Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 580/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-09-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie: WSA Jacek Bursa WSA Iwona Niżnik-Dobosz (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2015 r. sprawy ze skarg K. D. i T. D. oraz U. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia 17 marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżących K. D. i T. D. kwotę 200 zł (dwieście złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania; III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej U. M. kwotę 200 zł (dwieście złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wojewoda decyzją z dnia 17 marca 2015 r. nr [...] na podstawie:

- art. 80 ust. 1 pkt. 2, art. 81 ust. 1 pkt. 2, art. 82 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm., ustawa zwana dalej: Prawo budowlane);

- art. 138 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., ustawa zwana dalej: k.p.a.);

w wyniku przeprowadzenia ponownego postępowania administracyjnego w związku z odwołaniem K. i T. D. od decyzji Starosty nr [...] z 3.10.2013 r. znak: [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia B. i S. W. pozwolenia na budowę budynku inwentarsko-składowego wraz z gnojownią i zbiornikiem na gnojówkę na działce ewid. nr [...] obr. ewid. M., przyłącza wodociągowego na działce ewid. nr [...] obr. ewid. M., zewnętrznej instalacji elektrycznej kablowej na działce ewid. nr [...], [...] obr. ewid. M., zjazdu z drogi gminnej o nr ewid. [...] zlokalizowanego na działce ewid. nr [...] obr. ewid. M. oraz na przebudowę drenażu na działce ewid. nr [...] i [...] obr. ewid. M., jedn. ewid. gmina [...],

umorzył postępowanie odwoławcze.

Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Decyzją nr [...] z 3.10.2013 r., znak: [...] Starosta zatwierdził projekt budowlany i udzielił B. i S. W. pozwolenia na budowę budynku inwentarsko - składowego wraz z gnojownią i zbiornikiem na gnojówkę na działce ewid. nr [...] obr. ewid. M., przyłącza wodociągowego na działce ewid. nr [...] obr. ewid. M., zewnętrznej instalacji elektrycznej kablowej na działce ewid. nr [...], [...] obr. ewid. M., zjazdu z drogi gminnej o nr ewid. [...] zlokalizowanego na działce ewid. nr [...] obr. ewid. M. oraz na przebudowę drenażu na działce ewid. nr [...] i [...] obr. ewid. M., jedn. ewid. gmina [...].

Od wyżej wymienionej decyzji odwołali się K. i T. D., którzy brali udział w postępowaniu zakończonym jej wydaniem. W odwołaniu wnieśli o uchylenie pozwolenia na budowę i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Stwierdzili przy tym, że decyzja została wydana z rażącym naruszeniem przepisów prawa i w 16 punktach opisali, na czym - w ich ocenie - polega to naruszenie.

W wyniku postępowania administracyjnego przeprowadzonego w związku z wyżej wymienionym odwołaniem, Wojewoda decyzją z 21.03.2014 r. znak: [...] umorzył postępowanie odwoławcze uznając, że K. D. i T. D. nie są stronami postępowania zakończonego decyzją Starosty [...] z 3.10.2013 r. w sprawie pozwolenia na budowę wyżej wymienionej inwestycji.

Decyzja Wojewody z 21.03.2014 r. znak: [...] została zaskarżona przez K. D., T. D. i U. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który wyrokiem z 11.09.2014 r., sygn. akt: II SA/Kr 755/14 uchylił zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu wyroku stwierdzone zostało, że organy administracji publicznej na każdym etapie prowadzonego postępowania mogą weryfikować interes prawny i przymiot strony podmiotów, które biorą w sprawie udział. Za każdym jednak razem w takiej sytuacji powinny przeprowadzić postępowanie wyjaśniające co do posiadania przez taką osobę przymiotu strony w sposób szczególnie wnikliwy, rozważając wszelkie istotne okoliczności, a następnie bardzo dokładnie i wyczerpująco wyjaśnić, z jakich przyczyn odmawiają dalszego udziału w sprawie. W ocenie Sądu Wojewoda nie rozważył wyczerpująco wszystkich kwestii, mających znaczenie dla prawidłowego ustalenia kręgu stron postępowania oraz dla ustalenia czy K. D. i T. D. posiadają taki przymiot, zatem umorzenie postępowania odwoławczego było przedwczesne. W wyroku stwierdzone zostało również, że w myśl art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, stronami postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Przez obszar oddziaływania, stosownie do art. 3 pkt. 20 Prawa budowlanego rozumieć należy, teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. W postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę należy zatem dokładnie określić obszar oddziaływania obiektu budowlanego, tj. określić teren, na którym wskutek powstania inwestycji przepisy odrębne, w szczególności techniczno-budowlane, wprowadzają ograniczenia w zagospodarowaniu. W tym przypadku o posiadaniu przez dany podmiot przymiotu strony decyduje zaistnienie konkretnej ingerencji w sferę jego interesu prawnego. Dla prawidłowego ustalenia obszaru oddziaływania planowanego zamierzenia inwestycyjnego niezbędne jest dokonanie oceny każdego elementu, który się na to zamierzenie składa. Tymczasem w ocenie Sądu w zaskarżonej decyzji Wojewody przeanalizowano wyłącznie te ograniczenia, które wynikają z niektórych przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z 7.10.1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (Dz. U. z 2014 r., poz. 81), natomiast całkowicie pominięto kwestię zlokalizowania samego budynku inwentarsko-składowego. Ponadto w ocenie Sądu Wojewoda nie zajął się również analizą wpływu na działki sąsiednie innych elementów inwestycji, tj. planowanego do przebudowy drenażu oraz planowanego do wykonania zjazdu z drogi gminnej - zwłaszcza pierwszy z wymienionych elementów, mogący wpływać na stosunki wodne na działkach sąsiednich, winien być zbadany wnikliwie. Sąd zarzucił Wojewodzie, że umarzając postępowanie odwoławcze, nie ocenił merytorycznej argumentacji odwołania K. D. i T. D., tymczasem w postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę zagadnienia materialnoprawne mogą ściśle łączyć się z kwestiami procesowymi, w szczególności od rozstrzygnięcia w zakresie przepisów prawa materialnego może zależeć prawidłowe wyznaczenie obszaru oddziaływania obiektu oraz ustalenie kręgu stron postępowania. Zdaniem Sądu część argumentów podniesionych w odwołaniu, w wyraźny sposób porusza kwestie materialnoprawne, które mogą rzutować na określenie granic obszaru oddziaływania i mogą mieć związek z ustaleniem kręgu stron. W postępowaniu odwoławczym należało odnieść się do tych zarzutów. Bez ich rozpatrzenia umorzenie postępowania odwoławczego uznać należy za przedwczesne.

Rozpoznając ponownie sprawę dotyczącą rozpatrzenia odwołania K. D. i T. D. organ odwoławczy uwzględnił wskazania zawarte w przywołanym wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 11.09.2014 r. sygn. akt: II SA/Kr 755/14 i ustalił , że w zaskarżonej decyzji Starosty, którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji ustalono, że obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, obejmuje nieruchomości: działki ewid. nr: [...], [...], [...] położone w obrębie ewidencyjnym M., w jednostce ewidencyjnej gmina [...]. Z notatki służbowej z 12.09.2013 r., znak: [...] znajdującej się w aktach sprawy, wynika również, że obszar oddziaływania projektowanej inwestycji obejmuje działki ewid nr: [...], [...], [...] położone w M., a strony postępowania organ I instancji ustalił na podstawie § 6 ust. 4 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7.10.1997 r. (tekst jednolity: Dz. U. z 1997 r., Nr 132, poz. 877 ze zm.) oraz na podstawie projektu zagospodarowania działki, na którym projektant zaznaczył zakres uciążliwości.

Z projektu zagospodarowania działki zatwierdzonego zaskarżoną decyzją wynika, że działki ewid. nr: [...], [...] są działkami zajętymi pod lokalizację planowanej inwestycji (działki te są własnością inwestorów i stanowią teren inwestycji), działka ewid. nr: [...] stanowi publiczną drogę gminną, z której zaprojektowano zjazd na działkę ewid. nr: [...] w celu zapewnienia dojazdu do projektowanego budynku inwentarsko - składowego, a działki ewid. nr: [...], [...] i [...] to działki bezpośrednio sąsiadujące z terenem inwestycji. Są to działki niezabudowane, użytkowane rolniczo – jako łąki i pastwiska, na ich obszarze nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.

Organ podniósł, iż zgodnie z projektem zagospodarowania działki - rys. 1, zatwierdzonym zaskarżoną decyzją, projektowany budynek inwentarsko-składowy wraz z gnojownią i zbiornikiem na gnojówkę (urządzenia zaprojektowane wewnątrz budynku), lokalizowany na działce ewid. nr [...] w M. (stanowiącej własność inwestorów), usytuowano w odległości 9,00 m od granicy z sąsiednią działką ewid. nr: [...] (działka niezabudowana, stanowiąca własność M. K.); w odległości 11,00 m od granicy z sąsiednią działką ewid. nr: [...] (działka niezabudowana, stanowiąca własność T. i K. D.) oraz w odległości 15,50 m od granicy z sąsiednią działka ewid. nr: [...] (działka niezabudowana, stanowiąca współwłasność: U. M. i M. W.). W ocenie organu taka lokalizacja projektowanego budynku inwentarsko-składowego jest zgodna z przepisami § 12 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 ze zm.), który stanowi, że jeżeli z przepisów § 13, 60 i 271 - 273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż: 4m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy. Lokalizacja projektowanego budynku inwentarsko - składowego jest zgodna również z § 12 ust. 6 rozporządzenia z 12.04.2002 r., który stanowi, że budynek inwentarski lub gospodarczy, uwzględniając przepisy odrębne oraz zawarte w § 13, 60 i 271 -273, nie może być sytuowany ściana z otworami okiennymi lub drzwiowymi w odległości mniejszej niż 8 m od ściany istniejącego na sąsiedniej działce budowlanej budynku mieszkalnego, budynku zamieszkania zbiorowego lub budynku użyteczności publicznej, lub takiego, dla którego istnieje ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę - działki, które nie stanowią terenu inwestycji, a sąsiadują z działką ewid. nr [...] przewidzianą do lokalizacji projektowanego budynku inwentarsko-składowego (czyli działki ewid. nr: [...], [...] i [...]) są działkami niezabudowanymi. Zgodnie z tym co wyjaśniono powyżej, odległość projektowanego budynku od granic z tymi działkami jest większa niż 8 m. Ponieważ wewnątrz projektowanego budynku inwentarsko-składowego usytuowano gnojownię i zbiornik na gnojówkę zlokalizowany pod płytą gnojową - pojemność zbiornika na odchody zwierzęce wynosi: 25,11 m3, koniecznym było, by przy projektowaniu lokalizacji tego budynku uwzględnić przepisy Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z 7.10.1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (tekst jednolity: Dz. U. z 2014, poz. 81). Zgodnie z § 3 tego Rozporządzenia, pod pojęciem budowli rolniczych należy rozumieć budowle dla potrzeb rolnictwa i przechowalnictwa produktów rolnych, w szczególności takie jak: zamknięte zbiorniki na płynne odchody zwierzęce, płyty do składowania obornika, silosy na kiszonki, silosy na zboże i pasze, komory fermentacyjne i zbiorniki biogazu rolniczego. Natomiast zgodnie z § 6 ust. 4 tego Rozporządzenia - odległości zamkniętych zbiorników na płynne odchody zwierzęce, mierzone od pokrywy i wylotów wentylacyjnych, powinny wynosić co najmniej: 10 m od pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi na działkach sąsiednich, jednak nie mniej niż 15 m od otworów okiennych i drzwiowych w tych pomieszczeniach oraz 4 m od granicy działki sąsiedniej. Analiza projektu budowlanego wykazała, że usytuowanie zbiornika (zbiornik przylega do południowej elewacji budynku i znajduje się w odległości 6,20 m od elewacji północnej) nie powoduje oddziaływania na działki sąsiednie. Odległość wylotów wentylacyjnych w południowej połaci dachu budynku inwentarsko-składowego od granic działek sąsiednich wynosi ponad 15 m (z analizy projektu zagospodarowania działki i rzutu dachu wynika, że w miejscu największego zbliżenia budynku do działki sąsiedniej, odległość ta wynosi ponad 17 m). Ponadto w projekcie zastosowano rozwiązanie spełniające wymogi § 12 wyżej wymienionego Rozporządzenia.

Oznaczone na projekcie zagospodarowania istniejące i projektowane drzewa iglaste stanowią pas zieleni szerokości 2 m od strony działki ewid. nr: [...], [...], [...] oraz [...].

W ocenie organu odwoławczego, opisana powyżej lokalizacja projektowanego budynku inwentarsko-składowego nie powoduje oddziaływania na znajdujące się w bezpośrednim sąsiedztwie, działki ewid. nr: [...], [...] i [...], które w zaskarżonej decyzji Starosty zakwalifikowano jako teren stanowiący obszar oddziaływania projektowanej inwestycji.

Zdaniem organu odwoławczego żaden z pozostałych projektowanych obiektów, tj, przyłącz wodociągowy, zewnętrzna instalacja elektryczna kablowa, zjazd z publicznej drogi gminnej oraz przebudowywany drenaż - również nie powoduje takiego oddziaływania.

Projektowany przyłącz wodociągowy usytuowany na działce ewid. nr: [...] zapewniający dostawę wody do budynku inwentarsko-składowego z sieci wodociągowej przebiegającej po tej działce (wodociąg Spółki Wodociągowej w M.) - powoduje oddziaływanie wyłącznie na działkę ewid. nr: [...].

Projektowana zewnętrzna instalacja elektryczna kablowa przebiegająca po działce ewid. nr: [...], [...], prowadzona od tablicy zlokalizowanej na ścianie istniejącego budynku mieszkalnego stanowiącego własność inwestorów (instalacja lokalizowana zgodnie z uzgodnieniem Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej - opinia nr [...] z 22.08.2013 r.), powoduje oddziaływanie na działkę ewid. nr: [...] i [...].

Projektowany zjazd z drogi gminnej (działka ewid. nr: [...]) do działki ewid. nr [...] przez działkę ewid. nr: [...] utwardzony klińcem z warstwą podbudowy z tłucznia kamiennego, lokalizowany zgodnie z decyzją Wójta Gminy z 20.06.2011 r. znak: [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz decyzją Wójta Gminy z 16.08.2013 r. znak: [...] w sprawie zezwolenia na lokalizację i wykonanie zjazdu, powoduje oddziaływanie na działkę ewid. nr: [...], [...]. W ramach budowy zjazdu Zarządca drogi - Wójt Gminy w decyzji z 16.08.2013 r. znak: [...], przywołując decyzję o warunkach zabudowy z 20.06.2011 r., zobowiązał inwestora do wykonania obowiązku określonego w ust. IV pkt. 9 tej decyzji - tzn. do udrożnienia wylotu przepustu istniejącego w korpusie drogi gminnej. Z projektu budowlanego oraz oświadczenia inwestorów (wynika, że wody opadowe z powierzchni zjazdu i drogi wewnętrznej zostaną przejęte i rozprowadzone po terenie działek inwestorów. Istniejące ukształtowanie terenu przewidzianego pod lokalizację projektowanej inwestycji (spadek terenu w kierunku południowo-zachodnim) oraz projektowane spadki podłużne zjazdu i drogi wewnętrznej wskazują, że wody opadowe ze zjazdu i drogi wewnętrznej będą rozprowadzone przede wszystkim po terenie działki ewid. nr: [...] (zjazd i drogę wewnętrzną zaprojektowano wzdłuż zachodniej i północno-zachodniej granicy tej działki) oraz po terenie działki ewid. nr: [...] (odległość drogi wewnętrznej do granicy z działką ewid. nr: [...], w miejscu największego zbliżenia wynosi około 20 m, zatem wody opadowe z drogi nie będą odprowadzone na teren tej działki).

Organ podkreślił, iż analizując projekt zagospodarowania działki, w tym istniejące i projektowane ukształtowanie terenu, można jednoznacznie przesądzić, że działki ewid. nr: [...] i [...] sąsiadujące bezpośrednio z terenem inwestycji są położone powyżej projektowanej rzędnej parteru budynku, która wynosi: 488,50 m n.p.m oraz powyżej poziomu terenu przyległego do projektowanego budynku. Zatem można jednoznacznie przesądzić, że realizacja projektowanej inwestycji nie wpłynie na stosunki wodne na tych działkach. Natomiast działka ewid. nr: [...] położona jest poniżej tej rzędnej. Ponieważ odległość projektowanego budynku od granicy z tą działką, w miejscu największego zbliżenia wynosi: 15,50 m, a wody opadowe z połaci dachowych projektowanego budynku odprowadzane będą sześcioma rurami spustowymi projektowanymi w narożnikach budynku i przy elewacjach podłużnych budynku oraz za pomocą drenażu opaskowego wokół budynku, po terenie działki ewid. nr: [...], można jednoznacznie przesądzić, że realizacja projektowanej inwestycji nie spowoduje oddziaływania na stosunki wodne na działce ewid. nr: [...]. Wody opadowe z terenu utwardzonego wokół projektowanego budynku, również zostaną odprowadzone po terenie działki ewid. nr: [...]. Przyjęte rozwiązania projektowe w zakresie odprowadzenia wód opadowych są zgodne z § 28 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690 ze zm.),

Organ dodał, że wody opadowe z projektowanej inwestycji nie stanowią ścieków w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt. 14 ustawy Prawo wodne (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., póz. 145), zatem przed wprowadzeniem do ziemi nie wymagają podczyszczenia.

Ponieważ lokalizacja projektowanego budynku inwentarsko-składowego koliduje z siecią drenarską istniejącą na działce ewid. nr: [...] i [...], w projekcie przewidziano przebudowę drenażu. Projekt zagospodarowania działki przedmiotowej inwestycji został pozytywnie uzgodniony przez Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w K. pismem z 27.09.2012 r. znak: [...], w którym powołując się na przepisy ustawy z 18.07.2001 r. Prawo wodne stwierdzono, że utrzymanie urządzeń melioracji wodnych szczegółowych (do których należy między innymi sieć drenarska) należy do zainteresowanych właścicieli gruntów, a jeżeli urządzenia te są objęte działalnością spółki wodnej - do tej spółki. Zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym przebudowa drenażu polega na likwidacji trzech odcinków istniejącego drenażu ceramicznego (sączki), kolidujących z projektowanym budynkiem i zastąpieniu ich dwoma odcinkami drenażu uzupełniającego z rur perforowanych PCV F 75 mm, projektowanymi wzdłuż północnej i zachodniej elewacji budynku, które łączą się z drenażem istniejącym poniżej budynku, odprowadzającym wody do zbieracza przejmującego wodę z terenu inwestycji, czyli z działki ewid. nr: [...] i [...]. W związku z powyższym, projektowana przebudowa drenażu istniejącego na działce ewid. nr: [...] i [...] powoduje oddziaływanie wyłącznie na te działki, natomiast nie powoduje zmiany i naruszenia stosunków wodnych na działkach sąsiadujących z terenem inwestycji.

W ocenie organu odwoławczego projektowana inwestycja polegająca na budowie budynku inwentarsko-składowego wraz z gnojownią i zbiornikiem na gnojówkę na działce nr ewid. [...] obr. ewid. M., przyłącza wodociągowego na działce nr ewid. [...] obr. ewid. M., zewnętrznej instalacji elektrycznej kablowej na działce nr ewid. [...], [...] br. ewid. M., zjazdu z drogi gminnej o nr ewid. [...] zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] obr. ewid. M. oraz na przebudowę drenażu na działce nr ewid. [...] i [...] obr. ewid. M., jedn. ewid. gmina nie ingeruje w sąsiednie działki ewid. nr: [...], [...].Ze względu na lokalizację projektowanej inwestycji, właściciele tych działek nie są w żaden sposób ograniczeni w możliwości ich zabudowy. Działki te znajdują się poza obszarem oddziaływania projektowanej inwestycji, który obejmuje działki inwestycyjne - tj. działki ewid. nr: [...], [...] i działkę drogową - działka ewid. nr: [...] (udrożnienie przepustu pod drogą, wiąże się z wykonaniem robót budowlanych na tej działce - inwestor wymienił tę działkę w oświadczeniu o posiadanym prawie do dysponowana nieruchomością na cele budowlane).

W związku z powyższym organ stwierdził, że wnoszący odwołanie – K. i T. D., będący właścicielami działki ewid. nr: [...], nie są podmiotami o których mowa w art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, tzn. nie są stronami postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji Starosty z 3.10.2013 r. w sprawie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. Inwestycja ta nie wprowadza jakichkolwiek ograniczeń w swobodnym zagospodarowaniu działki ew. nr: [...], zatem działka ta znajduje się poza obszarem jej oddziaływania. Ponieważ działka ewid. nr: [...] jest działką niezabudowaną, a na jej terenie nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania, nie można ustalić jakiego rodzaju zabudowa będzie ewentualnie realizowana w przyszłości na tej działce, nie można odnieść się do tej zabudowy.

W ocenie organu odwoławczego, w przypadku projektowanej inwestycji, brak było podstaw do wyznaczenia obszaru oddziaływania tej inwestycji na terenie działki ewid. nr: [...]. Przesądza o tym analiza przepisów odrębnych, o których mowa w art. 3 pkt. 20 Prawa budowlanego. I tak zamierzenie inwestycyjne, którego dotyczy zaskarżona decyzja Starosty z 3.10.2013 r., nie wprowadza ograniczeń w sposobie zagospodarowania działki ewid. nr: [...] ze względu na przepisy Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z 7.10.1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (tekst jednolity: Dz. U. z 2014, poz. 81) - co wyjaśniono powyżej. Ponadto zamierzenie inwestycyjne, ze względu na jego charakter, nie emituje pól elektromagnetycznych - (wymogi określone w Rozporządzeniu Ministra Ochrony Środowiska z dn. 30.10.2003 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymywania tych poziomów (Dz. U. Nr 192, poz. 1883), a także hałasu - wymogi określone w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dn. 14.06.2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2014 r., poz. 112). Ponadto nie obejmuje realizacji bazy i stacji paliw płynnych, rurociągu przesyłowego dalekosiężnego służącego do transportu ropy naftowej i produktów naftowych - wymogi dla tego rodzaju obiektów określono w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dn. 21.11.2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 243, poz. 2063 ze zm.), a także sieci gazowej - wymogi określono w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dn. 26.04.2013 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz. U. z 2013 r., poz. 640).

W ramach ponownego rozpatrzenia sprawy, organ odwoławczy stosując się do dyspozycji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zawartej w wyroku z 11.09.2014 r., sygn. akt: II SA/Kr 755/14, dokonał oceny zarzutów postawionych przez K. D. i T. D. w odwołaniu od decyzji Starosty z 3.10.2013 r. znak: [...] w sprawie pozwolenia na budowę wyżej wymienionej inwestycji. W wyniku przeprowadzonej analizy stwierdzono, że zarzuty wymienione w 16 punktach odwołania nie znajdują uzasadnienia.

Organ wskazał, iż w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Starosty z 3.10.2013 r., omyłkowo stwierdzono, że o wszczęciu postępowania organ poinformował strony zawiadomieniem z dnia 29.11.2013 r. Tymczasem było to zawiadomienie z dnia 29.11.2012 r. - powyższa omyłka pozostaje bez wpływu na wynik przeprowadzonego postępowania administracyjnego.

W odwołaniu postawiono zarzut, że mapa na której sporządzono projekt zagospodarowania działki jest nieaktualna, ponieważ Wójt Gminy działając na wniosek S. W. postanowieniem z 20.09.2013 r., znak: [...] wszczął postępowanie rozgraniczeniowe działki ewid. nr [...] sąsiadującymi działkami ewid. nr: [...], [...]. Aby wyjaśnić na jakim etapie jest prowadzone postępowanie rozgraniczeniowe oraz czy ma związek z lokalizacją projektowanej inwestycji, Wojewoda w toku postępowania odwoławczego, pismem z 30.01.2014 r. znak: [...] wystąpił do Wójta Gminy z prośbą o informacje na ten temat. Z odpowiedzi udzielonej pismem z 20.02.2014 r. znak: [...] wynika, że rozgraniczenie dotyczy granicy działki ewid. nr [...] działkami ewid. nr: [...], [...] (przy czym rozgraniczenie z działką ewid. nr [...] nie dotyczy przebiegu całej granicy, tylko wyłącznie punktu wspólnego między działką ewid. nr: [...], [...]).

W ocenie organu odwoławczego zakres rozgraniczenia nie ma związku z lokalizacją projektowanej inwestycji, zatem fakt toczącego się postępowania rozgraniczeniowego pozostaje bez wpływu na postępowanie administracyjne w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. W ramach projektowanej inwestycji wzdłuż granicy, której dotyczy postępowanie rozgraniczeniowe, przewidziano wyłącznie lokalizację pasa zieleni izolacyjnej wysokiej o szerokości 2 m. Mapa sytuacyjno-wysokościowa, na której sporządzono projekt zagospodarowania działki została przyjęta do zasobu powiatowego 9.11.2012 r. i zaewidencjonowana pod nr: [...] (klauzula Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej znajduje się na mapie), zatem organ udzielający pozwolenia na budowę nie posiada uprawnień do tego by kwestionować aktualność i treść takiej mapy.

W odniesieniu do zarzutu, iż na działce ewid. nr [...] istnieją ławy fundamentowe po nielegalnie wybudowanym budynku wyjaśnić należy, że zgodnie z informacją przekazaną przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. w piśmie z 17.04.2013 r., znak: [...] (stanowisko organu nadzoru budowlanego w tym zakresie uzyskano w ramach uprzednio przeprowadzonego postępowania odwoławczego), na działce ewid. nr [...] w M. nie istnieją obiekty budowlane w stosunku do których orzeczono nakaz rozbiórki decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L.. Wynika również, że decyzją z 30.12.2011 r. znak: [...] wydaną na podstawie art. 49b ust. 1 Prawa budowlanego, orzeczono o odmowie wydania nakazu rozbiórki budynku gospodarczego zlokalizowanego na działkach ewid. nr: [...] i [...] w M. - decyzja w tej sprawie jest ostateczna.

W odwołaniu stwierdzono, że w zatwierdzonym projekcie budowlanym brak jest opinii geotechnicznej, wymaganej Rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 25.04.2012 r. W związku z powyższym wyjaśnić należy, że część opisowa projektu architektoniczno-budowlanego zawiera w pkt. 3.4 opinię geotechniczną, z której wynika, że projektowany budynek inwentarsko-składowy zalicza się do pierwszej kategorii geotechnicznej. Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 25.04.2012 r. w sprawie geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych (Dz. U. z 2012 r., poz. 463,) geotechniczne warunki posadowienia dla obiektu tej kategorii przedstawia się w formie opinii geotechnicznej.

W odwołaniu zakwestionowano pojemność projektowanego zbiornika na nieczystości. W związku z powyższym wyjaśnić należy, że zatwierdzony projekt budowlany zawiera informacje dotyczące przewidywanej ilości ścieków cyt: "Szacuje się, iż przy zakładanym sposobie hodowli ilość wytwarzanej gnojówki in situ nie przekroczy 40% pobranej wody i wyniesie 48 m /rok.

Pojemność robocza szczelnego zbiornika na gnojówkę wyniesie 30 m3, co pozwoli na bezpieczne zgromadzenie półrocznego zapasu gnojówki planowanej do wytworzenia w obrębie instalacji".

Organ dodał, iż organ administracji architektoniczno-budowlanej udzielający pozwolenia na budowę nie jest uprawniony do weryfikacji rozwiązań projektowych przyjętych w projekcie budowlanym. Za zgodność projektu budowlanego z przepisami i zasadami wiedzy technicznej odpowiedzialność ponosi autor projektu, który składa stosowne oświadczenie.

W odwołaniu stwierdzono, iż brak jest pozwolenia wodnoprawnego na zagospodarowanie rolnicze ścieków co jest wymagane, zgodnie z art. 122 ust. 1 pkt. 4 ustawy z 18.07.2001 r. Prawo wodne, dla ilości ścieków przekraczających 5 m3/dobę. W związku z powyższym wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt. 14 ustawy Prawo wodne, gnojówka i gnojowica przeznaczone do rolniczego wykorzystania w sposób i na zasadach określonych w ustawie z 10.07.2007 r. o nawozach i nawożeniu, nie stanowią ścieków. W części opisowej projektu architektoniczno - budowlanego zamieszczono informację, że wytwarzana gnojówka będzie wykorzystywana do nawożenia własnego gospodarstwa rolnego.

W odwołaniu postawiono zarzut, iż w projekcie budowlanym nie przedstawiono sposobu odprowadzenia wody z rynien, z placu i wybiegu. Tak postawiony zarzut nie znajduje uzasadnienia. Zgodnie z tym co wyjaśniono powyżej, w projekcie budowlanym zamieszczono informację dotyczącą sposobu odprowadzenia wód opadowych z dachu projektowanego budynku, terenu wokół tego budynku oraz z terenu dojazdu. Ponieważ w odwołaniu stwierdzono, że na wykonanie studni chłonnych wymagane jest pozwolenie wodnoprawne wyjaśnić należy, że w ramach projektowanej inwestycji nie przewiduje się wykonania studni chłonnych.

K. D. i T. D. powołując się na pismo Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z 21.07.2011 r. znak: [...] (które nie stanowi akt sprawy, a którego nie załączyli do odwołania) stwierdzili, że przebudowa rowu wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, tymczasem pozwolenie na budowę zjazdu zostało wydane, mimo iż inwestor nie uzyskał pozwolenia wodnoprawnego. W odpowiedzi na tak postawiony zarzut organ wyjaśnił, że projekt budowlany zjazdu z drogi gminnej został zaprojektowany zgodnie z warunkami określonymi w decyzji Wójta Gminy z 20.06.2011 r. znak: [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz decyzji Wójta Gminy z 16.08.2013 r. znak: [...] w sprawie zezwolenia na lokalizację i wykonanie zjazdu. Ponieważ w decyzji z 20.06.2011 r. ustalony został obowiązek udrożnienia wylotu przepustu wykonanego w korpusie drogi gminnej (działka ewid. nr: [...]) w projekcie budowlanym przewidziano wymianę kręgów betonowych istniejącego przepustu na odcinku projektowanego zjazdu oraz udrożnienie zasypanego wylotu przepustu, wyprowadzonego na działkę inwestora, tj. działkę ewid. nr: [...]. W ocenie organu odwoławczego zakres robót budowlanych przewidzianych do wykonania przy budowie zjazdu nie wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego.

Zdaniem organu, nie można zgodzić się z zarzutem, iż brak jest pozwolenia na budowę drogi dojazdowej, ponieważ zatwierdzony projekt budowlany obejmuje również budowę drogi wewnętrznej przebiegającej po działce ewid. nr: [...]. Jak wspomniano powyżej, wody opadowe z powierzchni zjazdu, drogi wewnętrznej zostaną rozprowadzone po terenie działki inwestorów.

W odwołaniu stwierdzono, iż nie podano na jakiej podstawie określono kierunek wiatru, a przyjęto iż dominuje wiatr z kierunku zachodniego, tymczasem w ocenie skarżących przeważa wiatr południowo-zachodni, obejmujący swym zasięgiem budynki mieszkalne. W związku z powyższym wyjaśnić należy, że zgodnie z ustaleniami decyzji Wójta Gminy z 20.06.2011 r. znak: [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, na obszarze objętym projektowaną inwestycją przeważają wiatry z kierunku zachodniego (26,5%). Lokalizacja projektowanego budynku przewidziana jest od strony południowej nieruchomości skarżących. Dodatkowo wywietrzaki na projektowanym budynku inwentarsko-składowym umieszczono w południowej połaci dachu, zatem przyjęto rozwiązania projektowe mające na celu zminimalizowanie ewentualne nawiewanie smrodu na tereny mieszkaniowe. Dodać należy, że powyższa kwestia nie jest regulowana przepisami prawa.

W odwołaniu zarzucono, że wysokość projektowanego budynku jest większa niż 10 m, co jest niezgodne z warunkami zabudowy. Zarzut ten nie znajduje uzasadnienia, ponieważ wysokość budynku określona w zatwierdzonym projekcie budowlanym stanowiącym integralną część decyzji o pozwoleniu na budowę wynosi: 9,55 m, a zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy (pkt. II. 7), maksymalna wysokość budynku inwentarsko-składowego może wynosić do 10 m nad poziom istniejącego terenu. Zaznaczyć należy, że w decyzji o warunkach zabudowy nie uwzględniono istniejącego ukształtowania terenu przewidzianego pod lokalizację projektowanego budynku - istnieje znaczny spadek terenu w kierunku południowo-zachodnim (różnica wysokości przeciwległych narożników działki ewid. nr: [...] wynosi 4 m, a zawiera się pomiędzy rzędnymi: 487.00 m n.p.m i 491,00 m n.p.m.). W związku z tym, w ocenie organu odwoławczego właściwym będzie, jeżeli określenie wysokości budynku nastąpi w odniesieniu do średniej wysokości terenu działki, czyli do rzędnej 489.00 m n.p.m (maksymalna wysokość budynku może sięgać rzędnej: 499.00 m n.p.m.). Ponieważ poziom parteru budynku (poziom "zero") przyjęto na poziomie rzędnej wynoszącej: 488.50 m n.p.m., czyli pół metra poniżej średniej wysokości działki, a wysokość budynku wynosi + 9,55 m względem poziomu "zero" (wysokość na poziomie rzędnej: 498.05 m n.p.m.), stwierdzić należy, że projektowana wysokość budynku inwentarsko-składowego jest zgodna z wymogami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W odwołaniu stwierdzono, że na terenie objętym pozwoleniem na budowę istnieją urządzenia melioracji szczegółowej i ich przebudowa wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego. Powyższe stanowisko nie znajduje potwierdzenia w przepisach art. 122 ustawy z 18.07.2001 r. Prawo wodne, w którym wymieniono przypadki, kiedy wymagane jest uzyskanie pozwolenia wodnoprawnego.

Organ wyjaśnił, że pozwolenie wodnoprawne wymagane jest - między innymi - na wykonanie urządzeń wodnych, natomiast zgodnie z art. 9 ust. 2 tej ustawy, przepisy dotyczące urządzeń wodnych stosuje się również do urządzeń melioracji wodnych niezaliczanych do urządzeń wodnych. Jednak należy zwrócić uwagę, że przedmiotem wniosku nie jest budowa nowych urządzeń melioracji, lecz przebudowa istniejącego drenowania, w zakresie w jakim następuje kolizja z lokalizacją projektowanego budynku. Taki zakres robót, zgodnie z przywołanym wyżej art. 122 ustawy Prawo wodne, nie wymaga pozwolenia wodnoprawnego. Ponieważ skarżący kwestionują uzgodnienie z Zarządem Melioracji i Urządzeń Wodnych w K., dodać należy, że załącznik do pisma uzgadniającego z 27.09.2012 r. znak: [...] stanowi kopia mapy ewidencyjnej z naniesioną siecią drenarską, a nie z lokalizacją projektowanego budynku. Ponieważ skarżący kwestionują również zawartość mapy do celów projektowych, na której sporządzono projekt zagospodarowania działki (uznają, że nie przedstawiono na mapie istniejących w sąsiedztwie ujęć wodnych) dodać należy, że mapa posiada klauzulę Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej, zatem brak jest podstaw do tego by kwestionować jej zawartość i żądać weryfikacji jej treści. Z dokonanych ustaleń wynika jednoznacznie, że z uwagi na lokalizację projektowanej inwestycji, w stosunku do działki nr ewid. [...] nie została wyłączona zasada swobody budowlanej, wyrażona w art. 4 Prawa budowlanego.

Organ podkreślił, iż K. i T. D., nie posiadają przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym decyzji Starosty z 3.10.2013 r. znak: [...].

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższą decyzję wnieśli skarżący – K. i T. D., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji Starosty nr [...] w całości.

Skarżący zarzucili naruszenie art. 10 k.p.a. oraz art. 81 k.p.a. jak również art. 139 k.p.a.

Skarżący podnieśli, iż decyzją nr [...] Starosty obszar oddziaływania został ustalony i obejmuje dz.ew. [...] tj, działkę, której są właścicielami. Powyższa uwaga jest zapisana w decyzji (tuż nad uzasadnieniem). Decyzja Starosty jest ważna.

Zarzucili, iż wydając decyzję organ odwoławczy oparł się wyłącznie na przepisach prawa budowlanego nie uwzględniając przepisów w zakresie ochrony środowiska, czy też prawa wodnego. Szczególnie niedbale opracowany został projekt w zakresie prawa wodnego. Sprawa gospodarki wodno - ściekowej nie została opracowana przez osobę merytoryczną posiadającą odpowiednie uprawnienia. W projekcie zaznaczono, że wody opadowe ze zjazdu, rynien, placów i drenażu opaskowego odprowadzane będą na grunt właściciela, prawdopodobnie także z drogi wewnętrznej. Ze względu na nachylenie działki woda będzie spływać na tereny niżej położone.

Budowa drogi wewnętrznej może się odbyć wyłącznie na podstawie pozwolenia na budowę. Takiego pozwolenia na budowę inwestor nie uzyskał. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ błędnie podaje, że taka decyzja została wydana. Nie podano numeru i daty decyzji. W zaskarżonej decyzji takiego pozwolenia na budowy drogi wewnętrznej brak.

Skarżący podnieśli również, iż zaskarżoną decyzję oraz decyzję Starosty otrzymali B. i J. K., którzy - nie są stronami postępowania, gdyż nie są właścicielami dz.ew. [...] Od 2012 roku właścicielem dz.ew. [...] jest M. P.. Uwaga WSA w Krakowie o ustalenie stron w postępowaniu nie została zatem wykonana przez organ II instancji.

O selektywnym uznania za stronę, może świadczyć zdaniem skarżących przykład U. M., która w decyzji z dnia 21 marca 2014 roku była uznana za stronę, przy wydaniu decyzji z dnia 17 marca 2015 roku już nie.

W ocenie skarżących, nieodpowiednie wykonanie przebudowy zbieracza może mieć istotny wpływ na urządzenia melioracyjne zlokalizowane na ich działkach, a szczególnie na stan wody na gruncie. Biorąc to pod uwagę, wykluczenie skarżących z postępowania przez Wojewodę jest niezgodne z prawem, gdyż mają oni nie tylko interes prawny ale i faktyczny. Opinia wydana przez WZMiUW w K. nie dotyczy przedmiotowej inwestycji, gdyż na mapie błędnie zaznaczono lokalizację inwestycji. Sprawa ta nie została zbadana mimo, że wyrok WSA nakładał taki obowiązek.

Zdaniem skarżących pojemność zbiornika na gnojówkę jest za mała i wynosi 25,11m3 a powinna wynosić 105,6 m 3. Pojemność została przyjęta nie wiadomo na jakiej podstawie a nie obliczona. Ten błąd jest wynikiem opracowania projektu przez osobę nie posiadającą odpowiednich uprawnień projektowych w zakresie budownictwa wodnego lub melioracji.

Skarżący podnieśli także, iż nie jest znana odległość zbiornika o V=105,6m od granic działek, gdyż takiej opinii nie było w aktach sprawy, więc nie ma podstaw, aby wykluczyć ich z postępowania administracyjnego.

W kolejnym zarzucie skarżący podnoszą, że przedstawionym projekcie określony kierunek wiejącego wiatru jest od zachodu, nie podano na jakiej podstawie określono ten kierunek wiatrów (róża wiatrów), skarżący uważają, że kierunek jest od południowego-zachodu. Przyjmując kierunek wiania wiatru od zachodu, czy też od południowego zachodu, zdaniem skarżących cały smród z projektowanego budynku inwentarsko-składowego będzie nawiewał na ich działki nr [...] i [...]. W związku z powyższym organ II instancji myli się, że nie będzie oddziaływania na ich działki. Skierowanie wywietrzników w kierunku działek skarżących, ten nawiew będzie jeszcze nasilał. Organ nie zadał sobie trudu, aby obliczyć zasięg i stężenie np. amoniaku, jaki będzie przy danej róże wiatrów oraz przy danej ilości zwierząt.

W projekcie budowlanym zaznaczono, że gnojówka będzie wywożona jako nawóz na pola uprawiane przez Inwestorów. Skarżący podnieśli, iż duża ilość gnojówki wywieziona ze zbiornika o V=105m3, spowoduje zalanie 1ha gruntów do wysokości 1cm. Grunty te położone są w centrum wsi, gdzie większość działek w opracowywanym planie przestrzennego zagospodarowania Gminy przeznaczone są pod tereny mieszkaniowe.

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła również skarga skarżącej – U. M., w której domagała się ona uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji Starosty nr [...] w całości.

Zdaniem skarżącej, jest oczywiste, że projekt budowlany nie rozwiązuje problemu zabezpieczenia osób trzecich przed wpływem projektowanej inwestycji. Działka skarżącej położona jest poniżej dz.ew. [...] i [...] w związku z powyższym spływ wody z rynien i z wybiegu dla zwierząt będzie powodował zalewanie jej działki, ponieważ woda jest odprowadzana na działkę inwestorów, ale blisko przy granicy z jej działką.

Ponadto, w ocenie skarżącej ścieki z projektowanej drogi wewnętrznej będą też zalewać jej działkę nr [...].

Zgodnie z decyzją Starosty cała działka skarżącej jest położona w obrębie oddziaływania inwestycji identycznie jak dz. ew. [...].

Podniosła również, że jej zdaniem pojemność zbiornika na gnojówkę jest za mała.

Zdaniem skarżącej, sprawa nawożenia gnojowicą dz.ew. [...] jest nie do przyjęcia. Inwestor nie posiada żadnego opracowania określającego warunki hydrogeologiczne w rejonie stosowania gnojowicy co jest bezwzględnym warunkiem określonym w ustawie o nawozach i nawożeniu z dnia 10 lipca 2007r. (Dz. U. nr 147 poz.1033) oraz rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 kwietnia 2008 r. w sprawie sposobu stosowania nawozów oraz prowadzenia szkoleń z zakresu ich stosowania (Dz. U. z 2014 roku, poz.393 tekst jednolity).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tego artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą zaskarżoną decyzją z punktu widzenia kryterium legalności, to jest zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania prawa materialnego. Nadto, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

Skarga jest w pewnym zakresie uzasadniona w związku z czym kwestionowaną decyzję Wojewody należało uchylić. Zdaniem Sądu, skarżącym przysługuje przymiot strony w kontrolowanym postępowaniu w sprawie przedmiotowego zezwolenia

Kontroli Sądu podlega decyzja z dnia 17 marca 2015 r. Wojewody, którą - w wyniku przeprowadzenia ponownego postępowania administracyjnego w związku z odwołaniem K. i T. D. od decyzji Starosty nr [...] z 3.10.2013 r. znak: [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia B. i S. W. pozwolenia na budowę budynku inwentarsko-składowego wraz z gnojownią i zbiornikiem na gnojówkę na działce ewid. nr [...] obr. ewid. M., przyłącza wodociągowego na działce ewid. nr [...] obr. ewid. M., zewnętrznej instalacji elektrycznej kablowej na działce ewid. nr [...], [...] obr. ewid. M., zjazdu z drogi gminnej o nr ewid. [...] zlokalizowanego na działce ewid. nr [...] obr. ewid. M. oraz na przebudowę drenażu na działce ewid. nr [...] i [...] obr. ewid. M., jedn. ewid. gmina [...] - umorzył postępowanie odwoławcze.

W przedmiotowej sprawie kontrola zaskarżonej w/w decyzji Wojewody sprowadza się zatem przede wszystkim do zweryfikowania poprawności przyjęcia przez Wojewodę, że skarżącym K. D. i T. D. nie można przyznać przymiotu strony w postępowaniu w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia B. i S. W. pozwolenia na budowę budynku inwentarsko-składowego jak wyżej.

Zgodnie z treścią art. 28 k.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Trzeba jednak zauważyć, że w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę, interes prawny ustala się w oparciu o przepis art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, który jako przepis szczególny względem art. 28 k.p.a., ogranicza pojęcie strony w sprawach dotyczących pozwolenia na budowę do następujących osób: inwestora oraz właścicieli, użytkowników wieczystych lub zarządców nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Przez obszar oddziaływania obiektu należy zaś rozumieć, zgodnie z definicja tego pojęcia zawartą w art. 3 pkt 20 ustawy - Prawo budowlane, teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu terenu. W każdym przypadku obszar oddziaływania obiektu musi być określony w oparciu o powszechnie obowiązujące przepisy prawa z uwzględnieniem charakteru inwestycji. Tylko takie ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości, które są związane z konkretnym przepisem prawa dają właścicielowi, zarządcy lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości prawo do uczestnictwa w charakterze strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym pozwolenia na budowę. Wyznaczenie obszaru oddziaływania obiektu powinno nastąpić zatem na podstawie przepisów odrębnych, przy uwzględnieniu funkcji, formy i konstrukcji projektowanego obiektu oraz innych cech charakterystycznych, a także sposobu zagospodarowania terenu znajdującego się w otoczeniu projektowanej inwestycji.

Jak wynika z treści zaskarżonej decyzji, Wojewoda przystępując do ponownego rozpatrzenia sprawy rozstrzygniętej zaskarżoną decyzją, po raz kolejny dokonał sprawdzenia, czy na etapie postępowania prowadzonego w tej sprawie przed organem pierwszej instancji prawidłowo wyznaczono obszar oddziaływania projektowanego obiektu i czy prawidłowo ustalono krąg stron postępowania – i po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego doszedł do wniosku, że odziaływanie zamierzonej inwestycji wyczerpuje się w granicach działek, do których tytuł prawny posiadają inwestorzy.

W tym miejscu trzeba podkreślić, że wydanie przez Wojewodę zaskarżonej decyzji było poprzedzone wydaniem przez WSA w Krakowie prawomocnego obecnie wyroku z dnia 11 września 2014 r., sygn. akt II SA/Kr 755/14 ze skarg K. D., T. D. i U. M. na decyzję Wojewody z dnia 21 marca 2014 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. W w/w wyroku WSA w Krakowie uchylił zakwestionowaną decyzję Wojewody. Zarówno organy administracyjne, jak i skład rozpoznający obecnie sprawę, są związani oceną prawną wyrażoną w przywołanym wyroku WSA w Krakowie.

W wyroku tym zostało powiedziane, że "Nie budzi wątpliwości to, że organy administracji publicznej mogą na każdym etapie prowadzonego postępowania weryfikować interes prawny i przymiot strony podmiotów, które biorą w sprawie udział. Za każdym jednak razem w takiej sytuacji organy administracji powinny przeprowadzić postępowanie wyjaśniające co do posiadania przez taką osobę przymiotu strony w sposób szczególnie wnikliwy, rozważając wszelkie okoliczności istotne, zaś następnie bardzo dokładnie i wyczerpująco wyjaśnić, z jakich przyczyn odmawiają dalszego udziału w sprawie. Wymaga tego zasada budzenia zaufania, sformułowana w art. 8 k.p.a. Stwierdzenie, że dany podmiot - wbrew wcześniejszemu dopuszczeniu do sprawy - nie jest stroną, wymaga zatem dogłębnej analizy. Sąd w składzie, rozpoznającym niniejszą sprawę stwierdził, że decyzja Wojewody nie sprostała powyższym wymogom. Organ odwoławczy nie rozważył wyczerpująco wszystkich kwestii, które mają znaczenie dla prawidłowego ustalenia kręgu stron i stwierdzenia, czy K. D. oraz T. D. posiadają taki przymiot. Umorzenie postępowania odwoławczego było zatem przedwczesne. Należy zaznaczyć, że dla prawidłowego ustalenia obszaru oddziaływania planowanego zamierzenia inwestycyjnego niezbędne jest dokonanie oceny każdego elementu, który się na to zamierzenie składa. Skoro obszar oddziaływania obiektu to cały teren w jego pobliżu, gdzie na podstawie przepisów odrębnych wybudowanie tegoż obiektu wprowadzi ograniczenia w zagospodarowaniu (art. 3 pkt 20 P.b.), to należy – na podstawie stosownych przepisów – przeanalizować ograniczenia, jakie powstaną w związku z realizacją każdej części inwestycji. Planowana inwestycja obejmuje wykonanie: budynku inwentarsko-składowego, gnojowni i zbiornika na gnojówkę, przyłącza wodociągowego, zewnętrznej instalacji elektrycznej kablowej, zjazdu z drogi gminnej, a nadto - przebudowę drenażu. Aby wyznaczyć obszar oddziaływania i tym samym prawidłowo ustalić krąg stron postępowania, organ administracji architektoniczno-budowlanej winien był określić wynikające z przepisów odrębnych ograniczenia, związane z każdym z tych elementów. Tymczasem w zaskarżonej decyzji Wojewoda poddał szczegółowej analizie wyłącznie te ograniczenia, które wynikają z niektórych przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (Dz. U. z 2014r., poz. 81). Wziął pod uwagę wynikające z tegoż rozporządzenia odległości pomiędzy otworami wentylacyjnymi a granicami działek sąsiednich (§ 6 ust. 4 rozporządzenia), co miało znaczenie ze względu na zlokalizowanie w projektowanym budynku gnojowni i zbiornika na gnojówkę. Pominął natomiast całkowicie kwestię zlokalizowania samego budynku inwentarsko - składowego. Wojewoda nie zajął się również analizą wpływu na działki sąsiednie innych elementów inwestycji – planowanego do przebudowy drenażu oraz planowanego do wykonania zjazdu z drogi gminnej. Zwłaszcza pierwszy z wymienionych elementów, mogący wpływać na stosunki wodne na działkach sąsiednich, winien być zbadany wnikliwie. Organ drugiej instancji stwierdził też, że z uwagi na formalny charakter rozstrzygnięcia, nie mógł oceniać merytorycznej argumentacji odwołania. Wypada w tym kontekście zauważyć, że w postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę zagadnienia materialnoprawne mogą ściśle łączyć się z kwestiami procesowymi, w szczególności zaś od rozstrzygnięcia w zakresie przepisów prawa materialnego może zależeć prawidłowe wyznaczenie obszaru oddziaływania obiektu oraz kręgu stron postępowania. Część argumentów, podniesionych w odwołaniu, w wyraźny sposób porusza kwestie materialnoprawne, mogące rzutować na określenie granic obszaru oddziaływania. Rzeczą organu drugiej instancji było zatem odniesienie się do tych zarzutów albowiem mają one związek z ustaleniem kręgu stron. Bez ich rozpatrzenia umorzenie postępowania odwoławczego uznać trzeba za przedwczesne. Jeżeli nawet organ odwoławczy w swojej wcześniejszej decyzji odnosił się do tych samych albo podobnych zarzutów, to i tak nie zwalniało go to z ponowienia tych rozważań w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Uprzednio bowiem analizy dokonywał w innych warunkach – nie kwestionując przymiotu strony skarżących i z ich udziałem. Zaskarżona decyzja została zatem wydana przedwcześnie i narusza art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 1 oraz § 3, a także art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a.".

I.

Analiza treści zaskarżonej decyzji Wojewody na tle zarzutów skarg K. D., T. D. wykazuje, że organ nie zgłębił dostatecznie szczegółowo kwestii związanych z przebudową drenażu na terenie inwestycji - a właśnie te kwestie związane z prawami dobrze nabytymi z tytułu znaczenia jakie dla interesów prawnych skarżących posiada/posiadał przedmiotowy drenaż przez zamierzoną przebudową dla skarżących - statuują skarżących K. D. i T. D. na strony postępowania w sprawie przedmiotowego pozwolenia na budowę. Inaczej mówiąc, przebudowa drenażu ingeruje w prawa dobrze nabyte w zakresie stosunków wodnych skarżących i ta okoliczność powoduje, że jako strony postępowania znajdujące się w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji, właśnie wskutek przebudowy drenażu, mają prawo do udziału w postępowaniu jako strony pod kątem weryfikacji, czy przebudowa drenażu nie pogarsza dotychczasowego stanu rzeczy i układu stosunków wodnych.

W ocenie skarżących, kierowanej w skardze do WSA w Krakowie, a wcześniej do organu administracyjnego, nieodpowiednie wykonanie przebudowy zbieracza może mieć istotny wpływ na urządzenia melioracyjne zlokalizowane na ich działkach, a szczególnie na stan wody na gruncie. Biorąc to pod uwagę, ich zdaniem, wykluczenie skarżących z postępowania przez Wojewodę jest niezgodne z prawem, gdyż mają oni nie tylko interes prawny ale i faktyczny. Opinia wydana przez WZMiUW w K. nie dotyczy przedmiotowej inwestycji, gdyż na mapie błędnie zaznaczono lokalizację inwestycji. Sprawa ta nie została zbadana mimo, że wyrok WSA nakładał taki obowiązek.

Skarżący T. D., za pismem z dnia 20 sierpnia 2015 r. adresowanym do WSA w Krakowie doręczył do akt sądowych kserokopię postanowienia z dnia 09.09.1997 r. Komendy Rejonowej Policji w L., zatwierdzonego przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w L. w dniu 22.09.1997 r. - o umorzeniu postępowania w sprawie zmuszania do niekorzystania z działki stanowiącej własność S. W. przez wypuszczanie ścieków przez T. D. w okresie od 1995 r. do maja 1997 r. w M. rejonu [...] wobec stwierdzenia, że czyny nie zawierają ustawowych znamion czynów zabronionych. W uzasadnieniu w/w postanowienia znajduje się następujące ustalenie: " Pan S. W. posiada działkę w M., która bezpośrednio graniczy z działką własności T. D.. Nieruchomość T. D. tak jest ukształtowana w terenie, że stanowi wzniesienie terenu tworząc spadek w kierunku łąki własności S. W.. Nieruchomości S. W. i T. D. są uzbrojone w urządzenia melioracyjne, którymi powinny być odprowadzane wody gruntowe i opadowe" Jak wynika z dalszej części uzasadnienia postępowanie umorzono z uwagi na niemożność wykazania określonych związków przyczynowo-skutkowych bowiem: "Niedrożność sączków drenarskich zainstalowanych na posesji S. W. powodowała wybicie sieci drenarskiej u T. D., a w konsekwencji prowadziła do częściowego zalewania obu działek. Celem usunięcia awarii przedstawiciele Rejonowego Oddziału Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w L. proponowali S. W. wejście na grunt i wykonanie niezbędnych robot, jednakże państwo W. nie wyrazili na to zgody. (....) Zdaniem biegłego, bezsprzecznym jest, że zatkanie sączków na posesji S. W. prowadzi do wybicia w sieci T. D. a w konsekwencji zatopienia działek obu wymienionych. Dodatkowo przepędzanie bydła przez grunt S. W. - wzdłuż ogrodzenia - zwiększa zabagnienie poprzez gromadzenie się wody w zagłębieniach po racicach".

Okoliczność przebudowy drenażu była podnoszona przez skarżących a uprzednio odwołujących się w postępowaniu administracyjnym, lecz te argumenty nie zostały szczegółowo zbadane przez organ II instancji pod kątem zabezpieczenia ich interesów prawnych przez wzięcie przez nich udziału w charakterze stron postępowania. Zdaniem Sądu, organ II instancji, pominął argumenty skarżących podnoszące, że pracownicy Wojewody błędnie określili obszar objęty oddziaływaniem obiektu budowlanego, gdyż nie uwzględnili obszaru konkurencyjnego urządzeń melioracyjnych, którego przebudowa może wpłynąć na działki skarżących. Zdaniem T. D., przez środek planowanego budynku na dz. ew. [...] będącej własnością S. W. przebiega zbieracz urządzenia wodnego-melioracyjnego. Do w/w zbieracza doprowadzone są trzy ciągi drenarskie przebiegające przez jego działki [...] i [...]. Obszar konkurencyjny obejmuje całą powierzchnię działek skarżącego. Zdaniem T. D., w wydanej opinii przez WZUWiM błędnie wskazano lokalizację działki S. W.. Zdaniem T. D., ciągi drenarskie i obszar konkurencyjny obejmują także działkę ew. [...] będącą własnością U. M. i M. W..

W związku z powyższymi okolicznościami, z których wynika uprawdopodobnione, wzajemnie sprzężenie w funkcjonowaniu drenażu na działkach inwestora i sąsiedniej działce K. D. i T. D. - nie można uznać, jako dostatecznie wyjaśnionego, stanowiska organu podnoszącego, że projektowana przebudowa drenażu istniejącego na działce ewid. nr: [...] i [...] powoduje oddziaływanie wyłącznie na te działki, natomiast nie powoduje zmiany i naruszenia stosunków wodnych na działkach sąsiadujących z terenem inwestycji.

Ustalenia organu, nawiązujące do przewidzianej w Projekcie przebudowy drenażu, a to z uwagi na fakt, że lokalizacja projektowanego budynku inwentarsko-składowego koliduje z siecią drenarską istniejącą na działce ewid. nr: [...], [...], i podnoszące, że Projekt zagospodarowania działki przedmiotowej inwestycji został pozytywnie uzgodniony przez Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w K. pismem z 27.09.2012 r., w którym powołując się na przepisy ustawy z 18.07.2001 r. Prawo wodne stwierdzono, że utrzymanie urządzeń melioracji wodnych szczegółowych (do których należy między innymi sieć drenarska) należy do zainteresowanych właścicieli gruntów, a jeżeli urządzenia te są objęte działalnością spółki wodnej - do tej spółki - są zdaniem Sądu, niewystarczające i kolidujące z zasadą prawdy materialnej. Organ nie zwrócił uwagi na ogólnikowość i blankietowość wypowiedzi Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w K..

Wojewoda bez wszechstronnie ustalonego stanu faktycznego sprawy, z pominięciem argumentacji skarżących i odwołujących się w przedmiocie znaczenia przebudowywanego drenażu dla stosunków wodnych na terenie ich nieruchomości podnosi, że - zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, przebudowa drenażu polega na likwidacji trzech odcinków istniejącego drenażu ceramicznego (sączki), kolidujących z projektowanym budynkiem i zastąpieniu ich dwoma odcinkami drenażu uzupełniającego z rur perforowanych PCV F 75 mm, projektowanymi wzdłuż północnej i zachodniej elewacji budynku, które łączą się z drenażem istniejącym poniżej budynku, odprowadzającym wody do zbieracza przejmującego wodę z terenu inwestycji, czyli z działki ewid. nr: [...] i [...] – nie ma znaczenia dla sąsiednich nieruchomości.

Wojewoda, co podkreśla Sąd, nie przeanalizował, czy sieć drenarska podlegająca przebudowie nie jest/była powiązana funkcjonalnie z siecią przebiegająca przez sąsiadujące działki.

Mając na uwadze powyższe ustalenia, zdaniem Sądu, ponownej weryfikacji wymaga teza/ocena organu, w myśl której organ ten stwierdził, że analizując projekt zagospodarowania działki, w tym istniejące i projektowane ukształtowanie terenu, można jednoznacznie przesądzić, że działki ewid. nr: [...] i [...], sąsiadujące bezpośrednio z terenem inwestycji są położone powyżej projektowanej rzędnej parteru budynku, która wynosi: 488,50 m n.p.m oraz powyżej poziomu terenu przyległego do projektowanego budynku. Zatem można jednoznacznie przesądzić, że realizacja projektowanej inwestycji nie wpłynie na stosunki wodne na tych działkach. Z przywołanego uzasadnienia postanowienia z dnia 09.09.1997 r. Komendy Rejonowej Policji w L. zatwierdzonego przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w L. w dniu 22.09.1997 r. - o umorzeniu postępowania w sprawie zmuszania do niekorzystania z działki stanowiącej własność S. W. - wynika teza przeciwna. Sprzeczność tę należy wyjaśnić przy udziale skarżących jako stron postepowania.

Ustosunkowując się do kolejnych zarzutów skargi K. D. i T. D., w tym do tego, że zaskarżoną decyzję oraz decyzję Starosty otrzymali B. i J. K., którzy - nie są stronami postępowania, gdyż nie są właścicielami dz.ew. [...] a od 2012 roku właścicielem dz.ew. [...] jest M. P. - Sąd wyjaśnia, że kwestia nie brania udziału w postępowaniu administracyjnym określonych osób/stron bez ich winy może być podnoszona tylko i wyłącznie przez nie same w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a nie przez osoby trzecie. Ta okoliczność stanowi przesłankę wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną.

Odnośnie zarzutu skarżących, że pojemność zbiornika na gnojówkę jest za mała i wynosi 25,11m3, pojemność ta została przyjęta nie wiadomo na jakiej podstawie a nie obliczona, gdyż powinna wynosić V=105,6m a błąd jest wynikiem opracowania projektu przez osobę nie posiadającą odpowiednich uprawnień projektowych w zakresie budownictwa wodnego lub melioracji - Sąd stwierdza, że przedłożony projekt budowlany zawiera informacje dotyczące przewidywanej ilości ścieków: "Szacuje się, iż przy zakładanym sposobie hodowli ilość wytwarzanej gnojówki in situ nie przekroczy 40% pobranej wody i wyniesie 48 m /rok. Pojemność robocza szczelnego zbiornika na gnojówkę wyniesie 30 m3, co pozwoli na bezpieczne zgromadzenie półrocznego zapasu gnojówki planowanej do wytworzenia w obrębie instalacji".

Należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 35 Prawa budowlanego, organ administracji architektoniczno-budowlanej udzielający pozwolenia na budowę nie jest uprawniony do weryfikacji rozwiązań projektowych przyjętych w projekcie budowlanym. Za zgodność projektu budowlanego z przepisami i zasadami wiedzy technicznej odpowiedzialność ponosi autor projektu, który składa stosowne oświadczenie.

Skarżący podnieśli także, iż nie jest znana odległość zbiornika o V=105,6m od granic działek, gdyż takiej opinii nie było w aktach sprawy, więc nie ma podstaw, aby wykluczyć ich z postępowania administracyjnego. Z uwagi na to, że zarzut dotyczy sytuacji hipotetycznej i nie odzwierciedlonej w aktach sprawy - Sąd się do tego zarzutu nie ustosunkowuje.

To samo odnosi się do zarzutu nawiązującego do stwierdzenia w projekcie budowlanym, że gnojówka będzie wywożona jako nawóz na pola uprawiane przez Inwestorów. Skarżący podnieśli, iż duża ilość gnojówki wywieziona ze zbiornika o V=105m3, spowoduje zalanie 1ha gruntów do wysokości 1cm. Grunty te położone są w centrum wsi, gdzie większość działek w opracowywanym planie przestrzennego zagospodarowania Gminy przeznaczone są pod tereny mieszkaniowe. Ten zarzut także dotyczy także sytuacji hipotetycznej i nie odzwierciedlonej w aktach sprawy. Zbiornik o tej objętości nie jest procedowany w kontrolowanej sprawie.

W kolejnym zarzucie skarżący podnoszą, że w przedstawionym projekcie określony kierunek wiejącego wiatru jest od zachodu, nie podano na jakiej podstawie określono ten kierunek wiatrów (róża wiatrów).Skarżący uważają, że kierunek jest od południowego-zachodu. Przyjmując kierunek wiania wiatru od zachodu, czy też od południowego zachodu, zdaniem skarżących cały smród z projektowanego budynku inwentarsko-składowego będzie nawiewał na ich działki nr [...] i [...].

W związku z powyższym organ II instancji myli się, że nie będzie oddziaływania na ich działki. Skierowanie wywietrzników w kierunku działek skarżących, ten nawiew będzie jeszcze nasilał. Organ nie zadał sobie trudu, aby obliczyć zasięg i stężenie np. amoniaku, jaki będzie przy danej róże wiatrów oraz przy danej ilości zwierząt.

W odniesieniu do tego zarzutu, Sąd wyjaśnia, że zgodnie z ustaleniami decyzji Wójta Gminy z 20.06.2011 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, na obszarze objętym projektowaną inwestycją przeważają wiatry z kierunku zachodniego (26,5%). Lokalizacja projektowanego budynku przewidziana jest od strony południowej nieruchomości skarżących. Dodatkowo wywietrzaki na projektowanym budynku inwentarsko-składowym umieszczono w południowej połaci dachu, zatem przyjęto rozwiązania projektowe mające na celu zminimalizowanie ewentualne nawiewanie smrodu na tereny mieszkaniowe.

W tym miejscu Sąd zauważa, że zgodnie z § 12 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie, budowle rolnicze uciążliwe dla otoczenia, w szczególności z uwagi na zapylenie, zapachy lub wydzielanie się substancji toksycznych, powinny być odizolowane od przyległych terenów pasem zieleni złożonym z roślinności średnio- i wysokopiennej. Wymóg ten został spełniony w kontrolowanej sprawie.

Jak wynika z charakteru zamierzonej inwestycji, inwestycja nie wymaga sporządzenia Raportu o odziaływaniu na środowisko, ponieważ nie jest wymieniona w rozporządzeniu z dnia 9 listopada 2010 r. Rady Ministrów w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U.2010.213.1397 ze zm.) Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 103 w/w rozporządzenia " Do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się następujące rodzaje przedsięwzięć: chów lub hodowla zwierząt, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 51, w liczbie nie mniejszej niż 40 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP), jeżeli działalność ta prowadzona będzie:

a) w odległości mniejszej niż 100 m od następujących terenów w rozumieniu przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, nie uwzględniając nieruchomości gospodarstwa, na którego terenie chów lub hodowla będą prowadzone:

– mieszkaniowych,

– innych zabudowanych z wyłączeniem cmentarzy i grzebowisk dla zwierząt,

– zurbanizowanych niezabudowanych,

– rekreacyjno-wypoczynkowych z wyłączeniem kurhanów, pomników przyrody oraz terenów zieleni nieurządzonej niezaliczonej do lasów oraz gruntów zadrzewionych i zakrzewionych".

b) na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy".

W myśl § 2 ust. 1 "Do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się następujące rodzaje przedsięwzięć: 51) chów lub hodowla zwierząt w liczbie nie mniejszej niż 210 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP - przy czym za liczbę DJP przyjmuje się maksymalną możliwą obsadę inwentarza); współczynniki przeliczeniowe sztuk zwierząt na DJP są określone w załączniku do rozporządzenia".

Trzeba w tym miejscu wskazać, że zgodnie z projektem inwestycja dotyczy stada ok. 29 DPJ

Według pkt 7 Opisu technicznego Projektu zagospodarowania działki realizacja projektowanego obiektu, zastosowane rozwiązania konstrukcyjne jak i materiały nie wpłyną na zwiększenie zagrożeń dla higieny i zdrowia użytkowników. Odziaływanie obiektu na teren, wody powierzchniowe i gruntowe, powietrze atmosferyczne, gospodarkę odpadami, oddziaływanie obiektu hałasem nie będzie wywierać szkodliwego wpływu na środowisko.

II.

Przechodząc do zarzutów skargi U. M., podnoszącej że projekt budowlany nie rozwiązuje problemu zabezpieczenia osób trzecich przed wpływem projektowanej inwestycji, gdyż działka skarżącej położona jest poniżej dz.ew. [...] i [...] w związku z powyższym spływ wody z rynien i z wybiegu dla zwierząt będzie powodował zalewanie jej działki, ponieważ woda jest odprowadzana na działkę inwestorów, ale blisko przy granicy z jej działką, Sąd zauważa, że właśnie umożliwienie skarżącej weryfikacji podczas postępowania administracyjnego w charakterze strony - nie pogorszonego korzystania/zagospodarowania działki stanowiącej współwłasność lub pogorszonego do granic dopuszczonych przez prawo z uwagi na kryterium stosunków wodnych - uzasadnia jej tytuł prawny i pozostałego współwłaściciela działki ew. [...] M. W. - do uzyskania statusu strony w przedmiotowym postępowaniu. W prowadzonym postępowaniu, na obecnym etapie nie da się jednoznacznie wykluczyć, czy stosunki wodne na działce skarżącej nie ulegną zmianie i w jakim zakresie, stąd należy raz jeszcze przeanalizować zabezpieczenie jej interesów prawnych z tego tytułu przy jej udziale w postępowaniu jako strony postępowania. Sąd w tym miejscu zauważa, że w myśl art. 9 pkt 14 Prawa wodnego, ilekroć w ustawie tej jest mowa o ściekach - rozumie się przez to wprowadzane do wód lub do ziemi:

a) wody zużyte, w szczególności na cele bytowe lub gospodarcze,

b) ciekłe odchody zwierzęce, z wyjątkiem gnojówki i gnojowicy przeznaczonych do rolniczego wykorzystania w sposób i na zasadach określonych w ustawie z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu (Dz. U. Nr 147, poz. 1033, z późn. zm.),

c) wody opadowe lub roztopowe, ujęte w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacyjne, pochodzące z powierzchni zanieczyszczonych o trwałej nawierzchni, w szczególności z miast, portów, lotnisk, terenów przemysłowych, handlowych, usługowych i składowych, baz transportowych oraz dróg i parkingów.

W przekonaniu Sądu ustalenia wymaga także wpływ przebudowania sieci drenarskiej na pozostałe sąsiadujące z terenem inwestycji działki. W związku z czym także ponownej oceny i w tym kontekście wymaga kwestia zachowania stosunków wodnych na działce ew. [...] stanowiącej współwłasność U. M. i M. W.. Skarżąca podnosi, że razem z inwestorem posiada wspólną sieć drenarską melioracji szczegółowej. Zaznacza, że jest zasadnicza różnica w pojęciu prawnym i technicznym odnośnie drenażu i melioracji szczegółowej, W jej przekonaniu przebudowa melioracji szczegółowej wymaga zgodnie z art. 122 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 9 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 Prawa wodnego pozwolenia wodnoprawnego. Podnosi, że zła przebudowa urządzeń melioracji szczegółowej może spowodować szkody na jej działce.

Zgodnie z art. 122 Prawa wodnego " 1. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pozwolenie wodnoprawne jest wymagane na:

1) szczególne korzystanie z wód;

2) regulację wód oraz zmianę ukształtowania terenu na gruntach przylegających do wód, mającą wpływ na warunki przepływu wody;

3) wykonanie urządzeń wodnych".

W myśl art. 9 ust. 2 Prawa wodnego, przepisy ustawy dotyczące:

1) urządzeń wodnych stosuje się odpowiednio do:

a) urządzeń melioracji wodnych niezaliczonych do urządzeń wodnych,

b) prowadzonych przez wody powierzchniowe oraz wały przeciwpowodziowe obiektów mostowych, rurociągów, linii energetycznych, linii telekomunikacyjnych oraz innych urządzeń,

c) obiektów budowlanych oraz robót wykonywanych na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią,

d) robót w wodach oraz innych robót, które mogą być przyczyną zmiany naturalnych przepływów wód, stanu wód stojących i wód podziemnych;

2) wykonania urządzeń wodnych - stosuje się odpowiednio do odbudowy, rozbudowy, przebudowy, rozbiórki lub likwidacji tych urządzeń, z wyłączeniem robót związanych z utrzymywaniem urządzeń wodnych w celu zachowania ich funkcji.

Kwestie te powinien wyjaśnić organ II instancji w ramach ponownie przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, jako pozostawione dotychczas poza zakresem jego szczegółowych ustaleń. Z uwagi na naruszenie art. 7 w zw z art. 77 materialnoprawne wypowiadanie się przez Sąd w tej sprawie jest przedwczesne.

Niezależnie od kwestii związanych z przebudową drenażu, zdaniem Sądu ponownej weryfikacji powinno podlec stanowisko odnoszące się do działki ewid. nr: [...], do której tytuł prawny współwłasności posiada U. M.. Organ podnosi, że działka ewid. nr: [...] położona jest poniżej terenu inwestycji. Ustalenia dokonane w ramach postępowania administracyjnego nie pozwalają na jednoznaczną aprobatę tezy, że skoro odległość projektowanego budynku od granicy z tą działką, w miejscu największego zbliżenia wynosi: 15,50 m, a wody opadowe z połaci dachowych projektowanego budynku odprowadzane będą sześcioma rurami spustowymi projektowanymi w narożnikach budynku i przy elewacjach podłużnych budynku oraz za pomocą drenażu opaskowego wokół budynku, po terenie działki ewid. nr: [...], - można jednoznacznie przesądzić, że realizacja projektowanej inwestycji nie spowoduje oddziaływania na stosunki wodne na działce ewid. nr: [...]. Wody opadowe z terenu utwardzonego wokół projektowanego budynku, również zostaną odprowadzone po terenie działki ewid. nr: [...]. Przyjęte rozwiązania projektowe w zakresie odprowadzenia wód opadowych są zgodne, zdaniem organu z treścią § 28 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690 ze zm.).

Organ dodał, że wody opadowe z projektowanej inwestycji nie stanowią ścieków w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt. 14 ustawy Prawo wodne (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 145), zatem przed wprowadzeniem do ziemi nie wymagają podczyszczenia. Teza ta nie została ukierunkowana na wyjaśnienia dotyczące ew. wybiegu dla zwierząt, co wymaga stosownego uzupełnienia. Sąd zauważa w tym miejscu, że zgodnie z treścią § 28 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych " 1. Działka budowlana, na której sytuowane są budynki, powinna być wyposażona w kanalizację umożliwiającą odprowadzenie wód opadowych do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej. 2. W razie braku możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, dopuszcza się odprowadzanie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych". W myśl § 29 w/w rozporządzenia " Dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości jest zabronione".

Zdaniem Sądu, dodatkowego ustalenia wymaga okoliczność, czy teren inwestycji jest w stanie przyjąć odprowadzane po nim przez drenaż wody opadowe bez stosowania dołów chłonnych lub zbiorników retencyjnych. W sprawie nie został do końca jednoznacznie wyjaśniony status prawny i rodzaj nawierzchni drogi wewnętrznej, o której jest mowa w kontrolowanej decyzji.

Skarżąca podnosi, że projektowany zbiornik na gnojówkę jest za mały (25,11 m3) wobec ilości zwierząt( 19 koni i 5 źrebaków) i czasu w jakim nie wolno wywozić gnojówki. Z przedstawionych wyliczeń przez skarżącą wynika, że zbiornik na gnojówkę powinien posiadać wielkość powyżej 50 m3 (konkretnie 105,6 m3) w związku z czym w sprawie powinna być jej zdaniem wykonana ekspertyza techniczna przyjęta przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, która określa odległość zbiorników od budynków przeznaczonych na pobyt ludzi, co wynika z pkt II 5 decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania wydanej przez Wójta Gminy z dnia 20 czerwca 2011 r. (K. 121 administracyjnych akt sprawy organu I instancji Teczka I znak: [...]) Zgodnie z pkt II pkt 16 tej decyzji dokumentację projektową należy uzgodnić z Państwowym Terenowym Inspektorem Sanitarnym pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych w zakresie działania PIS określonym w art. 1 o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz rzeczoznawcą ds. bhp w zakresie wymogów art. 213 i 214 Kodeksu Pracy. W projekcie budowlanym, zdaniem skarżącej, nie przedstawiono opinii PIS w L.; nie ma też ekspertyzy. Sprawa nawożenia gnojowicą dz. ew. [...] jest zdaniem skarżącej nie do przyjęcia. Inwestor nie posiada żadnego opracowania określającego warunki hydrogeologiczne w rejonie stosowania gnojowicy co jest bezwzględnym warunkiem określonym w ustawie o nawozach i nawożeniu z dnia 10 lipca 2007 r. (Dz. U. nr 147, poz. 1033) oraz rozporządzenia Ministra Rolnictwa oraz Rozwoju Wsi z dnia 16 kwietnia 2008 r. w sprawie sposobu stosowania nawozu oraz prowadzenia szkoleń z zakresu ich stosowania (Dz. U. z 2014r., poz. 393). Mając na uwadze te okoliczności właściwe organy powinny rozważyć, czy część projektu dotycząca gospodarki wodno-ściekowej była opracowana przez osobę posiadającą uprawnienia w zakresie gospodarki wodnej lub melioracji

Odpowiadając na powyższe zarzuty Sąd stwierdza, że w aktach sprawy znajduje się opinia sanitarna Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia 4 października 2012 r. pozytywnie opiniująca projekt z uwagami zapewnienia pasa zieleni izolacyjnej wzdłuż granicy działki o minimalnej szerokości 2 m zgodnie z pkt III.3 decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Organ wypowiedział się w niej o pojemności zbiornika na odchody zwierzęce i gnojówkę o objętości 25,11 m3. Zdaniem organu opiniującego, po spełnieniu nałożonego warunku, projekt zagospodarowania działki jest zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania.

W odniesieniu do pozostałych zarzutów Sąd zauważa, po raz drugi, że przedłożony projekt budowlany zawiera informacje dotyczące przewidywanej ilości ścieków: "Szacuje się, iż przy zakładanym sposobie hodowli ilość wytwarzanej gnojówki in situ nie przekroczy 40% pobranej wody i wyniesie 48 m /rok. Pojemność robocza szczelnego zbiornika na gnojówkę wyniesie 30 m3, co pozwoli na bezpieczne zgromadzenie półrocznego zapasu gnojówki planowanej do wytworzenia w obrębie instalacji". Zgodnie z art. 35 Prawa budowlanego, organ administracji architektoniczno-budowlanej udzielający pozwolenia na budowę nie jest uprawniony do weryfikacji rozwiązań projektowych przyjętych w projekcie budowlanym. Za zgodność projektu budowlanego z przepisami i zasadami wiedzy technicznej odpowiedzialność ponosi autor projektu, który składa stosowne oświadczenie.

Należy też wskazać, że zgodnie z decyzją o stwierdzeniu przygotowania zawodowego z dnia 11 lutego 1987 r., J. H. magister inżynier budownictwa jest upoważniona do sporządzania w budownictwie osób fizycznych projektów w zakresie rozwiązań architektonicznych m.in. budynków inwentarskich i gospodarczych. W myśl uprawnień zawodowych z dnia 25 listopada 1970 r. wydanych przez Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej Wydział Budownictwa Urbanistyki i Architektury w K., architekt Z. A. S. otrzymuje w specjalności architektonicznej uprawnienia budowalne do sporządzania wszelkich obiektów budowlanych, projektów budowalnych konstrukcyjnych z wyjątkiem projektów budowlanych o skomplikowanej konstrukcji, projektów instalacji sanitarnych i urządzeń sanitarnych z wyjątkiem skomplikowanych instalacji i urządzeni sanitarnych. Sprawa skorzystania z wiedzy specjalistycznej w zakresie stosunków wodnych i melioracji w nawiązaniu do spornej przebudowy drenażu, jest uzależniona od okoliczności ponownie prowadzonego postępowania wyjaśniającego.

Poza zakresem zarzutów stron, Sąd zauważa, że organ arbitralnie, bez uzasadnienia wspierając się ogólną oceną stwierdził, że zakres robót budowlanych przewidzianych do wykonania przy budowie zjazdu nie wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego. Organ nie wypowiedział się, czy ustalony obowiązek udrożnienia wylotu przepustu wykonanego w korpusie drogi gminnej (działka ewid. nr: [...]) jest związany z ciekiem wodnym o stałym ustabilizowanym charakterze, czy też innymi przyczynami związanymi np. z pojęciem urządzenia wodnego, o jakim stanowi art. 9 pkt 19 Prawa wodnego. Organ nie poczynił ustaleń/rozważań w przedmiocie ew. stron postępowania w zakresie budowy przedmiotowego zjazdu. Wszystkie wykazane powyżej naruszenia prawa w działaniu organu II instancji są wynikiem naruszenia art. 153 p.p.s.a., art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 1 oraz § 3, a także art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. Kodeksu postępowania administracyjnego i wykładni art. 28 Prawa budowlanego na tle okoliczności sprawy w sposób mający znaczenie dla kontrolowanej sprawy, gdyż prowadzący do nieuzasadnionego umorzenia postępowania odwoławczego, pomimo tego, że odwołujący się posiadają przymiot stron postępowania. Wojewoda wbrew zaleceniu WSA w Krakowie zawartym w w/w prawomocnym wyroku nie zajął się również w stopniu należytym "analizą wpływu na działki sąsiednie innych elementów inwestycji - planowanego do przebudowy drenażu oraz planowanego do wykonania zjazdu z drogi gminnej".

Trzeba zauważyć w tym miejscu, że zdaniem wówczas orzekającego składu: "Zwłaszcza pierwszy z wymienionych elementów, mogący wpływać na stosunki wodne na działkach sąsiednich, winien być zbadany wnikliwie".

Zgodnie z art. 7 k.p.a, w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Powołany przepis formułuje jedną z najważniejszych zasad postępowania, jaką jest zasada prawdy obiektywnej, której realizacja ma ścisły związek z zasadą praworządności. Konsekwencją obowiązywania zasad praworządności i prawdy obiektywnej jest także regulacja zawarta w art. 107 § 1 k.p.a., ustanawiającym obok innych wymogów decyzji obowiązek organu zawarcia w niej podstawy prawnej i uzasadnienia faktycznego, które w myśl § 3 tego artykułu powinno w szczególności obejmować wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Odpowiednie ujawnienie procesu decyzyjnego w sferze podstawy faktycznej rozstrzygnięcia stanowi jedną z gwarancji prawidłowej realizacji zasady swobodnej oceny dowodów z art. 80 k.p.a., rozumianej jako ocena tego materiału na podstawie całokształtu zgromadzonych dowodów, następująca zgodnie z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego (zob. między innymi: A. Wróbel, Komentarz do art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego, (w:) M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze, 2005, Lex-el.; Cz. Martysz, Komentarz do art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego, (w:) G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Lex-el.; J. Borkowski, Glosa do wyroku NSA z dnia 6 października 1993 r., I SA 1270/93, OSP 1994/7-8/131). Wszystkie powołane wyżej przepisy znajdują na mocy art. 140 k.p.a. odpowiednie zastosowanie przed organem odwoławczym.

Naruszenie wyżej wskazanych przepisów proceduralnych prowadzi w efekcie do naruszenia zasady praworządności (art. 6 k.p.a.) oraz pogłębiania zaufania obywateli do organów władzy publicznej (art. 8 k.p.a.), a także zasady z art. 11 k.p.a, który stanowi, że organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy.

Analiza treści zaskarżonej decyzji organu II instancji oraz akt sprawy wskazuje, że organ odstąpił od obowiązku rzetelnego i wszechstronnego ustalenia stanu faktycznego i prawnego kontrolowanej sprawy w zakresie wskazanym powyżej przez Sąd.

W pozostałym zakresie kontrolowanej sprawy, Sąd przychyla się do stanowiska Wojewody - bez powtarzania argumentacji, którą podziela.

Przedstawione powyżej naruszenia prawa procesowego miały istotny wpływ na wynik sprawy, co skutkuje koniecznością wydania wyroku o uchyleniu, w pkt I sentencji, wydanych w sprawie decyzji organu II instancji w związku z art. 145 § ust. 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.

O kosztach, jak w pkt II i III sentencji wyroku, orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.