Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 326/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2008-06-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 121 par. 2 oraz 122, 187 par. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędziowie Asesor WSA Anna Juszczyk – Wiśniewska Asesor WSA Alina Rzepecka (spr.) Protokolant Grzegorz Oracz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi "WP sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia od podatku od nieruchomości w ramach pomocy regionalnej na nowe inwestycje oddala skargę.


UZASADNIENIE

WP sp. z o. o. ( zw. dalej: strona, spółka, skarżąca) złożyła

w Urzędzie Miasta wniosek z dnia [...] marca 2007r. o udzielenie zwolnienia od podatku od nieruchomości w ramach pomocy regionalnej na nowe inwestycje w Strefie Ekonomicznej (zw. dalej SE S.A.) oraz tworzenia nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją.

W treści pisma Strona powołała się na Uchwałę Nr [...] Rady Miasta z [...] października 2003r. w sprawie zwolnienia przedsiębiorców od podatku od nieruchomości, oraz na otrzymane zezwolenie Nr [...] z dnia [...] grudnia 2006r. na prowadzenie działalności w/w strefie. Zobowiązała się do dokonania nowej inwestycji o wartości ponad 10,3 mln. euro do dnia [...] grudnia 2009r. oraz do utworzenia co najmniej 205 nowych miejsc pracy. Ponadto wskazała, że otrzymane zwolnienie pozwoli jej na przeprowadzenie dalszych inwestycji i pozwoli jej na utrzymanie obecnych miejsc pracy w firmie B.P. Sp. z o. o. (zw. dalej: B.) wynajmującej od niej pomieszczenia produkcyjne.

Burmistrz Miasta (zw. dalej: Burmistrz) decyzją z [...] kwietnia 2007r. nr [...] umorzył wszczęte postępowanie uznając je za bezprzedmiotowe, z uwagi na brak podstawy prawnej udzielenia zwolnienia.

Strona odwołała się od tego rozstrzygnięcia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (zw. dalej: Kolegium Odwoławcze), które decyzją z [...] sierpnia 2007r. uchyliło orzeczenie organu I instancji w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Burmistrz w decyzji z [...] października 2007r. nr [...] wydanej w ponownie przeprowadzonym postępowaniu odmówił zwolnienia od podatku od nieruchomości w ramach pomocy regionalnej na nowe inwestycje. W motywach uzasadnienia podał, iż §2 Uchwały Nr [...], na który strona się powoływała został uchylony z dniem 1 stycznia 2005r. tym samym nie było możliwe udzielenie na jego podstawie zwolnienia w 2007r. Zaznaczył jednak, że w trakcie prowadzonego postępowania, Rada Miasta podjęła [...] września 2007r. Uchwałę Nr [...] (obowiązującą od [...] września 2007r.) przewidującą zwolnienia od podatku od nieruchomości dla przedsiębiorców dokonujących nowych inwestycji Organ podkreślił, że to na jej podstawie może być rozpatrzony wniosek spółki. Następnie podkreślił, iż przepis §3 ust.2 uchwały określa, że za nową inwestycję uważa się jedynie utworzenie lub rozbudowę przedsiębiorstwa.

W przypadku skarżącej nie miało miejsca ani jego utworzenie, ani też rozbudowa, gdyż strona zakupiła już istniejące przedsiębiorstwo, które korzystało wcześniej ze zwolnienia podatkowego. W kwestii planów inwestycyjnych spółki Burmistrz stwierdził, że z danych zawartych we wniosku wynika, że strona mogłaby ewentualnie korzystać ze zwolnienia na tę część przedsiębiorstwa, o którą zostanie ono rozbudowane, albowiem możliwość taką przewiduje §3 ust.2 lit.b oraz §3 ust.3 w/w uchwały, zgodnie z którymi nową inwestycją jest rozbudowa istniejącego przedsiębiorstwa, a kwota zwolnienia nie może przekroczyć kwoty należnego w danym roku podatkowym podatku od nieruchomości od gruntów, budynków i budowli stanowiących nową inwestycję. Strona mogłaby więc skorzystać ze zwolnienia od podatku od nieruchomości, ale jedynie w odniesieniu do tych nieruchomości, które dopiero utworzy. Za już istniejące grunty, budynki i budowle podatek musi być jednak opłacany.

W odwołaniu na powyższe rozstrzygniecie pełnomocnik spółki podniósł, iż

w przedmiotowej sprawie doszło do sprzedaży wydzielonej części przedsiębiorstwa,

w którego skład wchodziło, stosownie do treści art.55' kodeksu cywilnego uzyskane przez to przedsiębiorstwo zwolnienie od podatku od nieruchomości w ramach pomocy regionalnej na nowe inwestycje, oraz, że zgodnie z art.552 k.c. czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo odnosi się automatycznie do wszystkich jego składników jako zorganizowanej części. W ocenie pełnomocnika nie ma znaczenia fakt, iż przeniesienie zorganizowanej części przedsiębiorstwa nastąpiło w kolejnych umowach pomiędzy stroną a B.. Umowami tymi przeniesiono zespół składników, które stanowią niezbędne minimum, dla realizowania zadań gospodarczych. Podkreślił, iż spółka w pełni realizuje cele, które są następnie podstawą do uzyskania zwolnień. W piśmie z [...] stycznia 2008r. uzupełniając argumentację odwołania wskazał, iż bezspornym jest, że cały zakres przedmiotowy podlegający opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości objęty jest już zwolnieniem od tego podatku przysługującym do [...] marca 2008r. firmie B.. Stwierdził, że ma ono charakter przedmiotowy (tzn. jest przypisane do przedmiotu opodatkowania), albowiem tylko takie zwolnienia może wprowadzić rada gminy. W jego ocenie brak zwolnienia z podatku jest całkowicie nieuzasadniony, tym bardziej , że nowy nabywca spełnia również wszystkie dodatkowe warunki jakie zostały przewidziane w uchwale.

Kolegium Odwoławcze decyzją [...] stycznia 2008r. nr [...] utrzymało zaskarżone rozstrzygnięcie w mocy. Wskazało, iż błędnym jest wywodzenie przez spółkę swoich uprawnień z nabycia nieruchomości maszyn i urządzeń stanowiących

według niej zorganizowaną część przedsiębiorstwa, należącą do B., korzystającej dotychczas ze zwolnienia. Organ podkreślił, iż co do zasady, w drodze czynności cywilnoprawnych nie można przenosić ani obowiązków, ani uprawnień o charakterze publicznoprawnym, jakimi są zobowiązania, czy ulgi podatkowe. Wyjątki od powyższej zasady muszą znajdować wyraźne i jednoznaczne oparcie w przepisach prawa. W tej mierze wskazał na przepisy ustawy Ordynacja podatkowa, w której unormowane zostały przypadki sukcesji praw i obowiązków o charakterze podatkowym. Konkretnie chodzi o rozdział XIV - Prawa i obowiązki następców prawnych oraz podmiotów przekształconych i zawarte w nim art.93, art.93a i art.93c ustawy. Dwa pierwsze z wymienionych dotyczą sukcesji praw i obowiązków w przypadku łączenia się i przekształceń osób prawnych, trzeci (art.93c) dotyczy sytuacji następstwa prawnego w przypadku podziału osoby prawnej.

Organ stwierdził, iż by w rozpatrywanej sprawie, w ogóle mogło dojść do przejęcia uprawnień z tytułu ulgi, musiałby nastąpić podział B.P. SP. z o.o.- jako dotychczas uprawnionej z tytułu ulgi.

Następnie organ omówił regulacje wynikające z ustawy z dnia 15 września 200r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94 poz. 1037, ze zm. zw. dalej: ksh). Wskazał na treść art.528 ksh z której wynika, iż spółkę kapitałową można podzielić na dwie albo więcej spółek kapitałowych. Wyjaśnił, iż zgodnie z art.529 § 1 ksh podział może być dokonany przez: 1/ przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na inne spółki za udziały lub akcje spółki przejmującej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez przejęcie); 2/ zawiązanie nowych spółek, na które przechodzi cały majątek spółki dzielonej za udziały lub akcje nowych spółek (podział przez zawiązanie nowych spółek); 3/ przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na istniejącą i na nowo zawiązaną spółkę lub spółki (podział przez przejęcie i zawiązanie nowej spółki); 4/ przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą spółkę lub na spółkę nowo zawiązaną (podział przez wydzielenie). Podkreślił, iż z treści przepisu 531 § 2 ksh wynika zaś, że na spółkę przejmującą lub spółkę nowo zawiązaną, powstałą w związku z podziałem, przechodzą z dniem podziału bądź z dniem wydzielenia w szczególności zezwolenia, koncesje oraz ulgi, pozostające w związku z przydzielonymi jej w planie podziału składnikami majątku spółki dzielonej, a które zostały przyznane spółce dzielonej, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi inaczej. Przy czym spółka dzielona zostaje rozwiązana bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego w dniu wykreślenia jej z rejestru (530§1 ksh). Skutkiem podziału spółki jest więc ustanie jej bytu prawnego. W przypadku podziału przez wydzielenie, wydzielenie nowej spółki następuje w dniu jej wpisu do rejestru. W przypadku przeniesienia części majątku spółki dzielonej na istniejącą spółkę, wydzielenie następuje w dniu wpisu do rejestru podwyższenia kapitału zakładowego spółki przejmującej (art.530 §2 k.s.h.).

Przepis art.93c Ordynacji podatkowej łączy następstwo prawne jedynie z tymi składnikami majątku, które osobom prawnym przydzielono w planie podziału.

Organ wskazał, iż przepisy ordynacji podatkowej dotyczące sukcesji podatkowej w przypadku przejęcia lub podziału osoby prawnej stosuje się jedynie wtedy, gdy majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie - także majątek osoby prawnej dzielonej, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa. W powołaniu na orzecznictwo i literaturę Kolegium Odwoławcze wyjaśniło między innymi, iż "aby część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za zorganizowaną jego część, musi ona posiadać potencjalną zdolność do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielnego podmiotu gospodarczego. Składniki majątkowe: materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa, np. zakładu, sklepu czy punktu usługowego" (wyrok NSA z dnia 26 czerwca 1998 r., I SA/Gd 1097/96,).

Na zakończenie rozważań organ II instancji stwierdził, iż w rozpatrywanej sprawie nie może być mowy o przejęciu uprawnień do ulgi z tytułu podatku od nieruchomości, albowiem nie doszło do podziału spółki dotychczas uprawnionej do ulgi, a co za tym idzie nie można zasadnie twierdzić, że doszło do wyodrębnienia z niej zorganizowanej części mienia. Wskazał, że zawarte w aktach sprawy umowy stanowią wyłącznie o zbyciu nieruchomości pomiędzy spółkami, a nie zbyciu przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Żaden też z dokumentów nie zawiera nawet wzmianki o tym, że spółki dokonują transakcji przeniesienia praw do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Podkreślił, ze zbyto jedynie pewne aktywa przedsiębiorstwa, czyli konkretnie nieruchomości, maszyny i urządzenia.

Następnie Kolegium Odwoławcze stwierdziło, iż wobec braku sukcesji po dotychczasowym uprawnionym do ulgi z tytułu podatku od nieruchomości, wniosek spółki należało rozpatrywać w świetle postanowień uchwały Nr [...] z [...] września 2007r. Zgodnie z §2 ust.1 tej uchwały zwalnia się od podatku od nieruchomości grunty, budynki i budowle będące nowymi inwestycjami, które służą do prowadzenia działalności gospodarczej na terenie Strefy Ekonomicznej S.A.. Warunkiem udzielenia zwolnienia od podatku od nieruchomości, w myśl z §3 pkt 1 i 2 uchwały jest dokonanie nowej inwestycji na terenie SE S.A., przez co rozumiane jest - utworzenie przedsiębiorstwa lub rozbudowa przedsiębiorstwa. Stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie żadna z powyższych przesłanek nie miała miejsca. Podatnik nie utworzył nowego przedsiębiorstwa, ani nie rozbudował dotychczasowego. Za takie nie można było uznać zakupu nieruchomości, maszyn i urządzeń od innego podmiotu. Na spełnienie przesłanki nie miało również wpływu przeniesienie siedziby na teren SE S.A.

W skardze na powyższe rozstrzygnięcie pełnomocnik wskazał na naruszenie przepisów postępowania: art.121 §2 oraz art.122 i 187 §1 O.p., poprzez nie udzielenie niezbędnych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem tego postępowania oraz poprzez nie podjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w postępowaniu podatkowym. Zarzucił nieuzasadnione nieuwzględnienie jako dowodu w sprawie całości materiału dowodowego zebranego w sprawie. Podkreślił, że naruszono przepisy prawa materialnego: 1/ §3 pkt1 i 2 w zw. z §1 uchwały nr [...] Rady Miasta z dnia [...] września 2007r. - poprzez przyjęcie, że zwolnienie od podatku na podstawie tych przepisów nie przysługuje podatnikowi, który w celu utworzenia przedsiębiorstwa nabył aktywa stanowiące część przedsiębiorstwa innego podatnika; oraz 2/ rozporządzenia Komisji (WE) nr [...] z dnia [...] października 2006r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do regionalnej pomocy inwestycyjnej (Dz. Urz. WEL 302, s.29, z dnia 24.10.2006 r.) – poprzez jego nie zastosowanie.

Organ odwoławczy uznając zarzuty skargi za bezzasadne, wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest bezzasadna albowiem zaskarżone orzeczenie, mogło być uchylone jedynie, gdyby Sąd stwierdził naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy albo naruszenie przepisów procesowych, nie będące wszakże podstawą wznowienia postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Opisane przesłanki w rozpoznanej sprawie nie wystąpiły.

Zasadniczym przedmiotem sporu jest prawo skarżącej do skorzystania ze zwolnienia od podatku od nieruchomości w ramach pomocy regionalnej na nowe inwestycje w Strefie Ekonomicznej oraz na tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją.

W pierwszej kolejności należy podkreślić, iż na gruncie rozpoznawanej sprawy analiza zebranego materiału dowodzi szeregu sprzeczności i niekonsekwencji w argumentacji podnoszonej przez stronę w toku prowadzonego postępowania .

W samym bowiem wniosku mowa jest jedynie o zamiarze dokonania nowych inwestycji w SE S.A. w okresie do [...] grudnia 2009r. o wartości przewyższającej kwotę 10.300tys.EURO i o równoczesnym zobowiązaniu się do utworzenia na terenie SE S.A. co najmniej 205 nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją w okresie do dnia [...] grudnia 2009r. i utrzymania zatrudnienia na poziomie co najmniej 205 pracowników w okresie od [...] grudnia 2009 do [...] grudnia 2014r.

Jedyny komentarz jaki skarżąca poczyniła w odniesieniu do spółki B. ograniczył się do stwierdzenia, że otrzymane zwolnienie: "Ponadto pozwoli na utrzymanie obecnych miejsc pracy w firmie B.P. Sp. z. o. o. wynajmującej pomieszczenia produkcyjne od W.P. Sp. z o. o." Strona nie dokonała natomiast żadnego odniesienia, ani do warunkowej umowy sprzedaży z [...] grudnia 2006r. (akt notarialny Repertorium A numer: [...]), ani też do umowy przenoszącej własność nieruchomości z [...] grudnia 2006r. (wraz z Oświadczeniem o spełnieniu się warunku akt notarialny Repertorium A numer: [...]) - na podstawie których doszło do zakupu poszczególnych składników majątkowych od firmy B..

Nie było również mowy, ani o przejęciu zorganizowanej części przedsiębiorstwa,

ani o jakimkolwiek podziale spółki sprzedającej. Należy zwrócić uwagę, iż choć obie umowy noszą datę wcześniejszą niż wniosek, strona się na nie nie powołała jako na "nową inwestycję". Powyższe potwierdza tylko, iż w istocie skarżąca występując

z prośbą z [...] marca 2007r. nie dążyła do przejęcia zwolnienia przysługującego firmie B..

Dopiero po przystąpieniu pełnomocnika, strona odwołując się do treści art.55'

i art.552 kodeksu cywilnego wskazywała, iż doszło do sprzedaży wydzielonej części przedsiębiorstwa, w skład którego wchodziło również i uzyskane przez spółkę B. w ramach pomocy regionalnej na nowe inwestycje zwolnienie od podatku od nieruchomości, oraz że czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo odnosi się automatycznie do wszystkich jego składników jako zorganizowanej części.

Wobec takiej argumentacji strony skarżącej, podjęte przez organ podatkowy rozstrzygnięcie zostało poprzedzone wnikliwą analizą stanu faktycznego ustalonego

na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego (w głównej mierze dostarczonego przez samą stronę) oraz przepisów mających w sprawie zastosowanie. Poczynione wnioski znalazły następnie pełne odzwierciedlenie w podjętym przez organ rozstrzygnięciu.

Oceniając stanowisko przedstawione w szczególności w zaskarżonej decyzji, należy podzielić pogląd co do tego, że za pomocą czynności cywilnoprawnych nie można przenosić, ani obowiązków, ani uprawnień o charakterze publicznoprawnym, jakimi są między innymi ulgi podatkowe. Wyjątki od tej zasady muszą wynikać z treści przepisów prawnych. Prawidłowo Kolegium Odwoławcze powołało się w tej mierze na przepisy Ordynacji podatkowej dotyczące sukcesji praw i obowiązków w przypadku łączenia się i przekształceń osób prawnych (art.93, art.93a), oraz sytuacji następstwa prawnego w przypadku podziału osoby prawnej (art.93c), jak też przepisy kodeksu spółek handlowych - art.528, art.529, art.530, art.531.

W istocie, w ustalonym stanie faktycznym nie może być mowy o przejęciu uprawnień do ulgi z tytułu podatku od nieruchomości. Nie doszło bowiem do podziału spółki dotychczas uprawnionej do ulgi, a co za tym idzie nie można zasadnie twierdzić, że doszło do wyodrębnienia z niej zorganizowanej części mienia. Zawarte w aktach sprawy umowy stanowią wyłącznie o zbyciu nieruchomości pomiędzy spółkami, a nie zbyciu przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Żaden z dokumentów nie zawiera nawet wzmianki o tym, że spółki dokonują transakcji przeniesienia praw do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Zbyto jedynie pewne aktywa przedsiębiorstwa, czyli konkretnie nieruchomości, maszyny i urządzenia.

Wobec braku sukcesji po dotychczasowym uprawnionym do ulgi z tytułu podatku od nieruchomości, wniosek spółki musiał zostać rozpatrzony przede wszystkim w świetle postanowień uchwały Nr [...] z [...] września 2007r. Przypomnieć należy, iż zgodnie z brzmieniem §2 ust.1 uchwały zwalnia się od podatku od nieruchomości grunty, budynki i budowle będące nowymi inwestycjami, które służą do prowadzenia działalności gospodarczej na terenie SE S.A.. Warunkiem udzielenia przedmiotowego zwolnienia jest dokonanie nowej inwestycji na terenie w/w strefy, przez co rozumiane jest - utworzenie przedsiębiorstwa lub rozbudowa przedsiębiorstwa (zgodnie z §3 pkt1 i pkt2 uchwały). Trafnie organ orzekł, iż w rozpatrywanej sprawie żadna z powyższych przesłanek nie zachodzi, gdyż ani spółka nie utworzyła nowego przedsiębiorstwa, ani nie rozbudowała dotychczasowego. Urzeczywistnieniem stawianego warunku nie jest zakup nieruchomości, maszyn i urządzeń od innego podmiotu, ani też przeniesienie siedziby na teren SE S.A..

O słuszności poglądów organów świadczyć pośrednio może zmiana argumentacji strony skarżącej. Należy bowiem zauważyć, iż strona, po otrzymaniu decyzji, dopiero na etapie postępowania sądowo-administracyjnego podniosła zarzut naruszenia §3 pkt1 i pkt2 w zw. z §1 uchwały nr [...] z [...] września 2007r. - poprzez przyjęcie, że zwolnienie od podatku na podstawie tych przepisów nie przysługuje podatnikowi, który w celu utworzenia przedsiębiorstwa nabył aktywa stanowiące część przedsiębiorstwa innego podatnika - rozpatrywany w powiązaniu z treścią przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 1628/2006 z dnia 24 października 2006r. w sprawie stosowania art.87 i art.88 Traktatu w odniesieniu do regionalnej pomocy inwestycyjnej (Dz. Urz. WEL 302, s.29, z dnia 24.10.2006r.). W ocenie pełnomocnika spółki w/w akt został przez organy bezzasadnie pominięty, pomimo iż, po pierwsze: z §1 uchwały płynie informacja, że zwolnienia uregulowane w tej uchwale, mają być udzielane zgodnie z przepisami w/w rozporządzenia. Po drugie: z treści art.9 ust.2 tego rozporządzenia wynika, że wiąże ono w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Pełnomocnik dowodząc słuszności własnego stanowiska powołał przepis art.2 ust.1 lit.c w/w rozporządzenia, w treści którego wyjaśniono, co należy pojmować przez pojęcie "inwestycja początkowa". W szczególności wskazał na "lit. ii)" zgodnie z którą jest to "nabycie środków trwałych bezpośrednio związanych z zakładem, który został zamknięty lub zostałby zamknięty, gdyby zakup nie nastąpił, przy czym środki nabywane są przez niezależnego inwestora. Nabycie wyłącznie udziałów akcji przedsiębiorstwa nie stanowi inwestycji początkowej".

Ponadto powołał się na treść art.4 w/w rozporządzenia, zgodnie którą to właśnie inwestycja początkowa jest inwestycją z tytułu której rozporządzenie Komisji przewiduje przyznawanie pomocy publicznej.

W oparciu o powołane podstawy stwierdził "iż w świetle uregulowań tego rozporządzenia należy przyjąć, że pojęcie "nowa inwestycja" w rozumieniu uchwały Rady Miasta obejmuje również tworzenie przez przedsiębiorcę przedsiębiorstwa w oparciu o środki nabyte z istniejącego przedsiębiorstwa pod warunkiem - jak to wynika z rozporządzenia Komisji, zgodnie z postanowieniami którego są udzielane zwolnienia od podatku od nieruchomości w Gminie (§ 1 uchwały) - że nabycie środków trwałych bezpośrednio związanych z zakładem, który został zamknięty lub zostałby zamknięty, gdyby zakup nie nastąpił, przy czym środki nabywane są przez niezależnego inwestora".

W innym z kolei miejscu podkreślił ".... należy dojść do wniosku, iż zgodnie

z przepisami §1 oraz §3 uchwały Rady Miasta nabycie składników majątku od innego przedsiębiorcy nie może wykluczać możliwości uzyskania zwolnienia od podatku od nieruchomości. Tym niemniej musi być w tym wypadku spełniony warunek nabyciu środków trwałych bezpośrednio związanych z zakładem, który został zamknięty lub zostałby zamknięty gdyby nie nastąpił zakup przez niezależnego inwestora".

Odnosząc się do powyższego stwierdzić należy, iż po pierwsze, jak zostało to już wskazane wcześniej – tak sformułowane zarzuty zostały powołane dopiero przed sądem, mimo że rozporządzenie jest z dnia 24 października 2006r. i fakt inkorporowania jego na grunt uchwały z 7 września 2007r. znany był pełnomocnikowi od otrzymania decyzji organu i instancji. Po drugie, jak trafnie pełnomocnik podkreśla w skardze – musi być spełniony określony warunek - nabycie środków trwałych bezpośrednio związanych z zakładem, który został zamknięty lub zostałby zamknięty, gdyby zakup nie nastąpił, przy czym środki nabywane są przez niezależnego inwestora. Należy podkreślić, iż sprawa dotyczy zwolnienia od podatku. To zadaniem strony ubiegającej się o określoną ulgę jest wykazanie, że spełnia wskazane przepisami przesłanki, uprawniające ją do jej otrzymania. Tymczasem, w treści powołanych powyżej umów sprzedaży nie było mowy, ani o kłopotach finansowych firmy B., jej zagrożeniach finansowych, długach, obciążeniach, zaległościach, czy w końcu postawieniu jej w stan likwidacji. Tych okoliczności nie da się wywieść z żadnych dokumentów sprawy.

Za to z brzmienia §2.1 warunkowej umowy sprzedaży z [...] grudnia 2006r. między innymi wynika, iż sprzedająca (B.) nie jest obciążona żadnymi długami, że nie istnieją żadne jej zaległości względem Skarbu Państwa, że nie zostały wobec niej wydane jakiekolwiek decyzje administracyjne, czy orzeczenia sądowe mogące mieć wpływ na wykonanie przez nią zobowiązań objętych umową sprzedaży. W §2.1.8) wprost się stwierdza się, iż względem Sprzedawcy nie zostało wszczęte postępowanie likwidacyjne lub upadłościowe. Gwoli wyjaśnienia wypada zaznaczyć, iż warunek pod którym miała być zawarta przyrzeczona umowa sprzedaży dotyczył zapewnienia, że podmiot zarządzający SE S.A. nie wykona prawa pierwokupu nieruchomości, przysługującego mu na podstawie art.8 ust.2 zdanie 2 ustawy z dnia 20 października 1994r. o specjalnych strefach ekonomicznych. Ponieważ warunek został spełniony, właściwą umowę sprzedaży zawarto następnego dnia – [...] grudnia 2006r.

Na zakończenie tej części rozważań należy również zwrócić uwagę na jeszcze jedną istotną kwestię. Zgodnie z wypracowanym w tym przedmiocie stanowiskiem judykatury przepisy dotyczące ulg podatkowych powinny być interpretowane w sposób ścisły, z uwagi na ich wyjątkowy charakter ( zob. wyrok NSA z 8 listopada 2004r., sygn. akt FSK 596/04, Monitor Podatkowy , nr 2004/12/3 ).

Za nie mającą znaczenia dla podjętego przez organy rozstrzygnięcia, należy uznać argumentację skarżącej przedstawioną w związku z pismem SE S.A z dnia [...] czerwca 2007r. Pełnomocnik podniósł, iż po wystąpieniu strony do Strefy Ekonomicznej S.A., jako Spółki zarządzającej działalnością tej Strefy, uzyskano potwierdzenie, że całość środków trwałych zakupionych przez spółkę w grudniu 2006r, od B.P. Sp. z o.o. może być zaliczona do wydatków inwestycyjnych, a uruchomienie działalności gospodarczej przez Skarżącego na terenie SE S.A jest "nową inwestycją".

Niemniej jednak, pismo to zawiera jeszcze jedną informację, którą zdaje się nie zauważać pełnomocnik. Mianowicie odpowiadający w tym piśmie członek zarządu poinformował stronę, iż stanowisko SE S.A. nie jest w rozumieniu przepisów opinia prawną, gdyż SE S.A. nie ma takich uprawnień, dlatego zasugerował zlecenie opinii prawnej, w której należałoby również zwrócić uwagę, czy spółka od której zostały nabyte środki trwałe korzystała z pomocy publicznej i z jakiego tytułu. Stwierdził też, że SE S.A. nie posiada takich informacji, gdyż nie jest organem udzielającym pomocy publicznej. Tym organem jest urząd skarbowy – w przypadku zwolnienia od podatku dochodowego lub gmina – w przypadku zwolnienia z podatku od nieruchomości.

Reasumując, w świetle tego co powiedziano powyżej Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy ani przepisów materialnych, ani postępowania do których przestrzegania organy są zobowiązane - w zakresie wskazanym w skardze,

w szczególności - art.121 §2 oraz art.122 i art.187 §1 O.p.

W trakcie prowadzonego postępowania respektowano zasady dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i zgromadzenia w tym celu całościowego materiału dowodowego. Każda powoływana przez stronę skarżącą okoliczność była dogłębnie i rzetelnie badana oraz oceniania – co następnie znajdowało wyraz w podjętych rozstrzygnięciach.

Wobec powyższego uznać należało, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżona decyzja nie podlega uchyleniu. W tej sytuacji na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku.