Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 730/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 35 ust.1
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Łomnicka Sędziowie: WSA Mirosław Bator (spr.) WSA Jacek Bursa Protokolant: starszy sekretarz sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi A. Ł. na decyzję Wojewody z dnia [...] marca 2017 r., znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej A. Ł. kwotę [...]zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Starosta [...] decyzją z dnia 20 stycznia 2017 r. nr [...] działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz art. 104 K.p.a. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę i rozbiórkę dla M. Z. [...], K. S., J. W. [...] prowadzących działalność gospodarczą [...] S.C. A. obejmujące budowę budynku usługowo – handlowo – biurowego wraz z instalacjami o następujących parametrach technicznych: powierzchnia zabudowy – 315,73m2, powierzchnia użytkowa 701,05 m2 w tym pow. handlowa b123,16m2, kubatura 2200,00 m3, budowę miejsc postojowych oraz zjazdu publicznego z drogi gminnej, rozbiórkę istniejącego zjazdu na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] położonych w miejscowości A.. W uzasadnieniu organ wskazał, że zasady ochrony i kształtowania ładu przestrzennego oraz parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy na terenie miejscowości A. określone są w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Wnioskowana inwestycja położona jest na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla części Gminy A. w zakresie parceli położonych w miejscowości A., zatwierdzonym Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w A. z dnia 28 września 2006r. zmieniony Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w A. z dnia 29 grudnia 2009r. oraz Uchwałą Nr [...] l Rady Miejskiej w A. z dnia 30 czerwca 2011 r. oraz Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w A. z dnia 25 września 2014 r. oraz Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w A. z dnia 30 czerwca 2016r. oraz Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w A. z dnia 20 października 2016r. Przedmiotowa inwestycja znajduje się w jednostce oznaczonej symbolem "[...] [...] - tereny handlu i usług" i "A9/4 KDd - droga dojazdowa" Inwestycja polega na budowie budynku usługowo-handlowo-biurowego o charakterze handlowo- usługowym. Biorąc powyższe pod uwagę należy orzec o zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przedmiotowy budynek zlokalizowany został w granicy z działkami nr: [...]. Ściana zlokalizowana w granicy działki zaprojektowana została, jako ściana oddzielenia przeciwpożarowego. Przyjęte rozwiązania projektowe są zgodne z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, ponieważ § 271 rozporządzenia określa odległości między ścianami zewnętrznymi budynków, ale takich, które nie są ścianami oddzielenia przeciwpożarowego. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego projekt budowlany zawiera w opisie technicznymi określenie warunków ochrony przeciwpożarowej oraz został on pozytywnie zaopiniowany przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowaniem w zakresie lokalizacji budynku bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną w §12 ust. 2 wskazuje, że sytuowanie budynku w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych dopuszcza się w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy jeżeli wynika to z ustaleń planu miejscowego, przy czym zgodnie z §272 ust.3 powinna to być ściana oddzielenia przeciwpożarowego. Cytowany powyżej miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego w § 6 ust. 1 pkt.3 dopuszcza sytuowanie budynków w granicy działki. Tak, więc lokalizacja budynku objętego pozwoleniem na budowę jest zgodna z warunkami technicznymi w zakresie lokalizacji budynku bezpośrednio przy granicy działki. Zapisy § 6 ust. 1 pkt 8 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego regulują zasady obowiązujące przy projektowaniu elewacji frontowych i brzmią następująco: "Szerokość elewacji frontowych nowych budynków stanowiących kontynuację linii zabudowy w formie ciągłej pierzei, winna odpowiadać szerokością działce budowlanej, na której budynek jest planowany." Zapis ten dotyczy budynków stanowiących kontynuację zabudowy w formie pierzei - jednak plan jednoznacznie mówi o ciągłości tej pierzei, a nie o budynkach stanowiących jej zakończenie. Zasada ta ma zastosowanie przy zabudowie uzupełniającej tzw. plombowej. Taką interpretację potwierdza również rysunek planu, na którym wprowadzono nieprzekraczalną - a nieobowiązującą - linię zabudowy, która obligowałaby Inwestora do zaprojektowania elewacji o szerokości przez nią wyznaczonej. Zasady parkowania regulują przepisy § 6 ust. 1 pkt.13 b miejscowego planu zagospodarowania - dopuszczają możliwość bilansowania 80% potrzeb parkingowych na parkingach ogólnodostępnych. Warunek ten został spełniony. Projektant stwierdził, że przy projektowaniu nawiązał do cech lokalnego krajobrazu: forma, gabaryty detal i materiały wykończeniowe nawiązują do cech swoistych dla miejscowości A., nawiązuje do istniejącej pierzei ul. [...] w zakresie skali, podstawowych podziałów architektonicznych, ilości i wysokości kondygnacji

wysokości kalenicy, kształtu dachu. Budynek posiada dwie kondygnacje i wysokość 14,76 m. Miejscowy plan zagospodarowania nakazuje w § 9 ust. 10 pkt. 1 a nawiązanie nowej zabudowy do najbliższych budynków w pierzei m.in.. wysokości kalenicy, nie nakazuje jednak, aby była ona identyczna jak w budynku sąsiednim. Wszystkie te rozwiązania uzyskały pozwolenie [...] Konserwatora Zabytków, należy wiec uznać, że nawiązują do istniejącej zabudowy i są zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Załączone pozwolenie Nr [...] z dnia 26.09.2016 r. [...] Konserwatora Zabytków dotyczy projektu budowlanego autorstwa arch. M. P. objętego wnioskiem o pozwolenie na budowę. Nie posiada natomiast - nie ma takiego obowiązku - wniosku do Konserwatora Zabytków, dołączone natomiast rysunki elewacji budynku opieczętowane są jego pieczęcią.

Od powyższej decyzji odwołanie o zbliżonej treści złożyli A. Ł. – [...] oraz A. Ł. i M. Ł. zarzucając zatwierdzenie decyzją z 20 stycznia 2017 r. projektu budowlanego, który narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie usytuowania planowanego budynku na działce, ustalonej obowiązującej linii zabudowy i projektowanego kształtu dachu. Zdaniem skarżących projekt budowlany narusza przepisy dotyczące zapewnienia nasłonecznienia okien pomieszczeń mieszkalnych istniejącej zabudowy oraz przepisy dotyczące zapewnienia ilości miejsc postojowych stosownie do funkcji planowanego obiektu.

Wojewoda decyzją z dnia 27 marca 2017 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z załącznikiem graficznym do ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego działki objęte planowaną inwestycją znajdują się w granicach jednostki strukturalnej planu o symbolu [...] UU - tereny handlu i usług \A9/4 KDd - droga dojazdowa. Przedmiotem projektu budowlanego jest budowa budynku usługowo-handlowo-biurowego zatem funkcja planowanego budynku jest zgodna z podstawowym przeznaczeniem terenu, ustalonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Z załącznika graficznego do ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynika, że na terenie działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] w A., objętych planowaną inwestycją ustalono nieprzekraczalną linię zabudowy, którą uwzględniono w omawianym projekcie budowlanym. Projektowany budynek jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie bryły budynku oraz miejsc postojowych. Nie stwierdzono zatem naruszenia ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przez planowaną inwestycję.

Omawiana inwestycja nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i nie jest zaliczana do przedsięwzięć wymagających przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny, oddziaływania na środowisko. Budynek usługowo-handlowo-biurowy nie jest zaliczany do "obiektów generujących hałas, zanieczyszczenie powietrza, czy drgania. Do wniosku zostało dołączone oświadczenie o prawie do dysponowania działkami nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] w A. na cele budowlane (art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane). Projektant legitymujący się stosownymi uprawnieniami oraz wpisem do [...] Okręgowej Izby Architektów RP, załączył oświadczenie o wykonaniu projektu budowlanego zgodnie zobowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Projekt zagospodarowania terenu został sporządzony na kopii mapy do celów projektowych potwierdzonej za zgodność z oryginałem. Załączona została również informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projekt budowlany zawiera niezbędne uzgodnienia i opinie, jego zawartość jest kompletna (art. 35 ust. l ustawy Prawo budowlane). Zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane, pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; 2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Z analizy akt sprawy wynika, że inwestor spełnił warunek wskazany w przy wołanym przepisie. Z art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane wynika, że w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

W odniesieniu do zarzutów odwołania, ogniskujących się wokół niezgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego należy wyjaśnić, że w zakresie linii zabudowy zaznaczonej na obowiązującym załączniku do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (załącznik do Uchwały nr [...] Rady Miejskiej w A. z dnia 20 października 2016 roku w sprawie zmiany miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dla części gminy A. w zakresie parcel położonych w A. - Dz.Urz. Województwa 2016.6340) na działkach objętych inwestycją wyznaczono nieprzekraczalną linię zabudowy dla pierzei zarówno ulicy [...], jak i dla zabudowy przy [...]. W interpretacji graficznego zapisu załącznika do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego teren objęty planowaną inwestycja jest budowlaną działką narożną. Zarzucane przez skarżących nieprawidłowe usytuowanie planowanego budynku przy granicy z działkami nr [...] wynika bezpośrednio z dopuszczenia takiej lokalizacji, określonego w przepisach ogólnych miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (§ 6 Uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w A. z dnia 29 grudnia 2009 r. w sprawie zmiany miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dla części gminy A. w zakresie parcel położonych w A. - Dz.Urz. Województwa 2010.3.5).

Parametry współczynnika powierzchni zabudowy i powierzchni biologicznie czynnej dla obszaru [...], zostały ustalone w § 91 ust. 2 pkt l b Uchwały Nr [...]: powierzchnia zabudowy dla terenów UU. nie może przekraczać 70% powierzchni działki budowlanej a współczynnik terenu biologicznie czynnego winien się kształtować od 10% wzwyż. Z opisu do projektu zagospodarowania terenu wynika że działka budowlana w obrębie obszaru [...] ma powierzchnię 716 m2. Powierzchnia zabudowy planowanej inwestycji wynosi 315,73 m2 co stanowi 44% powierzchni działki budowlanej w obrębie wskazanej jednostki planu. Łączna powierzchnia działki budowlanej wynosi 816,00 m2. Natomiast powierzchnia biologicznie czynna wynosi 190,27 m2, co stanowi 23,3% obszaru działki budowlanej. Zatem zarzut skarżących dotyczący nieprawidłowego ustalenia współczynników terenu nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy. Z projektu budowlanego wynika (pomiar skalówką), że planowany budynek ma wysokość ok. 14,60 (k. 89 i 90) oraz trzy kondygnacje, zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczących obszaru [...] [...] - tereny handlu i usług (§3 ust. 23 Uchwały nr [...]). Kształt dachu jako nawiązujący do zabudowy sąsiedniej (wielospadowy, o kącie nachylenia 38°) jest zgodny z § 6 ust. 1 pkt 10-12 Uchwałą [...] W zakresie zapewnienia miejsc postojowych projektant na terenie inwestycji zaplanował 4 miejsca postojowe dla pojazdów osobowych, w tym dla osoby niepełnosprawnej. Z § 6 ust. 1 pkt 13 Uchwały Nr [...] wynika, że dla nowej zabudowy na działkach oznaczonych A9.7 dopuszcza się możliwość bilansowania 80% potrzeb parkingowych w normatywnych liniach rozgraniczających dróg oraz parkingów w ogólnodostępnych. Oznacza to, że projektant przewidział konieczność zapewnienia 20 miejsc postojowych dla planowanej inwestycji, uwzględniając bilans wynikający z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Projektowany budynek ma 701,05 m2 powierzchni użytkowej, co daje blisko 3 miejsca postojowe na każde 100 m2 powierzchni komercyjnej. Organy administracji architektoniczno-budowlanej nie mają podstaw do podważenia przyjętych przez projektanta parametrów w tym zakresie.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego zapewnienia nasłonecznienia okien pomieszczeń mieszkalnych istniejącej zabudowy, należy wyjaśnić, że zgodnie z § 60 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie pomieszczenia przeznaczone do zbiorowego przebywania dzieci w żłobku, przedszkolu i szkole, z wyjątkiem pracowni chemicznej, fizycznej i plastycznej, powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia co najmniej 3 godziny w dniach równonocy (21 marca i 21 września) w godzinach 8-16, natomiast pokoje mieszkalne - w godzinach 7 – 17. W mieszkaniu wielopokojowym ( dopuszcza się ograniczenie wymagania określonego w ust. 1 co najmniej do jednego pokoju, przy czym w śródmiejskiej zabudowie uzupełniającej dopuszcza się ograniczenie wymaganego czasu nasłonecznienia do 1,5 godziny, a w odniesieniu do mieszkania jednopokojowego w takiej zabudowie nie określa się wymaganego czasu nasłonecznienia. Z analizy zacieniania (k. 100 projektu budowlanego) sporządzonej przez uprawnionego projektanta, wynika, że okna pomieszczeń mieszkalnych budynku na działce nr [...] mają zapewniony czas nasłonecznienia między godziną 1230, gdy ulega odsłonięciu elewacja budynku skierowana na ul. [...], a 15.30, gdy stopniowo ta elewacja ulega przysłonięciu przez cień budynku przy ul. [...]. Skarżący nie przedłożyli analizy zacieniania sporządzonej przez uprawnionego projektanta potwierdzającej ich zarzut. Załączona do projektu budowlanego analiza zacieniania jest dowodem w sprawie, który potwierdza, że planowana inwestycja została zaprojektowana zgodnie z przepisami warunków technicznych. Przepis § 13 przywołanych warunków technicznych, dotyczący zapewnienia naświetlenia okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi, nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, ponieważ żadne z okien budynku na działce nr [...] nie jest skierowanie w stronę planowanej inwestycji.

Na powyższą decyzje skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła A. Ł. zarzucając naruszenie:

1/ art. 7 K.p.a., które miało istotny wpływ na wynik postępowania, to jest brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w zakresie zarzutów skarżącej podniesionych w odwołaniu od decyzji Starosty [...], to jest braku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego dotyczącego funkcji mieszkaniowej budynku oraz związanego z nim zacienienia, kontynuacji zabudowy w formie pierzei ciągłej w zakresie: skali, podstawowych podziałów architektonicznych, ilości i wysokości kondygnacji, wysokości kalenicy, kształtu dachu, ustalenia szerokości elewacji frontowej nowego budynku, a w skutek tego ponowne błędne przyjęcie, ze projekt będący podstawą wydania decyzji spełnia warunki i zasady kształtowania ładu przestrzennego oraz parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy na terenie A. określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, podczas gdy w toku postępowania organy administracji publicznej powinny stać na straży praworządności z urzędu lub na wniosek stron podejmować wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli;

2/ art. 7 K.p.a., które miało istotny wpływ na wynik postępowania, to jest brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w zakresie usytuowania planowanego budynku przy granicy z działkami [...] i [...] oraz przyjęcie, że wynika ono bezpośrednio z dopuszczenia się takiej lokalizacji określonego w przepisach ogólnych miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, to jest z pominięciem ograniczeń, jakie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje dla zabudowy pierzei, podczas gdy w toku postępowania organy administracji publicznej powinny stać na straży praworządności z urzędu lub na wniosek stron podejmować wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli;

3/ art. 15 K.p.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest dokonanie kontroli decyzji Starosty [...] podczas gdy zadaniem organu administracji wyższej instancji jest ponowne rozpoznanie sprawy w pełnym zakresie na podstawie własnych ustaleń zarówno co do stanu faktycznego jak i stanu prawnego sprawy czego nie dokonano w zakresie dotyczącym funkcji mieszkaniowej budynku oraz związanego z nim zacienienia, kontynuacji zabudowy w formie pierzei ciągłej w zakresie: skali, podstawowych podziałów architektonicznych, ilości i wysokości kondygnacji, wysokości kalenicy, kształtu dachu, ustalenia szerokości elewacji frontowej nowego budynku;

4/ art. 77 K.p.a., które miało istotny wpływ na wynik postępowania, to jest brak zebrania i rozpatrzenia w wyczerpujący sposób całego materiału dowodowego a w skutek tego niezasadne wydanie decyzji bowiem gdyby organ prawidłowo ustalił zasady zagospodarowania terenu obejmującego inwestycję do wydania decyzji na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. by nie doszło;

5/ art. 80 K.p.a., które miało istotny wpływ na wynik postępowania, to jest przyjęcie, że organ na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenił, ze dana okoliczność została udowodniona, podczas gdy należyta ocena materiału dowodowego skutkowałaby brakiem możliwości wydania decyzji;

6/ art. 107 § 3 K.p.a. które miało istotny wpływ na wynik postępowania, to jest niezamieszczenie w decyzji faktów, które organ administracji uznał za udowodnione dowodów na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, w tym w szczególności brak odniesienia się do wszystkich zastrzeżeń podniesionych w odwołaniu;

7/ art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez jego błędne zastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, podczas gdy organ odwoławczy w związku z art. 15 K.p.a. i po przeprowadzeniu postępowania dowodowego powinien ją uchylić i w tym zakresie umorzyć postępowanie w sprawie.

W konkluzji wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu i instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji i postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak więc sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze jak i ponad te zarzuty - w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego bądź postępowania mającego wpływ na wynik postępowania.

Zgodnie z dyspozycja art. 35 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 (dalej; ustawa) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Z kolei przepis art. 25 ust 3 w/w ustawy przesądza, iż w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

Redakcja przytoczonych wyżej przepisów jest jasna i nie nasuwa kłopotów interpretacyjnych. Organ ma obowiązek dokonania sprawdzenia zgodność projektu budowlanego z ustaleniami planu miejscowego o ile taki obowiązuje dla terenu na którym inwestycja ma być realizowana, jeżeli nie - to zgodność projektu budowlanego z ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy. W dalszej kolejności zgodność projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska, kompletności projektu budowlanego oraz zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Organ ma także obowiązek dokonania sprawdzenia kompletności projektu budowlanego, wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń.

W niniejszej sprawie kontrola, o której mowa wyżej nie została przeprowadzona. Organy obu instancji nie dokonały sprawdzenia zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Przeprowadzona zaś ocena zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest pobieżna i wadliwa..

Wniosek o wydanie pozwolenia na budowę dotyczył obiektu, który w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego części Gminy A. w zakresie parceli położonych w mieście A., miał być realizowany w zasięgu strefy S.C. w której to strefie ustalono nakazy i zakazy, między innymi nakaz nawiązania nowej zabudowy, stanowiącej kontynuację linii zabudowy w formie ciągłej pierzei do najbliższych historycznych budynków w tej pierzei zakresie: skali, podstawowych podziałów architektonicznych, ilości i wysokości kondygnacji, wysokości kalenicy, kształtu dachu (§ 9 ust. 10 pkt 1a w/w planu). Akt ten - miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego części Gminy A. w zakresie parceli położonych w mieście A. w § 3 pkt 20 definiuje także pojęcie obiekty lub budynki historyczne wskazując, iż są to wyłącznie obiekty budowlane wpisane do rejestru zabytków oraz do gminnej ewidencji zabytków.

Organy obu instancji miały bezwzględny obowiązek przeprowadzenia kontroli projektu budowlanego pod kątem spełnienia przez planowaną inwestycję w/w wymogów. Tymczasem organ II instancji w zasadzie kontroli tej nie przeprowadził wcale a kontrola organu I instancji jest niepełna i wadliwa. Sprowadza się ona do stwierdzenia cyt "Projektant stwierdził, że przy projektowaniu nawiązał do cech lokalnego krajobrazu: forma, gabaryty detal i materiały wykończeniowe nawiązują do cech swoistych dla miejscowości A., nawiązuje do istniejącej pierzei ul. [...] w zakresie skali, podstawowych podziałów architektonicznych, ilości i wysokości kondygnacji

wysokości kalenicy, kształtu dachu. Budynek posiada dwie kondygnacje i wysokość 14,76 m. Miejscowy plan zagospodarowania nakazuje w § 9 ust. 10 pkt. 1 a nawiązanie nowej zabudowy do najbliższych budynków w pierzei m.in. wysokości kalenicy, nie nakazuje jednak, aby była ona identyczna jak w budynku sąsiednim. Wszystkie te rozwiązania uzyskały pozwolenie [...] Konserwatora Zabytków, należy wiec uznać, że nawiązują do istniejącej zabudowy i są zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego".

Nie jest to w zasadzie żadna analiza projektu budowlanego w aspekcie jego zgodności z wymogami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ nie ustala jakie parametry architektoniczne (ilości i wysokości kondygnacji, wysokości kalenicy, kształtu dachu) ma najbliższy historyczny budynek w pierzei, w której według projektu budowlanego ma być realizowany przedmiotowy budynek. Dywagacje, że "miejscowy plan zagospodarowania nakazuje w § 9 ust. 10 pkt. 1 a nawiązanie nowej zabudowy do najbliższych budynków w pierzei m.in. wysokości kalenicy, nie nakazuje jednak, aby była ona identyczna jak w budynku sąsiednim", są kompletnie niezrozumiałe. Plan miejscowy w § 9 ust. 10 pkt. 1 a nie nakazuje nawiązywać do zabudowy sąsiedniej, ale do zabudowy najbliższych historycznych budynków w tej pierzei. Jeżeli sąsiedni budynek w stosunku do działki objętej postępowaniem o pozwolenie na budowę, nie jest budynkiem historycznym, obowiązkiem organu jest ustalić inny najbliższy, historyczny budynek w pierzei tj. budynek wpisany do rejestru zabytków lub gminnej ewidencji zabytków i projekt budowlany ocenić z zakresie obowiązku nawiązanie formy architektonicznej projektowanego obiektu – ilości i wysokości kondygnacji, wysokości kalenicy i kształtu dachu do tego historycznego budynku.

Użyte w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego w § 9 ust. 10 pkt 1a pojęcie "nawiązywała" jest mało precyzyjne. W ocenie sądu, pojęcie to należy wykładać w ten sposób, że parametry nowej zabudowy, w zakresie o którym mowa w § 9 ust. 10 pkt 1a tj. wysokości i ilości kondygnacji, wysokości kalenicy i kształtu dachu miały zbliżone wartości do wartości tych parametrów, jakie ma najbliższy budynek historyczny w pierzei. Oczywiście nie muszą być to wartości identyczne ale też znacząco nie mogą od nich odbiegać. By dokonać tej oceny konieczne są pełne, rzetelne ustalenia i rozważania organu, które obejmować winny projekt budowlany oraz najbliższy historyczny budynek w zakresie parametrów o których mowa w § 9 ust. 10 pkt 1a. Ustalenia te w postępowaniu kontrolowanym przez sąd nie zostało przez organy obu instancji dokonane.

Wskazać też należy, iż uzyskania pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych, wydane od wojewódzkiego konserwatora zabytków (art 39 ust 1 ) ustawy nie zwalnia organu administracji architektoniczno-budowlanej od dokonania pełnej kontroli projektu budowlanego, o której mowa w art. 35 ust 1 ustawy. Jak zasadnie wskazuje Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 11 lipca 2017 r. prowadzenie robót budowlanych przy obiekcie budowlanym wpisanym do rejestru zabytków lub na obszarze wpisanym do rejestru zabytków wymaga, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, uzyskania pozwolenia na prowadzenie tych robót, wydanego przez właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków. Mamy więc do czynienia z dwoma, autonomicznymi postępowaniami, których kolejne zakończenie jest warunkiem legalnego prowadzenia robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru. Autonomia tych postępowań oznacza, że nie tylko odrębnie określony jest zakres ich ustaleń, ale również odrębnie dochodzi do określenia stron tych postępowań.

Konserwator zabytków dokonuje kontroli projektu budowlanego w zakresie sprawdzenia, czy realizacja obiektu będącego przedmiotem postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę w obszarze wpisanym do rejestru zabytków nie naruszy zbytkowego charakteru tego obszaru. Nie sprawdza natomiast projektu budowlanego pod kątem jego zgodności z zapisami planu miejscowego czy też jego zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi w zakresie projektu zagospodarowania działki lub terenu. Pozwolenie na prowadzenie tych robót, wydane przez wojewódzkiego konserwatora zabytków jest jednym z pozwoleń o których mowa w art. 35 ust 1 pkt 3 ustawy. Organ ma obowiązek sprawdzić czy inwestor pozwolenie to uzyskał, nie może jednak opierać na nim ustaleń (jak uczynił to organ I instancji) w zakresie zgodności projektu budowlanego z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Wadliwy jest pogląd organu I instancji (organ II instancji okoliczność tą zupełnie pominął) że zapis § 6 ust 1 pkt 8 planu wprowadzający wymóg by szerokość elewacji frontowej nowych budynków stanowiących kontynuację linii zabudowy w formie ciągłej pierzei odpowiadała szerokością działki budowlanej na której budynek ten jest planowany, odnosi się tylko do tzw. zabudowy plombowej a nie do skrajnych działek (zabudowy) pierzei. Każda pierzeja składa się z budynków tworzących linię zabudowy od pierwszego do ostatniego budynku. Jest dla sądu niezrozumiałe, na jakich zasadach organ oceniał, iż zapis odnoszący się do budynków stanowiących kontynuację pierzei nie odnosić do zabudowań zamykających pierzeję. W ocenie sądu jest to interpretacja całkowicie nieuprawniona. Przepis § 6 ust 1 pkt 8 planu podstaw do takiej wykładni nie daje.

Wbrew wymogom określonym w art. 35 ust 3 organy obu instancji nie dokonały kontroli kompletność projektu budowlanego a organ II instancji także kontroli posiadania przez inwestora wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń. Organ I instancji w tym zakresie (kontroli posiadania przez inwestora wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń) wskazał jedynie na uzgodnienie projektu budowlanego przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, stwierdzoną przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych zgodność projektu budowlanego z przepisami przeciwpożarowymi oraz wskazał że projekt został zaopiniowany bez zastrzeżeń (nie wskazując organu opiniującego) pod względem przepisów b.h.p. i wymaganiami ergonomii . Organ I instancji pośrednio także wskazał (o czym mowa wyżej) na uzyskane pozwolenie na prowadzenie tych robót, wydane przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Jak mowa wyżej, oparł o to pozwolenie swoje ustalenia co do zgodności projektu budowlanego z zapisami planu zagospodarowania przestrzennego, odnośnie spełnienia warunków określonych § 9 ust. 10 pkt. 1 a. Nie stwierdził natomiast czy jest to komplet uzgodnień opinii i pozwoleń.

Organy nie wskazały także czy projekt budowlany jest kompletny – spełnia wymogi pokreślone w art. 34 ustawy oraz Rozporządzene Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. (Dz. U. poz. 462 z późn. zm.). Tym bardziej było to konieczne, że zgodnie z § 6 ust 1 w/w rozporządzenia projekt budowlany należy sporządzić w czytelnej technice graficznej oraz oprawić w okładkę przystosowaną do formatu A4, w sposób uniemożliwiający dekompletację projektu. Przepis ten na celu uniemożliwienie np. podmienienia dokumentacji z projektu, który wcześniej organ zatwierdził. Oceniany przez sąd projekt budowlany to luźno spięte w segregatorze dokumenty dotyczące projektu, w żaden sposób nie zabezpieczone przed ich dekompletacją.

Ponownie rozpoznając sprawę organ po wezwaniu inwestora o przedłożenia projektu budowlanego sporządzonego zgodnie z wymogiem określonym w § 6 ust 1 w/w rozporządzenia dokona pełnej kontroli tego projektu w zakresie o którym mowa w art. 35 ust 1 ustawy.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a oraz c a także 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.