Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1856/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 10 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi H.K. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu grzywny p o s t a n a w i a: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2. ustanowić skarżącemu adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.


UZASADNIENIE

W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy H. K. (dalej: "skarżący" lub "strona") wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

W uzasadnieniu wniosku wskazał, że brak środków finansowych oraz stan zdrowia uniemożliwia poniesienie kosztów postępowania i ustanowienie adwokata we własnym zakresie.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku, w tym nieruchomości oraz wynajmuje lokal komunalny. Podstawę utrzymania skarżącego stanowi dodatek mieszkaniowy, w wysokości 282,35 zł (jedyny dochód w stałej wysokości) oraz zasiłki celowe określane miesięcznie. Do stałych wydatków skarżący zaliczył czynsz oraz koszty leczenia.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje.

Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej "p.p.s.a", Sąd może - na wniosek strony - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 p.p.s.a czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 p.p.s.a obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Sąd może natomiast zwolnić osobę fizyczną z części kosztów postępowania, jeśli wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a).

Skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Rozpoznanie skargi przez Sąd zależy od uiszczenia wpisu stałego w kwocie 200 zł. Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności oraz złożone oświadczenia dotyczące posiadanego majątku oraz uzyskiwanych dochodów należało uznać, iż sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (w całości). Skarżący otrzymuje dodatek mieszkaniowy w kwocie 282,35 zł miesięcznie, a dowodem trudnej sytuacji finansowej jest również fakt otrzymywania miesięcznych zasiłków celowych. Skarżący nie posiada oszczędności pieniężnych, które mógłby przeznaczyć na koszty postępowania sądowego. Uzyskiwane dochody pozwalają na zaspokojenie wyłącznie podstawowych potrzeb życiowych, zatem skarżący nie może partycypować w jakichkolwiek kosztach postępowania sądowego. Z tych względów oraz kierując się zapewnieniem mu prawa do sądu należało uznać, iż zarówno udział adwokata w sprawie jak i zwolnienie od kosztów sądowych jest uzasadnione.

Mając na względzie powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.