Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 864/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-01-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

K. W., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, oznaczoną w sentencji postanowienia, w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazując na wysokość kwoty zobowiązania z niej wynikającej podniosła, że posiadane przez nią środki nie pozwalają na jednorazową jego zapłatę, zaś wszczęcie egzekucji doprowadzi ją do konieczności ogłoszenia upadłości. Wskazując na charakter prowadzonej działalności stwierdziła, że wykonanie decyzji poprzez zajęcie rachunków bankowych czy z innych źródeł uniemożliwiłoby możliwość wywiązania się przez nią z zawartych umów transportowych oraz umowy kredytu. Zajęcie przychodu od kontrahentów i postawienie w stan wymagalności zaciągniętego kredytu skutkowałby w jej ocenie upadłością w ciągu miesiąca.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.

Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

W myśl zaś art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Wstrzymanie wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Niewątpliwie również wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy, ponieważ art. 61 § 3 P.p.s.a. uzależnia zastosowanie tej instytucji od wystąpienia okoliczności nadzwyczajnych. Regulacja ta nakłada na wnioskodawcę określone obowiązki. Strona dążąc bowiem do wstrzymania wykonania decyzji musi złożyć stosowny wniosek i uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności

orzeczeń ostatecznych i wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2014 r., sygn. akt I OZ 363/14, opubl. w Lex nr 1464732; orzeczenia sądów administracyjnych dostępne w internetowej bazie pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl.). Ponieważ postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności decyzji, strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do ogólnikowego stwierdzenia, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenia płynące z jej wykonania (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 768/12, opubl. w Lex nr 1145639). We wniosku należy wskazać, w czym miałoby się wyrażać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 2014 r., sygn. akt II FZ 763/14, opubl. w Lex nr 1470059).

Ponadto dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona ma obowiązek uprawdopodobnić istnienie konkretnych i obiektywnych okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. Nie wystarcza jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonania decyzji. Twierdzenia strony o niebezpieczeństwie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wypadku wykonania decyzji, powinny zostać poparte dokumentami, które uwiarygodniłyby sytuację skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2011 r., II GSK 1799/11, LEX nr 965117).

Podniesiona przez stronę skarżącą argumentacja nie może doprowadzić do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, albowiem skarżąca poza podniesioną argumentacją nie przedłożyła dokumentów uwiarygadniających jej sytuację finansową, w szczególności dotyczącą jej płynności finansowej. Sam fakt określenia skarżącej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych na kwotę [...] zł nie przesądza automatycznie o wystąpieniu przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Kwota ta mysi być bowiem odniesiona do całokształtu aktualnej sytuacji majątkowej skarżącej, w tym jej płynności finansowej (por. postanowienie NSA z dnia 21 lutego 2017 r., sygn. akt II GZ 106/17, z dnia 24 stycznia 2017 r., sygn.. akt II GZ 1360/16 czy z dnia 16 stycznia 2018 r., sygn. akt II GZ 941/17). Należy przy tym wskazać, że Sąd pomimo niezałączenia do skargi dokumentacji na potrzeby rozpoznania wniosku o ochronę tymczasową, przy rozpatrywaniu wniosku wziął pod uwagę, znajdujące się w aktach sprawy dokumenty, które złożone zostały przez skarżącą w związku z ubieganiem się o przyznanie prawa pomocy.

W ocenie Sądu, dokumenty te nie wyjaśniają na tyle sytuacji majątkowej skarżącej, aby możliwe było dokonanie oceny tego, czy w skutek wykonania zaskarżonej decyzji może zaistnieć stan niebezpieczeństwa wystąpienia szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Skarżąca nie przedstawiła bowiem wyciągów z posiadanych rachunków bankowych czy też raportów kasowych obrazujących przepływy środków pieniężnych w ramach prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Sąd rozpoznając wniosek miał również na względzie i to, że znany jest mu z urzędu fakt, iż postępowanie w przedmiocie określenia skarżącej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010 r. poprzedzone zostało postępowaniem w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązania podatkowego zakończonego decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. z dnia [...] r. nr [...] , którą określono skarżącej przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. w wysokości [...] zł, w tym kwotę zobowiązania do zapłaty w wysokości [...] zł oraz przybliżoną kwotę odsetek za zwłokę na dzień wydania tejże decyzji w wysokości [...] zł i zabezpieczono na majątku podatniczki ww. należność za 2010 r. w łącznej wysokości [...] zł. Wynika to bowiem z akt sprawy o sygn. I SA/Gl 276/17, w której tut. Sąd wyrokiem z dnia 14 czerwca 2017 r. oddalił skargę podatniczki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Również z urzędu znany jest fakt, iż w wyniku wydania przez organ I instancji postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności (skargę podatniczki tut. Sąd oddalił wyrokiem z dnia 20 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 472/17) dokonano m.in. zabezpieczenia zobowiązania podatkowego poprzez wpis do rejestrów zastawów skarbowych: ruchomości skarżącej (naczepy ciężarowe oraz ciągniki samochodowe) oraz praw majątkowych w postaci udziałów skarżącej w spółkach prawa handlowego (przed tut. Sądem toczą się sprawy o sygn. akt I SAB/Gl 17-19/17 dotyczące rozpoznania wniosków osób trzecich w przedmiocie wykreślenia z rejestru zastawów poszczególnych składników majątkowych). Jednocześnie Sąd ma na względzie również i to, że pomimo dokonanych czynności w toku postępowania zabezpieczającego i egzekucyjnego skarżąca nadal prowadzi działalność gospodarczą osiągając z niej przychody, a nadto uiszcza wpis od skargi w nn. sprawie w wysokości [...] zł.

Ostatecznie Sąd analizując akta administracyjne sprawy również nie dostrzegł nadzwyczajnych okoliczności, które zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. pozwalałyby na wstrzymanie wykonania decyzji. W szczególności taką okolicznością nie jest sama konieczność uregulowania zobowiązania pieniężnego. Podkreślić wypada, że każdy akt zobowiązujący do uiszczenia należności pieniężnych powoduje dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 49/11, opubl. w Lex nr 742913). Wykonanie aktów dotyczących należności pieniężnych nie ma charakteru nieodwracalnego, gdyż ewentualne uwzględnienie skargi może spowodować, iż wszelkie należności uiszczone na ich podstawie zostaną zwrócone i to wraz z odsetkami.

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a