Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 288/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2012-07-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 26 stycznia 2012 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A. Spółka z o.o. w [...], zwana dalej Spółką, wniosła pismem z dnia 24 kwietnia 2012 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 26 stycznia 2012 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Skarga została podpisana przez Prezesa - Dyrektora Naczelnego A. P.. Spółka została wezwana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 21 maja 2012 r., do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 (sto) złotych oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Wezwania te zawierały pouczenie, iż niezastosowanie się do nich w terminie 7 dni od dnia ich otrzymania spowoduje odrzucenie skargi. Wezwania te przesłano na adres Spółki i doręczono jej w dniu 25 maja 2012 r. (zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru k. 12 akt).

W aktach sprawy brak jest dowodu potwierdzającego uiszczenie na rachunek Sądu wpisu sądowego od skargi. Strona skarżąca nie nadesłała też żądanych dokumentów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Na wstępie należy wskazać, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6).

Obok przesłanek dopuszczalności skargi, wymaganych przez podane przepisy P.p.s.a., warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi, jako pisma procesowego, jest - stosownie do treści art. 230 P.p.s.a. - uiszczenie od niej wpisu, bowiem od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy, jak stanowi art. 231 P.p.s.a., pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne.

Na zasadzie art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Na podstawie art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a., w związku z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi w sprawach, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest większa niż 100000 zł, jak ma to miejsce w sprawie ze skargi Miejskiego Zakładu Komunikacji Spółka z.o.o. w [...], 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2000 zł i nie więcej niż 100000. Wartość przedmiotu zaskarżenia, określona jest w art. 216 P.p.s.a. jako należność pieniężna stanowiąca przedmiot zaskarżenia. Wpis stosunkowy obliczony według wyżej wskazanych przepisów wynosi w sprawie 100 zł.

Niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi, może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz do uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i stanowiącym samodzielną podstawę prawną, w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.

Odnośnie braków formalnych skargi podać trzeba, że w myśl art. 29 P.p.s.a. organ albo osoba uprawniona do reprezentacji danej jednostki organizacyjnej, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie do działania, przedkładając w tym zakresie dokument, przy pierwszej czynności w postępowaniu.

W orzecznictwie przyjęto, że nieprzedłożenie dokumentu potwierdzającego umocowanie do reprezentowania strony stanowi brak formalny skargi (patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2005 r., sygn. akt I FSK 2640/04).

W niniejszej sprawie Spółka została wezwana do przesłania dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej oraz do uiszczenia wpisu. Pisma Sądu, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostały przesłane na adres Spółki podany w skardze i doręczone pod nim w dniu 25 maja 2012 r., termin zatem do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu rozpoczął bieg w dniu 26 maja 2012 r. i zakończył się w dniu 1 czerwca 2012 r.

Skoro we wskazanym przez Sąd terminie nie doszło, ani do uzupełnienia braku formalnego skargi, ani do uiszczenia wymaganego wpisu, stąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a. - orzeczono, jak w sentencji.