Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 461/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-06-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
pozostawić wniosek bez rozpoznania
Powołane przepisy: article: art. 58 ust. 1 pkt 3 ,art. 49 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2015 r., w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o.o., z siedzibą w J., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia (...) lutego 2015 r., nr (...), w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej - postanawia – 1. pozostawić bez rozpoznania wniosek skarżącej o wyłączenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie od prowadzenia niniejszej sprawy, 2. odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia spółki, postanowieniem z dnia (...) lutego 2015 r., nr (...), utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej

W dniu 23 kwietnia 2015 r. spółka złożyła skargę na wyżej wymienione postanowienie. Przedmiotowa skarga została wniesiona za pośrednictwem elektronicznej platformy usług administracji publicznej, zwanej dalej ePUAP i została opatrzona podpisem elektronicznym.

Przewodniczący Wydziału I, zarządzeniem z dnia 25 maja 2015 r., wezwał skarżącą spółkę do podpisania przedmiotowej skargi oraz nadesłania aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego.

W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie spółka, pismem z dnia 29 maja 2015 r., również wniesionym za pośrednictwem elektronicznej platformy usług administracji publicznej ePUAP, sygnowanym podpisem elektronicznym, stwierdziła, że brak było podstaw do wzywania jej o odpis z KRS, a złożona przez nią skarga jest już podpisana. Oprócz tego spółka zwróciła się o wyłączenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie od prowadzenia przedmiotowej sprawy.

W związku z powyższym Przewodniczący Wydziału I tut. Sądu, zarządzeniem z dnia 3 czerwca 2015 r., wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych pisma z dnia 29 maja 2015 r., poprzez jego podpisanie, a także wskazanie imion i nazwisk sędziów, o których wyłączenie od sprawy wnosi, jak również przyczyn uzasadniających to wyłączenie.

W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie skarżąca, pismem z dnia 10 czerwca 2015 r. wyjaśniła, że jej wcześniejsze pisma procesowe zostały podpisane w sposób prawidłowy, gdyż zawierają podpisy elektroniczne. Spełniają tym samym wymogi zawarte w art. 46 P.p.s.a. (ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Odnośnie wezwania o wskazanie sędziów, o których wyłączenie wnosi, jak również przyczyn tego wyłączenia, spółka podała, że wnioskuje o dokonanie spisu jej spraw i sędziów, którzy jej prowadzili, a następnie dołączenie ich do akt. W jej ocenie spełni to wymogi wezwania w tym zakresie.

Pismo z dnia 10 czerwca 2015 r. spółka wniosła również za pośrednictwem platformy ePUAP i opatrzyła podpisem elektronicznym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 P.p.s.a. ustawa ta normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne). Stanowi więc ona kompleksową regulacją postępowania sądowoadministracyjnego, a inne przepisy znajdują zastosowanie w regulowanej nią materii, jedynie w zakresie przez P.p.s.a. przewidzianym.

Szczegółowe wymogi pism procesowych, składanych przez strony w ramach postępowań sądowoadministracyjnych, zawiera art. 46 pkt 4 P.p.s.a., który stanowi, że każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Żaden z przepisów P.p.s.a. nie przewiduje, że pisma procesowe, składane w poszczególnych sprawach, mogą być wnoszone, jak również podpisywane elektronicznie. Nie przewiduje także możliwości prowadzenia w formie elektronicznej akt sprawy. W związku z tym wnioskować należy, że pod pojęciem "podpis" należy rozumieć wyłącznie podpis własnoręczny – zindywidualizowany znak graficzny, właściwy dla konkretnej osoby.

W niniejszych sprawach zarówno skarga, jak kolejne pisma procesowe spółki zostały wniesione za pośrednictwem platformy ePUAP i opatrzone podpisem elektronicznym. Tak więc uznać należy, że nie spełniają one wymogów art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Dotknięte są bowiem brakiem formalnym, o usunięcie którego należy wezwać stronę od której pisma te pochodzą.

Zasady funkcjonowania elektronicznej platformy usług administracji publicznej, zwanej dalej ePUAP, w tym także sposób podpisywania składanych za jej pomocą pism podpisem potwierdzonym profilem zaufanym, uregulowane zostały przepisami ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2014 r., poz. 1114). Zgodnie zaś z art. 4 ust. 2 tego aktu, przepisów rozdziału 4, dotyczącego stosowania jej regulacji oraz kontroli ich stosowania, nie stosuje się między innymi do sądów administracyjnych.

Podpis elektroniczny uregulowany został natomiast przepisami ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. 2013, poz. 262, ze zm.) Art. 5 ust. 2 tej ustawy dane w postaci elektronicznej opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu są równoważne pod względem skutków prawnych dokumentom opatrzonym podpisami własnoręcznymi, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej. Nie zmienia to jednak faktu, że sądy administracyjne działają w oparciu o autonomiczną procedurę, w zakresie rozstrzyganych przez siebie spraw, unormowaną w przepisach P.p.s.a., która nie stwarza możliwości wnoszenia przez strony pism procesowych za pomocą elektronicznych nośników i elektronicznie podpisanych. W tym zakresie Sąd podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażony w uchwale siedmiu sędziów z dnia 12 maja 2014 r., sygn. I OPS 10/13, dost. w CBOiS – http://orzeczenia.nsa.gov.pl. Możliwość taką stworzy dopiero nowelizacja P.p.s.a., dokonywana przepisami ustawy z dnia 10 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 183). Nowelizacja ta jednak wejdzie w życie dopiero z dniem 11 lutego 2017 r. Do tego czasu więc wszelkie pisma procesowe winny być wnoszone tradycyjnie oraz opatrzone podpisem własnoręcznym.

W związku z powyższym, wobec niespełnienia przez skarżącą wymogów z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., tj. własnoręcznego podpisania skargi oraz pisma z dnia 29 maja 2015r., na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a. wezwano ją do uzupełnienia tych braków, w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia (art. 58 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 P.p.s.a.), a w przypadku wniosku o wyłączenie Sądu (sędziów), pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania (art. 49 § 1 P.p.s.a.). W związku z tym, że braki te nie zostały uzupełnione, Sąd, kierując się przytoczonymi wyżej przepisami, pozostawił wniosek o wyłączenie Sądu (sędziów) bez rozpoznania oraz odrzucił skargę spółki.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.