Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 771/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-11-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 3 listopada 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, , Protokolant Sekretarz sądowy Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2015 roku sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem p o s t a n a w i a : zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] o wymierzeniu "A" Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.

Z uzasadnienia decyzji wynika, że w dniu [...] Naczelnik Urzędu Celnego w [...] przeprowadził w lokalu "B" w Radomsku kontrolę w zakresie urządzania i prowadzenia gier na automatach. W wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, że w lokalu znajdują się dwa urządzenia o wyglądzie zewnętrznym i budowie identycznej jak automaty do gier hazardowych. Urządzenia nie posiadały poświadczenia rejestracji oraz zezwolenia na urządzanie gier. Jedno z urządzeń o nazwie Hot Spot nr serii 12 było podłączone do sieci i gotowe do gry. W związku z podejrzeniem, że w kontrolowanym lokalu urządzane są gry na automatach z naruszeniem przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (Dz.U. nr 201, poz. 1540 ze zm.) przeprowadzono eksperyment, o którym mowa w art. 32 ust. 1 pkt 13 cyt. ustawy. W wyniku przeprowadzonego eksperymentu stwierdzono, że w grach występuje element losowości, grający nie ma wpływu na wynik gry, który zależny jest wyłącznie od algorytmu programu komputerowego. Wygrane mają charakter rzeczowy w postaci punktów. Gry organizowane były w celach komercyjnych, ponieważ aby wziąć udział w grze, gracz musiał uiścić odpowiednią kwotę pieniężną.

Naczelnik Urzędu Celnego w [...] postanowieniem z dnia [...] wszczął z urzędu postępowanie w sprawie. Postanowieniem z dnia [...] dopuścił jako dowód w niniejszym postępowaniu m.in. sprawozdania z badań wskazanych powyżej urządzeń, sporządzone przez Izbę Celną w [...] Wydział Laboratorium Celne w dniu [...].

Jako podstawę prawną decyzji o wymierzeniu spółce kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry organy celne wskazały m.in. art. 2 ust. 3, 4 i 5, art. 6 ust. 1, art. 8 i art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy o grach hazardowych. Zgodnie z art. 6 ust. 1 cyt. ustawy, działalność w zakresie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości oraz gier na automatach może być prowadzona na podstawie udzielonej koncesji na prowadzenie kasyna gry. Stosownie natomiast do treści art. 89 ust. 1 ustawy, karze pieniężnej podlega: 1) urządzający gry hazardowe bez koncesji lub zezwolenia, bez dokonania zgłoszenia, lub bez wymaganej rejestracji automatu lub urządzenia do gry; 2) urządzający gry na automatach poza kasynem gry; 3) uczestnik w grze hazardowej urządzanej bez koncesji lub zezwolenia.

W ocenie organów celnych w rozpatrywanej sprawie konsekwencją naruszenia przez spółkę warunków, o których mowa w art. 6 ust. 1 ustawy, było nałożenie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry stosownie do treści art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Na powyższą decyzję spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w której zarzuciła m.in. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.;

- art. 2 ust. 5 w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2, art. 90 ust. 1 i 2 oraz art. 91 ustawy o grach hazardowych poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, które doprowadziło do wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry, podczas gdy strona takich gier na urządzeniach zręcznościowych typu Hot Spot nr 12 oraz Multi Games nr 296 nie urządzała;

- art. 89 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 14 ustawy o grach hazardowych w zw. z art. 8 ust. 1 i art. 1 pkt 11 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998r., nr 98/34/WE ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.204.37) poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że można prowadzić postępowanie w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry na podstawie niemającej zastosowania (nieskutecznej) wobec polskich podmiotów nienotyfikowanej Komisji Europejskiej przez Polskę normy art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, która to norma w sposób wiążący została uznana przez TSUE za "przepis techniczny" w rozumieniu dyrektywy nr 98/34/WE, skutkujące wydaniem decyzji bez podstawy prawnej, a więc dotkniętej wadą nieważności.

Spółka wniosła stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji lub uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015r., poz. 658), przepisy ustawy, o której mowa w art. 1 w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 niniejszej ustawy stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym. Art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. został zmieniony na podstawie art. 1 pkt 29 ww. ustawy z dnia 9 kwietnia 2015r., a zatem w niniejszym postępowaniu – wszczętym przed dniem 15 sierpnia 2015r. – należy stosować art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015r.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015r. - sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie sądu (por. postanowienia NSA z dnia 11 marca 2005 r. sygn. akt: I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r. sygn. akt: I OZ 382/08), zaś generalnie następuje wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy sądowoadminstracyjnej zależy od wyniku innego postępowania (tj. administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej).

W orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt: I FZ 221/08, wyrok WSA z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt: III SA/Wa 3321/08), przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji.

Spór, jaki zaistniał w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy gry na urządzeniach typu Hot Spot o nr serii 12 oraz Multi Games o nr serii 296 są, czy też nie są grami na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych. W przypadku stwierdzenia, że spełnione zostały przesłanki, o których mowa w art. 2 ust. 3 cyt. ustawy - zastosowanie mają przepisy ustawy o grach hazardowych, w sytuacji natomiast ustalenia, że nie zostały spełnione przesłanki określone w art. 2 ust. 3 wymieniona powyżej ustawa nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. W toku prowadzonego postępowania organy administracji uznały, że gry na urządzeniach typu Hot Spot o nr serii 12 i Multi Games o nr serii 296 spełniają wszystkie warunki wymienione w art. 2 ust. 3 w zw. z ust. 4 ustawy o grach hazardowych wskazując, że kluczowym dowodem na potwierdzenie powyższej okoliczności jest ostateczna decyzja Ministra Finansów z dnia 17 kwietnia 2014r., która przesądziła, w ocenie organów, że gry na wymienionych urządzeniach są grami na automatach w rozumieniu ustawy o grach hazardowych.

Sądowi rozpoznającemu niniejszą sprawę z urzędu wiadomym jest, że kwestia czy gry na urządzeniach typu Hot Spot o nr serii 12 i Multi Games o nr serii 296 są grami na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3 ustawy była przedmiotem postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem przez Ministra Finansów decyzji z dnia [...] w której uznano, że gry na wymienionych urządzeniach są grami na automatach w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych. Na skutek złożenia przez stronę odwołania Minister Finansów decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...]. Na powyższą decyzję z dnia [...] skarżąca spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sprawa została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod sygn. akt V SA/Wa 132/15 i do chwili obecnej nie została jeszcze rozpoznana. Termin rozprawy został wyznaczony na dzień 20 listopada 2015r.

Wobec powyższego, zdaniem Sądu celowym jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie. Rozstrzygnięcie bowiem, jakie zapadnie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie będzie miało wpływ na wynik postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie.

Należy zaznaczyć, że w niniejszej sprawie organy celne uznały, że gry na wymienionych urządzeniach spełniają przesłanki określone w art. 2 ust. 3 ustawy, opierając się na sprawozdaniach z badań Izby Celnej w [...] Wydział Laboratorium Celne z dnia [...] oraz ostatecznej decyzji Ministra Finansów z dnia [...]. Wzgląd zatem na jednolitość orzecznictwa sądowego oraz ekonomię procesową przemawia za tym, by do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia skargi na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 132/15, postępowanie w niniejszej sprawie zostało zawieszone.

Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art.125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.

b.a.