Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 160/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-05-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 93 ust. 1 , art. 97 ust. 1 w zwa/ z art. 6 ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 2147
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.),, Sędzia WSA Artur Żurawik, Protokolant starszy referent Barbara Urban, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2018 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] r. Prezydent Miasta R., działając na podstawie art. 93 ust. 4 i ust. 5, art. 97 ust. 3 pkt 1 w związku z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości, pozytywnie zaopiniował proponowany podział nieruchomości w obrębie Z., oznaczonej jako działka nr 1stanowiącej własność M. M.

Postanowienie to utrzymane zostało w mocy postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. Nr [...].

Skargę na to postanowienie odrzucił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 3 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 51/17.

Decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta R., działając na podstawie art. 93 ust. i ust. 4, art. 97 ust. 3 pkt 1 w związku z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 2147 ze zm.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości i art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego zatwierdził z urzędu podział nieruchomości położonej w obrębie Zamysłów na karcie mapy 2, oznaczonej numerem działki 1 o powierzchni 0,8817ha stanowiącej własność M. M. uznając, że w wyniku podziału powstały nowe działki nr 2 o powierzchni 0,0228ha i nr 3 o powierzchni 0,8589ha. W uzasadnieniu wyjaśnił, że podziału dokonuje się w trybie art. 97 ust.3 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który przewiduje podział z urzędu bez zgody właściciela. Ingerowanie organu w uprawnienia właścicielskie możliwe jest tylko wtedy, gdyż podział jest niezbędny do realizacji celu publicznego.

Przedmiotowe postępowanie wszczęte zostało z urzędu przez Prezydenta Miasta R. w trybie at. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami m w celu realizacji celu publicznego określonego w art. 6 ust. 1 ustawy, - tj. pod drogę publiczną - ulicę [...] (zaliczoną do kategorii dróg gminnych - uchwałą nr [...] z dnia [...] r.). Planowana inwestycja obejmuje budowę drogi o nawierzchni bitumicznej, budowę chodnika, kanalizacji deszczowej i nowego oświetlenia na ściśle określonym liniami rozgraniczającymi terenie zarezerwowanym pod budowę drogi o maksymalnej szerokości 10m. Wydzielenie działki pod drogę publiczną określonej kategorii może nastąpić, jeżeli obszar wydzielonej działki jest przeznaczony pod drogę w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Miejscowy plan, jako akt prawa miejscowego powszechnie obowiązującego przesądza o tym, że nieruchomość staje się niezbędna na cel publiczny już w chwili wejścia w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w którym dokonano ustaleń co do przebiegu drogi publicznej. Plan w sposób jednoznaczny przesądza o przebiegu drogi publicznej, zaś podział służący wydzieleniu działki koniecznej dla realizacji tej drogi jest niezbędny dla osiągnięcia celu publicznego. Plan stanowi w istocie prawne uzasadnienie dopuszczalności ingerencji w prawo własności poprzez dokonanie podziału i kryterium oceny możliwości zagospodarowania wydzielonych działek na cel publiczny.

Dla obszaru, na którym położna jest nieruchomość, będącą przedmiotem podziału, uchwałą nr [...] Rady Miasta R. z dnia [...] r. zatwierdzono miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym przedmiotowa nieruchomość położona jest w przeważającej części w terenach zabudowy jednorodzinnej o symbolu MN oraz częściowo w terenach drogi klasy lokalnej o symbolu KDL. Wobec zgodności wstępnego podziału nieruchomości z ustaleniami obowiązującego planu, Prezydent wydał w dniu [...] r. postanowienie o zgodności projektu podziału z planem. Nie kończyło ono jednak postępowania w sprawie podziału, lecz było podstawą do opracowania właściwego projektu podziału nieruchomości, m.in. dla przeprowadzenia przez geodetę prac polowych, w wyniku których przygotowany został operat pomiarowy i mapa z projektem podziału nieruchomości. Dokumenty te zostały ocenione i przyjęte do Państwowego Zasobu Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej i stanowią załącznik do złożonego wniosku o wydanie z urzędu decyzji mającej zatwierdzić przedmiotowy podział.

Projekt podziału spełnia wymagania przewidziane w § 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości, jest zgodny z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a stąd brak było przeszkód do jego zatwierdzenia. Z nieruchomości oznaczonej nr 1 o powierzchni 0,8817ha wyodrębniono dwie działki, a mianowicie działka nr 2 o powierzchni 0,0228ha - przeznaczona pod budowę drogi klasy lokalnej - tj. ulicę [...] o symbolu 18.7 KDL oraz nr 3 o powierzchni 0,8589ha przeznczoną pod zabudowę mieszkaniową o symboli 18.62 MN. Dopiero podział przedmiotowej nieruchomości umożliwi regulację stanu prawnej drogi publicznej - ulicy [...]. Wydzielona działa nr 2 będzie podlegała zbyciu na rzecz Gminy R.

Odwołanie od tej decyzji wniósł M. M., domagając się stwierdzenia wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa. Podniósł, iż decyzja ta opiera się na błędnym sformułowaniu, iż ulica [...] jest drogą publiczną, podczas gdy w jego przekonaniu tak nie jest. Zaliczenie ulicy Jarzynowej do dróg publicznych na podstawie ustawy o drogach publicznych możliwe jest jedynie w przypadku , gdy gmina jest właścicielem drogi.

Wyjaśnił, że "A’ pismem z dnia 18 stycznia 2017 r. wezwało Radę Miasta R. do unieważnienia uchwały Rady Miasta nr [...] z dnia [...] r., która powstała z rażącym naruszeniem prawa. Wymieniona uchwala nadała ulicy Jarzynowej status drogi gminnej publicznej, przy czym w momencie jej uwalania gmina nie dysponowała prawem własności gruntów, po których przebiega ta droga.

Zawiadomił, iż przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach zawisła sprawa (sygn. akt II SA/Gl 735/17) w sprawie uchylenia tej uchwały.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Nr [...] z dnia [...] r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Uzasadniając decyzję organ odwoławczy wskazał, że postępowanie w sprawie podziału nieruchomości zostało wszczęte z urzędu, a podział nieruchomości jest niezbędny dla celów publicznych wskazanych w art. 6 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W sprawie zgromadzona została kompletna dokumentacja, geodeta przygotował operat pomiarowy i mapę z projektem podziału nieruchomości, które zostały zatwierdzone i przyjęte do Państwowego Zasobu Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej.

Nadto w sprawie występuje "cel publiczny". Planowany podział jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który przewiduje wydzielenie dwóch działek oznaczonych odpowiednio nr 2 i nr 3 w związku z podziałem z urzędu dla realizacji celu publicznego - uwzględniający linię rozgraniczającą teren drogi publicznej - lokalnej oznaczonej symbolem 18.7KDL i teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej - symbol 18.62MN. Podział ma bowiem na celu wyznaczenie z działki nr 1 działki po ulicę [...], jako drogi publicznej, co stanowi cel publiczny w rozumieniu art. 6 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W tym ostatnim przepisie przewiduje się bowiem, że celem publicznym w rozumieniu ustawy o gospodarce nieruchomościami jest n.in wydzielanie gruntów pod drogi publiczne.

Zaskarżona decyzja spełnia również wymogi przewidziane dla decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości. Zgodnie z § 10 rozporządzenia - przed podjęciem uchwały o scaleniu i podziale nieruchomości dokumentacja, o której mowa w § 9 ust. 1 podlega przyjęciu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Projekt podziału stanowi zaś integralną część decyzji o podziale nieruchomości.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ odwoławczy uznał, iż nie zasługują one na uwzględnienie.

Kwestia zaliczenia drogi do określonej kategorii dróg publicznych w trybie art. 7 ust. 2 ustawy o drogach publicznych nie ma przesądzającego znaczenia w zakresie uznawania tego terenu za realizującego cel publiczny w rozumieniu art. 6 ust. 1 i art. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. O tym bowiem decyduje określenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (w decyzji zezwalającej na realizację inwestycji celu publicznego) przeznaczenia danego terenu. Wobec tego, że bez znaczenia dla niniejszej sprawy jest to, czy w istocie wynikające z uchwały Rady Miasta R. Nr [...] z dnia [...] r. zaliczenie ulicy [...] do kategorii dróg gminnych można uznać za skuteczne, bez znaczenia dla sprawy pozostaje rozstrzygnięcie w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 735/17.

Istotne bowiem w sprawie są ustalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, którym związana jest tak strona, jak i orzekające w sprawie organy, co wynika z art. 14 ust. 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i art. 87 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Uwzględniając powyższe Kolegium orzekło jak w sentencji.

Skargę na wymienioną decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach M. M. Zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie prawa materialnego

- tj. art. 97 ust. 3 pkt 1 w związku z art. 6 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez błędne przyjęcie, że w niniejszej sprawie występuje cel publiczny co powoduje, iż podział nieruchomości jest niezbędny,

oraz naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy,

- tj. art. 7, art. 77 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy dotyczących celu publicznego, a w następstwie tego błąd w ustalaniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonej decyzji, polegający na przyjęciu, iż zatwierdzenie podziału nieruchomości należącej do skarżącego zmierza do realizacji celu publicznego. Wskazując na te zarzuty skarżący wniósł o uchylenie decyzji organu drugiej instancji do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że Kolegium uznało, że dla dokonania podziału wystarczające jest wykazanie, że planowany podział zmierza do realizacji celu publicznego i jest zgodny z ustaleniami planu miejscowego. W ocenie skarżącego organ rozpatrujący sprawę o dokonanie z urzędu podziału ma obowiązek przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, w jakim celu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego ulicy [...] nadano status drogi gminnej publicznej powodujący konieczność podziału działek. Do tej pory ulica [...] była drogą wewnętrzną doskonale służącą potrzebom mieszkańców będących właścicielami nieruchomości usytuowanych przy tej ulicy. Wiadomo, że ulica [...] docelowo ma być drogą przelotową, dojazdową m.in. do terenu w stosunku do którego planowane jest wydawanie pozwoleń na budowę budynków wielorodzinnych na terenie zabudowy ekstensywnej - pośrodku terenu zespołu domów jednorodzinnych, a planowana droga ma uczynić przedmiotowy teren jeszcze bardziej atrakcyjnym. Pod pojęciem "celu publicznego" w postaci wydzielenia gruntu pod drogę publiczną, kryje się więc w jego odczuciu zupełnie inny cel, nie mający nic wspólnego z celem publicznym.

Podkreślił, iż wniósł skargę na uchwałę Rady Miasta R. z dnia [...] r. w sprawie nadania ulicy [...] statusu drogi publicznej.

Podniósł też, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oprócz tego, iż lokalizuje ulicę [...] jako drogę publiczną, dodatkowo pozwala na prowadzenie niekontrolowanej zabudowy wielorodzinnej i szeregowej na terenie zabudowy ekstensywnej - pośrodku zespołu domów jednorodzinnych. Stworzenie drogi przelotowej będzie maiło wpływ na wzmożenie ruchu komunikacyjnego, a tym samym powstanie hałasu i zwiększenia zanieczyszczenia środowiska

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpatrując sprawę zważył, co następuje

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tjedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1639 ze zm.)

Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie mogła być uwzględniona, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Wbrew zarzutom skargi organ dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, procedował w zgodzie z przepisami postępowania administracyjnego oraz prawidłowo zastosował przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (t.jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 2147)

Stosownie do treści art. 93 ust. 1 wymienionej ustawy podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. Zgodność z ustaleniami planu w rozumieniu tego przepisu dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu (art. 93 ust. 2 tej ustawy). Z kolei w myśl art. 97 ust. 3 pkt 1 tej ustawy podziału nieruchomości można dokonać z urzędu, jeżeli jest on niezbędny do realizacji celów publicznych.

Z powyższych przepisów wynika, że rozstrzygając sprawę dotyczącą zatwierdzenia podziału nieruchomości organ bierze pod uwagę wyłącznie przeznaczenie terenu określone w planie miejscowym i z tego punktu widzenia ocenia, czy projekt realizuje to przeznaczenie, a także, czy służy temu przeznaczeniu. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego następuje ustalenie przeznaczenia terenu, a także określenie sposobów zagospodarowania terenu.

Zgodnie z art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.jedn. Dz.U. z 217, poz. 1073) miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego i stosownie do art. 87 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej jest źródłem powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej na obszarze działania organów, które je ustanowiły. Oznacza to, że organy gmin oraz organy administracji publicznej związane są ustaleniami zawartymi w planie, który został prawidłowo opublikowany i wszedł w życie.

Podstawowym zagadnieniem przesądzającym o zgodności z prawem decyzji o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości jest zatem zgodność podziału nieruchomości z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że podział nieruchomości jest zgodny z ustaleniami obowiązującego, przyjętego uchwałą Rady Miasta R. Nr [...] z dnia [...] r. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru, w którym położna jest przedmiotowa nieruchomość. Poza sporem pozostaje fakt, iż przedmiotowa nieruchomość położona jest w przeważającej części w terenach zabudowy jednorodzinnej o symbolu MN oraz częściowo w terenach drogi klasy lokalnej o symbolu KDL. Przygotowany projekt podziału nieruchomości oznaczonej nr 1 o powierzchni 0,8817ha przewidywał wyodrębnienie dwóch działek, a mianowicie działkę nr 2 o powierzchni 0,0228ha - przeznaczoną pod budowę drogi klasy lokalnej - tj. ulicę [...] o symbolu 18.7KDL oraz nr 3 o powierzchni 0,8589ha przeznaczoną pod zabudowę mieszkaniową o symbou 18.62 MN.

Bezsporne jest zatem, że plan ten przeznacza część, stanowiącej własność skarżącego nieruchomości - działki nr 1 na ulicę lokalną ulicę [...], oznaczoną w planie symbolem 18.7KDL, czyli niewątpliwie drogę publiczną.

Plan ten wiąże organy administracji publicznej w procedurze wydawania indywidualnych rozstrzygnięć na jego podstawie.

Znajdujące się w aktach administracyjnych wyrysy z graficznej części miejscowego planu potwierdzają przebieg drogi o symbolu 18.7KDL, potwierdzając jej częściowy przebieg po działce nr 1. Przebieg tej drogi zaznaczony w części graficznej planu jest porównywalny z graficznym załącznikiem do decyzji o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości Prezydenta Miasta z [...] r. i nie ulega wątpliwości, że wydzielona z działki nr 1 nowa działka nr 2 o powierzchni 0,0228ha pokrywa się z częścią wyznaczonej w planie drogi.

Bezsporne jest również, że postanowieniem z dnia [...] r. Prezydent Miasta R. zaopiniował pozytywnie wstępny projekt podziału przedmiotowej nieruchomości z ustaleniami tegoż planu.

Art. 97 ust. 1 i 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, iż podziału nieruchomości dokonuje się na wniosek i koszt osoby, która ma w tym interes prawny. W art. 97 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami określone zostały natomiast sytuacje, w których podziału nieruchomości można dokonać z urzędu. W szczególności z urzędu może nastąpić podział, gdy jest on niezbędny do realizacji celów publicznych (pkt 1 art. 97 ust. 3). Cele publiczne w rozumieniu ustawy o gospodarce nieruchomościami określa art. 6 ustawy. Celami publicznymi jest m.in. wydzielanie gruntów pod drogi publiczne i drogi wodne, budowa i utrzymywanie tych dróg, obiektów i urządzeń transportu publicznego, części lotniczych lotnisk oraz służących do kierowania, kontroli, nadzoru i zabezpieczania ruchu lotniczego, w tym rejonów podejść, a także łączności publicznej i sygnalizacji (art. 6 pkt 1).

W niniejszej sprawie postępowanie wszczęte zostało z urzędu w związku z realizacją celu publicznego, tj. budowy i urządzenia gminnej drogi publicznej – ulicy [...]. Niewątpliwe zatem mamy do czynienia z realizacją celu publicznego, jakim jest wydzielanie gruntów pod drogi publiczne i budowa tych dróg (art. 97 ust. 3 w związku z art. 6 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami).

Niezasadne jest twierdzenie skarżącego, że nie jest wystarczające w sprawie stwierdzenie, że planowany podział zmierza do realizacji celu publicznego i jest zgodny z ustaleniami planu miejscowego. Nie można uznać też zastrzeżeń skarżącego, iż działania organu nie prowadzą do realizacji celu publicznego, gdyż ulica [...] nie posiada statusu dogi publicznej. Dowodzić tego ma fakt, iż uchwała Rady Miasta R. z dnia [...] r. Nr [...], którą ulicę [...] zaliczono do dróg gminnych, została zakwestionowana skargą do tut. Sądu.

Podzielić w tym miejscu trzeba stanowisko organu odwoławczego, iż kwestia powyższa ta nie jest przesądzająca dla sprawy. Decydujące bowiem znaczenie w sprawie ma przeznaczenie nieruchomości w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 lutego 2012 r. sygn. akt I OSK 272/11 stwierdził "nie jest trafne stanowisko, iż nie jest możliwe prowadzenie z urzędu postępowanie o podział nieruchomości, jeżeli wymagana planem zagospodarowania przestrzennego droga nie została zaliczona do dróg publicznych, jeśli ten plan taką drogę przewiduje. Nieruchomość staje się niezbędna na cel publiczny w chwili wejścia w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w którym dokonano ustaleń co do przebiegu drogi publicznej".

Zresztą należy dodać, że powyższa skarga na wymienioną uchwałę Rady Miasta R. została odrzucona postanowieniem tu. Sądu z dnia 6 listopada 2017 r. sygn. akt II SA/Gl 735/17.

Przepisy art. 97 ust. 3 pkt 1 oraz art. 93 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami jednoznacznie stanowią, iż podziału nieruchomości można dokonać z urzędu, jeżeli jest to niezbędne do realizacji celów publicznych oraz jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego oraz przepisami szczególnymi.

Zdaniem Sądu nieruchomość staje się niezbędna na cel publiczny w chwili wejścia w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w którym, tak jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, dokonano ustaleń co do przebiegu drogi publicznej. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 marca 2008 r. "nieruchomość staje się niezbędna na cel publiczny w chwili wejścia w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w którym dokonano ustaleń co do przebiegu drogi publicznej". W tej sytuacji spełniona została przesłanka wskazana w art. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami warunkującą możliwość dokonania podziału nieruchomości z urzędu, a także w wyroku z dnia 28 sierpnia 2009 r. w sprawie I OSK 10/09. Pogląd taki prezentowany jest także w orzecznictwie wojewódzkich sądów administracyjnych - zob. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 listopada 2006r., sygn.. akt II SA/Gd 352/06, czy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 stycznia 2010r., sygn.. akt II SA/Sz 1297/09

Wskazać nadto należy, że w świetle treści art. 93 ustawy o gospodarce nieruchomościami, wyznaczającego zakres postępowania w sprawie podziału, nie znajduje uzasadnienie pogląd jakoby organ mógł dysponować uznaniem w zakresie obszaru, który ma zostać wydzielony na cele publiczne.

W świetle powyższego uznać należy, wbrew zarzutowi skargi, że zarówno wszczęcie postępowania, jego przeprowadzenie, jak i zakończenie kwestionowanymi rozstrzygnięciami nastąpiło zgodnie z przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Sąd nie stwierdził przy tym naruszenia przepisów dot. gromadzenia i oceny materiału dowodowego - tj. art. 7, art. 77 § 1 czy art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Odnosząc się z kolei do zarzutów skargi dotyczących zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (m.in. dotyczących charakteru ulicy [...] i zmiany jej dotychczasowego charakteru - z drogi wewnętrznej służącej potrzebom mieszkańców - właścicieli nieruchomości usytuowanych przy tej ulicy, w drogę przelotową, dojazdową m.in. do terenu planowanej budowy budynków wielorodzinnych położonych na terenie zabudowy ekstensywnej - w terenie zespołu domów jednorodzinnych) należy stwierdzić, iż zastrzeżenia te powinny być formułowane w odrębnej skardze na obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Nie mogą one natomiast odnieść skutku w stosunku do oceny prawidłowości i zgodności z obowiązującymi przepisami zatwierdzonego podziału działki skarżącego w celu realizacji celu publicznego, jakim jest budowa drogi publicznej oznaczonej w planie.

W ocenie Sądu wydane w sprawie rozstrzygnięcia są zgodne z prawem, a ich uzasadnienia odpowiadają wymogom art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Z tych wszystkich względów, nie stwierdzając naruszenia prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę jako bezzasadną. ,