Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 6/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-01-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "O. Spółki z o.o." w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 30 października 2015 r. sygn. akt I SA/Gd 1489/15 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "O. Spółki z o.o." w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

I

Wojewódzki Sąd Administracyjny w G., postanowieniem objętym zażaleniem, odmówił "O. Sp. z o.o." w R. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w sprawie z skargi spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] sierpnia 2015 r., w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.

Sąd I instancji stwierdził, że skarżąca nie wykazała istnienia żadnej z przesłanek zawartych w przepisie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Jakkolwiek w treści wniosku wskazano na łączny wymiar kar 204 000 zł oraz wysoką kwotę należnych zobowiązań kredytowych, to jednak informacja ta nie jest, zdaniem Sądu, wystarczająca do wstrzymania wykonania decyzji. Do oceny zasadności wniosku konieczne jest bowiem dysponowanie aktualnymi i pełnymi danymi o stanie majątkowym spółki. Natomiast skarżąca nie przedstawiła żadnych danych, które w sposób jednoznaczny i przekonujący wskazywałyby, że wykonanie decyzji (tj. zapłata kwoty 36 000 zł) wiąże się ze stratami dla skarżącej; nieznana jest bowiem wysokość uzyskiwanych przez spółkę przychodów, czy ponoszonych przez nią uzasadnionych kosztów związanych z prowadzoną działalnością. Natomiast okoliczności powoływane przez spółkę Sąd uznał za zbyt ogólnikowe, by móc ocenić, czy w sprawie zaistnieją okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

II

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca zaskarżając go w całości i wnosząc o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji lub przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego wg norm przepisanych.

Postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że skarżąca nie uzasadniła należycie, iż wskutek wykonania zaskarżonej decyzji powstanie niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody oraz istnienie przesłanki spowodowania trudnych do odwrócenia skutków poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.

W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył decyzji w przedmiocie wymierzenia skarżącej spółce kary pieniężnej w wysokości 36 000 zł.

Przede wszystkim podkreślić należy, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku.

W ocenie NSA uzasadnienie zaskarżonego postanowienia wskazuje, że ocena wniosku została przeprowadzona w sposób prawidłowy. Sąd I instancji trafnie wskazał, że spółka nie uprawdopodobniła, że zachodzi wobec niej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca zarówno do wniosku, jak i do zażalenia załączyła wykaz kredytów i pożyczek wg stanu na dzień 30 czerwca 2015 r. oraz zestawienie kredytów i pożyczek z obrotami i saldem za okres od 1 stycznia 2015 r. do 30 czerwca 2015 r., wskazując w zażaleniu, że tego rodzaju zestawienie pokazuje jej przychody i jest najbardziej wiarygodnym obrazem stanu majątkowego spółki. Należy zgodzić się z Sądem I instancji, że tego rodzaju dokumenty przedstawione, co należy podkreślić, przez stronę wnioskującą o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie obrazują pełnych danych dotyczących sytuacji majątkowej spółki i na ich podstawie nie można rzetelnie ocenić, czy wykonanie zaskarżonej decyzji - nawet przy uwzględnieniu obowiązku poniesienia kar nałożonych na spółkę w innych postępowaniach - może doprowadzić do wyrządzenia jej szkody, która byłaby znaczna lub może spowodować skutki, które byłyby nieodwracalne.

Argumenty podniesione w zażaleniu, że "wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi skarżącą spółkę znacznej części jej przychodów – biorąc pod uwagę wysokość utraconych zarobków związanych ze wstrzymaniem eksploatacji omawianego punktu – natomiast skarżąca będzie i tak musiała uiścić wszelkie należne z tytułu prowadzenia działalności na terenie województwa koszty (podatki, wynagrodzenia, koszty najmów pomieszczeń i in.) nie zostały poparte żadnymi dokumentami, z których takie wnioski można wyciągnąć.

Natomiast argumenty, że utrzymanie bieżącej działalności spółki wymaga ciągłego powiększania kwoty należnych zobowiązań, mogłyby mieć znaczenie w sprawie o zmianę postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania decyzji. Jednakże na obecnym etapie postępowania NSA nie rozpatruje ponownie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, ale bada zgodność z prawem działania Sądu I instancji, a więc rozstrzyga na podstawie stanu, jaki istniał w dacie orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Natomiast oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie uniemożliwia ponowienia wniosku w razie zmiany okoliczności, co wynika z treści art. 61 § 4 p.p.s.a.

Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.