Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SAB/Wa 83/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-04-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego
Powołane przepisy: article: art. 18,  art. 19, art. 20,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.) Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Grzelak sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. S. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie E. F. w sprawie ze skargi A. S. na bezczynność Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie bezczynność organu w sprawie konkursu na stanowisko w służbie cywilnej postanawia : oddalić wniosek


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 września 2008 r. odrzucił skargę A. S. na bezczynność Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie konkursu na stanowisko w służbie cywilnej.

Pismem z dnia [...] października 2008 r. A. S. złożył wniosek o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie E. F. od orzekania w niniejszej sprawie wraz z żądaniem wszczęcia postępowania karnego przeciwko Sędziemu w związku ze spełnieniem przesłanek zawartych w art. 258 k.k., art. 231 k.k., art. 271 k.k., art. 212 k.k. oraz art. 216 k.k

Uzasadniając powyższy wniosek skarżący wskazał na błędy proceduralne popełnione przez Sędziego w trakcie toczącego się postępowania sądowego poprzez wydanie orzeczenia przed ustanowieniem pełnomocnika oraz formułując zarzuty dotyczące postanowienia z dnia 29 września 2008 r., którym Sąd odrzucił skargę na bezczynność Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w związku z nieuzupełnieniem braków formalnych skargi.

Sędzia E. F. w toku postępowania złożyła oświadczenie, iż pomiędzy jej osobą, a żadną ze stron, w sprawie prowadzonej pod ww. sygnaturą, nie zachodzi stosunek osobisty ani żadna inna okoliczność tego rodzaju, która mogłaby wywoływać wątpliwości co do jej bezstronności, jak również nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej cyt. jako p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze. zm.), nazywanej dalej p.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:

1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;

2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;

3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;

4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;

5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;

6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;

7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.

Ponadto, jak stanowi art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego.

Wniosek o wyłączenie sędziego, w myśl art. 20 p.p.s.a., strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia.

W przedmiotowej sprawie skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił zaistnienia jakiejkolwiek przesłanki wynikającej z przywołanych powyżej przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mogącej stanowić podstawę wyłączenia Sędziego WSA E. F., która postanowieniem z dnia 29 września 2008 r. odrzuciła skargę skarżącego.

Zarzuty skarżącego uzasadniające wniosek o wyłączenie Sędziego E. F., stanowiące polemikę z rozstrzygnięciem zawartym we wskazanym postanowieniu z dnia 29 września 2008 r. bez powołania ustawowych przesłanek wyłączenia nie stanowią wystarczającej podstawy do dokonania oceny zasadności wniosku. Tego rodzaju argumenty skarżący powinien podnosić w środkach odwoławczych od orzeczeń merytorycznych Sądu. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd (patrz: postanowienie NSA z dnia 5 września 2008 r. sygn. akt I OZ 665/08, postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2008 r. sygn. akt II FZ 60/08 czy też postanowienie Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 26 października 1995 r. sygn. akt I ACz 309/95, OSA 1997, nr 9, poz. 49), iż samo przeświadczenie strony o prowadzeniu przez sędziego postępowania w sposób wadliwy i nieobiektywny, nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej wyłączenie sędziego w myśl art. 19 p.p.s.a. Nie jest dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, iż wnioskodawca kwestionuje zasadność rozstrzygnięć wydanych w sprawie z udziałem tego sędziego, nawet jeśli dopuściłby się on uchybień procesowych. Innymi słowy, niezadowolenie strony odnośnie sposobu prowadzenia postępowania sądowego nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego, bowiem zarzuty te strona może wnosić w środkach odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych.

Ponadto, za bezpodstawne i nieuzasadnione są zarzuty popełnienia przez sędziego czynów przestępnych, o których mowa we wniosku skarżącego z dnia [...] października 2008 r. Zgodnie bowiem z utrwalonym w piśmiennictwie i orzecznictwie poglądem

Z oświadczenia złożonego przez Sędziego jednoznacznie wynika, że między Sędzią a skarżącym nie występuje stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby on wywoływać wątpliwości co do jego bezstronności.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.