Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA 3195/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-08-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łukaszewska-Macioch Sędziowie NSA Anna Lech NSA Jan Paweł Tarno (spr.) Protokolant Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi T. N. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] grudnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość oddala skargę


UZASADNIENIE

I SA 3195/02

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z [...] grudnia 2002 r., nr [...], Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, po rozpatrzeniu odwołania T. N. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2002 r., nr [...] ustalającej odszkodowanie za wywłaszczoną na cele budowy autostrady płatnej A-2 części nieruchomości położonej w gminie S. obręb S., oznaczonej jako działki nr [...] i [...] o łącznej pow. [...] ha uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] i umorzył postępowanie pierwszej instancji.

W uzasadnieniu swojej decyzji Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast przytoczył następujące okoliczności faktyczne i prawne:

Decyzją nr [...] z dnia [...] marca 1999 r. Wojewoda [...] orzekł o wywłaszczeniu części nieruchomości położonej w gminie S. obręb S., oznaczonej jako działki nr nr [...] i [...] o łącznej pow. [...] ha, stanowiącej własność T. N. Jednocześnie w decyzji zostało ustalone odszkodowanie z tytułu wywłaszczenia w wysokości [...] złotych. Decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2000 r. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 1999 r.

Decyzja organu centralnego z dnia [...] lipca 2000 r. została zaskarżona przez T. N. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 9 stycznia 2001 r., sygn. akt I SA 1659/00 stwierdził nieważność decyzji organów obu instancji w części dotyczącej odszkodowania.

W dniu 27 lipca 2001 r. Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł do Sądu Najwyższego rewizję nadzwyczajną od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2001 r.

Decyzją nr [...] z dnia[...] lipca 2002 r. Wojewoda [...] ustalił na rzecz T. N. odszkodowanie w wysokości [...] złotych za przedmiotową nieruchomość, wywłaszczoną decyzją z dnia [...] marca 1999 r. na cele budowy autostrady płatnej [...].

Pismem z dnia [...] grudnia 2001 r. T. N. wystąpiła do Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z prośbą o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Wojewody [....] z dnia[...] lipca 2001 r., składając jednocześnie odwołanie od decyzji. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2002 r. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast przywrócił termin do złożenia odwołania.

W dniu 5 kwietnia 2002 r., po rozpoznaniu rewizji nadzwyczajnej, Sąd Najwyższy wydał wyrok sygn. akt III RN 162/01, w którym uchylił zaskarżony wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego i przekazał mu sprawę do ponownego rozpoznania.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2002 r. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast zawiesił postępowanie odwoławcze od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2001 r. z uwagi na fakt, że kwestia pozostawania w obiegu prawnym decyzji wywłaszczeniowo-odszkodowawczej Wojewody [...] z dnia [...] marca 1999 r. i utrzymującej ją w mocy decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] lipca 2000 r. uzależniona została od ponownego rozpatrzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi T. N. na decyzję organu centralnego z dnia [...] lipca 2000 r. Wyrokiem z dnia 23 sierpnia 2002 r. sygn. akt I SA 1551/02 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił tą skargę.

Postanowieniem nr [....] z dnia [...] listopada 2002 r. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast podjął z urzędu zawieszone postępowanie odwoławcze od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2001 r. i po rozpatrzeniu odwołania i całości akt sprawy stwierdzono, co następuje:

Na podstawie art. 105 § l kpa, w przypadku, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe organ administracji państwowej jest zobligowany do wydania decyzji o umorzeniu postępowania. Sytuacja bezprzedmiotowości postępowania ma miejsce w niniejszej sprawie. Sąd Najwyższy po rozpoznaniu rewizji nadzwyczajnej uchylił bowiem wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 stycznia 2001 r. stwierdzający nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 1999 r. i decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] lipca 2000 r. i skierował sprawę do ponownego rozpoznania. Po ponownym rozpoznaniu sprawy wyrokiem z dnia 23 sierpnia 2002 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę T. N. na w/w decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast. Oznacza to zatem, że w obiegu prawnym pozostaje ostateczna decyzja dotycząca kwestii odszkodowania z tytułu wywłaszczenia działek nr [...] i nr [...] położonych w gminie S. obręb S.

W świetle zaś art. 156 § 2 pkt 3 kpa wydanie decyzji w sprawie, w której toczyło się już postępowanie zakończone wydaniem ostatecznej decyzji, skutkuje nieważnością tej decyzji. Skoro zatem postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało zakończone ostateczną decyzją, należało uchylić ponownie rozstrzygającą tę kwestię decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2001 r. i umorzyć postępowanie przed organem wojewódzkim.

W skardze do NSA na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z [...] grudnia 2002 r., nr [...] T. N. wniosła o jej uchylenie w części dotyczącej umorzenia postępowania pierwszoinstancyjnego. Podniosła, że decyzja ta jest wadliwa, ponieważ nie zapewnia jej słusznego odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. Dodała, że nie zgadza się z wyrokiem NSA z dnia 23 sierpnia 2002 r. sygn. akt I SA 1551/02.

W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podkreślono w niej, że zarzuty podniesione w skardze były przedmiotem rozpoznania już w postępowaniu odwoławczym i nie wniosły żadnych nowych okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na zajęte stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie właściwy do rozpoznania skargi stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły prawa, i to przynajmniej w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Skarga nie jest zasadna, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza przepisów obowiązującego prawa.

Na skutek wyroku NSA z dnia 23 sierpnia 2002 r. sygn. akt I SA 1551/02 oddalającego skargę na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] lipca 2000 r. stała się prawomocna decyzja Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] marca 1999 r. w części dotyczącej ustalenia odszkodowania w wysokości [...] złotych z tytułu wywłaszczenia części nieruchomości położonej w gminie S. obręb S., oznaczonej jako działki nr nr [...] i [...] o łącznej pow. [...] ha, stanowiącej własność T. N. Mówiąc innymi słowy, skutkiem tego wyroku oddalającego skargę jest prawomocność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 1999 r., co oznacza, że jest on wiążąca erga omnes, a więc m. in. i dla skarżącej, i dla Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, a także dla składu orzekającego w niniejszej sprawie. Pozostawanie tej decyzji w obrocie prawnym oznacza negatywną przesłankę powtórnego rozpoznania kwestii odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, której nieprzestrzeganie jest zagrożone sankcją nieważności (art. 156 § 1 pkt 3 kpa).

W tym stanie rzeczy organ odwoławczy prawidłowo uznał, że postępowanie w sprawie odszkodowania za nieruchomość położoną w gminie S. obręb S., oznaczonej jako działki nr nr [...] i [...] o łącznej pow. [...] ha stało się bezprzedmiotowe, co nakazywało uchylenie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2002 r., nr [...] jako wydanej w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną i umorzenie postępowania pierwszoinstancyjnego.

Jak już podkreślono, Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę zaskarżonych aktów i czynności pod względem zgodności z prawem. Skoro zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, to skarga Starosty [...] nie mogła zostać uwzględniona.

Z tych względów Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.