Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 233/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-03-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6041 Profilaktyka  i   rozwiązywanie  problemów alkoholowych, ustalanie liczby punktów sprzedaży,  zasad  usytuowania miejsc
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Działalność gospodarcza
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 221
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 2 ust.2 pkt 27
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej L. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z dnia 10 listopada 2009 r., sygn. akt III SA/Łd 436/09 w sprawie ze skargi Lilii Kowalskiej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.T. z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia: odrzucić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 10 listopada 2009 r., sygn. akt III SA/Łd 436/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił skargę L. K. (zwanej dalej: skarżącą) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2009 r., utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] kwietnia 2009 r. w przedmiocie cofnięcia skarżącej zezwolenia na sprzedaż alkoholu.

Od powyższego wyroku skarżąca, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę kasacyjną, od której uiszczono wpis w wysokości 100 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu, bowiem nie została prawidłowo opłacona.

Zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej: p.p.s.a.) pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została wniesiona przez adwokata, stosownie do wymogów art. 175 p.p.s.a. Przedmiotem zaskarżenia był wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. wydany w sprawie dotyczącej cofnięcia zezwolenia na sprzedaż alkoholu.

Stosownie do § 2 ust. 2 pkt. 27 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały wynosi 500 zł w sprawach skarg dotyczących koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w pozostałym zakresie niż wymienione w pkt. 1 – 26 tego przepisu. Z powyższego wynika zatem, że od skargi dotyczącej cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych należy pobierać wpis w wysokości 500 zł, ustalany w oparciu o § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia (tak również: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 stycznia 2009 r., sygn. akt II GSK 1031/08 LEX nr 510737). Wpis w takiej właśnie wysokości został uiszczony przed sądem I instancji.

Stosownie natomiast do § 3 wspomnianego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł.

Powyższe przepisy określają zatem wysokość wpisu od skargi kasacyjnej wydanej w sprawie dotyczącej cofnięcia zezwolenia na sprzedaż alkoholu na kwotę 250 zł. Tymczasem w niniejszej sprawie wpis został uiszczony przez adwokata w kwocie 100 zł. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym uiszczenie przez pełnomocnika będącego radcą prawnym albo adwokatem stałej opłaty w wysokości niższej od należnej kwoty opłaty stałej, określonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., stanowi uchybienie wymogom zawartym w art. 221 p.p.s.a. i obliguje sąd do odrzucenia środka zaskarżenia bez wezwania o uiszczenie opłaty (por. postanowienia NSA: z dnia 8 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 701/04; z dnia 5 kwietnia 2006 r., sygn. akt II OZ 347/06).

Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 221 w zw. z art. 180 i 182 § 3 p.p.s.a.