Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 337/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2017-08-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Sędziowie sędzia WSA Anna Klotz sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant starszy asystent sędziego Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. Burmistrz S. działając na podstawie art. 37 oraz art. 106 ustawy z dnia [...] marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2016 r., poz. 930 ze zm.) w związku art. 155 ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, uchylił decyzje:

o nr [...] z [...] września 2015 r.,

o nr [...] z [...] września 2015 r.,

o nr [...] z dnia [...] października 2016 r.,

o nr [...] z [...] lutego 2016 r. oraz

o nr [...] z dnia [...] marca 2016 r.

i wstrzymał z dniem [...] września 2016 r. realizację świadczeń z pomocy społecznej dla A. S. - H. w zakresie zasiłku stałego z powodu przekroczenia kryterium dochodowego uprawniającego do świadczeń.

Powyższą decyzję zaskarżyła A. S. – H. wnosząc pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. odwołanie (data nadania pisma w Urzędzie Pocztowym S. – [...] grudnia 2016 r.).

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza S. z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...].

Uzasadniając orzeczenie Kolegium zwróciło uwagę, że stosownie do treści art. 129 § 2 K.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie czternastu dni od dnia jej doręczenia stronie, natomiast kwestionowana decyzja została doręczona w dniu [...] grudnia 2016 r. za zwrotnym poświadczeniem odbioru. Termin do złożenia odwołania mijał więc odwołującej z dniem [...] grudnia 2016 r. Mimo prawidłowego pouczenia w decyzji o terminie wniesienia odwołania od decyzji, strona złożyła odwołanie w dniu [...] grudnia 2016 r. (data stempla pocztowego), uchybiając tym samym 14 dniowemu terminowi określonemu w art. 129 § 2 ustawy k.p.a. i na tej podstawie stosownie do treści art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Ponadto Kolegium podniosło, że strona wnosząc odwołanie nie skorzystała z przysługującego prawa do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, jak również nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu w złożeniu odwołania nie nastąpiło z jej winy.

W skardze do sądu A. S. – H. szeroko opisała swoją trudną sytuację materialną oraz rodzinną.

Potwierdziła, że pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. złożyła odwołanie od decyzji Burmistrza S. z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...], nie wskazując jednocześnie daty nadania pisma w urzędzie pocztowym.

Skarżąca oświadczyła ponadto, że w związku z otrzymanym pismem z dnia [...] stycznia 2017 r., postanowiła złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

W odpowiedzi na skargę organ, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia, wniósł o jej oddalenie wskazując, że po ponownej analizie akt sprawy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonego postanowienia, ponieważ zostało ono podjęte zgodnie ze stanem faktycznym oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola, o której mowa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ramach kontroli działalności administracji publicznej sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania.

Badając skargę według powyższych kryteriów, Sąd uznał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w sposób uzasadniający jego uchylenie.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli sądu administracyjnego jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza S. z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w związku z czym, przedmiotem postępowania nie jest badanie legalności zaskarżonej odwołaniem decyzji organu I instancji.

Podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 134 ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm.) - dalej: k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania lub uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Powyżej powołany przepis nakłada na organy administracji obowiązek przeprowadzenia kontroli danego środka odwoławczego pod względem formalnym. Inaczej mówiąc, pierwszą czynnością jaką winien podjąć organ po otrzymaniu odwołania jest sprawdzenie, czy wniesiony środek zaskarżenia jest dopuszczalny i czy został wniesiony w przepisanym terminie. Stwierdzenie przez organ odwoławczy, iż przysługujący stronie środek zaskarżenia został wniesiony z uchybieniem terminu, powoduje bezskuteczność odwołania czego następstwem jest ostateczność decyzji wykluczająca merytoryczną kognicję organu odwoławczego. Wskazać również należy, że kategoryczne określenie "organ odwoławczy stwierdza" oznacza obowiązek organu odwoławczego stwierdzenia uchybienia terminu w sytuacji, gdy odwołanie zostało wniesione po jego upływie. Nie jest to zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 maja 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 333/08; wyrok WSA w Warszawie z dnia 31 października 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 492/08 - www.;cbois.nsa.gov.pl). Przy czym pamiętać należy, iż stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 134 k.p.a. winno być poprzedzone dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego, co do tego, czy odwołujący się przekroczył termin określony w art. 129 § 2 k.p.a.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze zasadnie stwierdziło, że odwołanie A. S. – H. przesłane pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. od decyzji Burmistrza S. z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] wniesione zostało z uchybieniem terminu.

Powyższe twierdzenie organ odwoławczy oparł na znajdującym się w aktach sprawy zwrotnym potwierdzeniu odbioru, z którego wynika, że decyzja z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] została skutecznie doręczona strone skarżącej w dniu [...] grudnia 2016 r. Tym samym 14 dniowy termin do wniesienia odwołania rozpoczął swój bieg w dniu [...] grudnia 2016 r. i upłynął w dniu [...] grudnia 2016 r. Natomiast z daty nadania przesyłki zawierającej przedmiotowe odwołanie wynika, iż zostało ono nadane w dniu [...] grudnia 2016 r., w UP S. (data stempla pocztowego), a więc z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a.

Tym samym w ocenie Sądu Samorządowe Kolegium Odwoławcze było zobowiązane, stosownie do treści art. 134 k.p.a., do wydania postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Termin określony w art. 129 § 2 k.p.a. jest terminem prekluzyjnym, a zatem jego uchybienie powoduje, że wniesienie odwołania po jego upływie jest bezskuteczne. Przy czym co należy podkreślić, upływ terminu do wniesienia odwołania organ odwoławczy ma obowiązek uwzględnić z urzędu. Oznacza to, że postanowienie wydane w trybie art. 134 k.p.a. zamyka postępowanie odwoławcze, a organ nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania Jednocześnie konsekwencją wniesienia odwołania po upływie 14 - dniowego terminu, zgodnie z art. 134 k.p.a., jest obowiązek stwierdzenia przez organ odwoławczy uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowiłoby bowiem rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. i oznaczałoby niedopuszczalną weryfikację w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej, korzystającej z cech trwałości, o jakiej mowa w art. 16 § 1 k.p.a. (por. wyrok WSA w Warszawie z 21 listopada 2016 r., II SA/Wa 746/16; wyrok WSA w Warszawie z 6 września 2016 r., VI SA/Wa 952/16; wyrok WSA w Olsztynie z 1 września 2016 r., II SA/Ol 807/16; wyrok WSA w Poznaniu z 10 sierpnia 2016 r., III SA/Po 265/16 - www.cbois.nsa.gov.pl).

Odnosząc się natomiast do podniesionej w skardze argumentacji co do trudnej sytuacji materialnej oraz rodzinnej, Sąd stwierdza, że kwestie te pozostają bez wpływu na wynik niniejszej sprawy. Wskazać bowiem należy, że Sąd rozpoznając skargę na postanowienie orzekające o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, ogranicza się jedynie do zbadania prawnych przesłanek wydania takiego postanowienia. Natomiast podnoszone przez stronę skarżącą okoliczności, mogłyby być ewentualnie zgłaszane i oceniane w toku postępowania z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Konkludując powyższe rozważania Sąd uznał działanie organów administracji w sprawie za zgodne z regulacjami prawa materialnego. Skład orzekający nie dopatrzył się również naruszenia przepisów procedury w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, wobec czego, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł o oddaleniu skargi w całości.