Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 640/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-06-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono wniosek

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku rolnym za 2009 r. postanawia: odrzucić wniosek z dnia 29 kwietnia 2014 r. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.


UZASADNIENIE

W rozpoznawanej sprawie J. B. (zwany dalej: "Skarżącym") pismem z dnia 18 stycznia 2014 r. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku rolnym za 2009 r.

Z uwagi na to, że złożona skarga nie była własnoręcznie podpisana, a Skarżący w wyznaczonym terminie nie usunął wskazanego braku formalnego skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 640/14 odrzucił skargę Skarżącego. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, powyższe postanowienie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 19 kwietnia 2014 r.

Następnie pismem z dnia 29 kwietnia 2014 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 2 maja 2014 r. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych jego skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek Skarżącego o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi należało odrzucić.

Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w myśl art. 88 p.p.s.a. wniosek spóźniony sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym.

Wymóg zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu w 7-dniowym terminie jest warunkiem formalnym jego rozpoznania, który sąd ma obowiązek badać w pierwszej kolejności, przed dokonaniem jego oceny merytorycznej, a więc przed rozpoznaniem czy uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony. Termin siedmiu dni do wniesienia wniosku liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi. W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2014 r. Sąd odrzucił skargę Skarżącego wniesioną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...]. Wskazane postanowienie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 19 kwietnia 2014 r., czyli najpóźniej w tym dniu Skarżący dowiedział się o tym, że jego skarga została odrzucona z uwagi na nieusunięcie jej braków formalnych. Zatem bieg terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych zaczął swój bieg w dniu 20 kwietnia 2014 r. i upłynął w dniu 28 kwietnia 2014 r. Natomiast Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi w dniu 2 maja 2014 r., czyli z uchybieniem siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Ponadto wskazać w tym miejscu należy, iż Skarżący nie wystąpił jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Podkreślić należy, że w niniejszym postępowaniu Sąd nie badał kwestii związanych z brakiem winy Skarżącego w uchybieniu terminu do złożenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Istota sprawy sprowadzała się do oceny, czy zachował on siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.).

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 87 § 1 w związku z art. 88 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.