Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 294/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-06-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 87 ust. 2 i ust. 6
journal: Dz.U. 2016 poz 710
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
article: art. 274 b par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Kandut Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman (spr.) Sędzia WSA Adam Nita po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu różnicy w podatku oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 oraz art. 13 § 1 pkt 2 lit. a w związku z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm., dalej: O.p.) oraz powołanych w uzasadnieniu art. 87 ust. 2 i ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 710 ze zm., dalej: ustawa o VAT) po rozpatrzeniu zażalenia "A" Sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z [...] r., nr [...], w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu różnicy podatku od towarów i usług wykazanej w deklaracji VAT-7 za sierpień 2017 r. do dnia 2 stycznia 2018 r., utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

Postanowienie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym:

"A" Sp. z o.o. z siedzibą w G., prowadzi działalność gospodarczą z kapitałem zakładowym [...]zł , w ramach której nabywa towar od podmiotów krajowych i zagranicznych, a następnie dokonuje dostaw wewnątrzwspólnowych tego towaru na Litwę, do Niemiec, Czech oraz Słowacji.

"A" Sp. z o.o. złożyła w dniu 22 września 2017r. deklarację VAT-7 za sierpień 2017r. wraz z wnioskiem o zwrot w terminie 25 dni nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości [...] zł. Termin zwrotu podatku przypadał na dzień 17 października 2017r.

Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. pismem z dnia [...]r. poinformował Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B., że przeprowadzi kontrolę celno-skarbową wobec "A" Sp. z o.o. w zakresie podatku od towarów i usług za sierpień 2017r. ze względu na przesłanki wskazujące na niezasadność deklarowanego zwrotu.

W dniu 3 października 2017r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. wszczął wobec Spółki postępowanie kontrolne w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za okres od 1 sierpnia 2017r. do 31 sierpnia 2017r.

Pismem z dnia [...]r. ww. organ poinformował, że kontrola wobec Spółki "A" jest w toku, dokonywana była weryfikacja oraz analiza dokumentacji finansowo-księgowej Spółki, a termin zakończenia kontroli przewidywany jest na dzień 2 stycznia 2018r. Stwierdzono, że odbiorcami "A" były m.in. podmioty zagraniczne z Litwy, Niemiec, Czech oraz Słowacji, natomiast dostawcami - podmioty krajowe oraz zagraniczne. W wyniku przeprowadzonych czynności sprawdzających wobec bezpośredniego dostawcy oraz podmiotów na wcześniejszym etapie obrotu danego towaru stwierdzono, że jeden z podmiotów w 2017r. nie złożył żadnej deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7, bądź VAT-7K. Transakcje te podlegały analizie pod kątem ich rzetelności i ustalenia stanu faktycznego co do ich przebiegu.

Kontrola podatkowa na dzień 17 października 2017r., tj. upływu terminu zwrotu podatku, nie została zakończona.

Wobec trwającej weryfikacji zasadności zadeklarowanego zwrotu różnicy podatku w ramach toczącej się kontroli celno-skarbowej, postanowieniem z dnia [...]r., Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. działając na podstawie art. 216 w związku z art., 277 oraz art. 274 b O.p., a także art. 87 ust. 2 i ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, przedłużył termin zwrotu różnicy podatku od towarów i usług w kwocie [...] zł za sierpień 2017r. do dnia 2 stycznia 2018 r. W uzasadnieniu postanowienia podano, że weryfikując zasadność zwrotu za ww. okres stwierdzono, że zachodzi konieczność sprawdzenia transakcji z dostawcami i odbiorcami "A" Sp. z o.o. Czynności te są niezbędne do ustalenia stanu faktycznego i oceny zgodności podejmowanych przez Spółkę działań z przedłożonymi dokumentami, w tym potwierdzenia prawidłowości deklarowanych dostaw wewnątrzwspólnotowych. Analiza zgromadzonego materiału dowodowego pozwoli ocenić prawidłowość rozliczeń w zakresie podatku od towarów i usług, a tym samym potwierdzić zasadność zwrotu podatku za sierpień 2017r.

W zażaleniu na to rozstrzygnięcie, Spółka wniosła o jego uchylenie w całości, zarzucając organowi naruszenie art. 87 ust. 6 i art. 87 ust. 6 w zw. z ust. 2 ustawy o VAT oraz art. 274 b § 1 w zw. z art. 272 pkt 3 Ordynacji podatkowej w związku z art. 87 ust. 2 i ust. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, poprzez błędne przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wbrew treści wskazanych przepisów oraz poprzez błędne przyjęcie, że postanowienie organu pierwszej instancji weszło do obrotu prawnego przed upływem 25-dniowego terminu na dokonanie zwrotu podatku od towarów i usług.

W uzasadnieniu strona stwierdziła, że skutecznie złożyła w dniu 22 września 2017r. deklarację VAT-7 i wystąpiła o zwrot podatku w terminie 25 dni spełniając wszelkie ku temu przesłanki. Termin 25 dni do zwrotu podatku upływał w dniu [...]r. W tym dniu Naczelnik [...] Urzędu w B. wydał zaskarżone postanowienie, doręczone w dniu 30 października 2017r., a zatem już po dniu, w którym upłynął 25 - dniowy termin do zwrotu podatku. Zdaniem Spółki, nie jest możliwe wydanie postanowienia o przedłużeniu terminu, który upłynął. W sprawie doszło do nieskutecznego przedłużenia terminu przez organ podatkowy ze względu na doręczenie postanowienia po upływie wskazanego wyżej terminu (art. 87 ust.6 ustawy o podatku od towarów i usług).

Spółka wskazała również, że 25 - dniowy termin nie może zostać przedłużony na okres dłuższy niż 60 dni, o czym mowa w art. 87 ust. 2 ww. ustawy jako terminie podstawowym. Powyższe naraża bowiem Spółkę na konsekwencje wynikające z art. 87 ust. 2 a ustawy o VAT..

Zdaniem Spółki, organy podatkowe mogą przedłużać termin zwrotu podatku tylko w sytuacji, gdy istnieją okoliczności przemawiające za potrzebą dodatkowej weryfikacji i okoliczności te powinny być jasno określone i uzasadnione w postanowieniu o przedłużeniu terminu zwrotu podatku od towarów i usług. W przedmiotowej sprawie organ ograniczył się jedynie do wskazania, że prowadzone jest postępowanie celno-skarbowe, nie przedstawiono żadnych argumentów przemawiających za potrzebą dodatkowej weryfikacji.

Według strony w ramach czynności sprawdzających nie mieszczą się czynności związane z tzw. kontrolą krzyżową polegające na weryfikacji kontrahenta podatnika, w tym przeprowadzenia u niego czynności sprawdzających, a tym bardziej badanie wcześniejszych etapów obrotu gospodarczego dokonanego przez Spółkę. Strona powołała się na orzecznictwo sądowoadministracyjne w podobnych sprawach.

Organ odwoławczy rozpoznając zażalenie na wstępie dokonał ustaleń faktycznych, a dokonując oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego stwierdził że zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy o VAT w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 tej ustawy, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Z kolei, w myśl ust. 2 art. 87 (zdanie drugie) ww. ustawy, w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie, jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.

Ponadto, zgodnie z art. 87 ust. 6 ustawy o VAT, w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie, na wniosek podatnika, złożony wraz z deklaracją podatkową, urząd skarbowy jest obowiązany zwrócić różnicę podatku, o której mowa w ust. 2, w terminie 25 dni, licząc od dnia złożenia rozliczenia, w przypadku gdy spełnione są wymienione w tym przepisie warunki,

- przy czym przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a, 4a-4f stosuje się odpowiednio.

Zatem i w tej sytuacji termin zwrotu różnicy podatku może zostać przedłużony, gdy zasadność zwrotu wymaga dodatkowej weryfikacji.

Jednocześnie, zgodnie z art. 87 ust. 2b ustawy o VAT, weryfikacja zasadności zwrotu różnicy podatku może obejmować sprawdzenie rozliczenia podatnika, rozliczeń innych podmiotów biorących udział w obrocie towarami lub usługami, będącymi przedmiotem rozliczenia podatnika, oraz sprawdzenie zgodności tych rozliczeń z faktycznym przebiegiem transakcji.

W rozpatrywanej sprawie organ stwierdził, że zwrot wykazany w złożonej za sierpień 2017r. deklaracji VAT-7 nie jest oczywisty. Wobec Spółki toczy się kontrola celno-skarbowa, która nie została jeszcze zakończona (do dnia przekazania akt przedmiotowej sprawy Dyrektorowi Izby). Na obecnym etapie dokonywana jest weryfikacja oraz analiza dokumentacji finansowo-księgowej Spółki, analizy wymagają również zebrane materiały dotyczące odbiorców Spółki m.in. podmioty zagraniczne z Litwy, Niemiec, Czech i Słowacji oraz dostawcy towarów do Spółki będące podmiotami krajowymi oraz zagranicznymi. W wyniku przeprowadzonych czynności sprawdzających wobec bezpośredniego dostawcy oraz podmiotów na wcześniejszym etapie obrotu danego towaru, Naczelnik [...] Urzędu Celno- Skarbowego w K. stwierdził, że jeden z podmiotów w 2017r. nie złożył żadnej deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7, bądź VAT-7K. Powyższe transakcje są na etapie analizowania pod kątem ich rzetelności oraz ustalania stanu faktycznego w zakresie ich przebiegu. Organ ten nie otrzymał jeszcze odpowiedzi na wszystkie wystosowane wnioski o informacji i przeprowadzenie czynności sprawdzających, stąd zgromadzony materiał dowodowy jest niepełny. Powyższe spowodowało, iż powzięto uzasadnioną wątpliwość co do zasadności wykazanego zwrotu za sierpień 2017r.

Ponadto wskazane okoliczności potwierdzają, że organy podatkowe prowadzą weryfikację spornego rozliczenia. Wystąpiły zatem przesłanki wskazane w art. 87 ust. 2 ustawy o VAT, tj. zaszła konieczność sprawdzenia zasadności zwrotu wykazanego przez podatnika w deklaracji VAT-7 za sierpień 2017r. Wbrew twierdzeniom zażalenia, w sprawie nie doszło więc do naruszenia art. 87 ust. 6 w związku z ust. 2 ustawy o VAT. Organ odwoławczy stwierdził, że Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. miał prawo wstrzymać Spółce zwrot podatku w związku z postępowaniem prowadzonym przez Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K..

Organ uznał za niezasadny zarzut Spółki polegający na naruszeniu art. 87 ust. 6 ustawy o VAT, poprzez przyjęcie, że postanowienie organu pierwszej instancji weszło do obrotu prawnego przed upływem 25-dniowego terminu na dokonanie zwrotu podatku od towarów i usług. Przepis ten nie uzależnia skuteczności przedłużenia terminu zwrotu od daty doręczenia (a nie wydania) postanowienia w tej sprawie. Przyjęcie takiego założenia powodowałoby, że organ podatkowy byłby w ogóle pozbawiony możliwości przedłużenia terminu zwrotu, jeśli podatnik złożyłby wniosek o dokonanie zwrotu w terminie skróconym - 25 dni (jak w przedmiotowej sprawie). Nawet jeśli istniałyby wątpliwości uzasadniające przedłużenie terminu zwrotu, organ nie dysponowałby wystarczającym czasem na podjęcie jakichkolwiek czynności w tym zakresie (będąc zobowiązanym do uwzględnienia max 14 dni na doręczenie przesyłki przez operatora pocztowego), narażając się na zarzut bezpodstawnego wstrzymania zwrotu. Nie zgodził się z argumentacją, że chwilą przedłużenia terminu jest data skutecznego wprowadzenia postanowienia do obrotu prawnego (doręczenia podatnikowi), a nie jego wydania.

Przywołał w tym zakresie stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok z dnia 5 lipca 2016 r., sygn. akt I FSK 1893/15), iż dla zachowania określonego w art. 87 ust. 2 ustawy o VAT terminu do przedłużenia zwrotu w celu zweryfikowania jego zasadności wymagane jest, aby postanowienie naczelnika urzędu skarbowego w tym przedmiocie, które doręczane jest stronie za pośrednictwem operatora pocztowego, zostało wydane (sporządzone) i przekazane temu operatorowi w celu doręczenia przed upływem terminu do dokonania tego zwrotu.

Organ wskazał, że zagadnienie skuteczności doręczeń postanowień normuje art. 212 w związku z art. 219 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym organ podatkowy, który wydał postanowienie, jest nim związany od chwili jego doręczenia. Przy czym w przypadku doręczenia stronie za pośrednictwem operatora pocztowego, za wydane w terminie postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu podatku uznać należy takie, które zostanie wydane i przekazane temu operatorowi w celu doręczenia przed upływem przedłużanego terminu.

Organ odwoławczy stwierdził, że organ pierwszej instancji nie naruszył art. 274b § 1 w związku z art. 272 pkt 3 Ordynacji podatkowej. Ww. przepisy określają ogólne zasady weryfikacji rozliczenia natomiast uszczegółowienie w zakresie przedłużania terminu zwrotu wynika z art. 87 ust. 2 i następnych ustawy o VAT.

Weryfikacja zasadności zwrotu różnicy podatku może obejmować sprawdzenie rozliczenia podatnika, rozliczeń innych podmiotów oraz sprawdzenie zgodności tych rozliczeń ze stanem faktycznym (art. 87 ust. 2 b). Z treści powołanych uregulowań wynika, że zarzuty Spółki są bezpodstawne.

Ponadto organ odwoławczy wskazał, że wbrew twierdzeniom Spółki z żadnego przepisu prawa nie wynika, że organ nie może dokonać przedłużenia terminu zwrotu na okres dłuższy niż 60 dni, w sytuacji gdy podatnik złożył wniosek o zwrot w terminie 25 dni.

Na koniec. organ zauważył, że w toku niniejszej sprawy, organ pierwszej instancji wykazał zgodnie z obowiązującymi przepisami, czym kierował się przedłużając termin zwrotu i jakie fakty przesądziły o wydaniu zaskarżonego postanowienia. Natomiast przytoczone przez Spółkę wyroki nie odpowiadają stanowi faktycznemu sprawy. W świetle powyższego, uznał zasadność podjętego mocą zaskarżonego postanowienia z dnia [...]r. rozstrzygnięcia i orzekł jak w sentencji.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, strona wnosząc o uchylenie postanowienia organu odwoławczego oraz zasądzenie kosztów postępowania, postawiła zarzuty naruszenia przepisów:

- art. 212 w związku z art. 219 Ordynacji podatkowej poprzez błędne przyjęcie, iż do skutecznego wejścia do obrotu prawnego postanowienia Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...]r. w sprawie przedłużenia terminu zwrotu doszło w momencie wydania postanowienia oraz przekazania do doręczenia operatorowi pocztowemu,

- art. 121 § 1, art. 122, art. 124, art. 217 § 2 Ordynacji podatkowej w związku z art. 87 ust. 2 i ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług poprzez utrzymanie w mocy ww. postanowienia, które zostało wydane pomimo braku przesłanek do przedłużenia terminu zwrotu podatku podatku od towarów i usług,

- art. 120 i art. 121 § 1 w związku z art. 274b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez utrzymanie w mocy ww. postanowienia Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K., na podstawie którego przedłużono termin zwrotu podatku Spółce jedynie na podstawie ustalenia faktu niezłożenia deklaracji VAT-7 bądź VAT-7K przez jeden z podmiotów będących kontrahentem Spółki.

Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. W całości podtrzymał i powtórzył dotychczasowe stanowisko wraz z argumentacją zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2188 ), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje, między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c tej ustawy). Sąd uwzględniając skargę stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Nadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art. 134 § 1 w/w ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.).

Sądowa kontrola zaskarżonego aktu przeprowadzona z uwzględnieniem powyższych reguł, doprowadziła do wniosku, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Przedmiotem sporu jest zasadność przedłużenia przez organ podatkowy terminu zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika wynikającej z deklaracji VAT-7 za sierpień 2017 r. w wysokości [...] zł do dnia 2 stycznia 2018 r.

Na podstawie art. 274b § 1 O.p., jeżeli przeprowadzenie czynności sprawdzających zasadność zwrotu podatku wymaga przedłużenia terminu zwrotu podatku wynikającego z odrębnych przepisów, organ podatkowy może postanowić o przedłużeniu tego terminu do czasu zakończenia czynności sprawdzających.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Z kolei, po myśli art. 87 ust. 6 ustawy o VAT, na wniosek podatnika, złożony wraz z deklaracją podatkową, urząd skarbowy jest obowiązany zwrócić różnicę podatku, o której mowa w ust. 2, w terminie 25 dni, licząc od dnia złożenia rozliczenia, w przypadku gdy kwoty podatku naliczonego, wykazane w deklaracji podatkowej, wynikają z:

- faktur dokumentujących kwoty należności, które zostały w całości zapłacone, z uwzględnieniem art. 22 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015r., poz. 584 z późn. zm.),

- dokumentów celnych, deklaracji importowej oraz decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34, i zostały przez podatnika zapłacone,

- importu towarów rozliczanego zgodnie z art. 33a, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, świadczenia usług, dla którego podatnikiem jest ich usługobiorca, lub dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, jeżeli w deklaracji podatkowej została wykazana kwota podatku należnego od tych transakcji.

Natomiast zgodnie z art. 87 ust. 2 zd. 2 ustawy o VAT, jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanej w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej lub postępowania podatkowego. Jeżeli przeprowadzona dodatkowa weryfikacja wykaże zasadność zwrotu, wypłaca się należną kwotę zwrotu wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.

Organ podatkowy ma prawo do weryfikacji rozliczenia podatnika (zbadania zasadności zwrotu podatku) w ramach procedur wymienionych w tym przepisie, a jeżeli taka weryfikacja jest przeprowadzana, to wówczas naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć termin zwrotu różnicy podatku. Przesłanki do wydania postanowienia w tym trybie nie stanowi sam fakt wykazania przez podatnika nadwyżki do zwrotu, ale muszą istnieć wątpliwości co do zasadności zwrotu. Organ podatkowy nie wykazuje w takowym postanowieniu, że zwrot jest niezasadny ani też, że istnieją dowody przemawiające za niezasadnością zwrotu. W postanowieniu o przedłużeniu terminu zwrotu organ ma obowiązek wyłącznie wskazać, że istnieją okoliczności przemawiające za potrzebą dodatkowej weryfikacji zasadności zwrotu podatku (por. wyroki NSA z 11 kwietnia .2014 r., sygn. akt I FSK 610/13; z 27 marca 2015r. sygn. akt I FSK 373/14, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym kontekście Sąd potwierdza regułę, że przed upływem ustawowego terminu zwrotu muszą być już podjęte czynności zmierzające do zweryfikowania jego zasadności, które nie dały jeszcze rezultatu. (por. wyrok WSA w Warszawie z 24 stycznia 2013 r., sygn. akt III SAB/Wa 32/12, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl).

W przedmiotowej sprawie wątpliwości organu były uzasadnione okolicznościami wskazanymi przez organ odwoławczy, a w szczególności: znaczną kwotą zwrotu różnicy podatku zadeklarowanego przez Spółkę, informacja otrzymana od Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego o zamiarze przeprowadzenia w Spółce kontroli celno-skarbowej w zakresie podatku od towarów i usług za sierpień 2017 r., a z uwagi na przesłanki wskazujące na niezasadność deklarowanego zwrotu podatku wniosek o jego wstrzymanie, ponadto organ ten poinformował w toku kontroli, że stwierdzono w wyniku czynności sprawdzających na wcześniejszych etapach obrotu towarem, że jeden z podmiotów (dostawców) nie złożył w 2017 r. żadnej deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7, bądź VAT- 7 K.

A zatem, jeśli zgodnie z jednolitym orzecznictwem sądowoadministracyjnym, do przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku wystarczy powzięcie przez organ wątpliwości co do zasadności zwrotu, to należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie takie wątpliwości wystąpiły. Należy przy tym dodać, że termin przedłużenia został określony i uzasadniony terminem zakończenia kontroli.

W ocenie Sądu, dokonane ustalenia faktyczne i czynności podejmowane przez organ, wbrew zarzutom skargi wskazują na prowadzenie postępowania w zgodzie z zasadami postępowania określonymi w O.p. Przedstawiona w sprawie ocena istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności jest zgodna z zasadą swobodnej oceny dowodów z art. 191 O.p., a uzasadnienie zaskarżonego postanowienia spełnia wymagania z art. 217 § 2 O.p. Organ dostatecznie wskazał na okoliczności świadczące o zaistnieniu potrzeby dodatkowej weryfikacji zasadności zwrotu VAT.

Organy nie naruszyły także wbrew podniesionym zarzutom reguł postępowania określonych w art. 121, art. 122 i art. 124 O.p.

Sąd podziela pogląd organów podatkowych, oparty na zebranym dotychczas materiale dowodowym, że zachodziły uzasadnione wątpliwości, co do zwrotu Spółce kwoty [...] zł. Jest to wystarczająca przesłanka do zastosowania w sprawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT zwłaszcza, że nie nakłada on na organy podatkowe obowiązku wykazywania nieprawidłowości zadeklarowanego zwrotu. Wydanie postanowienia o przedłużeniu zwrotu nie musi być poprzedzone rozstrzygnięciem zasadności deklarowanego zwrotu. Sąd nie ma przy tym wątpliwości, że końcowa ocena zasadności zwrotu skarżącej Spółce, uzależniona jest od weryfikacji nie tylko poprawności prowadzenia dokumentacji przez samą Spółkę, ale dotyczy to również kontrahentów uczestniczących w wewnątrzwspólnotowych dostawach. Słusznie zatem uznały organy podatkowe, że zasadność zwrotu podatku naliczonego za miesiąc sierpień 2017 r. wymaga zweryfikowania, co w świetle art. 87 ust. 2 zd. 2 ustawy o VAT uzasadniało wydanie postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu.

Należy zatem stwierdzić, że organy podatkowe miały podstawy do wydania postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2017 r., a postanowienie to zostało wydane przed upływem ustawowego terminu zwrotu, który przypadał na 17 października 2017 r., co czyni je skutecznym. NSA w wyroku z 5 lipca 2016 r., sygn.. I FSK 1893/15 jednoznacznie stwierdził, że dla zachowania określonego w art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.) terminu do przedłużenia zwrotu podatku od towarów i usług w celu zweryfikowania jego zasadności wymagane jest, aby postanowienie naczelnika urzędu skarbowego w tym przedmiocie, które doręczane jest stronie za pośrednictwem operatora pocztowego, zostało wydane (sporządzone) i przekazane temu operatorowi w celu doręczenia przed upływem terminu do dokonania tego zwrotu. To stanowisko Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, co czyni zarzut naruszenia art. 212 w zw. z art. 219 O.p. bezzasadnym.

Zaskarżone orzeczenie, podobnie jak poprzedzające je rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji jest zatem zgodne z prawem.

Z powyższych względów Sąd uznał zarzuty skargi za nieuzasadnione i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.