Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 239/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-09-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178, art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 28 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. W. w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł.) z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie: zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

W dniu 15 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2010.

W dniu 4 sierpnia 2016 r. pełnomocnik skarżącego, ustanowiony na zasadzie prawa pomocy, wniósł skargę kasacyjną od wskazanego na wstępie wyroku.

Postanowieniem z 5 sierpnia 2016 r. referendarz sądowy cofnął skarżącemu prawo pomocy przyznane postanowieniem z 29 grudnia 2015 r.

Postanowieniem z 14 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu sprzeciwu strony skarżącej, utrzymał w mocy ww. postanowienie referendarza sądowego.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 20 września 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, w wysokości 150 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia.

W dniu 8 października 2016 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie, natomiast w dniu 10 października 2016 r. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 22 listopada 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie oznaczonej sygn. akt II FZ 745/16 oddalił zażalenie skarżącego.

Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2017 r. starszy referendarz sądowy odmówił skarżącemu J. W. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Po rozpoznaniu sprzeciwu, postanowieniem z dnia 15 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego.

W następstwie powyższego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 21 marca 2017 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 20 września 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej.

Równocześnie skarżący został pouczony, że wniesienie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wstrzymuje biegu terminu do uiszczenia wpisu. Odpis ww. zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 7 kwietnia 2017 r.

Wpis od skargi kasacyjnej nie został uiszczony.

W dniu 14 kwietnia 2017 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 15 marca 2017 r. wskazując, że w sprawach I SA/Łd 238-240/16 został zwolniony od kosztów sądowych oraz że pełnomocnik z urzędu, który reprezentował skarżącego fałszywie zeznał, że grunty należącego do małżonków W. wraz z budynkiem pozostającym w budowie, mają wartość 600 tyś. zł. Zdaniem skarżącego zaskarżone postanowienie z dnia 15 marca 2017 r. zostało wydane bez podstawy prawnej i nie ma żadnego znaczenia w tych sprawach.

Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2017 r. sąd odrzucił zażalenie. W uzasadnieniu wskazał, że zażalenie na postanowienie sądu w przedmiocie prawa pomocy, jest niedopuszczalne.

Pismem z dnia 26 maja 2017 r. skarżący złożył "zażalenie na postanowienie WSA w Łodzi sygn. akt I SA/Łd 241/16 do sygn. akt I SA/Łd 244/16 T. W. oraz sygn. akt I SA/Łd 237/16 do sygn. akt I SA/Łd 240/16 J. W., wnosząc o uchylenie w całości." Jednocześnie wniesiono o "uchylenie poprzednich orzeczeń."

Zarządzeniem z 13 czerwca 2017 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych pisma z dnia 26 maja 2017 r. poprzez wskazanie, które postanowienie WSA w Łodzi jest przez niego kwestionowane – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania (art. 49 § 1 P.p.s.a.). Zarządzenie zostało doręczone w dniu 26 lipca 2017 r.

W odpowiedzi na wezwanie skarżący wskazał, że wnosi o uchylenie wszystkich postanowień wydanych w ww. sprawach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej jako "p.p.s.a."), zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia.

Z art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Zgodnie z art. 178 powołanej ustawy sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Na mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.

Z powołanych przepisów wynika zatem, że nieusunięcie braków formalnych zażalenia w wyznaczonym terminie, obliguje sąd do odrzucenia zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 cyt. ustawy.

W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez wskazanie konkretnego postanowienia WSA w Łodzi, na które zażalenie zostało złożone. W odpowiedzi na wezwanie skarżący powtórzył jedynie, że wnosi o uchylenie wszystkich postanowień wydanych w sprawach o sygn. akt I SA/Łd 237/16 – I SA/Łd 240/16 Tym samym nie uczynił zadość wezwaniu Sądu.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzucił zażalenie.

Ake.