Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 224/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-02-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1 i § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA- Tomasz Janeczko po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2022r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania w zakresie rozpatrzenia pisma z [...] maja 2021r. postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z 21 lipca 2021r. J.L. w imieniu A. D. wniósł skargę na podstawie art. 35 § 1, 2 i 3, art. 37 § 1 oraz art. 221 § 1 i 3 oraz art. 227 k.p.a na przewlekłość i bezczynność Ministra Sprawiedliwości w zakresie nie udzielenia odpowiedzi na pismo z dnia [...] maja 2021r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niepodlegającej kognicji sądów administracyjnych. Organ wyjaśnił, że pismo J.L. reprezentującego A.D. z 20 maja 2021r. nadesłane do Ministerstwa Sprawiedliwości w dniu 25 maja 2021r., a adresowane do Ministra Sprawiedliwości Prokuratora Generalnego, w którym kwestionowana jest zasadność wyroku Sądu Rejonowego w B. wydanego w sprawie o sygn. akt [...], zostało przekazane wraz załącznikami do Prokuratury Krajowej przy piśmie z [...] maja 2021r nr [...]. Organ poinformował, że kopia przedmiotowego pisma została przekazana do wiadomości J.L., Stowarzyszenia [...].

Minister wyjaśnił, że wprawdzie od 4 marca 2016r. na mocy art. 1 § 2 ustawy z 28 stycznia 2016r. -Prawo o prokuraturze urząd Prokuratora Generalnego sprawuje Minister Sprawiedliwości, niemniej jednak obsługę Prokuratora Generalnego zapewnia Prokuratura Krajowa (art. 17 § 1 ww. ustawy), a nie Ministerstwo Sprawiedliwości. W przypadku zatem problematyki, która w istocie zamierza do możliwości skorzystania przez Prokuratora Generalnego z uprawnień procesowych przewidzianych stosownymi przepisami, właściwą do jej rozpoznania jest Prokuratura Krajowa.

Wobec powyższego organ wskazał, że wbrew twierdzeniom zawartym

w skardze z 21 lipca 2021r. korespondencja J.L. reprezentującego A. D. z [...] maja 2021r. została rozpoznana zgodnie z przepisami Działu

" Skargi i wnioski" Kodeksu postępowania administracyjnego, bez zbędnej zwłoki,

a J.L., Stowarzyszenie [...], powiadomiono pisemnie o sposobie jej rozpatrzenia. Jednocześnie organ dodał, że z informacji uzyskanych z Prokuratury Krajowej wynika, że korespondencja z [...] maja 2021r. została przekazana przy piśmie [...] czerwca 2021r. zgodnie z właściwością do Departamentu Postępowania Sądowego Prokuratury Krajowej.

Minister podkreślił, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg związanych z krytyką sposobu rozpatrywania korespondencji skargowej

w rozumieniu Działu VIII k.p.a. Działalność organów państwa i organów administracji publicznej regulowana przepisami Działu VIII k.p.a dotycząca rozpoznawania skarg

i wniosków obywateli, nie jest objęta kognicją sądów administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018r. poz. 2096 oraz z 2019r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900 ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019r., poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200 ), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych

w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Ponadto, stosownie do art. 3 § 2a p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, a także, na mocy art. 3 § 3 tej ustawy, w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Jednocześnie na gruncie art. 4 omawianej ustawy sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Analizując przedmiotową sprawę Sąd stwierdził, że nie wyczerpuje ona żadnego z kryteriów określonych powyżej oraz nie dotyczy spraw poddanych kontroli sądu administracyjnego na podstawie przepisów szczególnych. Przedmiotem niniejszej skargi jest bowiem bezczynność Ministra Sprawiedliwości w zakresie nie udzielenia odpowiedzi na pismo z [...] maja 2021r. Z akt przedmiotowej sprawy wynika jednoznacznie, że Minister Sprawiedliwości nie wydał w stosunku do skarżącego żadnych aktów, ani też nie prowadził postępowania w tym przedmiocie, które mogłyby podlegać kontroli sądu administracyjnego w zakresie badania bezczynności czy przewlekłości prowadzonego postępowania.

W ocenie Sądu przedmiot skargi w sprawie niniejszej należy zakwalifikować do postępowania uregulowanego działem VIII zatytułowanym "Skargi i wnioski" ustawy z 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021r., poz. 735, powoływanej jako k.p.a.). Postępowanie skargowe stanowi natomiast rodzaj uproszczonego postępowania administracyjnego, w ramach którego realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo składania petycji, skarg i wniosków, między innymi, do organów jednostek samorządu terytorialnego (art. 63 Konstytucji). Przedmiotem skargi wniesionej w tym trybie (art. 227 i nast. k.p.a.) może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe i biurokratyczne załatwianie sprawy. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, że nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. W konsekwencji działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, iż nie mieszczą się w katalogu czynności

i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu, który zawiera art. 3 § 2 p.p.s.a.

W związku z tym w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast. k.p.a. stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego, ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania.

Dodatkowo należy wyjaśnić, że wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie do sądu administracyjnego decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, a bezczynność organu zachodzi wówczas, gdy w ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu albo nie podjął odpowiedniej czynności. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest więc przede wszystkim ustalenie, że bezczynności dopuścił się organ właściwy i zobowiązany na gruncie odpowiednich przepisów do podjęcia stosownego działania (por. postanowienie WSA w Łodzi z dnia 12 lipca 2019 r., sygn. akt III SAB/Łd 15/19, LEX nr 2695426). W świetle przedstawionych ustaleń Sąd stwierdził, że taka sytuacja nie zachodzi w przedmiotowej sprawie, stąd zasadnym jest odrzucenie skargi.

Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.