Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1005/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-12-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Komendant Policji
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi P. O. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej postanawia 1. odmówić ustanowienia radcy prawnego, 2. odmówić ustanowienia adwokata.


UZASADNIENIE

P. O. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej.

Zwracając się o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata wnioskodawca oświadczył w urzędowym formularzu, że nie ma środków na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący nie wykazał żadnych dochodów, podał

że z tytułu działalności gospodarczej ponosi stratę finansową. Oświadczył, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z dwoma pełnoletnimi, studiującymi synami. Skarżący żadnego majątku nie wykazał.

Z uwagi na to, że informacje podane w urzędowym formularzu nie pozwalały na pełną ocenę sytuacji materialnej wnioskodawcy, skarżący wezwany został pismem

z dnia 25 października 2010 r. do nadesłania w terminie 7 dni: wyciągu z posiadanych rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych z ostatnich dwóch miesięcy (sierpień, wrzesień 2010 r.), odpisu zeznania podatkowego za rok 2009, kserokopii dokumentu wskazującego wysokość dochodu miesięcznego brutto (ewentualnie straty) z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej za miesiąc wrzesień 2010 r., kserokopii rachunków z miesiąca września 2010 r. wskazujących wysokość stałych miesięcznych wydatków ponoszonych w gospodarstwie domowym (np. opłata za energię elektryczną, gaz, telefon, inne, z dokładnym ich określeniem), oświadczenia, czy lokal mieszkalny wymieniony w rubryce nr 2 formularza stanowi własność skarżącego, oświadczenia,

czy synowie uzyskują jakikolwiek dochód.

W odpowiedzi na wezwanie skarżący oświadczył, że lokal mieszkalny jest własnością żony, załączył kserokopię wyroku z dnia [...] o zniesieniu

z dniem [...] wspólności majątkowej małżeńskiej. Podał, że opłaty za mieszkanie dokonywane są przez żonę, zaś wnioskodawca opłaca studia dzienne synów. Opłata za mieszkanie wynosi 800 zł, wyżywienie do 750 zł na osobę, inne wydatki związane z nauką 250 zł. Syn D. nie uzyskuje dochodu, a syn H. pracuje dorywczo. Wnioskodawca nie zna wysokości uzyskiwanego przez niego dochodu. W odniesieniu do wezwania o nadesłanie wyciągu z posiadanych rachunków bankowych skarżący nadesłał jedynie kserokopię transakcji na rachunku w [...] obejmujących okres od 22.09.2010 r. do 30.09.2010 r. Oświadczył nadto, że posiada konto w [...] i [...], które są nieaktywne. Załączył odpis zeznania podatkowego za 2009 r., z którego wynika, że osiągnął dochód w wysokości 46 155,83 zł. W sierpniu 2010 r. wnioskodawca odnotował stratę 19 255,54 zł, zaś we wrześniu 2010 r. osiągnął dochód w wysokości 4 971,92 zł. Faktura VAT za telefon opiewała na kwotę 795,47 zł.

Wobec treści złożonych przez stronę oświadczeń oraz w związku

z nienadesłaniem na wezwanie wszystkich żądanych dokumentów, skarżący pismem

z dnia 22 listopada 2010 r. został wezwany do złożenia w terminie 7 dni dodatkowych oświadczeń i dokumentów. Wobec oświadczenia o pozostawaniu w związku małżeńskim, skarżący zobowiązany został do złożenia oświadczenia o wysokości stałych miesięcznych dochodów uzyskiwanych przez żonę. W formularzu brak było danych w tym zakresie. Ponownie wezwany został też do nadesłania kserokopii rachunków (dowodów wpłat) wskazujących wysokość poszczególnych stałych miesięcznych wydatków. Wezwanie w tym zakresie nie zostało poprzednio wykonane. Strona obowiązana była nadesłać również wyciągu z posiadanych rachunków bankowych z miesiąca sierpnia 2010 i września 2010 r., wyciąg z okresu ostatnich dwóch miesięcy z pozostałych posiadanych rachunków bankowych, które wnioskodawca określił jako nieaktywne oraz kserokopii dokumentu wskazującego wysokość dochodu lub straty z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej z miesiąca października 2010 r.

Wezwanie niniejsze, doręczone skarżącemu w dniu 29 listopada 2010 r.,

nie zostało wykonane.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Instytucja prawa pomocy stanowi realizację konstytucyjnej zasady prawa

do sądu. Prawo to powinno być przyznawane wówczas, gdy strona jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej, a odmowa przyznania prawa pomocy uniemożliwiałaby dostęp do sądu. Ocena, czy spełniona została przesłanka warunkująca przyznanie prawa pomocy, następuje na podstawie informacji przedstawionych przez stronę. Wnioskodawca obowiązany jest wykazać, że faktycznie znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy. Rzeczywista sytuacja majątkowa wnioskodawcy nie może budzić żadnych wątpliwości.

W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, że spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy. Wnioskodawca w żaden sposób nie uczynił zadość wezwaniu z dnia 22 listopada 2010 r. i nie nadesłał żądanych dokumentów

i oświadczeń. Dotychczas przedstawione zaś informacje nie pozwalają – wobec nowych danych dotyczących sytuacji rodzinnej – uznać, że strona nie dysponuje środkami finansowymi na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Wnioskodawca nie przedstawił w szczególności informacji o dochodach żony, nie nadesłał kserokopii wyciągów wszystkich posiadanych rachunków bankowych, a nadesłany rejestr transakcji obejmował jedynie 8 dni września 2010 r. Samo oświadczenie, że pozostałe rachunki bankowe są nieaktywne nie jest wystarczające do stwierdzenia,

że wnioskodawca nie posiada na tych rachunkach żadnych środków. Dane zawarte

w formularzu nie mogą budzić wątpliwości. Informacje podane zaś przez stronę nie pozwalają stwierdzić, że w istocie nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wskazania przy tym wymaga, że zgodnie z ustawą z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny

i opiekuńczy (Dz. U. Nr 5, poz. 59 ze zm.), oboje małżonkowie obowiązani są, każdy według swych możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny. Nadto, małżonkowie obowiązani są do wzajemnej pomocy przez którą należy rozumieć nie tylko świadczenie osobiste ale i pieniężne. Zniesienie wspólności majątkowej małżeńskiej nie wyłącza obowiązku udzielenia tej pomocy.

Na podstawie przedstawionych przez stronę danych nie można dokonać pełnej oceny możliwości płatniczych, a tym samym uznać, że spełniona została przesłanka, na mocy której następuje przyznanie prawa pomocy.

Z uwagi na to, że strona nie wykazała, iż spełnia ustawową przesłankę, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7

ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak

w punkcie 1 i 2 postanowienia.