Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1223/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-08-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 1223/06 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 sierpnia 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: NSA Józef Gach (spr), Sędziowie: WSA Ewa Długosz-Ślusarczyk, WSA Anna Znamiec, Protokolant: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 sierpnia 2007r., sprawy ze skarg J. G.- "A." Zakład Pogrzebowy w D., na decyzje Dyrektora Izby Celnej, z dnia 29 lipca 2005r od nr [...], do nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego od importu towarów, skargi oddala


UZASADNIENIE

Zaskarżonymi decyzjami - po rozpoznaniu odwołań - utrzymano w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...].02.2005 r., nr [...], nr [...], nr [...] oraz nr [...], którymi na podstawie art. 207§1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz.U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 z późn. zm., dalej określanej skrótem "O.p."), art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13, art. 33 ust. 2, art. 37 ust. 1, art. 38 ust. 1, art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 ze zm.), art. 2 pkt 1, art. 4 ust. 1 pkt 4, art. 10 ust. 1 pkt 4, art. 13 ust. 3, art. 20 ust. 4, art. 22 ust. 1, art. 75 ust. 1 i 3, art. 80 ust. 1, ust. 2 pkt 2 i ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. nr 29, poz. 257 ze zm.) oraz §2 ust. 1 pkt 2, §7 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz.U. nr 87, poz. 825 ze zm.) dokonano J. G. wymiaru podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług od importowanych przez niego samochodów.

W uzasadnieniu zaskarżonych decyzji ustalono, że decyzje organu I instancji zostały oparte o ostateczne decyzje Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...].02.2005 r., nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...], w których dla importowanych przez J. G. samochodów ustalono kod CN 8703 24 90 0 obejmujący używane pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, wyposażone w silniki tłokowe wewnętrznego spalania o zapłonie iskrowym, o pojemności skokowej przekraczającej 3 000 cm-.

W skargach na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia 29.07.2005r., od nr [...] do nr [...], J. G. wniósł o stwierdzenie nieważności względnie o uchylenie tych decyzji z powodu naruszenia:

1) przepisów postępowania, a w szczególności art. 156§1 pkt 2 i art. 75 Kodeksu postępowania administracyjnego, a także art. 180 i art. 181 O.p.,

2) przepisów prawa materialnego, a w szczególności art. 87 Konstytucji RP, rozporządzenia Rady EWG nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz wspólnej taryfy celnej, rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska oraz Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 20 października 1972 r. w sprawie urządzenia cmentarzy, prowadzenia ksiąg cmentarnych oraz chowaniu zmarłych, rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczególnych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdów do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach, art. 20 ust. 1 i 3 lit. a i b, art. 49, art. 218 - 220 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny i art. 51 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne.

Z motywów skarg wynika, że skarżący nie zgadza się z zaklasyfikowaniem przez organy podatkowe importowanych przez niego samochodów do kodu CN 8703 24 90 0.

W odpowiedziach na skargi Dyrektor Izby Celnej wniósł o ich oddalenie i podtrzymując dotychczasowe stanowisko powołał się na wyrok z dnia 9.10.2002 r., sygn. akt III SA 653/01, w którym NSA stwierdził, że decyzja organu celnego dotycząca klasyfikacji importowanego towaru wg kodu PCN ma wiążący charakter dla organu podatkowego. Organ odwoławczy podkreślił także, że w postępowaniu podatkowym organ celny działa na podstawie przepisów procesowych określonych w ustawie Ordynacja podatkowa. Wskazane natomiast w skardze przepisy kpa nie są stosowane w postępowaniu podatkowym od 1.01.1998 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargi nie są uzasadnione, gdyż zaskarżone decyzje są zgodne z prawem.

Istota sporu między stronami sprowadza się co do zaklasyfikowania przez organy podatkowe importowanych przez skarżącego samochodów do kodu CN 8703 24 90 0. Jednakże zaklasyfikowanie to nie może być kwestionowane w postępowaniu podatkowym, gdyż decyzje wydane w tym postępowaniu zostały oparte na ostatecznych decyzjach wydanych w postępowaniach celnych. Oznacza to, mówiąc innymi słowami, że rozstrzygnięcie zawarte w drugich decyzjach min. co do zaklasyfikowania importowanych samochodów do kodu CN 8703 24 90 0 wchodzi w skład szeroko rozumianej podstawy prawnej rozstrzygnięć zawartych w pierwszych decyzjach. Powyższe wynika z art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym i art. 29 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług stanowiących odpowiednio:

"Podstawą opodatkowania w przypadku wyrażenia stawki akcyzy w procencie podstawy opodatkowania jest wartość celna wyrobów akcyzowych powiększona o należne cło, w przypadku importu, z uwzględnieniem ust. 6-9" oraz "Podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy. W przypadku towarów objętych procedurą uszlachetniania biernego podstawą opodatkowania jest różnica między wartością celną produktów kompensacyjnych lub zamiennych dopuszczonych do obrotu a wartością towarów wywiezionych czasowo, powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu w ramach uszlachetniania biernego są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest różnica między wartością celną produktów kompensacyjnych lub zamiennych dopuszczonych do obrotu a wartością towarów wywiezionych czasowo, powiększona o należne cło i podatek akcyzowy".

Dlatego też ostateczne decyzje wydane w postępowaniu celnym zostały powołane przez organ I instancji w podstawie prawnej decyzji wydanych w postępowaniu podatkowym.

Zmiana zaklasyfikowania importowanych przez skarżącego samochodów do kodu CN 8703 24 90 0 może więc nastąpić w razie wzruszenia ostatecznych decyzji wydanych w postępowaniach celnych. Wzruszenia tego może zaś dokonać w trybie określonym w art. 240§1 pkt 7 O.p. Przepis ten stanowi, że "w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana na podstawie innej decyzji lub orzeczenia sądu, które zostały następnie uchylone lub zmienione w sposób mogący mieć wpływ na treść wydanej decyzji". Trybem jest więc wznowienie postępowania. Należy też objąć nim przypadki, gdy decyzja organu podatkowego została oparta na decyzji, której stwierdzono nieważność (art. 247§1). Podkreśla to SN w wyroku z 5.07.1996 r. (III ARN 21/96; OSN 1997, Nr 3, poz. 32): "Stwierdzenie nieważności decyzji, w oparciu o którą została wydana decyzja w innej sprawie, stanowi podstawę wznowienia postępowania (art. 145§1 pkt 8 KPA), nie uzasadnia natomiast stwierdzenia nieważności tej drugiej decyzji". W literaturze twierdzi się wprawdzie (w ślad za W. Dawidowiczem, Ogólne postępowanie administracyjne. Zarys systemu ..., str. 234), że w art. 240 §1 pkt 7 O.p. chodzi o "kompetentne rozstrzygnięcie sądu lub innego organu", lecz pogląd ten zdaniem tut. Sądu nie jest trafny. W cytowanym przepisie jest bowiem mowa o innej decyzji" a nie o "decyzji innego organu". Skoro przepis nie różnicuje "innej decyzji" to może to być decyzja organu celnego, który jest równocześnie organem podatkowym.

Mając zatem na uwadze całokształt przedstawionych wyżej okoliczności sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za nieuzasadnioną i w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł o jej oddaleniu.