Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 113/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-06-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 632  Pomoc społeczna
Skarżony organ: Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski ( spr ) Sędziowie Sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus As.sąd. Lilianna Drewniak-Żaba Protokolant referent-stażysta Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 01 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi P.K. na bezczynność Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. w przedmiocie zasiłku celowego ; zobowiązuje Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. filia - G. do wydania rozstrzygnięcia w terminie do dnia 15 lipca 2004 r. /-/ L.Drewniak-Żaba /-/ J.Stankowski /-/ E.Makosz-Frymus JFS


UZASADNIENIE

Dnia 5 sierpnia 2003r. P.K. zwrócił się do Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. Filia G. z wnioskiem o udzielenie pomocy finansowej H.W. Wnioskodawca wskazał, że H.W. zalega od kilku lat z opłatami za czynsz a także z innymi należnościami, związanymi z zamieszkiwaniem w budynku administrowanym przez Wnioskodawcę.

Dnia 14 listopada 2003r. P.K. złożył zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na niezałatwienie sprawy w terminie wskazując, że od dnia złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej H.W. do Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. Filia G. Wnioskodawca nie otrzymał od organu żadnego pisma.

W skardze na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 grudnia 2003r. P.K. podniósł, że organ II instancji do momentu złożenia skargi nie wydał żadnego orzeczenia w związku z wniesieniem zażalenia na bezczynność Kierownika MOPR. Skarżący wskazał też, że jedynym pismem jakim otrzymał w sprawie była podana do jego wiadomości korespondencja Samorządowego Kolegium Odwoławczego skierowana do Kierownika MOPR Filia G. w P., w której żąda się zajęcia stanowiska wobec zarzutów podanych przez Odwołującego się, a także przesłania akt sprawy w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma. Wobec powyższego Skarżący zarzucił Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu przekroczenie miesięcznego terminu do załatwienia sprawy.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało na zapadłe w dniu [...] postanowienie nr [...], w którym organ ten uznał zażalenie wniesione przez P.k. za uzasadnione, wyznaczył organowi I instancji dodatkowy termin do załatwienia sprawy do dnia 23 kwietnia 2004r. oraz zarządził wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze poleciło zbadać organowi I instancji faktyczną datę wpłynięcia wniosku Skarżącego (wobec braku jednoznacznych danych w aktach) a także podjęcie rozstrzygnięcia po zbadaniu czy P.K. może być stroną postępowania w sprawie.

W odpowiedzi na pismo tutejszego Sądu z dnia 13 kwietnia 2004r. w sprawie ewentualnego cofnięcia skargi P.K. podtrzymał zarzuty zawarte w skardze. W piśmie z dnia 20 maja 2004r. Skarżący wyjaśnił, że pomimo orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego Kierownik MOPR Filia G. nie zakończył postępowania wydaniem orzeczenia w sprawie, a jedynie pismem z dnia 20 kwietnia 2004r. przeprosił za przewlekłość postępowania i odmówił przyznania żądanej pomocy finansowej z uwagi na to, że Skarżący nie jest stroną postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest zasadna. Art. 35 kpa określa, że organy administracji zobowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie z art. 35 § 3 sprawy wymagające przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego powinny być załatwiane nie później niż w ciągu miesiąca a sprawy szczególnie skomplikowane nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. W niniejszej sprawie zarówno organ I jak i II instancji przekroczyły ustawowe terminy i to nawet bez powiadomienia stron o przyczynach zwłoki i bez wskazywania dodatkowego terminu załatwienia sprawy jak wymaga tego art. 36 kpa.

Wydane na podstawie art. 37 § 2 kpa postanowienie Samorządowego Kolegium odwoławczego z dnia [...], nr [...] uznające zażalenie Skarżącego za uzasadnione i wyznaczające organowi I instancji dodatkowy termin załatwienia sprawy nie wpływa na zasadność skargi. Wniesienie zażalenia w trybie art. 37 kpa jest jedynie warunkiem formalnym do wniesienia skargi na bezczynność organu I instancji i strona może wnieść bądź podtrzymać skargę niezależnie od pozytywnego lub negatywnego stanowiska zajętego przez organ II instancji w postanowieniu wydanym w trybie art. 37 § 2 kpa. (por. wyrok NSA z 24 maja 2001r., ONSA2002/3/116)

W tym stanie rzeczy należy uznać skargę za uzasadnioną. Organ I instancji przekroczył terminy określone w art. 35 kpa bez powiadomienia strony o przyczynach zwłoki i bez wyznaczenia dodatkowego terminu. Wymaganego w sprawie orzeczenia nie zastępuje też pismo organu I instancji z 20 kwietnia 2004r., w którym odmawia się przyznania żądanego świadczenia z uwagi na brak posiadania przymiotu strony przez Skarżącego. Kończąc postępowanie w sprawie organ obowiązany jest do wydania decyzji, zgodnie z art. 104 kpa., a jeśli uzna, że wnioskodawca nie jest stroną postępowania powinien uznać wniosek za niedopuszczalny i umorzyć postępowanie w sprawie.

Wobec powyższego, zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.

/-/ L.Drewniak-Żaba /-/ J. Stankowski /-/ E.Makosz-Frymus

JFS