Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2436/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-12-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

Skarżący P. N. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawie ze skargi na wskazaną w sentencji decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. Nr [...].

Ze złożonego w dniu 5 listopada 2012 r. formularza PPF wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Skarżący oświadczył, że nie uzyskuje żadnych dochodów, nie posiada majątku, ani innych rzeczy wartościowych, nie ma także rodziny, która mogłaby mu pomóc.

Ponieważ złożone przez wnioskodawcę oświadczenie nie zawierało pełnych informacji co do jego aktualnej sytuacji finansowej, pismem Sądu z dnia 19 listopada 2012 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia przedmiotowego wniosku, w terminie 14 dni, i nadesłania:

a) oświadczenia o źródłach utrzymania skarżącego w okresie ostatnich trzech miesięcy oraz o wysokości tych źródeł utrzymania (w szczególności należy wyjaśnić, skąd skarżący czerpie środki na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, na przykład na zakup żywności, utrzymanie domu),

b) oświadczenia, czy skarżący w dalszym ciągu jest zatrudniony na stanowisku "kierowca towarów w ruchy międzynarodowym" i jakie z tego tytułu uzyskuje wynagrodzenie,

c) oświadczenia, skąd skarżący czerpie środki pieniężne na spłatę kredytu zaciągniętego na zakup motocykla (12.000 zł) oraz w jakiej wysokości są raty kredytu,

d) oświadczenia, czy nieruchomość przy ul. [...] jest własnością skarżącego oraz wskazanie, gdzie skarżący zamieszkuje i czy z tego tytułu ponosi wydatki (np. opłata za wynajem mieszkania),

e) wyciągów z posiadanych przez skarżącego rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych oraz lokat terminowych z okresu ostatnich trzech miesięcy,

f) aktualnego zaświadczenia o sytuacji rodzinnej skarżącego, wydanego przez właściwą do spraw zdrowia lub opieki społecznej jednostkę organizacyjną gminy,

g) odpisu zeznania podatkowego za 2011 r.

h) zaświadczenia z właściwego urzędu pracy potwierdzającego, że skarżący jest osobą bezrobotną.

Wezwanie do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy zostało doręczone dorosłemu domownikowi – A. N. w dniu 21 listopada 2012 r., zatem zgodnie z art. 72 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; zwanej dalej jako P.p.s.a.) należy uznać je za doręczone prawidłowo. Termin do uzupełnienia braków przedmiotowego wniosku upłynął bezskutecznie w dniu 5 grudnia 2012 r. Skarżący w zakreślonym terminie nie wykonał wezwania Sądu.

Rozpatrując wniosek stwierdzono, co następuje:

W postępowaniu z wniosku o przyznanie prawa pomocy nie zostały wyjaśnione podstawowe okoliczności dotyczące rzeczywistego stanu majątkowego skarżącego i jego możliwości płatniczych.

Informacje, do których udzielenia zobowiązano skarżącego, a które nadal pozostały niewyjaśnione miały istotny wpływ na merytoryczne rozpoznanie złożonego przez niego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, rzutując przede wszystkim na prawidłową ocenę jego sytuacji materialno – bytowej. Okoliczności te nie mogą stanowić domniemania zarówno ze strony referendarza sądowego jak i Sądu, zwłaszcza gdy mają stanowić podstawę udzielenia pomocy finansowej ze środków publicznych. Rodzi to obowiązek wszechstronnego ich wyjaśnienia, zwłaszcza gdy informacje udzielone przez osobę wnioskującą o przyznanie prawa pomocy budzą wątpliwości lub są rozbieżne z posiadanymi już przez Sąd, albo po prostu okazują się niewystarczające dla dokonania tej oceny.

W niniejszej sprawie skarżący wnioskował o zwolnienie go od kosztów sądowych.

Warunkiem przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w tym kosztów wpisu od skargi, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy P.p.s.a. jest wykazanie braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Nieudzielanie wymaganych informacji powoduje, iż brak jest możliwości ustalenia, czy skarżący spełnia tę przesłankę.

Prawo pomocy ma charakter wyjątkowy, z czym związany jest ścisły rygoryzm. Jeżeli strona pomimo nie budzącej wątpliwości treści wezwania nie stosuje się do niego i nie udziela wymaganych informacji – do czego ma oczywiście prawo, musi się przez to liczyć z negatywnymi dla siebie konsekwencjami z tego tytułu.

Jak wskazano powyżej, referendarz sądowy uznał zawarte w urzędowym formularzu PPF z dnia 5 listopada 2012 r. oświadczenie skarżącego za niewystarczające dla dokonania oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych. Przedłożenie przez skarżącego żądanych dokumentów i oświadczeń pozwoliłoby nie tylko na weryfikację informacji wskazanych przez niego w formularzu PPF ale także potwierdziłoby ewentualną, trudną sytuację materialną, w jakiej skarżący się aktualnie znajduje.

Wnioskodawca na skierowane do niego w dniu 19 listopada 2012 r. wezwanie nie udzieliła odpowiedzi. Za wystarczające dla merytorycznej oceny wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie mogą natomiast być uznać dane zawarte w formularzu wniosku oraz dołączonych do niego dokumentach źródłowych.

Okoliczności te powodują ostatecznie, iż brak jest podstaw aby przyjąć, że wnioskodawca uprawdopodobnił, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy.

W tej sytuacji, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.