Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 20/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2017-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46, art. 49, art. 58 par. 1 pkt 3, art. 212 par. 1, art. 220
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 28 lutego 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy na decyzję Zarządu Województwa z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Gmina, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Zarządu Województwa z dnia [...] października 2016 roku nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania wynikającego z umowy o dofinansowanie Projektu Nr [...] pt. "Budowa remizy wraz z wyposażeniem dla jednostki ratowniczo-gaśniczej OSP. Wnosząc skargę pełnomocnik skarżącego nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Nadto skarga dotknięta była brakiem formalnym, nie została bowiem podpisana.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 stycznia 2017 r. pełnomocnik strony skarżącej r.pr. M.S. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi poprzez uiszczenie kwoty 1500 zł – stosownie do treści § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto pełnomocnik została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. oraz nadesłanie dwóch jej odpisów celem doręczenia uczestnikom postępowania. Zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki sądowej, która została skierowana na adres kancelarii pełnomocnika i w której znajdowało się powyższe zarządzenie oraz wezwanie, nie zostało podpisane. Z informacji znajdujących się na stronie internetowej Poczty Polskiej wynika, iż przesyłka ta, oznaczona numerem [...], została doręczona adresatowi w dniu 25 stycznia 2017 r.

Ponadto pismem z dnia [...] lutego 2017 r. pełnomocnik strony skarżącej oświadczyła, iż cofa skargę, bowiem po zapoznaniu się z treścią otrzymanej odpowiedzi na skargę organu oraz w wyniku ponownego rozważenia wszystkich okoliczności stanowiących podstawę zwrotu dofinansowania, strona skarżąca uznała stanowisko organu za zasadne. Tym samym zdaniem strony skarżącej uiszczenie wpisu sądowego i dalsze podtrzymywanie skargi stało się bezprzedmiotowe.

Należny wpis sądowy nie został uiszczony, brak formalny skargi również nie został uzupełniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Na wstępie należy zwrócić uwagę, że z uwagi na niewypełnione zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki poleconej z dnia [...] stycznia 2017 r., zawierającej skierowane do pełnomocnika strony skarżącej, r.pr. M.S. wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, Sąd przyjął, iż przesyłkę tę doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej nie później niż dnia [...] lutego 2017 r., bowiem tą właśnie datą zostało opatrzone pismo pełnomocnika strony zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi oraz stwierdzenie o bezprzedmiotowości uiszczenia wpisu sądowego i dalszego podtrzymywania skargi. Z uwagi na treść tego pisma, a w szczególności ze względu na zawarte na jego wstępie pisemne oświadczenie pełnomocnika strony skarżącej (własnoręcznie przez niego podpisanego) o otrzymaniu powyższego wezwania, nie ulega zatem wątpliwości, że doręczenie powyższej przesyłki nie nastąpiło później niż 1 lutego 2017 r. Najpóźniej bowiem tego dnia treść wezwania sądowego była pełnomocnikowi strony znana. Dodatkowo fakt doręczenia omawianej przesyłki znajduje potwierdzenie w informacji widniejącej na stronie internetowej Poczty Polskiej, z której wynika, że przesyłka polecona nr [...] została doręczona dnia 25 stycznia 2017 r. Sąd przyjął jednak jako datę doręczenia przesyłki dzień 1 lutego 2017 r., gdyż taka data z całą pewnością wynika z podpisanego własnoręcznie przez pełnomocnika strony skarżącej pisma.

Przechodząc do wyjaśnienia motywów rozstrzygnięcia wskazać należy, iż postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718) zwanej dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W myśl art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego, strona wnosząca skargę powinna na wezwanie sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną przez sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a.

Zgodnie z § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi w przypadku należności od ponad 50.000 zł do 100.000 zł – 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł. Z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia, wynoszącą 59.834,82 zł, zaistniała konieczność wezwania pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 1.500 zł.

Z kolei stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego), jednak przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone w art. 46 p.p.s.a. Jednym z tych wymogów jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Dodatkowo w myśl art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Brak któregoś ze wspomnianych elementów stanowi brak formalny skargi.

Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi nieuzupełnienie w powyższym terminie braków formalnych skutkuje jej odrzuceniem, co wynika z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Jak już wcześniej wspomniano, odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostały uznane za doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej dnia 1 lutego 2017 r. Termin do wykonania zarządzeń rozpoczął zatem swój bieg od 2 lutego 2017 r. i upłynął z dniem 8 lutego 2017 r. (dzień roboczy – środa). Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie wpis sądowy od skargi nie został uiszczony oraz nie został uzupełniony opisany wyżej brak formalny skargi.

Wobec powyższych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.

Odnosząc się natomiast do pisemnego oświadczenia pełnomocnika strony skarżącej z dnia [...] lutego 2016 r. o cofnięciu skargi wskazać należy, iż uwzględnienie tego rodzaju oświadczenia jest możliwe dopiero wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu i została należycie opłacona. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Badanie skuteczności oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wtedy, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Skutek ten następuje m.in. wówczas, gdy uiszczony został należny wpis sądowy od skargi oraz nie jest ona obarczona brakami formalnymi. Dopiero wtedy strona skarżąca jest uprawniona do rozporządzenia skargą poprzez jej cofnięcie. W sytuacji natomiast, gdy skarga nie została jeszcze opłacona oraz nie usunięto jej braków formalnych, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, a zatem nie została skutecznie wniesiona i nie zainicjowała skutecznie postępowania sądowoadministracyjnego, nie jest dopuszczalne jej cofnięcie (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz 2005, s. 542; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2005, s. 606 oraz postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OZ 277/14; postanowienie WSA w Kielcach z dnia 31 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Ke 180/14, www.orzeczenia.nsa.gov.pl)

W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie brak było przesłanek do uznania oświadczenia pełnomocnika strony skarżącej o cofnięciu skargi za złożone skutecznie, bowiem jak wyżej wskazano, zachodziły przede wszystkim podstawy do jej odrzucenia.