Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 210/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-01-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. O. na bezczynność Prezydenta Miasta W., postanawia: - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

T. O. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta W. polegającą na niewydaniu aktu administracyjnego o:

a) wypełnieniu protokołu powypadkowego dotyczącego wypadku w dniu [...] września 2002 r. – rozboju na osobie skarżącej przed budynkiem zamieszkania, zgodnie z danymi z prawidłowej obdukcji z [...] października 2002 r.;

b) "o kontynuacji przez nią zatrudnienia u wskazanego organowi prowadzącemu szkoły samorządowe następcy prawnego, rozwiązanego z dniem [...] sierpnia 2007 r. Zespołu Szkół nr [...] im. [...] to jest w [...] Centrum Edukacji Kulturalnej im. [...] w W. na stanowisku nauczyciela języka polskiego stopnia mianowanego, faktycznie od 1 września 2001 r. stopnia dyplomowanego, po zastosowaniu przez Sąd intertemporalnej wykładni przepisów przejściowych, obowiązujących do 5 kwietnia 2003 r., zatrudnianego wyłącznie na czas nieokreślony przez mianowanie, egzaminatora Okręgowej i Centralnej Komisji Egzaminacyjnej w W.";

c) obowiązku wypłacenia jej odszkodowania w wysokości kwoty z odsetkami należnej z polisy ubezpieczeniowej w grupowym ubezpieczeniu na życie, przetrzymanej w rozwiązanym Zespole Szkół nr [...] w W. do daty jego faktycznego rozwiązania w 2007 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Zgodnie z § 2 ww. artykułu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 , podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Zgodnie z § 3 tegoż artykułu, Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

W przedmiotowej sprawie przedmiotem zaskarżenia nie jest żaden z powołanych wyżej aktów, czynności ani też bezczynność w ww. sprawach. Przepisy prawa nie przewidują wydawania aktu administracyjnego we wskazanych przez skarżącą sprawach.

Skarga na bezczynność we wskazanych sprawach nie mieści się w katalogu spraw rozpatrywanych przez sądy administracyjne. Skarga taka nie dotyczy rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie, stąd nie można jej uznać za wniesioną na bezczynność przy wydaniu decyzji lub postanowienia. Nie dotyczy też czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, bowiem nie rodzi żadnych uprawnień czy obowiązków po którejś ze stron sprawy administracyjnej. Nie może być też zatem zakwalifikowane jako czynność z zakresu administracji publicznej, o której mowa jest w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Z uwagi na powyższe należało uznać ww. skargę za niedopuszczalną i jako taka podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.