Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 233/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2022-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 169 § 4
journal: Dz.U. 2021 poz 1540
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Wiśniewska Sędziowie sędzia WSA Leszek Kleczkowski sędzia WSA Tomasz Wójcik (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 14 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi R. Ż. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia zgłoszenia bez rozpatrzenia oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] września 2021 r. R. Ż. (dalej także Skarżący) złożył w Trzecim Urzędzie Skarbowym w B. zgłoszenie rejestracyjne uproszczone AKC-RU w zakresie podatku akcyzowego jako prowadzący działalność gospodarczą pod firmą P.H.U "O. " R. Ż..

Zgłoszenie posiadało braki formalne w postaci niezamieszczenia informacji o mocy urządzenia grzewczego (pkt 61 zgłoszenia) oraz współrzędnych geograficznych urządzenia grzewczego (pkt 72 oraz 73 zgłoszenia). Wobec powyższego Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. wezwał Skarżącego do usunięcia braków zgłoszenia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania z pouczeniem, że nieusunięcie braków formalnych we wskazanym terminie spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.

Z uwagi na to, że Skarżący nie uzupełnił zgłoszenia o braki formalne Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. postanowieniem z dnia [...] listopada 2021 r. pozostawił zgłoszenie bez rozpatrzenia.

W odpowiedzi na powyższe postanowienie Skarżący wniósł zażalenie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z żądaniem rejestracji zgłoszenia.

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2022 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] listopada 2021 r. w sprawie pozostawienia zgłoszenia bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu podniósł, że w sprawie niesporne jest, iż Skarżący nie uzupełnił braków formalnych zgłoszenia rejestracyjnego uproszczonego AKC-RU w zakresie danych o mocy urządzenia grzewczego (pkt 61 zgłoszenia) oraz współrzędnych geograficznych urządzenia grzewczego (pkt 72 oraz 73 zgłoszenia).

Organ zauważył, że z art. 16b ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2020 r. poz. 722 ze zm.) – dalej: "u.p.a." – wynika, iż podmiot zamierzający zużywać do celów opałowych wyroby akcyzowe jako zużywający podmiot olejowy lub prowadzić działalność gospodarczą jako pośredniczący podmiot olejowy powinien złożyć właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, przed dniem wykonania pierwszej czynności z wykorzystaniem tych wyrobów akcyzowych nieobjętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, określonych w art. 89 ust. 1 pkt 9, 10 i pkt 15 lit. a, zgłoszenie rejestracyjne uproszczone. Organ wyjaśnił, że artykuł 16b u.p.a. został wprowadzony ustawą z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r. poz. 1556 ze zm.), czyli tzw. Sentem opałowym. Jak wynika z uzasadnienia projektu ustawy, celem wprowadzonych zmian było ustanowienie kompleksowych regulacji prawnych, służących uszczelnieniu systemu podatkowego w zakresie obrotu olejem opałowym i olejem napędowym przeznaczonymi do celów opałowych oraz pozostałymi ciekłymi paliwami opałowymi. Sent opałowy wprowadził fundamentalne zmiany w obrocie paliwami opałowymi, wprowadzając obowiązek dokumentowania obrotu tymi olejami opałowymi, w elektronicznym systemie SENT, o którym mowa w ustawie z dna 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowym (Dz.U. z 2018 r. poz. 2332 ze zm.). Przeniesienie dokumentowania obrotu paliwami opałowymi wymagało stworzenia i zdefiniowania, na gruncie przepisów ustawy o podatku akcyzowym, całego schematu takiego obrotu.

Organ wyjaśnił, że w stworzonym schemacie uczestnikami obrotu olejami opałowymi są dwa podmioty, których definicje możemy odnaleźć w art. 2 ust. 1 pkt 22b oraz pkt 23e u.p.a., tj.: zużywający podmiot olejowy oraz pośredniczący podmiot olejowy. Warunkiem dla uzyskania przez uczestników obrotu olejami opałowymi, statusu albo pośredniczącego podmiotu olejowego (PPO) albo zużywającego podmiotu olejowego (ZPO) jest przede wszystkim złożenie do organu podatkowego - naczelnika urzędu skarbowego, zgłoszenia rejestracyjnego, które dla odróżnienia od podmiotów składających zgłoszenie rejestracyjne na zasadach ogólnych (art. 16 ust. 1 u.p.a.), nosi nazwę zgłoszenie rejestracyjne uproszczone.

Dyrektor podkreślił, że obrót wyrobami akcyzowymi, jakim jest olej opałowy nacechowany jest daleko idącym formalizmem i to usprawiedliwionym, narzuca daleko idące rygory, zważywszy, że bez zachowania których istniałyby warunki nie tylko do unikania opodatkowania, ale i do zwykłych wyłudzeń podatku. Powyższe względy stanowiły podstawę - art. 19a u.p.a. - do upoważnienia Ministra Finansów w zakresie określenia wzoru zgłoszenia rejestracyjnego uproszczonego, uwzględniając konieczność zapewniania organom podatkowym informacji o pośredniczących podmiotach olejowych, zużywających podmiotach olejowych oraz urządzeniach grzewczych i miejscach, gdzie znajdują się te urządzenia. Artykuł 16b u.p.a. reguluje pierwszy i zarazem jeden z podstawowych obowiązków podmiotów olejowych, tj. obowiązek rejestracji. Ustawodawca w ust. 2 określił podstawowe założenia w zakresie danych, które powinno zawierać zgłoszenie rejestracyjne uproszczone.

Organ podał, że w zażaleniu Skarżący wskazał, iż postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. ignoruje pismo z dnia [...] października 2021 r. i że dopełnieniem tego pisma były przeprowadzone wyjaśniające rozmowy telefoniczne z pracownikami organu. Dyrektor wskazał, że jak wynika z adnotacji urzędowej z dnia [...] września 2021 r. poinformowano Skarżącego telefonicznie o konieczności uzupełnienia braków formalnych, jednak wówczas Skarżący przekazał, że nie zamierza uzupełniać braków, ponieważ urząd jest w posiadaniu wymaganych danych, a w związku z tym, że piec jest dwudziestoletni to nie jest w stanie stwierdzić ani znaleźć mocy urządzenia grzewczego. Organ na podstawie posiadanych danych (systemu SARP - moduł akcyza) ustalił, iż nie jest w posiadaniu danych wymienionych w punktach: 61 i 72-73 zgłoszenia, tj. odpowiednio w zakresie mocy urządzenia grzewczego oraz jego położenia według współrzędnych geograficznych. Z ponownie przeprowadzonej rozmowy telefonicznej urzędnika ze Skarżącym w dniu [...] października 2021 r. wynika, że ostatecznie postanowił nie uzupełniać braków zgłoszenia.

W konsekwencji powyższego, w ocenie organu odwoławczego, Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. zobowiązany był do zastosowania się do treści art. 169 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.) oraz pouczenia zawartego w wezwaniu z dnia [...] września 2021 r. i pozostawić podanie bez rozpatrzenia. Zdaniem Dyrektora, twierdzenie Skarżący przywołane powyżej nie może być potraktowane jako wskazanie organowi podatkowemu wymaganych danych. Z kolei, ustawa o podatku akcyzowym nie pozostawia wątpliwości co do rodzaju tych danych, tak więc bez wątpienia Skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku z dnia [...] września 2021 r. stąd też ww. zgłoszenie należało pozostawić bez rozpatrzenia. Organ zauważył, że w wezwaniu Skarżącego pouczono, że niezastosowanie się do tegoż wezwania spowoduje pozostawienie zgłoszenia bez rozpatrzenia. W ocenie organu odwoławczego, trudno więc uznać, że postanowienie organu narusza jego prawa.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wskazał, że instytucja "podania", którym niewątpliwie jest również żądanie rejestracji urządzenia grzewczego sformalizowane w zgłoszeniu uproszczonym, uregulowana została w art. 168 Ordynacji podatkowej. Z przepisu tego wynika, że na stronie spoczywa obowiązek złożenia kompletnego i formalnie poprawnego podania. W sytuacji, gdy podanie nie spełnia tych wymogów oznacza to, że posiada ono braki formalne. Do braków formalnych, które rodzą obowiązek organu wezwania strony do ich usunięcia, zalicza się tylko takie braki, które uniemożliwiają nadanie podaniu właściwego biegu. Jeżeli braki wniosku nie zostaną uzupełnione w wyznaczonym terminie to nie dochodzi do wszczęcia postępowania podatkowego.

W ocenie organu odwoławczego, wziąwszy pod uwagę stan faktyczny sprawy, w sytuacji żądania rejestracji urządzenia grzewczego, m.in. dane dotyczące mocy posiadanego urządzenia grzewczego, jak i dane geolokalizacyjne, gdzie znajduje się to urządzenie, stanowią wskazane wymogi ustalone w przepisach szczególnych w rozumieniu art. 168 § 2 Ordynacji podatkowej, których niespełnienie przez wnoszącego żądanie obliguje organ podatkowy do wezwania wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, ze stosownym pouczeniem, a w razie jego nieuzupełnienia do pozostawienia podania bez rozpatrzenia. Oznacza to, że w sytuacji nieuzupełnienia braków formalnych podania organ nie może prowadzić postępowania, w tym także gromadzić materiału dowodowego.

Organ stwierdził, że żądanie rejestracji urządzenia grzewczego zawartego w zgłoszeniu z dnia [...] września 2021 r. nie czyniło zadość wymogom ustalonym w przepisach szczególnych, tj. art. 16b ust. 2 pkt 1 u.p.a. Organ wezwał Skarżącego do usunięcia braków wniosku, jednak podatnik ich nie uzupełnił. Skutkiem nieusunięcia braków zgłoszenia w terminie musiało być w związku z powyższym, zgodnie z przepisami prawa, pozostawienie go bez rozpoznania w formie postanowienia.

Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem Skarżący złożył skargę do tut. Sądu, wnosząc o jego uchylenie w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie swobodnej oceny dowodów – art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.) – dalej "k.p.a." – poprzez ich dowolną ocenę z pominięciem uwarunkowań formalnoprawnych i materialnych będących przedmiotem postępowania, na które wskazywał Skarżący.

W uzasadnieniu przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania. Podniósł, że danych dotyczących mocy urządzenia oraz współrzędnych geograficznych nie podał, jednakże złożył obszerne wyjaśnienia, zarówno na piśmie jak i w bezpośrednim kontakcie z pracownikami Urzędu, dlaczego tego nie zrobił, co było tego przyczyną.

Wskazał, że urządzenie to użytkuje od dwudziestu lat, tabliczka znamionowa zawierające dane m.in. o mocy uległa zniszczeniu wraz z upływem czasu, dane na niej są nie do odczytania. Nie pamięta mocy tego urządzenia i nie chciał podawać "z głowy" aby nie popełnić błędu i narażać się na zarzut podania nieprawdziwych danych. Natomiast współrzędnych geograficznych nie potrafi określać, nie zna się na tym. Urządzenie jest stacjonarne i od samego początku tj. ok. dwudziestu lat znajduje się w tym samym miejscu. Niestety, pomimo prób, nie udało się Skarżącemu porozumieć z pracownikami Urzędu, aby sprawę rozwiązać wspólnie.

Skarżący podniósł, że działalność w tym zakresie prowadzi od dwudziestu lat. Zgłaszając i rejestrując swoją działalność dopełnił wszelkich formalności, dotyczyło to też jakiego urządzenia używa i gdzie ono się znajduje. W jego ocenie, organ posiada wszystkie dane. Skarżący podkreślił, że od dwudziestu lat swoją działalność prowadzi rzetelnie i uczciwie. Poddaje się wszelkim wymogom i obowiązkom. Przedmiotowa sytuacja nie wynika z faktu, iż uporczywie odmawia podania żądanych danych, a z obiektywnych trudności leżących po jego stronie. Uważa, że tak formalistyczne podejście organu jest niesprawiedliwe. Zdaniem Skarżącego, organ znając sytuację powinien wspólnie szukać rozwiązania, a nie pozostawić obywatela z problemem.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi postanowień ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Postanowienie podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa będące podstawą wznowienia postępowania lub inne naruszenie prawa mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a." – lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Na wstępie należy zauważyć, że Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym. Jak stanowi art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W kontrolowanej sprawie zaistniała przesłanka do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, na podstawie tego przepisu, jest przy tym niezależne od woli stron (por. wyrok NSA z dnia 11 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 1867/17, publ.: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA). Zgodnie z art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Oceniając zaskarżone postanowienie z punktu widzenia jego zgodności z prawem stwierdzić należy, że nie narusza ono prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie go z obrotu prawnego.

Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest zasadność pozostawienia zgłoszenia uproszczonego bez rozpatrzenia wobec nieuzupełnienia jego braków formalnych.

Organy ustaliły, że Skarżący w zgłoszeniu AKC-RU złożonym w dniu [...] września 2021 r. nie podał wszystkich wymaganych informacji, czyli mocy urządzenia grzewczego oraz danych geolokalizacyjnych miejsca, w którym się ono znajduje. Okoliczności tej Skarżący nie kwestionował w postępowaniu przed organami podatkowymi. Nie zaprzeczył im także w skardze.

Zgodnie z art. 16b ust. 1 u.p.a., podmiot zamierzający zużywać do celów opałowych wyroby akcyzowe jako zużywający podmiot olejowy lub prowadzić działalność gospodarczą jako pośredniczący podmiot olejowy składa właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, przed dniem wykonania pierwszej czynności z wykorzystaniem tych wyrobów akcyzowych nieobjętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, określonych w art. 89 ust. 1 pkt 9, 10 i pkt 15 lit. a, zgłoszenie rejestracyjne uproszczone. Ponadto stosownie do art. 16b ust. 2 pkt 1 u.p.a. zgłoszenie rejestracyjne uproszczone zawiera dane dotyczące podmiotu, o którym mowa w ust. 1, obejmujące jego imię i nazwisko lub nazwę, adres zamieszkania, miejsca pobytu lub siedziby, numer identyfikacji podatkowej (NIP) albo numer PESEL, a jeżeli nie został nadany nazwę i numer dokumentu stwierdzającego tożsamość osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, a dodatkowo w przypadku zużywającego podmiotu olejowego - liczbę posiadanych urządzeń grzewczych, miejsca, w tym adresy i dane geolokalizacyjne, gdzie znajdują się te urządzenia, z wyłączeniem urządzeń niestacjonarnych, przewidywaną ilość zużywanych wyrobów akcyzowych określonych w art. 89 ust. 1 pkt 9, 10 i pkt 15 lit. a przez każde urządzenie grzewcze w roku kalendarzowym oraz dla każdego urządzenia grzewczego - wskazanie jego rodzaju, typu oraz mocy.

Zgodnie z art. 168 § 2 Ordynacji podatkowej, podanie powinno zawierać co najmniej treść żądania, wskazanie osoby, od której pochodzi, oraz jej adres (miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu, siedziby albo miejsca prowadzenia działalności) lub adres do doręczeń w kraju, identyfikator podatkowy, a w przypadku nierezydentów - numer [...] serię paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość, lub inny numer identyfikacyjny, o ile nie posiadają identyfikatora podatkowego, a także czynić zadość innym wymogom ustalonym w przepisach szczególnych.

Brak któregokolwiek z wymienionych elementów stanowi brak formalny podania, o którym mówi art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej. W przypadku stwierdzenia, że podanie jest dotknięte jedną ze wskazanych wad formalnych, organ podatkowy jest obowiązany wezwać wnoszącego podanie do uzupełnienia jego braków w ustawowo określonym 7-dniowym terminie. Nieuzupełnienie w tym czasie wskazanych przez organ braków powoduje konieczność pozostawienia samego podania bez rozpatrzenia. W myśl art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy wydaje wówczas postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia, na które przysługuje zażalenie.

W pierwszej kolejności podkreślić należy, że z treści wezwania skierowanego do Skarżącego wynikało wyraźnie, jakie braki należy usunąć, w jaki sposób można to zrobić i w jakim terminie. Organ przedstawił też podstawę prawną skierowanego do Skarżącego wezwania, jednocześnie zawiadamiając, że nieusunięcie braku wniosku we wskazanym terminie spowoduje pozostawienie odwołania bez rozpoznania.

W ocenie Sądu, organ prawidłowo ocenił, że brak polegający na niewskazaniu w zgłoszeniu wymienionych wyżej informacji stanowi brak formalny wymagany przepisami szczególnymi, którymi w niniejszej sprawie były art. 16b ust. 1 i ust. 2 pkt 1 u.p.a. Dlatego też zasadnie wezwano Skarżącego na postawie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braków formalnych podania poprzez podanie brakujących informacji.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że w każdym przypadku należy badać, czy brak formalny niweczy możliwość merytorycznego rozpoznania sprawy, bowiem skutek w postaci pozostawienia podania bez rozpatrzenia nie może zatem dotyczyć wniosku spełniającego wymogi, które pozwalają na jego merytoryczną ocenę (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 1617/09, wyrok NSA z dnia 21 września 2016 r. sygn. akt I FSK 996/14). Mając na uwadze, że organ na podstawie art. 16b ust. 4 u.p.a. w oparciu o zgłoszenie rejestracyjne uproszczone wydaje potwierdzenie przyjęcia zgłoszenia, które zawiera m.in. informacje wymagane w zgłoszeniu (w tym dane: o mocy urządzenia oraz geolokalizacyjne miejsca, w którym się ono znajduje) należy uznać, że wezwanie do uzupełnienia opisanych braków formalny było zasadne, ponieważ uniemożliwiało organowi załatwienie sprawy.

W tym kontekście nie można zgodzić się z argumentacją Skarżącego, że podanie informacji, o które wzywał organ są w istocie rzeczy zbędne, bo Skarżący prowadzi działalność od 20 lat, dokonywał stosownych, wymaganych zgłoszeń i organy dysponują w związku z tym niezbędnymi informacjami. Ponadto należy zauważyć, że przepis art. 16b u.p.a., jak słusznie podnosi organ, został z dniem 21 sierpnia 2019 r. dodany do ustawy o podatku akcyzowym jej nowelizacją w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r., poz. 1556 ze zm.) i wprowadził nowe rozwiązania i związane z nimi wymogi (w tym nałożone na podatnika w zakresie zawartości zgłoszenia rejestracyjnego), których siłą rzeczy nie można było spełnić wcześniej.

Nie znajduje także uzasadnienia zarzut naruszenia uchybienia przez organy zasadzie swobodnej oceny dowodów (przy czym na gruncie niniejszej sprawy nie znajduje zastosowania powołany w skardze art. 80 k.p.a., ale tożsamy w swoim brzmieniu art. 191 Ordynacji podatkowej). Zarzut przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów byłby uzasadniony, gdyby organ rzeczywiście pominął istotne dowody dla rozstrzygnięcia sprawy, włączył do podstawy ustaleń dowody nieujawnione, naruszył reguły prawidłowego logicznego rozumowania, uchybił wskazaniom wiedzy lub życiowego doświadczenia. Zdaniem Sądu, żadnym regułom czy wskazaniom w tym względzie organ nie uchybił. Dokonana w zaskarżonej decyzji ocena dowodów nie wykracza poza granice swobodnej oceny dowodów. Nie stanowi też uchybienia tej zasadzie okoliczność, że ocena dokonana przez organ jest niezgodna z oczekiwaniami Skarżącego i prezentowaną przez niego argumentacją.

W świetle powyższych okoliczności i rozważań, skoro organy stosowały przewidziane prawem środki, po uprzednim naświetleniu Skarżącemu zakresu oczekiwanego zachowania i konsekwencjach nie dania posłuchu wezwaniu, bezzasadne należy uznać, że nie doszło naruszenia przepisów postępowania. Tym bardziej, że jak wyżej wskazano okoliczności faktyczne sprawy co do wystąpienia braków formalnych zgłoszenia i nieuzupełnienia ich po prawidłowym wezwaniu, nie pozostają przedmiotem sporu.

Wobec powyższego, mając na uwadze, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.

T. Wójcik U. Wiśniewska L. Kleczkowski