Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SAB/Wa 41/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-11-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
659
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki

SENTENCJA

Dnia 26 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik, , po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w sprawie ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w W. na przewlekłe prowadzenie postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za 2000r. postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2013r. sygn. akt III SAB/Wa 41/13, w ten sposób, że w tenorze ww. wyroku w punkcie nr 2 w miejsce słów "stwierdza, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa" wpisać słowa "stwierdza, że przewlekłość postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa", pozostawiając dalsze brzmienie tenoru ww. wyroku bez zmian.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na rozprawie w dniu 21 listopada 2013 r., ogłosił wyrok w sprawie o sygn. akt III SAB/Wa 41/13 - ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w W. na przewlekłe prowadzenie postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za 2000r.

W tenorze ww. wyroku - w punkcie nr 2 Sąd stwierdził, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a.).

Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła.

Sąd stwierdza, że z akt sprawy, w tym w szczególności z zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 9 września 2013r., jak również z protokołu rozprawy przed WSA w Warszawie w dniu 21 listopada 2013r. wynika bezsprzecznie, iż w niniejszej sprawie Sąd orzekał w zakresie przewlekłego prowadzenie postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za 2000r.

Zatem nie ulega wątpliwości, że tutejszy Sąd w dniu 21 listopada 2013r. wydał wyrok w sprawie o sygn. akt III SAB/Wa 41/13 w zakresie przewlekłego prowadzenie postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.. Tylko z uwagi na omyłkową zamianę w tenorze ww. wyroku, w punkcie nr 2, słów z prawidłowych tj. "stwierdza, że przewlekłość postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa" na nieprawidłowe tj. "stwierdza, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa", doszło do wystąpienia niezgodności między rzeczywistą wolą i wiedzą składu orzekającego w niniejszej sprawie, a ich wyrażeniem na piśmie, a w konsekwencji do zawarcia w tenorze ww. wyroku, w punkcie nr 2, błędnego stwierdzenia. Taką oczywistą omyłkę należało sprostować, co też uczyniono niniejszym postanowieniem.

Sąd, mając powyższe na względzie, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.