Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1060/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-04-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 6., art. 8, art. 11, art. 107 § 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 2009 nr 316 poz 65 art. 27, art. 34, art. 58
law: Rozporządzenie Komisji (WE) NR 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady  (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów  wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007  w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina

SENTENCJA

Dnia 24 kwietnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Geremek Sędziowie WSA Ireneusz Fornalik (spr.) WSA Beata Sokołowska Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Piotrowska - Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2014 roku przy udziale sprawy ze skargi Z.S. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] maja 2013 roku nr [...] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości na rok 2011, po wznowieniu postępowania oddala skargę


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] maja 2011 r., skorygowanym w dniu [...] lipca 2011 r. (data wpływu), Z.S. wniósł do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2011, deklarując realizację pakietu S02 – rolnictwo ekologiczne, w wariancie S02a02 – uprawy rolnicze (z certyfikatem zgodności) na powierzchni [...] ha. Do płatności zgłoszona została działka rolna A, znajdująca się na działce ewidencyjnej nr [...], położona w województwie pomorskim, powiecie C., gminie C., obrębie N. Dane z wniosku porównano z danymi uzyskanymi z Jednostki Certyfikującej Polskie Centrum Badań i Certyfikacji S.A. Oddział w P., co potwierdziło realizację deklarowanego wariantu na powierzchni zgodnej z wnioskiem.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...], Kierownik Biura Powiatowego ARiMR przyznał płatność rolnośrodowiskową w pełnej wnioskowanej wysokości do powierzchni [...] ha w łącznej wysokości [...] zł.

W dniu [...] grudnia 2011 r. wytypowano gospodarstwo rolne wnioskodawcy do kontroli, która została przeprowadzona w jego obecności przez inspektorów terenowych Biura Kontroli na Miejscu Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w P. w dniu [...] lutego 2012 r. W toku przeprowadzonych czynności kontrolnych (protokół nr [...]), stwierdzono nieprawidłowości w postaci różnicy pomiędzy powierzchniami zadeklarowaną oraz stwierdzoną - dla działki rolnej A o powierzchni deklarowanej [...] ha stwierdzono powierzchnię [...] ha i zastosowano kod nieprawidłowości DR13+ (tj., że zadeklarowana powierzchnia całkowita działki rolnej jest większa od powierzchni całkowitej stwierdzonej) oraz kod DR37 (informujący, że identyfikację granic działki rolnej przeprowadzono na podstawie danych GIS).

Mając na uwadze powyższe ustalenia, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. działając na podstawie art. 149 § 1, art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r., nr [...], znak sprawy [...], wznowił postępowanie zakończone decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej za 2011 r.

Decyzją z dnia [...] października 2012 r., nr [...], Kierownik BP ARiMR przyznał wnioskodawcy Z.S. płatność rolnośrodowiskową za rok 2011 w pomniejszonej wysokości, tj. [...] zł.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że wnioskodawcy naliczono płatność rolnośrodowiskową zgodnie z § 8 i załącznikiem nr 4 rozporządzenia ws. pomocy finansowej oraz zgodnie z art. 58 akapit 1 rozporządzenia 1122/2009, tj. wyliczono procentową kompensację powierzchni w ramach grupy płatności jako iloraz iloczynu różnicy powierzchni deklarowanej i stwierdzonej ze 100% oraz powierzchni stwierdzonej, co przy powierzchni deklarowanej [...] ha oraz powierzchni stwierdzonej [...] ha dało procent przedeklarowania wartości równy [...]%. W związku z tym, ponieważ jest to wartość większa niż 3%, a mniejsza niż 20% - płatność została pomniejszona o dwukrotną wyliczoną różnicę, zatem płatność naliczono do powierzchni [...] ha.

W odwołaniu od powyższej decyzji Z.S. wniósł o uchylenie wymienionej decyzji oraz przyznanie płatności na rok 2011 w pełnej wysokości, tj. do powierzchni [...] ha, wskazując w uzasadnieniu, iż powierzchnia całkowita działki, zgodnie z dokumentami ewidencyjnymi wynosi [...] ha, w tym grunty orne [...] ha, nieużytki [...] ha oraz las [...] ha. Producent rolny zlecił wykonanie prac agrotechnicznych zmierzających do produkcji gryki ekologicznej, które przeprowadzono jesienią 2011 r. oraz wiosną 2012 r., zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej. Zasiewu dokonano na powierzchni całej działki, z wyłączeniem lasu, zwartych zakrzaczeń oraz oczka wodnego. Obliczono powierzchnię wyłączeń i uzyskano wynik wyższy niż wg ewidencji – [...] ha i z ostrożności zgłoszoną we wniosku dopłatę zmniejszono o kolejne [...] ha – do powierzchni [...] ha. Strona wskazała również, że powierzchnia działki obliczona za pośrednictwem serwisu pod adresem www.geoportal.gov.pl jest większa od danych ewidencyjnych o ok. [...] ha. Skarżący wskazał również, że wyłączenia dokonane przez kontrolerów, uwzględnione w protokole kontroli z dnia [...] grudnia 2012 r. są mniejsze niż wyliczone przez producenta, jednakże ma on zastrzeżenia co do zmierzonej powierzchni zasiewu, którą oceniono na [...] ha. Skarżący zwrócił uwagę, iż kontrolerzy stwierdzili między innymi, iż obmierzyli obszar objęty jesiennymi pracami agrotechnicznymi, podczas gdy bronowanie i talerzowanie były dokonane kilka miesięcy przed kontrolą. Ponadto na sąsiedniej działce o nr [...] również uprawiano grykę, lecz nie wykonano tam zabiegów agrotechnicznych, zatem przyjęcie zatem granicy zabiegów jako granicy działki jest błędne; podobnie z działką [...]. W ocenie skarżącego kontrola została przeprowadzona nierzetelnie, w związku z czym pozbawienie go dopłat do powierzchni [...] ha było nieuzasadnione. Skarżący zwrócił również uwagę, iż wskazane nieprawidłowości stanowiły podstawę uchylenia względem skarżącego analogicznej decyzji rok wcześniej, w związku z czym producent zlecił dokonanie zasiewów z zachowaniem należytej staranności w nominalnych granicach działki z wyłączeniem nieużytków i lasu.

Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w P. decyzją z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z § 11 ust. 2 rozporządzenia ws. pomocy finansowej, beneficjent programu zobowiązany jest do podania we wniosku powierzchni faktycznie użytkowanych, zaś w ocenie organu kontrola została przeprowadzona w sposób pozwalający ustalić faktyczną powierzchnię w wymiarze [...] ha. W opinii organu wyłączenie z ostrożności dodatkowego [...] ha ponad [...] ha wynikające z danych ewidencyjnych świadczy o braku pomiarów powierzchni faktycznie użytkowanej, zatem nie może mieć wpływu na pozytywne uznanie twierdzeń skarżącego. Z zebranego materiału dowodowego, a zwłaszcza protokołu z czynności kontrolnych wraz z dokumentacją fotograficzną wynika, ze została ona wykonana w sposób prawidłowy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżący, reprezentowany przez adwokata, wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji poprzez przyznanie dopłat w pełnej wysokości (tj. do [...] ha bez potrąceń) lub uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji, a ponadto zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Skarżący zarzucił skarżonym decyzjom naruszenie:

- naruszenie art. 80 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie wyrażające się pominięciem oświadczeń Skarżącego, zawartych w odwołaniu od decyzji organu I instancji, dotyczących nieprawidłowości w sposobie wykonania pomiaru powierzchni zasiewów podczas kontroli,

- art. 8 k.p.a. poprzez wprowadzenie Skarżącego w błąd stwierdzeniem, że zakwestionowanie wyników kontroli zamieszczonych w protokole można złożyć dopiero po wydaniu decyzji, bowiem na etapie omawiania wyników nie wiadomo jaka będzie wydana decyzja na jego podstawie.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego podniósł, iż wbrew twierdzeniom organu, był nieobecny podczas kontroli powierzchni użytkowanych przez niego gruntów. Nadto nie została zmierzona faktyczna powierzchnia zasiewu i zbioru, lecz powierzchnia jesiennych prac agrotechnicznych. Skarżący wskazał ponadto, iż został wprowadzony w błąd przez kontrolerów twierdzeniem, że zakwestionować wyniki kontroli można po wydaniu decyzji, bowiem na etapie omawiania wyników kontroli nie wiadomo jaka będzie decyzja – uznawanie zatem, że skoro skarżący nie wniósł pisemnych uwag do protokołu kontroli – zgodził się z jej wynikami stanowi rażące naruszenie prawa. Skarżący nie został również poinformowany o konsekwencjach nieprzestrzegania zasad ZDPR.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w decyzji. Organ wskazał, iż skarżący faktycznie nie był obecny podczas kontroli, był jednak obecny podczas spisywania protokołu kontroli i nie wniósł wówczas żadnych pisemnych uwag. Obecność producenta w trakcie kontroli nie jest konieczna, bowiem kontrola dotyczy kwalifikowalności powierzchni. Informacje udzielane przez osoby dokonujące kontroli muszą być przekazywane rzetelnie i traktować każdy przypadek indywidualnie, bowiem osoby ich udzielające legitymują się zdanymi egzaminami z niezbędnych procedur. W ocenie organu kontrola została przeprowadzona prawidłowo, a zarzut braku poinformowania o konsekwencjach nieprzestrzegania ZDPR jest bezzasadny, ponieważ inspektorzy nie stwierdzili żadnych uwag w tym zakresie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało uznać za nieuzasadnioną, nie zachodzą bowiem podstawy do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w stopniu co najmniej mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przedmiotem oceny Sądu w niniejszym postępowaniu jest decyzja w sprawie przyznania producentowi rolnemu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości.

Decyzją Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] października 2012 r., wydaną po wznowieniu postępowania, w oparciu o sporządzony raport z kontroli i dokumentację fotograficzną, przyznano skarżącemu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na 2011 rok w pomniejszonej wysokości w wyniku ustalenia przez organy administracji, że w odniesieniu do działki rolnej oznaczonej literą A, zadeklarowanej zgodnie z wnioskiem rolnika do realizacji rośliny uprawnej - gorczyca, zastosowano kod nieprawidłowości DR13+ (tj., że zadeklarowana powierzchnia całkowita działki rolnej jest większa od powierzchni całkowitej stwierdzonej) oraz kod DR37 (informujący, że identyfikację granic działki rolnej przeprowadzono na podstawie danych GIS). Powierzchnia deklarowana stanowiła obszar [...] ha natomiast powierzchnia stwierdzona w wyniku kontroli na miejscu wyniosła [...] ha.

Skarżący kwestionuje prawidłowość powyższych ustaleń, wywodząc stąd wadliwość zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji przyznającej płatności na 2011 rok w pomniejszonej wysokości.

Stanowisko skarżącego nie zasługuje jednak na uwzględnienie.

Warunkiem koniecznym do uzyskania płatności jest wobec tego faktyczne użytkowanie danego gruntu jako gruntu ornego, łąki, pastwiska czy sadu. Ustalenie zatem rzeczywistej powierzchni działek rolnych zgłoszonych do danej płatności jest warunkiem jej przyznania. Różnice mogą zostać stwierdzone w trakcie kontroli przeprowadzonej na miejscu bądź kontroli administracyjnej.

Kontrole na miejscu mogą być zapowiadane, jeżeli nie zagraża to celowi kontroli. Zasadą są kontrole niezapowiedziane, a wcześniejsze powiadomienie o nich jest wyjątkiem. Zatem udział strony w czynnościach kontrolnych nie jest obowiązkowy (art. 27 ust. 1 rozporządzenia nr 1122/2009).

Kontrola ma niezwykle doniosłe znaczenie dla skutecznego funkcjonowania systemu płatności bezpośrednich w całej Unii Europejskiej. Stanowi ona gwarancję rzetelnego wydatkowania wspólnotowych środków budżetowych przeznaczonych na finansowanie tego instrumentu wsparcia dochodowego producentów rolnych. Dopiero po zakończeniu procedury kontrolnej można wydawać decyzje dotyczące płatności (ich przyznania lub odmowy przyznania). Kontrola na miejscu polega przede wszystkim na sprawdzeniu zgodności danych podanych we wniosku o przyznanie płatności ze stanem faktycznym w gospodarstwie i przestrzegania zasad dobrej kultury rolnej. Kontrole na miejscu mają na celu: ustalenie granic i powierzchni działek rolnych, zweryfikowanie zadeklarowanej grupy upraw/uprawy na danej działce rolnej, sprawdzenie przestrzegania minimalnych wymagań (norm) utrzymania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej (Bieluk Jerzy, Lobos-Kotowska Dorota – Komentarz do ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, Wolters Kluwer Polska – Oficyna, komentarz do art. 30 ustawy).

Podstawowym zadaniem kontroli na miejscu jest ustalenie czy dane podane we wniosku w zakresie powierzchni działek i zadeklarowanej grupy upraw są zgodne ze stanem faktycznym oraz stwierdzenie czy na całym obszarze są przestrzegane wymagania dobrej kultury rolnej. W myśl art. 34 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 2009.316.65) powierzchnię działek rolnych określa się za pomocą środków zapewniających jakość pomiaru przynajmniej równoważną wymaganej przez obowiązujące na poziomie Wspólnoty normy techniczne. System identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10.000.

Wszystkie państwa członkowskie Unii Europejskiej, w tym Polska zobowiązane są do ustanowienia zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli (ZSZiK), w tym do prowadzenia systemu identyfikacji działek rolnych LPIS ustanowionego na podstawie map lub dokumentów, przy wykorzystaniu skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych (GIS) tj. obrazów lotniczych lub satelitarnych. System informacji geograficznych (GIS) pozwala na jednoznaczną identyfikację położenia działki rolnej w przestrzeni, kontrolę zadeklarowanej powierzchni pod względem kwaliflkowalności. Zintegrowany system kontroli i opiera się na bazie danych działek referencyjnych - działek odniesienia, którymi w przypadku systemu polskiego są przetworzone na potrzeby dopłat powierzchniowych, dane z ewidencji gruntów i budynków (EGiB). Przyjęte zasady ustalania powierzchni kwalifikowanych do płatności w oparciu o powierzchnie referencyjne systemu LPIS wynikają wprost z przepisów unijnych.

Rolą tego systemu jest stwierdzenie, czy dana działka ewidencyjna (zadeklarowana do płatności) istnieje, czy jest położona na terenach uprawnionych do dopłat i czy powierzchnia lub suma/ powierzchni działek rolnych położonych na danej działce ewidencyjnej (lub działkach ewidencyjnych) nie przekracza powierzchni uprawnionej do dopłat (PEG). Powyższych ustaleń dokonuje się na ortofotomapie cyfrowej.

Marginalnie należy wyjaśnić, że powierzchnia kwalifikująca się do płatności jest ustalana corocznie na podstawie dostępnego materiału dowodowego, pojęcie działki rolnej nie musi być tożsame z pojęciem działki ewidencyjnej. Ilość działek rolnych, sposób ich wykorzystania, a także powierzchnia działek rolnych, a więc działek faktycznie użytkowanych rolniczo, może się zmieniać w czasie niezależnie od danych ewidencyjnych zawartych w rejestrze gruntów. Powierzchnia ewidencyjna działki to jej powierzchnia całkowita, natomiast powierzchnia działki rolnej obejmuje tylko obszar faktycznie użytkowany rolniczo (utrzymany w dobrej kulturze rolnej). Działka rolna to zwarty obszar gruntu, zgłoszony przez jednego rolnika i obejmujący nie więcej niż jedną grupę upraw. Działka ewidencyjna zaś to wyodrębniony geodezyjnie obszar ujawniony w ewidencji gruntów i budynków.

Działka ewidencyjna co do powierzchni i użytku rolnego nie musi się jednak pokrywać z działką rolną uprawnioną do określonych płatności.

Wobec powyższego przy weryfikacji deklarowanych powierzchni kwalifikującej się do płatności należy stosować system identyfikacji wykorzystujący system informacji geograficznej (GIS) w tym ortofotomapę. Powstała w ten sposób baza danych stanowi odniesienie dla kontroli prowadzonych przez ARiMR. Pomiary powierzchni wykonane są na ortofotomapie będącej przetworzonym zdjęciem lotniczym, poddanym korekcji geometrycznej. Dzięki temu procesowi ortofotomapa jest powiązana z układem współrzędnych, jak również charakteryzuje się brakiem zniekształceń terenu oraz jednolitą skalą dla całego obszaru przedstawionego na obrazie. ortofotomapa prezentuje w najbardziej rzeczywisty sposób stan pokrycia i zagospodarowania terenu, czego nie oddaje tradycyjna mapa.

A zatem mając na uwadze w/w przepisy wspólnotowe systemem referencyjnym w zakresie płatności bezpośrednich jest system LPIS.

Jak wynika z akt administracyjnych skarżący Z.S. nie wniósł żadnych pisemnych uwag do otrzymanego protokołu z kontroli. Inspektorzy terenowi stwierdzili wyłączenia, oznaczone w protokole oraz na szkicu kontrolowanej działki rolnej jako A o łącznej powierzchni [...] ha oznaczonych jako: A1 (oczko wodne - [...] ha), A2 (nieużytek – [...] ha), A3 (nieużytek – [...] ha) i A4 (teren nie użytkowany rolniczo znajdujący się wokół drzewa – [...] ha). Ustalone w ten sposób powierzchnie odnotowano w protokole, który skarżący podpisał, nie zgłaszając wówczas żadnych zarzutów co do sposobu prowadzenia i wyników pomiarów .Skarżący dopiero w odwołaniu od decyzji organu I instancji jak i w skardze skierowanej do Sądu wskazał, że nie zgadza się z protokołem z czynności kontrolnych w zakresie zmierzonej powierzchni zasiewu wskazując bowiem odnosi się ona jedynie do obszaru objętego jesiennymi pracami agrotechnicznymi, a nie powierzchni na której faktycznie uprawiana była gryka.

Organ odwoławczy odniósł się do podnoszonych przez skarżącego zarzutów nieprawidłowości dokonanego pomiaru faktycznie użytkowanej działki wskazując, iż zastosowana została metoda GIS, co odnotowano w protokóle kodem DR37 jak i w oparciu o wyjaśnienia inspektorów ze względu na brak możliwości fizycznego określenia granicy działki rolnej w północnej części działki ewidencyjnej [...] (ściernisko po uprawie gryki na sąsiedniej działce), sąsiadującej z działką [...] wskazując, że użyto do tego celu funkcji "snapowania" czyli dociągania elementów jednego obiektu do charakterystycznych cech innych obiektów, w tym przypadku do granic działki ewidencyjnej [...]. Południowa granica działki została wyznaczona prawidłowo, co dokumentuje fotografia i szkic przebiegu wykonanego pomiaru pokrywający się z granica z działką ewidencyjną nr [...].

Stwierdzone przez organ wyłączenia wskazują na działki oznaczone jako: A1, A2, A3 i A4 (oczko wodne, nieużytki, teren nie użytkowany rolniczo znajdujący się wokół drzewa), które w istocie nie są gruntami ornymi, a tym samym podnoszony zarzut wskazujący na brak odniesienia do terminów zabiegów agrotechnicznych nie znajduje uzasadnienia w tym zakresie.

Nietrafne – w ocenie Sądu – okazały się również zarzuty dotyczące przepisów prawa procesowego. Postępowanie organów – wbrew twierdzeniom skarżącego - było zgodne z zasadą praworządności (art. 6 k.p.a.), zaufania obywateli do organów państwa (art. 8 k.p.a.), czy też zasadą przekonywania (art. 11 k.p.a.). W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśniono bowiem w sposób precyzyjny, dlaczego i w oparciu o co dokonano pomniejszenia powierzchni kwalifikującej się do płatności, podkreślając jednocześnie decydujące znaczenie danych zawartych w systemie LPIS.

W zaskarżonej decyzji organ szczegółowo przedstawił różnice pomiędzy deklarowaną we wniosku powierzchnią działek, a powierzchnią stwierdzoną w podpisanym przez Z.S. protokole kontroli przeprowadzonej w gospodarstwie rolnika przy użyciu specjalistycznego sprzętu. Z decyzji wynika zarazem wprost, że ostateczną wielkość stwierdzonej łącznej różnicy obliczono z uwzględnieniem ujawnionej w wyniku tych samych pomiarów okoliczności zaniżenia deklarowanej powierzchni działki oznaczonej literą A.

Podstawowym środkiem dowodowym w niniejszej sprawie była dokumentacja z przeprowadzonej kontroli, w tym protokół z kontroli, któremu należy przypisać walor wiarygodności. Skarżący pomimo zgłaszanych do tego protokołu zastrzeżeń nie podważył skutecznie wniosków, jakie z niego wypływają.

Zgodnie z art.58 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r., organ prawidłowo wyliczył kompensację powierzchni w ramach grupy płatności, ustalając na tej podatnie odpowiednie pomniejszenie płatności skarżącego.

W ocenie Sądu decyzja sporządzona została prawidłowo i w sposób umożliwiający jej kontrolę. Wskazać należy, że pisemne motywy zaskarżonej do Sądu I instancji decyzji w pełni odpowiadają wymogom z art. 107 § 3 k.p.a. Organ przytoczył bowiem przebieg dotychczasowego postępowania, stanowisko Skarżącego oraz wskazał podstawę prawną podjętego rozstrzygnięcia. Wskazał również które dowody wzięto pod uwagę i z jakich przyczyn właśnie te miały decydujące znaczenie w tej sprawie.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), oddalił skargę.