Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 910/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 209 i 210, art. 250, art. 258 par. 2 pkt 8 i 3 oraz art. 259 i art. 260 i par. 20 rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 wrzesnia 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomo
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Hauser po rozpoznaniu w dniu 20 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku adwokata P. L. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2011 r., sygn. akt II OSK 910/11 o oddaleniu skargi kasacyjnej M. K.-J. i innych od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 grudnia 2010 r., II SA/Kr 1106/10 odrzucającego skargę M. K.-J. i innych na uchwałę Rady Gminy Kościelisko z dnia 29 kwietnia 2010 r., Nr XXXVI/235/10 w przedmiocie Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Kościelisko postanawia odmówić uzupełnienia postanowienia.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 maja 2010 r., II OSK 910/10 Naczelny Sąd Administracyjny (dalej jako: NSA) oddalił skargę kasacyjną M. K.-J. i innych od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie

z dnia 29 grudnia 2010 r., II SA/Kr 1106/10 odrzucającego skargę M. K.-J. i innych na uchwałę Rady Gminy Kościelisko z dnia 29 kwietnia 2010 r., Nr XXXVI/235/10 w przedmiocie Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Kościelisko. W uzasadnieniu wskazano, że "O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego Sąd nie orzekał".

Wnosząc wniosek o uzupełnienie ww. postanowienia NSA pełnomocnik M. K.-J. i innych adwokat P. L. zwrócił się o uzupełnienie

ww. postanowienia NSA z dnia 18 maja 2011 r. poprzez zawarcie rozstrzygnięcia

w przedmiocie przyznania wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej.

W uzasadnieniu wskazano, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z instytucją prawa pomocy, a więc z koniecznością orzeczenia o wynagrodzeniu z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej. Skoro więc przepisy o zwolnieniu od kosztów

sądowych zamieszczone zostały w Dziale V ustawy Prawo o postępowaniu

przed sądami administracyjnymi "Koszty postępowania", sformułowanie wniosku uznać należy za prawidłowe - zwrot kosztów postępowania obejmuje także wynagrodzenie

z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej, na co zresztą wyraźnie wskazano w treści wniosku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W wydanym postanowieniu NSA nie orzekł o kosztach, ponieważ przepisy

art. 209 i 210 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zmianami - dalej jako: ppsa) mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami. Natomiast stosownie do art. 250, art. 258 § 2 pkt 8 i § 3 oraz art. 259 i art. 260 ppsa przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu następuje przed wojewódzkim sądem administracyjnym, który jest w tym przedmiocie Sądem I instancji. Zgodnie

z brzmieniem § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r., nr 163, poz. 1348 ze zmianami) pełnomocnik skarżącego powinien złożyć właściwemu wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu stosowne oświadczenie, na jakie wskazuje ten przepis.

Mając powyższe na uwadze, NSA na podstawie art. 160 w związku z art. 157

§ 2, art. 166 i art. 193 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.