Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1656/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 105 par. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.), Asesor WSA Karolina Kisielewicz, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 listopada 2020 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania stypendium dla wybitnych młodych naukowców 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...]; 2. zasądza od Ministra Edukacji i Nauki na rzecz M. S. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

M. S., zaskarżył decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] czerwca 2020r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję własną o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania stypendium ministra dla wybitnych młodych naukowców.

W dniu [...] maja 2019 r. na elektroniczną skrzynkę podawczą Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego - wpłynął wniosek Rektora Uniwersytetu [...] o przyznanie [...] M. S. stypendium ministra dla wybitnych młodych naukowców na podstawie art. 360 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r. poz. 85, z późn. zm.).

W dniu [...] listopada 2019 r. Minister wydał decyzję nr [...] o umorzeniu w całości postępowania w sprawie przyznania [...] M. S. stypendium ministra dla wybitnych młodych naukowców (akta sprawy - str. 38-39). Decyzja ta została podpisana przez upoważnionego przez Ministra Zastępcę Dyrektora Departamentu Szkolnictwa Wyższego oraz doręczona na adres korespondencyjny Skarżącego w dniu [...] grudnia 2019 r.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W toku przeprowadzonego postępowania Minister ustalił, że [...] M. S. uzyskał stopień [...] w dniu [...] września 2012 r. Przepis art. 360 ust. 1 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce stanowi, że stypendium to może otrzymać wyłącznie młody naukowiec, a więc osoba spełniająca przesłanki określone w ust. 2 wskazanego artykułu na dzień wydania decyzji. W przedmiotowej sprawie okres, w którym [...] M. S. posiadał status młodego naukowca, o którym mowa w art. 360 ust. 2 pkt 2 ustawy, uprawniający do otrzymania stypendium ministra dla wybitnego młodego naukowca za znaczące osiągnięcia w działalności naukowej upłynął w dniu [...] września 2019 r. Tym samym, Minister nie mógł wydać rozstrzygnięcia w sprawie przyznania stypendium osobie posiadającej stopień doktora, od uzyskania którego upłynęło więcej niż 7 lat, z uwzględnieniem okresów, o których mowa w art. 360 ust. 3 ustawy. W ocenie organu, wszczęte w tej sprawie postępowanie, jako bezprzedmiotowe, podlegało umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm.).

Od powyższej decyzji [...] M. S. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 127 § 3 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu do wniosku [...] M. S. wyraził swoje niezadowolenie z otrzymanej decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania stypendium ministra dla wybitnych młodych naukowców. Opisał przebieg sprawy od momentu złożenia wniosku o przyznanie stypendium do dnia otrzymania decyzji. Zdaniem [...] M. S., Ministerstwo pozwala uczestniczyć w konkursie wszystkim młodym naukowcom, niemniej jednak nie wszyscy mają te same prawa.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy przyznania [...] M. S. stypendium ministra dla wybitnych młodych naukowców, Minister decyzją z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w całości w mocy.

Organ wskazał, iż zgodnie z art. 360 ust. 1 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, stypendium ministra dla wybitnych młodych naukowców może otrzymać młody naukowiec wykazujący się znaczącymi osiągnięciami w działalności naukowej. W myśl ust. 2, młodym naukowcem jest osoba prowadząca działalność naukową, która:

1) jest doktorantem lub nauczycielem akademickim - i nie posiada stopnia doktora albo

2) posiada stopień doktora, od uzyskania którego nie upłynęło 7 lat, i jest zatrudniona w podmiocie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Stosownie do ust. 4 ustawy, stypendium przyznaje minister na wniosek:

1) rektora, dyrektora instytutu PAN, dyrektora instytutu badawczego lub dyrektora instytutu międzynarodowego, w których prowadzona jest szkoła doktorska, w której młody naukowiec jest doktorantem;

2) osoby kierującej podmiotem, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, zatrudniającym młodego naukowca.

Zgodnie zaś z ust. 3 ww. artykułu do okresu, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, nie wlicza się okresów przebywania na urlopie macierzyńskim, urlopie na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopie ojcowskim, urlopie rodzicielskim lub urlopie wychowawczym, udzielonych na zasadach określonych w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, lub okresów pobierania zasiłku macierzyńskiego lub świadczenia rodzicielskiego, albo okresów pobierania zasiłku chorobowego lub świadczenia rehabilitacyjnego w związku z niezdolnością do pracy, w tym spowodowaną chorobą wymagającą rehabilitacji leczniczej.

Organ wskazał, iż M. S. uzyskał stopień [...] w dniu [...] września 2012 r. Z wniosku wynika również, że pan M. S. nie przebywał na urlopach, o których mowa w art.. 360 ust. 3 ustawy, nie pobierał wymienionych w tym artykule zasiłków lub świadczeń, a zatem okres, w którym posiadał status młodego naukowca, upłynął w dniu [...] września 2019 r. W związku z powyższym, M. S. nie spełnił warunku określonego w art. 360 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, uprawniającego do otrzymania stypendium ministra dla wybitnych młodych naukowców za znaczące osiągnięcia w działalności naukowej. Organ podkreślił, że z brzmienia ww. przepisu jednoznacznie wynika, że stypendium ministra dla wybitnych młodych naukowców może otrzymać młody naukowiec wykazujący się znaczącymi osiągnięciami w działalności naukowej, którym jest osoba posiadająca stopień doktora, od uzyskania którego nie upłynęło 7 lat, i jest zatrudniona w podmiocie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ww. ustawy. Oznacza to, że przyznanie stypendium przewidzianego treścią art. 360 ust. 1 ustawy możliwe jest jedynie w odniesieniu do młodego naukowca, zaś osoba, w przypadku której upłynęło więcej niż 7 lat od uzyskania stopnia doktora, młodym naukowcem nie jest. Stypendium otrzymuje młody naukowiec na podstawie decyzji administracyjnej o jego przyznaniu, niezbędne jest zatem do otrzymania stypendium posiadanie statusu młodego naukowca w dacie podjęcia decyzji (tj. w niniejszym przypadku dnia [...] listopada 2019 r.), a nie tylko w dacie składania wniosku o stypendium. Należy wskazać, że zarówno w przepisach ustawy, jak i wydanego na jej podstawie rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 1 kwietnia 2019 r. w sprawie stypendiów ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki dla studentów i wybitnych młodych naukowców (Dz. U. poz. 658), zwanego dalej rozporządzeniem brak jest regulacji wskazujących na możliwość otrzymania omawianego stypendium przez osobę, która ustawowe warunki jego otrzymania spełniała w dacie składania wniosku.

Ewentualne przyznanie przez organ stypendium M. S., który posiada stopień [...], od uzyskania którego upłynęło więcej niż 7 lat, mogłoby mieć miejsce jedynie w przypadku, gdyby kandydat do stypendium przebywał w tym okresie na urlopie macierzyńskim, urlopie na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopie ojcowskim, urlopie rodzicielskim łub urlopie wychowawczym, udzielonym na zasadach określonych w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, lub pobierał zasiłek macierzyński lub świadczenie rodzicielskie, albo pobierał zasiłek chorobowy lub świadczenie rehabilitacyjne w związku z niezdolnością do pracy, w tym spowodowaną chorobą wymagającą rehabilitacji leczniczej. Do wniosku nie zostały natomiast dołączone żadne dokumenty wskazujące na korzystanie z wymienionych wyżej urlopów lub zasiłków.

Organ podnosił, iż stypendium jest wypłacane przez okres do 36 miesięcy, tak więc przyznanie tego świadczenia osobie, w przypadku której okres posiadania statusu młodego naukowca już upłynął, wydaje się być sprzeczne z przeznaczeniem tego stypendium. Podstawowym celem przyznawania stypendium ministra dla wybitnych młodych naukowców ze środków przeznaczonych w budżecie państwa na to świadczenie jest wspieranie osób posiadających znaczące osiągnięcia naukowe na początkowym etapie ich aktywności naukowej i tym samym motywowanie ich do dalszej pracy naukowej oraz uzyskiwania wysokich wyników w prowadzonych badaniach naukowych lub pracach rozwojowych bądź twórczości artystycznej. Przyznanie stypendium osobie, która utraciła status młodego naukowca, byłoby sprzeczne z ww. celem oraz niezgodne z art. 360 ust. 2 pkt 2 – ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

M. S., zaskarżył decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] czerwca 2020r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję własną o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania stypendium ministra dla wybitnych młodych naukowców.

Zaskarżonej decyzji zarzucał:

1. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść decyzji, tj.: a) art. 7a k.p.a. poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości interpretacyjnych w zakresie normy prawnej określonej w art. 360 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce na niekorzyść strony, co w sposób oczywisty wskazuje na wydanie decyzji z naruszeniem wskazanego przepisu,

b) art. 8 k.p.a. w zw. z art. 32 Konstytucji RP poprzez dyskryminację M. S. ze względu na miesiąc, w którym uzyskał on stopień [...], uznając, iż 7-letni okres, od kiedy uzyskano stopień [...], należy liczyć od dnia i miesiąca, w którym został on uzyskany, a nie od roku, podczas gdy do 2019 r., zgodnie z utrwaloną praktyką, wskazany okres liczono w latach, zaś M. S. w momencie złożenia wniosku, jak i w kilka miesięcy później nadal spełniał wskazane kryteria, umożliwiające mu ubieganie się o stypendium.

c) art. 12 k.p.a. poprzez, opieszałe działanie organów rozpoznających wniosek M. S., mimo literalnego brzmienia wskazanego przepisu o szybkości i wnikliwości ich działania, oraz powoływania się przez organ na możliwość wydania rozstrzygnięcia w jednym z ostatnich z możliwych terminów do jego rozpoznania, co doprowadziło do sytuacji, w której odrzucono wniosek skarżącego, podczas gdy w momencie składania wniosku jak i przez kolejne 3,5 miesiąca od zamknięcia naboru wniosków. M. S. spełniał wymogi uzyskania stypendium.

2. naruszenie przepisów prawa materialnego tj.:

a) art. 360 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce poprzez dokonanie błędnej wykładni wskazanego przepisu i uznanie, iż w zakresie w jakim młodym naukowcem jest m. in. osoba, która posiada stopień doktora, od uzyskania którego nie upłynęło 7 lat. M. S. nie spełnia wskazanego wymogu z uwagi na to, iż w dacie wydania decyzji, według organu, upłynął już wskazany okres, podczas gdy w momencie składania wniosku o stypendium, jak i w pozostałych miesiącach skarżący spełniał ten wymóg.

Skarżący wnosił o uchylenie decyzji nr [...] Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] czerwca 2020 r., w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W pierwszej kolejności skarżący podnosił zarzut naruszenia art. 360 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, zgodnie z którym młodym naukowcem jest osoba prowadząca działalność naukową, która posiada stopień doktora, od uzyskania którego nie upłynęło 7 lat, i jest zatrudniona w podmiocie, o którym mowa wart. 7 ust. 1. Zgodnie z dotychczasową interpretacją przepisów, wskazany okres liczony był w latach, wobec czego osoba która najwcześniej uzyskała stopień doktora w 2012 r., mogła ubiegać się o stypendium najpóźniej w 2019 r. W niniejszej sprawie M. S. w dniu [...] września 2012 r. uzyskał stopień [...]. W momencie składania wniosku o przyznanie stypendium spełniał wszelkie wymogi formalne.

Do 2019 r. utrwalona była interpretacja o określaniu statusu młodego naukowca rocznikowo, a nie poprzez dzienną datę uzyskania stopnia [...]. Za czasów poprzednio obowiązujących przepisów ustawy o zasadach finansowania nauki z dnia 15 stycznia 2015 r., kiedy to określano status młodego naukowca według kryterium wieku, dookreślono, iż wiek młodego naukowca określany jest rocznikowo, a nie jak to było wcześniej - poprzez dzienną datę urodzenia. Zmiana podyktowana była wcześniejszą dyskryminacją ze względu na wiek. Otóż w wyniku zmiany zapisów w treści ustawy, zostały wyrównane szanse osób urodzonych np. w styczniu i grudniu. Podobnie rzecz ma się w niniejszej sprawie, otóż w sytuacji uzyskania stopnia O [...] w 2012 r. oraz liczenia okresu upływu 7 lat według daty dziennej, wszystkie osoby, które uzyskały stopień doktora przed [...] listopada, nie mogły uzyskać stypendium, natomiast osoby, które po tym dniu uzyskały stopień [...] w 2012 r. spełniły warunki formalne umożliwiające ubieganie się o wskazane środki. Powyższe wskazuje na dyskryminację zastosowaną w stosunku do osób ubiegających się o stypendium.

Podnosił, iż gdyby nie spełniał warunków formalnych w celu ubiegania się o stypendium dla wybitnych młodych naukowców, na wstępnej fazie weryfikacji złożonego wniosku, organ wydałby decyzję tożsamą z decyzją wydaną w dniu [...] listopada 2019 r. Niewątpliwie, ocena formalna, jak i merytoryczna, złożonych wniosków nie trwała w obrębie kilku dni w miesiącu listopadzie 2019 r. Zakładając racjonalność działania organu, należy przyjąć, iż, począwszy od dnia [...] czerwca 2019r., wnioski były rozpatrywane, zaś w tamtym okresie, jak i przez kolejne 3,5 miesiąca. M. S. nadal spełniał wszelkie warunki formalne w celu ubiegania się o stypendium. Skarżący nie powinien zaś ponosić negatywnych konsekwencji opieszałości organu.

Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wnosił o oddalenie skargi w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019.2325, zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga oceniana według powyższych kryteriów zasługiwała na uwzględnienie.

Minister Nauki i Szkolnictwa wyższego decyzją z dnia [...] listopada 2019r. nr [...] umorzył postępowanie w sprawie przyznania stypendium dla wybitnych młodych naukowców. Następnie, Minister decyzją z dnia [...] czerwca 2020r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] listopada 2019r.

Sąd oceniając zgodność z prawem zaskarżonych decyzji w pierwszym rzędzie jest zobligowany do zbadania przesłanek umorzenia postępowania przez organ.

Zgodnie z treścią art. 105 § 1 k.p.a. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.

Bezprzedmiotowość, o której mowa w art. 105 § 1 k.p.a. oznacza brak podstaw prawnych do merytorycznego rozpoznania danej sprawy. Wiąże się to z brakiem któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego, co skutkuje tym, że nie można załatwić sprawy przez jej rozstrzygnięcie co do istoty. Zachodzi ona zatem w sytuacjach, gdy w świetle prawa materialnego i ustalonego stanu faktycznego nie mamy do czynienia ze sprawą administracyjną mogącą być przedmiotem postępowania (tak NSA w wyroku z dnia 6 lipca 2020 r., sygn. akt II OSK 818/20).

Bezprzedmiotowość może mieć charakter podmiotowy, jak i przedmiotowy. Zawsze jednak oznacza brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. Organ umarza więc postępowanie w sytuacji, gdy brak jest podstaw prawnych lub faktycznych do prowadzenia postępowania administracyjnego i do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Na aprobatę zasługuje przyjmowany w orzecznictwie pogląd, wedle którego istota bezprzedmiotowości postępowania polega na nastąpieniu takiego zdarzenia prawnego lub faktycznego, które spowodowało, że przestała istnieć ta szczególna relacja między faktem (sytuacją faktyczną danego podmiotu) a prawem (sytuacją prawną danego podmiotu), z którą prawo łączy obowiązek konkretyzacji normy w postaci wydania decyzji administracyjnej (por. wyrok NSA z dnia 10 maja 2012 r., sygn. akt II GSK 467/11, LEX nr 1219036). Decyzja o umorzeniu postępowania nie rozstrzyga o materialnoprawnych uprawnieniach i obowiązkach stron i jest równoznaczna z brakiem przesłanek do merytorycznego orzekania co do istoty sprawy. Jej wydanie jest obligatoryjne w przypadku bezprzedmiotowości.

W niniejszej sprawie organ na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie przyjmując, iż skarżący w dacie wydania decyzji przez organ I instancji nie spełniał już normy czasowej uprawniającej do przyznania świadczenia. Zgodnie z art. 360 ust. 1 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, stypendium ministra dla wybitnych młodych naukowców może otrzymać młody naukowiec wykazujący się znaczącymi osiągnięciami w działalności naukowej. W myśl ust. 2, młodym naukowcem jest osoba prowadząca działalność naukową, która: jest doktorantem lub nauczycielem akademickim - i nie posiada stopnia doktora (pkt 1) albo posiada stopień doktora, od uzyskania którego nie upłynęło 7 lat, i jest zatrudniona w podmiocie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy (pkt 2).

Organ wskazał, iż M. S. uzyskał stopień [...] w dniu [...] września 2012 r. Z wniosku wynika, że M. S. nie przebywał na urlopach, o których mowa w art. 360 ust. 3 ustawy, nie pobierał wymienionych w tym artykule zasiłków lub świadczeń, a zatem okres, w którym posiadał status młodego naukowca, upłynął w dniu [...] września 2019 r. W związku z powyższym, M. S. [...] nie spełnił warunku określonego w art. 360 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, uprawniającego do otrzymania stypendium ministra dla wybitnych młodych naukowców za znaczące osiągnięcia w działalności naukowej.

Organ zawarł zatem argumentację merytoryczną, na gruncie prawa materialnego, właściwą dla rozstrzygnięcia wniosku. Brak było natomiast jakichkolwiek podstaw ustawowych do umorzenia postępowania w trybie art. 105 § 1 k.p.a. Jak w części wstępnej Sąd wskazał umorzenie postępowania jest czynnością właściwą dla okoliczności faktycznych i prawnych, które nie obligują organu do rozstrzygnięcia merytorycznego na gruncie prawa materialnego. W przedmiotowej sprawie było to zagadnienie właściwej wykładni art. 360 ust. 2 pkt 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Sposób, w jaki sformułowany został przepis art. 105 k.p.a., i jego wewnętrzna systematyka dają doktrynie asumpt do rozróżnienia obligatoryjnego umorzenia postępowania i umorzenia fakultatywnego (A. Wiktorowska [w:] Postępowanie administracyjne, 1996, s. 161 i n.), umorzenia postępowania z urzędu a umorzenia postępowania na wniosek (J. Borkowski [w:] Komentarz, 1996, s. 461). Podstawą obligatoryjnego umorzenia postępowania administracyjnego jest przepis art. 105 § 1, przy czym organ prowadzący postępowanie powinien z urzędu badać, czy postępowanie "z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe"; podstawą fakultatywnego umorzenia postępowania jest przepis art. 105 § 2, który uprawnia organ administracji publicznej do oceny, czy wniosek strony o umorzenie postępowania zasługuje na uwzględnienie pod kątem warunków w tym przepisie przewidzianych. Sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie pozytywne czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego oznacza więc brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego, skutkujący tym, iż nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Tych elementów potrzebnych do zgodnego z prawem umorzenia postępowania w przedmiotowej sprawie nie było.

Bezpośrednią przyczyną, jak i rezultatem wydania decyzji o umorzeniu jako bezprzedmiotowego postępowania administracyjnego jest niemożność rozpoznania sprawy, co do istoty. Wobec braku przesłanek ustawowych do umorzenia postępowania w przedmiotowej sprawie przez organ należało zatem zaskarżone decyzje uchylić z uwagi na naruszenie dyspozycji art. 105 § 1 k.p.a.. Decyzje organu pozbawiały bowiem wnioskodawcę możliwości merytorycznego rozpoznania sprawy w okolicznościach faktycznych i prawnych, w których takie rozstrzygnięcie winno zapaść (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.).

Organ w trybie art. 135 p.p.s.a. jako związany oceną prawną wyrażoną przez Sąd winien wydać decyzję merytoryczną w przedmiocie wniosku w sprawie przyznania stypendium dla wybitnych młodych naukowców. .

Na marginesie należy zważyć, że definicja młodego naukowca opierała się jedynie na kryterium wiekowym. Definicja młodego naukowca z ograniczeniem ze względu na wiek (35 lat), według stanowiska Rady Młodych Naukowców przy MNiSW oraz opinii Rzecznika Praw Obywatelskich , miała "charakter dyskryminujący ze względu na zamieszczone w nim kryterium wieku [...] w stosunku do osób, które z różnych przyczyn zdecydowały się w późniejszym wieku na rozpoczęcie kariery naukowej (np. zdecydowały się na rozpoczęcie studiów doktoranckich w okresie późniejszym niż etap następujący bezpośrednio po ukończeniu studiów magisterskich)" . W związku z tym, zdaniem RMN i RPO, zasadne było wprowadzenie zmiany takiego podejścia poprzez przyjęcie kryterium etapowości rozwoju kariery opierającego się na okresie prowadzenia działalności naukowej, tak jak to zostało określone w ustawie o Narodowym Centrum Nauki w brzmieniu: "osoba rozpoczynająca karierę naukową", co oznacza, że "każda osoba, która nie uzyskała stopnia doktora albo uzyskała go, ale nie wcześniej niż 7 lat przed danym rokiem, jest osobą rozpoczynającą karierę naukową", czyli młodym naukowcem. Wykładnia spornego przepisu opiera się zatem na liczeniu terminu przy przyjęciu założenia "7 lat przed danym rokiem" a nie wyliczaniu w oparciu o dany dzień, miesiąc i rok.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. Orzeczenie w sprawie kosztów oparte jest na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i art. 209 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800 ze zm.), bowiem skarżący był reprezentowany przed Sądem przez adwokata. Na koszty te składa się wpis sądowy od skargi (200 zł), koszty zastępstwa procesowego (480 zł) oraz opłata skarbowa za dokument pełnomocnictwa (17 zł).