Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 502/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 71 ust. 1 pkt 2 lit.a
journal: Dz.U. 2008 nr 69 poz 415
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut Sędziowie: Sędzia NSA Anna Orłowska Sędzia NSA Marek Gorski (spr.) Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Zegan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2010 r. sprawy ze skargi J. F. na decyzję Wojewody z dnia 20 sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

ZASKARŻONĄ DECYZJĄ WOJEWODA UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ PREZYDENTA MIASTA Z DNIA 11 SIERPNIA 2010 R. NR [...] UZNAJĄCĄ J. F. ZA OSOBĘ BEZROBOTNĄ OD DNIA 10 SIERPNIA 2010 R. ORAZ ODMAWIAJĄCĄ J. F. PRAWA DO ZASIŁKU DLA BEZROBOTNYCH.

JAKO PODSTAWĘ PRAWNĄ ZASKARŻONEJ DECYZJI WSKAZANO ART. 138 § 1 PKT 1 USTAWY Z DNIA 14 CZERWCA 1960 R. KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO (T.J. DZ. U. Z 2000 R. NR 98 POZ. 1071 Z PÓŹN. ZM.) ORAZ ART. 2 UST. 1 PKT 2, ART. 71 USTAWY O PROMOCJI ZATRUDNIENIA I INSTYTUCJACH RYNKU PRACY (T.J. DZ. U. Z 2008 R. NR 69 POZ. 415 Z PÓŹN. ZM.), A TAKŻE ART. 92 § 1, PKT 2 USTAWY Z DNIA 26 CZERWCA 1974 R. KODEKS PRACY (T.J. DZ. U. Z 1998 R. NR 21 POZ. 94 Z PÓŹN. ZM.).

W UZASADNIENIU DECYZJI WSKAZANO, ŻE SKARŻĄCY ZAREJESTROWANY JAKO OSOBA BEZROBOTNA NIE UDOKUMENTOWAŁ, ŻE W OKRESIE 18-TU MIESIĘCY PRZED ZAREJESTROWANIEM 365 DNI BYŁ ZATRUDNIONY I OSIĄGAŁ WYNAGRODZENIE W KWOCIE CO NAJMNIEJ MINIMALNEGO WYNAGRODZENIA ZA PRACĘ OD KTÓREGO ISTNIEJE OBOWIĄZEK OPŁACANIA SKŁADKI NA FUNDUSZ PRACY. WYKAZANY PRZEZ J. F. OKRES ZATRUDNIENIA OD 1 LIPCA 2009 R. DO 28 LIPCA 2009 R. I OD 31 LIPCA 2009 R. DO 30 CZERWCA 2010 R. W PEŁNYM WYMIARZE CZASU PRACY JEST KRÓTSZY OD WYMAGANYCH 365 DNI. DO OKRESU TEGO NIE MOŻNA BOWIEM ZALICZYĆ USPRAWIEDLIWIONEJ NIEODPŁATNEJ NIEOBECNOŚCI W PRACY W OKRESIE OD 29 LIPCA 2009 R. DO 30 LIPCA 2009 R., KIEDY TO J. F. PRZEBYWAŁ W SZPITALU ALE NIE PRZYSŁUGIWAŁ MU W TYM CZASIE ZASIŁEK CHOROBOWY ANI TEŻ NIE ZACHOWAŁ PRAWA DO 80% WYNAGRODZENIA.

PRZEPIS ART. 71 PKT 2 LIT. A) USTAWY O PROMOCJI ZATRUDNIENIA, INSTYTUCJACH RYNKU PRACY WYMAGA DLA STWIERDZENIA PRAWA DO ZASIŁKU NIE TYLKO POZOSTAWANIA W OKRESIE 18-TU MIESIĘCY POPRZEDZAJĄCYCH DZIEŃ ZATRUDNIENIA W ZATRUDNIENIU PRZEZ CO NAJMNIEJ 365 DNI ALE TAKŻE OSIĄGANYMI W TYM CZASIE WYNAGRODZENIEM W WYMAGANEJ WYSOKOŚCI. Z DOŁĄCZONEGO DO AKT SPRAWY ŚWIADECTWA PRACY WYNIKA, IŻ W DNIACH 29 LIPCA 2009 R. DO 30 LIPCA 2009 R. SKARŻĄCY BYŁ NIEOBECNY W PRACY, PRZY CZYM NIEOBECNOŚĆ TA ZOSTAŁA UZNANA WPRAWDZIE ZA USPRAWIEDLIWIONĄ JEDNAK NIEPŁATNĄ A ZA TEN OKRES NIE ODPROWADZONO SKŁADEK NA FUNDUSZ PRACY. NADTO NIE ZALICZONO JEJ DO OKRESU URLOPOWEGO (DOWÓD: PISMO [...] SŁUŻBY POSZUKIWANIA I RATOWNICTWA Z DNIA 11 SIERPNIA 2010 R.).

DECYZJĘ TĄ ZASKARŻYŁ J. F. WNOSZĄC O JEJ UCHYLENIE. SKARŻĄCY PRZYZNAŁ, IŻ W DNIACH 29-30 LIPCA 2009 R. KORZYSTAŁ Z NIEODPŁATNEGO ZWOLNIENIA LEKARSKIEGO WSKAZAŁ JEDNAK, IŻ PRACĘ WYKONYWAŁ W SYSTEMIE ZMIANOWYM, PO DWÓCH TYGODNIACH PRACY PRZYSŁUGIWAŁY MU 2-TYGODNIE WOLNEGO, ZA TEN OKRES BYŁY ODPROWADZANE ZA NIEGO SKŁADKI ZUS.

W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ WOJEWODA WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE POWOŁUJĄC SIĘ NA MOTYWY ZAWARTE W UZASADNIENIU ZASKARŻONEJ DECYZJI.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

PRZEPIS ART. 71 UST. 1 PKT 2 USTAWY O PROMOCJI ZATRUDNIENIA STANOWI, IŻ WARUNKIEM UZYSKANIA PRAWA DO ZASIŁKU DLA BEZROBOTNYCH JEST ABY BEZROBOTNY BYŁ ZATRUDNIONY W OKRESIE 18-TU MIESIĘCY PRZED ZAREJESTROWANIEM JAKO OSOBA BEZROBOTNA PRZEZ CZAS CO NAJMNIEJ 365 DNI, I W TYM CZASIE OSIĄGAŁ WYNAGRODZENIE W WYSOKOŚCI CO NAJMNIEJ NAJNIŻSZEGO WYNAGRODZENIA ZA PRACĘ, OD KTÓREGO ISTNIEJE OBOWIĄZEK OPŁACANIA SKŁADKI NA FUNDUSZ PRACY. Z PRZEPISU TEGO WYNIKA OBOWIĄZEK SPEŁNIENIA DWÓCH PRZESŁANEK ZATRUDNIENIA I OSIĄGANIA ODPOWIEDNIEGO WYNAGRODZENIA. KWESTIĘ NIEZDOLNOŚCI DO PRACY WSKUTEK CHOROBY I STOSOWNEGO WYNAGRODZENIA ZA TEN OKRES REGULUJE ART. 92 § 1 PKT 1 KODEKSU PRACY.

JEST OKOLICZNOŚCIĄ BEZSPORNĄ, IŻ SKARŻĄCY W OKRESIE 29-30 LIPCA 2009 R., POZOSTAWAŁ POZA PRACĄ, PRZY CZYM NIEOBECNOŚĆ TA ZOSTAŁA UZNANA ZA USPRAWIEDLIWIONĄ, NIEPŁATNĄ; ZA OKRES TEN NIE ZOSTAŁY ODPROWADZONE SKŁADKI NA FUNDUSZ PRACY. Z TAKIM ROZWIĄZANIEM SKARŻĄCY ZGADZAŁ SIĘ AŻ DO 13 SIERPNIA 2010 R. BYŁ ON ZATRUDNIONY NA CZAS OKREŚLONY OD 1 LIPCA 2009 R. DO 30 CZERWCA 2010 R. W TYM CZASIE WYKORZYSTAŁ PRZYSŁUGUJĄCY MU URLOP. DOPIERO W DNIU 13 SIERPNIA 2010 R., KIEDY Z DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI DOWIEDZIAŁ SIĘ, ŻE ZABRAKŁO MU DWÓCH DNI DO WYMAGANYCH 365 DNI ZATRUDNIENIA STANOWIĄCYCH O PRAWIE DO ZASIŁKU DLA BEZROBOTNYCH, ZWRÓCIŁ SIĘ DO WOJEWODY O ZALICZENIE MU TYCH DWÓCH DNI NIEOBECNOŚCI DO OKRESU UPRAWNIAJĄCEGO GO DO ZASIŁKU. OKRES ZATRUDNIENIA OKREŚLONY W ART. 71 UST. 1 PKT 2 USTAWY MA CHARAKTER MATERIALNO PRAWNY, NIE MOŻE BYĆ ZMIENIONY PRZEZ ORGANY ADMINISTRACJI. SKARŻĄCY W OKRESIE PRACY NIE UBIEGAŁ SIĘ O ZALICZENIE MU TYCH DNI DO OKRESU URLOPOWEGO, Z CAŁĄ PEWNOŚCIĄ W OKRESIE 29-30 LIPCA 2009 R. NIE PRZEBYWAŁ NA URLOPIE.

WYDAJE SIĘ, IŻ SKARŻĄCY NIE ZDAJĄC SOBIE SPRAWY Z EWENTUALNYCH KONSEKWENCJI WYNIKAJĄCYCH Z TYCH DWÓCH DNI POZOSTAWANIA BEZ WYNAGRODZENIA WYKORZYSTAŁ URLOP WYPOCZYNKOWY. NIE MIAŁ JAK TWIERDZI PRAWA DO DWÓCH TYGODNI WOLNEGO PO DWÓCH TYGODNIACH SŁUŻBY, BOWIEM NA ZWOLNIENIU LEKARSKIM PRZEBYWAŁ OD 31 LIPCA 2009 R. DO 14 SIERPNIA 2009 R., BEZPOŚREDNIO PO DNIACH ZA KTÓRE NIE OTRZYMYWAŁ ZASIŁKU CHOROBOWEGO ANI WYNAGRODZENIA ZA PRACĘ.

BRAK NALEŻYTYCH STARAŃ ZE STRONY SKARŻĄCEGO DOPILNOWANIA, ABY TE DWA DNI ZOSTAŁY MU POTRĄCONE Z URLOPU FAKTYCZNIE DOPROWADZIŁO DO TEGO, IŻ J. F. NIE SPEŁNIŁ WARUNKU UPRAWNIAJĄCEGO GO DO PRZYZNANIA MU PRAWA DO ZASIŁKU DLA BEZROBOTNYCH.

MAJĄC POWYŻSZE ROZWAŻANIA NA UWADZE WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY NA MOCY ART. 151 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. – PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.) ODDALIŁ SKARGĘ.