Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 374/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2022-08-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 201 par. 1c
journal: Dz.U. 2021 poz 1540
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Olesińska (spr.) Sędziowie sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz sędzia WSA Leszek Tyliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 2 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi K. A. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 28 kwietnia 2022 r. nr 0401-IOV2.4103.24.2022 w przedmiocie odmowa zawieszenia postępowania podatkowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Skarbowego w I. postanowieniem z [...] marca 2022 r. odmówił K. A. (skarżący, strona) zawieszenia postępowania podatkowego prowadzonego wobec niego w zakresie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2017 r. Zdaniem organu wskazana przez skarżącego przesłanka zawieszenia postępowania wynikająca z art. 201 § 1c pkt 1 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540; dalej powoływana jako: "O.p.") w niniejszej sprawie nie ma zastosowania. Organ pierwszej instancji uznał, że wniosek o zawieszenie postępowania podatkowego, uzasadniony koniecznością rozpoznania innych spraw przez sądy administracyjne, zarówno w zakresie niedopuszczalności wniesienia zażalenia na postanowienie organu podatkowego o niedopuszczalności wniesienia sprzeciwu, jak i skarga na rozstrzygnięcie w zakresie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2017 roku, nie znajduje żadnego uzasadnienia i tym samym nie daje podstaw do zawieszenia postępowania podatkowego na podstawie art. 201 § 1c pkt 1 lit. a) O.p.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, rozpatrując wniesione zażalenie, postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2022 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ zauważył, że istnienie wynikającej z art. 201 § 1c pkt 1 lit. a) O.p. przesłanki nie powoduje automatycznego zawieszenia postępowania, ale pozwala na dokonanie swobodnej oceny organowi, czy zawieszenie to w okolicznościach prowadzonej sprawy jest zasadne. Dalej podał, że skarżący w złożonym wniosku o zawieszenie postępowania podatkowego wszczętego postanowieniem z [...] lutego 2022 r. powołuje się na art. 201 § 1c pkt 1 lit. a) O.p. i swoje żądanie uzasadnia oczekiwaniem na rozpoznanie wniesionej skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] grudnia 2021 r. nr [...] stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. z [...] listopada 2021 r. w przedmiocie uznania sprzeciwu wobec wykonywania czynności kontrolnych złożonego [...] października 2021 r. za niedopuszczalny, oraz wniesionej skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 13 kwietnia 2021 r., sygn. akt I SA/Bd 492/20 na mocy którego oddalono skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] lipca 2020 roku nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. z [...] lutego 2020 r. nr [...] w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2017 rok - sygn. akt II FSK 835/21. Orzeczenia w tych sprawach mają zdaniem skarżącego istotny wpływ na tok prowadzonego postępowania podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2017 roku.

W ocenie organu odwoławczego zaskarżenie orzeczenia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] grudnia 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy oraz wynik tego postępowania nie będzie miał wpływu na rozstrzygnięcie prowadzonego postępowania podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2017 r. Zdaniem organu brak jest zależności pomiędzy postępowaniem prowadzonym przed sądem administracyjnym w sprawie zasadności odstąpienia od zawiadomienia skarżącego o zamiarze wszczęcia kontroli i oceny, czy przysługiwało mu prawo do wniesienia sprzeciwu, a postępowaniem prowadzonym w sprawie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2017 roku. Prowadzone postępowanie sądowoadministracyjne nie ogranicza przeprowadzenia i zakończenia postępowania podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2017 roku.

W ocenie DIAS brak jest również zależności pomiędzy postępowaniem prowadzonym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2017 rok a postępowaniem prowadzonym w sprawie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2017 roku. Zdaniem organu rozliczenie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2017 rok dokonane w decyzji z [...] lutego 2020 roku i utrzymane w mocy przez organ odwoławczy w decyzji z [...] lipca 2020 roku, które podlega ocenie przez Naczelny Sąd Administracyjny dotyczy innych przepisów prawa i rozliczenia w innym podatku, niż postępowanie podatkowe w zakresie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2017 roku, wszczęte [...] lutego 2022 roku. Zasadne zatem jest uznanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w I., że nie ma ono wpływu na treść decyzji, która zostanie wydana dla skarżącego po zakończeniu postępowania podatkowego w podatku VAT za okres od stycznia do grudnia 2017 roku.

W złożonej do tut. Sądu skardze skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz uchylenie w całości postanowienia poprzedzającego zaskarżone postanowienie, tj. postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. z dnia [...] marca 2022 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania podatkowego prowadzonego wobec skarżącego w zakresie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2017 r. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 201 § 1c pkt 1 lit. a) O.p. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu pierwszej instancji, a w konsekwencji odmowę zawieszenia postępowania podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2017 roku, pomimo wykazania przez skarżącego, że pomiędzy wskazanym postępowaniem podatkowym a postępowaniami sądowoadministracyjnymi:

- ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...], stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. z dnia [...] listopada 2021 r. w przedmiocie uznania sprzeciwu wobec wykonywania czynności kontrolnych złożonego [...] października 2021 r. za niedopuszczalny oraz

- ze skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia [...] kwietnia 2021 r., sygn. akt I SA/Bd 492/20, dotyczącej określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2017 r., istnieje związek tego rodzaju, że na wynik postępowania podatkowego mają wpływ rozstrzygnięcia w ww. postępowaniach sądowoadministracyjnych (rozstrzygnięcia te nie stanowią przy tym zagadnienia wstępnego w rozumieniu art 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej), a przy tym nie istnieją inne okoliczności przemawiające za tym, że zasadne jest dalsze prowadzenie postępowania podatkowego pomimo braku prawomocnego rozstrzygnięcia dotyczącego określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2017 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje.

Sąd administracyjny zbadał zgodność zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego z punktu widzenia jego legalności, tj. zgodności tego postanowienia z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), wynika, że zaskarżone postanowienie winno ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Wskazać należy, że Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym. Jak stanowi art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W kontrolowanej sprawie zaistniała przesłanka do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 p.p.s.a.

Spór w rozpatrywanej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy zaistniała określona w art. 201 § 1c pkt 1 lit. a) Ordynacji podatkowej przesłanka zawieszenia postępowania podatkowego prowadzonego wobec Skarżącego w zakresie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2017 roku oraz – ewentualnie – czy jej wystąpienie obligowało organ do zawieszenia postepowania podatkowego na podstawie powołanego przepisu. Skarżący wniósł o zawieszenie postępowania podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2017 roku, wszczętego [...] lutego 2022 roku, a organ zaskarżonym postanowieniem utrzymał w mocy postanowienie NUS o odmowie zawieszenia tego postępowania.

W złożonym wniosku o zawieszenie postępowania podatkowego w sprawie podatku od towarów i usług wszczętego postanowieniem z [...] lutego 2022 roku Skarżący powołał się na art. 201 § 1c pkt 1 lit. a) O.p., a swoje żądanie uzasadnił oczekiwaniem na rozpoznanie przez sądy administracyjne wniesionych przez niego skarg w odrębnych postępowaniach.

Zgodnie z art. 201 § 1c pkt 1 lit. a) O.p., organ podatkowy może zawiesić postępowanie na wniosek lub z urzędu, gdy pomiędzy postępowaniami w sprawach dotyczących tej samej strony istnieje tego rodzaju związek, że na treść decyzji wydawanej w zawieszanym postępowaniu ma wpływ rozstrzygnięcie sprawy w innym postępowaniu, a rozstrzygnięcie sprawy w tym innym postępowaniu nie stanowi zagadnienia wstępnego, o którym mowa w § 1 pkt 2.

Przepis ten został dodany ustawą z [...] marca 2021 roku o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 694) i wszedł w życie [...] kwietnia 2021 roku, potencjalnie obejmuje zatem swoim zakresem postępowanie wszczęte [...] lutego 2022 r., którego zawieszenia domaga się skarżący.

Należało zatem rozważyć, czy na treść rozstrzygnięcia w sprawie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2017 roku, wszczętego wobec Skarżącego [...] lutego 2022 roku, ma (będzie miało) wpływ rozstrzygnięcie (lub oba rozstrzygnięcia), jakie zostaną wydane w dwóch wskazywanych przez skarżącego sprawach sądowoadministracyjnych, tj.

- w sprawie zaskarżonego do WSA w Bydgoszczy postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] grudnia 2021 r. stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. z [...] listopada 2021 roku w przedmiocie uznania za niedopuszczalny sprzeciwu wobec wykonywania czynności kontrolnych, złożonego [...] października 2021 r., oraz

- w sprawie zaskarżonego do NSA wyroku WSA w Bydgoszczy z [...] kwietnia 2021 roku sygn. akt I SA/Bd 492/20 oddalającego skargę Skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] lipca 2020 roku w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2017 r.,

przy czym rozstrzygnięcia w obu tych sprawach nie stanowią zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 O.p.

Zdaniem Sądu z art. 201 § 1c pkt 1 lit. a O.p. wynika, że organ podatkowy może (choć nie musi) zawiesić postępowanie na wniosek lub z urzędu, gdy pomiędzy postępowaniami w sprawach dotyczących tej samej strony istnieje tego rodzaju związek, że na treść decyzji wydawanej w zawieszanym postępowaniu ma wpływ rozstrzygnięcie sprawy w innym postępowaniu, a rozstrzygnięcie sprawy w tym innym postępowaniu nie stanowi zagadnienia wstępnego, o którym mowa w § 1 pkt 2. Należy podkreślić, że analizowana przesłanka zawieszenia postępowania ma charakter fakultatywny. Organ podatkowy może nie skorzystać z możliwości zawieszenia, jeżeli uzna, że okoliczności sprawy przemawiają za jej prowadzeniem.

Jeśli chodzi o pierwsze ze wskazywanych przez Skarżącego oczekiwanych rozstrzygnięć, to zdaniem Sądu rację ma organ, że nie jest wymagane oczekiwanie na nie aby prowadzić postępowanie, a następnie wydać rozstrzygnięcie w podatku od towarów i usług.

Skarżący wniósł do Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. sprzeciw na wykonywanie czynności kontrolnych. Naczelnik postanowieniem z [...] listopada 2021 r. uznał sprzeciw za niedopuszczalny, a na skutek zażalenia skarżącego Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie o uznaniu sprzeciwu za niedopuszczalny. Na to postanowienie wniesiono skargę do NSA, która została odrzucona postanowieniem z 5 kwietnia 2022 r., I SA/Bd 141/22, a zatem przed wydaniem zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia w przedmiocie odmowy zawieszenia postepowania w sprawie podatku od towarów i sług). Sąd uznał skargę za niedopuszczalną (postanowienie wraz z uzasadnieniem dostępne jest w bazie orzeczeń pod adresem [...]).

Rację ma organ, że pomiędzy postępowaniem prowadzonym przed sądem administracyjnym w sprawie postanowienia o uznaniu za niedopuszczalny sprzeciwu na prowadzenie czynności kontrolnych, a wymiarem podatku od towarów i usług, brak jest zależności tego rodzaju, o jakiej mowa w art. 201 § 1c pkt 1 lit.). Sprzeciw wobec prowadzenia czynności kontrolnych dotyczył zasadności odstąpienia od zawiadomienia Skarżącego o zamiarze wszczęcia kontroli. Sprzeciw został przez organ uznany za niedopuszczalny. Następnie sporna stała się ocena, czy skarżącemu przysługiwało prawo do wniesienia sprzeciwu. Zdaniem Sądu kwestie te nie ograniczają organu w zakresie przeprowadzenia i zakończenia postępowania podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2017 roku. Nie było zatem niezbędne zawieszenie tego postępowania z powodu oczekiwania na prawomocne zakończenie sporu co do sprzeciwu na prowadzenie czynności kontrolnych. Ta kwestia nie ma wpływu na prowadzone postępowanie podatkowe w zakresie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2017 roku i nie stanowi przesłanki wynikającej z art. 201 § 1c pkt 1 lit. a) Ordynacji podatkowej.

W skardze Skarżący powołuje się też na ścisły związek pomiędzy określeniem wysokości podatku dochodowego od osób fizycznych za 2017 rok decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. z [...] lutego 2020 r. (zaskarżoną do sądu w innym postępowaniu) a postępowaniem w zakresie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2017 r.

Jako podstawę zawieszenia postepowania w sprawie podatku od towarów i usług skarżący wskazał obawę, że jeżeli Naczelnik Urzędu Skarbowego w I. będzie w dalszym ciągu prowadził postępowanie podatkowe, może dojść do sytuacji, w której organ ten wyda merytoryczne rozstrzygnięcie w sprawie w oparciu o orzeczenia, które zostaną następnie wyeliminowane z obrotu prawnego, co spowoduje, że rozstrzygnięcie to będzie obarczone wadą.

Rację ma jednak organ, że postępowanie w zakresie podatku od towarów i usług opiera się na materiale dowodowym zebranym w tym właśnie postępowaniu podatkowym, a nie na decyzji wydanej w zakresie podatku dochodowego obejmującej ten sam okres rozliczeniowy. Zgodnie bowiem z art. 191 O.p. organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona w każdym z tych postępowań. Słusznie zwraca uwagę organ, że organy podatkowe każdorazowo obowiązane są poszukiwać równowagi między zasadami postępowania podatkowego załatwiając sprawę podatkową. W każdej ze spraw organy podatkowe zobowiązane są do prowadzenia odrębnego postępowania dowodowego z możliwością wykorzystania materiału dowodowego zgromadzonego w innej sprawie oraz dokonując własnych ustaleń. Dlatego argument Skarżącego, że rozstrzygnięcie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2017 rok będzie miało wpływ na określenie mu zobowiązania podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług od stycznia do grudnia 2017 r., jest niezasadny.

Rozstrzygnięcie sądowoadministracyjne, jakie ostatecznie zapadnie co do decyzji dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, co najwyżej – w niektórych sytuacjach - jedynie "może mieć" wpływ na treść decyzji w podatku od towarów i usług. Nie można jednak twierdzić, że "ma wpływ", a takiego sformułowania użyto w przepisie art. 201 § 1c lit. a) O.p. "Może mieć" wpływ, o ile sąd administracyjny uchyliłby decyzję w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych w takim zakresie i z takich przyczyn, które bezpośrednio przekładają się na ustalenia organu w zakresie podatku od towarów i usług. Należy jednak pamiętać, że wyrok sądu zawsze wiąże w konkretnej sprawie. Wyrok wydany w sprawie ze skargi na decyzję dotyczącą podatku dochodowego nie wiąże w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług. Nie można zatem twierdzić, że rozstrzygnięcie w sprawie podatku dochodowego automatycznie "ma wpływ" w na treść decyzji w sprawie podatku od towarów i usług.

Warto też wspomnieć, że - jak dotąd - WSA w Bydgoszczy wyrokiem z 13 kwietnia 2021 r. w sprawie o sygn. I SA/Bd 492/20 oddalił skargę na decyzję organu podatkowego w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych, a skarga kasacyjna do NSA oczekuje na rozpatrzenie. Nie jest rzeczą organu (ani sądu rozpatrującego niniejszą sprawę) ocenianie prawdopodobieństwa takiej ingerencji ze strony NSA, która mogłaby być uznana za "mającą wpływ" na rozstrzygnięcie organu w zakresie podatku od towarów i usług. Z całą pewnością nie można jednak stwierdzić, że orzeczenie NSA jednoznacznie wywrze (tj. "ma") wpływ na treść decyzji w podatku od towarów i usług.

Jakkolwiek trudno sobie wyobrazić, aby stanowisko tego samego organu wobec tego samego podatnika i za ten sam okres, w podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowym od osób fizycznych, mogły pozostawać ze sobą w sprzeczności, to jednak kierując się logiką skarżącego należałoby uznać, że zachodzi paradoksalna sytuacja polegająca na tym, że żadnego z tych postępowań nie można prowadzić dopóki nie zakończy się drugie - a drugiego nie można byłoby zakończyć, dopóki nie zakończy się pierwsze. Rozstrzygnięcie w podatku dochodowym "wpływa" bowiem na rozstrzygnięcie w podatku od towarów i usług w takim samym stopniu, jak rozstrzygnięcie w sprawie podatku od towarów i usług wpływa na rozstrzygnięcie w podatku dochodowym. Jeśli pójść tropem takiego "sprzężenia zwrotnego" pomiędzy tymi podatkami, które miałoby obligować organ do zawieszenia postępowania ze wskazywanej przez Skarżącego przyczyny, to nietrudno dostrzec, że prowadziłoby to paraliżu działania organów.

Nieprzypadkowo zatem organ – jak wynika z przepisu – "może", lecz nie musi zawiesić postępowania nawet stwierdzając wystąpienie zależności określonej w art. 201 § 1c pkt 1 lit. a) O.p. W niniejszej sprawie organ zdaniem Sądu słusznie nie dostrzegł prawnej zależności rozstrzygnięcia w podatku od towarów i usług od wyniku sprawy w sprawie podatku dochodowego, będącej na etapie oczekiwania na rozstrzygnięcie skargi kasacyjnej przez NSA. Rozstrzygnięcie NSA zaledwie "może" wywrzeć wpływ na ostateczne stanowisko, jakie organ zajmie w sprawie podatku od towarów i usług. Nie ma jednak powodu, aby organ obligatoryjnie wstrzymał się z wszelkimi czynnościami w postępowaniu w sprawie VAT do czasu ostatecznego zakończenia sprawy dotyczącej podatku dochodowego.

Rację ma przy tym organ, że ewentualne zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione względami celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Postępowania toczące się wobec Skarżącego w sprawie podatku dochodowego i VAT (to pierwsze – przed NSA) nie dotyczą następujących po sobie okresów rozliczeniowych, w tym sensie rozliczenie VAT nie jest zatem kwotowo uzależnione od tego, jakie stanowisko zajmie NSA w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych. W obrocie prawnym pozostaje ostateczna decyzja organu podatkowego dotycząca podatku dochodowego i skoro organ podatkowy nie widzi racjonalnych podstaw, aby wstrzymywać się z czynnościami w postepowaniu w sprawie podatku od towarów i usług, to nie sposób zaprzeczyć, że ustawa wymogu obligatoryjnego zawieszenia postępowania nie przewiduje. Zatem zaskarżone rozstrzygnięcie organu w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie podatku od towarów i usług nie narusza prawa.

Nawet istnienie wynikającej z art. 201 § 1c pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej przesłanki nie powoduje automatycznego zawieszenia postępowania, ale pozwala na dokonanie swobodnej oceny organowi, czy zawieszenie to w okolicznościach prowadzonej sprawy jest zasadne. Zdaniem Sądu nie narusza prawa stanowisko organu zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu i poprzedzającym je postanowieniu NUS w I.. Pomimo braku prawomocnego zakończenia wskazanych przez Skarżącego postępowań przed sądami administracyjnymi, na które się powołuje, w okolicznościach stwierdzonego stanu faktycznego nie występuje zależność tego rodzaju, aby niemożliwe było przeprowadzenie postępowania podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2017 roku.

Zarzuty skargi w ocenie Sądu okazały się bezzasadne. Sąd nie dopatrzył się też innego rodzaju cuhybień, które uzasadniałyby uchylenie lub stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia. Z podanych wyżej powodów skarga na podstawie art. 151 p.p.s.a. podlegała oddaleniu.