Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1213/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2016 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] listopada 2015r. Nr [...] Wójt Gminy S., po rozpoznaniu wniosku z 18 lutego 2013r. złożonego przez inwestora [...] S. K., ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na "Budowie turbiny wiatrowej o maksymalnej mocy 2 MW i wysokości do 140 mb wraz z niezbędną infrastrukturą w miejscowości D. na działkach nr ew. [...].

Odwołanie od powyższej decyzji wniosło Stowarzyszenie [...].

Decyzją z [...] marca 2016r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. działając na podstawie art. 138 §1 pkt 3 k.p.a umorzyło postępowanie odwoławcze.

W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że w myśl art. 29 k.p.a stronami mogą być osoby fizyczne i osoby prawne, a gdy chodzi o państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne i organizacje społeczne - również jednostki nieposiadające osobowości prawnej.

Zgodnie zaś z art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz. o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. 2016.353 - dalej ustawa) organizacje ekologiczne, które powołując się na swoje cele statutowe, zgłoszą chęć uczestniczenia w określonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, uczestniczą w nim (na prawach strony, jeżeli prowadzą działalność statutową w zakresie ochrony środowiska lub ochrony przyrody, przez minimum 12 miesięcy przed dniem wszczęcia tego postępowania. Przepisu art. 31 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.

Tymczasem analiza akt przedmiotowej sprawy prowadzi w ocenie organu do wniosku, że Stowarzyszenie [...] nie spełnia przesłanki prowadzenia działalności przez okres dłuższy niż 12 miesięcy od daty wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia polegającego na budowie turbiny wiatrowej o maksymalnej mocy 2 MW i wysokości do 140 mb wraz z niezbędną infrastrukturą w miejscowości D. na działkach nr ew. [...]. Postępowanie w sprawie zostało wszczęte zawiadomieniem z dnia 26 lutego 2013 r. natomiast przedmiotowe Stowarzyszenie rozpoczęło swoją działalność w dniu [...] grudnia 2012 r., co wynika z zaświadczenia Starosty W. z dnia [...] lutego 2013 r.

Zatem Stowarzyszenie nie mogło zostać dopuszczone do udziału w postępowaniu na podstawie art. 44 ust. 1 ustawy ponieważ nie została spełniona przesłanka związana z okresem jego funkcjonowania.

Kolegium wskazało także, że zgodnie z art. 31 § 1 k.p.a organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem:

1) wszczęcia postępowania,

2) dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny.

W myśl art. 31 § 2 k.p.a organ administracji publicznej, uznając żądanie organizacji społecznej za uzasadnione, postanawia o wszczęciu postępowania z urzędu lub o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu. Na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania lub dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznej służy zażalenie. Organizacja społeczna uczestniczy w postępowaniu na prawach strony (art. 31 § 3 k.p.a). Nie budzi zatem wątpliwości, że organizacja społeczna może brać udział w postępowaniu administracyjnym na prawach strony, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki: 1) postępowanie administracyjne nie dotyczy praw i obowiązków organizacji społecznej, lecz praw i obowiązków "innej osoby", czyli strony (stron) tego postępowania, 2) jest to uzasadnione celami statutowymi organizacji społecznej, 3) przemawia za tym interes społeczny. Spełnienie powyższych warunków podlega ocenie właściwego organu administracji. Niespełnienie chociażby jednego z nich powoduje, że organ administracji odmówi organizacji udziału w postępowaniu (tak między innymi Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 maja 2014 r., sygn. akt. GSK 520/13, CBOSA).

W sprawie niniejszej, w pierwszej kolejności należy wskazać, że pismem z dnia 19 maja 2015 r. Stowarzyszenie [...] wniosło o dopuszczenie do udziału w przedmiotowym postępowaniu na prawach strony.

Jak uprzednio wskazano dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu wymaga łącznego spełnienia trzech wskazanych przesłanek. Rozpoznając wniosek złożony przez Stowarzyszenie, Wójt Gminy S. postanowił uznać Stowarzyszenie za stronę postępowania administracyjnego, powołując się w uzasadnieniu na cele Stowarzyszenia zawarte w Statucie oraz na art. 31 § 1 pkt. 2 Kpa i art. 44 ust. 1 ustawy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wskazało, że rozpoznając przedmiotową sprawę, posiada uprawnienia do zweryfikowania czy Stowarzyszenie [...] mogło działać w przedmiotowej sprawie w charakterze strony, bowiem to nie czynność dopuszczenia przez organ administracji organizacji społecznej do udziału w postępowaniu przezeń prowadzonym czyni stroną postępowania. O tym, czy organizacja społeczna może działać w sprawie na prawach strony decyduje złożenie stosownego wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu o ile jest to uzasadnione celami statutowymi oraz interesem społecznym.

Podkreślono, że uczestnictwo organizacji społecznej w danym postępowaniu musi być uzasadnione między innymi celami statutowymi tej organizacji. Musi zatem istnieć merytoryczne powiązanie przedmiotu postępowania administracyjnego z celami i zakresem działania (przedmiotem działalności) organizacji społecznej. Z reguły przedmiot i cel działania organizacji społecznej są określone w jej statucie (regulaminie), chyba ze przepisy prawa nie wymagają uchwalenia statutu (regulaminu). Organ administracji publicznej jest zatem obowiązany ustalić z urzędu, czy cele określone w statucie (regulaminie) organizacji społecznej uzasadniają jej udział w postępowaniu w sprawie dotyczącej innej osoby. W tym celu powinien ocenić, czy między celami organizacji społecznej a przedmiotem sprawy administracyjnej rozstrzyganej w drodze decyzji administracyjnej istnieje powiązanie merytoryczne w sensie prawnym, a nie tylko faktycznym. Działalność organizacji społecznej opisana w statucie (regulaminie) tej organizacji, a więc w istocie cele organizacji społecznej, musi być jak najszczegółowiej określona, tak aby dawało to możliwość ustalenia, że działalność ta wiąże się ściśle z przedmiotem sprawy, do udziału w której organizacja zamierza przystąpić na prawach strony (wyrok NSA z dnia 22 kwietnia 2008 r., II OSK 1499/06, LEX nr 490153).

Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy Kolegium stwierdziło, że Regulamin Stowarzyszenia [...] w pkt 6 określa cele Stowarzyszenia:

1. działanie na rzecz ochrony środowiska naturalnego wsi gminy S., zapobieganie degradacji przyrody przez uciążliwe dla środowiska inwestycje przemysłowe i rolne, utrzymanie walorów ekologicznych i krajobrazowych, rozwój ekoturystyki, agroturystyki, propagowanie wzorców zdrowego życia w zgodzie z naturą, rozwój lokalnej kultury, promocja wsi mazowieckiej na obszarze polski i zagranicą.

2. popularyzowanie wiedzy z dziedziny oświaty zdrowotnej i ekologii wśród społeczeństwa.

3. promocja i popieranie działań proekologicznych, integrujących wiejską społeczność.

4. tworzenie płaszczyzny wymiany informacji i doświadczeń pomiędzy osobami i instytucjami zainteresowanymi.

Następnie regulamin wyjaśnia, że Stowarzyszenie realizuje swoje cele między innymi poprzez:

1. występowanie z wnioskami i opiniami do właściwych organów administracji w przypadku uzasadnionych obaw wobec planowanych inwestycji degradujących środowisko i wpływających ujemnie na zdrowie mieszkańców oraz konfliktujących lokalne społeczeństwo.

2. wspieranie działań zmierzających do zachowania walorów krajobrazowych, zdrowotnych, ekologicznych, promujących wieś i jej zdrowe środowisko.

Żądanie Stowarzyszenia dotyczy zatem dopuszczenia do udziału w sprawie w zakresie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

W ocenie Kolegium, biorąc pod uwagę wyżej wymienione cele Stowarzyszenia opisane w pkt. 6 Regulaminu, należało wskazać, iż cele te są zbieżne z przedmiotem postępowania prowadzonego przed organem I instancji. Samo jednak ustalenie, że organizacja społeczna wpisane ma w ramach celów statutowych podejmowanie określonego rodzaju działań nie jest w żadnej mierze przesądzające w kwestii dopuszczenia organizacji społecznej do postępowania administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 listopada 2008 r. (sygn. akt II GSK 314/08) wskazał, że nawet wówczas, gdy udział organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym jest uzasadniony jej celami statutowymi, to i tak organ administracji może uznać to żądanie za niezasadne z uwagi na brak interesu społecznego. Kolegium podzieliło stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w wyroku z dnia 11 kwietnia 2012 r. (sygn. akt II OSK 122/11), gdzie stwierdzono, że organizacja społeczna, której celami statutowymi jest szeroko rozumiana ochrona środowiska lub przyrody jak również działania proekologiczne i która zgłasza swój udział w postępowaniu dotyczącym orzeczeń wydawanych nie na podstawie przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku, wykazując, iż za jej udziałem w postępowaniu na podstawie art. 31 § 1 pkt 2 Kpa przemawia interes społeczny ma obowiązek przedstawić szczególną argumentację w tym zakresie i udział takiej organizacji społecznej w ww. postępowaniach powinien być rozważany w wyjątkowych przypadkach, ponieważ istnieje ustawa szczególna, która te kwestie rozwiązuje w sposób zapewniający odpowiedni udział społeczeństwa w procesie inwestycyjnym.

Pojęcie interesu społecznego nie zostało zdefiniowane przez ustawodawcę, dlatego też wymaga każdorazowo indywidualnej oceny. Kryterium to jest bowiem niedookreślone, jego treść zmienia się w czasie w zależności od wartości uznawanych w społeczeństwie. Bardziej złożoną jest zatem ocena, czy interes społeczny uzasadnia udział organizacji w sprawie, ponieważ dokonywana jest ona na podstawie wielu, nie zawsze do końca uchwytnych kryteriów, m.in. prawa, polityki, doświadczenia, analogii, doraźnych potrzeb itp. W sytuacji braku definicji ustawowej pojęcia "interesu społecznego", to ogólne sformułowanie odpowiada rozumieniu pojęcia "interesu społecznego", o jakim mowa wart. 31 k.p.a. Interes społeczny, na który może powoływać się organizacja społeczna, żądając dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu administracyjnym, wymaga konkretyzacji poprzez wskazanie wartości istotnych i ważnych ze społecznego punktu widzenia i odniesienia się do przedmiotu postępowania. Zatem wniosek organizacji społecznej o dopuszczenie do udziału w postępowaniu musi być poparty stosownymi argumentami.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wskazało, iż interes organizacji społecznej do występowania w cudzej sprawie musi mieć niższą rangę niż interes strony, zwłaszcza, że interes strony przeważnie pozostaje w sprzeczności z interesem organizacji społecznej, przystępującej do postępowania. Organizacja powinna też wykazać, jakie posiada "kwalifikacje" do występowania w danej, konkretnej sprawie. Musi istnieć merytoryczne powiązanie między przedmiotem sprawy a osiągnięciami, specjalizacją działania, a nie tylko celami organizacji społecznej. Dopuszczenie musi być zatem uzasadnione celami statutowymi organizacji oraz przemawiającym za tym interesem społecznym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że organ administracji winien odmówić uwzględnienia żądania organizacji. Na powyższe wskazał naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 grudnia 2015 r. sygn. akt II OSK 950/14.

W ocenie Kolegium, w niniejszej sprawie ogólnikowość zgłoszonego żądania Stowarzyszenia dotyczącego dopuszczenia do postępowania nie pozwala na przyjęcie, że inicjatywa ta związana jest z interesem społecznym. Kolegium stoi na stanowisku, iż pomimo wezwania przedstawiciela Stowarzyszenia do uzupełnienia materiału dowodowego w zakresie wykazania interesu społecznego - tak we wniosku, jak i w odpowiedzi na zobowiązanie z dnia 11 lutego 2016 r. Stowarzyszenie nie przedstawiło okoliczności pozwalających na skonkretyzowanie tego interesu. Jednocześnie organ odwoławczy podniósł, iż to organizacja społeczna powinna wykazać zasadność udziału w postępowaniu, ponieważ jej udział w sprawie nie jest obojętny dla stron, zwłaszcza gdy reprezentują przeciwstawne interesy. Organizacja społeczna winna przedstawić tego rodzaju argumentację, która w sposób jednoznaczny i kategoryczny przemawiać będzie za zasadnością dopuszczenia stowarzyszenia do udziału w danym postępowaniu, organy administracji publicznej nie mają zaś obowiązku z urzędu poszukiwać i dowodzić tego rodzaju przesłanek.

Mając na uwadze powyższe zauważono, że w swoim wniosku z dnia 19 maja 2015 r. Stowarzyszenie w ogóle nie wykazało, że w niniejszej sprawie zachodzi szczególny interes społeczny przemawiający za udziałem Stowarzyszenia w postępowaniu. Przede wszystkim nie można uznać, że szczególnym interesem społecznym jest obawa, że planowana inwestycja może być uciążliwa dla środowiska. Uzasadniając szczególny interes społeczny w piśmie z dnia 11 lutego 2016 r.(na wezwanie kolegium z dnia 9 lutego 2016 r.) Stowarzyszenie wskazało na ekonomiczny spadek wartości nieruchomości do 54 %, upadek eko i agroturystyki, zablokowanie rozbudowy budynków mieszkalnych w promieniu 3 km a wiec dla dużej części wsi, szkodliwość planowanej inwestycji dla środowiska i zdrowia ludzi. Jednocześnie Stowarzyszenie powołało się na konsultacje z [...] Parkiem Krajobrazowym - pracownik po wizji lokalnej stwierdził, że turbina będzie widoczna na równinie [...] z odległości do 20 km, stanie się więc niekorzystną dominanta w chronionym prawem krajobrazie. Wskazując na kompetencje, Stowarzyszenie powołało sie na konsultacje ze znanymi ekologami. Sięgnięto ponadto po wiarygodne opracowania naukowe polskich zespołów badawczych.

W ocenie Kolegium tak ogólnikowe sformułowania nie mogą zostać uznane za spełniające wymóg wykazania przez organizację przesłanek z art. 31 § 2 k.p.a. i nie może prowadzić do uznania, że Stowarzyszenie wykazało istnienie interesu społecznego uzasadniającego przystąpienie do udziału w toczącym się postępowaniu. Podane okoliczności mają charakter bardzo ogólny, nie zaś konkretny i nie pozwalają na uznanie, że został wykazany w rozpoznawanej sprawie związek pomiędzy celami statutowymi a interesem społecznym. Stowarzyszenie nie wykazało konkretnych okoliczności przemawiających za tym, iż budowa jednej elektrowni wiatrowej wpłynie negatywnie na zdrowie i życie mieszkańców. Trudno również uznać, aby jedna elektrownia wiatrowa miała negatywny wpływ na krajobraz regionu. Kolegium stwierdza również, że w zakresie wpływu planowanej inwestycji w postaci elektrowni wiatrowej na zdrowie, poglądy naukowe nie są jednolite. Stowarzyszenie nie powołało się na jakikolwiek dowód, ani nawet nie uprawdopodobniło ewentualnych zagrożeń wynikających z realizacji inwestycji polegającej na budowie elektrowni wiatrowej zlokalizowanej na działce objętej postępowaniem. Powoływanie się przez Stowarzyszenie na cele statutowe oraz ewentualne zagrożenia związane z działaniem farm wiatrowych i funkcjonujące w związku z eksploatacją tych urządzeń, różne poglądy naukowe, nie dają w ocenie Kolegium podstaw do wyprowadzania konkretnego interesu społecznego. Nie jest bowiem dopuszczalna taka wykładnia art. 31 § 1 Kpa, zgodnie z którą organ administracji publicznej byłby niejako automatycznie zobligowany do uwzględnienia żądania organizacji społecznej z tych tylko powodów, że jest ona formalnie organizacją społeczną, której żądanie jest uzasadnione celami statutowymi, bez badania czy przemawia za tym interes społeczny. Taka wykładnia art. 31 § 1 Kpa byłaby sprzeczna z ratio legis tego przepisu, gdyż zawężałoby to zakres kompetencji organu określony w § 2 tego przepisu. Poza tym, nie wolno jest interpretować przepisów prawnych tak, by pewne ich fragmenty okazały się zbędne, były pominięte przez dokonującego wykładni - tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 19 listopada 2013 r, sygn. akt IV SA/Wa 1962/13.

Podkreślono także, że we wniosku o dopuszczenie do udziału w sprawie oraz w piśmie z dnia 11 lutego 2016 r. brak jest jakiegokolwiek odwołania się np. do przydatnej w sprawie wiedzy merytorycznej członka (członków) Stowarzyszenia w zakresie ochrony środowiska naturalnego. Tymczasem za udziałem organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym interes społeczny przemawiał będzie tylko wtedy, gdy będzie ona dysponowała wiedzą merytoryczną w kwestiach objętych swoimi celami statutowymi, ale i rozeznaniem w sprawie, w której ma zamiar uczestniczyć. Powyższego nie uzasadniają wyjaśnienia Stowarzyszenia, iż Stowarzyszenie w problematycznych sprawach związanych z ochroną środowiska konsultuje się ze znanymi ekologami. Podkreślić należy, że interesu społecznego nie może uzasadniać fakt dysponowania przez Stowarzyszenie pomocą ekspertów z rożnych dziedzin związanych z ochroną środowiska i pokrewnych, lecz autentyczne i bezinteresowne zaangażowanie w ochronę interesów społecznych, w uzasadnionych racjonalnie sytuacjach, kiedy rzeczywiście można mieć poważne obawy, co do zagrożenia takich wartości, jak zdrowie lub życie ludzkie. Nadto wskazało, że ustawodawca nie dał organizacjom społecznym uprawnień kontrolnych do badania i nadzorowania przebiegu postępowań administracyjnych. Stanowisko takie zostało zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2015 r., sygn. akt II OSK949/14.

Jak wskazał między innymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 25 października 2013 r., sygn. akt VIII SA/Wa 487/13 (CBOSA): "Organizacja ubiegająca się o dopuszczenie do udziału w postępowaniu winna wykazać - konkretnie i szczegółowo interes społeczny w tym postępowaniu, uzasadnić potrzebę ochrony obiektywnie istniejącego interesu społecznego, a także wskazać jak realnie jest w stanie bronić interesu społecznego. Musi istnieć merytoryczne powiązanie między przedmiotem sprawy, a zakresem działania organizacji, jej osiągnięciami, specjalizacją działania, a nie tylko jej celami. Za udziałem organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym interes społeczny przemawiał będzie tylko wtedy, gdy będzie ona dysponowała wiedzą merytoryczną w kwestiach objętych swoimi celami statutowymi, ale i rozeznaniem w sprawie, w której ma zamiar uczestniczyć". ....,

W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, Stowarzyszenie [...] pod żadnym względem nie uczyniło zadość powyższym wymaganiom i nie dowiodło, ani również w najmniejszym stopniu nie uprawdopodobniło, iż dysponuje merytoryczną wiedzą niezbędną w danym postępowaniu, która przemawiałaby za jego uczestnictwem i przydatnością w sprawie prowadzonej przez Wójta Gminy S. Na konieczność udowodnienia posiadania wiedzy merytorycznej w danej sprawie wskazał również Naczelny Sąd Administracyjny między innymi w wyroku z dnia 13 maja 2014 r., sygn. akt II GSK 520/13 (CBOSA): "Sam zapis w statucie nie oznacza jeszcze, że Stowarzyszenie dysponuje szczególnymi wiadomościami dotyczącymi zarządzania drogami, zajmowania pasa drogowego i związanej z tymi kwestiami odpowiedzialności. Organizacja społeczna ubiegająca się o dopuszczenie do udziału w postępowaniu powinna uprawdopodobnić, że przyczyni się do lepszego wypełnienia przez postępowanie administracyjne jego celów (por. wyrok NSA w sprawie II OSK 112/11)".

Dlatego też Kolegium wyraziło stanowisko, że bez skonkretyzowania interesu społecznego i bez odniesienia go do poszczególnej indywidualnej sprawy Stowarzyszenie nie może skutecznie skorzystać z instytucji procesowej przewidzianej w art. 31 § 1 k.p.a. Powołanie się na tak ogólne wartości, nie dają podstaw do wyprowadzenia interesu społecznego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 2009 r., sygn. akt II OSK 897/08, Lex nr 549644). Nie można zaakceptować sytuacji, w której organizacja społeczna za pomocą jedynie ogólnikowych stwierdzeń stara się wykazać potrzebę dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, przerzucając tym samym na organ administracji ciężar precyzyjnego ustalenia przesłanek zasadności tego dopuszczenia. Organizacja społeczna bowiem, żądając dopuszczenia do udziału w postępowaniu, winna dołożyć wszelkich starań, aby jej wniosek był merytorycznie określony z punktu widzenia nie tylko kryteriów art. 31 § 1 k.p.a., ale także z punktu widzenia przedmiotu żądania tak, aby organ decydujący o takim dopuszczeniu mógł oprzeć się na jednoznacznie wyrażonym zamiarze (por. wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 218/11, opubl, orzecznia.nsa.gov.pl). Zatem to na organizacji społecznej bezwzględnie spoczywa, na gruncie art. 31 Kpa, ciężar wykazania istnienia przesłanek wskazujących na zasadność uczestnictwa.

Podkreślono, że stanowisko wyrażone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., a dotyczące uzasadnienia udziału organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym interesem społecznym, znajduje szerokie uzasadnienia również w innych, niż cytowane powyżej w decyzji Kolegium, orzeczeniach sądów administracyjnych w tym zakresie. Wystarczy tylko nadmienić, iż analogiczne stanowisko zajął również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie chociażby w wyrokach: sygn. akt VIII SA/Wa 207/13 z 2013-6-26, sygn. akt VIII SA/Wa 487/13 z 2013-10-25, sygn. akt VIII SA/Wa 1123/13 z 2014-04-08, sygn. akt IV SA/Wa 2200/15 z 2015-11-24 (orzeczenia dostępne na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl).

Konkludując Kolegium wskazało, że Stowarzyszenie nie uprawdopodobniło, iż za udziałem organizacji społecznej w przedmiotowej sprawie przemawia interes społeczny. Powołanie się przez organizację na cele statutowe, ewentualne ogólne zagrożenia związane z naruszeniem elementów środowiska, nie dają podstaw do wyprowadzenia interesu społecznego. Dlatego też z powodu nie wystąpienia po stronie Stowarzyszenia przesłanek przemawiających za interesem społecznym, to jest niespełnienie jednej z obligatoryjnych przesłanek, przemawiających za uznaniem, że Stowarzyszenie [...], może działać w przedmiotowej sprawie na prawach strony, tutejsze Kolegium orzekło o umorzeniu postępowania odwoławczego.

Skargę na powyższą decyzję wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Stowarzyszenie [...] z siedzibą w Z. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów art. 6,7,77 § 1 , 80 i 107§ 3 k.p.a, poprzez błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, brak rozważenia wszystkich okoliczności mogących mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy oraz błędne uzasadnienie decyzji. Skarżące Stowarzyszenie wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ odwoławczy oraz zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania sądowego.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że mieszkańcy obawiają się negatywnego wpływu planowanej turbiny na ich zdrowie oraz warunki ekonomiczne (udowodniony już w opracowaniach ekonomicznych spadek wartości nieruchomości do 54 %, upadek eko- i agroturystyki), czemu dali wyraz w proteście, pod którym podpisało się 187 mieszkańców.

Nawet jeżeli organizacja ekologiczna nie brała udziału w procedurze na prawach strony, to i tak przysługuje jej prawo do wniesienia odwołania od decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wydanej w postępowaniu, w ramach którego przeprowadzono postępowanie z udziałem społeczeństwa. Stwierdzenie potrzeby reprezentacji i ochrony interesu społecznego w konkretnym postępowaniu uzależnione jest wyłącznie od oceny organu prowadzącego postępowanie. Przy interpretacji przepisów prawa zawierających zwroty niedookreślone nie występuje jednak uznanie administracyjne pomimo pewnego luzu decyzyjnego, gdyż ich znaczenie zostaje ustalone w wyniku wykładni prawa. Kategoria interesu społecznego jest pojęciem nieostrym. Postępowanie SKO w przedmiotowej sprawie naruszyło zatem art. 32 pkt. 1 Konstytucji. Nie może być tak, że interes inwestora i lobbującego na jego rzecz Wójta jest przedkładany nad interes mieszkańców wsi Kolegium nie zauważyło wydatnego zaangażowania Stowarzyszenia, które było jedynym reprezentantem społeczeństwa mogącym merytorycznie zabrać głos w tej sprawie. SKO podważyło w swoim uzasadnieniu kwalifikacje Stowarzyszenia do występowania w przedmiotowej sprawie. Stowarzyszenie w czasie wyznaczonym przez Wójta w terminie wniosło 23 uwagi do raportu, odnosząc sie do istotnych problemów, które były w raporcie całkowicie pominięte.

Ponadto wskazano, że nowelizacja ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. 2016.353) a dokładnie zapis o konieczności prowadzenia działalności statutowej w zakresie ochrony środowiska lub ochrony przyrody, przez minimum 12 miesięcy przed dniem wszczęcia tego postępowania, weszła w życie w styczniu 2015 r. i dotyczy procedur, które zostały wszczęte po styczniu 2015 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, jak również ustosunkowując się do zarzutów skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego, ustalonego i obowiązującego w dniu wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Ponadto zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, co oznacza, że Sąd bada w pełnym zakresie pod kątem zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi zaskarżonego aktu organu administracji publicznej, a nie celowości czy słuszności lub sprawiedliwości społecznej i z urzędu bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa proceduralnego i materialnego, niezależnie od treści podnoszonych w skardze zarzutów, jednak tylko w granicach sprawy, w której skarga została wniesiona. Zgodnie zaś z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 tej ustawy, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt organu administracji państwowej, niezbędne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo też do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji lub postanowienia.

Rozpoznając sprawę w ramach tak zakreślonej kognicji Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu administracji ani naruszenia norm prawa materialnego, ani też naruszenia przepisów postępowania, które uzasadniałyby uwzględnienie skargi.

Postępowanie w niniejszej sprawie dotyczyło ustalenia czy skarżącemu Stowarzyszeniu przysługuje status strony a tym samym uprawnienie do wniesienia odwołania od decyzji z [...] listopada 2015r. Nr [...] Wójta Gminy S. w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody dla przedsięwzięcia polegającego na "Budowie turbiny wiatrowej o maksymalnej mocy 2 MW i wysokości do 140 mb wraz z niezbędną infrastrukturą w miejscowości D. na działkach nr ew. [...].

Jak wynika z akt sprawy pismem z dnia 19 maja 2015r. strona skarżąca wystąpiła do organu I instancji z wnioskiem o dopuszczenie jej do udziału w sprawie. Postanowieniem z [...] maja 2015r. Wójt Gminy S. postanowił uznać skarżące Stowarzyszenie za stronę postępowania. Powołał się przy tym na art. 31 §1 pkt. 2 k.p.a i art. 44 ust. 1 w/w ustawy.

W toku postępowania przed organem I instancji brała ona czynny udział, a po wydaniu decyzji z [...] listopada 2015r. wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S.

W ocenie Sądu, fakt dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w sprawie, przez organ I instancji, jak słusznie przyjął organ Odwoławczy, nie oznacza jednak, że jest on związany stanowiskiem organu I instancji zawartym w postanowieniu o dopuszczeniu organizacji społecznej do udziału w postępowaniu. Wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 marca 2013 r., sygn. akt II OSK 2310/11 (http://orzeczenia.nsa.gov.pl) wyraził pogląd, że organ odwoławczy rozpatrując merytorycznie odwołanie (zażalenie) wniesione przez organizację społeczną winien ocenić trafność stanowiska organu pierwszej instancji co do zaistnienia przesłanek z art. 31 § 2 k.p.a. Rozpoznając odwołanie organizacji społecznej, z inicjatywy której toczyło się postępowanie administracyjne lub która została dopuszczona do udziału w sprawie (w obu przypadkach w trybie art. 31 § 2 k.p.a.) organ odwoławczy w pierwszej kolejności winien ustalić czy zasadnie uznano, że cele statutowe i interes społeczny uzasadniały udział organizacji społecznej w postępowaniu. Innymi słowy winien ocenić czy postanowienie wydane w oparciu o art. 31 § 2 k.p.a. jest zgodne z prawem. Podobnie przyjęto w Wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2015 r. sygn. akt II OSK 469/14.

Tym samym właściwie Kolegium po otrzymaniu odwołania strony skarżącej w pierwszej kolejności przystąpiło do oceny, czy pochodzi ono od podmiotu posiadającego legitymację do jego wniesienia, zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a.

Dokonując powyższej oceny Kolegium słusznie oparło się na dwóch podstawach tj. art. 44 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, zwanej dalej "ustawą", oraz art. 31 § 1 k.p.a.

Zgodnie z art. 44 ust. 1 i 2 w/w ustawy:

1. organizacje ekologiczne, które powołując się na swoje cele statutowe, zgłoszą chęć uczestniczenia w określonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, uczestniczą w nim na prawach strony, jeżeli prowadzą działalność statutową w zakresie ochrony środowiska lub ochrony przyrody, przez minimum 12 miesięcy przed dniem wszczęcia tego postępowania. Przepisu art. 31 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.

2. Organizacji ekologicznej służy prawo wniesienia odwołania od decyzji wydanej w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji, także w przypadku, gdy nie brała ona udziału w określonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa prowadzonym przez organ pierwszej instancji; wniesienie odwołania jest równoznaczne ze zgłoszeniem chęci uczestniczenia w takim postępowaniu. W postępowaniu odwoławczym organizacja uczestniczy na prawach strony.

Wbrew zarzutom podniesionym w skardze, w ocenie Sądu prawidłowo Kolegium przyjęło, że skarżące Stowarzyszenie nie spełniało przesłanki prowadzenia działalności przez okres dłuższy niż 12 miesięcy od daty wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia polegającego na budowie turbiny wiatrowej o maksymalnej mocy 2 MW i wysokości do 140 mb wraz z niezbędną infrastrukturą w miejscowości D. na działkach nr ew. [...]. Z akt sprawy wynika bowiem, że postępowanie w sprawie zostało wszczęte zawiadomieniem z dnia 26 lutego 2013 r. natomiast przedmiotowe Stowarzyszenie rozpoczęło swoją działalność w dniu [...] grudnia 2012 r., co wynika z zaświadczenia Starosty W. z dnia [...] lutego 2013 r.

Zatem Stowarzyszenie nie mogło zostać dopuszczone do udziału w postępowaniu na podstawie art. 44 ust. 1 ustawy ponieważ nie została spełniona przesłanka związana z okresem jego funkcjonowania. Podkreślić przy tym należy, iż okoliczność, że w dacie wniesienia wniosku o dopuszczenie Stowarzyszenia do udziału w sprawie, spełniało ono już w/w przesłankę, jak również to iż, w/w warunek prowadzenia działalności przez stowarzyszenia przez okres dłuższy niż 12 miesięcy od daty wszczęcia postępowania, został wprowadzony już po wszczęciu niniejszego postępowania, nie mógł mieć wpływu na ocenę dokonaną przez Kolegium.

Wskazany przepis ustawy został zmieniony przez art. 7 pkt 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo geologiczne i górnicze oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r. poz. 1133). Ustawa zmieniająca w stosunku do tego przepisu nie zawiera przepisów przejściowych. Wobec więc milczenia ustawodawcy w kwestii tego zagadnienia nowe brzmienie art. 44 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (podobnie jak pozostałych znowelizowanych przepisów tej ustawy) weszło w życie w dniu 1 stycznia 2015 r. i od tego dnia musiało być stosowane przez organy zgodnie z zasadami prawa międzyczasowego (intertemporalnego), w tym zasadą bezpośredniego (retrospektywnego) działania prawa i prospektywnego działania nowego prawa. W myśl bowiem art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 6 k.p.a. organy (władzy publicznej) działają na podstawie i w granicach prawa. Retrospektywne działanie prawa oznacza, że nowa ustawa odmiennie reguluje skutki prawne wynikające ze stosunków prawnych oraz faktów prawnych, które wprawdzie zapoczątkowane zostały pod rządami przepisów dotychczasowych, jednak nie zostały jeszcze zakończone, czyli trwają w momencie zmiany stanu prawnego (zob. T. Pietrzykowski, Wsteczne działanie prawa i jego zakaz. Zakamycze 2004, s.77-100, 122-123; M. Kamiński, Administracyjny tok instancji a zmiana normatywna (w:) Prawo administracyjne intertemporalne, LEX 2011; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 3 października 1996 r. III CZP 94/96 oraz z dnia 17 stycznia 2001 r. II CZP 49/00).

Podkreślenia także wymaga, że art. 44 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie jest w istocie przepisem procesowym. Dlatego stosowanie w rozpatrywanej sprawie zasady prospektywnego działania prawa nie budzi wątpliwości Sądu. Analiza przepisów ww. ustawy wskazuje, że warunkiem uczestniczenia organizacji ekologicznej w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa tak na etapie postępowania administracyjnego, jak i postępowania sądowoadministracyjnego jest nie tylko to, aby dana organizacja spełniała legalną definicję organizacji ekologicznej, a więc takiej, której statutowym celem jest ochrona środowiska (art. 3 ust. 1 pkt 10 cyt. ustawy), ale też to, aby organizacja taka prowadziła działalność statutową w zakresie ochrony środowiska lub ochrony przyrody przez minimum 12 miesięcy przed dniem wszczęcia danego postępowania wymagającego udziału społeczeństwa.

Tym samym rozstrzygnięcie Kolegium w przedmiotowym zakresie, wbrew zarzutom skargi, jak wskazano na wstępie jest zgodne z prawem.

W ocenie Sądu, w sytuacji gdy ustalono, że strona skarżąca nie może być dopuszczona na podstawie art. 44 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2015 r., organ w swoich postanowieniach mógł rozważyć wniosek o dopuszczenie do udziału na prawach strony w przedmiotowym postępowaniu odwoławczym również w oparciu o art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. Ustawodawca uchwalając bowiem w art. 44 odrębne zasady dopuszczania organizacji społecznych w postępowaniu o wydaniu decyzji środowiskowej nie wykluczył możliwości, ubiegania się przez organizacje społeczne o dopuszczenie ich do udziału w tym postępowaniu na zasadach ogólnych tj. wynikających z art. 31§ 1-3 i 5 k.p.a (wyłączył jedynie art. 31 §4 k.p.a) .

Stosownie do ww. przepisu, warunkiem dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu jest jednoczesne spełnienie wskazanych w nim przesłanek: żądanie organizacji społecznej musi mieć uzasadnienie w jej celach statutowych oraz za jej dopuszczeniem do udziału w postępowaniu musi przemawiać interes społeczny.

Prawidłowo organ zauważył, że zgodnie z ww. przepisem, warunkiem dopuszczenia do udziału w postępowaniu jest jednoczesne spełnienie obu wskazanych w nim przesłanek. Nie spełnienie zaś chociażby jednej z nich powoduje, że organ administracji odmówi żądaniu organizacji.

Poza sporem w niniejszej sprawie jest, że skarżąca spełnia pierwszą przesłankę z art. 31 § 1 k.p.a., bowiem jej cele statutowe przywołane w zaskarżonej decyzji uzasadniają dopuszczenie do udziału w postępowaniu. Dopuszczenie do postępowania administracyjnego organizacji społecznej, której cele statutowe są zbieżne z celami (przedmiotem) konkretnego postępowania administracyjnego można postrzegać jako zwiększenie prawdopodobieństwa lepszego wyjaśnienia okoliczności faktycznych kluczowych dla sprawy (por. wyrok NSA z dnia 24 czerwca 2009 r., II OSK 1038/08, publ. CBOS, wyrok WSA w Warszawie z dnia 24 maja 2010 r., IV SA/Wa 580/10, Lex nr 675373).

Wbrew zarzutom skargi, zgodzić się należy z organem, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie zachodzi jednak druga przesłanka wymieniona w ww. przepisie, warunkująca dopuszczenie do udziału w postępowaniu fundacji na jej żądanie, tj. nie przemawia za tym interes społeczny. Skarżąca nie wykazała bowiem jednoznacznego związku pomiędzy celami jej działania, a przedmiotem postępowania, do którego żąda dopuszczenia w powiązaniu z interesem społecznym. Brak jest określenia interesu społecznego skonkretyzowanego w danej sprawie indywidualnie, przy uwzględnieniu jej realiów i uwarunkowań. Nie uprawdopodobniła także, że jej udział przyczyni się do lepszego wypełnienia przez prowadzone postępowanie administracyjne jego celów. Ogólnikowość argumentacji skarżącej nie stanowi braku wniosku, a rzeczą organu administracji publicznej jest zweryfikowanie, czy argumentacja przedstawiona przez organizację społeczną wskazuje na istnienie interesu społecznego przemawiającego za dopuszczeniem jej do udziału w postępowaniu.

Organizacja społeczna, ubiegająca się o dopuszczenie do udziału w sprawie winna bowiem konkretnie i szczegółowo wykazać swój interes społeczny w postępowaniu, uzasadnić potrzebę ochrony obiektywnie istniejącego interesu społecznego, a także wskazać, jak realnie jest w stanie bronić tegoż interesu społecznego. Za udziałem organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym interes społeczny przemawiał będzie tylko wtedy, gdy będzie ona dysponowała wiedzą merytoryczną w kwestiach objętych swoimi celami statutowymi, ale i rozeznaniem w sprawie, w której ma uczestniczyć (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 listopada 2010 r., IV SA/Wa 1925/10, Lex nr 758916).

Dopuszczenie organizacji społecznej do postępowania w sprawach z zakresu ochrony środowiska, na zasadzie art. 31 § 1 k.p.a., nawet gdy uzasadniają to cele statutowe wnioskodawcy, nie może być niejako automatyczne. Jego zasadność musi być rozważana z uwzględnieniem wszystkich realiów konkretnej sprawy, mając na uwadze, że za dopuszczeniem organizacji społecznej do udziału w konkretnym postępowaniu muszą przemawiać także określone względy interesu publicznego (w nieco archaicznej nomenklaturze z k.p.a. zwanego społecznym). Uwarunkowania sprawy muszą być tego rodzaju, że przez wzgląd na ochronę określonych dóbr o charakterze ogólnospołecznym (np. zasobów przyrodniczych o szczególnej wartości) lub istotnych dla społeczności lokalnych (jakość powietrza, klimat akustyczny), w powiązaniu ze specyfiką planowanych działań, wzmocnienie tzw. czynnika społecznego w postępowaniu jest uzasadnione.

Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni podziela pogląd zawarty w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2012 r. sygn. akt II OSK 122/11, zgodnie z którym "organizacja społeczna, której celami statutowymi jest szeroko rozumiana ochrona środowiska lub przyrody jak również działania proekologiczne i która zgłasza swój udział w postępowaniu dotyczącym orzeczeń wydawanych nie na podstawie przepisów ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku, wykazując, iż za jej udziałem w postępowaniu na podstawie art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. przemawia interes społeczny ma obowiązek przedstawić szczególną argumentację w tym zakresie i udział takiej organizacji społecznej w ww. postępowaniach powinien być rozważany w wyjątkowych przypadkach ponieważ istnieje ustawa szczególna, która te kwestie rozwiązuje w sposób zapewniający odpowiedni udział społeczeństwa w procesie inwestycyjnym."

W ocenie Sądu, wbrew stanowisku zaprezentowanemu przez stronę skarżącą, na gruncie rozpoznawanej sprawy, zasadnie Kolegium uznało, że wniosek Stowarzyszenia był bardzo ogólnikowy. Pomimo również wezwania przedstawiciela Stowarzyszenia do uzupełnienia materiału dowodowego w zakresie wykazania interesu społecznego - tak we wniosku, jak i w odpowiedzi na zobowiązanie z dnia 11 lutego 2016 r. Stowarzyszenie nie przedstawiło okoliczności pozwalających na skonkretyzowanie tego interesu. Wskazać należy, że we wniosku z dnia 19 maja 2015 r. Stowarzyszenie w ogóle nie wykazało, że w niniejszej sprawie zachodzi szczególny interes społeczny przemawiający za udziałem Stowarzyszenia w postępowaniu. Nie można bowiem uznać, że szczególnym interesem społecznym jest obawa, że planowana inwestycja może być uciążliwa dla środowiska. Uzasadniając szczególny interes społeczny w piśmie z dnia 11 lutego 2016 r.(na wezwanie kolegium z dnia 9 lutego 2016 r.) Stowarzyszenie wskazało zaś na ekonomiczny spadek wartości nieruchomości do 54 %, upadek eko i agroturystyki, zablokowanie rozbudowy budynków mieszkalnych w promieniu 3 km, a więc dla dużej części wsi, szkodliwość planowanej inwestycji dla środowiska i zdrowia ludzi. Jednocześnie Stowarzyszenie powołało się na konsultacje z [...] Parkiem Krajobrazowym - pracownik po wizji lokalnej stwierdził, że turbina będzie widoczna na równinie [...] z odległości do 20 km, stanie się więc niekorzystną dominanta w chronionym prawem krajobrazie. Wskazując na kompetencje, Stowarzyszenie powołało się na konsultacje ze znanymi ekologami. Sięgnięto ponadto po wiarygodne opracowania naukowe polskich zespołów badawczych.

Mając na uwadze powyższe Sąd podzielił stanowisko Kolegium, iż przedstawione przez stronę skarżącą argumenty, są bardzo ogólnikowe a tym samym nie mogły zostać uznane za spełniające wymóg wykazania przez organizację przesłanek z art. 31 § 2 k.p.a. tj. istnienia interesu społecznego uzasadniającego przystąpienie do udziału w toczącym się postępowaniu. Powoływanie się przez Stowarzyszenie na cele statutowe oraz ewentualne zagrożenia związane z działaniem farm wiatrowych i funkcjonujące w związku z eksploatacją tych urządzeń, jak również przywoływanie różnych poglądów naukowych, nie mogły stanowić podstawy do wyprowadzania konkretnego interesu społecznego. W niniejszym postępowaniu interesu społecznego nie może uzasadniać odwołanie się do szkodliwego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w tym jego oddziaływania na stan zdrowia i życia ludzi.

Za udziałem organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym interes społeczny przemawiał będzie również tylko wtedy, gdy będzie ona dysponowała wiedzą merytoryczną w kwestiach objętych swoimi celami statutowymi, ale i rozeznaniem w sprawie, w której ma zamiar uczestniczyć.

Wprawdzie, strona skarżąca, bardzo czynnie uczestniczyła w postępowaniu przed organem I instancji, wnosząc szereg uwag do raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko, jak również wskazując na inicjatywę społeczną mieszkańców miejscowości D. W pismach kierowanych do organu, strona skarżąca wielokrotnie powoływała się na równego rodzaju opracowania naukowe, wskazywała na braki w raporcie, jak również inne uchybienia. W ocenie jednak Sądu, słusznie Kolegium wskazało, że nie wykazała ona aby jej członkowie dysponowali szczególną wiedzą merytoryczną mogącą przyczynić się do rzetelnego rozpoznania sprawy. Rolą organizacji społecznych nie jest zaś kontrolowanie, czy też nadzorowanie przebiegu postępowań administracyjnych. (patrz. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2015 r., sygn. akt II OSK 949/14.).

Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.