Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1113/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
Skarżony organ: Minister Zdrowia
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, sędzia WSA Andrzej Siwek, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi T.sp. z o. o. sp. k. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 1113/19

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2019 r., nr [...], znak: [...] Minister Zdrowia na podstawie art. 134 w zw. z art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu pisma T. Sp. z o.o. Sp. k. z dnia [...] stycznia 2019 r. zatytułowanego "Odwołanie od decyzji [...] z [...]-12-2018", dotyczącego zawiadomienia Inspektora do spraw Substancji Chemicznych o pozostawieniu bez rozpatrzenia zgłoszeń papierosów elektronicznych lub pojemników zapasowych - stwierdził niedopuszczalność odwołania.

T. Sp. z o.o, Sp. k. (dalej: "Spółka") zgłosiła Inspektorowi do spraw Substancji Chemicznych (dalej: "Inspektor"), 61 pojemników zapasowych na podstawie art. 11 b ust. 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 r. o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1446, ze zm., dalej: "ustawa tytoniowa"). W odpowiedzi, pismem z [...] września 2018 r., Inspektor wezwał Spółkę do usunięcia braków w zgłoszeniach przez dołączenie do nich danych toksykologicznych. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone w lokalu siedziby Spółki w dniu [...] września 2018 r. Termin 30 dni do uzupełnienia braków upłynął bezskutecznie w dniu [...] października 2018 r. Z tego względu Spółka została zawiadomiona o pozostawieniu zgłoszeń bez rozpatrzenia (pismo z dnia [...] grudnia 2018 r., znak: [...]). Następnie w dniu [...] stycznia 2019 r. do organu wpłynęło pismo (z [...] stycznia 2019 r.) zatytułowane "Odwołanie od decyzji [...] z [...]-12-2018". Po jego przeanalizowaniu Inspektor – pismem z [...] stycznia 2019 r. - wezwał Spółkę do usunięcia braków formalnych odwołania przez jego podpisanie przez osobę uprawnioną do reprezentacji Spółki. Braki te zostały usunięte pismem z dnia [...] stycznia 2019 r., które wpłynęło do Biura do spraw Substancji Chemicznych w dniu [...] lutego 2019 r. Równocześnie w pismach z dnia [...] i [...] stycznia 2019 r. Spółka wniosła o ponowne rozpatrzenie zgłoszeń papierosów elektronicznych i pojemników zapasowych o wskazanych przez Spółkę numerach ID, według których stwierdzono braki w zgłoszeniach oraz wyznaczenie kolejnego terminu na ich uzupełnienie. Wskazała na problemy techniczne związane z wysyłaniem plików przez stronę Etrustex. Podniosła również, że problemy techniczne były sygnalizowane w kontaktach roboczych z Biurem do spraw Substancji Chemicznych. Do poprawy Spółka miała wszystkie 61 zgłoszeń, bez informacji ze strony Biura, co dokładnie należy uzupełnić. W ocenie Spółki "dane toksykologiczne" jest pojęciem ogólnym, a w zakładce TOX jest wiele pól do uzupełnienia. Spółka wskazała także, że program oraz sposób przesłania plików jest skomplikowany oraz wymagający odpowiedniego oprogramowania i specyficznych ustawień przeglądarki, co utrudnia sprawne dostarczenie wymaganych zgłoszeń. Jednocześnie podniosła, że nie miała informacji, czy przekazane pliki "success" są poprawne i dotarły do Inspektora.

Po przeanalizowaniu powyższego "odwołania" Minister Zdrowia postanowieniem z [...] marca 2019 r. stwierdził niedopuszczalność jego wniesienia. W uzasadnieniu organ wskazał, że w niniejszej sprawie istotny jest charakter prawny postępowania określonego w art 11 b ust. 1 ustawy tytoniowej. Zgodnie z tą regulacją papierosy elektroniczne i pojemniki zapasowe mogą być udostępniane po raz pierwszy w celu dalszej sprzedaży albo udostępniane po raz pierwszy w celu wprowadzenia do obrotu po dokonaniu przez producenta lub importera zgłoszenia oraz wyznaczeniu osoby prawnej lub fizycznej do kontaktu na terytorium Unii Europejskiej. Informacje, które muszą zostać zawarte w zgłoszeniu określa art. 11 b ust. 3 ustawy tytoniowej. Zgodnie z tą regulacją zgłoszenie powinno zawierać opis procesu produkcji, w tym wskazanie, czy jest to produkcja seryjna. Jednocześnie wspólny format zgłaszania papierosów elektronicznych i pojemników zapasowych określa decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/2183 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiająca wspólny format zgłaszania papierosów elektronicznych i pojemników zapasowych (Dz. Urz. UE L 309 z 26.11.2015, str. 15). Natomiast stosownie do art. 11 b ust. 8 ustawy tytoniowej, w przypadku, gdy przekazane w zgłoszeniu informacje, o których mowa w art. 11 b ust. 3 tej ustawy, są niekompletne lub brak jest potwierdzenia wniesienia opłaty określonej w art. 11 b ust. 4, Inspektor wzywa do usunięcia braków w terminie 30 dni. Po bezskutecznym upływie tego terminu zgłoszenie pozostawia się bez rozpatrzenia.

W ocenie Ministra Zdrowia, powyższy tryb ustawowy nie prowadzi do wszczęcia postępowania administracyjnego w rozumieniu przepisów k.p.a., który wymagałby załatwienia przez organ jako sprawy administracyjnej. Przekazanie Inspektorowi informacji określonych w art. 11 b ust. 3 ustawy tytoniowej oraz wniesienie opłaty, o której mowa w art. 11 b ust. 4, jest wystarczające, żeby po upływie 6 miesięcy uznać obowiązek dokonania zgłoszenia za spełniony. Nie jest przy tym konieczna zgoda Inspektora (akt administracyjny), ponieważ uzyskanie uprawnienia do wprowadzania do obrotu zgłoszonego papierosa elektronicznego lub pojemnika zapasowego następuje z mocy prawa w wyniku dokonania zgłoszenia. Równocześnie przepisy ustawy tytoniowej nie przyznają Inspektorowi uprawnienia do rozstrzygnięcia w sprawie zgłoszenia w drodze decyzji administracyjnych albo załatwianych milcząco.

Minister Zdrowia podkreślił także, że na gruncie art. 127 § 1 k.p.a., odwołanie przysługuje stronie wyłącznie od decyzji administracyjnej. Uznając, że zawiadomienie Inspektora o pozostawieniu bez rozpatrzenia zgłoszeń papierosów elektronicznych lub pojemników zapasowych nie jest decyzją administracyjną, należy przyjąć, że odwołanie od niego nie przysługuje.

Skargę na postanowienie Ministra Zdrowia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła T. Sp. z o.o. Sp. k., domagając się uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia i ponownego rozpoznania sprawy, jednocześnie zarzucając organowi naruszenie:

- art. 11b ust. 8 w zw. z art. 11b ust. 2 ustawy tytoniowej przez ich błędne zastosowanie i uznanie, że Inspektor ma prawo do wezwania do usunięcia braków zgłoszenia po upływie 6 miesięcy od dnia zgłoszenia, podczas gdy brak wezwania do usunięcia braków we wskazanym terminie powinien skutkować uznaniem, że zgłoszenie było prawidłowe.

Skarżąca wniosła także o zwrócenie się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym dotyczącym tego czy art. 11b ustawy z dnia 9 listopada 1995 r. o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych w brzmieniu nadanym przez art. 1 ustawy z dnia 22 lipca 2016 r. o zmianie ustawy o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych jest zgodny z art. 2, art. 45 oraz art. 78 Konstytucji RP – w zakresie w jakim Inspektor ds. substancji chemicznych nie jest ograniczony żadnym terminem do wezwania, w trybie art. 11b ust. 8 omawianej ustawy, do usunięcia braków zgłoszenia w terminie 30 dni.

W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że właściwa interpretacja powyższych przepisów ustawy tytoniowej powinna prowadzić do wniosku, że 6-miesięczny termin obowiązuje również Inspektora. Inne rozumienie tej regulacji stanowiłoby pogwałcenie nie tylko zaufania obywateli do organów państwa, lecz także zasady sprawiedliwości społecznej. Okoliczności te wiążą się nie tylko z poniesieniem znacznych opłat, zgodnie z art. 11b ust. 4 ustawy tytoniowej, lecz także jeszcze większych nakładów związanych z wytworzeniem, a następnie wprowadzeniem do obrotu papierosów elektronicznych, czy pojemników zapasowych. Przyjmując interpretację organów można by stwierdzić, że możliwe jest zakwestionowanie wszelkich zgłoszeń, co do których Inspektor doszukał się braku kompletności dokumentacji nawet po znacznym okresie czasu. W przedmiotowej zaś sprawie okres od dokonania zgłoszenia do wezwania do uzupełnienia braków wyniósł blisko 1,5 roku.

W odpowiedzi na skargę Minister Zdrowia wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Odnosząc się do kwestii skierowania pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego, organ wskazał, że z dniem 19 kwietnia 2019 r. weszła w życie nowelizacja ustawy z dnia 9 listopada

1995 r. o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych - ustawa z dnia 22 lutego 2019 r. o zmianie ustawy o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 638). Nowelizacja ta nadała nowe brzmienie, m.in. kwestionowanemu przez skarżącą art. 11 b przedmiotowej ustawy. Z kolei zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 2072), Trybunał Konstytucyjny na posiedzeniu niejawnym wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli akt normatywny w zakwestionowanym zakresie utracił moc obowiązującą przed wydaniem orzeczenia przez Trybunał. W ocenie organu odwoławczego taka sytuacja miałaby miejsce w przypadku wszczęcia postępowania przed Trybunałem na skutek wyżej wskazanego pytania prawnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania.

Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli Sądu w sprawie niniejszej jest postanowienie Ministra Zdrowia Nr [...] z dnia [...] marca 2019r. stwierdzające niedopuszczalność odwołania od zawiadomienia o pozostawieniu przez Inspektora do spraw Substancji Chemicznych bez rozpatrzenia zgłoszeń papierosów elektronicznych lub pojemników zapasowych.

Skarga dotyczy więc aktu o charakterze procesowym, tj. postanowienia wydanego na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdzającego niedopuszczalność odwołania.

Zgodnie z orzecznictwem sądowym, ukształtowanym na gruncie treści art. 134 k. p. a., wyróżnia się dwojakie przyczyny niedopuszczalności odwołania – przedmiotowe i podmiotowe. Za przyczyny przedmiotowe uznaje się brak przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki braku możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Należy zatem uznać, że odwołanie nie jest możliwe, gdy dotyczy decyzji, która nie weszła do obrotu prawnego lub gdy czynność organu administracji państwowej nie jest decyzją administracyjną, a stanowi np. czynność materialno-techniczną. Niedopuszczalne jest także odwołanie od decyzji wydanej w postępowaniu jednoinstancyjnym w trybach szczególnych przewidzianych przepisami prawa. Przyczyny podmiotowe niedopuszczalności odwołania mają miejsce w przypadku wniesienia odwołania przez osobę nieposiadającą legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia zgodnie z art. 28 k. p. a (por. wyrok WSA w Warszawie z 28 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 598/13, Lex nr 1368972 oraz wyrok NSA z dnia 16 listopada 2000 r., sygn. akt V SA 235/00, LEX nr 81351).

W niniejszej sprawie zachodzi przedmiotowa przyczyna niedopuszczalności odwołania, jako że czynność organu administracji państwowej – zawiadomienie o pozostawieniu zgłoszenia bez rozpatrzenia– nie jest decyzją administracyjną. Organ II instancji słusznie wskazał, że ze względu na brak przedmiotu zaskarżenia nie jest dopuszczalne wniesienie odwołania w sprawie.

Na wstępie należy podnieść, że ustawa z dnia 9 listopada 1995r. o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych ( Dz.U z 2018r., poz.1446,ze zm.) w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 22 lutego 2019r.( wejście w życie 19 kwietnia 2019r.) w art. 11b przewiduje tryb zgłoszenia przez producenta lub importera udostępnienia w celu sprzedaży albo wprowadzenia do obrotu po raz pierwszy papierosów elektronicznych i pojemników zapasowych.

Zgodnie z art. 11b. 1. Papierosy elektroniczne i pojemniki zapasowe mogą być udostępniane po raz pierwszy w celu dalszej sprzedaży albo udostępniane po raz pierwszy w celu wprowadzenia do obrotu po dokonaniu przez producenta lub importera zgłoszenia oraz wyznaczeniu osoby prawnej lub fizycznej do kontaktu na terytorium Unii Europejskiej.

Zgłoszenia do Inspektora dokonuje się, w postaci elektronicznej, w terminie co najmniej 6 miesięcy przed dniem planowanego udostępnienia, o którym mowa w ust. 1.

Zgłoszenie zawiera: 1) nazwę (firmę) i dane kontaktowe producenta, osoby prawnej lub fizycznej wyznaczonej do kontaktu na terytorium Unii Europejskiej oraz, w stosownych przypadkach, importera; 2) wykaz wszystkich składników i substancji wydzielanych w wyniku korzystania z wyrobu, w podziale na marki i rodzaje, wraz z ich ilościami; 3) dane toksykologiczne dotyczące składników i substancji wydzielanych w wyrobie, w tym po podgrzaniu, ze szczególnym odniesieniem do wpływu ich wdychania na zdrowie konsumentów, uwzględniając w szczególności ich właściwości uzależniające; 4) informacje na temat dawki nikotyny i jej absorpcji podczas spożywania wyrobu w normalnych lub racjonalnie przewidywalnych warunkach; 5) opis komponentów wyrobu, w tym, w stosownych przypadkach, mechanizmu otwierania i ponownego jego napełniania; 6) opis procesu produkcji, w tym wskazanie, czy jest to produkcja seryjna, i oświadczenie następującej treści: "Oświadczam, że proces produkcji papierosa elektronicznego lub pojemnika zapasowego zapewnia zgodność z wymaganiami ustawy z dnia 9 listopada 1995 r. o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych."; 7) oświadczenie następującej treści: Dziennik Ustaw – 18 – Poz. 1446 03.08.2018 "Oświadczam, że ponoszę pełną odpowiedzialność za jakość i bezpieczeństwo papierosa elektronicznego lub pojemnika zapasowego wprowadzonego do obrotu i wykorzystywanego w normalnych lub racjonalnie przewidywalnych warunkach."; 8) w przypadku średnich, małych i mikroprzedsiębiorstw – oświadczenie o spełnieniu kryteriów zgodnie z zaleceniem Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. dotyczącym definicji przedsiębiorstw mikro-, małych i średnich (notyfikowanego jako dokument nr C(2003) 1422) (Dz. Urz. UE L 124 z 20.05.2003, str. 36), zwanym dalej "zaleceniem 2003/361/WE".

Zgłoszenie podlega opłacie w wysokości przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku za ubiegły rok ogłaszanego, w drodze obwieszczenia, przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, 50% tej opłaty – w przypadku średnich przedsiębiorstw w rozumieniu zalecenia 2003/361/WE albo 30% tej opłaty – w przypadku małych i mikroprzedsiębiorstw w rozumieniu zalecenia 2003/361/WE. Opłata stanowi dochód budżetu państwa. Opłatę wnosi producent lub importer na rachunek bankowy wskazany przez Inspektora.

Do zgłoszenia dołącza się potwierdzenie wniesienia opłaty określonej w ust. 4. 6. Oświadczenia, o których mowa w ust. 3 pkt 6–8, zawierają także: 1) wskazanie: a) nazwy (firmy) producenta lub importera, jego siedziby i adresu, b) miejsca i daty złożenia oświadczenia; 2) podpis osoby uprawnionej do reprezentowania producenta lub importera, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

Oświadczenia, o których mowa w ust. 3 pkt 6–8, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: "Jestem świadomy(-ma) odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.". Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

W przypadku gdy przekazane w zgłoszeniu informacje, o których mowa w ust. 3, są niekompletne lub brak jest potwierdzenia wniesienia opłaty określonej w ust. 4, Inspektor wzywa do usunięcia tych braków w terminie 30 dni. Po bezskutecznym upływie tego terminu zgłoszenie pozostawia się bez rozpatrzenia.

W przypadku zmiany informacji, o których mowa w ust. 3 pkt 2–5, producent lub importer jest obowiązany do dokonania nowego zgłoszenia. Przepisy ust. 2–8 stosuje się odpowiednio.

Dane uzyskane na podstawie ust. 3, z uwzględnieniem ochrony tajemnicy handlowej, podlegają publikacji w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie urzędu obsługującego Inspektora. Wspólny format zgłaszania papierosów elektronicznych i pojemników zapasowych określa decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/2183 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiająca wspólny format zgłaszania papierosów elektronicznych i pojemników zapasowych (Dz. Urz. UE L 309 z 26.11.2015, str. 15).

Wynika z tego, że zgłoszenie jest w istocie oświadczeniem woli składanym przez producenta lub importera (deklaracją udostępniane po raz pierwszy w celu dalszej sprzedaży albo udostępniane po raz pierwszy w celu wprowadzenia do obrotu), sformalizowanym ze względu na wymogi w zakresie formy i dokumentacji, która musi być do niego dołączona, wymaganym przez ustawę w określonych wypadkach. Zasadniczo skutkiem tego oświadczenia jest milcząca akceptacja organu, po upływie 6 miesięcy uznająca ,że obowiązek zgłoszenia został spełniony.

Dokonanie zgłoszenia nie powoduje natomiast wszczęcia postępowania administracyjnego. Nie jest to bowiem wniosek (podanie) zainteresowanego podmiotu, który by w myśl k.p.a. wymagał załatwienia przez organ jako sprawy administracyjnej poprzez wydanie decyzji administracyjnej określonej treści.

Należy podkreślić, że przepisy przywołanej ustawy tytoniowej nie dawały Inspektorowi uprawnienia do rozstrzygania w sprawie zgłoszenia w drodze decyzji administracyjnej.

Nieuzasadnionym więc byłoby przyjęcie, iż w sprawie zgłoszenia o którym mowa w art. 11b mogło być prowadzone postępowanie administracyjne. Zgłoszenie to nie powoduje bowiem powstania sprawy administracyjnej podlegającej załatwieniu przez organ, do którego wpłynęło to zgłoszenie.

Inspektorowi do spraw Substancji Chemicznych jest właściwy do przyjęcia zgłoszenia o którym mowa w art. 11b, a także do doprowadzenia do skompletowania zgłoszenia (poprzez wezwania do uzupełnienia zgłoszenia). Organ nie ma natomiast kompetencji do prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie tego zgłoszenia. Jego czynności w tym zakresie nie mają niewątpliwie charakteru procesowego w rozumieniu przepisów k.p.a.

W przypadku nieuzupełnienia braków zgłoszenia organ pozostawił zgłoszenie bez rozpoznania o czym zgodnie z zasadą informowania stron o stanie faktycznym i prawnym , zawiadomił skarżącą spółkę.

Pozostawienie zgłoszenia bez rozpoznania jest stwierdzeniem przez organ, że zgłoszenie zawiera braki czyniące je bezskutecznym i nie stanowi decyzyjnych czynności organu, bowiem nie dokonuje oceny merytorycznej samego zgłoszenia.

Z tych względów nie można uznać, że Inspektor do spraw Substancji Chemicznych wydał decyzję administracyjną od której stronie służy odwołanie do organu wyższej instancji.

Wskazać bowiem należy, iż w przypadku braku przedmiotu zaskarżenia, na przykład w sytuacji, gdy kwestionowana czynność organu administracji nie jest decyzją administracyjną zachodzi niedopuszczalność odwołania (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 16.11.2000r., sygn. akt: V SA 235/00, LEX nr 81351).

W takiej sytuacji organ odwoławczy ma obowiązek wydania postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania – stosownie do dyspozycji art. 134 k.p.a.

Odnosząc się do wniosku skargi o zwrócenie się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym dotyczącym tego czy art. 11b ustawy z dnia 9 listopada 1995 r. o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych w brzmieniu nadanym przez art. 1 ustawy z dnia 22 lipca 2016 r. o zmianie ustawy o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych jest zgodny z art. 2, art. 45 oraz art. 78 Konstytucji RP – w zakresie w jakim Inspektor ds. substancji chemicznych nie jest ograniczony żadnym terminem do wezwania, w trybie art. 11b ust. 8 omawianej ustawy, do usunięcia braków zgłoszenia w terminie 30 dni, w pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że przedmiotem analizy Sądu w sprawie niniejszej była wyłącznie kwestia dopuszczalności wniesienia odwołania od pozostawienia przez organ bez rozpoznania zgłoszenia na podstawie art. 11b ust 8 ustawy tytoniowej, nie zaś prawidłowość zastosowania tej normy prawnej przez Inspektor do spraw Substancji Chemicznych.

Po drugie rację ma organ odwoławczy, że nowelizacja ustawy z dnia 9 listopada 1995 r. o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych - ustawa z dnia 22 lutego 2019 r. o zmianie ustawy o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 638) również w zakresie art. 11 b czyniłaby bezprzedmiotowym postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym w zakresie wskazanego pytania prawnego.

Mając powyższe na uwadze oraz fakt, że zarzuty skargi okazały się nieuzasadnione, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.