Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 86/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2023-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Zakładu Karnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1 i par. 3, art. 3 par. 2 pkt 1-9, art. 3 par. 2a i par. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 1 par. 1, art. 6 par. 2, art. 102 pkt 10, art. 2, art. 7 par. 1, art. 3
journal: Dz.U. 2021 poz 53
law: Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. R. na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego z dnia [...] grudnia 2022 r. w przedmiocie przydzielenia pomocy osoby drugiej p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 5 grudnia 2022 r. D. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego z dnia [...] grudnia 2022 r. w przedmiocie przydzielenia pomocy osoby drugiej.

W uzasadnieniu skargi strona wskazała, że w dniu 21 listopada 2022 r. złożyła do ww. organu wniosek o przydzielenie jej pomocy osoby drugiej (współosadzonego opiekuna) z uwagi na fakt niemożności samodzielnego funkcjonowania spowodowanej udokumentowaną, postępującą niepełnosprawnością skarżącego. Decyzją z dnia [...] grudnia 2022 r. organ odmówił skarżącemu przydzielenia pomocy osoby drugiej wyjaśniając, że opieka nad osadzonym w warunkach kary pozbawienia wolności i opieki zdrowotnej odbywa się przez funkcjonariuszy służby zdrowia zakładu karnego.

W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że skarżący zakwaterowany jest w celi z innym osadzonym, który ukończył kurs opiekuna osoby starszej i pomaga skarżącemu w codziennym funkcjonowaniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Badanie merytorycznej zasadności skargi, poprzedzone jest każdorazowo analizą jej dopuszczalności, mającą na celu stwierdzenie, czy nie zachodzą podstawy do jej odrzucenia. Analiza przeprowadzona przez Sąd doprowadziła do wniosku, że skarga wniesiona przez skarżącego podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2023 r., poz. 259.; dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Przedmiot skargi do sądu administracyjnego został ściśle określony przepisami prawa, w ten sposób, że sąd administracyjny kontroluje legalność działalności organów administracji publicznej sprawowanej we władczych formach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1–7 p.p.s.a. Chodzi tu o: decyzje administracyjne (pkt 1), określone postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym (pkt 2), a także w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym (pkt 3), inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z pewnymi włączeniami (pkt 4), pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających (pkt 4a), akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5), a także inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6) oraz akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7). Ponadto sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznania skarg na bezczynność lub przewlekłość postępowania organów w przypadkach, gdy mają one obowiązek działania, natomiast nie czynią tego w ustawowym terminie wyznaczonym do załatwienia sprawy (art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają w również sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.).

W myśl art. 1 § 1 ustawy z 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz.U. z 2023 r., poz 127, w skrócie k.k.w.), wykonywanie orzeczeń w postępowaniu karnym, w postępowaniu o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe i w postępowaniu w sprawach o wykroczenia oraz kar porządkowych i środków przymusu skutkujących pozbawieniem wolności odbywa się, co do zasady, według przepisów tej ustawy.

Zgodnie z art. 6 § 2 tej ustawy, skazany może składać wnioski, skargi i prośby do organów wykonujących orzeczenie. Prawo skazanego do składania wniosków, skarg i próśb przewidziane jest także w art. 102 pkt 10 k.k.w., zgodnie z którym skazany ma prawo w szczególności do składania wniosków, skarg i próśb organowi właściwemu do ich rozpatrzenia oraz przedstawiania ich, w nieobecności innych osób, administracji zakładu karnego, kierownikom jednostek organizacyjnych Służby Więziennej, sędziemu penitencjarnemu, prokuratorowi i Rzecznikowi Praw Obywatelskich.

Stosownie do treści art. 2 k.k.w. organami postępowania wykonawczego są:

1) sąd pierwszej instancji lub inny sąd równorzędny;

2) sąd penitencjarny;

2a) referendarz sądowy;

3) prezes sądu lub upoważniony sędzia;

4) sędzia penitencjarny;

5) dyrektor zakładu karnego, aresztu śledczego, a także dyrektor okręgowy i Dyrektor Generalny Służby Więziennej albo osoba kierująca innym zakładem przewidzianym w przepisach prawa karnego wykonawczego oraz komisja penitencjarna;

6) sądowy kurator zawodowy oraz kierownik zespołu kuratorskiej służby sądowej;

7) sądowy lub administracyjny organ egzekucyjny;

8) naczelnik urzędu skarbowego;

9) odpowiedni terenowy organ administracji rządowej lub samorządu terytorialnego;

10) inny organ uprawniony przez ustawę do wykonywania orzeczeń.

Skazany może także, jeżeli kodeks karny wykonawczy nie stanowi inaczej, na podstawie art. 7 § 1 tej ustawy zaskarżyć do sądu decyzje organów postępowania wykonawczego wymienionych w art. 2 pkt 3-6 i 10 k.k.w., w tym decyzje dyrektora zakładu karnego, aresztu śledczego, a także dyrektora okręgowego i Dyrektora Generalnego Służby Więziennej. Stosownie do treści art. 7 § 2 wspomnianej ustawy, skargi rozpoznaje właściwy sąd powszechny (sąd okręgowy miejsca pobytu skazanego), zgodnie z art. 3 k.k.w.

W niniejszej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w przedmiocie przydzielenia pomocy osoby drugiej. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawie ww. skargi, bowiem nie mieści się ona we wskazanym powyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Zatem skarga na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w załatwieniu wniosku z dnia 21 listopada 2022 r. w sprawie przydzielenia pomocy osoby drugiej jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Mając to na uwadze, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.