Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1287/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-04-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Gapiński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. w likwidacji w C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem niniejszej skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...], utrzymująca w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] r. nr [...] oddalające skargę na czynność egzekucyjną zajęcia wierzytelności stanowiących zwrot kosztów postępowania sądowego dokonanego zawiadomieniem z [...] r.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach z dnia 06 marca 2018 r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez: złożenie dokumentu lub uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS) zgodnie z art. 29 ppsa oraz podpisanie skargi, a to w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie to doręczono stronie skarżącej w dniu 13 marca 2018 r.

Strona skarżąca w przepisanym terminie nie usunęła braków formalnych skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu, gdyż wezwanie do uzupełnienia jej braku formalnego nie zostało wykonane w terminie, w którym powinno było to nastąpić.

Wyjaśnienie motywów tej kwalifikacji należy rozpocząć od podkreślenia, że w myśl art. 28 § 1 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), następnie powoływanej jako: p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jak natomiast wynika z art. 48 § 3 p.p.s.a., zamiast oryginału takiego dokumentu strona może złożyć jego odpis poświadczony za zgodność z oryginałem przez notariusza albo przez występującego w sprawie jej pełnomocnika będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że w odniesieniu do spółek handlowych odpowiedni w tym względzie jest dokument zawierający informacje z Krajowego Rejestru Sądowego i to on może zostać w tym celu przedłożony (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt II GSK 69/15; dostęp: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie akcentuje się, że niedołączenie do skargi dokumentu, o którym mowa w art. 29 p.p.s.a., uniemożliwia zweryfikowanie, czy osoba, która skargę podpisała, była do tego upoważniona i stanowi brak formalny tego pisma (zob. m. in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt I GSK 1463/12; dostęp: jw.).

Stosownie z kolei do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a jeżeli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd.

Podkreślić bowiem należy, że termin do wykonania wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi został określony w art. 49 § 1 p.p.s.a. i wynosi siedem dni. Oznacza to, że jako termin ustawowy nie może podlegać przedłużeniu ani skróceniu, a jego bezskuteczny upływ determinuje konieczność zastosowania rygoru, jakim wezwanie zostało opatrzone. Negatywne dla wezwanego konsekwencje niewykonania wezwania należy zatem wyciągnąć także wówczas, gdy – tak, jak w tym przypadku – dokona on wymaganej czynności procesowej, lecz już po terminie, w którym powinien był to uczynić.

Dla porządku wymaga jedynie dodania, że rozstrzygnięcie to podjęto na podstawie wyżej powołanego art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Dodatkowo stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony (a więc także skarga) powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Mowa tu o podpisie własnoręcznym, a nie: mechanicznie odtworzonym np. za pomocą urządzenia powielającego (por. m. in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 listopada 2006 r., sygn. akt II FSK 1144/05 dostępny na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rezultacie niewystarczające jest też samo napisanie pismem maszynowym, kto skargę miał podpisać (por. m. in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2012 r., sygn. akt II GZ 377/12, dostęp: jw.) ani posłużenie się podpisem elektronicznym (zob. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt I OPS 10/13, dostęp: jw.). Zarazem dostrzec trzeba, że niespełnienie wymogu własnoręcznego podpisania skargi uniemożliwia uznanie, że pismo to wyraża rzeczywistą wolę podmiotu, w imieniu którego zostało wniesione i tym samym stanowi przeszkodę do nadania skardze biegu.

W takiej sytuacji zastosowanie znajduje art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a. Jeżeli jednak pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w myśl którego podlega ona odrzuceniu przez sąd.

Stąd jedynie dodania wymaga, że skoro w rozpatrywanym przypadku skarżący otrzymał takie wezwanie w dniu 13 marca 2018 r., to powinien był je wykonać najpóźniej w środę 20 marca 2018 r. Jako że tego nie uczynił, skargę należało odrzucić stosownie do ostatnio powołanego przepisu.

Konkludując, skargę wniesioną w niniejszej sprawie należało odrzucić, ponieważ w przepisanym terminie nie zostało wykonane wezwanie do uzupełnienia jej braku formalnego.