Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1126/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-12-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. B. i J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 października 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 496/09 o oddaleniu wniosku H. B. i J. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. B. i J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

H. B. i J. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości.

W skardze zwarty został również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 9 października 2009 r., na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniosek skarżących oddalił.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że skarżący w żaden sposób nie uzasadnili wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a tym samym nie wykazali przesłanek uzasadniających zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej.

H. B. i Jerzy B. wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie, wskazując, że stosownie do art. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd I instancji powinien im udzielić odpowiednich wskazówek co do konieczności uzasadnienia wniosku. Ponadto, podali, iż utrzymują się z emerytury i renty i nie mają środków finansowych dla wykonania zaskarżonej decyzji, a tym samym wszczęcie i prowadzenie przeciwko nim egzekucji groziłoby niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, iż chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.

W świetle powyższego wskazać należy, iż w przedmiotowej sprawie chodzi o świadczenie pieniężne, które z natury rzeczy jest odwracalne. Ponadto, strona skarżąca składając wniosek w wstrzymanie wykonania decyzji nie przedstawiła żadnych okoliczności przemawiających za jego uwzględnieniem. W zażaleniu natomiast skarżący wskazali wprawdzie, że nie posiadają środków finansowych na uiszczenie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, jednakże w żaden sposób nie udokumentowali swojej sytuacji finansowej, w szczególności nie przedstawili odcinków renty i emerytury, jak również wyciągu z rachunku bankowego.

Odnosząc się natomiast do podnoszonego w zażaleniu argumentu dotyczącego naruszenia art. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazać należy, iż mając na względzie treść powołanego przepisu, Sąd I instancji mógłby rozważyć, czy nie zachodzi sytuacja, o której mowa w art. 49 § 1 powołanej ustawy i wezwać skarżących do uzupełnienia braków wniosku pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Biorąc jednak pod uwagę, iż skarżący również w zażaleniu, które składali wiedząc już o konieczności wykazania określonych w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, przesłanek tych nie wykazali, uznać należy, iż okoliczność ta pozostaje bez wpływu na wynik sprawy.

Skoro zatem skarżący ani w we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ani w zażaleniu nie wykazali okoliczności uzasadniających zastosowanie w przedmiotowej sprawie instytucji ochrony tymczasowej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku prawidłowo postanowieniem z dnia 9 października 2009 r. oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nakładającej obowiązek uiszczenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.