Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 669/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. T. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 lutego 2007 r. sygn. akt II SA/Wr 806/06 o odrzuceniu skargi M. T. na uchwałę Rady Gminy Marcinowice z dnia 14 grudnia 2005 r. Nr XXXIV/211/05 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru zawierającego część terenu górniczego "Pagórki Zachodnie la" postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 2 lutego 2007 r. odrzucił skargę M. T. na uchwałę Rady Gminy Marcinowice z dnia 14 grudnia 2005 r. Nr XXXIV/211/05 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru zawierającego część terenu górniczego "Pagórki Zachodnie la". W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pełnomocnik skarżącej wnosząc skargę nie uiścił należnego wpisu stałego w kwocie 300 zł. W związku z powyższym na podstawie art. 221 w związku z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę należało odrzucić.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyła skarżąca, reprezentowana przez adwokata, zarzucając naruszenie art. 221 w zw. z art. 230. i 219 § 1 p.p.s.a. oraz art. 54 § 1 p.p.s.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że przepis art. 219 p.p.s.a sformułowany jest niejasno, w taki sposób, że nie jest oczywiste, czy wskazany w nim obowiązek uiszczenia opłat sądowej dotyczy wyłącznie pism wnoszonych bezpośrednio do sądu, czy również pism wnoszonych za pośrednictwem organu administracji. Zdaniem skarżącej, w sytuacji, kiedy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu obowiązek uiszczenia przez stronę opłaty sądowej powstaje z chwilą, gdy poweźmie ona wiadomość o faktycznym wpływie jej pisma do sądu. Wskazano również, że strona skarżąca po uzyskaniu informacji o odrzuceniu skargi uiściła należny wpis sądowy.

Z tych względów autor skargi kasacyjnej wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 219 p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Stosownie natomiast do art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Wyjątek od zasady wyrażonej w art. 221 p.p.s.a stanowił § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jednakże ponieważ Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 7 marca 2006 r. sygn. akt SK 11/05 stwierdził niezgodność tego przepisu z art. 221 p.p.s.a., utracił on moc. W związku z powyższym również wpis stały od skargi wniesionej przez adwokata lub radcę prawnego powinien być uiszczony bez wezwania sądu. Sąd I instancji słusznie zatem odrzucił skargę M. T. wobec nieuiszczenia wpisu.

Wskazać również należy, że zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Taki tryb wnoszenia skargi umożliwia uwzględnienie skargi przez organ, stosownie do art. 54 § 3 p.p.s.a. Nie zmienia to jednak faktu, ze skarga kierowana jest do Sądu i datą jej wniesienia jest data złożenia skargi do organu, w tym dniu powstaje także obowiązek uiszczenia opłaty od skargi.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.