Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1975/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 233 par. 1 pkt 1, art. 221, art. 120, art. 210 par. 1 pkt 6, art. 169 par. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 8, art. 32, art. 35, art. 33 ust. 3 i ust. 4, art. 35 pkt 1, art. 41, art. 42
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.
article: par. 6 ust. 3 pkt 1, par. 2 ust. 1 pkt 4-7,par. 7 ust. 1 i ust. 2
journal: Dz.U. 2010 nr 161 poz 1085
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 27 sierpnia 2010 r. w sprawie szczegółowych warunków przeprowadzenia przetargu dla podmiotów  ubiegających się o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry lub zezwolenia na prowadzenie salonu gry bingo pieniężne.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant st. sekr. sąd. Iwona Sumikowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2013 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2012 r., Minister Finansów, po rozpoznaniu wniosku C.P.W. Sp. z o.o. o ponowne rozpatrzenie sprawy, na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 221 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm. oraz art. 8, art. 32, art. 35 pkt 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.), § 6 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 sierpnia 2010 r. w sprawie szczegółowych warunków przeprowadzenia przetargu dla podmiotów ubiegających się o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry lub zezwolenia na prowadzenie salonu gry bingo pieniężne (Dz. U. Nr 161, poz. 1085 ze zm.), pkt 3 zawiadomienia o przetargu nr [...] z dnia [...] maja 2011 r. utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] stycznia 2012 r. odmawiającą C.P.W. Sp. z o.o., udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry w miejscowości J. , w województwie m.

Uzasadniając swoje stanowisko Minister wyjaśnił, iż w związku z faktem wpłynięcia wniosków o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyn gry w województwie m. , zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy o grach hazardowych oraz z przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 sierpnia 2010 r. w sprawie szczegółowych warunków przeprowadzenia przetargu dla podmiotów ubiegających się o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry lub zezwolenia na prowadzenie salonu gry bingo pieniężne w dniu [...] maja 2011 r. na tablicy ogłoszeń i na stronie internetowej Ministerstwa Finansów zamieszczone zostało zawiadomienie o przetargu na prowadzenie kasyna gry w województwie m. , w którym określono m.in. wymaganą treść ofert przetargowych, jak też kryteria i sposób ich oceny.

Stosownie do treści art. 33 ust. 3 o grach hazardowych, Minister Finansów powołał komisję przetargową, która w wyniku przeanalizowania złożonych ofert oraz załączonych do nich dokumentów stwierdziła, iż oferta C.P.W. Sp. z o.o. nie zawierała wymaganego na podstawie art. 35 pkt 1 ustawy odpisu aktu notarialnego umowy lub statutu spółki. Ponadto w ofercie tej komisja przetargowa stwierdziła brak niektórych informacji i dokumentów zawierających dane konieczne do oceny ofert przetargowych według kryteriów i sposobu oceny ofert przetargowych wskazanych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 27 sierpnia 2010 r. oraz w załączniku do zawiadomienia o przetargu z dnia [...] maja 2011 r. tj. informacji pozwalających ocenić terminowość rozpoczynania dotychczasowej działalności po uzyskaniu koncesji w wyniku przetargu (w okresie ostatnich trzech lat licząc od końca roku kalendarzowego poprzedzającego rok, w którym został ogłoszony przetarg), zgodność wysokości podstawy opodatkowania podatkiem od gier uprzednio deklarowanej przez podmiot, który uzyskał koncesję, z realnie uzyskaną w działalności prowadzonej na podstawie koncesji, przypadki cofnięcia koncesji lub zezwolenia w zakresie gier hazardowych lub wezwania przez organ udzielający koncesji lub zezwolenia do usunięcia stwierdzonych uchybień, uchybienia w dotychczas prowadzonej działalności w zakresie gier hazardowych potwierdzone przez organ udzielający koncesji lub przez organ kontrolny, rentowność określoną jako wynik netto w każdym z ostatnich trzech latach działalności).

Minister wskazał, iż jak stanowi § 6 ust. 2 pkt 1 i ust. 3 pkt 1 w/w rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 sierpnia 2010 r. komisja przetargowa odrzuca oferty złożone po wyznaczonym terminie oraz niespełniające wymagań określonych w przepisach ustawy o grach hazardowych lub niespełniającą wymagań dotyczących treści ofert określonych w rozporządzeniu oraz w zawiadomieniu o przetargu. Zgodnie ze wskazanym wyżej przepisem, komisja przetargowa odrzuciła ofertę C. Sp. z o.o.

Po przeprowadzeniu postępowania przetargowego przez komisję przetargową, uwzględniając jego wynik, Minister Finansów - odrębnymi decyzjami - udzielił koncesji na prowadzenie kasyna gry spółkom: C.P. Sp. z o.o. oraz C. Sp. z o.o. i odmówił udzielenia koncesji pozostałym podmiotom.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Minister Finansów uznał je za bezzasadne.

Podkreślił, iż prowadzenie działalności w zakresie gier hazardowych urządzanych w kasynie gry podlega reglamentacji wynikającej z przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych oraz przepisów wykonawczych do w/w ustawy, które to określają m.in. zasady i tryb udzielania koncesji, w tym przesłanki, które muszą zostać spełnione, aby koncesja mogła być udzielona.

Oferta spółki nie zawierała wszystkich dokumentów określonych w art. 35 ustawy o grach hazardowych. W protokole z posiedzenia komisji jednoznacznie stwierdzono bowiem brak aktu notarialnego umowy spółki. Na tej podstawie oferta Spółki nie została dopuszczona do oceny według kryteriów określonych w rozporządzeniu i załączniku do zawiadomienia o przetargu.

Zatem, z uwagi na niedołączenie w przedmiotowym postępowaniu, aktu notarialnego umowy spółki, wymaganego przepisami art. 35 pkt 1 ustawy, zarówno komisja przetargowa zobowiązana była do odrzucenia oferty Spółki stosownie do przepisów § 6 ust. 3 pkt 1 w/w rozporządzenia, jak i Minister Finansów na podstawie art. 32 ust. 1 w/w ustawy, zobowiązany był do odmowy udzielenia jej koncesji na prowadzenie kasyna gry w J. przy ulicy [...].

Minister stwierdził, iż w przypadku postępowań przetargowych, będących częścią postępowania w przedmiocie udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry, nie mają zastosowania przepisy postępowania dotyczące wzywania strony do uzupełniania braków formalnych ofert przetargowych w trakcie prowadzonego postępowania przetargowego, albowiem przepisy dotyczące postępowania przetargowego zawierają jednoznaczną i ściśle określoną regulację, w oparciu o którą postępowanie jest prowadzone. Zgodnie z pkt 5 zawiadomienia o przetargu komisja przetargowa rozpatruje wyłącznie dokumentację zawartą w ofercie, przekazaną w zalakowanej lub zaplombowanej kopercie, złożoną w terminie określonym w zawiadomieniu o przetargu. Nie ma zatem możliwości konwalidowania złożonej oferty poprzez wezwanie strony do uzupełnienia braków formalnych i dołożenie nowego dokumentu. Zarówno bowiem komisja przetargowa powołana przez Ministra Finansów dla rozstrzygnięcia przetargu o udzielenie koncesji, jak i organ udzielający koncesji, procedują na dokumentach, które zostały złożone w zalakowanej lub zaplombowanej kopercie i nie mogą uznać na potrzeby prowadzonego postępowania nowego dokumentu. W ramach prowadzonego przez Ministra, jako organ właściwy do rozpatrzenia i załatwienia sprawy w zakresie wydania koncesji, postępowania wyjaśniającego nie mieści się uprawnienie do konwalidacji wniosku poprzez dołożenie nowego dokumentu. Inne stanowisko, byłoby sprzeczne z istotą postępowania przetargowego, ściśle uregulowaną przepisami w/w rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 sierpnia 2010 r.

Minister podkreślił, iż to na stronie spoczywa obowiązek szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, jak i należytego dbania o swoje interesy (wyrok WSA sygn. akt III SA/GL 779/09 z dnia 22 grudnia 2009 r. oraz wyrok WSA sygn. akt SA/Bd 647/08 z dnia 20 stycznia 2009 r.) i strona ponosi odpowiedzialność za dobór osób, którymi posługuje się przy prowadzeniu swoich spraw (wyrok NSA sygn. akt I FSK 853/08 z dnia 1 października 2009 r.).

Minister wyjaśnił, iż jako podstawę prawną do wydania decyzji z dnia [...] stycznia 2012 r., podano art. 207 Ordynacji podatkowej oraz - jako przepis prawa materialnego - art. 32 ust. 1 oraz art. 33 ust. 2 i 3 ustawy o grach hazardowych. W treści uzasadnienia, organ wskazał ponadto konkretny przepis prawa tj. art. 35 ustawy o grach hazardowych, który określa zakres dokumentów i informacji, jakie powinien zawierać wniosek o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry jak również, dlaczego analizując przedłożone do oferty dokumenty, komisja przetargowa zobowiązana była do odrzucenia tej oferty, a co za tym idzie niepoddaniu jej ocenie punktowej w oparciu kryteria oceny ofert, a Minister Finansów był zobowiązany do odmowy udzielenia Spółce wnioskowanej koncesji.

Również zarzut dotyczący naruszenia § 2 ust. 5 w związku z art. 33 ust. 2 oraz art. 41 ust. 1 ustawy, poprzez niedokonanie wyboru najkorzystniejszej oferty, czyli tej, która uzyskała największą liczbę punktów obliczonych według punktacji stanowiącej załącznik do w/w rozporządzenia i udzielenie dwóch koncesji w drodze jednego przetargu, zdaniem organu należy uznać za chybiony.

Ponadto, w ocenie Ministra Finansów brak jest podstaw, do zastosowania normy określonej w art. 33 ust 4 ustawy o grach hazardowych, polegającej na unieważnieniu przetargu w sytuacji, kiedy miało miejsce rażące naruszenie przepisów prawa oraz naruszenie interesu publicznego, słusznego interesu stron postępowania przetargowego oraz słusznego interesu Spółki.

Minister nadmienił, iż w dniu [...] maja 2011 r. na tablicy ogłoszeń Ministerstwa Finansów oraz w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie internetowej Ministerstwa Finansów zostało zamieszczone stosownie do art. 33 ust. 2 w/w ustawy, w związku z § 5 i § 1 w/w rozporządzenia, zawiadomienie o przetargu na prowadzenie kasyna gry w województwie m. . Dodatkowo, informacje o wolnych lokalizacjach na prowadzenie kasyn gry na terytorium Polski z podziałem na województwa, są ogólnodostępne dla zainteresowanych podmiotów na stronie internetowej Ministerstwa Finansów. W treści przedmiotowego zawiadomienia o przetargu zaznaczono w pkt 1, iż "przedmiotem przetargu jest udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry w województwie m. ". W zawiadomieniu o przetargu nie było zapisu, iż dotyczy on udzielenia koncesji na prowadzenie jednego kasyna gry. Ustawa o grach hazardowych nie zawiera przeciwwskazań, aby w toku jednego postępowania przetargowego prowadzonego w sytuacji, gdy w jednej miejscowości czy też województwie jest więcej wolnych lokalizacji (zgodnie z dyspozycją art. 15 ust. 1 w/w ustawy), a wnioski o udzielenie koncesji złożyło więcej podmiotów niż ustalona ustawowo liczba, nie można byłoby wyłonić tylu podmiotów ile jest wolnych lokalizacji, którym to podmiotom organ koncesyjny udzieliłby koncesji na prowadzenie kasyna gry w ramach ustawowo dopuszczalnych limitów. W takim przypadku zdaniem Ministra, uznać należało, że te oferty, które odpowiadają liczbie wolnych lokalizacji i uzyskały największą liczbę punktów były traktowane jako oferty najkorzystniejsze w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych i wydanego na jej podstawie rozporządzenia.

Minister stwierdził, iż decyzje w sprawie udzielenia, bądź odmowy udzielenia koncesji na prowadzenie kasyn gry w województwie m. , wydane zostały po zakończeniu postępowania przetargowego o udzielenie koncesji na prowadzenie przedmiotowego kasyna gry, prowadzonego stosownie do zapisów ustawy o grach hazardowych i przepisów w/w rozporządzenia Ministra Finansów. Po przeprowadzeniu przedmiotowego postępowania przetargowego, Minister Finansów biorąc pod uwagę obowiązujące przepisy prawa oraz mając na względzie ekonomikę działania organu i szeroko rozumiany interes społeczny, udzielił koncesji dwóm spółkom, których oferty uzyskały największą liczbę punktów, w ramach ustawowo dopuszczalnych limitów lokalizacyjnych.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie C.P. W. Sp. z o.o., zwana dalej skarżącą, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej a także o zasądzenie kosztów postępowania.

Podniosła zarzut naruszenia prawa procesowego tj.

- art. 169 § 1 o.p. poprzez zaniechanie wykonania obowiązku organu w postaci wezwania skarżącej do uzupełnienia braków formalnych w terminie 7 dni polegającego na niezałączeniu odpisu aktu notarialnego umowy lub statutu spółki, które to naruszenie przepisów postępowania spowodowało odrzucenie oferty skarżącej i miało istotny wpływ na wydanie decyzji rażąco naruszającej przepisy prawa;

- art. 120 o.p. w zw. § 2 ust. 5 r.p.p. poprzez wydanie decyzji bez podstawy prawnej oraz zarzut naruszenia prawa materialnego tj.

- § 6 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 sierpnia 2010 r. w sprawie szczegółowych warunków przeprowadzenia przetargu dla podmiotów ubiegających się o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry lub zezwolenia na prowadzenie salonu gry bingo pieniężne (Dz. U. z 2010 Nr 1.61 poz. 1085.) poprzez bezpodstawne odrzucenie oferty skarżącej, która spełniała wymogi ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych oraz, wymagania dotyczące treści ofert określonych w zawiadomieniu o przetargu;

- § 2 ust. 5 r.p.p. w zw. z. art. 33 ust. 2 u.g.h., art. 41 ust. 1 u.g.h. poprzez niedokonanie wyboru najkorzystniejszej oferty, czyli tej która uzyskała największą liczbę punktów obliczonych według punktacji stanowiącej załącznik do ww. rozporządzenia i udzielenie dwóch koncesji w drodze jednego przetargu, który powinien być zakończony wyborem wyłącznie jednej oferty zgodnie z r.p.p. oraz zawiadomieniem o przetargu Nr [...] z dnia [...] maja 2011 r.

- § 2 ust. 1 pkt 4-7 r.p.p. i § 6 ust. 3 r.p.p. poprzez błędne zastosowanie przepisów polegające na stwierdzeniu braku informacji i dokumentów koniecznych do oceny ofert przetargowych, mimo że obowiązek wykazania powyższych danych nie dotyczyły skarżącej z uwagi na fakt, że skarżąca nie uzyskała żadnej koncesji lub zezwolenia w okresie ostatnich trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok, w którym zostało zgłoszone zawiadomienie o przetargu oraz błędną subsumcję przepisu § 6 ust. 3 r.p.p. jakoby brak tych informacji był wystarczającą przesłanką odrzucenia oferty, zamiast że stanowił jedynie kryterium oceny punktowej oferty.

W uzasadnieniu skargi skarżąca rozwinęła podniesione zarzuty wskazując m.in., iż jej oferta na prowadzenie kasyna w miejscowości J. w województwie m. została bezpodstawnie odrzucona przez komisję przetargową, pomimo, że spełniała wszystkie wymogi ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych oraz wymagania dotyczące treści ofert określone w zawiadomieniu o przetargu Nr [...] z dnia [...] maja 2011 r., a oferty wszystkich uczestników przetargu podlegały nierzetelnej ocenie ze względu na brak wyboru najkorzystniejszej oferty.

Podniosła, iż nieścisłości w protokole komisji przetargowej z dnia [...] października 2011 r. powodują, iż nie jest on rzetelnym i wiarygodnym źródłem dotyczącym postępowania przetargowego w niniejszej sprawie, albowiem komisja przetargowa zaprzecza swoim twierdzeniom wskazując, iż przedmiotowa oferta zawierała dokumenty określone w art. 35 ustawy o grach hazardowych przy jednoczesnym wskazaniu, że powyższa oferta nie spełniała wymagań dotyczących treści ofert poprzez niezłożenie dokumentu wymaganego na podstawie art. 35 pkt 1 ustawy o grach hazardowych. W ocenie skarżącej jeśli organ zauważył braki formalne w złożonej ofercie zgodnie z przepisami powyżej wskazanej ustawy winien wezwać skarżącą do ich uzupełnienia w terminie 7 dni.

Chybione w opinii skarżącej jest stanowisko Ministra Finansów, że do warunków formalnych ofert na prowadzenie kasyna nie mają zastosowania przepisy ustawy ordynacja podatkowa i w związku tym nieadekwatny w sprawie jest powoływany przez skarżącą wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2010r. o sygn. akt III SA/Wa 1233/10 wskazujący, iż art. 169 § 1 ordynacji podatkowej może być zastosowany nie tylko w stosunku do braków formalnych samego wniosku, ale również do braków załączników towarzyszących wnioskowi.

Ponadto w wyniku postępowania przetargowego Minister Finansów wydał bez podstawy prawnej dwie decyzje w postaci koncesji na prowadzenie kasyna gry wbrew treści zawiadomienia o przetargu, które wyraźnie wskazywało, że Minister Finansów w drodze przetargu udzieli wyłącznie jednej koncesji na prowadzenie kasyna gry w województwie m. , wybierając wyłącznie jedną najkorzystniejszą ofertę. Okoliczność, iż przetarg dotyczył udzielenia zezwolenia na prowadzenie tylko jednego kasyna potwierdziła Komisja przetargowa powołana przez Ministra Finansów w protokole z dnia [...] października 2011 r., również z treści, zawiadomienia o przetargu wynika, iż jego przedmiotem jest przetarg na prowadzenie kasyna nie zaś kasyn, nawet jeśli pominąć brak określenia liczby kasyn objętych przetargiem z literalnego brzmienia zapisu wynika, iż dotyczy on liczby pojedynczej.

Wobec powyższego wydanie dwóch decyzji pozytywnych określających, że najkorzystniejszą ofertą jest zarówno oferta, która uzyskała 22 punkty, jak i oferta która uzyskała 20 punktów jest sprzeczne z § 2 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 sierpnia 2010 r. w sprawie szczegółowych warunków przeprowadzenia przetargu dla podmiotów ubiegających się o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry lub zezwolenia na prowadzenie salonu gry bingo pieniężne. Przepisy przedmiotowego rozporządzenia nie przewidują możliwości udzielenia kilku koncesji podczas jednego postępowania a także nie wskazują zasad i możliwości dotyczących wyboru kilku ofert. § 6 ust. 3 pkt. 2 w/w rozporządzenia wskazuje na możliwość wyboru tylko jednej oferty, nie przewidując innych przypadków ani też wyjątków od powyższego.

Skarżąca podniosła, iż powyższe postępowanie uznaje za działanie na jej szkodę. W przypadku bowiem, gdy zostałyby ogłoszone dwa przetargi na prowadzenie kasyna, miałaby szanse na ubieganie się o udzielenie koncesji również odnośnie drugiej lokalizacji. Stanowisko Ministra Finansów zdaje się zatem być subiektywne i nie uwzględniające interesu wszystkich zainteresowanych w sprawie podmiotów, co jest niedopuszczalne.

W ocenie skarżącej wybranie dwóch ofert zamiast oferty najkorzystniejszej, a zatem wydanie dwóch koncesji na prowadzenie kasyna gry stanowi rażące naruszenie prawa i powinno skutkować unieważnieniem przetargu. Rażące naruszenie przepisów prawa materialnego oraz procesowego w toku prowadzenia przetargu spowodowało, że oferty nie mogły być rozpoznane w sposób obiektywny, przejrzysty i niedyskryminujący, a zatem również naruszyły interes publiczny, a w szczególności słuszny interes wszystkich stron biorących udział w postępowaniu w tym słuszny interes skarżącej.

Skarżąca stwierdziła, iż Minister Finansów bezpodstawnie odrzucił jej ofertę, albowiem oferta spełniała wymogi ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, rozporządzenia r.p.p. oraz wymagania dotyczące treści ofert określonych w zawiadomieniu o przetargu. W protokole Komisji przetargowej jednoznacznie stwierdzono, że "złożona przez C.P.W. Sp. z o.o. oferta na prowadzenie kasyna gry w J. przy ul. M. {...] zawiera: dokumenty określone w art. 35 ustawy o grach hazardowych

Zatem oferta skarżącej powinna być oceniona według kryteriów i sposobu oceny ofert przetargowych przyjętych zawiadomieniu o przetargu, w wyniku czego skarżącej powinna być przyznana odpowiednia punktacja.

Zgodnie z warunkami przetargu Minister Finansów obowiązany był do wyboru najkorzystniejszej oferty w rozumieniu § 2 ust. 5 r.p.p. Za najkorzystniejszą ofertę uznaje się bowiem ofertę która uzyskała, największą ilość punktów co przyznała, również Komisja przetargowa, która w protokole z dnia [...] października 2011 r. potwierdziła, że przedmiotowy przetarg jest przetargiem o udzielenie koncesji na prowadzenie koncesji jednego kasyna gry w województwie m. Następnie w toku przetargu, po odrzuceniu kilku ofert, w tym oferty skarżącej Komisja wybrała najkorzystniejszą ofertę C.P. Sp. z o.o.

Tym samym nie zrozumiałym jest dlaczego Minister Finansów w istotny sposób zmienił warunki przetargu w trakcie jego trwania i udzielił koncesji dwóm podmiotom, mimo że różniły się one co do wyników punktacji, a oferta tylko jednego z nich została uznana za najkorzystniejszą ofertę. Obowiązkiem Ministra Finansów było jednoznaczne stwierdzenie, która z ofert jako najkorzystniejsza powinna skutkować wydaniem koncesji.

Organ ma bowiem, obowiązek dokonania rozłącznego, alternatywnego wyboru najkorzystniejszej oferty albo ustalenia, że żadna z ofert nie została wybrana jako najkorzystniejsza.

Skarżąca wskazała, iż w ciągu trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok, w którym zostało ogłoszone zawiadomienie o przetargu nie uzyskała żadnej koncesji lub zezwolenia z zakresu prowadzenia gier hazardowych. W związku z powyższym bezprzedmiotowym w jej przypadku było określenie terminowości rozpoczynania działalności, zgodności deklarowanych podstaw opodatkowania z uzyskanymi koncesjami i zezwoleniami, których skarżąca w ustawowo określonym okresie 3 lat nie posiadała. Również nie mogły dotyczyć jej przypadki cofnięcia powyższych koncesji. Ponadto nie dopuściła się innych uchybień w dotychczas prowadzonej działalności w ostatnich trzech latach, dlatego zupełnie bezpodstawną podstawą odrzucenia jej wniosku było twierdzenie, że nie wykazała ww. okoliczności. W opinii skarżącej nie może na niej ciążyć obowiązek wykazania okoliczności lub stanów faktycznych, które jej nie dotyczą.

Organ powinien wziąć pod uwagę, że § 2 ust. 1 pkt. 4-7 r.p.p. określa pojedyncze kryteria oceny skarżącej, natomiast w przypadku gdy skarżąca nie spełnia któregoś z wymienionych kryteriów skutkuje to otrzymaniem stosownej oceny punktowej, a nie odrzuceniem wniosku.

Niespełnienie kryteriów określonych w § 2 ust. 1 pkt. 4-7 r.p.p. nie stanowi podstawy odrzucenia oferty, a jest jedynie jednym z kryteriów podlegającym ocenie organu. Zatem organ zgodnie z załącznikiem do zawiadomienia powinien ocenić spełnienie lub niespełnienie każdego z tych kryteriów w skali punktowej.

W ocenie skarżącej w przypadku gdy Minister Finansów zauważył jakiekolwiek braki formalne wniosku zobowiązany był na mocy art. 169 §1 o.p. do wezwania skarżącej do ich uzupełnienia w terminie 7 dni i nakazanie jej przedłożenia odpisu aktu notarialnego umowy lub statutu spółki.

Braki formalne skutkują obowiązkiem organu do wezwania wnioskodawcy celem ich usunięcia na podstawie art. 169 § 1 o.p.. jeżeli miałyby uniemożliwić nadanie wnioskowi właściwego biegu, czy też skutkować odrzuceniem oferty, co zaistniało w niniejszej sprawie.

Na poparcie swojej argumentacji skarżąca powołała się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2010 r. o sygn. III SA/Wa 1233/10.

Dodała także, iż za sprzeczne zasadą wskazaną w art. 120 o.p. należy uznać wydanie decyzji odmawiającej udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry bez wyraźnego podania podstawy prawnej tej decyzji. Żaden z przepisów wskazanych w treści decyzji nie stanowi podstawy decyzji. Organ nie miał żadnych podstaw prawnych do arbitralnego orzekania o odmowie udzielenia skarżącej koncesji, w szczególności gdy nie dokonał oceny oferty w skali punktowej. Organ w toku postępowania przetargowego obowiązany był do dokonania oceny oferty na podstawie kryteriów wymienionych w zawiadomieniu o przetargu, których to czynności nie podjął, bowiem z góry odmówił skarżącej udzielenia koncesji. Organy podatkowe powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwianiu sprawy, zatem Minister Finansów powinien wyjaśnić skarżącej, dlaczego jej oferta nie została oceniona w skali punktowej, co było obowiązkiem organu prowadzącego przetarg.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżone decyzje nie naruszają prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Koncesja to akt administracyjny wydawany przez organ koncesyjny i upoważniający koncesjonariusza do prowadzenia ściśle określonej działalności gospodarczej. Koncesja jest przejawem reglamentacji działalności gospodarczej dokonywanej przez państwo. Wyraża ona akt zgody władz publicznych na podjęcie i prowadzenie działalności przez określonego przedsiębiorcę. Zawiera w sobie cechy pozwolenia, a zarazem różni się od niego tym, że jest udzielana w pewnym tylko zakresie działalności gospodarczej.

Rodzaje działalności koncesjonowanej wymienione są enumeratywnie w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej. W myśl art. 46 wspomnianej ustawy działalnością koncesjonowaną jest: m.in. prowadzenia kasyna gry (ust.1 pkt 7).

Szczegółowy zakres i warunki wykonywania działalności gospodarczej podlegającej koncesjonowaniu określają przepisy odrębnych ustaw (ust. 2).

Wszystkie rodzaje działalności koncesjonowanej są zatem szczegółowo uregulowane w stosownych ustawach. Koncesja ogranicza zasadę swobody działalności gospodarczej wprowadzając szczególne przesłanki jej wykonywania i uzależniając je od zgody organu koncesyjnego.

Rozdział 5 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych poświęcony jest koncesjom na prowadzenie kasyna gry.

W myśl art. 32 ust. 1 tej ustawy, koncesji na prowadzenie kasyna gry udziela minister właściwy do spraw finansów publicznych.

Zgodnie z art. 33 ust. 1 w przypadku złożenia wniosku o udzielenie koncesji albo zezwolenia, których wydanie podlega ograniczeniom ilościowym, minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza na stronie internetowej urzędu obsługującego tego ministra informację o złożeniu wniosku, wraz ze wskazaniem nazwy podmiotu, przedmiotu wniosku oraz miejscowości, której wniosek dotyczy.

Jeżeli o koncesję albo zezwolenie, których wydanie podlega ograniczeniom ilościowym, ubiega się więcej niż jeden podmiot spełniający warunki określone w ustawie, minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza i przeprowadza przetarg (art. 33 ust. 2).

W rozpoznawanej sprawie do Ministra Finansów wpłynęły wnioski kilku podmiotów o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyn gry w województwie m. . W tej sytuacji w dniu [...] maja 2011 r. na tablicy ogłoszeń i na stronie internetowej Ministerstwa Finansów zamieszczone zostało zawiadomienie nr [...] o przetargu na prowadzenie kasyna gry w województwie m. , w którym to zawiadomieniu określona została m.in. wymagana treść ofert przetargowych, jak też kryteria i sposób ich oceny. I tak stosownie do pkt 2 w/w zawiadomienia wymaganą treść ofert stanowiły:

- dokumenty określone w art. 35 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych stanowiącym, iż wniosek o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry powinien zawierać m.in. odpis aktu notarialnego umowy lub statutu spółki oraz numer w Krajowym Rejestrze Sądowym (pkt 2.I),

- informacje i dokumenty zawierając dane konieczne do oceny ofert przetargowych według kryteriów i sposobu oceny ofert wskazanych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 27 sierpnia 2010 r. oraz w załączniku do zawiadomienia (pkt 2.II),

- oświadczenie dotyczące zadeklarowania uzyskania określonej podstawy opodatkowania podatkiem od gier (pkt 2.III).

W myśl art. 33 ust. 3 w celu przeprowadzenia przetargu minister właściwy do spraw finansów publicznych powołuje komisję przetargową, składającą się co najmniej z 3 osób spośród urzędników zatrudnionych w urzędzie obsługującym tego ministra lub funkcjonariuszy celnych pełniących służbę w tym urzędzie.

W wykonaniu delegacji ustawowej wskazanej w art. 35 ust. 5 Minister Finansów wydał w dniu 28 sierpnia 2010 r. rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków przeprowadzenia przetargu dla podmiotów ubiegających się o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry lub zezwolenia na prowadzenie salonu gry bingo pieniężne (Dz. U. Nr 161, poz. 1085 ze zm.).

Zgodnie z § 6 w/w rozporządzenia przetarg składa się z części jawnej i niejawnej. W części jawnej przetargu komisja przetargowa odrzuca oferty złożone po upływie wyznaczonego terminu oraz otwiera pozostałe koperty z ofertami.

Natomiast w części niejawnej przetargu komisja przetargowa odrzuca oferty niespełniające wymagań określonych w przepisach ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych oraz dotyczących treści ofert, określonych w zawiadomieniu o przetargu, dokonuje oceny ofert i ich uszeregowania, umieszczając na pierwszym miejscu ofertę, która uzyskała największą liczbę punktów.

Powołana w sprawie przez Ministra komisja przetargowa rozpatrzyła złożone oferty oraz załączone do nich dokumenty i stwierdziła, iż oferta skarżącej nie spełniała wymagań co do treści ofert określonych w zawiadomieniu o przetargu w pkt 2.I oraz 2.II.

Skarżąca w istocie nie kwestionuje, iż nie załączyła do wniosku o udzielenie koncesji odpisu aktu notarialnego umowy spółki. Uznać zatem należy, iż nie dołączając do wniosku dokumentów, o których mowa w art. 35 ustawy podjęła ryzyko, iż w przypadku nie spełnienia wymaganych prawem wymogów nie będzie mogła brać dalszego udziału w postępowaniu dotyczącym reglamentowanej działalności gospodarczej. Zarzuty podniesione w skardze, w ocenie Sądu stanowią próbę naprawienia skutków zaniedbania przy składaniu oferty przetargowej.

Jak trafnie podkreślił Minister to na stronie spoczywa obowiązek szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, jak i należytego dbania o swoje interesy (wyroki WSA z dnia 22 grudnia 2009 r. sygn. akt III SA/GL 779/09 oraz z dnia 20 stycznia 2009 r. sygn. akt SA/Bd 647/08), strona ponosi odpowiedzialność za dobór osób, którymi posługuje się przy prowadzeniu swoich spraw (wyrok NSA z dnia 1 października 2009 r. sygn. akt I FSK 853/08.).

Wbrew twierdzeniom strony skarżącej nie można dopatrzeć się nieścisłości w protokole komisji przetargowej, albowiem, jak wynika z akt sprawy, strona 9 protokołu, w załączniku nr 25 stwierdzono brak aktu notarialnego umowy spółki- skarżąca przedłożyła jedynie dokument o nazwie "Ostateczna umowa sprzedaży udziałów". Ponadto w protokole z posiedzenia komisji przetargowej -str. 20- zawierającym ustalenia komisji przetargowej po dokonanej analizie dokumentów i informacji przedłożonych przez poszczególne spółki, zawarte jest ustalenie będące podstawą odrzucenia oferty skarżącej z uwagi na braki formalne.

Nie jest także trafny zarzut naruszenia § 2 ust. 1 pkt 4-7 i § 6 ust. 3 rozporządzenia poprzez błędne ich zastosowanie albowiem podstawą odrzucenia oferty skarżącej nie było niespełnienie kryteriów oceny oferty przetargowej ale nieprzedstawienie wymaganych przepisami prawa informacji i danych niezbędnych do jej oceny.

Ocena oferty w zakresie poszczególnych kryteriów określonych w w/w rozporządzeniu i załączniku do zawiadomienia o przetargu, możliwa była po ustaleniu, iż oferta spełniała wymagania co do treści ofert, w tym również w zakresie informacji i dokumentów niezbędnych do ich oceny. W niniejszej sprawie Komisja przetargowa dokonała oceny w oparciu o przedstawione przez skarżącą informacje i dokumenty.

Skarżąca zobowiązana była odnieść się w zakresie poszczególnych kryteriów przedstawiając odpowiednie informacje i dokumenty. Skoro w ocenie skarżącej obowiązek wykazania określonych danych jej nie dotyczył powinna taką informację podać umożliwiając w ten sposób ocenę oferty.

Należy podzielić stanowisko organu, iż złożenie kompletnej oferty co do wymaganej treści, umożliwiłoby komisji przetargowej dokonanie jej oceny w ramach poszczególnych kryteriów oceny ofert przetargowych oraz odpowiednie przyznanie punktów.

W konsekwencji, z uwagi na niedołączenie w postępowaniu przetargowym aktu notarialnego umowy spółki, wymaganego przepisami art. 35 pkt 1 ustawy o grach hazardowych, jak również informacji i dokumentów stanowiących - stosownie do § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia oraz pkt 2.II zawiadomienia o przetargu - treść oferty przetargowej, komisja przetargowa na podstawie § 6 ust. 3 pkt 1 w/w rozporządzenia odrzuciła ofertę skarżącej a Minister Finansów, na podstawie art. 32 ust. 1 w/w ustawy odmówił udzielenia jej koncesji na prowadzenie kasyna gry.

Sąd nie podzielił zarzutu naruszenia art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez zaniechanie wykonania obowiązku organu w postaci wezwania do uzupełnienia braków formalnych.

Z omówionej już wyżej regulacji dotyczącej postępowania przetargowego wynika m.in., że postępowanie przetargowe przeprowadza komisja przetargowa złożona co najmniej z trzech osób wyznaczonych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych spośród pracowników ministerstwa. W rozporządzeniu z dnia 28 sierpnia 2010 r. w sprawie szczegółowych warunków przeprowadzenia przetargu określono m.in., że podmioty ubiegające się o udzielenie koncesji lub zezwolenia składają w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych ofertę w formie pisemnej, w zalakowanych lub zaplombowanych kopertach (§ 3). W części jawnej przetargu komisja przetargowa m.in. odrzuca oferty złożone po wyznaczonym terminie oraz otwiera pozostałe koperty z ofertami (§ 6 ust. 2), zaś w części niejawnej (§ 6 ust. 3) - odrzuca oferty niespełniające wymagań określonych w przepisach o grach i zakładach wzajemnych oraz wymagań co do treści ofert określonych w zawiadomieniu o przetargu, wybiera najkorzystniejszą ofertę albo ustala, że żadna z ofert nie została przyjęta. Z wykonania tych działań komisja sporządza protokół i przekazuje go ministrowi właściwemu do spraw finansów (§ 7 ust 1 i ust. 2), co kończy postępowanie przetargowe (§ 7 ust. 3).

W świetle wskazanych unormowań uznać należy, iż komisja przetargowa bada tylko i wyłącznie oferty złożone w zalakowanych lub zaplombowanych kopertach, pod kątem spełnienia wymogów określonych w przepisach ustawy o grach hazardowych oraz dotyczących treści ofert, określonych w zawiadomieniu o przetargu.

Jak zasadnie wskazał Minister postępowanie o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry jest administracyjnym postępowaniem jurysdykcyjnym, poprzedzonym postępowaniem kwalifikacyjnym mającym na celu ustalenie, czy wszystkie oferty spełniają jasne i obiektywne warunki formalne oraz ustalenie, która z ofert jest zdaniem komisji najlepsza, chyba że w ocenie tej komisji dobrych ofert w ogóle nie ma. Organem administracji publicznej właściwym do merytorycznego rozpoznania i załatwienia sprawy w tym zakresie jest Minister Finansów.

A zatem organem załatwiającym na podstawie ustawy sprawy z zakresu administracji publicznej jest Minister Finansów a nie komisja przetargowa. Ponadto, minister właściwy do spraw finansów publicznych z mocy delegacji ustawowej upoważniony został jedynie do ustalenia, w drodze rozporządzenia, szczegółowych warunków przeprowadzenia przetargu oraz do powołania komisji przetargowej, która nie jest organem umocowanym do wydania decyzji, a tym samym nie posiada uprawnienia do stosowania instytucji wezwania, o której mowa w art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej.

Należy uznać, iż w postępowaniu przetargowym, będącym częścią postępowania w przedmiocie udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry, nie mają zastosowania przepisy dotyczące wzywania strony do uzupełniania braków formalnych w trakcie prowadzonego postępowania przetargowego, albowiem unormowania dotyczące postępowania przetargowego zawierają określoną regulację, w oparciu o którą postępowanie to jest prowadzone.

W niniejszej sprawie, zgodnie z pkt 5 zawiadomienia o przetargu komisja przetargowa rozpatrywała wyłącznie dokumentację zawartą w ofercie, przekazaną w zalakowanej lub zaplombowanej kopercie, złożoną w określonym terminie.

Również w ramach prowadzonego przez Ministra Finansów postępowania wyjaśniającego nie mieści się uprawnienie do konwalidacji wniosku poprzez dołożenie do oferty przetargowej nowego dokumentu.

Jak trafnie podniósł Minister gdyby wolą ustawodawcy było stworzenie możliwości usuwania braków formalnych ofert przetargowych nie wprowadzałby obowiązku odrzucenia ofert w sytuacji, gdy nie spełniają one wymagań określonych w przepisach ustawy o grach hazardowych oraz dotyczących treści ofert.

Nie można również podzielić zarzutu naruszenia w art. 120 Ordynacji podatkowej, poprzez wydanie decyzji odmawiającej udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry, bez wyraźnego podania podstawy prawnej tej decyzji.

Zaskarżona decyzja, zgodnie z art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej, zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne, a także w sposób wystarczający wyjaśnia motywy rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu prawnym decyzji, stosownie do art. 210 § 1 pkt 4, organ przytoczył wszystkie przepisy, mające zastosowanie w sprawie, zaś w uzasadnieniu faktycznym wskazał ustalony stan faktyczny.

I tak, jako podstawę prawną decyzji z dnia [...] stycznia 2012 r., organ wskazał art. 207 Ordynacji podatkowej oraz - jako przepis prawa materialnego - art. 32 ust. 1 oraz art. 33 ust. 2 i 3 ustawy o grach hazardowych. W treści uzasadnienia, organ wskazał ponadto art. 35 ustawy o grach hazardowych oraz wyjaśnił dlaczego analizując przedłożone do oferty dokumenty, komisja przetargowa zobowiązana była do odrzucenia tej oferty, a co za tym idzie niepoddaniu jej ocenie punktowej w oparciu kryteria oceny ofert, a Minister Finansów był zobowiązany do odmowy udzielenia wnioskowanej koncesji.

Natomiast decyzja Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2012 r. jako podstawę prawną wskazuje odpowiednie przepisy Ordynacji podatkowej jak i ustawy o grach hazardowych oraz rozporządzenie z dnia 27 sierpnia 2010 r. W uzasadnieniu faktycznym Minister podał ustalony stan faktyczny będący podstawą do zastosowania przyjętych w sprawie norm prawnych natomiast w uzasadnieniu prawnym decyzji organ przytoczył przepisy mające zastosowanie przy wydawaniu rozstrzygnięcia a także odniósł się do argumentów podniesionych przez spółkę.

Również zarzut dotyczący naruszenia § 2 ust. 5 w związku z art. 33 ust. 2 oraz art. 41 ust. 1 ustawy, poprzez niedokonanie wyboru najkorzystniejszej oferty, i udzielenie dwóch koncesji w drodze jednego przetargu nie jest trafny.

Należy zauważyć, iż przedmiotem oceny jest legalność decyzji odmawiającej skarżącej udzielenia koncesji nie zaś decyzja dotycząca przyznania koncesji innemu wnioskującemu. Oferta skarżącej, z powodu jej odrzucenia z uwagi na niespełnienie wymagań co do treści, nie została oceniona w ramach kryteriów oceny ofert przetargowych i w konsekwencji nie była brana pod uwagę przy rozdysponowaniu wolnych lokalizacji w ramach dopuszczalnych limitów.

Tym niemniej ustawa o grach hazardowych nie zawiera przeciwwskazań, aby w toku jednego postępowania przetargowego prowadzonego w sytuacji większej liczby wolnych lokalizacji (zgodnie z art. 15 ust. 1 w/w ustawy), a wnioski o udzielenie koncesji złożyło więcej podmiotów, nie można byłoby udzielić koncesji na prowadzenie kasyna gry tylu zainteresowanym ile jest wolnych lokalizacji według rankingu uzyskanej punktacji. Można zauważyć, iż skarżąca przystępując do przedmiotowego przetargu, podobnie jak i inne podmioty ubiegała się o 2 wolne lokalizacje.

Argumentacja skarżącej nie zmienia faktu, iż jej oferta została odrzucona z uwagi na niespełnienie wymagań co do treści oferty przetargowej, a tym samym, nie została oceniona w ramach kryteriów oceny ofert przetargowych, a w konsekwencji nie była brana pod uwagę przy rozdysponowaniu wolnych lokalizacji.

Sąd podziela stanowisko Ministra, iż w przypadku, gdy możliwość prowadzenia działalności uzależniona jest od uzyskania koncesji lub zezwolenia, nie można mówić o szkodach po stronie spółki. Zainteresowany musi bowiem liczyć się z tym, że plany podjęcia działalności reglamentowanej w związku z tym nawet złożenie kompletnego wniosku o udzielenie koncesji czy zezwolenia, jak również kompletnej oferty w postępowaniu przetargowym, nie gwarantuje, że wnioskowaną koncesję albo zezwolenie uzyska. Tym bardziej, gdy przyznanie koncesji lub zezwolenia podlega ustawowym ograniczeniom ilościowym.

Nadto należy zauważyć, iż normy zawarte w § 2 ust. 5 i § 6 ust. 3 dotyczą sposobu wyboru najkorzystniejszej oferty przez komisję przetargową, nie stanowią natomiast podstawy udzielenia lub odmowy udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry przez Ministra Finansów.

Zgodnie z art. 207 § 2 Ordynacji podatkowej decyzja rozstrzyga sprawę co do jej istoty albo w inny sposób kończy postępowanie w danej instancji.

Dopuszczalność wydania decyzji częściowej związana jest z charakterem przedmiotu postępowania, który może być podzielony w tym sensie, że możliwe jest rozstrzyganie kolejno co do istoty, o kilku elementach składających się na całe uprawnienie lub obowiązek.

Przedmiotem postępowania przetargowego jest udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry w danej lokalizacji i decyzje wydane po przeprowadzeniu postępowania, rozstrzygają sprawę co do jej istoty w granicach żądania określonego przez stronę.

Również z brzmienia zapisów ustawy o grach hazardowych, w szczególności art. 41 oraz art. 42 ustawy, wynika, że dopuszczalne jest wydawanie w stosunku do poszczególnych podmiotów biorących udział w przetargu odrębnych, skierowanych do poszczególnych konkretnych podmiotów, decyzji, czy to pozytywnych (koncesja), czy też odmawiających udzielenia koncesji.

Zatem, zdaniem Sądu, Minister Finansów mógł, po przeprowadzeniu postępowania przetargowego odrębnymi decyzjami udzielić koncesji na prowadzenie kasyna gry dwóm spółkom.

Odnosząc się do stanowiska skarżącej w kwestii konieczności unieważnienia przetargu należy wskazać, iż zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie doszło do rażącego naruszenia prawa ani też naruszenia interesu publicznego a zatem w konsekwencji nie zachodzą przesłanki do zastosowania art. 33 ust 4 ustawy o grach hazardowych.

Zgodnie ze stanowiskiem orzecznictwa jak i judykatury o rażącym naruszeniu prawa można mówić jedynie w sytuacji, gdy naruszenie przez organ przepisów prawa ma charakter oczywisty, bezsporny, mający niewątpliwy charakter, dający się łatwo stwierdzić.

Reasumując należy stwierdzić, iż w rozpoznawanej sprawie organy administracji nie dopuściły się naruszeń prawa materialnego ani też uchybień formalnoprawnych w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia a podniesione w skardze zarzuty nie zmieniają faktu, iż skarżąca nie dołączyła do oferty przetargowej wymaganych prawem dokumentów.

Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 53, poz. 1270 ze zm. ) orzekł jak w sentencji.