Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 112/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-06-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA Protokolant: Aleksandra Borowiec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2004 r. sprawy ze skargi T.SA na zji z dnia [...] maja 2004 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia koncesji na rozpowszechnianie programu telewizyjnego P. 1.uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] lutego 2002 r., 2.uchyla uchwałę Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji [...] z dnia [...] lutego 2002 r. oraz uchwałę Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji [...] z dnia [...] maja 2002 r.


UZASADNIENIE

6 II SA 112/03

UZASADNIENIE

T.S.A. wnioskiem nr [...] z dnia [...]maja 2001r. wystąpiła o udzielenie jej koncesji na rozpowszechnianie w sposób rozsiewaczy satelitarny kodowanego programu telewizyjnego pod nazwą "P.". W wyniku dokonanej analizy wniosku, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji stwierdziła, że wniosek nie zawiera szeregu dokumentów oraz załączników do formularza wniosku "informacja o podmiocie", określonych w treści tego formularza jako obowiązkowe. Ponadto, KRRiT stwierdziła, że nadesłany projekt ramówki programu zawiera niejasności co do przewidywanego czasu nadawania programu i jego struktury gatunkowej, procentowego udziału produkcji europejskiej, udziału audycji wytworzonych pierwotnie w języku polskim oraz sposobu i zakresu kodowania programu. Wnioskodawca nie nadesłał też wypełnionego formularza "Studium ekonomiczno-finansowe".

Pismem z dnia 17 października 2001r. wezwano Wnioskodawcę do nadesłania dokumentów uzupełniających oraz wyjaśnień dotyczących części programowej wniosku.

W odpowiedzi na wezwanie, składający wniosek uzupełnił złożoną wcześniej dokumentację o wymaganą część ekonomiczno-finansową, nadesłał załączniki do formularza "Informacja o podmiocie" oraz wyjaśnienia dotyczące części programowej wniosku.

Decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2002r. na podstawie art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 29 grudnia 1992r. o radiofonii i telewizji – u.r.t. ( Dz. U. z 2001r. Nr 101, poz. 1114 ) oraz w wykonaniu uchwały KRRiT Nr [...] z dnia [...] lutego 2002r., Przewodniczący KRRiT odmówił spółce "T." udzielenia koncesji na rozpowszechnianie w sposób rozsiewaczy drogą satelitarną kodowanego programu telewizyjnego pod nazwą "P.". W uzasadnieniu Przewodniczący KRRiT podał, że udzielone przez wnioskodawcę wyjaśnienia dotyczące części programowej są, w ocenie Rady i organu, niewystarczające. Nadesłana ramówka programu "P." dotyczy nadawania w wymiarze 7 godzin na dobę, gdy tymczasem zadeklarowany we wniosku czas nadawania wnioskodawca określił na 22 godziny na dobę. Wnioskodawca nie określił należycie, co będzie stanowiło zawartość pozostałego czasu emisji, stanowiącego około 70% tygodniowego czasu nadawania, określając jedynie ogólnikowo, iż będą to "... promocje programów, telezakupy oraz powtórki innych programów telewizyjnych". Wezwany pismem z dnia 26 listopada 2002r. do udzielenia wyjaśnień tym zakresie, nie nadesłał ich.

W złożonym od decyzji wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, P. domagał się uchylenia decyzji w całości. Uznał, że wszystkich złożonym do KRRiT piśmie z dnia 23 października 2001r. udzielił wszystkich niezbędnych informacji dotyczących charakterystyki programu. Żądanie KRRiT podania szczegółowej ramówki programu wykraczało, w jego opinii, poza wymagania określone rozporządzeniem Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 2 czerwca 1993r. ( Dz. U. Nr 52, poz. 244 ze zmianami ), a ponadto było niemożliwe dla odwołującego się do zrealizowania z uwagi na brak zasobów programowych w dacie ubiegania się o koncesję.

Decyzją Nr [...] z dnia [...] maja 2002r., działając w oparciu o uchwałę KRRiT Nr [...] z dnia [...] maja 2002r., Przewodniczący KRRiT utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podał, iż dokonano ponownej analizy dokumentacji programowej złożonego przez P. wniosku i stwierdzono, że ubiegający się o koncesję nie złożył szczegółowej ramówki programu. Dokument ten nie został złożony również z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Tego rodzaju brak uniemożliwił dokonanie oceny ewentualnych zagrożeń naruszania przepisu art. 18 ust. 5 u.r.t. Konieczność przedstawienia przez ubiegającego się o koncesję przewidywanego tygodniowego programu ramowego w pierwszym roku nadawania przewidziana jest, jak podniósł organ, w § 3 ust. 12 lit.b) rozporządzenia Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 2 czerwca 1993r. w sprawie zawartości wniosku oraz szczegółowego trybu postępowania w sprawach udzielania i cofania koncesji na rozpowszechnianie programów radiofonicznych radiofonicznych telewizyjnych ( Dz. U. Nr52, po. 244 ze zmianami ). Informację taką należy przedstawić w załączniku do wniosku i jest to załącznik obowiązkowy. Z uwagi na nieprzedstawienie tego załącznika przez wnioskodawcę uznano, że jego wniosek nie spełniał wymogów określonych obowiązującymi przepisami, co spowodowało odmowę udzielenia koncesji.

W złożonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skardze T.S.A. wniosła o uchylenie decyzji Przewodniczącego KRRiT z dnia [...] maja 2002r. oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] lutego 2002r.

Skarżący nie zgodził się z zarzutem, iż nie przedstawił wystarczających informacji programowych, w tym szczegółowej ramówki. Uznał, iż na tym etapie postępowania koncesyjnego udzielił jasnych i wyczerpujących informacji programowych, których zakres określa § 4 pkt 12 cyt. rozporządzenia Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji W załączniku do wniosku przedstawił przewidywany tygodniowy program ramowy, z uwzględnieniem elementów, elementów których mowa w przywołanym przepisie rozporządzenia. Przedstawienie szczegółowej ramówki, jak tego wymagała KRRiT możliwe było dopiero po uzyskaniu koncesji na rozpowszechnianie programu ponieważ dopiero wtedy można było dokonać zakupów konkretnych programów. Domaganie się takiej ramówki wykraczało poza obowiązki ubiegającego się o koncesję określone w obowiązujących przepisach. Za niezrozumiały, skarżący uznał, zarzut braku możliwości dokonania przez organ koncesyjny oceny ewentualnych zagrożeń naruszania przepisu art. 18 ust. 5 u.r.t. deklarował bowiem podjęcie wszelkich kroków, by audycje przeznaczone dla dorosłych nie były nadawane w czasie ustawowo chronionym oraz by były dodatkowo kodowane.

W odpowiedzi na skargę Przewodnicząca Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji wniosła o oddalenie skargi powtarzając zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji argumentację. W piśmie złożonym po zamknięciu rozprawy pełnomocnik Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji podkreślił, że brak dołączenia do wniosku informacji dotyczących przewidywanego programu ramowego dla nadawanego bloku dziennego spowodował niemożność uwzględnienia wniosku jako całości, który nie spełnił wymagań określonych § 13 pkt 12 cyt. rozporządzenia Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Podstawą odmowy uwzględnienia wniosku T.S.A. było niespełnienie przez skarżącego wymagań określonych § 3 pkt 12b) rozporządzenia Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 2 czerwca 1993r. ( Dz. U. Nr 52, poz. 244 ze zmianami ) poprzez niedołączenie informacji programowych w postaci przewidywanego tygodniowego programu ramowego w pierwszym roku nadawania z uwzględnieniem określonych powołanym przepisem elementów tego programu.

Wymagania dotyczące zawartości wniosku o udzielenie koncesji unormowane są w § 2 pkt 1 – 14 cyt. rozporządzenia KRRiT, zaś § 3 pkt 1 – 13 przewiduje jakie dokumenty i informacje zobowiązany jest dołączyć do wniosku ubiegający się o koncesję. W § 11 powołanego aktu prawnego postanowiono, iż Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji określa wzory wniosków o udzielenie koncesji oraz załączników do wniosków. Z dokumentów zgromadzonych w sprawie wynika, że skarżący złożył wniosek o koncesję w przewidzianej prawem formie oraz dołączył do niego informacje programowe na druku oznaczonym jako załącznik 2B. Załącznik ten w pkt C.3 przewiduje kolejny załącznik oznaczony jako "Szczegółowa ramówka tygodniowa programu oraz opis planowanych jej zmian w ramówce rocznej". Skarżący złożył schemat ramówki kanału satelitarnego "P."- rozpisany w postaci tabeli na kolejne dni tygodnia dla bloku programowego nadawanego w godzinach nocnych oraz podany w tej tabeli w sposób opisowy jako " promocja programów, telezakupy, powtórki innych programów telewizyjnych" dla bloku programowego nadawanego w godzinach od 6.00 do 23.00. Dodatkowo, skarżący w piśmie z dnia 23 października 2001r. wyjaśnił jakie programy będą składać się na podane hasłowo "powtórki innych programów"- miały to być programy własne i pochodzące z akwizycji programy specjalistyczne adresowane do mężczyzn. Należy zauważyć, że brak tak przepisów ustalających sposób w jaki podana ma być tygodniowa ramówka programu, jak też choćby wzoru załącznika dla pkt C.3. do załącznika 2B umożliwiającego wnioskodawcy identyfikację wymagań organu koncesyjnego w tym zakresie, pozostawia ubiegającemu się o koncesję wybór sposobu i formy, w jakim ta ramówka zostanie zgłoszona. Skarżący wybrał sposób, który organowi koncesyjnemu nasunął wniosek, iż ramówkę podano tylko na godziny nocne nadawania. Tymczasem podana w formie tabeli, jako wykonanie wymogu pkt C.3. załącznika 2B wniosku, ramówka tygodniowa programu zawierała dane odnoszące się do całości 22-godzinnego nadawanego programu. Są to programy opisane jako nadawane w kolejne dni tygodnia w orientacyjnie podanych godzinach: "magazyn cykliczny 1 - 7", "film fabularny – premiera/powtórka", "program rozrywkowy 1 - 4 – premiera/powtórka", "reportaż 1 - 2- premiera/powtórka " i "serial – premiera/powtórka" oraz podane jednozdaniowo bez rozpisania na dni i godziny: "promocje programów", "telezakupy" i "powtórki innych programów telewizyjnych", który to termin został wyjaśniony przez wnioskodawcę w późniejszym piśmie. Krajowa Rada oceniając załączoną ramówkę programową uznała, że wnioskodawca sprostał wymogowi § 3 pkt 12 rozporządzenia tylko w części, która dotyczyła programu nocnego, gdy tymczasem stopień szczegółowości podanych informacji programowych, rozpatrywany pod kątem możliwości oceny ewentualnych zagrożeń naruszania przepisu art. 18 ust. 5 ustawy o radiofonii i telewizji, o których mówi zaskarżona decyzja i który podaje jako przyczynę odmowy, jest identyczny tak w przypadku podanych informacji o programie nocnym, jak też informacji o programie w pozostałym czasie nadawania.

Należy stwierdzić, że w przypadku braku wzornika ramówki programowej, organ koncesyjny nie uznając sposobu, w którym wnioskodawca przedstawia przewidywany program ramowy na deklarowany przez niego czas nadawania za wystarczający, zobowiązany jest do dokładnego, wyczerpującego poinformowania wnioskodawcy jakie dodatkowe informacje są mu niezbędne dla dokonania zbadania zgłoszonego wniosku koncesyjnego pod kątem zagrożeń, o których stanowi ustawa. Podaną przez dyrektora departamentu koncesyjnego KRRiT, w piśmie z dnia 26 listopada 2001r. informację, iż "do oceny programu jako całości niezbędna jest bardziej konkretna informacja o jego zawartości, podana chociażby na poziomie szczegółowości " schematu ramówki kanału P." należy uznać, w świetle dokonanych wyżej rozważań, za niewystarczającą i niejasną dla wnioskodawcy. Należy mieć też świadomość, że § 3 pkt 12 cyt. rozporządzenia przewidując obowiązek dołączenia do wniosku informacji programowej w postaci przewidywanego, tygodniowego programu ramowego nie określa jakie elementy mają znaleźć się w takim załączniku. Elementów tych nie określiła też Krajowa Rada na podstawie § 11 rozporządzenia z dnia 2 czerwca 1993r. stwarzając tym samym stan, w którym wniosek o udzielenie koncesji jest oceniany, w części dotyczącej ramówki, według nie do końca określonych i jasnych zasad. Stawiając wnioskodawcy wymagania przedstawienia bardziej konkretnej ramówki programu, organ koncesyjny wyszedł poza dyspozycje § 3 pkt 12 rozporządzenia, a nie informując w sposób wyczerpujący strony postępowania o okolicznościach faktycznych i prawnych mogących mieć wpływ na wynik sprawy, nie udzielając niezbędnych wyjaśnień i wskazówek, naruszył art. 9 Kpa.

Sąd zwrócił również uwagę na trudno czytelny sposób w jaki podjęta została na posiedzeniu Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w dniu [...] lutym 2002r. uchwała w sprawie udzielenia T.S.A. koncesji na rozpowszechnianie programu telewizyjnego pod nazwą "P.". Na siedemnastej stronie protokółu z posiedzenia zarejestrowany jest sposób głosowania, z którego należy się bardziej domyślać intencji KRRiT, niż można było stwierdzić że jej wola została precyzyjnie wyrażona.

Również uchwała Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji Nr [...] z dnia [...] maja 2002r. podjęta na posiedzeniu dnia [...] maja 2002r. obarczona jest błędem ponieważ głosowaniu poddano tylko decyzję Przewodniczącego KKRiT Nr [...] z [...] lutego 2002r. ( str. 12 i 13 protokółu ) podczas gdy głosowaniem winna być objęta również uchwała Krajowej Rady stanowiąca podstawę wydania przez Przewodniczącego tej decyzji. Sąd uznał jednak, że wskazane błędy proceduralne nie są tej wagi, by uzasadniały stwierdzenie nieważności decyzji.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ) orzekł jak w sentencji.