Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1436/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 20 września 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie stwierdzenia przeciwwskazań do leczenia uzdrowiskowego postanawia : odrzucić skargę S. K.


UZASADNIENIE

W dniu 11 sierpnia 2006r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga S. K. na nie dokonanie przez Narodowy Fundusz Zdrowia [...] Oddział Wojewódzki potwierdzenia skierowania na leczenie uzdrowiskowe wystawione przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego.

W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że informacja o nie potwierdzeniu skierowania na leczenie uzdrowiskowe jest jedynie formą zakomunikowania świadczeniobiorcy stwierdzenia przez lekarza specjalistę niezasadności zaordynowania leczenia uzdrowiskowego dokonanego przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego. Organ wskazał, że kwestia zaskarżalności nie potwierdzenia skierowania została uregulowana w § 5 ust. 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004r. w sprawie leczenia uzdrowiskowego, gdzie stwierdza się, że " na nie potwierdzenie skierowania przez oddział wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia nie przysługuje odwołanie".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia od których służy środek zaskarżenia w postaci zażalenia albo kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty, a także postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie oraz inne akty lub czynności organów z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Do tej kategorii spraw nie należy informacja o nie potwierdzeniu skierowania na leczenie uzdrowiskowe jak również brak działania Ministra Zdrowia w przedmiocie zapewnienia skarżącemu środków finansowych umożliwiających mu zakup leków. Właściwość sądów administracyjnych dotyczy nie podejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.

W niniejszej sprawie organ podjął działania mające na celu ocenę prawidłowości skierowania skarżącego przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego na leczenie uzdrowiskowe. Wynikiem merytorycznej weryfikacji celowość skierowania była odmowa jego potwierdzenia, o czym organ poinformował skarżącego. Informacja o nie potwierdzeniu leczenia jest jedynie formą zakomunikowania świadczeniobiorcy niezasadności zaordynowania leczenia uzdrowiskowego dokonanego przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego. Nie jest zatem decyzją administracyjną, postanowieniem czy innym aktem lub czynnością organu z zakresu administracji publicznej o których mowa w art. 3 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, która podlega kontroli sprawowanej przez Sąd.

Tym samym wniesienie skargi na informację o nie potwierdzeniu skierowania na leczenie uzdrowiskowe jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 cyt. ustawy Sąd odrzuca skargę gdy z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270), należało orzec jak w sentencji postanowienia.