Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2242/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-04-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Kraus, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Golec (sprawozdawca), Sędzia WSA Katarzyna Golat, Protokolant specjalista Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi J. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) stwierdza, że uchylone postanowienie nie może być wykonane w całości, 3) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz J. G. kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

III SA/Wa 2242/10

Uzasadnienie

Zaskarżonym do Sądu postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło uchybienie przez Skarżącego J. G. terminowi do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, że w dniu 26 lutego 2010 r. Skarżącemu doręczono decyzję Burmistrza Gminy B. z dnia [...] lutego 2010 r. ustalającą wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego. Odwołanie od tej decyzji zostało wniesione za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 23 marca 2010 r. Organ stwierdził, że Skarżący wniósł odwołanie od ww. decyzji z naruszeniem określonego w art. 233 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w dalszej części uzasadnienia powoływanej jako O.p.

Na to postanowienie J. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 228 § 1 pkt 2 O.p. W uzasadnieniu skargi podnoszono, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej decyzję Burmistrza Gminy B. z dnia [...] lutego 2010 r. wskazano, że w dniu 26 lutego 2010 r. awizowano tę przesyłkę z powodu niemożności doręczenia jej adresatowi pod adresem wskazanym na przesyłce. Ponadto na potwierdzeniu odbioru znajduje się podpis E. S. potwierdzający odbiór przesyłki zwierającej decyzję. Z treści zaskarżonego postanowienia wynika, że zdaniem organu do doręczenia tej przesyłki doszło w dniu 26 lutego 2010 r. Zdaniem Skarżącego treść potwierdzenia odbioru przesyłki zwierającej decyzję jest sprzeczna z postanowieniami art. 150 § 1 pkt 1 i art. 150 § 2 O.p. Skoro do doręczenia decyzji doszło tak jak twierdzi organ w dniu 26 lutego 2010 r. to brak było podstaw do awizowania tej przesyłki w tym samym dniu.

W skardze podnoszono, że E. S. nie jest domownikiem Skarżącego. Osoba ta jest pracownikiem Skarżącego i czasami odbiera z Poczty kierowaną do niego korespondencję. Wszelkie wątpliwości w tym zakresie wyjaśnić mogłoby przesłuchanie E. S..

Ponadto w skardze wskazywano, że z odcisku pieczęci pocztowej placówki oddawczej wynika, że przedmiotowa przesyłka została w rzeczywistości odebrana w dniu 9 marca 2010 r.

W skardze zawarto wniosek o:

- wystąpienie przez Sąd do Poczty Polskiej w celu wyjaśnienia w jakiej dacie została doręczona przesyłka zwierająca decyzję Burmistrza Gminy B. z dnia [...] lutego 2010 r.,

- dopuszczenie dowodu z przesłuchania świadka E. S. na ustalenia daty odbioru przedmiotowej przesyłki,

- przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego grafologa w celu ustalenia czy napis na zwrotnym potwierdzeniu przesyłki pocztowej zawierającej decyzję Burmistrza Gminy B. z dnia [...] lutego 2010 r. o treści "26.02.10" wykonała ta sama osoba i czy była to E. S..

Organ w odpowiedzi na skargę zarzuty w niej podniesione uznał za bezzasadne i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Skarżący w skardze zasadnie wywodził, że w niniejszej sprawie organ nie udowodnił wystąpienia okoliczności faktycznych mogących stanowić podstawę do wydania na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 O.p. postanowienia stwierdzającego uchybienie przez Skarżącego terminowi do wniesienia odwołania.

Ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki pocztowej zawierającej decyzję Burmistrza Gminy B. z dnia [...] lutego 2010 r. wynika, że listonosz stwierdził, że mieszkanie znajdujące się pod adresem wskazanym na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, jako adres pod, którym należało doręczyć przesyłkę, było zamknięte. Ponadto w dokumencie tym stwierdzono, że przesyłkę złożono w urzędzie pocztowym W. [...] i o fakcie tym zawiadomiono adresata przez pozostawienie zawiadomienia o przesyłce w miejscu wskazanym w art. 150 § 2 O.p. Z treści tego zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki wynika, że przesyłka została wydana E. S., jednakże na zwrotnym potwierdzeniu odbioru nie wskazano w jakiej dacie wydano przesyłkę oraz w jakim charakterze występowała E. S. odbierając z placówki pocztowej przesyłkę, która nie była do niej kierowana.

W tym stanie faktycznym należało stwierdzić, że zawarte w zaskarżonym postanowieniu stwierdzenie, iż decyzja wymiarowa z dnia [...] lutego 2010 r. została doręczona Skarżącemu w dniu 26 lutego 2010 r. nie ma oparcia w dowodach zgromadzonych przez organ w niniejszej sprawie. Stwierdzenie to jest gołosłowne. Data doręczenia decyzji jest podstawową okolicznością faktyczną, którą organ powinien ustalić przed wydaniem postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, ponieważ od tej daty zaczyna biec określony w art. 223 § 2 O.p. termin do wniesienia odwołania. Skoro w niniejszej sprawie organ wydał zaskarżone postanowienie bez ustalenia tej okoliczności na podstawie dowodów to należało stwierdzić, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 122 i art. 187 § 1 O.p., które miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Sąd nie uwzględnił wniosków dowodowych zawartych w skardze, gdyż zgodnie z treścią art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w dalszej części uzasadnienia powoływanej jako P.p.s.a. Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie.

Wnioskowane przez Skarżącego postępowanie dowodowe miałoby na celu ustalenie podstawowej dla sprawy okoliczności faktycznej, którą powinien był ustalić organ. Dlatego dowodów, których przeprowadzenia przez Sąd zażądał Skarżący, w celu ustalenia tej okoliczności faktycznej nie można było uznać za dowody uzupełniające, o których mowa w art. 106 § 3 P.p.s.a. Ponadto Skarżący zażądał przeprowadzenia przez Sąd dowodu z przesłuchania świadka i z opinii biegłego. Prowadzenie tego rodzaju dowodów przez Sąd administracyjny wyklucza przepis art. 106 § 3 P.p.s.a., który zezwala na przeprowadzenie prezes Sąd jedynie dowodu uzupełniającego z dokumentów.

Z tych wszystkich względów to organ w ponownie prowadzonym postępowaniu będzie obowiązany na podstawie dowodów ustalić w jakiej dacie Skarżącemu doręczono decyzję Burmistrza Gminy B. z dnia [...] lutego 2010 r. oraz rozstrzygnąć czy odwołanie od tej decyzji zostało wniesione w terminie.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 146 § 1, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.