Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 236/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-11-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi od Skarbu Państwa zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 250, art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 14 ust. 2 pkt 2 lit. b i par. 2 ust. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego EW o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi J W na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku rolnym tj. II raty za 2009r. postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – na rzecz radcy prawnego EW tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej kwotę [...] ([...]) + [...] ([...]) tytułem podatku VAT.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] oddalił skargę JW na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku rolnym tj. II raty za 2009r.

Postanowieniem z dnia [...] referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ustanowił dla niego radcę prawnego.

Wyznaczony z urzędu radca prawny EW pismem z dnia [...] wniosła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej na w.w decyzję i jednocześnie złożyła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Oświadczyła, że koszty te nie zostały zapłacone w całości.

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm., dalej jako rozp.) radcy prawnemu przysługuje za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie – 240 zł (por. § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c). W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłatę sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (por. § 2 ust. 3 rozp.). Zgodnie z § 15 pkt 1 i 2 rozp. koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4, oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.

Z akt sprawy wynika, że sprawa dotyczy umorzenia zaległości w podatku rolnym tj. II raty za 2009r., a zatem przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna.

Wobec powyższego, uwzględniając wniosek radcy prawnego EW, na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) i § 2 ust. 3 rozp. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.