Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 1620/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-11-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 176, art. 178, art. 180, art. 183 § 1, art. 232 § 1 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Gruszczyński, , , po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II Izby Finansowej skargi kasacyjnej P. S.A. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lipca 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 759/07 w sprawie ze skargi P. S.A. w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 15 stycznia 2007 r., Nr w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w odniesieniu do podatku dochodowego od osób prawnych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 3 października 2007 r. P. S.A. w W. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lipca 2007 r. (sygn. akt III SA/Wa 759/07) oddalającego jej skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 15 stycznia 2007 r.

Autor skargi kasacyjnej (doradca podatkowy) powołał się na obie podstawy kasacyjne wymienione w art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: "p.p.s.a.". Wniósł również o rozważenie przez Naczelny Sąd Administracyjny wystąpienia do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, dotyczącym zgodności art. 26 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654 ze zm.) w związku z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) z art. 2, art. 32 ust. 1 i 2, art. 64 ust. 2, art. 84 i art. 217 Konstytucji RP.

W skardze kasacyjnej nie zamieszczono wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Obowiązek zawarcia w skardze kasacyjnej wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany wynika z art. 176 p.p.s.a. Przepis ten stanowi bowiem, że skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Treść przywołanej regulacji wskazuje, że ustawodawca, poprzez użycie spójnika "oraz", oddzielił wymogi formalne tego środka odwoławczego, przewidziane dla wszystkich pism procesowych, od szczególnych wymagań odnoszących się tylko do niego. W ten sposób nastąpiło też zróżnicowanie skutków procesowych niezachowania wymogów formalnych z obu grup.

Niezachowanie wymagań skargi kasacyjnej, które są przewidziane dla każdego pisma procesowego, może być uzupełnione w trybie art. 49 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Natomiast niezachowanie któregokolwiek z wymagań szczególnych nie podlega sanacji. Wymagania te są elementami konstrukcyjnymi, których brak uniemożliwia rozpoznanie sprawy. Zgodnie bowiem z art. 183 § 1, Naczelny Sąd Administracyjny - poza kwestią nieważności postępowania - rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Jest zatem władny badać sprawę tylko z punktu widzenia wyraźnie wskazanych podstaw kasacyjnych oraz może uwzględnić taką skargę jedynie w ramach wniosku w niej zawartego: o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Brak wspomnianych elementów czyni art. 183 § 1 niewykonalnym (post. NSA z dnia 16 marca 2004 r., sygn. akt FSK 209/04, ONSA WSA 2004, nr 1, poz. 13; a także post. NSA z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt OSK 570/04, niepubl.; z dnia 14 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 771/04, niepubl.).

W powyższym kontekście niezamieszczenie w skardze kasacyjnej wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany jest brakiem nieusuwalnym. Skutkiem stwierdzenia takiego braku jest konieczność odrzucenia skargi kasacyjnej, o ile strona – w terminie do złożenia tej skargi – nie złoży w tym zakresie pisma uzupełniającego (postanowienie NSA z dnia 19 kwietnia 2005 r., sygn. akt FSK 1077/04, Mon. Pod. 2005, nr 6, s. 2). W niniejszej sprawie takiego uzupełnienia strona nie dokonała, zaś zawarty przez nią w skardze kasacyjnej wniosek o skierowanie pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego nie mógł zostać żadną miarą uznany za wniosek, o którym mowa w art. 176 p.p.s.a.

W konsekwencji skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny nie odrzucił jej w trybie art. 178 p.p.s.a., obowiązek ten spoczywa na Naczelnym Sądzie Administracyjnym na mocy art. 180 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu nie orzeczono z uwagi na treść art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. Przepis ten nakazuje zwrócić uiszczony wpis od pisma odrzuconego jedynie wtedy, gdy odrzucenie nastąpiło przed wysłaniem odpisu środka odwoławczego innym stronom. W przedmiotowej sprawie odpis skargi kasacyjnej przesłano organowi podatkowemu w dniu 15 października 2007 r., co wynika ze stempla nadawczego na potwierdzeniu odbioru (k.129 akt sądowych). Warunek ten nie został więc spełniony.

Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.