Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 407/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-08-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [....] nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. LS


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 4 kwietnia 2013 r. J. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] uchylające postanowienie Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] w sprawie zawieszenia postępowania w przedmiocie umorzenia należności z tytułu zaliczek alimentacyjnych wypłaconych na rzecz A. K. oraz przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 26 kwietnia 2013 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza, ewentualnie egzemplarza poświadczonego za zgodność z oryginałem – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie skarżący odebrał osobiście w dniu 10 maja 2013 r., a przy piśmie z dnia 13 maja 2013 r. nadesłał formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, plik dokumentów do sprawy oraz kopię podpisanej skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.; dalej p.p.s.a) jednoznacznie wskazują, jakie wymogi formalne winna spełniać skarga wnoszona do sądu administracyjnego - art. 46 § 1 i 2, art. 47 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. Oznacza to w szczególności, że każde pismo strony (w tym skarga) winno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Z uwagi na fakt, iż skarga nie czyniła zadość powyższemu wymaganiu, skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Mimo upływu zakreślonego terminu skarga nie została podpisana, nie nadesłano też jej podpisanego egzemplarza lub egzemplarza poświadczonego za zgodność z oryginałem. Skarżący co prawda nadesłał kopię podpisanej skargi, jednak czynność ta nie wypełnia wymogu z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.

Wyjaśnić należy, że podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu. Złożenie podpisu pod skargą z wskazaniem z imienia i nazwiska skarżącego spełnia łącznie warunki formalne dotyczące zarówno złożenia podpisu przez skarżącego jak i oznaczenia strony postępowania. Podpisem strony jest podpis w rozumieniu art. 78 k.c., który operuje pojęciem "własnoręcznego podpisu", dlatego też kopia podpisu nie spełnia wymogu opatrzenia pisma podpisem (por. postanowienie NSA z dnia 27 maja 2011 r. sygn. akt I OZ 368/11 nr LEX 795331; wyrok WSA w Opolu z dnia 10 marca 2010 r. sygn. akt I SA/Op 78/10 nr LEX 606473).

W tym stanie rzeczy uznać należy, iż skarga J. P. nie została skutecznie wniesiona i z tych względów, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a podlega odrzuceniu.

Na marginesie jedynie wspomnieć należy, że zaskarżone postanowienie jest postanowieniem kasatoryjnym, wobec czego przy ponownym rozpatrywaniu sprawy przez organ I instancji, skarżący będzie miał możliwość obrony swoich praw.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

LS