Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 327/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-03-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art.246 par.1 pkt 1, art.258 par.1 i par.2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Paulina Paczkowska po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi K. B. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu na czas nieoznaczony postanawia: przyznać K. B. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata


UZASADNIENIE

K. B. (dalej jako "skarżąca") wraz ze skargą na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu na czas nieoznaczony, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy.

W nadesłanym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF skarżąca zaznaczyła, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżąca podała, że jej sytuacja finansowa jest trudna. Skarżąca jest matką samotnie wychowującą córkę. Opłaca wynajęcie kawalerki z mediami, a jej dochód pozwala zaspokoić podstawowe potrzeby życiowe.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z małoletnią córką. Nie posiada żadnego majątku, w tym nieruchomości, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Skarżąca oświadczyła, że na dochód gospodarstwa domowego składa się: kwota 1000 zł świadczenia ZUS z tytułu urlopu macierzyńskiego, świadczenie "500+" – 500 zł, świadczenie rodzinne na córkę 180,12 zł oraz zasiłek celowy z pomocy społecznej co 2 miesiące – 1200 zł.

Jako zobowiązania i stałe wydatki skarżąca wymieniła wynajem kawalerki 1100 zł oraz opłaty za media 200 zł.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.). Prawo to może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1 i 2).

W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Jak wynika ze złożonego wniosku oraz akt sprawy, skarżąca nie posiada żadnego majątku. Samotnie wychowuje kilkumiesięczne dziecko. Utrzymuje się ze świadczenia z tytułu urlopu macierzyńskiego w wysokości 1000 zł, świadczenia "500+", świadczenia rodzinnego 180,12 zł oraz zasiłku celowego otrzymywanego co dwa miesiące w wysokości 1200 zł. Łączny dochód wnioskodawczyni wynosi średnio miesięcznie 2280,12 zł.

Skarżąca jako stałe miesięcznie koszty utrzymania wskazała wynajem kawalerki 1100 zł oraz opłaty za media 200 zł. Z powyższego wynika, że odejmując od dochodu rodziny jedynie kwotę wydatków ponoszonych na mieszkanie, skarżącej na utrzymanie siebie i kilkumiesięcznego dziecka pozostaje kwota 980,12 zł.

Wobec powyższego uznać należy, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, tym bardziej, że sam wpis sądowy od wniesionej skargi wynosi 300 zł.

Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.