Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 1083/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-06-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1 w zw. z art. 87 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 08 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy O. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi Gminy O. na rozstrzygnięcie [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu postanawia : odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 27 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie oddalił skargę Gminy O. (dalej: skarżąca) na rozstrzygnięcie [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] października 2010 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej.

Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis wyroku

z uzasadnieniem została doręczona skarżącej w dniu [...] marca 2011 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. [...]), natomiast w dniu [...] kwietnia 2011 r. (data wpływu

do Sądu) skarżąca, listem poleconym wniosła wprost do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną od przedmiotowego orzeczenia sporządzoną przez profesjonalnego pełnomocnika.

Skarga kasacyjna wraz z aktami sądowymi wpłynęła na biuro podawcze Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu [...] kwietnia 2011 r.

Postanowieniem z dnia 11 maja 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny pozostawił skargę kasacyjną bez rozpoznania i zwrócił Gminie O. wpis sądowy

w wysokości [...] zł.

W dniu [...] maja 2011 r. do tutejszego Sądu wpłynął wniosek skarżącej

o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, iż wraz z odpisem wyroku z uzasadnieniem otrzymała pouczenie, zgodnie z którym od powyższego wyroku przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia

z uzasadnieniem, za pośrednictwem tutejszego Sądu, oraz nadmieniła, iż stosując się do powyższego pouczenia, poprzez profesjonalnego pełnomocnika złożyła skargę kasacyjną za pośrednictwem WSA w Warszawie z zachowaniem 30 - dniowego terminu do jej wniesienia. Naczelny Sąd Administracyjny pozostawił skargę bez rozpoznania na skutek uchybienia terminowi do jej wniesienia, bowiem zgodnie

z art. 30 d ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712) – termin do wniesienia skargi

do Naczelnego Sądu Administracyjnego wynosi 14 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia WSA, przy czym skargę wnosi się bezpośrednio do NSA

wraz z kompletną dokumentacją.

Skarżąca podniosła, iż w związku z zaistniałymi okolicznościami nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia środka zaskarżenia, bowiem została nieprawidłowo pouczona przez Sąd o terminie do jego wniesienia, co w rezultacie spowodowało ujemne dla niej skutki procesowe (pozostawiono skargę kasacyjną bez rozpoznania). Zasadny jest zatem jej zdaniem wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności prawnej w oparciu o art. 86 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do postanowień art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednym z warunków przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu.

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd może na wniosek przywrócić termin, jeśli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1 i § 4).

Wniosek o przywrócenie terminu powinien powoływać okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobienie zasadności tego wniosku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi, niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności z powodu których doszło do przekroczenia przepisami prawa terminu. W przypadku gdy strona była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, to warunkiem przywrócenia terminu jest brak winy pełnomocnika. Strona musi więc uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20.10.2004 r., sygn. akt IV SA/GI 647/04 oraz postanowienie NSA z dnia 19.08.2010 r., sygn. I FZ 133/10).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt sprawy niniejszej zauważyć należy, iż powoływanie się strony na fakt, iż przy doręczeniu odpisu wyroku z uzasadnieniem została nieprawidłowo pouczona o przysługującym środku zaskarżenia nie może stanowić przesłanki usprawiedliwiającej brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Jak bowiem wynika z akt sprawy strona skarżąca – Wójt Gminy O. – M. K. został prawidłowo pouczony przez Sąd na rozprawie w dniu 27 stycznia 2011 r. o prawie do wniesienia skargi kasacyjnej, m. in. przez odczytanie treści art. 30 d ust. 1 i art. 30 c ust. 2, ust. 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (k. [...] akt sądowych). Stanowisko takie podzielił również Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając przedmiotowy środek zaskarżenia ( postanowienie z dnia 11 maja 2011 r. , sygn. II GSK 709/11).

Niemniej ważną okolicznością w sprawie stanowiącą o braku usprawiedliwionych podstaw wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest okoliczność, iż zgodnie z § 1 art. 175 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3, co miało miejsce w niniejszej sprawie, gdzie skarga kasacyjna została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego. Wskazywanie zatem przez skarżącą we wniosku, iż zgodnie z pouczeniem Sądu profesjonalny pełnomocnik skierował do NSA za pośrednictwem tutejszego Sądu skargę kasacyjną od wyroku z zachowaniem 30 - dniowego terminu do jej wniesienia nie stanowi okoliczności usprawiedliwiającej brak winy w uchybieniu terminu. Powyższe oznacza zaś brak staranności w działaniu i brak świadomości prawnej co do mających zastosowanie w sprawie przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Taka argumentacja skarżącej nie może zostać uznana w ocenie Sądu za podstawę do przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej.

Na marginesie zaznaczyć należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wskazał dodatkowo na fakt, iż wniesiona w przedmiotowej sprawie skarga kasacyjna nie jest kompletna, bowiem nie dołączono do niej wynikającej z art. 30 c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju kompletnej dokumentacji, co stanowiło również podstawę prawną do pozostawienia skargi kasacyjnej bez rozpoznania.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie biorąc za podstawę art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.