Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 695/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6203 Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 21 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2017 r.; sygn. akt VI SA/Wa 2327/16 w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi N. Spółki jawnej w S. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] września 2016 r.; nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

N. Spółka jawna w S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego nr [...] z dnia [...] września 2016 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej.

W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji opierając go na przesłance spowodowania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej w postaci apteki zatrudniającej kilka osób. Do wniosku załączyła między innymi bilans oraz rachunek zysków i strat za 2015, 2016 i pierwsze dwa miesiące 2017 r., umowy o pracę oraz umowę kredytową. Wskazała, że prowadzona działalność gospodarcza została ograniczona do jednej apteki, której dotyczy zaskarżona decyzja.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 31 maja 2017 r. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Sąd podał, że spółka uprawdopodobniła wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W ocenie Sądu I instancji skarżąca oparła swój wniosek na obu ustawowych przesłankach uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej, podkreślając, że cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki spowoduję likwidację kilku miejsc pracy oraz pozbawi ją jedynego przychodu co może zachwiać jej stabilnością finansową.

Główny Inspektor Farmaceutyczny złożył zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i orzeczenie co do istoty sprawy, poprzez wydanie postanowienia odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] września 2016 r.

W odpowiedzi pełnomocnik Spółki wniósł o oddalenie zażalenia i zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest niezasadne.

Podstawę prawną umożliwiającą sądowi administracyjnemu wstrzymanie bądź odmowę wstrzymania wykonania objętej skargą decyzji stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.: dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z powołanym przepisem sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości, bądź w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez użyte w przywołanym przepisie pojęcie szkody należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania określonego aktu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. Rzeczą Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają /lub nie/ za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wnioskodawca uprawdopodobnił wystąpienie przesłanki określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Analizując pod tym kątem złożony wniosek, uzasadnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. NSA stwierdził, że argumentacja przedstawiona w zażaleniu organu nie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim należy podkreślić, że sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie bierze pod uwagę okoliczności, które doprowadziły do jej wydania, lecz bada wyłącznie, czy zostały spełnione przesłanki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. W związku z tym przyczyny wydania decyzji o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, tak akcentowane w zażaleniu organu nie mogły mieć wpływu na ocenę zasadności wniosku skarżącej Spółki. Sąd pierwszej instancji trafnie uznał, że istniały podstawy do udzielenia skarżącej ochrony tymczasowej.

Prawidłowo w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że skarżąca wskazała na dane liczbowe przedstawiające istotną zmianę sytuacji finansowej spółki. W latach 2015 i 2016 bilans spółki był dodatni i jej zysk wynosił kilkaset tysięcy złotych, natomiast pierwsze dwa miesiące bieżącego roku wskazują na stratę bliską 40 tysięcy złotych. Podkreśliła, że we wrześniu ubiegłego roku ograniczyła swoją działalność tylko do prowadzenia jednej apteki, której dotyczy przedmiotowe postępowanie (poprzednio prowadziła działalność w dwóch placówkach). Wskazała również na obciążenia finansowe związane z prowadzoną działalnością, w szczególności na umowy najmu lokalu, koszty ochrony, telefony, czy obsługi kredytowej. Wszystkie te okoliczności zostały również poparte odpowiednią dokumentacją.

Mając na uwadze powyższe, argumenty przedstawione przez organ w zażaleniu nie mogły mieć wpływu na ocenę rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji. Organ w żaden sposób nie podważył tezy, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, innymi słowy, nie podważył stanowiska Sądu pierwszej instancji, że spełnione zostały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a.

W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjnej oddalił zażalenie.