Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1167/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 21 listopada 2018 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2018 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 663/18 o odrzuceniu zażalenia J. Ś. na postanowienie tego sądu z dnia 18 kwietnia 2018 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. Ś. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2018 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej: WSA) w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 663/18 w pkt 1) odrzucił zażalenie J. Ś. na postanowienie tego sądu z dnia 18 kwietnia 2018 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi J. Ś. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB) z dnia [...] stycznia 2018 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej, w pkt 2) zwrócił skarżącemu J. Ś. ze Skarbu Państwa – WSA w Warszawie uiszczony wpis sądowy od zażalenia w kwocie 100 zł.

WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 663/18 odmówił J. Ś. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na ww. decyzję GINB z dnia [...] stycznia 2018 r.

Pismem z dnia 11 maja 2018 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej: 14 maja 2018 r.), J. Ś. wniósł w ustawowym terminie zażalenie na powyższe postanowienie.

Przewodnicząca Wydziału VII WSA w Warszawie zarządzeniami z dnia 17 maja 2018 r., (karty nr 31 i 32 akt sądowych), wezwała J. Ś. do nadesłania jednego egzemplarza odpisu zażalenia oraz do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł - w terminie 7 dni od dnia doręczenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Jak wynika z akt sprawy, powyższe wezwanie do nadesłania odpisu zażalenia oraz zarządzenie do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia doręczono skarżącemu J. Ś. w dniu 28 maja 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – karta nr 38 akt sądowych).

Skarżący uiścił wpis sądowy od zażalenia, jednakże nie nadesłał odpisu zażalenia.

Wskazując na powyższe sąd pierwszej instancji, z uwagi na upływ siedmiodniowego terminu do nadesłania odpisu zażalenia, postanowił jak w sentencji.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. Ś., zaskarżającej je w całości i zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania:

1) art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., Ppsa – skarżący powołuje nieaktualny publikator ustawy) poprzez jego niezastosowanie w stanie faktycznym sprawy i niewezwanie strony do uzupełnienia braku formalnego zażalenia w postaci niedołączenia wymaganej liczby odpisów zażalenia,

2) art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa poprzez jego zastosowanie w stanie faktycznym sprawy i odrzucenie zażalenia pomimo braku uprzedniego wezwania o uzupełnienia braku formalnego zażalenia.

Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżący wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Skarżący w uzasadnieniu wskazuje, że w kopercie było tylko pismo "Doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu" oraz "Zarządzenie", na dowód czego przesyła potwierdzenie ksero tych pism.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 230 § 1 i 2 Ppsa, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Termin do uiszczenia wpisu wynosi siedem dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 Ppsa). Zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd na mocy art. 220 § 3 Ppsa.

Natomiast zgodnie z art. 194 § 3 Ppsa zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 47 § 1 tej ustawy do pisma strony należy dołączyć jego odpisy oraz odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Pismo nie zawierające załączników nie może otrzymać prawidłowego biegu. W przypadku, gdy zażalenie nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wyżej wskazanych warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni (art. 49 § 1 Ppsa). Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa. Pokreślenia wymaga, że problem braku formalnego w postaci nieprzedłożenia odpisów wnoszonych do sądów administracyjnych pism procesowych był przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13, w której – koncentrując się na braku przedłożenia odpisów skargi w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym – stwierdzono, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 Ppsa, jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 Ppsa, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Wskazana uchwała w sentencji zawiera wykładnię art. 49 § 1 i art. 47 § 1 Ppsa, która znajduje zastosowanie także w rozpoznawanej sprawie. Nieprzedłożenie zatem wymaganych przez art. 47 § 1 Ppsa odpisów wniesionego pisma (m.in. zażalenia) jest brakiem istotnym, tj. takim, który uniemożliwia nadanie danemu pismu dalszego prawidłowego biegu.

W niniejszej sprawie sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił, że w zakreślonym terminie nie uzupełniono braków formalnych zażalenia, co obligowało ten sąd do odrzucenia zażalenia.

Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2018 r., jak i zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, została doręczona skarżącemu 28 maja 2018 r., zatem siedmiodniowy termin do zrealizowania wezwania Sądu upłynął z dniem 4 czerwca 2018 r.

Za niewiarygodne uznać należy twierdzenia strony, że przesyłka ta nie zawierała przedmiotowego wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Na druku zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki znajduje się bowiem zapis: "wezw. o wpis, odpis zaż". Wynika z tego jednoznacznie, że wysłane tą przesyłką zostały: zarówno wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia, jak i wezwanie do nadesłania odpisu zażalenia. Zatem była informacja o tym co jest zawartością przesyłki. Odbierając zaś przesyłkę obowiązkiem adresata jest sprawdzić, czy zawiera ona wszystkie wskazane na druku zwrotnego potwierdzenie odbioru dokumenty. W sytuacji, gdyby przesyłka nie zawierała części dokumentów, albo w razie jakichkolwiek innych wątpliwości co do zgodności treści opisu zwrotki z zawartością przesyłki, strona skarżąca postępując racjonalnie i z należytą starannością winna zgłosić zastrzeżenia doręczycielowi przesyłki lub zawiadomić sąd o tym fakcie bezpośrednio po otrzymaniu przesyłki, czego skarżący nie uczynił (por. postanowienie NSA z 1 września 2015 r., II OZ 792/15, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W sytuacji, gdy odbierający przesyłkę tego nie uczynił, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia stronie przesyłki. Przyjęcie bowiem dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości, przeczyłoby sensowi potwierdzenia odbioru przesyłki. W każdym przypadku odbiorca przesyłki mógłby podnosić, że nie otrzymał żadnego dokumentu lub tylko niektóre z nich, innymi słowy, że odebrał kopertę pustą albo niepełną. Podkreślić trzeba, że w rozpoznawanej sprawie okoliczność braku wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia nie była kwestionowana przez skarżącego po odebraniu korespondencji, a dopiero po odrzuceniu zażalenia przez sąd.

Zauważyć należy, że w orzecznictwie przyjmuje się, że wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 1360 ze zm.), potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism. W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą (post. Sądu Najwyższego z dnia 30 kwietnia 1998 r., III CZ 51/98, publ.: OSNC 1998).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, powyższe okoliczności wskazują, że przesyłka została doręczona skarżącemu zgodnie ze wskazaną na druku potwierdzenia odbioru zawartością. Oznacza to, że sąd pierwszej instancji prawidłowo stwierdził, że skarżący skutecznie odebrał wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia i w konsekwencji, że braki te nie zostały uzupełnione w zakreślonym terminie.

W tym stanie rzeczy, mimo uiszczenia w terminie wpis sądowego od zażalenia, sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił zażalenie wobec nieuzupełnienia jego braków formalnych w zakresie odpisu zażalenia w zakreślonym terminie.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.