Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1095/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. M. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 czerwca 2020 r., sygn. akt II SA/Wr 786/19 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 kwietnia 2020 r., sygn. akt II SA/Wr 786/19 odrzucające skargę M. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2019 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 1 czerwca 2020 r., sygn. akt II SA/Wr 786/19, Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał M. M. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 kwietnia 2020 r. w przedmiocie odrzucenia skargi – w kwocie 100 złotych, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 23 czerwca 2020 r. przy piśmie Sądu z dnia 5 czerwca 2020 r., w którym pouczono skarżącego, o prawie wniesienia zażalenia, w terminie siedmiu dni, na przedmiotowe zarządzenie.

W dniu 1 lipca 2020 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącego, m.in. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia "na decyzję WSA z dnia 01-06-2020 r. nakazującą uiszczenie opłaty w wys. 100 zł za rozpoznanie Zażalenia z dnia 28-05-2020 r.". wraz z zażaleniem na to zarządzenie ("decyzję WSA" – jak nazwał skarżący).

Postanowieniem z dnia 17 lipca 2020 r., sygn. akt II SA/Wr 786/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, m.in. odmówił M. M. przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 1 czerwca 2020 r. wzywające do uiszczenia wpisu. Następnie, postanowieniem z dnia 29 października 2020 r. Sąd I instancji odrzucił zażalenie skarżącego na ww. postanowienie z dnia 17 lipca 2020 r. Z akt sprawy nie wynika, aby ostatnie z przywołanych postanowień zostało zaskarżone.

Przy piśmie z dnia 26 listopada 2020 r. Sąd I instancji przekazał do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu zażalenie skarżącego na zarządzenie z dnia 1 czerwca 2020 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu z przyczyn formalnych.

W myśl art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia.

Stosownie do treści art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z art. 178 p.p.s.a. wynika natomiast, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Jak wynika zaś z art. 198 p.p.s.a., ww. przepisy stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia.

Należy zauważyć, co wskazano powyżej, że odpis zaskarżonego zarządzenia z dnia 1 czerwca 2020 r. został doręczony skarżącemu w dniu 23 czerwca 2020 r. Zestawiając ten fakt z treścią przepisu art. 194 § 2 p.p.s.a. oraz treścią postanowienia Sądu z dnia 17 lipca 2020 r. (prawomocnego – jak wynika z akt sprawy), stwierdzić należy, że złożone przez skarżącego zażalenie, nie mogło zostać merytorycznie rozpoznane i jako spóźnione, wniesione z uchybieniem ustawowego terminu (upływał on z dniem 30 czerwca 2020 r.), podlegało ono odrzuceniu.

Na marginesie Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadne poddać pod rozwagę Sądu I instancji, czy w niniejszej sprawie, nie zachodzi przypadek, o którym mowa w art. 220 § 2 p.p.s.a. (wymagałoby to jednoznacznego wyjaśnienia).

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2, art. 198, art. 194 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.