Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3351/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-06-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Finansów
Powołane przepisy: article: art 246 par 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sobocha, po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi I. Spółka z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną postanawia odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego Skarżąca – I sp. z o.o. zwróciła się o zwolnienie z obowiązku jego zapłaty. W związku z tym pismem z 10 stycznia 2012 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do nadesłania wypełnionego formularza PPPr w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania Skarżąca nie przesłała formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. W związku z powyższym referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 14 lutego 2012 r. pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Pismem z dnia 27 lutego 2012 r. Skarżąca złożyła sprzeciw od powyższego zarządzenia referendarza sądowego wnosząc o jego uchylenie, przywrócenie terminu do złożenia stosownego wniosku oraz zwolnienie z kosztów sądowych.

W uzasadnieniu sprzeciwu Skarżąca poinformowała, iż dotychczasowy Prezes Skarżącej został odwołany ze stanowiska, zaś W. S. został powołany na to stanowisko. Trwa procedura rejestrowa w KRS.

Zarządzeniem z dnia 22 marca 2012 r. wezwano W. S. do usunięcia braków formalnych sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 14 lutego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby jego upoważnienie do samodzielnego reprezentowania Skarżącej.

W odpowiedzi na wezwanie nadesłano odpis pełny z KRS Skarżącej.

Zarządzeniem z dnia 16 kwietnia 2012 r. wezwano Skarżącą do nadesłania wypełnionego i podpisanego wniosku o przyznanie prawa pomocy na formularzu PPPr w terminie 7 dni od dnia doręczenia pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

W odpowiedzi na wezwanie Skarżąca nadesłała formularz PPPr, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o majątku i dochodach Skarżąca wskazała, iż wysokość kapitału zakładowego wynosi [...] zł. Wartość środków trwałych wynosi [...] zł, zaś strata za ostatni rok obrotowy wyniosła [...] zł.

Zarządzeniem z dnia 22 maja 2012 r. wezwano Skarżącą do nadesłania dodatkowych informacji dotyczących stanu majątkowego Spółki.

Wezwanie doręczono Skarżącej w dniu 30 maja 2912 r. Skarżąca jednak przedmiotowych informacji nie przedłożyła.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie zaznaczyć należy, iż zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a. – wniesienie sprzeciwu na postanowienie referendarza sądowego skutkuje tym, iż traci ono moc a wniosek skarżącego podlega ponownemu rozpatrzeniu.

W postępowaniu sądowoadministracyjnym zasadą jest, że strona wnosząca do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki obowiązana jest do uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie bowiem z art. 199 – strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.

Prawo pomocy może zostać przyznane osobie prawnej w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.) Określenie "gdy osoba prawna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę. Wskazać także należy, iż przyznanie prawa pomocy osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej nie jest obligatoryjne, mimo spełnienia przez nią przesłanek, na co wskazuje zawarty w treści 246 § 2 p.p.s.a. zwrot ,,może być przyznane". Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy Sąd nie widzi podstaw dla pozytywnego załatwienia wniosku strony.

W niniejszej sprawie strona skarżąca nie uprawdopodobniła, że jej sytuacja charakteryzuje się brakiem dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.- a tylko taka sytuacja, co wskazano wyżej, może być podstawą dla przyznania prawa pomocy. Sąd zauważa, iż w oświadczeniu o majątku i dochodach Skarżąca wskazała, iż wysokość jej kapitału zakładowego wynosi [...] zł. Wartość środków trwałych wynosi [...] zł, zaś strata za ostatni rok obrotowy wyniosła [...] zł. Dane te wskazują, iż Skarżąca prowadzi działalność w niemałym zakresie, co w porównaniu z wysokością wpisu w niniejszej sprawie (100 zł ) – jedynym na tym etapie postępowanie kosztem sądowym może budzić wątpliwości co do zasadności wniosku Skarżącej.

Za odmową przyznania prawa pomocy przemawia przede wszystkim okoliczność, iż Skarżąca - pomimo że była do tego zobowiązana - nie przedłożyła, na wezwanie Sądu, dodatkowych informacji zaświadczających o sytuacji materialnej. Skarżącej. Natomiast informacje zawarte w złożonym na formularzu PPPr wniosku są niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego Skarżącej.

Skoro Skarżąca nie wykazała w sposób niebudzący wątpliwości, jaka jest jej sytuacja majątkowa złożony przez nią wniosek o przyznanie prawa pomocy

w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych nie zasługuje na uwzględnienie.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a Sąd orzekł jak

w sentencji postanowienia.