Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 37/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-06-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Kozłowska, , , po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C.C. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej postanawia: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Zakład Ubezpieczeń Społecznych (dalej: ZUS, organ) decyzją z dnia [...] nr [...], znak: [...] uchylił w części własną decyzję z dnia [...] nr [...] dotyczącą umorzenia C.C. (dalej: skarżący) należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i umorzył należności z tytułu składek na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy decyzję z dnia [...].

Powyższa decyzja ZUS z dnia [...] doręczona została skarżącemu w dniu 12 października 2017 r.

W piśmie z dnia 6 listopada 2017 r. (data nadania: 7 listopada 2017 r.) adresowanym do ZUS skarżący wniósł o "przedłużenie terminu o 14 dni z powodu choroby". Podał, że musi leżeć w łóżku (zalecenie lekarskie) i ciężko mu jest poruszać się po domu.

Następnie w dniu 22 listopada 2017 r. (data nadania) skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższą decyzję ZUS z dnia [...]– za pośrednictwem ZUS. Skarga ta, nie zawierająca podpisu skarżącego, wpłynęła do organu w dniu 24 listopada 2017 r. Organ pismem z dnia 30 listopada 2017 r. przesłał skargę skarżącemu w celu uzupełnienia podpisu – w terminie 14 dni. Podpisany egzemplarz skargi skarżący nadał w dniu 13 grudnia 2017 r. (wpływ do organu: 18 grudnia 2017r.)

W dniu 11 stycznia 2018 r. do Sądu wpłynęła odpowiedź ZUS na skargę wraz ze skargą i aktami administracyjnymi sprawy. Odpowiadając na skargę, pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie jako spóźnionej, ewentualnie o oddalenie skargi.

Postanowieniem z dnia 19 lutego 2018 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ustanowił skarżącemu adwokata z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga w niniejszej sprawie wniesiona została z uchybieniem terminu.

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.

Z analizy akt sprawy wynika, iż przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję doręczona została skarżącemu w dniu 12 października 2017 r. Trzydziestodniowy termin przewidziany na wniesienie skargi upływał zatem z dniem 13 listopada 2017r., ponieważ ostatni – trzydziesty dzień terminu przypadał na sobotę 11 listopada 2017r., a zgodnie z art. 83 § 2 P.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

Skargę wniesiono natomiast (data nadania w urzędzie pocztowym) dopiero w dniu 22 listopada 2017 r. (środa), to jest po upływie przewidzianego prawem trzydziestodniowego terminu dla dokonania tej czynności.

Zauważyć jednocześnie należy, że wprawdzie pismem z dnia 6 listopada 2017r. skarżący zwrócił się do organu o "przedłużenie terminu o 14 dni z powodu choroby", jednakże obowiązujące przepisy nie przewidują instytucji przedłużenia terminu do wniesienia skargi. Pismo powyższe nie może być również uznane za wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, gdyż zostało wniesione jeszcze w okresie biegu terminu przewidzianego na wniesienie skargi.

Zaznaczyć również trzeba, że datą wniesienia skargi w niniejszej sprawie jest dzień 22 listopada 2017 r., tj. data nadania przez skarżącego pierwotnego (niepodpisanego) egzemplarza skargi. Późniejsze wniesienie przez skarżącego – na wezwanie organu – podpisanej skargi w dniu 13 grudnia 2017 r. jest pozbawione znaczenia prawnego dla terminu jej wniesienia. Na marginesie wskazać należy, iż błędna jest praktyka wzywania skarżącego przez organ do podpisania skargi, gdyż właściwy dla dokonania takiej czynności, stanowiącej uzupełnienie braku formalnego skargi, jest sąd.

Reasumując, skarga w niniejszej sprawie wniesiona została z uchybieniem terminu, dotychczas nie został również złożony wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności.

Ponieważ, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji.