Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2900/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-05-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 249 a
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 2900/15 ze skargi M. P. na działanie Prezesa Sądu Rejonowego w [...] postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 listopada 2015 r. odrzucił skargę M. P. na działanie Prezesa Sądu Rejonowego w [...].

Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 18 lutego 2016 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Wyznaczona przez Okręgową Radę Adwokacką w [...] pełnomocnik (adw. N. D.) sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powołanego postanowienia z dnia 13 listopada 2015 r. Odpis rzeczonej opinii doręczono skarżącemu w dniu 14 kwietnia 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się na karcie nr 108 akt sprawy).

M. P. w dniu 18 kwietnia 2016 r. złożył do akt przedmiotowej sprawy kolejny wniosek o ustanowienie adwokata, wskazując, że żąda jego wyznaczenia do wniesienia skargi konstytucyjnej. Stwierdził, że wniosek jest zasadny, ponieważ w sprawie doszło do wielostopniowego naruszenia prawa, to jest Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Mając powyższe na uwadze, należało zważyć, co następuje.

Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.

Jak wskazano, w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 2900/15 ze skargi M. P. na działanie Prezesa Sądu Rejonowego w [...] ustanowiono już dla skarżącego adwokata. Postanowienie referendarza sądowego z dnia 18 lutego 2016 r., którym przyznano stronie prawo mocy, ma skutki prawomocnego orzeczenia sądu (art. 259 § 3 ppsa). Wyznaczona pełnomocnik udzieliła stronie pomocy prawnej, sporządzając opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 13 listopada 2015 r. odrzucającego skargę. Odpis opinii doręczono skarżącemu.

Złożenie przez stronę wniosku o przyznanie prawa pomocy w takim samym zakresie, jak prawo już przyznane, powoduje, że rozpoznanie kolejnego wniosku stało się zbędne w rozumieniu art. 249a ppsa.

W konsekwencji postępowanie w sprawie przyznania M. P. prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 2900/15 z jego skargi na działanie Prezesa Sądu Rejonowego w [...] należało umorzyć.

Mając natomiast na względzie, że skarżący wskazał, iż wnosi o ustanowienie adwokata do wniesienia skargi konstytucyjnej, należy stwierdzić, że sąd administracyjny (referendarz sądowy w sądzie administracyjnym) nie ma kompetencji do ustanowienia adwokata do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania skarżącego przed Trybunałem Konstytucyjnym. W razie niemożności poniesienia kosztów pomocy prawnej w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym skarżący powinien złożyć wniosek o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego do sądu rejonowego swojego miejsca zamieszkania, na podstawie przepisów o postępowaniu cywilnym (art. 66 ust. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym).

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, orzeczono, jak w postanowieniu.