Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 67/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-06-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6040 Wyrób, rozlew i obrót alkoholami
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi J. C. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "A" w G. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] r., Nr [...], Nr [...] i Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy /-/ Tomasz Świstak


UZASADNIENIE

J. C. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "A" w G. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r., Nr [...], Nr [...] i Nr [...] w sprawie cofnięcia zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych skarżący J.C. wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych w całości.

Skarga powyższa jako dotycząca trzech decyzji ostatecznych została rozdzielona i zarejestrowana pod sygnaturami II SA/Po 67/10, II SA/Po 68/10 i II SA/Po 69/10.

Następnie skarżący złożył wnioski o przyznanie prawa pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

W złożonych, tożsamej treści wnioskach skarżący argumentował, że posiada trudną sytuację finansową związaną z restrukturyzacją i reorganizacją prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa. Obecnie miesięczne obciążenie z tytułu prowadzonej działalności i obsługi zadłużenia są na poziomie 40.000 zł. Oświadczył, że nie posiada innych źródeł przychodu. Na utrzymaniu ma troje małoletnich dzieci. Podał, że każda dodatkowa kwota poza obsługiwaną jest obciążeniem ponad możliwości finansowe. Wnioskodawca oświadczył, że wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z żoną oraz trójką dzieci. Oświadczył, że rodzina utrzymuje się z dochodów z działalności gospodarczej prowadzonej przez wnioskodawcę w wysokości 9.000 zł brutto miesięcznie oraz z działalności gospodarczej prowadzonej przez jego żonę w wysokości 1.000 zł brutto miesięcznie. Wnioskodawca oświadczył, że z majątku nieruchomego posiada dom o powierzchni 150 m² oraz inną nieruchomość o powierzchni 160 m². Nadto wskazał, że posiada samochód osobowy o wartości 25.000 zł oraz majątek firmowy (maszyny i urządzenia) o wartości około 400.000 zł. Nadto dodał, że miesięczne raty kredytowe z tytułu zaciągniętych kredytów osobistych i firmowych wynoszą 8.500 zł.

Z uwagi na fakt, że wniosek o prawo pomocy na urzędowym formularzu był niepełny i nie przestawiał całościowej sytuacji majątkowej i finansowej wnioskodawcy, został on wezwany, w oparciu o przepis art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 513, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), do osobistego jego uzupełniania poprzez przedłożenie dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych.

Zobowiązano wnioskodawcę przede wszystkim do podania wszystkich źródeł miesięcznych dochodów, jakie uzyskuje on i pozostałe osoby, z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe oraz do poparcia tych twierdzeń odpowiednimi dokumentami, w tym zeznaniami PIT, miesięcznymi deklaracjami podatkowymi.

Wyjaśnienia wymagało także to, jakie są obroty na posiadanych rachunkach bankowych. Wyciągi z tych rachunków przedstawiają, bowiem skalę środków jakimi wnioskodawca rzeczywiście dysponuje. Nadto istotne było wyszczególnienie kosztów bieżącego utrzymania rodziny, gdyż wskazuje to na realną wysokość środków, jakimi wnioskodawca obraca.

Nadto zwrócono się do wnioskodawcy o opisanie posiadanego majątku nieruchomego w postaci domu i innej nieruchomości. W tym do podania jakie przynosi dochody i jakich kosztów utrzymania wymaga. Posiadanie takiego majątku, stanowiącego źródło dodatkowego dochodu, co do zasady, wyłącza przyznanie prawa pomocy.

J. C. nie udzielił żadnej odpowiedzi na powyższe wezwania.

Postanowieniami z dnia 19 kwietnia 2010 r., sygn. II SA/Po 69/10, z dnia 21 kwietnia 2010 r., sygn. II SA/Po 67/10 i z dnia 21 kwietnia 2010 r., sygn. II SA/Po 68/10 referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Od postanowień wydanych przez referendarza skarżący wniósł sprzeciwy w terminie prawem przewidzianym. W uzasadnieniu sprzeciwów J. C. wskazał, że braki formalne do uzupełnienia, których został zobowiązany przez Sąd były systematycznie usuwane, źródła jego dochodów zostały ujawnione, a koszty miesięcznych obciążeń uprawdopodobnione. Podniósł również, iż wykazał także swoje miesięczne zobowiązania związane z utrzymaniem firny oraz kosztów osobistych i rodzinnych.

Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.), na skutek wniesienia – spełniającego wymagania formalne – sprzeciwu od postanowień z dnia 19 i 21 kwietnia 2010 r., utraciły one moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.

Postanowieniami z 13 maja 2010 r. sygn. II SA/Pa 69/10 i II SA/Pa 69/10 orzeczono o połączeniu w/w spraw ze sprawą o sygn. II SA/Po 67/10 i prowadzeniu ich dalej pod sygn. II SA/Po 67/10.

Pismem z dnia 18 maja 2010 ponownie wezwano J.C. do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem rozpoznania sprawy w oparciu o posiadany materiał dowodowy.

Również na powyższe wezwanie skarżący nie udzielił jakiejkolwiek odpowiedzi pomimo doręczenia go mu w dniu 31 maja 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest obowiązek ponoszenia przez stronę kosztów postępowania, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 p.p.s.a.). Taki szczególny przepis to art. 239 pkt 4 p.p.s.a. zgodnie, z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym, w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa.

Natomiast przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym - o co zawnioskował J. C. - następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a.).

Określenie "gdy osoba ta wykaże" wskazuje jednoznacznie, iż to na osobie ubiegającej się o prawo pomocy spoczywa ciężar wykazania zasadności wniosku.

Okoliczności uzasadniających przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłat sądowych J. C. nie wykazał.

Wniosek skarżącego o prawo pomocy nie zawierał, bowiem pełnej informacji dotyczącej jego zdolności do uiszczenia kosztów sądowych przedmiotowego postępowania. Niewystarczające jest, bowiem samo twierdzenie o trudnej sytuacji finansowej prowadzonego przedsiębiorstwa. Na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania podnoszonych twierdzeń konkretnymi okolicznościami, oświadczeniami, a także poparcie ich w miarę możliwości dokumentami źródłowymi, którymi szczególnie o stosunku do wysokości ponoszonych przez niego wydatków z tytułu spłaty rat kredytów i pożyczek mogły by być dowody wpłat z poprzednich miesięcy, umowy kredytowe, a w stosunku do innych wydatków o charakterze stałym inne dokumenty potwierdzające ich ponoszenie. Wnioskodawca nie udzielił zaś żadnej odpowiedzi na kierowane do niego wezwania, co pozwoliłoby ustalić jak wygląda jego rzeczywista sytuacja majątkowa i finansowa.

Nie przedstawiając dokumentów na podstawie których dałoby się ustalić na jakim poziomie kształtują się miesięczne koszty utrzymania jego i jego rodziny wnioskodawca uniemożliwił zatem sądowi ustalenie jaki wpływ poniesienie przez niego kosztów sądowych mogłoby mieć na utrzymanie jego i jego rodziny.

Zauważyć przy tym należy, że wnioskodawca powołuje się na obciążenia związane z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz obsługą kredytów osobistych i firmowych, ale jednoczenie podaje, że uzyskuje wraz z żoną miesięczny dochód w wysokości 10000 zł brutto. Nadto wnioskodawca posiada znaczny majątek w postaci domu o powierzchni 150 m2, innej nieruchomości powierzchni 160 m2 oraz ruchomości o wartości około 425 000 zł.

Reasumując uznać należy, iż brak jest podstaw dla przyjęcia, iż wnioskodawca nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych niniejszego postępowania. Brak materiału dowodowego, który uzasadniałby stanowisko, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznych swoich wydatkach, skutkować musiał zatem odmową przyznania prawa pomocy.

.

/-/ Tomasz Świstak