Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 821/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2011-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 par 1 pkt 3, art 247
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 06 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie uzupełnienia postanowienia postanawia: 1. odrzucić skargę 2. oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 06 października 2011r. J. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika P. Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] odmawiające J. Sp. z o.o. w likwidacji wszczęcia postępowania w sprawie uzupełnienia postanowienia Naczelnika P. Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] Jednocześnie skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 października 2011r. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu spółki J. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przez sądami administracyjnymi pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie doręczono stronie w dniu 21 listopada 2011r.

W odpowiedzi na to wezwanie w dniu 23 listopada 2011r. skarżący złożył pismo, w którym zwrócił się z wnioskiem o zwolnienie go z ponoszenia kosztów sądowych w całości i przyznanie prawa do adwokata z urzędu – adw. S. M., który pomoże mu w prowadzeniu sprawy i wykazaniu, że S. S. jako syn upoważnił skarżącego do prowadzenia spraw rodzinnych, czyli także spraw rodzinnej firmy J. Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w B.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Niedopełnienie przez pełnomocnika wnoszącego skargę obowiązku dołączenia pełnomocnictwa stanowi podstawę do wezwania pełnomocnika do uzupełnienia braku formalnego skargi przez dołączenie pełnomocnictwa, pod rygorem odrzucenia skargi (J. Gudowski [w:] T. Ereciński, J. Gudowski, M. Jędrzejewska: Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego. Część pierwsza. Postępowanie rozpoznawcze, t. I, Wyd. Prawnicze, Warszawa 1997, s. 171). Sąd zauważa, że takie wezwanie w niniejszej sprawie zostało do skarżącego wystosowane, jednakże brak formalny nie został uzupełniony.

Nie jest uprawniony także wywód zawarty w piśmie skarżącego z dnia 23 listopada 2011r. zmierzający do wykazania, że w związku z udzieleniem mu przez syna S. S. ustnego pełnomocnictwa do prowadzenia spraw rodzinnej spółki J., należało go jednak uznać za pełnomocnika umocowanego do podejmowania czynności procesowych w niniejszej sprawie. Takie rozumowanie jest błędne wobec ustalonego w art. 37 § 1 p.p.s.a. wymogu złożenia przez pełnomocnika do akt oryginału bądź odpisu pełnomocnictwa dla uznania, że został on ustanowiony w sprawie. Niezłożenie do akt takiego dokumentu, niezależnie oczywiście od możliwości ustnego udzielenia pełnomocnictwa na zasadzie art. 37 § 2 p.p.s.a. jest warunkiem wystarczającym do uznania, że J. S. nie jest uprawniony do reprezentowania w niniejszej sprawie Spółki J. Sp. z o.o. .

W związku z powyższym, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzuci skargę, gdy pomimo wezwania nie uzupełniono jej braków formalnych. Mając na uwadze powyższy przepis, należy stwierdzić, iż brak formalny skargi w postaci złożenia wymaganego pełnomocnictwa nie został uzupełniony i zachodzi tym samym przesłanka do jej odrzucenia.

Należy podkreślić, że Skarżący nie wylegitymował się takim pełnomocnictwem także w innych sprawach (I SA/Bd 841/11, I SA/Bd 818/11, I SA/Bd 912/11, I SA/Bd 913/11, I SA/Bd 817/11), powołując się w toku postępowania administracyjnego na powiązania rodzinne z S. S.

Jednocześnie w punkcie drugim postanowienia, w odpowiedzi na złożony przez skarżącego wraz ze skargą wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, Sąd orzekł o jego oddaleniu. Swoje rozstrzygnięcie Sąd oparł na art. 247 p.p.s.a., zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Przyjmuje się, że skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może zostać uwzględniona. (podobnie NSA w postanowieniach z 8 listopada 2011r I FZ 349/11, postanowieniu z 4 listopada 2011r, postanowieniu z 21 października 2010rII OZ 295/11). Taka sytuacja występuje m.in. gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 §1 ppsa (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Nizgódka - Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz" Zakamycze 2005, s. 596), a więc w sytuacji takiej jak rozważana w przedmiotowej sprawie. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi spełnia powyższą przesłankę z uwagi na to, że skarżący upatruje swojego uprawnienia do działania w imieniu spółki w powiązaniach rodzinnych, gdy tymczasem nie można być spokrewnionym z osobą prawną. W takich okolicznościach skarga odpowiada wymogom skargi oczywiście bezzasadnej, określonym w art. 247 p.p.s.a. Bezzasadność skargi należy bowiem łączyć nie tylko z jej merytoryczną oceną, ale i możliwością jej wniesienia.