Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 326/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2013-10-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.1a ust.3 pkt 10 i 2), art.2, art. 7 ust.1 pkt 4 lity. a) i b);
journal: Dz.U. 2010 nr 95 poz 613
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity.
article: art.21
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: art.120, art.194
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Jacek Pruszyński, sędzia WSA (del.) Patrycja Joanna Suwaj, Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 października 2013 r. sprawy ze skargi T. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na rok 2013 oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego

w S. z [...] maja 2013 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy G. z [...] lutego 2013 r. nr [...], wydaną w sprawie ustalenia T. M. (dalej jako skarżąca) zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2013 r. w kwocie 994,00 zł. Organ I instancji za przedmiot podatku przyjął budynki mieszkalne o pow. 108,86 m2 ze stawką 0,70 zł i budynki pozostałe o pow. 153,00 m2 ze stawką 6,00 zł.

Utrzymując w mocy powyższe rozstrzygnięcie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. przedstawiło w pierwszej kolejności zasady opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Powołało się na przepisy art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a, art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 5 ust. 1, art. 6 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r. nr 95, poz. 613 ze zm.) i stwierdziło, że wójt dokonał prawidłowego ustalenia wysokości podatku na 2013 r.

Organ odwoławczy zauważył, że zgodnie z otrzymanym w dniu 29 lutego

2012 r. wykazem użytkowników (najemców) gruntów i budynków Skarbu Państwa, którymi zarządza Nadleśnictwo P. według stanu na 1 stycznia 2012 r., skarżąca dzierżawi grunt działki nr [...] o pow. 2493 m2 sklasyfikowany jako "Ls" oraz budynek mieszkalny o pow. 108,86 m2 i budynek gospodarczy o pow. 153 m2. W Informacji w sprawie podatku od nieruchomości, rolnego, leśnego na 2012 r. skarżąca wykazała natomiast do opodatkowania podatkiem od nieruchomości budynki mieszkalne o pow. 95,03 m2, pozostałe o pow. 153 m2.

Zdaniem Kolegium z powyższego wynika, że opodatkowaniu podatkiem

od nieruchomości podlegają dzierżawione przez skarżącą budynek mieszkalny

o pow. 108,86 m2 ze stawką 0,70 zł oraz pozostałe o pow. 153 m2 ze stawką 6,00 zł.

Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U.

z 2010 r. nr 193, poz. 1287 ze zm.), podstawą wymiaru podatków są dane

z ewidencji gruntów. Organ wydający decyzję podatkową winien więc uwzględniać dane, jakie wynikają z ewidencji gruntów jako dokumentu urzędowego.

Odnośnie gruntu sklasyfikowanego jako las (Ls) - w ocenie Kolegium - nie ma znaczenia, że na gruncie tym nie występuje drzewostan, a skarżąca prowadzi na nim uprawy rolne. W ewidencji sklasyfikowany jest jako "Ls", zatem podlega opodatkowaniu podatkiem leśnym. Natomiast znajdujące się na nim budynki: mieszkalny i gospodarcze podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, bowiem budynek gospodarczy nie korzysta ze zwolnienia, o jakim mowa w art. 7

ust. 1 pkt. 4 lit. a i b ustawy o podatkach i opłatach lokalnych - nie służy działalności leśnej lub rybackiej (lit. a), lecz jak twierdzi podatniczka służy działalności rolniczej oraz nie jest położony na gruntach gospodarstwa rolnego (lit. b).

Z decyzją Kolegium nie zgodziła się skarżąca i wniosła skargę

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze i podczas rozprawy podniosła, że wymierzono jej podatek jak osobie prowadzącej działalność gospodarczą, a prowadzi jedynie gospodarstwo rolne zasilane unijnymi dotacjami środowiskowymi. Wskazała, że organy oparły się na nieaktualnych wypisach

i sposobach użytkowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Spór w sprawie dotyczy opodatkowania budynku gospodarczego o pow. 153,00 m2 stawką jak dla budynków pozostałych oraz opodatkowania podatkiem leśnym wydzierżawianej przez skarżącą działki [...], o pow. 0,52 ha, zapisanej

w ewidencji gruntów jako las (powierzchnia niezalesiona, użytkowana jako poletko łowieckie).

Przed przystąpieniem do rozstrzygnięcia zaistniałego sporu wskazać należy, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają budynki lub ich części. Podstawę opodatkowania w takim przypadku stanowi powierzchnia użytkowa budynku. Stawki podatku wynikają z uchwały rady gminy, podjętej na podstawie art. 5 u.p.o.l. W przepisie tym upoważniono radę gminy, m.in. do różnicowania stawek podatku dla budynków mieszkalnych

i pozostałych. Powyższe zróżnicowanie kategorii budynków prowadzi do konieczności przyporządkowania właściwej stawki podatku według rodzaju budynku opodatkowywanego. Istotne w tym zakresie są dane zawarte w ewidencji gruntów

i budynków, bowiem jak wynika z art. 21 ust. 1 Prawa geodezyjnego

i kartograficznego, podstawę m.in. wymiaru podatków, w tym tak jak w omamianej sprawie podatku od nieruchomości oraz podatku leśnego, stanowią dane zawarte w tej ewidencji. Od tej reguły nie zostały przewidziane żadne wyjątki, co powoduje, że organ podatkowy jest zobligowany do przyjęcia za podstawę wymiaru podatku danych, które wynikają z ewidencji (podobnie NSA w wyrokach o sygn.: II FSK 372/07, II FSK 836/08 oraz II FSK 1243/08, dostępnych w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.). Ewidencja gruntów i budynków prowadzona przez starostę jest urzędowym dokumentem stanowiącym źródło informacji wykorzystywanych w postępowaniu podatkowym, mającym decydujące znaczenie dla obciążenia podatkiem. Ustalając stan faktyczny sprawy i dokonując wymiaru podatku organ podatkowy ustalając stan faktyczny sprawy i dokonując wymiaru podatku organ podatkowy z uwagi na wynikającą

z art. 120 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. ordynacja podatkowa (Dz. U. 2012 r.,

poz. 749 ze zm., dalej w skrócie, jako "o.p.") zasadę praworządności, zobowiązującą organy do przestrzegania przepisów prawa, nie mógł przyjąć danych odmiennych niż wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Dane zawarte w ewidencji budynków

i gruntów maja walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 o.p., a więc stanowią dowód tego, co zostało w nich stwierdzone.

Pośrednio na konieczność ustalenia klasyfikacji gruntu na potrzeby opodatkowania podatkiem od nieruchomości wskazuje także norma dopełniająca tj. art. 1a ust. 3 u.p.o.l., w którym wskazano, że przez użyte w ustawie określenia:

1) użytki rolne, 2) lasy - rozumie się grunty sklasyfikowane w ten sposób w ewidencji gruntów i budynków. Powyższe dopowiada także definicji użytku rolnego z art. 1 ustawy o podatku rolnym oraz definicji lasu z art. 1 ust. 2 ustawy o podatku leśnym. Decydujące znaczenia przy opodatkowaniu gruntu mają więc dane z ewidencji gruntów, a nie to w jakim charakterze jest on faktycznie wykorzystywany.

Budynek gospodarczy położony na gruntach sklasyfikowanych jako las nie mógł zostać objęty ustawowym zwolnieniem z opodatkowania podatkiem od nieruchomości na mocy art. 7 ust. 1 pkt. 4 lit. a) u.p.o.l., bowiem jak wynika

z wyjaśnień skarżącej nie służy on działalności leśnej, lecz działalności rolniczej. Tymczasem na mocy art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.p.o.l. zwalnia się od podatku od nieruchomości budynki gospodarcze lub ich części służące działalności leśnej.

W związku z powyższym pozostało jeszcze rozważyć czy budynek gospodarczy może być objęty ustawowym zwolnieniem od podatku od nieruchomości na mocy art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b) u.p.o.l., w którym zwolnieniem

z podatku objęto budynki gospodarcze lub ich części położone na gruntach gospodarstw rolnych, służące wyłączne działalności rolniczej. Z powyższego wynika, że niezbędnym warunkiem zwolnienia budynku gospodarczego z opodatkowania podatkiem od nieruchomości oprócz jego wykorzystania dla potrzeb działalności rolniczej jest jego położenie na gruntach gospodarstw rolnych. W myśl definicji zawartej w art. 2 ustawy o podatku rolnym, za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione (Lz) na użytkach rolnych, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy. Z uwagi na to, że sporny budynek gospodarczy położony jest na gruntach niesklasyfikowanych jako użytki rolne nie mógł zostać uznany za położony na gruntach gospodarstwa rolnego i korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b) u.p.o.l. Z akt sprawy wynika, że na dzień wydawania decyzji wymiarowej grunt, na którym położony jest budynek gospodarczy stanowiący część działki [...] sklasyfikowany był jako las - Ls (vide k-6, k-16 akt admin.).

Bez wpływu na opodatkowanie podatkiem od nieruchomości spornego budynku gospodarczego pozostaje także dokonana w 2013 r. zmiana rodzaju użytkowanego gruntu nr ewidenc. [...] o pow. 0,2796 ha z gruntu leśnego (Ls) na budowlany (B), na skutek uprawomocnienia się decyzji dotyczącej zatwierdzenia projektu podziału działki o nr ewidenc. [...], położonej w obrębie ewidencyjnym D., gmina G. (k-72 akt admin.). Po zmianie w ewidencji gruntów, grunt ten nadal nie był klasyfikowany jako użytek rolny, lub jako grunt zadrzewiony i zakrzewiony na użytkach rolnych. To powoduje, że nie podlega ustawowemu zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od nieruchomości na mocy art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b) u.p.o.l.

W tym miejscu przypomnieć należy, że podatnik, który kwestionuje prawidłowość danych zawartych w ewidencji powinien wszcząć procedurę ich zmiany. W myśl postanowień art. 194 § 3 o.p. dane te mogą być zastąpione danymi wynikającymi z innego dokumentu, który zawiera aktualne dane dotyczące przedmiotu opodatkowania. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem danych tych nie może zmieniać sam organ podatkowy, dokonując ustaleń faktycznych

w zakresie klasyfikacji określonych gruntów, które podważałyby dane wynikające

w tym zakresie z ewidencji gruntów i budynków (podobnie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku o sygn.: II FSK 1815/10, dostępnym w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast w wyroku o sygn. II FSK 1243/08 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał dodatkowo, że: "W postępowaniu podatkowym przeprowadzenie tego rodzaju postępowania nie jest możliwe, ponieważ organy podatkowe nie zostały wymienione, jako uprawnione do tych działań w treści przepisów Prawa geodezyjnego

i kartograficznego oraz wydanego na jego podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454)". Powyższe poglądy skład orzekający w sprawie podziela i przyjmuje za swoje.

Z dołączonego na rozprawie wypisu z rejestru gruntów z 4 października

2013 r. wraz z kopią decyzji Starosty S. z dnia [...] sierpnia 2013 r. zatwierdzającej gleboznawczą klasyfikację gruntów działki nr ewidenc. [...] wynika, że skarżąca, już po wydaniu decyzji wymiarowej na 2013 r., zainicjowała taką procedurę, co spowodowało zmiany w ewidencji klasyfikacji gruntu na B-RVI (grunty rolne zabudowane). Jednakże z uwagi na brak przeciwnych wskazań wynikających

z treści tychże dokumentów, należy uznać, że dokonane w ewidencji zmiany nie oddziałują wstecz, w tym także zakresie wymiaru podatku od nieruchomości.

Rada Gminy G. w obowiązującej w 2013 r. Uchwale nr [...] w sprawie określenie wysokości stawek podatku od nieruchomości, w ramach posiadanych kompetencji, w § 1 pkt 2) zróżnicowała stawki podatku dla budynków w zależności od ich rodzaju i sposobu wykorzystywania. Powyższe zróżnicowanie obligowało organ podatkowy do zastosowania właściwej stawki podatku zgodnie z rodzajem budynku opodatkowywanego posiadanego przez skarżącą. Organ podatkowy wbrew twierdzeniom skarżącej ustalając wymiar podatku od nieruchomości od budynku gospodarczego nie zastosował stawki jak dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, która wynosiła 21 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej, lecz prawidłowo zastosował stawkę właściwą dla pozostałych budynków tj. 6 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).