Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 293/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-08-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Oddalono wniosek o ustanowienie pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 255, art. 246 par. 1 pkt 2,  art 249, art. 175 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 41 ust. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 9 poz 86
law: Ustawa z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym - tekst jedn.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Dwornicka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 sierpnia 2009r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie usunięcia drzew postanawia 1. zwolnić K. B. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, 2. odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia dla K. B. doradcy podatkowego. /-/ K.Witkowicz-Dwornicka


UZASADNIENIE

Skarżący K. B. wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie doradcy podatkowego.

W uzasadnieniu wniosku o prawo pomocy na formularzu PPF wnioskodawca wskazał, że uzupełnienie wpisu w wymaganej kwocie 22.357 zł przekracza w sposób oczywisty możliwości skarżącego, co ostatecznie spowoduje, iż nie będzie mógł dochodzić swoich słusznych praw na drodze postępowania sądowego. Wnioskodawca oświadczył, że wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z żoną. Oświadczył, że nie uzyskuje żadnych dochodów, gdyż zawieszone jest świadczenie emerytalne, żona również nie uzyskuje jakichkolwiek dochodów. Nadto oświadczył, że nie posiada żadnego majątku, nieruchomości, czy wartościowych ruchomości. Wskazał na swój zły stan zdrowia i długotrwałe leczenie psychiatryczne.

Wnioskodawca wezwany w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do uzupełnienia swojego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i rodzinnym oświadczył, że wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z żoną. W małżeństwie obowiązuje rozdzielność majątkowa. Wnioskodawca zamieszkuje w budynku należącym do córki na zasadzie użyczenia. Oświadczył, że ani on, ani żona nie uzyskują stałych ani dodatkowych dochodów. Nie składali, więc rocznych zeznań podatkowych. Do 2006r. wnioskodawca otrzymywał rentę z uwagi na stan zdrowia, ale po tym okresie odmówiono mu dalszych świadczeń.

Wnioskodawca oświadczył, że ani on, ani żona nie prowadzą działalności gospodarczej. Pomagają córce w prowadzeniu należącego do niej gospodarstwa rolnego w zamian za utrzymanie i bezpłatne zamieszkiwanie na posesji. Wskazał, że córka ponosi w całości koszty zamieszkiwania wnioskodawcy, które wynoszą średnio 260 zł na dwa miesiące za energię elektryczną oraz około 600 zł miesięcznie na żywność.

Prócz tego wnioskodawca podał, że nie posiada żadnych rachunków bankowych, lokat terminowych, czy rachunków oszczędnościowych. Nie posiada także samochodu. Powtórzył, że nie posiada żadnych nieruchomości.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z dyspozycją art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 1996r. o doradztwie podatkowym (tekst jedn. Dz. U. z 2002r. Nr 9, poz. 86 ze zm.) doradca podatkowy uprawniony jest do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu w zakresie sądowej kontroli decyzji administracyjnych w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych. Natomiast treść art. 175 § 3 pkt 1 prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi uprawnia go do sporządzania skargi kasacyjnej również tylko w sprawach obowiązków podatkowych. Przedmiotem niniejszej sprawy jest zagadnienie usunięcia drzew bez zezwolenia i wymierzenie kary z tego tytułu wynikające z przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 880 ze zm.). Nie ulega wątpliwości, że zagadnienia te nie należą do zakresu obowiązków podatkowych. Wobec powyższego brak jest podstaw do ustanowienia doradcy podatkowego w niniejszej sprawie i wniosek o prawo pomocy w tym zakresie należało oddalić. Z uwagi na fakt, że skarżący korzysta z pomocy prawnej radcy prawnego z wyboru brak było podstaw do ustanowienia innego fachowego pełnomocnika, który może reprezentować skarżącego w niniejszej sprawie.

Merytorycznemu rozstrzygnięciu w oparciu o sytuację majątkową, finansową i rodzinną podlega, więc jedynie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w całości, jak to zakreślono we wniosku na urzędowym formularzu PPF.

Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych swoich wydatkach bieżącego utrzymania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić nawet najmniejszej należności sądowej (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci).

Z przedłożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach wynika, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść przewidywanych kosztów sądowych niniejszego postępowania nawet w części. Oświadczył bowiem, że nie uzyskuje żadnych dochodów, nie dysponuje żadnym majątkiem i wraz z żoną, z którą ma rozdzielność majątkową, znajduje się na całkowitym utrzymaniu córki.

W tym stanie rzeczy należało zwolnić wnioskodawcę od obowiązku poniesienia kosztów sądowych w całości (art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy może być cofnięte, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.

/-/ K.Witkowicz-Dwornicka