Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2607/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.28 ust 1
journal: Dz.U. 2016 poz 290
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz, sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi A. P. i K. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] października 2016 r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] października 2016 r. [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania A. i K. P. – utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] lutego 2016 r. Nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą [...] S.A. pozwolenia na budowę dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV [...] z czasową pracą jednego toru na napięciu 220 kV w relacji [...] w zakresie słupa nr [...] na działkach nr ew. [...], obręb [...], gmina [...].

Organ przytoczył art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r.. poz. 290 ze zm.) i stwierdził, że inwestor spełnił warunki w przepisie tym wskazane. Przedstawił kompletny projekt budowlany z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i sprawdzeniami, zawierający informacje dotyczące bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt lb ustawy Prawo budowlane, zaświadczenia o których mowa w art. 12 ust. 7 cyt. ustawy, oświadczenie wymienione w art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego. Dołączył również decyzję lokalizacyjną.

Stosownie do art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego, dokonano sprawdzeń zgodności projektu budowlanego z uchwałą Rady Gminy [...] z [...] listopada 2014 r. Nr [...], w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla dwutorowej linii elektroenergetycznej NN 400 KV [...] (Dz. Urz. Woj. [...]. z [...] stycznia 2015 r., poz. [...]).

Projekt budowlany, w ocenie GINB, nie narusza również warunków decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] ustalającej środowiskowe uwarunkowania.

Wobec spełnienia wszystkich wymagań organ był zobligowany do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Ustosunkowując się do zarzutu wydania decyzji na rzecz inwestora, który nie posiada tytułu prawnego do nieruchomości objętej wnioskiem, w szczególności wobec faktu, iż w dniu 7 stycznia 2016 r. WSA w Warszawie w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 2473/15 uchylił decyzję Wojewody [...] z [...] lipca 2015 r., i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z [...] maja 2015 r. o ograniczeniu sposobu korzystania z działki nr [...]. Organ wskazał, że zgodnie z oświadczeniem z 5 sierpnia 2016 r. inwestor jako tytuł do dysponowania ww. działkami na cele budowlane wskazał decyzję Wojewody [...] z [...] marca 2016 r., którą m.in. ustalono ograniczenie w korzystaniu z ww. nieruchomości, w oparciu o art. 22 ust 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1265).

GINB uznał, że na uwzględnienie nie zasługują zarzuty odwołania dot. naruszenia art. 10 § 1 Kpa, bowiem zawiadomieniem doręczonym skarżącym 31 grudnia 2015 r., organ poinformował o wszczęciu postępowania i możliwości składania ewentualnych uwag i wniosków.

Dalej wskazał, że stwierdzenie w części nieważności ww. uchwały Rady Gminy [...] z dnia [...] listopada 2014 r. Nr [...] pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie, gdyż nie dotyczy przedmiotowej inwestycji.

Organ nie zgodził się z zarzutem wydania decyzji "z naruszeniem wymagań ochrony zdrowia ludzi i środowiska", wobec braku ostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, bowiem decyzję Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z [...] kwietnia 2015 r. opatrzono rygorem natychmiastowej wykonalności, a odnośnie braku "ostatecznej decyzji wodno - prawnej wskazał, że w tej sprawie decyzja taka nie jest wymagana.

Organ za bezzasadny uznał również zarzut braku ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2016 r., albowiem decyzja ta jest przedmiotem niniejszego postępowania. Natomiast "brak ostatecznej decyzji Wojewody [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] S.A. pozwolenia na budowę nr [...] nie stanowi przeszkody do wydania pozwolenia na budowę innego odcinka inwestycji.

Ponadto mając na uwadze przywołany przez odwołujących wyrok WSA w Warszawie z 22 czerwca 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 321/16, uchylający decyzję SKO w [...] z [...] listopada 2015 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z [...] września 2015 r.. Nr [...] (zezwalającą na wyłączenie z produkcji rolniczej gruntów rolnych) GINB wyjaśnił, że dla działek nr ew. [...] wydana została przez Wojewodę [...] decyzja z dnia [...] marca 2016 r. o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowych, zgodnie zaś z art. 18 ust. 1 cyt. ustawy z 24 lipca 2015 r. do gruntów objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej nie stosuje się przepisów o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Podkreślił przy tym, że na mocy art. 25 ust. 1 ww. ustawy decyzja ta podlega natychmiastowemu wykonaniu.

Skargę na powyższą decyzję złożyli A. i K. P. zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy w postaci art. 28 k.p.a. polegające na tym, że organ całkowicie bezzasadnie uznał,, że skarżąca, jak i inne osoby wskazane w decyzji, będące właścicielami nieruchomości przez które przebiega planowana inwestycja nie były stroną w/w postępowania, ze względu na fakt, że na ich nieruchomościach nie są posadowione słupy w/w linii, pomimo że skarżąca wykazała interes prawny, którego dotyczyło w/w postępowanie, a nadto, podobnie jak inni właściciele nieruchomości w miejscowości [...], jest właścicielem powierzchni ziemi znajdujących się bezpośrednio pod linią wysokiego napięcia, w związku z czym , ograniczony został sposób korzystania z jej nieruchomości, m.in. poprzez zakaz wznoszenia budynków oraz zalesiania gruntów w pasie technologicznym linii.

Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej ze względu na naruszenia przepisów postępowania wskazane w odwołaniu i skardze, skutkujące uniemożliwieniem im wzięcia w nim udziału.

Strony podniosły, że mimo iż są właścicielami nieruchomości, znajdujących się pod inwestycją odmówiono im prawa udziału w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji z dnia [...] lutego 2016 r.

W związku z powyższym złożyli odwołanie zarzucając naruszenie:

- art. 73 § 1 k.p.a. poprzez nieuzasadnione odmówienie mi w trakcie postępowania wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów i brak odpowiedniego powiadomienia o toczącym się postępowaniu,

- art. 10 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie zapewnienia czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań oraz zapoznania się z aktami, a więc ustosunkowania się do nich i czynnego udziału.

- naruszenie ustaleń obowiązującego Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego z dnia [...] sierpnia 2003 r. (Uchwała nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r.), poprzez oparcie decyzji na załączonym przez wnioskodawcę, uchylonym w części Miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego z [...] listopada 2014 r., podczas gdy na mocy rozstrzygnięcia-nadzorczego Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. uchwała ta została uchylona w części, a co za tym idzie w gminie [...] nadal obowiązuje w części miejscowy plan zagospodarowania z [...] sierpnia 2003 r., który nie był wzięty pod uwagę przy wydawaniu w/w decyzji, a więc, czy zaskarżona decyzja nie narusza postanowień ww. planu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dalej: p.p.s.a.). sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W niniejszej sprawie takie naruszenia i wady nie wystąpiły, dlatego skarga została oddalona.

Zaskarżoną decyzją Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania A. i K. P. – utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą [...] S.A. pozwolenia na budowę dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV [...] z czasową pracą jednego toru na napięciu 220 kV w relacji [...] w zakresie słupa nr [...] na działkach nr ew. [...] , obręb [...], jednostka ewidencyjna [...] gmina [...].

Podstawę materialno prawną wydanych decyzji stanowił art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych /Dz. U. z 2015 r., poz. 1265 ze zm./, dalej ustawa, Zgodnie bowiem z ostatnim z powołanych przepisów pozwolenie na budowę strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej wydaje wojewoda na zasadach i w trybie określonym w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

Wskazać zatem trzeba, że obowiązkiem organu architektoniczno budowlanego przed wydaniem pozwolenia budowlanego zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego jest sprawdzenie zgodność projektu budowlanego m.in. z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu a także wymaganiami ochrony środowiska oraz zgodność projektu zagospodarowania działki łub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi.

Szczegółowy katalog dokumentów jakie musi do wniosku dołączyć inwestor, jak i samą treść wniosku określa art. 4 ust. 1 i 2 ustawy.

Należy podzielić stanowisko organu odwoławczego co do tego, że wobec dostarczenia przez inwestora wszelkich niezbędnych dokumentów i spełnienia wymogów ustawowych, w tym również nałożonych przez załączone do projektu decyzje, opinie i uzgodnienia, zgodnie z art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane stanowiącym, iż w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę – należało uznać zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem. Z ustaleń organu - znajdujących potwierdzenie w zgromadzonym w aktach materialne dowodowym – wynika bowiem, że:

- inwestor przedstawił kompletny projekt budowlany, sporządzony przez osoby o stosownych uprawnieniach budowlanych;

- przedstawił wszelkie opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia (art. 4 ust. 1

- zostały spełnione wymogi z art. 20 ust. 1 pkt 1b, art. 12 ust. 7 oraz 20 ust. 4 Prawa budowlanego.

- dołączył decyzję z [...] marca 2016 r.. Nr [...] ustalającą lokalizację dla przedmiotowej strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowych;

- projekt budowlany odpowiada ustaleniom uchwały Rady Gminy [...] z dnia [...] listopada 2014 r. Nr [...], w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla dwutorowej linii elektroenergetycznej NN 400 KV [...] na terenie Gminy [...] (Dz.Urz. Woj. [...] z [...] stycznia 2015 r., poz. [...]).

Zaznaczyć w tym miejscu trzeba, że wprawdzie rozstrzygnięciem nadzorczym z [...] grudnia 2014r. Nr [...] Wojewoda [...] stwierdził w części nieważność uchwały Rady Gminy [...] z dnia [...] listopada 2014 r. Nr [...]. Niemniej, jak słusznie wskazał organ, fakt ten pozostawał bez wpływu na rozstrzygnięcie, bowiem stwierdzenie nieważności dotyczyło zapisów planu: dopuszczających m.in. na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią lokalizacji siedlisk, gospodarstw specjalistycznych, obiektów gospodarczych związanych z hodowlą i produkcją rolną; braku określenia minimalnego procentowego udziału powierzchni biologicznie czynnej w odniesieniu do działki budowlanej; braku upoważnienia do określenia zasad i warunków podziału nieruchomości, dopuszczenia realizacji podziemnych sieci uzbrojenia technicznych terenu, przyłączy i urządzeń na terenach leśnych bez wyznaczenia terenów na ich lokalizację i bez uzyskania zgody zmiany przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne.

- zostały również spełnione warunki określone w decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...][...] kwietnia 2015 r. ([...]), ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla omawianego przedsięwzięcia.

Rację ma organ również w zakresie braku naruszenia przez inwestora art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, to jest nie posiadania tytułu do nieruchomości nr 21 i 22. Wprawdzie uprzednio wydane decyzję o ograniczeniu sposobu korzystania między innymi z ww. nieruchomości wyrokiem z 7 stycznia 2016r. uchylił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 2473/2015, niemniej inwestor złożył do akt decyzję Wojewody [...] z [...] marca 2016r. ustalającą – na podstawie art. 22 ust 1 ustawy - ograniczenia w korzystaniu z przedmiotowych nieruchomości.

Podobnie żaden z zrzutów skargi nie mógł skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji.

Przede wszystkim całkowicie niezrozumiała jest argumentacja skargi wskazująca na naruszenie przez organ II instancji art. 28 k.p.a. poprzez uznanie, że skarżący nie byli stroną postępowania, skoro organ rozpatrzył merytorycznie ich odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2016r., co oznacza, że nie kwestionował ich przymiotu strony w tej sprawie.

Podobnie nie znajdują potwierdzenia zarzuty naruszenia art. 10 § i 73 § 1 K.p.a. poprzez – jak utrzymywali skarżący - odmówienie wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów, brak odpowiedniego powiadomienia o toczącym się postępowaniu, niezapewnienie czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwienie wypowiedzenia się co do dowodów i materiałów. W aktach sprawy znajdują się bowiem zawiadomienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] czerwca 2016 r. oraz z [...] sierpnia 2016 r. GUNB informujące zarówno A. P., jak i K. P. o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym, a także możliwości składania pisemnych i ustnych wyjaśnień dotyczących rozpatrywanej sprawy. Zawiadomienia te skarżący odebrali odpowiednio w dniu 4 lipca 2016r. oraz 22 sierpnia 2016r.

Dodać w tym miejscu trzeba, nawet gdyby doszło do naruszenia art. 10 k.p.a., to zarzut ten zasługiwałby na uwzględnienie tylko wtedy, gdyby miał istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Przy czym to strona powinna wykazać, że niezwrócenie się - przed wydaniem decyzji – o zajęcie stanowiska przez stronę miało wpływ na rozstrzygnięcie organu. Nie każde, bowiem naruszenie przepisów prawa procesowego skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnej poddanej kontroli Sądu, a tylko takie, które realnie mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

W świetle przedstawionych rozważań, nie znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji