Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 2283/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6062 Ruch i likwidacja zakładu górniczego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Urząd Górniczy
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 75, art. 76 par. 3, art. 77 par. 1, art. 80, art. 84, art. 86
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 141 par. 1 zd. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 7 ust. 1, art. 108, art. 109 ust. 1
journal: Dz.U. 2011 nr 163 poz 981
law: Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Gronowski Sędzia NSA Hanna Kamińska Sędzia del. WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Protokolant Marzena Bal po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2015 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej S. w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 20 czerwca 2013 r. sygn. akt III SA/Gl 61/13 w sprawie ze skargi S. w P. na decyzję P. W. U. G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ruchu zakładu górniczego oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Zaskarżonym skargą kasacyjną wyrokiem z dnia 20 czerwca 2013r. sygn. akt III SA/Gl 61/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę Stowarzyszenia [...] z siedzibą w P. na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia [...] października 2012r. nr [...] L.dz. [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w G. z dnia [...] lipca 2012 r., zatwierdzającą dodatek nr 70 do części szczegółowej planu ruchu K. W. S.A. Oddział KWK "[...]" w Z. na lata 2010-2012.

Sąd orzekał w następującym stanie sprawy:

K. W. S.A. w K. wnioskiem z 6 kwietnia 2012 r., zwróciła się do Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w G. (dalej: Dyrektor OUG), o zatwierdzenie dodatku nr 70 do części szczegółowej planu ruchu K. W. S.A. Oddział KWK "[...]" w Z. na lata 2010 - 2012.

Do udziału w tym postępowaniu na prawach strony zostały dopuszczone, na ich wniosek, Stowarzyszenie [...] z siedzibą w P. (dalej: Stowarzyszenie) oraz Stowarzyszenie [...] z siedzibą w P. (v. postanowienia Dyrektora OUG w G. z 27 kwietnia 2012 r. oraz z 9 maja 2012 r.)

W związku z wnioskiem o zatwierdzenie dodatku nr 70 pracownicy inspekcyjno-techniczni Urzędu w dniach 30 kwietnia oraz 2 i 4 maja 2012 r. przeprowadzili kontrolę w dziale mierniczo-geologicznym K. W. S.A. Oddziału KWK "[...]" w Z. W wyniku kontroli stwierdzono, że w obszarze wpływów projektowanej eksploatacji pokładu 405/2 ścianą i60, osiadania terenu w granicach gminy G., zbliżyły się do wartości granicznych wynikających z ustaleń Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego (dalej mpzp). Podczas kontroli sprawdzono także zgodność założeń projektowanej eksploatacji z przedstawionym do wglądu dodatkiem nr 5 do projektu zagospodarowania złoża węgla kamiennego "[...]". W celu dokładnego określenia przewidywanych deformacji powierzchni terenu, Dyrektor OUG w G., decyzją z [...] maja 2012 r. wydaną na podstawie art. 172 ust. 2 w związku z art. 172 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. Nr 163, poz. 981, dalej: p.g.g.) oraz art. 104 k.p.a. nakazał K. W. S.A. w K. sprawdzenie prawidłowości rozwiązań technicznych, stosowanych w Oddziale K. W. K. "[...]" w Z. przy eksploatacji pokładu 405/2 ścianą i60, poprzez weryfikację przez wyspecjalizowaną jednostkę prognozowanych parametrów deformacji terenu przewidywanych wskutek projektowanej eksploatacji, w aspekcie zachowania warunków wynikających z koncesji nr [...] z dnia 27 lipca 1994 r. udzielonej przez Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa oraz przedstawienie Dyrektorowi OUG w G. wyników czynności sprawdzających, w terminie do dnia 31 maja 2012 r.

W związku z koniecznością przeprowadzenia czynności związanych z wykonaniem powyższej decyzji, na wniosek K. W. S.A., Dyrektor OUG w G. zawiesił postępowanie w sprawie zatwierdzenia dodatku nr 70 (postanowienie z 15 maja 2012 r.) a następnie, na wniosek K. W. S.A., postępowanie to zostało podjęte.

Do wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania K. W. S.A. dołączyła opracowanie sporządzone w Głównym Instytucie Górnictwa w K. przez zespół pod kierunkiem dr hab. inż. A. K., prof. Głównego Instytutu Górniczego. We wnioskach wynikających z powyższego opracowania pt.: "Opinia dotycząca sprawdzenia warunków eksploatacji ściany i60 w pokładzie 405/2 (dalej powoływanej także jako: "opinia GIG") KW S.A. Oddział KWK "[...]" w aspekcie ochrony powierzchni przy uwzględnieniu zapisów z miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy G., zawartego w Uchwale Nr [...] z [...].04.2005r." stwierdzono między innymi, że "na podstawie wykonanej prognozy deformacji powierzchni dla planowanej eksploatacji ściany i60 w pokładzie 405/2 podaje się, że prognozowane przyrosty obniżeń nie przekroczą wartości dopuszczalnych zawartych w MPZP dla Gminy G.". Organ przesłał Stowarzyszeniu uwierzytelnioną kopię opinii GIG (v. pismo z dnia 29 czerwca 2012 r.)

W dniu 12 czerwca 2012r. Dyrektor OUG na podstawie art. 108 ust. 11 p.g.g. wystąpił do Wójta Gminy G. z projektem rozstrzygnięcia w sprawie zatwierdzenia dodatku nr 70 celem zaopiniowania.

Wójt Gminy G. postanowieniem z [...] czerwca 2012 r. zaopiniował negatywnie projekt przedmiotowego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu postanowienia powołał się na własne postanowienie z dnia [...] grudnia 2009 r. znak: [...], w którym zapisał m.in. że: "ponowne rozpatrzenie dopuszczenia do eksploatacji ściany i60 w pokładzie 405/2 będzie możliwe po wykonaniu przez KWK "[...]" regulacji potoku C. według uzgodnionego z Gminą G. projektu budowlanego, uwzględniającego osiadania spowodowane eksploatacją górniczą". Zdaniem Wójta, eksploatacja ściany i60 spowoduje na znacznym obszarze przekroczenie dopuszczalnych osiadań zapisanych w planie zagospodarowania przestrzennego a więc tym samym eksploatacja tej ściany będzie naruszała koncesję. Takie działanie, podkreślił Wójt Gminy G., jest niezgodne z § 40 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy G. (a tym samym z koncesją). Wójt odwołał się w swoim rozstrzygnięciu m.in. do materiału wykonanego na zlecenie Gminy G. przez Przedsiębiorstwo Usługowo-Handlowe [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. oraz inż. W. D.,

W dniu 29 czerwca 2012 r. Dyrektor OUG w G. zwrócił się do Wójta Gminy G. o udostępnienie materiałów, na podstawie których stwierdzono, że zaprojektowana w dodatku nr 70 eksploatacja pokładu 405/2 ścianą i60 będzie naruszała miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy G. i koncesję na wydobywanie węgla kamiennego, to jest:

- mapę dopuszczalnych osiadań, sporządzoną przez pracownię inż. W. D.,

- mapę dopuszczalnych obniżeń terenu od roku 2011 spowodowanych eksploatacją górniczą na podstawie prognozowanych izolinii osiadań, wykonaną na zlecenia Gminy G. przez Przedsiębiorstwo Usługowo-Handlowe [...] Sp. z o.o., ul. K. , 40 756 K.

W odpowiedzi na to wezwanie, Wójt Gminy G. przesłał do organu "Analizę deformacji (obniżeń), jakie mogą wystąpić na terenie Gminy G. w okresie do 2020 r. w związku z prowadzoną eksploatacją górniczą" wykonaną przez Przedsiębiorstwo Usługowo-Handlowe [...] Sp. z o.o. w K.

Stowarzyszenie [...] zajmując stanowisko w sprawie stwierdziło, że wnosi o zatwierdzenie dodatku nr 70 w kształcie przedstawionym przez Kopalnię, która prowadzi działalność zgodnie z obowiązującymi przepisami (pismo z 19 lipca 2012 r.)

W dniu 18 lipca 2012 r. do Dyrektora OUG w G. wpłynęło pismo Stowarzyszenia [...] z siedzibą w P. zawierające 4 zastrzeżenia dotyczące treści dodatku nr 70, jak i prowadzonego postępowania.

Z kolei, w piśmie z 19 lipca 2012 r., K. W. S.A. Oddział K. W. K. "[...]" zajęła stanowisko w sprawie dokumentów przedstawionych przez strony postępowania dotyczącego zatwierdzenia dodatku nr 70. Przedsiębiorca podniósł między innymi, że: 1) po negatywnej opinii Wójta Gminy G. zawartej w postanowieniu z dnia [...] grudnia 2009 r. znak: [...], zweryfikowano zamierzenia eksploatacyjne, rezygnując czasowo z eksploatacji około 40% początkowej parceli ściany i60 w pokładzie 405/2; 2) zrealizowano warunki wynikające z Uchwały Komisji Ochrony Powierzchni przy WUG nr 3/2011 z 22 lipca 2011 r., dotyczącej zaopiniowania "Programu eksploatacji ściany h50 w pokładzie 405/1, ściany i60 w pokładzie 405/2. ściany 7C9w w pokładzie 408/4 oraz ściany x 100 w pokładzie 416 w związku z ochroną powierzchni Gminy G., ze szczególnym uwzględnieniem warunków hydrotechnicznych". Zgodnie z tymi warunkami: w kwietniu 2012 roku zakończono budowę przepompowni na potoku P., w marcu 2012 roku Zespół obsługi i nadzoru szkód górniczych Kopalni wykonał koncepcję odwodnienia terenu i likwidacji okresowego zbiornika położonego na wschód od ulicy B. i 18.05.2012 r. zawarto ugodę z poszkodowanymi w zakresie likwidacji okresowego zbiornika położonego na wschód od tej ulicy; 3) okresowe występowanie wody na łąkach powyżej łącznika ul. P. jest zjawiskiem naturalnym, a po regulacji potoku C. będzie miało prawdopodobnie mniejszy zasięg. Projektowana eksploatacja ścianą i60 będzie mieć, po skróceniu wybiegu, niewielki wpływ zarówno na zmiany spadków cieku, jak i na zasięg zalewiska Wn 54, którego powierzchnia może nawet ulec niewielkiemu zmniejszeniu; 4) materiały przekazane przez 4 kopalnie w latach 2003-2005 do Gminy G. dla potrzeb sporządzenia mpzp, nie były mapami sytuacyjno-wysokościowymi, ale mapami prognozowanych obniżeń, przy założeniu konkretnego zakresu projektowanej eksploatacji; 5) przedstawione izolinie wysokości terenu w mpzp Gminy G. nie są zgodne ze stanem faktycznym ukształtowania terenu w kwietniu 2005 roku, kiedy to uchwalono miejscowy plan. Operat techniczny z pomiaru osnowy wysokościowej II i IV klasy na O.G. "[...]" z 2005 roku, na reperach przy ul. G. (DK 44), na granicy sołectw P. i P. wykazuje dane wysokościowe różniące się w sposób istotny od warstwie wysokościowych mapy z mpzp. I tak repery nr: 731, 603, 607, 606, 608, 611, 610, 617, 615 i 601 wykazują różnice w stosunku do "mapy wysokościowej" z mpzp w przedziale od 1,3 do 4,1 m, a na ulicy B. w P. repery o numerach: 600, 1234, 785, 787, 2222 i 1150 wykazują różnice w przedziale od 1,0 do 2,0 m. Na pograniczu sołectw P. i P. w rejonie potoku P. reper nr 791 wykazuje różnicę 1,5 m; 6) w mpzp Gminy G., na załączniku pt.: Rysunek Planu - zagospodarowanie przestrzenne w oznaczeniach widnieje napis, że rzeźba terenu pochodzi z 2002 roku, co oznacza, że nie uwzględniono osiadań terenu za okres od 2003 r. do kwietnia 2005 r., to jest dnia uchwalenia mpzp; 7) w opracowaniu Firmy [...] w sposób nieprawidłowy przedstawiono rzeźbę terenu, na przykład w rejonie ulicy B. oraz rejonie skrzyżowania ulicy G. (DK 44). Zdaniem przedsiębiorcy w tych rejonach nastąpiło obniżenie, a nie podniesienie terenu jak wskazuje opracowanie firmy [...], zatem przedstawione w mpzp Gminy G. izolinie wysokości terenu nie są zgodne ze stanem ukształtowania terenu w 2002 r. i w 2005 r.; 8) teren w rejonie zasięgu prognozowanych wpływów projektowanej eksploatacji ścianą i60 w pokładzie 405/2 w okresie od roku 2002 do roku 2005 podlegał wpływom eksploatacji ścian: h45 w pokładzie 405/1, i53, i55, i56 w pokładzie 405/2 oraz k63 i k64 w pokładzie 407/2. W rejonie położonym bezpośrednio nad projektowaną ścianą i60 stwierdzono w tym okresie obniżenia od 0,22 m do 0,79 m, natomiast na zachód od parceli ściany obniżenia 0,71 m i 0,68 m.

W zaistniałym stanie faktycznym, Dyrektor OUG w G. [...] lipca 2012 r. wydał decyzję, którą zatwierdził dodatek nr 70 do części szczegółowej planu ruchu K. W. S.A. Oddział KWK "[...]" w Z. na lata 2010-2012, obejmujący nową redakcję punktów:

2.2. Zakres wykorzystania zasobów złoża w okresie ważności planu ruchu w nawiązaniu do projektu zagospodarowania złoża;

2.4. Opis partii pokładów lub złoża, w których mają być prowadzone roboty górnicze, z zestawieniem robót eksploatacyjnych - tabelarycznie według wzoru nr 1A;

-2.14. Zagrożenie metanowe;

-2.17. Zagrożenie pożarowe;

-2.18. Zagrożenie tąpaniami;

-2.19. Zagrożenie wodne i warunki hydrogeologiczne;

- 2.24. Pokłady podebrane;

- 2.25. Wielkość i uzasadnienia strat złożowych dla poszczególnych kopalin, pokładów i systemów eksploatacji - zestawienie według wzoru nr 6A;

- 2.26. Ochrona środowiska wraz z obiektami budowlanymi. Zamierzenia w zakresie zapobiegania i ograniczania szkód;

oraz nową redakcję załączników:

- 1.1.2. Mapa sytuacyjno-wysokościowa powierzchni w skali 1: 5000, z uwidocznieniem sytuacji i zagospodarowania powierzchni w granicach terenu górniczego, obiektów lub obszarów, dla których wyznaczone zostały filary ochronne oraz kategorie odporności obiektów równej lub niższej od kategorii terenu górniczego w granicach zasięgu wpływów planowanej eksploatacji - część środkowa - [...];

- 1.1.2. Mapa sytuacyjno-wysokościowa powierzchni w skali 1: 5000, z uwidocznieniem sytuacji i zagospodarowania powierzchni w granicach terenu górniczego, obiektów lub obszarów, dla których wyznaczone zostały filary ochronne oraz kategorie odporności obiektów równej lub niższej od kategorii terenu górniczego w granicach zasięgu wpływów planowanej eksploatacji - część południowa - [...];

-2.1.2. Mapa sytuacyjno-wysokościowa powierzchni w skali 1:5000, z zaznaczeniem obrysu parcel przewidzianych do eksploatacji oraz stref i wielkości wpływów planowanej eksploatacji górniczej - część środkowa - [...];

-2.1.3. Mapa sytuacyjno-wysokościowa powierzchni w skali 1 : 5000, z zaznaczeniem obrysu parcel przewidzianych do eksploatacji oraz stref i wielkości wpływów planowanej eksploatacji górniczej - część południowa - [...];

- 4.1.5. Mapa wyrobisk górniczych pokładu 405/2 - [...].

Jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia organ wskazał art. 109 ust. 1 pkt 1, w związku z art. 108 ust. 11 p.g.g oraz § 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 16 lutego 2012 r. w sprawie planów ruchu zakładów górniczych (Dz. U. poz. 327) oraz art. 104 i 108 § 1 k.p.a.

W uzasadnieniu decyzji ustosunkowano się do zastrzeżeń sformułowanych przez Stowarzyszenie. W tym zakresie organ wskazał, że pierwsze zastrzeżenie dotyczyło realizacji warunków określonych w Uchwale Nr [...] z dnia 22 lipca 2011 r. Komisji do spraw Ochrony Powierzchni przy Wyższym Urzędzie Górniczym w K. przez K. W. S.A. Oddział K. W. K. "[...]" w Z. Zdaniem Stowarzyszenia, warunki te nie zostały zrealizowane, natomiast zdaniem organu, K. W. S.A. KWK "[...]" zrealizowała zalecenia Komisji do spraw Ochrony Powierzchni przy Wyższym Urzędzie Górniczym. Swoje stanowisko w tym zakresie organ oparł na wynikach rozeznania, które przeprowadził a z których wynika, że K. W. S.A. KWK "[...]" w marcu 2012r. opracowała "Koncepcję odwodnienia terenu i likwidacji okresowego zbiornika położonego na wschód od ul. B. w P. w aspekcie ochrony powierzchni, w związku z projektowaną eksploatacją ściany i60 w pokładzie 405/2". Podczas kontroli przeprowadzonej w dniach 30 kwietnia oraz 2 i 4 maja 2012 r. przez pracowników inspekcyjno-technicznych OUG przedstawiono protokół odbioru ostatecznego zadania inwestycyjnego "Regulacja potoku P. z budową powierzchni retencyjnej, przepompowni, zastawki oraz rurociągów tłocznych w gminie G." z dnia 6.04.2012 r. przy udziale m.in. przedstawicieli Rady i Urzędu Gminy G.

Drugie zastrzeżenie dotyczyło braku posiadania przez Dyrektora OUG w G. Projektu Zagospodarowania Złoża "[...]". Zgodnie z art. 108 ust. 10 P.g.g przedsiębiorca górniczy wraz z wnioskiem o zatwierdzenie planu ruchu przekazuje do wglądu projekt zagospodarowania złoża. Podczas kontroli przeprowadzonej przez pracowników OUG w G. w KWK "[...]" w związku z dodatkiem nr 70 kopalnia udostępniła do wglądu dodatek nr 5 do projektu zagospodarowania złoża "[...]". Ponadto na wniosek Ministra Środowiska z dnia 9 listopada 2010 r. Dyrektor OUG badał i pozytywnie opiniował w dniu 26 listopada 2010 r. dodatek nr 5 do projektu zagospodarowania złoża. Zatem w pełnym zakresie wypełniona została dyspozycja art. 108 ust. 10 wyżej cytowanej ustawy. Trzecie zastrzeżenie dotyczyło przekroczenia, zdaniem Stowarzyszenia, dopuszczalnych osiadań zapisanych w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego Gminy G. (mpzp), a tym samym naruszenia warunków określonych w koncesji. Stowarzyszenie podało przykłady dopuszczalnych osiadań podając wartości określone na podstawie różnicy rzeźby terenu z maja 2012 r. i rzędnej z "2005 r." określonej w MPZP. Na rysunku planu - zagospodarowania przestrzennego gminy G. opisano w legendzie: "RZEŹBA TERENU-STAN NA 2002R.", zaś prognoza osiadań terenu jest przedstawiona na lata 2005-2020. W związku z powyższym, zdaniem organu, podczas analizy osiadań przeprowadzonej przez Stowarzyszenie [...] nie uwzględniono wpływów eksploatacji w okresie od roku 2002 do dnia 28 kwietnia 2005 r. Przekroczeń dopuszczalnych osiadań nie wykazano w opracowaniu sporządzonym w GIG w K. przez zespół pod kierunkiem dr hab. inż. A. K., prof. GIG, jak i w opracowaniu "Analiza deformacji (obniżeń) jakie mogą wystąpić na terenie Gminy G. w okresie do 2020 r. w związku z prowadzoną eksploatacją górniczą" wykonanym na zlecenie Wójta Gminy G. przez Przedsiębiorstwo Usługowo-Handlowe [...] Sp. z o.o. w K. Podczas analizy dokumentów będących w posiadaniu Urzędu i kontroli przeprowadzonej w dziale mierniczo-geologicznym K. W. S.A. Oddziału KWK "[...]" w Z. organ stwierdził, że bezpośrednie pomiary w obszarze wpływów projektowanej eksploatacji pokładu 405/2 ścianą i60, w okresie obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy G., tj. od 28.04.2005 r., nie wykazały przekroczenia dopuszczalnych obniżeń, ustalonych w tym planie. Czwarte zastrzeżenie odnosiło się do możliwości zalania zabudowań przy ul. W. i ul. Z. w P., w przypadku wystąpienia opadów w skali porównywalnej z opadami z maja i czerwca roku 2010. Powyższy wniosek Stowarzyszenie wyprowadziło na podstawie analizy opracowania wykonanego w Głównym Instytucie Górnictwa, pt.: "Opinia dotycząca sprawdzenia warunków eksploatacji ściany i60 w pokładzie 405/2 KW S.A. Oddział KWK "[...]" w aspekcie ochrony powierzchni przy uwzględnieniu zapisów z miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy G., zawartego w Uchwale Nr [...] z 28.04.2005 r.". Organ wskazał, że we wnioskach powyższego opracowania zapisano, że: "Zmiany w przypowierzchniowym, czwartorzędowym poziomie wodonośnym przejawiać się będą przede wszystkim obniżeniem lub podniesieniem się zwierciadła wody tego poziomu. Deformacje powierzchni spływu wód podziemnych spowodują zmianę ich spadków hydraulicznych. Wynikiem tych zmian będą zaburzenia układu i dynamiki krążenia wód w górotworze i na powierzchni terenu. Zmiany te jednak będą niewielkie i nie spowodują wystąpienia zwierciadła wody ponad powierzchnię terenu. Zmianom podlegać będzie sieć hydrograficzna. Przede wszystkim zmianie ulegną nachylenia koryt rzecznych, co prowadzić będzie do zmiany ich spadków hydraulicznych. Zmniejszenie spadku hydraulicznego prowadzi do obniżenia siły nośnej wody i wytrącania się z niej zawiesiny i zamulenie koryta. Powodować to może podniesienie zwierciadła wody w korytach cieków. Nie spowoduje to jednak wystąpienia wody z koryt cieków."

W odwołaniu od powyższej decyzji Stowarzyszenie podniosło, że zaskarżona decyzja prowadzi do powstania zagrożenia powszechnego na znacznym obszarze Gminy G., narusza w sposób istotny interes społeczny oraz interesy indywidualne osób, które zamieszkują w rejonie wpływów planowanej eksploatacji górniczej. Ponadto, zdaniem strony odwołującej się, organ pierwszej instancji nie odniósł się do istotnych faktów świadczących o istnieniu zagrożenia powszechnego i jego znacznym spotęgowaniu na skutek planowanej eksploatacji pokładu 405/2 ścianą i60 oraz nie dochował należytej staranności przy weryfikacji stanu faktycznego w zakresie stwierdzenia przekroczenia dopuszczalnych osiadań terenu zapisanych w mpzp Gminy G., na skutek eksploatacji górniczej, co miałoby oznaczać złamanie koncesji, którą legitymuje się przedsiębiorca. Poza tym Stowarzyszenie wskazało, że decyzja zawiera "(...) szereg sprzeczności dotyczących kluczowych zagadnień bezpieczeństwa powszechnego i zgodności planowanej eksploatacji z Koncesją będącą w posiadaniu wnioskodawcy".

W treści odwołania strona podniosła także zarzuty: 1) niespełnienia warunków prowadzenia eksploatacji pokładu 405/2 ścianą i60, które zostały sformułowane w uchwale nr [...] z dnia 22 lipca 2011 r. Komisji do spraw Ochrony Powierzchni, działającej przy WUG - w szczególności w ocenie Stowarzyszenia inwestycja polegająca na regulacji potoku P. nie została zakończona, w aktach sprawy nie było żadnych informacji o podjęciu działań zapobiegających powstawaniu okresowego zalewiska w rejonie na wschód od ul. B. w P., a opracowanie koncepcji odwodnienia ww. terenu ma charakter teoretyczny i jest niewystarczające; 2) naruszenia postanowień mpzp Gminy G. - zdaniem strony odwołującej się, w przypadku obszaru, który zostanie objęty osiadaniami w związku z planowaną eksploatacją ścianą i60, zostały już przekroczone dopuszczalne osiadania wynikające z zapisów planu miejscowego, a prowadzenie eksploatacji pokładu 405/2 ścianą i60 prowadzić będzie do dalszych osiadań terenu, co w konsekwencji stanowić będzie naruszenie mpzp i warunków określonych w koncesji. Stowarzyszenie zwróciło również uwagę, że Wójt Gminy G. negatywnie zaopiniował rozstrzygnięcie w sprawie zatwierdzenia dodatku nr 70 do części szczegółowej planu ruchu K. W. S.A. Oddział KWK "[...]" w Z. na lata 2010-2012; 3) że eksploatacja pokładu 405/2 ścianą i60 negatywnie wpłynie na ryzyko powodziowe w Gminie G. - w tym zakresie strona odwołująca się podniosła m.in., że prowadzenie ww. eksploatacji doprowadzi do obniżenia istniejącego wzniesienia zlokalizowanego pomiędzy południową częścią ul. B. i potokiem P. co w razie wystąpienia opadów w skali porównywalnej z opadami z maja i czerwca 2010 r. spowoduje przelanie się wód potoku C. do potoku P. i w konsekwencji zalanie zabudowań przy ul. W. i Z. w miejscowości P., 4) wystąpienia istotnych niespójności pomiędzy treścią dodatku nr 70 do części szczegółowej planu ruchu K. W. S.A. Oddział KWK "[...]" w Z. na lata 2010-2012 a treścią decyzji Dyrektora OUG w G. zatwierdzającej przedmiotowy dodatek; 5) sprzeczności decyzji z wcześniejszymi stanowiskami organów nadzoru górniczego oraz innych organów administracji rządowej - w tym zakresie Stowarzyszenie wskazało m.in., że warunkiem prowadzenia eksploatacji pokładu 405/2 ścianą i60 miałoby być wykonanie regulacji potoku C.; 6) niespełnienia przesłanki nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.

Uznając te zarzuty za niezasadne, Prezes WUG decyzją z [...] października 2012 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 108 ust. 11 i art. 109 ust. 1 pkt 1 p.g.g. utrzymał w mocy zakwestionowaną decyzję organu I instancji. Odnosząc się kolejno do postawionych zarzutów stwierdził, że (zarzut 1) w uchwale nr [...] z dnia 22 lipca 2011 r. Komisja do spraw Ochrony Powierzchni przy Wyższym Urzędzie Górniczym w aspekcie stosunków wodnych sformułowała trzy warunki, po spełnieniu których możliwa będzie eksploatacja ściany i60 w pokładzie 405/2, tj.: zakończenie regulacji potoku P., podjęcie przez kopalnię działań zapobiegających powstawaniu okresowego zbiornika położonego na wschód od ulicy B. oraz opracowanie koncepcji likwidacji wymienionego zbiornika. Zdaniem organu odwoławczego, z materiału dowodowego wynika, że K. W. S.A. Oddział KWK "[...]" w Z. pismem z dnia 24 kwietnia 2012 r. zawiadomiła [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o zakończeniu budowy (robót budowlanych) w ramach inwestycji o nazwie "Regulacja potoku P. z budową powierzchni retencyjnej, przepompowni, zastawki oraz rurociągów tłocznych w gminie G." (dowód: poświadczona kopia ww. zawiadomienia). W piśmie z dnia 30 kwietnia 2012 r., znak: WIN-BWIT.7740.123.2012.MMI, zwracającym inwestorowi dziennik budowy, organ nadzoru budowlanego nie sformułował żadnych zastrzeżeń. Zdaniem Dyrektora WUG, powyższe okoliczności dowodzą, że inwestycja polegająca na regulacji potoku P. została zakończona. Odnosząc się do zdjęć załączonych do odwołania, które miałyby świadczyć o tym, że prace w ramach regulacji potoku P. nadal trwają, organ odwoławczy zauważył, że z akt sprawy prowadzonej przez organ pierwszej instancji, tj. z ugody nr [...] o naprawienie szkody spowodowanej ruchem zakładu górniczego zawartej w dniu 21 lutego 2012 r., umowy z dnia 20 kwietnia 2012 r. nr [...] mającej za przedmiot wykonanie robót budowlanych zgodnie z projektem budowlanym pn. "Konserwacja potoku P. od ul. B. do ul. G. wraz z remontem przepustu w ciągu ul. B." oraz z protokołu przekazania placu budowy sporządzonego w dniu 16 maja 2012 r., wynika, że po zakończeniu inwestycji pod nazwą "Regulacja potoku P. z budową powierzchni retencyjnej, przepompowni, zastawki oraz rurociągów tłocznych w gminie G." w rejonie koryta potoku P. przystąpiono do prac polegających na konserwacji tego potoku. Wspomniane prace nie wpływają na stan i eksploatację obiektów wzniesionych w ramach zakończonej inwestycji regulacji potoku P. Organ wskazał, że w marcu 2012 r. Zespół obsługi i nadzoru szkód górniczych działający w K. W. S.A. Oddział KWK "[...]" w Z. opracował "Koncepcję odwodnienia terenu i likwidacji okresowego zbiornika położonego na wschód od ul. B. w P. w aspekcie ochrony powierzchni, w związku z projektowaną eksploatacją ściany i60 w pokładzie 405/2" (dowód: poświadczona kopia ww. koncepcji). Organ podniósł, że K. W. S.A. Oddział KWK "[...]" w Z. w ramach działań, które mają zapobiec powstawaniu okresowego zbiornika na wschód od ul. B., w dniu 18 maja 2012 r. zawarła ugodę nr [...] o naprawienie szkody spowodowanej ruchem zakładu górniczego ze współwłaścicielem gruntu, oznaczonego, jako działka nr 259/112 o powierzchni 1,2500 ha (księga wieczysta nr [...]) oraz z dzierżawcą gruntów oznaczonych jako działki nr 458/111 (księga wieczysta nr [...]) i 462/111 (księga wieczysta nr [...]) o łącznej powierzchni 0,9585 ha (dowody: poświadczona kopia wspomnianej ugody, wydruki z podsystemu dostępu do Centralnej Bazy Danych Ksiąg Wieczystych części ww. ksiąg wieczystych z dnia 4 września 2012 r., kopia umowy dzierżawy działki nr 458/111 zawartej w dniu 27 grudnia 1997 r. oraz kopia umowy dzierżawy działki nr 462/111 zawartej w dniu 27 grudnia 1997 r.). Zgodnie ze wspomnianą ugodą naprawienie szkody nastąpiło poprzez zapłatę odszkodowań pieniężnych na rzecz ww. osób (dowody: kopie dwóch zleceń przelewów kwot tytułem odszkodowania za szkody spowodowane ruchem zakładu górniczego z dnia 13 czerwca 2012 r. oraz dwa wydruki przelewów z rachunku z dnia 5 września 2012 r.). W treści § 5 ust. 1 ugody z dnia 18 maja 2012 r. K. W. S.A. Oddział KWK "[...]" w Z. zaleciła, aby kwoty wypłacone tytułem odszkodowań zostały przeznaczone na sfinansowanie robót budowlanych, polegających na przywróceniu stanu poprzedniego poprzez wykonanie odwodnienia nieruchomości. Z kolei w § 6 ust. 1 ugody poinformowano osoby poszkodowane, że odstąpienie od przywrócenia stanu poprzedniego będzie skutkowało utrudnieniami w utrzymaniu prawidłowych stosunków wodnych w warunkach narastających obniżeń terenu spowodowanych wpływami eksploatacji górniczej i może w przyszłości doprowadzić do powstania zbiornika wodnego i utraty możliwości rolniczego użytkowania gruntów. Zdaniem organu drugiej instancji zawarcie ww. ugody oraz jej wykonanie poprzez wypłatę odszkodowań pieniężnych oznacza spełnienie warunku polegającego na podjęciu przez przedsiębiorcę działań zapobiegających powstawaniu okresowego zbiornika na wchód od ul. B. W konsekwencji organ odwoławczy uznał, że wszystkie trzy warunki eksploatacji ściany i60 w pokładzie 405/2 sformułowane w uchwale nr [...] z dnia 22 lipca 2011 r. Komisji do spraw Ochrony Powierzchni przy WUG zostały spełnione. Odnosząc się do zarzutu naruszenia postanowień mpzp Gminy G. a w szczególności przekroczenia dopuszczalnych osiadań wynikających z jego zapisów (zarzut 2), organ odwoławczy zauważył, że Dyrektor OUG w G. w ramach prowadzonego postępowania (kontrola w dziale mierniczo-geologicznym K. W. S.A. Oddział KWK "[...]" w Z. przeprowadzona w dniach 30 kwietnia oraz 2 i 4 mają 2012 r.) ustalił, że w obszarze wpływów projektowanej eksploatacji pokładu 405/2 ścianą i60 osiadania terenu w granicach Gminy G. określone dla reperów nr: 621, 622, 625, 628, 630 i 631 zbliżyły się do wartości granicznych wynikających z ustaleń planu miejscowego. W koncesji nr [...] z dnia 27 lipca 1994 r., udzielonej przez Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, zobowiązano zaś przedsiębiorcę m.in. do wydobywania kopalin w sposób zgodny z wymaganiami ochrony środowiska określonymi w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego oraz nie naruszający określonego tym planem przeznaczenia terenów. Zdaniem organu odwoławczego, zasadnie więc organ pierwszej instancji, na podstawie art. 172 ust. 2 p.g.g., decyzją z dnia [...] maja 2012 r., znak: [...], nakazał K. W. S.A. sprawdzenie prawidłowości rozwiązań technicznych przy eksploatacji pokładu 405/2 ścianą i60 poprzez weryfikację przez wyspecjalizowaną jednostkę prognozowanych parametrów deformacji terenu przewidzianych wskutek projektowanej eksploatacji, w aspekcie zachowania warunków wynikających z ww. koncesji. W wykonaniu wspomnianej decyzji przedsiębiorca przedstawił Dyrektorowi OUG w G. opinię GIG. W rozdziale 4 opinii pt. "Analiza wpływów dokonanej eksploatacji górniczej w rejonie ściany i60 za okres 2005-2012" zauważono problem niejednoznaczności wyjściowej wysokości powierzchni, która ma być wykorzystywana do kontroli dopuszczalnych obniżeń wynikających z planu miejscowego. Na załączniku graficznym nr 1 do uchwały nr [...] Rady Gminy G. z dnia 28 kwietnia 2005 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy G. dla obszaru całej gminy - "Rysunek Planu - Zagospodarowanie Przestrzenne" w oznaczeniach wskazano, że rzeźba terenu jest aktualna na 2002 r. Mapa wysokościowa dla Gminy G. i kopalń eksploatujących w granicach tej gminy została wykonana przez Przedsiębiorstwo Miernictwa Górniczego na dzień 30 września 2005 r. Nadto w § 3 ust. 1 pkt 1-11 ww. uchwały zawarte jest wyliczenie obowiązujących oznaczeń graficznych w "Rysunku Planu - Zagospodarowanie Przestrzenne - Rys. i". We wspomnianym wyliczeniu nie zostało wymienione oznaczenie "rzeźba terenu - stan na 2002 r." Organ odwoławczy zaznaczył, że we wnioskach końcowych opinii GIG stwierdzono, że na podstawie wykonanej prognozy deformacji powierzchni dla planowanej eksploatacji ściany i60 w pokładzie 405/2, prognozowane przyrosty obniżeń nie przekroczą wartości dopuszczalnych zawartych w mpzp Gminy G. Odnosząc się z kolei do postanowienia opiniującego Wójta Gminy G., Prezes WUG wskazał, że podziela stanowisko organu I instancji, co do odmówienia wiarygodności opracowaniu wykonanemu przez Przedsiębiorstwo Usługowo-Handlowe [...] Sp. z o.o. W ślad za organem pierwszej instancji Dyrektor WUG za wiarygodne uznał opracowanie (opinię) GIG. W tym zakresie organ odwoławczy stwierdził, że przyjęta w opracowaniu PUH [...] Sp. z o.o. rzeźba terenu dla modelu przestrzennego osiadań odzwierciedla stan na 2002 r., a nie ukształtowanie powierzchni aktualne w momencie przyjęcia uchwały nr [...] Rady Gminy G. z dnia [...] kwietnia 2005 r. w sprawie uchwalenia mpzp Gminy G. Zatem w ww. opracowaniu spółki [...] nie zostały uwzględnione obniżenia terenu w latach 2002-2005. Organ odwoławczy podkreślił, że jako "wkład" do planów miejscowych zakłady górnicze przekazują rozkład osiadań terenu spowodowany planowaną eksploatacją górniczą w formie rysunku warstwic osiadań, a nie warstwic terenu. Jedynie nałożenie warstwic osiadań na aktualną pod względem rzeźby terenu mapę pozwala na prowadzenie wiarygodnych analiz. Ustalając rzeźbę terenu na podstawie warstwic, należy mieć na uwadze błąd wysokości odczytanej z mapy. Dla zastosowanego cięcia warstwicowego 5,0 m i nachylenia terenu do 2°, według wytycznych technicznych K-l "Mapa zasadnicza. Opracowanie pierworysu autogrametrycznego i rzeźby terenu", punkt położony na warstwicy 5,0 m może mieć wysokość od 3,3 m do 6,7 m. Według organu II instancji, powyższe stwierdzenia znajdują potwierdzenie w stanowisku w sprawie opracowania PUH [...] Sp. z o.o., pt.: "Analiza deformacji (obniżeń), jakie mogą wystąpić na terenie Gminy G. w okresie do 2020 roku w związku z prowadzoną eksploatacją górniczą", sporządzonym przez Główny Instytut Górnictwa w dniu 18 lipca 2012 r. W zakresie zarzutu, według którego eksploatacja pokładu 405/2 ścianą i60 negatywnie wpłynie na ryzyko powodziowe Gminy G., organ II instancji za wiarygodne uznał stwierdzenie zawarte we wnioskach opinii GIG, zgodnie z którym eksploatacja ściany i60 w pokładzie 405/2 nie spowoduje wystąpienia wody z koryt cieków. Według Prezesa WUG, argumenty przywołane przez Stowarzyszenie, dotyczące możliwości wystąpienia zagrożenia zalania terenów w rejonie potoków C. i P., są niewystarczające do określenia stanu zagrożenia bezpieczeństwa powszechnego. Organ wskazał, że na podstawie fotografii dołączonej do odwołania nie sposób rozstrzygać o przyczynach zalania w 2010 r. terenu położonego na wschód od ul. B., będącego lokalną niecką bezodpływową, narażoną na okresowe podtopienia i zalewanie przez wody z opadów atmosferycznych. Porównanie stanu rzeźby terenu oraz izolinii prognozowanych obniżeń określonych dla projektowanej ściany i60 również jest niewystarczające do oceny skutków eksploatacji w aspekcie określenia skali zagrożenia powszechnego. Odnosząc się z kolei do zarzutu wystąpienia niespójności pomiędzy treścią dodatku nr 70 do części szczegółowej planu ruchu K. W. S.A. Oddział KWK "[...]" w Z. na lata 2010-2012 a treścią decyzji Dyrektora OUG w G., organ odwoławczy stwierdził, że poszczególne części pokładu 405/2 zaliczone zostały do I, II i III kategorii zagrożenia metanowego (str. 15 i 16 dodatku nr 70). Zgodnie z art. 118 ust. 2 p.g.g., zaliczeń do poszczególnych stopni, kategorii lub klas zagrożeń naturalnych dokonuje kierownik ruchu zakładu górniczego. Tak więc niewłaściwe wskazanie w decyzji organu pierwszej instancji na IV kategorię zagrożenia metanowego nie wpływa na prawidłowość podjętego rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy uznał, że niespójność wskazana przez stronę odwołującą się, dotycząca ustalenia przez organ pierwszej instancji, że w obszarze wpływów projektowanej eksploatacji pokładu 405/2 ścianą i60 osiadania terenu w granicach Gminy G. zbliżyły się do wartości granicznych wynikających z ustaleń planu miejscowego, jest dla niego niezrozumiała. Odnosząc się do zarzutu sprzeczności decyzji I instancji z wcześniejszymi stanowiskami organów nadzoru górniczego organ wyjaśnił, że zmiana stanowiska organów nadzoru górniczego, w stosunku do stanowiska wcześniej prezentowanego, nastąpiła po przedstawieniu wyników ekspertyz i ocen, określających warunki podjęcia eksploatacji ściany i60. Warunki podjęcia eksploatacji ścianą i60, uwzględniające wpływ eksploatacji na stan bezpieczeństwa powszechnego, takie jak np.: zakończenie regulacji potoku P., podjęcie działań zapobiegających powstaniu okresowego zbiornika położonego na wschód od ul. B. oraz ograniczenie zakresu eksploatacji ścianą i60, zostały spełnione. Odnosząc się natomiast do zarzutów Stowarzyszenia sformułowanych w piśmie z dnia 25 października 2012 r., w którym stwierdzono, że przygotowana przez przedsiębiorcę koncepcja odwodnienia terenu i likwidacji okresowego zbiornika położonego na wschód od ul. B. posiada wady techniczne, Prezes WUG przypomniał, że naprawienie ww. szkody górniczej nastąpiło poprzez zapłatę odszkodowań pieniężnych na rzecz osób poszkodowanych. K. W. S.A. Oddział KWK "[...]" w Z. w treści zawartej ugody zaleciła, aby wypłacone sumy pieniężne przeznaczyć na sfinansowanie robót budowlanych, polegających na przywróceniu stanu poprzedniego poprzez wykonanie odwodnienia nieruchomości.

Nie zgadzając się z powyższą decyzją, Stowarzyszenie złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G.

W skardze zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 2 Konstytucji RP oraz art. 109 ust. 1 pkt 1 p.g.g. w związku z art. 108 ust. 11 p.g.g. Według skarżącego Stowarzyszenia, argumentacja Prezesa WUG oparta jest na nieprawidłowo ustalonym stanie faktycznym. Strona podniosła, że Prezes WUG nie ustosunkował się do wyliczeń przedstawionych przez Stowarzyszenie w odwołaniu, tylko wysuwał argumenty podważające dokumentację opracowaną przez Firmę PUH [...] Sp. z o.o., mimo że dokumentacja ta nie była powoływana w żadnym stanowisku strony. Oznacza to, zdaniem skarżącego, że Prezes WUG odmówił wiarygodności przedstawionych przez stronę wyliczeń argumentując to istnieniem nieprawidłowości w zupełnie innym dokumencie. Według Stowarzyszenia, organ II instancji oparł swoją decyzję na dokumentach, które są ze sobą sprzeczne w zasadniczych kwestiach min. wielkości osiadań. Strona zarzuciła organowi, że oparł swoje stanowisko na lakonicznej opinii GIG stwierdzającej, że eksploatacja ściany i60 nie spowoduje wystąpienia cieków z koryt, pomimo że w toku postępowania Stowarzyszenie zwracało uwagę na niebezpieczeństwo wystąpienia zagrożenia publicznego w postaci przelania wód z Potoku C. do Potoku P., co poparło dokumentacją w postaci zdjęć i map. Strona zaznaczyła, że Potok C. już raz wystąpił z koryta w wyniku poeksploatacyjnych obniżeń terenu i od tego czasu nie przeprowadzono jego regulacji (pogłębienia), to po ujawnieniu się dalszych osiadań będzie on tym bardziej opuszczał swe koryto i zalewał przyległe tereny (zabudowane). W roku 2010 nie doszło do przelania wód Potoku C. do Potoku P., gdyż cieki te dzieli niewielki garb terenowy, ale w wyniku zatwierdzenia eksploatacji ściany i60 w pokładzie 405/2 garb ten zaniknie (co obrazują mapy w aktach sprawy) i potok P. zaleje tereny położone poniżej granicznej rzędnej wysokości. Strona podkreśliła, że stan ten został już omówiony w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. Zdaniem strony, skoro opinia GIG nie zawiera analizy powyższych czynników, co czyni ją niepełną i niewiarygodną. Strona zwróciła uwagę, że w trakcie postępowania sformułowała szereg zarzutów dotyczących wymaganych przez sam WUG (Uchwała Komisji do spraw Ochrony Powierzchni nr [...]) działań zapobiegających powstaniu zbiornika wodnego na wschód od ul B. Strona zaznaczyła, że opracowana i przedłożona przez przedsiębiorcę górniczego "Koncepcja odwodnienia terenu i likwidacji okresowego zbiornika położonego na wschód od ul B." (w aktach sprawy) zawiera szereg wad technicznych i prawnych, które dyskwalifikują ten dokument i prowadzą do braku możliwości jego realizacji w praktyce. Zdaniem skarżącej, przedstawienie wadliwej koncepcji jest tymczasem równoznaczne z jej brakiem. Według strony niezwykle istotne jest, że organ II instancji nie nakładając na Kopalnię obowiązku odwodnienia przedmiotowego terenu, dopuszcza możliwość powstania zbiornika wodnego na wschód od ulicy B. w P. Według strony takie działanie Prezesa WUG otwiera możliwość złamania przez przedsiębiorcę zapisu § 40 punkt 3 mpzp Gminy G. w brzmieniu "Ustala się, że przywrócenie równowagi ekologicznej na obszarach objętych ujemnymi skutkami eksploatacji górniczej będzie następowało poprzez: podpunkt 2: niedopuszczenie do rozszerzania się istniejących i powstawania nowych zalewisk, depresji i terenów podtopionych wtórnych zalewisk i rozszerzania się dewastacji terenów". Strona wskazała, że w konsekwencji, stanowi to złamanie zapisów punktu 5 podpunkt c Koncesji nr [...] z dnia 27 lipca 1994 r. Strona zaznaczyła ponadto, że zawarte przez Kopalnię ugody z właścicielami i dzierżawcami gruntów, w ramach koncepcji odwodnienia terenu na wschód od ul. B., nie obejmują całości przedstawionego w opinii GIG obszaru zagrożonego zalaniem. Zdaniem strony taki stan rzeczy, w przypadku braku pewności realizacji koncepcji odwodnienia, doprowadzi również do zalania działek sąsiednich, stanowi poważne naruszenie prawa. Według Stowarzyszenia, Prezes WUG błędnie w uzasadnieniu stwierdził, iż "Wspomniane prace nie wpływają na stan i eksploatacje obiektów wzniesionych w ramach zakończonej inwestycji regulacji potoku P." Zdaniem strony, realizacja zadania "Regulacja Potoku P. z budową powierzchni retencyjnej, przepompowni, zastawki oraz rurociągów tłocznych w Gminie G." nie została zakończona. Strona wskazała, że w toku postępowania administracyjnego przedłożyła dokumentacje fotograficzną potwierdzająca nieukończenie prac. Strona podkreśliła, że zakończenie powyższej inwestycji było jednym z warunków dopuszczenia eksploatacji ścianą i60 w pokładzie 405/2 zapisanych w uchwale nr [...] r. Komisji do spraw Ochrony Powierzchni przy WUG. W ocenie skarżącej, powyższe oznacza, że zarzuty dotyczące braku możliwości skutecznego odwodnienia rejonu Potoku P. na dzień wydania decyzji przez organ pierwszej instancji są w pełni uzasadnione.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i odniósł się do zarzutów w niej podniesionych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. (WSA w G.) oddalając skargę na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 2700, dalej: p.p.s.a.) stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie doszło do zarzucanego przez stronę naruszenia przepisów art. 108, art. 109 p.g.g., art. 7, art. 77, art. 138 k.p.a. oraz art. 2 Konstytucji RP.

Oceniając działanie organów w przedmiotowej sprawie Sąd I instancji wskazał, że organy w sposób wyczerpujący zebrały i rozpatrzyły materiał dowodowy. Zdaniem WSA w G., potwierdzeniem powyższego jest dokonane przez organ I instancji wezwanie K. W. S.A. w K. do przedłożenia opinii dotyczącej rozwiązań technicznych, stosowanych w Oddziale K. W. K. "[...]" w Z. przy eksploatacji pokładu 405/2 ścianą i60, poprzez weryfikację przez wyspecjalizowaną jednostkę prognozowanych parametrów deformacji terenu przewidywanych wskutek projektowanej eksploatacji, w aspekcie zachowania warunków wynikających z koncesji nr [...] z dnia [...] lipca 1994 r. udzielonej przez Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa. W ocenie Sądu I instancji, nałożenie przez organ tego obowiązku na K. W. S.A. w K. ma o tyle istotne znaczenie, że istotą przedmiotowej sprawy jest to czy zatwierdzony dodatek do planu ruchu górniczego jest zgodny z warunkami koncesji. Natomiast z koncesji z [...] lipca 1994 r. (punkt 5 c), wynika, iż G. S. W. S.A. jest zobowiązana do wydobywania kopalin w sposób zgodny z wymaganiami ochrony środowiska określonymi w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego oraz nienaruszający określonego tym planem przeznaczenia terenu. Oznacza to, że warunkiem koniecznym nienaruszenia koncesji jest nienaruszenie mpzp. Odnosząc się do tego zagadnienia WSA w G. wskazał, że w przedmiotowej sprawie mpzp określają: uchwała [...] Rady Gminy G. z dnia [...] kwietnia 2005 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy G. dla obszaru całej gminy (Dz. Urz. Woj. [...] Nr 64, poz. 1658) i zmieniająca ją uchwała [...] z [...] listopada 2011 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy G. dla terenu położonego w P. przy ul. B. (Dz. Urz. Woj. [...] z 2012 r. poz. 129). Z kolei § 40 ust. 3 pkt 14 uchwały [...] stanowi, że ustala się, że przywrócenie równowagi ekologicznej na obszarach objętych ujemnymi skutkami eksploatacji górniczej będzie następowało poprzez rzeczywiste osiadania spowodowane eksploatacją górniczą nie powinny przekraczać wielkości prognozowanych na mapach otrzymanych z kopalń zawartych w dokumentach formalno-prawnych do niniejszego planu. W myśl natomiast § 8 uchwały [...], obszar planu położony jest w całości w granicach terenu górniczego " [...]". Z kolei ust. 4 § 8 stanowi, iż w obszarze planu prognozowane osiadania spowodowane eksploatacją górniczą nie powinny przekraczać 1,60 m. Zdaniem Sądu I instancji z powołanych uregulowań wynika więc, że warunkiem eksploatacji górniczej jest by rzeczywiste osiadania nie przekroczyły wielkości prognozowanych mapami sporządzonymi przez kopalnie zawartych w dokumentach formalno-prawnych do niniejszego planu. Przywołany przepis odwołuje się do mapy prognozowanych izolinii osiadań terenu w latach 2005-2020 w skali 1:5000. Mapa ta, rysunek planu - zagospodarowanie przestrzenne, będąca załącznikiem nr 1 do ww. uchwały, według jej legendy przedstawia rzeźbę terenu według stanu na 2002 r. Mapa ta posiada naniesione izolinie osiadań, co jak wynika z opisu widniejącego na tej mapie, otrzymana pismem KWK "[...]" S.A. z dnia [...] lutego 2005 r. znak: [...], potwierdzona pismem KWK "[...]" S.A. z dnia [...] lutego 2005 r. akceptowana przez: (1) K. W. S.A. KWK "[...]" pismem z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...]; (2) K. W. S.A. KWK "[...]" pismem z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...]; (3) K. W. S.A. KWK "[...]" pismem z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...]", jest nakładem pracy włożonym przez zakłady górnicze w opracowanie planu dla obszaru całej Gminy. Jednak zakłady górnicze przekazują prognozowane rozkłady osiadań terenu spowodowane planowaną eksploatacją górniczą w formie rysunku warstwic osiadań, a nie warstwic terenu. Natomiast z legendy Rys. 1 - zagospodarowanie przestrzenne wynika, iż na mapie prognozowanych izolinii osiadań terenu w latach 2005-2020 odzwierciedlono warstwice terenu na 2002 r. W konsekwencji mapa ta nie uwzględnia obniżeń terenu w okresie od 2002 do 2005 r. Zatem na mapie prognozowanych izolinii osiadań terenu w latach 2005-2020 warstwice terenu nie odzwierciedlają stanu ukształtowania powierzchni aktualnego na datę uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru gminy G. Pomimo istnienia wskazanych niespójności i tak, zdaniem Sądu I instancji, w sprawie nie można uznać, by eksploatacja ściany i60 w pokładzie 405/2 wynikająca z zatwierdzonego dodatku nr 70 naruszała uregulowania wynikające z zapisów uchwały w sprawie uchwalenia mpzp Gminy G. dla obszaru całej gminy. WSA W G. podkreślił, że organ mając wątpliwości, co do przewidywanych deformacji terenu, w celu ich dokładnego określenia wezwał stronę wnioskująca do zweryfikowania parametrów deformacji przez wyspecjalizowaną jednostkę. Zdaniem Sądu, GIG jest instytucją fachową i bezstronną, a sporządzona przez ten instytut opinia kompletna i rzetelna. Z opinii GIG wynika zaś, że "największe zbliżenie pomierzonych obniżeń za okres od 2005-2012 r. do przyjętych, jako graniczne w MPZP Gminy G., występuje w rejonie punktów 622 oraz 630 i 632, w których obniżenia pomierzone wynoszą odpowiednio 2,997 m oraz 3,348 m i 3,5 m, a obniżenia graniczne znajdujące się mpzp wynoszą odpowiednio 3,0 m oraz 3,0 - 4,0 m. Dotychczas na pomierzonych reperach nie ma przekroczenia dopuszczalnych obniżeń zawartych w MPZP Gminy G. Na podstawie zawartej w opinii prognozy deformacji powierzchni dla planowanej eksploatacji ściany i60 w pokładzie 405/2 podano, że prognozowane przyrosty obniżeń nie przekroczą wartości dopuszczalnych zawartych w mpzp dla Gminy G., zamieszczonych w tablicy 2. Szczegółowo analizowane punkty 622, 625, 628, 630 i 632 będą poza zasięgiem prognozowanych obniżeń, a prognozowany przyrost obniżeń w punkcie 621 będzie znikomy i nie będzie miał znaczenia ze względu na ochronę powierzchni oraz nie przekroczy wartości dopuszczalnych w mpzp". Sąd I instancji zwrócił uwagę, że w opracowaniu GIG z maja 2012 r. sporządzono prognozę obniżeń powierzchni w dwóch wariantach: klasycznym i uwzględniającym wyznaczone w warunkach KWK "[...]" parametry dla eksploatacji dwupokładowej. Jak wynika z powyższego opracowania, w miejscach, w których osiadania zbliżyły się do wartości granicznych wynikających z mpzp., czyli w rejonie reperów nr 621, 622, 625, 628, 630 i 632 prognozowane obniżenia w wariancie klasycznym wynoszą od 0 do 0,01 m (przy czym dla reperu 622 - 0), a wariancie drugim wszystkie analizowane punkty są poza zasięgiem wpływów ściany i60. W konsekwencji WSA w G. uznał za prawidłowe stanowisko organów orzekających w sprawie, że nie można przyjąć, by eksploatacja ściany i60 w pokładzie 405/2 mogła naruszać miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego poprzez przekroczenie maksymalnych osiadań terenu mających wynikać z jego ustaleń. Sąd I instancji nie podzielił także zasadności zarzutów w zakresie wystąpienia zagrożenia w postaci zagrożenia powszechnego w postaci przelania wód z Potoku C. do Potoku P. W tym zakresie WSA w G. odwołał się do punktu 7 omawianej opinii GIG (strona 29 do 39 tom I akt administracyjnych), gdzie zdaniem Sądu, wyczerpująco wypowiedziano się w tym zakresie w podsumowaniu stwierdzając, iż zmiany w przypowierzchniowym, czwartorzędowym poziomie wodonośnym przejawiać się będą przede wszystkim obniżeniem lub podniesieniem się zwierciadła wody tego poziomu. Deformacje powierzchni spływu wód podziemnych spowodują zmianę ich spadków hydraulicznych. Wynikiem tych zmian będą zaburzenia układu i dynamiki, krążenia wód w górotworze i na powierzchni terenu. Zmiany te jednak będą niewielkie i nie spowodują wystąpienia zwierciadła wody ponad powierzchnię terenu. Sąd I instancji podkreślił również, że GIG wypowiedział się także co do sieci hydrograficznej, uznając, że będzie ona podlegać zmianom, wskazując przy tym, że przede wszystkim zmianie ulegną nachylenia koryt rzecznych, co prowadzić będzie do zmiany ich spadków hydraulicznych. Zmniejszenie spadku hydraulicznego prowadzi do obniżenia siły nośnej wody i wytrącania się z niej zawiesiny i zamulenie koryta. Powodować to może podniesienie zwierciadła wody w korytach cieków. Nie spowoduje to jednak wystąpienia wody z koryt cieków. Zaznaczył także, że w niesprzyjających warunkach, tj. w przypadku pogłębienia się bezodpływowej niecki w obszarze położonym na wschód od ul. B. w P. w kierunku na ul. [...] w P. może dojść do wystąpienia zalewiska. Jednak jak wynika z akt sprawy i opinii GIG KWK "[...]", na bieżąco prowadzi obserwacje terenów zagrożonych wystąpieniem podtopień i zalewisk oraz innych zjawisk związanych z zaburzeniem spływu wód powierzchniowych i podziemnych. Dla rejonów tych wykonywane są wyprzedzająco ekspertyzy obejmujące prognozę wpływów projektowanej eksploatacji górniczej na stosunki wodne na powierzchni, zawierające propozycje zabiegów hydrotechnicznych i prac mających zapobiec wystąpieniu niekorzystnych zjawisk. Na podstawie wyników tych analiz, kopalnia projektuje i wykonuje hydrotechniczne prace profilaktyczne. Ponadto w 2012 r. kopalnia zakończyła prace hydrotechniczne na potoku P. na odcinku na wschód od ul. B. Aktualnie prowadzone są roboty polegające na umocnieniu koryta potoku P. na zachód od ul. B. Powyższe oznacza, zdaniem Sądu I instancji, że zarzut naruszenia § 40 ust. 3 pkt 2 uchwały Rady Gminy G. z dnia [...] kwietnia 2005 r. jest niezasadny. Według WSA w G., organy słusznie stanęły na stanowisku, przyjmując za opinią GIG, że eksploatacja ściany i60 w pokładzie 405/2 nie będzie skutkowała rozszerzaniem się istniejących zalewisk i dewastacji terenów oraz powstawaniem nowych zalewisk, depresji, terenów podtopionych i wtórnych zalewisk. Zdaniem WSA w G., opracowanie GIG w zakresie prognozowanych wpływów eksploatacji ściany i60 na stosunki wodne w Gminie G. są wiarygodne i wystarczające dla zatwierdzenia dodatku nr 70. Odnosząc się do zarzutu skarżącej strony dotyczącego braku ustosunkowania się organu do wyliczeń Stowarzyszenia w zakresie osiadań terenu i przekroczenia jego wartości dopuszczalnej na mapie sytuacyjno-wysokościowej z listopada 2005 r., WSA w G. zauważył, iż jakkolwiek brak jest istotnie wprost odniesienia się do tych kwestii, niemniej jednak organ wskazał w sposób bardzo ogólny (strona 9 zaskarżonej decyzji), że wydanie spornej decyzji wynika z faktu zgromadzenia przez organ materiału dowodowego uzasadniającego podjęcie decyzji, w tym opinii GIG. Sąd I instancji stwierdził, że przytoczone stwierdzenie organu odczytuje, jako bezpośrednie odparcie argumentacji co do przekroczenia wielkości dopuszczalnych osiadań terenu, wywołania zagrożenia powszechnego zalania terenów w wyniku eksploatacji ściany i60. Uwzględniając powyższe, Sąd I instancji uznał, że stwierdzone uchybienie organu w zakresie braku prawidłowego sporządzenia uzasadnienia decyzji nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy, nie było więc podstaw do uchylenia zakwestionowanej decyzji na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a.

WSA w G. za niezasadny uznał także zarzut, że koncepcja odwodnienia terenu i likwidacji okresowego zbiornika położonego na wschód od ulicy B. jest na tyle wadliwa pod względem technicznym i prawnym, iż nie ma realnej możliwości jej wykonania. W ocenie Sądu I instancji, K. W. podjęła działania w celu odwodnienia terenu i likwidacji okresowego zbiornika położonego na wschód od ulicy B. Zapłacono bowiem poszkodowanym na mocy zawartej ugody z 18 maja 2012 r. odszkodowania pieniężne ze wskazaniem, by z tych środków przeprowadzić prace budowlane mające na celu odwodnienie nieruchomości, a już w gestii samych właścicieli i dzierżawców działek leżał sposób wykonania odwodnienia. Sąd I instancji wskazał, że taki sposób postępowania K. W. wynikał z wyboru sposobu naprawienia szkody przez poszkodowanych, a ci wybrali zapłatę środków pieniężnych, a nie przywrócenie do stanu poprzedniego, co z kolei zgodne jest z art. 363 Kodeksu cywilnego i art. 145 p.p.g. W konsekwencji powyższego Sąd I instancji nie zgodził się z twierdzeniem, że w ten sposób naruszono § 40 pkt 3 mpzp Gminy G. i warunków koncesji. Według WSA w G., argumentacja, że zawarte ugody nie obejmują całości obszaru wskazanego w opinii GIG objętego zagrożeniem zalania w wyniku eksploatacji ściany i60, co przy braku zrealizowania odwodnienia będzie skutkować zalaniem działek sąsiednich i spowoduje naruszenie art. 21 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych także, nie może zasługiwać na uwzględnienie, gdyż jest argumentacją "niejako na wyrost" zakładającą z niemal całkowitą pewnością brak wykonania prac mających na celu odwodnienie terenu na wschód od ulicy B. Takiego zaś założenia nie można z góry przyjąć.

W odniesieniu do kwestii niezakończenia prac związanych z realizacją zadania pn. Regulacja Potoku P. z budową powierzchni retencyjnej, przepompowni, zastawki, oraz rurociągów tłocznych w gminie G., co miało być zgodnie z uchwałą nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r. Komisji do spraw Ochrony Powierzchni, działającej przy WUG warunkiem dopuszczenia do eksploatacji ścianą i60 w pokładzie 405/2, Sąd I instancji wyjaśnił, że uchwały komisji powołanych przez Prezesa WUG nie są prawem powszechnie obowiązującym i mogą jedynie wyrażać zasady techniki górniczej. Zgodnie zaś z art. 105 ust. 1 p.g.g., ruch zakładu górniczego prowadzi się m.in. zgodnie z zasadami techniki górniczej. Niemniej jednak, w ocenie Sądu I instancji, z dowodów zawartych w aktach administracyjnych, w tym z pisma K. o zakończeniu robót budowlanych dot. regulacji Potoku P. z budową powierzchni retencyjnej oraz z pisma organu nadzoru budowlanego wynika, że warunek eksploatacji ściany i60 sformułowany w ww. uchwale został spełniony, gdyż przedsiębiorca zakończył inwestycję polegającą na regulacji potoku P.

Stowarzyszenie zaskarżyło powyższy wyrok skargą kasacyjną.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono:

I. Naruszenie prawa materialnego:

1) przez niewłaściwe zastosowanie art. 108, w szczególności ust. 2 pkt 2 oraz ust. 3 w zw. z art. 109 ust. 1 p.g.g. polegające na przyjęciu, że zasadne było zatwierdzenie dodatku nr 70 do części szczegółowej planu ruchu K. W. S.A. Oddział KWK "[...]" w Z. na lata 2010-2012 przez Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w G. z dnia 23 lipca 2012 r. pomimo braku zapewnienia bezpieczeństwa powszechnego, ochrony elementów środowiska, ochrony obiektów budowlanych, zapobiegania szkodom i ich naprawy oraz naruszenia warunków koncesji,

2) przez niewłaściwe zastosowanie art. 7 ust. 1 p.g.g. poprzez uznanie, że dodatek nr 70 do części szczegółowej planu ruchu K. W. S.A. Oddział KWK "[...]" w Z. na lata 2010-2012 nie stoi w sprzeczności z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego

II. Naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik postępowania - tj.

1) art. 3 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. w zw. z art. 7, 75 § 1, 77 § 1 oraz 80 k.p.a., przejawiające się w tym, że Sąd w wyniku niewłaściwej kontroli legalności działalności administracji publicznej nie zastosował środka określonego w ustawie, mimo że zebrany przez organ materiał dowodowy okazał się być niewystarczający i budzący wątpliwości, zwłaszcza w sytuacji zgłoszenia przez skarżącego szczegółowych zastrzeżeń oraz wskazania na ewidentne sprzeczności w dokumentacji przedłożonej przez K. W.;

2) art. 3 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. w zw. z art. 84 § 1 k.p.a., przejawiające się w tym, że Sąd w wyniku niewłaściwej kontroli legalności działalności administracji publicznej nie zastosował środka określonego w ustawie, mimo że zebrany przez organ materiał dowodowy wskazywał na konieczność powołania biegłego w przedmiotowej sprawie. Tymczasem zarówno organy administracji publicznej, jak również Sąd I instancji oparły rozstrzygnięcie na prywatnej opinii wykonanej na zlecenie strony postępowania administracyjnego;

3) art. 141 § 4 zdanie 1 p.p.s.a. poprzez niezawarcie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wyjaśnień dotyczących podstawy prawnej rozstrzygnięcia w odniesieniu do wszystkich przepisów prawa materialnego, których naruszenie zarzucała skarżąca.

Mając powyższe na uwadze, strona skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w G. oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie przypomnieć należy, że na podstawie art. 183 § 1 p.p.s.a. poza uregulowanymi w art. 183 § 2 p.p.s.a. przypadkami nieważności postępowania sądowego, których w rozpatrywanej sprawie nie stwierdzono, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę wyłącznie w granicach skargi kasacyjnej, które wyznaczają adekwatne do niej zarzuty kasacyjne sformułowane, przedstawione i uzasadnione zgodnie z wymogami wynikającymi z unormowań art. 174 i art. 176 p.p.s.a.

W obszarze unormowania art. 174 p.p.s.a. dopuszcza się dwie podstawy kasacyjne: naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (pkt 1) oraz naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 2).

Natomiast zgodnie z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zarzut naruszenia przepisów postępowania może zostać uwzględniony jedynie wtedy, gdy uchybienie sądu mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Użycie przez ustawodawcę słowa "wpływ" oznacza, że pomiędzy uchybieniem procesowym a wydanym w sprawie orzeczeniem podlegającym zaskarżeniu powinien zachodzić związek przyczynowy. Związek ten nie musi być realny, wystarczy, że zaistniała hipotetyczna możliwość odmiennego wyniku sprawy.

Skarga kasacyjna wniesiona przez Stowarzyszenie została oparta na obydwu podstawach wymienionych w art. 174 p.p.s.a.

Zakres zarzutów sformułowanych w skardze kasacyjnej wymaga w pierwszej kolejności odniesienia się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania. Dopiero bowiem po przesądzeniu, że stan faktyczny przyjęty przez Sąd I instancji jest prawidłowy, albo nie został skutecznie podważony, można przejść do skontrolowania procesu subsumcji danego stanu faktycznego przez zastosowany przez sąd przepis prawa materialnego.

Autor skargi kasacyjnej naruszenie przepisów postępowania upatruje w tym, że WSA w G. oddalił skargę, mimo naruszenia przez organ wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów w zakresie postępowania dowodowego. Według skarżącego kasacyjnie Stowarzyszenia, materiał dowodowy jest niewystarczający i budzący wątpliwości szczególnie, gdy chodzi o weryfikację stanu faktycznego w zakresie stwierdzenia przekroczenia dopuszczalnych osiadań terenu zapisanych w mpzp Gminy G. Stowarzyszenie akcentuje istotny wpływ, jaki miało uwzględnienie i oparcie się przez organy a w ślad za nimi przez Sąd I instancji na prywatnej opinii (opinia GIG) wykonanej na zlecenie strony postępowania administracyjnego, tj. K. W. SA.

Oceniając zarzuty procesowe skargi kasacyjnej, należy uczynić ogólną uwagę odnoszącą się do zasad prowadzenia postępowania dowodowego. Otóż organy administracji są obowiązane dopuścić każdy dowód, który może się przyczynić do wyjaśnienia sprawy. Oznacza to, że postępowanie dowodowe ma być ukierunkowane na ustalenie okoliczności faktycznych istotnych z punktu widzenia rozstrzygnięcia w sprawie. Postępowanie dowodowe w postępowaniu o zatwierdzenie planów ruchu nadzorowanych zakładów górniczych odbywa się na zasadach ogólnych. Na tle ustawodawstwa regulującego postępowania administracyjne (k.p.a), utrwalony jest pogląd, że niedopuszczalne jest stosowanie formalnej (legalnej) teorii dowodów przez twierdzenie, że daną okoliczność można udowodnić wyłącznie określonymi środkami dowodowym (przykładowo – wyrok NSA z 6.9.2010 r., I OSK 1401/09; 6.9.2010 r., I OSK 1430/09). Zagadnienie dopuszczalności każdego dowodu, niebędącego sprzecznym z prawem, jako przejawu rzetelności proceduralnej w postępowaniu administracyjnym, było już wielokrotnie przedmiotem wypowiedzi Trybunału Konstytucyjnego, Sądu Najwyższego, Naczelnego Sądu Administracyjnego i doktryny. W szczególności w polskim systemie prawa nie obowiązuje formalna teoria dowodów (wyrok NSA z 9.3.1989 r., II SA 961/88, ONSA 1989/1/33, akceptowany przez zespół sędziów NSA pod red. R. Hausera, K.p.a. z orzecznictwem NSA, SN i TK, W.Pr.1995 s.165 t. 8; uchwała 7 Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11.10.2010 r., I FPS 1/10; odpowiednio - K. Piasecki, Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem, W.Pr.1989 t. 2 s. 412 uw.1). Legalna teoria dowodów nie obowiązuje w polskiej procedurze karnej, polskiej procedurze cywilnej ani w polskiej procedurze administracyjnej bądź sądowoadministracyjnej. Wydanie decyzji musiało być poprzedzone postępowaniem według reguł k.p.a. Jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego jest zasada prawdy obiektywnej - udowodnienie każdego faktu mającego znaczenie prawne może nastąpić za pomocą wszelkich legalnych środków (art.: 7, 75, 76 § 3 i art. 86 k.p.a.). Trybunał Konstytucyjny wyraził pogląd, że jakiekolwiek ograniczenie w tym przedmiocie wynikać może tylko z przepisów ustawowych (wyrok NSA z 13.9.2013 r., I OSK 787/12).

W rozpatrywanej sprawie opracowanie Głównego Instytutu Górnictwa (opinia GIG), choć nie jest dowodem z opinii biegłego w rozumieniu art. 84 k.p.a., jak zasadnie wskazuje skarżące Stowarzyszenie, jest dowodem w niniejszej sprawie podlegającym ocenie, tak jak każdy inny dowód, stosownie do art. 77 § 1 k.p.a. Tak też opinia ta została potraktowana przez organy orzekające w sprawie a następnie przez Sąd I instancji. Ocena tego dowodu została przedstawiona w uzasadnieniu decyzji a następnie Sąd I instancji dokonał kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia również w tym zakresie. Należy wskazać, że Stowarzyszenie zgłosiło krytyczne uwagi do materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie - w tym do wspomnianej opinii GIG (v. pismo Stowarzyszenia, które wpłynęło do organu 18 lipca 2012 r.), a organ odniósł się do nich w uzasadnieniu decyzji. Należy podkreślić, że w odniesieniu do przedmiotowej opinii skarżąca akcentowała, że przeprowadzenie eksploatacji spowoduje powstanie zagrożenia powszechnego (w postaci zalania), które nastąpi głównie w wyniku przelania się wód z Potoku C. do potoku P. WSA w G. akceptując stanowisko organu wskazał, z jakich powodów uznaje, że wnioski wyprowadzone przez organ z powyższej opinii GIG są prawidłowe. Należy przy tym zauważyć, że skarżące kasacyjnie Stowarzyszenie na żadnym etapie postępowania administracyjnego nie składało wniosku o powołanie biegłego ani też nie sugerowało, że taki biegły powinien być powołany. Zarzut kasacyjny naruszenia art. 3 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. w zw. z art. 84 § 1 k.p.a. sprowadzający się do tego, że organ powinien z urzędu w tej sprawie zwrócić się do biegłego (biegłych) o wydanie opinii, gdyż zebrany materiał dowodowy wskazywał na taką konieczność, nie jest uzasadniony. Z przepisu art. 84 § 1 k.p.a. wynika, że zwrócenie się z wnioskiem o wydanie takiej opinii jest fakultatywne. Nie ulega przy tym wątpliwości, że na organie administracyjnym spoczywa obowiązek zgromadzenia i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Jednakże na gruncie sprawy objętej niniejszą skargą kasacyjną, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, próba wykazania braku poprawnych ustaleń faktycznych i oceny dowodów dokonanej przez Sąd I instancji jest nieuzasadniona. Generalnie rzecz ujmując, ocena dowodów zebranych w niniejszym postępowaniu administracyjnym nie narusza art. 80 k.p.a. Postępowanie prowadzone przed organami trafnie zostało ocenione przez Sąd I instancji, jako upoważniające do przyjęcia ustaleń dokonanych na podstawie m.in. wskazanego wyżej dowodu z opinii GIG, która - co należy podkreślić - nie była jedynym dowodem w sprawie. Tym samym można uznać, że organy administracyjne orzekające w rozpoznawanej sprawie, podjęły wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.) oraz w sposób wyczerpujący zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.). Z tego powodu zarzuty skierowane pod adresem WSA w G., sformułowane w punktach II.1.2 petitum, skargi kasacyjnej nie mogą zostać uwzględnione.

Nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut kasacyjny naruszenia art. 141 § 1 zd.1 p.p.s.a. (punkt II.3 petitum skargi kasacyjnej). Skarżące kasacyjnie Stowarzyszenie upatruje naruszenia tego przepisu w braku zawarcia w uzasadnieniu wyroku wyjaśnień dotyczących podstawy prawnej rozstrzygnięcia w odniesieniu do wszystkich przepisów prawa materialnego, których naruszenie zarzucała skarżąca. Tymczasem opierając zarzuty na drugiej podstawie kasacyjnej, strona zobowiązana jest nie tylko wykazać, na czym polegało to naruszenie, lecz również, jaki mogło mieć ono wpływ na wynik sprawy (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 446). W tej sprawie, omawiany zarzut kasacyjny nie został przez skarżące Stowarzyszenie uszczegółowiony (autor skargi nie wskazuje jakie konkretnie przepisy zostały przez Sąd I instancji pominięte) oraz nie wykazano jaki to mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych względów zasadność tego zarzutu nie mogła być oceniona przez Naczelny Sąd Administracyjny. Podsumowując, zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w świetle powyższych okoliczności, należy uznać za niezasadne.

Powyższe stwierdzenie stanowi istotny element rozważań dotyczących naruszenia prawa materialnego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a mianowicie przepisów art. 108 p.g.g., w szczególności ust. 2 pkt 2 oraz ust. 3 w zw. z art. 109 ust. 1 p.g.g oraz art. 7 ust. 1 p.g.g. Zarzut ten opiera się na założeniu, że organy nie dokonały właściwych ustaleń stanu faktycznego, a Sąd I instancji wady tej nie zauważył. Wobec uznania przez Naczelny Sąd Administracyjny, że postępowanie wyjaśniające prowadzone było przez organy w sposób właściwy, a zatem nie było podstaw do podważenia ustaleń stanu faktycznego, wskazany wyżej zarzut naruszenia prawa materialnego nie jest zasadny.

Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę kasacyjną.