Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 343/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2022-09-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną
Powołane przepisy: article: art. 250 § 1, art. 258 § 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Katarzyna Kołodziej-Kobierowska po rozpoznaniu w dniu 5 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata G.K. o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego za pomoc prawną udzielonej skarżącej z urzędu w sprawie ze skargi A.O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za sierpień i wrzesień 2011 r. p o s t a n a w i a : przyznać adwokatowi G.K. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim wynagrodzenie w wysokości 180 (sto osiemdziesiąt) złotych, powiększone o należny podatek od towarów i usług, z tytułu pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, tj. za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 15 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/Go 343/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę A.O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2017 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za sierpień i wrzesień 2011 r.

Postanowieniem z 11 maja 2018 r. Referendarz sądowy tut. Sądu zwolnił skarżącą od opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem, a postanowieniem z dnia 19 czerwca 2018 r. Sąd ustanowił dla skarżącej adwokata z urzędu.

Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika w osobie adwokata M.G. (karta 264). Na skutek wniosku pełnomocnika o zwolnienie go z pełnienia tego obowiązku, Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącej nowego pełnomocnika w osobie adwokata C.G. (karta 268), a następnie - adwokata G.K. (karta 271).

W dniu 30 sierpnia 2018 r. adwokat G.K. wniósł skargę kasacyjną od wyroku z 15 lutego 2018 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. W skardze kasacyjnej wniósł nadto o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych oświadczając jednocześnie, że koszty nie zostały pokryte w jakiejkolwiek części.

Postanowieniem z dnia 11 września 2018 r. tut. Sąd przywrócił stronie skarżącej termin do złożenia skargi kasacyjnej.

Z kolei wyrokiem z 17 maja 2022 r., sygn. akt III FSK 574/21 Naczelny Sąd Administracyjny ww. skargę kasacyjną oddalił. Powyższy wyrok zapadł na posiedzeniu niejawnym.

Stosownie do treści art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022r., poz. 329 - dalej "P.p.s.a."), pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2019 r., poz. 18).

Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) ww. rozporządzenia, opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę obliczoną na podstawie § 8, a w innej sprawie - 240 zł.

Na podstawie § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) ww. rozporządzenia, opłata w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Z uwagi na charakter sporu, a także fakt, że ustanowiony w sprawie pełnomocnik strony nie brał udziału w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji, za sporządzenie skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wnioskującemu pełnomocnikowi należało przyznać wynagrodzenie wynoszące 180 zł, tj. 75 % stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia.

Ponadto ww. opłatę, w myśl § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia, podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23%).

Z uwagi na powyższe oraz na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.