Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 934/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-12-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę części skarżących

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Paluszyńska po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. i S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia odrzucić skargę S. M.. /-/ I. Paluszyńska


UZASADNIENIE

J. M. i S. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2018 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy S. nr [...] z dnia [...] lutego 2018 r. w sprawie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji własnej nr [...] z dnia 8 stycznia 2015 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy .

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Przed wyznaczeniem rozprawy pismem z 13 listopada 2018 r. pełnomocnik skarżących cofnęła skargę na wyżej opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego złożoną w imieniu S. M. i wskazała, że podtrzymuje skargę wniesioną wyłącznie w imieniu J. M..

Jak wynika z informacji z Oddziału Finansowo- Budżetowego tut. Sądu S. M. nie uiścił wpisu od skargi, o który został wezwany. Termin do uiszczenia wpisu upłynął 14.11.2018r.. Wpis został uiszczony jedynie przez J. M. (k. 28).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, określanej dalej jako p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże Sąd, o ile nie zostanie uznana za zmierzającą do obejścia prawa lub skutkującą utrzymaniem w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skuteczne cofnięcie skargi stanowi podstawę do umorzenia postępowania.

W orzecznictwie powszechnie aprobowany jest pogląd, że badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj., gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Odwołując się do orzecznictwa, umorzenie postępowania sądowoadministarcyjnego jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi oraz gdy wystąpi jedna z przesłanek umorzenia postępowania o jakich mowa w art. 161 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 sierpnia 2010 r., sygn. akt II SAB/Wa 187/10; LEX nr 668289) .

Zgodnie z powyższym przyjąć trzeba, że cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony (rozumiana jako wyraz przyznanego stronie skarżącej prawa do rozporządzalności skargą) może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu, tj. braków formalnych i fiskalnych. Przez ten ostatni warunek należy rozumieć uiszczenie wymaganego wpisu od skargi, chyba, że strona uzyskała prawo do zwolnienia jej od wymogu opłacenia skargi (por. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Łd 26/10, LEX nr 668376 oraz z dnia 2 marca 2011 r., sygn. akt III SA/Łd 56/11, LEX nr 736874; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 8 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Op 79/10, LEX nr 784412).

W stanie faktycznym sprawy cofnięto skargę nieopłaconą, a więc taką skargę, która na tym etapie nie wszczęła jeszcze postępowania sądowoadministracyjnego, a tylko takie postępowanie mogłoby zostać umorzone na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. z powodu cofnięcia skargi.

Wskazana okoliczność uzasadniała odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu orzekł jak w sentencji.

/-/ I. Paluszyńska