Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1726/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-10-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: article: art. 243 par. 1,  art. 245,  art. 246 par. 2,  art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Teza: W sytuacji, gdy strona nie wypełni rubryki 4 formularza, przyjąć należy,  iż zakres żądanej przez nią pomocy wyznacza koszt sądowy wymagany na danym

etapie postępowania.

TEZY

W sytuacji, gdy strona nie wypełni rubryki 4 formularza, przyjąć należy,  iż zakres żądanej przez nią pomocy wyznacza koszt sądowy wymagany na danym

etapie postępowania.


SENTENCJA

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 23 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. [...] sp. z o.o. w W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 r. postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie


UZASADNIENIE

Skarżąca T. [...]sp. z o.o. z/s w W. złożyła na urzędowym formularzu PPPr wniosek z dnia 27 sierpnia 2007 r. o przyznanie prawa pomocy, argumentując iż nie prowadzi działalności z uwagi na tymczasowe aresztowanie osoby której działania generowały przychody. Podała iż suma aktywów spółki wynosi 530 zł, zaś kapitał zakładowy 25.313,08 zł. Za ostatni rok obrotowy Skarżąca wykazała stratę w wysokości 1.745,50 zł. Stan konta określiła na kwotę 0,55 zł.

Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:

Instytucja "prawa pomocy" stanowi odstępstwo od wynikającej z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., zasady odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Jej celem jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Konkretyzację powołanej wyżej zasady stanowi art. 214 § 1 p.p.s.a. zgodnie, z którym każdy, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do uiszczenia kosztów sądowych. Z tym obowiązkiem strony powiązany jest odpowiadający mu obowiązek Sądu niepodejmowania żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.).

W konsekwencji przyznanie prawa pomocy może mieć miejsce w przypadkach wyjątkowych kiedy to spełnione zostaną przesłanki określone w art. 246 p.p.s.a. Zgodnie z § 2 pkt 2 tego artykułu osoba prawna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Stosownie do art. 245 § 3 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Na wstępie należy wyjaśnić, iż mimo, że w złożonym formularzu Skarżąca nie wypełniła - zgodnie z pkt 2 pouczenia znajdującego się na stronie czwartej - rubryki 4 formularza, a przez to nie wskazała zakresu żądanej pomocy referendarz sądowy przyjął iż granice jej wniosku wyznacza jedyny wymagany koszt sądowy, do którego poniesienia Skarżąca jest zobowiązana na obecnym etapie postępowania. Innymi słowy jej wniosek rozpoznany został jako wniosek o zwolnienie od wpisu od skargi w wysokości 1.319 zł.

W świetle utrwalonej linii orzecznictwa przyznanie stronie prawa pomocy powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez nią środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. postanowienie NSA z dnia 6 października 2004 r., GZ 61/04). Taka zaś sytuacja nie zachodzi w niniejszej sprawie. Mimo bowiem, iż Skarżąca nie prowadzi działalności gospodarczej, to jednak nie jest pozbawiona środków finansowych, o czym świadczy chociażby fakt uiszczenia w dniu 16 października 2007 r. wpisu sądowego od skargi w żądanej przez Sąd wysokości. Jego opłacenie umożliwi jednocześnie merytoryczne rozpoznanie skargi Skarżącej.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.