Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 201/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2008-09-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika

SENTENCJA

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu Anna Misiak po rozpoznaniu w dniu 11 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi B. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.


UZASADNIENIE

B. M. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego.

Wyrokiem z dnia 17 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę B. M. Na wniosek skarżącej z dnia 23 lipca 2008 r. sporządzono i doręczono jej w dniu 4 sierpnia 2008 r., wyrok z dnia 17 lipca 2008 r. wraz z uzasadnieniem na piśmie. B. M. w dniu 20 sierpnia 2008 r. (data nadania przesyłki placówce pocztowej), złożyła pismo o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia skargi kasacyjnej.

Referendarz sądowy w dniu 22 sierpnia 2008 r., przesłał jej urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, wymagany na podstawie art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., do wypełnienia i odesłania w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Skarżąca przesłała formularz w dniu 28 sierpnia 2008 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), w formularzu tym wskazała, że wnosi o zwolnienie jej z kosztów sądowych w całości i ustanowienie adwokata z urzędu.

W uzasadnieniu wniosku wskazała, że nie posiada środków finansowych na opłacenie kosztów sądowych i adwokata. Skarżąca podała, że zamieszkuje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i dwójką małoletnich, uczących się córek, w tym jedna z nich jest dzieckiem specjalnej troski. Ma majątek w postaci domu o powierzchni 104m2, gospodarstwa rolnego o powierzchni 10,5 ha, budynku gospodarczego, stodoły i garażu. B. M. i jej mąż P. M. prowadzą wspólnie gospodarstwo rolne, średni miesięczny dochód z niego, to jak wskazała skarżąca 2451 zł brutto, a dochód rolnika podawany jest w nakazie płatniczym za cały rok i wynosi on 294140 zł.

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, po zapoznaniu się z aktami sprawy, uznał, że nie zachodzi potrzeba wzywania o dodatkowe oświadczenia i dowody dotyczące sytuacji materialnej i możliwości płatniczych skarżącej w celu rozpatrzenia jej wniosku o przyznanie prawa pomocy. W decyzji organu I instancji wskazano bowiem, że kwota dochodu na członka rodziny skarżącej 648,79 zł, obejmująca przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne (art. 3 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, Dz. U z 2006 r. Nr 130, poz. 903)

Skarżąca zakwestionowała tę kwotę, twierdząc, że jest ona niższa, a organ II instancji uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Jak można zatem przyjąć z powyższych informacji dochód na jednego rodziny skarżącej nie przekracza kwoty 648,79 zł, bez znaczenia jest, zdaniem referendarza sądowego, dla oceny czy skarżąca spełnia przesłanki przyznania jej prawa pomocy, czy jest on niższy od wskazanej kwoty. Mając bowiem na uwadze obowiązujące orzecznictwo sądowe w przedmiocie prawa pomocy, nawet dochód na poziomie 648, 79 zł na jedną osobę w rodzinie przemawia za przyznaniem B. M. prawa pomocy.

Wniosek B. M. obejmuje swym zakresem żądanie przyznania prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, do których zaliczają się opłaty sądowe i zwrot wydatków, co określa art. 211 P.p.s.a. i ustanowienie adwokata.

Przyznanie prawa pomocy we wskazanym zakresie następuje, gdy osoba ubiegająca się o pomoc wykaże, że nie jest w stanie jakichkolwiek kosztów postępowania, jak stanowi art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

W tym miejscu należy wyjaśnić skarżącej, iż nie zachodzi potrzeba umieszczania w postanowieniu rozstrzygnięcia w przedmiocie zwolnienia jej od kosztów sądowych, ponieważ korzysta ona już z tego zwolnienia z mocy ustawy na podstawie z art. 239 § 1 lit. a P.p.s.a., zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy o opieki społecznej.

Referendarz sądowy uznał, zatem, iż sytuacja materialna skarżącej uprawnia ją do przyznania jej prawa pomocy w zakresie przez nią żądanym i postanowił o ustanowieniu dla niej adwokata z urzędu.

Za taką oceną sytuacji materialnej skarżącej przemawia aktualne orzecznictwo sądowe, jak postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2002r., sygn. akt OZ 862/04, niepublikowane że przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym powinno mieć charakter wyjątkowy i być stosowane do osób charakteryzujących się ubóstwem, przykładowo do takich osób można zaliczyć bezrobotnych bez prawa do zasiłku lub osoby ze względu na okoliczności życiowe pozbawione całkowicie środków do życia. Strona będąca osobą fizyczną powinna partycypować w kosztach postępowania, jeżeli ma jakiekolwiek środki majątkowe, w szczególności posiada stały miesięczny dochód przewyższający ustalone minimalne wynagrodzenie za pracę." Minimalne wynagrodzenie za pracę, na rok 2008 r. ustalono w kwocie brutto 1126 zł (patrz: rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 września 2007r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2008 r. (Dz. U. nr 171, poz. 1209), jest ono zatem wyższe niż dochód na członka rodziny skarżącej.

Przyznanie prawa pomocy w całości obejmuje, zgodnie z art. 245 § 2 P.p.s.a., zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przesłanka przyznania prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym jest podana w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., stanowiącym, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest wstanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny. Skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, jak bowiem wynika z akt dochód jej rodziny nie przekracza kwoty 648,79 zł, a ponadto skarżąca ma pod opieką jedno dziecko specjalnej troski, wymagające szczególnej opieki. Mając zatem na uwadze wykazany przez skarżącą stan materialny referendarz sądowy uznał, że spełnia ona przesłanki przyznania prawa pomocy w całości.

Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 1, pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.