Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 631/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-12-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Wymierzono organowi grzywnę z art. 112 p.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art. 112
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Habuda po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi V. K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w wysokości 500 zł (pięćset złotych).


UZASADNIENIE

W dniu 4 kwietnia 2022 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, przesłana przez Wojewodę Dolnośląskiego (dalej: organ), skarga V. K. z dnia 2 marca 2022 r. na bezczynność w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.

Przesłany przez organ dokument stanowił kserokopię skargi wniesionej przez skarżącego, wobec czego pełnomocnik organu został wezwany do nadesłania oryginału skargi w terminie 7 dni. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi organu w dniu 22 lipca 2022 r. (k. 9 akt sądowych), jednak pozostało ono bezskuteczne. Wobec powyższego, pismem z dnia 28 września 2022 r. Sąd ponownie wezwał pełnomocnika organu do nadesłania oryginału skargi w terminie 7 dni pouczając o możliwości wymierzenia grzywny z art. 112 ustawy p.p.s.a. w razie uchylania się organu od wykonania zarządzenia. Wezwanie to również pozostało bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 112 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w razie uchylania się organu od zastosowania się do postanowienia sądu lub zarządzenia przewodniczącego podjętych w toku postępowania i w związku z rozpoznaniem sprawy, sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przepis art. 55 § 3 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio.

W myśl art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Skargę wniesioną za pośrednictwem konsula oraz skargę na decyzję wydaną przez ministra właściwego do spraw zagranicznych w zakresie spraw uregulowanych w ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, minister właściwy do spraw zagranicznych przekazuje sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie sześćdziesięciu dni od dnia jej otrzymania odpowiednio przez ministra właściwego do spraw zagranicznych albo konsula. Stosownie zaś do art. 62 pkt 1 p.p.s.a., przewodniczący wydziału lub wyznaczony sędzia zarządza skompletowanie akt niezbędnych do rozpoznania sprawy, a w razie potrzeby także innych dowodów.

Zgodnie z art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Przepis art. 112 p.p.s.a. znajduje zastosowanie w przypadku uchylania się organu od zastosowania się do postanowień sądu lub zarządzenia przewodniczącego podjętych w toku postępowania, gdy organ ten pomimo braku przeszkód faktycznych lub prawnych, świadomie nie realizuje postanowień sądu. Jedyną materialnoprawną przesłanką ukarania organu grzywną, wynikającą z art. 112 p.p.s.a., jest niezastosowanie się do postanowienia sądu lub zarządzenia przewodniczącego wydanych w toku prowadzonego postępowania. Ocena, czy zachodzi konieczność wymierzenia grzywny pozostawiona jest uznaniu Sądu w przypadku stwierdzenia, że wydane wcześniej postanowienie lub zarządzenie nie zostało przez organ zrealizowane (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 marca 2021 r. I OZ 36/21, z 27 września 2006 r. II OZ 1002/06 oraz z 17 marca 2009 r. II OZ 241/09, publ. - CBOSA).

W realiach niniejszej sprawy organ nadesłał wyłącznie kserokopię skargi na bezczynność. Sąd wezwał pełnomocnika organu do nadesłania oryginału skargi. Z uwagi na brak odpowiedzi na powyższe wezwanie, zostało ono ponowione pod rygorem wymierzenia grzywny w razie zaniechania wykonania wskazanych czynności. Wojewoda ponownie nie udzielił żadnej odpowiedzi na wezwanie. Uwzględniając powyższe Sąd uznał, że zaistniała dostateczna podstawa do wymierzenia organowi grzywny w wysokości 500 zł. Określając wysokość grzywny, Sąd miał na uwadze charakter sprawy będący przedmiotem skargi (bezczynność), okres uchybienia terminowi przekazania skargi oraz fakt, iż organ nie nadesłał oryginału skargi.

Mając na względzie wszystkie powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 112 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.