Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 311/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2018-07-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 124b ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 2147
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Sędziowie sędzia WSA Adam Matuszak (spr.) sędzia WSA Tadeusz Lipiński Protokolant sekretarz sądowy Marta Kudła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2018 r. sprawy ze skargi M. O. i J. O. na decyzję Wojewody z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie udostępnienia nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 18 grudnia 2017 r. Starosta "[...]" (dalej jako: "organ pierwszej instancji") zobowiązał "[...]" (dalej jako: "skarżący"), do udostępnienia "[...]" nieruchomości gruntowej stanowiącej ich własność, "[...]" - zakres terenu do czasowego udostępnienia nieruchomości przedstawiono na załączniku graficznym stanowiącym integralną część decyzji, w celu wykonania remontu linii elektroenergetycznej napowietrznej nN 0,4 kV

w "[...]". Organ pierwszej instancji ustalił, że powierzchnia do udostępnienia obejmuje teren 75 m² na długości 15 m linii napowietrznej. Określił okres udostępnienia nieruchomości na 5 dni roboczych od dnia zajęcia nieruchomości oraz zakres prac jako wymianę przewodów elektroenergetycznych typu 4xAL50mm² na przewody w osłonie z polietylenu AsXSn4x120mm². Zaznaczył, że za udostępnienie nieruchomości oraz szkody powstałe wskutek wykonania prac remontowych przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między właścicielem a podmiotem, któremu udostępniono nieruchomość. Obowiązek udostępnienia nieruchomości podlega egzekucji administracyjnej.

W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji podał, że w kierowanych do skarżących pismach inwestor określił zakres projektowanych prac remontowych

i proponowaną kwotę odpłatności. Zaznaczył też, że ze względu na usytuowanie linii nad niewielkim terenem działki, wymiana przewodów odbędzie się przez naciągnięcie przewodów z działki sąsiedniej, bez ingerencji w obszar działki skarżących i bez konieczności użycia ciężkiego sprzętu. Organ pierwszej instancji wskazał, że pismami

z dnia 29 maja 2017 r. i 19 lipca 2017 r. inwestor bezskutecznie występował do skarżących o wyrażenie zgody na udostępnienie nieruchomości. Zdaniem organu pierwszej instancji, przedstawione przez inwestora w toku postępowania dokumenty jednoznacznie wskazują, że projektowany remont linii nie wpłynie na zmianę podstawowych parametrów sieci. Stwierdził, że spełnione zostały wymogi określone w art. 124b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r. poz. 2147, z późn. zm.), dalej jako "u.g.n.", uprawniające organ do wydania decyzji zobowiązującej właścicieli do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania niezbędnych prac remontowych.

W złożonym odwołaniu skarżący zarzucili powyższej decyzji naruszenie art. 124b u.g.n. przez błędne przyjęcie, że zostały spełnione warunki pozwalające na wydanie decyzji zezwalającej na dokonanie przez wnioskodawcę określonych prac. Stwierdzili, że z naruszeniem art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 § 1, art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257), dalej powoływanej jako K.p.a., organ nie poczynił ustaleń pozwalających na uznanie planowanych prac za remont, a ponadto z naruszeniem art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 K.p.a. w związku z art. 9 K.p.a.,

nie wyjaśnił w uzasadnieniu decyzji przyczyn, dla których uznał sporne roboty za remont. Zdaniem skarżących, organ pierwszej instancji bezkrytycznie przyjął, że linia wymaga remontu. Stwierdzili, że została ona wybudowana w 2011 r., więc jej stan techniczny nie może być zły. Na tę okoliczność załączyli zdjęcie jednego słupa posadowionego na sąsiedniej działce. W ocenie skarżących, skoro wymianie podlegają "stare" słupy na "nowe", to nie może być mowy o remoncie. Zarzucili też, że organ nie wskazał, na jakie konkretnie prace wyraził zgodę i nie ograniczył ich czasowo w sposób opisany w art. 124b ust. 3 u.g.n.

Decyzją z dnia 9 marca 2018 r. Wojewoda "[...]" (dalej jako: "Wojewoda" lub "organ odwoławczy") utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wyjaśnił, że z art. 124b u.g.n. wynika możliwość jego zastosowania, jeśli zostaną spełnione kumulatywnie następujące przesłanki: wystąpi konieczność wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii wymienionych w przepisie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, a właściciel (użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości) nie wyraża zgody na takie udostępnienie. Podniósł, że inwestor we wniosku wskazał, że zły stan techniczny linii stwarza realne zagrożenie dla zachowania ciągłości i pewności dostaw energii w "[...]" i okolicy. W przypadku awarii, która może mieć miejsce w każdej chwili, odbiorcy instytucjonalni i indywidualni mogą zostać pozbawieni energii elektrycznej, co może spowodować trudne do oszacowania straty gospodarcze i społeczne. Wskazał, że prace remontowe na przedmiotowej działce odbywać się będą na odcinku o długości 15 m i polegać będą na wymianie istniejącej linii napowietrznej nN 0,4kV z przewodów energetycznych typu 4xAL50mm² (gołych) na przewody w osłonie z polietylenu AsXSn4x120mm². W konsekwencji zostanie odtworzony stan pierwotny linii napowietrznej i nie ulegną zmianie parametry użytkowe ani techniczne obiektu - linia po wykonaniu prac dalej będzie napowietrzną linią energetyczną niskiego napięcia, długość trasy i wielkość napięcia znamionowego linii nie ulegną zmianie. Całość prac sprawi natomiast, że wyremontowana linia zapewni większe bezpieczeństwo energetyczne odbiorcom i wyeliminuje wiele awarii wynikających z jej obecnego stanu. Wojewoda zauważył, że przepisy u.g.n. nie definiują pojęcia remontu. Podał, że zgodnie ze słownikiem języka polskiego remont jest to naprawa jakiejś budowli, jej części lub maszyny; doprowadzenie jakiegoś budynku lub urządzenia do stanu używalności. Wskazał też na treść wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 grudnia 2016 r., sygn. akt

I OSK 1509/16 i wywiódł, że pojęcie remontu należy odnosić do obiektu budowlanego jako całości, a nie do jego poszczególnych jego elementów, takich jak przewody czy słupy.

Organ odwoławczy zaznaczył, że wynikające z art. 124b u.g.n. udostępnienie nieruchomości jest ściśle powiązane z celem udostępnienia. Powyższy przepis określa rodzaj czynności, które mogą zostać wykonane przez wnioskodawcę. Zauważył, że

z dokumentacji wynika, iż przedmiotowa inwestycja polega na remoncie fragmentu linii napowietrznej nN 0,4kV w "[...]", przez wymianę przewodów i kilku słupów. Prace na przedmiotowej działce polegać zaś będą na wymianie przewodów elektroenergetycznych typu 4xAL50mm² na przewody w osłonie z polietylenu AsXSn4x120mm² po dotychczasowej trasie i nie będą skutkować zmianą parametrów charakterystycznych tej linii. Wymiana przewodów może odbyć się bez ingerencji w działkę przez naciągnięcie przewodów z sąsiedniej działki i nie będzie potrzeby użycia sprzętu ciężkiego. Organ odwoławczy stwierdził, że planowane użycie, przy wymianie słupa i przewodów elektrycznych stanowiących część linii elektroenergetycznej, wyrobów budowlanych posiadających inne (wyższe) parametry niż wyroby budowlane stanowiące obecnie część tego obiektu liniowego (linii elektroenergetycznej) nie będzie "remontem", o którym mowa w art. 124b ust. 1 u.g.n. i art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego, jeżeli spowoduje zmianę parametrów użytkowych lub technicznych obiektu budowlanego jako całości. Zauważył jednocześnie, że inwestor stwierdził, że wymiana przewodów nie spowoduje zmiany mocy przesyłu, linia nN 0,4 kV nadal będzie linią napowietrzną niskiego napięcia 0,4 kV, jednocześnie pole elektromagnetyczne ulegnie zmniejszeniu, gdyż cztery przewody linii napowietrznej zostaną zastąpione jedną wiązką przewodów izolowanych o tej samej mocy.

W ocenie organu drugiej instancji, spełniony został również warunek poprzedzenia wydania decyzji rokowaniami zmierzającymi do uzyskania zgody właściciela nieruchomości na wykonanie prac związanych z remontem linii. Z pism z 17 czerwca 2017 r. i 27 września 2017 r. wynikało bowiem jednoznacznie, że skarżący nie wyrazili zgody na remont linii.

Odnosząc się do zarzutów odwołania Wojewoda stwierdził, że w kwestionowanej decyzji podano zakres prac i okres udostępnienia nieruchomości. Zauważył, że art. 124b ust. 3 u.g.n. wskazuje jedynie, że obowiązek udostępnienia nieruchomości może być ustanowiony na czas nie dłuższy niż 6 miesięcy, przepis art. 124 ust. 1a i 4 stosuje się odpowiednio - nie podając żadnego początkowego terminu, od kiedy liczony ma być okres udostępnienia. Skoro zatem ustawodawca nie uregulował wprost, od kiedy winien być liczony czas udostępnienia nieruchomości, organ dysponuje w tym względzie uznaniem administracyjnym. Organ odwoławczy wyjaśnił ponadto, że słup, o którym wspominali skarżący, posadowiony jest na sąsiedniej działce i został wymieniony w 2011 r. na koszt właściciela tej działki, zaś napowietrzna linia nN 0,4 kV została wybudowana w 1968 r. Ponadto, nie uznał za trafne stanowisko strony, iż wymiana elementów na nowe - słupy

o większej wysokości, przewody o innych właściwościach fizycznych i technicznych - nie może być uznana za remont. Wyjaśnił, że wymiana słupów i przewodów na części linii czy trakcji elektrycznej będzie spełniała definicję remontu, o ile nie dojdzie do zmiany parametrów technicznych takich, jak zmiana napięcia, długości linii napowietrznej, zmiana jej przebiegu, zwiększenie mocy lub zwiększenie pola elektromagnetycznego. Zmiana parametrów technicznych linii napowietrznej musi wynikać z dokumentacji technicznej przewidzianych w ramach remontu elementów linii podlegających wymianie. Przy linii energetycznej zmiana parametrów musi polegać chociażby na zwiększeniu mocy czy zwiększeniu wytwarzania pola elektromagnetycznego. Zmiana parametrów technicznych nie zależy od wymiany zużytego słupa na nowy, nowszej generacji, czy też zastąpienia lin linii napowietrznej lepszymi, o nowszej technologii. Natomiast przypadku obiektu liniowego, który jest również obiektem budowlanym, należy postrzegać budowlę jako całość i nie można pomijać charakterystycznego parametru tego obiektu, jakim jest długość. Remont obiektu liniowego może polegać na wymianie zużytych jego fragmentów nowymi, takimi jak liny, słupy. Ważne jest, aby przy tego typu robotach nie doszło do zmiany parametru długości (wydłużenia linii napowietrznej), czy parametrów technicznych takich, jak moc przesyłu i zwiększenie pola elektromagnetycznego. Nie może również dojść do innego usytuowania słupów niż usuniętych. W takiej sytuacji, zakres prac będzie stanowił przebudowę, a nie remont.

W złożonej skardze Skarżący podtrzymali zarzuty i argumentację zawartą

w odwołaniu dotyczącą braku podstaw faktycznych i prawnych do uznania spornych prac za remont. Wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302), zwanej dalej: "p.p.s.a.", Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, natomiast art. 135 p.p.s.a. obliguje sąd do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa.

Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji wykazała, że nie naruszają one przepisów prawa. Tym samym, skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Materialnoprawną podstawą wydania zaskarżonej decyzji stanowi art. 124b ust. 1 ustawy z dnia z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.u. z 2016 r., poz. 2147 ze zm.), dalej "u.g.n.", zgodnie z którym starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w drodze decyzji zobowiązuje właściciela, użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów, jeżeli właściciel, użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości nie wyraża na to zgody. Decyzja

o zobowiązaniu do udostępniania nieruchomości może być także wydana w celu zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie czynności. Decyzję o zobowiązaniu wydaje z urzędu lub na wniosek podmiotu zobowiązanego do wykonywania czynności związanych z konserwacją remontami oraz usuwaniem awarii (ust. 2).

W art. 124b ust. 1 u.g.n. ustawodawca określił warunki dopuszczalności wydania decyzji, którymi są: wykazanie braku zgody podmiotu praw rzeczowych na udostępnienie nieruchomości inwestorowi oraz wykazanie celu jej zajęcia.

W przedmiotowej sprawie, spełnienie przesłanki braku zgody skarżących na zajęcie ich nieruchomości nie jest kwestionowane.

Jak wynika z pisma skarżących z dnia 17 czerwca 2017 r., nie wyrazili oni zgody na udostępnienie inwestorowi przedmiotowej nieruchomości i zawnioskowali o umieszczenie spornej linii napowietrzeniej na sąsiednich działkach. Stanowisko to podtrzymali w toku postępowania przed organem pierwszej instancji (zob. pisma z dni: 27 września 2017 r.,

2 listopada 2017 r. i 11 grudnia 2017 r.). W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że na dzień orzekania przez organ pierwszej instancji między stronami nie doszło do porozumienia w kwestii udostępnienia przedmiotowej działki na cele remontu napowietrznej linii elektroenergetycznej. Zaznaczyć należy, że inwestor, występując do starosty z wnioskiem w trybie art. 124b u.g.n., ma tylko formalnie wykazać, że przeprowadził bezskuteczne rokowania, a organ ten nie jest uprawniony do merytorycznej oceny przebiegu negocjacji. Do wniosku dołączyć winien jedynie dowody przeprowadzenia rokowań. Pojęcie rokowań nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane. Przepis art. 124b u.g.n. nie określa formy prowadzenia rokowań. Przyjąć więc należy, że spełnienie tego obowiązku oznacza taką sytuację, w której pomimo prowadzonych rozmów, nie doszło między stronami do porozumienia, ale inwestor określił i zaproponował właścicielowi konkretne warunki uzyskania zgody na wykonanie prac, o których mowa w ww. przepisie. Niemożność uzyskania zgody zachodzi natomiast wtedy, gdy właściciel nieruchomości nie odpowiedział na zaproszenie do rokowań, strony postawiły sobie wzajemnie takie warunki, że uznały je za niemożliwe do przyjęcia albo właściciel nieruchomości sprzeciwił się wyrażeniu zgody. Taka właśnie sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie.

Spór w niniejszej sprawie dotyczy celu zajęcia nieruchomości.

Działania planowane przez inwestora polegają na wymianie istniejącej linii napowietrznej nN 0,4 kV z przewodów energetycznych typu 4xAL50 mm² (gołych) na przewody w osłonie z polietylenu AsXSn4x120mm² i zostały przez inwestora określone jako remont. Nie budzi wątpliwości Sądu, że wskazany zakres robót ma na celu zapewnienie prawidłowego funkcjonowania istniejącej linii, zgodnie z jej pierwotnym przeznaczeniem.

W u.g.n. nie ma definicji pojęcia "remont". W tej sytuacji konieczne jest odwołanie się do legalnej definicji, zawartej w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2017 r., poz. 1332, z późn. zm.), zgodnie z którym przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Stosownie zaś do art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Art. 3 pkt 7a tej ustawy stanowi, że przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji.

Wobec takiego rozumienia pojęć: budowy, przebudowy i remontu, w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że dopuszczalność kwalifikacji robót budowlanych jako remontu dotyczy sytuacji, gdy w wyniku prac polegających na wymianie słupów i lin na części linii czy trakcji elektrycznej nie dojdzie do zmiany parametrów technicznych takich, jak zmiana napięcia, długość linii napowietrznej, zmiana jej przebiegu, zmiana wysokości, miejsca lub sposobu posadowienia poszczególnych słupów, zwiększenie mocy lub zwiększenie pola elektromagnetycznego (zmiana tych parametrów oznacza, że nie jest to remont, lecz przebudowa w rozumieniu art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego) i gdy zamierzone prace nie dotyczą całego obiektu budowlanego (demontażu całej linii przesyłowej), lecz tylko określonego jego fragmentu (por. wyrok NSA z 6 grudnia 2016 r., sygn. akt I OSK 1509/16, dostępny [w:] Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa. gov.pl).

W niniejszej sprawie inwestor wyjaśnił w toku postępowania przed organem pierwszej instancji, że planowane prace remontowe będą polegać na wymianie istniejącej linii napowietrznej nN 0,4 kV z przewodów energetycznych typu 4xAL50 mm² (gołych) na przewody w osłonie z polietylenu AsXSn4x120mm². W wyniku tych prac odtworzony zostanie stan pierwotny linii napowietrznej, nie ulegną zmianie parametry użytkowe techniczne tej linii, która - po wykonaniu spornych prac - nadal będzie napowietrzną linią energetyczną niskiego napięcia. Poprawi się natomiast bezpieczeństwo energetyczne odbiorców i wyeliminuje się awarie wynikające z jej obecnego stanu. Nie zmienią się więc parametry charakterystyczne linii napowietrznej, w tym długość linii napowietrznej, jej przebieg, miejsca lub sposób posadowienia poszczególnych słupów. Jak wynika

z dokumentacji technicznej przedłożonej przez inwestora przy piśmie z dnia 28 listopada 2017 r., w zakresie wymiany słupów przewidziano wymianę słupów od stanowiska nr "[...]" do stanowiska nr "[...]", zaś pozostałe słupy pozostawia się bez zmian, natomiast zawieszenie projektowanego przewodu AsXSn4x120 nastąpi na odcinku od stanowiska słupowego "[...]" do stanowiska słupowego nr "[...]". Wbrew twierdzeniu skarżących, wymianie nie podlega więc cały obiekt budowlany. Niezależnie od powyższego, w ocenie Sądu, użycie nowych materiałów, pozwalających na bezpieczniejsze, mniej awaryjne, korzystanie z linii elektroenergetycznej, nie pozostaje w sprzeczności z definicją remontu, w której wprost dopuszczono zastosowanie innych materiałów, niż wykorzystane w stanie pierwotnym. Inwestor wykazał przy tym, że zaistniała obiektywna przesłanka potwierdzająca konieczności przeprowadzenia remontu. Wymiana przewodów linii energetycznej będzie spełniała definicję remontu, o ile nie dojdzie do zmiany parametrów technicznych, takich jak zmiana napięcia, długości, czy przebiegu linii napowietrznej. Zmiana parametrów technicznych linii napowietrznej musi wynikać z dokumentacji technicznej przewidzianych w ramach remontu elementów linii podlegających wymianie. Przy linii energetycznej zmiana parametrów musi polegać chociażby na zwiększeniu mocy, np. z linii niskiego napięcia na linię średniego napięcia. Zmiana parametrów technicznych nie zależy więc od zastąpienia przestarzałych przewodów niespełniających wymogów i standardów technicznych dla urządzeń elektroenergetycznych, bezpieczniejszym i nowocześniejszymi.

Dokonując oceny deklarowanych przez inwestora prac budowlanych z legalną definicją remontu oraz zachowaniem parametrów dotychczasowych linii napowietrznej nN Sąd uznał, że w niniejszej sprawie będzie realizowany remont istniejącej linii. Skarżący ze swej strony nie wykazali w żaden sposób, by przy planowanych robotach doszło do zmiany parametru długości, przebiegu czy parametrów technicznych (zwiększenia mocy).

Zaznaczyć przy tym należy, że przedmiotowe roboty dotyczą linii napowietrznej, która jest zgodnie z art. 3 pkt 3a Prawa budowlanego obiektem liniowym. Przez tego typu obiekt należy rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego. Tym samym, Skarżący, chcąc zakwestionować zakres planowanych przez Inwestora prac jako remont, musieliby wykazać, że spowodują one zmianę parametrów technicznych przedmiotowego obiektu liniowego. Skarżący nie podważyli konieczności przeprowadzenia remontu przedmiotowej linii, gdyż wykazali, że wyłącznie jeden słup, posadowiony na sąsiedniej działce, został wymieniony. Wbrew stanowisku skarżących, wymiana tego słupa nie stanowi o dokonaniu modernizacji całej linii. Dodać należy, że w niniejszej sprawie nie ma znaczenia, kto finansował wymianę tego słupa. Zbędne więc byłoby dokonywanie ustaleń w tym zakresie.

W ocenie Sądu, w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów postępowania, gdyż prawidłowo ustalono istnienie okoliczności faktycznych określonych w hipotezie art. 124b ust. 1 u.g.n., to jest – brak zgody podmiotu praw rzeczowych na udostępnienie nieruchomości inwestorowi i wykazanie celu jej zajęcia.

Odnoszenie się w uzasadnieniu skarżonej decyzji do oświadczeń zwartych

w pismach inwestora nie stanowi o niewyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy. Żaden bowiem przepis K.p.a. nie wprowadza formalnej teorii dowodów, tj. nie wprowadza obowiązku udowadniania pewnych faktów jedynie za pomocą określonych dowodów. Zgodnie zaś z art. 75 § 1 K.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny.

Przyznać natomiast należy, że z art. 7 K.p.a. wynika, że organ administracji nie może ograniczyć się do oczekiwania na przedstawienie przez stronę dowodów potwierdzających jej żądanie, ale że powinien aktywnie dążyć do wyjaśnienia sprawy. Powyższe, nie wyklucza jednak obowiązku strony współprzyczynienia się do zapewnienia pełnego i wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego – w drodze złożenia wyjaśnień lub przytoczenia innych dowodów w sprawie. Tak więc okoliczność, że organ pierwszej instancji występował do inwestora o wyjaśnienie wątpliwości skarżących, nie stanowi o naruszeniu art. 7 K.p.a.

W ocenie Sądu, uzasadnienie kwestionowanej decyzji spełnia wymogi określone

w art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 K.p.a., gdyż organ odwoławczy przytoczył przepis prawa będący postawą nałożenia na skarżących spornego obowiązku i wyjaśnił, jakie przesłanki wynikają z treści tego przepisu. Wskazał również na istotne w sprawie fakty, z których wynikała konieczność wydania decyzji w trybie art. 124b ust. 1 u.g.n. i dowody, na których się oparł. Wyjaśnił również, z powołaniem się na aktualne orzecznictwo sądów administracyjnych, że sporne roboty budowane stanowią remont. Okoliczność, że skarżący nie zgadzają się

z dokonaną przez organ administracji oceną zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie stanowi o naruszeniu powołanych w skardze przepisów K.p.a.

W tym stanie rzeczy, wobec braku podstaw do kwestionowania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę należało oddalić.