Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 440/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-06-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w osobie: Sędziego NSA Janusza Furmanka po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji U.K.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 440/15

Uzasadnienie

K.C. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów.

W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając powyższy wniosek strona skarżąca wskazała, że natychmiastowe wykonanie decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pozbawienia skarżącego możliwości zarobkowania zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami. Ponadto, że wstrzymanie wykonania decyzji nie narusza interesu publicznego, a jest w słusznym interesie strony skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.], wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja/postanowienie administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu.

Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona skarżąca ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. m.in. postanowienia NSA z 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06). Wobec powyższego, nie wystarczy ogólnikowe stwierdzenie strony – jak ma to miejsce w niniejszej sprawie – wykazujące, iż w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji "skarżący pozbawiony zostanie możliwości zarobkowania zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami". Twierdzenia wnioskodawcy powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących sytuacji finansowej i majątkowej strony skarżącej. Tymczasem we wniosku nawet pobieżnie nie opisano aktualnej sytuacji ekonomicznej skarżącego w aspekcie prowadzonej działalności gospodarczej i wpływu powyższego na jego bieżącą sytuację materialną w ramach prowadzonego gospodarstwa domowego. Nie wykazano także wysokości środków znajdujących się na rachunku (rachunkach) bankowych skarżącego.

Podkreślić również należy, iż w judykaturze utrwalony jest już pogląd, zgodnie z którym, podmiot występujący o ochronę tymczasową nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienia NSA: z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 498/12; z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt II FZ 106/11; z dnia 9 września 2011 r., sygn. akt II FSK 1501/11; z dnia 28 września 2011 r., sygn. akt I FZ 219/11 i z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338/07).

Odnosząc dotychczasowe wywody do kontrolowanej sprawy należy zauważyć, że skarżący w sposób niezwykle lakoniczny uzasadnił swój wniosek wskazując jedynie, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować konsekwencje w postaci pozbawienia skarżącego możliwości zarobkowania zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami. Na poparcie tych twierdzeń skarżący nie przedstawił jednak żadnych dowodów i nie udokumentował w żaden sposób swojej aktualnej sytuacji majątkowej i ewentualnego wpływu na tą sytuację wykonania decyzji, co dopiero umożliwiłoby Sądowi określenie prawdopodobieństwa wystąpienia zdarzeń określonych w art. 63 § 1 ustawy p.p.s.a.

Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowił jak w sentencji.

U.K.