Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 409/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-05-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 i 2 , art. 188 w związku z art. 197
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 lutego 2008 r., sygn. akt II SA/Lu 480/07 oddalające wniosek S. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi S. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego postanawia: 1) uchylić zaskarżone postanowienie, 2) przyznać S. K. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 18 lutego 2008 r., sygn. akt II SA/Lu 480/07, oddalił wniosek S. K. o przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi S. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji uznał, że w niniejszej sprawie postanowieniem referendarza sądowego z dnia 25 października 2007 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, zaś postanowienie to nie zostało zaskarżone. Mając na uwadze ten fakt, Sąd uznał, że z dokumentów załączonych przez skarżącego do ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wynika, aby sytuacja materialna czy zdrowotna uległa zmianie, co uniemożliwia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w żądanym zakresie.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł S. K. twierdząc, że Sąd wydał rozstrzygnięcie pomijając fakt, że opłaty ponoszone przez skarżącego za energię elektryczną, gaz, wodę oraz wywóz nieczystości uległy podwyższeniu. Skarżący stwierdził, że Sąd wziął pod uwagę dochód brutto, a nie netto, co oznacza, że nie rozstrzygał na podstawie realnych zarobków skarżącego. Skarżący wskazał ponadto, że zachorował na chorobę nowotworową, co w znaczący sposób wpływa na jego sytuację materialną ponieważ nie jest w stanie pracować w gospodarstwie rolnym oraz, że choroba ta zwiększa wydatki na jego leczenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej "ppsa", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie ustalając stan majątkowy skarżącego uznał, że S. K. jest w stanie ponieść koszty postępowania sądowego i pokryć koszty pełnomocnika.

Ocenę tę, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, można by było podzielić, gdyby nie zmiana okoliczności faktycznych, choroba skarżącego oraz jego podeszły wiek, który utrudnia mu pobieranie korzyści z posiadanego majątku. Powyższe okoliczności skutkują faktem, iż nie można w niniejszej sprawie pozbawić skarżącego prawa do sądu odmawiając ustanowienia adwokata z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie słusznie natomiast uznał, że przedstawione przez wnioskującego o przyznanie prawa pomocy dowody nie wskazują, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem nie wypełnił przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 ppsa. Nie można jednak zgodzić się z tym, że nie wykazał spełnienia przesłanek z art. 246 § 1 pkt. 2 ppsa, ponieważ w związku z pojawieniem się nowych okoliczności należy uznać, że z posiadanego dochodów S. K. nie będzie w stanie pokryć równocześnie kosztów postępowania i kosztów zastępstwa procesowego.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 188 w związku z art. 197 ppsa.