Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 207/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29 ust. 1, ust. 4, art. 109 ust. 4, ust. 6
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
article: par. 19 ust. 1, ust. 3
journal: Dz.U. 2004 nr 97 poz 971
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku,  zasad wystawiania faktur, sposbu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od  towarów i usług
article: art. 121, art. 122, art. 187 par. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Gorzan Sędziowie WSA Katarzyna Wolna-Kubicka /spr./ WSA Szymon Widłak Protokolant St. sekr. sąd. Magdalena Rossa-Śliwa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2009r. sprawy ze skargi MP, PK X s.c. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] października 2007r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za II,III,IV kwartał 2005r. oddala skargę /-/ Sz.Widłak /-/ G. Gorzan /-/ K. Wolna-Kubicka


UZASADNIENIE

ISA/Po 207/09

U Z A S A D N I E N I E

W stosunku do podatnika – A s. c. M. K., P. K., R. R. przeprowadzono w 2006r kontrolę podatkową w zakresie prawidłowości rozliczeń z tytułu podatku od towarów i usług za okres od 1.01.2005 do 30.06.2006r.

Podczas tej kontroli organ I instancji stwierdził, że w dniu (...) spółka wystawiła fakturę VAT korektę nr (...) dla Spółdzielni B dokumentującą zmniejszenie wartości sprzedaży z tytułu zwrotu projektu przez nabywcę na kwotę: netto (...) zł, VAT- (...) zł tj. brutto-(...) zł. Dokumentem korygowanym była faktura VAT nr (...) z dnia (...) dokumentująca sprzedaż usługi opracowania projektu budowlanego zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych w C. dla Spółdzielni B o wartości netto (...) zł, VAT- (...) zł tj. brutto-(...) zł.

Na podstawie faktury korekty spółka zmniejszyła sprzedaż oraz podatek należny w rozliczeniu podatku od towarów i usług za II kwartał 2005r.

W wyniku przeprowadzonego postępowania organ I instancji ustalił, że w dniu (...) została zawarta umowa pomiędzy A, a Spółdzielnią B na wykonanie wielobranżowego projektu budowlanego zespołu domów jednorodzinnych na terenie C. Termin realizacji dzieła rozłożono w czasie wyodrębniając kilka etapów, natomiast płatność za wykonanie dzieła uzależniono od realizacji poszczególnych etapów. W (...) spółka przekazała spółdzielni dokumentację projektową , co stwierdzono protokołem nr 1. Do protokołu dołączono załącznik z oświadczeniem stron umowy o kompletności dokumentacji, umożliwiającej realizację inwestycji. W dniu (...) Starosta decyzją nr (...) zatwierdził ten projekt budowlany i udzielił inwestorowi- Spółdzielni B pozwolenia na budowę zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej w C. W dniu (...) spółka wystawiła spółdzielni fakturę VAT nr (...) określającą należność za opracowanie projektu, wraz załącznikiem stanowiącym rozliczenie należności na dzień (...). Spółdzielnia nie uregulowała tej należności. Na skutek pozwu wniesionego przez spółkę Sąd Okręgowy wydał w dniu (...) nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym przeciwko Spółdzielni B zasądzając na rzecz powoda kwotę (...) zł, z ustawowymi odsetkami od dnia (...) do dnia zapłaty. Od nakazu tego spółdzielnia złożyła sprzeciw. Po czym, w dniu (...) strony umowy zawarły ugodę pozasądową , w której to ugodzie spółdzielnia oświadczyła, że zamierza realizować inwestycję oraz, że zapłaci projektantowi: koszty postępowania sądowego w dniu zawarcia ugody i należność określoną jako sumę należności umownej w kwocie (...) zł powiększoną o odsetki w wysokości (...) zł według harmonogramu ustalonego w ugodzie. Mimo zawartej ugody spółdzielnia nie zapłaciła za projekt. W dniu (...) Spółdzielnia B wystosowała do spółki pismo, iż w związku z niemożliwością realizowania inwestycji zwraca projekt wykonawcy, który "nie jest projektem kompletnym" i prosi o wystawienie faktury korygującej. W dniu (...) spółka wystawiła fakturę VAT korektę nr (...) dla Spółdzielni B, zmniejszając kwotę należności o 100% w stosunku do faktury pierwotnej, tytułem zwrotu projektu przez nabywcę.

W toku postępowania organ I instancji ustalił ponadto, iż decyzją Nr (...) z dnia (...) Starosta przeniósł pozwolenie na budowę budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej ( położonych na działkach nr (...) i (...)) na firmę C sp. z o.o. w P. Pozostawiając pozostałe warunki pozwolenia na budowę bez zmian, a decyzją Nr (...) z dnia (...) Starosta przeniósł pozwolenie na budowę budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej ( położonych na działkach nr (...)) na A. K. Pozostawiając pozostałe warunki pozwolenia na budowę bez zmian. Natomiast decyzją z dnia (...) nr (...) zmieniono za zgodą stron ostateczną decyzję Starosty Nr (...) z dnia (...) udzielającą Spółdzielni B pozwolenia na budowę zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej w C. poprzez wprowadzenie do zatwierdzonego projektu zmian dotyczących kubatury budynku. Pozostałe warunki pozostały bez zmian. Autorem projektu był M. K.

Biorąc powyższe pod uwagę organ I instancji stwierdził, iż zwrot projektu, który był podstawą do wystawienia faktury korygującej nie był wynikiem reklamacji, bowiem nie przedstawiono dokumentów świadczących o wadach wykonanego projektu lecz brakiem możliwości uregulowania przez spółdzielnię należności za wykonane przez spółkę usługi. Organ I instancji wskazał, iż zgodnie z § 19 ust 1 i 3 oraz § 20 ust 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług ( Dz.U nr 97 poz 971 ze zm) faktury korygujące wystawia się w określonych sytuacjach z których żadna nie odpowiada sytuacji jaka wystąpiła w niniejszej sprawie, tj korekta sprzedaży z tytułu zwrotu usługi przez nabywcę w związku z niedokonanie zapłaty. Wobec czego organ I instancji uznał, iż podatnik nie miał prawa do wystawienia faktury korygującej i obniżenia z tego tytułu podstawy opodatkowania i podatku należnego, co znajduje wyraz w art. 29 ust 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym podstawą opodatkowania jest obrót. Obrotem zaś kwota należna z tytułu sprzedaży , pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy, niezależnie od faktu uregulowania tych należności przez nabywcę. W świetle powyższych ustaleń decyzją z dnia (...) Naczelnik Urzędu Skarbowego na podst. art. 207, art. 21 § 1 i 3 , art. 47 § 1 ordynacji podatkowej, art. 5 ust 1 pkt1 art. 8 ust 1 art. 29 ust 1 i 4, art. 99 ust12, art. 109 ust 3,6 i 6 ustawy z dnia 11.marca 2004 o podatku od towarów i usług ( Dz.U nr 54 poz 535 ze zm) i §19 ust 1 i 3 oraz § 20 ust 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług ( Dz.U nr 97 poz 971 ze zm) określił podatnikowi- A s.c. M. K., P. K., R. R. za: II kwartał 2005r podatek należny (...) zł podatek naliczony (...) zł, zobowiązanie podatkowe do wpłaty (...) zł, za III kwartał 2005: podatek należny (...) zł podatek naliczony (...) zł zobowiązanie podatkowe do wpłaty (...) zł, za IV kwartał 2005 podatek należny (...) zł, podatek naliczony (...) zł, zobowiązanie podatkowe do wpłaty (...) zł

Ustalił też dodatkowe zobowiązanie podatkowe za II kwartał 2005r w kwocie (...) zł

Od decyzji tej spółka –A s.c. M. K., P. K. wniosła odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej.

Zarzucając decyzji naruszenie art. 109 ust 4 i 6 ustawy z dnia 11.marca 2004 o podatku od towarów i usług ( Dz.U nr 54 poz 535 ze zm) poprzez dokonanie rozszerzającej wykładni tego przepisu, oraz art. 121, art. 123, art. 133 § 2 art 200 i art. 120, art. 122 ordynacji podatkowej i art. 29 ust 4 ustawy o VAT wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.

Podatnik zarzucił organowi I instancji nieprawidłowe ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego za II kwartał 2005r w sytuacji, gdy w deklaracji podatkowej wykazał nadwyżkę podatku naliczonego do przeniesienia , a winien wykazać kwotę nadwyżki podatku należnego do zapłaty . Zdaniem podatnika art. 109 ustawy o VAT nie zawiera w tym zakresie żadnej stosownej normy.

Dodatkowo podatnik zarzucił brak dopuszczenia do uczestnictwa w postępowaniu podatkowym Spółdzielni A, która ujęła kwotę podatku VAT wynikającą z faktury nr (...) z (...) jako podatek naliczony i rozliczyła w deklaracji VAT-7 za kwiecień 2003, a następnie w miesiącu czerwcu 2005 dokonała zmniejszenia podatku naliczonego o kwotę podatku VAT wynikająca z faktury korygującej nr (...) z dnia (...). Zdaniem podatnika brak udziału kontrahenta w toczącym się postępowaniu podatkowym oznacza brak zastosowania jednej z podstawowych zasad podatku VAT tj. zasady neutralności tego podatku, gdyż zmiany w zakresie rozliczenia podatkowego spółki wynikające z decyzji określającej mają bezpośredni wpływ na korzystanie przez kontrahenta z prawa podatkowego, tj. powodują obowiązek dokonania korekty rozliczenia podatku VAT, poprzez zwiększenie podatku naliczonego.

Ostatnim zarzutem był brak wnikliwego rozpatrzenia materiału dowodowego oraz niezastosowanie precyzyjnie regulacji zawartych w przepisach prawa cywilnego w kwestii nieuznania przez organ podatkowy reklamacji projektu budowlanego, która stanowiła podstawę do wystawienia faktury korygującej. Strona twierdziła że podstawa wystawienia korekty było uznanie reklamacji wynikające z niekompletności dokumentacji polegającej na braku dokumentacji wykonawczej oraz niefunkcjonalność projektu w zakresie rozkładu powierzchni użytkowej, co minimalizowało wartość rynkową i funkcjonalność projektowanych budynków. Ponadto przyjęcie zwrotu projektu dawało stronie możliwość dalszego udziału i uzyskania kolejnych zleceń w związku z pojawieniem się nowego inwestora.

Decyzją z dnia (...) Dyrektor Izby Skarbowej decyzję organu I instancji utrzymał w mocy.

W uzasadnieniu Dyrektor Izby Skarbowej podzielił stanowisko Naczelnika Urzędu Skarbowego, iż w świetle obowiązujących przepisów nie było dopuszczalne korygowanie faktury w sposób w jaki dokonał tego wystawca faktury

Organ II instancji powtórzył za Naczelnikiem Urzędu Skarbowego, iż zgodnie z § 19 ust 1 i 3 oraz § 20 ust 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług ( Dz.U nr 97 poz 971 ze zm) faktury korygujące wystawia się w określonych sytuacjach tj:

- w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy o VAT ( bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont)

-zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust. 4 ustawy o VAT

- gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Żadna z tych okoliczności nie wystąpiła w niniejszej sprawie, a bezpośrednią przyczyną wystawienia faktury korygującej było niewywiązanie się kontrahenta z płatności za wykonaną usługę.

Dyrektor Izby Skarbowej podniósł ponadto, że nie do przyjęcia jest twierdzenie spółki, że podstawą wystawienia korekty było uznanie reklamacji wynikające z niekompletności dokumentacji polegającej na braku dokumentacji wykonawczej oraz niefunkcjonalność projektu w zakresie rozkładu powierzchni użytkowej. Jak wynika ze zgromadzonego materiału przedłożenie dokumentacji wykonawczej i realizacja pozostałych prac wynikających z umowy, przez spółkę, uzależnione było od uregulowania przez spółdzielnię należności wynikającej z pierwotnej faktury, co zostało uzgodnione w aneksie do umowy z dnia (...). Spółka wykonała projekt w oparciu o indywidualne zamówienie spółdzielni i obowiązujące wówczas przepisy. Za wykonaną przez spółkę cześć prac, spółdzielnia, mimo, że zaakceptowała i wykorzystała opracowane projekty, uzyskując na ich podstawie pozwolenie na budowę nie uregulowała należności, a w konsekwencji przerwała rozpoczętą inwestycje. Inwestycja ta została następnie sprzedana , a uzyskane na podstawie pierwotnego projektu pozwolenia na budowę zostały przeniesione na nowych właścicieli.

Reasumując organ II instancji stwierdził, iż wykonane usługi były usługami odpłatnymi, a te na mocy art. 5 ust 1 ustawy o VAT podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Brak częściowej lub całkowitej zapłaty należności nie uzasadnia obniżenia podstawy opodatkowania. Zasada ta znajduje wyraz w art. 29 ust.1 ustawy o VAT, zgodnie z którym podstawa opodatkowania jest obrót. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Przepis ten nie uzależnia wysokości podstawy opodatkowania od kwot faktycznie uzyskanych od kontrahenta.

Organ II instancji podzielił również stanowisko Naczelnika Urzędu Skarbowego w zakresie ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego za II kwartał 2005r.

Na decyzję Dyrektora izby Skarbowej podatnik A s.c. M. K., P. K. wniósł skargę do Sądu, wnosząc o jej uchylenie i o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj.

- art. 122 i art. 187 ordynacji podatkowej poprzez niewyjaśnienie okoliczności istotnych dla sprawy, a polegających na istnieniu przesłanek skorygowania podatku należnego VAT w związku z niekwestionowaną przez strony umowy podstawą do zwrotu dokonanego świadczenia oraz wygaśnięcia objętego fakturą zobowiązania.

- art. 121 ordynacji podatkowej poprzez nieuwzględnienie powołanego przez skarżącą faktu skorygowania podatku naliczonego przez spółdzielnię, na rzecz której wystawiono skorygowaną fakturę. Zdaniem skarżącej nie budzi zaufania do organu postępowanie jednocześnie akceptujące obciążenie dostawcy podatkiem należnym przy jednoczesnym zmniejszeniu podatku naliczonego przez kontrahenta.

Decyzji zarzucono też naruszenie przepisów prawa materialnego tj.

- art. 29 ust.1 ustawy o VAT poprzez opodatkowanie kwoty, która ze względu na wzajemną akceptacje przez kontrahentów zwrotu świadczenia stała się kwotą nienależną i nie mogła w sposób prawidłowy podwyższać podstawy opodatkowania

- art. 29 ust 4 ustawy o VAT poprzez zakwestionowanie prawa pomniejszenia obrotu i podatku należnego o kwoty wynikające z dokonanych korekt faktur, które zostały zaakceptowane przez strony umowy.

Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd Administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Dokonując merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji Sąd stwierdza, że zarówno ta decyzja, jak i poprzedzającą ją decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego nie naruszają prawa, a to oznacza, że Sąd nie mógł uwzględnić skargi spółki.

Sąd nie podziela zarzutu skargi wskazującego na naruszenie prawa materialnego polegającego na nieprawidłowym zastosowaniu art. 29 ust.1 i 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) dalej zwanej ustawą o VAT.

Podstawa opodatkowania podatkiem od towarów i usług określona została generalnie w art. 29 ustawy o VAT i zgodnie z ust. 1 tego artykułu podstawą tą jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22 (dalsze zastrzeżenia pominięto jako nieistotne w sprawie), a obrót to kwota należna z tytułu sprzedaży, obejmująca całość świadczenia od nabywcy, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur. ( ust. 4)

Zgodnie z treścią § 19 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług ( Dz.U. nr 97 poz 971 ze zm) w przypadku, gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą, przy czym z wyraźnego postanowienia § 19 ust. 3 zasadę powyższą należy zastosować odpowiednio w sytuacji, gdy mamy do czynienia ze zwrotem sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust. 4 ustawy;

W rozpoznawanej przez Sąd sprawie doszło do sporu pomiędzy organami podatkowymi, a spółką czy można było dokonać korekty faktury z dnia (...), wystawionej w związku z brakiem zapłaty przez zamawiającego za wykonany przez spółkę projekt. Gdyż niewątpliwie zapłata ta nie nastąpiła. Spółka twierdzi, że podstawą do wystawienia faktury korygującej, jaka miała miejsce w maju 2005 r. było uznanie reklamacji projektu. Zdaniem organów podatkowych spółka wykonała dokumentację projektową zgodnie z zawartą między stronami umową. W (...) spółka przekazała spółdzielni dokumentację projektową, co stwierdzono protokołem nr1. Do protokołu dołączono załącznik z oświadczeniem stron umowy o kompletności dokumentacji, umożliwiającej realizację inwestycji. Na podstawie tej dokumentacji – inwestor- spółdzielnia - uzyskała pozwolenie na budowę. Wobec czego organy stwierdziły, iż zwrot projektu , który był podstawą do wystawienia faktury korygującej nie był wynikiem reklamacji, bowiem nie przedstawiono dokumentów świadczących o wadach wykonanego projektu, a powodem wystawienia faktury korygującej bylo niewywiązanie się kontrahenta z płatności za wykonaną usługę.

W ocenie Sądu stanowisko organów podatkowych w tym sporze jest właściwe. Zgodnie z § 19 ust 1 i 3 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług ( Dz.U nr 97 poz 971 ze zm) faktury korygujące wystawia się w określonych sytuacjach w/w.

Żadna z tych okoliczności nie wystąpiła w niniejszej sprawie, a rację mają organy, iż bezpośrednią przyczyną wystawienia faktury korygującej było niewywiązanie się kontrahenta z płatności za wykonaną usługę. Świadczą o tym okoliczności ustalone przez organy podatkowe. W dniu (...) spółka przekazała spółdzielni dokumentację projektową, co stwierdzono protokołem nr 1. Do protokołu dołączono załącznik z oświadczeniem stron umowy o kompletności dokumentacji, umożliwiającej realizację inwestycji. Na podstawie tej dokumentacji – inwestor- spółdzielnia mieszkaniowa- uzyskała pozwolenie na budowę. Nie uiściła jednak należności za wykonany projekt. Wobec czego na skutek pozwu wniesionego przez spółkę Sąd Okręgowy wydał w dniu (...) nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym przeciwko Spółdzielni B zasądzając na rzecz powoda kwotę (...) zł, z ustawowymi odsetkami od dnia (...) do dnia zapłaty. Od nakazu tego spółdzielnia złożyła sprzeciw, po czym strony umowy zawarły ugodę pozasądową, w której to ugodzie spółdzielnia oświadczyła, że zamierza realizować inwestycję oraz, że zapłaci projektantowi: koszty postępowania sadowego w dniu zawarcia ugody i należność określoną jako sumę należności umownej w kwocie (....) zł powiększoną o odsetki w wysokości (...) zł według harmonogramu ustalonego w ugodzie. Wszystko to zdaniem Sądu świadczy o wykonaniu projektu zgodnie z umową. Jak wynika z powyższego brak dokumentacji wykonawczej oraz niefunkcjonalność projektu w zakresie rozkładu powierzchni użytkowej, nie były podstawą do uznania reklamacji. Po pierwsze dlatego, że faktura wystawiona w 2003r dotyczyła faktycznie wykonanych prac, wynikających z protokołu przekazania dokumentacji z dnia (...) i nie obejmowała dokumentacji wykonawczej. Po drugie, zarzut spółdzielni o niefunkcjonalności projektu pojawił się dopiero w momencie zwrotu projektu. W umowie o prace projektowe z dnia (...) zamawiający zlecił spółce opracowanie projektu w taki sposób, aby w domkach jednorodzinnych powstała największa ilość mieszkań i powierzchnia mieszkalna w oparciu o zasady określone w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 4 lipca 2000r. I spółka , jak wynika z protokołu przekazania dokumentacji i dołączonego do tego protokołu oświadczenia o kompletności dokumentacji, umożliwiającej realizację inwestycji, wywiązała się z umowy również w tym zakresie. Dopiero nowy inwestor wprowadził do zatwierdzonego projektu zmiany dotyczące kubatury budynku. Pozostałe warunki pozostawiając bez zmian. Ta okoliczność nie może być jednak podstawą do uznania reklamacji projektu wykonanego zgodnie z umową zawartą przez spółkę A, a Spółdzielnią B. Na marginesie należy przyznać tez rację organom podatkowym, iż poza pismem spółdzielni z dnia (...) wystosowanym do spółki, iż w związku z niemożliwością realizowania inwestycji zwraca projekt wykonawcy, który "nie jest projektem kompletnym" i prosi o wystawienie faktury korygującej nie ma żadnych innych dowodów świadczących o kwestionowaniu projektu, czy prowadzeniu postępowania reklamacyjnego. Istnieją zaś wystarczające dowody, ( umowa o prace projektowe z dnia (...), protokół przekazania dokumentacji z wraz z oświadczeniem o jej kompletności z dnia (...), nakaz zapłaty z dnia (...) i ugoda pozasądowa z dnia (...), decyzje Starosty o pozwoleniu na budowę) na których oparły się organy, na to, że projekt ten został wykonany zgodnie z umową. Wbrew twierdzeniu skarżącej organy nie dopuściły się przy tym naruszenia przepisów art. 122 i art. 187 ordynacji podatkowej i wyjaśniły wszystkie okoliczności istotne dla sprawy. Zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły też cały materiał dowodowy i dokonały prawidłowej oceny dowodów.

Nie uzasadniony jest też zarzut skarżącej spółki naruszenia przez organy podatkowe przepisu art. 121 ordynacji podatkowej poprzez nieuwzględnienie powołanego przez skarżącą faktu skorygowania podatku naliczonego przez spółdzielnię, na rzecz której wystawiono skorygowaną fakturę. Postępowanie podatkowe dotyczyło bowiem A, w którym to postępowaniu organy podatkowe, uznały, iż wobec braku podstaw do wystawienia przez tego podatnika faktury korygującej brak było podstaw do zmniejszenia podatku należnego za II kwartał 2005r, o kwotę wynikającą z tej faktury. Nie oznacza to, jak twierdzi skarżąca spółka, akceptacji zmniejszenia podatku naliczonego przez Spółdzielnię B, co do której postępowanie podatkowe może i powinno toczyć się niezależnie. Co do wykorzystania zaś ponownie pierwotnego projektu, to wobec ustaleń dokonanych przez organy, Sąd podziela stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej, że wykonanie na jego podstawie projektów zamiennych stanowić będzie nowe odrębne zdarzenie gospodarcze, podlegające ogólnym zasadom podatkowym, niezależnie od obowiązków podatkowych związanych z pierwotnym wykonaniem projektu.

W konsekwencji zasadnie także ustalono skarżącej spółce dodatkowe zobowiązanie podatkowe za II kwartał 2005r. Podatnik bowiem wskazał w sposób nieuprawniony kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia ( art. 109 ust. 6 ustawy o VAT), z drugiej strony wykazał kwotę zobowiązania podatkowego niższą od należnej ( art. 109 ust. 4 ustawy o VAT). Stanowisko organów w tym zakresie, tj. ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego, jest zgodne z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Zaznaczyć przy tym należy, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 31 lipca 2007 r., sygn. akt I FSK 1062/06, wystąpił do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w Luksemburgu z pytaniem prejudycjalnym odnośnie dopuszczalności przyjęcia przez polskiego ustawodawcę powyższych przepisów dotyczących dodatkowego zobowiązania podatkowego w nawiązaniu do postanowień I i VI Dyrektywy Rady w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich dotyczących podatków obrotowych (z dnia 11 kwietnia 1967 r., 67/227/EEC, z dnia 17 maja 1977 r., 77/388/EEC) i orzeczenie Trybunału w tej kwestii zapadło, w dniu 15.01.2009r w sprawie C 502/07. Trybunał uznał w nim, że wspólny system podatku VAT nie stoi na przeszkodzie by państwo członkowskie przewidziało w swym ustawodawstwie sankcje administracyjną, która może być nakładana na podatników podatku od wartości dodanej taka jak dodatkowe zobowiązanie podatkowe przewidziane w art. 109 ust 5 i 6 ustawy o VAT.

Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

Sz. Widłak G. Gorzan K. Wolna-Kubicka