Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 136/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-04-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Inspekcja weterynaryjna
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 44, 41, 57 ust. 1 pkt 4,  art. 3
journal: Dz.U. 2008 nr 213 poz 1342
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt - tekst jednolity
article: art. 108
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Protokolant Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi P. M. na decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwalczania chorób zakaźnych zwierząt oddala skargę.


UZASADNIENIE

Lekarz Weterynarii decyzją z dnia [...]r. nr [...], w następstwie ponownego rozpatrzenia sprawy po uchyleniu decyzji przez Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii, realizując treść rozstrzygnięcia organu odwoławczego, na podstawie przepisów:

1. art. 3 ust.1 i art.12 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. 2010 r., Nr 112, poz. 744);

2. art. 44, ust. 1, pkt 1,2, 3, 9, 10, 12 i ust. 2, ustawy z dnia 11 marca 2004 r.

o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U.

z 2008r. Nr 213, poz. 1342, z późn. zm.);

3. pkt 1.6.3 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 kwietnia 2010 r.

w sprawie wprowadzenia "Krajowego programu zwalczania niektórych serotypów Salmonelli w stadach hodowlanych gatunku kura (Gallus gallus) na 2010 r." (Dz. U. Nr 78, poz. 514), oraz art. 104 oraz art.108 §1 Kpa (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz.1071)

uznał fermę drobiu stanowiącą własność P. M., położoną w [...] przy

ul. [...], o numerze weterynaryjnym [...], jako ognisko choroby zakaźnej - Salmonellozy drobiu, a stado kur reprodukcyjnych - [...] kur, [...] kogutów rasy [...] - [...], w wieku [...] tyg., za zakażone pałeczkami Salmonella Typhimurium.

Ponadto organ nakazał P. M.:

1. Niezwłoczny ubój lub zabicie wszystkich sztuk drobiu ze stada zakażonego,

z tym, że sztuki wykazujące objawy kliniczne choroby zawsze podlegają zabiciu;

2. Zniszczenie zwłok wszystkich sztuk drobiu padłego i zabitego, zgodnie

z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady

z dnia 3 października 2002 r. ustanawiającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nie przeznaczonych do spożycia przez ludzi (D. Urz. WE z 10.10.2002, str. 1 ze zmianami);

3. Zniszczenie lub zagospodarowanie ściółki, odchodów i innych przedmiotów, które mogły ulec skażeniu, w sposób, który wyklucza zanieczyszczenie pałeczkami Salmonella, zgodnie z przepisami rozporządzenia(WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nie przeznaczonych do spożycia przez ludzi;

4. Przeprowadzenie, pod nadzorem powiatowego lekarza weterynarii, dokładnego oczyszczania i odkażania budynków, w których był przetrzymywany drób ze stada zakażonego, ich otoczenia, pojazdów używanych do jego transportu oraz pozostałych przedmiotów, które mogły ulec zakażeniu, pod wykonaniu czynności, o których mowa w pkt. 1 – 3;

5. Podjęcie innych działań mających na celu poprawę warunków zoohigienicznych w gospodarstwie podniesienie bezpieczeństwa epizootycznego gospodarstwa (rewizja planu zabezpieczenia gospodarstwa przed gryzoniami, zakaz wstępu do budynków inwentarskich osób postronnych i prowadzenie dokumentacji w tym zakresie, zabezpieczenie paszy przed dostępem gryzoni i dzikich ptaków, wyłożenie mat dezynfekcyjnych przed wjazdem na teren gospodarstwa oraz przed wejściami do kurników, odkażanie pojazdów wjeżdżających na teren gospodarstwa, zaopatrzenie osób zatrudnionych w gospodarstwie w odzież ochronną oddzielną dla każdego kurnika i posiadanie przez te osoby aktualnego wyniku badania na nosicielstwo pałeczek Salmonella).

Równocześnie organ zakazał:

1. Przemieszczania drobiu z gospodarstwa i do gospodarstwa za wyjątkiem wywozu bezpośrednio do uboju lub zakładu utylizacyjnego;

2. Wywożenia produktów, środków żywienia zwierząt, ściółki i innych przedmiotów, które mogły ulec zakażeniu, z ogniska choroby;

3. Wydawania świadectw zdrowia , dokumentów handlowych lub przewozowych;

4. Wstępu osobom postronnym na teren fermy.

Decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności ze względu na konieczność ochrony zdrowia ludzkiego przed salmonellozą.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, iż zarażenie stada należącego do P. M. zostało wykryte w następstwie badań farmerskich, przeprowadzonych w dniu [...]r. przez Zakład Higieny Weterynaryjnej w [...] (nr [...] Ms [...]). Wobec powzięcia informacji o możliwości zarażenia stada na fermie drobiu P. M., Lekarz Weterynarii, działając z urzędu przeprowadził badanie urzędowe potwierdzające, pobierając w dniu [...] r. wymazy podeszwowe. W wyniku przeprowadzonych badań bakteriologicznych pobranych wymazów stwierdzono obecność pałeczek Salmonella Typhimurium, - badanie numer [...] Ms [...] z dnia [...] r. Badanie zostało wykonane przez Zakład Higieny Weterynaryjnej w [...], który jest laboratorium akredytowanym i spełnia wymagania odnośnie laboratoriów zatwierdzonych, o których mowa w pkt 1.3 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 kwietnia 2010r. w sprawie wprowadzenia "Krajowego programu zwalczania niektórych serotypów Salmonelli w stadach hodowlanych gatunku kura (Gallus gallu s) na 2010 r." (Dz. U. z 2010 r. Nr 78, poz. 514 ). Stosownie do pkt 1.6.3 załącznika do ww. rozporządzenia Rady Ministrów, wydano zakazy i nakazy w celu realizacji celu wspólnotowego, który został określony w rozporządzeniu Komisji nr 1003/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r., wdrażającym rozporządzenie nr 2160/2003 w odniesieniu do celu wspólnotowego ograniczenia powszechnego występowania niektórych serotypów salmonelli w stadach hodowlanych gatunku Gallus gaIlus oraz zmieniającym rozporządzenie nr 2160/2003 (Dz. Urz. UE L 170 z 01.07.2005 r., str. 12).

Mając na uwadze bezpieczeństwo publiczne, poprzez realizację zadania

z zakresu ochrony zdrowia zwierząt oraz bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego w celu zapewnienia ochrony zdrowia publicznego, o którym mowa w art. 3 ust.1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. Nr 33

poz. 287 z 2004 r. z późn. zm.), w związku z uznaniem stada P. M. za zakażone salmonellozą, decyzji niniejszej nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

Organ podniósł także, że uznał za udowodnione bez żadnych wątpliwości,

że stado kur należące do P. M. jest zarażone salmonellozą - pałeczkami Salmonella Typhimurium. Ustalenia tego dokonał na podstawie wyniku badania próbek pobranych przez pracowników Inspekcji Weterynaryjnej w [...] w celu potwierdzenia lub wyeliminowania możliwości zakażenia przedmiotowego stada salmonellozą, tylko bowiem badanie urzędowe może być rozstrzygające w tej kwestii. Przez pojęcie "badanie urzędowe" należy rozumieć zespół czynności oraz działań podejmowanych przez upoważnione prawem osoby, w ściśle określony sposób.

Lekarz Weterynarii stwierdził dalej, że strona starała się zwalczać stanowisko organu Inspekcji Weterynaryjnej w [...] poprzez wielokrotnie przeprowadzanie badań farmerskich. Badania te przeprowadzone zostały nie tylko bez współpracy z Inspekcją Weterynaryjną, ale nawet w tajemnicy przed tą instytucją. Nie znane są zatem okoliczności pobierania próbek - czas, miejsce oraz osoby, które tych czynności dokonywały. Dlatego też, wyników tych badań nie można brać pod uwagę, gdyż nie spełniają warunków określonych prawem do wydania decyzji w sprawie tego rodzaju.

Organ podkreślił, że strona, która brała udział w postępowaniu nie zgłosiła zastrzeżeń co do samego przeprowadzenia badania urzędowego - ani co do pobierania próbek, jak i badania laboratoryjnego. Wprawdzie P.M. oświadczył, że nie ma zaufania do badań przeprowadzonych przez ZHW w [...] oraz w [...], jednak nie podał żadnych rzeczowych argumentów pozwalających na zweryfikowanie tej opinii. Zdaniem Lekarza weterynarii, można wręcz przyjąć, że w tym wypadku kwestia zaufania P. M. jest zdeterminowana wyłącznie wynikiem badania, którego akurat nie akceptuje - przed dokonaniem badania P.M. miał do tych laboratoriów zaufanie, gdyż sam, z własnej inicjatywy, wysłał tam próbki pobrane w toku badania farmerskiego. Zatem dalsze mnożenie badań, czego domaga się strona nie ma większego sensu, a nawet jest całkowicie bezzasadne. Mianowicie, raz stwierdzona salmonelloza sama nie ustąpi, a jedynym skutecznym środkiem zwalczania salmonellozy w stadzie kur, jest fizyczna likwidacja takiego stada oraz podjęcie innych działań, opisanych w przedmiotowej decyzji.

Od powyższej decyzji P.M. odwołał się.

Wojewódzki Lekarz Weterynarii decyzją z dnia [...]r., nr [...], na podstawie przepisów art. 15 ust. 2 pkt. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U z 2010 r. Nr 112, poz. 744 z późn. zm.), art. 7, art. 8, art. 44 ust.1 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2008 Nr 213, poz. 1342 z późn. zm.), pkt 1.6.3 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 kwietnia 2010 r. w sprawie wprowadzenia "Krajowego programu zwalczania niektórych serotypów Salmonella w stadach hodowlanych gatunku kura (Gallus gallus) na 2010 r." (Dz. U. z 2010 r. Nr 78, poz. 514), pkt 2.2.2.2 załącznika do rozporządzenia Komisji (WE) nr 213/2009 z 18 marca 2009 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr 1003/2005 w odniesieniu do zwalczania i badań na obecność salmonelli w stadach hodowlanych gatunku Gallus gallus oraz indyków (Dz.U.UE.L.09.73.5) oraz art. 138 § 1 pkt.1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania P. M., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, iż dnia [...] r. P.M. pobrał z własnej inicjatywy próbki - wymazy podeszwowe - z pustych obiektów inwentarskich (przed wstawieniem drobiu) i dostarczył do punktu przyjęć Zakładu Higieny Weterynaryjnej w [...]. Badanie próbek zakończyło się dnia [...] r. wynikiem dodatnim - stwierdzono obecność pałeczek Salmonella Typhimurium w badanym materiale (sprawozdanie z badań [...] Ms [...] z dnia [...] r.). Z uwagi na dodatni wynik badania właścicielskiego, w dniu [...] r. Lekarz Weterynarii rozpoczął postępowanie wyjaśniające i przeprowadził dochodzenie epizootyczne. Na fermie w obiektach inwentarskich organ stwierdził obecność drobiu. Lekarz Weterynarii, wbrew obowiązującym przepisom, nie został poinformowany o zamiarze wstawienia drobiu, czyli o zmianie stanu faktycznego w gospodarstwie. Tym samym został naruszony zapis art. 7 ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczania chorób zakaźnych zwierząt. Z dokonanych ustaleń wynika, iż w dniu [...] r., bez uzyskania wymaganych wyników badań zleconych do przeprowadzenia w Zakładzie Higieny Weterynaryjnej w [...], zostały wstawione do obiektów fermowych kury hodowlane w liczbie [...] sztuk co spowodowało, że zwierzęta zostały narażone na zakażenie pałeczkami Salmonella Typhimurium bytującymi w środowisku fermowym.

Organ dodał, że przed wstawieniem do kurnika drób był zbadany przez lekarza urzędowego, właściwego terytorialnie dla miejsca pochodzenia drobiu. Lekarz ten wystawił w dniu [...] r. świadectwo zdrowia, które określało stan kliniczny zwierząt jako zdrowe. Również badania [...] tygodniowych ptaków zlecone przez właściciela fermy pochodzenia przeprowadzone przez Zakład Higieny Weterynaryjnej w [...] w dniach [...] r. (sprawozdanie z badań [...] Ms [...] z dnia [...] r.) dały wynik ujemny, nie stwierdzono obecności pałeczek Salmonella.

Z uwagi na stwierdzony dodatni wynik badania fermy P. M., jak również

po przeprowadzeniu dochodzenia epizootycznego, Lekarz Weterynarii , wydał w dniu [...] r. decyzję, znak: [...], w której uznał stado kur reprodukcyjnych za podejrzane o wystąpienie choroby zakaźnej - salmonellozy drobiu. Od powyższej decyzji nie zostało wniesione odwołanie.

Dodatni wynik badania właścicielskiego spowodował, że Lekarz Weterynarii przeprowadził badania urzędowe - zgodnie z pkt 2.2.2.2 załącznika do rozporządzenia Komisji (WE) nr 213/2009 zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr 1003/2005 w odniesieniu do zwalczania i badań na obecność salmonelli w stadach hodowlanych gatunku Gallus gallus oraz indyków. Pobieranie materiału do badań urzędowych odbyło się w obecności właściciela, który złożył podpis na zleceniu pobrania próbek i protokole z dnia [...] r. P.M. nie zakwestionował sposobu pobierania próbek. Badanie urzędowe przeprowadzone w dniach [...] -[...] r. w ZHW w [...] dało wynik dodatni - w badanym materiale (wymazach podeszwowych po zasiedleniu kurników) stwierdzono obecność pałeczek Salmonella Typhimurium (sprawozdanie z badań [...] Ms [...] z dnia [...] r.). Jednocześnie wykluczono obecność szczepów szczepionkowych. Zdaniem organu odwoławczego, dodatni wynik badania urzędowego zakończył laboratoryjny tryb badania stada w ramach ww. krajowego programu zwalczania niektórych serotypów Salmonella w stadach kur hodowlanych, a wyniki uzyskane na skutek kolejnych badań laboratoryjnych przeprowadzanych z inicjatywy właściciela, nie mogą być brane pod uwagę w ramach postępowania administracyjnego.

Na podstawie zgromadzonych dowodów Lekarz Weterynarii wydał dnia [...] r. decyzję [...], od której strona złożyła odwołanie. Wojewódzki Lekarz Weterynarii, decyzją znak [...], z dnia [...] r. uchylił ww. decyzję organu I instancji z powodu błędów formalnych, mimo iż stan faktyczny będący podstawą wydania decyzji Lekarza Weterynarii został ustalony prawidłowo. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Lekarz Weterynarii wydał decyzję z dnia [...] r. dotyczącą uznania stada stanowiącego własność P. M. za ognisko choroby zakaźnej - salmonellozy drobiu. Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie i mimo nadania rozstrzygnięciu rygoru natychmiastowej wykonalności, nie zastosowała się do wynikających z niej nakazów i zakazów.

Organ odwoławczy stwierdził, że o zakończeniu postępowania administracyjnego prowadzonego przez organ pierwszej instancji i możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz wypowiedzenia się co do zebranych dowodów P.M. został powiadomiony pismem z dnia [...] r., a przez organ odwoławczy pismem z dnia [...] r. i w obu przypadkach nie skorzystał z przysługującego mu prawa.

Zdaniem organu odwoławczego, istotną kwestią jest stwierdzenie na fermie P. M. chorobotwórczej pałeczki Salmonella Typhimurium, niebezpiecznej dla zdrowia i życia ludzi, a także mogącej spowodować znaczne straty ekonomiczne. Badania laboratoryjne próbek - wymazów podeszwowych monitorują obecność bakterii również w środowisku bytowania drobiu. Egzekwowanie obowiązujących uregulowań prawnych ma na celu eliminację choroby. Konsekwentne postępowanie właściciela, zgodne z obowiązującym prawem i dobrą praktyką hodowlaną oraz higieniczną, pozwala na wykluczenie patogenu ze środowiska. Sposób bytowania bakterii rodzaju Salmonella w zajmowanym przez nie podłożu, określić można jako skupiskowy, tzn. że są miejsca skolonizowane przez te bakterie, jak i obszary ich pozbawione. Dlatego też, słusznym jest przyjęcie, iż jeśli w jednej próbce stwierdzono obecność pałeczek, to są one obecne w całym środowisku przebywania kur. Badania hodowlane zalicza się do badań jakościowych. Wyizolowanie z badanego materiału patogenu świadczy o jego w nim obecności. Nie jest to badanie ilościowe, gdzie istotnym jest np. poziom przeciwciał, jak w niektórych badaniach serologicznych.

W przypadku obiektów gospodarskich, w których utrzymuje się zwierzęta głównym winowajcą zanieczyszczeń paszy, czy ściółki odchodami zawierającymi pałeczki Salmonella są myszy i szczury. Szczególnie w takich obiektach, w których zabezpieczenia przed gryzoniami są na niskim poziomie lub nie ma ich wcale. Podczas przeprowadzania dochodzenia epizootycznego na fermie skarżącego stwierdzono pozostałości po obecności gryzoni ( wygryzione dziury ), co zostało utrwalone na zdjęciach. Ponadto rozstawienie wewnątrz budynków stacji bajtowych może świadczyć, iż obecność gryzoni zaobserwowano również wewnątrz budynków gospodarskich.

Organ stwierdził, iż konieczność zwalczania Salmonelli wynika z zapisów wprowadzonego rozporządzeniem Rady Ministrów "Krajowego programu zwalczania niektórych serotypów Salmonella w stadach hodowlanych gatunku kura (Gallus gallus) na 2010 r."

W ocenie Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii, w przedmiotowej sprawie mogło dojść do zagrożenia zdrowia, czy nawet życia pracowników zakładów wylęgu drobiu, przewoźników lub innych osób. Polska jako kraj członkowski UE, realizuje obowiązki i zadania obowiązujące we wszystkich państwach członkowskich. Rygorystyczne ich przestrzeganie doprowadzić ma do ograniczenia częstości występowania niektórych serotypów Salmonella w stadach hodowlanych drobiu.

Powyższa decyzja została zaskarżona przez P. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżący wniósł o jej uchylenie i przekazanie sprawy organowi II instancji do ponownego rozpoznania. Zarzucił naruszenie przez organ II instancji przepisów prawa formalnego, tj. art.7, 75 § 1, 77 § 1,107 § 3,108 i 138 §1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, przez ich niewłaściwe zastosowanie.

W uzasadnieniu skargi P.M. podniósł, iż zgodnie z zasadą dwuinstancyjności, organ odwoławczy obowiązany był ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę, z uwzględnieniem jego żądań (zarzutów), zawartych w odwołaniu. Nakaz taki wynika expressis verbis z dyspozycji przepisów art. 138 Kpa. W doktrynie oraz w orzecznictwie NSA wyrażony i ugruntowany został pogląd, że w toku postępowania odwoławczego, organ odwoławczy nie może ograniczyć się tylko do kontroli decyzji organu I instancji, lecz obowiązany jest ponownie rozstrzygnąć sprawę. Oznacza to, że ma on obowiązek rozpatrzyć wszystkie żądania strony i ustosunkować się do nich w uzasadnieniu swojej decyzji (vide B. Adamiak/J. Borkowski: Kodeks Postępowania Administracyjnego, Komentarz, wydanie, str. 592). Naczelny Sąd Administracyjny w swym wyroku z 22.03.1996r. SA/Wr/1996/95 (ONSA 1997r Nr 1, poz.35) wyraźnie podkreślił, że "Istota administracyjnego toku instancji polega na dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy, nie zaś tylko na kontroli zasadności argumentów podniesionych w stosunku do decyzji organu I instancji". Analogiczne stanowisko w tej kwestii wyraził, jeszcze bardziej dobitnie, NSA w kolejnym wyroku z 14.08.1987r., IV SA 385/87 (KPA z orzecznictwem, s.280), gdzie stwierdził: "Organ odwoławczy rozpatruje sprawę ponownie merytorycznie w jej całokształcie. Oznacza to, że ma on obowiązek rozpatrzyć wszystkie żądania strony i ustosunkować się do nich w uzasadnieniu swojej decyzji. Wynika to wprost z przepisów art. 138 kpa., który przyznaje organowi odwoławczemu kompetencje do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, czego następstwem jest dopiero utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji".

Zdaniem skarżącego, z okoliczności sprawy wynika jednoznacznie, że organ odwoławczy tych warunków nie dochował, na co wyraźnie wskazuje lakoniczne uzasadnienie zaskarżonej decyzji, sprowadzające się jedynie do pobieżnego opisu stanu faktycznego sprawy. Natomiast największym zaniedbaniem organu odwoławczego było to, że całkowicie zlekceważył zarzuty zawarte w odwołaniu.

Ponadto, organ odwoławczy w ramach prowadzonego postępowania odwoławczego, nie podjął wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w rozumieniu przepisów art.7 Kpa oraz w sposób wyczerpujący, nie zebrał i rozpatrzył całego materiału dowodowego w sprawie, stosownie do dyspozycji przepisów art.77 §1 Kpa. Tym samym organ odwoławczy, działając w sposób sprzeczny z dyspozycją przepisów art. art.7 i 77 Kpa., dopuścił się pogwałcenia fundamentalnej ogólnej zasady postępowania administracyjnego - prawdy obiektywnej, z której wynika dla organu obowiązek dokładnego ustalenia treści żądania strony, które ten organ wiąże w dalszym postępowaniu.

W niniejszej sprawie organ odwoławczy warunków tych nie dochował, bowiem zarówno organ I instancji, jak też organ odwoławczy, w sposób arbitralny, odrzuciły żądania dowodowe skarżącego, zgłoszone w trybie przepisów art. 10 Kpa., zawarte

w piśmie z dnia [...]r. oraz w odwołaniu. W sprawie przeprowadzono dziewięć razy badania laboratoryjne, dotyczące obecności pałeczek z rodzaju Salmonella, zarówno z urzędu, jak też na zlecenie skarżącego. Tylko w dwóch badaniach, tj. w dniu [...] i [...]r., w próbce wymazów podeszwowych wykryto Salmonellę. Natomiast w wyniku pozostałych [...] badań nie odnotowano obecności pałeczek z rodzaju Salmonella.

Z niezrozumiałych dla skarżącego względów, organy obu instancji postanowiły jedynie uwzględnić wyniki dwóch badań, tzn. z dnia [...] i [...]r., i na ich podstawie wydały krzywdzące skarżącego decyzje, likwidując fizycznie, w sposób zupełnie barbarzyński, zdrowe stado kur, w okresie pełnej nieśności jaj przeznaczonych do wylęgarni. Tym samym pozbawiono skarżącego warsztatu pracy oraz źródła utrzymania jego rodziny.

W ocenie P. M., najbardziej nagannym było to, że w wydanych decyzjach obu organów nie podjęto nawet próby wyjaśnienia, dlaczego w tak wybiórczy sposób dokonano uznania tylko niektórych dowodów. Organ odwoławczy stwierdził jedynie, że wyniki uzyskane na skutek kolejnych badań laboratoryjnych, przeprowadzonych z inicjatywy właściciela, nie mogą być brane pod uwagę, a przecież badania te przeprowadzone zostały przez ten sam Zakład Higieny Weterynaryjnej w [...] (w dniach [...], [...], [...], [...]), bądź przez inne uprawnione laboratoria, jak np. Weterynaryjne Laboratorium Diagnostyczne w [...] (badanie z [...]), czy też Weterynaryjne Laboratorium Diagnostyczne A. (badanie z [...] r.). Lekarz Weterynarii, w uzasadnieniu swej decyzji, żądania skarżącego skwitował stwierdzeniem, że wyników tych badań nie można brać pod uwagę, gdyż nie spełniają warunków określonych prawem do wydania decyzji w tej sprawie. Skarżący podkreślił, że stanowiska obu organów w tej kwestii pozostają w jawnej sprzeczności z dyspozycją przepisów art. 107 § 3 Kpa.

Skarżący zdecydowanie zaprzeczył twierdzeniom organu odwoławczego, iż nie skorzystał z przysługującego mu prawa do wypowiedzenia się w trybie art.10 Kpa. W pismach wysyłanych do organów zawarł bowiem swoje żądania dowodowe. Podważył także twierdzenie organu II instancji w kwestii obecności gryzoni na fermie. Zdjęcia, na które powołuje się organ odwoławczy, dotyczą "dziur" powstałych wiele lat temu, a na fermie wykonywane były systematycznie zabiegi deratyzacji (profilaktycznie). Ostatni taki zabieg został wykonany w dniu [...]r. (protokół deratyzacji nr [...] z [...]r.).Fakt ten celowo został pominięty w ustaleniach organu odwoławczego.

Zdaniem skarżącego, organ odwoławczy ani jednym zdaniem nie odniósł się do jego zarzutu, dotyczącego wadliwego zastosowania przepisów art.108 Kpa i nie wykazał przesłanek uzasadniających niezbędność niezwłocznego wdrożenia w życie wydanej decyzji, a co w konsekwencji doprowadziło do zabicia całego stada.

P.M. podkreślił, że wyrządzona mu została ogromna krzywda życiowa oraz, że jest głęboko przekonany o bezprawności działań Lekarza Weterynarii, które realizowane były za przyzwoleniem, organu II instancji.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Lekarz Weterynarii wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji oraz dodając, iż skarżący P.M. od lat prowadzi nadzorowaną działalność gospodarczą, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. h. ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2008r. Nr 213, poz. 1342 z późn. zm.) polegającą na hodowli drobiu z nastawieniem na produkcję jaj przeznaczonych do wylęgu, jest więc świadomy reguł obowiązujących przy prowadzeniu produkcji drobiarskiej. W [...] roku wskutek stwierdzenia pałeczek Salmonella na fermie skarżącego, miał on już do czynienia z podobną, co obecnie sytuacją. W wyniku prowadzonego ówcześnie postępowania administracyjnego, jego drób został decyzją Lekarza Weterynarii zlikwidowany, a on sam otrzymał dodatkową korzyść w postaci odszkodowania, które mógł wykorzystać do swoich celów, a w założeniu na kontynuowanie produkcji drobiarskiej.

Ustosunkowując się do zarzutów skargi organ podkreślił, że zgodnie z pkt. 1.6.3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 kwietnia 2010 r. w sprawie wprowadzenia "Krajowego programu zwalczania niektórych serotypów salmonella w stadach hodowlanych gatunku kura (Gallus Gallus) na 2010 r.", dodatni wynik badania urzędowego zakończył laboratoryjny tryb badania w stadzie, bowiem program ten nie przewiduje kolejnej weryfikacji dodatnich wyników badań urzędowych. Zatem wyniki uzyskane na skutek kolejnych badań laboratoryjnych przeprowadzanych z inicjatywy skarżącego (właściciela), nie mogą być brane pod uwagę w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego, tym bardziej, ze niektóre z nich zostały przeprowadzone w laboratorium nieposiadającym żadnych urzędowych uprawnień do prowadzenia takich analiz mikrobiologicznych, tj. w Weterynaryjnym Laboratorium Diagnostycznym A., - Sprawozdanie z badań [...].

W ocenie organu, na uwagę zasługuje również fakt wybiórczej interpretacji przez skarżącego zlecanych przez niego kolejnych badań (badań właścicielskich).

Od początku uwzględnia on i wnosi do sprawy jako dowody tylko ujemne wyniki badań, a zupełnie pomija wyniki dodatnie. W szczególności skarżący pominął dodatni wynik badania w kierunku Salmonella Typhimurium (sprawozdanie z badań nr [...]), przeprowadzonego w Państwowym Instytucie Weterynaryjnym Państwowym Instytucie Badawczym w [...], które to laboratorium jest Krajowym Laboratorium Referencyjnym ds. Salmonellozy (w zakresie chorób odzwierzęcych), stosownie do przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 czerwca 2008 r. w sprawie krajowych laboratoriów referencyjnych właściwych dla poszczególnych rodzajów i kierunków badań (Dz. U. Nr 118, poz. 757). Wynik tego laboratorium jest ostateczny w przypadkach spornych lub odwołań od wyników badań, czy też odwołań od decyzji. Pobranie próbek i przesłanie ich do PIW-PIB [...] przez skarżącego, miało na celu podważenie wyników badania w ZHW w [...], a w rzeczywistości tylko dodatkowo potwierdziło zainfekowanie fermy. Ten niekorzystny dla siebie wynik skarżący ukrył, a został on pozyskany przez organ w wyniku postępowania administracyjnego. Jednakże ten dodatni wynik badania, jak i pozostałe ujemne wyniki wykonane z inicjatywy skarżącego lecz nie pobrane z urzędu, nie mogą być dowodami w sprawie (możliwość manipulacji próbkami celem uzyskania korzystnego dla siebie wyniku, np. poprzez wyjałowienie lub celowe zakażenie próbki przed przekazaniem jej do badań mikrobiologicznych).

Rygor natychmiastowej wykonalności stosowany w decyzjach administracyjnych wydawanych przez organy inspekcji weterynaryjnej jest wymogiem ustawowym i służy umożliwieniu szybkiej likwidacji np. ogniska choroby zakaźnej celem zminimalizowania możliwości zagrożenia zdrowia konsumentów i przyniesienia strat gospodarce lub budżetowi Państwa.

Wspólnotowy cel ograniczenia powszechnego występowania niektórych serotypów Salmonelli w stadach hodowlanych gatunku Gallus Gallus, wdrożony na obszarze kraju w roku [...], skierowany jest przede wszystkim do hodowców drobiu i to właśnie z ich inicjatywy pobierane są próbki wymazów podeszwowych. Założeniem krajowego programu jest likwidacja stad drobiu będących nosicielami pałeczek Salmonella, a niekoniecznie będących stadami chorymi na salmonellozę. Badane są próbki środowiskowe, a nie ptaki. I te fakty myli skarżący, choć to on powinien jako doświadczony hodowca, którego od kilku lat obowiązują prawne systemy zwalczania zakażeń pałeczkami Salmonelli, dokładnie znać cele i założenia programu.

Ponadto Wojewódzki Lekarz Weterynarii, dla przybliżenia powagi sytuacji, przedstawił krótką charakterystykę bakterii. Salmonelloza występuje

u wszystkich gatunków zwierząt oraz u człowieka. Jest jedną z najbardziej rozpowszechnionych chorób na świecie. Jest zaliczana do schorzeń odzwierzęcych, czyli zoonoz. Chorobę wywołują liczne serotypy pałeczek Salmonella, a szczególnie groźne dla zdrowia i życia ludzi i zwierząt serotypy: S. Enteritidis, S. Typhimurium,

S. Hadar, S. Infantis, S. Virchow zostały objęte obowiązkowymi programami zwalczania. Źródłem zakażenia dla człowieka i zwierząt są zazwyczaj chore zwierzęta wydalające do środowiska dziesiątki milionów chorobotwórczych bakterii. Źródłem zarazka są również tzw. nosiciele bakterii (w jednakowej mierze człowiek i zwierzęta), a także żywność, woda i środowisko zanieczyszczone tymi bakteriami. Niebezpieczeństwo ze strony nosicieli polega na tym, że sami nie wykazując klinicznych objawów choroby, okresowo wydalają wraz z kałem ogromne ilości pałeczek salmonelli i mogą zakazić dziesiątki (setki) osób lub tysiące zwierząt.

Gospodarstwo skarżącego nastawione jest na produkcję jaj reprodukcyjnych, czyli przeznaczonych do wylęgu, celem zasiedlenia kolejnych ferm. Nieśność

na poziomie kilku tysięcy jaj dziennie stwarza realne zagrożenie uzyskania olbrzymiej ilości pokoleń piskląt zakażonych pałeczkami Salmonella, z uwagi na długi, około czterdziestotygodniowy cykl produkcji. W konsekwencji mogłoby dojść również do zakażenia pomieszczeń i obsługi wylęgarni odbierającej jaja z fermy skarżącego oraz rozniesienia zakażeń pałeczkami Salmonelli na dziesiątki kolejnych ferm, narażając tym samym ludzi na zakażenia oraz Skarb Państwa na wypłaty odszkodowań i koszty likwidacji stad drobiu na wielu fermach, pozyskujących drób do odchowu.

W przypadku obiektów gospodarskich, w których utrzymuje się zwierzęta, głównym winowajcą zanieczyszczeń paszy czy ściółki odchodami zawierającymi pałeczki Salmonella są myszy i szczury. Szczególnie w takich obiektach, w których zabezpieczenia przed gryzoniami są na niskim poziomie lub nie ma ich wcale. Według skarżącego na jego fermie nie było gryzoni, czego dowodem miała być deratyzacja przeprowadzona w dniu [...] r. Tymczasem czynność ta, jak ustalono w toku postępowania administracyjnego, została dokonana dopiero po [...] dniach od stwierdzenia pałeczek Salmonella Typhimurium w próbkach właścicielskich. Zabiegi takie wykonywane być powinny w pustym obiekcie, a więc przed zasiedleniem kurnika, co zwiększa nie tylko skuteczność zabiegu, ale zabezpiecza zarazem przed możliwością przedostania się środków gryzoniobójczych do organizmów kur i produkowanych jaj, co mogło stworzyć kolejne zagrożenia. Pozostawienie przez właściciela fermy latami dziur w ścianach budynku dawało drogę wejścia dla gryzoni pomimo prowadzonych zabiegów deratyzacyjnych.

Obowiązek zwalczania niektórych serotypów Salmonella wynika bezpośrednio

z przepisów unijnych i krajowych. Ciężar próbkobrań spoczywa na hodowcach drobiu, a weryfikacja uzyskiwanych wyników badań należy do organów Inspekcji Weterynaryjnej stojących nie tylko na straży zdrowia zwierząt, ale przede wszystkim na straży zdrowia publicznego i bezpieczeństwa konsumenta. W przedmiotowej sprawie, mogło dojść do zagrożenia zdrowia, czy nawet życia właściciela, zainfekowania zakładów wylęgu drobiu, przewoźników oraz przyszłych hodowców drobiu. Tylko rygorystyczne przestrzeganie przepisów prowadzi do ograniczenia częstości występowania salmonelloz, a w następstwie zminimalizowanie tak licznych zatruć pokarmowych pałeczkami salmonelli u ludzi i pozwoli na znaczną redukcję nakładów finansowych ponoszonych przez budżet Państwa na prowadzenie zwalczania, monitoringów oraz wypłat odszkodowań dla hodowców.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji.

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami

i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U.

Nr 153, poz.1270 z późn. zm.).

Rozpoznając sprawę pod kątem kryterium legalności Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy przypomnieć, iż choroby zakaźne zwierząt, to wywołane przez biologiczne czynniki chorobotwórcze choroby zwierząt, które ze względu na sposób powstawania lub szerzenia się stanowią zagrożenie dla zdrowia zwierząt lub ludzi.

Zgodnie z art.44 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczania chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2008 r. Nr 213, poz.1342 z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą o ochronie zdrowia zwierząt", w celu zwalczania chorób zakaźnych zwierząt podlegających obowiązkowi zwalczania powiatowy lekarz weterynarii, w drodze decyzji, może nakazać zabicie lub ubój zwierząt chorych lub zakażonych, podejrzanych o zakażenie lub o chorobę albo zwierząt z gatunków wrażliwych na daną chorobę zakaźną zwierząt (ust.1 pkt 4), może też nakazać oczyszczenie i odkażenie miejsc oraz środków transportu, a także odkażenie, zniszczenie lub usunięcie w sposób wykluczający niebezpieczeństwo szerzenia się choroby zakaźnej zwierząt, pasz, ściółki, nawozów naturalnych w rozumieniu przepisów o nawozach i nawożeniu, oraz przedmiotów, z którymi miały kontakt zwierzęta chore, zakażone lub podejrzane o zakażenie lub o chorobę ( ust.1 pkt 5).

W świetle art.41 ust.1 ustawy o ochronie zdrowia zwierząt obowiązkowi zwalczania podlegają choroby zakaźne zwierząt:

1) wymienione w załączniku nr 2;

2) objęte programami, o których mowa w art. 57 ust. 1 pkt 1 lub 4, na zasadach określonych w tych programach.

W art.57 ust.1 pkt 4 ustawy jest mowa o krajowym programie zwalczania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych wymienionych

w rozporządzeniu (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie zwalczania salmonelli i innych określonych odzwierzęcych czynników chorobotwórczych przenoszonych przez żywność (Dz. Urz. UE L 325 z 12.12.2003, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 41, str. 328), zwanym dalej "rozporządzeniem nr 2160/2003".

Rozporządzenie nr 1003/2005 wyznaczyło cel wspólnotowy w odniesieniu do:

1) Salmonella Enteritidis;

2) Salmonella Typhimurium;

3) Salmonella Infantis;

4) Salmonella Hadar;

5) Salmonella Virchow.

W oparciu o art.57 ust.7 ustawy o ochronie zdrowia zwierząt zostało wydane rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 kwietnia 2010 r. w sprawie wprowadzenia "Krajowego programu zwalczania niektórych serotypów Salmonella w stadach hodowlanych gatunku kura (Gallus gallus) na 2010 r." (Dz.U. Nr 78, poz.514), zwanego dalej "Programem". Celem tego Programu jest ograniczenie występowania w dorosłych stadach hodowlanych pięciu serotypów Salmonella, mających największe znaczenie dla zdrowia publicznego, do poziomu wskazanego w przepisach wspólnotowych. Krajowy Program między innymi zawiera wykaz laboratoriów zatwierdzonych, w których przeprowadza się badania próbek zgromadzonych w ramach programu (zarówno pobranych z inicjatywy hodowcy, jak i pobranych przez powiatowego lekarza weterynarii). Wśród tych laboratoriów pod poz. [...] wymieniony jest Zakład Higieny Weterynaryjnej w [...] - dla województwa [...]. Wskazuje także, iż krajowym laboratorium referencyjnym ds. salmonellozy (w zakresie chorób odzwierzęcych), stosownie do przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 czerwca 2008 r. w sprawie krajowych laboratoriów referencyjnych właściwych dla poszczególnych rodzajów i kierunków badań (Dz. U. Nr 118, poz. 757), jest Laboratorium Zakładu Mikrobiologii Państwowego Instytutu Weterynaryjnego - Państwowego Instytutu Badawczego w Puławach. Ponadto w Programie zostały ustalone metody stosowane do wykrywania serotypów Salmonella w stadach hodowlanych gatunku kura (Gallus gallus), a także kontrole urzędowe w stadach hodowlanych gatunku kura (Gallus gallus) oraz pasz.

Program w punkcie 1.6. określa środki podjęte przez właściwe organy

w odniesieniu do zwierząt lub produktów, u których lub w których wykryto serotyp Salmonella objęty programem. W przypadku uzyskania dodatniego wyniku badań laboratoryjnych próbek pobranych z inicjatywy hodowcy w zakresie wykrycia serotypu Salmonella objętego programem w stadzie hodowlanym gatunku kura (Gallus gallus), powiatowy lekarz weterynarii, stosownie do art. 42 ust. 6 oraz art. 44 ust. 1 ustawy o ochronie zdrowia zwierząt, przeprowadza dochodzenie epizootyczne, zgodnie z art. 42 ust. 7 ustawy, pobiera próbki do badań laboratoryjnych we wszystkich stadach w gospodarstwie w sposób, który jest określony w załączniku do rozporządzenia nr 1003/2005 oraz wydaje decyzję zawierającą dla hodowcy szereg nakazów i zakazów postępowania w związku z podejrzeniem wystąpienia choroby zakaźnej. W niniejszym postępowaniu Lekarz Weterynarii wydał taką decyzję w dniu [...] r.(pkt 1.6.2.).

Następnie, w przypadku uzyskania dodatniego wyniku badań laboratoryjnych próbek pobranych w stadzie hodowlanym powiatowy lekarz weterynarii nakazuje między innymi niezwłoczny ubój lub zabicie wszystkich sztuk drobiu ze stada zakażonego, z tym że sztuki wykazujące objawy kliniczne choroby zawsze podlegają zabiciu ( 1.6.3 Programu ).

W niniejszej sprawie mamy do czynienia właśnie z sytuacją opisaną w powyższych przepisach Programu. Wyniki badań właścicielskich, podobnie jak wyniki badań urzędowych, okazały się dodatnie – stwierdzono obecność Salmonelli Typhimurium. Z przepisów postępowania określonych w Programie, takie dwukrotne uzyskanie wyniku dodatniego, stanowi podstawę do niezwłocznego uboju stada.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę na treść art.3 ust.1 ustawy o ochronie zdrowia zwierząt. Przepis ten stanowi, że do postępowania w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Przepisy Programu stanowią akt wydany na podstawie ustawy o ochronie zdrowia zwierząt i również ustanawiają pewne zasady postępowania. W ocenie Sądu, właśnie w pkt 1.6. Programu mamy do czynienia z ustaleniem procedur postępowania związanego ze zwalczaniem choroby zakaźnej. Stwierdzenie, że przy badaniu stanu zdrowia stada kur wystarczające jest przeprowadzenie dwóch badań - właścicielskiego i urzędowego - powoduje, że inne badania przeprowadzone przez właściciela w laboratoriach, nawet zatwierdzonych, nie mogą podważyć tych badań. Zarzut skargi, iż organy nie wzięły pod uwagę negatywnych wyników badań właścicielskich przeprowadzonych przez Zakład Higieny Weterynaryjnej (w dniach [...] r.), Weterynaryjne Laboratorium Diagnostyczne w [...] ([...] r.), czy też Weterynaryjne Laboratorium Diagnostyczne A. ( [...]r.), nie jest uzasadniony. Kwestię tę bowiem wyjaśnił już organ I instancji w swojej decyzji stwierdzając między innymi: " Badania te przeprowadzone zostały nie tylko bez współpracy z Inspekcją Weterynaryjną ale nawet w tajemnicy przed tą instytucją. Nie znane są zatem okoliczności pobierania próbek – czas, miejsce oraz osoby, które tych czynności dokonywały. Dlatego też wyników tych badań nie można brać pod uwagę, gdyż nie spełniają warunków określonych prawem do wydania decyzji w sprawie tego rodzaju." Organ odwoławczy w swojej decyzji stwierdził natomiast, iż "Dodatni wynik badania urzędowego zakończył laboratoryjny tryb badania stada w ramach ww. krajowego programu zwalczania niektórych serotypów Salmonella w stadach kur hodowlanych. Wyniki uzyskane na skutek kolejnych badań laboratoryjnych przeprowadzanych z inicjatywy właściciela, nie mogą być brane pod uwagę w ramach postępowania administracyjnego."

W świetle wskazanego powyżej punktu 1.6.3. Programu, stanowiska organów

są zgodne z prawem, choć nie zostały one zaprezentowane w decyzjach w sposób

do końca prawidłowy. Należy także dodać, że krajowe programy zwalczania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych wymienionych

w rozporządzeniu (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

17 listopada 2003 r. w sprawie zwalczania salmonelli i innych określonych odzwierzęcych czynników chorobotwórczych przenoszonych przez żywność (Dz. Urz. UE L 325 z 12.12.2003, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 41, str. 328), zostały wprowadzone w celu realizacji celu wspólnotowego i są zgodne z przepisami unijnymi ( patrz: pkt 2.2.2.2 załącznika do rozporządzenia Komisji (WE) nr 213/2009 z 18 marca 2009 r. zmieniającego ww. rozporządzenie – Dz.U.UE.L.09.73.5 ).

Podobnie przedstawia się kwestia nadania decyzji pierwszoinstancyjnej rygoru natychmiastowej wykonalności. W tym zakresie również ustawa o ochronie zdrowia zwierząt zawiera, odmienny niż art.108 Kpa, przepis regulujący tę kwestię, a mianowicie art.44 ust.2 stanowi: "Decyzjom, o których mowa w ust.1 i 1a, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.". Skoro w niniejszej sprawie decyzja organu I instancji wydana została na podstawie art.44 ust.1 pkt 4 i 5 ww. ustawy, organ miał obowiązek nadać jej rygor natychmiastowej wykonalności, wynikający z samego zakresu uregulowanego tym przepisem – zwalczania chorób zakaźnych zwierząt podlegających obowiązkowi zwalczania. Stąd krótkie uzasadnienie wprowadzenia tego rygoru – "ze względu na konieczność ochrony zdrowia ludzkiego przed salmonellozą" można uznać za wystarczające.

W ocenie Sądu nie doszło także do naruszenia przez organ odwoławczy art. 138 Kpa, polegającego na nierozpoznaniu ponownym sprawy w jej całokształcie.

Z pewnością organ rozpoznał sprawę w trybie odwoławczym, stwierdzić jednak należy, że uzasadnienia decyzji obu organów, choć zawierają minimum treści jakie powinny zawierać, są dalekie od modelowego uzasadnienia opartego na przepisie art.107 § 3 Kpa. Niemniej jednak, naruszenie tego przepisu postępowania administracyjnego nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, bowiem szczególny tryb postępowania w sprawie wynika z wymienionych powyżej przepisów i stąd nie mogło stanowić podstawy do uchylenia przez Sąd zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.