Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 527/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2010-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61 § 2 pkt 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 3 § 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Magdalena Józefczyk Sędziowie WSA Robert Sawuła WSA Zbigniew Czarnik /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 20 października 2010 r. sprawy ze skargi R. J. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji - postanawia – I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej R. J. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r., nr [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego dalej PWING odmówił wstrzymania wykonania decyzji własnej z dnia [...] marca 2010 r., nr [....] orzekającej o uchyleniu decyzji Starosty Powiatu B. z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] i przekazującej temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia. W podstawie prawnej postanowienia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wskazał art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ stwierdził, że nie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., zatem brak jest podstaw do wstrzymania wykonania decyzji z dnia 26 marca 2010 r.

Z postanowieniem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie zgodziła się Ry. J. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zarzuciła skarżonemu postanowieniu naruszenie art. 61 § 2 pkt 2 p.p.s.a. poprzez błędną wykładnię tego przepisu polegającą na przyjęciu jako podstawy orzekania przesłanek sądowych skutkujących wstrzymaniem wykonania, a nie wszelkich okoliczności uzasadniających takie orzeczenie. Z tych powodów skarżąca uznała skargę na zasadną, nie wskazując szczegółowego kierunku weryfikacji skarżonego orzeczenia.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o oddalenie skargi z argumentacją jak w uzasadnieniu skarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działań administracji i stosują prawem przewidziane środki. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sądy rozpoznając skargi nie są związane ich zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. Sądy rozpoznają skargi w granicach danej sprawy.

Dokonując merytorycznej oceny skargi Sąd stwierdza, że skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 58 § 1 jeżeli spełniony jest jeden z warunków określonych w tym przepisie w pkt od 1-6 skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Wyczerpanie tych środków sine qua non skuteczności skargi. Art. 52 § 3 p.p.s.a. dopuszcza wniesienie skargi na akt lub czynność wskazaną w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a.

Zatem tylko w tych przypadkach można zaskarżyć akt, co do którego nie przewidziano środków zaskarżenia i z tego też względu nie wyczerpano ich w administracyjnym toku instancji. Wskazana regulacja nie dotyczy decyzji i postanowień. Te rozstrzygnięcia są zaskarżane, w przypadku decyzji – co do zasady – zawsze, a w przypadku postanowień wtedy, gdy ustawa przewiduje dla nich zażalenie albo są orzeczeniami kończącymi postępowanie w danej sprawie.

Postanowienia wydawane na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. należą do tych orzeczeń, od których nie przysługuje środek zaskarżenia (zażalenie). Nie kończy ono także postępowania w sprawie, zatem należy przyjąć, że nie służy od niego zażalenie, a to oznacza, że nie może być zaskarżone do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia wydawane na podstawie § 2 i § 3 wskazanego przepisu sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie, jeżeli nastąpiła zmiana okoliczności, przy czym wstrzymanie upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.

Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Sąd postanowił jak na wstępie przyjmując, że skarga na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego jest niedopuszczalna z innych przyczyn, czyli braku możliwości zaskarżenia tego typu rozstrzygnięć.

Na podstawie art. 232 p.p.s.a. Sąd postanowił zwrócić skarżącej cały uiszczony wpis w kwocie 100 złotych.