Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2437/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-11-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 22 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: sędzia del. SO Ewa Izabela Fiedorowicz po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.K. i K.K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi B.K. i K.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Samorządowego w S. z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia skargi.


UZASADNIENIE

B.K. i K.K. (zwani dalej "skarżący") wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Samorządowego w S. z dnia [...] kwietnia 2017 r. w przedmiocie określenia wysokości opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, wraz z wnioskiem o przywróceniu terminu do jej wniesienia.

W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazano, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi spowodowane było chorobą B.K., w związku z którą przebywała poza miejscem zamieszkania. Skarżący wskazali, że dokumenty będą do wglądu na rozprawie. Do wniosku załączono Kartę Informacyjną Leczenia Szpitalnego, zgodnie z którą B.K. od dnia 18 kwietnia 2017 r. do dnia 22 kwietnia 2017 r. przebywała w szpitalu

Zaskarżona decyzja, wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie wniesienia skargi, została doręczona skarżącym w dniu 10 maja 2017 r., o czym świadczy znajdujące się w aktach administracyjnych zwrotne potwierdzenie odbioru podpisane własnoręcznie przez skarżącą B.K.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek skarżących nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. We wniosku tym strona zobowiązana jest do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a.

Zwrócić uwagę należy, że uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu powinno nastąpić w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu, nie zaś na dalszym etapie postępowania.

Jak wyżej wskazano, zaskarżoną decyzję doręczono skarżącym w dniu 10 maja 2017 r., o czym świadczy podpisane własnoręcznie przez skarżącą B.K. zwykłe potwierdzenie odbioru i opatrzenie go datą odbioru. Skoro ustawowy termin do wniesienia skargi wynosi 30 dni od daty doręczenia decyzji, to tym samym skarżący powinni ją złożyć najpóźniej w dniu 9 czerwca 2017 r. W rozpoznawanej sprawie, pomimo właściwego pouczenia, skarga została nadana w dniu 17 czerwca 2017 r. (akta sądowe - k. 5 koperta).

Zdaniem Sądu skarżący nie uprawdopodobnili braku winy w uchybieniu terminu.

Wyjaśnić trzeba, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Dlatego przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody nagłej i nie do przezwyciężenia, tj. takiej, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyrok NSA z 14 stycznia 2000r., sygn. akt I SA/Gd 794/99, LEX nr 40381).

Zdaniem Sądu opisane we wniosku okoliczności nie dawały podstaw do stwierdzenia, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi nastąpiło bez winy strony skarżącej. Z treści wniosku nie wynika bowiem, że stan zdrowia uniemożliwiał skarżącej B.K. poczynienie odpowiednich starań w zachowaniu terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku nie wskazano na jaką chorobę cierpiała skarżąca, na czym polegała niemożność dochowania terminu do wniesienia skargi czy jaki był okres trwania choroby. W przedstawionej Karcie Informacyjnej Leczenia Szpitalnego podano, że B.K. od dnia 18 kwietnia 2017 r. do dnia 22 kwietnia 2017 r. przebywała w szpitalu. Wskazany okres miał miejsce przed dniem doręczenia przedmiotowej decyzji, nie mógł więc mieć wpływu na uchybienie terminowi do wniesienia skargi, ponieważ termin nie zaczął jeszcze biec. Ponadto skarżąca została wypisana ze szpitala w stanie dobrym, bez dolegliwości, z zaleceniami wykonania kontroli, odebrania wyników badań, pobierania leków, zdjęcia szwów itp. Przedstawiony dokument nie wskazuje, aby dolegliwości skarżącej uniemożliwiały jej normalne funkcjonowanie w stopniu mogącym mieć wpływ na uchybienie terminowi do wniesienia skargi.

Należy przy tym podkreślić, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym akcentuje się, że choroba jako taka nie stanowi przyczyny usprawiedliwiającej przywrócenie terminu, a tylko choroba nagła, nie pozwalająca na wyręczenie się inną osobą stanowi o braku winy (por.: wyrok NSA z dnia 4 września 2001r., sygn. akt II SA/Po 2646/00, CBOSA); dotyczy to nawet choroby wymagającej leżenia (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 809/04, CBOSA). Również złe samopoczucie strony i odczuwane przez nią dolegliwości nie mogą być potraktowane jako przyczyna usprawiedliwiająca bezczynność strony (por. wyrok SN z dnia 19 maja 1976 r., IV PRN 8/76, LEX nr 7828).

Zdaniem Sądu, strona skarżąca nie dochowała należytej staranności przy prowadzeniu swych spraw, jakiej w danych okolicznościach można by od niej oczekiwać. Strona skarżąca mogła była przewidzieć przebieg czynności procesowych i zorganizować się w sposób umożliwiający wniesienie skargi w terminie, np. posłużyć się pomocą innych osób. Szczególnie mając na uwadze, że skarżąca osobiście odebrała przedmiotową decyzję zawierającą pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi.

Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że skarżący nie uprawdopodobnili braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi i dlatego na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a., odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.