Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1443/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 14b   par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda Sędziowie: Sędzia WSA Bożena Kasprzak (spr.) Sędzia WSA Joanna Tarno Protokolant: sekretarz sądowy Agnieszka Kerszner po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2014 r. sprawy ze skargi J. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Łd 1443/13

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. działający z upoważnienia Ministra Finansów utrzymał własne postanowienie z dnia [...] r pozostawiające bez rozpatrzenia wniosek J. G. z dnia 25 kwietnia 2013 r. (data wpływu 30 kwietnia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodu z tytułu przymusowego wykupu akcji.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia przedstawiono dotychczasowy przebieg postępowania.

W dniu 30 kwietnia 2013 r. skarżący złożył wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodu z tytułu przymusowego wykupu akcji.

Wyjaśniono, że wniosek nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.), w związku z czym pismem z dnia 10 lipca 2013 r., Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. działając w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ww. ustawy, wezwał wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie doręczono w dniu 12 lipca 2013 r., natomiast w dniu 18 lipca 2013r. (data nadania 17 lipca 2013 r.), wpłynęła odpowiedź na wezwanie, w której wnioskodawca nie uzupełnił, zdaniem organu, wniosku w żądanym zakresie.

W związku z powyższym, Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. działając w imieniu Ministra Finansów, postanowieniem z dnia [...] r., pozostawił bez rozpatrzenia wniosek z dnia 25 kwietnia 2013 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodu z tytułu przymusowego wykupu akcji.

Na powyższe postanowienie złożone zostało zażalenie, w którym wniesiono o uchylenie w całości postanowienia i przekazanie go do ponownego rozpoznania.

Postanowieniu z dnia [...] r. zarzucono:

• rażące naruszenie przepisów postępowania art. 7 KPA w zw. z art 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez zaniechanie obowiązku ustalenia stanu faktycznego zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej,

• obrazę art. 8 KPA w zw. z art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej,

• obrazę przepisów postępowania art. 10 § 1 KPA, w sytuacji kiedy to na organ adm. publicznej nałożony jest obowiązek zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania oraz obowiązek umożliwienia stronie wypowiedzenia się co do zebranych materiałów dowodowych,

• naruszenie przepisów postępowania art. 77 KPA poprzez odstąpienie przez organ podatkowy od czynności zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego.

Wydając zaskarżone postanowienie z dnia [...] r. organ odwoławczy nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów zażalenia i tym samym do zmiany lub uchylenia postanowienia organu podatkowego pierwszej instancji z dnia [...] r.

Powołując się na treść art. 14b § 1, art. 14b § 3 i § 4, art. 14c § 1, art. 14g § 1 oraz art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa podkreślono, że wnioskodawca jest obowiązany przedstawić kompleksowo zaistniały stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe oraz wskazać obowiązujące w sprawie interpretacji indywidulanej konkretne przepisy podatkowe. Na tej podstawie wnioskodawca winien sformułować niebudzące wątpliwości pytanie oraz przedstawić własne stanowisko w sprawie oceny stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) i prawnego w zakresie zadanego pytania. Oznacza to, zdaniem organu, że wskazane elementy wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego muszą być spójne i wyczerpujące.

Wyjaśniono, że postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych, z uwagi na przedmiot i charakter wydawanych w jego toku rozstrzygnięć, jest postępowaniem szczególnym, odrębnym, do którego nie mają bezpośredniego zastosowania inne (poza wskazanymi w ustawie) przepisy ustawy Ordynacja podatkowa, ani też przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267). W szczególności nie jest postępowaniem dowodowym, które może być prowadzone w toku kontroli podatkowej czy postępowania podatkowego lub czynności sprawdzających.

Wskazano następnie, że wniosek skarżącego o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie spełniał wymogów, o których mowa wart. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa i organ pierwszej instancji działając w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, póz. 770 ze zm.), pismem z dnia 10 lipca 2013 r., wezwał stronę do usunięcia braków w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia, poprzez:

1. doprecyzowanie opisanego stanu faktycznego o informacje:

a. kiedy (podać datę) i w jakiej formie (umowa kupna sprzedaży, spadek, darowizna) wnioskodawca nabył akcje będące przedmiotem przymusowego wykupu?

b. czy nabycie akcji nastąpiło na podstawie publicznej oferty lub na giełdzie papierów wartościowych, albo w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym, albo na podstawie zezwolenia udzielonego w trybie art. 92 lub art. 93 przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi (Dz. U. Nr 118 poz. 754 i Nr 141 poz. 945, z 1998 r. Nr 107 poz. 669 i Nr 113 poz. 715 oraz z 2000 r. Nr 22 poz. 270, Nr 60 poz. 702 i 703, Nr 94 poz. 1037 i Nr 103 poz. 1099)?

c. czy akcje były dopuszczone do publicznego obrotu papierami wartościowymi?

d. czy sprzedaż (zbycie) akcji przez wnioskodawcę nie była przedmiotem działalności gospodarczej?

e. czy wnioskodawca otrzymał informację PIT-8C za 2012 r. o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 30b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2. przeformułowanie pytania tak, by wniosek dotyczył zapytania o wykładnię przepisów prawa podatkowego w zakresie obowiązków wnioskodawcy jako podatnika, tak by w konsekwencji możliwe było wydanie w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa - pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (część G., poz. 69 wniosku ORD-IN);

3. przedstawienie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego do przeformułowanego pytania, z uwzględnieniem mających zastosowanie w tym zakresie przepisów prawa - część H., poz. 70 wniosku ORD-IN.

Wskazano, że w ww. wezwaniu przytoczono jakie pytanie zadał wnioskodawca, wskazując jednocześnie że z zadanego przez niego pytania nie wynika, że zainteresowanym w sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej jest wnioskodawca. Jednocześnie nadmieniono, że formułując pytanie, wnioskodawca winien odnieść się do kwestii czy to on jako zainteresowany w przedmiotowej sprawie, powinien odprowadzić podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu przymusowego wykupu akcji. Podkreślono również, że zawarte we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej własne stanowisko powinno stanowić jednoznaczną odpowiedź na postawione przez wnioskodawcę pytanie. Ponadto, zaznaczono, że zgodnie z art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretacje przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wskazano również, że art. 3 pkt 2 ww. ustawy Ordynacja podatkowa stanowi, że ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach prawa podatkowego - rozumie się przez to przepisy m.in. ustaw podatkowych oraz przepisy wydanych na ich podstawie aktów wykonawczych. Natomiast poprzez ustawy podatkowe, zgodnie z art. 3 pkt 1 ww. ustawy należy rozumieć ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych, określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich. W końcowej części stwierdzono, że stosownie do tej definicji, przepisy Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie stanowią przepisów prawa podatkowego, a więc działający w imieniu Ministra Finansów Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. nie jest upoważniony do interpretowania tych przepisów w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa,

Wyjaśniono następnie, że strona w piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jako doprecyzowanie opisanego stanu faktycznego wskazała, że odnosząc się do części wezwania dotyczącej stanu faktycznego dołącza kopię dokumentów.

W świetle powyższego zgodzono się z organem pierwszej instancji, że strona nie doprecyzowała opisanego stanu faktycznego o wskazane w wezwaniu informacje.

Podkreślono (powołując się na art 14b § 3 O.p.), że dokumenty dołączone do uzupełnienia wniosku z dnia 17 lipca 2013 r. nie podlegają analizie i weryfikacji w ramach postępowania o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Tym samym, nie zgodzono się z twierdzeniem strony, że odstąpienie przez organ pierwszej instancji od wskazania jakich to informacji dotyczących stanu faktycznego nie uzupełniła strona, czyni niemożliwym prześledzenie i ustosunkowanie się przez stronę do przeprowadzonego w tym zakresie przez organ podatkowy wnioskowania.

Zdaniem organu II instancji z akt sprawy jednoznacznie wynika, o jakie informacje Strona miała doprecyzować opisany stan faktyczny - czego nie uczyniła.

Dokonując analizy treści pisma stanowiącego uzupełnienie wniosku zauważono, że strona również nie przeformułowała pytania tak, by wniosek dotyczył zapytania o wykładnię przepisów prawa podatkowego w zakresie obowiązków strony jako podatnika. Za słuszną uznano konstatację organu I instancji , że z wniosku nie wynika, że zainteresowanym w sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej jest strona.

Zdaniem organu, bezspornym jest również, że strona nie przedstawiła własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego do przeformułowanego pytania, z uwzględnieniem mających zastosowanie w tym zakresie przepisów prawa. Zgodzono się z organem pierwszej instancji, że w pojęciu własnego stanowiska należy widzieć przede wszystkim podanie przepisów prawnych, na podstawie których strona takie stanowisko zajęła.

Przypomniano, że w uzupełnieniu wniosku, we własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego, strona wskazuje na przepisy ustawy Kodeks spółek handlowych oraz Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, pomimo zaznaczenia w wezwaniu organu pierwszej instancji, co rozumie się przez przepisy prawa podatkowego.

W ocenie organu odwoławczego, przedstawienie własnego stanowiska bez wskazania konkretnych przepisów prawa podatkowego (oznaczenia przepisów wraz z nazwą aktu prawnego), nie stanowi oceny prawnej, o której mowa w ww. art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa.

Biorąc pod uwagę powyższe, stwierdzono, że strona nie usunęła wszystkich braków, wskazanych w wezwaniu organu pierwszej instancji z dnia 10 lipca 2013 r., w taki sposób, by w konsekwencji możliwe było wydanie w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa - pisemnej indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Zdaniem organu odwoławczego, sam fakt sporządzenia i przekazania w ustawowo określonym terminie pisma uzupełniającego nie jest równoznaczny z usunięciem wszystkich braków wniosku, albowiem to treść zawarta w piśmie uzupełniającym decyduje o tym, czy wniosek został uzupełniony w żądanym zakresie i tym samym, czy spełnione zostały warunki wskazane w wezwaniu organu.

W konsekwencji w rozpatrywanej sprawie, zaistniały podstawy do pozostawienia przez organ pierwszej instancji ww. wniosku bez rozpatrzenia na podstawie art 14g § 1 i § 3 oraz art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisu art. 121 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, stwierdzono, że zasada postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych (art. 121 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa) nie została naruszona, gdyż wydając postanowienie o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku z dnia 25 kwietnia 2013 r. organ w sposób przekonywujący dokonał wykładni przepisów prawa znajdujących zastosowanie w sprawie, zaś stanowisko organu skutkujące pozostawieniem wniosku bez rozpatrzenia, jest prawidłowe i nie krzywdzi strony, mimo że nie rozstrzyga wniosku merytorycznie.

Ponadto podniesiono, że powołany przez stronę art. 122 ustawy Ordynacja podatkowa, jako nie wymieniony w art. 14h ww. ustawy, nie ma zastosowania w postępowaniu o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

W związku z tym, że postępowanie o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego uregulowane jest przepisami rozdziału 1a Działu II ustawy Ordynacja podatkowa, powołany przez stronę art. 7, art. 8, art. 10 § 1 oraz art. 77 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego nie znajduje zastosowania przy wydawaniu indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego. Jeżeli przepisy te nie mają zastosowania, to tym samym nie mogło dojść do ich naruszenia przy wydaniu zaskarżonego postanowienia przez organ pierwszej instancji.

W świetle wyżej cytowanych przepisów ustawy Ordynacja podatkowa, biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał, stwierdzono, że organ podatkowy pierwszej instancji zasadnie, działając na podstawie art. 14g § 1 i § 3 oraz art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, wydał postanowienie z dnia [...] r., pozostawiające bez rozpatrzenia wniosek z dnia 25 kwietnia 2013 r. (data wpływu 30 kwietnia 2013 r.), uzupełniony w dniu 13 maja 2013 r. oraz pismem z dnia 17 lipca 2013 r. (data wpływu 18 lipca 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodu z tytułu przymusowego wykupu akcji.

Na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. J. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono obrazę art. 121 § 1 O.p. i wniesiono o uchylenie postanowienia w całości i przekazanie go do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że organ podatkowy w pisemnych motywach swojej decyzji odstąpił od wskazania, jakich to informacji dotyczących stanu faktycznego strona skarżąca nie uzupełniła pismem z dnia 17 lipca 2013 r., co uniemożliwiło prześledzenie i ustosunkowanie się do przeprowadzonego w tym zakresie przez organ podatkowy wnioskowania.

Zdaniem autora skargi przedłożenie wszelkich posiadanych dokumentów dotyczących sprawy jest najbardziej wyczerpującym i wiarygodnym przedstawieniem stanu faktycznego

. Wobec powyższego nie podzielono stanowiska wyrażonego w postanowieniu Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. gdyż pod pozorem nie usunięcia braków formalnych pozostawiono wniosek bez rozpoznania, a tym samym uniknięto udzielenia indywidualnej interpretacji podatkowej dotyczącej zapłaty podatku.

W piśmie złożonym do akt w dniu 9.12.2013 r. i stanowiącym uzupełnienie skargi zwrócono się do WSA w Łodzi z wnioskiem o wystąpienie o zapytaniem do Trybunału Konstytucyjnego, w kontekście zaprezentowanej argumentacji, o stwierdzenie niezgodności art. 418 k.s.h z konstytucją w zakresie, w jakim przepis ten powoduje wywłaszczenie skarżącego z własności w postaci majątku w formie akcji pracowniczych nabytych w drodze spadku, co w konsekwencji wywołuje zobowiązanie podatkowe na podstawie art. 30 b ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie podnosząc argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach, których katalog zawiera art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – dalej p.p.s.a.). W określonych przez ten przepis przedmiotowych granicach kognicji sądów administracyjnych mieści się m. in. orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.).

W ramach tak wyznaczonej kompetencji Sąd stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa, w stopniu nakazującym jego uchylenie.

Przedmiotem sporu pomiędzy stroną skarżącą a Ministrem Finansów w przedmiotowej sprawie jest kwestia, czy treść wniosku była wystarczająca do udzielenia interpretacji oraz czy zakres żądanego przez organ podatkowy uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej został ustalony przez ten organ prawidłowo i czy wyjaśnienia złożone przez stronę w piśmie z dnia 17 lipca 2013r. wraz z informacjami przedstawionymi we wniosku uzasadniały pozostawienie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpatrzenia.

W myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Interpretacja indywidualna, w przeciwieństwie do interpretacji ogólnej (art. 14a Ordynacji podatkowej) ma charakter jednostkowy i konkretny w odniesieniu do podmiotu, który wystąpił o jej udzielenie.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Interpretacja indywidualna zawiera, stosownie do art. 14c § 1 i § 2 ustawy, ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym (§1), a w przypadku uznania stanowiska wnioskodawcy za nieprawidłowe zawiera wskazanie stanowiska prawidłowego wraz z uzasadnieniem prawnym (§2).

W postępowaniu w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, zgodnie z art. 14h Ordynacji podatkowej, ma zastosowanie art. 169 §1-2 tej ustawy. Z powołanych przepisów wynika, że możliwe jest żądanie przez organ podatkowy, uzupełnienia braków formalnych pisma, jakim jest wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, także w zakresie elementów wskazanych w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, tj. elementów stanu faktycznego. Należy jednak zastrzec, że organ podatkowy w trybie art. 169 § 1 ustawy nie może żądać od wnioskodawcy modyfikowania stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji, ani przedstawionej we wniosku oceny prawnej stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). W tym trybie organ podatkowy może żądać jedynie uzupełnienia wniosku o takie elementy, bez których nie jest możliwa ocena, czy stanowisko przedstawione we wniosku i ocena prawna są prawidłowe czy też błędne. Elementy te organ podatkowy winien precyzyjnie wskazać w wezwaniu, wyjaśniając dlaczego ich brak uniemożliwia wydanie interpretacji indywidualnej. Interpretacja indywidualna ma bowiem na celu uzyskanie stanowiska organu podatkowego w zakresie rozumienia przepisów prawa podatkowego na gruncie przedstawionego przez wnioskodawcę, a nie ustalonego przez organ podatkowy, stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który nie spełnia wymogów określonych w art. 14b § 3, zgodnie z art. 14g § 1 Ordynacji podatkowej, pozostawia się bez rozpoznania.

Wyczerpująco przedstawiony stan faktyczny (zaistniały bądź przewidywany), to taki, na podstawie którego można w sposób pewny i nieuzasadniający żadnych przedmiotowych wątpliwości, udzielić informacji w zakresie możliwości zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie. Stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe musi więc być opisane w sposób konkretny i jednoznaczny.

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że w przedmiotowym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, wnioskodawca wskazał, że dnia 20.07.2012 r. A. S.A. w L. powiadomiła go, iż na mocy art. 418 k.s.h. zmusza go do zbycia akcji w związku z uchwałą podjętą na Walnym Zgromadzeniu Akcjonariuszy Większościowych i w związku z tym wbrew jego woli wykupuje jego akcje pracownicze, informując go przy tym, iż Akcjonariusze mniejszościowi od dnia 1.08.2012 r. mogą odbierać wypłaty za należne akcje w Punktach Obsługi B. S.A. W związku z powyższym wnioskodawca zadał pytanie – kto powinien zapłacić należny podatek? Jednocześnie skarżący przedstawiając we wniosku swoje stanowisko wskazał, że jego zdaniem – poprzez przymusowe zbycie akcji doszło do naruszenia art. 2, art. 45 ust. 1, art. 32, art. 64 ust. 1 i 2 i art. 21 ust. 1 i 2 Konstytucji, a należny podatek powinni uiścić akcjonariusze większościowi.

Przy tak lakonicznie przedstawionym stanie faktycznym, przy zadaniu pytania wskazującego, że wnioskodawca nie jest zainteresowanym w sprawie i przy przedstawieniu własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego bez odniesienia się do przepisów prawa podatkowego mających zastosowanie w sprawie, nie można odmówić racji organowi interpretującemu uznającemu, że strona nie przedstawiła wyczerpująco zaistniałego stanu faktycznego, nie sformułowała pytania w taki sposób, aby wskazywało, że to ona jest zainteresowaną w sprawie i nie przedstawiła własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego w odniesieniu do zadanego we wniosku pytania ze wskazaniem mających zastosowanie przepisów podatkowych.

Zachodziły więc uzasadnione podstawy (art. 169 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej) do wezwania strony do uzupełnienia i sprecyzowania wniosku z dnia 30 kwietnia 2013 r. Niewątpliwie wnioskodawca zasadnie został wezwany do tego, aby:

1.doprecyzował opisany stan faktyczny o informacje:

a) kiedy (podać datę) i w jakiej formie (umowa kupna sprzedaży, spadek, darowizna) wnioskodawca nabył akcje będące przedmiotem przymusowego wykupu?

b) czy nabycie akcji nastąpiło na podstawie publicznej oferty lub na giełdzie papierów wartościowych, albo w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym, albo na podstawie zezwolenia udzielonego w trybie art. 92 lub art. 93 przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi (Dz. U. Nr 118 poz. 754 i Nr 141 poz. 945, z 1998 r. Nr 107 poz. 669 i Nr 113 poz. 715 oraz z 2000 r. Nr 22 poz. 270, Nr 60 poz. 702 i 703, Nr 94 poz. 1037 i Nr 103 poz. 1099)?

c) czy akcje były dopuszczone do publicznego obrotu papierami wartościowymi?

d) czy sprzedaż (zbycie) akcji przez wnioskodawcę nie była przedmiotem działalności gospodarczej?

e) czy wnioskodawca otrzymał informację PIT-8C za 2012 r. o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 30b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2. przeformułował pytanie tak, by wniosek dotyczył zapytania o wykładnię przepisów prawa podatkowego w zakresie obowiązków wnioskodawcy jako podatnika, tak by w konsekwencji możliwe było wydanie w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa - pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (część G., poz. 69 wniosku ORD-IN);

3. przedstawił własne stanowiska w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego do przeformułowanego pytania, z uwzględnieniem mających zastosowanie w tym zakresie przepisów prawa - część H., poz. 70 wniosku ORD-IN.

W ww. wezwaniu przytoczono jakie pytanie zadał wnioskodawca, wskazując jednocześnie że z zadanego przez niego pytania nie wynika, że zainteresowanym w sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej jest wnioskodawca. Jednocześnie nadmieniono, że formułując pytanie, wnioskodawca winien odnieść się do kwestii czy to on jako zainteresowany w przedmiotowej sprawie, powinien odprowadzić podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu przymusowego wykupu akcji. Podkreślono również, że zawarte we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej własne stanowisko powinno stanowić jednoznaczną odpowiedź na postawione przez wnioskodawcę pytanie. Ponadto, zaznaczono, że zgodnie z art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wskazano również, że art. 3 pkt 2 ww. ustawy Ordynacja podatkowa stanowi, że ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach prawa podatkowego - rozumie się przez to przepisy m.in. ustaw podatkowych oraz przepisy wydanych na ich podstawie aktów wykonawczych. Natomiast poprzez ustawy podatkowe, zgodnie z art. 3 pkt 1 ww. ustawy należy rozumieć ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych, określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich. W końcowej części stwierdzono, że stosownie do tej definicji, przepisy Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie stanowią przepisów prawa podatkowego, a więc działający w imieniu Ministra Finansów Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. nie jest upoważniony do interpretowania tych przepisów w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa,

W odpowiedzi na powyższe wezwanie strona w piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jako doprecyzowanie opisanego stanu faktycznego wskazała, że odnosząc się do części wezwania dotyczącej stanu faktycznego dołącza kopię dokumentów. W uzupełnieniu wniosku wskazała, że występuje niezgodność mechanizmu prawnego ordynacji podatkowej i K.s.h. z ustawą zasadniczą oraz że wykupienie akcji nastąpiło wbrew jej woli i że w przedmiotowej sprawie naruszono art. 2, 21, 32, 45 i 64 konstytucji w związku z art. 418 k.s.h. Poza tym podniesiono, że należny podatek uiścić powinni akcjonariusze większościowi.

Zatem słusznie organ uznał, że wniosek nie został uzupełniony w żądanym zakresie, a brak doprecyzowania opisanego stanu faktycznego, brak przeformułowania pytania w sposób wskazujący, że to wnioskodawca (a nie inne osoby) jest zainteresowanym w sprawie interpretacji oraz brak przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego w odniesieniu do przeformułowanego pytania ze wskazaniem mających zastosowanie przepisów prawa podatkowego, nie daje możliwości wydania w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa - pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Nadto zasadnie podniesiono w zaskarżonym postanowieniu, że postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych, z uwagi na przedmiot i charakter wydawanych w jego toku rozstrzygnięć, jest postępowaniem szczególnym, odrębnym, do którego nie mają bezpośredniego zastosowania inne (poza wskazanymi w ustawie) przepisy ustawy Ordynacja podatkowa. W szczególności nie jest postępowaniem dowodowym, które może być prowadzone w toku kontroli podatkowej czy postępowania podatkowego lub czynności sprawdzających. Zatem dokumenty dołączone do uzupełnienia wniosku z dnia 17 lipca 2013 r. nie mogą zastąpić, jak chciałby tego skarżący i nie spełniają wymogu wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego, nie podlegają również analizie i ocenie w ramach postępowania o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Ponieważ organ wystosował wezwanie do uzupełnienia braków wniosku pod rygorem pozostawienia go bez rozpatrzenia (w całości), to wobec uznania, że jego brak nie został uzupełniony, słusznie organ pozostawił go bez rozpatrzenia w całości.

Dokonując ogólnej oceny zaskarżonego postanowienia Sąd nie dopatrzył się uchybienia zasadzie legalizmu (art. 120 Ordynacji podatkowej), gdyż organ działał na podstawie obowiązujących przepisów prawa. Nie uchybił również zasadzie zaufania wynikającej z art. 121 Ordynacji podatkowej, gdyż nie stanowi o tym przyjęcie rozstrzygnięcia odmiennego od oczekiwanego przez podatnika, w sytuacji, gdy organ prawidłowo ocenił wniosek o udzielenie interpretacji oraz wskazał i wyjaśnił zastosowaną podstawę prawną. W ocenie Sądu uzasadnienie zawarte w postanowieniach organów obu instancji, jest logiczne i spójne, zawiera wszystkie elementy określone przepisami, jak również wyjaśnienie podstawy prawnej i przyczyn, na podstawie których w niniejszej sprawie pozostawiono wniosek bez rozpatrzenia. Tym samym zarzuty naruszenia przepisów wskazanych w skardze należy uznać za niezasadne.

W tej sytuacji Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów wymienionych w skardze, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Na koniec odnosząc się do wniosku skarżącego o zwrócenie się do Trybunału Konstytucyjnego z zapytaniem o konstytucyjność art. 418 K.s.h., stwierdzić należy, brak podstaw do przyjęcia, że istnieją wątpliwości, co do niezgodności tego przepisu z ustawą zasadniczą. Zgodnie z ustawą z dnia 1.08.1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643 ze zm.) każdy sąd może przedstawić Trybunałowi pytanie prawne co do zgodności aktu normatywnego z Konstytucją, ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi lub ustawą, jeżeli od odpowiedzi na pytanie prawne zależy rozstrzygnięcie sprawy toczącej się przed sądem. Jednakże jedynie od sądu orzekającego zależy, czy w konkretnej sprawie zasadne jest wniesienie pytania prawnego (por. wyrok NSA z 16.12.2012, II FSK 2491/11; LEX nr 1137651). W przedmiotowej sprawie Sąd nie znalazł uzasadnienia dla tego wniosku. Poza tym ww. przepis K.s.h. nie jest przepisem prawa podatkowego i nie ma wpływu na rozstrzygnięcie sprawy dotyczącej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę jako bezzasadną.

J.B.