Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1713/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-10-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 16 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącemu S. S. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

S. S. (dalej też jako skarżący) wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie obowiązku uiszczenia wpisu od przedmiotowej skargi.

Z informacji podanych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z nadesłanych dokumentów wynika, iż skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i małoletnią córką. Skarżący posiada dom o powierzchni [...], nieruchomość rolną o powierzchni 1,3 ha, działkę o powierzchni [...], samochód osobowy o wartości [...]zł. Ponadto oświadczył, że posiada oszczędności w wysokości 20.000 zł.

Skarżący uzyskuje dochód z tytułu prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Z załączonego rachunku zysków i strat za 2013 r za ten rok wynika, że skarżący w tym roku przy przychodzie w kwocie 534.086,74 zł osiągnął dochód w wysokości 412.203,76 zł. Natomiast z załączonego rachunku zysków i strat za okres 1 stycznia – 31 maja 2014 r. wynika, że skarżący w tym okresie przy przychodzie w kwocie 209.986,50 zł osiągnął dochód w wysokości 110.421,49 zł. Ponadto skarżący uzyskuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 8.000 zł brutto miesięcznie (załączono kopie umów o pracę, PIT-37 za rok 2013 oraz wyciąg z rachunku bankowego potwierdzający powyższe).

Także żona skarżącego uzyskuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 2500 zł brutto miesięcznie (załączono wyciąg z rachunku bankowego potwierdzający powyższe).

Skarżący dokumentując swoją sytuację finansową nadesłał także szereg wyciągów z posiadanych przez siebie rachunków bankowych..

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.

W niniejszej sprawie istotne jest, iż głównym źródłem utrzymania skarżącego i pozostających z nim w gospodarstwie domowym osób jest dochód z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Skarżący zarówno w poprzednich latach jak i obecnie uzyskuje znaczne dochody z omawianej działalności gospodarczej nie notując strat (w roku 2013 skarżący uzyskał z prowadzonej działalności gospodarczej dochód w wysokości 412.203,76 zł, natomiast w roku bieżącym w okresie 1 styczeń – 31 maja uzyskał dochód w wysokości 110.421,49). Ponadto skarżący oraz jego żona z tytułu wynagrodzeń z umowy o pracę uzyskują dochód w wysokości 10.500 zł brutto miesięcznie.

Przy rozpoznaniu przedmiotowego wniosku należy mieć na uwadze okoliczność, że wpis sądowy od skargi w niniejszej sprawie wynosi 200 zł, a obecnie w tutejszym Sądzie jest zarejestrowanych 40 niezakończonych spraw ze skarg S. S. (łącznie z niniejszą), w których suma wpisów od skarg zamyka się w kwocie 8.000 zł. W ocenie referendarza sądowego, przy znacznych dochodach uzyskiwanych przez skarżącego z prowadzonej działalności gospodarczej oraz pobieranych przez niego i jego żonę wynagrodzeń, skarżący jest w stanie pokryć koszty sądowe w tych sprawach, w szczególności jeśli dodatkowo zważy się fakt, iż skarżący deklaruje posiadanie oszczędności pieniężnych w wysokości 20.000. Także analiza transakcji na przedłożonych rachunkach bankowych wskazuje, że skarżący na bieżąco pokrywa koszty prowadzenia działalności gospodarczej.

Tym samym uznać należy, że skarżący nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa w powołanym przepisie, należy bowiem rozumieć takie zachwianie sytuacji materialnej i bytowej skarżącego, iż nie jest on w stanie zapewnić sobie ani swojej rodzinie minimum warunków socjalnych. Natomiast mając na uwadze skalę dochodów skarżącego i jego żony, wartość posiadanych przez skarżącego środków finansowych i wysokość wpisu od skargi w ramach toczonych postępowań sądowoadministracyjnych (bo to do tej opłaty sprowadzają się obecne koszty postępowania) o takim uszczerbku nie może być mowy (tak też Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 23 lutego 2006 roku sygn. akt II FZ 49/06).

W związku z powyższym stwierdzić należy, iż skarżący nie wykazał istnienia przesłanek do przyznania mu w sprawie niniejszej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie i tym samym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.