Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 508/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2006-06-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Zatrudnienie
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2006 r., w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2006 roku nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku dla bezrobotnych -postanawia- odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia z dnia [...] kwietnia 2006 roku nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] stycznia 2006 roku, znak [...] odmawiającą przyznania S. B. prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

Decyzja ta wraz z pouczeniem o terminie i sposobie zaskarżenia została doręczona S. B. w dniu 13 kwietnia 2006 roku (zwrotne potwierdzenie odbioru - akta administracyjne) stosownie do rygorów przewidzianych w art. 40 § 1, 42 § 1, oraz 46 § 1 ustawy z dnia 13 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071), powoływana dalej jako kpa.

W dniu 12 maja 2006 roku S. B. złożył w Powiatowym Urzędzie Pracy skargę na wskazana na wstępie decyzję. Skarga ta była skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem Wojewody [...].

Powiatowy Urząd Pracy pismem z dnia 17 maja 2006 roku przekazał skargę Wojewodzie [...] jako organowi właściwemu w sprawie.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

W myśl art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Skargę składa się więc do sądu, ale za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem zaskarżenia. Z powyższego wynika, iż ten właśnie organ powinien być adresatem skargi.

Termin do wniesienia skargi jest zachowany wyłącznie w przypadku nadania pisma w placówce pocztowej do właściwego adresata. Skoro więc w niniejszej sprawie skarżący kwestionuje rozstrzygnięcie Wojewody to skargę do sądu winien skierować za jego pośrednictwem. Nie ma więc znaczenia, że skarżący w otwartym terminie złożył skargę w niewłaściwym organie, gdyż decydująca jest tu data przekazania jej organowi właściwemu. Skoro nastąpiło to po terminie, skarga jest spóźniona.

Jedynie na marginesie należy zaznaczyć, iż w sprawie nie będzie miał zastosowania przepis art. 65 § 2 kpa. Stosownie do jego treści podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu-uważa się za wniesione z zachowaniem terminu.

Przepis ten dotyczy bowiem postępowania administracyjnego, a to zostało już zakończone. Z tych względów skutki wnieąienia skargi do organu niewłaściwego należy oceniać wyłącznie w oparciu o procedurę sądową.

Podsumowując należy wiec stwierdzić, iż skarga przekazana przez Powiatowy Urząd Pracy Wojewodzie, w dniu 17 maja 2006 roku jest spóźniona. Ogólnym skutkiem wniesienia skargi z uchybieniem terminu jest jej bezskuteczność - art. 85 P.p.s.a.. Procesową tego konsekwencją jest natomiast odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

Sąd na marginesie poucza skarżącego, iż może rozważyć złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek taki należy złożyć w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia - w tym przypadku od dnia doręczenia niniejszego postanowienia. We wniosku takim należy uprawdopodobnić, iż do uchybienia terminu doszło z przyczyny niezawinionej od skarżącego.

Z powyżej wskazanych przyczyn Sąd w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. odrzucił skargę.