Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 657/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-11-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów

SENTENCJA

Kraków, dnia 12 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 18 marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności aktu własności ziemi postanawia: wniosek oddalić


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 maja 2015 r. sygn. akt II OZ 421/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie A. K. na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 31 marca 2015 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

W dniu 28 lipca 205 r. A. K. złożył kolejny formularz PPF w którym domagał się zwolnienia od kosztów sądowych. Podniósł, że nie jest w stanie ponieść żadnych opłat sądowych, gdyż utrzymuje się z bardzo niskiego wynagrodzenia, które wynosi 1193 zł. Wynagrodzenie to przeznaczane jest na bieżące potrzeby. We wniosku podał dodatkowo, że posiada gospodarstwo rolne o pow. 4,20 ha położone w B..

Zarządzeniem z dnia 31 lipca 2015 r. wezwano skarżącego o wyjaśnienie czy prowadzi gospodarstwo domowe sam czy z innymi osobami, czy osiąga dochody z innych źródeł oraz wykazanie dochodów osiąganych z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego i miesięcznych obciążeń budżetu domowego. W odpowiedzi na powyższe skarżący podał, że gospodarstwo domowe prowadzi sam, nie osiąga innych dochodów niż wskazane we wniosku, a ponadto gospodarstwo rolne również nie przynosi dochodów. Dotacje z Unii Europejskiej są zużywane przez bieżące potrzeby gospodarstwa.

Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2015 r. referendarz WSA w Krakowie oddalił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Pismem z dnia 4 września 2015 r. A. K. złożył sprzeciw od powyższego postanowienia. Podniósł, że odmowa zwolnienia go od kosztów sądowych jest całkowicie bezzasadna, gdyż znajduje się w bardzo trudnej sytuacji finansowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Aktualnie rozpoznawany wniosek jest ponownym wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazać należy, że prawomocnym postanowieniem z dnia 31 marca 2015 r. tutejszy Sąd odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów, wskazując, że A. K. mimo wyraźnego wezwania w tym zakresie nie nadesłał kompleksowej informacji o ciążących na nim opłatach i innych obciążeniach finansowych. Tym samym nie wykazał, że spełnia warunki do przyznania mu prawa pomocy.

Ponownie składając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazał, że nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych, gdyż osiąga niewielki dochód w kwocie 1300,00 zł. Pomimo powtórnego wezwania sądu nie nadesłał wymaganych dokumentów i nie przedstawił dochodach osiąganych z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego. Podkreślił, że całość dochodu przeznacza na bieżące utrzymanie.

Wobec powyższego rozpoznanie kolejnego wniosku strony winno nastąpić w kontekście art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.), dającego prawo uchylenia lub zmiany prawomocnego postanowienia wskutek zmiany okoliczności sprawy, z uwzględnieniem materialnych przepisów stanowiących podstawę przyznania prawa pomocy zawartych w art. 243 i następnych P.p.s.a.

W tym miejscu wskazać należy, że jakkolwiek strona, po prawomocnym oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, może złożyć kolejny wniosek o jego przyznanie, to jednak rozpoznanie tego kolejnego wniosku nie może polegać na weryfikowaniu ocen i rozstrzygnięcia objętych wcześniejszym prawomocnym postanowieniem. Prawomocne postanowienie w tym zakresie wiąże nie tylko strony, ale także sąd (art. 170 P.p.s.a.). Ponowne rozstrzygnięcie w przedmiocie prawa pomocy jest dopuszczalne, ale tylko z uwagi na takie okoliczności, które powstały później i w sposób zasadniczy zmieniają sytuację materialną strony (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 czerwca 2008 r., II OZ 654/08; z dnia 31 maja 2005 r., II OZ 408/05).

Reasumując, przesłanką do uwzględnienia kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy może być jedynie uznanie, że od chwili wydania poprzedniego orzeczenia w tym przedmiocie uległa zmianie (na niekorzyść) sytuacja finansowa strony wnioskującej. Co więcej, jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27 sierpnia 2013 r. sygn. I OZ 712/13, Sąd nie ma obowiązku przy kolejnym wniosku zajmować się w ogóle ponownie oceną tych samych okoliczności i argumentów przedstawionych już we wcześniejszym wniosku. To na stronie skarżącej ciąży obowiązek wykazania, które ze zmienionych okoliczności uzasadniały obecnie przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie taki warunek nie został spełniony, bowiem okoliczności, na które obecnie powołał się skarżący są zasadniczo tożsame z tymi, które podnosił już w pierwotnym wniosku o przyznanie prawa pomocy. Należy zauważyć, że obecnie skarżący podał, że osiąga dochód o 107 zł niższy od deklarowanego poprzednio. Okoliczność ta nie może jednak przesądzić o przyznaniu prawa pomocy, gdyż pomimo jednoznacznego wezwania sądu skarżący nie przedstawił w sposób wyczerpujący sytuacji finansowej poprzez wskazanie posiadanych przez niego rachunków bankowych oraz nie przedstawił wysokości uzyskiwanych przychodów związanych z prowadzonym gospodarstwem rolnym. Skarżący nie przedstawił żadnych nowych okoliczności, które stanowiłoby podstawę do uznania, że wniosek o przyznanie prawa pomocy jest zasadny. Podkreślić trzeba także, że subiektywne przekonanie skarżącego o konieczności przyznania mu prawa pomocy, o ile nie zostanie poparte odpowiednimi dokumentami i oświadczeniami, nie jest dla Sądu wystarczającą przesłanką do dokonania rozstrzygnięcia zgodnego z oczekiwaniami skarżącego.

Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 165 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w postanowieniu.