Postanowienie NSA, sygn. akt III FSK 4595/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-10-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 29 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku T. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej T. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 czerwca 2020 r. sygn. akt I SA/Gd 522/19 w sprawie ze skargi T. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 17 grudnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Sygnatura akt III FSK 4595/21

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 17.06.2020 r. oddalił skargę T. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r.

W skardze kasacyjnej od tego wyroku skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podniósł, że za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawia niebezpieczeństwo wyrządzenia mu szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków, że wysokość zaległości podatkowych i odsetek za zwłokę wynikających z decyzji organów podatkowych w sprawach podatku od nieruchomości za lata 2013-2018 przekracza jego możliwości płatnicze oraz że nastąpiła zmiana okoliczności faktycznych i stanu prawnego, bowiem uległa pogorszeniu jego sytuacja w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-Co V-2.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy zwrócić uwagę, że postanowieniem z dnia 16.09.2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w postępowaniu poprzedzającym wydanie wyroku, rozpoznając wniosek analogiczny w swej treści do obecnie analizowanego, odmówił wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku. Sąd uznał, że przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej, sformułowane w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: P.p.s.a.) nie zostały przez skarżącego uprawdopodobnione, ponieważ wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został uzasadniony bardzo ogólnikowo. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że z uwagi na charakter objętego skargą rozstrzygnięcia wydanie orzeczenia w przedmiocie ochrony tymczasowej musi zostać poprzedzone zweryfikowaniem aktualnych i pełnych danych o stanie majątkowym i rodzinnym skarżącego z uwzględnieniem informacji o jego sytuacji majątkowej (posiadanym majątku ruchomym i nieruchomym), wysokości uzyskiwanych dochodów, środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych, a także sytuacji rodzinnej. Sąd podzielił sformułowany w orzecznictwie pogląd, zgodnie z którym dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony, a wnioskodawca powinien dołączyć do wniosku stosowne dokumenty, które pozwoliłyby ocenić jego aktualną sytuację majątkową oraz wskazać na konkretne zdarzenia czy też okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione - co pozwoliłoby oszacować rozmiar szkody lub skutków finansowych powstałych w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu lub czynności. Tego jednak skarżący nie uczynił.

Zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w zasadzie stanowi powielenie wniosku zawartego w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Skarżący dodał jedynie, że w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-Co V-2 jego sytuacja uległa pogorszeniu. Do wniosku nie zostały załączone żadne dokumenty obrazujące sytuację materialną skarżącego. W tej sytuacji, Naczelny Sąd Administracyjny nie znajduje podstaw do odstąpienia na etapie postępowania kasacyjnego od oceny wyrażonej wcześniej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważywszy na równie ogólnikową treść obecnie rozpoznawanego wniosku oraz brak jakiegokolwiek dokumentowania okoliczności, na które powołuje się skarżący, zwłaszcza w zakresie pozwalającym na zweryfikowanie jego aktualnej sytuacji finansowej oraz majątkowej. W konsekwencji nie sposób przyjąć, aby skarżący uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie może uszczuplić jego majątek na tyle, iż posiadane środki finansowe nie pozwolą mu na uregulowanie nałożonego na niego obowiązku podatkowego bez szkody dla swojego utrzymania. Niewystarczające jest zatem samo wskazanie, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji jej poprzedzającej spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązkiem skarżącego było uprawdopodobnienie, że na skutek wykonania zaskarżonej decyzji grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z ewentualnymi odsetkami. Tego jednak skarżący nie wykazał, ograniczając się tylko do twierdzeń, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie wyjaśnił również, w czym przejawia się zmiana okoliczności faktycznych i stanu prawnego − nadzwyczajna sytuacja uzasadniająca wstrzymanie wykonania decyzji w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-Co V-2. Ewentualne wykonanie decyzji musi być do pewnego stopnia uciążliwe i dolegliwe dla jej adresata, nie oznacza to jednak, że w każdym przypadku prowadzi do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania skutków trudnych do odwrócenia, a tylko takie okoliczności na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowią przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Można dodać, że w przypadku wyegzekwowania należności pieniężnej skutki tej czynności stanowią zwykłe następstwo zapłaty, natomiast ewentualne koszty egzekucyjne – następstwo odmowy dobrowolnej zapłaty zaległości; obydwa te skutki są jednak możliwe do odwrócenia przez zwrot wyegzekwowanych kwot.

Mając zatem powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w złożonym wniosku nie wykazano okoliczności istotnych dla spełnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a., co prowadzi do oddalenia wniosku skarżącego na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a.