Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 558/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 34, 35
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie W składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie: NSA Izabela Dobosz NSA Anna Szkodzińska /spr/ Protokolant: Katarzyna Paszko – Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi T. K. i P. F. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu l instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Wojewody na rzecz T. K. kwotę 500 /pięćset/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 2006 r., Prezydent Miasta [...], na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 , art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z późniejszymi zmianami) zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z instalacjami wewnętrznymi: wod-kan., gaz, c.o. i elektrycznymi na działkach nr [...] i [...] oraz wjazdu na dz. nr [...] obręb [...] przy ul. [...]na rzecz [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...]. Organ określił jednocześnie szczegółowe warunki: nakazał prowadzenie prac ze szczególnym uwzględnieniem bezpieczeństwa ludzi i mienia, jak również zobowiązał do spełnienia warunków określonych w wymienionych w decyzji pismach. Zobowiązał inwestora, zgodnie z treścią art. 36 ust. 1 oraz art. 42 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane do ustanowienia inspektora nadzoru inwestorskiego, uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego, do prowadzenia przez kierownika robót dziennika budowy, a także umieszczenia na budowie w widocznym miejscu tablicy informacyjnej oraz ogłoszenia, zawierającego dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia.

Budynek, którego projekt zatwierdzono opisaną decyzją ma być usytuowany bezpośrednio przy granicy nieruchomości sąsiedniej i przy ścianie znajdującego się już tam budynku jednorodzinnego. Właściciele tej nieruchomości T. K. i P. F. w toku postępowania podnosili szereg zastrzeżeń. Twierdzili, że :

1. Projekt nie odpowiada warunkom decyzji o ustaleniu warunków zabudowy; budynek wielorodzinny nie stanowi uzupełnienia istniejącej wokół zabudowy jednorodzinnej.

2. Pomiary do mapy sytuacyjno - wysokościowej, która posłużyła do sporządzenia projektu zagospodarowania terenu, wykonano przy zalegającej pokrywie śniegu , co w konsekwencji doprowadziło do zafałszowania stanu rzeczywistego. Na mapie oznaczono dwa osadniki kanalizacji, które nie istnieją /są to leżące na gruncie kręgi betonowe/.

3. W planie zagospodarowania terenu błędnie podano długość budynku istniejącego na 16,5 m, gdy tymczasem długość ta wynosi 16 m. Zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy od strony południowej ściany budynków winny się "licować", gdy tymczasem ściana projektowanego budynku ma wykraczać poza lico o 2,20 m i zasłaniać otwory okienne.

4. W opracowaniu geologicznym ujawniono i opisano wiercenia i odkrywkę, których w rzeczywistości nie dokonano. W miejscu wskazanym jakie miejsce wiercenia znajdują się fundamenty i zalega gruz ze starego, rozbieranego budynku gospodarczego, a opis odkrywki, która miała mieć miejsce przy ścianie budynku uczestników w ogóle nie odpowiada stanowi rzeczywistemu: dotyczy budynku mieszkalno-usługowego o zupełnie innych parametrach.

5. W projekcie brak jest takich rysunków, które pokazywałyby zachodnią elewację budynku uczestników, spadek dachów, usytuowanie kominów na dachu istniejącego budynku, brak określenia wysokości projektowanego budynku od strony północnej i południowej – w stosunku do budynku istniejącego. Więźba dachowa projektowanego budynku została przesunięta w stosunku do kalenicy budynku uczestników o około 2,20 m.

6. Kominy w projektowanym budynku umieszczono zbyt blisko budynku istniejącego.

7. Wykonanie projektowanych garaży podziemnych wiąże się z głębokimi wykopami, które będą zagrażać stabilności budynku uczestników , którego fundamenty posadowione są na głębokości 1,3 m . W projekcie nie podano sposobu zabezpieczenia ścian także przed wilgocią.

W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] 2006 r. organ I instancji wskazał, że wniosek o wydanie pozwolenia na budowę z dnia [...] 2006 r. został złożony w terminie ważności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy z dnia [...] 2005 r. (znak: [...]). Inwestor złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Przedłożony projekt jest zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy, wymaganiami ochrony środowiska, jest kompletny, posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Również projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami techniczno-budowlanymi. Nadto do projektu budowlanego projektant i sprawdzający dołączyli oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej.

Ustosunkowując się do zastrzeżeń właścicieli nieruchomości przy ul. [...] T. K. i P. F. i sformułowanych na ich tle żądań i wniosków organ I instancji wskazał, że ekspertyza geotechniczna mająca na celu określenie warunków posadowienia dla projektowanego budynku wielorodzinnego została wykonana przez uprawnionego geologa mgr J. G. zgodnie z obowiązującym prawem i normami. Jednocześnie do projektu budowlanego dołączono, zatwierdzoną bez zastrzeżeń, dokumentację geologiczno-inżynierską. Mapa sytuacyjno-wysokościowa w skali 1:1500 przedłożona przez inwestora została zaewidencjonowana w dniu [...] 2006 r. pod nr [...] i została wykonana przez uprawnionego geodetę zgodnie z obowiązującym prawem i normami oraz została przyjęta do państwowych zasobów geodezyjno-kartograficznych. Mapa przedłożona w toku postępowania przez T. K. i P. F. nie posiada klauzuli państwowego zasobu geodezyjno-kartograficznego, tak więc nie może być stosowana w procesie inwestycyjnym. Dalej organ stwierdził, że bezzasadny jest zarzut braku pokazania budynku sąsiedniego na przekrojach i elewacjach projektu budowlanego, gdyż na żądanie organu wraz z pismem z dnia [...] 2006 r. został przedłożony poprawiony projekt budowlany wraz z naniesionym na elewacjach budynkiem sąsiednim, z pokazanymi zależnościami wysokościowymi. Odnośnie analizy zacienienia i przesłaniania stwierdzono, że czas nasłonecznienia dla projektowanej inwestycji oraz budynków sąsiednich spełnia warunki określone w § 60 Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Odnośnie żądania likwidacji garaży i piwnic na całej długości przylegającym do należącej do nich działki nr [...] oraz niedostosowania projektowanego budynku bliźniaczego do już istniejącego budynku mieszkalnego organ stwierdził, że projektowana decyzja jest zgodna z decyzją o warunkach zabudowy z dnia [...] 2005 r. oraz z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim winny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. (Dz. U. z 2004 r. nr 109, poz. 1156). Przy czym decyzja o warunkach zabudowy nie zobowiązuje do sporządzenia projektu zabudowy bliźniaczej w stosunku do budynku zlokalizowanego na działce nr [...]. Organ I instancji podkreślił również, że projektowany budynek będzie oddzielony od istniejącego budynku ścianą ogniową. Wobec braku odpowiedniej regulacji prawnej w prawie budowlanym odnośnie odległości kominów działki w przypadku budynku budowanego w granicy, wniosek T. K. i P. F. o przesunięcie kominów na odległość min. 4 metrów od granicy nieruchomości nie zasługiwał na uwzględnienie. Organ podniósł również, że projekt zabezpieczenia fundamentów istniejącego budynku przy ul [...] powinien zostać opracowany na etapie projektu wykonawczego, który nie podlega zatwierdzeniu przy wydawaniu pozwolenia na budowę. Wskazano również, że wysokość kalenicy została dostosowana w nowoprojektowanym budynku do wysokości budynku zlokalizowanego na działce nr [...] i wynosi ona +7,63 m, oraz że gabaryty projektowanego budynku, wysokości, geometrię dachu zaprojektowano zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy oraz wspomnianym rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. Na koniec organ podał, że proponowane przez współwłaścicieli działki [...] rozwiązanie "dachu płaskiego w wysokości budynku równiej (...) kalenicy" budynku zlokalizowanego na działce sąsiedniej tj. nr [...] nie jest zgodne z wcześniejszą decyzją o warunkach zabudowy.

Od powyższej decyzji odwołanie do Wojewody [...] wnieśli T. K. i P. F. Podtrzymali dotychczas prezentowane zarzuty. Podkreślili, że dwukrotnie wykonana dokumentacja geologiczno-inżynierska jest wadliwa, gdyż została sporządzona na zupełnie innej działce niż ta objęta pozwoleniem na budowę, że mapa sytuacyjno-wysokościowa 1:1500 została wykonana nieprawidłowo, gdyż sporządzono ją w okresie zimowym i zniekształca zarówno sytuację terenową, jak i wysokość terenu, a także, że bliskość usytuowania kominów wraz z wywietrznikami powoduje bezpośrednie zagrożenie nawiewu spalin oraz zasłonienie dostępu światła do okien należącego do nich budynku od strony wschodniej. Podnosili także, że dokumentacja projektu budowlanego jest niespójna co do wysokości ostatecznej kalenicy, która to wartość w projekcie budowlanym została zawyżona w stosunku do rzeczywistości. Podkreślili, że nie wyrazili zgody na budowę garaży bezpośrednio przy ich granicy ze względu na niskie fundamenty nie przekraczające 1,3 m i tym samym zagrożenie budowlane polegające na spłynięciu ziemi spod ich budynku, pęknięcie ścian, a nawet osunięcia się budynku. Mimo sygnalizowanego zagrożenia fundamenty należącego do nich budynku nie zostały zbadane i nie wzięto pod uwagę, że przesunięcie kalenicy projektowanego budynku w stosunku do kalenicy ich budynku spowoduje wiry powietrzne i brak spalania w ich kominach od strony południowej i północnej. Podkreślili, że uzasadnienie organu I instancji nie odpowiada prawdzie. Nie można bowiem określić zależności między ich budynkiem a budynkiem projektowanym ze względu na fakt, że stary budynek nr [...] nie został rozebrany, a teren wokół niego uporządkowany, co sprawia, że brak jest dostępu zarówno do fundamentów należącego do nich budynku, jak i jego gabarytów dotyczących kalenicy jak i wysokości kominów.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] 2007 r., (znak: [...]) na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 81 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Organ odwoławczy podkreślił, że projekt zagospodarowania terenu stanowiący część projektu budowlanego, wykonany został na kopii aktualnej mapy sytuacyjno-wysokościowej służącej dla celów projektowych, nie można zatem negować prawidłowości jej wykonania w związku z faktem potwierdzenia przyjęcia jej bez uwag do zasobu powiatowego – Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej. Również wykonana na potrzeby postępowania dokumentacja geologiczno-inżynierska została przyjęta bez zastrzeżeń przez Wydział Gospodarki Komunalnej o Ochrony Środowiska UM[...]. Organ administracji architektoniczno-budowlanej nie jest organem właściwym dla oceny prawidłowości wykonania przedmiotowej dokumentacji geologiczno-inżynierskiej. W projekcie budowlanym określona została II kategoria geotechniczna obiektu, w złożonych warunkach gruntowych. Wykonane zostało również dodatkowe opracowanie dla realizacji posadowienia budynku na styku z istniejącym budynkiem na działce nr [...]. Opracowania konstrukcyjne dotyczące realizacji posadowienia określają etapy i sposób wykonania robót. Inwestycja nie należy do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dlatego też nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. W aktach sprawy znajdują się stosowne oświadczenia i uzgodnienia dotyczące połączenia działek nr [...] i [...] z drogą publiczną tj. ul. [...] oraz zapewnienia możliwości podłączenia projektowanego budynku do sieci: wodociągowej, kanalizacyjnej, gazowej i elektrycznej. Ilość miejsc postojowych została zaprojektowana w dostatecznej ilości, także odległości od graniczących z nimi działek zostały określone w sposób zgodny z prawem. Zaprojektowany obiekt posiada dwie kondygnacje nadziemne oraz przyziemne z miejscami garażowymi. Posadowienie budynku określone zostało poziomem -3,10 tj. rzedną 211,46mnpm. Organ odwoławczy wskazał, że wysokość projektowanego obiektu do poziomu kalenicy mierzona od poziomu terenu od strony wjazdu do budynku wynosi 8,94 m (rzędna 213,25 mnpm). Zaprojektowany poziom parteru ±0,00 określony został rzedną 214,56 mnpm. Wysokość kalenicy projektowanego obiektu (+7,63 m) nawiązuje zatem do wysokości kalenicy istniejącego budynku na działce sąsiedniej, co jest zgodne z wymogami decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. W projekcie budowlanym spełniony został warunek dotyczący kształtu dachu, określony decyzją o warunkach zabudowy jako dwuspadowy o kącie nachylenia do 400 – kąt nachylenia połaci dachowych tego budynku nie przekracza 200 (wg projektu budowlanego nachylenie połaci wynosi 25%). Zgodnie z rys. elewacji (rys.A11) poziom okapu nawiązuje do górnego poziomu okapu na działce sąsiedniej. Decyzja o warunkach zabudowy określiła kształt dachu jako dwuspadowy z dopuszczeniem dachu niesymetrycznego z możliwością doświetlania poddasza poprzez lukarny wzbogacające bryłę budynku. Decyzja ta poza warunkiem zachowania równoległości kalenicy do ulicy nie określała innych uwarunkowań, dlatego zarzut dotyczący przesunięcia kalenicy do linii kalenicy istniejącego budynku nie znajduje uzasadnienia w wymaganiach decyzji o warunkach zabudowy. Nieuzasadniony jest również zarzut dotyczący zagrożenia płynącego z bliskiego usytuowania kominów, albowiem zdjęcia budynku skarżących jak i rysunek elewacji (A11) wskazują, że najbliższa odległość pomiędzy kominami wynosi około 6 metrów . Ponadto całkowita wysokość komina projektowanego obiektu określona została poziomem +8,63 m. tj. 223,19 mnpm, zatem znajduje się ponad dachami i kalenicami budynków. Wg projektu budowlanego przewody kominowe wyprowadzone są ponad dach od około 0,65÷1,0m. Również szerokość elewacji frontowej zaprojektowanego budynku od strony ul. [...] wynosi 13,27 m co spełnia warunek nie przekroczenia szerokości 14 m ustalonej decyzją o warunkach zabudowy. Przedmiotowa inwestycja jest również zgodna z warunkami decyzji o warunkach zabudowy w zakresie zachowania powierzchni biologicznie czynnej minimum 30 % - która w projekcie wynosi 36% i nie przekroczenia powierzchnią zabudowy 38 % powierzchni terenu inwestycji – wskaźnik ten w projekcie wynosi 32 %. Zarzut dotyczący zagrożenia życia i bezpieczeństwa mieszkańców, czy naruszenia warunków wyniku zrealizowania ww. inwestycji nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa. Kontrola prawidłowości wydanej decyzji odnosi się do badania jej zgodności z przepisami prawa. Ostateczna decyzja z [...] 2005 r. znak: [...] dotycząca pozwolenia na rozbiórkę budynku na działce nr [...]obręb [...] i warunki w niej zawarte nie mogą być przedmiotem niniejszego postępowania, nie można w nim także oceniać sposobu realizacji pozostałości istniejącego przeznaczonego do rozbiórki budynku.

Na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2007 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnieśli T. K. i P. F. domagając się jej uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Podtrzymali podnoszone wcześniej zarzuty. Wskazali, że wadliwie sporządzona mapa stanowiła podstawę narzucenia teoretycznych wysokości kalenicy należącego do nich oraz projektowanego budynku. Sfałszowane zostały również dokumenty dotyczące badań geologicznych, gdyż, ich zdaniem, dokumentacja geologiczna na działkach [...] i [...] nie została w ogóle wykonana. Znajdujące się aktach sprawy dokumentacje geologiczne zostały wykonane w [...] 2006 r. i w [...] 2006 r., natomiast o żadnej z nich nie wspomina decyzja organu I instancji. Ława fundamentowa budynku nr [...] nie jest głęboka na 1,90 m, nie posiada także żadnej podsypki, jak i styropianu grubości 10 cm. Pod ławami nie ma stopy fundamentowej, ani piorunochronu. Opisy tej dokumnetacji odpowiadają opisom budynku innego dewelopera tj. Spółdzielni Mieszkaniowej [...], znajdującego się po drugiej stronie ich działki tj. około 35 m w kierunku zachodnim do odkrywki którą opisuje geolog. Okoliczność ta ma istotne znaczenie, albowiem wykopy pod fundamenty projektowanego budynku będą sięgały około 3,5 m poniżej ich fundamentów, co grozi zawaleniem od strony wschodniej budynku nr [...], którego fundamenty mają tylko 1,20 do 1,30 m z uskokiem w części północnej. Inwestor nie stosuje się do decyzji administracyjnych o czym świadczy fakt, że po rozbiórce ścian przyległych budynków pozostawił ich ściany, a także fundamenty niezabezpieczone mimo warunków wynikających z decyzji o rozbiórce z dnia [...] 2005 r. Prezydenta Miasta [...]. Trzecia dokumentacja geologiczna, dołączona do akt po złożeniu przez skarżących odwołania do Wojewody [...], również jest sprzeczna z faktami. Skarżący domagali się wykonania rzutów ich budynku od strony wschodniej wraz z kominami oraz wysokościami kominów i kalenicy, także wysokościami północnej i południowej elewacji ich budynku z pokazaniem budynku projektowanego. Nadto podnieśli, że sporządzone obrazowo zarysy ich budynku są niezgodne z terenem i nie pokazują faktu przesunięcia kalenicy projektowanego budynku o około 2,20 m w stosunku do ich budynku, co będzie powodowało zawirowania na dachu ich budynku i osiadanie śniegu, a w konsekwencji załamanie się krokwi dachowych. Wskazali, że w decyzji o warunkach zabudowy wyraźnie podkreślono, że ze względu na dobudowę bliźniaczą musi zostać zachowany charakter dachów, aby nie spowodować tworzenia się zasp śnieżnych, by nie dopuścić do katastrofy budowlanej. Ponadto należy uwzględnić takie warunki, które nie spowodują pęknięć podmurówki i ścian budynku sąsiedniego oraz określić sposób zabezpieczenia przestrzeni między budynkami oraz osiadania nowoprojektowanego obiektu. Dalej skarżący ustosunkowali się do uzasadnienia organu odwoławczego, podnosząc, że nieprawdą jest, że lokalizacja budynku została rozstrzygnięcia w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Decyzja ta określiła bowiem jedynie jego usytuowanie, natomiast nie określiła jego gabarytów ani wpływu na dostępność światła, co powinno być przedmiotem przeprowadzonego postępowania administracyjnego. Nadto skarżący nadmienili, że sprawa dotycząca sfałszowania dokumentów sporządzonych na potrzeby postępowania została zgłoszona do prokuratury, która prowadzi w tym zakresie śledztwo.

Powyższa skarga została uzupełniona pismem z dnia [...] 2007 r., zatytułowanym "[...]", w którym skarżący powtórzyli sformułowane już w skardze zarzuty.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ odwoławczy podkreślił, że analiza akt zgromadzonych w przedmiotowej sprawie wykazała, że inwestor spełnił wszystkie wymogi określone w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane oraz w przepisach wykonawczych do ustawy. Przeprowadzone postępowanie nie wykazało, aby naruszone zostały warunki techniczne lub normy obowiązujące w budownictwie. Organ podkreślił, że projekt jest zgodny z ustaleniami decyzji z dnia [...] 2005 r. o warunkach zabudowy. Poza zakresem kompetencji organu pozostaje merytoryczne badanie prawidłowości przedłożonej przez inwestora dokumentacji geologiczno – inżynierskiej i weryfikacja wniosków z niej wynikających. Odpowiedzialność w tym zakresie ponosi bowiem osoba sporządzająca dokumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie wszystkie jej zarzuty są uzasadnione.

W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że organ architektoniczno - budowlany związany jest decyzją o ustaleniu warunków zabudowy i nie może inwestorowi w tym zakresie stawiać innych, niż wymienione w decyzji, wymagań. Decyzja o ustaleniu warunków, którą uzyskał inwestor, przesądziła o dopuszczalności budowy na wskazanym terenie budynku mieszkalnego wielorodzinnego /a nie tylko jednorodzinnego/, określiła też wymagane parametry tego budynku.

Zadaniem organu mającego zatwierdzić projekt jest sprawdzenie jego zgodności z tymi warunkami. Zadanie to w części nie zostało wykonane poprawnie. Otóż w decyzji z dnia [...] 2005 r. o ustaleniu warunków zabudowy wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu i attyki nie zostały określone liczbowo, lecz w nawiązaniu do budynku skarżących / "na wysokości nie przekraczającej górnego okapu w elewacji frontowej w budynku na działce [...]"/. W takiej sytuacji dla wykazania zgodności projektu z omawianym warunkiem nie jest wystarczające podanie jedynie wymiarów liczbowych, zwłaszcza, że ta okoliczność była przedmiotem zarzutów uczestników postępowania. Obowiązkiem organu uznającego, że wbrew tym zarzutom, projekt odpowiada omawianemu warunkowi, było szczególnie jasne i przejrzyste wyjaśnienie swego stanowiska z podaniem które z wymienianych wymiarów i dlaczego mają warunkowi odpowiadać, w tym także wyjaśnienie sposobu dokonania obmiaru budynku skarżących. Wyniki sprawdzeń, o jakich mowa w art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane muszą być nie tylko zakomunikowane, ale i omówione. W przeciwnym razie przypisane stronom prawo kontroli decyzji staje się iluzoryczne. W realiach omawianej sprawy również poprzestanie na stwierdzeniu, że organ budowlany nie może kontrolować poprawności mapy przyjętej do zasobu geodezyjnego uznać należy za niewystarczające. W aktach sprawy znajduje się wyjaśnienie geodety, który stwierdza, że "wartości /z pomiarów/ mogą tylko nieznacznie odbiegać od rzeczywistych z powodu zalegającego śniegu". Brakuje jednak, mieszczącego się w ramach kontroli projektu zagospodarowania działki, a nie w ramach kontroli poprawności mapy, wyjaśnienia, czy i jakie znaczenie mogą mieć te "nieznaczne" rozbieżności. Te błędy zaskarżonej decyzji zakwalifikować należy do wad formalnych, jako naruszenie art. 7 i 107 § 3 kpa.

Rację ma organ twierdząc, że decyzja o warunkach zabudowy nie przesądziła o usytuowaniu projektowanego budynku. Generalnie o tym , w jaki sposób możliwe jest sytuowanie budynku, decydują przepisy techniczne. Zgodnie z § 12 ust 3 i 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie dopuszcza się sytuowanie ściany budynku bezpośrednio przy granicy , jeżeli wynika to z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo nie jest możliwe zachowanie odległości ze względu na rozmiary działki, względnie jeżeli na sąsiedniej działce bezpośrednio przy granicy istnieje budynek ze ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych albo wydano decyzję o pozwoleniu na budowę tak usytuowanego budynku, przy czym ściana projektowanego budynku ma przylegać do istniejącej ściany. Wobec milczenia organów w tym przedmiocie, należy się jedynie domyślać, że akceptacja dla przedłożonego projektu ma związek z trzecią z wymienionych sytuacji. Skoro możliwość sytuowania budynku bezpośrednio przy granicy ma charakter wyjątkowy, to każdy wypadek jej dopuszczenia wymaga szczegółowego uzasadnienia, w tym także wyjaśnienia czy projektowana ściana przylega czy też nie przylega do ściany istniejącej. Ta ostatnia okoliczność, związana z "mijaniem się kalenic" istniejącego i projektowanego budynku i "nielicowaniem się" ścian ich elewacji południowych, była przedmiotem zarzutów skarżących, do którego organy, z naruszeniem art. 107 kpa, nie ustosunkowały się wyczerpująco. Słusznie zaś skarżący podnosili, że rysunkowa część projektu nie obrazuje należycie w jaki sposób i w jakim zakresie ściany obu budynków będą do siebie "przylegać" /w dokumentacji brak w ogóle rzutów elewacji zachodniej/, co nie jest zgodne z § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Nie twierdzi się bowiem, że elewacja zachodnia nie będzie w ogóle widoczna, a tylko to usprawiedliwiałoby wskazany brak projektu. Tylko pełna wiedza o tym, w jakim wzajemnym uwarunkowaniu pozostaną od siebie ściany budynków pozwoli zaś na ocenę, czy wymaganie z § 12 warunków technicznych zostanie spełnione. Oceny w tych ramach wymaga wyraźnie eksponowany przez skarżących problem długości ściany przylegającej, a zwłaszcza tej jej części, która ma wystawać poza lico i niewątpliwie musi mieć wpływ na zacienienie budynku skarżących. Nie stanowi wyjaśnienia problemu stwierdzenie, że ściana ta jest ścianą oddzielenia pożarowego, skoro nie porównano jej parametrów z wymaganiami § 235 warunków technicznych i nie odniesiono do treści w/w § 12. Nie podjęto też próby odniesienia się do wyjaśnień inwestora z dnia [...] 2006 r., w których stwierdzono, że budynek przylegający do działki inwestora jest budynkiem inwentarskim, a nie mieszkalnym.

Wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego został złożony w dniu [...] 2006 r. Sam projekt wykonano w [...] 2006 r. – z tej daty pochodzą podpisy projektantów i osób sprawdzających. W projekcie znajduje się, sporządzona w [...] 2006 r. ekspertyza geotechniczna. "mająca na celu określenie warunków posadowienia dla projektowanego budynku". W ekspertyzie tej przyjęto II kategorię geotechniczną budynku projektowanego, opisano wyniki wykonanych odwiertów, oraz szczegółowo wyniki wykonanej odkrywki przy fundamencie budynku istniejącego. Miejsca dwóch odwiertów i odkrywki dokładnie przedstawiono w graficznym załączniku. Dane zawarte w omawianym dokumencie, łącznie z przyjętą kategorią geotechniczną , wynikami odwiertów i odkrywki, zostały przywołane i opisane w projekcie konstrukcyjnym. W związku jednak z zarzutami skarżących inwestor przedstawił wyjaśnienia autora ekspertyzy geotechnicznej z dnia [...] 2006 r. , z których wynika, że umieszczenie w ekspertyzie danych dotyczących odkrywki było wynikiem "błędu", oraz że kategorię obiektu ustalono na II przy złożonych warunkach gruntowych i w związku z tym konieczne jest opracowanie pełnej dokumentacji geologiczno – inżynierskiej. W części opisowej projektu architektoniczno – budowlanego informacja o kategorii geotechnicznej II złożonej została umieszczona na nalepionej kartce opatrzonej pieczątką projektanta – bez wskazania daty "poprawki". W toku postępowania administracyjnego inwestor przedłożył dokumentację geologiczno – inżynierską przyjętą przez odpowiedni organ w [...] 2006 r. W tej dokumentacji z kolei nie ma mowy o odkrywkach fundamentów budynku sąsiedniego, ani opisu tych fundamentów i ich posadowienia: omówiono tam tylko wyniki 4 odwiertów na działce inwestora.

Z powyżej przytoczonych okoliczności wynika, że projektant konstruktor swoją część projektu przygotował w oparciu o dokument , który co prawda nadal pozostaje częścią składową całego projektu, ale który okazał się nie tylko niewystarczającym, ale i nieodpowiadającym rzeczywistości. Jest oczywiste, że opracowanie określające warunki podłoża, w którym ma być posadowiony budynek, musi być znane projektantowi konstrukcji tego budynku. Opracowanie prawidłowe, ale powstałe już po sporządzeniu projektu dla oceny projektu nie może mieć znaczenia, chyba , że sam projekt zostanie odpowiednio uzupełniony. Czynności jednak zmierzających w tym kierunku nie podjęto.

Z tychże okoliczności wynika również i to, że dane budynku skarżących, a zwłaszcza jego fundamentów, nie zostały w ogóle rozpoznane. Tymczasem, zgodnie

§ 204. ust. 5. i § 206 ust. 1 warunków technicznych /rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r./ wzniesienie budynku w bezpośrednim sąsiedztwie obiektu budowlanego nie może powodować zagrożeń dla bezpieczeństwa użytkowników tego obiektu lub obniżenia jego przydatności do użytkowania, a budowa powinna być poprzedzona ekspertyzą techniczną stanu obiektu istniejącego, stwierdzającego jego stan bezpieczeństwa i przydatności do użytkowania, uwzględniającą oddziaływania wywołane wzniesieniem nowego budynku. Na temat tych przepisów organy milczą. Organ odwoławczy wskazuje jedynie, że zostało wykonane "dodatkowe opracowanie dla realizacji posadowienia budynku", które uwzględnia istniejący budynek i jego fundamenty. W aktach rzeczywiście znajduje się takie opracowanie, sporządzone jednak w [...] 2006 r., a więc po dacie decyzji organu I instancji. Opracowanie to nie stanowi części zatwierdzonego projektu, nie wiadomo więc jakie ma prawne znaczenie: nie stanowi bowiem też wykonania prawnego obowiązku, bo takiego – w trybie art. 36 Prawa budowlanego – nie nałożono. Jak zaś wynika z jego treści – przygotowane zostało w oparciu o ekspertyzę geotechniczną z [...] 2006 r., którą sam organ zakwestionował jako niewystarczającą. W opracowaniu tym wykorzystano graficzną "inwentaryzację" budynku istniejącego, nie wyjaśniono jednak – przy podtrzymywanych przez uczestników zarzutach tej kwestii dotyczących – w jaki sposób inwentaryzacja ta została przygotowana.

W treści samej decyzji o zatwierdzeniu projektu i udzieleniu pozwolenia na budowę mowa jest jedynie o "instalacjach wewnętrznych", a nie o przyłączach. Jednocześnie jednak nakazuje się prowadzenie robót zgodnie z wymaganiami zawartymi w "uzgodnieniach" odpowiednich jednostek – dysponentów sieci, a zatwierdzony projekt zawiera projekty przyłączy. Taka niezgodność pomiędzy treścią decyzji a zakresem zatwierdzonego nią projektu nie może mieć miejsca. Zwrócić przy tym należy uwagę, że tylko ostateczny projekt przyłącza energetycznego został uzgodniony stosownie do zaleceń wstępnych, choć podobne zalecenia dysponentów /sprzed daty decyzji o ustaleniu warunków zabudowy/ dotyczyły przyłączenia do sieci gazowej, do kanalizacji sanitarnej i opadowej.

Zarówno ze wstępnego "uzgodnienia" dysponenta sieci gazowej, jak i z projektu tego przyłącza wynika, że ma on przebiegać po działkach nr [...] i [...]. te działki ani nie zostały wymienione w decyzji, ani też nie zostały objęte oświadczeniem o prawie do dysponowania nimi na cele budowlane.

Opisane uchybienia prowadzą do wniosku, że w sprawie zapadło rozstrzygnięcie bez dostatecznego jej wyjaśnienia i bez zgromadzenia kompletnej dokumentacji, a same decyzje sporządzono z naruszeniem art. 107 kpa.

Wszystkie wskazane braki, jako mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wymagają uzupełnienia . Dlatego też, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c, w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w pkt I wyroku. Orzeczenia w punktach II i III wydano odpowiednio w oparciu o przepisy art. 152 i 200 w/w ustawy.