Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 318/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 1, art. 35 ust. 4
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Małgorzata Kuba po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2010 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Wojewody z dnia 17 marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 1 grudnia 2009r. nr [...] Starosta zatwierdził projekt budowlany i udzielił Spółce z o.o. pozwolenia na rozbudowę stacji bazowej na dachu budynku ośrodka wypoczynkowo-rehabilitacyjnego [...], polegającą na wymianie istniejącego masztu, zmianie zasilania, adaptacji pomieszczeń dla urządzeń oraz zmianie konfiguracji systemu antenowego na działkach nr [...] w J. Nadto nałożono obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie po zakończeniu prac. Organ określił, że obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 28 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane, obejmuje działki nr [...] położone w J.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż Starosta decyzją z dnia 17 lutego 2009r. zatwierdził projekt budowlany i zezwolił Spółce z o.o., na rozbudowę stacji bazowej na dachu budynku ośrodka wypoczynkowo-rehabilitacyjnego [..] na terenie działek nr [...] w J., polegającą na wymianie istniejącego masztu, zmianie zasilania, adaptacji pomieszczeń dla urządzeń, zmianie konfiguracji systemu antenowego. Od decyzji tej odwołał się M. B., który domagał się zdemontowania przekaźnika zamontowanego w dniu 14 sierpnia 2008r. na dachu budynku [...]. W dniu 15 lipca 2009r. Wojewoda uchylił zaskarżoną decyzję Starosty i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, gdyż projekt zagospodarowania działki sporządzony został na mapie do celów informacyjnych, co było niezgodne z art. 34 ust. 3 pkt. 1 Prawa budowlanego.

W toku ponownego rozpatrywania sprawy uzupełniono dokumentację o projekt zagospodarowania działki sporządzony na aktualnej mapie sytuacyjno-wysokościowej do celów projektowych.

W dniu 2 października 2009r. M. B. złożył zażalenie z uwagi na silnie promieniujący przekaźnik komórkowy umieszczony na dachu budynku [...] skierowany na jego posesję graniczącą z powyższym budynkiem, którego do chwili obecnej nie usunięto.

Następnie w dniu 26 października 2009r. wpłynęło pismo Spółki z o.o. informujące, iż przekaźnik o którym pisze M. Br. nie należy do Spółki.

Sprawa dotycząca istnienia przekaźników komórkowych, o których wspomina M. B., została przekazana do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego.

Organ stwierdził, że dla wnioskowanej inwestycji obowiązują ustalenia określone w decyzji nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia 27 sierpnia 2007r. wydanej przez Burmistrza Miasta.

Inwestor uzyskał decyzję nr [...] z dnia 10 lipca 2008r. Dyrektora Urzędu Morskiego dotyczącą zwolnienia z zakazów określonych w art. 82 ust. 2 ustawy Prawo wodne.

Postanowieniem nr [...] z dnia 27 listopada 2009r. Dyrektor Urzędu Morskiego uzgodnił projekt decyzji bez uwag.

W ocenie organu inwestycja spełnia warunki określone w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, nadto została uzgodniona z Powiatowym Konserwatorem Zabytków. Dostarczony projekt budowlany jest kompletny i został opracowany przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane.

W związku z tym Starosta, jako organ właściwy zgodnie z art. 81 ust. 1 i ust 2 prawa budowlanego, w przypadku wniosku inwestora o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 28), po spełnieniu warunków określonych w art. 33 ust. 1, na podstawie art. 34 ust. 4 tegoż prawa, zatwierdził przedstawiony projekt budowlany, określając jednocześnie obowiązki wiążące inwestora w toku prowadzenia robót.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł M. B. wskazując, iż w dalszym ciągu domaga się usunięcia masztu, przedstawionego na załączonym do odwołania zdjęciu, który to skierowany jest w stronę posesji odwołującego i wysyła silne promieniowanie.

Decyzją z dnia 17 marca 2010r. nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy stwierdził, iż przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, po uprzednim uzupełnieniu projektu budowlanego, organ I instancji, zgodnie z dyspozycją art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, sprawdził zgodność projektu zagospodarowania działki z wymaganiami ochrony środowiska, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, sprawdził zgodność z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, oraz sprawdził kompletność projektu budowlanego i uznając za spełniony wymóg wynikający z art. 32 ust.4 ustawy wydał pozwolenie na budowę dla powyższej inwestycji.

Zgromadzony materiał dowodowy wykazuje, że w projektowanej stacji przy wysokości zawieszenia 23,3 m, dla dwóch anten na sektorach A/K/Q (Katherin 742270, az. 120°), B/L/S (Katherin 742270, az. 210°), równoważna moc promieniowania izotropowo (EIRP) zawiera się w przedziale 2000 - 5000 W, miejsca dostępne dla ludności na rozpatrywanych odcinkach występują w odległości znacznie większej od rozpatrywanej odległości, tj. większej niż 150 m. Zgodnie z obowiązującym rozporządzeniem obie anteny nie kwalifikują się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Natomiast dla anteny na sektorze C/MAJ (Katherin 742270, az. 310°), dla której moc EPIR zawiera się w przedziale 1000-2000W, miejsca dostępne dla ludności na rozpatrywanych odcinkach występują w odległości znacznie większej od rozpatrywanej, czyli 70 m i tym samym i ta antena nie kwalifikuje się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Istniejące budynki wokół stacji są poza przewidywanymi obszarami pól elektromagnetycznych o poziomach wyższych od dopuszczalnych.

Dla projektowanej konfiguracji anten sektorowych, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 sierpnia 2007r., zmieniającym rozporządzenie w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko, rozpatrywana stacja nie zalicza się do przedsięwzięć, dla których jest wymagane lub może być wymagane sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko.

Ustosunkowując się do odwołania M. B. organ odwoławczy wyjaśnił, że według oświadczenia z dnia 23 października 2009r., antena wskazana na zdjęciu nie należy do Spółki z o. o., sprawa winna być rozpatrzona w odrębnym postępowaniu administracyjnym.

W świetle powyższych okoliczności, po przeprowadzeniu postępowania organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na powyższą decyzję, domagając się usunięcia emitującego promieniowanie przekaźnika z dachu ośrodka wypoczynkowego, sąsiadującego z działką skarżącego.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje :

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Oznacza to między innymi, że sąd nie może w ocenie legalności zaskarżonej decyzji ograniczać się jedynie do zarzutów sformułowanych w skardze, ale także powinien wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca są zgodne z prawem.

Przedmiotem kontroli Sadu w niniejszej sprawie decyzja Wojewody utrzymująca w mocy decyzję Starosty zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Spółce z o.o. pozwolenia na rozbudowę stacji bazowej na dachu budynku ośrodka wypoczynkowo-rehabilitacyjnego [...], polegającą na wymianie istniejącego masztu, zmianie zasilania, adaptacji pomieszczeń dla urządzeń oraz zmianie konfiguracji systemu antenowego na działkach nr [...] w J.

Zdaniem Sądu organy orzekające rozstrzygając sprawę dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych, procedowały w zgodzie z przepisami postępowania administracyjnego oraz prawidłowo powołały się i zastosowały przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tj.: Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ stwierdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi,

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Stosownie zaś do art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 tej ustawy.

W niniejszej sprawie inwestor przedłożył organowi architektoniczno-budowlanemu projekt budowlany dotyczący rozbudowy stacji bazowej na dachu budynku ośrodka wypoczynkowo-rehabilitacyjna, zlokalizowanego w J. przy ulicy K., na działkach nr [...] oraz [...]. Wobec zastrzeżeń organu odwoławczego dotyczących zawartości projektu, w toku ponownego rozpatrywania sprawy inwestor na wezwanie organu uzupełnił ten projekt dołączając projektu zagospodarowania terenu sporządzony na aktualnej mapie do celów projektowych. W tej sytuacji organ po stwierdzeniu, że zamierzona inwestycja zgodna jest z uprzednio wydaną decyzją o lokalizacji inwestycji celu publicznego, a złożony projekt budowlany jest kompletny i spełnia wszystkie wymagania wskazane w przepisach (art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego), zasadnie i w zgodzie z art. 35 ust. 4 tej ustawy zatwierdził przedłożony projekt i udzielił wnioskowanego pozwolenia na dobudowę.

Sąd nie dopatrzył się żadnych nieprawidłowości w działaniu organów podjętych w przedmiotowej sprawie.

Wskazać przy tym należy, że jedyny zarzut skarżącego, dotyczył znajdującego się od 2008 roku na dachu ośrodka wypoczynkowo-rehabilitacyjnego w J., na działce sąsiadującej z nieruchomością skarżącego, przekaźnika, który w ocenie skarżącego emituje w kierunku jego posesji szkodliwe promieniowanie. Skarżący w toku postępowania administracyjnego twierdził, że przekaźnik ten został umieszczony na przedmiotowym obiekcie w 2008r roku bez powiadomienia i jakiejkolwiek zgody. Skarżący domagał się usunięcia tego przekaźnika bądź zmiany jego położenia w taki sposób, aby nie stanowił źródła szkodliwych dla skarżącego fal. Skarżący stwierdził przy tym, że nie ma żadnych zastrzeżeń odnośnie projektu budowlanego objętego zaskarżoną decyzją.

Zdaniem Sądu prawidłowo orzekające w sprawie organy stwierdziły, że kwestia ta pozostaje poza ich kontrolą, jako organów architektoniczno-budowlanych, działających w prawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zadaniem bowiem organów architektoniczno-budowlanych jest kontrola, rejestracja i zatwierdzanie przedkładanych projektów budowlanych, a nie kontrola istniejących obiektów budowlanych. Wskazać nadto należy, że zastrzeżenia skarżącego w tym zakresie zostały przekazane organowi nadzoru budowlanego, tj. Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego.

Przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola zaskarżonej decyzji w aspekcie zarzutów podniesionych w skardze oraz wziętych pod rozwagę przez Sąd z urzędu wykazała, że jest ona zgodna z prawem, nie narusza bowiem ani przepisów materialnoprawnych, ani też przepisów procedury.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, nie stwierdzając naruszenia prawa, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę jako bezzasadną