Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 573/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2016-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Uwzględnia skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo - przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Powołane przepisy: article: art. 200 i art. 205 § 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: z art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a)
journal: Dz.U. 2016 poz 217
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Adamiec (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Maria Grabowska, Sędzia WSA Danuta Kuchta, Protokolant Starszy inspektor sądowy Anna Adamczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2016 r. sprawy ze skargi T. U. K. S."Ś.D." w Ś. na informację Zarządu Województwa Ś. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu 1. uwzględnia skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny – przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa Ś.; 2. zasądza od Zarządu Województwa Ś. na rzecz T. U. K. S. "Ś.D." w Ś. kwotę 200 (dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

1. Akt organu administracji publicznej

1.1. Zarząd Województwa Ś. (Instytucja Zarządzająca – "IZ") skierował do Towarzystwa Upowszechniania Kultury Staropolskiej "Ś.

D." z B. ("Towarzystwo") rozstrzygnięcie z [...]nr [...]. W piśmie zawarto informację, że w związku

z zakończoną oceną merytoryczną wniosku Towarzystwa o dofinansowanie

pn.: "Renowacja zabytkowej oficyny dworskiej wraz z innymi elementami zagospodarowania terenu wokół Zespołu Dworsko - Parkowego"

(nr [...]) – "Projekt", złożonego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ś. na lata 2014 - 2020, Działanie 4.4. Zachowanie dziedzictwa kulturowego i naturalnego, na etapie oceny merytorycznej projekt spełnił kryteria dopuszczające (ogólne i sektorowe) i otrzymał 29 punktów (uzyskał wymagane minimum, tj. co najmniej 60% maksymalnej liczby punktów). W wyniku przeprowadzonej oceny oraz z powodu braku dostatecznej ilości środków finansowych dostępnych w ramach przedmiotowego konkursu, Projekt został Uchwałą Zarządu Województwa Ś. Nr 1635/16 z 20 Iipca

2016 r. umieszczony na Liście rezerwowej i na obecną chwilę nie jest możliwe zakwalifikowanie go do dofinansowania.

1.2. Na powyższe rozstrzygnięcie Towarzystwo złożyło protest. Nie zgodziło się z wynikami oceny merytorycznej w przypadku kryteriów nr 1, 2, 4, 6 i 7. Odnośnie kryterium nr 1 "Kompleksowość projektu" wskazało, że projekt w sposób kompleksowy rozwiązuje kwestie związane z zabezpieczeniem obiektu wraz z jego otoczeniem. Budynek oficyny nie jest jedynym obiektem objętym projektem. Projekt obejmuje inne obiekty zabytkowe Zespołu Dworskiego (str. 26-30). Projekt jest zatem rozwiązaniem kompleksowym i w sposób kompleksowy rozwiązuje kwestie związane z zabezpieczeniem obiektu zabytkowego. Zdaniem wnioskodawcy oceniający powinien przyznać maksymalną ilość punktów tj. 6. Z kolei w zakresie kryterium nr 2 "Wpływ projektu na otoczenie społeczno-gospodarcze, Towarzystwo podniosło, że wykazało m.in. "Korzyści, jakie zostaną osiągnięte dzięki realizacji projektu: podniesienie atrakcyjności Gminy oraz województwa wynikające z pełniejszego wykorzystania potencjału turystycznego i kulturowego" (str. 37). Wnioskodawca przedstawił również "W wyniku realizacji inwestycji przyjęto, że wystąpią następujące korzyści dla społeczeństwa: podniesienie ogólnej atrakcyjności Gminy poprzez rozwój infrastruktury turystyczno - rekreacyjnej, spędzania czasu wolnego, wzrost aktywności gospodarczej mieszkańców, poprzez rozwój infrastruktury około turystycznej i usługowej (wzrost dochodu lokalnych sklepików, punktów gastronomicznych ok. 70 000 zł/rocznie)" (str. 82). Zdaniem wnioskodawcy oceniający powinien przyznać 6 punktów. Odnośnie kryterium nr 4 "Podniesienie atrakcyjności zdefiniowanego obszaru" strona argumentowała, że posiadana ogólnodostępna księga gości jest wystarczającym powodem na uzyskanie maksymalnej liczby punktów. Brak załączenie kopii nie powinien skutkować przyznaniem mniejszej ilości punktów, gdyż posiadana księga zawiera ponad 200 stron i próby jej kserowania mogłyby ją uszkodzić. Również oceniający na etapie oceny merytorycznej nie poprosił o poparcie tego dowodem. W zakresie kryterium

nr 6 "Komplementarność projektu z innymi projektami", wnioskodawca wskazał, że na stronie 49-51 wykazał projekty jakie w ostatnich latach zostały zrealizowane na terenie gminy i które zdaniem wnioskodawcy są bezpośrednio komplementarne

z przedmiotowym projektem. Odnosząc się do oceny kryterium nr 7 z kolei wnioskodawca wskazał, że na stronie 47-48 wykazał, aż 11 przykładowych imprez kulturalnych. Natomiast na stronie 45-46 wykazał zrealizowane przedsięwzięcia w dziedzinie kultury oraz zachowania dziedzictwa kulturowego i historycznego.

1.3. Instytucja Zarządzająca w rozstrzygnięciu z [...]nr [...], przywróciła wniosek o dofinansowanie

nr [..] do oceny merytorycznej w celu ponownego rozpatrzenia w zakresie kryterium nr 6. Jednocześnie podtrzymała zasadność oceny w zakresie kryterium nr 1, nr 2, nr 4 i nr 7.

1.4 Instytucja Zarządzająca skierowała do Towarzystwa rozstrzygnięcie

z [...] r. nr [...]. W piśmie zawarto informację, że związku z zakończoną ponowną oceną merytoryczną wniosku Towarzystwa o dofinansowanie, na etapie ponownej oceny merytorycznej projekt otrzymał 33 punkty (uzyskał wymagane minimum, tj. co najmniej 60% maksymalnej liczby punktów). W wyniku przeprowadzonej ponownej oceny oraz z powodu braku dostatecznej ilości środków finansowych dostępnych w ramach przedmiotowego konkursu, Projekt został Uchwałą Zarządu Województwa Ś.

Nr 1801/16 z 20 Iipca 2016 r. umieszczony na Liście rezerwowej i na obecną chwilę nie jest możliwe zakwalifikowanie go do dofinansowania

2. Skarga do Sądu

2.1. Na ponowną, negatywną, merytoryczną ocenę wniosku Towarzystwo złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wniosło

o ponowną ocenę merytoryczną Projektu przyznanie w zakresie kryterium nr 1 – 6 punktów, kryterium nr 2 – 8 punktów, kryterium nr 4 – 8 punktów i w konsekwencji zwiększenie liczby uzyskanych punktów o 10 punktów i ustalenie ostatecznej

i końcowej liczby punktów uzyskanych po zważeniu na ilość 43.

2.2. Uzasadniając skargę w zakresie kryterium nr 1 Towarzystwo wskazało, że Projekt jest bez wątpienia projektem inwestycyjnym i bez żadnych wątpliwości

w sposób kompleksowy rozwiązuje kwestie z zabezpieczeniem obiektu zabytkowego. Projektem zostały objęte wszystkie elementy zespołu, które wymagają jakichkolwiek prac remontowo-konserwatorskich. Kwestie te zostały w sposób szczegółowy i nie budzący żadnych wątpliwości opisane w Studium Wykonalności załączonym do wniosku na stronach: 26-30. W ocenie strony skarżącej oceny kryterium nr 1 dokonano z rażącym naruszeniem " instrukcji dokonywania oceny", a tym samym

w sposób zupełnie uznaniowy i kierując się zasadą dowolności i przyznano zaledwie 4 punkty zamiast 6.

2.3. Odnośnie kryterium nr 2 strona skarżąca zarzuciła, że oceniający dokonuje bardzo subiektywnej oceny wzrostu zainteresowania dziedzictwem kulturowym określając go jako bardzo niski. W ocenie Towarzystwa w przypadku obiektów kulturalnych wzrost zainteresowania o 3 osoby dziennie w stosunku do dnia poprzedniego jest wskaźnikiem bardzo wysokim. Ponadto, instrukcja dokonywania oceny punktowej projektu nie podaje wskaźników pozwalających określić niski, średni czy wysoki wzrost. Określa jedynie, że promowane będą projekty, które wpłyną na wzrost zainteresowania. Jest to kolejne złamania zasad instrukcji przez oceniających. W rozumieniu skarżących wystarczy sam wzrost zainteresowania, aby projekt mógł być promowany. Dalej oceniający piszą, że: "udostępniony zostanie obiekt dotychczas zamknięty dla zwiedzających" - zdaniem skarżących fakt ten bezwzględnie należy uznać na atut projektu (wzbogacenie istniejącej oferty kulturalnej oraz zwiększenie dostępności do obiektów dziedzictwa kulturowego i obiektów infrastruktury kulturalnej) - co również według Instrukcji dokonywania oceny punktowej powinno być bezwzględnie premiowane. Oceniający stwierdzili ponadto, że nie wpływa na atrakcyjność inwestycyjną obszaru, nie wykazano wpływu na powstawanie nowych miejsc pracy w otoczeniu projektu - do tych kwestii skarżący odniósł się w akapicie powyżej. "Pojawią się nowe, dotychczas niedostępne usługi (dom pracy twórczej). Projekt przyniesie zmianę". Dom pracy twórczej, coś czego nie było i nie ma w okolicy, bez wątpienia wpłynie na wzrost zainteresowania kulturą, dziedzictwem kulturowym, oraz wzbogaci istniejąca ofertę kulturalną. Oceniający przyznali, że "projekt przyniesie zmianę". Wszystko to, co zostało przez skarżących napisane w zdaniu poprzednim jest wymienione w instrukcji dokonywania oceny punktowej projektu jako kwestie promowane i premiowane przez oceniających. Tym bardziej niezrozumiała jest dla Towarzystwa tak rażąco zaniżona ocena punktowa tego kryterium. W ocenie strony skarżącej oceny kryterium nr 1 dokonano z rażącym naruszeniem "instrukcji dokonywania oceny", a tym samym w sposób zupełnie uznaniowy i kierując się zasadą dowolności i przyznano zaledwie 4 punkty zamiast 8.

2.4. Uzasadniając stanowisko w zakresie kryterium nr 4 Towarzystwo podniosło, że goście odwiedzający muzeum (rocznie około 7000 osób), oraz uczestniczący w koncertach, odczytach, prelekcjach są z całej Polski, a nawet

z zagranicy. Świadczy o tym prowadzona księga gości z bardzo wieloma wpisami, dającymi świadectwo temu, skąd wpisujący się gość pochodzi. Wpisy w księdze są niezaprzeczalnym dowodem świadczącym o zasięgu ponadregionalnym prowadzonej już działalności w Ś.. Skoro oceniający nie wystosował do skarżącego wezwania do uzupełnienia wniosku (przedłożenie księgi gości) w trakcie merytorycznej oceny, w kwestii udokumentowania zasięgu terytorialnego projektu, tym samym nie określił w żaden sposób, że tych dokumentów brakuje oraz o jakie dokumenty należy ewentualnie pełnić wniosek, to nie można skutkami braku zredagowania wezwania obciążać wnioskodawcy. Tym bardziej, że wytyczne są mało przejrzyste i bardzo rozbudowane, a w konsekwencji trudne do zrozumienia przez osoby składające dokumentację aplikacyjną. Wobec powyższego skarżący mógłby ponosić negatywne skutki niekompletności, czy niejasności złożonego wniosku dopiero po otrzymaniu wezwania precyzyjnie określającego czy w ogóle,

a jeśli tak to jakie argumenty zobowiązany jest złożyć, aby usunąć braki wniosku

w trakcie oceny merytorycznej, lub po otrzymaniu wezwania do złożenia ewentualnych wyjaśnień, po to aby umożliwić oceniającemu dokonanie rzetelnej

i wiarygodnej oceny w oparciu o niezaprzeczalne fakty. Tym samym, w ocenie Towarzystwa, w sposób zupełnie uznaniowy i kierując się zasadą dowolności przyznano zaledwie 4 punkty, zamiast 8.

2.5. Skarżący podniósł, że w trakcie pisania skargi zauważył poważny błąd na stronie 60 Studium Wykonalności w tabeli: "wariant II z inwestycją". Na skutek błędu matematycznego nie zwiększono liczby turystów w każdym roku o zakładany roczny przyrost turystów. Towarzystwo zarzuciło, że oceniający nie zauważył tego istotnego błędu podczas oceny merytorycznej i nie wezwał wnioskodawcy w trakcie trwania tej oceny do złożenia korekty lub wyjaśnień. Fakt ten świadczy o dosyć pobieżnym, powierzchownym i mało wnikliwym zapoznaniu się z wnioskiem przez oceniającego.

2.6. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Odnośnie zarzutów dotyczących kryterium nr 1 wskazał, że wnioskodawca nie wykazał czy na terenie całego kompleksu znajdują się jeszcze inne m.in. obiekty/materiały archiwalne/muzealia wymagające renowacji/zabezpieczania etc. Trudno zatem stwierdzić czy projekt obejmuje swym zasięgiem kompleksowe wykonanie prac niezbędnych do osiągnięcia określonego efektu i całościowego rozwiązania problemu czy też nie. Oceniający przeprowadzający ponowną ocenę projektu oparli się na zapisach zawartych w Studium Wykonalności Inwestycji, w którego treści nie znajduje się takiej informacji. Przedmiotowy projekt nie otrzymał ponadto maksymalnej ilości punktów w kryterium nr 2 z uwagi na niski zdaniem oceniających wzrost zainteresowania dziedzictwem kulturowym mierzony liczbą nowych odwiedzających, na co wskazuje analiza popytu. Zespół oceniający oparł swą ocenę jedynie na informacjach zawartych w dokumentacji aplikacyjnej. W złożonej dokumentacji wnioskodawca nie wykazał wpływu na powstanie nowych inwestycji, napływ inwestorów, a także tworzenie nowych miejsc pracy w otoczeniu projektu. Realizacja projektu nie gwarantuje trwałej zmiany, a mianowicie związanej ze skutkami ekonomicznymi (powstanie przedsiębiorstw etc.) oraz społecznymi (wzrost zainteresowania obiektem/udział społeczeństwa w kulturze etc.) Wnioskodawca nie prezentuje konkretnych przedsięwzięć mogących wypełnić powyższe wymagania,

a posługuje się jedynie lakonicznymi i ogólnymi stwierdzeniami nakreślającymi hipotetyczny wpływ projektu na otoczenie społeczno-gospodarcze. Odnośnie zarzutów dotyczących kryterium nr 3 organ wskazał, że oceniający przyznając wnioskodawcy 2 punkty w tym kryterium kierowali się przede wszystkim udokumentowaniem argumentacji przedstawionej przez niego w dokumentacji aplikacyjnej. Wnioskodawca na etapie składania wniosku o dofinansowanie nie dołączył księgi gości, na którą powołuje się w odwołaniu czy też w treści studium wykonalności inwestycji, ani nie przekonał oceniających w żaden inny sposób

o wpływie projektu na podniesienie atrakcyjności na skalę ponadregionalną. Wnioskodawca wpisał jedynie lakoniczne stwierdzenia posiadania wpisów gości spoza regionu, a nawet zagranicy bez jakiegokolwiek uwierzytelnienia ich autentyczności.

2.7. W piśmie procesowym z 19 listopada 2016 r., strona skarżąca podtrzymała zarzuty skargi i dodatkowo wskazała, że oceniający, chcąc dokonać rzetelnej, uczciwej i sprawiedliwej oceny wniosku, a mając wątpliwości co do informacji podanych we wniosku i w studium wykonalności, powinni zwrócić się do wnioskodawcy o dokonanie wyjaśnień, uzupełnień lub poprawy ocenianego projektu, zakreślając termin ich złożenia (podstawa prawna: § 12 ust. 12 Regulaminu). Dopiero w przypadku braku reakcji ze strony wnioskodawcy i nie złożenie wyjaśnień, uzupełnień lub poprawy wniosku w wyznaczonym przez oceniającego terminie, projekt może zostać oceniony na podstawie posiadanych dokumentów i informacji złożonych razem z wnioskiem - § 12 ust. 13 Regulamin.

2.8. Na rozprawie 24 listopada 2016 r. pełnomocnik organu przedłożył pismo stanowiące odpowiedź na pismo procesowe Towarzystwa z 19 listopada 2016 r. Wyjaśniono w nim, że oceniający Projekt może wezwać wnioskodawcę do ponownego uzupełnienia wniosku zgodnie z §12 ust. 12 Regulaminu konkursu, ale nie ma takiego obowiązku. Wezwanie do wyjaśnień dotyczących wniosku uznaje się za zasadne w sytuacji gdy nie ma możliwości dokonania oceny w szczególności

w poszczególnych kryteriach. W przypadku gdy możliwe jest stwierdzenie stanu umożliwiającego dokonanie oceny, w tym przyznanie punktów, nie zasadne jest wezwanie do dostarczenia innych, bądź dodatkowych informacji ponieważ powodowałoby to nierówne traktowanie pozostałych uczestników konkursu wobec, których nie zastosowano tej procedury oraz mogłoby mieć wpływ na subiektywny kształt listy rankingowej. Dodatkowo pełnomocnik wyjaśnił, że wskazując na brak innych wątków powiązanych z projektem chodzi o to, że wnioskodawca nie wskazał czy przeprowadzone przez niego działania to są wszystkie działania do całkowitego rozwiązania problemu, zatem czy projekt jest kompleksowy bo nie wskazuje wnioskodawca czy pozostają jeszcze jakieś prace niezbędne poza projektem. Jednocześnie podał, że przyjęty do oceny kryterium drugiego wskaźnik liczby nowych odwiedzających na 100.000 zł - analiza popytu nie znajduje unormowania w żadnym z aktów prawnych regulujących przeprowadzony konkurs i nie był to wskaźnik wprost znany dla uczestników konkursu.

3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

3.1. Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów

w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz.U.2016.217 ze zm., dalej powoływana jako "ustawa wdrożeniowa"), w związku

z art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016.718 ze zm., dalej "ustawa p.p.s.a."). Jak stanowi art. 61 ust.1 ustawy wdrożeniowej w przypadku negatywnej ponownej oceny projektu wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Jak stanowi treść art. 61 ust.8 pkt.1 a) ustawy wdrożeniowej w wyniku rozpoznania skargi sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1.

3.2. W ocenie sądu skarga jest zasadna co skutkowało orzeczeniem w sposób określony w art. 61 ust. 8 pkt.1 a) ustawy wdrożeniowej.

3.3. Zdaniem sądu ocena projektu została przeprowadzona z naruszeniem treści art. 37 ust.1 stanowiącym, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny.

3.4. Ocena projektu była przeprowadzana zgodnie z Regulaminem dwuetapowego konkursu zamkniętego nr [...] w ramach Działania 4.4. Zachowanie dziedzictwa kulturowego i naturalnego Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ś. na lata 2014-2020 oraz uchwałą nr 7/2015 Komitetu Monitorującego Regionalny Program Operacyjny Województwa Ś. na lata 2014-2020 z dnia 14.09.2015 r. w sprawie rozpatrzenia i zatwierdzenia kryteriów wyboru operacji współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ś. na lata 2014-2020, tj. kryteriów merytorycznych dla działania 1.2. Badania i rozwoju w sektorze świętokrzyskiej przedsiębiorczości i dla działania 4.4.Zachowanie dziedzictwa kulturowego i naturalnego ( dalej w skrócie: "zatwierdzone kryteria wyboru").

3.5. Towarzystwo w skardze do sądu zakwestionowało wyniki oceny merytorycznej w przypadku kryteriów nr 1 – kompleksowości projektu, 2 – wpływu projektu na otoczenie społeczno-gospodarcze i 4 – podniesienia atrakcyjności zdefiniowanego obszaru wskazanych i opisanych w "zatwierdzonych kryteriach wyboru".

3.6. W odniesieniu do kryterium 1 – kompleksowości projektu, zgodnie definicją tego kryterium ( informacją o zasadach oceny) zawartą w "zatwierdzonych kryteriach wyboru" kryterium to będzie promować rozwiązania kompleksowe. W przypadku projektów inwestycyjnych największą liczbę punktów otrzymają projekty, które w sposób kompleksowy rozwiązują kwestie związane z zabezpieczeniem obiektu zabytkowego /muzealiów/ materiałów archiwalnych/ starodruków/obiektu pełniącego funkcje kulturalne, wraz z jego otoczeniem. W przypadku projektów dotyczących promocji dziedzictwa kulturowego i organizacji wydarzeń kulturalnych największą liczbę punktów otrzymają projekty, które wykorzystują dostępne narzędzia promocji i kanały komunikacji oraz dostosowanie do specyfiki promowanego produktu/usługi, jak i również zakładają kontynuację podjętych działań w oparciu o plan marketingowy zapewniający ich finansowanie.

W ramach tego kryterium Towarzystwo otrzymało 4 punkty po zważeniu ( maksymalna liczba punktów w tym kryterium wynosi 6). W uzasadnieniu dokonanej oceny wskazano, że projekt obejmuje pojedyncze zadanie inwestycyjne prowadzące do całkowitego rozwiązania problemu – prace renowacyjne w obrębie obiektu (kompleksu zabytkowego), brak innych wątków powiązanych z projektem.

Kwestionując ilość przyznanych punktów w tym zakresie, zdaniem sądu Towarzystwo, zasadnie i prawidłowo podniosło, że projekt jest bez wątpienia projektem inwestycyjnym i bez żadnych wątpliwości w sposób kompleksowy rozwiązuje kwestie z zabezpieczeniem obiektu zabytkowego. Projektem zostały objęte wszystkie elementy zespołu, które wymagają jakichkolwiek prac remontowo-konserwatorskich. Wynika to z opisu zawartego w Studium Wykonalności (str.26-20). Podkreślenia wymaga, że sam organ w uzasadnieniu oceny wskazał, że projekt obejmuje pojedyncze zadanie inwestycyjne prowadzące do całkowitego rozwiązania problemu – prace renowacyjne w obrębie obiektu (kompleksu zabytkowego). Czyli z jednej strony oceniający stwierdził, że projekt prowadzi do całkowitego rozwiązania problemu, a z drugiej , zważywszy na przyznaną liczbę punktów uznano, że nie jest on projektem kompleksowym. W ocenie sądu ocena taka jest nieprawidłowa. Zważywszy, że oceniany projekt jest projektem inwestycyjnym, to poza wpływem na jego ocenę w zakresie kryterium kompleksowości winno pozostawać to , wbrew twierdzeniom zawartym w odpowiedzi na skargę, czy na terenie obiektu (kompleksu zabytkowego) w całości poddanego w wyniku realizacji projektu pracom renowacyjnym- co stwierdzono w uzasadnieniu oceny- znajdują się jeszcze inne m.in. obiekty/materiały archiwalne/muzealia wymagające renowacji/zabezpieczania etc . W uzasadnieniu oceny, jako powód nie przyznania maksymalnej liczby punktów w ramach kryterium kompleksowości wskazano "brak innych wątków powiązanych z projektem". Powyższe stwierdzenie w zasadzie nie zawiera informacji, co w rzeczywistości spowodowało odstąpienie od przyznania maksymalnej liczby punktów projektowi co do którego uznano, że prowadzi on do całkowitego rozwiązania problemu.

3.7. W zakresie kryterium 2 – wpływ projektu na otoczenie społeczno-gospodarcze – zgodnie definicją tego kryterium ( informacją o zasadach oceny) zawartą w "zatwierdzonych kryteriach wyboru" w tym kryterium promowane będą projekty, które w istotny sposób wpływają na: wzrost zainteresowania kulturą/dziedzictwem kulturowym, zwiększenie dostępności do infrastruktury kultury/obiektów dziedzictwa, atrakcyjność inwestycyjną obszaru, na którym realizowany jest projekt (w tym powstanie nowych miejsc pracy w otoczeniu projektu), wzbogacenie istniejącej oferty kulturalnej .Ponadto premiowane będą projekty, które niosą trwałą i realną zmianę.

W ramach tego kryterium oceny projekt otrzymał 4 punkty po zważeniu ( maksymalna liczba punktów w tym kryterium wynosi 8). W uzasadnieniu oceny wskazano m.in. , bardzo niski wzrost zainteresowania dziedzictwem kulturowym (mierzony liczbą nowych odwiedzających – analiza popytu) 43 osoby dziennie na każde wydane 100 tys. złotych – wzrost o 3 osoby.

Podważając prawidłowość oceny w zakresie tego kryterium Towarzystwo stwierdziło, że instrukcja dokonywania oceny punktowej projektu nie podaje wskaźników pozwalających określić niski, średni czy wysoki wzrost. Określa jedynie, że promowane będą projekty, które wpłyną na wzrost zainteresowania. Jest to kolejne złamania zasad instrukcji przez oceniających. W rozumieniu skarżących wystarczy sam wzrost zainteresowania, aby projekt mógł być promowany. W ocenie sądu zarzut ten jest zasadny. Szczególnego podkreślenia wymaga, że wprowadzony i wykorzystany do oceny projektu wskaźnik – analiza popytu- nie znajduje umocowania w żadnej prawnej regulacji dotyczącej postępowania konkursowego w ramach ocenianych projektów. Fakt ten został potwierdzony przez pełnomocnika organu na rozprawie. Okoliczność , że przy ocenie projektów organ oceniający posłuży się powyższym wskaźnikiem nie została w żaden sposób ujawniona i zakomunikowana uczestnikom konkursu. Powyższe uzasadnia w pełni przyjęcie, że przeprowadzona w zakresie tego kryterium ocen z wykorzystaniem opisanego wskaźnika jest dokonana z istotnym naruszeniem art.37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej.

Jednocześnie należy stwierdzić, że z uzasadnienia dokonanej oceny w ramach kryterium 2 nie wynika w żaden sposób, aby dokonano analizy projektu zważywszy na trwałość i realną zmianę czy też zwiększenie dostępności co nakazuje definicja tego kryterium ( informacja o zasadach oceny) zawarta w "zatwierdzonych kryteriach wyboru".

3.8. W zakresie kryterium 4 – podniesienie atrakcyjności zdefiniowanego obszaru –zgodnie z definicją tego kryterium ( informacją o zasadach oceny) zawartą w "zatwierdzonych kryteriach wyboru" kryterium oceniane będzie na podstawie zasięgu terytorialnego projektu. Służy ono promowaniu projektów o jak najszerszym zasięgu terytorialnym ( 1p. – zasięg lokalny(gmina); 2p.- zasięg ponadlokalny ( więcej niż jedna gmina); 3p. – zasięg regionalny (obszar całego województwa); 4p. – zasięg ponad regionalny) .

W ramach tego kryterium oceniany projekt otrzymał 4 punkty ważone ( 8 maksymalnie możliwych do otrzymania). W uzasadnieniu oceny wskazano, że projekt ma zasięg ponadlokalny. Projekt może wpłynąć na podniesienie atrakcyjności gminy i gmin sąsiednich. Z przytoczonego uzasadnienia oceny nie wynika czym kierował się oceniający uznając projekt za ponadlokalny. Samo stwierdzenie, że wskazuje na to charakter projektu i jego zakres w ocenie Sądu nie jest wystarczające, by uznać, że w tym zakresie przeprowadzono przejrzystą i rzetelną ocenę projektu, co nakazuje art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Organ na poparcie swojej oceny de facto nie wskazał żadnych przesłanek jakimi kierował się przy ocenie powyższego kryterium. W ocenie Sądu natomiast winien on uwzględnić i dać temu wyraz w uzasadnieniu dokonanej oceny, jak realizacja projektu wpłynie na to skąd przyjeżdżać będą zwiedzający obiekt, jak i to, na podniesienie atrakcyjności turystycznej jakiego obszaru ten projekt wpłynie. A więc z jednej strony z jakiego obszaru przyjadą odwiedzający, a z drugiej do zwiedzenia i odwiedzenia jakiego obszaru zostaną oni zachęceni. Czy tylko gminy, powiaty, czy np. województwa.

3.9. Z tych względów Sąd uznał, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. Przy ponownej ocenie należy uwzględnić rozważania zawarte w pkt.3.6- 3.8 uzasadnienia.

3.10. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy wdrożeniowej orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania sąd orzekł zgodnie z art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.