Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 312/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-09-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 135 ust. 2
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Protokolant Asystent sędziego Agata Brolik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2010 r. sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach oddala skargę


UZASADNIENIE

DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ W Ł. DECYZJĄ Z DNIA [...] R. UDZIELIŁ "A." SPÓŁCE Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ Z SIEDZIBĄ W W., ZEZWOLENIA NA URZĄDZENIE I PROWADZENIE DZIAŁALNOŚCI W ZAKRESIE GIER NA AUTOMATACH O NISKICH WYGRANYCH W 66 PUNKTACH GIER NA TERENIE WOJEWÓDZTWA ŁÓDZKIEGO, NA OKRES 6 LAT.

WNIOSKIEM Z DNIA 1 LIPCA 2009 R., UZUPEŁNIONYM I ZMIENIONYM PISMAMI Z DNIA 7, 17 I 27 LIPCA 2009 R., 10 SIERPNIA 2009 R., 18 I 21 WRZEŚNIA 2009 R., 7 PAŹDZIERNIKA 2009 R., 3 LISTOPADA 2009 R., 11 GRUDNIA 2009 R., SPÓŁKA "A." ZWRÓCIŁA SIĘ DO DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ W Ł. O DOKONANIE ZMIANY DECYZJI OSTATECZNEJ Z DNIA [...] R., WNOSZĄC O MODYFIKACJĘ ROZSTRZYGNIĘCIA W ZAKRESIE ZMIANY LOKALIZACJI PUNKTÓW, W KTÓRYCH URZĄDZANE SĄ GRY NA AUTOMATACH O NISKICH WYGRANYCH I O ZATWIERDZENIE TYCH ZMIAN W REGULAMINIE GIER.

DYREKTOR IZBY CELNEJ W Ł. DECYZJĄ Z DNIA [...] R. ODMÓWIŁ ZMIANY DECYZJI Z DNIA [...] R. ORGAN POWOŁAŁ SIĘ NA ART. 135 UST. 2 USTAWY Z DNIA 19 LISTOPADA 2009R. O GRACH HAZARDOWYCH, ZGODNIE Z KTÓRYM, W WYNIKU ZMIANY ZEZWOLENIA NIE MOŻE NASTĄPIĆ ZMIANA MIEJSC URZĄDZANIA GRY, Z WYJĄTKIEM ZMNIEJSZENIA LICZBY PUNKTÓW GRY NA AUTOMATACH O NISKICH WYGRANYCH.

PISMEM Z DNIA 22 LUTEGO 2010 R. SPÓŁKA "A." WNIOSŁA ODWOŁANIE OD POWYŻSZEJ DECYZJI, WNOSZĄC O JEJ UCHYLENIE I ORZECZENIE CO DO ISTOTY SPRAWY POPRZEZ UWZGLĘDNIENIE WNIOSKU BĄDŹ UCHYLENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI I PRZEKAZANIE SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA W I INSTANCJI. STRONA ZARZUCIŁA ZASKARŻONEJ DECYZJI, IŻ ZOSTAŁA ONA WYDANA NA PODSTAWIE ART. 135 UST. 2 USTAWY O GRACH HAZARDOWYCH, KTÓRY JEST SPRZECZNY Z ART. 2 I ART. 7 KONSTYTUCJI RP W CZĘŚCI DOTYCZĄCEJ ZAKAZU ZMIANY MIEJSC URZĄDZANIA GRY W ODNIESIENIU DO SYTUACJI, W KTÓRYCH WNIOSEK STRONY O ZMIANĘ ZEZWOLENIA ZOSTAŁ ZGŁOSZONY PRZED WEJŚCIEM W ŻYCIE USTAWY O GRACH HAZARDOWYCH. ZARZUCONO TEŻ, ŻE WSPOMINANY PRZEPIS USTAWY JEST SPRZECZNY Z ZAWARTĄ W ART. 2 KONSTYTUCJI RP ZASADĄ OCHRONY PRAW NABYTYCH. W ODWOŁANIU WSKAZANO RÓWNIEŻ, ŻE NIEROZPOZNANIE SPRAWY W TERMINIE USTAWOWYM UNIEMOŻLIWIŁO UWZGLĘDNIENIE WNIOSKU, W ZWIĄZKU ZE ZMIANĄ STANU PRAWNEGO CZYLI WEJŚCIEM W ŻYCIE USTAWY Z DNIA 19 LISTOPADA 2009 R. O GRACH HAZARDOWYCH.

PO ROZPATRZENIU ODWOŁANIA DYREKTOR IZBY CELNEJ W Ł. DECYZJĄ Z DNIA [...]R. UTRZYMAŁ W MOCY ZASKARŻONĄ DECYZJĘ. W OCENIE ORGANU ODWOŁAWCZEGO DECYZJA ORGANU I INSTANCJI WYDANA ZOSTAŁA W OPARCIU O OBOWIĄZUJĄCE PRZEPISY PRAWA PODATKOWEGO. ORGAN II INSTANCJI W UZASADNIENIU DECYZJI STWIERDZIŁ, ŻE ZASTOSOWANIE TRYBU ART. 235A § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ JEST W NINIEJSZEJ SPRAWIE NIEMOŻLIWE, BOWIEM PRZEPIS ART. 135 UST. 2 USTAWY O GRACH HAZARDOWYCH WPROWADZA ZAKAZ ZMIANY MIEJSC URZĄDZANIA GRY. ODNOSZĄC SIĘ DO WSKAZANEGO PRZEZ STRONĘ W ODWOŁANIU NARUSZENIA ZASAD KONSTYTUCYJNYCH, ORGAN PODNIÓSŁ, ŻE PRZESTRZEGANIE TYCH ZASAD OZNACZA DZIAŁANIE ORAZ OPIERANIE PODEJMOWANYCH DECYZJI NA BAZIE OBOWIĄZUJĄCEGO PRAWA USTAWOWEGO, A TAKIE DZIAŁANIE ORGANU MIAŁO MIEJSCE W NINIEJSZEJ SPRAWIE. JEDYNYM ZAŚ ORGANEM UPRAWNIONYM DO OCENY ZGODNOŚCI USTAW Z KONSTYTUCJĄ JEST TRYBUNAŁ KONSTYTUCYJNY. ODNOŚNIE ZARZUTU DOTYCZĄCEGO NARUSZENIA ART. 35 K.P.A. ORGAN WSKAZAŁ KOLEJNOŚĆ DOKONYWANYCH W POSTĘPOWANIU CZYNNOŚCI. ZAZNACZONO, ŻE WNIOSEK O DOKONANIE ZMIAN Z DNIA 1 LIPCA 2009 R. BYŁ PRZEZ SPÓŁKĘ KILKAKROTNIE UZUPEŁNIANY NADSYŁANYMI PRZEZ NIĄ W KOLEJNYCH MIESIĄCACH PISMAMI. PODKREŚLONO, ŻE DLA PRAWIDŁOWEGO ROZSTRZYGNIĘCIA TEJ KWESTII NIEZBĘDNE BYŁO ZEBRANIE CAŁEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO, W TYM KONIECZNYCH WYJAŚNIEŃ STRONY. SPÓŁCE ZAPEWNIONO RÓWNIEŻ CZYNNY UDZIAŁ W POSTĘPOWANIU W TYM UMOŻLIWIONO JEJ WYPOWIEDZENIE SIĘ CO DO ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO. Z POWYŻSZEGO PRAWA SPÓŁKA JEDNAK NIE SKORZYSTAŁA. ORGAN STWIERDZIŁ, ŻE POSTĘPOWANIE W NINIEJSZEJ SPRAWIE ZOSTAŁO PRZEPROWADZONE SZYBKO, WNIKLIWIE I RZETELNIE, ZAŚ FAKT, ŻE ANALIZA ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO NIE PRZYNIOSŁA OCZEKIWANYCH PRZEZ SPÓŁKĘ REZULTATÓW NIE MOŻE BYĆ POWODEM KWESTIONOWANIA RZETELNOŚCI POCZYNIONYCH PRZEZ ORGANY CELNE USTALEŃ LUB ZASADNOŚCI STANOWISKA W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE.

SKARGĘ NA TĄ DECYZJĘ WYWIODŁA "A." SP. Z O.O., WNOSZĄC O JEJ UCHYLENIE W CAŁOŚCI BĄDŹ STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI. STRONA SKARŻĄCA WNIOSŁA TEŻ O ZWRÓCENIE SIĘ PRZEZ SĄD W TRYBIE ART. 193 KONSTYTUCJI RP DO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO Z PYTANIEM PRAWNYM CO DO ZGODNOŚCI ART. 135 UST. 2 USTAWY Z DNIA 19 LISTOPADA 2009R. O GRACH HAZARDOWYCH Z ART. 2 KONSTYTUCJI RP. ZASKARŻONEJ DECYZJI ZARZUCONO, ŻE ZOSTAŁA WYDANA NA PODSTAWIE PRZEPISÓW USTAWY, KTÓREJ PROJEKTU - WBREW STOSOWNYM WYMOGOM PRAWNYM ZAWARTYCH W RÓŻNYCH AKTACH PRAWNYCH - NIE NOTYFIKOWANO DO KOMISJI EUROPEJSKIEJ, JAKO PROJEKTU ZAWIERAJĄCEGO PRZEPISY TECHNICZNE. ZDANIEM AUTORA SKARGI TAKI BRAK POWODUJE NARUSZENIE ART. 156 § 1 PKT 2 KPA LUB ART. 247 § 1 PKT 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ W ZWIĄZKU Z ART. 8 USTAWY O GRACH HAZARDOWYCH. PODKREŚLONO, IŻ UTRZYMANIE W MOCY DECYZJI WYDANEJ W PIERWSZEJ INSTANCJI NA PODSTAWIE ART. 135 UST. 2 USTAWY O GRACH HAZARDOWYCH JEST SPRZECZNE Z ART. 2 KONSTYTUCJI RP W CZĘŚCI DOTYCZĄCEJ ZAKAZU ZMIANY MIEJSC URZĄDZANIA GRY W ZAKRESIE W JAKIM NARUSZA ZASADĘ OCHRONY PRAW NABYTYCH ORAZ ZASADĘ ZAUFANIA DO PAŃSTWA I PRAWA.

W UZASADNIENIU SKARGI WSKAZANO, ŻE ZGODNIE Z DYREKTYWĄ NR 98/34/WE ORAZ IMPLEMENTUJĄCYM JĄ DO KRAJOWEGO PORZĄDKU PRAWNEGO ROZPORZĄDZENIEM RADY MINISTRÓW Z DNIA 23 GRUDNIA 2002R. W SPRAWIE FUNKCJONOWANIA KRAJOWEGO SYSTEMU NOTYFIKACJI NORM I AKTÓW PRAWNYCH ORAZ ZMIENIAJĄCYM JE ROZPORZĄDZENIEM Z DNIA 6 KWIETNIA 2004R., PRAWNYM OBOWIĄZKIEM KAŻDEGO PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO UNII EUROPEJSKIEJ JEST NOTYFIKACJA DO KOMISJI EUROPEJSKIEJ PROJEKTÓW AKTÓW PRAWNYCH ZAWIERAJĄCYCH NORMY TECHNICZNE. NORMAMI TECHNICZNYMI ZAŚ W ROZUMIENIU DYREKTYWY NR 98/34/WE SĄ M.IN. SPECYFIKACJE TECHNICZNE, PRZEPISY DOTYCZĄCE USŁUG, CZY TEŻ REGULACJE WPROWADZAJĄCE ZAKAZ ŚWIADCZENIA USŁUG. STRONA SKARŻĄCA STWIERDZIŁA, ŻE ZGODNIE Z ORZECZENIAMI ETS W SPRAWACH C-194/94 CIA ORAZ C-443/98 UNILEVER, NARUSZENIE OBOWIĄZKU NOTYFIKACJI POWODUJE BEZSKUTECZNOŚĆ TAKICH PRZEPISÓW TECHNICZNYCH, CO OZNACZA, ŻE NIE MOŻNA SIĘ NA NIE POWOŁYWAĆ WOBEC JEDNOSTEK, A TAKŻE, IŻ JEDNOSTKI MOGĄ SIĘ POWOŁYWAĆ NA FAKT NARUSZENIA PRZEZ PAŃSTWO ZOBOWIĄZAŃ ZWIĄZANYCH Z PROCEDURĄ NOTYFIKACYJNĄ PRZED SĄDEM KRAJOWYM, NA KTÓRYM CIĄŻY OBOWIĄZEK ODMOWY ZASTOSOWANIA KRAJOWEGO PRZEPISU.

W SKARDZE PODNIESIONO, ŻE ZWYKLE W STANIE PRAWNYM SPRZED 1 STYCZNIA 2010 R. DOKONYWANO W TRYBIE ART. 155 K.P.A. ZMIAN ZEZWOLEŃ NA URZĄDZANIE GIER. PRZEPIS ART. 30 USTAWY O GRACH I ZAKŁADACH WZAJEMNYCH W OCENIE SKARŻĄCEJ NADAL MA ZASTOSOWANIE W ZW. Z ART. 129 UST. 1 USTAWY O GRACH HAZARDOWYCH. ZATEM ZAKAZ ZMIANY MIEJSC URZĄDZANIA GIER PROWADZI W ISTOCIE DO OGRANICZENIA ŚWIADCZENIA USŁUG POLEGAJĄCYCH NA ICH URZĄDZANIU.

W ZWIĄZKU Z POWYŻSZY STWIERDZONO, ŻE NOWE REGULACJE PRAWNE W POSTACI ART. 135 UST. 2 USTAWY O GRACH HAZARDOWYCH, STANOWIĄCEGO PODSTAWĘ WYDANEJ W NINIEJSZEJ SPRAWIE DECYZJI ORGANU I INSTANCJI SĄ BEZSKUTECZNE. ORGAN II INSTANCJI NIE POWINIEN ZAŚ DECYZJI WYDANEJ NA PODSTAWIE BEZSKUTECZNEGO PRZEPISU UTRZYMYWAĆ W MOCY.

BEZSKUTECZNY JEST RÓWNIEŻ PRZEPIS ART. 144 USTAWY O GRACH HAZARDOWYCH DEROGUJĄCY USTAWĘ O GRACH I ZAKŁADACH WZAJEMNYCH. SKUTKIEM BEZSKUTECZNOŚCI TYCH PRZEPISÓW WINNO BYĆ STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI ZASKARŻONEJ DECYZJI I ROZPATRZENIE WNIOSKU SKARŻĄCEGO PRZEZ PRYZMAT JEGO ZGODNOŚCI Z ART. 155 K.P.A.

W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ ORGAN WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE, PODTRZYMUJĄC ARGUMENTACJĘ ZAWARTĄ W ZASKARŻONYM ROZSTRZYGNIĘCIU. ORGAN PODKREŚLIŁ, ŻE ZGODNIE Z TRYBEM PRZEWIDZIANYM W PRZEPISACH DOTYCZĄCYCH SPOSOBU FUNKCJONOWANIA KRAJOWEGO SYSTEMU NOTYFIKACJI NORM I AKTÓW PRAWNYCH, PRZEPISY USTAWY O GRACH HAZARDOWYCH NIE WYMAGAJĄ NOTYFIKACJI KOMISJI EUROPEJSKIEJ, GDYŻ NIE ZAWIERAJĄ PRZEPISÓW TECHNICZNYCH. ORGAN POINFORMOWAŁ PONADTO, ŻE NIE JEST UPRAWNIONY DO OCENY, CZY LEGISLACJA USTAWY O GRACH HAZARDOWYCH ZOSTAŁA PRZEPROWADZONA ZGODNIE Z OBOWIĄZUJĄCYM PRAWEM. ORZECZENIE O NIEZGODNOŚCI PRZEPISU PRAWA KRAJOWEGO Z PRAWEM WSPÓLNOTOWYM MOŻE ZAPAŚĆ WYŁĄCZNIE W POSTĘPOWANIU PROWADZONYM PRZED EUROPEJSKIM TRYBUNAŁEM SPRAWIEDLIWOŚCI W TRYBIE ART. 258 I 259 TRAKTATU O FUNKCJONOWANIU UNII EUROPEJSKIEJ. POWOŁANE ZAŚ PRZEZ SPÓŁKĘ W SKARDZE WYROKI ETS DOTYCZYŁY ZUPEŁNIE INNEGO STANU FAKTYCZNEGO I NIE MAJĄ ODNIESIENIA DO PRZEDMIOTU NINIEJSZEJ SPRAWY.

PISMEM Z DNIA 22 CZERWCA 2010 R. STRONA SKARŻĄCA PODTRZYMAŁA W CAŁOŚCI WNIESIONĄ SKARGĘ I PRZEDSTAWIŁA W SPOSÓB SZCZEGÓŁOWY MECHANIZM NOTYFIKACJI PROJEKTU USTAWY W MYŚL DYREKTYWY 98/34/WE, POWOŁUJĄC SIĘ PRZY TYM PONOWNIE NA ORZECZNICTWO ETS, M.IN. W SPRAWACH C-194/94 CIA, C-443/98 UNILEVER, A TAKŻE W SPRAWIE C-267/03.

KOLEJNYM PISMEM Z DNIA 14 WRZEŚNIA 2010 R. STRONA W UZUPEŁNIENIU ZŁOŻONEJ SKARGI WNIOSŁA O ZWRÓCENIE SIĘ DO TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI UNII EUROPEJSKIEJ O ORZECZENIE W TRYBIE PREJUDYCJALNYM W PRZEDMIOCIE WYKŁADNI ART. 34 TFEU (DAWNIEJ ART. 28 TWE) I ART. 36 TFEU (DAWNY ART. 30 TWE) W SYTUACJI, W KTÓREJ PRZEPISY USTAWY Z DNIA 19 LISTOPADA 2009R. O GRACH HAZARDOWYCH STANOWIĄ ŚRODEK O SKUTKU RÓWNOWAŻNYM DO OGRANICZEŃ ILOŚCIOWYCH W ROZUMIENIU ART. 34 TFEU, A PRZEDMIOTOWY ZAKAZ CHOCIAŻ UZASADNIONY WZGLĘDAMI PORZĄDKU PUBLICZNEGO I OCHRONY ZDROWIA LUDZI, JEST SPRZECZNY Z ART. 36 TFEU, PONIEWAŻ CELE TE MOGĄ BYĆ OSIĄGNIĘTE PRZY POMOCY MNIEJ RESTRYKCYJNYCH ŚRODKÓW, A TAKŻE O WYKŁADNIĘ ART. 49 TFEU (DAWNY ART. 43 TWE) I ART. 56 TFEU (DAWNY ART. 49 TWE) W SYTUACJI, W KTÓREJ PRZEPISY USTAWY Z DNIA 19 LISTOPADA 2009R. O GRACH HAZARDOWYCH PRZEWIDUJĄCE ZAKAZ PROWADZENIA PRZEZ PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE DZIAŁALNOŚCI W ZAKRESIE GIER NA AUTOMATACH O NISKICH WYGRANYCH STANOWI PRZESZKODĘ DLA SWOBODY ŚWIADCZENIA USŁUG ORAZ SWOBODY PRZEDSIĘBIORCZOŚCI. JEDNOCZEŚNIE STRONA SKARŻĄCA WNIOSŁA O ZWRÓCENIE SIĘ DO TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI UNII EUROPEJSKIEJ O ORZECZENIE W TRYBIE PREJUDYCJALNYM W PRZEDMIOCIE WYKŁADNI DYREKTYWY 98/34 USTANAWIAJĄCĄ PROCEDURĘ UDZIELANIA INFORMACJI W DZIEDZINIE NORM I PRZEPISÓW TECHNICZNYCH ORAZ ZASAD DOTYCZĄCYCH USŁUG SPOŁECZEŃSTWA INFORMATYCZNEGO, ZMIENIONEJ DYREKTYWĄ 98/48, W PRZYPADKU BRAKU PODDANIA USTAWY Z DNIA 19 LISTOPADA 2009R. O GRACH HAZARDOWYCH PROCEDURZE NOTYFIKACJI DO KOMISJI EUROPEJSKIEJ, A KTÓREJ PRZEPISY NALEŻY UZNAĆ ZA PRZEPISY TECHNICZNE W ROZUMIENIU ART. 1 PKT 11 CYTOWANEJ DYREKTYWY.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W ŁODZI ZWAŻYŁ CO NASTĘPUJE:

NA WSTĘPIE WYJAŚNIENIA WYMAGA, IŻ SĄDOWA KONTROLA DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ OGRANICZA SIĘ DO OCENY ZGODNOŚCI ZASKARŻONEGO AKTU LUB CZYNNOŚCI Z PRAWEM. WYNIKA TO Z ART. 1 USTAWY Z DNIA 25 LIPCA 2002 ROKU PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U NR 153, POZ.1269 ZE ZMIANAMI).

SĄD ADMINISTRACYJNY, KONTROLUJĄC ZGODNOŚĆ ZASKARŻONEGO ROZSTRZYGNIĘCIA Z PRAWEM, ORZEKA NA PODSTAWIE MATERIAŁU SPRAWY ZGROMADZONEGO W POSTĘPOWANIU ADMINISTRACYJNYM. OBOWIĄZEK DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO ORAZ ZEBRANIA I WYCZERPUJĄCEGO ROZPATRZENIA CAŁEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO SPOCZYWA NA ORGANIE ORZEKAJĄCYM, A SĄD ADMINISTRACYJNY NIE MOŻE ZASTĄPIĆ ORGANU ADMINISTRACJI W WYPEŁNIENIU TEGO OBOWIĄZKU, PONIEWAŻ DO JEGO KOMPETENCJI NALEŻY WYŁĄCZNIE KONTROLA LEGALNOŚCI DECYZJI ADMINISTRACYJNEJ. OZNACZA TO, ŻE SĄD ADMINISTRACYJNY NIE ROZSTRZYGA MERYTORYCZNIE O ZGŁOSZONYCH PRZEZ STRONĘ ŻĄDANIACH, A JEDYNIE W PRZYPADKU STWIERDZENIA, IŻ ZASKARŻONY AKT ZOSTAŁ WYDANY Z NARUSZENIEM PRAWA, O KTÓRYM MOWA W ART. 145 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 ROKU PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U Z 2002 R. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM. – ZWANEJ W DALSZYM CIĄGU UZASADNIENIA JAKO PPSA) UCHYLA GO LUB STWIERDZA JEGO NIEWAŻNOŚĆ.

NADTO WSKAZANIA WYMAGA, IŻ SĄD ORZEKA NA PODSTAWIE AKT SPRAWY (ART. 133 § 1 PPSA) NIE BĘDĄC ZWIĄZANY ZARZUTAMI I WNIOSKAMI SKARGI ORAZ POWOŁANĄ PODSTAWĄ PRAWNĄ (ART. 134 § 1 PPSA). ROZPOZNAJĄC SPRAWĘ W ŚWIETLE POWOŁANYCH WYŻEJ KRYTERIÓW SĄD DOSZEDŁ DO PRZEKONANIA, ŻE SKARGA NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE, BOWIEM ZASKARŻONA DECYZJA NIE ZOSTAŁA PODJĘTA Z NARUSZENIEM PRAWA, W STOPNIU MOGĄCYM MIEĆ WPŁYW NA WYNIK SPRAWY.

ZGODNIE Z ZASADĄ PRAWORZĄDNOŚCI, USTANOWIONĄ W ART. 7 KONSTYTUCJI RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Z DNIA 2 KWIETNIA 1997R. (DZ. U. 97, NR 78, POZ. 483), JAK RÓWNIEŻ W ART. 6 USTAWY Z DNIA 14 CZERWCA 1960R. KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO (DZ. U. Z 2000R., NR 98, POZ. 1071), ORGANY ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ DZIAŁAJĄ NA PODSTAWIE I W GRANICACH PRAWA. DZIAŁANIE NA PODSTAWIE PRAWA TO DZIAŁANIE NA PODSTAWIE PRZEPISÓW PRAWA OBOWIĄZUJĄCYCH W DNIU WYDAWANIA DECYZJI ADMINISTRACYJNEJ. ZASADA PRAWORZĄDNOŚCI NAKŁADA ZATEM NA ORGANY ORZEKAJĄCE OBOWIĄZEK USTALENIA MOCY WIĄŻĄCEJ PRZEPISU PRAWA W DNIU WYDANIA DECYZJI. PO USTALENIU MOCY OBOWIĄZUJĄCEJ PRZEPISU PRAWA, ORGANY POWINNY PODJĄĆ CZYNNOŚCI W CELU USTALENIA STANU FAKTYCZNEGO W SPRAWIE, DO KTÓREGO ZASTOSOWANY ZOSTANIE PRZEPIS OBOWIĄZUJĄCY W DNIU ORZEKANIA. Z ZASADY PRAWORZĄDNOŚCI WYNIKA BOWIEM, ŻE ORGANY ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ W POSTĘPOWANIU ADMINISTRACYJNYM ZOBOWIĄZANE SĄ STOSOWAĆ PRZEPISY OBOWIĄZUJĄCE W DNIU WYDANIA DECYZJI. OD TEJ REGUŁY MOGĄ ZOSTAĆ WPROWADZONE ODSTĘPSTWA PRZEPISAMI PRZEJŚCIOWYMI (POR. WYROK NSA Z DNIA 16 MAJA 2007R., I OSK 1080/06, LEX NR 342503 I Z DNIA 21 CZERWCA 2006R., I OSK 942/05, LEX NR 265749).

W TYM KONTEKŚCIE TRZEBA ZAUWAŻYĆ, ŻE WNIOSEK SKARŻĄCEJ SPÓŁKI O ZMIANĘ DECYZJI Z DNIA [...] R. ZOSTAŁ PRZEDŁOŻONY NA GRUNCIE NIEOBOWIĄZUJĄCEJ JUŻ USTAWY Z DNIA 29 LIPCA 1992R. O GRACH I ZAKŁADACH WZAJEMNYCH (DZ. U. Z 2004R., NR 4, POZ. 27 Z PÓŹN. ZM.). NATOMIAST ZASKARŻONE ROZSTRZYGNIĘCIE JAK I ROZSTRZYGNIECIE ORGANU I INSTANCJI MIAŁO MIEJSCE JUŻ W CZASIE OBOWIĄZYWANIA USTAWY Z DNIA 19 LISTOPADA 2009 R. O GRACH HAZARDOWYCH (DZ. U. Z 2009 R., NR 201, POZ. 1540), KTÓRA WESZŁA W ŻYCIE W DNIU 1 STYCZNIA 2010 R. PRZEDMIOTEM SKARGI JEST BOWIEM DECYZJA DYREKTORA IZBY CELNEJ Z DNIA [...]R. UTRZYMUJĄCA W MOCY JEGO DECYZJĘ Z DNIA [...] R. O ODMOWIE ZMIANY DECYZJI Z DNIA [...] R., W ZAKRESIE ZMIANY LOKALIZACJI PUNKTÓW, W KTÓRYCH URZĄDZANE SĄ GRY NA AUTOMATACH O NISKICH WYGRANYCH.

ZAZNACZYĆ NALEŻY, ŻE ORGAN ZASADNIE PODEJMOWAŁ DECYZJE W SPRAWIE W OPARCIU O PRZEPISY NOWEJ USTAWY. ART. 118 USTAWY Z DNIA 19 LISTOPADA 2009 R. O GRACH HAZARDOWYCH PRZESĄDZA BOWIEM JEDNOZNACZNIE, ŻE DO POSTĘPOWAŃ WSZCZĘTYCH I NIE ZAKOŃCZONYCH PRZED DNIEM WEJŚCIA W ŻYCIE USTAWY STOSUJE SIĘ PRZEPISY USTAWY, O ILE USTAWA NIE STANOWI INACZEJ. SKORO WIĘC POSTĘPOWANIE W SPRAWIE ZMIANY DECYZJI DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ W Ł. Z DNIA [...] R. NIE ZOSTAŁO ZAKOŃCZONE PRZED DNIEM WEJŚCIA W ŻYCIE USTAWY O GRACH HAZARDOWYCH, ORGAN WŁAŚCIWIE PODEJMOWAŁ ROZSTRZYGNIĘCIE NA GRUNCIE NOWEJ USTAWY, BOWIEM PRZEPISY PRZEJŚCIOWE - ART. 118 NOWEJ USTAWY, NAKAZYWAŁY TAKIE DZIAŁANIE WOBEC WSZCZĘTEGO I NIE ZAKOŃCZONEGO POSTĘPOWANIA. W TAKIEJ SYTUACJI, GDZIE PRZEPISY INTERTEMPORALNE BEZ ŻADNYCH WĄTPLIWOŚCI PRZESĄDZIŁY W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE O ZASTOSOWANIU USTAWY Z DNIA 19 LISTOPADA 2009 R. O GRACH HAZARDOWYCH, ORGAN MIAŁ OBOWIĄZEK ZASTOSOWAĆ TEN AKT PRAWNY, MATERIALIZUJĄC NIEJAKO ZASADĘ PRAWORZĄDNOŚCI, KTÓRA WSKAZUJE KONIECZNOŚĆ ZASTOSOWANIA W POSTĘPOWANIU ADMINISTRACYJNYM PRZEPISÓW OBOWIĄZUJĄCYCH W DNIU WYDANIA DECYZJI. JEDYNIE W PRZYPADKU BRAKU PRZEPISÓW INTERTEMPORALNYCH ORGAN ZMUSZONY BYŁBY ROZWAŻYĆ I OCENIĆ JAKĄ USTAWĘ ZASTOSOWAĆ W SPRAWIE. WSKAZAĆ RÓWNIEŻ NALEŻY, ŻE ORGAN ZASADNIE STOSOWAŁ W SPRAWIE PRZEPISY USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA (DZ. U. Z 2005 R., NR 8, POZ. 60 ZE ZM.), BOWIEM ZGODNIE Z ART. 8 USTAWY O GRACH HAZARDOWYCH, DO POSTĘPOWAŃ W SPRAWACH OKREŚLONYCH W USTAWIE STOSUJE SIĘ ODPOWIEDNIO PRZEPISY USTAWY Z 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA, CHYBA ŻE USTAWA STANOWI INACZEJ.

WYDANIE ROZSTRZYGNIĘCIA W OPARCIU O PRZEPISY NOWEJ USTAWY Z DNIA 19 LISTOPADA 2009 R. O GRACH HAZARDOWYCH, SPOWODOWAŁO, ŻE PODSTAWĄ MATERIALNOPRAWNĄ ROZSTRZYGNIĘCIA STAŁ SIĘ ART. 135 UST. 2 TEJ USTAWY. STOSOWNIE ZAŚ DO TEJ REGULACJI PRAWNEJ, ZEZWOLENIA, O KTÓRYCH MOWA W ART. 129 UST. 1, MOGĄ BYĆ ZMIENIANE, NA ZASADACH OKREŚLONYCH W USTAWIE DLA ZMIANY KONCESJI I ZEZWOLEŃ UDZIELANYCH PODMIOTOM PROWADZĄCYM DZIAŁALNOŚĆ W ZAKRESIE OKREŚLONYM W ART. 6 UST. 1-3, PRZEZ ORGAN WŁAŚCIWY DO UDZIELENIA ZEZWOLENIA W DNIU POPRZEDZAJĄCYM DZIEŃ WEJŚCIA W ŻYCIE USTAWY, Z ZASTRZEŻENIEM UST. 2 I 3. PRZEPISY ART. 56 I ART. 57 STOSUJE SIĘ ODPOWIEDNIO. CO NAJISTOTNIEJSZE JEDNAK W WYNIKU ZMIANY ZEZWOLENIA NIE MOŻE NASTĄPIĆ ZMIANA MIEJSC URZĄDZANIA GRY, Z WYJĄTKIEM ZMNIEJSZENIA LICZBY PUNKTÓW GRY NA AUTOMATACH O NISKICH WYGRANYCH (UST. 2). NIEWĄTPLIWIE DYSPOZYCJA WSPOMNIANEGO ART. 135 USTAWY JEST JEDNOZNACZNA W SWOIM BRZMIENIU I NIE BUDZI WĄTPLIWOŚCI PRAWIDŁOWOŚĆ JEJ ZASTOSOWANIA NA GRUNCIE PRZEDMIOTOWEJ SPRAWY. ORGAN BOWIEM PODEJMUJĄC SWOJE ROZSTRZYGNIĘCIA W ISTOCIE ODMÓWIŁ MODYFIKACJI ZEZWOLENIA (UDZIELONEGO DECYZJĄ Z DNIA [...] R.) W ZAKRESIE ZMIANY LOKALIZACJI PUNKTÓW, W KTÓRYCH URZĄDZANE SĄ GRY NA AUTOMATACH O NISKICH WYGRANYCH. PRAWIDŁOWO WIĘC ZASTOSOWAŁ DYSPOZYCJĘ ART. 135 UST. 2 USTAWY Z DNIA 19 LISTOPADA 2009R. O GRACH HAZARDOWYCH.

ODNOSZĄC SIĘ NATOMIAST DO ZASTRZEŻEŃ SKARŻĄCEJ SPÓŁKI ODNOŚNIE OBOWIĄZKU NOTYFIKACJI USTAWY Z DNIA 19 LISTOPADA 2009R. O GRACH HAZARDOWYCH, NALEŻY PODZIELIĆ STANOWISKO ORGANU DOTYCZĄCE TEJŻE KWESTII.

USTAWA O GRACH HAZARDOWYCH NIE ZOSTAŁA BOWIEM DOPUSZCZONA DO PROCESU NOTYFIKACJI PRZEZ KOMISJĘ EUROPEJSKĄ. DAJE TO PODSTAWĘ DO PRZYJĘCIA, ŻE WŁAŚCIWE ORGANY ODPOWIEDZIALNE ZA TEN PROCES STWIERDZIŁY BRAK ZAPISÓW TECHNICZNYCH W PRZEDMIOTOWYM AKCIE PRAWNYM. POTWIERDZONE TO ZOSTAŁO ZRESZTĄ OFICJALNIE W KOMUNIKACIE MINISTERSTWA FINANSÓW, W KTÓRYM STWIERDZONO, ŻE PRZEPISY USTAWY Z DNIA 19 LISTOPADA 2009R. O GRACH HAZARDOWYCH NIE WYMAGAJĄ NOTYFIKACJI KOMISJI EUROPEJSKIEJ, GDYŻ NIE ZAWIERAJĄ PRZEPISÓW TECHNICZNYCH. PRZEZ PRZEPISY TECHNICZNE NALEŻY BOWIEM ROZUMIEĆ M.IN. SPECYFIKACJE TECHNICZNE I INNE WYMAGANIA BĄDŹ ZASADY DOTYCZĄCE USŁUG, KTÓRYCH PRZESTRZEGANIE JEST OBOWIĄZKOWE W PRZYPADKU NP. ŚWIADCZENIA JAKIŚ USŁUG. STWIERDZONO, ŻE REGULACJE TECHNICZNE ZOSTAŁY CELOWO WYŁĄCZONE Z USTAWY O GRACH HAZARDOWYCH DO PROJEKTU JEJ NOWELIZACJI, KTÓRY ZOSTANIE PRZEDSTAWIONY KOMISJI EUROPEJSKIEJ DO ZATWIERDZENIA (ZOB. HTTP://BIZNES.INTERIA.PL/NEWS/KE-NIE-BYLO-POTRZEBY-NOTYFIKACJI-PRZEPISOW-O-HAZARDZIE,1450362). SĄD PODZIELA STANOWISKO MINISTERSTWA FINANSÓW, IŻ NIE ZACHODZIŁA POTRZEBA NOTYFIKACJI USTAWY PONIEWAŻ NIE ZAWIERA ONA NORM TECHNICZNYCH.

PONADTO SKŁAD SĄDU ORZEKAJĄCY W NINIEJSZEJ SPRAWIE NIE ZGADZA SIĘ ZE STANOWISKIEM SKARŻĄCEGO ODNOŚNIE KONIECZNOŚCI ZWRÓCENIA SIĘ Z PYTANIEM PRAWNYM W TRYBIE ART. 193 KONSTYTUCJI RP DO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO, CO DO ZGODNOŚCI ART. 135 UST. 2 USTAWY Z DNIA 19 LISTOPADA 2009R. O GRACH HAZARDOWYCH Z ART. 2 KONSTYTUCJI RP.

PRZEDE WSZYSTKIM SĄD NIE PODZIELA WĄTPLIWOŚCI W KWESTII NIEKONSTYTUCYJNOŚCI ART. 135 UST. 2 USTAWY Z DNIA 19 LISTOPADA 2009R. O GRACH HAZARDOWYCH. NALEŻY PODNIEŚĆ, ŻE WYRAŻONA W ART. 2 KONSTYTUCJI ZASADA DEMOKRATYCZNEGO PAŃSTWA PRAWNEGO WYTYCZA KIERUNKI ROZWOJU USTROJU PAŃSTWA, STANOWI NAKAZ DLA PARLAMENTU, ALE I CAŁEGO APARATU PAŃSTWOWEGO, BY JEGO DZIAŁALNOŚĆ SŁUŻYŁA REALIZACJI TEJ ZASADY. ZOSTAŁA W NIEJ WYRAŻONA WOLA, ABY PAŃSTWO BYŁO RZĄDZONE PRAWEM, BY PRAWO STAŁO PONAD PAŃSTWEM, BYŁO WYTYCZNĄ DZIAŁANIA DLA NIEGO I DLA SPOŁECZEŃSTWA. WYNIKA STĄD I NAJWYŻSZA RANGA KONSTYTUCJI W SYSTEMIE ŹRÓDEŁ PRAWA, I ROLA USTAWY UCHWALANEJ WSZAK PRZEZ PARLAMENT, JEJ PRIORYTET W TWORZENIU PORZĄDKU PRAWNEGO W PAŃSTWIE.

W DEMOKRATYCZNYM PAŃSTWIE PRAWNYM BYT ORGANU PAŃSTWOWEGO OPIERA SIĘ NA PRAWIE, KTÓRE OKREŚLA ZARAZEM KOMPETENCJE TEGO ORGANU I WYZNACZA GRANICE JEGO DZIAŁALNOŚCI. KONSTYTUCJA STWIERDZA, ŻE MA TO BYĆ DEMOKRATYCZNE PAŃSTWO PRAWNE, A WIĘC MA ONO ZABEZPIECZAĆ WPŁYW OBYWATELI NA WŁADZĘ PAŃSTWOWĄ I ICH UDZIAŁ W PODEJMOWANIU DECYZJI PAŃSTWOWYCH. MA TO BYĆ WSZAK DEMOKRATYCZNE PAŃSTWO PRAWNE URZECZYWISTNIAJĄCE ZASADY SPRAWIEDLIWOŚCI SPOŁECZNEJ. KONSEKWENCJE ZATEM JEJ PRZYJĘCIA SĄ WAŻNE DLA ZAGWARANTOWANIA ZASADY PLURALIZMU POLITYCZNEGO (WOLNOŚĆ TWORZENIA PARTII POLITYCZNYCH), SYSTEMU REPREZENTACJI (DEMOKRATYCZNY WYBÓR PRZEDSTAWICIELI SPOŁECZEŃSTWA), FORM DEMOKRACJI BEZPOŚREDNIEJ (RÓŻNE POSTACI REFERENDUM) I ROLI RÓŻNORODNYCH FORM SAMORZĄDU SPOŁECZNEGO Z SAMORZĄDEM TERYTORIALNYM WŁĄCZNIE. (SKRZYDŁO WIESŁAW, KOMENTARZ ZAKAMYCZE 2002, KOMENTARZ DO ART. 2 KONSTYTUCJI RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ).

WOBEC TAK ROZUMIANEJ KONSTYTUCYJNEJ ZASADY DEMOKRATYCZNEGO PAŃSTWA PRAWNEGO, TRUDNO WYWIEŚĆ WĄTPLIWOŚĆ ODNOŚNIE NIEZGODNOŚCI Z NIĄ ART. 135 UST. 2 USTAWY Z DNIA 19 LISTOPADA 2009R. O GRACH HAZARDOWYCH. STRONA SKARŻĄCA W KONTEKŚCIE NARUSZEŃ KONSTYTUCJI PRZEZ TĄ REGULACJĘ PRAWNĄ, WSPOMINA RÓWNIEŻ O POGWAŁCENIU ZASADY OCHRONY PRAW NABYTYCH I ZASADY ZAUFANIA DO PAŃSTWA I PRAWA. SĄD NIE PODZIELA WĄTPLIWOŚCI STRONY W KWESTII UCHYBIENIA TYM PODSTAWOWYM ZASADOM PRAWNYM. PRZYJĘCIE W USTAWIE, ŻE W WYNIKU ZMIANY ZEZWOLENIA NIE MOŻE NASTĄPIĆ ZMIANA MIEJSC URZĄDZANIA GRY, Z WYJĄTKIEM ZMNIEJSZENIA LICZBY PUNKTÓW GRY NA AUTOMATACH O NISKICH WYGRANYCH (UST. 2), WYDAJE SIĘ NIE WPŁYWAĆ REALNIE NA NARUSZENIA TYCH ZASAD KONSTYTUCYJNYCH. TEN PRZEPIS NIE ZMIENIA BOWIEM W ŻADEN SPOSÓB UZYSKANEGO PRZEZ PODMIOT ZEZWOLENIA, JAKIE ZOSTAŁO ZATWIERDZONE PIERWOTNĄ DECYZJĄ. SAM FAKT CHĘCI ZMIANY W PÓŹNIEJSZYM OKRESIE MIEJSC URZĄDZANIA GRY ZALEŻY TYLKO OD WOLI PROWADZĄCEGO TAKĄ DZIAŁALNOŚĆ, KTÓRA MOŻE BYĆ DOKONANA NA PODSTAWIE AKTUALNIE OBOWIĄZUJĄCYCH PRZEPISÓW. NIE MOŻNA JEDNAK ZAGWARANTOWAĆ, ŻE TAKIE PRZEPISY SIĘ NIE ZMIENIĄ. ZAPEWNIENIE TEGO TYPU GWARANCJI POWODOWAŁOBY BOWIEM ZNACZNE UTRUDNIENIE DLA USTAWODAWCY W DOKONYWANIU ZMIAN PRAWNYCH. NIE MAMY TUTAJ WIĘC DO CZYNIENIA Z SYTUACJĄ, GDZIE PO OTRZYMANIU STOSOWNEGO ZEZWOLENIA NA URZĄDZENIE I PROWADZENIE DZIAŁALNOŚCI W ZAKRESIE GIER NA AUTOMATACH O NISKICH WYGRANYCH, PODMIOT JEST ARBITRALNIE POZBAWIONY PRAW, KTÓRE UZYSKAŁ DECYZJĄ ZATWIERDZAJĄCA TAKIE ZEZWOLENIE. TO ZAŚ, ŻE W POPRZEDNIEJ USTAWIE OBOWIĄZYWAŁY BARDZIEJ LIBERALNE NORMY W TYM ZAKRESIE NIE MOŻE STANOWIĆ ARGUMENTU PRAWNEGO PRZEMAWIAJĄCEGO ZA NIEKONSTYTUCYJNOŚCIĄ OBECNEJ REGULACJI PRAWNEJ. WYKŁADNIA KWESTIONOWANEGO PRZEZ STRONĘ SKARŻĄCĄ PRZEPISU USTAWY W KONTEKŚCIE WSKAZANYCH NORM KONSTYTUCYJNYCH NIE BUDZI WIĘC WĄTPLIWOŚCI SKŁADU ORZEKAJĄCEGO SĄDU W NINIEJSZEJ SPRAWIE.

WARTO W TYM MIEJSCU WSKAZAĆ, ŻE W ORZECZNICTWIE TAK NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO (WYROK NSA Z DNIA 28 WRZEŚNIA 2004 R. SYGN. AKT GSK 746/04, LEX NR 162438) JAK I SĄDU NAJWYŻSZEGO (WYROK Z DNIA 24 CZERWCA 2004 R. SYGN. AKT III CK 536/02, LEX NR 172784) NIE BUDZI WĄTPLIWOŚCI, ŻE SĄD NIE MOŻE ODMÓWIĆ ZASTOSOWANIA OBOWIĄZUJĄCEGO PRZEPISU USTAWY, UZNAJĄC GO ZA NIEZGODNY Z KONSTYTUCJĄ. JEŻELI ZAŚ MA PRZEKONANIE CO DO NIEZGODNOŚCI PRZEPISU USTAWY Z KONSTYTUCJĄ LUB MA WĄTPLIWOŚCI W TYM WZGLĘDZIE, TO NA PODSTAWIE ART. 193 KONSTYTUCJI I ART. 3 USTAWY Z DNIA 1 SIERPNIA 1997R. O TRYBUNALE KONSTYTUCYJNYM (DZ. U. 97R., NR 102, POZ. 643) - MA OBOWIĄZEK ZWRÓCIĆ SIĘ DO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO Z ODPOWIEDNIM PYTANIEM PRAWNYM. JEDNAKŻE WYŁĄCZNIE WĄTPLIWOŚCI SĄDU, A NIE SKARŻĄCEGO MOGĄ UZASADNIĆ PRZEDSTAWIENIE TRYBUNAŁOWI KONSTYTUCYJNEMU PYTANIA PRAWNEGO, OD ODPOWIEDZI NA KTÓRE ZALEŻY ROZSTRZYGNIĘCIE SPRAWY SĄDOWOADMINISTRACYJNEJ. Z TREŚCI ART. 3 USTAWY O TRYBUNALE KONSTYTUCYJNYM WYNIKA, ŻE SKARŻĄCY NIE MA UPRAWNIENIA DO SKUTECZNEGO DOMAGANIA SIĘ PRZEDŁOŻENIA PRZEZ SĄD PYTANIA PRAWNEGO TRYBUNAŁOWI KONSTYTUCYJNEMU. W PIŚMIENNICTWIE POZA TYM PODKREŚLA SIĘ, ŻE ART. 193 KONSTYTUCJI I ART. 3 USTAWY O TRYBUNALE KONSTYTUCYJNYM PRZYZNAJĄ SĄDOWI ORZEKAJĄCEMU KOMPETENCJĘ, A TA SAMA PRZEZ SIĘ NIE NAKŁADA NA NIEGO OBOWIĄZKU (CHYBA ŻE MIMO TO INNA NORMA NAKŁADAJĄCA OBOWIĄZEK WYKONANIA KOMPETENCJI). PRZY BRAKU STOSOWNEJ NORMY NAKAZU, O WYKONANIU KOMPETENCJI DECYDUJE OCENA SAMEGO PODMIOTU KOMPETENCJI, A WIĘC WZGLĘDY RACJONALNOŚCI LUB PO PROSTU ZDROWY ROZSĄDEK (A. BATOR, BEZPOŚREDNIE STOSOWANIE KONSTYTUCJI RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ, PIP 2006, NR 10, POZ. 96, A. BIEŃ-KACAŁA, GLOSA DO WYROKU TK Z DNIA 28 LISTOPADA 2001 R. SYGN. AKT K 36/01, "KWARTALNIK PRAWA PUBLICZNEGO" 2001, NR 4, S. 237). TYLKO REALNE WĄTPLIWOŚCI PRAWNE DOTYCZĄCE WYKŁADNI KONKRETNEGO PRZEPISU PRAWA STANOWIĄCEGO POZA TYM PODSTAWĘ PRAWNĄ WYROKU MOGĄ BYĆ PRZEDMIOTEM PYTANIA PRAWNEGO SĄDU ORZEKAJĄCEGO SKIEROWANEGO DO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO (A. BAJOŃCZYK, GLOSA DO POSTANOWIENIA SN Z DNIA 7 CZERWCA 2002 R. SYGN. AKT I KZP 17/02, "PRZEGLĄD SĄDOWY" 2003, NR 1, S. 154).

W TYM STANIE RZECZY, NA MOCY ART. 151 USTAWY – PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI SKARGĘ, JAKO BEZZASADNĄ, NALEŻAŁO ODDALIĆ.

A. B.