Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 549/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-01-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono sprzeciw
Powołane przepisy: article: art. 259 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu L. S. od zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2015 r. sygn. VI SA/Wa 549/15 w sprawie ze skargi L. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2014 roku nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia odrzucić sprzeciw


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 4 grudnia 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek L. S. o przyznanie prawa pomocy. Odpis powyższego zarządzenia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia został doręczony skarżącemu w dniu 22 grudnia 2015 r.

W dniu 29 grudnia 2015 r. skarżący nadał za pośrednictwem operatora InPost sp. z o.o. sprzeciw od ww. postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2).

W niniejszej sprawie odpis zarządzenia z dnia 4 grudnia 2015 r. , którym pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznanie, wraz ze stosownym pouczeniem, doręczono skarżącemu w dniu 22 grudnia 2015 r. Termin przewidziany na wniesienie sprzeciwu upływał zatem z dniem 29 grudnia 2015 r. Skarżący sprzeciw nadał przed upływem wskazanego terminu, lecz uczynił to za pośrednictwem operatora InPost sp. z o.o.

Zaznaczyć należy, że z dniem 1 stycznia 2013 r. weszła w życie ustawa z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz.U. z 2012 r., poz. 1529). Na mocy art. 153 pkt 3 tej ustawy znowelizowany został przepis art. 83 § 3 p.p.s.a., który stanowi obecnie, że oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Natomiast zgodnie z art. 178 ust. 1 ustawy – Prawo pocztowe, Poczta Polska S.A. pełni obowiązki operatora wyznaczonego w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie tej ustawy. Obowiązujące obecnie regulacje prawne, przytoczone powyżej, nie pozostawiają zatem wątpliwości, iż równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu jest nadanie go w placówce Poczty Polskiej, która aktualnie – z mocy art. 178 ust. 1 Prawa pocztowego – pełni obowiązki tzw. "operatora wyznaczonego". Nadanie przesyłki zawierającej pismo za pośrednictwem operatora, jakim jest InPost sp. z o.o., nie może być natomiast uznane za równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu, gdyż w dacie wnoszenia sprzeciwu InPost sp. z o.o. nie był "operatorem wyznaczonym" w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo pocztowe. W związku z powyższym uznać należy, że w rozpatrywanej sprawie dniem wniesienia przez skarżącego sprzeciwu jest dzień jego wpływu do sądu, co nastąpiło w dniu 31 grudnia 2015 r. (data stempla prezentaty biura podawczego Sądu na sprzeciwie – k. 63), a więc po upływie wyznaczonego terminu

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.