Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2145/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-12-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2 w zw. z art. 258  par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 grudnia 2009r. po rozpoznaniu wniosku S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2009r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: odmówić S. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W dniu 25 listopada 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz ze skargą wniesioną na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2009r. nr [...] wpłynął wniosek S. o przyznanie prawa pomocy w którym wniesiono o zwolnienie od kosztów sądowych.

Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej w zakresie częściowym następuje gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Przez pojęcie "środki" należy rozumieć środki finansowe gromadzone na rachunkach bankowych, a także wartość środków trwałych.

Ogólną zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest ponoszenie przez strony kosztów sądowych. Jest to obowiązek strony. Zwalnianie od uiszczenia kosztów jest instytucją wyjątkową, której stosowanie jest uzależnione od spełnienia ww. przesłanki. Tylko zupełny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych.

Przyznanie prawa pomocy obejmuje zatem podmioty, które mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą zgromadzić środków finansowych na uiszczenie kosztów sądowych.

W formularzu wniosku S. podała, że swoją działalność finansuje z budżetu państwa i ze środków pozabudżetowych. Podkreślono, że w budżecie uczelni nie zostały zabezpieczone odrębne środki na koszty postępowań sądowych i uczelnia zmaga się aktualnie z trudną sytuacją finansową.

Z nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wysokość kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych S. wynosi na dzień 31 grudnia 2008r. 1.587.535.409,24 złotych zaś wartość środków trwałych wnioskodawcy 1.748.177.055,92 złotych. Wnioskodawca zakreślił, że strata na dzień 31 grudnia 2008r. wynosiła 12.944.222,27 złotych.

Wnioskodawca wskazał, że na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku tj. na koniec października 2009r. na koncie posiadał zadłużenie w kwocie 49.862.682,08 złote oraz środki finansowe w kwocie 24.697,58 złote.

Reasumując, podkreślić należy, że w świetle art. 246 § 2 pkt 2 ww. ustawy zwolnienia od kosztów sądowych nie uzasadnia trudna sytuacja finansowa, zadłużenie, ale brak jakichkolwiek środków, które strona mogłaby przeznaczyć na opłaty sądowe.

Uwzględniwszy powyższe, a przede wszystkim posiadane na jednym z rachunków środki finansowe w wysokości 24.697,58 złotych oraz wysokość kapitału zakładowego i środków trwałych S. stwierdzono, że jest ona w stanie samodzielnie ponieść pełne koszty postępowania sądowego.

Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.