Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 398/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2022-09-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6319 Inne o symbolu podstawowym 631
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 14 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. na czynność Komendanta Policji z dnia [...] czerwca 2022 r. nr [...] w przedmiocie opłaty depozytowej za przechowywaną broń postanawia: umorzyć postępowanie.


UZASADNIENIE

W dniu 23 sierpnia 2022 r. Komendant Policji przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pismo B. M. (dalej też jako skarżący) zatytułowane "Zażalenie", skierowane do Komendanta Głównego Policji w W., za pośrednictwem Komendanta Policji. W przedmiotowym piśmie skarżący wniósł o uchylenie czynności Komendanta Policji z dnia 30 czerwca 2022 r. w przedmiocie opłaty depozytowej za przechowywaną broń.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 sierpnia 2022 r. wezwano B. M. do jednoznacznego wskazania, czy przedmiotowe pismo zatytułowane jako "Zażalenie" i skierowane do Komendanta Głównego Policji w W. – jest skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie (jak uznał Komendanta Policji) – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi skarżący oświadczył, że przedmiotowe pismo zatytułowane jako zażalenie zaadresowane do Komendanta Głównego Policji w W. nie jest skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie i wniósł o przesłanie zażalenia zgodnie ze wskazanym adresatem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w § 1 pkt 1 i 2. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.)

Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn", gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeśli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna i wydanie wyroku stanie się zbędne lub niedopuszczalne. Na gruncie tego przepisu chodzi zatem o zdarzenia będące przeszkodami o charakterze trwałym, powodującymi niemożność dalszego postępowania. Postępowanie sądowe może stać się bezprzedmiotowe z różnych przyczyn. Bezprzedmiotowe może być postępowanie zarówno z powodu braku przedmiotu faktycznego do rozpoznania sprawy, jak również z powodu braku podstawy prawnej do wydania orzeczenia. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. będziemy mieć do czynienia między innymi wtedy, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia.

W niniejszej sprawie Komendant Policji przyjął, że pismo B. M., zatytułowane jako "Zażalenie" jest skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Przesłanie tego pismo do tutejszego Sądu spowodowało wszczęcie postępowania przed sądem i zarejestrowanie ww. pisma jako skargi. Jednak z powodu wątpliwości co do charakteru przedmiotowego pisma wezwano skarżącego do jednoznacznego wyjaśnienia, czy jego pismo stanowi skargę. Na wezwanie Sądu skarżący wyjaśnił, że pismo zatytułowane jako zażalenie zaadresowane do Komendanta Głównego Policji w W. nie jest skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.

Wobec powyższych okoliczności, Sąd uznał, że pismo B. M., nadane w dniu 29 lipca 2022 r. nie jest skargą skierowaną do Sądu. Zatem w niniejszej sprawie należało przyjąć, że wystąpiło zdarzenie uniemożliwiające dalsze prowadzenie postępowania sądowego.

W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia