Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 797/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2010-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 210
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Gabriela Porzezińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi E. i T. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela wobec zarzutów egzekucyjnych 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Wójta Gminy z dnia [...] nr [...], 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego i na podstawie art. 2 i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994r. ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych po rozpatrzeniu zażalenia E. i T. N. utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy U. z dnia [...] nr [...] w sprawie stanowiska wierzyciela wobec zarzutów egzekucyjnych podatników.

Z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego wynika, że istotą zażalenia dłużników jest opinia wierzyciela w sprawie zarzutów egzekucyjnych wniesionych przeciwko tytułowi wykonawczemu wystawionemu przez wierzyciela – gminę U. – który stał się podstawą postępowania egzekucyjnego wszczętego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. Z uzasadnienia decyzji wynika też, że przedmiotem wierzytelności objętej tytułem wykonawczym jest niezapłacony podatek od nieruchomości wymierzony za 2004, 2005, 2006 i 2007 rok.

Organ odwoławczy wskazał, że pełnomocnik stron A.M. zarzucił, że obowiązek podatkowy nie może być egzekwowany bowiem tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów art. 27 § 1 pkt 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji, dlatego, że z treści decyzji organu odwoławczego nie wynika w jakiej części decyzja I instancji ustalająca wysokość zobowiązania podatkowego została uchylona, a w jakiej została utrzymana w mocy. Ta okoliczność zdaniem pełnomocnika powoduje że nie ma treści podlegającej wykonaniu.

Odnosząc się do podniesionego zarzutu, wierzyciel czyli Wójt Gminy U. uznał zarzuty za bezpodstawne wyjaśniając, że przedmiotem egzekucji jest podatek od nieruchomości za lata 2004 – 2007, którego kwota jednoznacznie wynika

z decyzji wymiarowej.

W zażaleniu na postanowienie wierzyciela, żądając jego uchylenia podniesione zostały te same argumenty co w zarzutach.

Rozpoznając zażalenie Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że tytuł wykonawczy, na podstawie którego Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. wszczął postępowanie egzekucyjne, ma prawidłową podstawę prawną. Jest to decyzja Wójta Gminy U. nr [...] z dnia [...] w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za lata 2003 – 2004 (budynki) i 2005 – 2007 (grunty i budynki) w łącznej kwocie [...]. Jednocześnie Kolegium wskazało, że w treści decyzji wymiarowej organ podatkowy na stronie czwartej zamieścił tabelę, w której podał, za jaki rok, za jaki przedmiot opodatkowania, za jaką powierzchnię, z zastosowaniem jakiej stawki wymierza konkretną kwotę podatku. Kolegium podkreśliło, że organ odwoławczy uchylając decyzję wymiarową w części obejmującej podatek od nieruchomości za 2003r. uchyliło decyzję w zakresie kwoty [...].

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skarżący za pośrednictwem pełnomocnika wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia organu II instancji i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji w całości

i zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi podniesiony został zarzut naruszenia prawa tj. art. 27 § 1 pkt 3, art. 33 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w związku z art. 20 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa. Podkreślono, że z treści ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], która jest podstawą wszczęcia przeciwko dłużnikom egzekucji nie wynika w jakiej części decyzja wymiarowa Wójta Gminy U. z dnia [...] została uchylona, a w jakiej utrzymana w mocy tym samym w jakim zakresie decyzja organu I instancji jest wykonalna. Oznacza to, że treść obowiązku podlegającego wykonaniu nie istnieje.

W dalszym ciągu w skardze wywiedziono, że brak obowiązku podlegającego wykonaniu powoduje też naruszenie art. 210 Ordynacji podatkowej, z którego wynika, że rozstrzygnięcia zwane osnową decyzji powinni być jednoznaczne jasne i pełne. Rozstrzygnięcie nie może zatem ani domniemywane, ani nie może być wyprowadzone z uzasadnienia decyzji. Zatem wobec braku określenia obowiązku w podstawie tytułu wykonawczego, nie może również określić go w samym tytule. Oznacza to, że tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów w art. 27 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zgodnie z tym przepisem tytuł wykonawczy zawiera : treść egzekwowanego obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku oraz stwierdzenie, że obowiązek jest wymagalny, a w przypadku egzekucji należności pieniężnej – także określenie jej wysokości, terminu, od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, oraz rodzaju i stawki tych odsetek.

W załączeniu do pisma z dnia 4 stycznia 2010r. do Sądu przekazane zostały przez stronę skarżącą kopie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie

z dnia 4 listopada 2009r. uchylający decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 2004r. – 2007r. oraz stwierdzający, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Sygn.akt I SA/Sz 404/09 oraz postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S.

z dnia [...] (nr [...]) uchylające postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. nr [...] z dnia [...] i umarzające postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] wystawionego przez Wójta Gminy U. w oparciu o zaskarżone decyzje organu I i II instancji tzn. decyzji Wójta Gminy U. z dnia [....] oraz decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...].

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Podejmując rozstrzygnięcie zawarte w sentencji wyroku Sąd poddał ocenie wypowiedź wierzyciela zawartą w postanowieniu z dnia 26.06.2009r. i stwierdził że mimo podniesionego zarzutu, iż z decyzji wymierzającej podatek nie wynika egzekwowany obowiązek a w konsekwencji tytuł wykonawczy nie zawiera określenia egzekwowanego obowiązku to wierzyciel odsyła stronę do zapoznania się z decyzją wymiarową. Takie odesłanie w ocenie Sądu nie spełnia wymogów jakim powinna odpowiadać wypowiedź wierzyciela który powinien wyjaśnić przyczyny dla których zarzuty uznaje za nieuzasadnione nie zaś odsyłać zainteresowaną stronę do zapoznania się z innym aktem administracyjnym.

Niezależnie od powyższego okolicznością znaną Sądowi z urzędu jest fakt, że

w dniu 4 listopada 2009r. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie zapadł wyrok (sygn.akt ISA/Sz 404/09) uchylający decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...].

Oznacza to, że uchylona została decyzja ustalająca obowiązek podatkowy E.

i T.N. Z uzasadnienia wyroku wynika, że przyczyną uchylenia decyzji było naruszenie art. 210 § 4 w związku z art. 124 ordynacji podatkowej. Sąd podkreślił, że w sprawie orzeczono łączną kwotę zobowiązania w podatku od nieruchomości za kilka lat podatkowy co jest niedopuszczalne wobec tego, że podatek od nieruchomości jest podatkiem corocznym nie zaś podatkiem jednorazowym.

W tych okolicznościach, Sąd uznał za zasadne uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Wójta Gminy U. będące wypowiedzią wierzyciela z tego powodu, że wypowiedz ta nie zawiera wyjaśnienia przyczyn dla których wierzyciel uznał zarzuty zobowiązanych za nieuzasadnione.

Zważywszy powyższe Sąd na podstawie art. 145 § 1 ust.1 lit.b ustawy z dnia

30 sierpnia 2002r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) orzekł jak w sentencji.