Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1166/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Gospodarka gruntami
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak Sędziowie AWSA Inga Gołowska (spr.) AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant: Anna Fugiel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2008 r. sprawy ze skargi A. B. i J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala


UZASADNIENIE

Na wniosek Uniwersytetu Jagiellońskiego-wieczystego użytkownika nieruchomości będącej własnością Skarbu Państwa w oparciu o decyzję wywłaszczeniową, organ I instancji Prezydent Miasta Krakowa, ostateczną decyzją z dnia 05 kwietnia 2005r. zatwierdził projekt podziału nieruchomości obj.KW [....] , składającej się z działki nr [....] o pow. 6,4388 ha obr. [....] na działkach nr [....] o pow. 0,4527 ha i nr [....] o pow. 5,9861 ha.

W dniu [....] 2007r. do Prezydenta Miasta K. , wpłynął wniosek A.B.-D. i J.D. o wznowienie postępowania zakończonego w/w decyzją. We wniosku, zarzucono, że Prezydent Miasta K. w dacie wydawania decyzji był ,,prominentnym pracownikiem" Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie i powinien zostać wyłączony. Zarzucono również, że strony nie były poinformowane ani o toczącym się postępowaniu ani o decyzji. W uzasadnieniu wniosku podano również inne zastrzeżenia do zapadłej decyzji , z których wynika, że wnioskodawcy uważają ją za decyzję wydaną z naruszeniem szeregu obowiązujących ustaw. Wnioskodawcy wywodzą swój interes prawny z faktu, że od wielu lat starają się o stwierdzenie nieważności decyzji o wywłaszczeniu przedmiotowej nieruchomości.

Organ I instancji Prezydent Miasta K. , decyzją z dnia 21 maja 2007r. odmówił wznowienia postępowania, podnosząc , że wniosek o wznowienie został wniesiony po terminie wskazanym w art.148 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.

W uzasadnieniu decyzji, organ I instancji podniósł, że podanie o wznowienie zostało wniesione w dniu [....] maja 2007r. a z treści tego podania wynika, że wnioskodawcy dowiedzieli się o decyzji z decyzji Wojewody [....] z dnia 13 kwietnia 2006r. dotyczącej sprawy stwierdzenia nieważności decyzji wywłaszczeniowej. Organ I instancji dodatkowo podniósł, że A.B.-D. nie może podnosić zarzutu , że bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu podziałowym, bowiem w dniu wydania decyzji a także i obecnie nie legitymowała się i nie legitymuje tytułem własności do dzielonej nieruchomości, a pozostałe przesłanki do wznowienia były jej znane już w lipcu 2006r. Podniesiono także, że organ rozpatrujący wniosek o wznowienie postępowania nie może badać pozostałych przesłanek uzasadniających wznowienie postępowania wymienionych w art. 145§ 1 lub art. 145a § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego gdyż stwierdzenie, iż wnioskujący o wznowienie postępowania złożył wniosek z uchybieniem terminu do jego złożenia powoduje konieczność odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją.

W dniu [....] 2007r. wnioskodawcy skierowali do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji wniosek o wyłączenie Prezydenta Miasta K. Wniosek ten Minister przekazał Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w K. według właściwości.

Odwołanie od decyzji organu I instancji, wnioskodawcy skierowali do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. W uzasadnieniu odwołania podnieśli, że o fakcie zatrudnienia Prezydenta Miasta K. w Uniwersytecie Jagiellońskim dowiedzieli się z Internetu w połowie lutego 2007r. i natychmiast wysłali wniosek o wznowienie postępowania do Ministra Sprawiedliwości. W dalszej części odwołania podniesiono merytoryczne zastrzeżenia wobec decyzji z dnia 05 kwietnia 2005r. powtórzone i rozwinięte w dalszych pismach procesowych.

Organ II instancji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. , decyzją z dnia 03 września 2007r. znak: [....] i [....] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia napisano, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa i brak jest podstaw do jej zmiany lub uchylenia. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego , nie przewidują orzekania przez organ wyższego stopnia o wyłączeniu organu niższego stopnia do rozpatrzenia sprawy. Podniesiono także , że przedmiotowa sprawa nie dotyczy interesów majątkowych J.M. jako , że nie jest on stroną postępowania prowadzonego na wniosek A.B.-D. ani też nie był stroną postępowania zakończonego decyzją ostateczną zatwierdzającą podział opisanej nieruchomości albowiem żaden tytuł prawny J.M. do tej nieruchomości nie przysługiwał i nie przysługuje. Jednocześnie wskazano , że użytkownikiem wieczystym działki jest Uniwersytet Jagielloński w Krakowie, natomiast A.B.-D. nie dysponowała i nie dysponuje nadal tytułem prawnym do tejże działki a tylko podmioty dysponujące takim tytułem w postaci prawa własności lub użytkowania wieczystego są stronami postępowania o zatwierdzenie podziału nieruchomości. Samo zgłoszenie roszczeń do nieruchomości, której zatwierdzenie podziału nastąpiło lub ma nastąpić, nie daje podstaw do przyjęcia , iż osoba zgłaszająca roszczenia do nieruchomości jest stroną postępowania podziałowego. A.B.-D. składając wniosek o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie nie przedstawiła żadnego dokumentu z którego wynikałoby , iż była właścicielką bądź jest spadkobierczynią właścicieli działki noszącej obecnie nr [....] , która w 1952r. była przedmiotem wywłaszczenia na rzecz Skarbu Państwa. Organ II instancji stwierdził również, że dołączone do akt sprawy pełnomocnictwo dla J.D. nie obejmuje zakresem przedmiotowym niniejszego postępowania (dotyczy wyłącznie sprawy wywłaszczenia nieruchomości) w związku z czym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. pominęło udział J.D. w postępowaniu.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, złożyli A.B.-D. iJ.D. , zarzucając naruszenie art. art. 24,25,28,62,77,80,107,127,138,145 Kodeksu postępowania administracyjnego i wnieśli o : uchylenie skarżonej decyzji, uznanie ustawowego wyłączenia Prezydenta Miasta K. z postępowania, wstrzymania wykonania decyzji z dnia 05 kwietnia 2005r., przekazania sprawy Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu do ,,wznowienia postępowania", uznanie A.B.-D. za stronę, potwierdzenie uznania J.D. za pełnomocnika A.B.-D . i zasądzenia kosztów postępowania.

W bardzo obszernym uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, że: Prezydent Miasta K. jako prominentny pracownik Uniwersytetu Jagiellońskiego podlega wyłączeniu z postępowania w sprawie podziału nieruchomości, strony dotrzymały terminu z art.148§ 1 Kodeksu postępowania administracyjnego gdyż o podstawach wyłączenia Prezydenta dowiedziały się z Internetu w połowie lutego 2007r., organ mógł wznowić postępowanie z urzędu z każdej przyczyny , poza tą , jaka jest uregulowana w art. 145§ 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, skarżący mieli legitymację do wniesienia podania o wznowienie postępowania gdyż przepisy nie uzależniają tej możliwości od udziału we wcześniejszym postępowaniu lub doręczeniu decyzji, skarżący mają interes prawny w postępowaniu w sprawie podziału nieruchomości gdyż jego efekt może mieć wpływ na ich sytuację w zakresie prawa własności, uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest zbyt skrótowe. Pozostałe zarzuty skargi dotyczą decyzji o podziale nieruchomości a nie zaskarżonej decyzji o odmowie wznowienia postępowania w tej sprawie.

W odpowiedzi na skargę , organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podnosząc argumenty zawarte w uzasadnieniu skarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna. Zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Zgodnie z art. 148 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej , który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Zasadą jest więc, że strona wnosi podanie w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia. Zachowanie terminu musi być przez stronę udowodnione. Nie wystarczy tutaj uprawdopodobnienie.

W rozpatrywanej sprawie, skarżąca A.B.-D. dowiedziała się o decyzji z dnia 05 kwietnia 2005r. zatwierdzającej podział nieruchomości składającej się z działki nr [....] , w dniu 06 lipca 2006r. na rozprawie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie, przeprowadzonej w sprawie zbadania legalności decyzji z 1952r. o wywłaszczeniu nieruchomości. Okoliczność ta została wskazana przez samą skarżącą w złożonym dopiero w dniu [....] maja 2007r. wniosku o wznowienie postępowania czyli po upływie dziesięciu miesięcy od dnia w którym skarżąca dowiedziała się o okolicznościach stanowiących przesłankę wznowienia postępowania.

Organ administracji do którego złożono wniosek o wznowienie postępowania obowiązany był z urzędu zbadać zachowanie terminu, bowiem wszczęcie postępowania wznowieniowego na wniosek strony, mimo uchybienia terminu, stanowi rażące naruszenie prawa i godzi w zasadę trwałości decyzji administracyjnych. (Por. wyrok NSA z dnia 06 lipca 2006r. sygn.akt: II OSK 976/2005 LEX nr 275519) Organ I instancji w sposób prawidłowy zbadał czy został zachowany termin do złożenia podania o wznowienie postępowania. W rozpatrywanej sprawie, termin ten nie został zachowany zatem wydano decyzję odmawiającą wznowienia postępowania. Decyzja ta jest zgodna z prawem a zastosowana podstawa prawna prawidłowa.

Podobne stanowisko reprezentowane jest w orzecznictwie: strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Zachowanie powyższego terminu musi być udowodnione przez stronę, zaś organ administracji swobodnie ocenia dowody w tej mierze – (Por.wyrok NSA z dnia 16 października 1998 r., III SA 2802/97, niepublikowany, podobnie wyrok NSA z dnia 19 maja 2000 r., I SA /Wr 1038/97, LEX nr 43046: Strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Strona musi więc udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie postępowania wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia Również w doktrynie wyrażono pogląd, że: ,,Strona występująca z wnioskiem o wznowienie postępowania powinna zadbać o dowody potwierdzające datę dowiedzenia się o istnieniu przesłanki do wznowienia" (Por. artykuł: S. Maliszewski, Nowe okoliczności jako przesłanka wznowienia postępowania, Przegląd Podatkowy 1997, nr 3, s. 28)

Podniesiony w skardze zarzut, iż uzasadnienie skarżonej decyzji organu II instancji jest zbyt skrótowe nie zasługuje na uwzględnienie. Organ II instancji nie mógł badać przesłanek wznowienia postępowania gdyż są one przedmiotem analizy w przypadku jego wszczęcia. Tymczasem w rozpatrywanej sprawie , postępowanie takie nie zostało w ogóle uruchomione z powodu złożenia wniosku o wszczęcie postępowania wznowieniowego po upływie terminu wskazanego w art. 148 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżona decyzja została zatem wydana zgodnie z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego.

W tym stanie rzeczy skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz.1270 ze zm) gdyż zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa zarówno procesowego jak i materialnego a przeprowadzone postępowanie rozpoznawcze wykazało nieistnienie naruszenia prawa w działalności organu administracji , której skarga dotyczy. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.