Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 903/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Długosz-Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Spółdzielni "S. C." w M. o zobowiązanie Wójta Gminy M. do zapłaty zaległości z tytułu dotacji postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skardze [...] Spółdzielnia "S. C." w M. zażądała zobowiązania Gminy M. do zapłaty zaległości z tytułu dotacji udzielonej prowadzonemu przez Spółdzielnię [...] Przedszkolu "P":

- za 2004 r. w kwocie 18 488,25 zł,

- za 2005 r. w kwocie 25 541,22 zł,

- za 2006 r. w kwocie71 817,90,

co łączni daje 115 847,23 zł, wraz z ustawowymi odsetkami za zwłokę.

W uzasadnieniu podano, ż Spółdzielnia prowadzi od 2001 r. [...] Przedszkole "P", a Gmina M. zobowiązana jest do udzielania Spółdzielni dotacji w związku z prowadzeniem przedszkola. Zdaniem skarżącej począwszy od 2004 r. dotacja udzielana przez Gminę jest zaniżona. Skoro Gmina nie prowadzi własnych przedszkoli to zastosowanie znaleźć musi art. 90 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. - Dz. U. z 2004 r., nr 256, poz. 2572 ze zm.). W związku z tym podstawą dla określenia wysokości dotacji są wydatki na jednego ucznia ponoszone w przedszkolach publicznych prowadzonych przez najbliższą gminę. W przypadku Gminy I. jest to kwota 425 zł miesięcznie na jedno dziecko, przy czym 75% tej kwoty to 318,75 zł, zaś w odniesieniu do Gminy Z. jest to kwota 6000 zł miesięcznie na jedno dziecko, przy czym 75% tej kwoty to 450 zł.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy M. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu Wójt przytoczył wysokość dotacji na przedszkole w poszczególnych latach:

- od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2001 r. w wysokości 50% wydatków bieżących ponoszonych przez najbliższą gminę na jednego ucznia przedszkola publicznego prowadzonego przez tę gminę, a to w oparciu o treść art. 90 ust. 3 ustawy o systemie oświaty w jej ówczesnym brzmieniu oraz podjętych przez Radę Gminy M. uchwał: nr [...] z dnia [...] w sprawie szczegółowych zasad udzielania dotacji do [...] przedszkoli oraz nr [...] z dnia [...], która zmieniła tę poprzednią,

- od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. w wysokości 75% wydatków bieżących ponoszonych przez najbliższą gminę na jednego ucznia przedszkola publicznego prowadzonego przez tę gminę, a to w oparciu o treść art. 90 ust. 2b ustawy o systemie oświaty dodanego przez art. 1 pkt 54 ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty, ustawy - Przepisy wprowadzające reformę ustroju szkolnego, ustawy Karta Nauczyciela oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 111, poz. 1194) oraz uchwałę Rady Gminy M. z dnia [...] nr [...]

- od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 23 maja 2007 r. w wysokości 75% wydatków bieżących ponoszonych przez Gminę M. na prowadzenie oddziałów przedszkolnych rocznego przygotowania przedszkolnego, a to w oparciu o treść art. 90 ust. 2b ustawy o systemie oświaty znowelizowanego przez art. 1 pkt 66 lit a ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty (Dz. U. nr 137, poz. 1304) oraz uchwałę Rady Gminy M. z dnia [...] nr [...] w sprawie ustalenia trybu udzielania, podstawy obliczania i zasad rozliczania dotacji dla niepublicznych przedszkoli znajdujących się na terenie Gminy M. prowadzonych przez osoby prawne lub fizyczne.

Organ wskazał, iż po dokonanej nowelizacji usunięto z ust. 2b powołanego wyżej artykułu zapis: "W przypadku braku na terenie gminy przedszkola publicznego podstawą do ustalenia wysokości dotacji są wydatki bieżące ponoszone przez najbliższą gminę na prowadzenie przedszkola publicznego". W związku z tym opierając się na treści art. 14 ust. 1 ustawy o systemie oświaty, który stanowi, że wychowanie przedszkolne obejmuje dzieci w wieku 3 - 6 lat w ostatniej z wymienionych uchwał przyjęto, iż w przypadku braku na terenie Gminy M. przedszkola publicznego za podstawę ustalenia dotacji służyć będą wydatki bieżące ponoszone przez Gminę M. na utrzymanie oddziałów przedszkolnych rocznego przygotowania przedszkolnego utworzonych w szkołach podstawowych prowadzonych przez Gminę M. Organ podniósł także, iż weryfikujące legalność tej uchwały Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej nie stwierdziło jej nieważności. (uchwała z dnia [...] nr [...]).

Zarządzeniem z dnia 10 sierpnia 2007 r. - doręczonym skutecznie w dniu 16 sierpnia 2007 r. - wezwano stronę skarżącą do sprecyzowania skargi poprzez podanie jaki akt lub czynność z zakresu administracji publicznej zaskarża oraz podania wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dnia pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na to wezwanie pismem z dnia 17 sierpnia 2007 r. Spółdzielnia wskazała, iż jej skarga dotyczy czynności z zakresu administracji publicznej w postaci nieprawidłowo udzielonej dotacji przez Gminę M. na rzecz [...] Przedszkola "P" oraz podała, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 115 847,37 zł.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. - Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Stosownie do treści art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako "p.p.s.a.") jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Sąd odrzuca zaś skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 ust. 3 p.p.s.a.)

W myśl art. art. 57 § 1 p.p.s.a. - skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać:

1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;

2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy;

3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

Wymagania formalne skargi określone w powołanym wyżej przepisie muszą być spełnione w stopniu umożliwiającym nadanie skardze dalszego biegu. Skarżący nie musi w szczególności dokładnie precyzować treści swego żądania. Ustawa wkłada jednak na skarżącego obowiązek wskazania zaskarżonego aktu działalności administracji publicznej.

W swej skardze - pomimo wezwania do uzupełnienia - Spółdzielnia nie sprecyzowała w dostateczny sposób, jaki akt lub czynność z zakresu administracji publicznej zaskarżyła. W związku z tym Sąd nie ma możliwości zbadania skargi w świetle przepisu art. 1 p.p.s.a. zawierającego definicję legalną sprawy sądowoadministracyjnej oraz art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Sądowoadministracyjna kontrola przestrzegania prawa ma ograniczony charakter - są nią objęte jedynie działania administracji wskazane w ustawie, i to dopiero po dopełnieniu przez skarżącego określonych warunków. Charakter ten wynika przede wszystkim z przepisów wyznaczających zakres właściwości sądów administracyjnych, a także postanowień procesowych określających przesłanki dopuszczalności skargi oraz granice postępowania sądowoadministracyjnego.

Należy zauważyć, iż do uprawnień organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego należy ustalenie trybu udzielania i rozliczania dotacji (przy uwzględnieniu podstawy obliczenia dotacji i zakresu danych zawartych we wniosku), a więc reguł technicznych przekazania i rozliczenia dotacji. To właśnie takie działania organów samorządu mogą być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Jednocześnie w chwili obecnej nie może już ulegać żadnej wątpliwości, że dochodzenie roszczeń o należną lecz nie wypłaconą dotację odbywa się na drodze sądowej w postępowaniu cywilnym. Z art. 90 ustawy o systemie oświaty wynika bowiem norma, kreująca pomiędzy Skarbem Państwa lub jednostką samorządu terytorialnego, właściwymi do wypłaty dotacji, a osobami prowadzącymi szkoły lub placówki niepubliczne, uprawnionymi do żądania ich otrzymania, stosunek prawny odpowiadający cechom zobowiązania w rozumieniu art. 353 § 1 k.c. Skoro zaś w przepisach ustawy nie przewidziano szczególnego trybu dochodzenia tego rodzaju roszczeń na drodze postępowania administracyjnego, uprawniony może poszukiwać ochrony prawnej tylko przed sądem powszechnym w postępowaniu cywilnym (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 3 stycznia 2007 r., sygn. akt IV CSK 312/06, publ. LEX nr 277299).

W związku z powyższym stwierdzić należy, iż w oparciu o przedstawione żądanie skargi Sąd nie ma możliwości nadania skardze dalszego biegu. Istotne braki skargi uniemożliwiają bowiem Sądowi zidentyfikowanie podstawy i istoty żądania strony skarżącej.

Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. art. 58 § 1 ust. 3 p.p.s.a., Sąd orzekł o odrzuceniu skargi.