Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 339/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-09-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 105 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 51, art. 81c
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz Sędzia WSA Alicja Palus (sprawozdawca) Protokolant specjalista Izabela Szczerbińska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi L. C. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych dotyczących dachu oraz komina budynku mieszkalnego, wielorodzinnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. na rzecz skarżącej kwotę 200 zł ( dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. (Nr[...]), podjętą na podstawie art. 105 § 1 i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000, Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (Dz. U. 2010, Nr 243, poz. 1623) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych dotyczących dachu oraz kominów budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ulicy D. [...] we W.

W uzasadnieniu organ wskazał, że pismem z dnia 11 stycznia 2012 r. C. C. zwrócił się z prośbą o niezwłoczną interwencję, w związku z nieprawidłowym zabezpieczeniem budowy na czas wykonywanych robót budowlanych związanych z remontem dachu budynku przy ul. D. [...] we W. Uzupełniając braki formalne przedmiotowego wniosku, skarżący odrębnym pismem wyjaśnił, że prace związane z remontem dachu zostały zakończone dnia 28 stycznia 2012 r. dlatego też nieaktualna jest interwencja dotycząca braku zabezpieczeń budowy. W dalszej jednak jego części C. C. działając w imieniu i z upoważnienia L. C. złożył skargę na nieprawidłowe wykonanie robót związanych z remontem dachu i kominów argumentując, iż "ze wzglądu na zmurszałe cegły i duże ubytki komin miał być rozebrany do podstawy dachu i odbudowany, tak jak było to ustalone na zebraniach oraz przedstawione w ekspertyzie do Sądu". Natomiast wykonawca rozebrał część komina, dobudował trzy warstwy cegieł i otynkował komin na zewnątrz.

Na okoliczność prowadzonego postępowania wyjaśniającego wystąpiono do zarządcy budynku "F." [...] Sp. z o.o. o przedłożenie protokołów z okresowej kontroli obiektu przeprowadzonej w trybie art. 62 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego (przegląd roczny i 5-letni) oraz do udzielenia informacji dotyczących wykonanych robót poprzez wskazanie ich zakresu wraz załączeniem dokumentów w oparciu, o które prowadzono przedmiotowe roboty.

Na podstawie ustaleń poczynionych w toku czynności wyjaśniających Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych dotyczących dachu oraz kominów budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ulicy D. [...] we W., o czym zawiadomiono strony postępowania. Na okoliczność prowadzonego postępowania dnia [...] r. przeprowadzono dowód z oględzin w trakcie, których ustalono, iż przy ulicy D. [...] we W. istnieje budynek mieszkalny wielorodzinny posiadający 3- kondygnacje nadziemne (w tym poddasze), wykonany w technologii tradycyjnej murowanej, kryty dachem stromym dwuspadowym o konstrukcji drewnianej i pokryciu z dachówki ceramicznej. Budynek znajduje się w zabudowie zwartej. W toku oględzin stwierdzono także, iż w obrębie budynku wykonano roboty budowlane obejmujące remont dachu polegający na: wymianie pokrycia dachowego z dachówki ceramicznej, wymianie ołacenia, wymianie obróbek blacharskich oraz rynien i rur spustowych. W odniesieniu do kominów znajdujących się ponad połacią dachową stwierdzono, iż zostały one otynkowane i pomalowane z zewnątrz. Ponad połacią dachową wyprowadzony jest jeden komin od strony sąsiedniej nieruchomości, dwa w środku rozpiętości - jeden od strony ulicy, drugi od strony zaplecza (w obrębie wykusza) oraz trzy - od strony ściany szczytowej budynku. Roboty budowlane zostały zakończone. Uczestniczący w czynnościach dowodowych C.C. oświadczył do protokołu, iż "kominy nie posiadają obsad wentylacji w lokalu nr [...]. Komin lokalu nr [... w mojej ocenie jest niższy niż przed pracami remontowymi. Po remoncie dachu pojawiły się spaliny w łazience zaciągane przez wentylację". Z kolei T. J. oświadczył, iż "kominy zostały przemurowane na taką samą wysokość jak były poprzednio. Przemurowanie wynikało z konieczności, iż na tej wysokości komin był pęknięty. Wszystkie kominy zostały otynkowane i dodatkowo po całym obwodzie wzmocnione siatką stalową. Roboty zostały wykonane zgodnie z kosztorysem ofertowym i powykonawczym".

W toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego w celu ustalenia zakresu wykonanych robót budowlanych - postanowieniem z dnia [...] r. - wezwano zarządcę budynku do udzielenia informacji dotyczących zakresu wykonanych robót, wraz z załączeniem dokumentów w oparciu, o które prowadzono ww. roboty (decyzja o pozwoleniu na budowę bądź zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych) oraz protokołu odbioru wykonanych robót, w tym także do udzielania informacji odnoszących się do przewodów kominowych wentylacyjnych przechodzących przez lokal mieszkalny nr[...] , poprzez wskazanie czy rzeczone przewody są szczelne i drożne, a wentylacja pomieszczeń w lokalu jest prawidłowa. Tym samym postanowieniem wezwano także do przedłożenia protokołów z okresowej kontroli obiektu przeprowadzonej w trybie art. 62 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego.

W odpowiedzi na powyższe zarządca przedłożył protokoły, informację kominiarską z dnia 3 lutego 2012 r., zgłoszenie robót budowlanych z dnia 14 grudnia 2011 r. oraz kosztorys powykonawczy. Wynika z nich, iż przedmiotowe roboty budowlane obejmujące remont dachu i kominów w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ulicy D. [...] we W. wykonano w oparciu o zgłoszenie obejmujące remont pokrycia dachowego przeprowadzonego w dniu 14 grudnia 2011 r. Natomiast z informacji kominiarskiej sporządzonej na podstawie przeprowadzonych oględzin-ekspertyzy urządzenia grzewczego w budynku przy ul. D. [...] w obrębie lokalu mieszkalnego nr [...] (po wykonaniu remontu) wynika, iż w czasie przeprowadzania czynności kominiarskich w celu ustalenia przyczyny nieprawidłowej pracy wentylacji w kuchni i łazience oraz gazowego podgrzewacza wody w łazience lokalu nr [...] występuje wsteczny ciąg. Z dalszej części opinii wynika, iż ww. lokal posiada kanały kominowe dymowe, spalinowe, wentylacyjne i ogrzewany jest przez dwa piece kaflowe w pokojach. Ciąg grawitacyjny w istniejących przewodach dymowych, spalinowych i wentylacyjnych przy uchylonej stolarce okienno - drzwiowej jest dostateczny. Przewody kominowe wyprowadzone są ponad kalenice, we wspólnej grupie kominowej, zakończone górnymi wylotami. Przewody kominowe są drożne, stan techniczny głowic kominowych dostateczny, a podłączenia do przewodów kominowych i nowych, jak też szczelność przewodów dymowych - prawidłowa.

Jako przyczyny nieprawidłowego działania wentylacji wskazano m.in. zbyt szczelną stolarkę okienną, brak nawietrzaków okiennych, brak kratki wlotowej powietrza w drzwiach do łazienki, nieprawidłową i wadliwie podłączoną kratkę wentylacyjną w łazience.

W rzeczonej opinii zalecono: wykonanie prawidłowej wentylacji nawiewnej dopływu powietrza zewnętrznego, wykonanie prawidłowej wentylacji wywiewnej w pomieszczeniu łazienki, zamontowanie w drzwiach wejściowych kratki wentylacji nawiewnej, zabezpieczenie wkładem kominowym przewodu spalinowego od gazowego podgrzewacza wody, zakończenie stałymi nasadami kominowymi o średnicy DN 180 mm i długość L 1250 mm przewodów dymowych od pieców kaflowych.

W toku postępowania zarządca przedłożył także opinię kominiarską z dnia [...] r. z wyników przeprowadzonych oględzin-ekspertyzy urządzeń grzewczo-kominowych w budynku przy ul. D. [...] we W. Wynika z niej, iż podłączenia piecy kaflowych, gazowego podgrzewacza wody i wentylacji w łazience w obrębie lokalu mieszkalnego nr [...] są prawidłowe (indywidualne przewody kominowe), szczelna jest stolarka okienno-drzwiowa utrudniająca prawidłową pracę urządzeń grzewczo-kominowych, a zbyt mały nawiew powietrza. W omawianej opinii stwierdzono także, iż rozwiązaniem jest doprowadzenie odpowiedniej ilości powietrza z zewnątrz mieszkania, a nadto że obowiązkowo należy wykonać przepisowy nawiew w drzwiach łazienki o przekroju 200 cm2.

Z uwagi na podnoszoną przez pełnomocnika L. C. kwestię obniżenia jednego z kominów znajdujących się ponad połacią dachową w trackie przeprowadzenia robót budowlanych związanych z remontem dachu i kominów - pismem z dnia [...] r. wezwano stronę do złożenia pisemnego wyjaśnienia na okoliczność obniżenia ww. komina, wraz z załączeniem dokumentów potwierdzających (uwiarygodniających) ww. okoliczności bądź wskazaniem świadków.

W odpowiedzi na ww. wezwanie pełnomocnik strony wyjaśnił: "w dniu [...]r. wszedłem na dach i stwierdziłem różnicą pomiędzy jednym kominem a drugim - różnica wynosi ok. 30 cm a mój komin wystaje ponad kalenicą niecałe 30 cm". W dalszej części pisma ww. podniósł, ze "komin nie dość, że nie został odbudowany, to jeszcze z oszczędności został skrócony". Do przedmiotowego pisma załączono opinię kominiarską z dnia [...] r. z wyników przeprowadzonych oględzin-ekspertyzy urządzeń grzewczo-kominowych użytkowanych przez L. C. Wynika z niej, iż piony kominowe D i E z górnymi wylotami są niższe od pozostałych pionów ponad dachem o - trzy warstwy cegieł to jest

20 centymetrów, lecz nie występują w strefie zawiewania. W omawianej ekspertyzie wskazano też, iż pion kominowy D nie został przemurowany do wysokości połaci dachu. Pion kominowy F na granicy budynku [...] i [...] został tylko otynkowany od strony budynku nr [...] i przemurowany częściowo od strony ulicy. W opinii wskazano na brak zainstalowanej nasady z blachy ocynkowanej na przewodzie od wentylacji łazienki mieszkania nr [...] oraz brak wkładu kwasoodpornego w przewodzie spalinowym od junkersa łazienki mieszkania nr[...].

Stwierdzając konieczność pozyskania dokumentów mogących stanowić dowody w niniejszym postępowaniu organ nadzoru budowlanego postanowił uzupełnić materiał dowodowy w przedmiocie ustalenia zakresu wykonanych robót, w szczególności w odniesieniu do kominów. Na tę okoliczność przeprowadzono - dowód z przesłuchania świadków w osobach R. R. - wykonawcę robót, T. J. - nadzorującego roboty oraz K. P. - kominiarza sporządzającego opinię na zlecenie L. C. Pierwszy ze wskazanych zeznał, że roboty budowlane wykonane w obrębie budynku przy ul. D. [...] we W. obejmowały wymianę pokrycia dachowego, wraz z wymianą obróbek blacharskich, rynien i rur spustowych łącznie z naprawą głowic kominowych polegającą na częściowym ich przemurowaniu w miejscu pęknięć oraz otynkowaniu i wzmocnieniu tynków siatką stalową i nie dotyczyły całych trzonów kominowych. Oświadczył także, że kominy nie zostały obniżone w trakcie trwania przedmiotowej inwestycji. Możliwe, że stało się to w latach 50-tych, 60-tych w czasie wcześniejszych remontów. W czasie remontu objętego przedmiotem postępowania odtworzono jednak stan pierwotnie istniejący. R. R. zeznał, iż w budynku przy ul. D. [...] we W. wykonano roboty obejmujące remont dachu z częściowym przemurowaniem kominów w miejscach występujących spękań (rozwarstwień) i oświadczył, że kominy objęte robotami nie zostały obniżone. Przemurowując kominy odtwarzano stan pierwotny - jaki był przed przystąpieniem do wykonywania robót. Kominy nie były ani obniżane ani podwyższane. Z kolei świadek K. P. oświadczył, że nie może stwierdzić czy w trakcie remontu zostały obniżone kominy, ponieważ nie widział stanu sprzed oględzin, a oceniał stan istniejący w dniu wykonywania zleconych czynności. Odpowiadając na pytanie czy przewody kominowe w obecnym stanie są niezgodne z obowiązującymi przepisami i mogą powodować nieprawidłowe działanie wentylacji, świadek zeznał, że "Opisywane nieznacznie niższe od pozostałych piony kominowe D i E nie mają wpływu na prawidłowe działanie podłączonych do nich urządzeń (nie występują w strefie zawiewania). Opisywane przewody nie są wyprowadzone niezgodnie z przepisami".

W dalszej części organ wyjaśnił, że w toku przeprowadzonego postępowania dowodowego ustalono, iż w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ulicy D. [...] we W. wykonano roboty budowlane polegające na

remoncie, przez który - zgodnie z art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego - należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Ich wykonanie wymagało zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej (art. 30 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy). Naruszenie natomiast tego obowiązku podlega rygorom art. 50 i 51 Prawa budowlanego, które określają postępowanie organu nadzoru budowlanego w celu doprowadzenia wykonanych samowolnie robót do stanu zgodnego z prawem. Wyjaśnił przy tym, że prowadzone postępowanie naprawcze w trybie art. 50 i 51 ustawy - Prawo budowlane, ma celu w pierwszej kolejności doprowadzenie samowolnie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

Kolejno wyjaśnił, że roboty budowlane objęte przedmiotem postępowania wykonano na podstawie zgłoszenia dokonanego w dniu 14 grudnia 2012 r. przez Wspólnotę Mieszkaniową budynku. Wprawdzie zgłoszenie dotyczyło remontu pokrycia dachowego, to w rzeczywistości wykonano także częściowe przemurowanie kominów ponad połacią dachową. Zgromadzony jednak materiał dowodowy nie wskazuje na nieprawidłowości w odniesieniu do wykonanych robót a z zeznań świadków nie wynika aby kominy objęte robotami zostały obniżone. Przemurowując kominy - odtworzono stan pierwotny. Ponadto uprawniony mistrz kominiarski w trakcie przesłuchania zeznał, iż nieznacznie niższe od pozostałych trzony kominowe D i E (nie wskazując, iż zostały obniżone w trakcie prowadzenia przedmiotowych robót) nie mają wpływu na prawidłowe działanie podłączonych do nich urządzeń (nie występują w strefie zawiewania), przedmiotowe przewody nie są wyprowadzone niezgodnie z przepisami.

W związku z powyższym, ze względu na brak istnienia przesłanek - stanowiących podstawę do nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem, w oparciu o przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane - organ nadzoru budowlanego uznał, że zasadnym jest umorzenie postępowania na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego z uwagi na jego bezprzedmiotowość.

Odnosząc się do zarzutów podnoszonych przez stronę skarżącą, w szczególności dotyczących zakresu wykonanych robót związanych z przemurowaniem kominów, w których to wskazuje, iż "komin miał być rozebrany do podstawy dachu i odbudowany, tak jak było to ustalane na zebraniach oraz przedstawione w ekspertyzie do Sądu’, organ I instancji wyjaśnił, że kompetencje organów nadzoru budowlanego szczegółowo reguluje art. 83 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane - zgodnie z którym do właściwości organów nadzoru budowlanego należą wyłącznie zadania i kompetencje określone w przytoczonym przepisie, a wyliczenie w nim zawarte stanowi listę zamkniętą. Wobec tego do właściwości Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego jako organu nadzoru budowlanego nie należy rozstrzyganie sporów między współwłaścicielem budynku a zarządcą, zajmowanie się sprawami związanymi z zarządzaniem (administrowaniem) nieruchomością wspólną, rozstrzyganie sporów jaki zakres robót w budynku należy wykonać. Wobec tego dla tegoż organu w żaden sposób nie są wiążące ustalenia zawarte pomiędzy Wspólnotą a zarządcą budynku odnośnie zakresu wykonanych robót, w tym wypadku dotyczących przemurowania kominów, na które powołuje się strona.

Ponadto organ zaznaczył, że w ramach prowadzonego postępowania dotyczącego robót budowlanych (remontu dachu i kominów) nie można nakazać usunięcia występujących nieprawidłowości w stanie technicznym budynku - nie można nakazać przemurowania kominów do wysokości podłogi na poddaszu, gdyż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie wskazuje na nieprawidłowości w odniesieniu do wykonanych robót. Zauważył przy tym, iż jakkolwiek strona skarżąca w piśmie z dnia [...] r. podkreśla, iż przed remontem dachu wszystko działało prawidłowo i coroczne kontrole dotyczące przewodów kominowych były bez zarzutu, to przedłożone przez zarządcę protokoły z okresowej kontroli przewodów kominowych wskazują na nieprawidłową pracę wentylacji grawitacyjnej kuchni (odwrotny ciąg) w lokalu mieszkalnym nr[...]. Kwestie te nie mogą być jednak badane w ramach przedmiotowego postępowania obejmującego swym zakresem remont dachu i kominów.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła L. C., reprezentowana przez C. C. W jego treści kwestionuje zasadność umorzenia postępowania w niniejszej sprawie, zarzucając podjęcie zaskarżonej decyzji na podstawie budzących wątpliwość co do prawdziwości faktów świadczących o zaniechaniu obniżenia wysokości kominów. W szczególności kwestionuje wiarygodność zeznań złożonych przez świadka T. J. oraz R. R.

Ponadto podkreśliła, że pomimo interwencji ze strony organu nadzoru budowlanego problem wydobywających się z kratki wentylacyjnej w łazience spalin nie został rozwiązany. Nie zgadza się przy tym z twierdzeniem co do zbyt szczelnej stolarki okiennej, brakiem kratki w łazience, brakiem łącznika między kratką a wlotem do przewodu wentylacyjnego, wywodząc, że dostosowała się do zaleceń zawartych w ekspertyzie kominiarskiej z dnia 3 lutego 2012 r. Połączyła bowiem rurę spiro o średnicy 150 mm, wstawiła kratkę wentylacyjną o średnicy 150 mm oraz zrobiła otwory w drzwiach. W dniu 17 maja 2012 r. została przeprowadzona kontrola wykonanych prac, która nie została jednak odnotowana w decyzji. W jej trakcie pracownicy Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego odnotowali w protokole usunięte nieprawidłowości, które zalecił uprzednio kominiarz.

Strona odwołująca się podkreśliła również, że w ekspertyzach kominiarskich zleconych przez "F." [...] sp. z o.o. nie ma wzmianki odnośnie przeniesienia rury wylotu spalin, która wystaje na załączonym do odwołania zdjęciu. Nie wyjaśniono także, gdzie odprowadzane są spaliny z lokalu nr[...], gdzie jest przyłącze kominowe, do którego szybu kominowego podłączono się w trakcie prac remontowych i jaki wpływ powyższe przeróbki miały na funkcjonowanie wentylacji odwołującej się.

Decyzją z dnia [...]r. (Nr[...]), podjętą na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000, Nr 98, poz. 1071 ze zm.) utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy.

W ocenie organu odwoławczego w niniejszej sprawie nie może zapaść inna decyzja, niż ta która została podjęta przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. Z akt sprawy niezbicie bowiem wynika, że w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. D. [...] we W. wykonano roboty budowlane polegające na odtworzeniu stanu pierwotnego, niestanowiące bieżącej konserwacji, czyli stanowiące zgodnie z art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane remont. Zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 30 ust.1 pkt 2 Prawa budowlanego, wymagają one przed ich rozpoczęciem zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej. Natomiast wykonanie takich robót bez wymaganego zgłoszenia podlega rygorom przepisów art. 50 i 51 Prawa budowlanego.

Dalej organ wyjaśnił, że w aktach sprawy znajduje się dokument potwierdzający fakt dokonania zgłoszenia przez wspólnotę mieszkaniową przedmiotowego budynku zamiaru realizacji robót polegających na remoncie pokrycia dachowego (potwierdzona za zgodność z oryginałem kopia tego zgłoszenia). Przy realizacji ww. robót budowlanych doszło jednak również do prac polegających na częściowym przemurowaniu kominów ponad połacią dachu, które zgłoszeniem nie były objęte. Zasadnym było zatem rozważenie konieczności zastosowania w stosunku do nich środka przewidzianego przez ustawodawcę w ramach regulacji art. 50 - 51 Prawa budowlanego, którego celem nie jest karanie inwestora za wykonywanie robót budowlanych w sposób samowolny, lecz doprowadzenie materialnego efektu tych robót do stanu zgodnego z przepisami. Tym samym w ramach postępowania należało ustalić, czy roboty wykonane zostały w sposób poprawny pod względem techniczno - budowlanym i w przypadku gdyby zaszła taka potrzeba (roboty byłyby wykonane w sposób wadliwy) mając na uwadze charakter naruszenia prawa, należało w drodze decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego nakazać:

1. zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego (gdy doprowadzenie robót do stanu zgodnego z prawem nie jest możliwe w sposób inny niż poprzez, któryś z tych nakazów) albo

2. wykonanie określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z przepisami, w określonym terminie (a zatem dotyczy to sytuacji gdy efekt samowolnych robót może zostać zaakceptowany po wykonaniu dodatkowych czynności),

lub w przypadku ustalenia, że roboty wykonano poprawnie - umorzyć postępowanie w sprawie na podstawie art. 105 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego.

Zebrany w sprawie materiał dowodowy - w ocenie organu - nie potwierdza zarzutów strony skarżącej, że roboty polegające na przemurowaniu kominów, wbrew wcześniejszym ustaleniom w ramach wspólnoty, polegały wyłącznie na częściowym przemurowaniu kominów ponad połacią dachu (miały one podlegać przemurowaniu w większej części) i ich obniżeniu w stosunku do stanu poprzedniego przez co zaczęły wstępować w należącym do strony mieszkaniu nieprawidłowości, nie mające wcześniej miejsca. Nie budzi bowiem wątpliwości to, że przy wykonywaniu przedmiotowych robót budowlanych nie doszło do zmiany wysokości kominów. Takiego stanu rzeczy dowodzą zeznania świadków - tj. R. R. i T. J. Natomiast strona skarżąca w toku postępowania nie wskazała żadnej osoby, która zeznając w charakterze świadka mogłaby potwierdzić jej twierdzenia, mimo, że organ I instancji jej to umożliwił. Co więcej - zdjęcia przedłożone do akt sprawy przez pełnomocnika skarżącej mające potwierdzać dokonane obniżenie, a odzwierciedlające stan obiektu przed robotami także nie dowodzą zarzucanego obniżenia. Stan na nich uchwycony nie rożni się bowiem w zakresie wysokości kominów, od tego jaki obrazuje dokumentacja zdjęciowa sporządzona podczas oględzin z dnia [...]r.

Ponadto, zdaniem organu odwoławczego w świetle materiału dowodowego, oczywistym jest, że przedmiotowe roboty budowlane nie pogorszyły stanu technicznego i właściwości użytkowych elementów budynku. Nie są one - jak twierdzi strona skarżąca - powodem występowania wcześniej nie mających miejsca w jej lokalu nieprawidłowości. Jak wynika bowiem z akt sprawy, a konkretnie protokołu kominiarskiego nr [...] z dnia [...] r. i protokołu kominiarskiego nr [...] z dnia [...] r. nieprawidłowości polegające na wadliwej pracy wentylacji (odwrotny ciąg), miały miejsce wcześniej. Ponadto, żadne ze znajdujących się w aktach sprawy opracowań kominiarskich, nie wskazuje na to, że przyczyną nieprawidłowości mających miejsce w lokalu skarżącej są niewłaściwie wykonane roboty przy przemurowaniu kominów. Mistrz kominiarski T. Cz. w sporządzonej przez siebie informacji z dnia [...] r. wskazał, że do lokalu L. C. - wskutek zamontowania szczelnej stolarki okiennej bez nawiewników - nie jest doprowadzona odpowiednia ilość powietrza zewnętrznego niezbędna dla prawidłowego funkcjonowania wentylacji. Wskazał również na inne nieprawidłowości w obrębie lokalu, takie jak chociażby brak prawidłowej kratki nawiewnej w drzwiach łazienki. Strona skarżąca nie przedstawiła natomiast żadnego opracowania, które mogłoby zakwestionować powyższe twierdzenia poprzez chociażby wskazanie, że czynności naprawcze przeprowadzone w lokalu byłyby wystarczające w normalnych warunkach do usunięcia nieprawidłowości, a zatem, że przyczyną nie jest stan lokalu. Co istotne - nawet gdyby taki dowód przedłożono, to i tak nie potwierdziłby on pogorszenia się warunków po robotach budowlanych. Jak bowiem wskazano wyższej, przed ich przeprowadzeniem nieprawidłowości również występowały (co świadczy o tym, że nie przedmiotowe roboty są ich przyczyną), a w trakcie przedmiotowych robót budowlanych odtworzono jedynie stan poprzedni kominów, czyli przeprowadzono remont, który nie może być uznany za niezgodny z przepisami techniczno-budowlanymi. Przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie nie mają bowiem zastosowania do robót budowlanych polegających na remoncie. Ponadto, wykonane prace nie pogorszyły w żaden sposób stanu technicznego i właściwości użytkowych budynku. Tym samym - w ocenie organu II instancji - dalsze prowadzenie postępowania w sprawie jest zatem bezcelowe, a jedynym właściwym zakończeniem postępowania było wydanie decyzji o jego umorzeniu w całości, na podstawie art. 105 § 1 kpa.

Natomiast odnosząc się do podnoszonych przez stronę skarżącą kwestii nieprawidłowości działania zarządcy, organ odwoławczy powtórzył, iż kompetencje organów nadzoru budowlanego szczegółowo reguluje art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego i nie należy do nich rozstrzyganie sporów między współwłaścicielem budynku a zarządcą czy wspólnotą co do zajmowania się sprawami związanymi z zarządzaniem (administrowaniem) nieruchomością wspólną.

Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożyła L. C., reprezentowana przez pełnomocnika wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zdaniem skarżącej kwestionowane decyzje naruszają jej interes prawny poprzez tolerowanie niezgodnego z prawem i zagrażającego bezpieczeństwu stanu kominów w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. D. [...] we W. Jednocześnie zarzucono zaskarżonej decyzji błędną i dowolną interpretację przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie prowadzącą do uznania, że stan komina przynależnego do mieszkania nr [...] po remoncie niespełniający normy [...]- jest zgodny z prawem.

Uzasadniając powyższe zarzuty strona skarżąca wskazała, że prowadzący postępowanie organ pominął w toku sprawy szereg okoliczności, które miały istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia. Przede wszystkim po remoncie dachu w zakresie przewodów kominowych w należącym do skarżącej mieszkaniu pojawiły się problemy z właściwym odprowadzaniem spalin z pieców i wentylacją pomieszczeń, które wcześniej nie występowały. Mimo zastosowania się do zaleceń wynikających z opinii kominiarskich sporządzonych po remoncie, problemy te nie zniknęły, co jednoznacznie wskazuje, iż ich przyczyna tkwi w nieprawidłowym wykonaniu remontu, a w szczególności wynika z samowolnego skrócenia przewodów kominowych przez wykonawcę remontu.

W ocenie skarżącej organ niezasadnie poprzestał w zakresie ustalenia wysokości kominów w przedmiotowym budynku przed rozpoczęciem remontu dachu jedynie na niewiarygodnych zeznaniach T. J. i R.R. Wskazała przy tym, że osoby te miały interes w tym, aby zaprzeczać, iż w efekcie prowadzonych prac budowlanych doszło do skrócenia kominów, a co za tym idzie, że powstał stan niezgodny z obowiązującymi przepisami, w tym z normą[...]. Skarżąca podniosła także, że organ odwoławczy zaniechał odniesienia się do jej zarzutów i dowodów zawartych w odwołaniu i nie ocenił wiarygodności zeznań świadków. Ponadto zauważyła, że w odwołaniu przedstawiono ogólnie dostępne zdjęcia z serwisu Google Maps, na których wyraźnie widać, iż na trzy miesiące przed początkiem prac budowlanych wysokość wszystkich kominów w budynku przy ul. D. [...] jest jednakowa, tak jak przewiduje to dokumentacja projektowa budynku. Pomimo tego organ nie poczynił żadnych ustaleń, które miałyby zmierzać do ustalenia, kiedy wcześniej były w budynku prowadzone prace remontowe dotyczące kominów i jaki był ich zakres, a w szczególności czy w efekcie tych prac doszło do skrócenia kominów do wysokości niezgodnej z obowiązującymi normami. Strona skarżąca nadmieniła przy tym, że polskie normy, w tym ta oznaczona jako[...], powstały w efekcie wieloletnich empirycznych ustaleń i ich stosowanie ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa zdrowia i życia ludzi przebywających w lokalach, w których użytkuje się piece, ogrzewacze gazowe i inne tego typu urządzenia. Wobec tego organ nadzoru budowlanego nie może tolerować sytuacji, w której niniejsze normy zostają w oczywisty sposób naruszone ani poprzestać w zakresie ustalenia zgodności stanu faktycznego z prawem jedynie na niepełnych i ogólnikowych opiniach kominiarzy bez poczynienia własnych. Takie zachowanie stanowi oczywiste naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 7 kpa w zw. z art. 75, 77, 80 kpa.

W odpowiedzi na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację i wywody prawne zawarte w kwestionowanej decyzji.

Na rozprawie wyznaczonej na dzień 29 sierpnia 2013 r. pełnomocnik skarżącej wskazał, że popiera skargę oraz wnioski w niej zawarte oraz oświadczył, że budynek nr [...] znajdujący się przy ulicy D. jest wpisany do Gminnego Rejestru Zabytków, natomiast pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny podjął orzeczenie w sprawie po rozważeniu następujących okoliczności faktycznych i prawnych:

Należy przede wszystkim wyjaśnić, że w przepisie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) ustawodawca zastrzegł, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej), formułując w ten sposób generalne kryterium wiążące sady administracyjne w pełnym zakresie ich kognicji. Jednoznaczność tej zasady sprawia, że wojewódzki sąd administracyjny w toku podjętych czynności rozpoznawczych dokonuje oceny co do zgodności kontrolowanej decyzji (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania lub tryb podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Wiążące są przy tym przepisy obowiązujące w dacia wydania zaskarżonego aktu.

Mając na względzie wskazane powyżej kryterium legalności Wojewódzki Sąd Administracyjny po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie w toku administracyjnego postępowania instancyjnego okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych stwierdził naruszenie prawa obligujące do uwzględnienia skargi poprzez zastosowanie w sprawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., Nr 270, poz. 1110) wskazującego na naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy przy jednoczesnym skorzystaniu z dyspozycji art. 135 wskazanego aktu, z którego wynika, że Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia.

Ponadto poprzedzając wyjaśnienie motywów podjętego wyroku Sąd uznał za konieczne wskazać, że wpis budynku do Gminnej Ewidencji Zabytków jest formą ochrony obiektu o walorach zabytkowych, ale nie jest równoznaczny z wpisem do rejestru zabytków, o którym mowa w przepisie art. 29 ust. 2 pkt 1 (in fine) powoływanej poprzednio ustawy – Prawo budowlane, jako wyjątku od dopuszczonej przez ustawodawcę możliwości wykonywania robót budowlanych polegających na remoncie obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych bez zachowania wymogu uzyskania uprzednio pozwolenia na budowę, ale na podstawie dokonanego zgłoszenia zamiaru zrealizowania takich robót organowi administracji architektoniczno-budowlanej właściwemu miejscowo przyjętego przez ten organ bez wniesienia sprzeciwu.

W toku postępowania jurysdykcyjnego prowadzonego w rozpoznawanej sprawie zastosowanie miały przepisy powoływanej wcześniej ustawy – Prawo budowlane. Należy ona do sfery materialnego prawa administracyjnego, co podporządkowuje czynności procesowe, w tym orzecznicze podejmowane w sprawie, której przedmiot regulowany jest tą ustawą przepisom kodeksu postępowania administracyjnego.

Zgodnie z art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji publicznej właściwy w sprawie tzn. działający zgodnie z przyznaną mu przepisami ustrojowymi, materialnymi i procesowymi kompetencją jest zobligowany do załatwienia sprawy w sposób w tym przepisie określony tzn. decyzją rozstrzygającą sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończącą sprawę w danej instancji.

Rozstrzygnięcie sprawy co do jej istoty następuje poprzez konkretyzację uprawnienia lub obowiązku podmiotu, legitymowanego wg kryteriów ustalonych w art. 28 i art. 29 kpa, którego sytuacja prawna zostaje skutkiem tego ukształtowania w inny sposób. Wszelka ingerencja w sferę prawną podmiotu przez organ działający w warunkach wcześniej wskazanych może odbywać się wyłącznie na podstawie konkretnych przepisów prawa materialnego odpowiedniej rangi, do stosowania których uprawniony jest organ prowadzący postępowanie i posiadający kompetencję orzeczniczą /decyzyjną/. Ustawodawca dopuścił jednak inny tzn. niemerytoryczny sposób załatwiania sprawy administracyjnej określając jego warunki m.in. w przepisie art. 105 § 1 kpa. Przepis ten nakazuje organowi prowadzącemu postępowanie w sprawie wydanie decyzji o umorzeniu postępowania w całości albo w części, gdy z jakiejkolwiek przyczyny stało się ono w całości albo w części bezprzedmiotowe. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem i niekwestionowanymi poglądami nauki bezprzedmiotowość postępowania wynika z braku jednego z elementów materialnego stosunku prawnego, a poprzez to oznacza niemożność skonkretyzowania prawa lub obowiązków określonego podmiotu, które obliguje do zakończenia postępowania w sprawie administracyjnej w inny sposób niż poprzez wydanie rozstrzygnięcia co do istoty sprawy /np. W. Dawidowicz: Postępowanie administracyjne, Warszawa 1983r.; wyrok NSA z dnia 16 grudnia 1996r., sygn. art. Sa/Ka 2493/95 niepubl./. Oznacza ona brak legalnej możliwości ingerowania właściwego organu w sferę prawną jednostki.

Zważyć przede wszystkim należy, że stwierdzona przez organy właściwe instancyjnie bezprzedmiotowość postępowania odnosi się do robót budowlanych wykonanych w obrębie dachu i kominów mieszkalnego budynku wielorodzinnego położonego we W. przy ul. Ed. D. [...]. Realizowanie tych robót poprzedzone było zgłoszeniem zamiaru ich wykonania dokonanym w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej ul. E. D. [...] we W. w dniu [...] r. W zgłoszeniu przyjętym bez wniesienia sprzeciwu przez właściwy powiatowy organ nadzoru budowlanego zamierzoną inwestycję określono jako "remont pokrycia dachowego", nie uwzględniono w nim natomiast żadnych robót odnoszących się do kominów należących do budynku przy ul. E. D.[...].

Z tych względów Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W., prowadząc z urzędu postępowanie, wszczęte w związku z pismem skierowanym do organu w dniu [...] r. przez C. C., ograniczył swoje czynności wyjaśniające do kwestii związanych z robotami budowlanymi dotyczącymi kominów.

Ustalenia dokonane w toku postępowania jurysdykcyjnego na podstawie podjętych w sprawie czynności, w tym: oględzin przedmiotowej nieruchomości, przesłuchania świadków, analizy treści doręczonych protokołów okresowych kontroli stanu technicznego przedmiotowego obiektu, uznane zostały przez organy orzekające w sprawie za uprawniające do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego.

Zdaniem Sądu ocena przyjęta przez organy właściwe instancyjne w rozpoznawanej sprawie jest co najmniej przedwczesna. Zważyć bowiem należy, że wobec samowolnego zrealizowania robót budowlanych w obrębie kominów przedmiotowego budynku i ustawowych powinności organu nadzoru budowlanego konieczne było rozważenie przeprowadzenia tzw. postępowania naprawczego przy zastosowaniu przepisów zawartych w art. 50-51 powoływanej poprzednio ustawy – Prawo budowlane. Celem takiego postępowania i przyjętej w jego zakresie regulacji ustawowej – jak prawidłowo wskazał organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji – "nie jest karanie inwestora za wykonywanie robót budowlanych w sposób samowolny, lecz doprowadzenie materialnego efektu tych robót do stanu zgodnego z przepisami. W ramach postępowania należy zatem ustalić, czy roboty wykonane zostały w sposób poprawny pod względem techniczno-budowlanym ...".

Organy orzekające w sprawie uznały, że tryb postępowania legalizacyjnego nie może być stosowany w rozpoznawanej sprawie, bowiem w okolicznościach w niej istniejących, w tym przede wszystkim niewadliwego wykonania robót w obrębie kominów, brak jest w obowiązujących przepisach prawa materialnego umocowania dla jakiejkolwiek interwencji organu nadzoru budowlanego, co w konsekwencji obliguje organ uprawniony do orzekania w sprawie do stwierdzenia bezprzedmiotowości postępowania i jego umorzenia.

Należy jednak zwrócić uwagę, że niezależnie od sposobu zakończenia postępowania (merytorycznego lub niemerytorycznego) organ dysponujący kompetencją orzeczniczą podporządkowany jest zasadzie prawdy obiektywnej i obowiązkowi zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego (art. 7 i art. 77 § 1 kpa).

Istotne jest również, że w przyjętej przez kodeks postępowania administracyjnego formule postępowania wyjaśniającego, opartej na zasadzie oficjalności – co podkreślono w judykaturze i piśmiennictwie – to organ prowadzący postępowanie w sprawie administracyjnej z urzędu przeprowadza dowody służące prawidłowemu ustaleniu stanu faktycznego sprawy, a strona postępowania jest uprawniona, ale nie zobowiązana do przedstawienia dowodów i nie musi przejawiać inicjatywy dowodowej, mimo że powinna współdziałać w realizowaniu zasady prawdy obiektywnej – stosownie do koncepcji organu prowadzącego postępowanie (np. wyrok NSA z 26 października 1984 r., sygn. akt II SA 1205/84, ONSA 1984, Nr 2, poz. 98; W. Siedlecki: Postępowanie cywilne w zarysie, Warszawa 1972).

Zdaniem Sądu organy właściwe instancyjnie obowiązkom powyżej wskazanym nie zadośćuczyniły. Materiał sprawy nie dostarcza wiarygodnej podstawy do stwierdzenia, że w toku przeprowadzonych robót remontowych kominów nie zmieniono ich wysokości. Organy uznając twierdzenia pełnomocnika L. C. o obniżeniu komina za niezasadne odwołały się do zeznań świadków powołanych w sprawie tj. T.J., który sprawował nadzór nad przedmiotowymi robotami budowlanymi oraz R. R.– wykonawcy robót. W uznaniu Sądu organy oceniając te dowody (zeznania świadków) i przyznając im wiarygodność nie uwzględniły tego, że są to osoby bezpośrednio zainteresowane potwierdzeniem prawidłowości wykonanych robót budowlanych.

Sąd – orzekając na podstawie materiału sprawy – nie podziela też stanowczego twierdzenia organów o występujących przed realizowaniem przedmiotowych robót budowlanych nieprawidłowościach w funkcjonowaniu wentylacji i przewodów kominowych w lokalu mieszkalnym nr[...], należącym do skarżącej.

Powoływanie się w uzasadnieniu decyzji instancyjnych na treść protokołów kominiarskich nr [...] z dnia [...] r. i nr [...] z dnia [...] r. jest niezasadne, bowiem protokoły te dotyczą budynku przy ul. E. D.[...], a nie poszczególnych lokali; z ich treści wynika, że kanały dymowe, spalinowe i wentylacyjne odpowiadają obowiązującym przepisom i mieszczą się w obowiązujących normach oraz nadają się do dalszej bezpiecznej eksploatacji, a ciąg grawitacyjny w drożnych przewodach spalinowych i wentylacyjnych lokali jest dostateczny. Brak jest– zdaniem Sądu – podstaw do przyjęcia, że zamieszczone w nich adnotacje o nieprawidłowej pracy wentylacji grawitacyjnej kuchni (odwrotny ciąg) odnoszą się do lokalu mieszkalnego skarżącej.

W toku prowadzonego postępowania organy właściwe instancyjnie nie odniosły się w ogóle do zasadniczej w sprawie kwestii, mianowicie tego, że pomimo wykonania przez skarżącą wszystkich zaleceń wynikających z opinii kominiarskich sporządzonych w dniach: 3 stycznia 2012 r. i 1 sierpnia 2012 r. nieprawidłowości w funkcjonowaniu systemu wentylacyjnego nadal występują i uniemożliwiają korzystanie z urządzeń grzewczych.

W takich warunkach faktycznych nie można uznać, że stwierdzenie poprawności wykonanych w odniesieniu do kominów robót budowlanych, skutkujące umorzeniem postępowania jako bezprzedmiotowego jest uzasadnione i znajduje nie budzące wątpliwości potwierdzenie w materiale zebranym w sprawie.

W ocenie Sądu w istniejących w sprawie okolicznościach właściwy organ powinien skorzystać z możliwości określonych w przepisie art. 81 c ust. 2 pkt 2 ustawy – Prawo budowlane i zobowiązać w ustawowo zastrzeżonym trybie odpowiedni podmiot do dostarczenia oceny technicznej lub ekspertyzy, stwierdzającej, czy kominy budynku usytuowanego przy ul. E.D. [...] po wykonanych pracach remontowych odpowiadają polskim normom technicznym i wymogom warunkującym możliwość ich prawidłowego użytkowania i wykorzystania zgodnie z przeznaczeniem.

Zdaniem Sądu czynności dotychczas podjęte w sprawie nie uprawniają do zakończenia postępowania w trybie art. 105 § 1 kpa.

Dodatkowo Sąd uznał też za właściwe zwrócić uwagę, że wskazywane przez organ odwoławczy nieuwzględnienie robót budowlanych polegających na remoncie obiektu budowlanego jego części lub urządzenia budowlanego w zakresie przedmiotowym regulacji rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie nie zwalnia inwestora takich robót z obowiązku przestrzegania i dostosowania się do polskich norm gwarantujących bezpieczeństwo użytkowania obiektu budowlanego lub urządzenia budowlanego, natomiast organu nadzoru budowlanego – z racji jego statusu ustrojowego i materialnoprawnego – do oceny, czy ten wymóg został przez inwestora wykonanych robót budowlanych zachowany.

Wobec przedstawionych powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny – uznając, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania, a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy – stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c powołanej we wstępie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.

Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadnione jest treścią przepisu art. 200 wskazanej powyżej ustawy, zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Za tak określone koszty Sąd uznał – stosownie do przepisu art. 205 § 1 powoływanej ustawy procesowej – kwotę uiszczonego wpisu od skargi, od której skarżąca nie została zwolniona.

Rozpoznając sprawę ponownie właściwe organy powinny uwzględnić w toku podejmowanych czynności uwagi Sądu zawarte w uzasadnieniu.

H.B.17.10.2013 r.