Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 93/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6343 Świadczenia pieniężne z tytuły pracy przymusowej
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA

SENTENCJA

Dnia 14 października 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący : p.o. Sędziego WSA Arkadiusz Blewązka, , , po rozpoznaniu w dniu 14 października 2004 roku w Łodzi na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji p o s t a n a w i ł : 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi, 2. zwrócić E. G. z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 100,00 (sto) złotych z tytułu wpisu od skargi wobec jej cofnięcia.


UZASADNIENIE

Sygn. akt II SA/Łd 93 / 04

U Z A S A D N I E N I E

W dniu 16 stycznia 2004 roku E. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych Nr [...] z dnia [...], która utrzymała w mocy decyzję tegoż organu odmawiającą skarżącemu przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej w miejscowości R. (A.) w okresie od kwietnia 1944 roku do października 1945 roku.

W dniu 27 września 2004 roku E. G. cofnął skargę wniesioną w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Przepisy obowiązującego w tym zakresie prawa stanowią, iż skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd władny jest uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych nieważnością (art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w skrócie: p.s.a.) (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Wobec nie wskazania przyczyny cofnięcia skargi, konieczna jest analiza postępowania organu administracji publicznej wydającego decyzje w niniejszej sprawie w celu oceny skuteczności owego cofnięcia skargi. Podstawę do oceny przez sąd działań administracji daje przepis art. 3 par. l p.s.a. oraz art. 1 par. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269). W świetle okoliczności przytoczonych w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji, ale również w świetle argumentów skargi należy dojść do przekonania, iż czynność cofnięcia skargi nie stanowi obejścia prawa. Podobnie brak jest podstaw do przyjęcia, iż w następstwie cofnięcia skargi utrzymana zostałaby w mocy decyzja dotknięta nieważnością. Tym samym stwierdzić wypada, iż nie występują w sprawie okoliczności mogące być podstawą do uznania niedopuszczalności cofnięcia skargi. Zatem owa czynność rezygnacji z dochodzenia przed sądem swych praw jest prawnie skuteczna i wiąże Sąd.

Konsekwencją skutecznego cofnięcia skargi jest umorzenie postępowania (art. 161 par. 1 pkt 1 p.s.a.)

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 232 par. 1 pkt 1) "a" p.s.a., nakazując zwrócić skarżącemu cały wpis od skargi, wobec jej cofnięcia.

Z tych wszystkich względów orzeczono jak powyżej.