Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 131/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-05-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: rt. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] znak [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia przyznać skarżącej Z. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych R.A.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 11 lutego 2010 r. Z. K. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie wymeldowania. W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Skarżąca, wobec nie przedłożenia wniosku na urzędowym formularzu - stosownie do treści art. 252 i art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) została wezwana do nadesłania oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu "PPF" - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W dniu 23 kwietnia 2010 r., po pozostawieniu wcześniejszego wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w związku z nieprzedłużeniem wypełnionego formularza, skarżąca złożyła ponownie wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPF", wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że jest matką samotnie wychowującą dziecko. Jak wyjaśniła, dotychczas nie pracowała i otrzymywała zasiłek dla bezrobotnych. Obecnie (od 21 stycznia 2010 r.) pracuje na umowę zlecenia, przy czym – jak wyjaśniła – umowa ta podpisana została od dnia 31 marca 2010 r. nadmieniła także, że jest po rozwodzie i zamieszkuje u brata. Wskazała także, że majątek małżeński nie został dotychczas podzielony i całym majątkiem zarządza jej mąż.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z synem S. K. (14 lat). Skarżąca jest właścicielką domu o powierzchni 100 m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 6 ha. Na dochody gospodarstwa domowego składają się: wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia skarżącej w wysokości 1.131 zł netto oraz alimenty na rzecz syna w kwocie 350 zł. Daje to średniomiesięczny dochód na osobę w wysokości ok. 740 zł netto. Skarżąca wskazała także na fakt ponoszenia wydatków na leki i świadczenia zdrowotne w związku z chorobą syna, który cierpi na astmę oskrzelową. Skarżąca nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 3000 euro, nie uzyskuje również żadnych dodatkowych dochodów.

Referendarz Sądowy zważył, co następuje:

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.

W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że łączne dochody w gospodarstwie domowym skarżącej wynoszą ok. 1.480 zł netto, co daje średniomiesięczny dochód na osobę w wysokości ok. 740 zł miesięcznie. Co istotne, skarżąca ma na utrzymaniu niepełnoletnie dziecko, chore na astmę oskrzelową. Powoduje to zwiększone wydatki na leki i zapewnienie świadczeń zdrowotnych. Z osiąganego dochodu skarżąca pokrywa także koszty bieżącego utrzymania. Nie osiąga przy tym także żadnych dodatkowych dochodów i nie posiada oszczędności i przedmiotów wartościowych.

W tej sytuacji, w ocenie referendarza sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną skarżącej i jej rodziny. Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności stwierdza się, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.

R.A.