Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 697/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-06-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 czerwca 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Izabela Dobosz Sędziowie WSA Małgorzata Brachel -Ziaja (spr) AWSA Wojciech Jakimowicz Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2005r. sprawy ze skargi S. S. i B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] 2001 r, Nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości I uchyla zaskarżoną decyzję , II zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącego S. S. kwotę 10 zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...].11.2001 r., po rozpatrzeniu odwołania K. i S.S. od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...].09.2001r., znak: [...] zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości położonej w K. przy ul. P. [...] i [...], oznaczonej nr [...] jako działka Nr "1", przedstawiony na mapie sytuacyjnej przyjętej do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego w dniu 13.08.2001r., pod nr: [...] na następujące działki: Nr "2" o pow. 0,0497 ha , Nr "3" o pow. 0,0758 ha, Nr "4" o pow. O, 5335 ha i pismo o cofnięcie tego odwołania na podstawie art. 138 § l pkt 2 k.p.a. -uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji podano, że na wniosek współwłaścicieli nieruchomości ozn. Nr "1" tj. K. i S. małż S. oraz współdziałających B. i S. małż. S., którzy na części tej nieruchomości wznieśli budynek mieszkalny, Prezydent Miasta K. na podstawie art. 95 pkt 2, art. 96 ust. li 2 ustawy z dnia 21. 08. 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz. U. Nr 46, poz. 543 z 2000 r.,/ oraz § 7 i 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17.02.1998 r. w sprawie trybu dokonywania podziałów nieruchomości oraz sposobu sporządzania i rodzajów dokumentów wymaganych w tym postępowaniu /Dz. U. nr 25 poz. 13O/ - zatwierdził projekt podziału nieruchomości położonej w K., przy ul. P. [...] i [...], stanowiącej dz. nr "1" na działki o numerach "2", "3" i "4", z tym uzasadnieniem swojej decyzji, że podział nastąpił w celu wydzielenia działki nr "5" znajdującej się pod budynkiem wzniesionym przez samoistnych posiadaczy tj. B. i S. małż. S., niezbędnej do prawidłowego korzystania z niego.

W piśmie z dnia 3.09.20001 r. skierowanym do Urzędu Miasta K. wszyscy uczestnicy podziału, oświadczyli, że nie będą wnosili odwołania od wymienionej decyzji. Jednakże w dniu 14.09.2001 r. wpłynęło odwołanie K. i S. małż. S., w którym nie wyrazili zgody na podział nieruchomości nr "1". Jednocześnie upoważnili oni córkę U.K. do prowadzenia spraw we wszystkich urzędach i sądach które ich dotyczą, zaś w dniu 16.09.20001 r. pełnomocnikiem ustanowili zięcia (męża U.) A.K. Następnie pismem z dnia 17.09.2001r. cofnęli odwołanie, ponieważ błędnie zrozumieli treść decyzji, a rozstrzygnięcie jej jest zgodne z ich wnioskiem

W dniu 12.10.2001r. pełnomocnik K.S., adwokat M.R. przedłożył akt notarialny - umowę darowizny na okoliczność, że na podstawie przedmiotowej decyzji o podziale Prezydenta Miasta K., strony dokonały już czynności prawnych, co dowodzi, że żadna ze stron postępowania nie kwestionuje tej decyzji

Ponadto pełnomocnik załączył kserokopię oświadczenia K.S. złożonego także w imieniu S.S. dla wykazania że uczestnicy ci cofają wszelkie odwołania od wskazanej decyzji.

W dniu 25.10.2001r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynęło pismo podpisane przez małżonków K. i S. S. o odwołaniu wszystkich czynności dokonanych w ich imieniu przez adwokata M.R., stwierdzając, że nie był on ich pełnomocnikiem, a podpisy na pełnomocnictwie były sfałszowane. Działania adwokata były inicjowane przez ich syna S.S. przeciwko, któremu złożyli zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa. Na rozprawie w dniu 20.11.2001 r. stawił się S.S. wraz z pełń. adw. M.S. Nie stawiła się K.S., która wypowiedziała udzielone wcześniej adw. M.S. pełnomocnictwo do reprezentowania jej w tej sprawie.

S.S. na rozprawie oświadczył, że wniosek o podział podsunął mu syn S. nie mówiąc w jakim to celu czyni. Dodał, że chciał podzielić równo nieruchomość między wszystkie swoje troje dzieci w równych częściach i nie wiedział, że nieruchomość zapisał tylko na korzyść syna S. Ponieważ stosownie do treści art. 97 ust. 2 u.g.n. jeżeli nieruchomość jest objęta współwłasnością, to podziału można dokonać na zgodny wniosek współwłaścicieli .Przedmiotowa nieruchomość stanowi współwłasność małoż. K. i S. S. Skoro S.S. jak oświadczył nie miał woli podziału nieruchomości i nie wyraża zgody na dokonany zaskarżoną decyzją podział tej działki, to biorąc pod uwagę przytoczony wyżej przepis należało decyzję zatwierdzającą projekt podziału nieruchomości uchylić i postępowanie umorzyć.

Kolegium ponadto podkreśliło ze przedmiotem wyznaczonej rozprawy nie była ocena merytoryczna zaskarżonej decyzji lecz uzyskanie od wnioskodawców ich ostatecznego stanowiska, co do podziału działki nr "1".

Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnieśli S.S. i B.S. zarzucając że zaskarżona decyzja zapadła z rażącym naruszeniem prawa, W pierwszym rzędzie podnieśli, że małż S. współwłaściciele przedmiotowej nieruchomości złożyli oświadczenie, że nie będą się odwoływać od decyzji Prezydenta Miasta K. Takie oświadczenie jest równoznaczne ze zrzeczeniem się doręczenia decyzji. W dniu 8.09.2001 r. S.S. złożył odwołanie od decyzji którego nie podpisała jego żona K.S. W dniu 17.09.2001 r. S. i K. S. cofnęli odwołanie od decyzji podziałowej. K.S. także podpisała cofnięcie odwołania, na wypadek gdyby przyjęto oświadczenie jej męża S.S., jako działającego w jej imieniu. W tych okolicznościach ich decyzja zdaniem skarżących stała się prawomocna z dniem 17.09.2001 r. Akta zostały przekazane w dniu 17.09.20001 r. do SKO, które podjęło decyzję nie wiedząc, że odwołanie zostało cofnięte. Na podstawie postanowienia o podziale został zawarty akt notarialny - darowizny czesi nieruchomości. W tej sytuacji zbędne są ustalenia SKO, czy S.S. chciał dzielić swoją nieruchomość.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i motywy podane w jej uzasadnieniu.

Sąd zważył co następuje:

Skarga została wniesiona przed dniem 1.01.2004 r. stosownie do przepisu art. 97 par l ustawy z dnia 30.08. 2002 r.- przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ - sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01.2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegaj ą rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sady administracyjne n a podstawie przepisów ustawy z dnia 30.08.2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Właściwym zatem do rozpoznania niniejszej skargi w myśl powołanych przepisów jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.

Sąd nie jest związany granicami skargi i zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa, a także przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w sprawie (art. 134 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W sprawie wyłaniają się dwie istotne kwestie, które nie zostały wyjaśnione przez organ odwoławczy.

Najpierw należy wyjaśnić, czy odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta K. wniesiono z zachowaniem przewidzianego prawem terminu. Dopiero w przypadku odpowiedzi pozytywnej należy wyjaśnić czy istotnie wnioskodawcy cofnęli swoją zgodę na podział nieruchomości objętej ich współwłasnością.

Jaka wynika z akt sprawy, małż. K. i S. S. oświadczyli w piśmie z dnia 3.09.2001r., ż e nie będą wnosili odwołania od decyzji o podziale ich nieruchomości, pochodzącej z tej samej daty. Jednakże w dniu 14.09.2001 r. wnieśli wspólnie odwołanie K. i S. S. lecz podpisane tylko przez S.S. Następnie w dniu 17 09. 2001r. /data wpływu/ małż. K. i S. S. złożyli dwa pisma w Urzędzie Miasta K. - Wydział Gospodarki Nieruchomościami i Geodezji podpisane przez nich własnoręcznie. Jedno znajdujące się na /k-17/ z cofnięciem odwołania od decyzji podziałowej o treści; "cofamy odwołanie bo błędnie zrozumieliśmy treść decyzji. Obecnie po dokładnym przeczytaniu decyzji oświadczamy, że jest ona zgodna z naszym wnioskiem. Zrzekamy się terminu do odwołania". Drugie pismo/k.-32/wniesione w tej samej dacie stanowi odwołanie od decyzji zatwierdzającej projekt podziału. Należy zauważyć , że odwołanie pochodzi z daty wcześniejszej 8.09. 2001 r., a cofnięcie odwołania jest datowane 17.09.2001r. Będzie jednak trzeba ustalić, które z tych pism wpłynęło w dniu 17.09.2001r. wcześniej, a tym samym czy małż. S. cofając odwołanie odnoszą go właśnie i do tego z dnia. 8.09.01 z datą wpływu 17.09.2001r. Trzeba bowiem mieć też na uwadze, że odwołanie to zostało wniesione w ostatnim dniu biegnącego 14 dniowego terminu do odwołania, przewidzianego art. 129 § 2 k.p.a., jeżeli by przyjąć, że początek jego przypada nadzień 3.09.2001 /data oświadczenia o treści jak wyżej podano/, o ile doręczono im w tym dniu lub ogłoszono decyzję o podziale ich nieruchomości. Jeżeli cofnięcie dotyczy właśnie tego odwołania i wniesionego wcześniej, to późniejsze odwołania złożone po tej dacie 17.09.2001 r. byłyby już wniesione z uchybieniem terminu z art. 129 § 2 k.p.a. Zgodnie z treścią art. 137 k.p.a. strona może cofnąć odwołanie przed wydaniem decyzji przez organ odwoławczy. Organ odwoławczy nie uwzględni jednak cofnięcia odwołania jeżeli prowadziło by to do utrzymania w mocy decyzji naruszającej prawo lub interes społeczny.

Brak ustaleń w tym zakresie nie pozwala na stwierdzenie czy rozpatrzenie odwołania było dopuszczalne, a tym samym czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.

Biorąc pod uwagę powyższe Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 par l pkt l lit "c" prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.