Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1606/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-01-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 3 i 6, art. 8, art. 129 ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.
article: art. 165, art. 165a par. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Protokolant ref. staż. Monika Piotrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania dotyczącego rozstrzygnięcia w sprawie gier na automatach o niskich wygranych oddala skargę


UZASADNIENIE

Minister Finansów – organ II instancji - postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] lutego 2010r. - organ I instancji - Ministra Finansów odmawiające – skarżącej/spółce – [...] Sp. z o.o. wszczęcia postępowania w przedmiocie wydania decyzji rozstrzygającej, czy gry urządzane na automatach [...], są grami na automatach o niskich wygranych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych.

Postanowienie to zostało wydane na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), utrzymywało w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] lutego 2010r.

o odmowie wszczęcia postępowania w przedmiocie wydania decyzji rozstrzygającej, czy gra urządzana na automacie do gier (brak nazwy), jest grą na automacie o niskich wygranych.

Przedmiotem skargi wniesionej przez spółkę jest ww. postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania w przedmiocie wydania decyzji rozstrzygającej, czy gry urządzane na automatach gry na automatach [...] o nr.: [...]-20070001, [...]-20070002, [...]-20070003, [...]-20070004, [...]-20070005, [...]-20070006, [...]-20070007, [...]-20070008, [...]-20070009, [...]-20070010 są grami na automatach o niskich wygranych w rozumieniu przepisów ww. ustawy.

Na skutek wniosku spółki organ I instancji postanowieniem z dnia [...] lutego 2010r. odmówił [...] Sp. z o.o. wszczęcia postępowania w przedmiocie wydania decyzji rozstrzygającej, czy gry urządzane na automatach [...] nr jw., są grami na automatach o niskich wygranych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych. Stwierdził, że w myśl przepisu art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych rozstrzyga, w drodze decyzji jedynie, czy gra lub zakład posiadające cechy wymienione w ust. 1-5, są grą losową, zakładem wzajemnym albo grą na automacie

w rozumieniu ustawy. Uprawnienie to nie obejmuje rozstrzygnięcia charakteru gier na automatach o niskich wygranych. Odwołując się do przepisów art. 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540) oraz art. 120 i art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej, Minister Finansów stwierdził, że postępowanie nie może zostać wszczęte, ponieważ ustawa o grach hazardowych nie przewiduje podstawy dla organu do rozpatrzenia żądania danej treści, nie legitymując Ministra Finansów do rozstrzygania o charakterze gier na automatach o niskich wygranych. Podkreślił, że

z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, co nastąpiło z dniem 1 stycznia 2010 r. utraciła moc ustawa o grach i zakładach wzajemnych, a więc nie wydaje rozstrzygnięć na gruncie art. 2 ust. 3 ustawy o grach

i zakładach wzajemnych.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła spółka zarzucając naruszenie art. 129 ust.1 ustawy o grach hazardowych poprzez stwierdzenie, że nie ma on zastosowania w niniejszej sprawie, a także art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych poprzez odmowę wydania rozstrzygnięcia.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2010r. organ II instancji utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] lutego 2010r. odmawiające [...] Sp. z o.o. wszczęcia postępowania w przedmiocie wydania decyzji rozstrzygającej, czy gry urządzane na automatach [...] nr jw., są grami na automatach o niskich wygranych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych. Organ II instancji uznał zarzuty przedstawione w zażaleniu za bezzasadne. W jego ocenie, przepis art. 129 ust. 1 ustawy o grach hazardowych wskazuje podstawę, w oparciu

o którą podmioty prowadzące działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach, mogą prowadzić taką działalność do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń. Natomiast przepis ten nie daje Ministrowi Finansów uprawnień do wydawania rozstrzygnięć w drodze decyzji w powyższym zakresie, ani też uprawnienie takie nie mieści się w pojęciu prowadzenia działalności. Z kolei w świetle przepisu art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych Minister Finansów posiada uprawnienie do rozstrzygania jedynie charakteru przedsięwzięć w tym przepisie wymienionych, a zatem nie obejmuje rozstrzygnięcia charakteru gier na automatach o niskich wygranych. Ze względu na brak podstawy prawnej do merytorycznego rozpoznania wniosku strony, zdaniem organu konieczne jest wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, a to z uwagi na uregulowania zawarte w przepisach art. 120 i 165a § 1 Ordynacji podatkowej, do której to ustawy odsyła przepis art. 8 ustawy o grach hazardowych.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia go poprzedzającego, a także zasądzenie kosztów postępowania.

Podniosła zarzut naruszenia:

- art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych

w zw. z art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, poprzez bezpodstawną odmowę wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie oceny,

czy przedstawiona przez skarżącą gra jest grą na automacie o niskich wygranych

w rozumieniu przepisu art. 2 ust. 2b ustawy o grach i zakładach wzajemnych (odpowiednio także w rozumieniu art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych), mimo przyznania właśnie Ministrowi Finansów ustawowego upoważnienia do wydawania rozstrzygnięć w przedmiocie wszystkich gier hazardowych urządzanych na rynku polskim, a więc także i gier na automatach o niskich wygranych,

- art. 120, art.121 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 8 ustawy o grach hazardowych, to jest zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, poprzez bezpodstawne uchylenie się od obowiązku rozstrzygnięcia, czy przedstawiona przez działającego w dobrej wierze operatora gier na automatach o niskich wygranych, gra jest grą na automacie o niskich wygranych.

W uzasadnieniu skargi skarżąca ponowiła argumenty zawarte w zażaleniu na postanowienie z [...] lutego 2010 r. Podkreśliła, że Minister Finansów ma obowiązek rozpatrzyć przedmiotowy wniosek strony postępowania, która ma prawo uzyskać rozstrzygnięcie, czy gra posiadająca cechy wymienione w ust. 1-5 przepisu art. 2 ustawy o grach hazardowych jest grą na automacie w rozumieniu ustawy. Skarżąca zaakcentowała przy tym, że dla wnioskodawcy jest obojętne, czy rozstrzygnięcie to zapadnie na podstawie art. 2 ust. 6 w zw. z art. 129 ust. 3 w zw. z art. 2 ust. 5 ustawy o grach hazardowych, czy też na podstawie art. 2 ust. 3 ustawy o grach i zakładach wzajemnych w zw. z art. 129 ust. 1 w zw. z art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych. Związek z "prowadzeniem działalności" o jakiej mowa w art. 129 ust.1 ustawy o grach hazardowych wynika stąd, że do czasu wygaśnięcia wydanych przed 31 grudnia 2009 r. zezwoleń (udzielanych na 6 lat) operator ma prawo i możliwość nabywania w kolejnych latach nowe urządzenia do gier i poddawać je rejestracji. Tak więc musi mieć również możliwość rozstrzygnięcia, jak dotychczas, czy dane urządzenie spełnia wymogi prawne, a regulator rynku nie może uchylać się od obowiązku rozstrzygnięcia także tej kwestii.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie argumentując, jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej także: p.p.s.a.).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Oceniając zaskarżone rozstrzygnięcie Ministra Finansów z dnia [...] maja 2010 r. pod względem legalności Sąd uznał, że nie narusza ono prawa.

W dniu 1 stycznia 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 19 listopada 2009 r.

o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540).

Stosownie do art. 8 tej ustawy do postępowań w sprawach określonych

w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa. Z kolei w myśl art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych Minister Finansów rozstrzyga w drodze decyzji, czy gra lub zakład posiadające cechy wymienione w ust.

1-5 są grą losową, zakładem wzajemnym albo grą na automacie w rozumieniu ustawy.

Podkreślenia wymaga, że ustawa o grach hazardowych nie przewiduje gier

na "automatach o niskich wygranych" lecz tylko ogólną kategorię gier ma automatach

(art. 2 ustawy). Zdaniem Sądu, prawidłowe jest stanowisko organu, że w świetle przepisu art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych Minister Finansów posiada uprawnienie do rozstrzygania wyłącznie charakteru przedsięwzięć w przepisie tym wymienionych, mianowicie: gry losowej, zakładu wzajemnego i gry na automacie, a więc uprawnienie to nie obejmuje rozstrzygnięcia charakteru gier na automatach o niskich wygranych.

W ocenie Sądu, zarzut skarżącej dotyczący niezastosowania przez organy przepisu art. 2 ust. 3 ustawy o grach i zakładach wzajemnych oparty jest o błędną interpretację przepisu art. 129 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, który w niniejszej sprawie nie może mieć zastosowania.

Przepis art. 129 ustawy o grach hazardowych stanowi, że

1. Działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

2. Postępowania w sprawie wydania zezwoleń na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach, wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy, umarza się.

3. Przez gry na automatach o niskich wygranych rozumie się gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż 60 zł,

a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,50 zł.

Zgodzić należy się z organem, iż cytowany przepis wskazuje podstawę,

w oparciu o którą podmioty prowadzące działalność w zakresie gier na automatach

o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach, mogą prowadzić taką działalność do czasu wygaśnięcia zezwoleń. Tak więc omawiane uregulowanie dotyczy podmiotów posiadających stosowne decyzje zezwalające na prowadzenie działalności, a więc podmiotów dysponujących grami na automatach dopuszczonych do eksploatacji przez właściwy organ. Przepis ten nie daje natomiast Ministrowi Finansów uprawnień do wydawania rozstrzygnięć w drodze decyzji w powyższym zakresie, ani też uprawnienie takie nie mieści się w pojęciu prowadzenia działalności. Kwestia dotycząca rozstrzygania przez Ministra Finansów w drodze decyzji, czy gra posiadająca cechy wymienione w art. 2 ust 1-5 ustawy jest grą losową, zakładem wzajemnym albo grą na automacie w rozumieniu ustawy, została szczegółowo uregulowana w przepisie art. 2 ust. 6 obowiązującej ustawy o grach hazardowych.

W konsekwencji, jak już wyżej wskazano, Minister Finansów posiada uprawnienie do rozstrzygania jedynie charakteru przedsięwzięć w przepisie tym wymienionych,

a mianowicie: gry losowej, zakładu wzajemnego i gry na automacie. Uprawnienie to nie obejmuje natomiast rozstrzygnięcia charakteru gier na automatach o niskich wygranych.

Zdaniem Sądu, Minister Finansów słusznie odmówił wszczęcia przedmiotowego postępowania na podstawie art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej, gdyż przepisy tejże ustawy stosuje się na mocy art. 8 ustawy o grach hazardowych do postępowań określonych w ustawie o grach hazardowych. W niniejszej sprawie wniosek o wydanie rozstrzygnięcia został złożony pod rządami ustawy o grach hazardowych, a zatem zastosowanie przez organ przepisu art. 165 a § 1 Ordynacji podatkowej było prawidłowe.

W myśl wzmiankowanego przepisu art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej, gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

W szczególności chodzi tu brak w przepisach podstawy do rozpatrzenia żądania danej treści. Minister Finansów dokonał właściwej interpretacji przepisów stwierdzając, że

w zaistniałej sytuacji faktycznej nie ma możliwości wszczęcia postępowania żądanego przez stronę.

Z przedstawionych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę spółki [...] Sp. z o.o. oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a. jako, że była pozbawiona usprawiedliwionych podstaw.