Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 139/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 19, art. 20, art. 46, art. 49 § 1, art. 184 w zw. z art. 197 § 2, art. 198
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 773/08 pozostawiające bez rozpoznania wniosek skarżącego W. K. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie ze skargi W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] w przedmiocie przekazania pisma według właściwości postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 19 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 773/08 pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego W. K. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w sprawie ze skargi W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] w przedmiocie przekazania pisma według właściwości.

W uzasadnieniu zarządzenia Sąd wskazał, iż w dniu 12 listopada 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo W. K. z dnia 4 listopada 2008 r., w którym zawarty został wniosek o wyłączenie "wszystkich bez wyjątku sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie".

Pismem z dnia 17 listopada 2008 r. W. K. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez wskazanie sędziów, których wniosek dotyczy, podanie przyczyn uzasadniających wyłączenie oraz powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodabniających istnienie przyczyn włączenia w odniesieniu do każdego sędziego – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma z dnia 4 listopada 2008 r. bez rozpoznania. Pismo to zostało doręczone wnioskodawcy w dni 24 listopada 2008 r. W dniu 28 listopada 2008 r. do Sądu wpłynęło pismo z dnia 25 listopada 2008 r. będące odpowiedzią na wskazane wyżej wezwanie.

Sąd pierwszej instancji uzasadniając swoje stanowisko wskazał, iż zgodnie z art. 49 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej P.p.s.a.) jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawiania pisma bez rozpoznania. Sąd podkreślił, iż w niniejszej sprawie skarżący nie wykonał wezwania z dnia 17 listopada

sygn. akt I OZ 139/09

2008 r., ponieważ w piśmie z dnia 2 listopada 2008 r. nie uzupełnił żadnego z braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Na powyższe zarządzenie W. K. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z przepisem art. 19 P.p.s.a. sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Stosownie do treści art. 20 P.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziów powinien odpowiadać wymogom formalnym z art. 46 P.p.s.a., a dodatkowo zawierać wskazanie sędziego, podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie i powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie tej przyczyny.

Także zgodnie z poglądem wyrażonym przez Sąd Najwyższy, wniosek o wyłączenie sędziego musi określać osobę sędziego, którego wniosek dotyczy oraz wskazywać zindywidualizowane przyczyny wyłączenia. Jeżeli wniosek dotyczy większej liczby sędziów, wszyscy oni muszą być oznaczeni przez wskazania imion i nazwisk, a przyczyny wyłączenia powinny być odniesione do każdego z nich ( postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 2004 r., III CO 2/04, Biul. SN 2004, nr. 10, poz. 11).

Natomiast w myśl zaś art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Nie ulega wątpliwości, że wniosek skarżącego, w którym domagał się wyłączenia sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie

sygn. akt I OZ 139/09

zawierał powyższych okoliczności, dlatego jako prawidłowe należy ocenić postępowanie Przewodniczącego, który zarządzeniem z dnia 17 listopada 2008 r., doręczonym skarżącemu w dniu 24 listopada 2008 r., wezwał go do uzupełnienia w terminie siedmiu dni braków formalnych wniosku pod rygorem pozostawienia pisma z dnia 4 listopada 2008 r. bez rozpoznania, poprzez:

1) wskazanie sędziów, których przedmiotowy wniosek dotyczy,

2) podanie przyczyn uzasadniających wyłączenie,

3) powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie przyczyn wyłączenia w odniesieniu do każdego sędziego.

Mimo doręczonego wezwania, strona nie uzupełniła braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów. W piśmie z dnia 25 listopada 2008 r., skarżący nie uzupełnił żadnego z braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Skoro więc skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów w wyznaczonym terminie, przy czym był prawidłowo pouczony o skutkach niedopełnienia tej czynności, to zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządził pozostawienie tego wniosku bez rozpoznania.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji