Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 139/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2005-09-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kuczyńska Sędziowie: WSA Tomasz Zborzyński Asesor sądowy Marta Wojciechowska (spr.) Protokolant st. sekretarz sądowy Iwona Bergiel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2005 r. sprawy ze skargi R. A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w Opolu uznał zgłoszenie celne nr [...], z dnia 19 listopada 2001 r. dokonane przez R. A. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "A" w O., za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej towarów wymienionych:

1) w pozycji 6 JDA - złącza na przewody - złącza męskie: BNC, WM; złącza żeńskie: BNC, złącze modularne 5788, 5264, UHF, przejścia, puszki natynkowe, rozgałęźniki, trójniki, adaptery,

2) w pozycji 7 JDA - złącza na przewody - złącza męskie: WM 8,

3) w pozycji 8 JDA - złącza na przewody - złącza męskie: D - SUB, CENTRONICS C 50 M; złącze żeńskie: D - SUB; szybkozłącze potrójne

i określił kwotę długu celnego, która wyniosła 2150, 40 PLN oraz kwotę podatku VAT, która wyniosła 9167, 60 PLN.

Decyzję wydano na podstawie art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne, art. 13 § 1, art. 207 § 1, art. 224 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa w związku z art. 2 § 2, art. 13 § 1, 65 § 4 pkt 2b i § 5, art. 83 § 1 i 3, 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny, § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej oraz załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. w postaci wyjaśnień do Taryfy celnej.

Jednocześnie na podstawie art. 222 § 4 i 5 Kodeksu celnego w związku z § 5 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 sierpnia 2003 r. w sprawie odsetek wyrównawczych, Naczelnik Urzędu Celnego w Opolu odstąpił od poboru odsetek wyrównawczych od długu celnego.

W uzasadnieniu decyzji Naczelnik wskazał, iż wymieniony w decyzji towar firma "A" R. A. zakwalifikowała w zgłoszeniu celnym według kodu PCN 8536 90 100, ze stawką celną konwencyjną 0%.

W dniu 7 października 2004 r. Naczelnik Urzędu Celnego w Opolu wszczął postępowanie celne w zakresie taryfikacji wskazanego wyżej towaru. Na podstawie analizy zgłoszenia celnego, katalogów firmowych, specyfikacji faktury, wniosku o wydanie towaru ze składu celnego Naczelnik stwierdził, że dokonana w zgłoszeniu celnym taryfikacja części sprowadzonego towaru jest nieprawidłowa.

Odwołując się do Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego i Polskiej Taryfy Celnej organ celny wskazał, iż zgłoszenie w urzędzie celnym towaru stanowiącego przedmiot obrotu z zagranicą, powinno nastąpić w rozbiciu na poszczególne pozycje towarowe, które wyodrębnione są na podstawie dziewięciocyfrowych kodów towarowych PCN. O ujęciu towaru w danym kodzie PCN decydują cechy charakteryzujące towar w sposób najbardziej szczegółowy, co w przypadku maszyn i urządzeń oznacza zespół czynności, do których wykonania zostały skonstruowane, a dla innych towarów będą to parametry fizyko - chemiczne, bądź rodzaj materiału z jakiego dany towar został wykonany.

W przypadku wtyków i gniazd wtykowych, które zostały wymienione wprost w taryfie celnej na poziomie jednej kreski pod pozycją 8536 z przypisaniem kodów 8536 69 100, 8536 69 300 i 8536 69 900 i przy zastosowaniu reguły 6 Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz wyjaśnień do taryfy celnej zawartych w uwadze III ust. B, wykluczono klasyfikację proponowaną przez stronę. Kod PCN 85 36 90 100 obejmuje bowiem pozostałe urządzenia niewymienione w podpozycjach pozycji 8536 tj. " inne łączniki, przyłącza, listwy zaciskowe itp.", a nie wtyki, wtyki modularne, gniazda wtykowe, trójniki, puszki, rozdzielacze, adaptery i rozgałęźniki.

Zatem towar z pozycji 6 JDA zgłoszenia celnego o nazwie złącza na przewody

złącza męskie BNC - WM; złącza żeńskie BNC, złącze modularne 7788, 5264, UHF, przejścia, puszki natynkowe, rozgałęźniki, trójniki, adaptery to według organu celnego:

gniazda wtykowe do obwodów drukowanych - ilość - 3500 szt., które konstrukcyjnie przystosowane są wyłącznie do stosowania w obwodach drukowanych - "wtyki i gniazda wtykowe: do obwodów drukowanych" i powinny zostać zaklasyfikowane pod kodem PCN 8536 69 300,

wtyki, gniazda wtykowe, przejścia (gniazdo wtykowe na gniazdo wtykowe, wtyk na gniazdo wtykowe, gniazdo wtykowe na wtyk), trójniki (wtyk na dwa gniazda wtykowe) do przewodów koncentrycznych - ilość - 8950 szt., - które konstrukcyjnie są przystosowane wyłącznie do stosowania do przewodów koncentrycznych (współosiowych) - "wtyki i gniazda wtykowe: do przewodów koncentrycznych (współosiowych)" i powinny zostać zaklasyfikowane pod kodem PCN 8536 69 100,

wtyki modularne, puszki (jedno gniazdo wtykowe, dwa gniazda wtykowe), przejścia (wtyk na gniazdo wtykowe), rozdzielacze (wtyk na trzy gniazda wtykowe), adapter (gniazdo wtykowe na gniazdo wtykowe, gniazdo wtykowe na wtyk), rozgałęźnik (wtyk na dwa gniazda wtykowe) - ilość - 44730 szt., - które spełniają rolę i funkcję użytkową opisaną w uwadze III dla poz. 8536 Ustęp (A) pkt. 1 - "wtyki i gniazda wtykowe (w tym do łączenia dwóch ruchomych przewodów). Wtyk może mieć jedną lub więcej nóżek albo styków bocznych, które pasują w odpowiednie otwory lub styki w gnieździe...", i powinny zostać zaklasyfikowane do kodu PCN 8536 69 900.

Natomiast towar z pozycji 7 JDA o nazwie złącza na przewody - złącza męskie WM8 (nazwa katalogowa) to:

wtyki modularne - ilość - 1000 szt., które spełniają rolę i funkcję użytkową opisaną w Uwadze III dla poz. 8536 Ustęp (A) pkt. 1 - "wtyki i gniazda wtykowe (w tym do łączenia dwóch ruchomych przewodów). Wtyk może mieć jedną lub więcej nóżek albo styków bocznych, które pasują w odpowiednie otwory lub styki w gnieździe...", i powinny zostać klasyfikowane do kodu PCN 8536 69 900.

Również część towaru z pozycji 8 JDA o nazwie złącza na przewody - złącza męskie: D - SUB, CENTRONICS C50M; złącze żeńskie: D - SUB (nazwa katalogowa) według organu celnego to:

wtyki D - SUB, wtyki CENTRONICS - ilość - 3100 szt., które spełniają rolę i funkcję użytkową opisaną w Uwadze III dla poz. 8536 Ustęp (A) pkt. 1 - " wtyki i gniazda wtykowe (w tym do łączenia dwóch ruchomych przewodów). Wtyk może mieć jedną lub więcej nóżek albo styków bocznych, które pasują w odpowiednie otwory lub styki w gnieździe...", i powinny zostać klasyfikowane do kodu PCN 8536 69 900.

Dokonując zmiany taryfikacji Naczelnik Urzędu celnego powołał się również na art. 26 ust. 1 Przepisów wprowadzających ustawę - Prawo celne i wskazał, że zgodnie z przywołanym przepisem dotychczasowe przepisy stosuje się do spraw dotyczących długu celnego, jeżeli dług powstał przed dniem uzyskania przez Rzeczypospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej.

Od powyższej decyzji R. A. złożył odwołanie domagając się uchylenia w całości decyzji Urzędu Celnego w Opolu oraz uchylenia kwoty długu celnego i podatku VAT. W uzasadnieniu odwołania R. A. wskazał, że przez okres kilkunastu lat Urząd Celny akceptował proponowaną taryfikację spornego towaru do kodu PCN 8536 90 100. Nadto podkreślił, iż Urząd Celny charakteryzując podmiotowe złącza koncentrował się na opisie kształtu i rodzaju materiału, z którego złącza są wykonane, a termin "gniazda wtykowe i wtyki", którym organ celny posługuje się dotyczy osprzętu elektrycznego, stosowanego zgodnie z Polską Normą PN - IEC 884 - 1 - A, w instalacjach zasilających urządzenia elektryczne w energię elektryczną prądu przemiennego. W przypadku opisanych złącz określenia wtyk lub gniazdo stosuje się żargonowo i nie oznacza to, że mamy do czynienia z "gniazdem wtykowym".

Jednocześnie R. A. podniósł, że w treści przywołanych przez Urząd Celny w Opolu wyjaśnień do Taryfy Celnej (tom IV, sekcja XVI, dział 85, nr III) w pkt A wskazano, że wymienione tam wtyki, gniazda wtykowe i inne styki służą do połączeń z instalacją, która jest w normalnym stanie stała. Natomiast, zdaniem R. A., instalacja służąca do połączeń pomiędzy urządzeniami audio - video, telefonicznymi lub komputerowymi nie jest instalacją, która jest w normalnym stanie stała, zatem sprowadzone złącza należą do grupy urządzeń B - inne łączniki, przyłącza, listwy zaciskowe.

W Taryfie celnej przewidziano szczegółowy podział kabli i przewodów elektrycznych i są one inne rodzajowo od przewodów przeznaczonych do złącz elektronicznych, co nie pozwala na wymienne stosowanie osprzętu współpracującego z tymi przewodami, a zatem osprzęt należałoby również rozgraniczyć zgodnie z tym podziałem i jego przeznaczeniem.

W efekcie Urząd Celny wydając decyzję naruszył, zdaniem R. A., art. 13 Kodeksu celnego oraz postanowienia rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej i rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej.

Decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Opolu utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Decyzja Dyrektora Izby Celnej została wydana na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa w zw. z art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne i art. 85 § 1, 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny oraz § 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000 r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej, a także na podstawie załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. - Wyjaśnień do Taryfy Celnej i art. 15 ust. 4, 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym.

W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Celnej wskazał, iż obowiązująca na dzień przyjęcia zgłoszenia celnego Taryfa celna, przyjęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów, wprowadzonej w życie Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzoną w Brukseli 14 czerwca 1983 r. (załącznik do Dz. U. Nr 11, poz. 62 z dnia 07.02.1997 r.). Zgodnie z postanowieniem art. 13 ustęp 2 powyższej Konwencji " weszła ona w życie w stosunku do Polski dnia 1 stycznia 1996 r. "(Oświadczenie rządowe z dnia 30.12.1996 r. w sprawie przystąpienia przez Rzeczypospolitą Polską do Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzonej w Brukseli dnia 14.06.1993 r. - Dz. U. Nr 11, poz. 63 z dnia 07.02.1997r.).

System Zharmonizowany jest wielozadaniową, sześciocyfrową nomenklaturą opartą na serii podzielonych czterocyfrowych pozycji. Wielozadaniowa Nomenklatura identyfikowana przez sześciocyfrowy kod, jest zaopatrzona w niezbędne definicje i zasady w celu zapewnienia jej ujednoliconego stosowania. Dla celów klasyfikacji towarowej, HS zapewnia także poprawną i logiczną strukturę, w której całkowita ilość pozycji (4 cyfry) zgrupowana jest w 96 działach, a te ostatnie zgrupowane są w 21 sekcjach. Pozycje i podpozycje HS uzupełniane są także przepisami interpretacyjnymi i uwagami dotyczącymi sekcji, działów i podpozycji, które stanowią integralną część systemu. Całość zapewnia systematyczną i jednolitą klasyfikację towarów.

Ośmioznakowa treść pozycji PCN pokrywa się z treścią Nomenklatury Scalonej (CN) opracowanej przez Komisję Wspólnot Europejskich i stosowanych przez Unię Europejską.

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz Ogólnym Regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji i podpozycji, z wyłączeniem wszelkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną.

Zgodnie z regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych taryfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z ogólnymi Regułami Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej, przy czym wiążący jest tu, wynikający z art. 85 § 1 ustawy Kodeks celny, stan towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego.

Natomiast w regule 6 przyjęto zasadę, iż klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z pozostałych reguł, przy zastosowaniu zasady, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane.

Dla celów prawnych klasyfikację towaru do kodu PCN przeprowadza się w oparciu o zakres przedmiotowy pozycji, zgodnie z brzmieniem pozycji oraz uwag do sekcji i działów, natomiast przeznaczenie towaru ma znaczenie jedynie wtedy, gdy sama taryfa w ten sposób różnicuje klasyfikację towarów.

Klasyfikacja taryfowa towarów oparta jest na mających moc normy prawnej Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej, które zamieszczone są na początku Taryfy Celnej, oraz na uwagach do sekcji lub działów taryfy, które decydują o tym, jak należy klasyfikować poszczególne towary.

Ponadto dla klasyfikacji towarów wiążący jest, wynikający z art. 85 § 1 Kodeksu celnego, stan towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego.

Komentarz do pozycji 8536 zawarty w IV tomie "Wyjaśnień do taryfy celnej" definiuje, dla potrzeb Taryfy celnej, ogólne pojęcie urządzeń służących do podłączania lub przyłączania do obwodów elektrycznych, oraz bardziej szczegółowo, pojęcie wtyku (gniazda wtykowego), który cyt.: "może mieć jedną lub więcej nóżek albo styków bocznych, które pasują w odpowiednie otwory lub styki w gnieździe".

Komentarz dotyczący wtyków (gniazd wtykowych) nie ogranicza zastosowania tych urządzeń, co świadczy o ich wszechstronności, a jedynie przytacza przykłady zastosowania: np. do łączenia dwóch przewodów lub do łączenia ruchomych przewodów lub urządzeń z instalacją, która jest w normalnym stanie stała.

Z treści komentarza, zdaniem organu II instancji wynika jednoznacznie, że element połączeniowy zwany przez stronę "złącze" odpowiada nazwie taryfowej "wtyk" (gniazdo wtykowe), a budowa towaru wskazuje niewątpliwie, że złącza żeńskie to gniazda wtykowe, a złącza męskie to wtyki. Taryfa celna nie precyzuje do jakiego napięcia roboczego czy do jakiego rodzaju instalacji przeznaczone są gniazda wtykowe i wtyki. Taryfa celna określa jedynie sposób współpracy: przewody koncentryczne, obwody drukowane oraz pozostałe. Z tego względu powoływanie się na napięcie robocze jest, zdaniem Dyrektora Izby, bezpodstawne i nieuzasadnione.

Nadto Dyrektor Izby Celnej wskazał, że klasyfikacja dokonana przez organ I instancji oparta została również o reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej, zamieszczonych w taryfie celnej stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej.

Zgodnie z komentarzem do Pierwszej Ogólnej Reguły Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej, zawartym w tomie I "Wyjaśnień do Taryfy Celnej", klasyfikacji taryfowej należy dokonywać zgodnie z brzmieniem pozycji i odpowiednimi uwagami do sekcji i działów. Według takich zasad dokonano klasyfikacji celnej w niniejszej sprawie, gdyż wtyki i gniazda wtykowe wymienione zostały wprost w Taryfie celnej na poziomie jednej kreski pozycji 8536, a ich kody PCN 8536 69 900, 8536 69 300, 8536 96 100 wynikają z zastosowania postanowień Szóstej Ogólnej Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Natomiast zaproponowany przez stronę kod 8536 90 100 obejmuje pozostałe urządzenia niewymienione w innych podpozycjach pozycji 8536, a zatem zgodnie ze wskazaną wyżej szóstą Regułą Interpretacji, klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, jednak przy zastosowaniu zasady, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Stąd twierdzenia strony, iż w taryfie celnej przewidziano szczegółowy podział kabli i przewodów elektrycznych, dlatego też osprzęt współpracujący z tymi przewodami również należy określić zgodnie z podziałem przewidzianym dla kabli i przewodów, są błędne i sprzeczne ze wskazanymi wyżej zasadami.

Nadto Dyrektor Izby Celnej zauważył, że postanowienia Polskich Norm, na które powołuje się strona w odwołaniu, nie mają wpływu na klasyfikację towaru według Polskiej Nomenklatury Scalonej, która rządzi się własnymi regułami, a wydawane inne normy, nomenklatury czy klasyfikacje funkcjonują w polskim nazewnictwie autonomicznie i znajdują swoje własne umocowanie prawne oraz określone zastosowanie. Natomiast do ustalenia odpowiedniego kodu PCN organami właściwymi są Naczelnik Urzędu Celnego i Dyrektor Izby Celnej, a dla potrzeb celnych podstawą wydawanych decyzji są wyłącznie przepisy prawa celnego, w tym dla potrzeb klasyfikacji taryfowej, postanowienia Taryfy celnej.

Zgodnie z art. 13 § 1 Kodeksu celnego cła określane są na podstawie Taryfy celnej lub innych środków taryfowych, a w myśl art. 13 § 3 pkt 1 Taryfa celna obejmuje Polską Nomenklaturę Towarową Handlu Zagranicznego PCN. Dlatego też klasyfikacji taryfowej dokonuje się w oparciu o zapisy zawarte w Taryfie Celnej, Wyjaśnieniach do taryfy celnej i Ogólnych Regułach Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej, a nazewnictwo tam stosowane może odbiegać od sformułowań użytych w innych klasyfikacjach. Nie ma to jednak znaczenia, zdaniem Dyrektora Izby Celnej, gdyż zgodnie z poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w wyroku sygn. akt III SA 1233/91, dla potrzeb celnych podstawą prawną wydawanych decyzji są postanowienia dotyczące nomenklatury taryfowej i Taryfy celnej nawet wówczas, gdy towary te są traktowane odmiennie w innych przepisach, publikacjach czy opiniach rzeczoznawców.

Również fakt przyjmowania przez organ celny w toku innych odpraw celnych, deklarowanej przez importera klasyfikacji towarowej, nie może powodować, że podczas następnych odpraw organ nie zastosuje właściwej taryfikacji tego samego produktu. Takie stanowisko Dyrektora Izby Celnej zostało poparte przytoczonym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Łodzi (sygn. akt I SA/Łd 52/98) i stąd argumenty strony dotyczące odmiennego traktowania towarów przy wcześniejszych odprawach, nie mają wpływu na obecną, prawidłową klasyfikację.

Nadto Dyrektor Izby Celnej w Opolu wskazał również, że w dniu 30 kwietnia 2002 r. stronie wydano wiążącą informację taryfową nr [...].

R. A. nie godząc się z tą informacją, która obligowała do kwalifikacji towarowej takiej jaką przyjęto w niniejszej sprawie, złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Argumenty i zarzuty skargi były w zasadzie tożsame z argumentami i zarzutami przytoczonymi w niniejszym postępowaniu. Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko organów celnych i oddalił skargę.

Od decyzji Dyrektora Izby Celnej w Opolu R. A. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu skargi R. A. wskazał, iż Urząd Celny w Opolu dokonał zmiany taryfikacji części towaru sprowadzonego zza granicy, klasyfikując towar wyłącznie w kategorii "gniazda wtykowe i wtyki", co jest przyporządkowaniem nieprawidłowym. Powołując się na Pierwszą Regułę Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej skarżący wskazał, że dla prowadzonych " złącz na przewody " właściwym jest przyporządkowanie do kodu taryfy celnej obejmującej " elementy połączeniowe, złącza dla przewodów i kabli." Jednocześnie R. A. podniósł, iż od 1990 roku importuje złącza i do 2000 r. były one klasyfikowane jako towar w pozycji PCN 8536 90 100, a dopiero od 2000 r. nastąpiła zmiana taryfikacji i przypisanie przez organy celne kodu PCN 8536 69 900.

Sporne towary zostały szczegółowo opisane przez Urząd Statystyczny, który nadał im określony numer SWW, a nadto przez normy Polskiego Komitetu Normalizacyjnego, gdzie traktuje się je jako złącza i elementy połączeniowe dla kabli i przewodów.

Takie stanowisko znalazło również odzwierciedlenie w opiniach Prezesa Krajowej Izby Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji oraz Izby Rzeczoznawców Stowarzyszenia Elektryków Polskich. Polska Norma PN - IEC 884-1+A# wyczerpująco definiuje wtyki i gniazda wtykowe. Towary te nie były przedmiotem importu skarżącego. Brak jest również, zdaniem R. A., podstaw do powoływania się przez Dyrektora Izby Celnej na decyzję [...] z dnia 30 kwietnia 2002 r., gdyż zgłoszony towar celny w niniejszej sprawie, jest z zasady różny od towaru ujętego w powołanej decyzji, a wiążąca informacja taryfowa wydana w roku 2002 nie może mieć zastosowania do roku 2001. Przy czym jak podkreślił skarżący, w świetle obowiązującego prawa wiążące informacje taryfowe wydane przed akcesją RP do Unii Europejskiej utraciły ważność.

Powołując się na powyższe argumenty R. A. wskazał, że Dyrektor Izby Celnej w Opolu wydając zaskarżoną decyzję naruszył art. 5 § 2 i 4 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny, a nadto przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej, Ogólne Reguły Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej oraz dokonał interpretacji niezgodnej z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej oraz art. 210 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa. Nadto skarżący podniósł zarzut naruszenia art. 210 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa wskazując na nieprawidłowości w uzasadnieniu decyzji, polegające na braku merytorycznego ustosunkowania się do przedkładanych przez stronę opinii biegłych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Opolu wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację oraz podkreślił, że klasyfikacja taryfowa towarów w polskiej Taryfie celnej musi być zgodna z międzynarodowymi zasadami klasyfikacji opartymi na Zharmonizowanym Systemie Oznaczania i Kodowania Towarów (HS), które Polska przyjęła przystępując do Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów. Scalona Nomenklatura stanowi rozwinięcie tego Systemu, przy czym PCN nie identyfikuje poszczególnych towarów, a więc z zasady nie uwzględnia podziału na asortymenty wyrobów, marki, odmiany itp.

W celu ustalenia prawidłowego kodu PCN należy w pierwszej kolejności kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej zawartymi w części wstępnej do Taryfy Celnej. Reguły te, jak również przyjęte zasady klasyfikacji zapewniają jednolitą interpretację tak aby dany towar był zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.

Nadto Dyrektor Izby Celnej wskazał, że powołanie się w decyzji na wiążącą informację taryfową nie oznaczało, że ma ona zastosowanie do niniejszej sprawy, a miało jedynie wskazać na analogię problemów występujących w obu sprawach.

Dyrektor nie stwierdził naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 ustawy Ordynacja podatkowa, gdyż zebrano pełny materiał dowodowy i w sposób wyczerpujący wyjaśniono przesłanki, które legły u podstaw rozstrzygnięcia, ustosunkowując się do stanu faktycznego i prawnego. Natomiast sam fakt dokonania przez organy celne odmiennych ustaleń od tych, które przedstawiła strona, nie świadczy o naruszeniu art. 210 Ordynacji podatkowej.

Natomiast argumenty strony związane z grupowaniem towarów zgodnie z Systematycznym Wykazem Wyrobów oraz odpowiednie postanowienia Polskich Norm nie mogą mieć wpływu na klasyfikację według Polskiej Nomenklatury Scalonej, a organami właściwymi do ustalenia odpowiedniego kodu PCN są Naczelnik Urzędu Celnego i Dyrektor Izby Celnej. Fakt traktowania danych towarów odmiennie w innych przepisach czy publikacjach nie może mieć wpływu na nomenklaturę Taryfy celnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Kontrola legalności, przeprowadzona przez Sąd zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wykazała, że zaskarżona decyzja odpowiada wymogom prawa.

Kontrola, o której mowa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowo - administracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów.

Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do kwestii prawidłowości klasyfikacji towaru do kodu PCN.

Skarżący zgłoszony towar w pozycji 6 JDA określił jako złącza męskie: BNC, WM; złącza żeńskie: BNC, złącza modularne 5788, 5264, UHF, przejścia, puszki natynkowe, rozgałęźniki, trójniki, adaptery i sklasyfikował wskazany towar według kodu PCN 8536 90 100.

Natomiast organy celne przyjęły odpowiednio, iż są to:

- gniazda wtykowe do obwodów drukowanych i powinny zostać zaklasyfikowane pod kodem PCN 8536 69 30,

- wtyki, gniazda wtykowe, przejścia (gniazdo wtykowe na gniazdo wtykowe, wtyk na gniazdo wtykowe, gniazdo wtykowe na wtyk), trójniki (wtyk na gniazda wtykowe) do przewodów koncentrycznych i powinny zostać sklasyfikowane do kodu PCN 8536 69 100,

- wtyki modularne, puszki (jedno gniazdo wtykowe, dwa gniazda wtykowe), przejścia (wtyk na gniazdo wtykowe), rozdzielacza (wtyk na trzy gniazda wtykowe), adapter (gniazdo wtykowe na gniazdo wtykowe, gniazdo wtykowe na wtyk), rozgałęźnik (wtyk na dwa gniazda wtykowe) powinny zostać sklasyfikowane do kodu PCN 8536 69 900.

Towar z pozycji 7 JDA o nazwie złącza na przewody - złącza męskie WM8 według skarżącego należało przypisać również do kodu PCN 8536 90 100, podczas gdy według organów to wtyki modularne, które powinny być zaklasyfikowane do kodu PCN 8536 69 900. Także w przypadku pozycji 8 JDA o nazwie złącza na przewody - złącza męskie: D - SUB, CENTRONICS C50M; złącze żeńskie: D - SUB skarżący zastosował kod PCN 8536 90 100, natomiast organy uznały, że są to wtyki D - SUB, wtyki CENTRONICS, które powinny zostać sklasyfikowane do kodu PCN 8536 69 900.

W myśl art. 85 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz. U. Nr 23, poz. 117 ze zmianami) należności celne przywozowe są wymagane według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących.

Z dniem 1 maja 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne, jednak na podstawie art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 623), przepisy Kodeksy celnego stosuje się do spraw dotyczących długu celnego, jeżeli dług celny powstał przed dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą członkostwa w Unii Europejskiej.

Zgodnie z art. 28 Przepisów wprowadzających ustawę - Prawo celne, wiążące informacje taryfowe, wydane na podstawie dotychczasowych przepisów tracą ważność z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej. Nadmienić również należy, że w myśl art. 262 Kodeksu celnego do postępowań w sprawach celnych stosuje się przepisy rozdziału IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego.

W świetle przytoczonych przepisów nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie będą miały zastosowanie przepisy Kodeksu celnego.

Zgodnie z art. 13 § 1 Kodeksu celnego cła określane są na podstawie taryfy celnej lub innych środków taryfowych, a według § 3 wskazanego artykułu taryfa celna obejmuje:

1) Polską Scaloną Nomenklaturę Towarową Handlu Zagranicznego PCN (nomenklatura towarowa),

2) stawki celne, sposób, warunki i zakres ich stosowania,

3) jednostki miar,

4) obniżone stawki celne określone w umowach zawartych przez Rzeczpospolitą Polską z niektórymi krajami lub grupami krajów,

5) preferencyjne stawki celne przyjęte jednostronnie przez Rzeczpospolitą Polską w odniesieniu do niektórych krajów, grup krajów lub regionów,

6) opłaty rolne i inne należności przywozowe ustanowione w ramach polityki rolnej lub na podstawie odrębnych przepisów mających zastosowanie do niektórych towarów uzyskiwanych w drodze przetwórstwa produktów rolnych.

Klasyfikację towarów w taryfie celnej określa kod taryfy celnej (§ 5 cytowanego artykułu), a w § 6 umieszczono ustawową delegację dla Rady Ministrów do ustanowienia w drodze rozporządzenia taryfy celnej oraz dla Ministra właściwego do spraw finansów publicznych - do ogłoszenia, w drodze rozporządzenia wyjaśnień do taryfy celnej, zapewniających jednolitą i właściwą interpretację Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, Scalonej Nomenklatury oraz Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego.

Podkreślenia wymaga fakt, iż Polska na mocy oświadczenia rządowego z dnia 30 grudnia 1996r. przystąpiła z dniem 1 stycznia 1996 r. do Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzonej w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r. (Dz. U. z 1997r., Nr 11, poz. 62). Integralną częścią Konwencji jest załącznik w postaci Nomenklatury Systemu Zharmonizowanego, który składa się z pozycji, podpozycji oraz ich odpowiednich kodów cyfrowych, uwag dotyczących sekcji, działów i podpozycji oraz Ogólnych Reguł Interpretacji Systemu Zharmonizowanego.

W myśl postanowień art. 3 wskazanej Konwencji Polska zobowiązała się do stosowania Ogólnych Reguł Interpretacji Systemu Zharmonizowanego oraz wszystkich uwag dotyczących sekcji, działów i podpozycji bez modyfikowania zakresu sekcji, działów, pozycji lub podpozycji Systemu Zharmonizowanego oraz do przestrzegania kolejności cyfrowych Systemu Zharmonizowanego.

W dacie zgłoszenia celnego obowiązywała Taryfa celna wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000 r. (Dz. U. Nr 119, poz. 1253 ze zmianami) w sprawie ustanowienia Taryfy celnej oraz wyjaśnienia do Taryfy celnej stanowiące załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (Dz. U. Nr 74, poz. 830).

Zgodnie z § 1 rozporządzenia w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej, zapewniają one jednolitą i właściwą interpretację Zharmonizowanego Systemu Oznaczenia i Kodowania Towarów, Scalonej Nomenklatury oraz Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego.

Wyjaśnienia zawierają odpowiednio w Tomie I - IV Część I - Noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS), a w Tomie V Część II Kompendium opinii klasyfikacyjnej, Część III Opinie klasyfikacyjne Sekretariatu Światowej Organizacji Celnej, Część IV Opinie klasyfikacyjne Ministra Finansów, Część V Decyzje Komitetu Systemu Zharmonizowanego (HSC).

W Taryfie celnej przyjęto nazewnictwo i pełne zasady interpretacji nomenklatury Zharmonizowanego Systemu Określania i Kodowania Towarów (HS) wprowadzonej Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów sporządzoną w Brukseli.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że organy celne słusznie przyjęły, iż materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia stanowią regulacje Kodeksu celnego.

Rozstrzygając kwestię taryfikacji celnej sprowadzonego towaru należy zatem dokonać analizy Wyjaśnień do taryfy celnej do pozycji 8536, a w szczególności zawartych w uwadze III.

Pozycja 8536 obejmuje i urządzenia elektryczne do łączenia i zabezpieczania obwodów elektrycznych lub służące do podłączania albo przyłączania do obwodów elektrycznych (np. przełączniki, przekaźniki, bezpieczniki, ograniczniki napięcia, wtyki, gniazda wtykowe, oprawki lampowe, skrzynki przyłączowe) do napięć nie przekraczających 1000 V. Urządzenia do podłączania lub przyłączania do obwodów elektrycznych omówiono w uwadze III wyjaśnień do pozycji 8536, wskazując, że urządzenia te służą do łączenia ze sobą różnych części obwodu elektrycznego. Należą do nich:

A) wtyki, gniazda wtykowe i inne styki do łączenia ruchomych przewodów lub urządzeń z instalacją, która jest w normalnym stanie stała; kategoria ta obejmuje:

1) wtyki i gniazda wtykowe (w tym do łączenia dwóch ruchomych przewodów). Wtyk może mieć jedną lub więcej nóżek albo styków bocznych, które pasują w odpowiednie otwory lub styki w gnieździe. Obrzeże lub jedna z nóżek mogą służyć do uziemiania;

2) styki ślizgowe (...);

3) gniazda do lamp lub lamp elektronowych oraz oprawki do lamp

B) inne łączniki, przyłącza, listwy zaciskowe itp. Grupa ta obejmuje małe kostki wykonane z materiału izolacyjnego, zaopatrzone w łączniki elektryczne (kostki przyłączowe), przyłącza, będące metalowymi częściami do wkładania przewodników, oraz małe części metalowe do mocowania na końcach przewodów elektrycznych dal ułatwienia połączeń elektrycznych (płaskie końcówki widełkowe, zaciski krokodylkowe itp.)

C) skrzynki przyłączowe. Są to skrzynki i puszki z umieszczonymi w środku końcówkami lub innymi elementami do łączenia ze sobą przewodów elektrycznych. Niniejsza pozycja nie obejmuje skrzynek przyłączowych bez złączek elektrycznych, ale używanych wyłącznie jako obudowy ochronne albo do trzymania materiału izolacyjnego na osobno wykonanym złączu; skrzynki tego typu klasyfikuje się w zależności od materiału, z jakiego są zrobione.

Dokonując klasyfikacji towarów w Nomenklaturze Scalonej organy zobligowane były do zastosowania ogólnych reguł interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej.

Zgodnie z Regułą 1 tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne i dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z kolejnymi regułami. W uwagach wyjaśniających do Reguły 1 wskazano, iż w Nomenklaturze usystematyzowano wyroby znajdujące się w międzynarodowym obrocie towarowym. Zostały one pogrupowane w sekcje, działy i poddziały, którym nadano tytuły wskazujące kategorie lub rodzaje towarów, których dotyczy tak ściśle, jak jest to tylko możliwe. W wielu przypadkach różnorodność i liczba towarów sklasyfikowana w sekcji lub dziale jest taka, że nie jest możliwe objęcie ich wszystkich jednym tytułem lub wyspecyfikowanie w ich tytułach. Stąd tytuły mają tylko znaczenie orientacyjne i nie mają żadnego wpływu prawnego na klasyfikację. Wiele towarów klasyfikuje się w Nomenklaturze bez potrzeby uciekania się do jakichkolwiek dalszych rozważań reguł interpretacyjnych, jeżeli zostały wskazane w Nomenklaturze wprost.

W Regule 2 określono zasady postępowania z wyrobami przedstawianymi w stanie nie zmontowanym lub rozmontowanym oraz z mieszaninami lub połączeniami materiałów lub substancji. W Regule 3 zawarto trzy metody klasyfikacji towarów, które pozornie mogą być klasyfikowane do dwóch lub więcej pozycji. Metody te zgodnie z uwagami wyjaśniającymi do tej Reguły stosuje się tylko wtedy gdy zawiedzie klasyfikacja według Reguły 3.

W myśl Reguły 4 towary, które nie mogą być klasyfikowane zgodnie z wcześniejszymi regułami, powinny być klasyfikowane do pozycji odpowiednich dla towarów, do których są najbardziej zbliżone. Reguła 5 dotyczy z kolei skrzynek, pudełek i innych podobnych pojemników (5a) oraz materiałów opakowaniowych i pojemników (5b). Natomiast zgodnie z Regułą 6 dla celów prawnych klasyfikacja towarów do podpozycji danej pozycji powinna być ustalona zgodnie z brzmieniem tych podpozycji i uwagami do nich oraz z uwzględnieniem zmian wynikających z powyższych reguł. Stosuje się tu zasadę, że tylko pozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Dla celów niniejszej reguły, o ile z kontekstu nie wynika inaczej, mają zastosowanie uwagi do odpowiednich sekcji i działów.

W uwagach wyjaśniających do Reguły 6 wskazano, że gdy rozważa się zalety dwu lub więcej podpozycji jednokreskowych w ramach pojedynczej pozycji w kontekście reguły 3 (a), ich specyfika lub podobieństwo względem danego artykułu powinno być oddzielnie oceniane na podstawie brzmienia porównywalnych podpozycji jednokreskowych. Jeżeli po wybraniu najbardziej charakterystycznej podpozycji jednokreskowej, podlega ona jeszcze dalszemu podziałowi, wtedy i tylko wtedy należy rozważyć teksty podpozycji dwukreskowych celem wyznaczenia, która z nich powinna zostać wybrana.

Stosując ogólne reguły interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej organy celne, zdaniem składu orzekającego, słusznie przyjęły dla sprowadzonych (szczegółowo wskazanych wcześniej towarów) odpowiednio klasyfikację do kodów PCN 8536 69 900, 8536 69 300, 8536 69 100. Klasyfikacja dokonana przez organy została oparta na 1 i 6 Regule, gdyż wtyki i gniazda wtykowe wymieniono wprost w taryfie celnej na poziomie jednej kreski.

Treść uwagi III (A) do pozycji 8536 Wyjaśnień do Taryfy celnej jednoznacznie wskazuje, iż kategorie urządzeń tam wskazanych, które nazwano wtyki, gniazda wtykowe i inne styki służy do łączenia ruchomych przewodów lub urządzeń z instalacją, która jest w normalnym stanie stała. Użycie spójnika "lub" wskazuje, iż wtyki mogą być przeznaczone zarówno do łączenia ruchomych przewodów, jak również do łączenia z instalacją, która jest w normalnym stanie stała.

Komentarz dotyczący wtyków (gniazd wtykowych), jak słusznie zauważył organ II instancji, nie wskazuje ograniczeń dotyczących ich zastosowania, a jedynie podaje przykłady zastosowania, co świadczy o ich wszechstronności.

Zatem organy celne zasadnie przyjęły, że elementy połączeniowe zwane przez skarżącego złącze, odpowiadają z uwagi na budowę tego towaru i funkcję jaką spełnia, pojęciom gniazda wtykowego (złącze żeńskie) i wtyku (złącze męskie).

Wtyki i gniazda wtykowe zostały wymienione wprost w taryfie celnej na poziomie jednej kreski pozycji 8536 ,a przypisane przez organy celne kody PCN są wynikiem zastosowania 6 Ogólnej Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej, w myśl której klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji winna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, przy uwzględnieniu ewentualnych zmian wynikających z pozostałych reguł. Ponieważ z wyjaśnień ujętych w uwadze III (A) do pozycji 8536 nie wynikają ograniczenia co do właściwości, funkcji wymienionych tam urządzeń, w szczególności ograniczenia w zależności od podziału kabli i przewodów elektrycznych bądź stosowanego napięcia, brak jest zdaniem Sądu podstaw do różnicowania tych urządzeń i przypisywania im innych kodów. Taryfa celna określa jedynie sposób współpracy, rozróżniając wtyki i gniazda wtykowe do przewodów koncentrycznych (współosiowych), do obwodów drukowanych oraz pozostałe i to rozróżnienie zostało uwzględnione przez organy celne i znalazło swoje odzwierciedlenie w odpowiednio przypisanych kodach PCN 8536 69 300, 8536 69 900, 8536 69 100. Kierując się 6 Ogólną Regułą Interpretacji Nomenklatury Scalonej organy celne słusznie wykluczyły zastosowanie podpozycji deklarowanej przez skarżącego tj. 8536 90 100 wskazanej w Taryfie celnej jako: "Elementy połączeniowe, złącza dla przewodów i kabli", gdyż zgodnie z powołaną 6 Regułą podpozycja dwukreskowa, a taką jest podpozycja 8536 90 100, nie może być porównywana z podpozycjami 8536 69 900, 8536 69 300, 8536 69 100, które są podpozycjami trzykreskowymi. Jak już podkreślono wcześniej, 6 Reguła przewiduje, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane.

W świetle tych wyjaśnień klasyfikacja dokonana przez organy celne polegająca na wybraniu najbardziej charakterystycznej podpozycji jednokreskowej "oprawy lamp, wtyki, gniazda wtykowe", a następnie wobec dalszego podziału tej podpozycji na podpozycje dwukreskowe "oprawy lamp" i "pozostałe", na wybraniu podpozycji dwukreskowej "pozostałe" i ostatecznej klasyfikacji na poziomie trzykreskowym poprzez przypisanie odpowiednich kodów PCN, jest prawidłowa i zgodna z obowiązującą Taryfą celną i Wyjaśnieniami do Taryfy celnej.

Sąd nie podzielił stanowiska skarżącego odnośnie naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez brak odniesienia merytorycznego do przedstawionych argumentów wyrażonych w przytoczonych przez skarżącego opiniach biegłych.

Pamiętać bowiem należy, że do klasyfikowania towarów według kodu PCN, w myśl uregulowań Taryfy celnej, powołane są wyłącznie organy celne. Autonomia przepisów prawa celnego nie pozwala na zastępowanie pojęć, zwrotów występujących w Taryfie celnej pojęciami definiowanymi w ocenach technicznych, opiniach czy literaturze bądź innych klasyfikacjach.

Brak jest podstaw do stosowania i zastępowania nomenklatury towarowej ujętej w Taryfie celnej innymi klasyfikacjami, normami, gdyż Kodeks celny nie zezwala na takie odstępstwa. Dlatego też przytaczane przez skarżącego opinie, opracowania, ekspertyzy sporządzone przez biegłych bądź określone instytucje, a stosowane w innych klasyfikacjach, nie mogą rozstrzygać o klasyfikacji taryfowej towaru. Utrwalone w tym względzie orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego nie pozostawia wątpliwości. Nomenklatura towarowa taryfy celnej nie może być zastępowana czy uzupełniana poprzez odniesienia do innych klasyfikacji, a uprawnionym do klasyfikowania towaru według kodu PCN jest wyłącznie organ celny.

Taki pogląd został wyrażony w zaskarżonej decyzji i jest zdaniem Sądu prawidłowy. Wobec bezwzględnie wiążących uregulowań Kodeksu celnego nie było potrzeby dokonywania oceny merytorycznej przytaczanych opinii, ekspertyz, gdyż nie zachodziła potrzeba ustalania okoliczności faktycznych z wykorzystaniem wiedzy specjalistycznej biegłych i nie byli oni powoływani w niniejszej sprawie, a odnośnie mocy dowodowej przytaczanych przez skarżącego opinii i obowiązujących klasyfikacji i norm w innych dziedzinach, organy zajęły szczegółowe stanowisko i w sposób wyczerpujący ustosunkowały się do tych kwestii. Zaskarżona decyzja zawiera , zdaniem Sądu, uzasadnienie faktyczne i prawne odpowiadające wymogom art. 210 ustawy Ordynacja podatkowa.

Nie ma również znaczenia dla niniejszego postępowania wcześniejsza praktyka organów celnych przy odprawach takiego samego towaru, przy czym jest to tylko stwierdzenie skarżącego bez poparcia konkretnymi dowodami, gdyż fakt przyjmowania przez organ celny w toku innych odpraw celnych deklarowanej przez importera klasyfikacji taryfowej, nie może powodować, że podczas następnych odpraw nie ma on prawa dokonywania właściwej klasyfikacji tego samego produktu (porównaj wyrok NSA z dnia 10 sierpnia 1999 r. sygn. akt I SA/Łd 52/98).

Zgodzić się natomiast należy ze skarżącym, iż wiążące informacje taryfowe wydane na podstawie dotychczasowych przepisów straciły ważność z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej. Jednak, jak wynika z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji organy nie stosowały w niniejszej sprawie wskazanej wiążącej informacji taryfowej, a jedynie przywołały ją wraz z rozstrzygnięciem wydanym na jej tle przez Naczelny Sąd Administracyjny, wskazując na analogię rozstrzyganej problematyki.

Należy również wziąć pod uwagę dotychczasową linię orzeczniczą dotyczącą kwestii klasyfikacji taryfowej w sprawach zbliżonych problematyką do niniejszej sprawy, a dotyczących skarżącego, w tym w sprawie 3 I SA/Wr 2409/03.

Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalono.