Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Ka 1049/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2004-07-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 605  Ewidencja ludności, dowody tożsamości, akty stanu cywilnego, imiona i nazwisko, obywatelstwo, paszporty
Skarżony organ: Wojewoda

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2004 r. na posiedzeniu sprawy ze skargi K. Ś., A.M., L. G., S. W., S. B., A. L., G. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zameldowania p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

[...] 2003 r., pełnomocnik S. W., S. B., A. L., G. S. – adwokat B. K. wniosła skargę na decyzję Wojewody [...] dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zameldowania.

[...] 2003 r., działając w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik wskazanych już osób, a nadto w imieniu A. M., L. G. skargę na tę decyzję wniosła również K. Ś. – zarządca nieruchomości.

Pismami procesowymi z [...] 2004 r. i [...] skarżący cofnęli skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargi zostały złożone do Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach Naczelnego Sądu Administracyjnego w 2003 r. na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.).

Należy jednak zauważyć, że wskazana ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym straciła moc z dniem 1 stycznia 2004 r., na podstawie art. 3 ustawy z dni 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm. Dz. U. z 2002 r. Nr 240, poz. 2052). W myśl jej art. 85, z dniem 1 stycznia 2004 r. utworzono w Warszawie i w miejscowościach, w których miały siedziby ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego, wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1259) oraz zniesiono ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Stosownie do art. 97 § 1 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Na podstawie § 1 pkt 4 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652), dla obszaru województwa śląskiego utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.

Przepis art. 60 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje, że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 tej ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

Wobec cofnięcia skargi w trybie art. 60 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – postępowanie sądowe należało umorzyć.