Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1173/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-02-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Hasła tematyczne: Gospodarka mieniem
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3, art. 134 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 143 ust. 2, art. 145 ust. 1,2
journal: Dz.U. 2010 nr 102 poz 651
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 lutego 2017 r. sprawy ze skargi B. K. i Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]r. nr [...] wydaną na podstawie art. 145, 146, 148 ust. 1-3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 z późn. zm.), § 1 uchwały

Nr XIX/97/2004 Rady Gminy M. z dnia 21 maja 2004 r. w sprawie ustalenia stawki opłaty adiacenckiej (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego Nr 50 poz. 934), oraz art. 104 K.p.a. Wójt Gminy M. ustalił opłatę adiacencką w wysokości [...] zł należną od B. i Z. K. z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w G. o pow. [...] ha, stanowiącej działkę nr [...] w obrębie G., związanej ze stworzeniem warunków do podłączenia nieruchomości do sieci wodociągowej i sieci kanalizacji sanitarno-grawitacyjnej.

W uzasadnieniu decyzji Wójt wskazał, że Gmina zrealizowała inwestycję współfinansowaną ze środków Unii Europejskiej – "Uporządkowanie gospodarki wodno-ściekowej na terenie Gminy M.". Roboty zakończyły się podpisaniem protokołu odbioru końcowego inwestycji w dniu [...] r. Od tego dnia zaistniała możliwość podłączenia nieruchomości do wybudowanej sieci wodociągowej i kanalizacyjnej. W dniu [...] r. PINB w K. wydał zaświadczenie o przyjęciu zawiadomienia o zakończeniu budowy sieci kanalizacji sanitarnej grawitacyjno-tłocznej z przyłączami, przepompowniami ścieków, liniami energetycznymi zalicznikowymi zasilającymi przepompownie ścieków oraz przyłączami wodociągowymi do przepompowni, zrealizowanych na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...] r. wydanego przez Starostę K..

W dniu [...] r. PINB w K. wydał zaświadczenie o przyjęciu zawiadomienia o zakończeniu budowy sieci wodociągowej etap I, II, III, IV w G. , zrealizowanej na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...] r. przez Starostę K. . W piśmie z dnia [...] r. Zakład Wodociągowo-Kanalizacyjny Sp. z o.o. w U. oświadczył, że zgodnie z dołączonym zestawieniem działek w miejscowości G., działka nr [...] może być podłączona do wodociągu i kanalizacji.

Zgodnie z ustawą z dnia [...] r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę

i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 858 z późn. zm.) gminne przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne zapewnia budowę urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych, z wyjątkiem budowy przyłączy, która realizowana jest ze środków osób ubiegających się o przyłączenie nieruchomości do sieci. Obowiązek wykonania przyłączy do sieci wodociągowej i kanalizacyjnej nie oznacza natomiast, że osoba ubiegająca się o przyłączenie jest zobowiązana partycypować w kosztach budowy tych sieci. Jedyną bowiem prawną możliwością uczestniczenia właścicieli nieruchomości w budowie urządzeń infrastruktury technicznej, w tym instalacji wodociągowych i kanalizacyjnych, jest wnoszenie opłat adiacenckich, jeżeli na skutek budowy wzrosła wartość nieruchomości.

Zgodnie z art. 145 i 146 ustawy o gospodarce nieruchomościami wójt może,

w drodze decyzji, ustalić opłatę każdorazowo po stworzeniu warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej; ustalenie i wysokość opłaty adiacenckiej zależą od wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego budową urządzeń infrastruktury technicznej. Obowiązek ponoszenia kosztów budowy tych urządzeń w postaci opłaty adiacenckiej odnosi się do właściciela, którego nieruchomości uzyskały dostęp do urządzeń infrastruktury technicznej, bez względu na to czy chce on korzystać z tych urządzeń.

Zgodnie z art. 148 ust. 4 ustawy przy ustalaniu opłaty adiacenckiej, różnicę między wartością jaką nieruchomość ma po wybudowaniu urządzeń infrastruktury technicznej, a wartością jaką miała przed wybudowaniem urządzeń infrastruktury technicznej, pomniejsza się o wartość nakładów poniesionych przez właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości, na rzecz budowy poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej. Zgodnie z potwierdzeniem o dofinansowaniu projektu "Uporządkowanie gospodarki wodno-ściekowej na terenie gminy M. " przewidywany okres realizacji projektu ustalony został na [...] r. Zrealizowanie inwestycji pozwoliło na dostarczenie wody do obszaru już zabudowanego oraz odprowadzenie i oczyszczenie ścieków z tych terenów. Protokołem końcowego odbioru robót czynności odbioru rozpoczęto w dniu [...] r., a zakończono w dniu [...] r.

Ustalenie opłaty adiacenckiej wymaga sporządzenia każdorazowo wyceny nieruchomości w formie operatu szacunkowego, określającego wartość nieruchomości przed budową urządzenia infrastruktury technicznej i po jego wybudowaniu. Wycenę sporządził rzeczoznawca majątkowy S. M. w dniu [...] r., który niezbędne dane uzyskał z Urzędu Gminy, od inwestora, ze Starostwa Powiatowego w K. i na podstawie szczegółowych oględzin w terenie. Wykorzystał m. in. protokół odbioru inwestycji, wypis z rejestru gruntów, dane z rynku nieruchomości o przeprowadzonych transakcjach w poszczególnych obrębach ewidencyjnych gmin M. i D., studium kierunków zagospodarowania gminy M. . Z opracowania wynika, że nieruchomość położona jest przy drodze dojazdowej do głównej ulicy miejscowości G., w odległości 0,5 km od brzegu morza, z dostępem do wybudowanej infrastruktury, na obszarze przeznaczonym w studium pod zabudowę usługowo-mieszkaniową niskiej i średniowysokiej intensywności i terenów przeznaczonych pod zabudowę podobną. W wycenie rzeczoznawca uwzględnił warunki lokalne wpływające na wartość nieruchomości. Lokalizacja (szczegółowe położenie, sąsiedztwo zabudowy i dojazd) są przeciętne, natomiast dostęp do infrastruktury jest dobry (sieć wodociągowa, kanalizacyjna, energia elektryczna). Na terenie tym nie obowiązuje plan miejscowy. Zgodnie z art. 154 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami w przypadku braku planu miejscowego przeznaczenie nieruchomości określa się na podstawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. W studium gminy M. przyjętym uchwałą Nr XLIV/459/10 z dnia 27 kwietnia 2010 r. teren działki przeznaczony jest pod zabudowę usługowo-mieszkaniową, niskiej i średniowysokiej intensywności. Wartość rynkową gruntu według stanu przed wybudowaniem sieci wodociągowej, kanalizacji sanitarnej, grawitacyjno-tłocznej z przyłączami, przepompowniami ścieków rzeczoznawca wycenił na kwotę [...] zł, natomiast po zrealizowaniu tej inwestycji na kwotę [...] zł. Wartość gruntu wzrosła o kwotę [...] zł. Stawka opłaty adiacenckiej wynosi 20% na podstawie uchwały Rady Gminy M. z dnia [...] r. W związku z tym opłata adiacencka wynosi [...] zł. Następnie organ szczegółowo wyjaśnił przebieg postępowania oraz proces wyceny gruntu i metodę wyceny jaką zastosowano.

W odwołaniu od tej decyzji B. i Z. K. podnieśli, iż przed wybudowaniem ww. sieci wodociągowej i kanalizacyjnej wybudowali własne ujęcie wody (studnię) oraz zbiornik bezodpływowy, zatem ww. budowa sieci nie wpłynęła na wzrost wartości ich nieruchomości. Okoliczność tę podnosili też w toku postępowania, co nie zostało przez organ uwzględnione.

Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji podzielając w całości jest stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. wyrokiem z dnia [...] r. sygn. akt II SA/Sz 1248/12 uchylił decyzję organu II instancji. W uzasadnieniu wyroku wskazał, iż rzeczoznawca majątkowy nie ustosunkował się w opinii ani w uzupełnieniu do opinii co do tego, czy fakt iż przedmiotowa działka miała gotową jak to określili skarżący "infrastrukturę techniczną" w postaci studni i zbiornika bezodpływowego na nieczystości, mogło mieć wpływ na dokonaną wycenę wartości nieruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 17 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 1374/13 oddalił skargę kasacyjną właścicieli nieruchomości od tego wyroku.

Realizując wskazania zawarte w ww. wyroku WSA w S. organ zwrócił się do rzeczoznawcy majątkowego o uzupełnienie jego operatu, który stanowił podstawę ustalenia opłaty adiacenckiej, w zakresie wskazanym przez Sąd.

W piśmie z dnia [...] r. rzeczoznawca majątkowy S. M. wyjaśnił, że istniejąca na działce stron studnia głębinowa i zbiornik bezodpływowy są urządzeniami infrastruktury technicznej i stanowią wyposażenie konkretnej nieruchomości, które jednak ulega szybkiemu zużyciu. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, właściciele nieruchomości mają obowiązek podłączenia jej do istniejącej sieci gminnej. Znajdującej się na działce studni głębinowej i zbiornika bezodpływowego na nieczystości nie można zaliczyć do urządzeń infrastruktury technicznej w rozumieniu art. 143 ustawy o gospodarce nieruchomościami, wybudowanych ze środków Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego, środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej, lub ze źródeł zagranicznych nie podlegających zwrotowi. W świetle tego fakt istnienia na działce studni głębinowej i zbiornika bezodpływowego na nieczystości nie miał żadnego znaczenia przy określeniu wzrostu wartości działki gruntowej spowodowanego budową infrastruktury przez gminę, określoną w wykonanym operacie szacunkowym. Aktualnie nieruchomość została podłączona do wodociągu i kanalizacji. Z jej właścicielem została podpisana i jest realizowana umowa dotycząca zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r., nr[...] , ponownie utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy M. z dnia [...]r.

Decyzję tę B. i Z. K. ponownie zaskarżyli skargą

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., który wyrokiem z dnia

[...] r. sygn. akt II SA/Sz 976/15 ponownie uchylił decyzję wydaną

w postępowaniu odwoławczym. Uzasadniając wyrok Sąd wskazał, że stosownie do

art. 156 ust. 3 i 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami operat szacunkowy może być wykorzystany do celu, dla którego został sporządzony, przez okres 12 miesięcy od daty sporządzenia, chyba, że wystąpiły zmiany uwarunkowań prawnych lub istotne zmiany czynników, o których mowa w art. 154. Operat szacunkowy może być wykorzystany po upływie okresu, o którym mowa w ust. 3, po potwierdzeniu jego aktualności przez rzeczoznawcę majątkowego. Od wydania decyzji organu I instancji do wydania zaskarżonej decyzji minęły prawie 3 lata, zatem organ powinien był się zwrócić do rzeczoznawcy majątkowego o potwierdzenie aktualności sporządzonego operatu.

Po kolejnym rozpoznaniu odwołania skarżących, SKO w K. decyzją

z dnia [...] r. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy M. z dnia

[...]r. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że przepisy ustawy

o gospodarce nieruchomościami nakładają na właścicieli gruntów obowiązek partycypowania w kosztach budowy dróg, urządzeń komunalnych, kanalizacyjnych, energetycznych, gazowych i innych, stosownie do wzrostu wartości gruntów spowodowanego wybudowaniem tych urządzeń. Zgodnie z art. 144 ustawy

o gospodarce nieruchomościami, właściciele nieruchomości uczestniczą w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej przez wnoszenie opłat adiacenckich. Wybudowanie sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, czy też drogi powoduje wzrost wartości danej nieruchomości i daje możliwość ustalenia opłaty adiacenckiej. Opłata adiacencka to obowiązkowy, jednostronnie określony przez samorząd terytorialny udział w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej, pobierany od podmiotów, którym przypisuje się osiąganie szczególnych korzyści z tych urządzeń, polegających na zwiększeniu dochodów bądź zwiększeniu wartości rynkowej ich majątków. Okolicznością niesporną w sprawie jest, że na skutek wybudowania sieci wodociągowej, sieci kanalizacji sanitarnej grawitacyjno - tłocznej z przyłączami

w G. , stworzono możliwość korzystania z tych urządzeń, co spowodowało wzrost wartości nieruchomości skarżących. Uzasadniało to ustalenie opłaty adiacenckiej. Charakter opłaty adiacenckiej sprawia, że nie zależy ona od faktycznego korzystania przez właściciela nieruchomości z wybudowanego urządzenia. Samo stworzenie takiej możliwości uzasadnia ustalenie opłaty. Protokolarny odbiór końcowy inwestycji miał miejsce w dniu [...] r., po tym terminie możliwe stało się podłączenie działki nr [...] do wybudowanej sieci wodociągowej i kanalizacyjnej. Zrealizowanie tej inwestycji spowodowało rzeczywisty wzrost wartości nieruchomości, co potwierdziła opinia rzeczoznawcy majątkowego S. M. z dnia [...] r. Dodatkowo, klauzulą aktualizacyjną z dnia [...] r. rzeczoznawca majątkowy potwierdził aktualność operatu szacunkowego z dnia [...] r. Organ I instancji przeprowadził stosowne postępowanie, o czym zawiadomił właścicieli nieruchomości, strony zostały poinformowane o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów, oraz wniesieniu ewentualnych uwag, a także o możliwości złożenia wniosku o rozłożenie opłaty na raty, a także o zleceniu wyceny biegłemu rzeczoznawcy. Zgodnie z operatem szacunkowym wartość nieruchomości wzrosła

o [...] zł, a należna Gminie M. opłata adiacencka stanowi 20% tej kwoty i wynosi [...] zł. Warunki podłączenia nieruchomości do wybudowanych urządzeń zaistniały w dniu [...] r., a decyzja ustalająca w I instancji opłatę adiacencką została wydana w dniu [...]r., a więc z zachowaniem trzyletniego terminu określonego w art. 145 ust. 2 ustawy.

W ocenie Kolegium zaistniały wszystkie warunki określone ustawą, umożliwiające określenie opłaty adiacenckiej od właścicieli przedmiotowej działki. Ocena odwołujących się, że wybudowanie urządzeń infrastruktury technicznej nie spowodowało zwiększenia wartości ich nieruchomości, nie znajduje oparcia w aktach sprawy, w szczególności w sporządzonym na zlecenie gminy operacie szacunkowym.

W skardze na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w S. B. K. i Z. K. wnieśli o jej uchylenie oraz o uchylenie decyzji wydanej w I instancji zarzucając, że zostały wydane z naruszeniem art. 143, 148 ust. 4 i art. 154 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Ponadto, decyzja organu odwoławczego została wydana z naruszeniem art.153 p.p.s.a. oraz art. 7 i 8 k.p.a. ponieważ organ odwoławczy nie podjął wszystkich możliwych kroków celem wyjaśnienia wszelkich istotnych dla sprawy okoliczności. W skardze podniesiono, że właściciele nieruchomości nie kwestionują swojego obowiązku partycypowania w kosztach wybudowanej infrastruktury, kwestionują natomiast wysokość nałożonej na nich opłaty adiacenckiej, ponieważ nieruchomość skarżących przed wybudowaniem urządzeń była wyposażona w indywidualne urządzenia do poboru wody i gromadzenia ścieków, zatem wartość ich nieruchomości nie wzrosła tak istotnie. Zdaniem skarżących, SKO w K. zwracając się do biegłego rzeczoznawcy z pytaniem, czy uprzednie wybudowanie przez nich studni i szamba miało wpływ na wzrost wartości nieruchomości spowodowany inwestycją gminną, naruszyło wiążące organ wytyczne co do dalszego postępowania zawarte w wyroku WSA w S. sygn. akt II SA/Sz 1248/12. Sąd przesądził bowiem, że wybudowanie tych urządzeń miało wpływ na wzrost wartości nieruchomości spowodowany wybudowaniem sieci wodociągowej i kanalizacyjnej, ponieważ nakazał organowi odwoławczemu uzupełnienie decyzji o tę okoliczność. Organ miał jedynie zbadać jak okoliczność ta wpłynęła na zmianę wartości nieruchomości, a tymczasem zwrócił się do rzeczoznawcy, który stwierdził, iż wybudowanie tych urządzeń nie miało wpływu na wzrost wartości nieruchomości spowodowany wybudowaniem sieci wodociągowej. Organ naruszył w ten sposób art. 153 p.p.s.a. Z art. 154 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami wynika, że rzeczoznawca majątkowy szacując wartość nieruchomości jest zobowiązany do wzięcia po uwagę m. in. stanu nieruchomości co obejmuje także nakaz uwzględnienia nakładów poniesionych na nieruchomość w celu jej wyposażenia w urządzenia infrastruktury technicznej. Zaskarżona decyzja oraz decyzja organu I instancji wymogom tym nie odpowiadają. W ocenie skarżących, zaskarżona decyzja jest wewnętrznie sprzeczna, a organ ją wydający nie dokonał oceny operatu szacunkowego, który jest dowodem w sprawie i podlega ocenie organu. Decyzja wydana w I instancji nie uwzględnia wpływu wybudowanych przez skarżących urządzeń na wartość działki, zatem SKO w K. powinno ją uchylić i rozpoznać sprawę co do istoty, albo umorzyć postępowanie. Wydając zaskarżoną decyzję naruszyło art. 138 k.p.a.

SKO w Koszalinie w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), w związku z art. 3 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W myśl art. 143 ust. 2 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U z 2016 r. poz. z późn. zm.) przez budowę urządzeń infrastruktury technicznej rozumie się budowę drogi oraz wybudowanie pod ziemią, na ziemi albo nad ziemią przewodów lub urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, ciepłowniczych, elektrycznych, gazowych i telekomunikacyjnych.

Jak wynika z akt administracyjnych w niniejszej sprawie doszło do wybudowania urządzeń infrastruktury technicznej w postaci sieci wodociągowej i kanalizacyjnej i działka należąca do skarżących mogła zostać podłączona do tych urządzeń podłączona począwszy od [...] r. Jest to okoliczność niesporna w sprawie, podobnie jak to, że Rada Gminy M. uchwałą nr XIX/97/2004 z 21 maja 2004 r. ustaliła stawkę procentową opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanej wybudowaniem urządzeń infrastruktury technicznej w wysokości 20% wzrostu wartości nieruchomości.

Zgodnie z art. 145 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami wójt, burmistrz albo prezydent miasta może, w drodze decyzji, ustalić opłatę adiacencką każdorazowo po stworzeniu warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej. Wydanie decyzji o ustaleniu opłaty adiacenckiej może nastąpić w terminie do 3 lat od dnia stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej, jeżeli w dniu stworzenia tych warunków obowiązywała uchwała rady gminy, o której mowa w art. 146 ust. 2. Stosownie do art. 146 ust. 2 ustawy wysokość opłaty adiacenckiej wynosi nie więcej niż 50% różnicy między wartością, jaką nieruchomość miała przed wybudowaniem urządzeń infrastruktury technicznej, a wartością, jaką nieruchomość ma po ich wybudowaniu.

Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. w wyroku z dnia

31 marca 2016 r. sygn. akt II SA/Sz 976/15, do zachowania terminu określonego w art. 145 ust. 2 ustawy konieczne jest wydanie decyzji przez organ pierwszej instancji, przy czym rozstrzygnięte to nie musi mieć przymiotu ostateczności. W sprawie będącej przedmiotem kontroli warunek ten został spełniony. Możliwość podłączenia nieruchomości do wybudowanych urządzeń nastąpiła dnia [...] r. a decyzja ustalająca opłatę adiacencką w I instancji została wydana w dniu [...]r. i nadal pozostaje w obrocie prawnym.

Decyzja Wójta Gminy M. została wydana w oparciu o opinię rzeczoznawcy majątkowego S. M. z dnia [....] r. opatrzonego klauzulą aktualności [...] r.

Podczas ponownego rozpoznania sprawy po wyroku Sądu z dnia[...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., realizując zalecenia co do dalszego postępowania zawarte w uzasadnieniu wyroku, uzyskało stanowisko rzeczoznawcy majątkowego S. M. , zawarte w piśmie z dnia [...] r., z którego wynika, iż nakłady poczynione przez skarżących na nieruchomość, w postaci studni głębinowej i zbiornika bezodpływowego na nieczystości ciekłe, nie miały wpływu na dokonaną wycenę wartości nieruchomości.

Skarżący kwestionują to stanowisko. Uważają, że wzrost wartości ich nieruchomości jest mniejszy niż wynika to z operatu szacunkowego, ponieważ przed wybudowaniem ze środków publicznych sieci wodociągowej i kanalizacyjnej ich nieruchomość była wyposażona w studnię głębinową i zbiornik na nieczystości ciekłe. Ten sam zarzut właściciele nieruchomości podnosili w poprzednich skargach do Sądu. Należy mieć jednak na uwadze, że wartość nieruchomości określana jest w operacie szacunkowym, a jeżeli operat ten budzi wątpliwości co do jego prawidłowości, oceny prawidłowości jego sporządzenia dokonuje organizacja zawodowa rzeczoznawców majątkowych. Dopiero gdyby ocena operatu wypadła negatywnie, utraciłby on charakter opinii o wartości nieruchomości, stanowiący podstawę do ustalenia opłaty adiacenckiej (art. 157 ustawy). Skarżący konsekwentnie podważają ustalenia zawarte w operacie ale nie zwrócili się do organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych o ocenę prawidłowości sporządzenia operatu. Nie przedłożyli też operatu szacunkowego, który oceniałby odmiennie wzrost wartości ich nieruchomości, co powodowałoby konieczność zwrócenia się do organizacji zawodowej rzeczoznawców, zgodnie z art. 157 ust. 1 i 4 ustawy.

W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego,

ani przepisów postępowania w stopniu, który powodowałby konieczność jej uchylenia, nie narusza także wskazań co do dalszego postępowania zawartych we wcześniejszych wyrokach tut. Sądu wydanych w sprawie, a przeciwnie – wydana została z uwzględnieniem wskazań Sądu po wyeliminowaniu wskazanych przez Sąd uchybień.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 P.p.s.a. skarga podlegała oddaleniu w całości.