Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 60/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w wykonywaniu obowiązków postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 29 stycznia 2014 r. Z. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność i zaniechanie Komendanta Głównego Policji. Skarżący stwierdził, że od 22 grudnia 2013 r. do chwili obecnej Komendant Główny Policji "w sposób perfidny i bezczelny" kpi z niego, kpi z jego adwokata i kpi z prawa; "knebluje usta" skarżącemu i jego adwokatowi; "plami mundur policyjny"; dręczy skarżącego psychicznie; "wyłudza (...) ostatnie pieniądze".

W pismach z dnia 31 stycznia 2014 r. i z dnia 19 lutego 2014 r. Komendant Główny Policji poinformował, że w sprawie objętej skargą nie prowadzono postępowania administracyjnego kończącego się wydaniem decyzji administracyjnej. Stwierdził, iż z analizy materiałów zgromadzonych w Biurze Kontroli Komendy Głównej Policji wynika, że podłożem skarg Z. S. jest wieloletni konflikt rodzinny dotyczący praw własności posesji. Zarzuty formułowane przez skarżącego dotyczą osób zamieszkujących posesję, w których zachowaniu doszukuje się on naruszenia zasad współżycia społecznego lub wprost naruszenia przepisów prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.

Stosownie natomiast do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jajko ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne,

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,

5. oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w tych przypadkach.

Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w przewidzianym prawem terminie. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty oraz postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, jak również pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, bądź też wydaniem innych aktów lub podjęciem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Z. S. zarzuca Komendantowi Głównemu Policji nienależyte, a nawet naganne wykonywanie obowiązków, a także liczne zaniechania w wykonywaniu tych obowiązków. Kwalifikuje zachowanie Komendanta, jako celowo skierowane przeciwko skarżącemu.

Tak sformułowany przedmiot skargi nie mieści się w wyznaczonych przez powołany wyżej art. 3 § 2 ppsa granicach kognicji sądów administracyjnych. Dopuszczalności kontroli sądowoadministracyjnej nie można też tu wywieść z przepisów szczególnych.

Skardze Z. S. można przypisać co najwyżej charakter skarg wnoszonych do organów administracji w trybie przepisów działu VIII K.p.a.; skarg, których przedmiotem może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw (art. 227 K.p.a.).

W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest jednakże prawidłowy pogląd, że czynności - niezależnie od formy - podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów działu VIII K.p.a. odnoszące się do skarg i wniosków nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 ppsa i stąd nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Konsekwencją tego jest, że w tym postępowaniu nie przysługuje również skarga na bezczynność (por. wydane w odniesieniu do art. 16 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm. - zachowujące aktualność w aktualnym stanie prawnym: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2000 r. sygn. akt III SAB 108/99. Niepublikowane, a także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2004 r. sygn. akt OSK 642/04. Niepublikowane. Dostępne: www.nsa.gov.pl i LEX nr 160611).

Zatem, ponieważ objęty skargą z dnia 29 stycznia 2014 r. przedmiot zaskarżenia nie mieści się w granicach, w których przepisy powszechnie obowiązującego prawa przewidują kognicję sądu administracyjnego, to skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.