Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SO/Gl 37/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-11-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Dyrektor Szpitala
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

1 POSTANOWIENIE Dnia 2 listopada 2018 r. 1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach 2 w następującym składzie: Przewodniczący sędzia WSA Stanisław Nitecki po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Firmy A w B. o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie w terminie skargi na bezczynność Zarządu B w T. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. wymierzyć Zarządowi B w T. grzywnę w wysokości 500 zł (pięćset zł) 2. zwrócić Firmie A w B. kwotę 100 zł (sto zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Firma A w B. reprezentowana przez adwokata M. F. pismem z 23 sierpnia 2018 r. wystąpiła z wnioskiem o wymierzenie Zarządowi B w T. grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W motywach wniosku podkreślono, że wnioskiem z 29 marca 2018 r. zwrócono się do wskazanego organu o udostępnienie informacji publicznej. Odpowiedź na ten wniosek do wnioskodawcy wpłynęła 27 kwietnia 2018 r. Z uwagi na fakt, że odpowiedź ta nie była zadowalająca pismem z 10 maja 2018 r. podtrzymano pierwotny wniosek. W odpowiedzi na niego organ pismem z 22 maja 2018 r. podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. W następstwie przyjęcia takiego stanowiska pismem z 11 czerwca 2018 r. skarżąca Spółka wniosła skargę na bezczynność organu w zakresie rozpoznania jej wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Zaznaczyć należy, że w dołączonych do wniosku aktach zalega pismo z 27 lipca 2018 r. sporządzone przez Prezesa Zarządu B w T., z którego wynika, że wnosi się w nim o wstrzymanie jakichkolwiek działań do 15 sierpnia 2018 r. z uwagi na ustalenia przyjęte 26 lipca 2018 r., jednakże we wskazanym terminie wymieniony powyżej podmiot nie podjął żadnych działań zmierzających do rozpoznania wniosku o udostepnienie informacji jak również nie przekazał skargi do sądu administracyjnego. W konkluzji wniosku przywołano unormowania dotyczące zasad przekazywania skarg do sądu administracyjnego i ewentualnego wymierzenia grzywny w przypadku nie przesłania skargi do sądu oraz podkreślono, że skarga taka pomimo upływu 70 dni nie została przekazana do sądu administracyjnego.

W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Zarząd B w T. wystąpił o oddalenie wniosku o wymierzenie grzywny oraz o oddalenie skargi na bezczynność Zarządu B w T. oraz zasądzenie od wnioskodawczyni na rzecz organu kosztów postępowania. W motywach stanowiska podkreślono, że Zarząd B w T. nie znajduje się w kręgu podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej. Ponadto podkreślono, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej, a wnioskująca spółka nie wykazała interesu publicznego w udostępnieniu tej informacji. Podkreślono także, że żądana informacja stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa i jako taka nie podlega udostępnieniu. W podsumowaniu odpowiedzi na wniosek podkreślono, że Zarząd B w T. nie pozostaje w bezczynności z uwagi na fakt, iż nie znajduje się w kręgu podmiotów zobowiązanych do jej udostępnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od daty jej otrzymania. Natomiast przepis szczególny może w tym zakresie wprowadzać odstępstwa. W rozpoznawanej sprawie termin przekazania sądowi skargi reguluje przepis szczególny, z tego względu iż skarga dotyczyła informacji publicznej. Zatem termin ten wynosi piętnaście dni i liczy się go od dnia otrzymania skargi przez organ, zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Przyjdzie zauważyć, że art. 55 § 1 wyżej wymienionej ustawy, w oparciu o który został złożony wniosek o wymierzenie grzywny, stanowi regulację prawną mającą na celu dyscyplinowanie organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 tej ustawy oraz zapobieganie przetrzymywaniu przez nie skarg skierowanych do sądu administracyjnego.

Z akt niniejszej sprawy i sprawy wynika jednoznacznie, że strona skarżąca pismem z 11 czerwca 2018 r. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Zarząd B w T. skargę na bezczynność tego Zarządu w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Nie ulega zatem wątpliwości, że organ obowiązany był do przekazania skargi do Sądu w terminie 15 dni od jej otrzymania. Przy ocenie działań organu administracji obowiązanego do przekazania skargi należy mieć w polu widzenia to, że pozostawał on w kontakcie ze skarżącą stroną, co znalazło odzwierciedlenie w piśmie tegoż organu z 27 lipca 2018 r., w którym zwraca się do strony skarżącej, aby do 15 sierpnia 2018 r. nie podejmować żadnych czynności procesowych stosownie do ustaleń poczynionych w trakcie spotkania 26 lipca 2018 r. Dostrzec należy, że spółka składająca przedmiotowy wniosek dopełniła postanowień tego ustalenia i dopiero 23 sierpnia 2018 r. złożyła wniosek o wymierzenie organowi administracji grzywny za nie przekazanie skargi na bezczynność do sądu administracyjnego. Na marginesie można jedynie zaznaczyć, że do dnia rozpoznania niniejszego wniosku, skarga ta formalnie wraz z odpowiedzią nie została przekazana do tutejszego Sądu. Zauważyć należy, że pismo organu z 28 września 2018 r. może być uznane wyłącznie za odpowiedź na wniosek o wymierzenie grzywny zgodnie z jego tytułem oznaczonym przez sam organ.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że organ nie wykonał obowiązku wynikającego z art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi., ponieważ nie przekazał skargi do sądu wraz z aktami i odpowiedzią na skargę. Wskazany organ udzielił odpowiedzi jedynie na wniosek o wymierzenie grzywny, jednakże nie wyczerpuje on obowiązków wynikających z przywołanej regulacji.

Podniesione przez organ motywy dotyczące bezprzedmiotowości skargi jak również przedstawiona w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny argumentacja dotycząca nie bycia podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, nie mają żadnego znaczenia dla oceny zasadności wniosku o wymierzenie grzywny, jak również nie wpływa na ocenę działań związanych z nie przekazaniem do tutejszego Sądu wniesionej skargi. To od oceny składu orzekającego zależeć będzie, czy argumentacja podniesiona przez organ zostanie uwzględniona czy też nie, natomiast bezwzględnym obowiązkiem organu, za pośrednictwem którego wniesiono skargę na bezczynność jest przekazanie jej w prawem przewidzianym terminie do sądu administracyjnego. Zatem nawet uzasadnione przekonanie, że skarga nie jest dopuszczalna, nie zwalnia organu od obowiązku przekazania tej skargi wraz z odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego. To bowiem rolą sądu administracyjnego jest dokonanie oceny skargi zarówno pod względem formalnym jak i merytorycznym w oparciu o skargę i akta administracyjne, a organ nie może go w tym zastępować, nawet pozostając w uzasadnionym przekonaniu o niedopuszczalności skargi.

Zważywszy przywołane wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł o wymierzeniu organowi kary grzywny, działając na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznając, iż wysokość wymierzonej grzywny osiąga cel przewidziany w przywołanej normie prawnej. O zwrocie kosztów postępowania orzekł na podstawie art. 200 tej ustawy.