Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 759/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-09-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 23 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] października 2018 r. p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] listopada 2018 r. K. J. (dalej także: "skarżący" lub "strona skarżąca") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji w rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] października 2018 r. zatytułowanego "Wniosek uchylenie/zmiana decyzji", którym skarżący wystąpił do Komendanta Głównego o uchylenie i ponowne rozpatrzenie, względnie o zmianę decyzji z dnia [...] listopada 2012 r. o numerze [...], utrzymującej

w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. w przedmiocie przeniesienia służbowego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 - dalej: "P.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.

Należy zauważyć, iż z chwilą wniesienia skargi do właściwego organu powstaje nowy stosunek procesowy łączący z jednej strony skarżącego i organ administracji publicznej, a z drugiej strony każdy z tych podmiotów z sądem administracyjnym. Jest to więc równoznaczne z faktem wszczęcia postępowania sądowego i wywołuje skutki zarówno procesowe, jak i materialnoprawne.

Jedną z konsekwencji procesowych związanych z wniesieniem skargi jest tzw. zawisłość sprawy (lis pendens) oznaczająca, że pomiędzy tymi samymi stronami

w zakresie tego samego przedmiotu sporu zostało skutecznie wszczęte postępowanie

i do czasu jego prawomocnego zakończenia nie można w tym samym zakresie zainicjować kolejnej sprawy. Ze stanem sprawy w toku mamy zatem do czynienia

w przypadku tożsamości sprawy wcześniej wszczętej.

O istnieniu stanu sprawy w toku przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt I GSK 1077/11, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl).

Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc

w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami.

W orzecznictwie wskazuje się, że warunkiem powodującym powstanie stanu sprawy w toku jest tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt II GSK 937/09). O tożsamości spraw administracyjnych można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego

z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt I GSK 1077/11).

Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy, należy zauważyć, że K. J. zarzuca Komendantowi Głównemu Policji bezczynność w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] października 2018 r. o uchylenie i ponowne rozpatrzenie, względnie o zmianę decyzji z dnia [...] listopada 2012 r. o numerze [...], utrzymującej w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...]

o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Powiatowego Policji

w [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. w przedmiocie przeniesienia służbowego.

W tej sytuacji, nie ulega wątpliwość, że sprawa niniejsza jest tożsama ze sprawą o sygn. akt II SAB/Wa 738/18 dotyczącą skargi K. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] października 2018 r. o uchylenie i ponowne rozpatrzenie, względnie o zmianę decyzji z dnia [...] listopada 2012 r. o numerze [...], utrzymującej w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. w przedmiocie przeniesienia służbowego. W sprawie II SAB/Wa 738/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 maja 2019 r. oddalił skargę K. J. Powyższy wyrok jest prawomocny od dnia 6 sierpnia 2019 r.

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest kolejna skarga K. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji, polegająca na nierozpoznaniu wniosku z dnia [...] października 2018 r. Pomiędzy wskazywanymi sprawami zachodzi zarówno tożsamość podmiotowa, gdyż ich stronami są K. J. i Komendant Główny Policji, jak również tożsamość przedmiotowa.

Z powyższego wynika, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga została już prawomocnie osądzona wspomnianym wyrokiem z dnia 7 maja 2019 r.

W tej sytuacji, inicjowanie kolejnego postępowania na skutek skargi na bezczynność w tej samej podmiotowo i przedmiotowo sprawie jest niedopuszczalne,

a skarga w tym zakresie musi zostać przez Sąd odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., z uwagi na powagę rzeczy osądzonej (por. postanowienie NSA z dnia 5 października 2018 r., sygn. akt I OZ 896/18).

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 P.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.