Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 614/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-09-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 290
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Sędziowie WSA Donata Starosta (spr.) WSA Anna Jarosz Protokolant st. sekr. sąd. Monika Zaporowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 września 2017 r. sprawy ze skargi M.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...], [...] Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na przebudowę i rozbudowę budynku gospodarczo-garażowego na działce nr [...] w [...], gm. C.. Decyzja ta została uchylona decyzją Wojewody z dnia [...] stycznia 2017 r., znak: IR- [...]

Ponownie rozpoznając sprawę Starosta [...] decyzją z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2016 r. poz. 290; zwanej dalej "p.b.") oraz art. 104 ustawy z dnia 14czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23; zwanej dalej "k.p.a") zatwierdził wniosek P. K. projekt budowlany i udzielił pozwolenia na przebudowę i rozbudowę budynku gospodarczo-garażowego w P. gm. C. na działce nr [...].

Odwołanie od ww. decyzji złożyła M. S.. Decyzję organu I instancji zaskarżyła w całości i wniosła o jej uchylenie i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia lub o zmianę tej decyzji. Stwierdziła, że realizacja inwestycji stoi w sprzeczności z jej interesem i działać będzie na jej szkodę. W jej ocenie przedmiotowy budynek powinien zostać zrealizowany w odpowiedniej odległości od granicy działki.

Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda decyzją z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji Wojewoda wyjaśnił, że Starosta uwzględniając uwagi zawarte w decyzji z dnia [...] stycznia 2017 r., postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017 r., wydanym w trybie art. 35 ust. 3 p.b., nałożył na inwestora obowiązek przedstawienia opracowania w zakresie wymagań przeciwpożarowych dla budynków usytuowanych bezpośrednio przy granicy działki oraz wskazania przepisów prawa, w oparciu o które dokonano opracowania w zakresie obszaru oddziaływania planowanej inwestycji. W odpowiedzi na ww. postanowienie inwestor przedłożył aneks do projektu, sporządzony przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń. Dalej Wojewoda wyjaśnił, że na stronie 20 ww. aneksu zawarto między innymi informację, iż projektowane zamierzenie budowlane polegające na rozbudowie i przebudowie istniejącego budynku gospodarczo-garażowego nie zmienia dotychczasowego obszaru oddziaływania na działki sąsiednie nr [...] oraz nr [...], ponieważ przedmiotowy budynek pozostaje w tej samej lokalizacji. Zaprojektowano ściany oddzielenia przeciwpożarowego o klasie ogniowej REI60. Projektowana ściana z siporeksu gr. 24 cm i 10 cm wełny mineralnej spełnia wymaganą odporność pożarową ściany. Dodatkowo projektuje się wzdłuż granic murek wystawiony min. 30 cm ponad pokrycie dachu. Pokrycie dachu jest NRO. Wojewoda powołując się na § 13 i § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1422; zwanego dalej "rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych") stwierdził, iż z uwagi na to, że działka nie jest zabudowana, obiekt nie powoduje zacieniania budynków i nie ogranicza czasu nasłonecznienia działki nr [...].

W ocenie Wojewody przedłożony projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami decyzji Burmistrza Miasta i Gminy C. z dnia [...] kwietnia 2016 r., znak: [...] o warunkach zabudowy, która nie dotyczy realizacji nowego budynku, ale określa wymogi dla rozbudowy i przebudowy już istniejącego obiektu. Projektowana wysokość budynku po rozbudowie także jest zgodna z warunkami ww. decyzji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. S. zarzuciła decyzji Wojewody naruszenie:

- § 12 ust, 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na wydaniu decyzji pomimo, że norma kompetencyjna w tym przepisie zawarta nie przyznaje organom wydającym decyzje w przedmiocie warunków zabudowy uprawnienia do swobodnego modyfikowania w tychże decyzjach reguł ogólnych usytuowania budynków względem granicy działki określonych w § 12 ust. 1 tegoż rozporządzenia, bowiem taka odmienna i stanowiąca wyjątek od zasad ogólnych lokalizacja inwestycji na działce wynikająca z decyzji o ustaleniu warunków zabudowy musi znaleźć uzasadnienie w analizie funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu i śluzy zapewnieniu ładu przestrzennego terenu, na którym ma zostać zrealizowana inwestycja,

- przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na zebraniu, rozpatrzeniu oraz dokonaniu przez ten organ oceny materiału dowodowego wbrew regułom wynikającym z art. 7, 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a., w szczególności poprzez nie ustalenie wszystkich niezbędnych okoliczności potrzebnych do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia oraz poprzez wydanie decyzji naruszającej prawa i słuszny interes skarżącej.

Skarżąca wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że zasady sytuowania budynków względem granic działki budowlanej a kompetencje organów wydających decyzję w przedmiocie warunków zabudowy, w którego tezie zaznaczono, iż zawarta w § 12. ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych norma kompetencyjna nie przyznaje organom wydającym decyzje w przedmiocie warunków zabudowy uprawnienia do swobodnego modyfikowania w tychże decyzjach reguł ogólnych usytuowania budynków względem granicy działki określonych w § 12 ust, 1 tegoż rozporządzenia, lecz jedynie nakłada na organy administracji architektoniczno - budowlanej wydające pozwolenia na budowę obowiązek respektowania rozstrzygnięć dotyczących zlokalizowania obiektu na działce zawartych w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego, względnie w decyzjach o ustaleniu warunków zabudowy. Taka odmienna i stanowiąca wyjątek od zasad ogólnych lokalizacja inwestycji na działce wynikająca z decyzji o ustaleniu warunków zabudowy musi znaleźć uzasadnienie w analizie funkcji oraz cech zabudowy ! zagospodarowania terenu i służy zapewnieniu ładu przestrzennego terenu, na którym ma zostać zrealizowana inwestycja. W przedmiotowej sprawie natomiast decyzja o pozwoleniu na budowę pozbawiona jest uzasadnienia i w żaden sposób nie wyjaśnia na jakiej podstawie zmodyfikowane zostały ogólne reguły usytuowania budynków względem granicy działki określone w § 12 ust. 1 ww. rozporządzenia. Nieprawidłowe w ocenie skarżącej było powołanie się w decyzji o pozwoleniu na budowę wyłącznie na decyzję o warunkach zabudowy.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów postępowania skarżąca wskazała, że organ pominął zarzuty i uwagi skarżącej do planowanej inwestycji podnoszone już w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy. Skarżąca stwierdziła, że spad dachu powinien być skierowany na działkę inwestora tak aby wody opadowe spływały na jego działkę, a nie działkę skarżącej. Budynki winny być odsunięte od granicy działki skarżącej zgodnie z przepisami, w szczególności § 12 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Wbrew twierdzeniom organu planowany budynek jest wysoki i powoduje zacienienie oraz ograniczenia w zabudowie działki skarżącej.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarg nie jest zasadna.

Podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Z art. 28 ww. ustawy wynika ogólna reguła, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Wyjątki wynikają z art. 29-31.

Zgodnie z art. art. 35 ust. 1 p.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitym

Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Zasadniczą kwestią sporną w rozpoznawanej sprawie jest możliwość zrealizowania przedmiotowej inwestycji w granicy z działką. Istotnym w rozpoznawanej sprawie jest, że przedmiotowa inwestycja dotyczyła rozbudowy i przebudowy istniejącego już budynku gospodarczego zlokalizowanego na granicy z działką o [...]. Jak wynika z opisu technicznego do projektu zagospodarowania działki w przedmiotowym budynku gospodarczo-garażowym zaprojektowano zmianę konstrukcji dachu na dach jednopołaciowy o kącie nachylenia połaci 5° pokrytego blachą konstrukcyjną trapezową. Z uwagi na rozbudowę budynku ściany wewnętrzne oraz ściana zewnętrzna od strony zachodniej i północnej oraz narożnik ściany północnej i wschodniej podlegać będzie rozbiórce. Pozostałe ściany zewnętrzne należy rozebrać do wysokości 280cm ponad istniejący poziom ±0,00. W celu rozbudowy budynku zaprojektowano nowe fundamenty i ściany połączone z istniejącymi ścianami zewnętrznymi obwodowymi wieńcami żelbetowymi ( zgodnie z dokumentacją rysunkową).

Wojewoda dokonując oceny możliwości zrealizowania przedmiotowej inwestycji prawidłowo powołał się na przepis § 12 ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych i stwierdził, że przedłożony projekt jest zgodny z wymaganiami decyzji Burmistrza Miasta i Gminy C. z dnia [...] kwietnia 2016 r. ustalającej warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji.

Zgodnie z § 12 ust 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jeżeli z przepisów § 13, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż:

1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy;

2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy.

Sytuowanie budynku w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dopuszcza się w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli wynika to z ustaleń planu miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (§ 12 ust. 2). Zgodnie natomiast z § 12 ust. 3 ww. rozporządzenia w zabudowie jednorodzinnej, uwzględniając przepisy odrębne oraz zawarte w § 13, 60 i 271-273, dopuszcza się:

1) sytuowanie budynku ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości mniejszej niż 16 m;

2) sytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną, jeżeli będzie on przylegał całą powierzchnią swojej ściany do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce lub do ściany budynku projektowanego, dla którego istnieje ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę, pod warunkiem że jego część leżąca w pasie o szerokości 3 m wzdłuż granicy działki będzie miała długość i wysokość nie większe niż ma budynek istniejący lub projektowany na sąsiedniej działce budowlanej;

3) rozbudowę budynku istniejącego, usytuowanego w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 od granicy z sąsiednią działką budowlaną, jeżeli w pasie o szerokości 3 m wzdłuż tej granicy zostaną zachowane jego dotychczasowe wymiary, a także nadbudowę tak usytuowanego budynku o nie więcej niż jedną kondygnację, przy czym w nadbudowanej ścianie, zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy nie może być otworów okiennych lub drzwiowych;

4) sytuowanie budynku gospodarczego i garażu o długości mniejszej niż 5,5 m i o wysokości mniejszej niż 3 m bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną lub w odległości nie mniejszej niż 1,5 m ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych.

Z decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji wynika możliwość realizacji przedmiotowej inwestycji na granicy w działką [...]. W prawdzie w decyzji tej brak jest jednoznacznego stwierdzenia, iż organ wyraża zgodę na realizację inwestycji na granicy z nieruchomością sąsiednia, niemniej jednak zgoda ta wynika już z samego faktu wydania pozytywnej dla inwestora decyzji ustalającej warunki zabudowy dla tego rodzaju inwestycji. Ponadto nie należy zapominać, że inwestycja ta dotyczy rozbudowy i przebudowy istniejącego już budynku gospodarczo-garażowego.

Dodatkowo wskazać trzeba, że w rozpoznawanej sprawie nie znajdował zastosowania § 12 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Przedmiotowa inwestycja dotyczy bowiem nie tylko rozbudowy ale również przebudowy istniejącego budynku. Ponadto regulacja ta dotyczy zabudowy jednorodzinnej, a bezspornym w rozpoznawanej sprawie jest, że przedmiotowa inwestycja ma charakter zabudowy zagrodowej. Jak trafnie wskazano w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach nielogiczna byłaby taka wykładnia omawianego przepisu, z której wynikałoby, że na terenie zabudowy jednorodzinnej dopuszczalna jest rozbudowa budynku już istniejącego w odległości mniejszej niż 4 metry od granicy, a na terenie zabudowy zagrodowej taka rozbudowa jest niedopuszczalna, skoro, niewątpliwie terenem bardziej chronionym pod względem możliwości zagospodarowania działek od terenu zabudowy zagrodowej jest teren zabudowy jednorodzinnej. Prawidłowa wykładnia przepisów § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych prowadzi do wniosku, że jego ust. 1 nie dotyczy rozbudowy już istniejącego budynku usytuowanego w odległości mniejszej niż 4 m od granicy i że tylko w odniesieniu do zabudowy jednorodzinnej prawodawca wprowadził ograniczenia dotyczące możliwości rozbudowy już istniejącego, tak usytuowanego budynku. Skoro zaś przepisy § 12 ww. rozporządzenia nie wprowadzają żadnych ograniczeń dotyczących rozbudowy już istniejącego w odległości mniejszej niż 4 m od granicy budynku w zabudowie zagrodowej, taką rozbudowę uznać należy za dopuszczalną, o ile z innych przepisów, takie ograniczenia nie wynikają.

W konsekwencji jako niezasadny należało uznać podniesiony w skardze zarzut naruszenia § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.

Jako niezasadny Sąd uznał również podniesiony w skardze zarzut naruszenia wskazanych tam przepisów postępowania. Po pierwsze wskazać należy, że nie było obowiązkiem organu administracji architektoniczno-budowlanej prowadzącego postępowanie w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę, odnoszenie się do zarzutów skarżącej podnoszonym w postępowaniu w przedmiocie warunków zabudowy. Po drugie w projekcie budowlanym rozważono kwestię ewentualnego zacienienia działki skarżącej i wskazano, że wielkość przesłaniania budynku pozostanie bez zmian (wysokość budynku przed przebudową wynosi [...] m, a po przebudowie [...] m). Ponadto nie sposób podzielić argumentacji skarżącej dotyczącej spływu wód opadowych, skoro w projekcie wskazano, że zmieni się układ odpływu wód opadowych i roztopowych z połaci dachowej, jednak w kierunku działki inwestora, co wpłynie korzystnie na działkę sąsiednią.

Z powyżej wskazanych powodów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 1369) orzekł jak w sentencji.