Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2375/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-04-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 149 ust. 1 pkt 7
journal: Dz.U. 2016 poz 1793
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędziowie Asesor WSA Joanna Kruszewska - Grońska (spr.) Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś – Rosińska Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi Z. w [...] na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z [...] września 2017 r. nr [...] Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej: "Prezes NFZ", "organ odwoławczy", "organ II instancji"), działając na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1793 ze zm.; dalej: "ustawa o świadczeniach"), w związku z art. 5 ustawy z dnia 11 października 2013 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013, poz. 1290; dalej: "ustawa o zmianie" oraz art. 138 § 1 pkt. 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.; dalej: "k.p.a "), w związku z art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), a także w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 lutego 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 466/16 , utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej: "Dyrektor [...]OW NFZ", "organ I instancji") nr z [...] czerwca 2013 r. [...]. Powyższą decyzją organ I instancji oddalił odwołanie Z. w [...] (dalej: "skarżący", "Z. ") od rozstrzygnięcia konkursu ofert o kodzie postępowania numer [...] o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie: świadczenia nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej na okres od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2015 r.

Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Ogłoszenie ww. postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nastąpiło w dniu 23 listopada 2012 r., a otwarcie ofert - w dniu 11 grudnia 2012 r.

W ogłoszeniu wskazano, że oferenci przystępujący do konkursu ofert winni byli spełniać wymagania określone przez Prezesa NFZ oraz wymagania wynikające z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, tj.:

1. Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 29 sierpnia 2009 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2009, Nr 139, poz. 1139 z późn. zm.), zwanym dalej "rozporządzeniem w sprawie świadczeń gwarantowanych",

Zarządzeniu Nr [...] Prezesa NFZ z dnia [...] grudnia 2010 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej zmienione: Zarządzeniem Prezesa NFZ Nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r.; Zarządzeniem Prezesa NFZ Nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r" Zarządzeniem Prezesa NFZ Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., Zarządzeniem Nr [...] Prezesa NFZ z dnia [...] października 2012 r., Zarządzeniem Prezesa NFZ Nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r. zwanym dalej "zarządzeniem [...]",

Zarządzeniu Nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2011 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zmienione: Zarządzeniem Nr [...] Prezesa NFZ z dnia [...] września 2011 r., Zarządzeniem Nr [...] Prezesa NFZ z dnia [...] października 2012 r., KOMUNIKAT Nr [...] Prezesa NFZ z dnia [...] września 2011 r. o sprostowaniu błędu, zwanym dalej "zarządzeniem [...]".

Do postępowania zostały złożone dwie oferty: S. S A. w [...] (dalej: "uczestnik postępowania", "S.") oraz Z. w [...].

Komisja konkursowa dokonując rozstrzygnięcia postępowania w dniu [...] grudnia 2012 r., nie wybrała oferty złożonej przez Z. w [...] ze względu na uzyskaną w postępowaniu przez ww. podmiot liczbę punktów wynoszącą łącznie 79,520 punktów i uwzględniła ofertę S., która uzyskała wyższą punktację (100,000).

Z. w [...] nie złożył protestu, a w dniu 3 stycznia 2013 r. wniósł do Dyrektora [...] NFZ odwołanie. Dyrektor [...] NFZ, decyzją z [...] stycznia 2013 r. Nr [...]. powyższe odwołanie oddalił.

Na skutek wniesionego przez Z. w [...] odwołania od powyższej decyzji Prezes NFZ, decyzją z [...] maja 2013 r. na podstawie m.in. art. 154 ust. 6 oraz 138 § 2 kpa uchylił zakwestionowaną decyzję organu I instancji i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia (k. 233 akt).

Decyzja Prezesa NFZ stała się prawomocna w administracyjnym toku instancji.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Dyrektor [...] NFZ powtórnie oddalił odwołanie (v. decyzja z [...] czerwca 2013 r. Nr [...] -k. 194).

Nie zgadzając się z powyższą decyzją, Z. w [...] wniósł odwołanie do Prezesa NFZ, który decyzją z [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję z [...] czerwca 2013 r.

Przy czym organ odwoławczy stwierdził m.in. że analiza "wstępnego protokołu kontroli oferenta" prowadzi do wniosku, że w S. w [...] przy ul. [...] ustalono, jako miejsce udzielania świadczeń jeden gabinet lekarski (pomieszczenie nr 5) i jeden gabinet zabiegowy. Stwierdzono także posiadanie przez oferenta jednej torby lekarskiej i jednego nesesera pielęgniarskiego. Zdaniem Prezesa NFZ, powyższe fakty wskazują jednoznacznie, że ww. świadczeniodawca otrzymał niesłusznie, za kryterium "jakość", punkty za udzielanie świadczeń przez dodatkowego lekarza oraz pielęgniarkę, wobec niezapewnienia ww. personelowi medycznemu warunków umożliwiających udzielanie, zgodnie z obowiązującymi przepisami przedmiotowych świadczeń. Dlatego też oferent ten powinien uzyskać w kryterium jakość w module personel nie, jak przyznała komisja konkursowa 25 pkt lecz 10,714 pkt. Łącznie w kryterium jakość ww. oferent powinien uzyskać 5 pkt za zewnętrzną ocenę jakości, 10,714 pkt za personel oraz 3 pkt za wybrane parametry architektoniczne i sanitarne miejsc udzielania świadczeń, czyli łącznie 18,714 pkt. Ogólna punktacja za ofertę oferenta powinna w związku z powyższym wynieść: 85,714 pkt. Organ odwoławczy podkreślił przy tym, że nie zmienia to faktu, iż oferta S. powinna, ze względu na największą liczbę uzyskanych punktów, zostać wybrana w przedmiotowym postępowaniu.

W ocenie organu odwoławczego, stanowisko Z. w [...] dostępności akt sprawy jest niezasadne, gdyż otrzymał w formie kserokopii wszystkie dokumenty o które wystąpił we wniosku o udzielenie informacji publicznej.

Wobec zarzutu braku podpisów wszystkich członków komisji konkursowej na załączniku nr 26 tj. "Protokole z posiedzenia komisji w części jawnej" organ stwierdził, że w posiedzeniu komisji uczestniczyła liczba członków komisji konkursowej niezbędna do zagwarantowania quorum. Odnośnie zaś podpisu członka rzeczonej komisji Pani M. T. organ wskazał, że brak jest przepisów dotyczących obowiązku złożenia wzoru podpisu i posługiwania się nim przez członków komisji konkursowej.

Odnośnie zarzutu skarżącego dotyczącego braków formalnych w dokumentacji sprawy, organ podkreślił, że członkowie komisji konkursowej podpisując wszystkie dokumenty stosowali indywidualne parafy. Odwołujący zaś nie przedstawił dowodu na fakt, że parafy nie mają charakteru oryginalnego lub nie zostały złożone własnoręcznie przez członków komisji konkursowej.

Z kolei WSA w Warszawie, po rozpoznaniu skargi Z. w [...] na ww. decyzję Prezesa NFZ z [...] sierpnia 2013 r. uchylił zakwestionowane rozstrzygnięcie.

Sąd stwierdził, że należy zgodzić się z zarzutem strony, iż Prezes NFZ dopuścił się naruszenia art. 6 k p a. i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 8 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Utrzymał on bowiem w mocy wadliwą decyzję Dyrektora [...]OW NFZ uznającą rozstrzygnięcie konkursowe za prawidłowe pomimo, że w toku postępowania konkursowego wybrano ofertę, która winna zostać odrzucona na mocy art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach w związku z podaniem przez oferenta nieprawdziwych danych. Jak wynika z twierdzeń skarżącego, czemu Prezes NFZ nie zaprzeczył wybrany świadczeniodawca wskazał w odpowiedziach ankietowych, że posiada certyfikat ISO. Komisja konkursowa dokonując kontroli u tego oferenta przed rozstrzygnięciem postępowania stwierdziła brak tego dokumentu i zamiast odrzucić ofertę na wniosek strony dokonała zmiany w uprzednio udzielonej odpowiedzi ankietowej dotyczącej posiadania certyfikatu ISO.

Odnośnie zaś wykazywanego przez skarżącego nienależnego przyznania drugiemu świadczeniodawcy dodatkowych punktów w zakresie kryterium jakości Sąd stwierdził, że nieprawidłowość tę dostrzegł organ drugiej instancji i wobec stwierdzenia braku potencjału po stronie S. w [...] do równoczesnego udzielania świadczeń przez dodatkowego lekarza i pielęgniarkę skorygował ilość otrzymanych przez ten podmiot punktów, pomniejszając je do 10,714 punktów za personel. W tym wypadku chodziło o spełnianie dodatkowych wymagań przez świadczeniodawcę więc nie istniała podstawa do odrzucenia oferty na mocy art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach.

WSA podzielił również zarzut Z. w [...] , że Prezes NFZ naruszył wyrażoną w art. 9 k.p.a. zasadę obowiązku organów udzielenia informacji faktycznej i prawnej. Według WSA dodatkowo należy stwierdzić, że to działanie organu naruszyło także art. 10 § 1 k.p.a., zgodnie z którym organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Odwołując się do konkretnych orzeczeń NSA, Sąd stwierdził że strona odwołująca się z aktami postępowania konkursowego, w tym ofertami innych biorących w nim udział oferentów.

Zdaniem WSA, wykazywane przez stronę nieprawidłowości w udostępnieniu jej akt postępowania konkursowego stanowi kolejne uchybienie procesowe Prezesa NFZ, które skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji.

Podsumowując swoje rozważania WSA w ww. wyroku z 23 lipca 2014 r. sygn. VlSA/Wa 2941/13 stwierdził, że Prezes NFZ naruszył art. 134 § 1 ustawy o świadczeniach (tj. Dz. U. z 2008 r. Nr 164 poz. 1027 ze zm.) gdyż nieodrzucenie oferty konkurenta skarżącego mimo podania w niej nieprawdziwych informacji, jak również odmowa udostępnienia akt postępowania w granicach dozwolonych przez prawo należy uznać za złamanie zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i zasady prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji.

Od powyższego wyroku nie została wniesiona skargi kasacyjna.

Wyrok jest prawomocny od 27 września 2014 r. (k. 56).

Po przekazaniu organowi akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku Prezes NFZ poinformował Z. w [...] w trybie art. 10 § 1 kpa o prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów (k. 52 - pismo z 13 listopada 2014 r.).

W odpowiedzi na powyższe, Z. w [...] wystąpił do organu o udostępnienie akt sprawy w sposób niezanonimizowany (k. 50 - pismo z 24 listopada 2014 r.) w piśmie z 28 stycznia 2015 r. Prezes NFZ wskazał, że w siedzibie Centrali NFZ znajduje się pełna dokumentacja sprawy zawierająca zanonimizowane, zgodnie z obowiązującymi przepisami, akta dotyczące obu oferentów (k 46-47).

Pismem z 21 lipca 2015 r. Prezes NFZ zwrócił się do organu I instancji o uzupełnienie akt i przesłanie kopii certyfikatu ISO uzyskanego przez S. w dniu 28 września 2012 r., protokołu kontroli przeprowadzonej w S. w toku postępowania konkursowego, a nadto wyjaśnienie czy Komisja Konkursowa dokonała zmiany w

odpowiedzi w ofercie S. oraz odpowiedzi na które pytania dotyczyła ta zmiana (k.44)

Organ I instancji przy piśmie z 4 sierpnia 2015 r. przedłożył żądaną dokumentację oraz wyjaśnił, że Komisja Konkursowa nie dokonywała żadnych zmian w odpowiedzi w ofercie S. (k. 15 - 43).

Następnie, pismem z 14 sierpnia 2015 r. Prezes NFZ zawiadomił S. o prawie zapoznania się z aktami sprawy (k. 11).

Następnie, decyzją z [...] grudnia 2015 r. Prezes NFZ uchyiił decyzję dyrektora [...] NFZ z [...] czerwca 2013 r. i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania.

Powyższa decyzja została wydana na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 581 z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą o świadczeniach", w związku z art. 5 ustawy z 11 października 2013 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1290), zwanej dalej "ustawą o zmianie" oraz art. 138 §2 kpa.

Po przytoczeniu stanu faktycznego zaistniałego w sprawie organ wskazał, że w obecnej sytuacji formalnoprawnej decyzja dyrektora [...] NFZ powinna uwzględniać wiążące i ostateczne ustalenia prawomocnego wyroku WSA wydanego w sprawie VISA/Wa 2941/13. Tym samym decyzja organu I instancji powinna zawierać dokładne ustalenie stanu faktycznego w zakresie kwestii podniesionych przez Sąd w ww. wyroku mianowicie: nie posiadania przez S. w [...] S., dalej, jako: C. w [...] , ważnego w dniu złożenia oferty i w dniu rozstrzygnięcia przedmiotowego konkursu ofert oraz obejmującego dany obszar zabezpieczenia certyfikatu ISO, podania przez C. w [...] nieprawdziwych danych odnośnie posiadania wskazanego wyżej certyfikatu ISO oraz faktu dokonania zmiany zapisu w formularzu ofertowym ww. wybranego oferenta w związku nie posiadaniem przez niego przedmiotowego certyfikatu.

W ocenie organu odwoławczego, decyzja z [...] czerwca 2013 r. nie wyjaśnia dokładnie stanu faktycznego, a to oznacza, że narusza art. 7 kpa i czyni uzasadnionym zastosowanie art. 138 § 2 kpa.

Według Prezesa NFZ powyższe okoliczności (podnoszone w toku postępowania przez Z. w [...] ) zakresem swoim obejmują istotę postępowania, decydując o jej rozstrzygnięciu, zwłaszcza, że podane przez Z. w [...] informacje w zakresie braku certyfikatu ISO i dokonania zmian w ankiecie przez komisję w postępowaniu konkursowym nie znajduje oparcia w materiale dowodowym posiadanym przez Prezesa NFZ i wymagają ustalenia przez organ I instancji.

Zdaniem organu odwoławczego, brak szczegółowego wyjaśnienia kwestii posiadania przez C. w [...] ważnego w dniu złożenia oferty i w dniu rozstrzygnięcia przedmiotowego konkursu ofert certyfikatu ISO, brak omówienia wyników kontroli przeprowadzonej w C. w [...] w związku z ww. certyfikatem ISO, a także brak odniesienia się do punktacji uzyskanej przez C. w [...] za posiadanie certyfikatu ISO powoduje sytuację, w której przytoczona decyzja nie wyjaśnia dokładnie stanu faktycznego sprawy.

Rozpoznając ponownie sprawę organ I instancji powinien, uwzględniając treści zawarte w niniejszej decyzji Prezesa NFZ, odnieść się do wszystkich zaleceń i wskazań zawartych w prawomocnym wyroku WSA sygn. akt VI SA/Wa 2941/13 z 23 lipca 2014 r., zaś w szczególności winien przedstawić szczegółowe i pełne wyjaśnienia dotyczące ww. kwestii posiadania przez C. w [...] ważnego w dniu złożenia oferty i w dniu rozstrzygnięcia przedmiotowego konkursu ofert oraz obejmującego obszar ubezpieczenia: [...] - [...],[...] - [...],[...] - [...],[...] - [...],[...] - [...],[...] - [...],[...] - [...], certyfikatu ISO oraz udostępnić akta sprawy na podstawie art. 73 k.p.a. i w sposób wskazany w wyroku.

Jednocześnie, gdy chodzi o zarzut naruszenia art. 9 i 10 kpa to Prezes NFZ, odwołując się do treści zawiadomień kierowanych do strony stwierdził, że dla Z. w [...] przygotowano pełne akta sprawy, zawierające dokumentację C. w [...], zanonimizowane tj. w takiej formie, która nie doprowadziłaby do naruszenia przepisów prawa powszechnie obowiązującego zakazujących przekazywania danych wrażliwych chronionych prawnie i poinformowano Z. w [...] o powyższym fakcie.

Decyzją z [...] grudnia 2015 r. Prezes NFZ uchylił decyzję nr [...] Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2013 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu organowi.

Od powyższej decyzji Prezesa NFZ skargę do WSA w Warszawie złożyła spółka S. w [...]. Wyrokiem z 14 lutego 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 466/16 tut. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu WSA w Warszawie podkreślił, ze zaskarżona decyzja narusza przepis art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") poprzez brak odpowiedniego uwzględnienia oceny prawnej oraz wskazań, co do dalszego postępowania w sprawie, wynikających z wyroku WSA w Warszawie z dnia 23 lipca 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 2941/13 a naruszenie to ma istotny wpływ na wynik postępowania w sprawie niniejszej, decyzję Prezesa NFZ z dnia [...] grudnia 2015 r. należało uchylić na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c. p.p.s.a. Według Sądu, organ po uchyleniu przez WSA decyzji z [...] sierpnia 2013 r. ponownie rozpoznając sprawę powinien ocenić kwestię posiadania przez C. w [...] certyfikatu ISO i wpływu tej okoliczności na rezultat postępowania konkursowego a także umożliwić stronom zapoznanie się z aktami postępowania konkursowego (w tym z ofertami innych biorących w nim udział oferentów) przy uwzględnieniu prawnych możliwości zapewnienia ochrony informacji obejmujących np. tajemnicę przedsiębiorstwa lub ochrony danych osobowych. Nie ulega przy tym wątpliwości, że WSA w poprzednim wyroku po pierwsze: zaakceptował stanowisko organu, że ogólna suma punktów uzyskanych przez C. w [...] wynosiła jak to ustalił organ odwoławczy w decyzji z [...] sierpnia 2013 r. - tj. 85,714, po drugie wyraził pogląd, że wypadku dotyczącym spełniania dodatkowych wymagań przez świadczeniodawcę nie istnieje podstawa do odrzucenia oferty na mocy art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach.

Powyższe orzeczenie Sądu uprawomocniło się.

Po ponownym rozpoznaniu odwołania od decyzji organu I instancji z [...] czerwca 2013 r., Prezes NFZ - powołaną na wstępie decyzją - utrzymał w mocy ww. rozstrzygnięcie.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ II instancji, odwołując się do treści uzasadnienia prawomocnego wyrok Sądu z 14 lutego 2017 r., wskazał, że Dyrektor [...]OW NFZ nie naruszył w toku postępowania konkursowego jego zasad, określonych w ustawie o świadczeniach, aktach wykonawczych wydanych na jej podstawie, czy też zarządzeniach wydanych przez Prezesa NFZ. Jak wynika z dokumentacji konkursowej przytoczone wyżej kryteria oceny ofert zostały w trakcie niniejszego konkursu rozpatrzone i uwzględnione zgodnie z zasadami zawartymi w odnośnych zarządzeniach Prezesa NFZ. Komisja konkursowa w ramach postępowania konkursowego stosowała te same zasady i przepisy prawa wobec wszystkich oferentów biorących udział w postępowaniu. Dlatego należy uznać, iż w sprawie nie doszło do naruszenia zasady równego traktowania podmiotów od momentu ogłoszenia postępowania aż do momentu jego rozstrzygnięcia.

Wobec nienaruszenia zasad prowadzenia postępowania konkursowego, nie stwierdzono naruszenia interesu prawnego wobec skarżącej, a więc przedmiotowe odwołanie od rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: podstawowa opieka zdrowotna nie może zostać uwzględnione. Jednocześnie organ odwoławczy nadmienił, że świadczenia zdrowotne w przedmiotowym zakresie i na określonym obszarze zostały zabezpieczone.

Powyższa decyzja Prezesa NFZ z [...] września 2017 r. stała się przedmiotem skargi Z. w [...] do tut. Sądu. Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji:

1. naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy:

a) tj. naruszenie art. 6 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji Dyrektora [...]OW NFZ uznającej rozstrzygnięcie konkursowe na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej; w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej za prawidłowe, pomimo iż w toku postępowania konkursowego wybrano ofertę, która winna zostać odrzucona w związku z podaniem przez oferenta nieprawdziwych informacji oraz niespełnieniem warunków stawianych świadczeniodawcom,

b) tj. naruszenie art. 9 k.p.a. w zw. z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2001.112.1198) poprzez dalsze udostępnienie wnioskowanych przez skarżącego dokumentów dotyczących oferty złożonej przez S. w sposób przesadnie zanonimizowanych w stopniu uniemożliwiającym zapoznanie się z informacjami zawartymi we wskazanych dokumentach, nie pozwalający na weryfikację prawidłowości rozstrzygnięcia konkursu na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej;

2. naruszenie przepisów prawa materialnego:

a) tj. naruszenie art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach f poprzez jego niezastosowanie i utrzymanie w mocy wadliwej decyzji Dyrektora [...]OW NFZ uznającej rozstrzygnięcie konkursowe na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej za prawidłowe, pomimo iż Komisja konkursowa wybrała ofertę, która winna być odrzucona na skutek Dodania w ofercie nieprawdziwych informacji;

b) tj. naruszenie art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach poprzez jego niezastosowanie i utrzymanie w mocy wadliwej decyzji Dyrektora [...]OW NFZ uznającej rozstrzygnięcie konkursowe na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej za prawidłowe, pomimo że Komisja konkursowa wybrała ofertę, która winna być odrzucona na skutek niespełniania wymaganych od świadczeniodawców warunków.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Prezesa NFZ i poprzedzającej ją decyzji Dyrektora [...] OW NFZ z [...] czerwca 2013 r., a także zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja Dyrektora [...]OW NFZ nie naruszają prawa.

Podkreślić należy, że postawione w skardze zarzuty zostały już rozstrzygnięte prawomocnym wyrokiem tut. Sadu z 14 lutego 2017 r,. sygn. akt VI SA/Wa 466/16. Ustalenia poczynione w tym orzeczeniu oraz ocena prawna wyrażona w jego uzasadnieniu nie pozwalały organowi II instancji na wydanie innej decyzji niż zaskarżona. W przeciwnym wypadku, jak trafnie podniósł Prezes NFZ w odpowiedzi na skargę - mogłoby dojść do naruszenia m in. art. 153 p.p.s.a.

Jak wskazał WSA w Warszawie w wyroku z dnia 14 lutego 2017 r. kwestiami ważnymi spornymi w sprawie, które po raz pierwszy Skarżący podniósł już w swojej pierwszej skardze był certyfikat ISO C. S.A. w [...] oraz kwestia udostępnienia akt Dostępowania Skarżącemu. Wyrokiem tym WSA wskazał na prawomocne rozstrzygniecie poprzednim wyrokiem zagadnienia miejsca udzielania świadczeń i wyposażenia.

Zagadnienie posiadania certyfikatu ISO przez C. S.A. w [...] jest podstawą zarzutów Skarżącego dotyczących podania nieprawdziwych informacji i nieodrzucenie oferty konkurenta, wskazanych w pierwszym zarzucie naruszenia przepisów postępowania i w obu zarzutach naruszenia prawa materialnego {naruszenie art. 6 k.p.a. oraz art. 149 ust. 1 pkt 2 i pkt 7 ustawy).

Z tego powodu (certyfikat ISO) WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 14 lutego 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 466/16 uchylił zaskarżoną decyzję jednocześnie stwierdzając, iż Prezes NFZ powtórnie rozpatrując sprawę prawidłowo uczynił prowadząc postępowanie w przedmiocie udostępnienia akt oraz uzupełnienia w/w akt

protokół kontroli i certyfikat ISO wydany dla S. [...] oraz wnioskując o przedstawienie wyjaśnień dotyczących ewentualnych zmian w ofercie, jednak w ocenie WSA (...), wnioski wyprowadzone przez organ odwoławczy z powyższego materiału dowodowego doprowadziły Prezesa NFZ do błędnej konkluzji, ze zachodzą przesłanki do wydania decyzji na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (...).

WSA stwierdził dalej, że (...) nie ulega wątpliwości, ze na dzień złożenia oferty oraz rozstrzygnięcia konkursu C. w [...] posiadało ważny certyfikat ISO. (...), a powyższe oznacza, że (...) Nie ma podstaw do twierdzenia, że oferta C. w [...] - v. pkt 1.3.1.1. oferty - zawierała nieprawdziwe informacje (...).

Następnie WSA odnosząc się do kwestii odrzucenia oferty S. [...] stwierdził: (...) Według organu, ponieważ posiadanie certyfikatu nie było warunkiem obligatoryjnym konkursu, to brak było podstaw do odrzucenia oferty C. w [...]. To stanowisko jest zgodne z oceną prawną wyrażoną w poprzednim wyroku WSA (...). Powyższe wiąże w sprawie i było podstawą do wydania zaskarżonej decyzji.

Zatem zarzut nieodrzucenia oferty z powodu podania nieprawdziwych informacji w ofercie został rozstrzygnięty ww. wyrokiem, w którym WSA w Warszawie stwierdził, że oferta C. S.A. w [...] nie zawierała informacji nieprawdziwych. Szczegółowe aspekty ustaleń w zakresie certyfikatu zostały opisane

przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Zarzut IV skargi, który dotyczy naruszenia przepisów prawa materialnego art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy, jest uzasadniony tym, że Prezes NFZ utrzymał w mocy decyzję Dyrektora O W NFZ, pomimo że komisja konkursowa wybrała ofertę, która winna być odrzucona na skutek niespełnienia warunków wymaganych od świadczeniodawców. Skarżący pisze, iż w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Prezes NFZ wskazał, iż zgodnie ze "Wstępnym protokołem kontroli oferenta" przeprowadzonej w S. wskazano m. in. jako miejsce udzielania świadczeń jeden gabinet lekarski (pomieszczenie nr 5), jeden gabinet zabiegowy. Stwierdzono także posiadanie przez świadczeniodawcę jednej torby lekarskiej i jednego neseser a pielęgniarskiego. Powyższe fakty wskazują jednoznacznie, że ww. świadczeniodawca otrzymał niesłusznie, za kryterium jakości, punkty za udzielanie świadczeń przez dodatkowego lekarza oraz pielęgniarkę, wobec niezapewnienia ww. personelowi medycznemu warunków uniemożliwiających udzielania, zgodnie z obowiązującymi przepisami, przedmiotowych świadczeń." Z tych powodów - zdaniem skarżącego - wybrany świadczeniodawca nie spełniał warunków realizacji świadczeń medycznych, co zgodnie z art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy, winno skutkować odrzuceniem oferty. Powyższe wywody skarżącego są niezasadne. Przede wszystkim w całym uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie ma wskazanego przez skarżącego cytatu i kwestie wyposażenia nie były jej przedmiotem. Stwierdzenie zatem, że w zaskarżonej decyzji nr [...] z dnia [...] września 2017 r. Prezes NFZ rozstrzygał powyższe kwestie związane z miejscem udzielania świadczeń oraz wyposażeniem świadczeniobiorcy, a przez to w kryterium jakość świadczeniobiorca otrzymał niesłusznie punkty za udzielanie świadczeń są niezasadne.

Natomiast należy zauważyć, że zagadnienie miejsca udzielania świadczeń i wyposażenia świadczeniobiorcy zostało rozstrzygnięte decyzją Prezesa NFZ nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. Co istotne, WSA w Warszawie w wyroku z dnia 23 lipca 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 2941/13 nie wskazał ww. zarzutów jako zasadnych. Podobnie WSA w wyroku z dnia 14 lutego 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 466/16, który wskazuje, że takie zarzuty były podnoszone i zostały już rozstrzygnięte jako niezasadne (ostatni akapit str. 2 i str. 3 uzasadnienie wyroku z dnia 14 lutego 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 466/16): "Odnośnie wykazywanego przez skarżącego nienależnego przyznania drugiemu świadczeniodawcy dodatkowych punktów w kryterium jakości Sąd stwierdził, że nieprawidłowość tę dostrzegł organ i wobec stwierdzenia braku potencjału po stronie S. S.A. w [...] do równoczesnego udzielania świadczeń przez dodatkowego lekarza i pielęgniarkę skorygował ilość otrzymanych przez ten podmiot punktów, pomniejszając je do 10,714 punktów za personel. W tym wypadku chodziło o spełnianie dodatkowych wymagań przez świadczeniodawcę więc nie istniała podstawa do odrzucenia oferty na mocy art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach."

W wyroku z 14 lutego 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 466/16 odnosząc się to jej kwestii WSA w Warszawie w uzasadnieniu na str. 10 i 11 stwierdził: "Według Sądu, organ po uchyleniu przez WSA decyzji z [...] sierpnia 2013 r. ponownie rozpoznając sprawę powinien ocenić kwestię posiadania przez C. w [...]. certyfikatu ISO i wpływu tej okoliczności na rezultat postępowania konkursowego a także umożliwić stronom zapoznanie się z aktami postępowania konkursowego (w tym z ofertami innych biorących w nim udział oferentów) przy uwzględnieniu prawnych możliwości zapewnienia ochrony informacji obejmujących np. tajemnicę przedsiębiorstwa lub ochrony danych osobowych Nie ulega przy tym wątpliwości, ze WSA w poprzednim wyroku po pierwsze: zaakceptował stanowisko organu, ze ogólna suma punktów uzyskanych przez C. w [...] wynosiła jak to ustalił organ odwoławczy w decyzji z [...] sierpnia 2013 r. - tj. 85,714, po drugie wyraził pogląd, ze wypadku dotyczącym spełniania dodatkowych wymagań przez świadczeniodawcę nie istnieje podstawa do odrzucenia oferty na mocy art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach."

Zatem podnoszenie na obecnym etapie postępowania tego zarzutu i kwestionowanie przyznanej punktacji w ramach kryterium jakości jest niezasadne i nieskuteczne z uwagi na brzmienie normy prawnej zawartej w art. 153 p.p.s.a. i rozstrzygnięcie ww. kwestii przez prawomocny wyrok WSA w Warszawie.

Natomiast w zakresie umożliwienia stronom zapoznanie się z aktami postępowania Sąd uznał, że Prezes NFZ prawidłowo udostępnił akta, realizując wyrok WSA z 23 lipca 2014 r, sygn. akt VI SA/Wa 2941/13 oraz zgodnie z art. 153 p.p.s.a., wskazując w uzasadnieniu, iż "(...) Uwzględniając powyższe, zdaniem WSA, należy uznać, że ten aspekt sprawy został ponownie rozpoznany przez organ odwoławczy, zgodnie z wytycznymi zawartymi w wyroku z 23 lipca 2014 r. (...) oraz art. 153 p.p.s.a."

Pismem z 13 listopada 2014 r. Prezes NFZ poinformował Z. [...] o prawie do wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Pismem z 24 listopada 2014 r. ww. świadczeniodawca wystąpił do Prezesa NFZ o ponowne przesłanie wyszczególnionej w nim dokumentacji dotyczącej rozstrzygnięcia przedmiotowego konkursu ofert (...) w sposób umożliwiający ich weryfikację tj. w sposób niezanonimizowany (...).

Pismem z 28 stycznia 2015 r. Prezes NFZ, w związku z anonimizacją dokumentów przedmiotowej sprawy podniósł kwestię linii orzeczniczej dotyczącej zakresu jawności akt postępowania konkursowego zawartej w uzasadnieniu prawomocnego wyroku sądu sygn. akt VI SA/Wa 2941/13 z 23 lipca 2014 r. oraz poinformował Z. [...], iż (...) w siedzibie Centrali NFZ znajduje się pełna dokumentacja sprawy, zawierająca zanonimizowane, zgodnie z obowiązującymi przepisami akta dotyczące obu oferentów uczestniczących w przedmiotowym postępowaniu konkursowym. (...)

W związku z powyższym dla Z. [...] przygotowano pełne akta sprawy, zawierające dokumentację S., zanonimizowane tj. w takiej formie, która nie doprowadziłaby do naruszenia przepisów prawa powszechnie obowiązującego zakazujących przekazywania danych wrażliwych chronionych prawnie i poinformowano Z. [...] o powyższym fakcie."

WSA w Warszawie w wyroku z dnia 14 lutego 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 466/16 uznał, że Prezes NFZ prawidłowo udostępnił akta, realizując wyrok WSA z 23 lipca 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 2941/13 oraz zgodnie z art. 153 p.p.s.a. Dlatego zarzut wskazany jako drugi w naruszeniu przepisów postępowania jest całkowicie chybiony.

Organ udostępnił akta zgodnie z żądaniem skarżącego i wskazaniami WSA zawartymi w wyroku z 23 lipca 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 2941/13, co WSA w kolejnym wyroku z dnia 14 lutego 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 466/16 uznał za prawidłowe.

Kontrolując legalność zaskarżonej decyzji Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania (art. 6 i art. 9 k.p.a.) ani przepisów prawa materialnego (art. 149 ust. 1 pkt 2 i pkt 7 ustawy o świadczeniach). Fakt, że skarżący nie zgadza się ze stanowiskiem Prezesa NFZ, nie przesądza o tym, iż w sprawie doszło do naruszenia obowiązujących przepisów. W konsekwencji okoliczność, że organ nie uwzględnił stanowiska skarżącego nie może stanowić skutecznego zarzutu. Dostrzec przy tym wypada, iż skarżący powołując się na prawomocny wyrok WSA w Warszawie z 14 lutego 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 466/16, akcentuje uchylenie decyzji organu odwoławczego z [...] grudnia 2015 r., lecz pomija ustalenia Sądu zawarte w tym orzeczeniu oraz wyrażoną w nim ocenę prawną.

Sąd nie stwierdził takich naruszeń prawa materialnego i procesowego, które miałyby wpływ na wynik sprawy i skutkowałyby koniecznością uwzględnienia skargi.

Z tych względów, uznając skargę za nieuzasadnioną, WSA w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.