Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1050/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-09-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Centralna Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 30 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] marca 2014 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] maja 2014 r. M. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] marca 2014 r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia Rejonowej Komisji Lekarskiej w [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. wydanego w sprawie ustalenia dla celów odszkodowawczych uszczerbku na zdrowiu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując iż sprawy dotyczące ustalenia uszczerbku na zdrowiu nie należą do właściwości sądu administracyjnego. Z ostrożności procesowej organ wniósł o oddalenie skargi z powodu merytorycznej niezasadności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej powoływanej jako P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Oznacza to, że w pierwszej kolejności Sąd obowiązany jest zbadać dopuszczalność skargi, tzn. ustalić, czy przedmiot zaskarżenia mieści się w zakresie właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 § 2 P.p.s.a.

W niniejszej sprawie zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową (Dz. U. Nr 83, poz. 760 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 sierpnia 2003 r. w sprawie ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu oraz związku śmierci żołnierzy ze służbą wojskową wskutek wypadku lub choroby (Dz. U. Nr 163, poz. 1578).

Orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej, od którego skarżący złożył odwołanie, wydane zostało w związku z koniecznością ustalenia dla celów odszkodowawczych uszczerbku na zdrowiu. W orzecznictwie przyjmuje się, że tego rodzaju orzeczenia, podobnie jak orzeczenia ustalające stan zdrowia danej osoby dla celów rentowych i zaopatrzenia emerytalnego nie podlegają kontroli sądowoadministracyjnej (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 1998 r. sygn. akt OPS 8/97, publik. ONSA 1998/2, poz. 39; uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r. sygn. akt III ZP 9/99, publik. Państwo i Prawo 2000/5, str. 114; postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 4 marca 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 137/11; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 27 maja 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 525/13). Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w postanowieniu z dnia 6 stycznia 2000 r. sygn. akt OSA 1/00 (ONSA 2001/2/47) stwierdził, że od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego (rentowego), skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługuje.

Stwierdzić należy, że orzeczenia te nie mają autonomicznego bytu. Wydawane są na użytek innych postępowań i nie zostały poddane kontroli sądowoadministracyjnej. W sprawach, na potrzeby których wydawane są takie orzeczenia właściwy jest sąd powszechny (art. 22 ust. 4 ustawy o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową).

Ponieważ sprawa dotycząca ustalenia dla celów odszkodowawczych uszczerbku na zdrowiu nie jest sprawą administracyjną, uznać należy, iż również postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia wydanego w tym przedmiocie, nie może zostać poddane kontroli sądu administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że sprawa niniejsza nie należy do właściwości sądu administracyjnego, w związku z czym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.