Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1199/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2022-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6161 Lasy oraz zalesianie gruntów rolnych
Hasła tematyczne: Lasy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 3 w zw. z  art. 20 ust. 2
journal: Dz.U. 2020 poz 1463
law: Ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie: sędzia WSA Elżbieta Piechowiak sędzia WSA Katarzyna Korycka (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie zastrzeżeń dotyczących projektu uproszczonego planu urządzania lasu 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] marca 2021r. [...], 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej M. D. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] Starosta T. nie uznał zastrzeżeń skarżącej M. D. złożonych do projektu Uproszczonego Planu Urządzenia Lasu dla Gminy O. na lata 2020-2029 dla terenu działki nr [...] w miejscowości S., gmina O., w ramach których ww. właścicielka działki wskazała, że na działce nr [...] brak jest drzewostanu, że jest łąka i, że powinno być grunty rolne - łąka.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że z wypisu z rejestru gruntów wynika, że działka nr [...] stanowi las (symbol: LsV) na powierzchni 4,13 ha i grunty pod rowami (symbol: W-LsV) na powierzchni 0,08 ha. Podkreślił, że o fakcie czy dany grunt jest lasem w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1463, dalej powoływanej jako "ustawa o lasach") decydują zapisy w ewidencji gruntów, podnosząc jednocześnie, że rolą organu odpowiedzialnego za opracowanie uproszczonego planu urządzania lasu (dalej powoływanego też jako "upul’) jest ustalenie, czy działka opisana w ewidencji jako leśna w rzeczywistości stanowi las w rozumieniu ustawy o lasach oraz, że celowi temu służy też procedura zgłaszania zastrzeżeń i wniosków do projektu upul, o której mowa w art. 21 ust. 5 ustawy o lasach. Organ podniósł, że w dniu [...] maja 2021 r. przeprowadzone zostały z udziałem strony oględziny działki nr [...] w trakcie których ustalono, że na działce nr [...] w oddziale 4m rośnie las sosnowy w wieku 26 lat na powierzchni 1,2800 ha, w oddziale 4o występuje drzewostan olchowy w wieku 26 lat na powierzchni 1,0500 ha, w oddziale leśnym 4p występuje sukcesja naturalna w którym głównym gatunkiem jest dąb na powierzchni 1,4100 ha, a w oddziale 4r występuje las olchowy w wieku 41 lat na powierzchni 0,3900 ha. W toku oględzin potwierdzono, że działka spełnia kryterium przyrodnicze, jest pokryta roślinnością leśną, występuje runo leśne. Ustalono też, że działka położona jest w sąsiedztwie innych gruntów leśnych tworząc z nimi zwartą powierzchnię ponad 10 ha. Organ wskazał również, że działka nr [...] była objęta upul na lata 2010-2019. Wyjaśnił, że w procesie sporządzania projektu upul nie ma możliwości kwestionowania danych zwartych w ewidencji gruntów czy też zmiany klasyfikacji gruntów. Reasumując organ stwierdził, że analiza zgromadzonego materiału dowodowego, w tym ustaleń z oględzin, wykazała konieczność utrzymania zapisu dotyczącego działki nr [...] w projekcie upul na lata 2020-2029 w wersji przedstawionej na etapie wyłożenia projektu upul.

Od powyższej decyzji skarżąca wniosła odwołanie, domagając się jej uchylenia oraz nieujmowania w upul na lata 2020-2029 działki nr [...], ewentualnie terenu tej działki oznaczonego w Banku Danych o Lasach jako halizna o pow. 1,82 ha; bądź też zastosowania art. 13 ust. 2 ustawy o lasach i zmiany kwalifikacji działki z lasu na użytek rolny, ewentualnie ww. części tej działki określanej jako halizna. Strona zarzuciła naruszanie:

1) art. 20 ust. 1 i ust. 2 ustawy o lasach poprzez ich niezastosowanie i w konsekwencji błędne przyjęcie, że o fakcie czy dany grunt jest lasem w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o lasach decydują zapisy w ewidencji gruntów;

2) art. 3 pkt 1 lit a ustawy o lasach poprzez uznanie, że działka nr [...] stanowi w całości działkę leśną w rozumieniu tego przepisu;

3) art. 13 ust. 2 ustawy o lasach poprzez jego niezastosowanie w sytuacji w której, zmiana lasu na użytek rolny jest dopuszczalna w przypadkach szczególnie uzasadnionych potrzeb właścicieli lasów.

4) przepisów postępowania tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego.

W uzasadnieniu odwołania skarżąca podniosła, że złożone przez nią zastrzeżenia do projektu upul miały na celu wskazanie organowi, że działka nr [...] zgodnie z pierwotnym przeznaczaniem stanowi grunty rolne wraz z lasem, z czego las jedynie na powierzchni 0,33 ha, co powinno doprowadzić do nieuwzględnienia terenu tej działki w projekcie upul lub do zastosowania art. 13 ust. 2 ustawy o lasach. Skarżąca nabyła bowiem działkę nr [...] w 1996 r. użytkowaną przez poprzedniego właściciela jako pastwisko, a zgodnie z umową sprzedaży zawartą w formie aktu notarialnego cała działka, z wyłączeniem lasu o pow. 0,33 ha, stanowiła grunt rolny, o czym stanowiło zaświadczenie Wójta Gminy O. z dnia [...] czerwca 1995 r. stwierdzające, iż zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego działka przeznaczona jest wyłącznie pod uprawy rolne. Niezaskarżoną - choć budzącą wątpliwości skarżącej - decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w T. z dnia [...] sierpnia 1997 r. orzeczono jednak o zmianie gleboznawczej klasyfikacji m.in. gruntu na działce nr [...], co doprowadziło do zmiany zapisów w ewidencji gruntów co do działki, a następnie ujęcia tej działki w upul na lata 2010-2019. Poprzez zmianę kwalifikacji gruntu skarżąca zastała pozbawiona możliwości korzystania z gruntu zgodnie z pierwotnym przeznaczeniem – prowadzenia gospodarki rolnej czy też gospodarczego obrotu. Skarżąca podkreśliła, że wbrew stanowisku organu I instancji wpis w ewidencji nie uniemożliwia podważenia kwalifikacji działki jako leśnej w toku procedury sporządzania upul, gdyż ewidencja ma jedynie charakter informacji i to ustalenia upul są wiążące dla zapisów ewidencji gruntów, a nie odwrotnie, jak też mają wpływ na zapisy miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Zatem tylko nieujęcie działki nr [...] w upul daje skarżącej możliwość zmiany błędnej kwalifikacji działki z leśnej na rolną. Skarżąca podkreśliła, że o tym czy dany grunt jest lasem decydują wyłącznie zapisy art. 3 ust. 1 ustawy o lasach, a nie zapisy ewidencji gruntów. Zdaniem skarżącej część gruntu działki nr [...] określona jako halizna nie spełnia przesłanek z art. 3 ustawy o lasach, co potwierdza przedłożona przez skarżącą - opinia specjalisty ds. botaniki z dnia [...] kwietnia 2021 r. W sprawie, jak zarzuciła skarżąca, organ nie wyjaśnił faktycznego przeznaczenia i rzeczywistego stanu części działki nr [...]. Ponadto skarżąca podniosła, że działka nr [...] nie jest położona w sąsiedztwie innych gruntów leśnych tworząc z nimi zwartą powierzchnię (w bezpośrednim sąsiedztwie są łąki i działki budowlane, tereny zadrzewione na działce przebiegają jedynie w określonych granicach działki, a z kompleksem leśnym działka połączona jest jedynie od północy, z tym że w momencie kupna teren ten nie był zadrzewiony). Jednocześnie skarżąca wskazała, że w sytuacji uznania, pomimo powyższych argumentów, że działka nr [...] stanowi grunt leśny, w sprawie zachodzi podstawa do zastosowania art. 13 ust. 2 ustawy o lasach.

Po rozpatrzeniu ww. odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) w T. decyzją z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ podkreślił, że działka nr [...] według wypisu z rejestru gruntów stanowi użytek oznaczony symbolem LsV, W-LsV oraz, że w sprawie przeprowadzono w dniu [...] marca 2021 r. wizję lokalną w terenie, w tracie której ustalono: że na części działki występuje las olchowy, sosna oraz halizna traktowana jako nieużytek; że w poprzednim upul fragment ten zakwalifikowano jako halizna; że w dniu dzisiejszym teren halizny jest nieużytkowany, pokryty nawłocią, pojedynczymi nalotami drzew, teren ten jest podmokły. SKO wskazało, że uczestnicząca w wizji terenu skarżąca nie zgodziła się z opinią biegłego rzeczoznawcy, wskazując na błędną kwalifikację działki w 1997 r., która pokutuje do dnia dzisiejszego oraz podnosząc, że nigdy na terenie działki nr [...] nie było lasu i nie ma tam go dziś. Następnie SKO podniosło, że argumenty podniesione w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie. Przytoczyło treść art. 3 pkt 1 ustawy o lasach i wskazało, że fakt występowania halizny na części działki nr [...], nie przesądza o tym, że ten fragment działki nie stanowi lasu w rozumieniu przepisów ustawy o lasach. Stwierdziło, że organy związane są treścią ostatecznej decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w T. z dnia [...] sierpnia 1997 r., którą zatwierdzono zmianę gleboznawczej klasyfikacji gruntów m.in. na działce [...] zaliczając ją do gruntów oznaczonych symbolem LsVI, a także że sprawa zmiany lasu na użytek rolny w trybie art. 13 ust. 2 ustawy o lasach stanowić może przedmiot odrębnego postępowania, a nie przedmiotowego oraz, że w procesie sporządzania projektu upul nie ma możliwości kwestionowania danych zawartych w ewidencji gruntów czy też zmiany klasyfikacji gruntów. Zdaniem SKO ustalenia organu I instancji i dowody zgromadzone w sprawie nie pozwalają na uwzględnienie zastrzeżeń skarżącej do projektu upul. Z powyższych względów SKO uznało, że decyzja organu I instancji odpowiada prawu.

W skardze na powyższą decyzję SKO, skarżąca wniosła o uchylenie obu wydanych w sprawie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia celem uwzględnienia zastrzeżeń skarżącej do projektu upul i nieujmowania działki nr [...] w projekcie upul w całości lub części określanej jako halizna o pow. 1,82 ha, ewentualnie o zobowiązanie przez Sąd SKO do uchylenia decyzji organu I instancji, wskazując sposób załatwienia sprawy zgodnie z ww. wnioskiem skarżącej.

Skarżąca podtrzymała zarzuty i argumentację odwołania, dodatkowo zarzucając SKO naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, oparcie się jedynie na dowodzie z oględzin i danych zawartych w ewidencji gruntów z pominięciem dowodów wskazywanych przez skarżącą (m.in. umowy sprzedaży działki, zaświadczenia Wójta Gminy O. z dnia [...] czerwca 1995 r., opinii specjalisty ds. botaniki z dnia [...] kwietnia 2021 r.), nieprzeprowadzenie powtórnego postępowania administracyjnego, w tym powtórnej oceny dowodów, niewyjaśnienie w sposób prawidłowy stanu faktycznego sprawy, nieprawidłowe uzasadnienie wydanej decyzji. Skarżąca podkreśliła ponadto, że część gruntu działki nr [...] określona w protokole oględzin jako nieużytek, a w poprzednim upul jako halizna, obejmująca ok. 2 ha, nie spełniała w przeszłości i nie spełnia nadal przesłanek lasu z art. 3 ustawy o lasach. Teren ten nie jest bowiem pokryty roślinnością leśną, ani jej przejściowo pozbawiony, gdyż nigdy nie posiadał leśnego charakter, lecz stanowił w momencie kupna działki grunt rolny użytkowany jako pastwisko. Uznanie tej części działki za las nie opiera się zdaniem skarżącej na przesłankach ustawowych (kryterium przyrodniczym, przestrzennym i przeznaczenia), a jedynie na badaniach gruntu, które spowodowały wydanie decyzji z dnia [...] sierpnia 1997 r. Skarżąca podniosła również, że z decyzji organów nie wynika, aby analizując stan sprawy organy dokonywały jakichkolwiek ustaleń co do tego, czy w odniesieniu do działki nr [...] można mówić o gruncie o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha, w sytuacji gdy najbliższe sąsiedztwo działki stanowią działki budowlane oraz czy część kwalifikowaną uprzednio jako halizna, stanowi las, skoro nigdy nie była ona przejściowo pozbawiona roślinności leśnej. Zarzuciła też brak dokonania analizy historycznej działki pomimo posiadanego przez organy materiału dowodowego oraz niewzięcie pod uwagę załączonych przez skarżącą ustaleń specjalisty ds. botaniki w celu wyjaśnienia czy rzeczywiście opisywany w protokole oględzin z dnia [...] marca 2021 r. stan działki pozwala na zakwalifikowanie jej w całości jako lasu. Skarżąca podniosła także, że SKO w ogóle nie zweryfikowało zakresu i sposobu przeprowadzenia oględzin na działce nr [...], a przede wszystkim terenu halizny i nie odniosło się do powoływanych przez skarżącą faktów i dokumentów, w tym opinii specjalisty ds. botaniki. Zdaniem skarżącej w sprawie należało rzetelnie wyjaśnić kwestię trwałego lub przejściowego pozbawienia roślinności leśnej na części działki nr [...] uznawanej za nieużytek, jak również wykazać fakt spełnienia pozostałych przesłanek z art. 3 ustawy o lasach co do zadrzewionej części działki nr [...] (kwestię zwartego terenu o pow. 0,10 ha i przeznaczenia do produkcji leśnej), czego w sprawie zaniechano.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w zakresie wynikającym z treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 137) w zw. z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej powoływanej jako "ppsa"), Sąd stwierdził, iż wniesiona w sprawie skarga zasługuje na uwzględnienie.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy orzekające organy prawidłowo nie uznały zastrzeżeń skarżącej wniesionych do projektu upul dla Gminy O. na lata 2020-2029 dla terenu działki nr [...] w miejscowości S., gmina O..

Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonych decyzji stanowiły przepisy ustawy o lasach. Ustawa ta określa zasady zachowania, ochrony i powiększania zasobów leśnych oraz zasady gospodarki leśnej w powiązaniu z innymi elementami środowiska i z gospodarką narodową (art. 1 ust. 1).

W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 3 ustawy o lasach, lasem w rozumieniu ustawy jest grunt:

1) o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha, pokryty roślinnością leśną (uprawami leśnymi) - drzewami i krzewami oraz runem leśnym - lub przejściowo jej pozbawiony:

a) przeznaczony do produkcji leśnej lub

b) stanowiący rezerwat przyrody lub wchodzący w skład parku narodowego albo

c) wpisany do rejestru zabytków;

2) związany z gospodarką leśną, zajęty pod wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej: budynki i budowle, urządzenia melioracji wodnych, linie podziału przestrzennego lasu, drogi leśne, tereny pod liniami energetycznymi, szkółki leśne, miejsca składowania drewna, a także wykorzystywany na parkingi leśne i urządzenia turystyczne.

Dla ustalenia, że dany obszar gruntu jest lasem w znaczeniu prawa administracyjnego, konieczne jest zatem ustalenie, że spełnia on łącznie określone w ww. regulacji kryteria: przestrzenne (zwarta powierzchnia co najmniej 0,10 ha), przyrodnicze (pokrycie roślinnością leśną, ewentualnie przejściowe jej pozbawienie) oraz przeznaczenia (do produkcji leśnej), bądź jednej z pozostałych przesłanek z lit. b lub c (grunt stanowiący rezerwat przyrody lub wchodzący w skład parku narodowego lub grunt wpisany do rejestru zabytków). Kryteria podstawowe: przyrodnicze, przestrzenne i przeznaczenia, muszą być spełnione łącznie, by można było mówić o lesie w znaczeniu art. 3 pkt 1 ustawy o lasach. Dlatego też, o zakwalifikowaniu danego gruntu jako las decyduje przede wszystkim stan faktyczny na tym gruncie (por. wyrok NSA z dnia 23 czerwca 2017 r., sygn. akt II OSK 2694/15; wyrok NSA z dnia 6 czerwca 2018 r., sygn. akt II OSK 3057/17; wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2020 r., sygn. akt II OSK 1006/19 - dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query).

W sprawie stanowiąca własność skarżącej działka nr [...], jako uznana za las, została objęta projektem uproszonym planem urządzenia lasu dla Gminy O. na lata 2020-2029. Jednym z trzech trybów prowadzenia gospodarki leśnej, o której mowa w art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o lasach, które zostały uregulowane w ustawie o lasach (plan urządzenia lasu, uproszczony plan urządzenia lasu, inwentaryzacji stanu lasu) jest prowadzenie jej właśnie na podstawie uproszczonego planu urządzenia lasu. Zgodnie bowiem z art. 7 ust 1 ustawy o lasach trwale zrównoważoną gospodarkę leśną prowadzi się m.in. według uproszczonego planu urządzenia lasu. Uproszczony plan urządzenia lasu to plan opracowywany dla lasu o obszarze co najmniej 10 ha, stanowiącego zwarty kompleks leśny, zawierający skrócony opis lasu i gruntów przeznaczonych do zalesienia oraz podstawowe zadania dotyczące gospodarki leśnej (art. 6 ust. 1 pkt 7 ustawy o lasach). Stosownie do treści art. 19 ust. 2 ustawy o lasach uproszczone plany urządzenia lasu sporządza się dla lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa oraz dla lasów wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. Szczegółowe warunki i tryb sporządzania uproszczonego planu urządzenia lasu uregulowano, stosownie do delegacji ustawowej, przewidzianej w art. 25 pkt 1 ustawy o lasach, w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 12 listopada 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu sporządzania planu urządzenia lasu, uproszczonego planu urządzenia lasu oraz inwentaryzacji stanu lasu (Dz.U. z 2012 r. poz.1302).

Jak wynika z zapisów art. 21 ustawy o lasach, sporządzony projekt uproszczonego planu urządzenia lasu wykłada się do publicznego wglądu na okres 60 dni w siedzibie urzędu gminy; o wyłożeniu projektu uproszczonego planu urządzenia lasu wójt (burmistrz, prezydent miasta) informuje pisemnie właścicieli lasów, z zaznaczeniem, że uproszczony plan urządzenia lasu będzie podstawą naliczenia podatku leśnego (ust. 4). W terminie 30 dni od daty wyłożenia projektu uproszczonego planu urządzenia lasu zainteresowani właściciele lasów mogą składać zastrzeżenia i wnioski w sprawie planu; starosta wydaje decyzje w sprawie uznania lub nieuznania zastrzeżeń lub wniosków (ust. 5). Powyższa regulacja jest podyktowana faktem, iż upul, kształtuje sytuację prawną właścicieli lasów, wpływając na sposób wykonywania prawa własności na obszarach objętych tym planem. Zapisy uproszczonego planu urządzania lasu dotyczą uprawnień lub obowiązków poszczególnych właścicieli w tym sensie, że istnieje bezpośredni związek między jego zatwierdzeniem a ograniczeniem uprawnień właścicielskich poprzez określone w nim zadania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2007 r., sygn. akt II OSK 1883/06 – dostępne jw.). Stosownie do art. 22 ust. 2 ustawy o lasach uproszczony plan urządzenia lasu (z wyłączeniem upul dla lasów wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa) zatwierdza starosta, po uzyskaniu opinii właściwego terytorialnie nadleśniczego.

W myśl art. 20 ust. 2 ustawy o lasach w ewidencji gruntów i budynków uwzględnia się ustalenia planów urządzenia lasu i uproszczonych planów urządzenia lasu dotyczące granic i powierzchni lasu. Natomiast przepis art. 20 ust. 3a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 2052 ze zm., dalej powoływanej jako "ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne") stanowi, że ewidencję gruntów i budynków, w części dotyczącej lasów, prowadzi się z uwzględnieniem przepisów o lasach. Należy podkreślić, że ewidencja gruntów i budynków, jak każda ewidencja, ma charakter deklaratoryjny, pochodny – odzwierciedlający pewien stan, którego nie tworzy (zob. wyrok NSA z dnia 23 września 2014 r., sygn. akt I OSK 385/13 – dostępny jw.). Ewidencja gruntów odzwierciedla więc stan nieruchomości w oparciu o określone dokumenty m.in. uproszczony plan urządzenia lasu, a nie faktyczny sposób wykorzystania nieruchomości, czy też jej rzeczywisty stan. Z powyższego wynika, że art. 20 ust. 2 ustawy o lasach stanowi lex specialis w stosunku do uregulowań zawartych w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne. Związanie organów ewidencji gruntów i budynków wynikającą z planu urządzenia lasu jego powierzchnią i granicami oznacza, że dopóki w planie urządzenia lasu nie zostanie dokonana zmiana, o jakiej mowa w art. 23 ust. 1 ustawy o lasach, dopóty organy prowadzące ewidencję gruntów i budynków nie są uprawnione do dokonywania w prowadzonej przez siebie ewidencji zmian powierzchni i granic lasu, które nie odpowiadałyby ustaleniom planu urządzenia lasu. Zasadą jest, aby wynikające z ewidencji gruntów i budynków informacje dotyczące powierzchni i granic lasu były zgodne z obowiązującym prawem urządzenia lasu. Organ ewidencji gruntów i budynków nie może dokonywać zmian w danych ewidencyjnych dotyczących lasu, które byłyby niezgodne z ustaleniami planu urządzenia lasu. W takiej sytuacji zmiana danych odnoszących się do lasu, w pierwszej kolejności musi zostać wprowadzona przez właściwy organ do planu urządzenia lasu. Aktualizowanie danych objętych ewidencją gruntów i budynków podlega ograniczeniu w stosunku do zmian dotyczących ustalania granic i powierzchni lasów. Zmiany te nie mogą być dokonywane wbrew planom urządzania lasów (analogicznie uproszonym planom urządzania lasów), które stanowią szczególny rodzaj planów zagospodarowania przestrzennego takich terenów i przesądzają o treści wpisów w ewidencji gruntów. Tym samym plan urządzenia lasu (analogicznie uproszony plan urządzania lasu) jest jedynym dokumentem, na podstawie którego mogą być aktualizowane w ewidencji dane dotyczące granic i powierzchni lasów leżących na terenie objętym tym planem (zob. wyrok NSA z dnia 19 sierpnia 2014 r. sygn. akt I OSK 38/13; wyrok NSA z dnia 6 czerwca 2018 r. sygn. akt II OSK 3057/17; wyrok NSA z dnia 18 stycznia 2021 r., sygn. akt I OSK 1901/20 – dostępne jw.).

Z poczynionych uwag wynika, że skoro upul jest dokumentem opracowywanym dla lasu, określającym zasady prowadzenia w nim gospodarki leśnej i przedstawiającym stan lasu, to dokument ten obejmować winien grunty stanowiące las w rozumieniu art. 3 ustawy o lasach, a zatem spełniające łącznie kryteria przyrodnicze, przestrzenne i przeznaczenia, które muszą być spełnione łącznie, a weryfikacja na etapie sporządzania projektu upul tego czy w danym wypadku mamy do czynienia z lasem nie może być w związku z tym bezwzględnie determinowana zapisami ewidencji gruntów, gdyż o tym czy dany grunt rzeczywiście stanowi las decydują ww. kryteria wskazane przez ustawodawcę w art. 3 ustawy o lasach, a nie zapisy w ewidencji, które to – jak wykazano – powinny odzwierciedlać zapisy upul co do powierzchni i granic lasu, a nie na odwrót.

W niniejszej sprawie skarżąca wniosła zastrzeżenia do sporządzonego dla Gminy O. projektu upul na latach 2020 -2029, podważając leśny charakter działki nr [...] w całości lub co najmniej jej obszaru określonego jako halizna. Analiza zastrzeżeń skarżącej oraz wniesionego przez nią odwołania, a następnie skargi prowadzi do wniosku, że celem skarżącej było nieuwzględnienie terenu ww. działki w całości lub we wskazanej części (tj. halizny - określonej w protokole oględzin z dnia [...] marca 2021 r. jako nieużytek) w projekcie upul, ewentualnie zastosowanie do tego terenu trybu z art. 13 ust. 2 ustawy o lasach z uwagi na jego rolny (łąka) a nie leśny charakter.

Odniesienie się do tej pierwszej kwestii, tj. istnienia podstaw do nieuwzględnienia terenu ww. działki w całości lub we wskazanej części w projekcie upul, obligowało organy – zgodnie z poczynionymi uwagami - do ustalenia czy działka skarżącej (w całości lub części określanej jako halizna) spełnia przesłanki z art. 3 ustawy o lasach, uprawniające do objęcia jej upul, co powinno zostać wyczerpująco wyjaśnione przez organy w decyzji rozstrzygającej wniesione zastrzeżenia do projektu upul, w oparciu o całość materiału dowodowego sprawy, zebranego i rozpatrzonego w sposób wyczerpujący, zgodnie z wymogami procedury administracyjnej.

Wydanie zgodnej z prawem decyzji administracyjnej wymaga bowiem przeprowadzenia postępowania administracyjnego w sposób odpowiadający wymogom określonym w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 735, dalej powoływanej jako "kpa"). Organy administracji publicznej w świetle wymogów procedury administracyjnej działają na podstawie przepisów prawa (art. 6 kpa), praworządnie (art. 7 kpa) oraz prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (art. 8 ust. 1 kpa). Obowiązkiem organów administracji wynikającym z zawartej w art. 7 zasady prawdy obiektywnej, jest dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. Obowiązek ten jest realizowany dzięki nakazowi wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia przez organy całego materiału dowodowego. Jako dowolne należy więc traktować ustalenia faktyczne znajdujące wprawdzie potwierdzenie w materiale dowodowym, ale niekompletnym, czy nie w pełni rozpatrzonym. Zarzut dowolności wykluczają dopiero ustalenia dokonane w całokształcie materiału dowodowego - art. 80 kpa, zgromadzonego i zbadanego w sposób wyczerpujący - art. 77 § 1 kpa, a więc przy podjęciu wszelkich czynności niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego jako warunku niezbędnego wydania decyzji o przekonującej treści - art. 7 kpa. Ponadto, materiał dowodowy zebrany w sprawie powinien być kompletny, tj. dotyczący wszystkich okoliczności faktycznych, które mają znaczenie z punktu widzenia norm prawa materialnego. Obowiązkiem organów administracji jest również wyjaśnienie stronom zasadności przesłanek, którymi kierują się przy załatwianiu sprawy (art. 11 kpa). Wskazane zasady postępowania administracyjnego, w tym i zasadę przekonywania wyrażoną w art. 11 kpa, organ realizuje m.in. poprzez prawidłowe, a więc zgodne z art. 107 § 3 kpa uzasadnienie (faktyczne i prawne) decyzji administracyjnej, załatwiającej daną sprawę administracyjną.

Uzasadnienie decyzji, stanowi integralną część decyzji administracyjnej. Sporządzenie go więc w sposób istotnie wadliwy, uniemożliwia zapoznanie się z motywami rozstrzygnięcia. Z treści art. 11 kpa wprost wynika, że organ administracji obowiązany jest do wyjaśnienia stronie zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy. Zasada przekonywania nie zostanie zrealizowana, gdy organ pominie milczeniem twierdzenia i zarzuty strony oraz przedłożone przez nią dowody, czy też nie odniesie się i nie wyjaśni okoliczności istotnych dla danej sprawy lub wypowie się co do nich w sposób niejasny. Obowiązkiem organu przy uzasadnianiu decyzji jest więc ustosunkowanie się do zarzutów podnoszonych przez stronę w trakcie toczącego się postępowania i przedłożonych przez nią dowodów oraz wyjaśnienie istotnych okoliczności danej sprawy (art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 11 kpa). Niewykonanie wskazanych obowiązków stanowi naruszenie prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to z kolei skutkuje koniecznością uchylenia wadliwych w tym zakresie decyzji administracyjnych.

Jedynie przeprowadzenie postępowania w sposób odpowiadający wymogom określonym w powyższych przepisach oraz prawidłowe sporządzenie uzasadnienia decyzji, w ramach którego organ odniesie się do całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, twierdzeń i zarzutów strony skarżącej oraz wyjaśni w sposób jasny przesłanki określonego sposobu ich rozpatrzenia, stanowi o możliwości kwalifikacji działania organu w postępowaniu administracyjnym jako opartego na przepisach prawa, praworządnego, przekonywującego i budzącego zaufanie uczestników postępowania do władzy publicznej.

W rozpoznawanej sprawie organy administracyjne nie poczyniły wyczerpujących ustaleń oraz nie wyjaśniły w sposób jasny w uzasadnieniu podjętych decyzji na podstawie całości zgromadzonego w sposób kompletny materiału dowodowego, istotnych okoliczności mających znaczenie prawne w sprawie, a więc w tym przypadku okoliczności dotyczących kwestii spełnienia przez działkę nr [...] w całości lub w części kryteriów z art. 3 ustawy o lasach, warunkujących objęcie tej działki upul.

Odnosząc się w pierwszej kolejność do decyzji organu I instancji należy podkreślić, że jest ona niejasna co do tego jakie organ wyraża stanowisko odnośnie kwestii związania zapisami ewidencji gruntów w postępowaniu dotyczącym zastrzeżeń co do zapisów zawartych w projekcie upul, co w sprawie miało istotne znaczenie, gdyż działka skarżącej w ewidencji gurtów ujęta jest jako las, a skarżąca kontestowała w toku postępowania leśny charakter działki. Z jednej bowiem strony organ I instancji wskazał, że o tym czy dany grunt jest lasem w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawa o lasach decydują zapisy w ewidencji gruntów, a z drugiej strony podniósł, że rolą organu odpowiedzialnego za opracowanie upul jest ustalenie, czy działka opisana w ewidencji jako leśna w rzeczywistości stanowi las w rozumieniu ustawy o lasach. W tych okolicznościach niejasnym jest czy organ nie uwzględniając zastrzeżeń skarżącej do projektu upul kierował się zapisami ewidencji grantów czy rzeczywistym stanem na działce nr [...]. W sprawie bezspornym jest, jak wskazano powyżej, że stanowiąca własność skarżącej działka nr [...] o powierzchni 4,21 ha według wypisu z rejestru gruntów stanowi użytek oznaczony symbolem LsV tj. las na powierzchni 4,13 ha oraz symbolem W-LsV tj. grunty pod rowami na powierzchni 0,08 ha. Skarżąca w toku całego postępowania kwestionowała leśny charakter działki nr [...], a w szczególności jej części oznaczonej jako halizna, podkreślając że uznanie tej działki za las było wynikiem - wątpliwej co do prawidłowości - zmiany gleboznawczej klasyfikacji gruntu z 1997 r., czego skutkiem była zmiana zapisów w ewidencji gruntów (działka z rolnej stała się leśną) i ujęcie przedmiotowej działki w upul na lata 2010-2019, pomimo że skarżąca nabyła działkę jako rolną (z wyłączeniem lasu o pow. 0,33 ha) użytkowaną przez uprzedniego właściciela i następnie przez stronę jako pastwisko, a rolny charakter działki znajduje potwierdzenie w akcie notarialnym nabycia działki z 1996 r. i zaświadczeniu Wójta Gminy O. z dnia [...] czerwca 1995 r., iż zgodnie z miejscowym planem działka przeznaczona jest wyłącznie pod uprawy rolne oraz w – zdaniem skarżącej - załączonych przez skarżącą zdjęciach. Wobec wskazanych zarzutów, zgodnie z poczynionymi powyżej uwagami, organ rozpatrujący zastrzeżenia skarżącej do projektu upul powinien zweryfikować czy przedmiotowa działka, zakwalifikowana w ewidencji gruntów jako las, rzeczywiście i istotnie posiada cechy lasu w świetle kryteriów określonych w art. 3 ustawy o lasach. Ewidencja, jak każdy rejestr, ma charakter informacyjny i w związku z tym deklaratoryjny, pochodny. Odzwierciedlać ma ona zatem stan nieruchomości w oparciu o m.in. uproszczony plan urządzenia lasu, a nie na odwrót. W sytuacji, w której uproszczony plan urządzenia lasu określa zasady prowadzenia właściwej gospodarce leśnej w istocie na przyszłość, umożliwiając przy tym zinwentaryzowanie powierzchni lasów, to winien on opierać się w tym zakresie wyłącznie na danych aktualnych, tak aby ujmował grunty rzeczywiście będące lasami. Potrzeba ta upoważnia organy sporządzające plan do ustalania, czy objęte postępowaniem planistycznym działki, które ujęto w ewidencji jako leśne, istotnie stanowią las w rozumieniu przepisów ustawy o lasach. Na skutek bowiem przeprowadzonych w toku inwentaryzacji oględzin poszczególnych działek może okazać się, iż charakterystyka określonych gruntów przestała odpowiadać definicji lasu i powinna zostać wyłączona z planu. Inwentaryzacja ma więc doprowadzić do ustalenia rzeczywistego stanu poszczególnych gruntów, by projektowany plan odpowiadał rzeczywistości, nie stanowiąc wyłącznie powielenia formalnych zapisów ewidencyjnych niemających pokrycia z rzeczywistością. Tylko wówczas upul będzie realnie służył prowadzeniu prawidłowej gospodarki leśnej, gdyż będzie obejmować grunty faktycznie będące lasami w rozumieniu przepisów ustawy o lasach. Temu też celowi służy procedura zgłaszania zastrzeżeń i wniosków do projektu uproszczonego planu urządzenia lasu, o której stanowi art. 21 ust. 5 ustawy o lasach (patrz wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 stycznia 2020 r., sygn. akt IV SA/Wa 1357/19 – dostępny jw.). Skoro więc w sprawie skarżąca wniosła takie zastrzeżenia, wskazując na nieleśny charakter działki i powołując się w tym zakresie na określone okoliczności i dowody, to organ nie powinien powoływać się na determinujący wpływ zapisów w ewidencji gruntów na to czy dany grunt jest lasem, lecz powinien ocenić czy działka skarżącej spełnia wymogi lasu w świetle kryteriów określonych w art. 3 ustawy o lasach, tj. ocenić spełnienie w sprawie kryterium przyrodniczego, przestrzennego i przeznaczenia, czego w sprawie w sposób zgodny z prawem nie uczynił, gdyż nie znajduje to (tj. analiza spełnienia poszczególnych kryteriów z art. 3 ustawy o lasach) odzwierciedlenia w uzasadnieniu podjętej decyzji. Organ powołał się wprawdzie na przeprowadzone w sprawie oględziny, ale ich ustalenia przedstawione w znajdującym się w aktach administracyjnych protokole oględzin z dnia [...] marca 2021 r., nie pokrywają się z przytoczonym w uzasadnieniu decyzji opisie ustaleń oględzin, gdyż w załączonym do akt sprawy protokole z oględzin nie ma wskazanych przez organ informacji, że na działce nr [...] w oddziale 4m rośnie las sosnowy w wieku 26 lat na powierzchni 1,2800ha, w oddziale 4o występuje drzewostan olchowy w wieku 26 lat na powierzchni 1,0500 ha, w oddziale leśnym 4p występuje sukcesja naturalna w którym głównym gatunkiem jest dąb na powierzchni 1,4100 ha, a w oddziale 4r występuje las olchowy w wieku 41 lat na powierzchni 0,3900 ha (te informacje zawarte są dokumencie: zadania w zakresie gospodarki leśnej dla właścicieli na okres od 2020 do 2029), a także że działka spełnia kryterium przyrodnicze, jest pokryta roślinnością leśną, występuje runo leśne. Tak wadliwie sporządzona decyzja organu I instancji, w której organ w sposób niejasny i niepełny skonstruował motywy rozstrzygnięcia, z pominięciem wyczerpującej analizy ustawowych kryteriów z art. 3 ustawy o lasach kwalifikacji danego gruntu (działki nr [...]) jako lasu oraz niejasnym i niekompletnym opisem materiału dowodowego, nie może się ostać w obrocie prawnym w uwagi na istotne naruszenie wskazanych powyżej przepisów postępowania administracyjnego, a w konwekcji materialnoprawnej regulacji art. 3 w zw. z art. 20 ust. 2 ustawy o lasach. Prawidłowe i oparte o materiał dowodowy zweryfikowanie spełnienia przez działkę nr [...] wszystkich ww. kryteriów z art. 3 ustawy o lasach, niezależnie od kwalifikacji działki w ewidencji grantów jako leśnej, mogłoby bowiem doprowadzić do nieujęcia jej w upul.

Podobnych błędów nie ustrzegł się także organ II instancji. Pominął on bowiem całkowicie materiał dowodowy przedstawiony przez skarżącą, w szczególności przedłożoną do akt administracyjnych przez skarżącą - opinię specjalisty ds. botaniki z dnia [...] kwietnia 2021 r., w ramach której sporządzający opinię specjalista botanik stwierdził, że fragment działki nr [...] określony jako halizna nie stanowi lasu, o którym mowa w art. 3 ustawy o lasach. SKO w żaden sposób nie odniosło się do tego dowodu, a jedynie opisało ustalenia przeprowadzonych w dniu [...] marca 2021 r. oględzin działki. Odnosząc się natomiast do terenu halizny na działce nr [...], SKO stwierdziło wyłącznie, że fakt występowania halizny na części działki nr [...], nie przesądza o tym, że ten fragment działki nie stanowi lasu w rozumieniu przepisów ustawy o lasach, nie wyjaśniając w jakikolwiek sposób wyrażonego w tym zakresie stanowiska i nie odnosząc się do przedłożonej przez skarżącą opinii stwierdzające, że ten właśnie teren działki nr [...] nie stanowi lasu. Również stwierdzenie SKO, że organy związane są treścią ostatecznej decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w T. z dnia [...] sierpnia 1997 r., nie zostało poparte żadną argumentacją organu II instancji, i jako takie jest niezrozumiałe w kontekście wskazanych w art. 3 ustawy o lasach kryteriów weryfikacji gruntu jako lasu. Jak zaznaczano, ustalenia faktyczne oparte o niekompletny oraz wybiórczo rozpatrzony materiał dowodowy, nie mogą stanowić podstawy wydania zgodnej z prawem decyzji administracyjnej. W takiej sytuacji mamy bowiem do czynienia nie ze swobodną, lecz dowolną oceną materiału dowodowego. Pominięcie w sprawie przedłożonej przez skarżącą opinii specjalisty ds. botaniki z dnia [...] kwietnia 2021 r. dotyczącej terenu określonego jako halizna, stanowi istotne naruszenie art. 77 § 1 i art. 80 kpa w zw. z art. 8, art. 11 i art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 140 kpa. Ponadto tak jak organ I instancji, także organ II instancji nie poczynił ustaleń opartych o materiał dowodowy (w tym także np. zdjęcia działki, mapy z oznaczaniem działki skarżącej i innych działek ujętych w upul) potwierdzający, że cały obszar działki nr [...] stanowi las w znaczeniu prawa administracyjnego, a zatem że spełnia on łącznie kryteria przestrzenne, przyrodnicze i przeznaczenia. Zauważyć też należy, że w powoływanym przez organy obu instancji protokole z oględzin działki nr [...] z dnia [...] marca 2021 r. mowa jest w pierwszym zdaniu o "części" działki, oraz nie są wskazane w nim jakiekolwiek powierzchnie wyodrębnionych rodzajów roślinności leśnej oraz halizny, co nie pozwala na jednoznacznie stwierdzenie, czy ustalenia zawarte w protokole oględzin dotyczą całości działki nr [...] czy jej części. W sprawie organy nie wskazały też, czy poprzedni upul obejmował działkę nr [...] w całości czy w części.

W tym stanie rzeczy, z uwagi na wszystkie wyszczególnione powyżej nieprawidłowości orzekających organów w zakresie ustalenia stanu faktycznego sprawy, zgromadzenia i oceny materiału dowodowego sprawy, wyjaśnienia motywów rozstrzygnięcia i odniesienia się do zarzutów, twierdzeń i dowodów skarżącej, Sąd uznał za konieczne uchylenie obu wydanych w sprawie decyzji jako istotnie naruszających art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa w zw. z art. 8, art. 11 i art. 107 § 3 kpa, czego konsekwencją było mogące mieć wpływ na wynik sprawy naruszenie art. 3 w zw. z art. 20 ust. 2 ustawy o lasach.

Rację miały natomiast orzekające w sprawie organy wskazując, że w postępowaniu dotyczącym zastrzeżeń co do zapisów zawartych w upul po pierwsze nie może zostać podważony wpis zawarty w ewidencji gruntów i budynków, a po drugie nie ma możliwości orzeczenia o zmianie lasu na użytek rolny w trybie art. 13 ust. 2 ustawy o lasach. Prawidłowość zapisów w ewidencji gruntów i budynków nie może być kwestionowana w postępowaniu dotyczącym zastrzeżeń co do zapisów zawartych w projekcie uproszczonego planu urządzenia lasu. Uproszczony plan urządzenia lasu jest bowiem dokumentem, który ma przedstawiać stan lasu na czas sporządzenia przez wykonawcę inwentaryzacji lasu. Organ sporządzający upul nie bada zatem czy w dacie dokonywania w ewidencji gruntów wpisu danego gruntu jako lasu istniały przesłanki do uznania leśnego charakteru danego gruntu, uzasadniające dokonanie takiego wpisu. Ewentualne błędy w ewidencji, co do uwidocznionego w niej wpisu lasu, jego granic, mogą być eliminowane wyłącznie w trybie przewidzianym w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne. W procesie sporządzania projektu uproszczonego planu urządzenia lasu nie ma zatem możliwości kwestionowania danych zawartych w ewidencji gruntów czy też zmiany klasyfikacji gruntów. Kwestie te uregulowane są w odrębnych przepisach i podlegają rozpoznaniu w odrębnych postępowaniach. W toku procedury sporządzania uproszczonego planu urządzenia lasu nie można również dokonać zmiany lasu na użytek rolny na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy o lasach. Zgodnie z treścią tego przepisu zmiana lasu na użytek rolny jest dopuszczalna w przypadkach szczególnie uzasadnionych potrzeb właścicieli lasów. W przedmiocie tym, w odniesieniu do lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa, decyzję wydaje starosta na wniosek właściciela lasu, co wynika z treści art. 13 ust. 3 pkt 2 ustawy o lasach. Postępowanie mające na celu zmianę lasu na użytek rolny jest więc postępowaniem odrębnym od postępowania mającego na celu sporządzenie uproszczonego planu urządzenia lasu. Stąd też kwestia objęta art. 13 ust. 2 ustawy o lasach nie może być przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie (zob. ww. wyrok NSA z dnia 6 czerwca 2018 r. sygn. akt II OSK 3057/17 – dostępny jw.).

Choć, jak wynika z powyższego, w sprawie organy prawidłowy stwierdziły, że w postępowaniu dotyczącym zastrzeżeń co do zapisów zawartych w upul nie może zostać podważony wpis zawarty w ewidencji gruntów i budynków, to jednak, co należy wyraźnie podkreślić, dokonywanie w toku postępowania w przedmiocie sporządzenia uproszczonego planu urządzenia lasu oceny, czy dany grunt, ujmowany w ewidencji gruntów jako grunt leśny, charakter taki w rzeczywistości posiada, nie jest tożsame z kontrolowaniem w postępowaniu w przedmiocie sporządzania planu prawidłowości wpisu w ewidencji gruntów, lecz oceną spełnienia przez grunt przesłanek z art. 3 ustawy o lasach na potrzeby oceny zasadności ujęcia gruntu w upul w związku z zgłoszonymi przez właściciela gruntu zastrzeżeniami co do leśnego charakteru gruntu. Skutkiem rozpatrzenia takich zastrzeżeń może być więc wyłączenie danego gruntu z upul i nieuwzględnianie go w prowadzeniu gospodarki leśnej, a nie automatyczna zmiana zapisów ewidencyjnych dotyczących takiego gruntu, gdyż grunty takie nadal pozostaną opisane w ewidencji jako leśne do czasu zmiany ich kwalifikacji, ale dopiero w rezultacie odrębnie przeprowadzonych postępowań. Niemniej, zgodnie z poczynionymi uwagami, jedynie brak ujęcie gruntu w upul lub zmiana zapisów upul, dalej w świetle art. 20 ust. 2 ustawy o lasach możliwości aktualizacji zapisów ewidencji dotyczących powierzchni i granic lasu.

W tym stanie rzeczy, uwzględniając przedstawioną argumentację uzasadnienia wyroku, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ppsa w zw. art. 135 ppsa orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z motywów uzasadnienia wyroku. W szczególności obowiązkiem orzekających organów będzie wyjaśnienie, w oparciu o kompletny, niebudzący wątpliwości i całościowo rozpatrzony (a więc z uwzględnieniem też wszystkich dowodów przedstawionych przez skarżącą) materiał dowodowy, kwestii spełnienia przez działkę nr [...] w całości lub ewentualnie części kryteriów lasu z art. 3 ustawy o lasach, z uwzględnieniem że to rzeczywisty i faktyczny stan działki nr [...], a nie zapisy ewidencji, ma determujące znaczenie na gruncie przedmiotowego postępowania dla oceny czy grunt tej działki stanowi las, a w konsekwencji czy powinien być on objęty upul. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ppsa w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 265).

Jednocześnie należy wskazać, że na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842) sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym.