Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 410/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 239 pkt 1c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 marca 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 762/10 w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Krakowie z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 marca 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 762/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po rozpoznaniu wniosku J. J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jego skargi na decyzję Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Krakowie z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej umorzył postępowanie sądowe w części obejmującej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych, oraz ustanowił dla skarżącego radcę prawnego.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że z uwagi na to, iż niniejsza sprawa dotyczy choroby zawodowej skarżący na podstawie art. 239 pkt 1 lit. c w zw. z art. 241 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) jest zwolniony od konieczności ponoszenia kosztów sądowych z mocy prawa, co z kolei uzasadnia umorzenie postępowania sądowego w części obejmującej zwolnienie od kosztów sądowych.

Sąd wskazał jednocześnie, że skarżący wykazał spełnienie przesłanek do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. J. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Prawo pomocy polega na tym, że strona zostaje zwolniona przez sąd od kosztów sądowych oraz uzyskuje uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu przez sąd adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia jego wynagrodzenia i wydatków (art. 244 § 1 i 2 p.p.s.a.).

Przewidziana możliwość przyznania prawa pomocy może być udzielona w zakresie całkowitym lub częściowym (art. 245 p.p.s.a.).

Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Prawo to przyznaje się, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie częściowym polega natomiast na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego względnie rzecznika patentowego.

W sytuacji gdy strona z mocy prawa zwolniona jest od konieczności ponoszenia kosztów sądowych, a mimo to składa wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz o przyznanie pełnomocnika z urzędu, postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podlega umorzeniu, a przyznanie prawa pomocy obejmować może jedynie wyznaczenie pełnomocnika z urzędu.

Tym samym skoro zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym wyznaczenie pełnomocnika z urzędu, a przy tym strona na mocy art. 239 pkt 1c nie ma obowiązku uiszczenia jakichkolwiek kosztów sądowych. rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji jest prawidłowe, a zarazem zgodne z intencją skarżącego.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił zażalenie oddalić.