Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1381/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, Sędziowie Asesor WSA Sylwester Golec,, Asesor WSA Marta Waksmundzka-Karasińska (spr.), Protokolant Barbara Czyżewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2006 r. sprawy ze skargi "P. N. " Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zwrotu podatku akcyzowego z tytułu eksportu wyrobów akcyzowych zharmonizowanych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 29 czerwca 2004 r. Skarżąca "P." Sp. z o.o. zwróciła się do Naczelnika Urzędu Celnego w C. o zwrot akcyzy za czerwiec 2004 r. z tytułu dostawy wyrobu akcyzowego zharmonizowanego w postaci oleju hydraulicznego. Do wniosku załączona została dokumentacja transakcji, tj. faktura zakupu przedmiotowego oleju Nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. wraz z poleceniem przelewu, potwierdzające uiszczenie na terytorium kraju podatku akcyzowego, dokumenty celne SAD Nr [...] z dnia 18 czerwca 2004 r. oraz Nr [...] z dnia 17 czerwca 2004 r., potwierdzające wywóz towaru poza obszar celny Wspólnoty Europejskiej, a także potwierdzające dokonanie eksportu faktury eksportowe Nr [...] z dnia 17 czerwca 2004 r. oraz Nr [...] . z dnia 17 czerwca 2004 r.

W odpowiedzi na pismo Urzędu Celnego z dnia 15 lipca 2004 r. Skarżąca uzupełniła wniosek o brakujące dokumenty, tj. o potwierdzenie zapłaty za fakturę

Nr [...] do kontrahenta spółki - firmy S. Sp. z o.o., oryginały dokumentów SAD z dnia 17 i 18 czerwca 2004 r., listy przewozowe CMR z dnia

17 i 18 czerwca 2004 r. oraz deklarację S. Sp. z o.o. dla podatku akcyzowego AKC-3 oraz AKC-3/G za czerwiec 2004 r. wraz z oświadczeniem spółki z dnia

20 lipca 2004 r., z którego wynika, że wykazana w pozycji 15 deklaracji AKC-3/G kwota obejmuje także podatek akcyzowy z wyżej wskazanej faktury.

Pismem z dnia 23 sierpnia 2004 r., powołując się na rozmowy z pracownikami urzędu celnego, Skarżąca przedstawiła wyjaśnienia dotyczące sposobu obliczenia należnego podatku akcyzowego. Powołując się na przepisy Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego w załączniku stwierdziła, że akcyza na oleje smarowe wynosi 1141 zł za 1000 litrów. Nadto oświadczyła, że w związku z faktem, iż transakcja zakupu oleju hydraulicznego od firmy S. określona została w kilogramach i w tej samej jednostce dokonano sprzedaż oleju na eksport, należną akcyzę przeliczono z 1000 litrów na 1000 kilogramów wg przytoczonego wzoru laboratoryjnego. Skarżąca wyjaśniła także, że metody stosowane dla oznaczenia gęstości olejów hydraulicznych, odnosząc się przy tym do stosowanej w praktyce nazwy handlowej. Wskazała też, że zgodnie

z potwierdzeniem przyjęcia na Liście Przewozowym oraz załączoną umową

z Wolnym Obszarem Celnym (dalej "WOC") w M. dokonała eksportu przedmiotowego oleju, zaś w celu wykazania, że przekroczył on granicę polsko-ukraińską dostarczyła potwierdzone przez Urząd Celny w D. dokumenty SAD nr [...] oraz[...].

Decyzją z dnia [...] września 2004 r. Naczelnik Urzędu Celnego w C., działając na podstawie art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60) – dalej: "ord.pod." oraz art. 60 ust. 2, ust. 4 i ust. 5 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29 poz. 257 ze zm.) – dalej: "u.p.a.", § 5 i § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia

14 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych (Dz. U. Nr 74, poz. 674) – dalej powoływanego jako "rozporządzenie w sprawie zwrotu akcyzy", odmówił dokonania zwrotu podatku akcyzowego z tytułu eksportu wyrobów akcyzowych zharmonizowanych.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że z przedstawionych przez Skarżącą dokumentów wynika, iż towar w postaci oleju hydraulicznego, zakupiony pierwotnie od firmy S. Sp. z o.o., został wprowadzony do WOC w M., a następnie sprzedany firmie M. [...]. z U. na podstawie faktur o nr [...] i nr [...] w dniu 17 czerwca 2004 r. Następnie kontrahent amerykański dokonał ponownej sprzedaży oleju, nadając mu inną nazwę handlową, dla odbiorcy ukraińskiego – H. A. na podstawie faktur nr [...] i nr [...] zadeklarowanych w dokumentach eksportowych SAD i dokumentach przewozowych CMR z dnia 16 sierpnia 2004 r. Na podstawie pisma z dnia 16 sierpnia 2004 r. Urzędu Celnego w C., skierowanego Centrum Wolnocłowego w M., uzyskano w dniu 17 sierpnia 2004 r. potwierdzenie złożenia i wyprowadzenia oleju z WOC z przeznaczeniem na eksport na podstawie dokumentów SAD nr [...]

i [...] przez firmę z U..

Powołując się następnie na treść § 5 rozporządzenia w sprawie zwrotu akcyzy, Naczelnik Urzędu Celnego wskazał, że w przypadku eksportu wyrobów akcyzowych zharmonizowanych zwrot akcyzy zapłaconej na terytorium kraju przysługuje podatnikowi, który dokonał zapłaty akcyzy za wyroby zharmonizowane na terytorium kraju, dokonał eksportu wyrobów akcyzowych zharmonizowanych z zapłaconą akcyzą i posiada dokument odprawy celnej SAD, potwierdzający wywóz wyrobów

z terytorium kraju poza obszar celny Wspólnoty Europejskiej. Nadto, powołując się na przepis § 6 ust. 1 rozporządzenia organ stwierdził, że zwrot akcyzy następuje na pisemny wniosek podatnika, składany do właściwego naczelnika urzędu celnego

w ciągu roku od dnia dokonania eksportu po przedłożeniu określonych w ust. 2 tego przepisu dokumentów, tj. dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy na terytorium kraju, dokumentów SAD potwierdzonych przez graniczny urząd celny oraz faktur i innych dokumentów potwierdzających dokonanie eksportu.

Odnosząc się do sprawy niniejszej Naczelnik Urzędu Celnego stwierdził, że nie został w niej spełniony jeden z podstawowych warunków, uprawniających do zwrotu akcyzy, określony w 5 pkt 2 rozporządzenia w sprawie zwrotu akcyzy, zgodnie z którym zwrot podatku przysługuje podatnikowi, który m.in. dokonał eksportu wyrobów akcyzowych zharmonizowanych z zapłaconą akcyzą. Organ wskazał, że

w przedmiotowej sprawie eksporterem towaru jest firma amerykańska, a nie Skarżąca.

Nadto stwierdził, że przedłożone przez Skarżącą dokumenty, potwierdzające zapłatę akcyzy na terytorium kraju są niewystarczające, ponieważ brak jest dowodu potwierdzającego wpłatę na konto właściwej Izby Celnej należnego podatku akcyzowego, zadeklarowanego w deklaracji AKC-3 i załączniku AKC-3/G.

Od powyższej decyzji Skarżąca odwołała się do Dyrektora Izby Celnej

w W., wnosząc o ojej uchylenie w całości. W uzasadnieniu odwołania stwierdziła, że zasadniczą podstawą do zwrotu podatku akcyzowego jest przepis

art. 60 ust. 2 u.p.a., zgodnie z którym zwrot przysługuje w przypadku eksportu wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju. Odnosząc się do regulujących także przedmiotową kwestię przepisów rozporządzenia w sprawie zwrotu akcyzy, Skarżąca stwierdziła, że mają one charakter techniczny względem przepisów ustawy.

Powołując się dalej na art. 2 pkt 8 u.p.a. wskazała, że zawarta w tym przepisie definicja eksportem nazywa wywóz wyrobów akcyzowych z terytorium kraju poza obszar celny Wspólnoty Europejskiej, potwierdzony przez graniczny urząd celny państwa członkowskiego, z którego dokonano faktycznego wyprowadzenia tych wyrobów poza obszar celny. Skarżąca zauważyła przy tym, że cytowany przepis nie precyzuje bliżej granic postępowania podatnika, po przekroczeniu których jego czynności należy traktować jako eksport, i w konsekwencji odwołała się do przepisów prawa celnego, w szczególności do rozporządzenia Rady EWG Nr 2913/92 z dnia

12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (WKC). Powołując się następnie na art. 166 WKC Skarżąca podkreśliła, że określone

w szczególnych przepisach Wspólnoty towary korzystają, ze względu na umieszczenie w wolnym obszarze celnym lub składzie wolnocłowym, ze środków stosowanych zwykle przy wywozie towarów. Natomiast wskazując na treść art. 177 WKC Skarżąca stwierdziła, że bez uszczerbku dla szczególnych przepisów przyjętych w ramach przepisów prawa celnego, towary wyprowadzane z wolnego obszaru celnego lub składu wolnocłowego mogą zostać wywiezione lub powrotnie wywiezione poza obszar celny Wspólnoty, lub wprowadzone do pozostałej części obszaru celnego Wspólnoty.

Odnosząc się do okoliczności faktycznych sprawy Skarżąca podniosła, że wprowadziła na teren WOC towar akcyzowy, który później został wywieziony poza obszar Wspólnoty, co zostało udokumentowane w toczącym się postępowaniu przed Naczelnikiem Urzędu Celnego w C.. Wprowadzenie towaru na teren wolnego obszaru celnego miało w ocenie Skarżącej na celu wywiezienie go poza obszar celny Wspólnoty, a zatem w świetle unormowań, zawartych w art. 60 ust. 2 u.p.a i § 5 pkt 2 i 3 rozporządzenia w sprawie zwrotu akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, spełnione zostały wymogi dokonania zwrotu akcyzy.

Podniesiony w decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego argument braków

w dokumentacji transakcji w zakresie zapłaty akcyzy Skarżąca uznała za bezzasadny

i wskazała na zawartą w aktach deklarację AKC-3/G oraz wyjaśnienia spółki S.

z dnia 20 lipca 2004 r. twierdząc, że wynika z nich jednoznacznie, iż jest w nich zawarta kwota podatku akcyzowego, będąca przedmiotem sprawy. Powołując się też na okoliczność korzystania przez S. ze zwolnień i pomniejszeń, określonych w pozycji 8 deklaracji AKC-3/G, Skarżąca wyjaśniła, że nie miała miejsce zapłata w postaci przelewu bankowego. Wywiodła nadto, że okoliczność dokonania rozliczenia podatku akcyzowego w takiej formie, jako zgodnej z prawem, nie mogła być wykorzystywana jako przeszkoda przy zwrocie akcyzy od wyrobów zharmonizowanych.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r. Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w C. z dnia [...] września 2004 r. i podzielił w uzasadnieniu rozstrzygnięcia stanowisko organu pierwszej instancji. Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że Skarżąca nie dokonała eksportu wyrobów akcyzowych zharmonizowanych z zapłaconą akcyzą, co wywnioskował z faktu, że dokument odprawy celnej SAD EX nr [...] z dnia 17 czerwca 2004 r., potwierdzający wywóz wyrobów z terytorium kraju poza obszar celny Wspólnoty Europejskiej jako nadawcę – eksportera wskazuje firmę M. T. z U.. W ocenie organu bezpodstawne jest stanowisko Skarżącej, z którego wynika, że wprowadzenie oleju do WOC w M. należy uznać za eksport wyrobów akcyzowych zharmonizowanych z zapłaconą akcyzą. Powołując się na art. 166 WKC, organ stwierdził, że wolny obszar celny jest częścią obszaru celnego Wspólnoty lub pomieszczeniami znajdującymi się na tym obszarze i oddzielonymi od pozostałej jego części, w których obowiązuje szczególny, określony w przepisie reżim celny. Nadto Dyrektor Izby Celnej wskazał, że do oleju hydraulicznego nie ma zastosowania dyspozycja art. 166 lit. b) WKC, gdyż dotyczy on wyłącznie towarów wspólnotowych w wolnym obszarze celnym, dla których przewidziane jest przyznanie subwencji eksportowej na podstawie przepisów dotyczących Wspólnej Polityki Rolnej, co wynika z regulacji wspólnotowych, w tym z art. 5 ust 1 rozporządzenia Rady nr 565/80. Organ podkreślił, że olej hydrauliczny L-HM 46, będący przedmiotem transakcji w sprawie niniejszej, nie jest uznawany za towar, dla którego przewidziane jest przyznanie subwencji eksportowej na podstawie przepisów dotyczących Wspólnej Polityki Rolnej.

Przytaczając treść cytowanego wcześniej § 5 rozporządzenia w sprawie zwrotu akcyzy, na który powoływał się Naczelnik Urzędu Celnego w decyzji pierwszoinstancyjnej, organ odwoławczy podkreślił, że dla zwrotu akcyzy zapłaconej na terytorium kraju z tytułu eksportu wyrobów akcyzowych konieczne jest łączne spełnienie wymienionych w tym przepisie przesłanek. W powyższym kontekście Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że Skarżąca nie spełniła warunku dokonania eksportu wyrobów akcyzowych zharmonizowanych z zapłaconą akcyzą, wobec czego odstąpiono od badania warunku dokonania zapłaty akcyzy.

Na powyższą decyzję Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, podnosząc zarzut naruszenia prawa materialnego poprzez błędną jego wykładnię w postaci przyjęcia, że Skarżącej nie przysługuje prawo zwrotu podatku akcyzowego z tytułu eksportu wyrobów akcyzowych zharmonizowanych. Zaskarżając decyzję w całości Skarżąca, wniosła o jej uchylenie. W treści skargi ponowiła argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w C., a także przedstawiła polemikę z twierdzeniami zawartymi w zaskarżonej decyzji. Za błędne uznała stanowisko organu, zgodnie

z którym towary wspólnotowe w wolnym obszarze celnym określone w art. 166 lit. b) WKC to towary, dla których przewidziane jest przyznanie subwencji eksportowej na podstawie przepisów dotyczących Wspólnej Polityki Rolnej. Skarżąca zaznaczyła, że jakkolwiek Dyrektor Izby Celnej wskazuje, iż powyższe stanowisko wynika

z regulacji wspólnotowych, przy czym nie wskazuje jakich. Nie zgodziła się, ze podstawą do takich twierdzeń może być treść art. 5 ust. 1 rozporządzenia Rady EWG Nr 565/80 z dnia 4 marca 1980 r. w sprawie zaliczek na poczet refundacji wywozowych do produktów rolnych, gdyż powyższy przepis stanowi, że kwota równa refundacji wywozowej zostaje, na prośbę zainteresowanej strony, wypłacona jak tylko produkty lub towary są poddane procedurze w składach celnych lub w wolnym obszarze celnym z powodu wywozu w wyznaczonym terminie. Zdaniem Skarżącej przepis ten powinien być interpretowany w powiązaniu z innymi przepisami rozporządzenia, a w szczególności z art. 1.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem sporu w sprawie niniejszej jest uprawnienie Skarżącej do zwrotu podatku akcyzowego z tytułu eksportu wyrobu akcyzowego zharmonizowanego

w postaci oleju hydraulicznego. Jak trafnie wskazał w zaskarżonej decyzji Dyrektor Izby Celnej, a przed nim Naczelnik Urzędu Celnego w C., prawo podatnika, który dostarczył na terytorium państwa członkowskiego lub wyeksportował z niego wyroby akcyzowe zharmonizowane, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju, do otrzymania zwrotu akcyzy przewidziane zostało w przepisie

art. 60 u.p.a. Powyższy przepis zawiera w ustępie 5 delegację dla ministra właściwego do spraw finansów publicznych do określenia, w drodze rozporządzenia, szczegółowych warunków i trybu zwrotu akcyzy, jego terminów, minimalnej kwoty,

a także wzoru wniosku o zwrot oraz wykazu dokumentów w odniesieniu do dostaw wewnątrzwspólnotowych oraz eksportu wyrobów akcyzowych zharmonizowanych. Realizacji powyższego uprawnienia dokonał Minister Finansów wydając

w dniu 14 kwietnia 2004 r. powoływane wcześniej rozporządzenie w sprawie zwrotu akcyzy. Zgodnie z § 5 tego rozporządzenia, prawidłowo przytoczonym w sprawie niniejszej przez organy podatkowe, w przypadku eksportu wyrobów akcyzowych zharmonizowanych zwrot akcyzy zapłaconej na terytorium kraju przysługuje podatnikowi, który dokonał zapłaty akcyzy za wyroby akcyzowe zharmonizowane na terytorium kraju, dokonał eksportu wyrobów akcyzowych zharmonizowanych

z zapłaconą akcyzą, posiada dokument odprawy celnej SAD potwierdzający wywóz wyrobów z terytorium kraju poza obszar celny Wspólnoty Europejskiej. W ocenie Sądu z literalnego brzmienia przytoczonego przepisu wynika jasno, że warunkiem sine qua non uzyskania prawa do zwrotu akcyzy jest kumulatywne spełnienie wymienionych w tym przepisie i zacytowanych wyżej przesłanek. Nadto, zgodnie

z treścią § 6 rozporządzenia, na podatniku chcącym skorzystać z prawa do zwrotu podatku akcyzowego, ciąży obowiązek złożenia pisemnego wniosku, spełniającego wymogi określone w tym przepisie.

W tym miejscu Sąd podkreśla, że błędne jest zawarte w skardze twierdzenie, iż powyższe przepisy rozporządzenia Ministra Finansów mają charakter przepisów technicznych, w stosunku to przepisów ustawy. Wykonawczy charakter tych przepisów nie może, w ocenie Sądu, świadczyć o ich "technicznym" charakterze, jak chce Skarżąca. Wynika to nie tylko z faktu, że sama ustawa o podatku akcyzowym nie zawiera ścisłych przesłanek dokonania zwrotu akcyzy, ale przede wszystkim

z treści cytowanego wyżej art. 60 ust. 5 u.p.a., w którym ustawodawca zawarł precyzyjną delegację dla organu wykonawczego do wydania przepisów, określających w sposób dokładny warunki i tryb zwrotu akcyzy. Takie sformułowanie ustawowej delegacji nie rodzi wątpliwości, że wydane na jej podstawie przepisy mają charakter prawa materialnego.

Poczyniwszy powyższe uwagi i dokonując analizy zaskarżonej decyzji, Sąd podzielił stanowisko Dyrektora Izby Celnej, zgodnie z którym w sprawie niniejszej nie zostały spełnione kumulatywnie wszystkie trzy przesłanki, wynikające z § 5 rozporządzenia w sprawie zwrotu akcyzy. Wbrew wymogom zawartym w § 5 pkt 2 rozporządzenia eksportu towaru akcyzowego zharmonizowanego w postaci oleju hydraulicznego nie dokonała bowiem Skarżąca, a zatem podmiot, który złożył wniosek o zwrot podatku, ale spółka amerykańska M., która przedmiotowy olej zakupiła od Skarżącej. Wbrew twierdzeniom Skarżącej, nie można uznać, że eksportu przedmiotowego oleju dokonała ona sama wprowadzając towar do WOC w M., co potwierdzone zostało na wezwanie Naczelnika Urzędu Celnego w C. pismem z dnia 17 sierpnia 2004 r. wystosowanym do organu przez Specjalistę ds. marketingu Centrum Wolnocłowego Wschód-Zachód w M. T... Sąd podkreśla, że definicję eksportu towaru akcyzowego zawiera art. 2 pkt 8 u.p.a., zgodnie z którą za eksport uważa się wywóz wyrobów akcyzowych z terytorium kraju poza obszar celny Wspólnoty Europejskiej potwierdzony przez graniczny urząd celny państwa członkowskiego, z którego dokonano faktycznego wyprowadzenia tych wyrobów poza obszar celny Wspólnoty Europejskiej. Z akt sprawy wynika w sposób jednoznaczny, że eksportu oleju hydraulicznego w rozumieniu powyższej definicji dokonała w dniu 19 czerwca 2004 r. spółka M.. Potwierdzają to zawarte w aktach administracyjnych dokumenty celne SAD EX Nr [...] z dnia 17 czerwca 2004 r. (karta 19) oraz Nr [...] z dnia 18 czerwca 2004 r. (karta 20), na których widnieje potwierdzenie wywozu towaru z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dokonane w dniu 19 czerwca 2004 r. przez graniczny urząd celny, tj. Urząd Celny w Z. Oddział Celny Drogowy w D.. Dokumenty te jako eksportera towaru wskazują spółkę amerykańską, zaś jako odbiorcę H. A. na U.. Powyższa okoliczność znajduje także potwierdzenie w omawianym wyżej dokumencie z dnia 17 sierpnia 2004 r., wystawionym przez Centrum Wolnocłowe Wschód-Zachód w M., na który powołuje się także Skarżąca. W piśmie tym bowiem stwierdza się; że towar do WOC w M. wprowadziła Skarżąca, a następnie po odsprzedaniu go na podstawie faktur [...] i [...] firmie M. został on przez amerykańską spółkę wyprowadzony z obszaru wolnocłowego na podstawie opisanych powyżej dokumentów celnych SAD.

Za bezzasadne Sąd uznał twierdzenia Skarżącej, że art. 2 pkt 8 u.p.a. nie precyzuje "granic postępowania podatnika, po przekroczeniu których jego czynności należy traktować jako eksport". W ocenie Sądu omawiany przepis zawiera precyzyjną definicję pojęcia eksportu, która w sposób jednoznaczny pozwala określić moment dokonania eksportu towaru akcyzowego. Ustalenia dokonane w tym zakresie przez organy w sprawie niniejszej Sąd uważa za prawidłowe. Jednocześnie, odnosząc się do argumentów Skarżącej, Sąd za chybione uznaje twierdzenie, że wprowadzenie przez Skarżącą oleju do WOC uznać należy za jego eksport. Skarżąca w toku postępowania administracyjnego, a także w skardze odnosi się do przepisów prawa celnego,

w szczególności do art. 166 oraz art. 177 rozporządzenia Rady EWG Nr 2913/92

z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego WKC podnosząc, że określone

w szczególnych przepisach Wspólnoty towary korzystają ze względu na ich umieszczenie w wolnym obszarze celnym lub składzie wolnocłowym ze środków stosowanych zwykle przy wywozie towarów. W ocenie Sądu organy w sposób wyczerpujący rozważyły argumentację Skarżącej i odniosły się do niej, wskazując że powoływana regulacja ma zastosowanie wyłącznie do towarów wspólnotowych

w wolnym obszarze celnym, dla których przewidziane jest przyznanie subwencji eksportowej na podstawie przepisów dotyczących Wspólnej Polityki Rolnej. Olej hydrauliczny do tej kategorii towarów nie należy, wobec czego powoływanie się na ich treść nie może mieć wpływu na wynik sprawy.

Odnosząc się do zarzutów Skarżącej dotyczących nieuwzględnienia przedstawionej dokumentacji w zakresie potwierdzenia zapłaty podatku akcyzowego Sąd stwierdza, że z akt administracyjnych sprawy nie wynika w sposób dostateczny, czy spełniona została określona w § 5 pkt 1 rozporządzenia w sprawie zwrotu akcyzy przesłanka dokonania tego zwrotu, tj. czy podatnik, wnioskujący o ten zwrot, dokonał zapłaty za wyroby akcyzowe zharmonizowane na terytorium kraju. Mając jednak na uwadze wykazaną powyżej okoliczność braku wypełnienia drugiej z określonych

w tym rozporządzeniu przesłanek stanowiących warunek niezbędny do zwrotu akcyzy, Sąd stwierdził, że kwestia ta nie miała wpływu na wynik sprawy.

W tej sytuacji, uznając że zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej nie narusza przepisów prawa, wobec czego nie zachodzą przesłanki do jej usunięcia

z obrotu prawnego, wskazane w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.