Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 421/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-07-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego zażaleniem postanowienia

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2020 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia w sprawie ze skargi G. K. i J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2020 r., nr [...]20 w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. /-/ A. Kiersnowska-Tylewicz


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 20 kwietnia 2020 r., G. i J. K. (dalej: skarżący), wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2020 r., nr [...]20 w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wniosek ten nie zawierał uzasadnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Wniosek skarżących nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności, wyjaśnić należy, że z okoliczności sprawy wynika, że skarżący domagają się wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w trybie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.). Należy więc wskazać, że treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. objęte będą zarówno akty zaskarżone jak i akty wydane w pierwszej instancji oraz akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2014 r., sygn. akt: II OZ 1114/14, LEX nr 1550346).

Wskazać więc należy, że w myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi, w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Z uwagi na treść normatywną powyższych przepisów należy stwierdzić, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego Sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, że chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania orzeczenia, skarżący ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt: II FZ 585/06, niepubl.). Podstawy do orzeczenia przez sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu nie mogą stanowić jedynie ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 12 września 2014 r., sygn. akt: I FZ 332/14, orzeczenie dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).

W świetle poczynionych wyżej rozważań Sąd stwierdza, że skarżący nie wykazali aby w sprawie ziściły się przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Złożony przez skarżących wniosek, w ocenie Sądu, nie pozwala na zastosowanie wobec nich wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym przejawiająca się we wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Złożony wniosek nie zawiera bowiem żadnego uzasadnienia. Skarżący nie wyjaśnili czym konkretnie w sprawie ma przejawiać się wypełnienie przesłanek wskazanych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., a należy wskazać że wstrzymanie wykonania orzeczenia uzasadniać mogą konkretne okoliczności będące wynikiem wpływu wykonania zaskarżonego aktu na ich aktualną sytuację bądź na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia

/-/ A. Kiersnowska-Tylewicz