Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 105/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2010-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatki inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 a ust 1 pkt 1, art. 5 ust 1 pkt 1.
journal: Dz.U. 1991 nr 9 poz 31
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych.
article: art 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi M. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2009 r. oddala skargę. .


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), art. 2 i 17 ust.1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz.U. z 2001r., Nr 79, poz. 856 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania M. A, od decyzji Wójta Gminy K nr [...] z dnia[...] ., w sprawie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2009 r. w wysokości[...] zł. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Wójt Gminy K. ustalił M. A. wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego za 2009 rok za należące do niej nieruchomości (budynkową i gruntową) oraz łąki klasy VI położone w G. przy ul. [...] przyjmując, że nieruchomość budynkowa w części przeznaczona jest na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie wynajmu kwater. Ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2009 r. dokonano po wezwaniu podatniczki do skorygowania uprzednio złożonej informacji w sprawie podatku od nieruchomości w pozycji dotyczącej budynku mieszkalnego, gdyż z posiadanych przez organ podatkowy informacji wynikało, iż należący do niej budynek jest budynkiem mieszkalno-pensjonatowym, a nie mieszkalnym, a do dnia wydania decyzji podatkowej sposób użytkowania budynku nie został zmieniony, co potwierdzone zostało w toku postępowania sprawdzającego. Na nieruchomości nie przeprowadzono kontroli, gdyż pełnomocnik podatniczki odmówił udostępnienia nieruchomości, a powierzchnia opodatkowana najwyższą stawką podatkową ustalona została z dokumentacji budowlanej.

M. A. wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w którym zarzuca organowi pierwszej instancji błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu, że posiada ona budynek mieszkalno-pensjonatowy i prowadzi działalność gospodarczą w zakresie krótkotrwałego zakwaterowania, co wynika z projektu budowlanego i opisu technicznego, jednak nie jest zgodne ze stanem faktycznym, gdyż w rzeczywistości posiada ona budynek mieszkalny, który ze względów infrastrukturalnych nie spełnia norm pensjonatu - nie jest przystosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych, nie posiada zaplecza gastronomicznego, przedkładając kopię pisma z Urzędu Marszałkowskiego z dnia [...] Wskazuje, że organ podatkowy przyjął dane z ewidencji gruntów i budynków oraz wynikające z projektu, a są one niezgodne ze stanem faktycznym, który winien być uwzględniany przy wymiarze podatków. Organ podatkowy winien wymierzyć podatek od nieruchomości za budynek mieszkalny, takim bowiem jest w rzeczywistości należący do strony budynek, który wykorzystywany jest przez rodzinę podatniczki a w okresie letnim jest w nim prowadzona działalność gospodarcza - wynajem pokoi. Strona wskazuje również, że zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą nieważności z uwagi na wydanie jej przez osobę nieuprawnioną, konieczne jest zatem jej uchylenie oraz uznanie za nieważnej i sprzecznej z prawem.

Organ pierwszej instancji przekazując odwołanie podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do argumentów odwołania dotyczącego podpisania decyzji podatkowej przez osobę nieuprawnioną wskazał, że osoba podpisująca zaskarżoną decyzję – B. H., jest Skarbnikiem Gminy K. i została upoważniona przez Wójta Gminy K. do podpisywania decyzji podatkowych.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, rozpatrując odwołanie uznało, że odwołanie M. A. nie zasługuje na uwzględnienie a zobowiązanie pieniężne za 2009 r. ustalone jest przez Wójta Gminy K. w zgodzie z przepisami.

Organ podaje, że M. A. w dniu[...] uzyskała pozwolenie na budowę budynku mieszkalno-pensjonatowego znak [...] następnie zaś w dniu [...] uzyskała pozwolenie na użytkowanie budynku mieszkalno - pensjonatowego przy ul. [...] w G.. Dalej organ podaje, że posadowiony budynek zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym składa się z części mieszkalnej i pensjonatowej, na którą składa się m.in. [...] 2-osobowych oraz salka kominkowa. M. A. jest osobą prowadzącą działalność gospodarczą, wpisaną od dnia[...] . do ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Wójta Gminny K. pod nr [...] i prowadzi działalność gospodarczą w zakresie krótkotrwałego zakwaterowania w G. przy ul.[...] , zatem organ uznał, że w świetle art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 1a ust.1 pkt 3, art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatkach i opłatach lokalnych jest to fakt wystarczający do ustalenia, że wszystkie posiadane przez nią budynki lub ich części, za wyjątkiem mieszkalnych i gruntów rolnych nie zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej, oraz budowle, są związane z działalnością gospodarczą. W konsekwencji część budynku mieszkalnego zajęta na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie krótkotrwałego zakwaterowania winna być opodatkowana najwyższymi stawkami podatkowymi w podatku od nieruchomości, co też słusznie uczynił Wójt Gminy K. wyodrębniając z należącej do skarżącej nieruchomości powierzchnie [...] pokoi z łazienkami oraz salę kominkową z zapleczem. Takie wyodrębnienie spowodowało zastosowanie stawki właściwej dla budynków lub ich części mieszkalnych do części mieszkalnej, natomiast stawki właściwej dla budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej dla części budynku mieszkalnego na taką działalność przeznaczoną i do niej wykorzystywaną przez skarżącą.

Organ podaje także, że podatniczka nie neguje faktu prowadzenia w opodatkowanej nieruchomości działalności gospodarczej polegającej na sezonowym wynajmie kwater - okoliczność tę przywołuje strona w odwołaniu, w piśmie z dnia[...] ., potwierdza ją również pełnomocnik skarżącej zapoznając się z aktami

w sprawie w toku prowadzonego postępowania w dniu [...] r. W tych okolicznościach organ uznał bezzasadnym zarzut dokonania przez organ podatkowy ustaleń niezgodnych ze stanem faktycznym.

Dalej organ podaje, że dla zastosowania najwyższej stawki podatku nieistotne jest, czy nieruchomość jest hotelem, pensjonatem, czy w innej formie prowadzona jest

w nim działalność gospodarcza polegająca na wynajmie pokoi. Istotny jest fakt związania nieruchomości z prowadzeniem działalności gospodarczej polegającej,

w rozpatrywanej sprawie, na wynajmie pokoi w części budynku mieszkalnego, nie zaś forma w jakiej ta działalność jest prowadzona. W takiej sytuacji część budynku mieszkalnego zajętego na prowadzenie działalności gospodarczej winna być opodatkowana jak w zaskarżonej decyzji.

Odnosząc się do zarzutu, wydania decyzji przez osobę nieuprawnioną, organ uznając go za nieuzasadniony wskazał, że B. H. jest osobą upoważnioną przez Wójta Gminy K. m.in. do podpisywania decyzji podatkowych

w zakresie podatków i opłat lokalnych, co znajduje potwierdzenie w aktach sprawy.

Organ ponadto wskazał, że uznania za nieważną decyzji można żądać decyzji ostatecznej a zaskarżona decyzja taką nie jest.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie M. A. zarzuciła naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 2 ust. 1 u.o.p.l. tj. ustalenie najwyższych stawek od nieruchomości w związku

z prowadzeniem działalności gospodarczej, poprzez przyjęcie, iż nieruchomość położona w G. na ul. [...] jest budynkiem mieszkalno-pensjonatowym, gdy w rzeczywistości jest on budynkiem mieszkalnym i wniosła

o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.

i poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy K..

Skarżąca podniosła, że błędne jest stanowisko organów przyjmujące że dla opodatkowania najwyższą stawką podatku od nieruchomości wystarczający jest fakt posiadania jej przez przedsiębiorcę i to nawet gdy nie jest ona przydatna z uwagi na rodzaj prowadzenia działalności. Powołuje się przy tym na wyrok WSA W Gdańsku

z dnia 27 marca 2008 r. sygn. akt I SA/Gd 974/07. Zdaniem strony nie można stawiać znaku równości pomiędzy związania z działalnością a zajęcia na prowadzenie działalności. Podtrzymuje ponadto zarzuty odwołania co do charakteru budynku i podnosi że prowadzi działalność w budynku mieszkalnym a nie pensjonatowym (załączając pismo z Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] z dnia[...]), bez zaplecza gastronomicznego, nie spełniającego warunków dla osób niepełnosprawnych, sezonowo a między decyzją organu budowlanego a podatkowego nie zachodzi związek przyczynowy. Nie godzi się także na opodatkowanie najwyższymi stawkami za cały rok. Nie godzi się także z zastosowaniem najwyższej stawki podatku do gruntów i w tym zakresie odwołuje się do ich charakteru stosownie do zapisów w ewidencji gruntów jako dokumencie rozstrzygającym o klasyfikowaniu gruntów.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K.

z uzasadnieniem jak w rozstrzygnięciu wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm), Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji. Oznacza to, że sądowa kontrola ostatecznej decyzji administracyjnej polega na badaniu jej zgodności z prawem materialnym

i przepisami postępowania administracyjnego. Z tak pojmowanym naruszeniem przepisów nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie.

W niniejszej sprawie bezsporne jest, że M. A. złożyła informację na 2007 rok w sprawie podatku od nieruchomości w której wykazała do opodatkowania budynek mieszkalny o pow. [...] m2. M. A. wybudowała zgodnie z projektem budowlanym budynek mieszkalno-pensjonatowy, wnioskiem z dnia [...] . wystąpiła o wydanie pozwolenia na użytkowanie obiektu – budynku mieszkalno-pensjonatowego. Decyzją z dnia [...] nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wydał pozwolenie na użytkowanie budynku mieszkalno-pensjonatowego. M. A. z dniem [...] dokonała wpisu do ewidencji działalności gospodarczej wskazując przedmiot działalności – miejsce krótkotrwałego zakwaterowania, gdzie indziej niesklasyfikowane a miejsce prowadzenia działalności – G.,[...]

Istotę sporu stanowi sposób -przyjęta stawka podatku, opodatkowania gruntu

i budynku.

Skarżąca kwestionuje, iż budynek stanowiący jej własność opodatkowano według stawki przewidzianej dla nieruchomości w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz przyjęcie, że budynek jest budynkiem mieszkalno-pensjonatowym a w rzeczywistości jest budynkiem mieszkalnym.

Organ stoi natomiast na stanowisku, że z dokumentacji budowlanej wynika, że mamy do czynienia z budynkiem mieszkalno-pensjonatowym a zajęcie części mieszkalnej budynku na prowadzenie zgłoszonej do ewidencji działalności gospodarczej – krótkotrwałego zakwaterowania, posiadanie przez przedsiębiorcę budynku rodzi obowiązek zastosowania najwyższych stawek podatku.

Przystępując do oceny legalności zaskarżonej decyzji wskazać należy na wstępie, iż bezsporne jest iż przedmiot opodatkowania, od którego wysokość podatku jest kwestionowana przez stronę skarżącą, stanowi budynek w rozumieniu art. 1 a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. Nr 121, z 2006 r., poz. 844 ze zm.) dalej u.p.o.l. Przepis ten określa bowiem, iż budynkiem w rozumieniu powołanej ustawy jest obiekt budowlany

w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, posiadający fundamenty i dach. Nie może zatem budzić wątpliwości, iż obiekt ten podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Poza sporem pozostaje okoliczność, iż w dacie wydania decyzji organów obu instancji budynek ten nie był ujawniony w stosownej ewidencji gruntów i budynków, co wykluczało wymierzenie podatku zgodnie

z dyspozycją art. 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, który stanowi lex specialis w odniesieniu do zasady określonej w art. 180 § 1 ustawy z dnia

29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.). Natomiast informacja z rejestru gruntów zawierała oznaczenie działki [...] N.[...] jako łąki trwałe [...] o pow. [...] ha i tereny mieszkalne B o pow.

[...] ha

Stwierdzić należy, iż niemożność odwołania się do legalnej definicji budynku mieszkalnego oraz nieujawnienie danego obiektu w ewidencji budynków nakazują dokonywać wyboru stawki opodatkowania w oparciu o dokumentację budowlaną danego budynku. Pogląd taki prezentowany jest zarówno w orzecznictwie sądowym por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2009 r., II FSK 884/08, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia

26 października 2007 r., sygn. akt I SA/Po 948/07, LEX nr 399017, w którym wskazano, iż "podstawowym kryterium stanowiącym o zaliczeniu budynku do poszczególnych kategorii budynków jest dokumentacja architektoniczno-budowlana danego obiektu". jak i przez komentatorów. Ci ostatni wskazują m.in., że dokumentacja budowlana jest w takim przypadku właściwa do określenia rodzaju budynku na potrzeby opodatkowania, co wynika pośrednio z jego definicji zawartej

w art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l.

Zauważyć także należy, iż ustawodawca w art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. upoważnił Radę gminy do określania, w drodze uchwały, wysokości stawek podatku od nieruchomości, zakreślając maksymalną wysokość tych stawek.

Przy czym ustawodawca wprowadził kilka różnych kategorii budynków

i odpowiadających im maksymalnych stawek podatku i zróżnicował je w zasadzie według sposobu wykorzystania obiektu. Najniższą stawkę przewidziano dla budynków mieszkalnych, a najwyższą dla budynków, w których prowadzona jest działalność gospodarcza. Owo zróżnicowanie stawek stanowi niewątpliwie element podatkowej polityki społecznej i statuuje ochronę ważkiego interesu społecznego związanego z zaspokojeniem potrzeb mieszkaniowych obywateli. Należy mieć zatem na uwadze (niezależnie od tego, że w niniejszej sprawie przedmiotem opodatkowania jest dom mieszkalno-pensjonatowy), że podatek od nieruchomości jest świadczeniem wymagającym uwzględnienia sposobu wykorzystania majątku,

a opodatkowanie najniższymi, preferencyjnymi stawkami podatkowymi budynków mieszkalnych uzasadnione jest właśnie tym, iż zaspakajają one podstawowe potrzeby bytowe ludzi.

Definicję pojęcia "budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej" zawiera art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. stanowiąc, że pod pojęciem tym należy rozumieć budynki będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z wyjątkiem budynków mieszkalnych (...).

Ażeby budynek mieszkalny mógł być opodatkowany stawką właściwą dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, musi być zatem zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej, a nie tylko znajdować się

w posiadaniu przedsiębiorcy. Zatem nie nazwa budynku mieszkalnego czy to pensjonatowa, hotelowa ale fakt zajęcia budynku lub jego części na działalność gospodarczą przesądza o zastosowaniu najwyższej stawki podatku.

Wskazać w tym miejscu należy, że organ pierwszej instancji a w ślad za nim organ drugiej instancji zaakceptował zastosowanie stawki podatku:

- dla gruntów o pow. [...] m2 oznaczonych w ewidencji jako mieszkalne, jak dla gruntów pozostałych,

- dla części budynku mieszkalnego o pow. [...] m2 jak dla budynku mieszkalnego,

- dla części budynku zajętego na działalność gospodarczą traktowanego jako związanego z działalnością gospodarczą o pow. [...] m2 jak dla budynku mieszkalnego zajętego na działalność gospodarczą,

- dla gruntów rolnych klasy IV jak dla gruntów rolnych.

Zgodnie z uchwałą Rady Gminy K. z dnia 30 października 2008 roku w sprawie określenia wysokości stawek w podatku od nieruchomości na terenie Gminy K. stawka podatku wynosi:

od gruntów

a) związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków – [...] zł od 1 m2 powierzchni,

b) pod jeziorami, zajętych na zbiorniki wodne retencyjne lub elektrowni wodnych – [...] zł od 1 ha powierzchni,

c) pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego – [...] zł od 1 m2 powierzchni;

od budynków lub ich części:

a) mieszkalnych – [...] zł od 1 m2 powierzchni użytkowej,

b) związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz od budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej – [...] zł od 1 m2 powierzchni użytkowej,

Za mające oparcie w obowiązujących przepisach i zgodne z przepisami należy uznać stanowisko organów co do opodatkowania gruntów oznaczonych w ewidencji gruntów jako B mieszkalne o pow.[...] m2, stawką podatku 0,31 zł od 1 m2 powierzchni tj. właściwą dla gruntów pozostałych, nawet wówczas gdy budynek mieszkalny lub jego część zostały zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej. W myśl bowiem art. 1 a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. grunty związane z budynkami mieszkalnymi zostały wyłączone ze stawki od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Nie znajduje potwierdzenia zatem zarzut skargi co do zastosowania najwyższej stawki podatku do gruntów o pow. [...] m2.

Podobnie nie znajduje potwierdzenia zarzut zastosowania najwyższej stawki podatku jak dla działalności gospodarczej do gruntów rolnych. Jak wynika bowiem

z rozstrzygnięcia organ opodatkowując grunty rolne o pow. [...] ha opodatkował podatkiem rolnym w oparciu o hektary przeliczeniowe a nie podatkiem od nieruchomości tak jak w przypadku gruntów rolnych zajętych na działalność gospodarczą jak wywodzi skarżąca. W tym zakresie organ oparł się o zapisy ewidencji gruntów co zgodne jest z art. 21 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne jak i z art. 4 ustawy o podatku rolnym.

Podobnie nie znajduje potwierdzenia zarzut zastosowania najwyższej stawki podatku jak dla działalności gospodarczej do całego budynku skarżącej. Co do części budynku o powierzchni [...] m2 organ przyjął bowiem stawkę podatku jak dla budynków mieszkalnych tj. w wysokości [...] zł od 1 m2 powierzchni użytkowej,

a nie stawkę [...] zł od 1 m2 powierzchni użytkowej.

Co do opodatkowania części budynku mieszkalnego o pow. [...] m2 stawką podatku [...] zł od 1 m2 powierzchni tj. jak dla działalności gospodarczej to podkreślić należy, że w niniejszej sprawie nie jest kwestionowany fakt prowadzenia przez podatnika działalności gospodarczej. Potwierdza to pełnomocnik skarżącej

w piśmie z dnia[...] . także przy zapoznania ze zgromadzonym materiałem w dniu [....] Nie jest kwestionowany przez stronę,a przyjęty przez organ przedmiot działalności tj. krótkotrwałe zakwaterowanie, który potwierdzony jest także wpisem do ewidencji działalności gospodarczej. Nie jest kwestionowany fakt zajęcia pokoi na działalność gospodarczą tj. ich wynajem, przy czym strona podnosi, że polega ona na sezonowym wynajmowaniu kwater, przy czym liczba pokoi do wynajęcia jest zmienna i zależna od ilości zgłoszeń osób obcy

i członków rodziny a według organu część pensjonatowa to według dokumentacji budowlanej (opis techniczny) [...] pokoi 2 osobowych oraz sala kominkowa dla spotkań pensjonariuszy.

W świetle zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie podzielić należy stanowisko organu co do sposobu określenia części budynku mieszkalnego zajętego na działalność gospodarczą tj. związanego z działalnością gospodarczą.

Z projektu budowlanego wynika jak zaprojektowano budynek, jak zaprojektowano część pensjonatową. Za takim przeznaczeniem budynku przemawia też wniosek strony o uzyskanie pozwolenia na użytkowanie wybudowanego budynku i decyzja

o pozwoleniu na użytkowanie budynku. Mając na uwadze powyższe uzasadnione jest stanowisko organu, że prowadzone postępowanie dawało podstawę do podjęcia rozstrzygnięcia pomimo, że w ramach czynności sprawdzających organ podjął nieudaną próbę przeprowadzenia kontroli u podatnika mającą na celu jak wynika z jej zakresu ustalenie stanu faktycznego, która to kontrola z uwagi na brak zgody męża podatniczki (pełnomocnika) nie odbyła się.

Zastosowanie zatem najwyższej stawki podatku od nieruchomości do części budynku tj. [...] pokoi 2 osobowych oraz sali kominkowej dla spotkań pensjonariuszy uznać należy w świetle okoliczności sprawy za uzasadnione.

Z przepisu art. 1 a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. jednoznacznie wynika, że podatek od nieruchomości płacony przez przedsiębiorcę nie nawiązuje do efektów ekonomicznych uzyskiwanych przez jej wykorzystywanie. Decydujące znaczenie ma okoliczność, że podstawą opodatkowania nieruchomości stanowi to czemu służy, jej przeznaczenie, a nie jest istotne z punktu widzenia opodatkowania jak intensywnie jest wykorzystywana i jakie przynosi to efekty gospodarcze (por. wyrok WSA

w Bydgoszczy z 14 października 2004 r., I SA/Bd 232/04). W przypadku niewykorzystania przez przedsiębiorcę posiadanych przez niego nieruchomości

w całości lub w części z uwagi na losowy charakter tego rodzaju usług – zapotrzebowania pensjonariuszy, wyłącznym kryterium, na podstawie którego do ich opodatkowania mogą mieć zastosowanie stawki inne niż przewidziane w stosownej uchwale rady gminy dla nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą, jest rezygnacja z działalności w tym budynku, niewykorzystanie nieruchomości ze względów technicznych (por. WSA w Olsztynie z 9 września 2004 r., I SA/Ol 220/04). Przez sposób wykorzystania budynku należy rozumieć to, na jakie cele czy potrzeby budynek jest zajęty, przy czym nie traci go przez fakt czasowego braku obłożenia pokoi.

Reasumując sposób ustalenia części budynku na prowadzoną działalność gospodarczą nie budzi wątpliwości Sądu i znajduje oparcie w zgromadzonym materiale jeśli dodatkowo zważyć, że strona odmówiła korekty informacji i wskazania powierzchni zajętej na prowadzenie działalności.

Ponadto podkreślić należy, że organ pierwszej instancji pouczył stronę, że strona jest zobowiązana do powiadomienia organu podatkowego o wszelkich zmianach mających wpływ na wysokość podatku, wskazując m.in. na zmianę powierzchni, sposobu użytkowania, sprzedaży.

Mając powyższe na uwadze, uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a zarzuty skargi są niezasadne, Sąd - na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - skargę oddalił.