wraz z uzasadnieniem wnosi się na piśmie do organu podejmującego i wykonującego kontrolę.

Jednocześnie wskazano, że spółka nie powiadomiła GIF o trudnościach w przeprowadzeniu inspekcji w dniu 27 stycznia 2016 r. Zwolnienia chorobowe przedstawione przez członków zarządu oraz kierownika hurtowni budzą zaś wątpliwości, obejmują bowiem w każdym przypadku taki sam okres, tj. od 25 stycznia do 29 stycznia 2016 r., oraz zostały wystawione przez tego samego lekarza. Organ podkreślił, że okres zwolnień pokrywał się z datami przeprowadzenia inspekcji.

Zdaniem GlF, w sytuacji gdy przedsiębiorca w sposób świadomy nie dopuścił do sprawdzenia przez inspektorów warunków prowadzenia obrotu hurtowego produktami leczniczymi, należało cofnąć zezwolenie na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej.

GIF wskazał także, że wnioskowane przez stronę dowody - w zakresie w jakim nie zostały przeprowadzone - nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia (art. 78 § 1 k.p.a.). Zdaniem organu fakt działania hurtowni farmaceutycznej w dniu 25 stycznia 2016 r. został udowodniony za pomocą faktur i wydań z magazynu, a zeznania świadka czy strony nie mogą stanowić przeciwdowodu, który podważyłby te okoliczności.

W ocenie organu nie można jednak w przedmiotowej sprawie uznać, że przedsiębiorca swoim działaniem naruszył art. 81 ust. 2 pkt 4a w zw. z art. 36z ust.1 u.p.f.

W skardze złożonej do WSA w Warszawie spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i poprzedzającej ją decyzji oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania.

Skarżąca zarzuciła w skardze naruszenie prawa materialnego, tj. art. 81 ust. 2 pkt 1 u.p.f., poprzez bezzasadne uznanie, ze strona podejmowała działania obliczone na utrudnianie czynności urzędowych prowadzonych przez organy inspekcji farmaceutycznej.

Zarzuty naruszenia prawa procesowego dotyczą przepisów art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 9 k.p.a., art. 11 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej, informowania i przekonywania strony; art. 7 k.p.a., art. 11 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 81 k.p.a., art. 86 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego zbadania sprawy pod względem faktycznym i prawnym, nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego w zakresie niezbędnym dla prawidłowego określenia stanu faktycznego sprawy; art. 75 § 1 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 78 § 1 k.p.a., art. 86 k.p.a. poprzez oddalenie zgłoszonych przez stronę wniosków dowodowych, art. 136 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego wnioskowanego przez stronę we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W uzasadnieniu skargi wskazano m.in., że organ pogląd o tym, że przedsiębiorca prowadził działalność w hurtowni farmaceutycznej w dniu 25 stycznia 2016 r. oparł jedynie na okolicznościach odnoszących się do dat widniejących na dokumentach WZ i VAT, a także przebywania w tym dniu na terenie hurtowni pracowników spółki.

Tymczasem - jak podniosła spółka - dzień 25 stycznia 2016 r. to poniedziałek, kiedy hurtownia nie pracuje. Hurtownia od 2012 r. była czynna jedynie w środy. Skoro zaś ustawodawca gwarantuje przedsiębiorcy, że postępowanie kontrole może odbywać się jedynie w godzinach pracy wykonywania działalności gospodarczej przez podmiot kontrolowany to niezrozumiałe jest wywodzenie poglądu, że przedsiębiorca w okolicznościach faktycznych sprawy wprowadził inspektorów w błąd.

Przedsiębiorca wskazał, że wbrew twierdzeniom organu, faktury VAT [...] , [...] i dokumenty [...] , [...] nie potwierdzają okoliczności funkcjonowania hurtowni farmaceutycznej w dniu 25 stycznia 2016 r. Organ nie ocenił bowiem ww. dokumentów na podstawie przepisów z zakresu rachunkowości i finansów oraz ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.

Data wystawienia dokumentu księgowego nie musi być równoznaczna z datą faktycznego wykonania usług. Skarżąca przedstawiła zasady wystawiania faktur VAT uregulowane w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zawarte w jej art. 106i ust. 1-8. Z przepisów tych wynika, że co do zasady faktura VAT może zostać wystawiona nie wcześniej niż 30 dni przed dokonaniem dostawy, wykonaniem usługi lub otrzymaniem zaliczki i nie później niż 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru, wykonano usługę bądź otrzymano zaliczkę.

Także obecność członków zarządu spółki w hurtowni farmaceutycznej nie musi być równoznaczna z prowadzeniem działalności w hurtowni farmaceutycznej.

Ponownie skarżąca wyjaśniła, że w dniu 20 stycznia 2016 r. S. przekazał do składu konsygnacyjnego P. produkty, jakie wymienione są w ww. fakturach Dokumenty te w nieokreślonych dla spółki okolicznościach zaginęły. Dlatego osoby z zarządu spółki musiały się stawić w hurtowni i wystawić ponownie dokumenty sprzedaży oraz dokumenty WZ. Załączone do akt dokumenty WZ są duplikatami (odpisami) wcześniejszych dokumentów, jakie przekazano do składu konsygnacyjnego P. Ponieważ system komputerowy funkcjonujący w hurtowni nie wytwarza odpisów dokumentów, w dniu 25 stycznia 2016 r. członkowie zarządu spółki przyjechali w celu powtórnego wytworzenia dokumentów WZ. Ponieważ dla zgodności dokumentów wydania zewnętrznego WZ należało wystawić faktury zbycia, tego samego dnia 25 stycznia 2016 r. wystawione zostały także faktury VAT.

Skarżąca zarzuciła, że organ nie podjął żadnych kroków w celu ustalenia stanu faktycznego w zakresie sprzedaży towaru objętego ww. fakturami VAT i dokumentami WZ, pomimo że strona w toku postępowania składała wnioski dowodowe o przesłuchanie członków zarządu spółki na okoliczność nieprowadzenia działalności przez S. sp. z o.o. w dniu kontroli oraz na okoliczność, iż produkty lecznicze dostarczone w dniu 25 stycznia 2016 r. do przedsiębiorcy L. sp. z o.o. pierwotnie były przekazane do składu konsygnacyjnego by następnie - ze składu konsygnacyjnego - trafić do magazynu hurtowni farmaceutycznej L. sp. z o.o.

W celu wykazania ww. okoliczności przedsiębiorca w toku postępowania złożył wniosek dowodowy o przesłuchanie kierowcy P. M. na okoliczność dostarczenia w dniu 20 stycznia 2016 r. oraz 25 stycznia 2016 r. produktów leczniczych ujętych w spornych fakturach z S. do składu konsygnacyjnego oraz z tego podmiotu do hurtowni farmaceutycznej L. zlokalizowanej w [...] .

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie Zdaniem organu odwoławczego, w przedmiotowej sprawie ziściły się przesłanki określone w art. 81 ust. 2 pkt 1 u.p.f. uprawniające do cofnięcia zezwolenia.

W ocenie organu przedsiębiorca uniemożliwił wykonywanie czynności urzędowych inspektorom ds. obrotu hurtowego GIF w hurtowni farmaceutycznej skarżącego zlokalizowanej w [...] . Wbrew oświadczeniu strony z dnia 25 stycznia 2016 r. przedsiębiorca dokonywał tego dnia sprzedaży produktów leczniczych. Za niedopuszczalne należy uznać - w ocenie organu - postępowanie przedsiębiorcy, które polegało na celowym udaremnieniu przeprowadzenia przez inspektorów inspekcji w przedmiotowej hurtowni przy jednoczesnym prowadzeniu działalności sprzedaży produktów leczniczych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona. Poddana kontroli Sądu decyzja GIF o cofnięciu przedsiębiorcy zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej nie narusza prawa. Organ prawidłowo ustalił i ocenił stan faktyczny uzasadniający zastosowanie w art. 81 ust. 2 pkt 1 u.p.f.

Ww. przepis stanowi, że Główny Inspektor Farmaceutyczny (...) może cofnąć zezwolenie, jeżeli przedsiębiorca pomimo uprzedzenia, uniemożliwia albo utrudnia wykonywanie czynności urzędowych przez Państwową Inspekcję Farmaceutyczną.

W okolicznościach faktycznych sprawy czynnością urzędową, której wykonania uniemożliwiono była kontrola doraźna w dniu 25 stycznia 2017 r. podjęta w trybie art. 37at ust. 6 oraz art. 119 ust. 2 pkt 1 pkt 2 pkt 3 u.p.f. na podstawie upoważnienia GIF z tej samej daty.

Na podstawie art. 37at 1 i 3 pkt 1 u.p.f. organ zezwalający jest uprawniony do inspekcji lub kontroli działalności gospodarczej, na którą zostało wydane zezwolenie.

Osoby upoważnione przez organ zezwalający do dokonywania inspekcji lub kontroli są uprawnione do wstępu na teren nieruchomości, obiektu, lokalu lub ich części, gdzie jest wykonywana działalność gospodarcza objęta zezwoleniem, w dniach i w godzinach, w których jest wykonywana lub powinna być wykonywana ta działalność.

Sprzeciw złożony wobec tej czynności - w postanowieniu GIF z dnia [...] lutego 2016 r.- słusznie oceniono jako bezskuteczny, uznając, że w dniu 25 stycznia 2016 r. nie doszło do wszczęcia kontroli doraźnej wskutek uniemożliwienia jej przeprowadzenia przez przedsiębiorcę. Jak podniósł organ, inspektorów GIF ds. obrotu hurtowego wprowadzono w błąd poprzez wskazanie, że w dniu, w którym kontrola miała zostać przeprowadzona (poniedziałek), hurtownia jest nieczynna, podczas gdy dokonywano wtedy sprzedaży produktów leczniczych, o czym zaświadczają dowody znajdujące się w aktach sprawy, tj. dwie faktury wystawione przez spółkę w dniu 25 stycznia 2016 r. wraz z towarzyszącymi im dokumentami WZ.

Także zdaniem Sądu stanowisko skarżącej - o tym, że ww. faktury oraz towarzyszące im dokumenty WZ (pochodzące z tej samej) nie stanowią dowodu dokonania przez spółkę czynności związanych z obrotem lekami w dniu podjęcia kontroli przez pracowników organu - nie może zostać zaakceptowane.

O takiej ocenie stanowiska skarżącej zdecydowały uwzględnione w sprawie przez Sąd przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2017 r., poz. 1221), dalej "ustawa o VAT". Rzeczywiście, organ nie ocenił stanu faktycznego z punktu widzenia ww. przepisów. Niemniej ww. błąd organu nie miał wpływu na wynik sprawy. Odniesienie bowiem stanu faktycznego do przepisów ustawy o podatku VAT nie wspiera argumentacji skarżącej, przeciwnie - dodatkowo uzasadnia stanowisko organu zawarte w zaskarżonej decyzji.

I tak, z punktu widzenia ww. przepisów faktura VAT ma istotne znaczenie dowodowe. Stanowi bowiem materiał źródłowy przy składaniu deklaracji podatkowych, a także materiał źródłowy w kontroli podatkowej, której celem jest sprawdzenie wywiązywania się podatnika z obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego oraz dokumentujący spełnienie warunków skorzystania z określonych przepisami uprawnień (por. np. wyrok NSA z dnia 20 września 2011 r., I FSK 1347/10). Dla realizacji prawa do odliczenia niezbędne jest posiadanie faktury VAT, która musi odzwierciedlać prawdziwe zdarzenia gospodarcze w niej opisane, w szczególności co do przeprowadzenia między stronami rzeczywistej operacji gospodarczej w datach, wartościach i ilościach wykazanych w danej fakturze. Jest to warunek sine qua non prawa do odliczenia, jednoznacznie określony w art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT.

Tak więc faktura VAT służy odtwarzaniu zdarzeń i działań podatników prowadzących działalność gospodarczą, jak również daje możliwość ustalenia rzeczywistego przebiegu takich zdarzeń i działań.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów. Z kolei na podstawie art. 106e ust. 1 faktura - obok daty wystawienia (pkt 1) - powinna zawierać także datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi (...), o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury (pkt 6).

Data wystawienia faktury różni się bowiem od daty sprzedaży (dostawy). W analizowanej sprawie data wystawienia faktury jest zaś zbieżna z datą wykonania czynności podlegającej opodatkowaniu, co uzasadnia wniosek, że zarówno sprzedaż, jak i jej udokumentowanie nastąpiły tego samego dnia.

Poza tym spółka w swoim stanowisku akcentowała okoliczność zaginięcia pierwotnie wystawionych dokumentów i związaną z tym konieczność ponownego wystawienia ich w dniu 25 stycznia 2016 r.

Tymczasem takie postępowanie nie mieści się granicach ustanowionych w tym zakresie przez prawo. Ustawa o VAT - w art. 106l - zawiera bowiem przepisy o postępowaniu w przypadku zniszczenia albo zaginięcia faktury. I tak, gdy faktura ulegnie zniszczeniu albo zaginie:

1) podatnik lub upoważniona przez niego do wystawiania faktur osoba trzecia, wystawia ponownie fakturę:

a) na wniosek nabywcy - zgodnie z danymi zawartymi w fakturze będącej w posiadaniu podatnika,

b) zgodnie z danymi zawartymi w fakturze będącej w posiadaniu nabywcy (...).

2. Faktura wystawiona ponownie powinna zawierać wyraz "DUPLIKAT" oraz datę jej wystawienia.

Powyższe oznacza, że jeśli faktura ulegnie zniszczeniu bądź zagubi się u sprzedawcy, to komentowany przepis nakazuje wystawić duplikat faktury zgodnie z danymi egzemplarza faktury znajdującego się u nabywcy. Zasadą niewyrażoną wprost w ustawie o VAT, ale wynikającą z szeregu jej przepisów jest bowiem to, iż faktury powinny być wystawiane w co najmniej dwóch egzemplarzach.

Powtórzony zaś egzemplarz faktury powinien zawierać dane jak na fakturze pierwotnej, z dwoma zastrzeżeniami, tj. na takim egzemplarzu faktury powinno znaleźć się słowo "duplikat" i na takim ponownym egzemplarzu faktury powinna być określona data wystawienia duplikatu (a nie faktury pierwotnej). Duplikat powinien zatem wykazywać datę jego wystawienia bez względu na to, z jakiej daty jest faktura, której duplikat dotyczy.

Także tych warunków nie spełnia dokumentacja podatkowa odnosząca się do spornych w sprawie czynności z dnia 25 stycznia 2016 r., co nakazuje przyjąć, że dokumentuje ona czynności z dnia wskazanego na fakturze, czyli także z dnia podjęcia próby przeprowadzania kontroli przez organ. Inne okoliczności nie wynikają także z towarzyszących fakturom dokumentom WZ (dowodów magazynowych) dokumentujących wydanie materiałów bądź towarów na zewnątrz.

Nie zostały przy tym przedstawione przez skarżącą przekonujące dowody na okoliczności podnoszone przez spółkę, tj. na fakt przekazania przez nią w dniu 20 stycznia 2016 r. produktów, których dotyczą ww. faktury VAT i dokumenty WZ, z hurtowni farmaceutycznej zlokalizowanej w [...] przy ul. [...] do składu konsygnacyjnego P. sp. z o.o.

Posiadane przez organ dowody z dokumentów były jednoznaczne, wiarygodne; dawały zatem pewność co do ustaleń dokonanych na ich podstawie. Dowody z przesłuchania świadka i członków zarządu skarżącej nie mogłyby zostać potwierdzone żadnym innym dowodem z akt sprawy. Dlatego ich nieuwzględnienie przez organ nastąpiło bez naruszenia prawa.

Sąd nie znajduje zatem argumentów by zakwestionować czynności organu administracji publicznej podejmowanych w toku niniejszej sprawy, a zmierzających do jej wyjaśnienia. W szczególności Sąd uznał, że zostały wyczerpująco zbadane wszelkie istotne w sprawie okoliczności, które poprzedzono przeprowadzeniem stosownych dowodów służących ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.). Stanowisko wyrażone w obu wydanych decyzjach organ uzasadnił w sposób prawidłowy, przestrzegając zasad określonych szczegółowo przez ustawodawcę w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Wyjaśnione zostały motywy podjętych rozstrzygnięć, a przytoczona przez organ argumentacja w tym zakresie jest wyczerpująca. Zaskarżona decyzja zawiera wszystkie elementy wymagane art. 107 § 1 k.p.a., w szczególności decyzja zawiera uzasadnienie prawne i faktyczne skonstruowane zgodnie z przepisem art. 107 § 3 k.p.a. Stan faktyczny opisany w decyzji nie wymagał czynienia dodatkowych ustaleń. Sam fakt, że skarżąca nie zgadza się ze stanowiskiem GIF, nie przesądza o tym, iż w sprawie doszło do naruszenia obowiązujących przepisów.

W takim stanie rzeczy, wydane w sprawie decyzje należy uznać za prawidłowe, zaś zarzuty podniesione w skardze za nieuzasadnione, mające jedynie charakter polemiczny. Sąd nie stwierdził takich naruszeń prawa materialnego i procesowego, które miałyby wpływ na wynik sprawy i skutkowałyby koniecznością uwzględnienia skargi.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stosując art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), orzekł, jak w sentencji wyroku.