Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 140/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-10-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie adwokatowi
Powołane przepisy: article: art. 250, art. 258 par 2pkt 8
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 5 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata D. G. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej za postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie oraz postępowanie zażaleniowe przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi D. G. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie – kwotę [...] złotych, która obejmuje kwotę [...] zł, powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne udzielone skarżącemu na zasadzie prawa pomocy.


UZASADNIENIE

J. C. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami.

Postanowieniem z dnia 8 marca 2016 r. referendarz sądowy zwolnił skarżącego od kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie ponad kwotę 100 zł oraz ustanowił adwokata.

Po rozpoznaniu sprzeciwu wnioskodawcy od ww. postanowienia referendarza sądowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. w postanowieniu wydanym w dniu 4 kwietnia 2016 r. zmienił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej pkt 1 i zwolnił skarżącego od ponoszenia kosztów sądowych w całości, w pozostałej części utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

Wyznaczony na tej podstawie przez Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w S. adwokat D. G. w dniu 27 kwietnia 2016 r. złożyła pismo stanowiące uzupełnienie skargi J.C.

Następnie w dniu [...] r. pełnomocnik złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego na wydane przez Sąd w dniu 2 maja 2016 r. postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 lipca 2016 r., sygn. akt I OZ 760/16 zażalenie oddalił.

Z uwagi na pismo Prezydenta Miasta S. informujące o zgonie J. C., postanowieniem wydanym w dniu 6 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. orzekł o umorzeniu postępowania sądowego.

W dniu 19 września 2016 r. ustanowiony pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w wysokości:

- 480 zł za postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym,

- 240 zł za postępowanie zażaleniowe przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Przyznanie kosztów wynagrodzenia w stawkach maksymalnych pełnomocnik uzasadnił dużym nakładem pracy. Nadto pełnomocnik oświadczył, że wynagrodzenie nie zostało uiszczone ani w całości, ani w części przez żaden podmiot.

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej P.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

W niniejszej sprawie aktem określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez adwokata z urzędu jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801 - dalej rozporządzenie).

Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia opłata maksymalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji , w innej sprawie wynosi 480 zł, a w postępowaniu zażaleniowym - 240 zł ( § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d ww. rozporządzenia).

W myśl natomiast § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2 – 4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie do dyspozycji § 4 ust. 2 rozporządzenia ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nie przekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności.

Wynagrodzenie w stawce maksymalnej wnioskodawca może otrzymać, gdy uzasadnia to stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy i wkład jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy.

W niniejszej sprawie pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy, kontaktował się ze skarżącym, sporządził pismo procesowe stanowiące uzupełnienie skargi, wniósł o przeprowadzenie dowodu z odwołania od orzeczenia psychologicznego J. C. z dnia 12 czerwca 2014 r. oraz sporządził i wniósł zażalenie od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Mając to na uwadze stwierdzić należy, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy nakład pracy pełnomocnika i podjęte w sprawie czynności nie przekraczają przeciętnego poziomu zaangażowania profesjonalnego pełnomocnika w reprezentowaniu interesów swojego mocodawcy. Nie można zatem przyjąć, aby poniesiony przez wnioskodawcę nakład pracy uzasadniał przyznanie wynagrodzenia w kwocie wyższej od tej, którą przewiduje § 4 ust. 1 rozporządzenia. Przyznania wynagrodzenia w stawce określonej w § 4 ust. 2 nie uzasadnia też charakter sprawy i stopień jej zawiłości. Zatem wysokość wynagrodzenia należało ustalić zgodnie z unormowaniem § 4 ust. 1 rozporządzenia.

Maksymalne wynagrodzenie za postępowanie przed sądem pierwszej instancji, w innej sprawie wynosi - 480 zł, a za postępowanie zażaleniowe – 240 zł. Zgodnie jednak z § 4 ust. 1 rozporządzenia wyniesie ono 240 zł i 120 zł dając łączną kwotę 360 zł. Stawkę tę zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23%), co w konsekwencji daje kwotę 442,80 zł.

Z tych względów, na podstawie art. 250 w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i § 21 ust. 1pkt 1 lit. c i § 21 ust. 1pkt 2 lit. d w związku z § 4 ust. 1 i 2 wyżej wskazanego rozporządzenia, orzec należało jak na wstępie.