Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Ka 2570/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2004-04-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 614  Oświata, szkolnictwo wyższe, nauka, działalność badawczo-rozwojowa i archiwa
Skarżony organ: Inne~Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Borowicz (spr.) Sędzia NSA Szczepan Prax Asesor WSA Beata Kalaga-Gajewska Protokolant referent stażysta Agnieszka Janecka po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi 1) Komisji A w T. G. 2) Rady B – [...] w T.G. na czynności komisji konkursowej powołanej do przeprowadzenia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół [...] w T.G. z dnia [...] w przedmiocie wyniku konkursu postanawia: odrzucić skargę SW


UZASADNIENIE

W dniu [...] został przeprowadzony konkurs na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół [...] w T.G., do którego zgłosili się jako kandydaci T.F. i P.Z. Komisja konkursowa powołana uchwałą Nr [...] Zarządu Powiatu w T.G. z dnia [...] w pierwszym etapie konkursu podjęła decyzję o niedopuszczeniu kandydatów do dalszego etapu z przyczyn formalnych. Wskutek tej decyzji konkurs nie został rozstrzygnięty.

Komisja A w T. G. pismem z dnia [...] wysłanym w dniu [...] (kserokopia z książki nadawczej – karta 47 akt) zwróciła się do Starosty T. o ponowne ogłoszenie i przeprowadzenie konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół [...] oraz dopuszczenie do niego T.F. albo przedłużenie powierzenia jej funkcji dyrektora szkoły. W piśmie zakwestionowano stanowisko przyjęte przez komisję konkursową i zastrzeżono, iż w przypadku nieuwzględnienia wniosków, komisja wystąpi do Sądu o unieważnienie dotychczasowych czynności konkursowych.

Z kolei pismem złożonym w dniu [...] do Starosty T. Rada B – [...] w T. G. wniosła zastrzeżenia do przebiegu konkursu kwestionując sposób i tryb kontroli wymagań formalnych kandydata na dyrektora szkoły T.F. Rada B wystąpiła z wnioskiem o powierzenie T. F. funkcji dyrektora na następną kadencję lub powtórzenie konkursu.

Organ do którego skierowano powyższe wezwanie i zastrzeżenia nie udzielił skarżącym odpowiedzi.

W dniu [...] Komisja A oraz Rada B – [...] wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Starostwa Powiatowego w T.G. odrzucającą sprzeciw do wyniku konkursu na stanowisko dyrektora szkoły. W skardze podkreślono, że pomimo stosownego wezwania skierowanego do organu nie udzielono im żadnej odpowiedzi. Wskazano też, że o powołaniu nowego dyrektora szkoły skarżący dowiedzieli się w dniu rozpoczęcia roku szkolnego tj. 1 września [...] r.

W odpowiedzi na skargę Starosta Powiatu T. wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że konkurs z przyczyn formalnych nie został rozstrzygnięty, a został przeprowadzony zgodnie z przepisami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga w rozpoznawanej sprawie została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone. Zatem stosownie do art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1271 ze zm.) podlega ona rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2003 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) – zwanej dalej p.s.a.

W pierwszej kolejności należało rozstrzygnąć zagadnienie dopuszczalności skargi na czynności komisji konkursowej zmierzające do wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora szkoły prowadzonej przez Powiat T.

Skład orzekający w niniejszej sprawie opowiada się za poglądem według którego czynności urzędowe, podejmowane przez organy jednostek samorządu terytorialnego lub z ich umocowania przez powołaną w tym celu komisję konkursową, zmierzające do realizacji ustawowego obowiązku powierzenia stanowiska dyrektora szkoły, prowadzonej przez tę jednostkę kandydatowi wyłonionemu w drodze konkursu mają znamiona prawne działań z zakresu publicznej administracji samorządowej sprawowanej przez organy jednostki samorządu terytorialnego (art.36a ust.1-5 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty – Dz.U. z 1996 r. Nr 67, poz.329 ze zm. w związku z art.32 ust.1 i 2 pkt 2 ustawy z dnia 5.06.1998 r. o samorządzie powiatowym – tj. z 2001 r. Dz.U. Nr 142, poz.1592 ze zm.) i podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, na podstawie art.3 § 2 pkt 4 p.s.a. (por. postanowienie SN z dnia 13 stycznia 2000 r. sygn.akt III RN 123/99, opubl. ONSAP 2000/21/779). Zdaniem Sądu dopiero wyłonionemu w drodze konkursu kandydatowi przysługuje roszczenie o nawiązanie stosunku pracy w drodze zgodnego oświadczenia woli pracodawcy i pracownika (art.11 kp). Wcześniejsze, niż wyłonienie kandydata na stanowisko dyrektora czynności komisji konkursowej umocowanej przez organy samorządu gminy (powiatu), nie mają cech czynności z zakresu prawa pracy, a więc czynności zobowiązaniowej.

Tym samym Sąd nie podziela poglądu odmiennego wyrażonego w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 29 sierpnia 2001 r. sygn.akt III RN 123/00 (opubl. OSNAPiUS 2002, Nr 12, poz.282).

Stosownie do art.52 § 1 p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art.52 § 2 p.s.a.). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art.3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art.52 § 3 p.s.a.).

Natomiast w myśl art.53 § 1 p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadkach, o których mowa w art.52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenie odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art.53 § 2 p.s.a.).

Przy uwzględnieniu powyższych przepisów – w pierwszej kolejności – należało zbadać czy skarga została wniesiona w terminie.

Zarówno ze stanowiska skarżących sprecyzowanego na rozprawie jak i z akt sprawy wynika, że przedmiotowa skarga dotyczy czynności komisji konkursowej działającej z umocowania Zarządu Powiatu w T.G., czyli wyniku konkursu przeprowadzonego w dniu [...]. Przedmiotem skargi jest zatem czynność w rozumieniu art.3 § 2 pkt 4 p.s.a. Konkurs został przeprowadzony w oparciu o uregulowania zawarte w ustawie o systemie oświaty. Ustawa ta nie przewiduje w takiej sytuacji specjalnych środków zaskarżenia o jakich mowa w art.52 § 2 p.s.a. Konkurs przeprowadza się w oparciu o Regulamin konkursu, który jest uchwalony przez uprawniony organ jednostki samorządu terytorialnego.

Zatem w myśl art.52 § 3 p.s.a. w takiej sytuacji skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o podjęciu czynności – do usunięcia naruszenia prawa.

Konkurs został przeprowadzony w dniu [...] i nie został rozstrzygnięty. Z protokołu komisji konkursowej wynika, że przedstawiciel Rady B brał udział w czynnościach konkursowych. Przyjąć zatem należało, że o podjętej decyzji przez komisję konkursową Rada B dowiedziała się w tym dniu. Oznacza to, że dla skarżącej Rady B termin z art.52 § 3 p.s.a. upływał z dniem [...] (środa). Bezspornym jest, że skarżąca stosowne wezwanie z zastrzeżeniami do decyzji komisji konkursowej do Starosty skierowała dopiero [...] zatem z uchybieniem w/w terminu. Nie może budzić wątpliwości, że organ do którego skierowano wezwanie nie udzielił skarżącej odpowiedzi na to wezwanie, ani nie podjął innych czynności. Termin do wniesienia skargi wynosił więc w tej sytuacji 60 dni i rozpoczął bieg od dnia [...]. Upłynął zaś przy uwzględnieniu art.57 § 1 kpa z dniem [...] o godz. 2400 (poniedziałek).

Skarga została natomiast wniesiona do Sądu dopiero w dniu [...] (prezentata Biura Podawczego NSA na skardze).

Z kolei przedstawiciel skarżącej Komisji A został powołany do komisji konkursowej stosownie do art.36 ust.5 pkt 3 ustawy o systemie oświaty.

Bezspornym jest jednak, że przedstawiciel tej organizacji nie brał udziału czynnie w posiedzeniu komisji konkursowej w dniu [...]. Przedstawiciel skarżącej na rozprawie w dniu [...] B.P. przedstawiła przyczyny nieobecności w posiedzeniu komisji konkursowej i wyjaśniła, iż najpóźniej w terminie 2 tygodni licząc od dnia przeprowadzenia konkursu powzięła wiadomość o decyzji komisji konkursowej. Uwzględniając zatem treść art.52 § 3 p.s.a. termin skarżącej do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczął bieg od dnia [...], a upłynął [...] (środa).

Bezspornym zaś jest, że wezwanie o jakim mowa w art.52 § 3 p.s.a. zostało skierowane do organu dopiero w dniu [...].

W tym wypadku skarżąca także nie otrzymała żadnej odpowiedzi na skierowane wezwanie. Termin do wniesienia skargi wynosił w tym wypadku 60 dni i upłynął przy uwzględnieniu art.57 § 1 i 4 kpa z dnia [...] o godz.2400 (poniedziałek), gdyż [...] była niedziela.

Skarga natomiast w sprawie została wniesiona dopiero w dniu [...]. Przedstawiciele skarżących przyznali na rozprawie sądowej, że wezwania do usunięcia naruszenia prawa skierowane do organu z dnia [...] i [...] były pierwszymi w tej sprawie. Powyższe wskazuje więc, że wymogi formalne skargi w zakresie zachowania terminu do jej wniesienia nie zostały spełnione.

Należy zauważyć, że przepisy w zakresie terminowości złożenia skargi są bezwzględnie obowiązujące i wynoszą: 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie, 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w przypadku milczenia organu w tej kwestii – 60 dni od dnia "wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa".

W ocenie Sądu regulacja ta oznacza, że organ, do którego skierowano wezwanie do usunięcia naruszenia prawa powinien udzielić odpowiedzi w ciągu 30 dni od jego otrzymania.

Ponieważ organ w terminach wymaganych do wnoszenia skargi przez skarżących tj. do [...] i [...] nie doręczył im odpowiedzi na wezwanie nie można przyjąć, aby udzieleniem odpowiedzi w rozumieniu art.53 § 2 p.s.a. była informacja przedstawiciela Zarządu Powiatu na posiedzeniu Rady Pedagogicznej w dniu [...]. Z załączonego do akt (karta 35 akt) wyciągu protokołu z tzw. konferencji plenarnej, w której udział brali przedstawiciele skarżących wynika, że dotyczyła ona przedstawienia kandydatury K.A. na stanowisko dyrektora szkoły celem zaopiniowania przez podmioty, o których mowa w art.36a ust.4 ustawy o systemie oświaty.

Nadto treść art.53 § 2 p.s.a. w którym ustawodawca użył sformułowania "od dnia doręczenia" wskazuje, że odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa powinna być udzielona na piśmie.

Gdyby nawet przyjąć, że wyrażenie przez przedstawiciela Zarządu Powiatu stanowiska na konferencji plenarnej w dniu [...] stanowiło odpowiedź o jakiej mowa w art.53 § 2 p.s.a., to termin trzydziestodniowy przewidziany w tym przepisie do wniesienia skargi do Sądu liczony zgodnie z art.57 § 1 i 4 kpa upłynął w dniu [...] (poniedziałek). Skarga natomiast została wniesiona [...].

Fakt, że skarżący w dniu [...] dowiedzieli się o powołaniu nowego dyrektora nie może stanowić podstawy do przyjęcia, że skarga została wniesiona w terminie, skoro dotyczy czynności w rozumieniu art.3 § 2 pkt 4 p.s.a. jaką jest wynik konkursu komisji konkursowej.

W myśl art.58 § 1 pkt 2 p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Ponieważ z powyższych rozważań wynika, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona po upływie terminu z art.53 § 2 p.s.a. przy uchybieniu terminu wskazanego w art.52 § 3 p.s.a. dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak na wstępie z mocy art.58 § 1 pkt 2 i 3 zd.1 p.s.a.

Dodatkowo Sąd zauważa, że na rozprawie w dniu 2 marca 2004 r. (k. 72 akt sądowych) odmówił M.T. uprawnienia do reprezentowania Rady B z uwagi na fakt, że nie jest on członkiem tej Rady, umożliwiając tym samym zapewnienie należytej reprezentacji temu podmiotowi przed sądem. Stanowisko Sądu wynikało z uregulowań zawartych w art.3 pkt 10 i pkt 11 w zw. z art.53 ust.1 ustawy o systemie Oświaty. W ocenie Sądu w powyższych uregulowaniach ustawodawca wyraźnie wskazał, że Rada B stanowi reprezentację rodziców uczniów, a więc osób uczęszczających do szkoły. Przepis art.3 pkt 11 cyt. ustawy jedynie wskazuje, że odpowiednie regulacje zawarte w ustawie o systemie Oświaty odnoszące się do uczniów należy także odpowiednio stosować do słuchaczy i wychowanków przy uwzględnieniu art.2 pkt 3, 5 tej ustawy, co oznacza, że wychowanek to uczeń placówki oświatowo-wychowawczej czy placówki wymienionej w art.2 pkt 5 cyt. ustawy.

Ponadto Sąd zauważa, że rozstrzyganie czy Rada B ma zdolność sądową, bądź też czy jest legitymowana do złożenia skargi do Sądu wymagało merytorycznego badania w zakresie uregulowań zawartych w ustawie o systemie Oświaty. Takie badanie zaś było niemożliwe skoro skarga nie została wniesiona w terminie.

SW