Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 60/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2015-03-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z art. 175  par. 1-3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 marca 2015r. skargi kasacyjnej wniesionej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 28 lutego 2014r., sygn. akt II SAB/Ol 60/12 w sprawie ze skargi A. Z. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w rozpoznaniu wniosku z dnia 12 kwietnia 2012r. o stwierdzenie nieważności postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" postanawia odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

W dniu 27 czerwca 2012 r. A. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie przedłożenia ekspertyzy budowlanej.

Zarządzeniem z dnia 24 września 2012 r., Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, rozdzielił skargi w ten sposób, że w repertorium SAB wpisano odrębnie skargę na bezczynność (sygn. akt II SAB/Ol 60/12) oraz skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania (sygn. akt II SAB/Ol 95/12). Natomiast na podstawie zarządzenia z dnia 4 stycznia 2013r. Przewodniczący Wydziału II wezwał A. Z. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych od skargi na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w rozpoznaniu wniosku (zawartego w zażaleniu z dnia 12 kwietnia 2012r.) o stwierdzenie nieważności postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).

Następnie skarżący wystąpił na urzędowym formularzu z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 28 marca 2013 r. tutejszy Sąd odmówił skarżącemu przyznania wnioskowanego prawa pomocy wobec nieujawnienia źródła utrzymania siebie i źródła finansowania ponoszonych wydatków.

Postanowieniem z dnia 10 maja 2013 r., sygn. akt II OZ 347/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na ww. postanowienie.

Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 10 czerwca 2013 r., w związku z ww. postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący został wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 4 stycznia 2013r., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Postanowieniem z dnia 21 października 2013 r. WSA w Olsztynie odmówił przyznania skarżącemu wnioskowanego prawa pomocy z tych samych powodów jak poprzednio. Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2013 r., sygn. akt II OZ 1119/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na to postanowienie.

W związku z tym skarżący został ponownie wezwany do wykonania zarządzenia

o uiszczeniu wpisu od skargi w zawitym terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do wykonania zarządzenia, a zatem do uiszczenia wpisu od skargi zostało skarżącemu doręczone w dniu 27 grudnia 2013 r. Termin ten upłynął w dniu 3 stycznia 2014 r.

W wyznaczonym terminie skarżący wpisu nie uiścił ale złożył kolejny wniosek

o częściowe zwolnienie go od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Postanowieniem z dnia 28 lutego 2014r. tut. Sąd odrzucił skargę A. Z. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w rozpoznaniu wniosku z dnia 12 kwietnia 2012r. o stwierdzenie nieważności postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]". Odpis tego postanowienia z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej doręczono skarżącemu w dniu 18 marca 2014r.

Pismem z dnia 18 marca 2014r. A. Z. wniósł sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną (nazwaną zażaleniem) od ww. postanowienia.

Postanowieniem z dnia 12 maja 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów i referendarzy orzekających w WSA w Olsztynie.

Postanowieniem z 6 lutego 2015r., II OW 16/15 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu pisma skarżącego z dnia 8 stycznia 2015r. dotyczącego wyłączenia sędziów i referendarzy sądowych WSA w Olsztynie w sprawie o sygn. akt II SAB/Ol 60/12, odmówił wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania pisma A. Z. z dnia 8 stycznia 2015r. dotyczącego wyłączenia sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270), p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

W myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła

w wyznaczonym terminie.

Art. 175 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2).

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym sporządzanie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a. (por. B. Dauter. Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wydanie 2., Warszawa 2009 r. str. 493.).

Tym samym wojewódzki sąd administracyjny powinien odrzucić skargę bez wzywania do usunięcia braków, w sytuacji, gdy skargę sporządzi i podpisze podmiot nieuprawniony (vide: postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M. Prawniczy 2004, Nr 5, s. 202).

W postanowieniu z dnia 15 maja 2008 r. (sygn. akt II GSK 502/07) Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił także, że tryb z art. 49 p.p.s.a. (wezwania do uzupełnienia braków formalnych) przy skardze kasacyjnej jest możliwy do zastosowania tylko do wyjaśnienia, czy osoba która podpisała skargę kasacyjną jest umocowana do jej sporządzenia w świetle art. 175 p.p.s.a. (por. też postanowienie NSA z dnia 3 grudnia 2013r., sygn. akt II FZ 1082/13, publ. na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Analiza akt rozpoznawanej sprawy, nie dała natomiast podstaw do przyjęcia, że skarżący jest podmiotem uprawnionym do sporządzenia skargi kasacyjnej, wymienionym w art. 175 § 1, 2 p.p.s.a.

Skoro więc wniesiona w dniu 19 marca 2014r. skarga kasacyjna nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, lecz osobiście przez skarżącego, to należało ją odrzucić jako niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a., jak w pkt 1 sentencji.