Wyrok NSA oz. w Szczecinie, sygn. akt SA/Sz 673/99
NSA oz. w Szczecinie
Data orzeczenia: 2000-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 613  Ochrona środowiska i ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Budowlane prawo
Ochrona środowiska
Powołane przepisy: article: par. 2 pkt 8 lit. k
journal: Dz.U. 1998 nr 93 poz. 589
law: Rozporządzenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji.
article: art. 46a ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz. 415
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym.
Teza: 1. Do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska zalicza się inwestycje obejmujące urządzenia emitujące elektromagnetyczne promieniowanie niejonizujące w zakresie częstotliwości 0,03-3.000.000 Mhz: radiolokacyjne, radiokomunikacyjne, radionawigacyjne o sumarycznej, określonej zgodnie z przepisami odrębnymi, mocy nadajników wyższej od 10 W oraz radiolinie.

2. Lokalizacja stacji bazowej telefonii komórkowej na terenie o funkcji dominującej "mieszkaniowej" objęta jest zakazem wynikającym z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zakazującego lokalizacji obiektów obniżających standard warunków mieszkaniowych.

TEZY

1. Do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska zalicza się inwestycje obejmujące urządzenia emitujące elektromagnetyczne promieniowanie niejonizujące w zakresie częstotliwości 0,03-3.000.000 Mhz: radiolokacyjne, radiokomunikacyjne, radionawigacyjne o sumarycznej, określonej zgodnie z przepisami odrębnymi, mocy nadajników wyższej od 10 W oraz radiolinie.

2. Lokalizacja stacji bazowej telefonii komórkowej na terenie o funkcji dominującej "mieszkaniowej" objęta jest zakazem wynikającym z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zakazującego lokalizacji obiektów obniżających standard warunków mieszkaniowych.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi "P." SA z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sz. z dnia 17 marca 1999 r. (...) w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta Sz. decyzją (...) z dnia 12 stycznia 1999 r., (...) działając na podstawie art. 40 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. nr 89 poz. 415 ze zm./ i art. 104 Kpa, po rozpatrzeniu wniosku firmy P. SA Oddział Regionalny w P. - Oddział w Sz. z dnia 21 listopada 1998 r. /uzupełnionego pismem z dnia 7 grudnia 1998 r./ o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania dla inwestycji polegającej na;

- "budowie stacji bazowej telefonii komórkowej GSM zlokalizowanej w Sz. przy ul. Ch. 1 na części działki 15/2 o powierzchni ok. 200 m2, będącej własnością Jerzego S. W ramach planowanej, bezobsługowej inwestycji zamierza się wykonać maszt stalowy wolnostojący o wysokości 50 m, na którym usytuowane będą anteny, których charakterystyka zawarta jest w załączonym opracowaniu pn. Ocena oddziaływania na środowisko wykonanym przez rzeczoznawcę z listy MOŚZNiL. Na działce umieszczony będzie kontener technologiczny oraz zamierza się wykonać przyłącze energetyczne" ustalił firmie P. SA Oddział Regionalny w P. - ul Ś. M. 52/56 Oddział w Sz. - ul. M. 22 dla terenu położonego w Sz. w rejonie ul. Ch., oznaczonego na załączonej mapie sytuacyjnej wysokość w skali 1:500 kolorem żółtym warunki zabudowy i zagospodarowania terenu.

l. Rodzaj inwestycji

- budowa stacji bazowej telefonii komórkowej GSM,

- budowa elektroenergetycznej linii kablowej 0,4 kV z przyłączem dla ww. inwestycji. Decyzja nie rozstrzyga o zgodności przedstawionej lokalizacji z przepisami prawa budowlanego.

II. Warunki wynikające z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Zgodnie z miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta Sz. uchwalonym dnia 16 maja 1994 r. przez Radę Miejską w Sz. Uchwałą (...) /Dz.Urz. Woj.Sz. nr 9 poz. 72/ ze zm., wnioskowana nieruchomość zawiera się w granicach linii regulacyjnych ulic oraz w granicach terenów elementarnych oznaczonych w części graficznej planu symbolami Z0.06.MJ, dla którego obowiązują ustalenia:

Ustalenia funkcjonalne

1. Funkcja dominująca mieszkalnictwo /MJ.5.2/,

Ustalenia ekologiczne

1. Zakaz wycinki wartościowego drzewostanu za wyjątkiem cięć sanitarnych (...) MJ.6.2.

Z.0.07.RM, dla którego obowiązują ustalenia:

Ustalenia funkcjonalne

1. Funkcja dominująca - mieszkalnictwo /RM.5.1/.

Ustalenia ekologiczne

1. Zakaz lokalizacji obiektów obniżających standard warunków mieszkaniowych /RM.6.1/.

Inne ustalenia ochrony dóbr kultury

1. Teren objęty strefą K ochrony Krajobrazu kulturowego

/Z.0.07.RM.9.2./

Promocja

1. Zaleca się zachowanie wartościowego drzewostanu

/RM.16.4/.

2. Każdy projekt zmiany zagospodarowania terenu powinien być poprzedzony szczegółową inwentaryzacją zieleni

/RM.16.5./.

III. Warunki wynikające z przepisów szczególnych:

1. Decyzję uzgodniono w zakresie budowy stacji bazowej telefonii komórkowej GSM:

a/ postanowieniem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Sz. (...) z dnia 11 grudnia 1998 r. z następującymi zastrzeżeniami:

- w trakcie realizacji projektu zachować warunki geometryczne posadowienia anten,

- w odległości do 45 m od anten zachować teren wolny od nowej zabudowy o wysokości przekraczającej 30 m,

- w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące od uruchomienia stacji wykonać pomiary rzeczywistego rozkładu pól elektromagnetycznych wielkiej częstotliwości, zarówno dla celów Bhp /dotyczy obsługi serwisowej oraz osób przeprowadzających konserwację/ jak i ochrony środowiska oraz zgłosić obiekt do odbioru Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu w Sz.

b/ postanowieniem Urzędu Wojewódzkiego w Sz. (...) z dnia 15 grudnia 1998 r. z następującymi zastrzeżeniami:

- inwestycja musi spełniać warunki określone w rozporządzeniu Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa w sprawie szczegółowych zasad ochrony przed promieniowaniem szkodliwym dla ludzi i środowiska, dopuszczalnych poziomów promieniowania jakie mogą występować w środowisku oraz wymagań obowiązujących przy wykonywaniu pomiarów kontrolnych promieniowania.

2. Realizacja zamierzenia inwestycyjnego powinna odpowiadać obowiązującym warunkom techniczno-budowlanym.

3. Realizacja zamierzenia inwestycyjnego powinna spełnić wymogi i zalecenia zawarte w "Ocenie oddziaływania na środowisko" z października 1998 r. opracowanej przez Rzeczoznawcę MOŚZNiL mgr inż. Jacka B., która stanowi załącznik nr 3 do niniejszej decyzji.

4. Pozwolenia na budowę może być wydane po dostarczeniu do tut. Wydziału dokumentacji projektowej po uprzednim uzyskaniu przez inwestora wymaganych przepisami szczególnymi uzgodnień, pozwoleń lub opinii innych organów /ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - Dz.U. nr 89/94 poz. 414 ze zm./.

IV. Warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej.

- w uzgodnieniu z zarządcami sieci.

V. wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich.

Zamierzenie inwestycyjne nie może naruszać prawnie uzasadnionych interesów osób trzecich ani pogarszać warunków użytkowania sąsiednich nieruchomości.

Zamierzenie inwestycyjne winno uwzględnić ochronę uzasadnionych interesów sąsiadów w zakresie art. 5, pkt 2 przepisów Prawa budowlanego.

1. zapewnienia dostępu do drogi publicznej,

2. ochrony przed pozbawieniem:

a/ możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej oraz ze środków łączności,

b/ dopływu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi.

3. ochrony przed uciążliwościami powodowanymi przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne, promieniowanie,

4. ochrony przed zanieczyszczeniem powietrza, wody lub gleby.

VI. termin ważności decyzji.

Termin ważności decyzji ustala się do dnia 31 grudnia 1999 r.

W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że podstawą do jej wydania jest miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta Sz. uchwalony dnia 16 maja 1994 r. przez Radę Miejską w Sz. Uchwałą (...) Dz.Urz. Woj.Sz. nr 9 poz. 72/ ze zm./.

Określone w planie dla obszaru elementarnego Z.0.07.RM zainwestowanie terenu w formie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej o wysokości zabudowy do 7.5 m nie znajdzie się w strefie o przekroczonym dopuszczalnym poziomie elektromagnetycznego promieniowania niejonizującego w oparciu o załączoną "Ocenę oddziaływania na środowisko" Wydana decyzja nie upoważnia do rozpoczęcia robót budowlanych, nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Jednocześnie informuje się, że dla tego samego terenu może być wydana decyzja więcej niż jednemu wnioskodawcy. Udostępnienie gruntu stanowiącego własność gminy lub Skarbu Państwa następuje na podstawie obowiązujących w tej mierze aktów prawnych. Wszelkie działania inwestycyjne prowadzone przed uzyskaniem prawa do terenu, jak też koszty z nimi związane są ryzykiem potencjalnego inwestora i obciążają go w całości.

Linie rozgraniczające teren inwestycji określa załącznik graficzny. Opieczętowane załączniki stanowią integralną część niniejszej decyzji.

Od powyższej decyzji odwołania o identycznej treści złożyli Beata i Marek P. oraz Jadwiga i Mieczysław B.

Odwołujący się podnieśli, że planowana decyzja budowa stacji bazowej telefonii komórkowej GSM i budowa elektroenergetycznej linii kablowej 0,4 kV z przyłączeniem dla stacji narusza bezpośrednio ich interesy i pogarsza warunki użytkowania terenu budowlanego, którego są właścicielami. Ich teren budowlany o wielkości przekraczającej 2 ha /nieruchomość nr 16/, leżący w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji, w oparciu o miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta Szczecina, na podstawie informacji o terenie przy ul. Ch. z dnia 22 stycznia 1997 r. jest przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną wolno stojącą o wysokości zabudowy do 7,5 m. W związku z tym uważają, że planowana inwestycja - stacja bazowa telefonii komórkowej GSM o wysokości 50 m drastycznie obniży standard warunków mieszkaniowych na osiedlu domów jednorodzinnych, które planują wybudować na tym terenie. Oprócz zmniejszenia atrakcyjności terenu, którego są właścicielami i spadku jego wartości na rynku nieruchomości, istnieje strefa bezpośredniego zagrożenia związana z możliwością przewrócenia projektowanego masztu na sąsiednie domy jednorodzinne w wypadku katastrofy budowlanej i emisją promieniowania elektromagnetycznego o nieprzewidywalnych skutkach działania. Odwołujący uważają że projektowany maszt będzie stanowił negatywną dominatę przestrzenną która oprócz ścigania wyładowań elektrycznych będzie budziła niepokój i wpływała negatywnie na chęć zasiedlenia, wypoczynku i rekreacji na planowanym osiedlu domów jednorodzinnych. Na osiedlu O. występuje dominująca zabudowa jednorodzinna w sąsiedztwie parku krajobrazowego. Pozbawiona jest wysokiej zabudowy mieszkaniowej i przemysłowej, nie ma słupów linii wysokiego napięcia, które negatywnie wpływałyby na walory krajobrazowe okolicy. Planowana budowa stacji bazowej GSM o wysokości 50 m zostanie wpisana na stałe w krajobraz osiedla i wpłynie zdecydowanie negatywnie na tereny, które pozostały do zagospodarowania. Odwołujący podkreślili, że są zdecydowanie przeciwni lokalizacji budowy stacji bazowej telefonii komórkowej GSM w bezpośrednim sąsiedztwie ich terenu budowlanego.

Decyzją z dnia 17 marca 1999 r. (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sz. działając na podstawie art. 138 par. 1 pkt 2 w związku z art. 138 par. 3 Kpa oraz art. 46a ust. 1 pkt 1 i 39 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. nr 89 poz. 415 ze zm./, uchyliło decyzję (...) z dnia 12 stycznia 1999 r. Prezydenta Miasta Sz. w całości i odmówiło firmie P. SA Oddział Regionalny w P. ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy stacji bazowej telefonii komórkowej GSM przy ul. Ch. 1, na części działki nr 15/2 obręb 16/P w Sz. oraz budowy elektroenergetycznej linii kablowej 0,4 kV z przyłączem dla stacji bazowej.

W uzasadnieniu stwierdzono, że decyzją (...) organ I instancji ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej GSM przy ul. Ch. 1 w Sz. oraz elektroenergetycznej linii kablowej 0,4 kV z przyłączem dla stacji bazowej. Stacja bazowa telefonii komórkowej GSM zlokalizowana ma być na terenie, dla którego zgodnie z miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta Sz., funkcją dominującą jest mieszkalnictwo /teren elementarny oznaczony symbolem Z0.07.RM/ i obowiązuje zakaz lokalizacji obiektów obniżających standard warunków mieszkaniowych.

Zgodnie z par. 2 ust. 8 pkt "k" rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji, szczególnie szkodliwych dla zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska (...) /Dz.U. nr 93 poz. 589/ i stwierdzeniem zawartym w "Ocenie oddziaływania na środowisko" inwestycja ta zaliczana jest do mogących pogorszyć stan środowiska.

Stwierdzenie zawarte we wnioskach oceny oddziaływania na środowisko, że stacja bazowa wraz z anteną radioliniową nie będzie oddziaływać w sposób negatywny na zdrowie ludzi, świat roślinny i zwierzęcy (...) nie zmienia charakteru tej inwestycji jako mogącej pogorszyć stan środowiska.

Ustalenie ograniczeń w zagospodarowaniu terenu w zasięgu oddziaływania promieniowania elektroenergetycznego przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego potwierdza zagrożenie wiążące się z funkcjonowaniem stacji.

Zgodnie z orzecznictwem sądowym, inwestycje wymienione w rozporządzeniu MOŚZNiL z dnia 14 lipca 1998 r. nie mogą być lokalizowane na terenach przeznaczonych w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego na realizację inwestycji nieuciążliwych.

Z definicji zawartej w słowniku terminów użytych w tekście planu zagospodarowania przestrzennego miasta Sz. wynika, że termin "obiekt obniżający standard warunków mieszkaniowych" obejmuje szerszy katalog inwestycji niż wymienione w ww. rozporządzeniu MOŚZNiL, gdyż obejmuje obiekty, dla których norma zanieczyszczenia środowiska została obniżona do 80 procent normy dopuszczalnej.

Z powyższego wynika, że lokalizacja wnioskowanej inwestycji na terenie o funkcji dominującej - mieszkalnictwo - objęta jest zakazem, wynikającym z ustaleń ekologicznych miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatem jest sprzeczna z ustaleniami tego planu.

Zgodnie z art. 46a ust. 1 pkt 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu sprzeczna z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego jest, z mocy prawa nieważna.

Od powyższej decyzji skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego (...) złożył "P. S.A." z siedzibą w W.

Skarżący zarzucił:

1. Naruszenie prawa materialnego w tym art. 46 ust. 1 pkt 1 i art. 39 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. nr 89 poz. 415/,

2. Naruszenie zapisów Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego miasta Sz. uchwalonego dnia 16 maja 1994 r. przez Radę Miejską uchwałą (...) Dz.Urz. Woj.Sz. nr 9 poz. 72 ze zm./,

3. Naruszenie przepisów Rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 11 sierpnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ochrony przed promieniowaniem szkodliwym dla ludzi i środowiska, dopuszczalnych poziomów promieniowania, jakie mogą występować w środowisku, oraz wymagań obowiązujących przy wykonaniu pomiarów kontrolnych promieniowania,

4. Naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji.

Skarżący powołując się na powyższe podstawy zaskarżenia wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu skargi stwierdzono, że Prezydent Miasta Sz. Po rozpatrzeniu wniosku skarżącego w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji składającej się z wyposażenia elektryczno-przesyłowego stacji oraz anten sektorowych i anten parabolicznych montowanych do wsporników rurowych na wieży o wysokości 50 m, kontenera technologicznego i przyłącza energetycznego, działając w oparciu art. 40 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. nr 89 poz. 415 ze zm./ oraz przepisy szczególne odnoszące się do uzgodnień planowanej inwestycji, po uzgodnieniu z Państwowym Wojewódzkim Inspektorem Sanitarnym w Sz. oraz Urzędem Wojewódzkim Wydziałem Ochrony Środowiska, wydał w dniu 12 stycznia 1999 r. decyzję (...) o warunkach zabudowy i zagospodarowania. Zastrzeżenia zawarte w postanowieniu Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Sz. (...) z dnia 11 grudnia 1998 r., oraz w postanowieniu Wojewody Sz. (...) z dnia 15 grudnia 1998 r. wynikające z przepisów szczególnych dowodzą że planowana inwestycja nie będzie stanowić zagrożenia uniemożliwiającego jej lokalizację w planowanym miejscu.

Powyższa inwestycja jest elementem nowoczesnej infrastruktury technicznej służącej powstaniu systemu sieci łączności bezprzewodowej w rejonie dzielnicy Sz. Odpowiada ona na zapotrzebowanie społeczne odnośnie tworzenia warunków do korzystania z usług telekomunikacyjnych proponowanych przez skarżącego. Planowana inwestycja została zlokalizowana w Sz. przy ul. Ch. na części działki 15/2. Miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta Sz. uchwalony dnia 16 maja 1994 r. przez Radę Miejską w Sz. uchwałą (...) Dz.Urz. Woj.Sz. nr 9 poz. 72/ przewiduje dla obszaru elementarnego Z. 0.07. RM zainwestowanie w formie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej o wysokości zabudowy do 7.5 metra.

Planowana inwestycja sklasyfikowana w myśl rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 r. jako mogąca pogorszyć stan środowiska, wymaga wykonania oceny wpływu tej inwestycji na środowisko odpowiadającej na pytanie, czy inwestycja ta rzeczywiście pogarsza stan środowiska na tyle, że przekroczone są pewne normy środowiskowe. Generalnie ustawodawca zakłada, że uciążliwości wszystkich obiektów, w tym zabudowy jednorodzinnej, powinny mieścić się na terenie, do którego inwestor ma tytuł prawny. Dla części specyficznych inwestycji, ustawodawca założył z góry, że oddziaływania te mogą wykroczyć poza teren inwestora /art. 71 ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska/ dotyczy to między innymi obiektów radiokomunikacyjnych. Ustawa zaleca tworzenie wtedy obszarów ograniczonego użytkowania, czyli takich, w których mogą być wprowadzone ograniczenia w sposobie użytkowania terenu /art. 71 ust. 3 ustawy o ochronie i kształtowania środowiska/. Ocena oddziaływania powinna odpowiedzieć na pytanie czy obiekt jest uciążliwy dla środowiska i czy powinna być utworzona wokół niego strefa ograniczonego użytkowania.

Rozporządzenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 11 sierpnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ochrony przed promieniowaniem szkodliwym dla ludzi i środowiska, dopuszczalnych poziomów promieniowania, jakie mogą występować w środowisku, oraz wymagań obowiązujących przy wykonaniu pomiarów kontrolnych promieniowania /Dz.U. nr 107 poz. 676/, jako przepis szczegółowy określa wartość dopuszczalną w zakresie promieniowania niejonizującego jakie może występować w środowisku, z zastrzeżeniem, że obowiązują one jedynie w miejscach dostępnych dla ludzi /art. 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 11 sierpnia 1998 r./. Oznacza to, że w przypadku obiektów radiokomunikacyjnych ocena oddziaływania powinna dodatkowo odpowiedzieć na pytanie jakie natężenie promieniowania występuje w miejscach dostępnych dla ludzi i dopiero na tej podstawie stwierdzić czy wymagane jest tworzenie strefy ograniczonego użytkowania i czy obiekt jest uciążliwy dla środowiska i pogarsza

jego stan.

Ocena oddziaływania na środowisko Stacji Bazowej Telefonii Komórkowej nr 3605 Sz. O. wykonana przez rzeczoznawcę z listy Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa Jacka B. stwierdza w nawiązaniu do art. 3 ust. 3 rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 11 sierpnia 1998 r., że nie występuje ponadnormatywne promieniowanie elektromagnetyczne w miejscach dostępnych dla ludzi co oznacza, że nie obowiązują w przestrzeni wartości normatywne. Zapis w ocenie dotyczy wysokości zabudowy jest zapisem porządkowym, odnoszącym się do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W myśl tego zapisu planowana inwestycja nie powoduje ograniczeń w korzystaniu ze środowiska. Ograniczenia te wprowadził sam plan zagospodarowania przestrzennego dopuszczając jedynie zabudowę mieszkaniową o wysokości do 7,5 metra.

Jest pełna zgodność uwarunkowań planowanej inwestycji z zawartymi w słowniku terminami użytymi w tekście planu. Planowana inwestycja nie może być traktowana jako obniżająca standard budownictwa mieszkaniowego, ponieważ w myśl tych wymogów nie powoduje w trakcie normalnej działalności osiągnięcie 80 procent dopuszczalnej normy zanieczyszczenia środowiska, dla tej inwestycji nie stosuje się normatywów ze względu na występowanie promieniowania elektromagnetycznego w miejscach niedostępnych, nie będzie obiektem emitującym nieprzyjemny zapach i w sposób oczywisty nie pogorszy warunków życia sąsiadów /np. obiekt emitujący widoczny dym, opary itp. wymagający składowania odpadów na otwartej przestrzeni, generujący ruch drogowy lub hałas o dużym natężeniu w porze nocnej /zał. do decyzji (...) - Słownik terminów użytych w tekście planu/. Inwestor spełnił więc wymóg zawarty w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dotyczący zakazu lokalizacji obiektów obniżających standard warunków mieszkaniowych. Na poziomie terenu, na granicy działki przynależnej Stacji Bazowej poziom elektromagnetycznego promieniowania stanowi mniej niż 1 procent dopuszczalnego poziomu elektromagnetycznego promieniowania niejonizującego, a na wysokości 7,5 m /dopuszczalna wysokość zabudowy/ mniej niż 2 procent dopuszczalnego poziomu elektromagnetycznego promieniowania niejonizującego. Z powyższego wynika, że lokalizacja Stacji Bazowej Telefonii Komórkowej jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Przedstawiona przez inwestora charakterystyka inwestycji oraz ocena oddziaływania na środowisko stacji bazowej telefonii komórkowej nr 3605 Sz. O. obrazuje, że planowana inwestycja w myśl omawianych przepisów nie oddziałuje w sposób negatywny na stan środowiska i zdrowie ludzi. Wyznaczone obszary, gdzie przekroczony jest dopuszczalny poziom elektromagnetycznego promieniowania niejonizującego znajdują się na znacznej wysokości i ludność fizycznie nie będzie miała do nich dostępu, co powoduje, iż nie powstanie zagrożenia dla środowiska i zdrowia ludzi. Z tego powodu nie ma też zdaniem rzeczoznawcy potrzeby tworzenia obszaru ograniczonego użytkowania. Szczegółowa analiza oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko eliminuje obawy odnośnie przypuszczeń, że inwestycja pogarsza stan środowiska. W tym rozumieniu nie jest inwestycją mogącą pogorszyć stan środowiska a wydana decyzja (...) ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla Stacji Bazowej Telefonii Komórkowej GSM nr 3605 Sz. O. nie jest sprzeczna z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ Sąd ten właściwy jest do badania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli odpowiada przepisom prawa materialnego i przepisom prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje w przypadku istnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy.

Analizując stan faktyczny i prawny sprawy należało stwierdzić, że skarga nie jest zasadna.

Projektowana budowa stacji bazowej telefonii komórkowej GSM ma być zlokalizowana na terenie, dla którego zgodnie z miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta Sz., funkcją dominującą jest mieszkalnictwo /teren elementarny oznaczony symbolem ZO.07.RM/ i obowiązuje zakaz lokalizacji obiektów obniżających standard warunków mieszkaniowych.

Na podstawie par. 2 pkt 8 lit. "k" rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji /Dz.U. nr 93 poz. 589/ należy stwierdzić, że do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska zalicza się inwestycje obejmujące urządzenia emitujące elektromagnetyczne promieniowanie niejonizujące w zakresie częstotliwości 0,03-300.000 Mhz: radiolokacyjne, radionawigacyjne o sumarycznej, określonej zgodnie z przepisami odrębnymi, mocy nadajników wyższej od 10 W oraz radiolinie.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarcie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego postanowienia o dopuszczeniu do realizacji inwestycji nieuciążliwych dla otoczenia powoduje, że na terenie objętym postanowieniem nie mogą być lokalizowane inwestycje wymienione w powołanym rozporządzeniu MOŚZNiL /zob. wyrok NSA z dnia 19 marca 1998 r. IV SA 414/97, wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 2000 r. SA/Sz 306/99/. W uzasadnieniu decyzji organu II instancji trafnie wskazano, że z definicji zawartej w słowniku terminów użytych w tekście planu zagospodarowania przestrzennego miasta Sz. Wynika, że termin "obiekt obciążający standard warunków mieszkaniowych" obejmuje szerszy katalog inwestycji niż wymienione w powołanym rozporządzeniu, ponieważ obejmuje obiekty, dla których norma zanieczyszczenia środowiska została obniżona do 80 procent normy dopuszczalnej.

Należy zatem stwierdzić, że lokalizacja inwestycji na terenie o funkcji dominującej "mieszkalnictwo" objęta jest zakazem wynikającym z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zakazującego lokalizacji obiektów obniżających standard warunków mieszkaniowych. Na mocy art. 46a ust. 1 pkt 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu sprzeczna z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego jest z mocy prawa nieważna.

Mając na uwadze powyższe rozważania na podstawie art. 27 ust. 1 powołanej na wstępie ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym orzekł jak w sentencji.