Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 868/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 53 §1, art 58 § 1 pkt 2  i art  58 §3, art 16 §2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący [...], pismem nadanym w dniu 26 września 2018 r. (data stempla pocztowego, koperta, k. 4 akt sąd.), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję SKO w [...].

Ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy druku zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 32 akt adm.) wynika, że powyższa decyzja została skutecznie doręczona skarżącemu, za pośrednictwem dorosłego domownika [...], w dniu 9 sierpnia 2018 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:

Zainicjowanie kontroli sądowoadministracyjnej wymaga skutecznego wniesienia skargi. W przeciwnym razie sprawie nie można nadać prawidłowego biegu. Wśród bezwzględnie obowiązujących wymogów skutecznego wniesienia skargi przewidziano m.in. termin do jej wniesienia. Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. - w skrócie: "P.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. ma charakter terminu zawitego, a czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna (art. 85 P.p.s.a.). Uchybienie terminu wymaga od Sądu odrzucenia skargi bez poddania jej kontroli (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).

W świetle powołanych wyżej regulacji nie ulega wątpliwości, że wniesienie skargi po terminie skutkuje brakiem nadania jej dalszego biegu i w konsekwencji jej odrzuceniem.

Z akt administracyjnych rozpoznawanej przez Sąd sprawy wynika, że zaskarżona decyzja SKO w [...] wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego została skutecznie doręczona skarżącemu, za pośrednictwem dorosłego domownika [...], w dniu 9 sierpnia 2018 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 32 akt adm.). Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu upływał z dniem 8 września 2018 r. Tymczasem skarga, pomimo opatrzenia jej datą 7 września 2018 r., została skutecznie wniesiona przez skarżącego dopiero w dniu 26 września 2018 r. (data stempla pocztowego, koperta, k. 4 akt sąd.), a więc z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a. Tym samym ziściła się przesłanka do odrzucenia wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1

i art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.