Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1852/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6017 Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 144, art. 138 par. 1, par. 2, art. 97 par. 1 pkt 4, art. 107 par. 1-5, art. 3-5, art. 126, art. 6
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. W. na uchwałę Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Krajowa Rada Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa (w skrócie: "Krajowa Rada") uchwałą z [...] lipca 2016 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23), dalej: "k.p.a.", po rozpatrzeniu zażalenia M. W. (dalej: "Wnioskodawca" lub "Skarżący") na postanowienie Rady [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa (w skrócie: "Rada Izby") z [...] kwietnia 2016 r. w sprawie zawieszenia postępowania wyjaśniającego w przedmiocie wpisu na listę członków [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa (w skrócie: "Izba") umorzyła postępowanie zażaleniowe.

Do wydania powyższego postanowienia doszło na podstawie następujących ustaleń:

Rada Izby uchwałą z [...] września 2013 r., nr [...], stwierdziła wydanie uchwały tego organu z [...] marca 2003 r., nr [...], w części dotyczącej wpisu Wnioskodawcy na listę członków Izby z naruszeniem prawa.

W wyniku rozparzenia odwołania od powyższej uchwały Krajowa Rada uchwałą z [...] stycznia 2014 r., nr [...], uchyliła w całości zaskarżoną uchwałę Rady Izby i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W toku ponownego rozpatrywania sprawy Rada Izby postanowieniem z [...] kwietnia 2016 r., nr [...], zawiesiła na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. postępowanie wyjaśniające do czasu rozpatrzenia wniosku Rady Izby o wszczęcie postępowania o stwierdzenie nieważności wpisu Wnioskodawcy na listę członków Izby. Jednocześnie organ ten zwrócił się do Krajowej Rady pismem z 11 kwietnia 2016 r., znak: [...], o stwierdzenie nieważności uchwały Rady Izby z [...] marca 2001 r., nr [...], o przyjęciu w poczet członków Izby w części dotyczącej Wnioskodawcy.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, Wnioskodawca pismem z 20 kwietnia 2016 r. wniósł zażalenie, w którym zwrócił się o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Postanowieniem z [...] maja 2016 r., nr [...], Rada Izby podjęła zawieszone postępowanie wyjaśniające w związku z negatywnym rozpatrzeniem przez właściwy organ wniosku o stwierdzenie nieważności wpisu Wnioskodawcy na listę członków [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa.

W wyniku rozpatrzenia złożonego zażalenia Krajowa Rada przywołaną na wstępie uchwałą z [...] lipca 2016 r. umorzyła postępowanie zażaleniowe. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że skutki zaskarżonego orzeczenia zostały uchylone postanowieniem Rady Izby z [...] maja 2016 r., w związku z czym bezprzedmiotowa stała się ocena prawidłowości podjęcia zaskarżonego postanowienia, gdyż postępowanie administracyjne toczy się zgodnie z wnioskiem zawartym w zażaleniu.

Na wskazane powyżej orzeczenie pismem z 10 sierpnia 2016 r. (data stempla pocztowego) Wnioskodawca złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której wniósł m.in. o uchylenie zaskarżonej uchwały i wydanie uchwały z pełnym, jasnym uzasadnieniem faktycznym uwzględniającym treść zażalenia z 20 kwietnia 2016 r. oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie art. 6, art. 7, art. 8, art. 107 § 1 i 3-5 oraz art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a.

Uzasadniając powyższe zarzuty, Skarżący podniósł, że w zaskarżonej uchwale brak jest odniesienia Krajowej Rady do faktu podejmowania przez Radę Izby bezpodstawnych i bezprawnych czynności, które generują w sprawie chaos i powodują, że musi on podejmować kolejne działania prawne mające na celu swoją obronę. Skarżący wskazał, że organ II instancji nie pouczył Rady Izby, iż nie może ona podejmować dowolnych, bezpodstawnych czynności prawnych i nie odniósł się do zarzutów Wnioskodawcy zawartych w złożonym zażaleniu, w związku z czym w odczuciu Skarżącego uzasadnienie zaskarżonej uchwały jest niepełne.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi, jak i prawem procesowym.

Sąd w myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Stosownie do art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględnia skargę tylko wówczas, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c), a także wówczas, gdy stwierdza nieważność decyzji (postanowienia, uchwały) z przyczyn określanych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach bądź z tych przyczyn stwierdza wydanie decyzji (postanowienia, uchwały) z naruszeniem prawa.

Podkreślenia wymaga również, że stosownie do powołanych wyżej przepisów Sąd nie bada zaskarżonego aktu pod względem jego celowości czy słuszności.

Badając skargę według powyższych kryteriów, Sąd uznał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie, gdyż zaskarżona uchwała nie narusza prawa w sposób uzasadniający jej uchylenie.

Przedmiotem skargi jest kontrola prawidłowości wydania uchwały umarzającej postępowanie zażaleniowe wszczęte na skutek wniesienia przez Skarżącego zażalenia na postanowienie o zawieszeniu toczącego się postępowania.

Mając powyższe na uwadze, należy wyjaśnić, że w myśl art. 144 k.p.a. w sprawach nieuregulowanych w rozdziale 11 Kodeksu postępowania administracyjnego do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Jednocześnie stosownie do postanowień art. 138 § 1 k.p.a. organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję (pkt 1) albo uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję – umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części (pkt 2), albo umarza postępowanie odwoławcze (pkt 3). Ponadto zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a. organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi (pkt. 3). Ponadto zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a. organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

Z analizy akt administracyjnych sprawy wynika, że [...] kwietnia 2016 r. Rada Izby wydała postanowienie o zawieszeniu toczącego się postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., na które Skarżący pismem z 20 kwietnia 2016 r. wniósł zażalenie, żądając uchylenia zaskarżonego postanowienia. Jednocześnie Rada Izby podjęła działania mające na celu doprowadzenie do podjęcia zawieszonego postępowania, zwracając się do Krajowej Rady o stwierdzenie nieważności uchwały Rady Izby o przyjęciu w poczet członków Izby w części dotyczącej Skarżącego. W związku z negatywnym rozpatrzeniem powyższego wniosku Rada Izby postanowieniem z [...] maja 2016 r. podjęła zawieszone postępowanie wyjaśniające. Następnie Krajowa Rada uchwałą z [...] lipca 2016 r. umorzyła postępowanie zażaleniowe w przedmiocie zawieszenia postępowania wyjaśniającego.

Mając powyższe na uwadze, należy odnotować, że w dacie wydania zaskarżonej uchwały postępowanie wyjaśniające zostało już podjęte na skutek wydania przez Radę Izby postanowienia z [...] maja 2016 r. Oznacza to, że zawężona została możliwość wyboru postępowania przez organ rozpatrujący zażalenie z 20 kwietnia 2016 r. W sprawie bowiem nie zachodziły dodatkowe okoliczności wymagające wyjaśnienia przez organ pierwszej instancji, w związku z czym niemożliwe było zastosowanie przez organ odwoławczy art. 138 § 2 w zw. z art. 144 k.p.a. Jednocześnie w związku z podjęciem zawieszonego postępowania organ bezzasadne byłoby wydanie przez Krajową Radę rozstrzygnięcia na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. i utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia ani wydanie uchwały na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 k.p.a., gdyż w sprawie nie zachodziły podstawy do umorzenia postępowania w pierwszej instancji w całości ani w części. Tym samym jedynym dopuszczalnym rozstrzygnięciem było umorzenie postępowania zażaleniowego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 144 k.p.a. jako bezcelowego w związku z podjęciem postanowieniem z [...] maja 2016 r. zawieszonego postępowania. W konsekwencji powyższego w ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 144 k.p.a.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 107 § 1 oraz 3-5 k.p.a., wskazać należy, że w myśl art. 126 k.p.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy art. 107 § 2-5 tej ustawy. Oznacza to, że do postanowień (w tym postanowień wydanych w formie uchwały) nie stosuje się art. 107 § 1 k.p.a., a zatem zarzut ten uznać należy za chybiony. Za chybione należało uznać również zarzuty dotyczące naruszenia art. 107 § 4 oraz 5 w zw. z art. 126 k.p.a. gdyż przepisy te regulują sytuacje, w których organ wydający akt administracyjny może odstąpić od uzasadnienia orzeczenia, podczas gdy zaskarżona uchwała została przez organ uzasadniona. Jednocześnie mając na uwadze okoliczności sprawy, a zwłaszcza fakt bezprzedmiotowości prowadzenia postępowania zażaleniowego na skutek podjęcia zawieszonego postępowania uzasadnienie zaskarżonej uchwały należało ograniczyć wyłącznie do faktów istotnych dla postępowania zażaleniowego oraz ich oceny prawnej. W ocenie Sądu uzasadnienie zaskarżonej uchwały zawiera te elementy, w związku z czym w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia art. 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a.

Z uwagi na nietrafność powyższych zarzutów zawartych w skardze zdaniem Sądu nie sposób jest mówić o naruszeniu zasady legalizmu określonej w art. 6 k.p.a. ani zasady praworządności, o której mowa w art. 7 tej ustawy. Organ odwoławczy działał bowiem zgodnie z obowiązującymi przepisami i wydał orzeczenie prawidłowe w ustalonym stanie faktycznym sprawy.

W świetle powyższego w ocenie Sądu za nietrafny należy uznać także zarzut prowadzenia postępowania zażaleniowego w sposób naruszający zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Postępowanie to było bowiem prowadzone zgodnie z obowiązującymi przepisami z uwzględnieniem utrwalonego w aktach administracyjnych stanu faktycznego sprawy.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.