Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1130/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 403
journal: Dz.U. 2018 poz 2268
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r Prawo wodne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.) Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 listopada 2020 r. sprawy ze skargi B.B. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie na rzecz skarżącej B.B. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] stycznia 2020r. Nr [...] Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie Dyrektor Zarządu Zlewni w [...] działając na podstawie art. 407 ust. 1, art. 400 ust. 1 i 6, art. 403 ust. 1 i 2, art. 396 ust. 1, art. 397 ust. 3 pkt 2, art. 389 pkt 6 w związku z art. 16 pkt 65 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2018 r. poz. 2268 z późn. zm.) po rozpatrzeniu wniosku Gminy [...], w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych tj. koryt filtracyjnych na działkach o nr ew. [...], [...], [...], [...], [...],[...] obręb [...] [...], gmina [...] oraz pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie wód opadowych i roztopowych z powierzchni pasa drogowego drogi lokalnej - ul. [...] w [...] do ww. urządzeń:

I. Udzielił Gminie [...] z siedzibą w [...] pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie na działkach o nr ew. [...],[...],[...],[...],[...],[...] obręb [...] [...], gmina [...] urządzeń wodnych tj. koryt filtracyjnych o wymiarach 500 x 400 x 366 mm każde, ułożonych na podsypce żwirowej o grubości 40 cm, zlokalizowanych, określając w pozwoleniu oznaczenie poszczególnego koryta filtracyjnego na danej działce ewidencyjnej, jak również współrzędne krańców koryt filtracyjnych.

II. Wskazał, że pozwolenie wodnoprawne nie rodzi praw do nieruchomości i urządzeń wodnych koniecznych do jego realizacji oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich przysługujących wobec tych nieruchomości i urządzeń (art. 393 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne).

III. Umorzył postępowanie administracyjne w sprawie udzielenia Gminie [...] z siedzibą w [...] pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie do urządzeń wodnych wód opadowych i roztopowych z pasa drogowego drogi lokalnej - ul. [...] w [...].

W uzasadnieniu organ przedstawił stan faktyczny i prawny sprawy wskazując, że Gmina [...], wnioskiem z dnia 1 lutego 2018 r., uzupełnionym przy piśmie z dnia 11 kwietnia 2018 r., zwróciła się do Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] Wód Polskich o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych tj. koryt filtracyjnych na o nr ew. [...], [...], [...], [...], [...], [...] obręb [...] [...], oraz pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie wód opadowych i roztopowych z powierzchni pasa drogowego drogi lokalnej - ul. [...] w [...] do ww. urządzeń. Do wniosku dołączono operat wodnoprawny wraz z opisem prowadzenia zamierzonej działalności niezawierającym określeń specjalistycznych, w wersji papierowej i elektronicznej oraz wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W piśmie z 11 kwietnia 2018 r. pełnomocnik cofnął wniosek w zakresie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie do urządzeń wodnych wód opadowych i roztopowych z pasa drogowego drogi lokalnej - ul. [...] w [...].

Decyzją z [...] maja 2019 r. o znaku: [...] Dyrektor Zarządu Zlewni w [...] Wód Polskich udzielił Gminie [...] pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych tj. koryt filtracyjnych na działkach o nr ew. [...], [...], [...], [...], [...], [...] obręb [...] [...], gmina [...] oraz umorzył postępowanie administracyjne w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie wód opadowych i roztopowych z powierzchni pasa drogowego drogi lokalnej- ul. [...] w [...] do tych urządzeń.

Na skutek rozpoznania odwołania od tej decyzji, Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Wód Polskich, decyzją z [...] sierpnia 2019 r. znak: [...], uchylił ww. decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Rozpoznając sprawę organ wskazał, że z przedłożonych materiałów wynika, iż planowana jest przebudowa ulicy [...] w [...]. Wody opadowe i roztopowe z powierzchni pasa drogowego przebudowanej drogi spływać będą do koryt filtracyjnych ułożonych w poprzek drogi. Inwestycja ma być realizowana w trybie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych.

Koryta filtracyjne służące kształtowaniu zasobów wodnych, stanowią urządzenia wodne w myśl art. 16 pkt 65 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2018 r. poz. 2268 z późno zm.) . Stosownie do art. 389 pkt 6 ww. ustawy na wykonanie urządzenia wodnego wymagane jest uzyskanie pozwolenia wodnoprawnego. Stosownie do art. 397 ust. 3 pkt 2 ww. ustawy organem właściwym do wydania przedmiotowego pozwolenia jest Dyrektor Zarządu Zlewni w [...] Wód Polskich.

Przy piśmie z dnia 25 listopada 2019 r. Wnioskodawca przedłożył dodatkowe wyjaśnienia i uzupełnienia do operatu wodnoprawnego, w tym przedłożył mapę sytuacyjno - wysokościową z wyraźnie zaznaczonymi granicami działek i oznaczeniem wszystkich nieruchomości usytuowanych w zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania urządzeń wodnych i wyjaśnił, że planowana inwestycja nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Po ponownym rozpatrzeniu wniosku i przeanalizowaniu przedłożonych materiałów Dyrektor Zarządu Zlewni w [...] Wód Polskich udzielił pozwolenia wodnoprawnego zgodnie z wnioskiem Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 400 ust. 6 ustawy Prawo wodne nie ustalono okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzenia wodnego.

W myśl art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018r. PQZ. 2096 z późn zm.) organ administracji publicznej umarza postępowanie, jeżeli z jakichkolwiek przyczyn stało się ono bezprzedmiotowe. Wobec powyższego i cofnięcia wniosku w części dotyczącej pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do urządzeń wodnych, postępowanie w tym zakresie umorzono.

Decyzją z [...] kwietnia 2020r. [...] Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...]powołując się na art. 138 § 2 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania I. S., M. R., R. R. oraz B. B., od w/w/ decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...].01.2020 r. orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania, przytoczył zarzuty odwołania wskazał, że odwołanie od powyższej decyzji do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] PGW Wody Polskie za pośrednictwem Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] PGW Wody Polskie, złożyli: Pani I. S. i Pani B. B., przy pismach z dnia 18.06.2018 r., Pani M. R. oraz Pan R. R., przy pismach z dnia 04.07.2018 r. Organ przedstawił zarzuty odwołań, podkreślając, iż odwołujący wyrazili m.in. sprzeciw na budowę drogi w ul. [...], kosztem zniszczenia rodzinnej posesji, a wydana decyzja stanowi etap umożliwiający realizację tego celu. Ponadto strony wskazały, że inwestycja jest niezgodna z zasadami współżycia społecznego, burzy spokój wielopokoleniowej rodziny, niszczy dorobek życia, podważa zaufanie do istniejącego porządku prawnego.

Rozpatrując odwołania i przesłane wraz z nim dokumenty oraz analizując treść zaskarżonej decyzji, Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] PGW Wody Polskie, wskazał, że ponownie przeprowadził analizę sprawy i ustalił, że pozwolenie wodnoprawne udzielone Gminie [...] nie jest decyzją zatwierdzającą projekt budowlany i nie udziela zezwolenia na przebudowę ul. [...], co za tym idzie nie analizuje kwestii prawidłowości czy słuszności lokalizacji zaprojektowanych rozwiązań;

Odnosząc się do zarzutów ważności pełnomocnictwa osoby umocowanej przez wnioskodawcę, organ wskazał, iż zgodnie z art. 32 k.p.a. strona może działać przez pełnomocnika, chyba, że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. Pełnomocnictwo udzielone przez stronę w postępowaniu administracyjnym może obejmować upoważnienie do prowadzenia wszelkich spraw w imieniu strony lub do prowadzenia poszczególnych spraw albo też ich części bądź tylko niektórych czynności procesowych. Dla wykazania, że pełnomocnik został dla strony ustanowiony niezbędne jest okazanie dokumentu stwierdzającego ustanowienie takiego pełnomocnika. Z momentem przedstawienia pełnomocnictwa przez mocodawcę pełnomocnik wykazuje umocowanie do działania w postępowaniu, a organ uzyskuje możliwość zbadania prawidłowości i zakresu pełnomocnictwa. Pełnomocnictwo, aby mogło wywrzeć skutek w postępowaniu musi zostać uzewnętrznione, czyli informacja o jego istnieniu musi dotrzeć do organu po myśli art. 33 § 2 k.p.a. Informacja ta zgodnie z obowiązującą w postępowaniu administracyjnym zasadą pisemności (art. 14 § 1 k.p.a.) musi znaleźć odzwierciedlenie w aktach sprawy. Stosownie, bowiem do art. 33 § 3 k.p.a. pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. W niniejszej sprawie pełnomocnictwo udzielone Panu K. S. dołączone do wniosku o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego jest bezterminowe. W trakcie prowadzenia postępowania przez Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] PGW Wody Polskie nie wpłynęła informacja od Wnioskodawcy tj. Gminy [...] o wycofaniu tego pełnomocnictwa. W związku z powyższym pełnomocnictwo uważa się za ważne.

Organ II instancji zwrócił uwagę na fakt, iż zgodnie z art. 393 ust. 4 u.p.w. pozwolenie wodno prawne nie rodzi dla adresata decyzji praw do nieruchomości i urządzeń wodnych koniecznych do jego realizacji oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich przysługujących wobec tych nieruchomości i urządzeń. Ustawa Prawo wodne w swych regulacjach kieruje się potrzebą ochrony zasobów wodnych i określa warunki, na jakich można korzystać z tych zasobów na potrzeby ludności oraz gospodarki, nie reguluje natomiast zagadnień uzyskania prawa do użytkowania nieruchomości lub urządzeń wodnych. Kwestia prawa do użytkowania nieruchomości i urządzeń stanowi zagadnienie wykraczające poza postępowanie wodnoprawne. Organ właściwy w sprawach gospodarki wodnej rozpatrując sprawę nie kieruje się prywatnym interesem stron przy wyborze rozwiązania, lecz ma za zadanie sprawdzenie zgodności zamierzenia inwestycyjnego z wymogami Prawa wodnego. Podnoszone przez odwołujących naruszenie interesów osób trzecich wynikających z pozwolenia wodnoprawnego oraz negatywny wpływ planowanego do wykonania urządzenia wodnego, nie znajdują uzasadnienia w zgromadzonej dokumentacji.

Zdaniem organu Dyrektor Zarządu Zlewni w [...] PGW Wody Polskie wydał prawidłowe orzeczenie, które zostało oparte na wystarczającym dla rozstrzygnięcia materiale dowodowym. Ponowna analiza dokumentacji wskazuje, iż zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z wymogami ustawy Prawo wodne i obowiązujących dla niej przepisów wykonawczych. W związku z powyższym brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji organu I instancji.

Skargę na powyższą decyzję wniosła B. B., zarzucajac jej :

1. Naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 156 par. 1 pkt ustawy k.p.a poprzez wydanie aktu, który w razie wykonania wywołałby czyn zagrożony karą, gdyż w przedmiotowej sprawie decyzja została wydana z naruszeniem art. 396 ust. 1 pkt 7 i 8 Prawa Wodnego.

2. Naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7, art. § 1, art. 77 §1, art. 78 § 1, art. 80 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a poprzez niewyjaśnienie okoliczności faktycznych istotnych dla prawidłowego rozpoznania sprawy oraz dowolną ocenę zebranego materiału dowodąwego, polegającego na tym, że:

- nie uwzględniono faktu, iż nie ma interesu publicznego, aby przebijać drogę przez działkę o nr ew.[...] obr [...][...], gdyż wszyscy właściciele nieruchomości przy ul. [...] mają swobodny dostęp do drogi publicznej ul. [...] (dz. o nr [...],[...],[...],[...]obr. [...][...]).

-w obowiązującym mpzp Stare [...] nie przewidziano połączenia ul. [...] z ul. [...].

3. Naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a poprzez jego zastosowanie przez organ drugiej instancji i utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji, w sytuacji, gdy istniały podstawy zastosowania artykułu 138 §2 k.p.a, tj. uchylenia decyzji w całości i przekazania do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji, gdyż zostało/a on/ona wydany/a z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jego/jej rozstrzygnięcie.

Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji w całości, ewentualnie z ostrożności procesowej o uchylenie decyzji obu istancji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje:

Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dalej "p.p.s.a.") polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych lub czynności. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu lub dokonania czynności.

Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd uznał, że skarga jest uzasadniona, gdyż zaskarżona w sprawie decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy i przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

W ocenie sądu organ odwoławczy orzekający w sprawie nie wypełnił obowiązków wynikających z treści przede wszystkim art. 15 K.p.a. ale również art. 7, 77 § 1, 80 i 107 §3 K.p.a., gdyż nie rozpoznał ponownie sprawy zgodnie z zasadą dwuinstancyjności tj. ponownie rozpoznając sprawę merytorycznie. Zgodnie zaś z przywołanym art. 15 k.p.a. postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Oznacza to, iż strona postępowania administracyjnego ma prawo żądać, aby dotycząca ją sprawa administracyjna, w przedmiocie, której orzekł już organ I instancji, została merytorycznie rozpatrzona ponownie, tym razem przez organ wyższej instancji. Składając odwołanie, strona ma uzasadnione prawo w szczególności żądać, aby organ odwoławczy nie tylko rozpatrzył podniesione przez nią zarzuty, ale także w świetle utrwalonego stanowiska orzecznictwa sądowoadministracyjnego i doktryny prawa (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 stycznia 2006r. Sygn. akt V SA/Wa 2473/05, wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 października 2005r. Sygn. akt VII SA/Wa 292/05, B. Adamiak, Odwołanie w polskim systemie postępowania administracyjnego, Wrocław 1980, s. 144 i nast..), rozpoznał on daną sprawę merytorycznie, (jako drugi z kolei organ). Tym samym organ odwoławczy nie może ograniczyć się wyłącznie do rozpatrzenia zarzutów, czy też nawet do oceny prawidłowości kwestionowanego rozstrzygnięcia, ale musi ponownie rozpoznać całokształt sprawy, tj. samodzielnie ją ocenić. Dopiero w wyniku przeprowadzenia tak zakreślonego postępowania organ wydaje jedno z rozstrzygnięć, o którym mowa w art. 138 k.p.a.

W rozpoznawanej sprawie w ocenie Sądu, organ odwoławczy ograniczył się jedynie do kontroli decyzji organu I instancji, nie wykazał, czym kierował się wydając zaskażoną decyzję, nie przeprowadził analizy sprawy w oparciu o przepisy znajdujące w sprawie zastosowanie tj. -ustawy Prawo wodne.

Ponadto wskazać należy, że rozstrzygnięcie decyzji jest odmienne niż przywołana w niej (w sentencji) postawa porawna. Organ wskazał, że w sprawie zastosowanie ma art. 138 § 2 k.p.a, zgodnie z którym organ odwoławczy uchyla zaskarżoną decyzję w całości i przekazzuje sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji (....), jednak orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji, czyli zasotosował art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a, co znajduje także potwierdzenie w uzasadnieniu decyzji.

W ocenie Sądu zaistaniałe w sprawie naruszenia mogły mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

Wskazać bowiem należy, że przedmiotem niniejszego postępowania było wydanie (lub odmowa) decyzji udzielającej wnioskodawcy Gminie [...] pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych tj. koryt filtracyjnych na działkach o nr ew. [...],[...],[...],[...],[...],[...] obręb [...][...], gmina [...]. Zakres tego co winno zawierać pozwolenie wynika wprost z art. 403 ustawy Prawo wodne. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu w pozwoleniu wodnoprawnym ustala się cel projektowanych do wykonania urządzeń wodnych i innych robót, cel i zakres korzystania z wód, warunki wykonywania uprawnienia oraz obowiązki niezbędne ze względu na ochronę zasobów środowiska, interesów ludności i gospodarki, w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych, w szczególności: 1) obowiązki wobec innych zakładów posiadających pozwolenie wodnoprawne lub uprawnionych do rybactwa, narażonych na szkody w związku z wykonywaniem tego pozwolenia wodnoprawnego; 2) obowiązek wykonania urządzeń zapobiegających szkodom lub zmniejszających negatywne skutki wykonywania tego pozwolenia wodnoprawnego; 3) niezbędne przedsięwzięcia ograniczające negatywne oddziaływanie na środowisko. Z kolei w ust.2 wskazano dodatkowe warunki jakie winno w szególności zawierać pozwolenie w w dostosowaniu do rodzaju działalności.

W niniejszej sprawie udzielone przez organ I instancji Gminie [...] pozwolenie wodnoprawne na wykonanie na działkach o nr ew. [...],[...],[...],[...],[...],[...]obręb [...][...], gmina [...] urządzeń wodnych tj. koryt filtracyjnych, organicza się do podania ich wymiarów, oraz wskazania, że:

1. mają być one ułożone na podsypce żwirowej o grubości 40 cm, oraz określił miejsce ich lokalizacji podając oznaczenie poszczególnego korytwa filtracyjnmego, nr ewidencyjny i obręg działek ewidencyjnych, jak również współrzędne krańców koryt filtracyjnych.

2. pozwolenie wodnoprawne nie rodzi praw do nieruchomości i urządzeń wodnych koniecznych do jego realizacji oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich przysługujących wobec tych nieruchomości i urządzeń (art. 393 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne).

3. nie ustalono okresu obowiązywania pozwolenia, zgodnie z art. 400 ust. 6 ustawy Prawo wodne.

Tymczasem jak wynika z przywołanego powyżej brzmienia art. 403 ust. 1 ustawy pozwolenie winno ustalać również : cel projektowanych do wykonania urządzeń wodnych i innych robót, cel i zakres korzystania z wód, warunki wykonania uprawnienia oraz obowiazki niezbędne ze względu na ochronę zasobów środowiska, interesów ludności i gospodarki w zasięgu oddziaływania planowanego do wykonania urządzenia, a w szczegołności inne kwestie wskazane w tym przepisie w ustępie 2.

W niniejszej sprawie w ocenie Sądu organ zobligowany był zatem przede wszystkim wyjaśnić w opraciu o zgromadzone dokumenty, jaki był cel wydania niniejszego pozwolenia na wykonanie urządzeń wodnych. Z akt sprawy wynika wprawdzie, że ich wykonanie związane ma być z realizacją budowy lub przebudowy- powyższe nie wynika wprost z akt sprawy (w tytule wniosku jest sformułowanie budowa, w operacie zaś jest mowa o przebudowie i budowie) ul. [...] w [...] będą wykonane na podstawie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zgodnie z ustawą z 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych.

Ponadto, jak słusznie wskazuje strona skarżąca niniejsze pozwolenie nie określa warunków uprawnień i obowiązków ubiegającego się o pozwolenie wobec osób trzecich (interes ludności), jak również ze względu na ochronę zasobów środowiska. Przedłożony do akt operat wodnoprawny opisuje jakie winne być zobowiązania wnioskodawcy w tym zakresie (np. obowiązek utrzymania urządzeń w należytym stanie technicznym, wykonania niezbędnych remontów, konieczność przeprowadzania przeglądów ekspolatacyjnych, konserwacji,itp. ), organ nie zawarł jednak powyższych danych w decyzji. Nie ocenił także, czy faktycznie realizacja urządzeń nie będzie negatywnie wpływała na interes osób trzecich, chociażby z uwagi na ich umieszczenie, względem istniejącej w sąsiedztwie zabudowy. Należy w tym miejscu zwrócić uwagę w szczególności na planowane położenie urządzeń na działkach nr ew. [...],[...]. Zgodnie z planem sytuacyjnym, dołączonym przez wnioskodacę przy piśmie z 25 listopada 2019r., zasięg oddziaływania urządzenia wodnego znajduje się w pobliżu (w granicach) zabudowań mieszkalnych. W decyzji nie odniesiono się zaś do powyższej kwestii, pomimo tego, że na etapie odwołania strony wyrażały zaniepokolenie tą sytuacją.

W ocenie Sądu dokonany przez organ ogólny opis urządzenia nie spełnia także wymogów z art. 403 ust. 2 pkt 12, zgodnie z którym w pozwoleniu ustala się w szczególności opis urządzenia wodnego, w tym podstawowe parametry charakteryzujace urządzenie, i warunki jego wykonania (..). W niniejszej sprawie organ ograniczył się jedynie do wskazania wymiarów koryt filtracyjnych, oraz iż mają być one ułożone na podsypce żwirowej o grubości 40 cm. W decyzji nie okreśłono jakie to mają być filtry, jak wykonane. Wskazać należy, że w operacie (str. 5) opisano podstawowe uwarunkowania jakie winno spełniać urządzenie np. iż pomiędzy korytem filtracyjnym a podsypką żwirową zaprojektowano geowłókninę itp. Szczególowy opis i wartości urządzenia zawarto zaś w tabeli nr 3, załączonej do operatu. W ocenie Sądu organ nie uzasadnił dlaczego dokonał tak ogólnego opisu urządzenia, co może w przyszłości mieć wpływ na ustalenie poprawności wykonania decyzji.

Odnosząc się z kolei do zarzutów związanych z zasadnością lokalizacji drogi, czy też wyboru podstawy prawnej, w oparciu o którą inwestor chce dokonać jej realizacji, wskazać należy, że kwestia ta nie podlega ocenie organu wydającego pozwolenie wodnoprawne. Stosowną decyzję w tym względzie podejmuje inny organ a strona ma prawo ją kwestionować w drodze wniesienia odpowiednich środków procesowych (np. odwołanie, skarga do Sądu).

Mając powyższe na uwadze w ocenie Sądu w niniejszej sprawie organ odwoławczy zaniechał dokonania czynności zmierzających do ustalenia poprawności i kompletności wydanego pozwolenia wodno prawnego wynikającego z przywołanych powyżej przepisów ustawy Prawo wodne.

W ponownie prowadzonym postępowaniu organ zobowiązany będzie uwzględnić powyższą ocenę prawną i przeprowadzić postępowanie z uwzględnieniem zasad postępowania, podejmując działania wynikające z przyznanych mu kompetencji w dążeniu do wyjaśnienia przesłanek istotnych dla prawidłowego funkcjonowania pozwolenia. Mając na uwadze zasadę szybkości postępowania i okoliczność, iż toczy się ono od kilku lat, Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącej o uchylenie decyzji organu I instancji. W ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala organowi odwoławczemu na dokonanie prawidłowej oceny sprawy w zakresie wskazanym powyżej.

Z tych względów sąd na podstawi art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c P.p.s.a. orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji. O kosztach sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a.