Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1679/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-06-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 127, 128 w zw. z art.  17 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 599
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Asesor WSA Karolina Kisielewicz, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi E. S. i K. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie skierowania do wykonania zastępczego I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących E. S. i K. S. solidarnie kwotę 597 zł ( pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem rozpoznania Sądu jest skarga E. S. i K. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z [...] maja 2017 r. w przedmiocie zastosowania wykonania zastępczego.

Do wydania przedmiotowej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym sprawy:

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzję z dnia [...] lipca 2015 r. nr , [...] nakazał -na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane – współwłaścicielkom budynku usługowo - hotelowego - restauracji [...], położonego przy ul. [...] [...]w [...] usunięcie - w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna - nieprawidłowości stwierdzonych w stanie technicznym tego budynku (poprzez wykonanie prac w tej decyzji wskazanych), oraz zakazał użytkowania tego obiektu z uwagi na występujące zagrożenie bezpieczeństwa jego użytkowników

i pracowników, której to nadano z uwagi na powyższe rygor natychmiastowej wykonalności.

Usunięcie nieprawidłowości dotyczyło: wykonanie barierki przy pochylni zewnętrznej przy schodach znajdujących się przed wejściem głównym do budynku; podwyższenie balustrady wzdłuż tarasu do wymaganej wysokości 1,10 m; naprawienie instalacji gazowej przy przejściu w ścianie budynku; naprawienie rynny od strony ul. [...]; zabezpieczenie luźno wiszących przewodów elektrycznych przy elewacji od strony ul. [...]; naprawienie płyt balkonowych; naprawienie kratki odwodnienia liniowego na długości ok. 1,00 m; naprawienie okładziny kamiennej schodów przy wejściu głównym do budynku; wykonanie barierki o wysokości 1,10 m w miejscu umieszczenia rzeźb. W sentencji tej decyzji organ powiatowy określił, że obowiązki nałożone w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości należy wykonać w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna, a ponadto nadał tej decyzji na podstawie art. 108 § 1 k.p.a. rygor natychmiastowej wykonalności ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] listopada 2015 r. Nr [...] utrzymał w mocy przedmiotowa decyzję.

Wobec stwierdzenia niewykonania nałożonego obowiązku przez Zobowiązane, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [ (dalej PINB) wszczął postępowanie egzekucyjne doręczając Upomnienie Nr [...] z dnia [...] października 2015 r. (w trybie art. 44 k.p.a), a następnie skutecznie doręczając Tytuł Wykonawczy TW-2 Nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r.

Ustalenie stanu faktycznego jak podał organ, stanowiącego podstawę do zastosowania środka egzekucyjnego przewidzianego w art. 127 u.p.e.a w stosunku do Zobowiązanych, nastąpiło na podstawie czynności kontrolnych przeprowadzonych

w dniu [...] lipca 2016 r. przez upoważnionego pracownika PINB polegających na oględzinach przedmiotowego obiektu i stwierdzeniu braku wykonania obowiązku wynikającego z ww. decyzji ostatecznej. Z przeprowadzonych czynności sporządzono protokół Nr [...].

PINB przypomniał ponadto, iż Zobowiązane są świadome konsekwencji wynikających z nieustannego uchylania się od wykonania przedmiotowego nakazu, bowiem w treści postanowienia z dnia [...] stycznia 2016 r., Nr [...] "o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia", PINB wezwał Zobowiązane do wykonania obowiązku określonego w Tytule Wykonawczym TW-2 Nr [...] w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia, z jednoczesnym zagrożeniem zastosowania kolejnego środka egzekucyjnego w postaci wykonania zastępczego.

W tej sytuacji PINB postanowieniem z [...] lipca 2016 r., Nr [...], działając na podstawie art. 127 i art. 128 w związku z art. 17 §1 oraz art. 20 §1 pkt 4 ustawy

z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji; dalej u.p.e.a (Dz. U. z 2016r., poz. 599 z późn. zm.), w trybie postępowania egzekucyjnego

w administracji postanowił skierować obowiązek objęty Tytułem Wykonawczym TW-2 Nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. do wykonania zastępczego na koszt

i niebezpieczeństwo Zobowiązanych E. S. oraz K. S..

W uzasadnieniu podał, że przybliżone koszty wykonania zastępczego przedmiotowego obowiązku zostały określone na kwotę 100.000 zł.

Rozpoznając zażalenie od powyższego postanowienia, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, postanowieniem z [...] maja 2017 r., Nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.

W uzasadnieniu postanowienia, po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania w sprawie, organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 127 u.p.e.a. wykonanie zastępcze stosuje się, gdy egzekucja dotyczy obowiązku wykonania czynności, którą można zlecić innej osobie do wykonania za zobowiązanego i na jego koszt. Z kolei zgodnie z art. 128 § 1 pkt 2 u.p.e.a. w celu zastosowania środka egzekucyjnego - wykonania zastępczego - organ egzekucyjny doręcza zobowiązanemu postanowienie, że obowiązek objęty tytułem wykonawczym zostanie w trybie postępowania egzekucyjnego wykonany zastępczo przez inną osobę za zobowiązanego, na jego koszt i niebezpieczeństwo.

Jak podał organ odwoławczy z akt przedmiotowej sprawy wynika jednoznacznie, że organ egzekucyjny - PINB [...] doręczył zobowiązanym wraz

z postanowieniem Nr [...] odpis tytułu wykonawczego TW-2 Nr [...] z dnia [...].12.2015 r. (załącznik do skarżonego postanowienia).

Wyjaśnił dalej w motywach uzasadnienia, że wydane rozstrzygnięcie

w przedmiocie skierowania obowiązku do wykonania zastępczego winno zawierać również wskazanie przybliżonej kwoty kosztów wykonania zastępczego.

W tej sytuacji [...] WINB stwierdził, że PINB [...] zasadnie i zgodnie z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wydał postanowienie Nr [...] w przedmiocie skierowania do wykonania zastępczego egzekwowanego obowiązku, po ustaleniu braku wykonania nałożonych nakazów i zakazów.

Odnosząc się do zarzutów podnoszonych w zażaleniu wskazał, iż zakaz badania przez organ egzekucyjny zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym określony w przepisie art. 29 § 1 u.p.e.a. jest jednoznaczny, zatem podnoszone zarzuty dotyczące prawidłowości egzekwowanej decyzji Nr [...] nie mogły być na tym etapie badane.

Nie doszło także do "zignorowania postanowienia NSA z dnia 30 czerwca 2016 r. sygn. akt II OZ 673/16", bowiem jak wskazał organ odwoławczy, WSA ponownie rozpatrując sprawę, postanowieniem z dnia 15 wrzesnia 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 163/16, odmówił wstrzymania w/w rozstrzygnięć organów nadzoru budowlanego.

Z kolei NSA postanowieniem z dnia 4 listopada 2016 r. sygn. akt II OZ 1243/16, oddalił zażalenie na w/w postanowienie WSA.

Odpierając zarzut dotyczący prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie dokumentu niebędącego tytułem wykonawczym, gdyż jest on pozbawiony numeru NIP bądź PESEL, [...] WINB wyjaśnił, iż uszło uwadze profesjonalnemu pełnomocnikowi (Zobowiązanych), iż obowiązek wskazania imienia i nazwiska lub firmy zobowiązanego i jego adresu, a także numeru identyfikacji podatkowej (NIP) lub numeru Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), jeżeli zobowiązany taki numer posiada w tytułach wykonawczych wszedł w życie z dniem

1 stycznia 2016 r. na mocy art. 39 ustawy z dnia 10 lipca 2015r. o administracji podatkowej.

Zgodnie z art. 70 tejże ustawy: "Do tytułu wykonawczego wystawionego przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy art. 27 § 1 ustawy zmienianej w art. 39, w brzmieniu dotychczasowym".

Wyjaśnił zatem, iż z uzasadnienia postanowienia PINB [...] Nr [...], wynika że doręczenie tytułu wykonawczego zobowiązanym nastąpiło w dniu [...] grudnia 2015 r. Egzekucja administracyjna zostaje wszczęta z chwilą zaistnienia zdarzeń wymienionych w art. 26 § 5 u.p.e.a. tj. z chwilą doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego. Z uwagi na fakt, iż tytuł wykonawczy TW- 2 Nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. został wystawiony i doręczony przed nowelizacją ustawy

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ uznał, że brak jest podstaw do uznania zarzutów za zasadne.

Skargę na postanowienie [...] WINB, złożyły Zobowiązane, reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżając postanowienie

w całości i wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia organu II instancji oraz uchylenie poprzedzającego go postanowienia organu I instancji w całości.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciły:

1) naruszenie art. 127 i art. 128 w zw. z art. 17 § 1 oraz art. 20 § 1 pkt 4 u.p.e.a., poprzez błędne uznanie, że zaskarżone postanowienie organu I instancji winno zostać utrzymane w mocy jako odpowiadające przepisom prawa, podczas gdy postanowienie to jest wadliwe, gdyż:

a. bezzasadnie skierowano nim obowiązek objęty tytułem wykonawczym TW-2 nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., do wykonania zastępczego na koszt

i niebezpieczeństwo zobowiązanych E. S. i K. S., pomimo braku podstaw do wydania takiego postanowienia, wobec braku zagrożenia,

w przedmiotowym budynku, bezpieczeństwa użytkowników i pracowników, i co za tym idzie braku uzasadnienia do zakazania skarżącym użytkowania tego budynku;

b. bezzasadnie skierowano nim obowiązek objęty tytułem wykonawczym TW-2 nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., do wykonania zastępczego na koszt

i niebezpieczeństwo zobowiązanych E. S. i K. S., pomimo wykonania przez skarżące w całości decyzji PINB [...] z dnia [...] lipca 2015 r. (znak: [...]), nakazującej usunięcie nieprawidłowości dotyczących stanu technicznego części budynku usługowo-hotelowego restauracji "[...] " położonego przy ul. [...] w [...], co potwierdza opinia sporządzoną przez biegłego sądowego inż. R. W. i inż. bud. K. K., oceniającą również aktualny stan techniczny przedmiotowego obiektu;

2) naruszenie art. 59 § 1 pkt 7 i art. 17 § 1 w zw. z art. 20 § 1 pkt 4 i art. 27 § 1 pkt 2 u.p.e.a., poprzez:

a. prowadzenie przedmiotowego postępowania egzekucyjnego i wydanie postanowienia o zastosowaniu wykonania zastępczego, na podstawie dokumentu nie będącego tytułem wykonawczym, tj. nie spełniającego wymogów określonych w art. 27 § 1 pkt 2 u.p.e.a. - albowiem jest on pozbawiony numeru identyfikacji podatkowej (NIP) lub numeru Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), właściwych dla skarżących E. S. i K.S..

b. nie umorzenie przedmiotowego postępowania egzekucyjnego, pomimo podstaw do wydania takiego postanowienia i wobec niedopuszczalności prowadzenia egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego pozbawionego numerów NIP lub PESEL

3) naruszenie art.: 6, 7, 77 k.p.a., poprzez naruszenie zasad: praworządności postępowania administracyjnego, kontroli i nadzoru nad przestrzeganiem prawa

w postępowaniu oraz prawdy obiektywnej, a także obowiązku zebrania w sposób wyczerpujący i rozpatrzenia całego materiału dowodowego.

Skarżące wniosły na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a., o dopuszczenie dowodu

z dokumentu w postaci opinii dotyczycącej wykonania przez skarżące decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lipca 2015 r. (znak: [...]), nakazującej usunięcie nieprawidłowości dotyczących stanu technicznego części budynku usługowo-hotelowego restauracji "[...]" położonego przy ul. [...] w [...], sporządzonej przez biegłego sądowego inż. R.W. i inż. bud. K. K., oceniającej również aktualny stan techniczny przedmiotowego obiektu, na okoliczność wykonania przez skarżące w całości ww. decyzji PINB [...] i co za tym idzie braku podstaw do prowadzenia przedmiotowego postępowania egzekucyjnego.

W odpowiedzi na skargę [...] WINB wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy

w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem,

a zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369

z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), stanowiąc, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Stosownie zaś do treści art. 119 pkt 3 p.p.s.a, sprawa może być rozpoznana

w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane

w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Zgodnie z art.120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Przeprowadzona przez Sąd, według powyższych kryteriów, kontrola legalności wykazała, że zaskarżone postanowienie narusza przepisy postępowania w stopniu, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Materialnoprawną podstawę wydanych w postępowaniu administracyjnym rozstrzygnięć stanowiły przepisy przytoczonej wyżej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji – dział III Egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym, rozdział 3 – Wykonanie zastępcze. Zgodnie z art. 127 u.p.e.a., wykonanie zastępcze stosuje się, gdy egzekucja dotyczy obowiązku wykonania czynności, którą można zlecić innej osobie do wykonania za zobowiązanego i na jego koszt.

Wykonanie zastępcze jest środkiem egzekucyjnym obowiązków o charakterze niepieniężnym znajdującym zastosowanie wtedy, gdy egzekucja administracyjna dotyczy obowiązku polegającego na wykonaniu czynności, a więc związanego

z podjęciem przez zobowiązanego pewnych działań. Chodzi tu o obowiązki polegające na wykonaniu czynności, które mogą być wykonane za zobowiązanego przez inną osobę.

W związku z tym, nie stosuje się wykonania zastępczego do obowiązków mających charakter osobisty, a więc ściśle związanych z osobą zobowiązanego. Wykonanie zastępcze to środek egzekucyjny zaspokajający, czyli prowadzący wprost do osiągnięcia celu egzekucji, którym jest wykonanie obowiązku. Zastosowanie tego środka następuje na koszt zobowiązanego. Z uwagi na to, że obowiązek ciążący na zobowiązanym wykonuje inny podmiot, ale na koszt zobowiązanego, dochodzi tu do powstania układu stosunków między organem egzekucyjnym, zobowiązanym

i wykonawcą.

W orzecznictwie administracyjnym przyjmuje się, że wykonanie zastępcze, unormowane w art. 127 u.p.e.a. może być orzeczone, gdy mimo wymierzenia grzywny zobowiązany nie wykona wynikającego z ostatecznej decyzji obowiązku. Ponadto,

z istoty zasady racjonalnego działania i zasady niezbędności w postępowaniu egzekucyjnym w administracji wynika obowiązek zastosowania takiej dolegliwości, która jest niezbędna do realizacji obowiązku.

Zauważyć należy, że przepisy u.p.e.a. nie określają, które środki egzekucyjne są mniej uciążliwe dla zobowiązanego, pozostawiając w tym zakresie ocenę organom administracji, to organy egzekucyjne, które wybierają środek egzekucyjny w danej sprawie, powinny każdorazowo mieć na uwadze przedmiot, zakres oraz charakter nałożonego obowiązku, a także uwzględnić jego celowość i uciążliwość dla zobowiązanego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 października 2016 r., II OSK 3318/14, LEX nr 2 169 126 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2016 r., II OSK 2525/14, LEX nr 2 106 679). Nie budzi wątpliwości, że organ egzekucyjny, po ustaleniu jakie środki egzekucyjne ma do wyboru w sprawie, winien zastosować wobec osoby zobowiązanej taką dolegliwość, która prowadzić będzie bezpośrednio do wykonania obowiązku i będzie dla niej najmniej uciążliwa.

Niewątpliwie z akt sprawy administracyjnej wynika, że Zobowiązane uchylają się od wykonania nałożonego na nich obowiązku usunięcia nieprawidłowości stwierdzonych w stanie technicznym budynku usługowo-hotelowego-restauracji "[...]" (upomnienie, tytuł wykonawczy, a następnie nałożona grzywna), zatem orzekające w sprawie organy zasadnie przyjęły, że konieczny jest środek egzekucyjny w postaci wykonania zastępczego, znajdujący oparcie w art. 127 i następnych u.p.e.a.

Dodać przy tym należy, że działania organu egzekucyjnego na obecnym etapie postępowania mają wyłącznie charakter formalnoprawny i są jedynie konsekwencją niewykonania decyzji nakładającej określone obowiązki. Organ egzekucyjny w toku postępowania egzekucyjnego nie bada zatem ponownie tzw. decyzji merytorycznej, lecz tylko podejmuje działania przy zastosowaniu obowiązujących przepisów prawa do jej wykonania.

W tym miejscu wyjaśnić należy, że stosownie do treści art. 15 u.p.e.a., warunkiem wszczęcia egzekucji administracyjnej jest uprzednie przesłanie zobowiązanemu przez wierzyciela pisemnego upomnienia, zawierającego wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. W analizowanej sprawie spełnione zostały wszystkie wymagania formalne uprawniające organ do prowadzenia postępowania egzekucyjnego.

Zgodnie z regulacją art. 128 § 1 u.p.e.a., w celu zastosowania środka egzekucyjnego określonego w art. 127, organ egzekucyjny doręcza zobowiązanemu: odpis tytułu wykonawczego zgodnie z art. 32 oraz postanowienie, że obowiązek objęty tytułem wykonawczym zostanie w trybie postępowania egzekucyjnego wykonany zastępczo przez inną osobę za zobowiązanego, na jego koszt i niebezpieczeństwo. Ww. postanowienie zawiera również wskazanie przybliżonej kwoty kosztów wykonania zastępczego (128 § 1a u.p.e.a.).

Analiza przedstawionych przy skardze akt administracyjnych wskazuje, że spełnione zostały ustawowe przesłanki zastosowania wykonania zastępczego. Tytuł wykonawczy TW-2 Nr [...] z [...] grudnia 2015 r., stanowiący podstawę do wszczęcia przedmiotowego postępowania, wraz z postanowieniem Nr [...] został doręczony Zobowiązanym [...] grudnia 2015 r.

W tym miejscu wyjaśnić należy, że niewątpliwie wykonanie zastępcze obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji administracyjnej jest surowym środkiem egzekucyjnym zmierzającym do wykonania danej decyzji, a więc zmierzającym do respektowania prawa. Zastosowanie tego środka powinno nastąpić wtedy, gdy inne środki egzekucyjne nie odnoszą skutku, a zarazem dany obowiązek może być wykonany przez inną osobę niż zobowiązanego. Dokonując wyboru właściwego środka egzekucyjnego w okolicznościach danej sprawy, organ egzekucyjny powinien kierować się zasadami postępowania egzekucyjnego wyrażonymi między innymi w art. 7 § 2 u.p.e.a., zgodnie z którym organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne, które prowadzą bezpośrednio do wykonania obowiązku, a spośród kilku takich środków - środki najmniej uciążliwe dla zobowiązanego.

W ocenie Sądu, efektywności zastosowanego przez organ I instancji środka egzekucyjnego w rozpoznawanej sprawie nie sposób podważyć. PINB wykorzystał bowiem wszelkie możliwe okoliczności w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Postanowieniem z [...] stycznia 2016 r. nałożył na Zobowiązane grzywnę w celu przymuszenia, z jednoczesnym zagrożeniem zastosowania kolejnego środka egzekucyjnego, co również nie doprowadziło do wykonania obowiązku.

Wobec tego nie budzi wątpliwości Sądu wydanie przez PINB [...] postanowienia z dnia [...] lipca 2016 r., Nr [...] o zastosowaniu wykonania zastępczego.

Natomiast okoliczności prowadzonego postępowania egzekucyjnego uległy zmianie na etapie postępowania zażaleniowego, bowiem przed rozpoznaniem zażalenia przez [...] WINB, pełnomocnik Zobowiązanych złożył opinię z dnia [...] marca 2017 r., sporządzoną przez inż. bud. K. K. i inż. R. W., stwierdzającą, iż nieprawidłowości zawarte w decyzji z [...] lipca 2015 r. Nr [...] – zostały usunięte. Sporządzający opinię wywiedli, że dokonane oględziny w dniu [...] lutego 2017 r. potwierdziły, że usunięto nieprawidłowości: podwyższono do wymaganej wysokości barierki przed wejściem głównym, zainstalowano nowe balustrady wzdłuż tarasu, naprawiono instalację gazową przy przejściu w ścianie budynku z tulei ochronnej, naprawiono rynny, usunięto luźne przewody elektryczne bądź zamontowane je w korytkach kablowych, naprawiono płyty balkonowe, naprawiono kratki odwodnienia liniowego, naprawiono okładziny kamienne schodów i wykonano barierkę w miejscu umieszczenia rzeźb.

Opinia zawiera dokumentację fotograficzną, ponadto jej autorzy stwierdzają, że obecny stan obiektu nie stanowi zagrożenia.

[...] WINB dysponując zawartą w aktach opinią w żaden sposób nie odniósł się do złożonej opinii. Natomiast w ocenie Sądu dysponując opinią sporządzoną przez rzeczoznawców, którzy potwierdzili wykonanie nieprawidłowości wynikających

z decyzji z [...] lipca 2015 r. Nr [...], należało powtórnie sprawdzić poprzez oględziny wykonanie obowiązku. W tym celu organ odwoławczy winien stosując art. 136 k.p.a. zlecić przeprowadzenie kontrolnych oględzin organowi I instancji. Powyższe skutkowało uchyleniem zaskarżonego postanowienia.

Odnosząc się do zarzutów skargi, iż tytuł wykonawczy nie spełniał wymogów określonych art. 27 § 1 ust. 2 u.p.e.a., Sąd nie podziela stanowiska skarżących.

W wyroku II OSK 1003/14 z dnia 22 grudnia 2015 r., Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdził, iż "Sąd Wojewódzki trafnie wskazał, że art. 27 § 1 ust. 2 u.p.e.a. nakazuje jedynie wskazanie imienia i nazwiska oraz adresu zobowiązanego. W związku

z powyższym należy uznać, że te właśnie dane stanowią ustawowe minimum niezbędne do prawidłowego wystawienia tytułu wykonawczego. W konsekwencji nie można było zarzucić organowi egzekucyjnemu, że wystawiony przez niego tytuł wykonawczy nie spełnia ww. kryteriów w zakresie poprawnego oznaczenia zobowiązanego, w szczególności ze względu na brak numeru PESEL czy też NIP zobowiązanego".

Dodać należy, że przepis art. 27 § 1 pkt 2 u.p.e.a. został znowelizowany mocą art. 39 pkt 8 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o administracji podatkowej (Dz.U. z 2015 r., poz. 1269) i z dniem 1 stycznia 2016 r. otrzymał następujące brzmienie: "wskazanie imienia i nazwiska lub firmy zobowiązanego i jego adresu, a także numeru identyfikacji podatkowej (NIP) lub numeru Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), jeżeli zobowiązany taki numer posiada". Zmiana ta, co wynika

z treści uzasadnienia do projektu ustawy (druk nr 3320 zamieszczony na stronach internetowych Sejmu i Senatu pod adresami http://www.sejm.gov.pl

i http://www.senat.gov.pl) podyktowana była koniecznością uniknięcia pomyłki co do osoby zobowiązanego. Według ustawodawcy imię i nazwisko nie dają bowiem gwarancji jednoznacznej identyfikacji zobowiązanego.

W ocenie Sądu poprawność wystawionego tytułu wykonawczego, który uruchamia postępowanie egzekucyjne nie powinna budzić żadnych wątpliwości co do osób Zobowiązanych.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy uwzględni uwagi

i rozważania Sądu w zakresie przeprowadzenia uzupełniających oględzin, których przeprowadzenie zleci organowi I instancji, a następnie powyższy dowód uwzględni przy rozstrzygnięciu. Należało zatem uznać, ze zaskarżone postanowienie zapadło

z naruszeniem art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a.

Wobec powyższego Sąd w punkcie pierwszym wyroku uchylił zaskarżone postanowienie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c.

O kosztach sądowych należnych skarżącym od organu Sąd rozstrzygnął

w punkcie drugim wyroku mając na względzie regulację art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.