Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 389/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6249 Inne o symbolu podstawowym 624
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 1-7 w zw. z art. 2 i art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwniowska po rozpoznaniu w dniu 7 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W,B, na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W, z dnia [...] nr [,,,] w przedmiocie kontrolnego badania inwalidy i zdolności do zawodowej służby wojskowej postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

UZASANIENIE

W. B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, mające charakter decyzji administracyjnej, orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] nr [...], utrzymujące w mocy orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w P. z dnia [...] nr [...] w sprawie kontrolnego badania inwalidy i zdolności do zawodowej służby wojskowej.

W wyżej wskazanym orzeczeniu Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w P. wypowiedziała się zarówno w zakresie zdolności skarżącego do zawodowej służby wojskowej stwierdzając, że jest on trwale niezdolny do tej służby (kategoria N), o związku rozpoznanych u niego schorzeń ze służbą wojskową oraz określiła stopień inwalidztwa.

Od tego orzeczenia skarżący odwołał się, formułując zarzuty dotyczące rozstrzygnięcia w przedmiocie grupy inwalidztwa.

Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W., po rozpoznaniu odwołania, zaskarżonym orzeczeniem utrzymała w mocy orzeczenie organu I instancji.

Ze skargi, którą W. B. złożył do Sądu wynika, że domaga się zaliczenia "do I grupy inwalidzkiej w związku ze służbą wojskową z tytułu szczególnych warunków tej służby oraz z wypadkiem, z tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze".

W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska wniosła o jej odrzucenie, z uwagi na to, że żądaniem skargi jest ustalenie związku inwalidztwa i wypadku ze służbą wojskową, a tego rodzaju żądania są wyłączone z kognicji sądów administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga złożona w niniejszej sprawie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu przez W. B. podlegała odrzuceniu.

Zgodnie bowiem z przepisem art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne rozpoznają sprawy sądowoadministracyjne. Powołana ustawa w art. 3 § 1 stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1-7 tej ustawy oraz na bezczynność organów w przypadkach określonych w jej art. 3 § 2 pkt 1-4a. Z przepisów tych wynika, że sądy administracyjne nie są właściwe do rozpatrywania skargi żołnierza na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie określenia stopnia inwalidztwa oraz związku choroby ze służbą wojskową.

W zakresie dotyczącym związku chorób ze służbą wojskową i określenia inwalidztwa skarga podlega odrzuceniu, gdyż od ostatecznych orzeczeń wojskowych komisji lekarskich w zakresie dotyczącym ustalenia grupy inwalidztwa i jego związku lub braku związku ze służbą wojskową oraz związku lub braku związku chorób i schorzeń ze służbą wojskową, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. W dniu 27 października 1999r. w sprawie sygn. akt III ZP 9/99 (OSNAP i US Nr 5, poz. 167 z 2000 r.) Sąd Najwyższy podjął uchwałę w Składzie Siedmiu Sędziów, zgodnie z którą: "Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w tej części, w której dotyczy zagadnienia związku choroby ze służbą wojskową w istocie regulowane jest przez przepisy prawa zabezpieczenia społecznego, czy też szeroko pojmowanych ubezpieczeń społecznych, co pozwala na przyjęcie, że orzeczenie tej komisji - jeżeli w swej treści zawiera ustalenie dotyczące związku choroby ze służbą wojskową - ma swoisty charakter prawny i wobec tego w tej właśnie części powinno być poddane tym regułom proceduralnym (w zakresie możliwości skierowania sprawy na drogę sądową), które właściwe są dla ubezpieczeń społecznych. W ogólności nie jest tu też bez znaczenia, że w ramach przeprowadzanej reformy ubezpieczeń społecznych, z jednej strony, doszło do większego wyodrębnienia i autonomii prawa ubezpieczeń społecznych, a z drugiej strony, poddania w szerszym zakresie regułom tego prawa także tych stosunków, które są następstwem powołania do odbycia niezawodowej i zawodowej służby wojskowej. To zaś przemawia za tym, by sprawy z zakresu zabezpieczenia społecznego były w całości poddane specjalnemu orzecznictwu do spraw pracy i ubezpieczeń społecznych, a nie sądownictwu administracyjnemu". Uchwała ta zachowała aktualność na gruncie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Konkludując powyższe rozważania stwierdzić zatem należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W., jako dotycząca określenia inwalidztwa, niewątpliwie nie podlega kognicji sądu administracyjnego.

Przy czym, nie może mieć wpływu na rozstrzygnięcie Sądu to, że w zaskarżonym orzeczeniu zawarto błędne pouczenie o przysługującej od niego w całości skardze do sądu administracyjnego.

W tej sytuacji skargę jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało odrzucić, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.