Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 876/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-04-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi I. F. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym za bezzasadne postanawia: przywrócić I. F. termin do złożenia skargi kasacyjnej


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę I. F. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym za bezzasadne.

W dniu 9 grudnia 2013 r. (data nadania w urzecie pocztowym) wpłynął do Sądu wniosek I. F. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu – adwokata.

Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi (nieprofesjonalnemu) skarżącej w dniu 27 grudnia 2013 r. (k-106 akt sądowych).

Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.

Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w sprawie adwokata Małgorzatę M. K. (pismo z dnia 27 marca 2014 r.).

W dniu 1 kwietnia 2014 r. pełnomocnik z urzędu zapoznał się za aktami sprawy (rewers na okładce akt sądowych).

Następnie w dniu 7 kwietnia 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik z urzędu wniosła skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jednolity ze zm.) sąd może na wniosek strony przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 ww. ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Art. 88 ww. ustawy stanowi, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

Jak wynika z treści wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego dowiedziała się o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem w dniu 31 marca 2014 r.

W dniu 1 kwietnia 2014 r. pełnomocnik skarżącej zapoznała się z aktami sprawy i następnie w dniu 7 kwietnia 2014 r. złożyła skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi.

W związku z powyższym Sąd stwierdza, iż pełnomocnik zachowała 7 dniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu ponieważ jak wynika z orzecznictwa sądowego przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu ustaje w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość jej wniesienia, a pełnomocnik wyznaczony w sprawie mógł ją dopiero wnieść po zapoznaniu się z aktami sprawy jest czyli po dniu 1 kwietnia 2014 r.

W ocenie Sądu niezachowanie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło z przyczyn niezależnych od skarżącego i jego pełnomocnika. Do czasu uzyskania wiedzy o wyznaczeniu go pełnomocnikiem, co jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa (art. 244 § 2 p.p.s.a.) wyznaczony z urzędu radca prawny nie mógł skutecznie reprezentować skarżącego i podejmować w jego imieniu jakichkolwiek działań (zob. dla porównania postanowienie NSA z 30 listopada 2006 r. sygn. akt II OZ 1115/06 i postanowienie NSA z 8 lutego 2007 r. sygn. akt I OZ 68/07).

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.