Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 821/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6293 Przejęcie gospodarstw rolnych
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 7,  art. 77 par. 1,  art. 80,  art. 156 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145  par. 1 pkt 1 lit. c,  art. 200,  art. 209 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka – Płaczkowska Sędziowie WSA Marta Kołtun - Kulik WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant referent stażysta Joanna Berbecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2015 r. sprawy ze skargi A. K. i G. K. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...]; 2. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz A. K. i G. K. solidarnie kwotę 474 (czterysta siedemdziesiąt cztery) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...], utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 1974 r. nr [...] oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] marca 1974 r., nr [...].

Decyzja Ministra została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Naczelnik Gminy [...] decyzją z dnia [...] marca 1974 r., nr [...] orzekł o wszczęciu postępowania przymusowego wykupu na rzecz Państwa nieruchomości rolnych położonych we wsi [...], w gminie [...], oznaczonych geodezyjnie jako działki nr [...],[...],[...],[...] o powierzchni 5,37 ha, bez zabudowań stanowiących własność M. i M. K.. W wyniku rozpatrzenia złożonego w sprawie odwołania Naczelnik Powiatu [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 1974 r., nr [...] utrzymał w mocy ww. decyzję Naczelnika Gminy [...]. Podstawą prawną wskazanych wyżej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 24 stycznia 1968 r. o przymusowym wykupie nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych (Dz.U. Nr 3, poz. 14 z późn. zm.) oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy.

Postępowanie wszczęte na podstawie wskazanych wyżej decyzji nie zostało jednak zakończone przymusowym wykupem a w stosunku do opisanych nieruchomości wydano decyzję Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 1975 r., nr [...] której podstawę prawną stanowiły przepisy ustawy z dnia 24 maja 1974 r. o przekazywaniu gospodarstw rolnych na własność Państwa za rentę i spłaty pieniężne (Dz.U. z 1974 r. Nr 21, poz. 118; oznaczenie według daty wydania decyzji). Na podstawie tej decyzji orzeczono o przejęciu, w zamian za rentę, na własność Państwa gospodarstwa rolnego o powierzchni 7,06 ha położonego we wsi [...], w gminie [...], powiat [...], bez zabudowań, składającego się z działek nr [...],[...],[...],[...],[...], zapisanego w księdze wieczystej nr [...] prowadzonej przez Państwowe Biuro Notarialne w [...] stanowiące własność M. i M. K..

Pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. A. K. oraz G. K. (następcy prawni M. i M. K.) zwrócili się z żądaniem stwierdzenia nieważności powołanych decyzji Naczelnika Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 1974 r. oraz decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] marca 1974 r., jak również z żądaniem stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 1975 r. Wskazali, że decyzje te rażąco naruszają prawo.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 1974 r. oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] marca 1974 r. Minister wskazał, że podstawę prawną decyzji Naczelnika Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 1974 r. oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] marca 1974 r. stanowiły przepisy ustawy z dnia 24 stycznia 1968r. o przymusowym wykupie nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych (Dz. U. z 1968r., nr 3, poz. 14 ze zm.). Stosownie do art. 1 ust. 1 tej ustawy nieruchomości wchodzące w skład gospodarstw rolnych, mogą być przymusowo wykupione, jeżeli gospodarstwa te wykazują niski poziom produkcji wskutek zaniedbania, a w szczególności niekorzystania ze środków wpływających na wzrost produkcji rolniczej. Jednocześnie w art. 1 ust. 2 ustawy zawarta została delegacja upoważniająca Ministra Rolnictwa do wydania rozporządzenia ustalającego zasady i tryb zaliczania gospodarstw podlegających przymusowemu wykupowi. Wykonując tę delegację Minister Rolnictwa w dniu 26 marca 1968 r. wydał rozporządzenie w sprawie zaliczania gospodarstw rolnych do kategorii wykazujących niski poziom produkcji wskutek zaniedbania i w sprawie ustalania wysokości nakładów niezbędnych do przywrócenia żyzności gruntów (Dz.U. Nr 11, poz. 58, z późn. zm.). W § 1 ust. 1 w/w rozporządzenia precyzyjnie określono jakie gospodarstwa rolne można uznać za wykazujące niski poziom produkcji wskutek zaniedbania, a w szczególności wskutek niekorzystania ze środków wpływających na wzrost produkcji rolniczej (nieodnawiania nasion zbóż i sadzeniaków, niestosowania nawozów mineralnych oraz środków ochrony roślin, nieprzeprowadzania konserwacji urządzeń melioracyjnych itp.). Za gospodarstwo takie może być uznane to, w którym w ciągu ostatnich trzech lat nie wszystkie grunty orne są rolniczo wykorzystane lub plony czterech zbóż i ziemniaków są niższe co najmniej o 1/3 od przeciętnych plonów osiąganych w danej wsi na podobnych glebach, a przy tym obsada bydła, trzody chlewnej i owiec wynosi łącznie na 1 ha użytków rolnych mniej niż 0,4 sztuki przeliczeniowej, przyjmując sztukę bydła za jedną sztukę przeliczeniową, 1 sztukę trzody chlewnej za 0,2 sztuki przeliczeniowej, 1 sztukę owiec za 0,1 sztuki przeliczeniowej. Przy czym wydanie decyzji o przymusowym wykupie gospodarstwa rolnego obligatoryjnie poprzedzało przeprowadzenie postępowania lustracyjnego. Po przeprowadzeniu lustracji zespół specjalistów sporządzał protokół, w którym na podstawie kryteriów określonych w § 1 wyrażał opinię, czy gospodarstwo kwalifikuje się do zaliczenia go do kategorii wykazującej niski poziom produkcji wskutek zaniedbania. W związku z powyższym Minister wskazał, że w przekazanych dokumentach archiwalnych nie stwierdzono istnienia takiego dokumentu, który byłby sporządzony przed wydaniem kwestionowanych decyzji. Niemniej jednak na jego istnienie powołują się organy w uzasadnieniu tych decyzji, z których wynika, iż istniały przesłanki do zakwalifikowania gospodarstwa rolnego M. i M. K. jako wykazującego niski poziom produkcji. Ponadto w przekazanych archiwalnych dokumentach znajduje się protokół lustracji w sprawie ustalenia poziomu produkcji tego gospodarstwa z dnia [...] lutego 1975 r., z treści którego wynika, że nie było podstaw do zakwalifikowania gospodarstwa rolnego M. i M. K. jako wykazującego niski poziom produkcji, to jednak okoliczność ta ma drugorzędne znaczenie. Nie można bowiem pomijać, że informacje wskazane w protokole z dnia [...] lutego 1975 r. są to informacje uzyskane już po wydaniu kwestionowanych decyzji z 1974 r. Jednocześnie pawdopodobne jest, iż w ciągu roku uzyskano wzrost produkcji ok. 7 kwintali. Prawdopodobne zatem jest, biorąc pod uwagę wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego, żeby w ciągu roku uzyskano taki wzrost produkcji, który wykluczałby zakwalifikowania gospodarstwa rolnego M. i M. K. jako wykazującego niski poziom produkcji, tym bardziej skoro przedmiotowe gospodarstwo położone było geograficzne na obszarze cechującym się wysokim stopniem rozwoju rolnictwa. Nie można także skutecznie przyjąć, że protokół, o którym mowa w § 2 ust. 5 powołanego rozporządzenia, na gruncie analizowanej sprawy nie został sporządzony, gdyż sprawa dotyczy badania decyzji wydanej 40 lat temu. W konsekwencji protokół taki mógł nie zachować się do współczesnych czasów.

Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2014 r. A. K. oraz G. K. wystąpili o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazując, że w aktach sprawy brak jest protokołu z opinią, czy gospodarstwo kwalifikuje się do zaliczania go do kategorii wykazującej niski poziom produkcji w skutek zaniedbania. Dodatkowo nie można zasadnie twierdzić, iż dokument tego rodzaju istniał, skoro wyłącznie tego dokumentu brakuje. Dodatkowo wskazali, że mieszkańcy wsi stwierdzili jednoznacznie, iż gospodarstwo to było uprawiane i nawożone należycie.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, po rozpoznaniu powyższego wniosku, decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] grudnia 2014 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia ponownie przedstawił argumenty zaprezentowane w decyzji z dnia [...] grudnia 2014 r. i wskazał, że przedmiotem niniejszego postępowania jest wyłącznie decyzja Naczelnika Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 1974 r, nr [...] oraz poprzedzająca jej wydanie decyzja Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] marca 1974 r., nr [...] Natomiast rozpatrzenie żądania A. K. i G. K. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 1975 r., nr [...] będzie stanowiło przedmiot odrębnego postępowania.

W myśl przepisu w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1968r. o przymusowym wykupie nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych (Dz. U. z 1968 r., nr 3, poz. 14 ze zm.) nieruchomości wchodzące w skład gospodarstw rolnych mogą być przymusowo wykupione, jeżeli gospodarstwa te wykazują niski poziom produkcji wskutek zaniedbania, a w szczególności niekorzystania ze środków wpływających na wzrost produkcji rolniczej. Przymusowy wykup nieruchomości przeprowadza się w drodze licytacji. Licytacją tą obejmuje się wszystkie nieruchomości wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, z wyjątkiem zagrody (siedliska) i działki przyzagrodowej o obszarze 0,2 ha (art. 2 ust. 1 ustawy). Stosownie do art. 3 ust. 3 ustawy Państwu służy prawo pierwokupu nieruchomości poddanej licytacji po cenie ustalonej w wyniku licytacji. W razie braku nabywców Państwu przysługuje prawo wykupu nieruchomości po cenie wywoławczej.

Zasady i tryb zaliczania gospodarstw do powyższej kategorii określone zostały natomiast w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa z dnia 26 marca 1968r. w sprawie zaliczania gospodarstw rolnych do kategorii wskazujących niski poziom produkcji wskutek zaniedbania i w sprawie ustalania wysokości nakładów niezbędnych do przywrócenia żyzności gruntów (Dz. U. z 1968r., Nr 11, poz. 58). Przesłanki zgodnie z którymi gospodarstwa rolne uznaje się za wykazujące niski poziom produkcji określa § 1 ust. 1 powołanego rozporządzenia. Stosownie natomiast do § 2 ust. 1 rozporządzenia, prezydia gromadzkich rad narodowych zgłaszają do właściwego do spraw rolnych organu prezydium powiatowej rady narodowej wnioski o zaliczenie poszczególnych gospodarstw rolnych do kategorii określonej w § 1, zawiadamiając o tym właścicieli tych gospodarstw. Po otrzymaniu wniosku, o którym mowa w ust. 1, właściwy do spraw rolnych organ prezydium powiatowej rady narodowej powołuje zespół w składzie 3 specjalistów w celu przeprowadzenia lustracji gospodarstw, wykazujących niski poziom produkcji. Po przeprowadzeniu lustracji zespół specjalistów sporządza protokół, w którym, na podstawie kryteriów określonych w § 1, wyraża opinię, czy gospodarstwo kwalifikuje się do zaliczenia go do kategorii wykazującej niski poziom produkcji wskutek zaniedbania.

Minister wskazał, że w dokumentach archiwalnych brak jest protokołu, który byłby sporządzony przed wydaniem kwestionowanych decyzji z 1974 r. Niemniej jednak na jego istnienie powołują się organy w uzasadnieniu tych decyzji, wskazując, że plony zbóż odbiegają o 10 kwintali od przeciętnych plonów osiąganych we wsi [...]. Wobec powyższego Minister przyjął, że z decyzji Naczelnika Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 1974 r. wynika, że były przesłanki do zakwalifikowania gospodarstwa rolnego M. i M. K. jako wykazującego niski poziom produkcji.

Odnosząc się natomiast do zarzutów stron, wskazanych we wniosku z dnia [...] sierpnia 2010 r. oraz we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Minister wskazał, że postępowanie z wniosków A. K. i G. K. o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 1974 r. oraz decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] marca 1974 r. toczy się w ramach trybu nadzwyczajnego określonego w art. 156 § 1 Kpa. Stwierdzenie nieważności stanowi wyjątek od ogólnej zasady trwałości decyzji administracyjnej (art. 16 Kpa), dlatego wykładnia przesłanek określonych w art. 156 § 1 Kpa musi mieć charakter ścisły co oznacza wymóg bezspornego ustalenia, że uchylona decyzja jest dotknięta jedną z wad wymienionych art. 156 § 1 Kpa, a nie jakąkolwiek wadliwością. Decyzja Naczelnika Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 1974 r. jest decyzją ostateczną i stanowi dokument urzędowy (art. 76 Kpa). Dokument urzędowy stanowi podstawowy element materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym i korzysta ze szczególnej mocy dowodowej. Stosownie do orzecznictwa, organy administracji są więc zobowiązane uznać za udowodnione to, co wynika z treści dokumentu urzędowego, związane jest z nim bowiem domniemanie prawdziwości treści. Z uzasadnienia kwestionowanej decyzji wynika, że protokół wraz z opinią czy gospodarstwo kwalifikuje się do zaliczenia go do kategorii wykazującej niski poziom produkcji wskutek zaniedbania został przeprowadzony i sporządzony. Jednakże wskazano kiedy ten protokół został sporządzony oraz przywołano kluczowe dla rozstrzygnięcia ustalenia, które z niego wynikają. Zatem brak ww. dokumentu w aktach sprawy nie może prowadzić do wniosku, że decyzje wydane w 1974 r. dotknięte są jedną z wad kwalifikowanych. Niezachowanie bowiem dokumentu sprzed 40 lat nie oznacza, że w dacie wydania decyzji Naczelnika Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 1974 r. oraz decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] marca 1974 r. dokument ten nie istniał. Niejednokrotnie dokumenty dotyczące lustracji sporządzone były dla większych obszarów, a w związku z tym nie zawsze były włączane do akt sprawy poszczególnych postępowań. Ponadto dokument ten również mógł ulec zniszczeniu lub zaginięciu.

Decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2015 r. stała się przedmiotem skargi A. K. i G. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący kwestionowanej zarzucili naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Zdaniem skarżących decyzja Naczelnika Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 1974r. oraz decyzja Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] marca 1974r. zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa tj. art. 7, art. 77, .80 i 15 Kpa oraz ustawy z dnia 24 stycznia 1968 r. o przymusowym wykupie nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych (Dz. U. Nr 3, poz. 14) i § 2 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa z dnia 26 marca 1968r. w sprawie zaliczenia gospodarstw rolnych do kategorii wskazujących niski poziom produkcji wskutek zaniedbania i w sprawie ustalenia wysokości nakładów niezbędnych do przywrócenia żyzności gruntów(Dz. U. Z 1968r., Nr 11, poz. 58) Ponadto decyzje te zostały wydane w oparciu o domniemanie nie poparte dowodami.

Do wydania decyzji o wszczęciu postępowania o przymusowym wykupie nieruchomości niezbędne było przeprowadzenie lustracji gospodarstwa rolnego przez zespół specjalistów oraz sporządzenie protokołu z opinią, czy gospodarstwo kwalifikuje się do zaliczenia go do kategorii wykazującej niski poziom produkcji wskutek zaniedbania. Bezspornym jest, że w dokumentach dotyczących tej sprawy protokołu takiego brak. Brak protokołu z lustracji wykluczał zatem możliwość wydania decyzji Naczelnika Gminy [...] oraz Naczelnika Powiatu [...]. Przy czym nie można twierdzić, że dokument tego rodzaju istniał, skoro wyłącznie tego dokumentu brakuje w aktach sprawy. Nadto jego brak uniemożliwia dokonanie jego merytorycznej oceny. Ponadto organ nie odniósł się do zarzutów zawartych w odwołaniu i nie wyjaśnił spornych kwestii, natomiast właściwe ustalenie stanu faktycznego wymaga wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego. Brak dokumentu potwierdzającego kwalifikowanie gospodarstwa rolnego M. i M. K. jako wykazującego niski poziom produkcji, oraz zeznania świadków zaprzeczające temu faktowi były podstawą do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. Zdaniem skarżących materiał dowodowy zgromadzony w sprawie był niewystarczający do tego by stwierdzić, że istniały podstawy do uznania, iż opisane gospodarstwo rolne wykazywało niski poziom produkcji rolnej. Zaprzecza temu również fakt, że w 1975 r. gospodarstwo to wykazywało już tyko nieznacznie niższy poziom wydajności (9%) od innych gospodarstw rolnych z tego terenu. W związku z powyższym w ocenie skarżących decyzje z 1974 r. zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa.

Wskazując na ww. naruszenia skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności powołanych decyzji z 1974 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi strona zaprezentowała obszerną argumentację na potwierdzenie zasadności skargi.

W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga A. K. i G. K. jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, jak też poprzedzająca ją decyzja tego organu z [...] grudnia 2012 r. wydane zostały z istotnym i mającym wpływ na wynik sprawy naruszeniem art. 7, art. 77 § i art. 80 kpa, będącym konsekwencją wadliwie ustalonego stanu fatycznego sprawy. To zaś prowadzić musi do uchylenia obydwu ww. decyzji.

Postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją prowadzone było w trybie nadzwyczajnym przewidzianym w art. 156 § 1 i n. kpa, a jego przedmiotem była decyzja Naczelnika Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 1974 r., utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Gminy [...] z [...] marca 1974 r. o przymusowym wykupie na rzecz Państwa nieruchomości rolnych położonych we wsi [...], w gminie [...], oznaczonych geodezyjnie jako działki nr [...],[...],[...],[...] o powierzchni 5,37 ha, bez zabudowań stanowiących własność M. i M. K..

Podstawę prawną decyzji Naczelnika Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 1974 r. oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] marca 1974 r. stanowiły przepisy ustawy z dnia 24 stycznia 1968r. o przymusowym wykupie nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych (Dz. U. z 1968r., nr 3, poz. 14 ze zm.). Stosownie do art. 1 ust. 1 tej ustawy nieruchomości wchodzące w skład gospodarstw rolnych, mogły być przymusowo wykupione, jeżeli gospodarstwa te wykazywały niski poziom produkcji wskutek zaniedbania, a w szczególności niekorzystania ze środków wpływających na wzrost produkcji rolniczej. Jednocześnie w § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa w dniu 26 marca 1968 r. w sprawie zaliczania gospodarstw rolnych do kategorii wykazujących niski poziom produkcji wskutek zaniedbania i w sprawie ustalania wysokości nakładów niezbędnych do przywrócenia żyzności gruntów określono jakie gospodarstwa rolne można uznać za wykazujące niski poziom produkcji wskutek zaniedbania, a w szczególności wskutek niekorzystania ze środków wpływających na wzrost produkcji rolniczej. Za gospodarstwo takie może być uznane to, w którym w ciągu ostatnich trzech lat nie wszystkie grunty orne są rolniczo wykorzystane lub plony czterech zbóż i ziemniaków są niższe co najmniej o 1/3 od przeciętnych plonów osiąganych w danej wsi na podobnych glebach, a przy tym obsada bydła, trzody chlewnej i owiec wynosi łącznie na 1 ha użytków rolnych mniej niż 0,4 sztuki przeliczeniowej, przyjmując sztukę bydła za jedną sztukę przeliczeniową, 1 sztukę trzody chlewnej za 0,2 sztuki przeliczeniowej, 1 sztukę owiec za 0,1 sztuki przeliczeniowej. Wydanie decyzji o przymusowym wykupie gospodarstwa rolnego obligatoryjnie poprzedzało przeprowadzenie postępowania lustracyjnego. Po przeprowadzeniu lustracji zespół specjalistów sporządzał protokół, w którym na podstawie kryteriów określonych w § 1 wyrażał opinię, czy gospodarstwo kwalifikuje się do zaliczenia go do kategorii wykazującej niski poziom produkcji wskutek zaniedbania. W związku z powyższym organ nadzoru w postepowaniu nieważnościowym winien zbadać wnikliwie i wyczerpująco cały materiał dowodowy, w tym akta archiwalne sprawy celem ustalenia, czy w sprawie zaistniały przesłanki do przymusowego wykupu gospodarstwa rolnego.

Sąd zauważa, że Minister wadliwie stwierdził brak w aktach sprawy protokołu z przeprowadzonej lustracji. W materiale dowodowym bowiem na karcie 39 akt administracyjnych znajduje się protokół z dnia [...] lutego 1974 r. sporządzony po przeprowadzeniu lustracji opisanego gospodarstwa rolnego. Zatem stwierdzić należy, że wydane w postępowaniu nadzorczym decyzje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi podjęte zostały przy nieprawidłowo ustalonym stanie faktycznym, co narusza w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa. Z tych względów stanowisko organu, co do oceny legalności kwestionowanych decyzji, zaprezentowane w zaskarżonej decyzji, jak też i poprzedzającej ją decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] grudnia 2012 r. było przedwczesne. Jednocześnie wobec stwierdzenia ww. wady decyzji organu nadzorczego bezprzedmiotowe jest obecnie donoszenie się do innych ewentualnych wad prawnych tych decyzji, wynikających z naruszenia przez ten organ prawa materialnego i sformułowanych w tym względzie zarzutów skargi.

Rozpoznając ponownie sprawę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi uwzględni rozważania prawne zawarte w niniejszym wyroku i ponownie dokona wnikliwej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym protokołu lustracji z dnia [...] lutego 1974 r. w aspekcie innych dowodów zgromadzonych w sprawie, jeżeli chodzi o uznanie gospodarstwa M. i M. K. za wykazujące niski poziom produkcji. W zależności od poczynionych ustaleń organ oceni legalność kwestionowanych decyzji w aspekcie przepisu art. 156 § 1 kpa. W zależności od poczynionych w tym zakresie ustaleń podejmie stosowne rozstrzygnięcie, którego treści skład orzekający obecnie nie przesądza

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt1 lit. c oraz art. 200 i art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji