Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1203/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-12-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych

SENTENCJA

Dnia 11 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy: Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. M. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2007 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – Z. M. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Z.M. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.T. z dnia [...] w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2007 rok.

We wniosku tym wskazał, że jest osobą samotną i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jest niepełnosprawny (I grupa inwalidzka) i wymaga leczenia oraz stałej opieki. Uzyskuje dochód z tytułu emerytury, która wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym zamyka się w łącznej kwocie 828 zł. Innych dochodów nie posiada, a dochód, którym dysponuje, nie wystarcza mu na zakup lekarstw.

Podniósł przy tym, że jego majątek stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 90 m2 oraz drewnianej szopy (zakład nieczynny od 2000 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."). Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).

Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jest osobą niepełnosprawną (I grupa inwalidzka) i wymaga leczenia oraz stałej opieki. Uzyskuje dochód z tytułu emerytury, która wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym zamyka się w łącznej kwocie 828 zł. Innych dochodów nie posiada, a dochód, którym dysponuje, nie wystarcza mu na zakup lekarstw. Majątek skarżącego stanowią przy tym nieruchomości w postaci domu o pow. 90 m2 oraz drewnianej szopy (zakład nieczynny od 2000 r.).

Biorąc po uwagę powyższe okoliczności, Sąd uznał, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W ocenie Sądu przedstawiona we wniosku sytuacja majątkowa skarżącego, w tym zwłaszcza wysokość osiąganego dochodu, powoduje bowiem, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i

art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

(MSi)