Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 71/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, , , po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 5 stycznia 2017 r. sygn. akt I SA/Go 416/16 w zakresie odrzucenia skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 26 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Przedmiotem zażalenia A. G. (dalej: skarżący, strona) jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 5 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Go 416/16, mocą którego odrzucono jego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z 26 września 2016 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności skarżącego ze spółką za zaległości podatkowe spółki.

W motywach orzeczenia Sąd podał, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 29 listopada 2016 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zawierało pouczenie o uprawnieniu ubiegania się skarżącego o przyznanie prawa pomocy oraz o zażaleniu. Wezwania zostało wysłane do skarżącego 29 listopada 2016 r. Skarżący nie podjął przesyłki w terminie, czego następstwem był jej zwrot.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 23 grudnia 2016 r. odpis zarządzenia z 29 listopada 2016 r. uznano za doręczony stronie w dniu 15 grudnia 2016 r. na podstawie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej: p.p.s.a.). Wobec braku wpływu środków pieniężnych z tytułu wpisu od skargi Sąd zwrócił się do właściwego oddziału sądu o udzielenie informacji, czy skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi. Adnotacją z 5 stycznia 2017 r. Oddział Finansowo – Budżetowy potwierdził, że do 4 stycznia 2017 r. nie wpłynęła wpłata z tytułu wpisu sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie, pomimo prawidłowego wezwania, nie uiszczono wpisu od skargi (7 dniowy termin do uiszczenia należnego wpisu od skargi upłynął z dniem 22 grudnia 2016 r.). Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.

W zażaleniu na to postanowienie skarżący stwierdził, że wezwanie do uiszczenia wpisu nie zostało mu doręczone, nie pozostawiono mu też awizo informującego o przesyłce zawierającej to wezwanie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że wskutek nieuiszczenia przez skarżącego w terminie wpisu od skargi skargę tę należało odrzucić.

Nie może przy tym wywołać oczekiwanego skutku twierdzenie skarżącego, zgodnie z którym wezwanie do uiszczenia wpisu nie było skuteczne, bowiem skarżącemu ani nie doręczono wezwania, ani nie pozostawiono stosownej informacji o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej wraz z informacją o możliwości jego odbioru (awizo). Nie sposób bowiem przyjąć, że domniemanie zgodności danych zamieszczonych przez doręczyciela w sposób prawidłowy na kopercie zawierającej niedoręczoną przesyłkę można podważyć poprzez gołosłowne stwierdzenie, że nie otrzymało się dokumentu awizo. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Przedmiotowe domniemanie może być obalone, jednakże podejmując próbę dokonania tego należy mieć na względzie, iż dokumenty urzędowe są najbardziej wiarygodnymi środkami dowodowymi. Co za tym idzie, dowody przeciwne muszą być zdecydowanie przekonywujące. Z całą pewnością domniemania tego nie może obalić gołosłowne twierdzenie skarżącego, że w jej skrzynce pocztowej nie zostawiono awizo.

W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę skarżącego, który mimo prawidłowego wezwania nie uiścił wpisu od skargi. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.