Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 598/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-06-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania decyzji

SENTENCJA

Kraków, dnia 26 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi K.N. i M.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 24 maja 2015 r. znak [....] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzewa postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

K.N. i M.N. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 24 maja 2015 r. znak [....] , którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 3 lutego 2015 r. nr [....] o wymierzeniu K.N. administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 39.532,02 zł za usunięcie z terenu działki nr [....] obr. [....] w K. jednej sztuki drzewa, gatunek dąb, bez wymaganego zezwolenia.

Jednocześnie skarżący wystąpili o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy zatem przyjąć, że przywołany przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. ustanawia dwie przesłanki, które dają możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji: pierwszą z nich jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a drugą niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę - majątkową lub niemajątkową - której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OZ 752/14).

W pierwszej kolejności wskazać należy, że możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie oznacza, iż sąd jest zobligowany w każdym przypadku - niezależnie od okoliczności sprawy - uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie.

Aby jednak sąd mógł takiej oceny dokonać, konieczne jest przedstawienie przez wnioskodawców konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Strona musi zatem wskazać konkretne zagrożenia płynące z wykonania decyzji. Sąd powinien bowiem dysponować wiarygodnie wykazanymi faktami, które pozwolą mu na zastosowanie przedmiotowej instytucji, która - co należy podkreślić - jest wyjątkiem od zasady wynikającej z art. 61 § 1 P.p.s.a. Stanowisko, mówiące o tym, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji, jest powszechne i niekwestionowane w orzecznictwie sądowym (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 12 września 2014 r., sygn. akt II OZ 920/14, z dnia 11 września 2014 r., sygn. akt I OZ 716/14, z dnia 9 września

2014 r., sygn. akt II GZ 498/14).

W okolicznościach niniejszej sprawy, skarżący wystąpili z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 39.532,02 zł za usunięcie drzewa bez wymaganego zezwolenia, jednakże w żaden sposób wniosku tego nie uzasadnili. Nie uprawdopodobnili także okoliczności, które wskazywałyby na spowodowanie wykonaniem zaskarżonej decyzji znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wskazali jedynie na fakt wystosowania przez wierzyciela upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Jednakże samo podjęcie czynności w ramach egzekucji należności pieniężnych nie stanowi jeszcze o znacznej szkodzie dłużnika lub wystąpieniu po jego stronie trudnych do odwrócenia skutków. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 1 października 2014 r., sygn. akt II FZ 1380/14, "instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło". Podobnie, to, że należność określona w decyzji jest wysoka, nie świadczy o zajściu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia

7 października 2014 r., sygn. akt I FZ 347/14).

Wnioskodawcy nie przedstawili swojej sytuacji majątkowej, ani możliwości płatniczych, które to dane mogłyby mieć wpływ na ocenę zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie wskazali także żadnych innych okoliczności, które potencjalnie mogłyby stanowić podstawę do rozważań zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.

W sytuacji, gdy skarżący nie wskazują we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadniają, nie jest obowiązkiem sądu poszukiwanie tych okoliczności.

Mając powyższe na względzie, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji.