Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 331/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2010-06-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 15 ust. 1, art. 15 ust. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Dariusz Dudra sędzia WSA Urszula Wiśniewska Protokolant: starszy sekretarz sądowy Stanisława Majkut po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 02 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi J. P. S. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 22 października 2009 r. J. S. wystąpił o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania sprzedaży samochodów za działalność gospodarczą, a w konsekwencji opodatkowania dokonanej sprzedaży tym podatkiem. W przedmiotowym wniosku oraz jego późniejszych uzupełnieniach wnioskodawca wskazał, że ma zamiar nabyć dla swoich prywatnych potrzeb oraz potrzeb swojej rodziny pięć uszkodzonych samochodów osobowych. Samochody te zostaną sprowadzone z Francji, następnie naprawione i po przeglądzie technicznym zarejestrowane na podatnika.

Wnioskodawca wskazał, że nie prowadzi działalności gospodarczej. Samochody będą użytkowane przez okres co najmniej 6 miesięcy od dnia zakupu, a następnie sprzedane w celu zakupu nowych, młodszych rocznikowo samochodów, o mniejszym przebiegu i z lepszym wyposażeniem. Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe wnioskodawca zadał pytanie, czy sprzedaż majątku osobistego, tj. pięciu samochodów, będzie działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) oraz czy będzie ona opodatkowana podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem wnioskodawcy, zakup samochodów dokonany dla prywatnych celów nie ma charakteru handlowego, gdyż towary te nie zostaną nabyte w celu ich dalszej odsprzedaży. Czynności te zatem nie stanowią profesjonalnego obrotu gospodarczego realizowanego w sposób zorganizowany, a w konsekwencji nie mogą zostać uznane za działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.

Interpretacją indywidualną z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. działając w imieniu Ministra Finansów uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe.

W uzasadnieniu organ wskazując na treść przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, w tym przede wszystkim art. 15 ust. 1 i 2 tej ustawy stwierdził, że okoliczności przedstawione we wniosku pozwalają stwierdzić, iż zakup pięciu samochodów, których sprzedaż po upływie co najmniej 6-miesięcznego okresu użytkowania podatnik przewiduje jeszcze przed ich zakupem, będzie dokonany w celach zarobkowych.

Wszelkie opisane w zdarzeniu przyszłym okoliczności zakupu, a następnie sprzedaży tych pojazdów, nie pozwalają przypisać podatnikowi działania polegającego na odpłatnym wyzbywaniu się majątku prywatnego.

Zatem dostawa ww. samochodów, które zostaną nabyte w celach zarobkowych (zamiar sprzedaży ujawniony zostaje już w momencie nabycia), będzie przejawem prowadzenia przez stronę działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym, w związku z przedmiotowymi transakcjami wnioskodawca wystąpi w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, co będzie się wiązało z koniecznością opodatkowania tych dostaw. Tak więc, wbrew opinii przedstawionej we wniosku, istnieją przesłanki implikujące uznanie strony za podatnika podatku od towarów i usług

w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w zakresie handlu samochodami.

Na powyższą kwalifikację prawnopodatkową przedstawionego zdarzenia przyszłego nie ma wpływu to czy podatnik dokonał zgłoszenia prowadzonej działalności gospodarczej we właściwych urzędach.

Pismem z dnia 28 stycznia 2010 r. strona wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę wydanej interpretacji. W ocenie skarżącego, zaskarżona interpretacja jest nieprawidłowa i rażąco narusza obowiązujące przepisy prawa.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. działając w imieniu Ministra Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany zaskarżonej interpretacji indywidualnej.

Na interpretację indywidualną J. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Skarżący podniósł, że nie zgadza się ze stanowiskiem zaprezentowanym przez Ministra Finansów. W jego ocenie, aby sprzedać jeden bądź pięć samochodów, osoba fizyczna nie musi zakładać przedsiębiorstwa

i z tego tytułu nie musi płacić podatku od towarów i usług albowiem nie ma statusu podatnika tego podatku. Skarżący uważa za prawidłowe swoje stanowisko, natomiast zaskarżoną interpretację indywidualną uważa za wadliwą i sprzeczną z prawem.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. działając w imieniu Ministra Finansów wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej interpretacji indywidualnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Sądy administracyjne sprawują sądową kontrolę działalności administracji publicznej poprzez ocenę jej działań pod kątem legalności, czyli zgodności z prawem.

Zaskarżona interpretacja jest aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. )- dalej p.p.s.a i mieści się w katalogu spraw poddanych kognicji sądów administracyjnych.

W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego ww. akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że interpretacja przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dokonana przez Dyrektora Izby Skarbowej , działającego w imieniu Ministra Finansów a dotycząca podatku od towarów i usług w zakresie uznania sprzedaży kilku samochodów za działalność gospodarczą, co skutkuje opodatkowaniem dokonanej sprzedaży ww. podatkiem jest zgodna z prawem.

W związku z powyższym skarga jako niezasadna podlega oddaleniu.

Jak wynika ze stanu faktycznego przedstawionego przez stronę zamierza z Francji nabyć dla swoich prywatnych potrzeb oraz potrzeb swojej rodziny pięć uszkodzonych samochodów osobowych, które po naprawie i przeglądzie zostaną zarejestrowane na podatnika. Jak oświadczył wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej a zakupione samochody będą użytkowane przez okres co najmniej 6 miesięcy od dnia zakupu, a następnie sprzedane w celu zakupu nowych, młodszych rocznikowo samochodów, o mniejszym przebiegu i z lepszym wyposażeniem.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe wnioskodawca zadał pytanie, czy sprzedaż majątku osobistego, tj. pięciu samochodów, będzie działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) oraz czy będzie ona opodatkowana podatkiem od towarów i usług?

Kwestią zasadniczą w sprawie jest zatem udzielenie odpowiedzi na tak zadane pytanie, w którym skarżący podkreśla, że owe 5 samochodów stanowi jego majątek osobisty i konsekwentnie wywodzi, że z tego względu sprzedaż tych samochodów nie będzie działalnością gospodarczą a jedynie sprzedażą majątku osobistego.

Przystępując do rozstrzygnięcia trzeba przede wszystkim wskazać, że wiążący jest dla organów stan faktyczny przedstawiony przez stronę. A zatem wbrew opinii strony w zdanym pytaniu skarżący już zawarł stwierdzenie, że jego zamiarem już ujawnionym w momencie kupna to, że samochody te po upływie 6 miesięcy od zakupu i naprawy wskazanych 5 samochodów zamierza sprzedać. Nieprzypadkowo wnioskodawca postanowił, że samochody sprzeda po upływie 6 miesięcy od daty zakupu, co pozwala przypuszczać, że chodzi tu o konsekwencje podatkowe.

Należy zgodzić się z organem, że opisane przez wnioskodawcę okoliczności nie pozwalają na stwierdzenie, że podatnik sprzedając owe 5 samochodów będzie odpłatnie wyzbywał się majątku prywatnego.

Zatem rację ma organ wskazując na treść przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, w tym przede wszystkim na art. 15 ust. 1 i 2 tej ustawy stwierdzając, że okoliczności przedstawione we wniosku pozwalają wywieźć, że zakup pięciu samochodów, których sprzedaż po upływie co najmniej 6-miesięcznego okresu użytkowania podatnik przewiduje jeszcze przed ich zakupem, będzie dokonany w celach zarobkowych.

Reasumując będziemy mieli do czynienia z dostawą samochodów w celach zarobkowych (zamiar sprzedaży ujawniony zostaje już w momencie nabycia), będzie przejawem prowadzenia przez stronę działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym, w związku z przedmiotowymi transakcjami wnioskodawca wystąpi w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, co będzie się wiązało z koniecznością opodatkowania tych dostaw.

W tym miejscu należy wskazać, ze tut. Sąd wyrokiem z dnia 23 września 2009 r. w sprawie I SA/Bd 511/09 oddalił skargę skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące roku 2007.

Stan faktyczny sprawy był zbliżony do stanu hipotetycznego przedstawionego przez stronę we wniosku o dokonanie interpretacji. Wyżej wskazanym wyrokiem Sąd uznał, że zbywanie samochodów przez skarżącego - w zaistniałych okolicznościach sprawy - można było potraktować jako prowadzenie działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004r.o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą VAT i w konsekwencji obciążyć skarżącego daniną z tego tytułu na rzecz Skarbu Państwa.

W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że : " to czy ktoś prowadzi działalność gospodarczą zależne jest od obiektywnej oceny - dokonanej na gruncie obowiązujących przepisów prawa - wykonywanych przez niego czynności, a nie od subiektywnych przekonań osoby wykonującej te czynności" (.....). Nie do podatnika należy decyzja, czy uzyskiwane przez niego przychody będą stanowiły przychody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług. Zakwalifikowanie uzyskiwanych przychodów do przychodów z działalności gospodarczej uzależniona jest od obiektywnej oceny zaistniałych w stanie faktycznym sprawy przesłanek ustawowych, określonych przez normodawcę w powołanym przepisie" .

Reasumując należy stwierdzić, że skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela wyrażony pogląd w zacytowanym wyroku wraz z jego uzasadnieniem. .

Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.