Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 413/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2016-07-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Oświata
Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 59 ust.2
journal: Dz.U. 2015 poz 2156
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty
article: art. 91 ust. 1, art. 93 ust.1 i 2
journal: Dz.U. 2016 poz 446
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Sędziowie sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 lipca 2016 r. sprawy ze skargi Gminy C. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody P. z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie likwidacji szkoły podstawowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] kwietnia 2016 r. Rada Miejska w C. podjęła uchwałę

Nr [...] w sprawie likwidacji Szkoły Podstawowej im. M. w K. i utworzenia filii Szkoły Podstawowej im. H. w C. Przedmiotowa uchwała wpłynęła do organu nadzoru

w dniu [...] kwietnia 2016 r.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] Burmistrz C. przekazał do organu nadzoru kolejny egzemplarz uchwały (w oryginale), argumentując w uzasadnieniu pisma, że przedmiotowy akt prawny nie zawiera pierwotnych błędów dotyczących jednostek systematyzacyjnych aktu (błędów technicznych wygenerowanych przez system Legislator).

Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] maja 2016 r., nr [...], wydanym na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 446 ze zm., zwanej w skrócie: "u.s.g.") Wojewoda P. stwierdził nieważność tej uchwały. Organ nadzoru podniósł, że przedmiotowa uchwała zapadła z naruszeniem art. 59 ust. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2015 r., poz. 2156 ze zm.), gdyż P. Kurator Oświaty negatywnie zaopiniował zamiar likwidacji Szkoły Podstawowej im. M. w K. i utworzenia filii Szkoły Podstawowej im. H. w C.

Organ wskazał, że z uzasadnienia przedmiotowej uchwały oraz pisma P. Kuratora Oświaty z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...], wynika, że postanowienie w sprawie negatywnego zaopiniowania zamiaru likwidacji Szkoły Podstawowej im. M. w K. i utworzenia filii Szkoły Podstawowej im. H. w C., zostało wydane przez P. Kuratora Oświaty w dniu [...] marca 2016 r. i doręczone stronie (Gminie) w dniu [...] marca 2016 r., a wiec przed podjęciem uchwały Nr [...]Rady Miejskiej w C. z dnia [...] kwietnia 2016 r.

W dalszej kolejności organ zaznaczył, że Rada Miejska w C.

w uzasadnieniu przedmiotowej uchwały powołała się na art. 89 u.s.g., w myśl którego, jeżeli prawo uzależnia ważność rozstrzygnięcia organu gminy od jego zaopiniowania przez inny organ, zajęcie stanowiska przez ten organ powinno nastąpić nie później niż w ciągu 14 dni od dnia doręczenia tego rozstrzygnięcia lub jego projektu. Jeżeli natomiast organ opiniujący nie zajmie stanowiska w sprawie, rozstrzygnięcie uważa się za przyjęte w brzmieniu przedłożonym przez gminę,

z upływem czternastodniowego terminu (art. 89 ust. 2).

Wojewoda P. wskazał również, że wniosek Burmistrza C.

z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] o wydanie opinii w przedmiocie likwidacji przedmiotowej szkoły i utworzenia filii Szkoły Podstawowej im. H. w C., został doręczony P. Kuratorowi Oświaty w dniu [...] lutego 2016 r. wraz z uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w C. z dnia [...] lutego 2016 r. w sprawie zamiaru likwidacji Szkoły Podstawowej im. M. w K. i utworzenia filii Szkoły Podstawowej im. H. w C.

P. Kurator Oświaty pismem z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...], wniósł uwagi do uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w C. z dnia [...] lutego 2016 r. oraz zwrócił się do wnioskodawcy o uzupełnienie wniosku poprzez podanie m.in. "faktycznej liczby dzieci uczęszczających do Szkoły Podstawowej w K. z uwzględnieniem oddziału przedszkolnego".

W odpowiedzi na powyższe Burmistrz C. w dniu [...] marca 2016 r. przesłał P. Kuratorowi Oświaty pismo nr [...], w którym uzupełnił dane zawarte we wniosku z dnia [...] lutego 2016 r., dotyczące liczby uczniów Szkoły Podstawowej w K.

Po zebraniu materiału dowodowego w sprawie, P. Kurator Oświaty postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] negatywnie zaopiniował zamiar likwidacji Szkoły Podstawowej im. M. w K. i utworzenia filii Szkoły Podstawowej im. H. w C.

Mając powyższe Wojewoda P. stwierdził, że w przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że P. Kurator Oświaty wydał w tym zakresie negatywną opinię, a zatem podjęcie przedmiotowej uchwały nastąpiło z naruszeniem art. 59 ust. 2 ww. ustawy o systemie oświaty.

Organ nie zgodził się również ze stanowiskiem zawartym w uzasadnieniu do powyższej uchwały, że P. Kurator Oświaty wydał postanowienie w sprawie negatywnego zaopiniowania zamiaru likwidacji Szkoły w K. po upływie ustawowego terminu, ponieważ 14 dniowy termin wynikający z art. 89 ust. 1 u.s.g. rozpoczął swój bieg [...] marca 2016 r., tj. następnego dnia po dniu uzupełnienia wniosku z dnia [...] lutego 2016 r. Wojewoda P. podkreślił, że w dniu [...] marca 2016 r., Burmistrz C. przesłał P. Kuratorowi Oświaty pismo nr [...], w którym uzupełnił dane zawarte we wniosku z dnia [...] lutego 2016 r., dotyczące liczby uczniów Szkoły Podstawowej w K., a tym samym - wyraźnie współdziałając w toku niniejszego postępowania z organem opiniującym - spowodował, że okres od daty złożenia "niekompletnego" wniosku do daty jego uzupełnienia stanowił okoliczność wstrzymującą bieg terminu, wynikającego z art.89 ust. 1 u.s.g.

Na podane wyżej rozstrzygnięcie nadzorcze Gmina C. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Zarzuciła mu naruszenie przepisów prawa materialnego:

- art. 91 ust. 1 i art. 93 ust. 1 i 2 u.s.g., poprzez orzeczenie o nieważności uchwały

i wstrzymanie jej wykonania po upływie terminu określonego w art. 91 ust. 1 u.s.g.

- art. 91 u.s.g. przez przyjęcie, że przedmiotowa uchwała Rady Miejskiej

w C. jest sprzeczna z prawem.

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła, że Wojewoda P. przekroczył 30 dniowy termin na wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego.

W przedmiotowej sprawie uchwala została przekazana do organu nadzoru w dniu [...] kwietnia 2016 r., a termin na zajęcie stanowiska upłynął [...] maja 2016 r. Zdaniem skarżącej nie ma przy tym żadnego znaczenia fakt przesłania [...] maja 2016 r. do Wojewody P. wersji uchwały z prawidłową numeracja jednostek redakcyjnych, bowiem z uwagi na prawny charakter terminu i fakt dysponowania pełną treścią uchwały (chociaż z błędną numeracją) powyższa okoliczność w żadnej mierze nie wpływa na wydłużenie 30-dniowego terminu z art. 91 ust. 1 u.s.g.

Ponadto skarżąca podniosła, że brak jest podstaw do uznania sprzeczności

z prawem uchwały Rady Miejskiej w C. Wskazała, że termin do zajęcia stanowiska przez P. Kuratora Oświaty zaczął bieg [...] lutego 2016 r. w wyniku złożenia wniosku przez Gminę C. w dniu [...] lutego 2016 r. i upłynął [...] marca 2016 r. Zaznaczyła, że wbrew stanowisku Wojewody P., termin z art. 89 ust. 1 u.s.g. ma charakter prekluzyjnego terminu prawa materialnego.

Zdaniem skarżącej nieusprawiedliwione są również twierdzenia organu dotyczące prawnego znaczenia pisma Burmistrza C. z dnia [...] marca

2016 r., ponieważ nie było to uzupełnienie danych dotyczących wniosku z dnia [...] lutego 2016 r., a jedynie polemika ze stanowiskiem wyrażonym uprzednio przez P. Kuratora Oświaty w piśmie kierowanym do Burmistrza C.

Z tego też powodu brak jest podstaw do stwierdzenia niekompletności wniosku

i wstrzymanie terminu wynikającego z art. 89 ust. 1 u.s.g.

Skarżąca wskazała również, że wbrew art. 28 k.p.a. w zw. z art. 107 § 1 k.p.a. P. Kurator Oświaty jako adresata postanowienia wskazał Burmistrza C. R. W., uznając go tym samym za stronę postępowania, podczas gdy stroną w postępowaniu jest Gmina C. Błędne jest zatem, w ocenie skarżącej, twierdzenie Wojewody o doręczeniu stronie (Gminie) postanowienia P. Kuratora Oświaty w dniu [...] marca 2016 r., bowiem adresatem postanowienia był Burmistrz C., co nie jest tożsame z Gminą C.

Wskazując na powyższe uchybienia strona skarżąca wniosła o uchylenie

w całości aktu nadzoru oraz obciążenie Wojewody P. kosztami postępowania w sprawie.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda P. podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie wnosząc jednocześnie o jej odrzucenie z powodu braku legitymacji skargowej Rady Miejskiej w C., ewentualnie o jej oddalenie jako bezzasadnej. Organ podniósł, że w przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona przez Radę Miejską w C., a więc podmiot nieposiadający legitymacji skargowej. Tymczasem z art. 98 ust. 3 u.s.g. wynika, że do złożenia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie lub kompetencja zostały naruszone.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona, albowiem organ nie naruszył prawa stanowiącego podstawę wydanego rozstrzygnięcia.

W sprawie poza sporem pozostaje fakt, że P. Kurator Oświaty postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r., Nr [...] negatywnie zaopiniował zamiar likwidacji Szkoły Podstawowej im. M. w K. i utworzenia filii Szkoły Podstawowej im. H. w C. Postanowienie to wbrew zarzutom skarżącej wydane zostało

w przewidzianym ustawą o samorządzie gminnym art. 89 ust. 1 terminie. Termin ten jak zasadnie wskazuje organ należy liczyć od daty uzupełnienia wniosku umożliwiającego wydanie opinii, co nastąpiło w dniu [...] marca 2016 r. Wniosek z dnia [...] lutego 2016 r. nie zawierał bowiem niezbędnych danych do wydania opinii i stąd też w dniu [...] lutego 2016 r. Kurator zwrócił się do Burmistrza C.

o dodatkowe informacje. Ze względu na wiążący charakter wydawanej w formie postanowienia opinii Kurator musi dysponować niezbędnymi informacjami do jej wydania i skoro wniosek ich nie zawierał zasadne było żądanie jego uzupełnienia.

W związku z tym nie można mówić o przekroczeniu terminu do wydania opinii.

Nie znajduje także uzasadnienia zarzut naruszenia art. 91 ust. 1 i art. 93 ust. 1 i 2 ustawy o samorządzie gminnym.

Skarżąca utrzymuje, iż wobec przekazania uchwały organowi nadzoru w dniu [...] kwietnia 2016 r., termin do podjęcia rozstrzygnięcia upływał [...] maja 2016 r.,

a rozstrzygnięcie nadzorcze podjęte zostało w dniu [...] maja 2016 r., czyli

z przekroczeniem 30 dniowego terminu wskazanego w art. 91 ust. 1 ustawy

o samorządzie gminnym.

Należy tu zważyć, że 30 dzień do podjęcia uchwały przypadał na dzień

[...] maja 2016 roku, czyli dzień wolny od pracy, a w takim wypadku dzień ten nie podlega wliczeniu do 30 dniowego terminu do podjęcia rozstrzygnięcia, ma bowiem w takim wypadku zastosowanie art. 54 § 4 kpa wskazujący, że przy liczeniu terminu nie wlicza się ustawowego dnia wolnego od pracy jeśli wypada on w ostatnim dniu terminu. Podstawę ku temu daje przepis art. 91 ust. 5 ustawy o samorządzie gminnym stanowiący, iż przepisy kpa stosuje się odpowiednio, w tym wypadku dotyczy to zasad liczenia 30 dniowego terminu do podjęcia rozstrzygnięcia nadzorczego, o którym mowa w art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Skoro więc zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów na podstawie których podjęte zostało rozstrzygnięcie nadzorcze okazały się niezasadne skarga zgodnie z art. 151 ustawy prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi podlegała oddaleniu.