Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1631/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-10-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: uchylono interpretację
Powołane przepisy: article: art. 14d
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 1631/08 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 02 października 2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Maja Chodacka, Sędzia: WSA Grażyna Firek (spr.), Sędzia: WSA Bogusław Wolas, Protokolant: Julia Kamieniarz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2009 r., sprawy ze skarg A. K. i P. K., na indywidualne interpretacje Ministra Finansów, z dnia 20 sierpnia 2008 r. Nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych, I. uchyla zaskarżone interpretacje indywidualne II. ustala, iż zaskarżone interpretacje nie podlegają wykonaniu do czasu prawomocności wyroku III. zasądza od Ministra Finansów na rzecz każdego ze skarżących koszty postępowania w kwocie po 200 zł (słownie: dwieście złotych)


UZASADNIENIE

A. K. i P.K. osobnymi wnioskami zwrócili się o wydanie pisemnej interpretacji przepisów podatkowych w sprawie indywidualnej. Wskazali, że nabyli w drodze spadkobrania akcje, opłacając podatek na podstawie ustawy o podatku od spadków i darowizn. Następnie, w sytuacji kiedy cena tych akcji spadła, sprzedali pewną ich ilość, nie wykazując następnie w zeznaniach podatkowych dochodu z tego tytułu. Organ podatkowy przyjął- zdaniem wnioskodawców błędnie- że każda sprzedaż akcji nabytych w drodze czynności nieodpłatnej podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. A. K. i P.K. wyrazili stanowisko, iż nie powinna być obciążeni tym podatkiem. Oba wnioski wpłynęły do organu podatkowego dnia 20 maja 2008 roku.

Dnia 20 sierpnia 2008 roku Dyrektor Izby Skarbowej, działając z upoważnienia Ministra Finansów, wydał interpretacje indywidualne nr [...](z wniosku A.K.) oraz [...](z wniosku P. K.), wskazując, iż stanowisko przedstawione przez wnioskodawczynię jest nieprawidłowe. W podstawie prawnej powołano art. 14b § 1 i § 6 o.p. oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 roku w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770). Interpretacje zostały doręczone A. K. 22 sierpnia 2008 roku, zaś P. K. – 25 sierpnia 2008 roku.

Po wezwaniu organu podatkowego do usunięcia naruszenia prawa, A.K. i P.K. wnieśli w terminie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarejestrowane odpowiednio pod sygnaturami akt I SA/Kr 1631/08 i I SA/Kr 1632/08. Domagali się uchylenia wydanych wobec nich interpretacji i zasądzenia kosztów postępowania, podnosząc, że stanowisko organu niesłusznie traktującego spadek jak zarobek, obciąża ich w nieuzasadniony sposób i obniża szanse wzrostowe gospodarki. W dalszym toku postępowania podnieśli nadto, że interpretacje wydano z uchybieniem terminu, o jakim mowa w przepisach o.p.

Postanowieniem z dnia 2 października 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie połączył sprawy wszczęte wskutek obu skarg do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygnaturą akt I SA/Kr 1631/08.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Wśród aktów administracyjnych, które podlegają kognicji sądu, w myśl art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. znajdują się między innymi pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Jak wynika z art. 146 § 1 p.p.s.a., uwzględniając skargę na interpretację indywidualną, sąd administracyjny ją uchyla. Zgodnie z art. 152 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane.

Stosownie do art. 14d ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – o.p., znajdującego zastosowanie w przedmiotowej sprawie, wynika, iż interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. Do tego terminu nie wlicza się terminów i okresów, o których mowa w art. 139 § 4 o.p. W ocenie Sądu, termin, o którym mowa w art. 14d zostaje zachowany przez organ wówczas, gdy przed jego upływem interpretacja zostanie skutecznie doręczona wnioskodawcy. Dla zachowania terminu konieczne jest zatem nie tylko wydanie, ale także doręczenie interpretacji. Sąd podzielił w tym zakresie pogląd, wyrażony w w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 2008 r. sygn. akt I FPS 2/08 ONSAiWSA 2009/1/2,, zgodnie z którym pojęcie "niewydanie postanowienia", użyte w art. 14b § 3 o.p. w brzmieniu z roku 2005, oznacza brak jego doręczenia w terminie 3 miesięcy, liczonym od dnia otrzymania wniosku, o którym stanowi przepis § 1 powołanego artykułu. Pogląd ten zachowuje pełną aktualność w obecnym stanie prawnym, w którym termin wydania interpretacji został uregulowany przepisem art. 14d o.p. Zgodnie z art. 14o § 1 Ordynacji podatkowej, w razie niewydania interpretacji indywidualnej w terminie określonym w art. 14d uznaje się, że w dniu następującym po dniu, w którym upłynął termin wydania interpretacji, została wydana interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w pełnym zakresie.

W niniejszej sprawie wnioski o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynęły do organu podatkowego w dniu 20 maja 2008 roku. Zgodnie zatem z art. 12 § 3 o.p. trzymiesięczny termin, o jakim mowa w art. 14d o.p., upłynął dnia 20 sierpnia 2008 roku (środa). Tymczasem interpretacja została doręczona A. K. 22 sierpnia 2008 roku, zaś P.K.- 25 sierpnia 2008 roku, co oznacza, że doszło do uchybienia terminu. Powyższe oznacza, że w obrocie prawnym pozostają interpretacje uznająca stanowisko wnioskodawców za prawidłowe w pełnym zakresie, przy czym fikcja prawna, wyrażona w art. 14o § 1 o.p. nakazuje przyjmować, iż w obrocie prawnym interpretacje te znalazły się w dniu 21 sierpnia 2008 roku. Odnoszenie się do zarzutów skargi jest w takiej sytuacji bezprzedmiotowe, gdyż dla uchylenia zaskarżonych interpretacji wystarczające jest stwierdzenie omówionego uchybienia terminu. Dla porządku trzeba zaznaczyć, że z art. 14o § 1 Ordynacji podatkowej wynika, że mimo uchylenia zaskarżonej interpretacji przez Sąd, Minister Finansów nie rozpatrzy ponownie wniosku strony skarżącej, ponieważ interpretacja została już wydana.

Mając zatem na uwadze powyższe, w związku ze stwierdzeniem, iż doszło do wydania interpretacji z naruszeniem art. 14d Ordynacji podatkowej, które miało wpływ na wynik sprawy, należało uchylić zaskarżoną interpretację w oparciu o art. 146 § 1 p.p.s.a. i orzec jak w punkcie I. sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie w punkcie II., że uchylone interpretacje nie podlegają wykonaniu wydano w oparciu o art. 152 p.p.s.a. O kosztach sądowych orzeczono w punkcie III. wyroku na podstawie art. 200 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a.