Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 271/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2013-08-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Zasądzono zwrot wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 154 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Cisyk (spr.) Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz Sędziowie Sędzia WSA Daria Sachanbińska Protokolant Sekretarz sądowy Agnieszka Jurek po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi Wojewody Opolskiego na Prezydenta Miasta Kędzierzyna-Koźla w przedmiocie wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku oddalającego skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze w sprawie likwidacji szkoły postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić Wojewodzie Opolskiemu kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 9 maja 2013 r. Wojewoda Opolski wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na niewykonanie przez Prezydenta Miasta Kędzierzyna-Koźla wyroku tut. Sądu z dnia 6 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Op 404/12, żądając jednocześnie wymierzenia temu organowi grzywny z związku z niewykonaniem wyroku, w kwocie 15000 zł. Jako podstawę prawna skargi powołał przepis art. 154 § 1 i § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 z późn. zm) zwanej P.p.s.a. Wojewoda wyjaśnił, że o niewykonaniu wyroku świadczy brak wznowienia działania zlikwidowanej szkoły, bądź brak likwidacji szkoły zgodnie z prawem. Zaznaczył przy tym, że przed wniesieniem skargi, pismem z dnia 20 marca 2013 r., wezwał Prezydenta Miasta Kędzierzyna-Koźla do podjęcia działań niezbędnych do wykonania orzeczenia Sądu oraz do poinformowania o podjętych działaniach, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wezwania.

Od wniesionej skargi Wojewoda Opolski uiścił wpis sądowy w kwocie 200 zł.

Odpowiadając na skargę Prezydent Miasta Kędzierzyna-Koźla wywiódł, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem nie dopuścił się niewykonania wyroku. Powołując się na orzecznictwo sądowe wskazał, że stosownie do art. 154 P.p.s.a. nie dopuścił się niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, ani nie pozostawał bezczynny po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Z tego też powodu wniósł o oddalenie skargi.

Na rozprawie w dniu 1 sierpnia 2013 r. pełnomocnik Wojewody Opolskiego wnosił i wywodził jak w skardze, akcentując, że organ nie respektuje prawa po wydaniu wyroku z dnia 6 grudnia 2012 r., II SA/Op 404/12, a zatem pozostaje w oczywistej bezczynności. Podkreślił, że wyrokiem tym, Sąd oddalając skargę, zaakceptował stanowisko Wojewody. Z kolei, pełnomocnik organu podtrzymał stanowisko wyrażone w odpowiedzi na skargę, wskazując, że przedmiotem przywołanego wyroku było rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Opolskiego, które dotyczyło uchwały Rady a nie aktu Prezydenta. Uznał, iż w tej sprawie nie ma bezczynności Prezydenta. Zwrócił uwagę, cytując treść art. 154 § 1 P.p.s.a., że w przepisie tym nie wymienia się "wyroków oddalających", a taki zapadł co do rozstrzygnięcia nadzorczego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 154 § 1 P.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Z powołanego przepisu jednoznacznie wynika, że skarga, o której mowa w art. 154 § 1 P.p.s.a. może być wniesiona tylko w przypadku:

- niewykonania przez organ wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, albo

- bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności.

Konstrukcja tego przepisu wiąże się z pojęciem "wykonalności orzeczenia" sądu administracyjnego. Stąd, aby można było mówić o "niewykonaniu orzeczenia" w rozumieniu art. 154 § 1 P.p.s.a. musi zaistnieć sytuacja, gdy dany organ po wydaniu wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania albo stwierdzającym nieważność aktu lub czynności nie wydał aktu lub nie dokonał czynności w powtórnym postępowaniu prowadzonym w wykonaniu (w następstwie/realizacji) wyroku.

Zauważyć też trzeba, że wszczęcie postępowania sądowego o zastosowanie środków określonych w art. 154 § 1 P.p.s.a. ma na celu ukaranie organu za niewykonanie wskazanych tym przepisem wyroków sądowych oraz dyscyplinowanie organu.

Uwzględniając treść omawianego przepisu, w ocenie Sądu, podzielić należy pogląd wyrażany w orzecznictwie sądowym oraz literaturze przedmiotu, że skarga wniesiona na podstawie art. 154 § 1 P.p.s.a. nie może dotyczyć niewykonania wyroku oddalającego skargę. Oddalając skargę sąd stwierdza jedynie, że zaskarżony akt nie narusza prawa albo je narusza, jednak nie w takim stopniu, który dawałby podstawę do uwzględnienia skargi. Z tego też względu skargę wniesioną na niewykonanie wyroku, w przypadku gdy wyrokiem tym skargę oddalono, uznać należy za niedopuszczalną (por. postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2011 r., sygn. akt II OSK 1046/11, LEX nr 1083499; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 2830/11, LEX nr 1118297; J. Jagielska, J. Jagielski i R. Stankiewicz [w:] "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komantearz", [red.] R. Hauser, M. Wierzbowski, wyd. C.H.BECK, Warszawa 2011 r., s. 549).

W niniejszej sprawie Wojewoda Opolski zarzucił Prezydentowi Miasta Kędzierzyna-Koźla niewykonanie wyroku WSA w Opolu z dnia 6 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Op 404/12, którym oddalono skargę Gminy Kędzierzyn-Koźle na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Opolskiego z dnia 26 czerwca 2012 r., nr NK.III.4131.1.57.2012.IM, stwierdzające nieważność uchwały Rada Miasta Kędzierzyna-Koźla z dnia 17 maja 2012 r., Nr XXII/287/12 w sprawie likwidacji Publicznej Szkoły Podstawowej nr 13 dla mniejszości niemieckiej w Kędzierzynie-Koźlu. W tym stanie rzeczy, przedmiotem skargi nie może być zatem niewykonanie przez organ gminy powyższego wyroku "oddalającego skargę". Wyrok o oddaleniu skargi nie mieści się w hipotezie art. 154 § 1 P.p.s.a., stąd wniesioną skargę w przedmiocie niewykonania wyroku oddalającego należy uznać za niedopuszczalną. Niedopuszczalność takiej skargi oznacza, że skarga podlega odrzuceniu, ponieważ nie istnieje przepis prawa, na podstawie którego można skutecznie wnosić skargę do sądu administracyjnego.

Odnotować trzeba, iż w rozpoznawanej sprawie, przywołanym wyrokiem z dnia 6 grudnia 2012 r., Sąd rozstrzygał o legalności rozstrzygnięcia nadzorczego, a zatem przedmiotem orzeczenia nie był akt, czy też czynność bądź bezczynność organu gminy. Zasygnalizować jedynie można, że złożona w niniejszej sprawie skarga na niewykonanie wyroku przez ostatnio wymieniony organ została zatem skierowana przeciwko niewłaściwemu podmiotowi, bowiem adresatem wyroku był Wojewoda Opolski, gdyż wyrokiem z dnia 6 grudnia 2012 r. Sąd oddalił skargę na akt nadzoru. Jednakże ta okoliczność nie miała decydującego wpływu na wynik tej sprawy. Niemniej zauważyć należy, że tylko w przypadku wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, wyrok może wykonać jedynie ten organ, którego aktu lub bezczynności dotyczyło orzeczenie sądu.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzeczono o odrzuceniu skargi. Wskazany przepis stanowi podstawę do odrzucenia skargi w razie niedopuszczalności jej wniesienia z przyczyn innych niż wymienione w pkt od 1 do 5. Na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., w punkcie 2 sentencji postanowienia, orzeczono o zwrocie stronie skarżącej uiszczonego wpisu od skargi.