Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2233/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-07-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Pomoc publiczna
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska - Urbaniak, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Protokolant specjalista - Agnieszka Małyszko, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lipca 2017 r. sprawy ze skargi A. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Rozwoju (obecnie Ministra Rozwoju i Finansów) z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu kwoty dofinansowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem oceny Sądu jest decyzja Ministra Rozwoju (dalej także jako: organ II instancji lub organ odwoławczy) z dnia ... czerwca 2016 r. nr ... mocą której utrzymana została w mocy decyzja z dnia ... marca 2016 r. wydana przez Prezesa Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej: PARP) zobowiązująca do zwrotu części dofinansowania wykorzystanego przez A. S.A. w W. z naruszeniem procedur w wysokości 96582,32 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych.

W uzasadnieniu własnej decyzji organ II instancji przywołał m.in. następujące okoliczności faktyczne i prawne:

Na podstawie umowy o dofinansowanie z dnia ... maja 2011 r. nr ..., przyznała Beneficjentowi dofinansowanie w kwocie nie wyższej niż 4 298 406,00 zł na realizację Projektu. Projekt finansowany był w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (POKL). Celem głównym Projektu było zwiększenie kompetencji o kluczowym znaczeniu dla gospodarki opartej na wiedzy, zgodnie z odnowioną Strategią Lizbońską 615 pracowników MŚP w zakresie obsługi informatycznej firmy. W ramach realizacji Projektu PARP jednokrotnie wyrażała zgodę na wprowadzenie zmian w Projekcie. Zmiany nie miały wpływu na kwotę przyznanego dofinansowania. Zgoda nr 1 zmieniła okres realizacji Projektu, wydłużając go o dwa miesiące tj. do dnia ... czerwca 2013 r.

W dniach ... października 2012 r. w siedzibie Beneficjenta została przeprowadzona kontrola o charakterze planowym. Ustalenia z przeprowadzonej kontroli zostały zawarte w Informacji pokontrolnej nr ... sporządzonej ... listopada 2012 r., zgodnie z treścią której Zespół Kontrolny stwierdził, iż Beneficjent zatrudnił na stanowisku kierownika Projektu na podstawie umowy o współpracy z dnia ... lipca 2011 r. w okresie od lipca 2011 r. do lutego 2012 r. – J.P.S. oraz na podstawie umowy zlecenia z dnia ... marca 2012 r. w okresie od 1 marca 2012 r. do czasu kontroli tj. października 2012 r. – J.S. w wymiarze 80 godzin miesięcznie za wynagrodzeniem w wysokości 5 900,00 zł przewidzianym we wniosku o dofinansowanie jako wynagrodzenie za pełen etat. Powyższe zostało uznane przez Zespół Kontrolny za niezgodne z treścią wniosku o dofinansowanie.

Beneficjent nie zgodził się z wynikami ww. kontroli i podnosił, że: 1) wynagrodzenie kierownika Projektu jest rozliczane zadaniowo i zdaniem Beneficjenta nie jest uchybieniem zmniejszenie wymiaru czasu pracy kierownika Projektu przy zachowaniu pełnej stawki wynagrodzenia, 2) pomimo tego, że rozliczany czas pracy kierownika Projektu wynosi 80 godzin miesięcznie, to jego zakres obowiązków, ilość zadań i odpowiedzialność pozostały bez zmian w stosunku do treści pierwotnego wniosku o dofinansowanie i budżetu.

Pomimo ww. zastrzeżeń Beneficjenta PARP podtrzymał swoje stanowisko w zakresie uznania wydatków na kierownika Projektu za niekwalifikowalne.

W dniach ...01.2013 r. PARP przeprowadziła w siedzibie Beneficjenta kolejną kontrolę, podczas której Zespół Kontrolny potwierdził, iż wymiar czasu pracy kierownika Projektu (80 godzin miesięcznie) nie odpowiada wymiarowi czasu pracy, który został zawarty we wniosku o dofinansowanie (pełen etat). Wynagrodzenie kierownika Projektu nie zostało zmniejszone proporcjonalnie do zmniejszonego wymiaru czasu pracy. Podkreślono nadto, że z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż J.P.S. został zatrudniony na stanowisku kierownika Projektu na umowę o współpracy z dnia ... lipca 2011 r. na czas określony do dnia ... kwietnia 2013 r. za wynagrodzeniem 5 900,00 zł brutto miesięcznie. Zgodnie ze Szczegółowym zakresem usług stanowiącym załącznik nr 1 do ww. umowy zobowiązany był do nadzoru nad zespołem projektowym, motywowania pracowników oraz podejmowania kluczowych decyzji, w tym pod kątem zgodności z harmonogramem rzeczowym i finansowym. Zgodnie z postanowieniami umowy o współpracy z dnia ... lipca 2011 r. J.P.S. zobowiązany był do osobistego wykonywania usług określonych w umowie a usługi będą wykonywane w dni robocze od poniedziałku do piątku z wyjątkiem świąt (dni robocze), chyba, że strony postanowią inaczej. W myśl ww. umowy zleceniobiorca będzie przedstawiać Beneficjentowi zestawienie wykonanych usług oraz czasu ich wykonywania w danym miesiącu w formie wypełnionej karty czasu pracy w terminie 3 dni roboczych od zakończenia miesiąca. Zgodnie z umową karta czasu pracy stanowi podstawę do wystawienia przez zleceniobiorcę odpowiedniego dokumentu finansowo-księgowego. Na podstawie miesięcznych kart czasu pracy J.P.S. ustalono, iż w okresie od lipca 2011 roku do lutego 2012 roku J.P.S. na stanowisku kierownika Projektu pracował 10 dni w miesiącu w wymiarze 8 godzin dziennie.

Beneficjent pismem z dnia ... marca 2012 r. poinformował o dokonaniu zmiany na stanowisku kierownika Projektu od dnia ... marca 2012 r. polegającej na zatrudnieniu na to stanowisko J.S. na podstawie umowy zlecenia z dnia ... marca 2012 r. Przedmiotem umowy było pełnienie przez Zleceniobiorcę funkcji kierownika Projektu w zakresie określonym w Załączniku nr 1 do umowy, zgodnie, z którym J.S. zobowiązany był do: nadzoru nad zespołem projektowym i rzeczowo-finansową realizację projektu; weryfikacji merytorycznej i akceptacji dokumentów dotyczących projektu; opracowania procedur i szczegółowego harmonogramu realizacji; zatwierdzenia wniosków o płatność; zawierania umów; nadzoru nad zakupami; dokonywania przeglądu umów i proponowania Instytucji Płatniczej ewentualnych zmian w projekcie; kontaktów z Instytucją Płatniczą oraz prowadzenia spotkań organizacyjnych. Z tytułu terminowego wykonywania powyższych usług umowa przewidywała wynagrodzenie miesięczne w kwocie 5 900,00 brutto. Zgodnie z postanowieniami umowy zlecenia J.S. zobowiązany był do osobistego wykonywania usług określonych w umowie a usługi będą wykonywane w dni robocze od poniedziałku do piątku z wyjątkiem świąt (dni robocze), chyba, że strony postanowią inaczej. W myśl umowy Zleceniobiorca zobowiązany był przedstawiać Beneficjentowi zestawienie wykonanych usług oraz czasu ich wykonywania w danym miesiącu w formie wypełnionej karty czasu pracy w terminie 3 dni roboczych od zakończenia miesiąca. Z miesięcznych kart czasu pracy J.S. wynika, że w okresie od marca do września 2012 roku pracował on 10 dni w miesiącu w wymiarze 8 godzin dziennie, w okresie od października 2012 roku do marca 2013 roku 20 dni w miesiącu w wymiarze 8 godzin dziennie, natomiast w kwietniu 2013 roku 16 dni w miesiącu w wymiarze 10 godzin dziennie.

Mając powyższe na względzie organ odwoławczy wskazał, że wydatki związane z wynagrodzeniem kierowników Projektu, zostały sfinansowane ze środków, co do których zastosowanie mają przepisy ustawy o finansach publicznych. Następnie zacytował treść art. 207 ust. 1 oraz art. 184 ustawy o finansach publicznych (Dz. U. 2016.1870, tekst jedn., dalej u.f.p.). Przypomniał jednocześnie, że na podstawie umowy o dofinansowanie (§3 ust. 1) Beneficjent zobowiązał się do realizacji Projektu na podstawie wniosku o dofinansowanie. Natomiast w samym wniosku o dofinansowanie Beneficjent wskazał, że "wynagrodzenie kierownika/kierowniczki projektu – umowa o pracę, cały etat wraz ze składkami – 5 900,00 PLN". W trakcie trwania Projektu Beneficjent zmienił formę zaangażowania kierownika Projektu na umowę cywilnoprawną nie zmieniając przy tym wniosku o dofinansowanie (z uwagi na otrzymaną informację z PARP, iż zmiana taka nie wymaga zgody pisemnej PARP – mail PARP z dnia ... lipca 2011 r.).

Ponadto na podstawie § 3 ust. 2 umowy o dofinansowanie Beneficjent zobowiązał się stosować treść Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach POKL. Przy czym zobowiązanie to dotyczy stosowania treści Wytycznych obowiązujących na dzień dokonania danej czynności (w tym przypadku na dzień zawarcia poszczególnych umów z kierownikami Projektu).

W myśl natomiast zapisów 3 rozdziału, podrozdziału 3.1 Wytycznych obowiązujących Beneficjenta w dniu podpisania umowy o dofinansowanie i zawarcia umowy z J.P.S. "wszystkie wydatki w ramach POKL są kwalifikowane, o ile łącznie spełniają następujące warunki: (...) są racjonalne i efektywne, tj. nie są zawyżone w stosunku do cen i stawek rynkowych oraz spełniają wymogi efektywnego zarządzania finansami (relacja nakład/rezultat); (...) h. są zgodne z zatwierdzonym budżetem projektu, z uwzględnieniem zasad konstruowania budżetu, o których mowa w podrozdziale 3.4" (treść wyżej cytowanego postanowienia Wytycznych nie uległa zmianie w 2012 r., tj. w czasie zawierania umowy z J.S.).

Zarówno w ocenie organu I instancji, jak i organu odwoławczego wydatki poniesione na wynagrodzenie kierownika Projektu, nie spełniają ww. przesłanek kwalifikowalności wydatku, wykazanych w Wytycznych. Beneficjent dopuścił się naruszenia procedur wskazanych w Wytycznych POKL tj. rozliczył wydatek, który jest wydatkiem nieracjonalnym i niezgodnym z zatwierdzonym budżetem Projektu. Wynagrodzenie kierownika Projektu zostało zawyżone i nie było adekwatne do przepracowanego na rzecz projektu czasu pracy.

Organ odwoławczy podziela stanowisko organu I instancji, iż zmniejszenie liczby godzin pracy kierownika Projektu przy zachowaniu stawki wynagrodzenia przewidzianej za pracę w wymiarze pełnego etatu powinno wiązać się z proporcjonalnym obniżeniem stawki przewidzianej na wynagrodzenie kierownika Projektu. Wprowadzona przez Beneficjenta zmiana zaangażowania czasowego kierownika Projektu przy zachowaniu wynagrodzenia w wysokości 5 900,00 zł nie była racjonalna i efektywna finansowo. Zdaniem organu Beneficjent nie otrzymał zgody na rozszerzenie katalogu możliwych form zatrudnienia a jedynie został poinformowany, że zmiana taka nie wymaga zgody PARP. Co więcej Beneficjent w zapytaniu dotyczącym kwestii zmian form zaangażowania personelu Projektu zadeklarował, iż "ewentualne odstępstwa w szczegółowym budżecie projektu wskazujące formę angażowania personelu nie spowodują wzrostu wartości poszczególnych pozycji budżetu oraz nie zmieni szacunkowego wymiaru czasu pracy/wykonywania usług na rzecz projektu" co pozwala przyjąć, że zakładał zawarcie umowy cywilnoprawnej z kierownikiem Projektu zachowując szacunkowy wymiar czasu pracy określony pierwotnie we wniosku o dofinansowanie. Jeżeli zatem Beneficjent uznał za efektywne i racjonalne wynagrodzenie kierownika Projektu w wysokości 5 900,00 zł przy zastrzeżeniu, że wynagrodzenie będzie obejmować zadania realizowane w wymiarze pełnego etatu (przy takim też założeniu oceniono przedmiotowy wydatek na etapie oceny Projektu), a zmieniając rodzaj formy zaangażowania kierownika Projektu nie planował zmian w zakresie czasu jego zaangażowania, to całkowicie niezrozumiały jest argument, podnoszony na etapie postępowania administracyjnego, że kierownik Projektu wykonuje swoje obowiązki zadaniowo, a Beneficjent z uwagi na charakter umowy nie może określić ilości czasu poświęconego na wykonanie zlecenia. W ocenie organu odwoławczego charakter umowy zlecenie dawał Beneficjentowi możliwość określenia stawki godzinowej za realizację zadań w ramach umowy z kierownikami Projektu. Samo określenie czasu zaangażowania zleceniobiorcy nie jest niezgodne z przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Określenie tejże stawki było natomiast elementem istotnym dla oceny kwalifikowalności wydatku na etapie oceny wniosku o dofinansowanie oraz na etapie weryfikacji wydatków na miejscu realizacji Projektu. Beneficjent był w pełni świadom, iż liczba godzin zatrudnienia kierownika Projektu, w kontekście zasad wynikających z Wytycznych, ma istotne znaczenie. Beneficjent dokonał wydatku na wynagrodzenie kierownika Projektu, który świadczył swoje usługi w czasie o połowę krótszym niż zaplanowano we wniosku o dofinansowanie.

Z uwagi na powyższe, w ocenie organu odwoławczego takie działanie beneficjenta kwalifikuje się do uznania za niezgodne z procedurami, o których mowa w art. 184 u.f.p., albowiem jest niezgodne z podstawowymi zasadami kwalifikowalności wydatków opisanymi w podrozdziale 3.1. Wytycznych oraz treścią wniosku o dofinansowanie Projektu. Powyższe jest podstawą do orzeczenia w przedmiotowej sprawie o zwrocie nieprawidłowo wydatkowanych środków na podstawie art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p.

Organ odwoławczy stoi na stanowisko, że kwota wydatków uznanych za niekwalifikowalne w ramach Projektu stanowi nieprawidłowość w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. W ramach POKL jako nieprawidłowość należy bowiem traktować wszelkie naruszenie przepisów prawa wspólnotowego lub prawa krajowego lub postanowień umowy o dofinansowanie wynikające z działania lub zaniechania ze strony beneficjenta, które powoduje lub mogłoby spowodować szkodę w ogólnym budżecie Unii Europejskiej w drodze finansowania nieuzasadnionego wydatku z budżetu ogólnego (Beneficjent rozliczył wydatek zawyżony i nieracjonalny w ramach projektu współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego, co stanowi o szkodzie finansowej w ogólnym budżecie Unii Europejskiej).

Wartość wydatków niekwalifikowalnych związanych z wynagrodzeniem kierownika Projektu została określona na kwotę 48 583,00 zł. Metodologia wyliczenia przedmiotowej kwoty opierała się na określeniu liczby dni do przepracowania w danym miesiącu (w ramach pełnego etatu) i obliczeniu na tej podstawie stawki godzinowej jaka powinna przysługiwać kierownikowi Projektu pracującemu na pełny etat. Mając obliczoną stawkę godzinową wynagrodzenia (dla pełnego etatu) oraz faktyczną ilość dni przepracowanych przez kierownika Projektu obliczono możliwe do rozliczenia wynagrodzenie. Obliczenia w powyższym zakresie zobrazowano tabelami odnoszącymi się do poszczególnych miesięcy oraz osób.

Jeśli chodzi o niezrealizowane kryterium strategicznego to organ odwoławczy ustalił, że pismem z dnia ... sierpnia 2014 r. skorygowanym pismem z dnia ... maja 2015 r. PARP poinformowała Beneficjenta o wynikach weryfikacji wniosku o płatność oraz dokonała rozliczenia końcowego projektu. W piśmie tym wskazano na konieczność zwrotu kwoty 47 970,74 zł z uwagi na niespełnienie kryterium strategicznego w Projekcie według danych przedstawionych w załączniku nr 2 do końcowego wniosku o płatność. W Projekcie wzięło łącznie udział 1010 uczestników, z czego 335 z nich stanowili uczestnicy w wieku powyżej 45 roku życia. Oznacza to, że Beneficjent przeszkolił 33,17% uczestników powyżej 45 roku życia, a co za tym idzie nie osiągnął kryterium strategicznego nr 2 (tj. kryterium opisanego w pkt 3.4 wniosku o dofinansowanie, który stanowi, iż spośród uczestników Projektu min. 40% stanowią uczestnicy w wieku powyżej 45 roku życia).

Podkreślono jednocześnie, że w piśmie z dnia ... stycznia 2013 r. PARP zawarła informację, iż w przypadku niewykonania rezultatów wynikających z kryterium strategicznego zostanie zastosowana sankcja wynikająca z załącznika nr 3 do umowy o dofinansowanie. Organ odwoławczy przypomniał, iż w pkt 3.5.2.4 Wytycznych PARP wskazano, że kryteria strategiczne dotyczą preferowania pewnych typów projektów przez PARP, co oznacza, że kryteria strategiczne mogą, ale nie muszą być spełnione, by projekt mógł uzyskać pozytywną ocenę. W 2010 r. dodatkowo premiowane były projekty, w których: (i) 100% uczestników projektu stanowią mikroprzedsiębiorcy, mali lub średni przedsiębiorcy lub pracownicy u nich zatrudnieni (kryterium nr 1), (ii) spośród uczestników projektu co najmniej 40% stanowią uczestnicy w wieku powyżej 45 roku życia (kryterium nr 2).

Beneficjent dobrowolnie zastosował ww. kryteria w Projekcie wpisując je w pkt 3.4 wniosku o dofinansowanie uzyskując tym samym dodatkowe punkty w ramach oceny Projektu. Jednocześnie w myśl postanowień umowy o dofinansowanie (§ 3 ust. 1) zobowiązał się do realizacji Projektu na podstawie wniosku o dofinansowanie.

Zdaniem organu odwoławczego niespornie w Projekcie nie zostało osiągnięte kryterium strategiczne nr 2. W związku z tym zgodnie z § 26 ust. 2 umowy o dofinansowanie PARP miała prawo zastosować na etapie rozliczenia końcowego Projektu sankcję wynikającą z niespełnienia ww. kryterium. Dokonane w ramach postępowania administracyjnego wyliczenia wysokości sankcji zostały oparte na metodologii wynikającej z umowy o dofinansowanie Projektu (jej załącznika nr 3) a wykorzystane do obliczenia wartości sankcji dane wyjściowe tj. całkowita wartość projektu oraz procent uczestników z kryterium strategicznego. Organ odwoławczy potwierdza zatem, iż w przedmiotowej sprawie sankcja za niespełnienie kryterium nr 2 winna być obliczona na podstawie następujących danych finansowych:

- całkowite wydatki Projektu – 3 611 882,95 zł, z czego:

• 2 615 532,46 zł (wydatki rozliczone i zatwierdzone w ramach wniosków o płatność nr od 1 do 7 z uwzględnieniem korekt finansowych);

• 996 350,49 zł (wydatki rozliczone wnioskiem o płatność nr 8 z uwzględnieniem korekt finansowych we wniosku o płatność nr 8 oraz kwot nieprawidłowości związanych z błędnie rozliczonym wynagrodzeniem specjalistów ds. szkoleń w wysokości i z rozliczeniem wynagrodzenia kierownika Projektu w nadmiernej wysokości) tj. 1 048 128,46 zł (wydatki rozliczone wnioskiem o płatność nr 8) – 3 660,00 zł (korekta finansowa wykazana we wniosku o płatność nr 8) – 48 117,97 zł (kwota nieprawidłowości związana z błędnie rozliczonym wynagrodzeniem specjalistów ds. szkoleń w wysokości 96,97 zł oraz kwota nieprawidłowości związana z rozliczeniem wynagrodzenia kierownika Projektu w nadmiernej wysokości 48 021,00 zł)]

Kwota sankcji została wyliczona zgodnie z powyższym wzorem oraz wartościami i wynosi: 3 611 882,95 * 20% * (40% - 33,17%) = 49 338,32 zł.

Z uwagi jednak na wpłatę Beneficjenta w dniu ... sierpnia 2014 r. środków w wysokości 12 079,00 zł, w ramach której spłacił należność główną wynikającą z rozliczenia wniosku ... w kwocie 10 740,00 zł dodatkową kwotę w wysokości 1 339,00 zł PARP zaliczyła na poczet ww. sankcji. W związku z powyższym kwota do zwrotu wynosi 47 999,32 zł (49 338,32 zł – 1 339,00 zł).

Organ podkreśla jednocześnie, iż to Beneficjent sam opracował założenia Projektu i zdefiniował kryteria strategiczne określając je na opisanym we wniosku poziomie i ponosi pełną odpowiedzialność za ich realizację. Ponadto podpisując umowę o dofinansowanie przyjął zobowiązanie do wykonania Projektu zgodnie z wnioskiem i powinny być mu znane konsekwencje wynikające z nieosiągnięcia kryterium strategicznego Projektu (sankcja określona w § 26 umowy o dofinansowanie Projektu). Jednocześnie Organ odwoławczy podkreśla, że Beneficjent, jako doświadczony podmiot miał obowiązek uwzględnić m.in. upływ czasu od przygotowania wniosku do jego realizacji, gdyż nie jest to nadzwyczajne zjawisko. Miał on także obowiązek ocenić zainteresowanie osób powyżej 45 roku życia oferowanymi przez niego szkoleniami. Ponadto powinien przewidzieć (już na etapie formułowania wniosku o dofinansowanie Projektu), że aby osiągnąć rezultaty na takim poziomie musi dysponować znacznie większą bazą zainteresowanych osób, gdyż także z przyczyn losowych mogą one wypaść z Projektu.

Decyzję organu odwoławczego zaskarżyła A. S.A. w W. zarzucając jej:

• naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

1. art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 67 u.f.p. poprzez brak rozpatrzenia sprawy w sposób wyczerpujący i wszechstronny, jak również poprzez dokonanie dowolnej oceny zebranego materiału dowodowego, w tym wyprowadzenie przez organ wniosków nie znajdujących w nim oparcia oraz nieprzedstawienie przez organ uzasadnienia odpowiadającego wymogom art. 107 § 3 k.p.a., przejawiające się w szczególności:

a) pominięciem okoliczności wynikających z zawartych z J.S. oraz z J. S. umów cywilnoprawnych, jak również nie dokonaniem analizy ich doświadczenia i kwalifikacji oraz znajdujących się w aktach sprawy kart czasu pracy każdego z kierowników Projektu, a jedynie oparcie się na faktycznym wymiarze godzinowym świadczenia usług, które to naruszenia doprowadziły do uznania przez organ, iż wydatki na wynagrodzenie kierownika Projektu są wydatkiem nieracjonalnym i niezgodnym z zatwierdzonym budżetem Projektu podczas, gdy Beneficjent nie deklarował we wniosku o dofinansowanie liczby godzin osób zatrudnionych na stanowisku kierownika Projektu na umowę zlecenie lub prowadzących własną działalność gospodarczą, gdyż stanowisko to było rozliczane na podstawie zrealizowanych zadań, wobec czego uznanie przez organ było rozliczane na podstawie zrealizowanych zadań, wobec czego uznanie przez organ wydatków na wynagrodzenie kierownika Projektu za niekwalifikowalne jest całkowicie uzasadnione;

b) niedostatecznym uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy, w tym przede wszystkim stopnia niedochowania przez Beneficjenta należytej staranności, które to organ zobowiązany był wziąć pod uwagę przy dokonywaniu oceny stopnia nieosiągnięcia założeń merytorycznych Projektu, które to naruszenia doprowadziły do uznania przez organ, iż brak realizacji kryterium strategicznego Projektu "spośród uczestników projektu min. 40% stanowią uczestnicy w wieku powyżej 45 roku życia" nastąpił z przyczyn zależnych wyłącznie od Beneficjenta i w konsekwencji nałożenia na Odwołującego sankcji finansowej, podczas gdy z uwagi na dołożone przez Beneficjenta starania w celu osiągnięcia rezultatów Projektu Organ powinien odstąpić od jej nałożenia;

2. art. 8, art. 11, art. 12 k.p.a. w zw. z art. 67 u.f.p. poprzez wydanie decyzji wadliwej, naruszającej zasadę zaufania do organów administracji publicznej, niedostatecznie wyjaśniającej zasadność przesłanek, którymi organ kierował się przy załatwieniu sprawy;

3. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji Prezesa PARP z dnia ... marca 2016 r., podczas gdy decyzja ta jako wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego i procesowego wskazanych w odwołaniu skarżącej z dnia ... stycznia 2016 r., powinna zostać uchylona na podstawie art. 138 § 3 pkt 2 k.p.a. w zaskarżonej części.

• naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

1. art. 207 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 184 ust. 1 u.f.p. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że otrzymane w ramach dofinansowania środki zostały wykorzystane przez Odwołującego z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 ust. 1 u.f.p., będące konsekwencją naruszenia przez organ

a) postanowień Rozdziału 3 – Ogólne zasady kwalifikowania wydatków Podrozdziału 1 – Podstawowe zasady kwalifikowania wydatków pkt 1 lit. b) i h) Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach POKL w zw. z art. 184 ust. 1 u.f.p. poprzez uznanie części wydatków poniesionych na wynagrodzenie kierownika Projektu za niekwalifikowalne podczas, gdy wydatki te spełniły wszystkie warunki wskazane w punkcie 3.1.1. Wytycznych dla możliwości uznania ich za kwalifikowalne do dofinansowania;

b) § 26 ust. 2 Umowy o dofinansowanie Projektu ... w zw. z § 17 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia ... czerwca 2008 r. w sprawie udzielenia przez PARP pomocy finansowej w ramach POKL, poprzez nałożenie na Odwołującego sankcji finansowej w wysokości 47 999,32 zł za nieosiągnięcie przez niego kryterium strategicznego "spośród uczestników projektu min. 40% stanowią uczestnicy w wieku powyżej 45 roku życia" oraz uznanie, iż kwota ta stanowi wydatek poniesiony w wysokości niewspółmiernej do zrealizowanych zadań i osiągniętych rezultatów Projektu, podczas gdy niezrealizowanie ww. kryterium nastąpiło z przyczyn niezależnych od Odwołującego, mających charakter zewnętrzny, Odwołujący zaś dołożył należytej staranności w celu osiągnięcia tego kryterium, a zatem Organ – mając taką możność – powinien odstąpić od nałożenia sankcji finansowej albo obniżyć jej wysokość;

2. pkt 3.1.8.1 Zasad finansowania POKL w zw. z art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p. poprzez uznanie środków przeznaczonych na realizację projektu w kwocie 96 582,32 zł za wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 u.f.p.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i ewentualnie decyzji organu I instancji, a nadto o zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.

Sąd zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Kwestią zasadniczą w przedmiotowej sprawie jest ocena tego czy organy trafnie uznały niekwalifikowalność wydatków związanych z kryterium strategicznym oraz przeznaczonych w toku realizacji projektu na wynagrodzenie kierowników Projektu. Zdaniem Sądu ocena powyższej kwestii dokonana przez organy jest prawidłowa, a argumentacja przedstawiona na jej uzasadnienie przekonująca.

Nie ulega wątpliwości, że skarżąca w umowie o dofinansowanie projektu zobowiązała się do stosowania postanowień Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków. Z Wytycznych tych wynika (zob. rozdział 3 podrozdział 3.1), że wydatki w ramach POKL są kwalifikowalne o ile są m.in.:

– racjonalne i efektywne tzn. nie są zawyżone w stosunku do celu i stawek rynkowych oraz spełniają wymogi efektywnego zarządzania finansami,

– zgodne z zatwierdzonym budżetem projektu.

W ocenie Sądu organ ma rację podnosząc, że wynagrodzenie kierownika Projektu zostało zawyżone i nie było adekwatne do przepracowanego na rzecz projektu czasu pracy. Wynagrodzenie to nie zostało bowiem zmniejszone proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy, który de facto okazał się mniejszy od zakładanego. Trzeba bowiem pamiętać, że z umowy o dofinansowanie wynika, iż skarżąca zobowiązała się do realizacji projektu na podstawie wniosku o dofinansowanie, a w tymże wniosku wskazała, że wynagrodzenie kierownika Projektu, który miał być zatrudniony na podstawie umowy o pracę i na cały etat miało być równe wraz ze wszystkimi składnikami 5 900,00 zł.

Ponieważ kierownik Projektu wykonywał pracę w mniejszym zakresie gdy chodzi o czas pracy, rozliczenia wydatku na jego wynagrodzenie w pełnej wysokości przewidywanej umową o pracę było nieracjonalne i niezgodne z zatwierdzonym budżetem projektu i to niezależnie od tego czy umowa ta została zmieniona na cywilnoprawną czy też nie. Nie można w związku z tym zgodzić się ze skarżącą, że kierownik Projektu wykonuje swoje obowiązki zadaniowo, a skarżąca nie może określić ilości czasu poświęconego na wykonanie zlecenia.

Nie takie były bowiem założenia dotyczące wynagrodzenia kierownika Projektu. Miały one poza tym znaczenie dla oceny kwalifikowalności wydatków personelu projektu już na etapie wyboru projektu (zob. podrozdział 3.4 Wytycznych). Gdyby więc skarżąca określiła je odmiennie nie miałaby żadnej gwarancji, iż jej projekt zyska akceptację. Zatem jeśli skarżąca dokonała wydatku na wynagrodzenie o którym mowa na wykonanie pracy w okresie zdecydowanie krótszym niż przewidziany we wniosku o dofinansowanie i wynagrodzenie to opiewało na kwotę zakładaną w tymże wniosku to niewątpliwie takie działanie skarżącej kwalifikowało się do uznania za niezgodne z procedurami o których mowa w art. 184 u.f.p. To zaś w konsekwencji stanowiło podstawę do orzeczenia o zwrocie nieprawidłowo wydatkowanych środków na podstawie art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p.

Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wartości wydatków niekwalifikowanych związanych z wynagrodzeniem kierownika Projektu została określona na kwotę 48 583,00 zł. Wyliczenie tejże kwoty opierało się na określeniu liczby dni do przepracowania w danym miesiącu w ramach pełnego etatu i obliczenia na tej podstawie stawki godzinowej jaka powinna przysługiwać kierownikowi Projektu, który pracowałby na pełnym etacie. Uwzględniając obliczoną stawkę godzinową wynagrodzenia dla pełnego etatu oraz faktyczną ilość dni przepracowanych przez kierownika Projektu dokonano obliczenia możliwego do rozliczenia wynagrodzenia. Dane wskazane w powyższym zakresie zobrazowane zostały przez organ odwoławczy tabelami odnoszącymi się do poszczególnych miesięcy i osób (zob. str. 6-7 uzasadnienia zaskarżonej decyzji). W ocenie Sądu są one prawidłowe, a skarga skutecznie ich nie podważa.

Podobnie rzecz się ma w przypadku kryterium strategicznego (tu wydatki niekwalifikowalne określono na kwotę 47 999,32 zł). Otóż kryterium to opisano w pkt 3.4 wniosku o dofinansowanie, który stanowił, że spośród uczestników projektu co najmniej 40% stanowią uczestnicy w wieku powyżej 45 roku życia. Jednakże z danych przedstawionych w załączniku do wniosku o płatność (co nie jest sporne) wynika, iż w projekcie wzięło udział 1010 uczestników, z czego tylko 335 osób było osobami w wieku powyżej 45 roku życia, co oznacza, że skarżąca przeszkoliła jedynie 33,17 % uczestników spełniających to kryterium (kryterium wieku). Z akt sprawy wynika, że skarżąca dobrowolnie wskazała to kryterium i uzyskała w związku z tym dodatkowe punkty w ramach oceny projektu. Było ono bowiem wówczas dodatkowo premiowane. Zdaniem Sądu brak spełnienia tego kryterium nie był niezależny od skarżącej. Powinna ona przecież przed złożeniem stosownych deklaracji ocenić zainteresowanie projektem osób w poszczególnych kategoriach wiekowych (w tym tych mających więcej niż 45 lat). Organ ma więc rację podnosząc, że gdyby skarżąca opisała ww. kryterium na poziomie rzeczywiście osiągniętym to być może inny projekt zamiast jej Projektu uzyskałby ilość punktów, która przesądzałaby o jego dofinansowaniu.

Wobec tego zasadnym było zastosowanie przez PARP sankcji odpowiadającej niespełnieniu ww. kryterium. Wyliczenia wysokości tejże sankcji zasadnie wynikały z postanowień umowy o dofinansowanie projektu oraz z wykorzystanych danych finansowych, o których mowa na str. 8-9 uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Wyliczenia te oraz przyjęta przez organ metodologia wyliczeń znajduje aprobatę Sądu.

Zdaniem Sądu powyższe przemawia za koniecznością uznania, iż kwestionowana przez skarżącą decyzja jest prawidłowa, a żaden z zarzutów skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Organ dokonał bowiem prawidłowych i wyczerpujących ustaleń faktycznych, na ich podstawie wyprowadził trafne wnioski, a w konsekwencji zastosował właściwe przepisy prawa.

Podstawą wyroku jest art. 151 p.p.s.a.