Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 182/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-04-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 16 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 52 par. 1, art. 53 par. 1, art. 57 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranego świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący B. S. pismem z dnia 30 stycznia 2013 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na "decyzję Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] r., Nr [...]", uznającej wypłacone we wskazanym okresie świadczenie pielęgnacyjne za nienależnie pobrane.

Dokonując analizy skargi Przewodniczący wydziału zarządzeniem z dnia 1 marca 2013 r. wezwał skarżącego do wyjaśnienia w terminie 7 dni czy jego skarga dotyczy tej decyzji, czy też jej przedmiotem jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] utrzymująca w mocy tę decyzję po rygorem uznania, że skarga dotyczy pierwszej ze wskazanych decyzji.

Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu [...] r., jednakże w zakreślonym terminie skarżący nie udzielił żadnej odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpatrując wniesioną skargę zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych, bowiem w pierwszej kolejności Sąd sprawdza wymogi formalne skargi, w tym jej dopuszczalność.

Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności.

Jednocześnie, w myśl art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.

W przedmiotowej skardze B. S. podał numer i datę decyzji wydanej przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, działającego jako organ pierwszej instancji. Zgodnie z zawartym w tej decyzji pouczeniem, przysługiwało stronie prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Jak wynika z akt sprawy z uprawnienia tego skarżący skorzystał. Organ odwoławczy po rozpoznaniu tego odwołania wydał decyzję z dnia [...] r., na mocy której utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W związku z tym istota problemu w niniejszej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy mimo wyczerpania przez skarżącego środka zaskarżenia, dopuszczalne było wniesienie skargi na decyzję organu pierwszej instancji.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że ustawa p.p.s.a. nie zawiera przepisu, który wskazywałby, że skarga do sądu administracyjnego służy na decyzję ostateczną kończącą postępowanie administracyjne. Zasadę sądowej kontroli legalności decyzji ostatecznych kończących postępowanie w sprawie administracyjnej można jednak wywieść z analizy całokształtu przepisów regulujących przebieg, wzajemne relacje i zależności istniejące pomiędzy postępowaniem administracyjnym i postępowaniem sądowoadministracyjnym. Punktem wyjścia dla wyjaśnienia tego zagadnienia jest przepis art. 16 § 2 k.p.a., który stanowi, że decyzje mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego z powodu ich niezgodności z prawem, na zasadach i w trybie określonym w odrębnych ustawach. Zasady i tryb wniesienia skargi regulują przepisy ustawy p.p.s.a. Na uwagę zasługuje przede wszystkim powołany na wstępie przepis art. 52 § 1 oraz art. 53 § 1 p.p.s.a., określający termin złożenia skargi do sądu. Z zestawienia powyższych unormowań wywnioskować można, iż skarga do sądu winna być złożona na decyzję ostateczną, kończącą postępowanie administracyjne, skoro obligatoryjną ku temu przesłanką jest wyczerpanie środków zaskarżenia oraz zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W tym kontekście przez "rozstrzygnięcie w sprawie" rozumieć należy końcowy "wynik" postępowania administracyjnego, tj. ostatnią decyzję jaką organ wydał realizując instancyjny tok postępowania w ramach tej samej sprawy. Przy czym wskazania wymaga, iż jakkolwiek sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, to jest związany wskazanym w skardze przedmiotem zaskarżenia (konkretnym aktem prawnym lub czynnością), który wyznacza rodzaj sprawy sądowoadministracyjnej podlegającej kontroli.

Innymi słowy decyzją podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego jest więc zawsze decyzja kończąca postępowanie w sprawie administracyjnej, ponieważ decyzja wydana w "pierwszej instancji" odnosi się tylko do części sprawy administracyjnej. Kontrola sądowoadministracyjna obejmuje decyzje wydane "w pierwszej i drugiej instancji" oraz inne decyzje zapadłe wcześniej w granicach danej sprawy, jednakże zaskarżeniem powinna być objęta ostatnia z decyzji wydanych w administracyjnym toku instancji.

Skarżący natomiast mimo skutecznego wezwania nie sprecyzował wniesionej skargi podtrzymując w ten sposób wskazany tam przedmiot zaskarżenia, co w myśl przywołanej argumentacji jest niedopuszczalne.

Z wyłożonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.