Postanowienie NSA, sygn. akt II GPP 9/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę na przewlekłość postępowania
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1 i 2, art. 12 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 179 poz 1843
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz (spr.) Sędzia NSA Cezary Pryca Sędzia del. WSA Stefan Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi R. J. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 1359/16 ze skargi R. J. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie rozpoznania skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie dofinansowania studiów ze środków PFRON postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania


UZASADNIENIE

R. J. w piśmie z dnia 4 grudnia 2016 r. wniósł skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1359/16, sprawy z jego skargi na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie rozpoznania skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie dofinansowania studiów ze środków PFRON.

Skarżący wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie, o nakazanie wydania przez WSA w Gliwicach postanowienia z uzasadnieniem oraz pouczeniem, zwolnienie od opłaty od skargi jako uzasadnionej oraz zasądzenie odpowiedniej kwoty, jaką ustalił ustawodawca.

W uzasadnieniu skargi R. J. podniósł, że nie otrzymał od WSA żadnej odpowiedzi, pisma, postanowienia, co do sprawy, podczas gdy ma konstytucyjne prawo do informacji. Jego zdaniem, takie zaniechanie stanowi wyczerpanie znamion z art. 2 k.k. i wielu innych, gdyż WSA zajmuje wobec niego stanowisko, krzywdząc i szkodząc mu.

W piśmie z dnia 13 grudnia 2016 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, przekazując do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na przewlekłość postępowania sądowego, przedstawił stan faktyczny sprawy i podniósł, że skarga R. J. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. wpłynęła do Sądu w dniu 19 kwietnia 2016 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi sprawy oraz zarejestrowana została w Wydziale IV pod sygn. akt IV SA/GI 331/16.

W skardze zawarty został wniosek o wyłączenie sądu, który został odrzucony jako niedopuszczalny postanowieniem z dnia 24 maja 2016 r. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie. Akta sprawy wraz z tym zażaleniem przedstawione zostały Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w dniu 24 sierpnia 2016 r.

Postanowieniem z dnia 30 września 2016 r. sygn. akt II GZ 946/16 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie. Akta sprawy wraz z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęły do WSA w Gliwicach w dniu 21 października 2016 r.

Następnie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 26 października 2016 r. sprawę przekazano według właściwości do Wydziału I Sądu z uwagi na fakt, że Naczelny Sąd Administracyjny zarządzeniem z dnia 30 września 2016 r. zmienił symbol sprawy z 645 na 6539.

Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę z uwagi na jej niedopuszczalność, pouczając strony o prawie do wniesienia skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga na przewlekłość postępowania nie zasługuje na uwzględnienie i z tej przyczyny podlega oddaleniu.

Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 – powoływanej dalej jako ustawa), strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie w tej sprawie trwa dłużej, niż to konieczne do wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Aby stwierdzić, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania należy ocenić w szczególności terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd w celu wydania w sprawie rozstrzygnięcia co do istoty (...) uwzględniając charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się strony zarzucającej przewlekłość postępowania (art. 2 ust. 2 ustawy).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w niniejszej sprawie nie wystąpiła przewlekłość postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy. Skarga R. J. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach dnia 19 kwietnia 2016 r. Sąd w pierwszej kolejności rozpoznał złożony wraz ze skargą wniosek o wyłączenie sądu i odrzucił go postanowieniem z dnia 24 maja 2016 r., a następnie przekazał akta sprawy wraz z zażaleniem na to postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Akta sprawy zostały zwrócone do WSA w Gliwicach w dniu 21 października 2016 r., natomiast postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi zostało wydane w dniu 12 grudnia 2016 r., a zatem niecałe dwa miesiące po zwrocie akt.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że sprawa została załatwiona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach bez zbędnej zwłoki, gdyż Sąd podejmował działania sprawnie i terminowo. Do przedłużenia postępowania doszło jedynie z powodu konieczności rozpoznania wniosku strony o wyłączenie sądu. Skarga na przewlekłość postępowania sądowego w niniejszej sprawie jest zatem niezasadna.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji.