Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 236/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2004-06-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6060 Poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt. 6 i § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Czaja, , , po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy z udziałem M.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie : uzgodnienia projektu decyzji w sprawie koncesji na eksploatację kruszywa naturalnego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 15 kwietnia 2004r. Wójt Gminy wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2004r., Nr [...] uchylające postanowienie Wójta Gminy z dnia [...] lutego 2004r., Nr [...] w sprawie uzgodnienia koncesji na eksploatację złoża kruszywa naturalnego "[...]".

W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucił naruszenie prawa i interesu prawnego gminy poprzez przyjęcie błędnej wykładni zapisu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy dotyczącego możliwości eksploatacji dla potrzeb lokalnych złóż piasku w miejscowości B.

W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Stosownie natomiast do § 2 art. 50 powołanej ustawy, uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

Jak wynika z cytowanych wyżej przepisów, legitymację skargową określono przez wyróżnienie atrybutu interesu prawnego (legitymacji materialnej) oraz przez wskazanie podmiotów, które mimo braku takiego interesu są uprawnione do wniesienia skargi (legitymacji formalnej). Zatem obok podmiotów instytucjonalnych, którym zostało przyznane prawo do wniesienia skargi w cudzej sprawie, ze względu na konieczność ochrony obiektywnego porządku prawnego (prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym), skargę może wnieść każdy, kto ma w tym interes prawny.

Stwierdzić należy, że wniesiona w sprawie skarga, nie pochodzi od podmiotu uprawnionego do wniesienia skargi na w/w decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Brak jest bowiem podstaw do uznania, ze Wójt Gminy posiada legitymację materialną, czyli interes prawny do wniesienia skargi.

Rola organu jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym jest wyznaczona przepisami prawa materialnego. Jeżeli ustawa wyznacza organowi jednostki samorządu terytorialnego rolę organu administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt. 3 k.p.a., to przyznanie temu organowi właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, wyłącza możliwość dochodzenia przez ten organ jej interesu prawnego w trybie postępowania sądowoadministracyjnego. W takiej sytuacji organ jednostki samorządu terytorialnego nie ma legitymacji procesowej strony w tym postępowaniu, nie jest również podmiotem legitymowanym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (por. uchwała składu 7 sędziów NSA z 19 maja 2003r., OPS 1/03).

W sprawie niniejszej Wójt Gminy orzekał w sprawie indywidualnej jako organ administracji publicznej I instancji, co wyłącza możliwość uznania interesu prawnego skarżącego we wniesieniu skargi. W sprawie nie zachodzi związek pomiędzy sferą praw i obowiązków skarżącego a zaskarżonym aktem.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt. 6 powołanej ustawy, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Podmiot, który wniósł skargę, nie posiada legitymacji formalnej (nie należy bowiem do kręgu podmiotów instytucjonalnych uprawnionych do wniesienia skargi) i materialnej (nie ma bowiem interesu prawnego w zaskarżeniu w/w decyzji). Uznać zatem należy, że skarga wniesiona przez nieuprawniony podmiot jest niedopuszczalna, wobec czego brak jest podstaw do wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego.

Z tych względów oraz na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekł jak w sentencji.