Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1315/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: uchylono decyzję organu II i I instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Piotr Fronc Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 lutego 2022 r. sprawy ze skargi Z. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] października 2021 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i zezwolenia na wznowienie robot budowlanych I. uchyla zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzję organu l instancji; II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz Z. S. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Zakopanem decyzją z dnia 16 października 2019 r., nr [...], znak: [...], na podstawie art. 51 ust. 4 w związku z art. 51 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 1186 z późn. zm.), po sprawdzeniu wykonania obowiązku wynikającego z decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie nr [...], z dnia 27 sierpnia 2015 r., znak: [...], zatwierdził projekt budowlany zamienny oraz zezwolił Firma B z siedzibą w Z. na wznowienie robót budowlanych dla inwestycji polegającej na: przebudowie i rozbudowie Hotelu [...] - budowa dwóch dźwigów osobowych, przebudowa klatki schodowej oraz budowa sali wielofunkcyjnej i sali konsumpcyjnej z zapleczem magazynowym, technicznym, sanitarnym i komunikacyjną wraz z instalacjami elektrycznymi, wod.-kan., wentylacji i klimatyzacji na działkach nr ewid. [...], [...] obr. [...] w miejscowości Zakopane. W decyzji został nałożony obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.

W uzasadnieniu organ podał, że decyzją Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie nr [...] z dnia 27 sierpnia 2015 r., znak: [...] inwestor spółka Firma B został zobowiązany do sporządzenia i przedłożenia 4 egz. projektu budowlanego zamiennego robót budowlanych polegających na przebudowie i rozbudowie hotelu [...]

Przedłożony przez inwestora projekt budowlany zamienny obejmuje inwestycję polegającą na przebudowie i rozbudowie hotelu [...] w wyżej wymienionym zakresie - kategoria obiektu XIV.

Po sprawdzeniu złożonego, poprawionego projektu budowlanego zamiennego organ stwierdził, że spełnia on wymogi o których mowa w art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Projekt budowlany jest kompletny, posiada wymagane przepisami uzgodnienia, pozwolenia i opinie innych organów. Organ zaznaczył, że za prawidłowość przyjętych rozwiązań projektowych zgodnych z zasadami wiedzy technicznej i obowiązującymi przepisami odpowiada projektant - oświadczenia w tym zakresie zostały złożone przez poszczególnych projektantów. Natomiast na kierowniku budowy ciąży obowiązek dokończenia robót budowlanych zgodnie z projektem budowlanym zamiennym, przy zastosowaniu wyrobów budowlanych dopuszczonych do stosowania w budownictwie.

Obiekt budowlany leży w terenach na których obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego "Skocznia", zatwierdzony uchwałą nr LI/678/14 Rady Miasta Zakopane z dnia 27 lutego 2014 r.

Jak ustalono, powierzchnia działki objęta opracowaniem wynosi 10 065,0 m2 powierzchnia zabudowy istniejącej i projektowanej wynosi 4 260,7m2, powierzchnia biologicznie czynna wynosi 3 407,8m2, co stanowi 33,9% powierzchni nieruchomości objętych projektem zagospodarowania terenu. Do projektowanego budynku zapewniono dostęp dla osób niepełnosprawnych z poziomu terenu. Projekt budowlany zamienny został uzgodniony pozytywnie przez rzeczoznawcę d/s zabezpieczeń przeciwpożarowych oraz przez rzeczoznawcę d/s sanitarno - higienicznych.

Organ wskazał, że do zebranego materiału dowodowego strony postępowania: Z. S., J. S. oraz J. S. wnieśli uwagi, do których ustosunkował się inwestor w pismach z dnia 10 października 2019 r. oraz 11 października 2019 r.

Od ww. decyzji odwołania wnieśli: Z. S. oraz J. S., zarzucając naruszenie: art. 6 kpa, art. 7 kpa, art. 7 kpa, art. 77 § 1 kpa, art. 107 § 1 i 3 kpa oraz art. 51 ustawy Prawo budowlane. Zdaniem odwołujących z zaskarżonej decyzji nie wynika, aby organ I instancji dokonał sprawdzenia przedłożonego projektu zamiennego. W szczególności nie odniósł się do zgodności z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zastrzeżenia odwołujących dotyczyły kształtu i konstrukcji dachu, zwiększeniu parametrów obiektu, nadbudowy dodatkowej kondygnacji, zapewnienia odpowiedniej ilości miejsc parkingowych, zgodności projektu zagospodarowania terenu z przepisami, analizy zacieniania, odprowadzenia wód opadowych oraz naruszenia przepisów przeciwpożarowych.

Odwołujący się zarzucili, że pierwotnie rozpoznając sprawę, organ I instancji postanowieniem nr [...] z dnia 1 grudnia 2017 r. zobowiązał inwestora do uzupełnienia projektu budowlanego zamiennego. Inwestor przedłożył uzupełniony projekt dopiero organowi odwoławczemu, rozpatrującemu odwołanie od decyzji PINB w Zakopanem o rozbiórce obiektu, orzeczonej na skutek nieprzedłożenia poprawionego projektu zamiennego. Po uchyleniu tej decyzji przez MWINB w Krakowie PINB w Zakopanem nie podjął nawet próby jego sprawdzenia lecz bezkrytycznie go zaakceptował. W szczególności nie wskazał, czy kształt dachu, jego konstrukcja, wykonanie dodatkowej kondygnacji, zwiększenie parametrów obiektu jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Zarzucając, że obiekt nie posiada wystarczającej liczby miejsc parkingowych podnieśli, że jeszcze przed pożarem w 2014 r. odbywała się w nieodebranej sali impreza otwarta dla wszystkich chętnych, powołując się na załączoną ulotkę (brak jej w aktach sprawy). Wskazali także, że na projekcie brak jest adnotacji geodety dokonanej w trybie par.79 ust.5 rozporządzenia z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych o możliwości projektowania budynków w odległości mniejszej niż 4 m od granicy działki, a projekt budowlany zamienny nie przewiduje sposobu odprowadzenia wody opadowej, która zalewa ich działkę.

Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie decyzją z dnia 8 października 2021 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.) oraz art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, utrzymał skarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu organ II instancji opisał przebieg postępowania w sprawie. Wyjaśnił, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowanego w Zakopanem prowadził z urzędu postępowanie w sprawie robót budowlanych przy przebudowie i rozbudowie hotelu [...] (w tym budowie dwóch dźwigów osobowych, przebudowie istniejącej klatki schodowej, dobudowie sali konferencyjnej wraz z zapleczem) na działkach nr ewid. [...], [...] obr. 11 przy [...] w Z. realizowanych na podstawie decyzji Starosty Tatrzańskiego nr [...] z dnia 18 grudnia 2013 r., znak: [...], realizowanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę. Postępowanie naprawcze było prowadzone w trybie art. 50-51 ustawy Prawo budowlane.

W dniu 22 grudnia 2014 r. PINB wydał postanowienie nr [...], znak [...] (utrzymane w mocy przez organ II instancji w dniu 27 sierpnia 2015 r.), którym działając na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane wstrzymano roboty budowlane oraz nakazano wykonanie zabezpieczeń terenu budowy.

Kolejno w dniu 5 lutego 2015 r., organ I instancji wydał decyzję, którą na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia projektu budowanego zamiennego dla spornej inwestycji. MWINB decyzją nr [...] z dnia 27 sierpnia 2015 r., znak [...] uchylił ww. decyzję i orzekł co do istoty sprawy, nakładając na inwestora Firma B sporządzenia i przedłożenia w terminie do dnia 31 grudnia 2015 r. w organie I instancji 4 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego dla robót budowlanych polegających na przebudowie i rozbudowie hotelu [...]

Zobowiązany w dniu 11 września 2015 r. przedłożył w siedzibie PINB wymagane wskazaną wyżej decyzją 4 egzemplarze projektu budowlanego zamiennego. Stąd organ I instancji wszczął postępowanie w sprawie sprawdzenia nałożonego obowiązku.

Po dokonaniu sprawdzenia przedłożonego projektu budowlanego zamiennego postanowieniem nr [...] z dnia 19 lipca 2017 r., znak NB. 5160.5.96.2015 PINB działając na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane wezwał do uzupełniania braków w złożonej dokumentacji.

Uznając, że projekt budowlany nie został uzupełniony w wymaganym zakresie, organ I instancji postanowieniem nr [...] z dnia 1 grudnia 2017 r. umożliwił inwestorowi po raz drugi uzupełnienie dokumentacji projektowej w terminie do dnia 28 lutego 2018 r.

Następnie wobec nieprzedłożenia w terminie uzupełnionego projektu budowlanego organ I instancji w dniu 2 marca 2018 r. wydał decyzję znak: [...], którą nakazano inwestorowi Firma B rozbiórkę przebudowanej i rozbudowanej części Hotele [...]. Decyzją z dnia 22 stycznia 2018 r. (powinno być: 22 listopada 2018 r.), nr [...], znak: [...] 2018. organ odwoławczy uchylił skarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji (inwestor w toku postępowania odwoławczego przedłożył uzupełniony projekt budowalny zamienny). Sprzeciw od ww. decyzji został oddalony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem do sygn. akt: II SA/Kr 1638/18.

W ponownie prowadzonym postępowaniu organ I instancji wydał zaskarżoną decyzję.

Przechodząc do oceny zaskarżonej decyzji organ II instancji wskazał, że postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. - ustawa o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r., poz. 471) - tj. przed dniem 19 września 2020 r. Cytując treść art. 25 oraz art. 28 ustawy zmieniającej organ wskazał, że w niniejszej sprawie zastosowanie znajdą przepisy ustawy Prawo budowlane w brzmieniu dotychczasowym.

Nałożenie obowiązku przedłożenia projektu budowanego zamiennego dla spornej inwestycji było efektem uprzedniego stwierdzenia, że w trakcie budowy w oparciu o udzielone pozwolenie na budowę inwestor dokonał zmian w zakresie konstrukcji budynku, a także konstrukcji dachu i jego kształtu. W poziomie "O" ściana wydzielająca pomieszczenie wielofunkcyjne oznaczone symbolem "03" została przesunięta o 2,45 m w kierunku przestrzeni podcienia do osi nowego układu słupów, wykonano również dodatkowe ściany poprzeczne. Zwiększono długość klatki schodowej oznaczonej "KS1" o około 0,30 m. Wykonano dodatkowe pomieszczenie o nieokreślonej funkcji w rejonie klatki schodowej "KS2" funkcjonalnie połączone z istniejącym budynkiem. W poziomie "O" zostały wydzielone trzy dodatkowe pomieszczenia: sala wielofunkcyjna o powierzchni użytkowej 552,00 m2, zaplecze sali wielofunkcyjnej o powierzchni 53 m2 oraz pomieszczenie komunikacyjne o powierzchni 13 m2. Inwestor wykonał ponadto dodatkową loggię w narożniku północno - wschodnim na poziomie "+1" oraz wzdłuż osi "8", natomiast w sali konferencyjnej wykonano antresolę o konstrukcji stalowej.

Jak wynika z ustaleń organu I instancji w przebudowanej i rozbudowanej części przedmiotowego budynku zostały zamontowane urządzenia wentylacyjne i klimatyzacyjne o znacznie większych parametrach, niż przewidywał to zatwierdzony projekt budowlany. Nie zostało wydzielone z przestrzeni pomieszczenie centrali wentylacyjnej "3,9". Z przedłożonych przez kierownika budowy rysunków zmian branży sanitarnej wynika, że zmianie uległ system wentylacji mechanicznej i klimatyzacji. Dla nowopowstałej sali wielofunkcyjnej wykonano nową centralę klimatyzacyjną na parterze, a urządzenie centrali klimatyzacyjnej dla sali konferencyjnej i sali klubowej zamontowano w o wiele większych parametrach na stropie budynku.

Mając na uwadze istotę nieprawidłowości przy realizacji obiektu, związanych z prowadzeniem budowy z istotnymi odstępstwami od projektu budowlanego, w ocenie organu odwoławczego, PINB trafnie wdrożył tryb likwidacji skutków tych uchybień określany jako postępowanie naprawcze, którego przebieg został uregulowany w art. 50-51 ustawy Prawo budowlane.

Przedmiotem decyzji wydawanej na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane jest wyłącznie sprawdzenie, czy nałożony wcześniej przez organ nadzoru budowlanego obowiązek przedłożenia projektu budowlanego zamiennego (i ew. wykonania określonych robót budowlanych), o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 został wykonany. Analiza projektu budowlanego zamiennego wykazała, że projekt budowlany zamienny został uzupełniony, jak również zaktualizowany o dodatkowe elementy, które nie znalazły się w pierwotnym projekcie budowlanym zamiennym (złożonym do PINB w dniu 11 września 2015 r.). Jak ocenił organ odwoławczy, w zasadniczej części inwestor uzupełnił projekt w wymaganym zakresie. W obecnie przedłożonym projekcie budowlanym znajduje się postanowienie Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Straży Pożarnej z dnia 26 września 2018 r., znak: [...] w zakresie wyrażenia zgody na spełnienie wymagań ochrony przeciwpożarowej "w sposób inny niż podany w przepisach", stosownie do wskazań opracowania pt. "Ekspertyza stanu bezpieczeństwa pożarowego firma D. Dodatkowo w projekcie znajduje się "Sprawozdanie z badań Nr [...] w przedmiocie oceny oddziaływania na środowisko urządzeń wyposażenia budynku hotelu zlokalizowanych na dachach", a także "Analiza zacienienia budynku sąsiedniego przez [...]

Projekt budowlany zamienny spełnia zalecenia wskazane w postanowieniach MKWSP i przewiduje w swoim zakresie wszystkie wskazane w ekspertyzach rozwiązania i projekty. Posiada uzgodnienia pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych bez zastrzeżeń oraz uzgodnienia rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Projekt sporządzony został przez osoby posiadające stosowne uprawnienia do projektowania w odpowiedniej specjalności. Przedłożony projekt budowlany zamienny spełnia wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego.

Organ wskazał, że odwołujący za pismem z dnia 17 maja 2021 r. przedłożyli postanowienie Sądu Rejonowego w Zakopanem I Wydział Cywilny, którym sąd ustalił granicę pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...] i nr [...] , wskazując jej przebieg kolorem czerwonym na mapie sporządzonej przez biegłego geodetę inż. M. M. w dniu 27 grudnia 2017 r., przyjętej w dniu 16 stycznia 2018 r. do zasobu geodezyjnego i kartograficznego prowadzonego przez Starostę Tatrzańskiego pod nr [...] Analiza przedłożonej mapy stanowiącej załącznik do ww. postanowienia wskazuje, że przebieg granicy pomiędzy działkami [...] a działkami nr [...] i nr [...] przebiega wzdłuż istniejącego ogrodzenia uwidocznionego na mapie do celów projektowych na której inwestor przedstawił projekt zagospodarowania terenu stanowiący część przedłożonego projektu budowlanego zamiennego. Projekt zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji został wykonany na mapie do celów projektowych opracowanej według operatu technicznego wpisanego do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod nr [...], wpisanego do zasobu w dniu 30 stycznia 2018 r. Ustalony przez sąd przebieg granicy pomiędzy działką nr [...] a działkami nr [...] i nr [...] wskazuje, że zmianie uległy odległości poszczególnych elementów zagospodarowania terenu inwestycji, jak i samego obiektu od granicy działek, niemniej jednak odległości te w dalszym ciągu zawierają się w wielkościach określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednolity: Dz.U. z 2019 r., poz. 1065). I tak, zaprojektowane do wykonania miejsca postojowe dla samochodów osobowych (szt. 5) na projektowanym nasypie w części północnej inwestycji w zbliżeniu do działki nr [...] znajdują się w odległości ok. 3,2 m, co spełnia zapisy § 19 ust.2 pkt 1a) warunków technicznych (3 m - w przypadku parkingu do 10 stanowisk postojowych włącznie). Jednocześnie ściany oszklonego wykusza zaprojektowanego w części północnej budynku na poziomie +1 znajdują się w odległości 4 m od wyznaczonej przez sąd granicy działek, zatem zostaje spełniony warunek zawarty w § 12 ust. 1 pkt 1 warunków technicznych tj. odległości od granicy działki ściany z otworami okiennymi.

Inwestor uzyskał zgodę MKWPSP na spełnienie wymagań w zakresie bezpieczeństwa pożarowego w sposób inny niż w przepisach technicznych w zakresie odległości od granicy lasu (dz. nr [...]). Jednocześnie wskazany przez sąd przebieg granic działek pozostaje bez wpływu na odległości obiektu będącego przedmiotem postępowania od budynków znajdujących się na działkach nr [...] i [...]

W ocenie organu II instancji zmiana przebiegu granic pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...] i nr [...] nie spowodowała konieczności dokonania przez inwestora zmian i wykonania robót budowlanych w celu doprowadzenia inwestycji do zgodności z przepisami prawa. Nie ma także wpływu na stwierdzone istotne odstępstwa od udzielonego pozwolenia na budowę. Przedmiotowe budynki, jak i inne elementy zagospodarowania terenu usytuowane są w odległościach od granicy działek nie naruszających w sposób istotny warunków technicznych określonych w rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych.

Inwestor zaprojektował miejsca postojowe w ilości przewyższającej wartość określoną dla tej inwestycji. Wymagana zapisami miejscowego planu ilość miejsc parkingowych winna wynosić 86,5 miejsca postojowego ( § 9 pkt 3 ppkt 10 MPZP - zasada realizacji nie mniej niż 1 miejsca postojowego na dwa pokoje hotelowe), a zostały zaprojektowane 76 miejsca postojowe w części podziemnej obiektu oraz 16 miejsc parkingowych naziemnych na terenie inwestycji, przy 173 pokojach.

Przedłożony projekt zamienny spełnia również wymogi określone w Rozdziale 2 oraz Rozdziale 4 planu, w szczególności te określone w § 9 ustalenia dla terenów usług komercyjnych. Projekt spełnia również inne zapisy obowiązującego aktu prawa miejscowego, dotyczące powierzchni zabudowy, czy minimalnego wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej.

Organ zaznaczył, że w sprawie o zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego nie dochodzi do ponownego badania czy inwestycja, co do której wydano pokolenie na budowę, od którego istotnie odstąpiono, jest zgodna z prawem. Bada się jedynie to, czy istotne odstępstwo jest zgodne z prawem. Ponadto z art. 51 ust. 4 in fine oraz art. 55 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane wynika, że po zakończeniu inwestycji inwestor jest zobowiązany uzyskać pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego. Powinnością inwestora będzie więc wykonanie inwestycji zgodnie z przedłożonym projektem budowlanym zamiennym.

Organ nie ma możliwości badania samego wymiaru technicznego przyjętych rozwiązań, jednak zdaniem MWINB przyjęte rozwiązania są zgodne z prawem w znaczeniu samej możliwości prawnej przyjęcia stwierdzonych odstępstw.

Zdaniem organu odwoławczego przedłożony projekt jasno odzwierciedla stan faktyczny w zakresie dokonanych przez inwestora zmian oraz odpowiednio przewiduje przeprowadzenie prac budowlanych, które pozwolą doprowadzić inwestycję do stanu zgodnego z prawem.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ II instancji wskazał, że tak z pierwotnego projektu budowlanego stanowiącego załącznik do pozwolenia na budowę, jak i z projektu budowlanego zamiennego nie wynika by inwestor dokonując zmian naruszył wskazaną w projekcie pierwotnym wysokość budynku jak i zastosował kąty nachylenia połaci nienawiązujące do istniejących.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że powierzchnia zabudowy wynosi 4260,7 m2, a powierzchnia biologicznie czynna wynosi 3407,8 m2, co stanowi 33,9 % powierzchni nieruchomości objętych projektem zagospodarowania terenu. Zatem dokonane przez inwestora zmiany nie spowodowały niezachowania obowiązku zapewnienia powierzchni biologicznie czynnej określonej w MPZP jako nie mniejszej niż 20%. Jednocześnie warunek MPZP - dla obszaru, na którym położony jest przedmiotowy obiekt hotelowy - powierzchnia zabudowy nie może przekroczyć 70% pow. terenu inwestycji - również został zachowany. Powierzchnia zabudowy istniejącej i projektowanej wynosi 4260,7m2 przy powierzchni działki wynoszącej 10 065,0 m2 - co stanowi 42,33 % powierzchni terenu inwestycji. Organ ponownie wskazał, że zaprojektowano wystarczającą ilość miejsc parkingowych i podkreślił, że zapisy planu miejscowego nie zawierają unormowań w przedmiocie konieczności zapewnienia dodatkowych miejsc parkingowych w przypadku projektowania sal konferencyjnych w obiektach hotelowych. Sporna sala konferencyjna stanowi część funkcjonalno - użytkową hotelu i nie można uznać, że stanowi ona samodzielny obiekt usługowy dla którego należy przewidzieć dodatkowe miejsca postojowe.

Odnośnie zarzutu zacieniania przez projektowany obiekt MWINB wskazał, że projekt zawiera w swej treści opisowej i graficznej analizę zacieniania budynku sąsiedniego przez hotel [...]. Z wykonanych wykresów jednoznacznie wynika, że o żadnej godzinie dnia cień budynku przesłaniającego (hotel [...]) nie pada na okna budynku przesłanianego (dz. [...]). Zostało to uwidocznione graficznie na włączonych do projektu rysunkach.

Analiza pierwotnego projektu budowlanego stanowiącego załącznik do udzielonego pozwolenia na budowę i projektu budowlanego zamiennego wskazuje (w przedłożonych aktach brak projektu pierwotnego), że najwyższy poziom górnej krawędzi przekrycia dobudowywanej sali konferencyjnej został ustalony na obu projektach na takiej samej wysokości wynoszącej + 15, 16. Dokonane przez inwestora zmiany nie wpłynęły na wysokość obiektu, a kwestia ewentualnego zacieniania budynku na działce nr [...] nie była podnoszona na etapie uzyskiwania przez inwestora pozwolenia na budowę. Ponadto ewentualne zacienianie przez inne obiekty (wskazany budynek na działce nr [...]) budynku przy ul. [...] (działka nr [...]) nie może stanowić przedmiotu analizy i wyników zacieniania budynkiem hotelu [...] z uwagi, iż przepisy techniczne nie zawierają uregulowań wskazujących na konieczność uwzględniania zacieniania innymi obiektami niż badany obiekt.

Odnośnie odległości budynku hotelu od granic lasu tj. działki nr [...] wypowiedział się Małopolski Komendant Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej w postanowieniu z dnia 31 sierpnia 2015r., znak: [...], którym wyraził zgodę na spełnienie wymagań w zakresie bezpieczeństwa pożarowego w sposób inny niż określony w § 271 ust. 8 i § 210 warunków technicznych w zakresie odległości od granicy lasu (dz. nr [...]) poprzez zastosowanie we wszystkich otworach w ścianie od strony działki nr [...] automatycznych kurtyn przeciwpożarowych o klasie odporności ogniowej elementu "El 60".

W zakresie podnoszonej kwestii wyjść ewakuacyjnych i dróg pożarowych organ II instancji wskazał, że na projekcie zagospodarowania terenu w projekcie budowlanym zamiennym projektant wskazał wszystkie wyjścia ewakuacyjne oraz drogę pożarową wraz ze wskazaniem długości poszczególnych dojść do budynku i ich szerokości. Inwestor uzyskał zgodę Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej na spełnienie wymagań w zakresie bezpieczeństwa pożarowego (postanowienie z dnia 26 września 2018 r.). W ekspertyzie stanu bezpieczeństwa pożarowego z czerwca 2018 r., wskazano w punkcie 5 przyjęte rozwiązania zastępcze wraz ze wskazaniem ponadstandardowych zadań. Analiza ww. ekspertyzy wskazuje, że podnoszona kwestia dojść została opisana i przedstawiona graficznie w projekcie budowlanym zamiennym. Ekspertyza została uzgodniona przez Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej bez zastrzeżeń i uwag.

Odnośnie zarzutu dotyczącego wód opadowych z terenu, organ II instancji wskazał, że sposób ich odprowadzania został opisany w projekcie zamiennym.

W przedmiocie wskazanego podniesienia terenu od strony północnej i parkowania tam autokarów, organ wyjaśnił, że projektant zaprojektował w tym miejscu miejsca postojowe na terenie z nawierzchnią żwirową dla samochodów osobowych, na co wskazują wymiary miejsc oznaczonych jako "P" na projekcie zagospodarowania terenu. Kwestia możliwości parkowania w tym miejscu autokarów może stanowić natomiast przedmiot ustaleń organu nadzoru budowlanego przy badaniu zgodności zrealizowanej całej inwestycji z projektem budowlanym zamiennym przed uzyskaniem pozwolenia na jej użytkowanie.

W przedmiocie podnoszonego w pismach skarżących przedostawania się na ich nieruchomość spalin oraz hałasu, organ odwoławczy wyjaśnił, że z uwagi, iż źródło zakłóceń prawa własności mogą stanowić immisje, ich wyeliminowanie lub ograniczenie może nastąpić na drodze powództwa cywilnego w oparciu o przepisy Kodeksu cywilnego.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła Z. S., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji Inspektor Nadzoru Budowlanego, jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także zasądzenia kosztów postępowania. Skarżąca powieliła zarzuty podnoszone już na etapie postępowania administracyjnego. W ocenie skarżącej, organ II instancji w żaden sposób nie odniósł się do przedstawionych w odwołaniu nieprawidłowości w przedłożonym projekcie budowlanym zamiennym. W szczególności skarżąca podniosła, że budynek posadowiony na nieruchomości stanowiącej jej własność jest pozbawiony nie tylko naturalnego oświetlenia, a nawet minimalnego nasłonecznienia. Stan taki był już wadą pierwotnego projektu budowlanego i został zintensyfikowany w wyniku zwiększenie wysokości budynku. Przedstawiając dane dotyczące wysokości obiektu oraz rzędnych terenu skarżąca wywodziła, że wysokość przesłaniania będzie wynosiła 891,78 m n.p.m - 872,01 m n.p.m = 19,77 m i będzie większa od odległości między budynkami. Jedynie, gdy odległość pomiędzy budynkiem przesłanianym a budynkiem przesłaniającym jest większa niż wysokość przesłaniania, przesłanianie można bezwzględnie wykluczyć. Skarżąca zaznaczyła, że odległość między obiektami (przesłaniającym a przesłanianym) mierzy się od lica ściany, w którym znajduje się okno pomieszczenia przesłanianego do najbliższej części obiektu przesłaniającego. Nie ma prawnego uzasadnienia, aby odległość mierzyć od ściany obiektu przesłanianego do kalenicy obiektu przesłaniającego. Elementem odniesienia jest najbliższa część obiektu przesłaniającego. Elementem przesłaniającym jest ściana szczytowa od strony północnej sali. Okap, który został zaprojektowany od strony wschodniej nie ma tu żadnego znaczenia. Niezrozumiałe jest także podawanie odległości do kalenicy, która w tym przypadku przebiega prostopadle do budynku przesłanianego i nie jest najbliższym elementem obiektu przesłaniającego na podstawie, której należy przeprowadzić analizę naturalnego oświetlenia. Przy analizie zacienienia należy też mieć na względzie specyficzne położenie budynku, w tym również fakt zacieniania od strony wschodnie przez inne istniejące budynek na działce nr ewid.[...] obr. 11, a od strony zachodniej istniejącą już część hotelu [...] Należy mieć na względzie, że budynek przy ul. [...] jest położony o 4 m niżej niż budynki sąsiednie od strony wschodniej południowej i zachodniej. Zabudowany obszar był jedynym fragmentem wolnej przestrzeni dostarczającej naturalne światło.

Skarżąca podtrzymała również swoje wcześniejsze zastrzeżenia odnośnie niespełniania przez obiekt warunków ochrony przeciwpożarowej. Małopolski Komendant Wojewódzkiej Straży Pożarnej wyraził zgodę na niespełnienie wymagań bezpieczeństwa pożarowego w innym zakresie niż długość dojść ewakuacyjnych, w dalszym ciągu jedne wyjście ewakuacyjne od strony wschodniej posiada połączenie z drogą pożarową dłuższe niż 10 m, co organy pominęły w swoich orzeczeniach. Działka nr ewid. [...] obr. 11 jest gruntem leśnym (Ls) zgodnie z określeniem na mapie ewidencyjnej a ściana projektowanego budynku na działkach nr ewid. [...] i [...] obr. 11 jest mniejsza niż określona w § 271 ust. 8 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Organy administracji publicznej nie wymusiły również na inwestorze dookreślenia w projekcie sposobu odprowadzenia wód opadowych z terenu a w szczególności ze skarp które zaprojektowano (w tym przypadku też wykonano) w granicy z działką [...] obr. 11 - § 29 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W powyższym miejscu podniesiono znacznie teren około 1,5 m i wykonano miejsca postojowe dla samochodów, które emitują zanieczyszczenia w postaci spalin. Parkują tam autokary zazwyczaj z rurami wydechowymi zwrócone w kierunku domów mieszkalnych na sąsiedniej działce. Z projektu nie wynika w jaki sposób skarpy zostały wzmocnione pomimo, że kąt nachylenia ich jest prawdopodobnie większy od 60° i powinien być zabezpieczony przed erozją.

Skarżąca nie zgodziła się z twierdzeniem, że obiekt budowalny będzie posiadał wystarczającą ilość miejsc postojowych. Zaznaczyła, że hotel już posiada niedostateczną ilość miejsc postojowych i samochody za zgodą zarządcy dróg parkują na pobliskich ulicach. Ponadto nie można przyjąć, że sala będzie przeznaczona tylko dla gości hotelowych.

Wreszcie, zdaniem skarżącej, organ w dalszym ciągu nie wyjaśnił wątpliwości podniesionych w odwołaniu, a dotyczących przedstawiania w projekcie zestawienie powierzchni inwestycji. Zestawienie powierzchni poszczególnych części zagospodarowania terenu w pierwotnym projekcie budowlanym różni się od tej przedstawionej w projekcie zamiennym zatwierdzanym zaskarżaną decyzją mimo, że dotyczy tych samych stałych elementów na działce. Ponadto rysunek projektu zagospodarowania terenu sporządzony na kopii mapy do celów projektowych powinien zawierać adnotację geodety, o tym że jest możliwość projektowania budynków w odległości mniejszej niż 4 m od granicy działki.

W odpowiedzi na skargę Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie wniósł o oddalenie skargi i wskazał, że wniesione zarzuty są bezzasadne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Na wstępie należy wyjaśnić, że na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. poz. 491 z późn. zm.) w okresie od dnia 20 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Do dnia wyrokowania stan epidemii nie został odwołany. Zgodnie z brzmieniem art. 15zzs4 ust.2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zmianami) w brzmieniu obowiązującym od dnia 3 lipca 2021 r., wprowadzonym przepisem art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 28 maja 2021 r. (Dz.U.2021.1090), w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID -19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich, wojewódzkie sądy administracyjne przeprowadzają rozprawę wyłącznie przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających prowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym, że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu. W myśl art. 15zzs4 ust.3 ustawy Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W rozpoznawanej sprawie strony postępowania zostały wezwane o podanie, czy wnoszą o przeprowadzenie rozprawy zdalnej, a jeżeli tak – to o wskazanie adresu elektronicznego na platformie ePUAP - w terminie 7 dni od dnia doręczenia - pod rygorem przyjęcia, że strona nie ma możliwości technicznych uczestniczenia w rozprawie zdalnej. Ponieważ nie wszystkie strony wykonały powyższe wezwanie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z przepisem art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy).

Z art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.

Wskazać również należy, że zgodnie z przepisem art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, że sąd przy ocenie legalności decyzji lub postanowienia bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia ( wyrok NSA W-wa z dnia 9.07.2008 r., sygn. II OSK 795/07, LEX nr 483232).

Na wstępie rozważań poczynić należy kilka uwag o charakterze ogólniejszym.

Zaskarżona decyzja wydana została po wejściu w życie (19 września 2020 r.) nowelizacji prawa budowlanego dokonanej ustawą z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2020.471 z dnia 2020.03.18). Zgodnie z przepisem art.25 tej ustawy, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem jej wejścia w życie, przepisy ustawy Prawo budowlane stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Z kolei, zgodnie z art. 16 ust.1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2020.782), która w art.3 z dniem 31 lipca 2020 r. znowelizowała przepisy prawa budowlanego m.in. w zakresie wymogów projektu budowlanego (zmiana art.34 i dodanie art.34 a), do spraw uregulowanych ustawą zmienianą w art. 3, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Projekt zamienny został złożony w dniu 1 października 2018 r. Tak więc, w zakresie wymogów projektu budowlanego zamiennego istotny jest przepis art.34 ust.3 prawa budowlanego w brzmieniu wprowadzonym art.44 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących (Dz.U.2018.1496), nowelizującą prawo budowlane z dniem 22 sierpnia 2018 r. Natomiast przepis art.51 prawa budowlanego powinien być zastosowany w brzmieniu sprzed nowelizacji obowiązującej od dnia 19 września 2020 r. (Dz.U.2020.1333 t.j.).

Prawo budowlane wymienia dwa rodzaje samowoli budowlanej: prowadzenie robót budowlanych (w tym budowę obiektu budowlanego) w ogóle bez uzyskania pozwolenia na budowę albo dokonania zgłoszenia oraz prowadzenie robót budowlanych (w tym budowę obiektu budowlanego) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę i projekcie budowlanym. Celem prowadzonych w tych sprawach postępowań administracyjnych jest doprowadzenie wykonanych robót budowlanych (obiektu budowlanego) do stanu zgodnego z prawem, przez co należy rozumieć stan, w którym określone roboty budowlane nie będą pozostawały w kolizji z przepisami prawa, a w szczególności z przepisami Prawa budowlanego.

Postępowanie prowadzone przez organ nadzoru budowlanego na podstawie przepisów art.50 - 51 prawa budowlanego powszechnie określane jest mianem "procedury naprawczej", odrębnej od "procedury legalizacyjnej" prowadzonej na podstawie przepisów art.48 – 49 prawa budowanego. "Procedura naprawcza" znajduje zastosowanie między innymi do robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach (art.50 ust.1 pkt 4).

Zgodnie z art.36 a ust.5 pkt 1 – 7 prawa budowlanego istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę stanowi odstąpienie w zakresie: 1) projektu zagospodarowania działki lub terenu, z wyjątkiem urządzeń budowlanych oraz obiektów małej architektury, 2) charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji obiektu budowlanego (z zastrzeżeniem ust. 5a), 3) zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z obiektu budowlanego przez osoby niepełnosprawne, o których mowa w art. 1 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r., w tym osoby starsze, 4) zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, 5) ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, innych aktów prawa miejscowego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, 6) wymagającym uzyskania lub zmiany uzgodnień lub pozwoleń, które są wymagane do uzyskania pozwolenia na budowę lub dokonania zgłoszenia budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a lub przebudowy, o której mowa w art. 29 ust. 2 pkt 1b.

Procedura naprawcza przewiduje określoną sekwencję działań organu.

W pierwszej kolejności wydawane jest postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych (art.50 ust.1 pkt 4). Wstrzymanie robót budowlanych stanowi jednocześnie wszczęcie postępowania, w którym – w razie potwierdzenia się dokonania przez inwestora istotnych odstępstw - następnie powinny być wydane dalsze decyzje. I tak, przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia o wstrzymaniu, w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę – organ zobowiązany jest do wydania decyzji w której nakłada na inwestora, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian (art.51 ust.1 pkt 3). Konsekwencją wydania przez organ nadzoru budowlanego decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 prawa budowlanego jest uchylenie przez organ administracji architektoniczno-budowlanej decyzji o pozwoleniu na budowę.

W dalszym toku postępowania naprawczego po dokonaniu istotnych odstępstw od udzielonego pozwolenia na budowę mogą być wydane dwa rodzaje decyzji. W przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego (art.51 ust.5). Przez niewykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 51 ust. 5, należy również rozumieć taki przypadek, kiedy został sporządzony i przedstawiony przez stronę (inwestora) projekt budowlany zamienny, jednak w ocenie organów nie może być on zatwierdzony (wyrok NSA z dnia 1 lipca 2011 r., II OSK 705/10, LEX nr 863289; wyrok WSA w Gdańsku z dnia 18 lipca 2012 r., II SA/Gd 328/12, LEX nr 1226495). Natomiast w razie wykonania przez inwestora obowiązku nałożonego decyzją wydaną na podstawie art.51 ust.1 pkt 3, organ nadzoru budowlanego sprawdza wykonanie tego obowiązku i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie (art.51 ust.4).

Podkreślić należy, że po wyeliminowaniu z obrotu prawnego decyzji zatwierdzającej pierwotny projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę inwestor winien przedłożyć projekty budowlany zamienny obejmujący całe zamierzenie budowlane. Wyeliminowanie z obrotu prawnego pierwotnej decyzji o pozwoleniu na budowę oznacza, że decyzja wydana na podstawie przepisu art. 51 ust. 4 p.b. powinna zakresem swojego rozstrzygnięcia obejmować całość zamierzenia budowlanego, które było przedmiotem decyzji o pozwoleniu na budowę. Wydana na podstawie tego przepisu decyzja w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego, zastępuje bowiem w istocie pierwotną decyzję o pozwoleniu na budowę. Co za tym idzie, również projekt budowlany zamienny obejmować musi całą inwestycję, stanowiącą przedmiot postępowania naprawczego. Projekt ten winien zatem uwzględniać wszystkie wykonane do dnia wydania orzeczenia w sprawie roboty budowlane, a więc zarówno te, które objęte były pierwotnie zatwierdzonym projektem budowlanym - jeżeli zostały zgodnie z tym projektem wykonane, jak i roboty budowlane nieobjęte tym projektem, w tym roboty stanowiące istotne odstąpienie od ustaleń i warunków pozwolenia na budowę oraz roboty, których charakter nie może być oceniony jako istotne odstępstwo. Decyzja wydana na podstawie art.51 ust.1 pkt 3 ustawy winna zatwierdzać projekt budowlany zamienny dla całego zakresu robót objętych wnioskiem o pozwolenie na budowę, w tym również już zrealizowanych, gdyż nie może istnieć legalnie obiekt budowlany bez zatwierdzonego projektu budowlanego.

Dopiero tak sporządzony projekt budowlany zamienny może stać się przedmiotem analizy organu nadzoru budowlanego, który orzeka na podstawie art. 51 ust. 4 p.b. albo 51 ust. 5 p.b.. Doprowadzenie zaś obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem oznacza doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem w znaczeniu przepisów prawa administracyjnego materialnego. Doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem nie może być rozumiane jako doprowadzenie do stanu zgodności z prawem tylko w jakimś ograniczonym zakresie, gdyż pojęcie "stanu zgodnego z prawem" jest jedno.

Dlatego też błędne jest stanowisko organu odwoławczego, że przedmiotem decyzji wydawanej na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane jest wyłącznie sprawdzenie, czy nałożony wcześniej przez organ nadzoru budowlanego obowiązek przedłożenia projektu budowlanego zamiennego (i ew. wykonania określonych robót budowlanych), o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 został wykonany. Wszak do projektu zamiennego przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio. Oznacza to, że nie jest wystarczające przedłożenie "jakiegoś" projektu zamiennego. Projekt zamienny winien spełniać prawem określone wymagania projektu budowlanego.

Stosownie do art.35 ust.1 prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

Jak wynika z przedłożonych akt administracyjnych, dostrzegając nieprawidłowości przedłożonego w dniu 11 września 2015 r. projektu budowlanego zamiennego, postanowieniem z dnia 19 lipca 2017 r. (niezwykle szczegółowym i obszernym, ze wskazaniem podstaw prawnych sformułowanych żądań, co świadczy o przeprowadzeniu rzetelnej i wnikliwej analizy projektu budowlanego) organ nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia i poprawienia projektu budowlanego zamiennego w zakresie:

I. zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w tym z § 9 pkt 3 ppkt 5 lit. b, § 9 pkt 3 ppkt 10) i § 9 pkt 3 ppkt 8 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru urbanistycznego SKOCZNIA, zatwierdzonego uchwałą nr U/678/2014 Rady Miasta Zakopane z dnia 27 lutego 2014 r.;

II. zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami techniczno – budowlanymi, w tym: przedłożenia rysunku projektu zagospodarowania terenu w większej skali, na aktualnej, mapie zasadniczej lub mapie jednostkowej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, dołączenia wyjaśnienia uprawnionego geodety, czy dane w PZGiK pozwoliły określić położenie punktów granicznych z wymaganą dokładnością oraz czy mapa do celów projektowych może służyć do projektowania budynku w odległości mniejszej niż 4 m od granicy działki, czytelnego i jednoznacznego wrysowania na rysunkach projektu zagospodarowania terenu granic terenu inwestycji objętej wnioskiem o zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego, naniesienia liczby kondygnacji budynku części rozbudowanej, przebudowanej i istniejącej, zamieszczenia bilansu terenu zawierającego dane niezbędne do sprawdzenia jego zgodności z ustaleniami MPZP, określenia odległości miejsc postojowych dla samochodów osobowych od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi, odległości miejsca gromadzenia stałych od okien i drzwi balkonów, określenia wszystkich wyjść ewakuacyjnych z budynku wraz ze wskazaniem dojść łączących wyjścia ewakuacyjne z drogą pożarową z uwzględnieniem ich parametrów (długość, szerokość), wskazania lokalizacji drogi pożarowej z uwzględnieniem jej odległości od budynku, jednoznacznego wskazania projektowanego utwardzenia terenu wraz ze wskazaniem już istniejących powierzchni utwardzonych, ukształtowania terenu, z oznaczeniem zmian w stosunku do stanu istniejącego, wrysowania wszystkich projektowanych obiektów i urządzeń budowlanych, uzupełnienia legendy rysunku poprzez wrysowanie wszystkich zastosowanych na rysunku oznaczeń, naniesienia układu instalacji uzbrojenia terenu określającego sposób odprowadzenia wód opadowych z podaniem niezbędnych profili podłużnych, spadków, przekroju przewodów oraz charakterystycznych rzędnych, wrysowania linii rozgraniczających tereny o różnym przeznaczeniu oraz nieprzekraczalnej linii zabudowy, wskazania przyjętego rozwiązania w zakresie odległości budynku od granicy lasu, wskazania na rysunkach instalacji wentylacji i klimatyzacji czerpni, wyrzutni powietrza, wywiewek kanalizacyjnych z uwzględnieniem ich odległości od innych obiektów i granicy działki, przeprowadzenia analizy zacienienia przedmiotowego obiektu na obiekty sąsiednie, wskazania w projekcie liczby osób przebywających na poszczególnych kondygnacjach;

III. kompletności projektu budowlanego, w tym: zaznaczenia na rysunkach elewacji i przekrojach zarysu budynku istniejącego, zakresu rozbudowanej i przebudowanej części obiektu, uzupełnienia opisu technicznego do projektu architektoniczne – budowlanego o z zgodność z §11 ust.2 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, przedłożenia charakterystyki energetycznej budynku, zamieszczenia w projekcie opisu koniecznych do wykonania robót budowlanych doprowadzających obiekt do stanu zgodnego z przepisami, wykonania geotechnicznych warunków posadowienia w zakresie odpowiednim dla obiektów trzeciej kategorii geotechnicznej (dokumentacja powinna zawierać opinię geotechniczną, dokumentację badań podłoża gruntowego, projekt geotechniczny oraz dokumentację geologiczno-inżynierską), przedłożenia analizy oddziaływania zainstalowanych urządzeń wentylacyjno-klimatyzacyjnych na sąsiednie zabudowania (w tym przenoszenie drgań i hałasu).

Niewłaściwe wykonanie tego postanowienia przez inwestora spowodowało wydanie przez PINB w Zakopanem, w trybie art.35 ust.3 prawa budowlanego, drugiego postanowienia w dniu 1 grudnia 2017 r.

Następnie wobec nieprzedłożenia w terminie uzupełnionego projektu budowlanego organ I instancji w dniu 2 marca 2018 r. wydał decyzję znak: [...], którą nakazano inwestorowi Firma B rozbiórkę przebudowanej i rozbudowanej części Hotele [...]. Decyzją z dnia 22 listopada 2018 r., nr [...], znak: [...] 2018. organ II instancji, na skutek przedłożenia przez inwestora w postępowaniu odwoławczym uzupełnionego projektu budowlanego zamiennego, uchylił tę decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Zwrócić należy uwagę, że w decyzji tej, uzasadniając konieczność uchylenia decyzji organu I instancji, MWINB stwierdził, że dokonanie przez organ odwoławczy oceny przedłożonego w istocie nowego projektu budowlanego zamiennego naruszyłaby zasadę dwuinstancyjności i pozbawiłoby strony możliwości dwukrotnego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia przez dwa różne organy tej samej sprawy.

Oddalając sprzeciw złożony od tej decyzji w wyroku sygn. II SA/Kr 1638/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyraził pogląd, że z zasady dwuinstancyjności wynika, że organ odwoławczy może rozpoznać tylko sprawę, która była już wcześniej rozstrzygnięta decyzją organu I instancji. W innym razie organ II instancji orzekałby na materiale innym niż organ I instancji, bo musiałby objąć analizą w rozpoznawanej sprawie złożony na etapie odwołania projekt budowlany zamienny, którego nie analizował organ I instancji. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę pogląd ten w całej rozciągłości podziela.

Zauważyć jednakże należy, że w przytoczonej decyzji kasacyjnej organ odwoławczy "w celu prewencyjnego wyeliminowania dostrzeżonych uchybień w dotychczasowym procedowaniu organu I instancji" z naruszeniem wskazanej zasady wytknął organowi I instancji (zresztą błędnie), że w sytuacji gdy projekt budowlany zamienny przewidywał drogę przeciwpożarową, która nie była objęta pierwotną decyzją, to należy ocenić, czy te czynności lub roboty "pozostają niezbędne i konieczne w celu doprowadzenia całego obiektu do stanu zgodnego z prawem".

Gdyby organ odwoławczy zapoznał się z treścią Ekspertyzy stanu bezpieczeństwa pożarowego z czerwca 2018 r., na którą zresztą sam się powołał w uzasadnieniu decyzji, wiedziałby, że w budynku hotelu [...] w Zakopanem występują nieprawidłowości w zakresie wymogów bezpieczeństwa przeciwpożarowego, których z uwagi na uwarunkowania techniczne nie da usunąć i wykonać zgodnie z przepisami (str.165 tomu I projektu). Dlatego też w opracowaniu tym zaproponowano rozwiązania zastępcze, rekompensujące niezgodności niemożliwe do usunięcia w zabezpieczeniu przeciwpożarowym w stosunku do wymagań przepisów, w tym drogę pożarową (str.164 i 169).

Łamiąc zasadę dwuinstancyjności wyraził również swoje wątpliwości co do oceny wyrażonej przez PINB w sprawie zapewnienia inwestycji zgodnej z planem miejscowym ilości miejsc parkingowych. Organ odwoławczy uznał, że "hotel "[...] stanowi jedną funkcjonalną i techniczną całość i trudno tu wydzielać salę widowiskową jako odrębny obiekt, skoro zawiera się ona w ramach budynku hotelowego".

Zauważyć należy, że w przedłożonych przez organ odwoławczy aktach administracyjnych znajduje się jedynie projekt budowlany zamienny opatrzony datą: wrzesień 2018 r. Z pisma przewodniego, przy którym organ I instancji przedstawił MWINB w K. odwołania Z. S. i J. S. wynika, że organowi odwoławczemu przesłano 16 tomów projektu – 4 egzemplarze, każdy składający się z 4 tomów, co oznacza, że były to wyłącznie egzemplarze projektu z września 2018 r. (projekt budowlany zamienny składa się z 4 tomów). Tak więc nie wiadomo w oparciu o jakie dowody MWINB w Krakowie oparł swe ustalenia, że "analiza pierwotnego projektu budowlanego stanowiącego załącznik do udzielonego pozwolenia na budowę i projektu budowlanego zamiennego wskazuje, że najwyższy poziom górnej krawędzi przekrycia dobudowywanej sali konferencyjnej został ustalony na obu projektach na takiej samej wysokości wynoszącej + 15,16".

Zauważyć również należy, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ stwierdził, że "przedmiotowe budynki, jak i inne elementy zagospodarowania terenu usytuowane są w odległościach od granicy działek nie naruszających w sposób istotny warunków technicznych określonych w rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych. Rzeczą organów będzie przy ponownym rozpoznaniu sprawy wskazać te naruszenia i wyjaśnić, dlaczego uznaje je za nieistotne, jak rownież dlaczego nie wymagają doprowadzenia do zgodności z prawem.

Wobec lakonicznej oceny organu odwoławczego, że przedłożony projekt budowlany zamienny spełnia wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, przedstawić należy na wstępie, jakie to wymagania projekt budowlany powinien spełniać.

Zgodnie z art. 34 ust.3 prawa budowlanego zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu, stopnia skomplikowania robót budowlanych oraz w zależności od przeznaczenia projektowanego obiektu określać niezbędne warunki do korzystania z obiektu przez osoby ze szczególnymi potrzebami, o których mowa w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami (ust.2). Szczegółowe wymagania, jakie musi spełnić projekt budowlany, w tym również projekt budowlany zamienny, określa rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U.2018.1935 t.j. z dnia 2018.10.09).

Zdziwienie budzi fakt, że w postępowaniu zakończonym orzeczeniem rozbiórki przebudowanej i rozbudowanej części hotelu organ I instancji dokonał drobiazgowej krytycznej oceny przedłożonego projektu zamiennego, a po uchyleniu tej decyzji przez organ odwoławczy i przedłożeniu mu wraz ze zwróconymi aktami sprawy projektu zamiennego z września 2018 r., ograniczył się do użycia ogólnikowej formuły, że spełnia on wymogi prawa budowlanego, jest kompletny, posiada wymagane przepisami uzgodnienia, pozwolenia i opinie innych organów, zaznaczając, że za prawidłowość przyjętych rozwiązań projektowych zgodnych z zasadami wiedzy technicznej i obowiązującymi przepisami odpowiada projektant, a na kierowniku budowy ciąży obowiązek dokończenia robót budowlanych zgodnie z projektem budowlanym zamiennym. Organ I instancji nie ocenił nawet, czy projekt zgodny jest z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Tymczasem przeprowadzona przez Sąd analiza zatwierdzonego projektu zamiennego wskazuje, że z uwagi na liczne uchybienia przepisom nie powinien być on zatwierdzony.

Stosownie do § 8 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien zawierać część opisową oraz część rysunkową sporządzoną na kopii mapy do celów projektowych poświadczonej za zgodność z oryginałem przez projektanta. Część opisowa powinna określać m.in. istniejący stan zagospodarowania działki lub terenu z opisem projektowanych zmian, projektowane zagospodarowanie działki lub terenu, zestawienie powierzchni poszczególnych części zagospodarowania działki budowlanej lub terenu, jak: powierzchnia zabudowy projektowanych i istniejących obiektów budowlanych, powierzchnie dróg, parkingów, placów i chodników, powierzchnia zieleni lub powierzchnia biologicznie czynna oraz innych części terenu, niezbędnych do sprawdzenia zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Część rysunkowa projektu zagospodarowania terenu, sporządzona na mapie, powinna m.in. określać orientację położenia działki lub terenu w stosunku do sąsiednich terenów i stron świata, granice działki budowlanej lub terenu, usytuowanie, obrys i układ istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, w tym urządzeń budowlanych z nimi związanych, charakterystycznych rzędnych, wymiarów i wzajemnych odległości obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych, układ komunikacji wewnętrznej, ukształtowanie terenu, z oznaczeniem zmian w stosunku do stanu istniejącego, a w razie potrzeby charakterystyczne rzędne i przekroje pionowe terenu.

Zauważyć w związku z tym należy, że w zebranym przez organ materiale dowodowym znajduje się prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego w Zakopanem z dnia 26.02.2020 r. ustalające granicę między działkami nr [...] i nr [...], nr [...] i nr [...] wraz z mapami (k.119 – 121) oraz zdjęcia terenu inwestycji przedłożone przez Z. S. przy piśmie z dnia 20.10.2017 r. (k.111 – 114), na których widać parkujący autobus oraz świeżo uformowaną skarpę w bardzo bliskiej odległości od granicy z działką nr [...].

Porównanie rysunku projektu zagospodarowania terenu i przedłożonych przez skarżącą zdjęć wydaje się świadczyć o tym, że miejsce do parkowania autobusu wykonano w lokalizacji przewidzianej do rozbiórki wiaty (oznaczonej nr 6) oraz projektowanego nasypu. Urządzone miejsce parkingowe należało zatem uwzględnić w projekcie zagospodarowania terenu projektu budowlanego zamiennego i odpowiednio je zwymiarować. Nie do zaakceptowania jest twierdzenie organu odwoławczego, że "projektant zaprojektował w tym miejscu miejsca postojowe na terenie z nawierzchnią żwirową dla samochodów osobowych, na co wskazują wymiary miejsc oznaczonych jako "P" na projekcie zagospodarowania terenu. Kwestia możliwości parkowania w tym miejscu autokarów może stanowić natomiast przedmiot ustaleń organu nadzoru budowlanego przy badaniu zgodności zrealizowanej całej inwestycji z projektem budowlanym zamiennym przed uzyskaniem pozwolenia na jej użytkowanie". Przeprowadzona analiza wskazuje, że autobus parkuje nie na miejscach postojowych oznaczonych na projekcie literą "P", ale na miejscu rozebranej wiaty. Jak już wcześniej wyjaśniono, ponieważ pierwotny projekt zagospodarowania terenu nie funkcjonuje w obrocie prawnym na skutek uchylenia decyzji go zatwierdzającej i udzielającej pozwolenia na budowę, projekt zamienny musi obejmować swym zakresem całość wykonanych i projektowanych jeszcze do wykonania robót budowlanych, gdyż nie może legalnie istnieć obiekt budowlany bez zatwierdzonego projektu budowlanego.

Niewłaściwe jest również zaniechanie rzetelnego wyjaśnienia zarzutu skarżącej w tej kwestii i odesłanie jej na drogę postępowania cywilnego. Jeżeli w § 19 ust.2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie określono, że stanowiska postojowe dla samochodów osobowych należy sytuować na działce budowlanej w odległości od granicy tej działki nie mniejszej niż 3 m, a dla samochodów innych niż samochody osobowe w przypadku parkingu do 4 stanowisk postojowych włącznie - w odległości 6 m, to zgromadzone dowody należy odnieść do tych przepisów. Kwestia odległości miejsca postojowego od granicy jest bowiem materią prawa budowlanego i to rzeczą organu architektoniczno-budowlanego a nie sądu cywilnego jest zbadanie, czy przedłożony projekt zamienny odzwierciedla istniejący stan faktyczny i czy stan ten jest zgodny z przepisami.

Jak już wyżej podnoszono, projekt budowlany zamienny rządzi się swoją specyfiką, w pewnym zakresie stanowi on inwentaryzację wykonanych robót, a zatem musi odzwierciedlać rzeczywisty stan wykonanych robót budowlanych i obejmować swym zakresem całość inwestycji, mimo że sposób ukształtowania terenu nie został uprzednio wskazany przez organ jako odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego. Nadto, poprawiony projekt budowlany zamienny wykonany został we wrześniu 2018 r. Tak więc opisane wyżej ukształtowanie terenu w zbliżeniu z działką skarżącej już zostało wykonane. Jak wyżej wskazano, projekt zagospodarowania działki lub terenu winien przedstawiać m.in. istniejący stan zagospodarowania działki lub terenu. Zatwierdzony projekt zagospodarowania terenu warunku tego nie spełnia, gdyż nie odzwierciedla stanu faktycznego istniejącego w dniu jego sporządzenia: rozebrana została już wiata oznaczona nr 6, a opisywane jako projektowane wykonanie nasypu – stało się już faktem. W projekcie zamiennym noszącym datę wrzesień 2018 r. nadal widnieje przewidziana do rozebrania wiata, co wydaje się, że nie jest zgodne z prawdą.

Wreszcie, jak wynika z cytowanego postanowienia rozgraniczeniowego sądu, na projekcie zagospodarowania terenu granice działek terenu inwestycji i działek sąsiednich zostały wskazane w sposób niezgodny z prawem.

Na marginesie tylko należy stwierdzić, że rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zostało uchylone z dniem 22 sierpnia 2020 r. (art.19 ustawy z dnia 16 kwietnia 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz niektórych innych ustaw - Dz.U.2020.782). Zgodnie zaś z § 31 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 18 sierpnia 2020 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz.U.2020.1429) w przypadku gdy w zamierzeniu budowlanym przewiduje się usytuowanie budynków w odległości mniejszej lub równej 4 m lub innych obiektów budowlanych w odległości mniejszej lub równej 3 m - od granicy działki ewidencyjnej, a w zasobie brak jest danych określających położenie punktów granicznych tej granicy z dokładnością właściwą dla szczegółów terenowych I grupy, wykonawca określa położenie tych punktów w drodze pomiaru. W przypadku gdy punkty graniczne nie są oznaczone na gruncie znakami granicznymi lub nie stanowią jednoznacznie identyfikowalnych elementów szczegółów terenowych, pomiar, o którym mowa w ust. 1, wykonawca poprzedza czynnościami mającymi na celu ustalenie przebiegu granic działek ewidencyjnych w trybie przepisów wydanych na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy.

Z materiału dowodowego nie wynika, aby czynności takie zostały przeprowadzone.

Na rysunku zagospodarowania terenu nie wskazano jednoznacznie terenów biologicznie czynnych, jak również i utwardzonych (np. miejsce po wiacie). Na rysunku nie określono również terenu zielonego nad tarasem, powierzchnię którego przyjęto do obliczeń powierzchni terenów biologicznie czynnych (477 m2, 50% - 238,5 m2).

Nie do przyjęcia jest ocena organu odwoławczego ograniczająca się do stwierdzenia, że "ustalony przez sąd przebieg granicy pomiędzy działką nr [...] a działkami nr [...] i nr [...] wskazuje, że zmianie uległy odległości poszczególnych elementów zagospodarowania terenu inwestycji, jak i samego obiektu od granicy działek, niemniej jednak odległości te w dalszym ciągu zawierają się w wielkościach określonych w rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie". Wszak rysunek projektu zagospodarowania terenu nie zawiera w tym zakresie żadnego zwymiarowania. Nadto, jak wynika z analizy tego rysunku, wskazano na nim jako teren biologicznie czynny pas terenu znajdujący się poza ustalonymi granicami działek inwestora, co ma istotny wpływ na ustalenie wielkości powierzchni biologicznie czynnej.

Dlatego też dokonanie przez organ odwoławczy pozytywnej oceny projektu zamiennego w zakresie jego zgodności z planem według kryterium wielkości powierzchni biologicznie czynnej, która została oparta na danych podanych w projekcie nie uwzględniających ustalonego prawomocnie przez Sąd przebiegu granicy, jest wadliwe jako nie mające podstawy w zebranym materiale dowodowym.

Wreszcie, zauważyć należy, że rysunki oznaczone jako PZT w skali 1: 250 oraz PZT 2 różnią się między sobą. Na pierwszym wskazano utwardzenie żwirem na powierzchni 405 m2 , a na drugim – 648 m2. Różnica występuje również w podanej powierzchni mającej być utwardzonej brukiem: 1753 m2 i 1510 m2.

Wadliwe jest zatem zatwierdzenie projektu wewnętrznie sprzecznego.

Z kolei projekt architektoniczno - budowlany, zgodnie z § 11 rozporządzenia powinien m.in. określać przeznaczenie i program użytkowy obiektu budowlanego oraz, w zależności od rodzaju obiektu, jego charakterystyczne parametry techniczne, w szczególności: kubaturę, zestawienie powierzchni, wysokość, długość, szerokość i liczbę kondygnacji, formę architektoniczną i funkcję obiektu budowlanego, założenia przyjęte do obliczeń konstrukcji, w tym dotyczące obciążeń, założenia przyjęte do obliczeń instalacji oraz podstawowe wyniki tych obliczeń, z uzasadnieniem doboru, rodzaju i wielkości urządzeń, warunki ochrony przeciwpożarowej określone w odrębnych przepisach. Część rysunkowa projektu architektoniczno-budowlanego, stosownie do § 12 rozporządzenia powinna przedstawiać: 1) elewacje w liczbie dostatecznej do wyjaśnienia formy architektonicznej obiektu budowlanego oraz jego wyglądu zewnętrznego ze wszystkich widocznych stron, rzuty wszystkich charakterystycznych poziomów obiektu budowlanego, w tym widok dachu lub przekrycia oraz przekroje, przeprowadzone w charakterystycznych miejscach obiektu budowlanego, konieczne do przedstawienia: a) układu funkcjonalno-przestrzennego obiektu budowlanego, b) rozwiązań budowlano-konstrukcyjnych obiektu budowlanego i jego powiązania z podłożem oraz przyległymi obiektami budowlanymi, c) położenia sytuacyjno-wysokościowego.

Co istotne, część rysunkowa projektu przebudowy, rozbudowy lub nadbudowy obiektu budowlanego powinna wyróżniać graficznie stan istniejący.

Podkreślić zatem należy, że z uwagi na niewystarczającą ilość rysunków przedstawiających elewacje i przekroje obiektu oraz brak wrysowania na nich w czytelnej formie połaci dachowej istniejącej części obiektu (wykonanej na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę i przekazanej do użytkowania) nie jest możliwa weryfikacja zgodności projektu zamiennego z § 9 pkt 3 ppkt 5 lit. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Skocznia". Pożądane byłoby sporządzenie wizualizacji projektowanego obiektu z uwzględnieniem stanu poprzedniego wykonanego legalnie.

Na rysunkach elewacji nie podano wysokości nadbudowanej części obiektu.

W projekcie zagospodarowania terenu wskazano, że hotel Belweder świadczy usługi hotelowe, gastronomiczne i konferencyjne. Na stronie 223 PZT podano (projektowane zmiany), że projektuje się dobudowę sali konferencyjnej na poziomie 6,60, dobudowę sali wielofunkcyjnej na poziomie 3,30, dobudowę sali wielofunkcyjnej na poziomie 0,00. Na stronie 239 projektu wskazano pojemność sal na poziomie 3,30 i 6,40. Nie określono natomiast pojemności sali na poziomie 0,00. Na rysunku poziomu "0" część oznaczoną symbolem "0.3 opisano jako "przestrzeń wielofunkcyjna". Jak wyżej wskazano, przepisy rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego nakładają obowiązek określenia projektowanej funkcji obiektu. Określenie "sala wielofunkcyjna" wymogu tego nie spełnia. To samo odnieść należy do części poziomu "+1" określonej jako sala wielofunkcyjna o powierzchni 537,7 m2 .

W projekcie nie określono również jednoznacznie, czy wstęp do hotelu mają jedynie goście hotelowi, czy również osoby z zewnątrz. Sformułowanie użyte na stronie 252 projektu "nie ma możliwości jednoczesnego przebywania maksymalnej liczby osób zarówno w części hotelowej jak i konferencyjnej. Zazwyczaj są to te same osoby" nie jest precyzyjne i wymaga uściślenia, gdyż liczba osób przebywających w "sali widowiskowej" (jak to określił organ odwoławczy), czy też przeznaczonej na "koncerty" (k.44 projektu) ma wpływ na zachowanie warunków bezpieczeństwa. Z kolei na stronie 480 projektu (tom IV) podano, że projektuje się sale konferencyjne i restaurację.

W dalszym ciągu nie wskazano w jaki sposób będą odprowadzane wody opadowe z utwardzonej skarpy w części północnej terenu, w zbliżeniu do granicy z działką skarżącej.

Zauważyć również należy, że z projektu zagospodarowania terenu nie wynika spełnienie warunku z § 4 ust.5 planu "Skocznia", stanowiącego, że przy zagospodarowaniu działek przewidzianych pod zainwestowanie od strony ściany lasu obowiązuje uwzględnienie przebiegu korytarza ekologicznego o szerokości, co najmniej 10 m, licząc odległość od rzutu korony drzew.

Zachodzi wewnętrzna sprzeczność między stroną 241 i 244 projektu. Na pierwszej podano, że przebudowa istniejącego dachu w części przylegającej do dobudowanej sali stworzyła możliwość lokalizacji na poziomie 3 (+ 9,20) dwóch gabinetów o pojemności 24 i 18 osób. Tymczasem na drugiej, że na tym poziomie zaprojektowano gabinet o powierzchni 43,6 m 2 i salę klubową o powierzchni 70 m 2.

Na stronie 245 projektu podano, że poziom kalenicy w części północnej istniejącego budynku wynosi 15,16m, a poziom kalenicy w części centralnej budynku + 16,80. Nie podano jednakże na jakiej wysokości jest poziom kalenicy po dokonanej przebudowie i rozbudowie. Na stronie 298 projektu wskazano na przebudowę dachu, ale nie wiadomo na czym przebudowa ta miała polegać. Należało zażądać od projektanta wyjaśnienia, dlaczego przebudowa istniejącego dachu w części przylegającej do dobudowanej sali stworzyła możliwość lokalizacji na poziomie 3 (+ 9,20) pomieszczeń o powierzchni ponad 100 m 2, nie wpływając jednocześnie na wysokość obiektu w tej części.

W przedłożonym projekcie zagospodarowania terenu w dalszym ciągu nie zwymiarowano odległości miejsca gromadzenia odpadów stałych od okien i drzwi balkonów z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi zgodnie z § 23 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zdjęcie ze strony 110 projektu wydaje się wskazywać, że przy miejscu przeznaczonym na gromadzenie odpadów stałych znajdują się okna. Spełnienie warunku z w/w przepisu należy w projekcie wykazać.

Organy bez zastrzeżeń przyjęły również "Analizę zacienienia". Zauważyć w związku z tym należy, że w myśl § 13 ust.2 warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie wysokość przesłaniania mierzy się od poziomu dolnej krawędzi najniżej położonych okien budynku przesłanianego do poziomu najwyższej zacieniającej krawędzi obiektu przesłaniającego lub jego przesłaniającej części. Niestety, w przedłożonej analizie nie podano, jaką część budynku stanowi krawędź przesłaniającą. Nie wynika to dokładnie ani z rysunków elewacji, ani z przekrojów budynku. Ze względu na bardzo skomplikowaną architekturę hotelu przyjęta do analizy "krawędź przesłaniająca" powinna być szczegółowo opisana i wskazana precyzyjnie na rysunku. Obowiązkiem właściwego organu, a następnie organu odwoławczego jest nie tylko zbadanie, czy osoby uprawnione uczestniczyły w przygotowaniu projektu, lecz także, czy rzeczywiście załączone rysunki mogą posłużyć dla oceny oświetlenia i nasłonecznienia sąsiednich, istniejących budynków, a nadto dokonać stosownych obliczeń, które ewentualne twierdzenia inwestora pozwalają aprobować, bądź merytorycznie zakwestionować. Przed wydaniem decyzji strony mają prawo zapoznać się z materiałem dowodowym, w tym wynikami analizy zacienienia, wnieść doń uwagi i zastrzeżenia.

W przedłożonym projekcie nadal nie uwzględniono wezwania o uzupełnienie projektu zamiennego w zakresie spełnienia warunków z § 11 ust.2 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, nakazującego część rysunkową projektu sporządzić w sposób: wyróżniający graficznie stan istniejący oraz uwzględniający elementy projektowane oraz te elementy istniejące, które mają wpływ na przyjęte rozwiązania projektowe lub na które przyjęte rozwiązania oddziałują.

PINB w Zakopanem postanowieniem z dnia 19 lipca 2017 r. wezwał również inwestora do zamieszczenia w projekcie budowlanym zamiennym opisu koniecznych do wykonania robót budowlanych doprowadzających obiekt do stanu zgodnego z przepisami - w tym techniczno-budowlanymi (art.7 Pb), zasadami wiedzy technicznej i sztuką budowlaną oraz uwzględniając zapisy oceny technicznej budynku istniejącego. Zwrócić zatem należy uwagę, że na stronie 251 projektu budowlanego wskazano: w ekspertyzie z dnia 26 września 2018 r. nakazano wyposażenie garażu w instalację tryskaczową, garażu w system oczyszczania z dymu, drogi ewakuacyjne w oświetlenie ewakuacyjne, wydzielenie klatki ewakuacyjnej EKS 1 i EKS 2 przegrodami w klasie REI 60 i drzwiami w klasie El 60 oraz że w oparciu o ekspertyzę i postanowienie zostaną wprowadzone do projektu rozwiązania zamienne.

Oznacza to, że są konieczne do wykonania roboty budowlane doprowadzające obiekt do stanu zgodnego z prawem. Opis tych robót nie został jednak przedstawiony. Na stronie 265 projektu projektant podał, że "sporządzone zostaną projekty wykonawcze".

Organ odwoławczy podał jedynie ogólnikowo, że projekt budowlany zamienny spełnia zalecenia wskazane w postanowieniach MKWSP i przewiduje w swoim zakresie wszystkie wskazane w ekspertyzach rozwiązania. Jest to o tyle wątpliwe, że na stronie 159 autor ekspertyzy z czerwca 2018 r. podał m.in., że należy wykonać modernizację instalacji tryskaczowej na podstawie projektu uzgodnionego z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych. Sądowi nie udało się odnaleźć w projekcie zamiennym takiego opracowania.

W ekspertyzie tej wskazano również, że projekt oczyszczania garażu z dymu i ciepła, modernizacja instalacji DSO, modernizacja instalacji hydrantowej powinny być uzgodnione przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych.

W postanowieniu z dnia 26 września 2018 r. Małopolski Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej zgodę na spełnienie wymagań w zakresie bezpieczeństwa pożarowego w sposób inny niż w § 245, § 256, §246, § 68, § 239, § 242 i § 277 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie wyraźnie uzależnił od zastosowania się do wspomnianej ekspertyzy. Nadto w postanowieniu tym wskazał, że urządzenia przeciwpożarowe w obiekcie powinny być wykonane zgodnie z projektem uzgodnionym przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych (str.139/2 tom I projektu budowlanego zamiennego).

W przedłożonym projekcie brak takich uzgodnionych projektów branżowych.

Nadto, zakwestionować należy sposób uzasadnienia decyzji przez organ I instancji jako zbyt ogólny i nie mający odniesienia do realiów rozstrzyganej sprawy. Szczególnie nagannie ocenić należy odniesienie się do uwag Z. S., J. S. oraz J. S. wniesionych do zebranego materiału dowodowego. Niedopuszczalne jest skwitowanie ich zdaniem, że ustosunkował się do nich inwestor w pismach z dnia 10 października 2019 r. oraz z dnia 11 października 2019 r. Wszak to rzeczą organu, a nie inwestora jest rozważenie i ocena całego materiału dowodowego i ustosunkowanie się do wniesionych zarzutów. Czynności tej organ nie może przerzucić na inwestora.

Ustosunkowanie się do zarzutów skargi w zakresie projektowanej liczby miejsc postojowych poprzedzone być musi dokonaniem wykładni § 9 pkt 3 ppkt 10) m.p.z.p., w uwzględnieniu pozostałych ustaleń planu. Zgodnie z § 3 ust.1 pkt 4) planu, ilekroć w dalszych przepisach uchwały jest mowa o "usługach" należy przez to rozumieć wszystkie usługi komercyjne służące zaspokojeniu potrzeb ludności, z wyjątkiem usług handlowych o pow. sprzedaży powyżej 2000 m2 oraz drobnej wytwórczości, jak również usługi publiczne stanowiące inwestycje celu publicznego.

"Przeznaczenie podstawowe" oznacza planowany rodzaj przeznaczenia terenu inwestycji, zgodnie z ustaleniami szczegółowymi, wraz z elementami zagospodarowania uzupełniającego i towarzyszącego, związanymi bezpośrednio z funkcją terenu (pkt 7).

Przez "przeznaczenie dopuszczalne" rozumie się planowany rodzaj przeznaczenia terenu inwestycji, zgodnie z ustaleniami szczegółowymi, inny niż podstawowe przeznaczenie terenu, który z nim nie koliduje. Przeznaczenie dopuszczalne nie może przekroczyć 45% powierzchni terenu inwestycji i lokalizowane jest na zasadach określonych w ustaleniach szczegółowych (pkt 8).

"Przeznaczenie dopuszczalne, realizowane w ramach przeznaczenia podstawowego" to planowany rodzaj przeznaczenia terenu inwestycji, zgodnie z ustaleniami szczegółowymi, inny niż podstawowe przeznaczenie terenu, który uzupełnia przeznaczenie podstawowe i z nim nie koliduje oraz nie koliduje z innym przeznaczeniem dopuszczalnym zrealizowanym na terenie inwestycji. Przeznaczenie dopuszczalne realizowane w ramach przeznaczenia podstawowego nie może przekroczyć 40% określonej w ustaleniach szczegółowych powierzchni przeznaczonej do zabudowy na terenie inwestycji. Ograniczenie to nie dotyczy istniejącego zainwestowania.

W uchwale nie zostały zdefiniowane "usługi hotelarskie". Sięgnąć zatem należy do definicji zawartej w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych (Dz.U.2020.2211 t.j). W myśl art.3 pkt 8) ustawy usługi hotelarskie to krótkotrwałe, ogólnie dostępne wynajmowanie domów, mieszkań, pokoi, miejsc noclegowych, a także miejsc na ustawienie namiotów lub przyczep samochodowych oraz świadczenie, w obrębie obiektu, usług z tym związanych. Stosownie do art.35 ust.1 ustawy usługi hotelarskie mogą być świadczone w obiektach hotelarskich, które spełniają wymagania co do wielkości obiektu, jego wyposażenia oraz zakresu świadczonych usług, ustalone dla rodzaju i kategorii, do których obiekt został zaszeregowany oraz wymagania sanitarne, przeciwpożarowe oraz inne określone odrębnymi przepisami. W myśl art.36 pkt 1 ustawy hotelami są obiekty posiadające co najmniej 10 pokoi, w tym większość miejsc w pokojach jedno- i dwuosobowych, świadczące szeroki zakres usług związanych z pobytem klientów. W załączniku Nr 1 do rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 19 sierpnia 2004 r. w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których są świadczone usługi hotelarskie (Dz.U.2017.2166 t.j.), wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art.45 ustawy, w zakresie świadczonych przez hotele usług wymieniono restauracje, sale wielofunkcyjne, dostosowane do charakteru obiektu - konferencyjne, klubowe, szkoleniowe itp., zespoły odnowy biologicznej: pływalnie, sauny, siłownie, solaria, masaże i inne usługi rekreacyjne.

Stosownie do § 9 ust.3 pkt 1), 2) i 3) uchwały symbolem 3.U na rysunku planu oznaczono tereny zabudowy usługowej. Przeznaczeniem podstawowym terenu są usługi komercyjne związane z obsługą ruchu turystycznego realizowane na istniejących działkach ewidencyjnych. Przeznaczeniem dopuszczalnym realizowanym w ramach przeznaczenia podstawowego są miejsca postojowe, obiekty budowlane infrastruktury technicznej. Dopuszcza się realizację funkcji takich jak: usługi hotelarskie (hotel), gastronomia itp. Obowiązuje realizacja nie mniej niż 1 miejsce postojowe na 50 m2 powierzchni użytkowej obiektów usługowych, za wyjątkiem obiektów usług hotelarskich w których obowiązuje realizacja nie mniej niż 1 miejsce postojowe na dwa pokoje hotelowe (pkt 10). Oznacza to, że w przypadku hotelu, który dysponuje nie tylko miejscami noclegowymi, ale i salami konferencyjnymi i pomieszczeniami SPA, nie sumuje się miejsc postojowych wynikających z liczby pokoi hotelowych z miejscami wynikającymi z pozostałej powierzchni usługowej.

Tam, gdzie uchwałodawca chciał to uczynić, w przepisach planu wyraźnie określił zasadę sumowania liczby miejsc postojowych dla różnych funkcji. Przykładowo, w terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wymienionych w § 8 ust.3 planu, w których przeznaczeniem dopuszczalnym, realizowanym w ramach przeznaczenia podstawowego są wbudowane usługi komercyjne, przewidział realizację nie mniej niż 1 miejsca postojowego na jeden budynek mieszkalny jednorodzinny oraz realizację na każdej działce, na której będzie realizowana zabudowa pensjonatowa lub wynajem pokoi 1-nego miejsca postojowego na 2 apartamenty lub 2 pokoje na wynajem.

Sąd nie może zweryfikować zarzutu skargi, że "zestawienie powierzchni poszczególnych części zagospodarowania terenu w pierwotnym projekcie budowlanym różni się od tej przedstawionej w projekcie zamiennym zatwierdzanym zaskarżaną decyzją mimo, że dotyczy tych samych stałych elementów na działce", gdyż w przedłożonych aktach brak jest pierwotnego projektu budowlanego.

Powyższe świadczy o naruszeniu przepisów postępowania, a to art.7, 77 i 107 § 3 k.p.a., jak również naruszeniu art.51 ust.4 prawa budowlanego przez wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego oraz zezwoleniu na wznowienie robót budowlanych pomimo istotnych wad przedłożonego projektu.

Wobec powyższego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) orzeczono jak w punkcie I wyroku.

O kosztach orzeczenie oparto na przepisie art.,200 p.p.s.a.