Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1541/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-08-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi

SENTENCJA

Dnia 26 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. P., K. S. i P. R. - wspólników "P. P., K. S., P. R. (...) spółka cywilna w (...) o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi P. P., K. S. i P. R. - wspólników P. P., K. S., P. R. (...) spółka cywilna w (...) na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia (...) stycznia 2012 r., znak: (...) w przedmiocie wycofania wyrobu z obrotu postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

W dniu 24 lutego 2012 r. (data nadania pocztowego) P. P., K. S., P. R. - wspólnicy P. P., K. S.,P. R. (...) spółka cywilna, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia (...) stycznia 2012 r., znak: (...), wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że pierwotnie przedmiotowa skarga została wniesiona w dniu 11 lutego 2012 r. za pośrednictwem Głównego Inspektora Sanitarnego, a następnie w dniu 23 lutego 2012 r. została zwrócona z adnotacją adresat wyprowadził się. Pełnomocnik wnioskodawców wskazał, że pierwotnie skarga została skierowana na adres: Główny Inspektor Sanitarny Warszawa 00-238 ul. Długa 38, który uzyskał ze strony Biuletynu Informacji Publicznej, będącego źródłem powszechnej informacji publicznej. Z tego względu strona wnioskująca uznała, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżących, dlatego wniosek jest w pełni uzasadniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Nie ulega zatem wątpliwości, że warunkiem przywrócenia terminu jest wykazanie przez stronę, że uchybienie nastąpiło bez jej winy.

W niniejszej sprawie wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ okoliczność wskazana we wniosku nie świadczy o braku winy. Strona postępowania nie może zasłaniać się tym, że pierwotne zaadresowanie skargi na błędny adres nastąpiło bez jej winy. Wnioskodawcy winni mieć na względzie, że Główny Inspektor Sanitarny w zaskarżonej decyzji zawarł prawidłowe pouczenie, co do sposobu i trybu wniesienia skargi, w tym wskazał dokładny adres, pod który należało złożyć skargę. Okoliczność ta świadczy o tym, że strona wnioskująca nie dochowała należytej staranności. Błędne zaadresowanie koperty, w której nadana została skarga zdaniem Sądu świadczy o tym, że strona skarżąca nie zapoznała się z należytą starannością z treścią pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji.

W ocenie Sądu błąd popełniony przez stronę skarżącą, polegający na tym, że błędnie zaadresowano korespondencję zawierającą skargę w sytuacji, gdy zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o wniesieniu środka odwoławczego, nie spełnia przesłanki uprawdopodobnienia braku winy. Od braku winy w takiej sytuacji nie zwalnia fakt, że skarżący wysłali skargę na adres organu wskazany na stronie Biuletynu Informacji Publicznej, ponieważ w swojej indywidualnej sprawie zostali prawidłowo pouczeni przez organ, na jaki dokładnie adres winna zostać wniesiona ich skarga. Przedmiotowa skarga winna zatem zostać prawidłowo wniesiona na adres wskazany w pouczeniu, co też nastąpiło jednak po terminie z winy strony skarżącej.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.