Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1943/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie asesor WSA Danuta Szydłowska (spr.),, asesor WSA Marian Wolanin, Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi Powszechnej Spółdzielni Spożywców "S". w M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] października 1999 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu 1. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. na rzecz skarżącej Powszechnej Spółdzielni Spożywców "S". w M. kwotę 10 zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 1943/06

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 1999 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. w wyniku rozpatrzenia odwołania Powszechnej Spółdzielni Spożywców "S". w M. od decyzji Burmistrza Miasta M. z dnia [...] sierpnia 1999 r. o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na realizacji budynku o funkcji mieszkalno-usługowej na działce nr [...] przy ul. [...]wydanej na rzecz B. K., utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z treścią art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym 9 Dz. U. nr 89, poz. 415 ) decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu określa rodzaj inwestycji, warunki wynikające z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz przepisów szczególnych, warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji, wymagania dotyczące interesów osób trzecich, linie rozgraniczające teren inwestycji wyznaczone na mapie w stosownej skali a także okres ważności decyzji. Wszystkie te elementy zostały uwzględnione w decyzji Burmistrza. Wniosek zainteresowanej nie koliduje z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "S". w M.- działka planowanej inwestycji położona jest na terenie oznaczonym symbolem [...], na którym projektowany jest budynek mieszkalno-handlowy, wielorodzinny łączący się ścianą z budynkiem na działce [...]. W myśl art. 43 cyt. ustawy nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli zamierzona inwestycja nie jest sprzeczna z ustaleniami planu. W świetle orzecznictwa sądowego ochrona interesów osób trzecich na etapie ustalania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie może być zapewniona całościowo i przejmować działań właściwych ochronie tych interesów na etapie pozwolenia na budowę. Ustalenia zawarte w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego stanowią, iż " teren Powszechnej Spółdzielni Spożywców "S". - połączenie ( ciąg komunikacyjny, przejazd ) istniejącej ul. [...] ([...]) z projektowaną ul. [...], z którego jest zaplanowany wjazd na działkę nr [...] ( od zachodniej strony działki )- rysunek planu", o wskazuje, że określenie komunikacji nie jest jedynie hipotetyczne.

W skardze złożonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Powszechna Spółdzielnia Spożywców "S". w M., zwana dalej skarżącą wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie kosztów postępowania, podniosła zarzut naruszenia prawa i interesu prawnego. W uzasadnieniu skargi wskazała, iż decyzja jest niezgodna z obowiązującymi przepisami w tym narusza ochronę interesów osób trzecich a także jest sprzeczna z przepisami rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Nadto, część gruntów przez które ma przebiegać ulica Projektowana stanowi własność skarżącej, która nie wyraża zgody na ich sprzedaż, pozostali właściciele nie są znani-niektórzy z nich nie żyją i nie przeprowadzono postępowań spadkowych. Ewentualni spadkobiercy rozproszeni są po całym kraju, niektórzy przebywają poza granicami Polski.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Z dniem 1 stycznia 2004 r. weszły w życie: ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153,poz. 1269 ) zwana ustawą o u.s.a., ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 , poz. 1270 ) zwana ustawą o p.p.s.a. ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę- prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153 poz. 1271 ) zwana ustawą p.w.u.p. Powyższe regulacje prawne statuują dwuinstancyjne sądownictwo administracyjne.

Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153 z 2002 r. poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania powyższej decyzji nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153 poz. 1270- dalej zwaną p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów skarga zasługuje na uwzględnienie choć z innych przyczyn niż podnosił to skarżący.

W ocenie Sądu istotą sprawy jest okoliczność, iż organy administracji prowadzące postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy zarówno zawiadomienie o wszczęciu postępowania jak i wydane w toku postępowania decyzje kierowały do nieżyjącego już W. H., będącego właścicielem działki o nr [...], która to sąsiaduje bezpośrednio z działką inwestora. Należy podkreślić, iż na organie administracji spoczywa obowiązek ustalenia z urzędu kręgu osób będących stronami postępowania w dacie jego wszczęcia. Prowadzenie postępowania administracyjnego w sytuacji gdy strona nie brała w nim udziału bez własnej winy stanowi przesłankę do wznowienia postępowania zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 4 kpa, który to stanowi gwarancję zawartej w art. 10 § 1 zasady czynnego udziału strony w postępowaniu, niezależnie od tego czy nieuczestnictwo strony miało wpływ na treść decyzji oraz czy brak udziału strony spowodował dla niej szkodę. Sąd ustalił, iż W. H. zmarł w 1915 r. a więc jeszcze przed wszczęciem postępowania. Postanowieniem z dnia [...] września 2005 r. w sprawie sygn. akt [...] Sąd Rejonowy w M. umorzył postępowanie o stwierdzenie praw do spadku po W. H.. Z akt sprawy nie wynika by w postępowaniu brali udział następcy prawni zmarłego. W szczególności nie doręczano im zawiadomienia o wszczęciu postępowania i decyzji organów obu instancji. Powyższe nie pozwala na stwierdzenie, czy w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym został prawidłowo ustalony krąg osób będących stronami postępowania. Brak ustalenia zakresu podmiotowego postępowania administracyjnego stanowi naruszenie podstawowych zasad określonych w przepisach kpa. Tak więc organ naruszył zasady określone w treści art. 7 kpa, który zobowiązuje do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, art. 10 kpa, zgodnie z którym organ jest zobowiązany do zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania jak również art. 77 kpa i art. 80 kpa ustanawiające obowiązek zebrania i rozpatrzenia w wyczerpujący sposób całego materiału dowodowego oraz właściwej jego oceny.

W związku z koniecznością ponownego przeprowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie z udziałem wszystkich stron oraz z uwzględnieniem aktualnego stanu faktycznego Sąd nie odniósł się do sformułowanych w skardze zarzutów uznając, iż zajmowanie stanowiska odnośnie trafności rozstrzygnięcia zawartego w uchylonym postanowieniu jest przedwczesne.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Burmistrz Miasta M. wyda rozstrzygnięcie uwzględniając konieczność zapewnienia udziału w sprawie wszystkim stronom a także weźmie pod uwagę stan faktyczny aktualny na dzień orzekania.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania Sąd stanął na stanowisku, iż zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji zostały wydanie z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania i jako wadliwe winny być wyeliminowane z obrotu prawnego.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153 poz.1270 ) orzekł jak w sentencji.

O kosztach Sąd postanowił na podstawie art. 200 p.p.s.a.