Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 887/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-09-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6249 Inne o symbolu podstawowym 624
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 7
journal: Dz.U. 2003 nr 179 poz 1750
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych
article: par. 16 i par. 23
journal: Dz.U. 2004 nr 133 poz 1422
law: Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach
article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Ryms (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Jacek Chlebny Sędzia NSA Jacek Hyla Protokolant Agnieszka Majewska po rozpoznaniu w dniu 12 września 2007r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej D. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 13 lutego 2007 r. sygn. akt II SA/Bd 1128/06 w sprawie ze skargi D. B. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 13 lutego 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę D. B. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. z dnia [...] w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej.

W uzasadnieniu wyroku Sąd przytoczył następujące okoliczności faktyczne i prawne sprawy.

Orzeczeniem z dnia [...] Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. utrzymała w mocy orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w G. z dnia [...] którym stwierdzono u skarżącego rozpoznanie schorzeń w postaci: przewlekłego zespołu bólowego kręgosłupa L-S z rwą kulszową lewostronną na podłożu zmian zwyrodnieniowych i przepukliną jądra miażdżystego L4/L5, L5/S1, pourazowego zaostrzenia zespołu bólowego korzeniowego lędźwiowo-krzyżowego z rwą kulszową lewostronną w przebiegu przewlekłego zespołu bólowego L-S na podłożu dyskopatii i przepukliny jądra miażdżystego, otyłość I stopnia i w konsekwencji uznano go za trwale niezdolnego do zawodowej służby wojskowej (kategoria zdrowia "N"). Jednocześnie stwierdzono, że pourazowe zaostrzenie zespołu bólowego korzeniowo lędźwiowo-krzyżowego z rwą kulszową lewostronną w przebiegu przewlekłego zespołu bólowego pozostaje w związku ze służbą wojskową, zaś pozostałe schorzenia nie pozostają. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B., powołując się na zgromadzoną w sprawie dokumentację orzeczniczo - lekarską, w tym badanie TK i MRJ kręgosłupa oraz badanie neurologiczne wskazała, że zmiany kręgosłupa mają charakter trwały i powodują objawy neurologiczne o charakterze ubytkowym. W ocenie organu odwoławczego, okresu remisji nie można uznać za wystarczającą przesłankę do zmiany kategorii zdrowia, gdyż rozpoznane schorzenie stanowi przeciwwskazanie do pełnienia zawodowej służby wojskowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy podzielił stanowisko organów, stwierdzając, że rozpoznane schorzenia odpowiadają schorzeniom wskazanym w odpowiednich paragrafów załącznika nr 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 133, poz. 1422 ze zm.) zawierającego wykaz chorób i ułomności, które przy ocenie zdolności do zawodowej służby wojskowej komisje lekarskie obligowane są brać pod uwagę i prawidłowo, uwzględniając ich stopień zaliczono je do grupy uzasadniającej ustalenie kategorii zdrowia "N". Ponadto organ odwoławczy nie ma obowiązku przeprowadzania przed wydaniem rozstrzygnięcia dodatkowych badań we własnym zakresie bądź skierowania żołnierza do specjalisty w określonej dziedzinie.

W skardze kasacyjnej od tego wyroku skarżący zarzucił naruszenie art. 141 § 4, art. 134 § 1 oraz art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zdaniem skarżącego Sąd pierwszej instancji w sposób niedostateczny wyjaśnił okoliczności mające istotne znaczenie dla sprawy, a zwłaszcza faktu, iż stan zdrowia skarżącego mógł ulec poprawie w stopniu pozwalającym na uznanie go za zdolnego do służby wojskowej. Skarżący podniósł, że Sąd pierwszej instancji nie zbadał w pełnym zakresie zgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. z dnia [...] gdyż podstawą wydania tego orzeczenia były badania lekarskie i obserwacja szpitalna przeprowadzona kilka miesięcy przed wydaniem przedmiotowego orzeczenia. Jedynie aktualne badania lekarskie, których domagał się skarżący, mogłyby ewentualnie pozwolić na dokonanie innej, niż pierwotnie, kwalifikacji jednostek chorobowych stwierdzonych u skarżącego.

Przytaczając takie podstawy kasacyjne skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej są nieuzasadnione.

Zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia zawodowej służby wojskowej ustala wojskowa komisja lekarska, która wydaje w tej sprawie orzeczenie. Stosownie do art. 5 ust. 7 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 ze zm.) orzeczenie o zaliczeniu danego żołnierza do jednej z kategorii - kategorii Z (zdolny do zawodowej służby wojskowej), czy kategorii N (trwale lub czasowo niezdolny do zawodowej służby wojskowej) właściwe komisje wojskowe wydają na podstawie badania lekarskiego fizycznej i psychicznej zdolności tej osoby do służby w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na poszczególnych stanowiskach służbowych, z uwzględnieniem wyników badań specjalistycznych, a w razie potrzeby również obserwacji szpitalnej. Uszczegółowienie tego przepisu stanowi § 23 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, który stanowi, że orzeczenie o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz o związku choroby lub ułomności z zawodową służbą wojskową wojskowe komisje lekarskie wydają na podstawie badania lekarskiego i wyników badań specjalistycznych, dokumentacji medycznej oraz informacji i dokumentów, wykorzystując w szczególności: odpis przebiegu zawodowej służby wojskowej z akt personalnych żołnierza zawodowego, opinię służbowo-lekarską uwzględniającą historię choroby, przebieg leczenia i jego wyniki oraz czynniki ryzyka na stanowisku służbowym zajmowanym przez żołnierza zawodowego, historie chorób leczenia ambulatoryjnego i szpitalnego, wyniki pomiarów czynników szkodliwych występujących w środowisku służby, kartę badań profilaktycznych i okresowych, książkę zdrowia żołnierza zawodowego informacje zawarte w pisemnym oświadczeniu żołnierza zawodowego. Orzekając o zdolności do zawodowej służby wojskowej, wojskowe komisje lekarskie zaliczają jednocześnie daną osobę do jednej z kategorii zdolności do takiej służby, według Wykazu chorób i ułomności przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej oraz do pełnienia takiej służby poza granicami państwa, stanowiącego załącznik nr 2 do rozporządzenia. (§ 16 powołanego rozporządzenia).

Z akt sprawy wynika, że orzeczeniem Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w G. z dnia [...] stwierdzono, iż skarżący jest trwale niezdolny do zawodowej służby wojskowej dokonując jego kwalifikacji do kategorii zdrowia "N". W wyniku wniesionego przez skarżącego odwołania, Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. przeprowadziła badania ortopedyczne i neurologiczne w dniu 29 sierpnia 2006 r. i orzeczeniem z dnia [...] uchyliła zaskarżone orzeczenie i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia. Orzeczeniem z dnia [...] po ponownym rozpoznaniu sprawy, Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w G. uznała skarżącego za stale niezdolnego do zawodowej służby wojskowej i zaliczyła go do trzeciej grupy inwalidzkiej z ogólnego stanu zdrowia, wskazując że zmiany w kręgosłupie mają charakter trwały i powodują objawy neurologiczne o charakterze ubytkowym, co potwierdzają wyniki badania przeprowadzonego w dniu 29 sierpnia 2006 r. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B., po rozpatrzeniu odwołania skarżącego orzeczeniem z dnia [...] utrzymała w mocy orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w G. z dnia [...]

W rozpoznawanej sprawie słusznie Sąd pierwszej instancji uznał, że ustalenia organów obu instancji dokonane zostały na podstawie aktualnych badań lekarskich i uzasadniały stwierdzenie, iż skarżący cierpi na schorzenie, o którym mowa w orzeczeniu z dnia [...] i z dnia [...] (przewlekły zespół bólowy kręgosłupa L-S z rwą kulszową lewostronną na podłożu zmian zwyrodnieniowych i przepukliną jądra miażdżystego L4/L5, L5/S1), co w konsekwencji prowadzi do uznania go za trwale niezdolnego do zawodowej służby wojskowej. Organy dokonały tych ustaleń w oparciu o posiadaną szeroką dokumentację orzeczniczo -lekarską i przeprowadzone badania specjalistyczne (badania tomografii komputerowej i MRJ kręgosłupa, badania neurologiczne). Skarżący, jak wskazał Sąd pierwszej instancji, odbył specjalistyczne badania lekarskie dwukrotnie w dniu 29 maja 2006 r. oraz w wyniku wniesienia odwołania w dniu 29 sierpnia 2006 r. Nie można zatem zgodzić się z twierdzeniami skarżącego, iż nieprzeprowadzono dodatkowych badań, ani że zachodzi potrzeba przeprowadzenia dalszej diagnostyki.

Ponadto skarżący w żaden sposób nie podważył ustaleń poczynionych przez wojskowe komisje lekarskie. Z przedstawionego przez skarżącego zaświadczenia lekarskiego z dnia 11 października 2006 r. (k. 42) wynika, że u skarżącego rozpoznano dyskopatię z rwą kulszową lewostronną, oraz wskazano, iż nastąpiła remisja i D. B. nie wymaga leczenia neurochirurgicznego. Takie zaświadczenie nie wskazuje, iż skarżący cierpi na inne schorzenie niż te rozpoznane przez wojskową komisje lekarską, a jedynie, że nie wymaga leczenia neurologicznego. Zatem przedstawione przez skarżącego zaświadczenie w żaden sposób nie podważa prawidłowości rozpoznania przez wojskowe komisje lekarskie u skarżącego schorzenia, które kwalifikuje go do kategorii N.

Zgodnie z § 34 p. 3 Załącznika Nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich, zawierającego wykaz chorób i ułomności przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej oraz do pełnienia takiej służby poza granicami państwa, rozpoznanie u żołnierza zawodowego skrzywienia lub wady kręgosłupa, wrodzonych lub nabytych, znacznie upośledzających sprawność ustroju prowadzi do zakwalifikowania tego żołnierza do kategorii N -trwale niezdolnego do służby wojskowej. Stosownie zaś do § 62 p. 3 Załącznika Nr 2 rozpoznanie u żołnierza zawodowego przewlekłych zespołów bólowych korzeniowych, korzeniowo-nerwowych, splotów nerwowych, nerwobóli i zapalenia pojedynczych lub licznych nerwów z częstymi zaostrzeniami i utrwalonymi objawami ubytkowymi znacznie upośledzającymi sprawność ustroju powoduje również zakwalifikowanie do kategorii N trwale niezdolnego do służby wojskowej. Zatem skoro wojskowe komisje lekarskie obu instancji, po dwukrotnym przeprowadzeniu badań, rozpoznały u skarżącego schorzenia, o których mowa w § 34 p. 3 i § 62 p. 3 , właściwie zakwalifikowały go do kategorii N- trwale niezdolny do służby wojskowej.

Mając na uwadze, iż skarżący nie wskazał wadliwości w postępowaniu wojskowych komisji lekarskich, ani też nie wskazał takich dowodów, których organ nie rozważył lub pominął, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 13 lutego 2007 r. odpowiada prawu i nie narusza wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę kasacyjną.