Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1015/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-07-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6349 Inne o symbolu podstawowym 634
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy pieniężnej postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 25 października 2017 r., sygn. akt II SA/Sz 1015/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę J. W. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia

[...] r., nr [...], w przedmiocie przyznania pomocy pieniężnej. Skarżącego – obecnego na rozprawie w dniu 25 października 2017 r. pouczono o sposobie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku.

J. W., w dniu 6 listopada 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), złożył wniosek o "wydanie odpisu wyroku w celu odwołania do wyższej instancji".

Postanowieniem z dnia 10 listopada 2017 r. skarżącemu odmówiono sporządzenia uzasadnienia wyroku, z uwagi na złożenie wniosku z uchybieniem 7-dniowego terminu. J. W. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Jednocześnie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został przez sąd uwzględniony. Zażalenie skarżącego zawierało braki formalne – nie załączono do niego wymaganego odpisu. W związku z powyższym skarżący został wezwany do jego uzupełnienia, a na wniosek ustanowionego w ramach prawa pomocy pełnomocnika, sąd przywrócił skarżącemu termin do uzupełnienia braków formalnych.

Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2018 r., oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku, wskazując jednocześnie, że podnoszone przez niego argumenty, dotyczące przyczyn uchybienia terminowi do złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku mogą stanowić podstawę wniosku o przywrócenie tego terminu.

Pełnomocnik skarżącego wniosek taki złożyła w dniu 27 grudnia 2017 r. (data wpływu do sądu), wywodząc, że skarżący jest osobą starszą, schorowaną. W skazywała, że skarżący podchodzi do sprawy emocjonalnie i orzeczenie sądu, które zapadło w dniu 25 października 2017 r. bardzo go wzburzyło. Emocje spowodowały, że pomimo tego iż był obecny na sali sądowej nie zrozumiał pouczenia co do terminu wniesienia wniosku o uzasadnienie wyroku i konsekwencji złożenia wniosku po terminie. Dopiero po powrocie do domu i w rozmowie z członkami rodziny, którzy pomagają mu formułować pisma wytłumaczono mu, że powinien niezwłocznie złożyć wniosek o doręczenie uzasadnienia wyroku, co też uczynił.

Pełnomocnik skarżącego wywodziła, że w przypadku innych pism z sądu skarżący wykonywał polecenia bez zwłoki, bowiem łatwiej jest mu zrozumieć treść pisma, aniżeli zapamiętać ustne pouczenie udzielone na rozprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje:

W badanej sprawie, w związku ze stwierdzeniem uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku i wydaniem postanowienia odmawiającego sporządzenia uzasadnienia, w związku ze skutecznym zaskarżeniem tego postanowienia, w pierwszej kolejności należało nadać bieg zażaleniu skarżącego. Dopiero bowiem po prawomocnym rozstrzygnięciu potwierdzającym, iż skarżący złożył wniosek po terminie możliwe stało się rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

W badanej sprawie okoliczność, iż skarżący uchybił terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia nie ulega wątpliwości. Nie kwestionowana jest również okoliczność, iż wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności nie został złożony w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu – skarżący składając wniosek po terminie nie wniósł jednocześnie o jego przywrócenie.

Rzeczą sądu jest zatem dokonanie oceny, czy przywoływane przez pełnomocnika skarżącego okoliczności dotyczące uchybienia terminowi mogą stanowić podstawę do przywrócenia terminu do domagania się przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie pisemnego uzasadnienia wyroku.

Zdaniem sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które przemawiałyby za uwzględnieniem wniosku skarżącego. Wskazać bowiem należy, że oprócz ustnego pouczenia o możliwości i sposobie zaskarżenia wyroku, skarżący otrzymał wraz z zawiadomieniem o terminie rozprawy pisemne pouczenie o sposobie wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę. Pismo zawierające pouczenie zostało skarżącemu doręczone w dniu 2 października 2017 r., a więc 3 tygodnie przed rozprawą. Nie może zatem wywodzić skarżący, że ustne pouczenie udzielone przez sąd na rozprawie nie było dla niego zrozumiałe w przeciwieństwie do pisemnych informacji i poleceń otrzymywanych od sądu.

Zauważyć bowiem należy, że pouczenie w przedmiocie wniesienia skargi kasacyjnej znajduje się na tej samej stronie, co informacja o terminie posiedzenia sądu, na które skarżący się stawił, a zatem należy przyjąć, że skarżący zapoznał się z jego treścią, a dodatkowo na rozprawie został pouczony po raz kolejny o możliwości zaskarżenia wyroku, czego nie kwestionuje.

Zrozumiałym jest dla sądu, że uczestnictwo w rozprawie, wysłuchanie wyroku i jego ustnych motywów może być stresujące, zwłaszcza w sytuacji, gdy zapada niekorzystne dla strony rozstrzygnięcie. Niemniej jednak okoliczność ta sama w sobie, podobnie jak wiek skarżącego, nie mogą stanowić przesłanki do przywrócenia terminu, zwłaszcza gdy poza tym skarżący nie podnosi żadnych innych argumentów, które przemawiałyby za tym, aby potraktować go wyjątkowo.

W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 – j.t.), orzekł jak w sentencji postanowienia.