Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 88/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2022-03-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 658
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: zobowiązano do wydania aktu
Powołane przepisy: article: art. 36
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Sędziowie sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek sędzia WSA Katarzyna Korycka po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 marca 2022 r. sprawy ze skargi [...][...] na bezczynność [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (poprzednio [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]) w przedmiocie samowoli budowlanej 1. zobowiązuje [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] do wydania aktu kończącego postępowanie w terminie 1 miesiąca od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 2. stwierdza, że [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. w pozostałym zakresie oddala skargę, 4. zasądza od [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] na rzecz skarżącej kwotę [...] ([...]) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

II SAB/Bd 88/21

UZASADNIENIE

P. z dnia [...] lipca 2021 r. Ł. K., działając na podstawie art. 50 § 1 w związku z art. 53 § 2b, art. 54 § 1, art. 57 § 1 oraz w związku z art. 3 § 2 p. 8 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. (PINB) w przedmiocie rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej samowoli budowlanej polegającej na utwardzeniu i podwyższeniu podwórza na działce ewidencyjnej nr [...], obręb [...], gmina S., należącej do R. K. (znak: PINB.441.12.2021).

Ze względu na powyższe skarżąca wniosła o:

. wyznaczenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w M. (PINB) dodatkowego terminu załatwienia sprawy znak: [...] dotyczącej samowoli budowlanej polegającej na utwardzeniu i podwyższeniu podwórza na działce ewidencyjnej nr [...], obręb [...], gmina S., należącej do R. K.,

. zarządzenie wyjaśnienia przyczyn niezałatwienia sprawy w terminie i stwierdzenie, iż miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa,

. orzeczenie organowi grzywny z tytułu bezczynności,

. zasądzenie od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. zwrotu na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi jej autorka podniosła, że w dniu [...] lutego 2021 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. zostały zwrócone akta sprawy po uprawomocnieniu się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia [...].07.2020 r. w przedmiocie skargi na postanowienie K.-P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...].07.2019 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie utwardzenia i podwyższenia podwórza na działce nr [...] we wsi K. (sygn. akt II SA/Bd 319/20). W dniu [...].06.2021 r. PINB w M. wydał postanowienie, doręczone skarżącej w dniu [...].06.2021 r., w którym wyznaczono nowy termin na załatwienie sprawy na dzień [...].07.2021 r.

Skarżąca zwróciła uwagę na treść art. 35 § 1, § 3 i art. 36 § 1 K.p.a., stwierdzając przy tym, że w jej sprawie organ nie powiadomił o kolejnym nowym terminie załatwienia sprawy z jednoczesnym podaniem przyczyn zwłoki - według stanu na dzień podpisania skargi - ostatnia korespondencja od organu została doręczona skarżącej w dniu [...].06.2021 r. i zawierała ww. postanowienie o załatwieniu sprawy do dnia [...].07.2021 r. Organ nie tylko nie załatwił sprawy do [...].07.2021 r., ale nawet nie dokonał formalnego zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego w trybie art. 10 § 1 Kpa wraz z określeniem jego przedmiotu, do czego był zobligowany stosownym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia [...].07.2020 r., tym samym w ocenie skarżącej organ całkowicie zignorował wytyczne zawarte w uzasadnieniu ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.

Dodatkowo skarżąca wskazała, że PINB w M. dokonał jedynie zawiadomienia o kolejnej – siódmej, bądź ósmej, kontroli w dniu [...].06.2021 r. (zawiadomienie zostało doręczone w dniu [...].06.2021 r.), jednak w oznaczonym dniu, w godzinach 13:00-15:00 zdaniem skarżącej nie doszło do żadnej kontroli.

W odpowiedzi na skargę Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że zarządzeniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. Wojewoda K. - P. rozszerzył zakres działania Inspektor Nadzoru Budowlanego o obszar powiatu mogileńskiego. Zarządzenie to weszło w życie z dniem ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa K. - P., tj. z dniem [...] kwietnia 2021 r. Z uwagi na powyższe, celem wykonania ww. zarządzenia, wyznaczone osoby, zatrudnione w PINB I., rozpoczęły rozpatrywanie wszystkich postępowań administracyjnych prowadzonych przez PINB M..

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Inspektor Nadzoru Budowlanego w sprawie zostały wykonane poniższe czynności:

. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2021 r., wyznaczono nowy termin na załatwienie sprawy na dzień [...] lipca 2021 r.,

. zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2021 r., wyznaczono na dzień [...] czerwca 2021r. termin kontroli,

. przeprowadzono w dniu [...] czerwca 2021 r. czynności kontrole na terenie dziali nr [...] w m [...], gm. S.,

. w dniu [...] lipca 2021 r. wysłano wniosek do Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii o udostępnienie danych w postaci dokumentacji zdjęciowej analogowej (lotniczej, satelitarnej),

. zawiadomieniem z dnia [...] lipca 2021 r., poinformowano o nowym terminie rozpatrzenia sprawy.

Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił też, że Ł. K. nie jest inwestorem, właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub zarządcą nieruchomości nr [...] (Książ, S.) wobec czego, w zawiadomieniu o kontroli z dnia [...] czerwca 2021 r. nie została poinformowana o obowiązku stawiennictwa, bądź poproszona o udostępnienie wejścia na terenie nieruchomości o nr ew. 49 w m. [...], gm. S.. Kontrola została przeprowadzona w obecności właściciela nieruchomości o nr ew. 49 w m. [...], gm. S..

Zwrócono uwagę, że w przedmiotowej sprawie organ musi zebrać materiał dowodowy, bowiem w trakcie czynności kontrolnych nie stwierdzono czynnego wykonywania robót budowlanych, a zastany stan faktyczny należy porównać ze stanem wcześniejszym, dlatego organ wystąpił o materiał dowodowy w postaci dokumentacji zdjęciowej analogowej (lotniczej, satelitarnej).

Organ administracji zaznaczył również, że skarga Ł. K. została złożona niewłaściwie, bowiem w myśl at. 37 § 3 pkt 1 kpa ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie, dlatego Ł. K. winna była wnieść ponaglenie do Wojewódzkiego K.-P. Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. za pośrednictwem Inspektor Nadzoru Budowlanego.

Organ administracji wniósł o uwzględnienie tego, iż po ogłoszeniu Zarządzenia nr [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. Wojewoda K. - P. rozszerzył zakres działania Inspektor Nadzoru Budowlanego o obszar powiatu mogileńskiego, przystąpił do merytorycznego rozpatrywania postępowań administracyjnych prowadzonych w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w M., w tym podań i wniosków, które nie uległy rozpatrzeniu od dnia [...] marca 2021 r. Mnogość spraw prowadzonych na obszarze powiatu mogileńskiego oraz inowrocławskiego, wraz z ograniczoną liczbą pracowników posiadających stosowne umiejętności oraz przysposobienie w zakresie ich prowadzenia spowodowało, że wydłużeniu uległo merytoryczne rozpatrywanie spraw wraz ze zbieraniem materiału dowodowego. Organ dokonał wszelkiej staranności, aby sprawy administracyjne z dwóch Urzędów prowadzone były w określonej prawem formie i w określonym prawem czasie, jednak z uwagi na potrzebę zaznajomienia się z aktami sprawy, brak było fizycznej możliwości podjęcia wszystkich spraw jednocześnie.

Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że rozpoczęto w głównej mierze od spraw związanych z zagrożeniem zdrowia lub życia ludzi, zagrożeniem mienia lub środowiska, przy czym czynności prowadzone na ternie powiatu mogileńskiego prowadzone były wyłącznie przez dwie osoby, które pracują jednocześnie na terenie powiatu inowrocławskiego. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych.

W przedmiotowym przypadku, w ocenie organu, nie unikał on podejmowania czynności, ani w sposób umyślny nie dąży do zaniechania działań, a ponadto dołożył wszelkich starań, aby prowadzić sprawy na terenie nie jednego, ale dwóch powiatów.

Powyższe wyjaśnienie przyczyn, z powodu których organ nie wykonał określonych czynności w określonych terminach, mając przy tym na względzie także charakter sprawy i obowiązujący w sprawie tryb postępowania, jasno jego zdaniem wskazuje, że mając na celu dobro wszelkich spraw prowadzonych na terenie powiatu mogileńskiego organ musiał podjąć je wszystkie. Z uwagi na to, że brak jest możliwości podjęcia wszystkich spraw w jednakowym terminie, zrozumiałym jest, że są sprawy, które zostaną powzięte wcześniej, jak i te, które zostaną powzięte w terminach późniejszych, lecz nie zmienia to jednak faktu, że Inspektor Nadzoru Budowlanego czynnie podejmuje czynności w zakresie swych kompetencji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Taka sytuacja zaistniała w rozpatrywanej sprawie.

W świetle art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 p.p.s.a., to jest mających za przedmiot w szczególności decyzje administracyjne, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, a także inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Tym samym przedmiotem sądowej kontroli – w odniesieniu do tego typu skarg – nie jest określony akt lub czynność organu administracji publicznej, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Skarga na przewlekłość postępowania stanowi środek prawny mający na celu ochronę praw jednostki poprzez przymuszenie organu do podjęcia żądanego działania, a w następstwie tego likwidację stanu opieszałości występującą po stronie tego organu.

Organy administracji publicznej mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (art. 12 § 1 k.p.a.). Na organie prowadzącym postępowanie spoczywa obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do załatwienia sprawy (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.).

W myśl reguły z art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, z tym że – zgodnie z § 2 tego artykułu – niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 k.p.a.). Przy czym, do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (art. 35 § 5 k.p.a.).

Zgodnie natomiast z art. 36 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności wskazanej w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2012 r. sygn. akt II OSK 1031/12 orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Dla stwierdzenia stanu bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta była zawiniona przez organ, czy też nie.

Kontrolowane obecnie przez Sąd postępowanie toczy się w sprawie utwardzenia i podwyższenia podwórza.

W ocenie Sądu, Inspektor Nadzoru Budowlanego nie załatwił w terminie sprawy z wniosku skarżącej, dopuszczając się w tym zakresie bezczynności. Stan ten trwał na dzień wydania wyroku.

Z akt kontrolowanego postępowania wynika, że w dniu [...] lutego 2021 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. zostały zwrócone akta sprawy po uprawomocnieniu się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia [...].07.2020 r. dotyczące skargi na postanowienie K.-P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...].07.2019 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie utwardzenia i podwyższenia podwórza na działce nr [...] we wsi K. (sygn. akt II SA/Bd 319/20). W dniu [...].06.2021 r. PINB w M. wydał postanowienie, doręczone skarżącej w dniu [...].06.2021 r., w którym wyznaczono nowy termin na załatwienie sprawy na dzień [...].07.2021 r. W dniu [...].06.2021r. PINB przeprowadził kontrolę nieruchomości nr [...]. Jakkolwiek Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę podniósł, iż zawiadomieniem z dnia [...] lipca 2021 r., znak: [...], poinformował o nowym terminie rozpatrzenia sprawy, jednak w aktach sprawy brak jest zwrotnych potwierdzeń odbioru tego zawiadomienia przez strony postępowania.

W toku postępowania, prowadzący je organ administracji nie dopełnił więc skutecznie obowiązku określonego w art. 36 k.p.a. i nie zawiadomił strony o zwłoce w załatwieniu sprawy, jak również nie wskazał nowego terminu jej załatwienia. Zaistniała więc bezczynność organu administracji publicznej, gdyż mimo istnienia ustawowego obowiązku - w ustawowym terminie, nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. W tej sytuacji Sąd uznał, że toczące się w sprawie postępowanie nie zostało zakończone w terminie, a tym samym organ pozostaje w bezczynności.

Ponadto w aktach sprawy administracyjnej brak jest dowodu, że stosownie do wskazań Sądu organ dokonał formalnego zawiadomienia o wszczęciu postępowania z dokładnym określeniem przedmiotu sprawy.

Organ powołał się na braki kadrowe w związku ze zmianami organizacyjnymi oraz, że na skutek tych okoliczności mogło dojść do wydłużenia terminu merytorycznego rozpatrywania spraw wraz ze zbieraniem materiału dowodowego, jednak trudno uznać za usprawiedliwione opisane wyżej nieprawidłowości w działaniu organu. W orzecznictwie utrwalone jest bowiem stanowisko, że bez znaczenia dla uznania, że organ pozostaje w bezczynności są ewentualne kłopoty kadrowe danej jednostki, choć oczywiście znaczący wzrost ilości wymagających rozstrzygnięcia spraw przy zbyt małej obsadzie urzędników może powodować opóźnienia w rozpoznaniu wniosków i rejestrowaniu wydanych decyzji. Rzeczą organu jest jednak takie zorganizowanie pracy w podległym urzędzie, aby wiążące organ terminy z K.p.a. były dotrzymywane (np. wyrok z 16 stycznia 2019 r. w sprawie III SAB/Po 22/18 LEX nr 2617144). Jak stwierdził WSA we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt III SAB/Wr 90/2018 (LEX nr 2579192) właściwa organizacja zadań i zapewnienie odpowiedniej kadry należy do zadań publicznych, które nie mogą być realizowane ze szkodą dla jednostki.

Stwierdzona bezczynność skutkowała obowiązkiem zobowiązania organu administracji publicznej do załatwienia sprawy wszczętej wnioskiem skarżącej, dlatego Sąd zakreślił ten termin na 1 miesiąc od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

Oceniając charakter stwierdzonej bezczynności Sąd uznał, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa, bowiem "rażącym naruszeniem prawa" w rozumieniu art. 149 § 1a p.p.s.a. jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty (zob. wyrok NSA z 21.06.2012 r., I OSK 675/12). Oceniając, czy naruszenie prawa jest rażące, należy uwzględnić nie tylko proste zestawienie terminów rozpoczęcia postępowania i jego zakończenia (względnie braku zakończenia), lecz także warunkowane okolicznościami materialnoprawnymi sprawy czynności, jakie powinien podjąć organ, dążąc do merytorycznego rozstrzygnięcia konkretnej sprawy. W tradycyjnym ujęciu rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem, niezasługujące na akceptację w demokratycznym państwie prawa i wywołujące dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne. Kwalifikacja naruszenia jako "rażącego" musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako naruszenie "zwykłe". Dla uznania naruszenia prawa za rażące nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych terminów załatwienia sprawy. To przekroczenie musi być znaczne i niezaprzeczalne. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być w sposób oczywisty pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia.

Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w kontrolowanej sprawie, gdyż postępowanie organu w rozpatrywanej sprawie wskazuje, że nie unikał on podejmowania czynności, ani w sposób umyślny nie dążył do zaniechania działań, a ponadto na skutek zmian organizacyjnych jednostki, zobligowany był do prowadzenia postępowań administracyjnych z zakresu nadzoru budowlanego na terenie nie jednego, ale dwóch powiatów. Nierozpoznanie istoty sprawy wynikało z ilości wymagających rozstrzygnięcia spraw administracyjnych oraz trudności kadrowych i choć okoliczności te nie mają wpływu dla oceny przekroczenia terminów określonych w k.p.a. i nie stanowią okoliczności wyłączających stwierdzenie bezczynności, czy przewlekłości w załatwieniu sprawy, to dla oceny, czy stan bezczynności miał charakter rażącego naruszenia prawa nie pozostają bez znaczenia.

Z tych też względów uznać należało, że nie mamy do czynienia z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2 sentencji wyroku).

Wobec stwierdzonej bezczynności organu administracji Sąd, stosownie do art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał organ do wydania aktu kończącego postępowanie (pkt 1 sentencji wyroku).

Poza tym Sąd uznał, że nie zasługiwał na uwzględnienie wniosek strony o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. Ustawodawca przyjął, że groźba zasądzenia grzywny będzie wzmacniała gwarancje terminowego załatwienia sprawy przez organy. Upatrywanie zasadności wniosku o wymierzenie organowi grzywny w realizacji funkcji gwarancyjnej tego rozwiązania w okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie wydaje się uzasadnione. W okresie od [...].03.2021 r. do [...].04.2021 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. działał bez osoby pełniącej funkcję organu. Zarządzeniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. Wojewoda K. - P. rozszerzył zakres działania Inspektor Nadzoru Budowlanego o obszar powiatu mogileńskiego. Zarządzenie to weszło w życie z dniem ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa K. - P., tj. z dniem [...] kwietnia 2021 r. Wobec krótkiego terminu od przejęcia sprawy przez PINB w I. Sąd uznał, że wniosek o wymierzenie organowi grzywny nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd oddalił zatem skargę w pozostałym zakresie (pkt 3 sentencji wyroku).

O kosztach postępowania (pkt 4 sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a., uwzględniając uiszczony przez Skarżącą wpisu (100 zł).

J. Janiszewska – Ziołek R. Owczarzak K. Korycka