Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1520/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-05-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 1520/05 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 maja 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: NSA Józef Gach (spr), Sędziowie: WSA Ewa Michna, Asesor WSA Maja Chodacka, Protokolant: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2007r., sprawy ze skargi A. K., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie, z dnia 29 września 2005r nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999r, I. uchyla zaskarżoną decyzję II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w [...] na rzecz skarżącego koszty postępowania w kwocie 2.415 zł ( dwa tysiące czterysta piętnaście złotych ).


UZASADNIENIE

I SA/Kr 1520/05

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją- po rozpoznaniu odwołania- utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...].05.2005r. nr [...] , która określała A. K. podatek dochodowy od osób fizycznych za rok 1999 w kwocie [...] . zamiast [...] . W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że przeprowadzona kontrola podatkowa i postępowanie podatkowe wykazały nierzetelność prowadzonej przez podatnika podatkowej księgi przychodów i rozchodów. W związku z tym pominięto tę księgę jako dowód w postępowaniu podatkowym i podstawę opodatkowania określono w drodze oszacowania. Dla określenia wysokości przychodu przyjęto zadeklarowaną kwotę tego przychodu wynikającą z pierwotnego zeznania podatkowego. Z kolei koszty uzyskania przychodów przejęto w Wysokości wynikającej z dokumentów źródłowych.

W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 września 2005r. nr. [...] A. K. wniósł o jej uchylenie wraz poprzedzającą decyzją organu I instancji z powodu naruszenia przepisów o oszacowaniu podstawy opodatkowania, a w szczególności art.23 § 2 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r. nr.8 poz.60 ze zm.). Pierwszy z tych przepisów wymienia nazwane metody szacowania podstawy opodatkowania. Natomiast drugi dotyczy nie nazwanych metod szacowania podstawy opodatkowania i ma charakter posiłkowy. Jeżeli już organy podatkowe uznały, że wysokość przychodów należy określić w kwocie równej przychodom wynikającym z pierwotnego zeznania podatkowego to powinny one uwzględnić korektę tego zeznania spowodowaną ujawnieniem błędów rachunkowych w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest uzasadniona lecz nieco z innych powodów niż w niej wskazano. W rozpoznawanej sprawie organy podatkowe nie dokonały bowiem oszacowania podstawy opodatkowania i w związku z tym zarzuty skargi co do naruszenia art.23 §3 i §4 ustawy Ordynacja podatkowa są chybione. Natomiast organy te zastosowały art.23 § 2 tej ustawy ale w sposób niewłaściwy. Przepis ten stanowi, że organ podatkowy odstąpi od szacowania podstawy opodatkowania jeżeli dane wynikające z ksiąg podatkowych, uzupełnione dowodami uzyskanymi w trakcie postępowania pozwalają na określenie podstawy opodatkowania.

W rozpoznawanej sprawie organy podatkowe odstąpiły od szacowania podstawy opodatkowania o czym świadczy to, że oparły się przy jej określeniu na danych wynikających z podatkowej księgi przychodów i rozchodów, z tym, że wysokość przychodów określiły w kwocie równej ich kwocie wykazanej w pierwotnym zeznaniu podatkowym a wysokość kosztów uzyskania przychodów w kwocie równej ich kwocie wykazanej w korekcie tego zeznania, powiększonej o kwotę kosztów uzyskania przychodów wynikającą z dokumentów źródłowych nie wpisanych do podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Nie właściwe zastosowanie art.23 §2 ustawy Ordynacja podatkowa polegało więc na określeniu wysokości przychodów zgodnie z pierwotnym zeznaniem podatkowym, które jako oparte o dane wynikające z podatkowej księgi przychodów i rozchodów przed sprostowaniem błędów w jej zapisach było również dotknięte tymi samymi błędami. W związku z tym przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organy podatkowe określić się co do tego, czy dokonują oszacowania podstawy opodatkowania, czy też odstępują od tego. Jeżeli wybiorą drugą możliwość, to do postawy opodatkowania, powinny przyjąć przychody wynikające z podatkowej księgi przychodów i rozchodów po dokonaniu sprostowania w ich zapisach błędów rachunkowych, powiększone o kwotę przychodu wynikającego z dokumentu źródłowego, który nie został wpisany do tej księgi.

Na marginesie sprawy należy zauważyć, że korekta pierwotnego zeznania była bezskuteczna, gdyż polegała ona na obniżeniu należnego podatku do kwoty [...] ., która wobec jej zapłaty w całości stała się nadpłatą w części. Należało więc jednocześnie złożyć wniosek o stwierdzenia nadpłaty, czego nie uczyniono (zob.art.81 §1 pkt.1 i art.73 §2 ustawy Ordynacja podatkowa w brzmieniu obowiązującym w dniu złożenia korekty) tj. [...] .06.2000r.

Z tego względu Sąd działając na podstawie art.145 § 1 pkt.1 lit.a p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania postanowił na podstawie art.200 tej ustawy w związku z §2 ust.1 pkt.1 lit.a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 listopada 2003r. w sprawie wynagrodzeń za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (...) (Dz.U. Nr. 212, poz.275 ze zm.)