Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA 2512/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-12-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Minister Zdrowia
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca (spr.) Sędziowie WSA Małgorzata Boniecka - Płaczkowska WSA Elżbieta Lenart Protokolant Joanna Grzyb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi Szpitala Specjalistycznego Nr [...] w B. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] października 2003 r. nr [...] w przedmiocie umorzenie postępowania administracyjnego postanawia : odrzucić skargę


UZASADNIENIE

I S.A. 2512/03

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2003 roku numer [...] Minister Zdrowia utrzymał w mocy decyzję z [...] października 2003 roku numer [...] Ministra Zdrowia o umorzeniu postępowania administracyjnego jako bezprzedmiotowego.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ administracji publicznej podniósł, że zarządzeniem z [...] lipca 1998 roku numer [...] Wojewoda [...] przekształcił Szpital Specjalistyczny Nr. [...] w B. w samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej pod nazwą "Szpital Specjalistyczny Nr. [...] w B.".

W dniu [...] sierpnia 2003 roku w Krajowym Rejestrze Sądowym w rejestrze stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji i publicznych zakładów opieki zdrowotnej pod numerem [...] wpisany był Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej pod nazwą "Szpital Specjalistyczny Nr. [...] w B.". Z odpisu z rejestru wynika, że organem sprawującym nadzór nad zakładem opieki zdrowotnej jest Województwo [...] - Zarząd Województwa [...].

Uchwałą z [...] czerwca 2000 roku numer [...] Sejmik Województwa [...] postanowił oddać samodzielnemu publicznemu zakładowi opieki zdrowotnej "Szpitalowi Specjalistycznemu Nr. [...] w B." w nieodpłatne użytkowanie na czas nieoznaczony zabudowane nieruchomości gruntowe położone w B. i stanowiące własność Skarbu Państwa-szczegółowe opisane w treści uchwały.

Uchwałą z [...] sierpnia 2002 roku numer [...] Sejmik Województwa [...], powołując się na przepisy art.18 pkt.20 ustawy z 5 czerwca 1998 roku o samorządzie województwa ( Dz. U. 142/2002, poz.1590 ze zmianami) oraz art.8 ust.1 pkt.3a ustawy z 30 sierpnia 1991 roku o zakładach opieki zdrowotnej ( Dz. U. 91, poz.408 ze zmianami), postanowił przekazać [...] Akademii Medycznej w K. funkcję organu założycielskiego Szpitala Specjalistycznego Nr. [...] w B., wpisanego do rejestru publicznych zakładów opieki zdrowotnej prowadzonego przez Sąd Rejonowy w K.

Uchwałą z [...] listopada 2001 roku numer [...] Senat [...] Akademii Medycznej w K. wyraził zgodę na przejęcie od Województwa [...] funkcji organu założycielskiego wobec Szpitala Specjalistycznego Nr. [...] w B.

W dniu [...] października 2002 roku pomiędzy Województwem [...] a [...] Akademią Medyczną w K. zawarte zostało porozumienie mocą, którego Zarząd Województwa [...] przekazał, a [...] Akademia Medyczna w K. przejęła prawa i obowiązki organu założycielskiego wynikające z ustawy o zakładach opieki zdrowotnej wobec Szpitala Specjalistycznego Nr. [...] w B. utworzonego decyzją Wojewody [...] z [...] grudnia 1996 roku numer [...]. Z treści porozumienia wynika, że [...] Akademia Medyczna w K. zobowiązała się do powołania z dniem [...] października 2002 roku na bazie Szpitala Specjalistycznego Nr. [...] w B. w trybie art.36a ust.1 ustawy z 30 sierpnia 1991 roku o zakładach opieki zdrowotnej Szpitala Klinicznego [...] Akademii Medycznej w K. pod nazwą Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny Nr. [...] [...] Akademii Medycznej w K.

Zarządzeniem z [...] listopada 2002 roku numer [...] Rektor [...] Akademii Medycznej w K. nadał statut Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej pod nazwą "Szpital Kliniczny Nr. [...] [...] Akademii Medycznej w K.".

Decyzją z [...] marca 2003 roku numer [...] Minister Zdrowia, po rozpatrzeniu wniosku dyrektora Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego Nr. [...] [...] Akademii Medycznej w K., odmówił wpisania do rejestru zakładów opieki zdrowotnej prowadzonego przez Ministra Zdrowia Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego [...] Akademii Medycznej w K.

Decyzją z [...] października 2003 roku numer [...] Minister Zdrowia, po rozpatrzeniu wniosku z [...] sierpnia 2003 roku dyrektora Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego Nr. [...] [...] Akademii Medycznej w K., umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe.

Decyzją z [...] listopada 2003 roku numer [...] Minister Zdrowia utrzymał w mocy decyzję z [...] października 2003 roku numer [...] Ministra Zdrowia.

Na decyzję z dnia [...] listopada 2003 roku numer [...] Ministra Zdrowia skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Szpital Specjalistyczny Nr. [...] w B. Strona skarżąca domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji podniosła zarzut naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, a w szczególności art.77 k.p.a. poprzez nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych mających wpływ na wynik postępowania oraz zarzut naruszenia przepisu art.43 ust.3 ustawy z 30 sierpnia 1991 roku o zakładach opieki zdrowotnej ( dz. U. 91, poz.408 ze zmianami) wskazując, iż brak jest przesłanek uzasadniających likwidację Szpitala Specjalistycznego Nr. [...] w B.

W odpowiedzi na skargę Minister Zdrowia podtrzymał swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na dwa zagadnienia o charakterze procesowym . Po pierwsze stosownie do treści art.1 i art.2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1271), z dniem 1 stycznia 2004 roku weszły w życie przepisy ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Po drugie z treści art.97 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika jednoznacznie, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i w których postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego.

Zgodnie z treścią art.32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz. 1270) stronami w postępowaniu sądowoadministracyjnym są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Ponadto uczestnikami postępowania na prawach strony będą także osoby i podmioty, które brały udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosły skargi, jeżeli wynik postępowania dotyczy ich interesu prawnego, a także podmioty, które nie brały udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli zgłoszą swój udział w tym postępowaniu i wykażą, że wynik postępowania dotyczy ich interesu prawnego-art.33 ustawy.

Podkreślić należy, że postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte zostaje w wyniku złożenia przez uprawniony podmiot skargi do sądu administracyjnego. Natomiast przepis art.50 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazuje, że uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nadto skargę może wnieść także inny podmiot, któremu ustawy przyznają takie prawo. Można więc stwierdzić, iż na gruncie wskazanych wyżej przepisów prawa stroną postępowania sądowoadministracyjnego jest podmiot wnoszący skargę i posiadający interes prawny do jej wniesienia. W tym stanie rzeczy przy ocenie , czy dany podmiot jest uprawniony do wniesienia skargi, istotne znaczenie posiada interes prawny wnoszącego skargę. Interes prawny konkretnego podmiotu lub jego obowiązek nie zależy od jego indywidualnego przekonania, że zachodzi związek między postępowaniem a sytuacją zainteresowanego, lecz ma charakter obiektywny i musi wynikać z ustawowego źródła. Należy w pełni podzielić pogląd wyrażony w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z 3 lutego 1997 roku sygnatura akt OPS 6/96 ( ONSA 3/97, poz.102), że prawna kategoria interesu prawnego, na której oparta jest legitymacja procesowa, należy do prawa materialnego. O tym czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie i kto może żądać jego wszczęcia decydują przepisy, na których podstawie postępowanie to jest prowadzone.

Z materiału dokumentacyjnego zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że postępowanie administracyjne zakończone zaskarżoną decyzją zostało wszczęte na skutek wniosku Dyrektora Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego Nr. [...] [...] Akademii Medycznej w K. Przedmiotem postępowania administracyjnego była sprawa wpisania do rejestru zakładów opieki zdrowotnej, prowadzonego przez Ministra Zdrowia, Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego Nr. [...] [...] Akademii Medycznej w K. Stroną postępowania administracyjnego nie był więc Szpital Specjalistyczny Nr. [...] w B., a tym samym nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, gdyż sprawa wpisania do rejestru zakładów opieki zdrowotnej Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego Nr. [...] [...] Akademii Medycznej w K., nie dotyczy jego interesu prawnego. Jeżeli skarżący nie ma interesu prawnego we wniesieniu skargi do sądu administracyjnego na decyzję, która w ogóle go nie dotyczy, jak również w żadnym zakresie nie dotyczy jego praw i obowiązków, to wywołuje to taki skutek, że skarga staje się niedopuszczalna.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.58 § 1 pkt.6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1270) orzekł jak w postanowieniu.