Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA 1213/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Minister Kultury
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska (spr.) Sędziowie WSA Elżbieta Lenart WSA Jolanta Zdanowicz Protokolant Joanna Kaklin po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2004 r. sprawy ze skargi M. N. i M. M. na decyzję Ministra Kultury z dnia [....] kwietnia 2003 r. nr [....] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanowił umorzyć postępowanie sądowe


UZASADNIENIE

I SA 1213/03

U z a s a d n i e n i e

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 22 października 2002 r., sygn. I SA 331/01, po rozpoznaniu skargi B. L. uchylił decyzję Generalnego Konserwatora Zabytków z dnia [....] stycznia 2001 r. o utrzymaniu w mocy decyzji [....] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [....] sierpnia 2000 r., nr [....], w przedmiocie wpisania do rejestru zabytków tunelu łączącego fosę [....] z wlotem od ul. [....] i [....]. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, iż organy obydwu instancji uznały, że skarżąca oraz inni właściciele nieruchomości położonych pod tunelem są stronami postępowania wpisowego, a organ pierwszej instancji pouczył strony o obowiązkach prawnych będących konsekwencją wpisu. Obowiązki te obciążają właściciela lub użytkownika zabytku, podczas gdy nie wiadomo kto jest właścicielem lub użytkownikiem tunelu, jeżeli nie ustalono, czy tunel stanowi część składową każdej nieruchomości, pod którą przebiega, czy też wyłącznie część składową nieruchomości mieszczącej obecnie [....], dla potrzeb której był budowany i z którą był funkcjonalnie związany. Będzie zatem rzeczą organu odwoławczego wyjaśnienie zagadnienia własności tunelu, z czym wiąże się również ocena, kto ma status strony w postępowaniu wpisowym i kto mógł skutecznie wnieść odwołanie od decyzji o wpisie do rejestru zabytków.

Minister Kultury po ponownym rozpatrzeniu odwołania B. L. decyzją z dnia [....] kwietnia 2003 r., nr [....], orzekł o umorzeniu postępowania odwoławczego stwierdzając, że przedmiotowy tunel jest częścią składową [....], a nie częścią nieruchomości, pod którymi przebiega. W tej sytuacji właściciele działek zlokalizowanych nad tunelem nie posiadają legitymacji strony w tym postępowaniu, co skutkuje umorzeniem postępowania odwoławczego.

M. N. i M. M.wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Ministra Kultury. Skarżący zarzucili wydanej decyzji naruszenie art. 28 k.p.a. oraz art. 47 § 2 i art. 143 Kodeksu cywilnego.

Odpowiadając na skargę Minister Kultury wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym niniejsza skarga podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co wynika z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269).

Zaskarżona decyzja Ministra Kultury o umorzeniu postępowania odwoławczego została wydana na skutek odwołania B. L. od decyzji w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków. Skarżącym decyzja ta nie została doręczona. Wynika z tego, że skarżący wnieśli do sądu administracyjnego skargę w sprawie, w której nie byli stroną postępowania administracyjnego i które wobec nie dotyczyło ich interesu prawnego. Decyzja dotyczy wyłącznie strony postępowania, którą jest B. L. Z decyzji tej nie wynikają dla skarżących żadne prawa, ani obowiązki i wobec tego nie ma przedmiotu zaskarżenia odnoszącego się do skarżących. Tym samym postępowanie sądowe wszczęte skargą osoby, która nie była stroną postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją jest bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu.

Stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Zatem ustalenie przez Sąd, że wnoszący skargę nie legitymuje się interesem prawnym czyni postępowanie sądowe bezprzedmiotowym, co uzasadnia jego umorzenie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem brak jest podstaw prawnych i faktycznych do rozpatrzenia skargi na decyzję, która nie dotyczy praw, ani obowiązków skarżących.

Będąca przedmiotem skargi decyzja Ministra Kultury została uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 listopada 2004 r., sygn. I SA 994/03, po rozpatrzeniu skargi B. L. na tę decyzję.

Wobec powyższego Sąd postanowił, jak w sentencji.