Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1120/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi T.N. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia skargę oddala.


UZASADNIENIE

VII S.A./Wa 1120/05

U Z A S A D N I E N I E

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. po rozpatrzeniu zażalenia T.N. na postanowienie [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...].11.2004r o nałożeniu na T.N. grzywny w wysokości 5.000zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] lipca 2004r w przedmiocie doprowadzenia ogrodzenia działek nr ew. [...], [...]. [...] i [...] przy ul. S. w K. do stanu zgodnego z prawem na podstawie art. 138 §1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Organ odwoławczy ustalił, iż T.N. nie wykonała obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2004r polegającego na przywróceniu ogrodzenia do stanu poprzedniego poprzez jego przesunięcie na granicę działek nr ew. [...] i [...].

W związku z powyższym, [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wystosował do niej w dniu 28.09.2004r upomnienie wzywające do wykonania w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania nałożonego obowiązku.

Upomnienie zobowiązana otrzymała w dniu 30 września 2004r i nie podjęła żadnych kroków by zrealizować ciążący na niej obowiązek.

Następnie, organ nadzoru budowlanego I instancji wszczął postępowanie egzekucyjne wystawiając tytuł wykonawczy z dnia [...].11.2004r i nałożył na T.N. postanowieniem nr [...] z dnia [...].11.2004 r. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 5.000 zł.

Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego.

W przypadku gdy zobowiązana uchyla się od wypełnienia nałożonych obowiązków organ administracyjny zgodnie z art. 6 ust 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ma obowiązek wszcząć postępowanie egzekucyjne.

Grzywna w celu przymuszenia jest nakładana gdy egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku wykonania czynności, a w szczególności czynności której z powodu jej charakteru nie może za zobowiązanego spełnić inna osoba, o czym stanowi art. 119 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Stosownie do art. 119 §2 w/w ustawy, grzywnę nakłada się, jeżeli nie jest celowe zastosowanie innego środka egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym.

W myśl art. 121 §2 i 4 wyżej powołanej ustawy, w stosunku do osób fizycznych nałożona grzywna nie może przekraczać 5.000 zł i jest jednorazowa jeżeli dotyczy obowiązku wynikającego z przepisów prawa budowlanego.

W świetle powyższego i w ocenie organu odwoławczego, grzywna została obliczona i nałożona prawidłowo, a zarzuty podnoszone w zażaleniu pozostają bez wpływu na zaskarżone rozstrzygnięcie.

Organ egzekucyjny zgodnie z art. 15 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zachował tryb działania przewidziany ustawą, przesyłając zobowiązanej pisemne upomnienie, a później wystawiając tytuł wykonawczy.

Organ odwoławczy uznał, iż w przedmiotowej sprawie środek egzekucyjny w postaci grzywny jest środkiem najmniej uciążliwym dla zobowiązanej, a ponadto w przypadku wykonania obowiązku na wniosek zobowiązanej ściągnięta lub uiszczona grzywna w celu przymuszenia może w uzasadnionych przypadkach zostać zwrócona w całości lub części.

Skargę na powyższe postanowienie, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła T.N.

Skarżąca zarzuca błąd w ustaleniach faktycznych polegający na braku wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego i wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Zdaniem skarżącej, organ nie wziął pod uwagę, iż przed Sądem Rejonowym dla [...] toczy się postępowanie posesoryjne ( sygn. akt [...] ), w którym sąd ustala tytuł własności do działki.

Nadto, przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie toczy się sprawa w związku z przedmiotową nieruchomością ( sygn. akt VII S.A./Wa 104/05 ).

W odpowiedzi na skargę, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu, bowiem tak zaskarżone postanowienie, jak i utrzymane nim w mocy postanowienie [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie naruszają przepisów obowiązującego prawa materialnego i procesowego.

Zgodnie z art. 29 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z dnia 18 lipca 2002 r., nr 110, poz. 968 z późn zm.), organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej, organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym.

Oznacza to, że organ egzekucyjny nie może badać zasadności lub wadliwości decyzji bądź postanowienia będących podstawą egzekucji gdyż nie może ingerować w kwestie merytoryczne, które rozstrzygnął inny organ.

W postępowaniu egzekucyjnym mogą być badane wyłącznie kwestie dotyczące przebiegu tego postępowania.

W związku z powyższym, nieuzasadniony jest zarzut polegający na braku wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego poprzez nie uwzględnienie toczącego się postępowania posesoryjnego oraz postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w sprawie VII S.A./Wa 104/05.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy i dokonał prawidłowej jego oceny prawnej.

Egzekucja administracyjna w sprawie niniejszej prowadzona jest na podstawie własnego tytułu wykonawczego, który czyni zadość wymaganiom zawartym w art. 27 §1 pkt 3 ustawy egzekucyjnej, albowiem w sposób dostatecznie jasny wskazano podstawę prawną obowiązku oraz jego treść.

W rozpatrywanej sprawie, skarżącej doręczono w dniu 30 września 2004r upomnienie stanowiące element poprzedzający wszczęcie egzekucji.

W upomnieniu tym, skarżąca została poinformowana jaki obowiązek ma wykonać i co jej grozi w przypadku nie podporządkowania się temu obowiązkowi.

Z uwagi na brak wykonania nałożonego obowiązku organ egzekucyjny w sposób prawidłowy nałożył na zobowiązaną grzywnę w celu przymuszenia.

Grzywna w celu przymuszenia jest nakładana w zamiarze przymuszenia do wykonania obowiązku administracyjnego.

Z art. 122 §2 pkt 2 wynika, że w przypadku egzekucji obowiązku wynikającego z prawa budowlanego najpierw powinna zostać nałożona grzywna w celu przymuszenia, a w drugiej kolejności powinno być zastosowane wykonanie zastępcze.

Zgodnie z art. 119 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r., nr 110, poz. 968 z późn zm.), grzywna powinna być stosowana w przypadku egzekucji każdego obowiązku o charakterze niepieniężnym, a jej wysokość 5.000 zł jest zgodna z art. 121 powołanej wyżej ustawy.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie prawa nie narusza i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.