Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 123/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kuba, Sędziowie NSA Jacek Chlebny (spr.), Edward Kierejczyk, Protokolant Małgorzata Suchocka, po rozpoznaniu w dniu 12 października 2005 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej B., N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2005 r. sygn. akt VI SA/Wa 90/05 w sprawie ze skargi B., N. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2004 r. Nr [...] w przedmiocie udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 marca 2005 r., sygn. akt VI SA/Wa 90/05, w sprawie ze skargi B., N. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] października 2004 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy - odrzucił skargę i postanowił zwrócić skarżącemu kwotę 1000 zł (tysiąc złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego.

W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji podał, że w dniu 29 grudnia 2004 r. została wniesiona za pośrednictwem Urzędu Patentowego, skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarga firmy B., N. na powyżej wskazaną decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] października 2004 r. Skarga ta wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę została przekazana przez organ do wskazanego wyżej Sądu w dniu 13 stycznia 2005 r.

Na podstawie zarządzenia przewodniczącego wydziału z dnia 17 stycznia 2005 r. pełnomocnik skarżącej - rzecznik patentowy - został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania przed sądem administracyjnym oraz do złożenia dokumentu wskazującego na sposób i osoby umocowane do reprezentacji skarżącego w terminie 1 miesiąca od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu 1 lutego 2005 r., zatem nadesłanie przez niego pełnomocnictwa do występowania przed sądem administracyjnym oraz wyciągu z Rejestru Handlowego firmy w dniu 4 marca 2005 r. miało miejsce dwa dni po upływie ustawowego terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że w sytuacji, gdy nie uzupełniono braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, należało skargę odrzucić na podstawie art. 58 § 1 ust. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W skardze kasacyjnej na postanowienie Sądu I instancji z dnia 14 marca 2005 r. spółka wniosła o uznanie uchybionego terminu dla złożenia dokumentu pełnomocnictwa oraz wyciągu z rejestru handlowego firmy za przywrócony z uwagi na zaistniałe okoliczności losowe (siłę wyższą), jakie spowodowały to uchybienie.

Uzasadniając skargę kasacyjną pełnomocnik spółki, rzecznik patentowy B. K.-Ł., wskazała, że żądane dokumenty przesłała wraz z pismem z dnia 2 marca 2005 r., przy czym nadanie tego pisma listem poleconym powierzyła swojej wspólniczce, rzecznikowi patentowemu W. W.-D., z którą współpracuje w ramach spółki cywilnej. Wysyłanie korespondencji należy do zakresu obowiązków wspólniczki, zgodnie z podziałem organizacji pracy w kancelarii po przebyciu przez pełnomocnik spółki B. operacji onkologicznej w lipcu 2004 r.

Nadanie pisma nastąpiło dopiero dnia 4 marca 2005 r., gdyż znajdująca się w bardzo ciężkim stanie zdrowia po przebytym udarze mózgu matka pani W.-D. od dnia 22 lutego 2005 r. przebywała w domu i wymagała całodobowej opieki, którą to opiekę sprawowała jej córka. Te nadzwyczajne losowe okoliczności spowodowały, że W. W.-D. była całkowicie zaabsorbowana opieką nad matką i nie dopełniła swoich obowiązków.

Pełnomocnik spółki dodał, że zarówno opłata w wysokości 1000 zł, jak i skarga zostały złożone w sądzie administracyjnym z zachowaniem terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył:

Skarga kasacyjna nie jest uzasadniona.

Skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom pisma procesowego oraz między innymi zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie (art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.). Skarga kasacyjna powinna wskazywać podstawy kasacyjne przez powołanie konkretnych przepisów prawa, którym uchybił sąd oraz określenie sposobu ich naruszenia, a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego dodatkowo wykazać, że to wytknięte uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rygoryzm formalny w stosunku do skargi kasacyjnej ma na celu umożliwienie ustalenia w sposób niebudzący wątpliwości zakresu rozpoznania sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny. Sąd rozpoznaje bowiem sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu tylko nieważność postępowania. W skardze kasacyjnej wniesionej w rozpatrywanej sprawie (sporządzonej przez rzecznika patentowego), nawiązując do podstawy prawnej zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi - art. 58 § 1 ust. 3 p.p.s.a., skarżąca podniosła, że wystąpiły nadzwyczajne okoliczności, które uniemożliwiły złożenie wymaganych dokumentów w terminie. Wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności nie podważają ustaleń i oceny Sądu I instancji, że braki formalne wniesionej skargi nie zostały uzupełnione w terminie. Skarga kasacyjna nie kwestionuje ustalenia, że uzupełnienie braków formalnych nastąpiło po upływie terminu. W tym stanie rzeczy należy uznać, że zaskarżone postanowienie nie narusza art. 58 ust. 1 pkt 3 p.p.s.a., będącego podstawą prawną zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi, a który stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków skargi. Reasumując, okoliczności wskazane w uzasadnieniu skargi kasacyjnej mogłyby mieć znaczenie w postępowaniu z wniosku o przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., a nie dla oceny zgodności z prawem postanowienia o odrzuceniu skargi.

Mając na uwadze powyższe należało na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzec jak w sentencji.