Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 1329/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2016-06-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Uzasadnienie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu
Powołane przepisy: article: art. 157 § 1, § 2, § 3, art. 207 § 2, art. 209, art. 210 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.-B. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w C. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 4 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Lu 1329/15 w zakresie kosztów postępowania w sprawie ze skargi P.-B. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za styczeń, kwiecień, lipiec – grudzień 2003 r. postanawia oddalić wniosek o uzupełnienie wyroku.


UZASADNIENIE

I SA/Lu 1329/15

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 4 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Lu 1329/15 uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] określającą spółce z o.o. P.-B. w C. zobowiązanie w podatku akcyzowym za poszczególne okresy rozliczeniowe 2003 r.

W ustawowym terminie pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o uzupełnienie wyroku w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. Wnosił o zasądzenie kosztów postępowania za I i II instancję i uzasadniał, że wniosek o zasądzenie kosztów postępowania został przez niego zgłoszony w skardze o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 157 § 1, § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), dalej P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów.

Zgodnie z art. 209 P.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów co do zasady sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (...).

Natomiast w świetle art. 210 § 1P.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie.

Powyższe oznacza, że brak rozstrzygnięcia w wyroku o kosztach postępowania, w sytuacji kiedy strona nie zgłosiła wniosku o zwrot kosztów nie jest brakiem wyroku wymagającym uzupełnienia. Rozstrzyga się bowiem tylko wniosek strony o zwrot kosztów. Brak takiego wniosku powoduje, że nie ma o czym rozstrzygać (nie ma przedmiotu rozstrzygnięcia).

W przedmiotowej sprawie żądanie zwrotu kosztów postępowania pełnomocnik skarżącej złożył dopiero po zamknięciu rozprawy w piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2016 r. (k.151 – 158 i 161 akt sądowych). Rozprawa bezpośrednio poprzedzająca ogłoszenie orzeczenia w dniu [...] marca 2016 r. została zamknięta w dniu [...] lutego 2016 r. (protokół rozprawy k. 150 akt sądowych). Skarga na decyzję organu podatkowego nie zawierała żądania zwrotu kosztów. Takie żądanie nie zostało też zgłoszone przed zakończeniem postępowania zakończonego pierwszym wyrokiem WSA w Lublinie z dnia 29 czerwca 2007 r., mimo że strona działająca wówczas bez pełnomocnika, została prawidłowo pouczona o skutkach braku wniosku o przyznanie kosztów (k. 25 i 29 akt sądowych).

W skardze kasacyjnej zawarty został wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego (k. 73 akt sprawy), natomiast w skardze o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem NSA z dnia 28 stycznia 2011 r. sformułowany został wniosek o zasądzenie kosztów postępowania. Przy czym z treści skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego skierowanej – co oczywiste – do tego Sądu, wynika, że wnioski skargi także kierowane są wyłącznie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Dotyczy to także wniosku o zasądzenie kosztów postępowania. Był to zatem wniosek o zasądzenie kosztów postępowania wyłącznie ze skargi o wznowienie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Skarga o wznowienie postępowania nie była w żadnym zakresie skierowana do Sądu pierwszej instancji.

Wymieniony wyżej wniosek został rozstrzygnięty przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 21 października 2015 r. w ten sposób, że została zasądzona kwota [...]zł z tytułu kosztów postępowania sądowoadministarcyjego, a więc tych kosztów co do których orzeczenie należało do Naczelnego Sądu Administracyjnego, czyli kosztów postępowania kasacyjnego i kosztów postępowania ze skargi o wznowienie postępowania przed tym Sądem. Z uzasadnienia wyroku wynika, że Sąd kasacyjny odstąpił od zasądzenia części kosztów postępowania na podstawie art. 207 § 2 P.p.s.a. Tym samym rozstrzygnięty został w całości wniosek o zwrot kosztów postępowania sformułowany w skardze o wznowienie postępowania skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W postępowaniu przed Sądem I instancji wniosek o zasądzenie kosztów postępowania nie został sformułowany ani przed zamknięciem rozprawy przed wydaniem pierwszego wyroku, ani przed wydaniem wyroku wydawanego po uchyleniu wyroku Sądu pierwszej instancji na skutek wznowienia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Tym samym ,w ocenie Sądu, strona utraciła uprawnieninie do żądania zwrotu kosztów postępowania przed sądem pierwszej instancji, co czyni niezasadnym wniosek pełnomocnika o uzupełnienie wyroku.

Nie można zgodzić się z pełnomocnikiem strony, że stosowny wniosek w tym przedmiocie skuteczny w postępowaniu przed sądem I instancji został zawarty w skardze o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem NSA z dnia 28 stycznia 2011 r.

Jak wcześniej wyjaśniono z treści skargi pełnomocnika strony o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że wnioski skargi kierowane są wyłącznie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Dotyczy to także wniosku o zasądzenie kosztów postępowania.

Skoro sprawa trafiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego do ponownego rozpoznania, to Sąd pierwszej instancji zobligowany byłby do rozpatrzenia wniosku o zwrot kosztów postępowania, a tym samym do uzupełnienia wyroku w tej części, gdyby żądanie to strona złożyła w terminie ustawowo na to przewidzianym. Żądanie takie mogłoby zostać sformułowane także w skardze o wznowienie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – na wypadek powodzenia tej skargi - jednakże takie sformułowanie musiałoby zawierać wyraźne oświadczenie, że chodzi o koszty postępowania przed sądem pierwszej instancji. W przeciwnym wypadku – skoro skarga o wznowienie postępowania i wnioski w niej zawarte skierowane są do Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie sposób uznać, że strona złożyła wniosek o zwrot kosztów postępowania przed sądem pierwszej instancji.

W tych okolicznościach, skoro nie zaistniała sytuacja o jakiej mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił wniosek o uzupełnienie wyroku.