Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 987/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 § 1 pkt 7 i § 4, art. 175 § 2 i 3, art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 22 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. R. i B. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 sierpnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 412/13 odrzucające zażalenie w sprawie ze skargi R. R. i B. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania wpisów w ewidencji gruntów i budynków postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 21 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę skarżących, działających przez nieprofesjonalnego pełnomocnika, na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] stycznia 2013r. w przedmiocie odmowy sprostowania wpisów w ewidencji gruntów i budynków.

Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną skarżących od powyższego postanowienia.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący reprezentowani przez nieprofesjonalnego pełnomocnika.

Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił to zażalenie, wskazując na art. 194 § 1 pkt 7, art. 194 § 4 oraz art. 175 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Sąd wskazał również, że w przedmiotowej sprawie zażalenie na to postanowienie, pomimo istnienia tzw. przymusu adwokackiego, czyli obowiązku sporządzenia przez uprawnione osoby wymienione w treści art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a., o czym strona została należycie pouczona, zostało przygotowane i wniesione przez pełnomocnika skarżących, który nie jest żadną z osób wskazanych w tym przepisie.

Od tego postanowienia skarżący złożyli zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 p.p.s.a. na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie do § 4 tego artykułu zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego (tzw. przymus adwokacko-radcowski). Przepis art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio. Oznacza to, że przymusem adwokacko-radcowskim nie jest objęte zażalenie na odrzucenie skargi kasacyjnej, jeżeli sporządza je sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli wnosi je prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zwolnienie z tego wymogu dotyczy również doradcy podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami oraz rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej.

Z akt sprawy (w szczególności z treści udzielonego pełnomocnictwa) wynika natomiast, że pełnomocnik skarżących nie jest żadnym z podmiotów wymienionych w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a., a więc wnoszone przez niego zażalenie nie korzysta ze zwolnienia z przymusu adwokacko-radcowskiego. Zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną sporządził natomiast pełnomocnik, nie będący profesjonalistą.

Wskazać również należy, że zbadanie formalnej dopuszczalności wnoszonego środka prawnego i spełnienie wszystkich wymogów formalnych jest warunkiem koniecznym jego merytorycznego rozpoznania. Strona została przy tym pouczona o sposobie i warunkach formalnych wnoszenia zażalenia na skarżone postanowienie.

W związku z tym, sąd zasadnie odrzucił to zażalenie jako sporządzone przez nieuprawniony podmiot.

Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.