Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 81/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-07-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Wujek po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w kwestii wniosku z dnia [...] r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...]r. "A" Sp. z o.o. z siedzibą w C. (zwana dalej "A" Sp. z o.o. lub Spółka) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wydanej przez Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzje organu pierwszej instancji określającą Spółce wysokość zobowiązania podatkowego, a zarazem zaległość podatkową za miesiąc styczeń 2009 r. w kwocie [...] zł.

Spółka w uzasadnieniu złożonego wniosku stwierdziła, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne z uwagi na postępującą złą sytuację finansową Strony skarżącej, na którą wpływ, w głównej mierze, ma egzekucja z majątku Spółki należności wynikającej z zaskarżonych do Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzji. Skarżąca wskazała także, iż jej sytuacja finansowa może ulec dalszemu pogorszeniu w związku z wydaniem przez organ kolejnych decyzji dotyczących określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za styczeń 2010 r. , czerwiec 2010 r. i lipiec 2010 r. na łączną sumę [...] zł. Nadto Spółka stwierdziła, że działalność gospodarcza prowadzona przez "A" Sp. z o.o. przyniosła w 2012 r. straty w kwocie [...]zł, a od początku stycznia 2013 r. do marca 2013 r. strata wyniosła [...] zł.

Skarżąca podniosła, że egzekucja kwoty zobowiązania podatkowego wynikającej z zaskarżonej decyzji ([...] zł) oraz pozostałych decyzji organu podatkowego (w łącznej kwocie [...] zł) zdestabilizuje sytuację finansową Spółki. "A" Sp. z o.o. wskazała również, iż wobec niej wszczęto postępowania dotyczące podatku akcyzowego także za inne okresy. Podkreśliła, iż w kontekście ciężkiej sytuacja na rynku paliw oraz trudności finansowych z którymi boryka się strona skarżąca zachodzi ryzyko, że egzekucja kwoty wynikającej z opisanej decyzji doprowadzi do niewypłacalności, a nawet upadłości Spółki. Do wniosku Spółka dołączyła rachunek zysków i strat "A" za okres od 1 stycznia 2012 r. do 31 marca 2013 r., bilans sporządzony na dzień 31 marca 2013 r., rachunek zysków i strat "A" za okres od 1 stycznia 2012 r. do 31 grudnia 2012 r., bilans sporządzony na dzień 31 grudnia 2013 r. oraz pismo Banku "B" S.A. w W. z dnia [...] r. z informacją o obniżeniu limitu kredytu na rachunku bieżącym w związku z pogorszeniem się sytuacji ekonomiczno - finansowej Spółki w stopniu mogącym mieć wpływ na terminową spłatę należności wynikającej z kredytu do kwoty wykorzystanej, który będzie na bieżąco obniżany z wszelkich wpływów na rachunek bieżący Spółki.

W końcowej części uzasadnienia złożonego wniosku strona skarżąca zakwestionowała konstytucyjność sankcyjnej stawki podatku akcyzowego w przypadku nieistotnych błędów na oświadczeniach nabywców wyrobów akcyzowych. Stwierdziła, iż jeżeli Spółkę postawionoby w stan upadłości, to najprawdopodobniej nie udałoby się jej wznowić działalności gospodarczej pomimo ewentualnego późniejszego uchylenia zaskarżonych decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Na podstawie art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: P.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, natomiast zgodnie z art. 61 § 2 P.p.s.a., w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie organ, który wydał zaskarżony akt, może wstrzymać z urzędu lub na wniosek skarżącego jego wykonanie w całości lub w części, chyba, że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności, albo gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Ponadto na mocy art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz art. 61 § 5 P.p.s.a. po przekazaniu skargi sądowi przez organ, to wyłącznie sąd staje się właściwy do rozpoznania przedmiotowego wniosku, a postanowienie w tym przedmiocie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym.

W celu zajęcia merytorycznego stanowiska wobec żądania Strony skarżącej koniecznym jest odwołanie się do treści cytowanego wyżej przepisu, zgodnie z którym, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zestawiając treść tego przepisu z regulacją zawartą art. 61 § 1 P.p.s.a., należy stwierdzić, że zasadą jest, że akty lub czynności z zakresu administracji publicznej powinny być wykonywane. Wniosek o wstrzymanie ich wykonania może zostać uwzględniony jedynie wówczas, gdy zaistnieje – z wyjątkami przewidzianymi w tym przepisie – niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Podkreślić należy, iż ocena wskazanych okoliczności pozostaje w gestii sądu, natomiast obowiązkiem Strony skarżącej jest nie tylko wskazanie na możliwość zaistnienia wskazanych zdarzeń, ale również uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie Strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2011 r., II GSK 2060/11, LEX nr 984625).

Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona ma obowiązek uprawdopodobnić istnienie konkretnych i obiektywnych okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. Twierdzenia Strony o niebezpieczeństwie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wypadku wykonania decyzji, powinny zostać poparte dokumentami, które uwiarygodniłyby sytuację skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2011 r., II GSK 1799/11, LEX nr 965117). Należy mieć na uwadze także, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej, a katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. (por postanowienie NSA z dnia 3 listopada 2011 r., II OZ 1047/11, LEX nr 984678).

Sąd stanął na stanowisku, iż prowadzenie egzekucji w przedmiotowej sprawie w sposób rzeczywisty stwarzałaby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd stwierdził, iż strona skarżąca w sposób wyczerpujący uzasadniła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jak również wskazała realny wpływ, jaki prowadzona egzekucja mogłaby mieć na dalszą działalność gospodarczą prowadzoną przez "A" Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w C.. Ponadto przychylił się do twierdzeń Strony skarżącej uznając, że egzekucja relatywnie wysokiej kwoty może prowadzić do utraty wypłacalności Spółki, a w efekcie do zaprzestania przez nią prowadzenia działalności gospodarczej. Okoliczność ta została we wniosku wykazana, a strona skarżąca poparła swoje twierdzenia stosowanymi dokumentami, które ilustrują jej sytuację finansową.

Podkreślić trzeba, iż wykonanie zaskarżonej decyzji skutkujące zakończeniem prowadzonej działalności, a w konsekwencji utratą jedynego źródła utrzymania stanowi spełnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. W tych kategoriach za słuszne uznaje się również twierdzenie, że wykonanie decyzji może przyczynić się do wyrządzenia szkody o znacznych rozmiarach lub spowodować niebezpieczeństwo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2005 r. sygn. akt I FZ 633/05 niepubl.).

Na marginesie Sąd nadmienia, iż argumenty Strony skarżącej dotyczące wydania zaskarżonej decyzji z rażącym naruszeniem przepisów prawa nie została wzięta pod uwagę przy rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji albowiem, rozstrzygnięcie czy zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem przepisów prawa może nastąpić jedynie w fazie postępowania rozpoznawczego, które zakończone zostanie wydaniem wyroku.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, działając na podstawie wskazanych wyżej przepisów, orzekł jak w sentencji.