Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 73/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1, art. 190, art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 23
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska,, Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 października 2017 r. sprawy ze skargi Z. F. na bezczynność Rektora Uniwersytetu Technologicznego w S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. Z. F., dalej przywoływany także jako: "Wnioskodawca" lub "Skarżący", powołując się na art. 2 ust. 1 i art. 10 ust.1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, złożył w Dziale Organizacyjno - Prawnym Z. Uniwersytetu Technologicznego wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: "wgląd do wszystkich pism wytworzonych przez pracowników uczelni (PS i ZUT) dotyczących antydatowania wpisów do indeksów i kart zaliczeń przez prof. A.. A., oraz wniosku o odsunięcie Z.. F. od prowadzenia zajęć dydaktycznych (seminarium dyplomowego), tj. pism studentów z dnia 17 marca 2008 r. oraz samorządu studenckiego z dnia 18 marca 2008 r. A więc wystąpień i pism wewnętrznych oraz wychodzących poza uczelnię – protokoły, notatki służbowe, wnioski, wyjaśnienia, itp.".

2. Pismem z dnia 6 grudnia 2013 r. Rektor Z. Uniwersytetu Technologicznego poinformował Skarżącego, iż ZUT nie posiada dokumentacji związanej z antydatowaniem dokumentów przez prof. A. A. oraz z wnioskiem o odsunięcie Z. F. od prowadzenia zajęć dydaktycznych, w tym wystąpień i pism wewnętrznych oraz wychodzących poza uczelnię - protokołów, notatek służbowych, wniosków, wyjaśnień itp., natomiast część wniosku dotycząca udostępnienia pism z dnia 17 i 18 marca 2008 r. jest powieleniem wniosków złożonych przez Wnioskodawcę w przeszłości, na które uzyskał on odpowiedzi w dniu 2.02.2012 r. ([...]) i w dniu 24.02.2013 r. ([...], wobec czego Organ podtrzymuje stanowisko wyrażone w tych pismach.

3. Pismem z dnia 13 grudnia 2013 r., zatytułowanym "Ponowny wniosek o udostępnienie wglądu do informacji publicznej", Skarżący wystąpił do Rektora o wyjaśnienie jaki jest powód nieposiadania przez organ dokumentacji, o której udostępnienie wystąpił, a więc, czy dokumenty te nigdy nie były sporządzone, czy też były one wytworzone lecz zostały zniszczone.

4. Na powyższe pismo Rektor ZUT odpowiedział pismem z dnia 23 grudnia 2013 r., zawierającym następującą treść:

"Informuję ponownie, że:

1) nie posiadamy dokumentacji związanej:

- z antydatowaniem dokumentów przez prof. A.. A.,

- z wnioskiem o odsunięcie Z.. F. od prowadzenia zajęć dydaktycznych, w tym wystąpień i pism wewnętrznych oraz wychodzących poza uczelnię - protokołów, notatek służbowych, wniosków, wyjaśnień itp.;

2) część wniosku dotycząca udostępnienia pism z dnia 17 i 18 marca 2008 r. jest kolejnym powieleniem wcześniejszych Pana wniosków, na które uzyskał już Pan odpowiedzi w pismach z dnia 2.02.2012 r. ([...]), z dnia 24.02.2013 r. ([...]) i z dnia 6 grudnia 2013 r. ([...]).

Odnosząc się do wniosku o wyjaśnienie powodu nieposiadania wnioskowanych dokumentów organ poinformował, że udostępnieniu, zgodnie z ustawą z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), podlega informacja publiczna stanowiąca treść i postać dokumentów urzędowych. Wyjaśnienia powodów nieposiadania dokumentów nie ma charakteru informacji publicznej oraz ustawa nie nakłada na organ takiego obowiązku, gdyż nie są objęte zakresem przedmiotowym w rozumieniu art. 1 ust. 1 w związku z art. 6 ustawy.

5. W dniu 24 listopada 2014 r. Z. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Rektora Z. Uniwersytetu Technologicznego (ZUT) w sprawie udostępnienia informacji publicznej.

6. Wyrokiem z dnia 26 lutego 2015 r. o sygn. akt II SAB/Sz 146/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, oddalił skargę Z. F. na bezczynność Rektora [...] Uniwersytetu Technologicznego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Oddalając skargę Sąd wskazał, iż sprawa ta, tj. kwestia udostępnienia tych pism Skarżącemu, była już przedmiotem prawnej oceny Sądu. Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2010 r. (sygn. akt II SAB/Sz 50/10), Sąd oddalił skargę Z. F. w przedmiocie niewydania mu przez Rektora Z. Uniwersytetu Technologicznego kopii pisma z dnia 17 marca 2008 r. studentów V roku Wydziału Elektrycznego [...] oraz pisma z dnia 18 marca 2008 r. Przewodniczącego Samorządu Studenckiego.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 9 czerwca 2011 r. sygn. I OSK 447/11 oddalił skargę kasacyjną Skarżącego od powyższego wyroku WSA w Szczecinie, stwierdzając m.in. "zarzuty skargi kasacyjnej nie podważają prawidłowości oceny stanu faktycznego przedstawionego w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Skarżący posiada kopie skarg studentów, które były objęte żądaniem udostępnienia informacji publicznej. Powołana ustawa o dostępie do informacji publicznej nie daje podstaw do żądania doręczenia oryginałów".

Sąd I instancji podkreślił, iż rozpatrując zatem skargę na bezczynność Rektora ZUT w przedmiocie udostępnienia skarżącemu pism studentów z dnia 17 marca 2008 r. oraz Przewodniczącego Samorządu Studenckiego z dnia 18 marca 2008 r., o co Skarżący ponownie zwrócił się we wniosku z dnia 22 listopada 2013 r., a zatem zawierającą wniosek tej samej osoby o udostępnienie informacji publicznej w tym samym zakresie, który był przedmiotem wcześniejszej oceny Sądu w sprawie II SAB/Sz 50/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie znajduje podstaw ani możliwości innego rozstrzygnięcia w tym zakresie.

Dlatego, zdaniem Sądu, skarga zarzucająca organowi bezczynność w odniesieniu do jego żądania udostępnienia przez Rektora pism studentów i Przewodniczącego Samorządu Studenckiego z 17 i 18 marca 2008 r. winna również ulec oddaleniu, skoro w sprawie w tym zakresie nie uległy zmianie okoliczności faktyczne ani prawne.

Na marginesie Sąd wskazał na niesporne ustalenia zawarte w wyroku z dnia 9 grudnia 2010 r., iż na podstawie ww. pism nie było przeciwko Skarżącemu prowadzone żadne postępowanie, w związku z czym wywody Skarżącego uzasadniające ponowne udostępnienie mu tych pism wraz z innymi wytworzonymi w tej sprawie ocenić należy jako niezrozumiałe.

7. Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył Z. F., zaskarżając go w całości.

8. Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2017 r., (sygn. akt I OSK 1868/15) uchylił zaskarżony wyrok i przekazał WSA w Szczecinie sprawę do ponownego rozpoznania. W ocenie NSA, wniosek Skarżącego z dnia 22 listopada 2013 r. dotyczył szerszego zakresu informacji niż złożony poprzednio. Dotyczył przede wszystkim innej formy udostępnienia informacji publicznej jaką jest wgląd do określonych w nim dokumentów.

NSA podniósł, iż Sąd I instancji nie ustalił stanu faktycznego sprawy, nie mógł zatem prawidłowo ocenić skargi na bezczynność, bowiem jak wynika z wniosku z dnia 22 listopada 2013 r. Skarżący wnosił o wgląd do pism z dnia 17 i 18 marca 2008 r., w celu ustalenia czy widnieją na nich adnotacje władz uczelni oraz o wgląd do wystąpień i pism wewnętrznych oraz wychodzących poza uczelnię – protokołów, notatek, wniosków, wyjaśnień. Co do tych ostatnich Sąd I instancji stwierdził, że skoro już wcześniej (wyrok z dnia 9 grudnia 2010 r.) zostało ustalone, że na podstawie pism z dnia 17 i 18 marca 2008 r. nie było przeciwko Skarżącemu prowadzone żadne postępowanie, to ponowne udostępnienie tych pism wraz z innymi wytworzonymi w tej sprawie ocenić należy jako niezrozumiałe.

W ocenie NSA w oparciu o takie stwierdzenie Sądu I instancji nie można ustalić, czy poza pismami studentów istnieją jakiekolwiek inne dokumenty pozostające z nimi w związku. Okoliczność, że pisma nie zostały wykorzystane w postępowaniu wewnątrzuczelnianym nie jest równoznaczna z tym, że brak jest w jakiejkolwiek postaci (np. adnotacji poczynionych na pismach) przejawów zachowania władz uczelni po otrzymaniu wniosku studentów o odsunięcie Skarżącego od zajęć.

NSA uwypuklił, że już w poprzedniej sprawie Skarżący podkreślał, że chciałby zapoznać się z uwagami Rektora znajdującymi się na pismach. Stwierdził też że Dziekan prowadził postępowanie wyjaśniające dotyczące pisma z dnia 17 marca 2008 r.

Dalej NSA wskazał, że niewątpliwie w okolicznościach sprawy nie istnieją dokumenty związane z antydatowaniem wpisów przez prof. A. . Żądanie wglądu do nich jest więc niewykonalne, a zatem nie można zarzucić Organowi bezczynności w tym zakresie.

Jednak jak zauważył NSA, wniosek Z. F. dotyczył również wglądu do wymienionych w nim dokumentów. Co do tego żądania Sąd I instancji nie ustalił, czy istnieją takie materiały np. dekretacje, korespondencja, nie ustalił też co na nie się składa i czy mają one walor informacji publicznej.

NSA uznał, iż rozpoznając ponownie sprawę Sąd I instancji powinien zobowiązać Organ do złożenia oryginałów pism studentów z dnia 17 i 18 marca 2008 r. w celu sprawdzenia, czy są naniesione na nich jakiekolwiek adnotacje i dokonania oceny, czy stanowią one informację publiczną.

Ponadto NSA wskazał, że Sąd I instancji zobowiąże Organ do przedłożenia wszelkiej korespondencji dotyczącej wymienionych pism. Tak uzupełnione dowody, w ocenie NSA, pozwolą Sądowi I instancji wypowiedzieć się co do tego, czy organ pozostaje w bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku Skarżącego o wgląd do dokumentów o jakich mowa we wniosku z dnia 22 listopada 2013 r., związanych z pismami studentów z dnia 17 i 18 marca 2008 r.

9. Zarządzeniem z dnia 12 lipca 2017 r., Przewodniczący Wydziału II zwrócił się do pełnomocnika Organu o uzupełnienie akt administracyjnych sprawy poprzez nadesłanie oryginałów pism studentów z dnia 17 i 18 marca 2008 r. oraz wszelkiej korespondencji dotyczącej wymienionych pism w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma.

10. W wykonaniu zobowiązania Sądu, Organ pismem z dnia 1 sierpnia 2017 r. poinformował, że nie dysponuje oryginałami ww. pism, gdyż nie istnieje obowiązek ich przechowywania. Jednocześnie Organ wskazał, iż nie posiada żadnej korespondencji związanej z ww. pismami.

11. Pismem z dnia 17 sierpnia 2017 r., złożonym w Sądzie, Skarżący wniósł o:

1). "Zobowiązanie Skarżonego do złożenia dowodów potwierdzających, że nie posiada oryginałów przedmiotowych pism studentów i ich kopi, które włączył do akt osobowych studentów i pozostałych dokumentów, do których wglądu domagał się skarżący, oraz korespondencji dotyczących tych pism pomiędzy skarżącym i skarżonym co najmniej do końca 2016 r.

2). Przeprowadzenie rozprawy w obecności stron, przesłuchanie wskazanych świadków oraz uwzględnienie wskazanych akt i dokumentów.

3). Dołączenie do akt niniejszego postępowania akt GIODO o sygn. [...] oraz akt WSA w Warszawie o sygn. II SA/Wa 1310/14 i NSA o sygn. I OSK 2170/15, lub uwzględnienie co najmniej ostatecznej decyzji GIODO i wyroku NSA wymienionej sprawy.

4). Wydanie orzeczenia, że przedmiotowe pisma Studentów i Samorządu Studenckiego oraz ich kopie, włączone do teczek akt osobowych stanowią informacje publiczne.

5). Wydanie orzeczenia, że pozostałe dokumenty, do których wglądu domaga się Skarżący stanowią informacje publiczne.

6). Wydanie orzeczenia, że nieudostępnienie żądanych informacji publicznych stanowiło świadome, ciężkie naruszenie prawa."

- szczegółowo wniosek ten uzasadniając.

Rozpoznając ponownie sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

12. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy).

Stosowne do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej przywoływanej jako: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Sąd administracyjny ocenia, czy orzeczenie organu jest zgodne z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Z kolei związanie wojewódzkiego sądu administracyjnego wykładnią prawa dokonaną w sprawie, w rozumieniu przepisu art. 190 p.p.s.a. oznacza, iż nie może on formułować nowych ocen prawnych - sprzecznych z wyrażonym przez NSA poglądem, a zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania poprzez treść nowego wyroku. Przez ocenę prawną, o której mowa w art. 190 p.p.s.a., należy rozumieć osąd o prawnej wartości sprawy, a ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak też kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania takiego, a nie innego rozstrzygnięcia.

13. Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2017 r., (sygn. akt I OSK 1868/15), uchylił poprzedni wyrok tutejszego Sądu i przekazał WSA w Szczecinie sprawę do ponownego rozpoznania.

NSA w orzeczeniu tym wskazał, że niewątpliwie w okolicznościach sprawy nie istnieją dokumenty związane z antydatowaniem wpisów przez prof. A.. Żądanie wglądu do nich jest więc niewykonalne, a zatem nie można zarzucić Organowi bezczynności w tym zakresie. Jednak jak zauważył NSA, wniosek Skarżącego dotyczył również wglądu do wymienionych w nim dokumentów i co do tego żądania zobowiązał tutejszy Sąd do ustalenia, czy istnieją takie materiały np. dekretacje, korespondencja, co na nie się składa i czy dokumenty te mają walor informacji publicznej.

14. Będąc zatem związanym wykładnią prawa dokonaną przez NSA, Sąd zobowiązał Organ do nadesłania wskazywanych pism i korespondencji; w odpowiedzi zaś otrzymał informację, że Organ nie dysponuje oryginałami pism studentów z dnia 17 i 18 marca 2008 r., gdyż nie istnieje obowiązek ich przechowywania. Jednocześnie Organ wskazał, iż nie posiada żadnej korespondencji związanej z ww. pismami.

15. Biorąc pod uwagę zatem, że w okolicznościach sprawy, jak twierdzi Organ, nie istnieją dokumenty w postaci oryginałów pism studentów z dnia 17 i 18 marca 2008 r.; nie istnieje także żadna korespondencja z nimi powiązana, to zdaniem Sądu stanowi to załatwienie wniosku, wobec czego postawiony w tym zakresie zarzut bezczynności uznać należy za bezzasadny.

16. Także dokumenty złożone wraz z wnioskiem z dnia 17 sierpnia 2017 r. nie potwierdzają tezy Skarżącego o istnieniu obecnie oryginałów pism. Świadczyć mogą one jedynie, że istnieją/istniały kopie, w postaci złożonych do teczek studentów akt; nie jest to jednak w ocenie Sądu równoznaczne z istnieniem oryginałów. W obliczu twierdzenia Organu (po raz kolejny), że nie jest on w posiadaniu wskazywanych oryginałów pism studentów, jak też, że nie dysponuje on żadną korespondencją z pismami tymi związaną, gdyż nie istnieje obowiązek przechowywania tychże - to trudno jest twierdzenie to obalić.

17. Sąd wskazuje, iż Skarżący nie przedstawił dowodów, że jest inaczej i odpowiedź Organu jest niezgodna z rzeczywistością. Sąd wskazuje, iż zobowiązał Organ do dostarczenia wskazywanych dokumentów, i w obliczu odpowiedzi jaką otrzymał, ponowne zobowiązywanie Organu do złożenia czegoś, czego nie posiada, jest bezzasadne. Sąd wskazuje także, że z urzędu znane mu są orzeczenia sądów administracyjnych wydanych w innych sprawach, zatem brak jest uzasadnienia do włączania tychże do akt sprawy. Jednocześnie, w obliczu braku oryginałów pism studentów, jak też innej, związanej z nimi korespondencji, bezprzedmiotowe jest wypowiadanie się przez Sąd w tym zakresie.

18. Końcowo Sąd wskazuje, iż jeśli Skarżący posiada dowody, że jest inaczej, a Organ bezzasadnie uniemożliwia mu dostęp do wskazywanych pism w trybie dostępu do informacji publicznej może w trybie art. 23 u.d.i.p. żądać podjęcia czynności w tej sprawie przez właściwe organy.

19. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.