Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1136/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 113 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Sędzia WSA Michał Sowiński, Protokolant Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2009 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania omyłki pisarskiej - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] października 2008r.Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. działając na podstawie art. 138 § 2 w związku z art. 144 k.p.a. po rozpatrzeniu zażalenia Międzyzakładowej Spółdzielni Mieszkaniowej [...] , na postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2008r. Nr [...] dotyczące sprostowania błędu w decyzji Prezydenta Miasta [...] dnia [...] marca 2008r. Nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji przewidzianej na działkach ewid. nr [...] na częściach działek ewid. nr [...],[...],[...] z obrębu [...] w W, postanowiło uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym: Prezydent [...] po rozpatrzeniu wniosku Firmy [...] S.A. z siedzibą w W, działając na podstawie ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, póz. 717 ze zm.), decyzją z dnia [...] marca 2008r. Nr [...] ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie "zespołu zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnego, biurowca i hotelu wraz z garażami podziemnymi, komunikacją i niezbędną infrastrukturą techniczną" na działkach ewid. nr [...],[...] i na częściach działek ewid. nr [...],[...],[...] z obrębu [...] położonych przy ulicach [...],[...] i [...] w dzielnicy M w W ,

Od decyzji tej do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W odwołania wnieśli Międzyzakładowa Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] Stowarzyszenie [...] oraz Administracja Osiedla [...] Postanowieniem z dnia [...] maja 2008r. Prezydent Miasta [...], działając z urzędu na podstawie art. 113 § 1 kpa orzekł, iż prostuje błąd w ww. decyzji z dnia[...] marca 2008r. w ten sposób, że na stronie 3-ciej w pkt 6.1 załącznika nr 2 decyzji słowa

"Planowane zamierzenie nie jest inwestycją figurującą w rozporządzeniu Rady Ministrów" zastąpił słowami "Planowane zamierzenie jest inwestycją figurującą w rozporządzeniu Rady Ministrów". Organ w uzasadnieniu wyjaśnił, że ze względów na realizację inwestycji -zespołu parkingów przedmiotowa inwestycja jest ujęta w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. W sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko(...) (Dz. U. Nr 257 poz. 2573 z poźn. zm.)

Rozpatrując sprawę na skutek złożonego zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W zważyło, iż zgodnie z art. 113 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Zdaniem Kolegium przyjęta w normie prawnej tego przepisu klasyfikacja wadliwości jest wyczerpująca: są to błędy pisarskie, rachunkowe i inne oczywiste omyłki, a wszystkie wymienione wyżej wady orzeczenia charakteryzuje cecha oczywistości. Stanowi ona zarazem granice przedmiotowej dopuszczalności sprostowania wyrażającą się tym, że sprostowanie nie może prowadzić do merytorycznej zmiany decyzji. Natomiast nie mogą podlegać sprostowaniu w trybie przewidzianym w art. 113 § 1 k.p.a. błędy i omyłki istotne, których dopuszczono się w stosowaniu prawa, stanu faktycznego i jego kwalifikacji prawnej oraz ustalenia konsekwencji prawnych zastosowania określonej mocy prawnej. Z powyższego wynika, że oczywistość omyłki może wynikać z treści decyzji lub akt sprawy, zaś na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. nie można sprostować błąd w decyzji, który może mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy i wynika z niejednoznaczności interpretacji prawa.

Kolegium wskazało, iż w niniejszej sprawie organ w uzasadnieniu zastosowania art. 113 § 1 k.p.a. wyjaśnił, że ze względu na przewidzianą ilość miejsc parkingowych dla dużych pojazdów należało stwierdzić, ze inwestycja jest ujęta we wskazanym rozporządzeniu. Zatem "sprostowanie" to w istocie polegało na zmianie uzasadnienia co powoduje niedopuszczalność zastosowania przepisu art. 113 § 1 k.p.a. Instytucja sprostowania oczywistej omyłki nie może służyć konwalidacji popełnionego przez organ błędu istotnego dla oceny sprawy.

Pismem z dnia 8 grudnia 2008r. spółka P wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podnosząc, iż uchylenie postanowienia

o sprostowaniu oczywistej omyłki jest wadliwe. Zdaniem skarżącej spółki treść decyzji jest jednoznaczna, a omyłka dotyczy jej załącznika i nie ma wpływu na treść rozstrzygnięcia. Dlatego też skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie podlega uwzględnieniu.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak, związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwana dalej p.p.s.a.).

Przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W uchylające postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2008r. Nr [...] dotyczące sprostowania błędu w decyzji Prezydenta Miasta [...] dnia [...] marca 2008r. Nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji przewidzianej na działkach ewid. nr [...],[...] i na częściach działek ewid. nr [...],[...],[...] z obrębu [...]w W i przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało odmiennie niż Prezydent Miasta [...], iż sprostowana omyłka popełniona przez organ pierwszej instancji w załączniku do decyzji o warunkach zabudowy nie miało charakteru oczywistego błędu pisarskiego, lecz w istocie doszło do zmiany uzasadnienia, co powoduje niedopuszczalność zastosowania przepisu art. 113 § 1 k.p.a.

Spór w niniejszej sprawie sprowadzał się więc do rozstrzygnięcia kwestii czy popełniony w załączniku do decyzji błąd polegający na stwierdzeniu, iż planowana inwestycja nie jest inwestycją wymienioną w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko - miała charakter oczywistego błędu pisarskiego. W ocenie Sądu jednak rozstrzyganie tej kwestii na tym etapie postępowania stało się bezprzedmiotowe. Podkreślić bowiem należy, iż wyrokiem z dnia 23 listopada 2009r. sygn. akt IV SA/Wa 1137/09 w sprawie ze skargi spółki P na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2008r. nr [...] uchylającą decyzję Prezydenta Miasta [...] o warunkach zabudowy - Sąd oddalił skargę. Tym samym uznać należy, iż postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki nie może funkcjonować w obrocie prawnym w sytuacji gdy wyeliminowana została z niego decyzja podstawowa, której dotyczyło postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki. Dlatego też postanowienie Samorządowego Kolegiom Odwoławczego w W orzekające o uchyleniu postanowienia Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2008r. Nr [...]dotyczące sprostowania błędu w decyzji Prezydenta Miasta [...] dnia [...] marca 2008r. Nr [...] uznać należy za prawidłowe, a wobec tego skargę należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.