Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 143/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2008-04-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. N. i C. N. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] stycznia 2008 r. znak [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

C. i W. N. otrzymali w dniu [...] stycznia 2008 r. zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] stycznia 2008 r. znak [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów.

Zaskarżona decyzja zawiera pouczenie o 30 - dniowym terminie do wniesienia skargi do Sądu, liczonym od daty doręczenia decyzji, oraz wskazuje tryb wniesienia skargi – za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego , jako organu, który wydał zaskarżona decyzję.

Pismem datowanym stemplem pocztowym na dzień 22 lutego 2008 r., skarżący skierowali skargę na przedmiotową decyzję bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.

Skarga wpłynęła do Biura Podawczego tego Sądu w dniu 25 lutego 2008 r., a następnie - na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z tego samego dnia - została przekazana Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego , a więc właściwego organowi administracji, za którego pośrednictwem powinno zostać wniesione przez skarżącego. Pismo zostało dostarczone bezpośrednio do organu w dniu 28 lutego 2008 r. , a więc po upływie 30 dni od dnia doręczenia decyzji skarżącym.

W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarżący uchybili przewidzianemu w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa) 30 – dniowemu terminowi do wniesienia skargi, liczonemu od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Zgodnie z art. 54 § 1 i 2 ppsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ administracji przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

Od dnia 1 stycznia 2004 r., a więc od wejścia w życie ustawy zmieniającej zasadniczo sądownictwo administracyjne, do dnia 31 grudnia 2005 r. ustawodawca przewidział okres przejściowy, w trakcie którego skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, w 30 - dniowym terminie określonym w art. 53 § 1 ppsa, sąd administracyjny przekazywał organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem takim, jakby skarga została wniesiona zamiast do Sądu, bezpośrednio do organu.

Jednak zgodnie z treścią art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1271 ze zm.), po dniu 1 stycznia 2006 r. powyższa zasada przekazywania skargi z fikcją zachowania terminu nie może już być stosowana.

Wskazać należy również, że Sąd nie ma już obowiązku przekazywania skargi właściwemu organowi, jako że nie jest organem administracji publicznej objętym dyspozycją art. 65 §1 kodeksu postępowania administracyjnego, zaś podanie wniesione na skutek omyłki do sądu przed upływem przepisanego terminu nie będzie z tego tylko powodu uważane za wniesione z zachowaniem terminu do organu administracji. Wniesienie pisma do sądu nie daje więc już żadnej ochrony przed negatywnymi skutkami uchybienia ustawowego terminu.

Skarżący może nie mieć świadomości powyższego stanu prawnego, jednak powinien kierować się udzielanymi mu z urzędu pouczeniami. W przeciwnym razie przyjmuje na siebie ryzyko uchybień proceduralnych.

Podsumowując – skarga na skutek jej wadliwego skierowania przez skarżących, trafiła do właściwego organu administracji po upływie terminu do jej wniesienia, mimo prawidłowego pouczenia skarżącego o trybie i terminie wniesienia skargi.

Stwierdzając powyższe uchybienie, Sąd w myśl obowiązującej procedury musi uznać, że skarga została wniesiona po terminie do jej wniesienia. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 ppsa ustawy sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 cyt. ustawy należało orzec jak w postanowieniu.