Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1947/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-05-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 56 art 124 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Teza: Aczkolwiek  interpretacje podatkowe, uregulowane przepisem art.14 a) do14 p) Ordynacji podatkowej, wydawane są jedynie przy częściowym zastosowaniu działu IV Ordynacji podatkowej - postępowanie podatkowe, bez przewidzianego w art.165 Ordynacji podatkowej, wszczęcia postępowania podatkowego oraz bez przewidzianych w tejże  Ordynacji podatkowej, postępowań nadzwyczajnych takich jak wznowienie postępowania(art.240 i następne), stwierdzenie nieważności decyzji (art.247 i następne),uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej   (art.253 i następne), o których mowa w art.56 p.p.s.a. to Sąd upoważniony był do zastosowania analogii wobec tego, że przepis art. 56 p.p.s.a. dotyczy aktów administracyjnych bez jakichkolwiek wyłączeń. Skoro odnosi się on do aktów w najszerszym ich znaczeniu, bez jakichkolwiek wyłączeń  to również do interpretacji podatkowych.

TEZY

Aczkolwiek  interpretacje podatkowe, uregulowane przepisem art.14 a) do14 p) Ordynacji podatkowej, wydawane są jedynie przy częściowym zastosowaniu działu IV Ordynacji podatkowej - postępowanie podatkowe, bez przewidzianego w art.165 Ordynacji podatkowej, wszczęcia postępowania podatkowego oraz bez przewidzianych w tejże  Ordynacji podatkowej, postępowań nadzwyczajnych takich jak wznowienie postępowania(art.240 i następne), stwierdzenie nieważności decyzji (art.247 i następne),uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej   (art.253 i następne), o których mowa w art.56 p.p.s.a. to Sąd upoważniony był do zastosowania analogii wobec tego, że przepis art. 56 p.p.s.a. dotyczy aktów administracyjnych bez jakichkolwiek wyłączeń. Skoro odnosi się on do aktów w najszerszym ich znaczeniu, bez jakichkolwiek wyłączeń  to również do interpretacji podatkowych.


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Krystyna Kleiber (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Sędzia WSA Maciej Kurasz, Protokolant Alicja Bogusz, po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 20 kwietnia 2009 r. C. sp. z o.o. zwróciła się do Dyrektora Izby Skarbowej w W., upoważnionego przez Ministra Finansów do udzielania interpretacji podatkowych, o wykładnię przepisów ustawy o podatku akcyzowym. Wskazała, że sprowadza do Polski i dystrybuuje na terenie kraju antyperspiranty oraz płyny do higieny jamy ustnej. Produkty te: pochodzą spoza Unii Europejskiej, w związku z czym Wnioskodawca dokonuje ich importu (dopuszczenia do obrotu) w Polsce lub też w innym kraju Wspólnoty. W tym drugim przypadku Wnioskodawca dokonuje na terenie kraju nabyć wewnątrzwspólnotowych produktów, które wcześniej zostały dopuszczone do obrotu w państwie członkowskim importu. Nabywane przez Wnioskodawcę antyperspiranty oznaczone są kodem CN 3307 20 00, do którego klasyfikuje się dezodoranty osobiste i środki przeciwpotowe. Zawartość alkoholu etylowego w tych produktach przekracza 1,2% objętości, przy czym jest to alkohol skażony zgodnie z przepisami państwa trzeciego, w którym antyperspirant został wyprodukowany. Środek użyty do skażenia tego alkoholu nie znajduje się na liście środków skażających, o których mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 3 poz.11), dalej jako " u.p.a." Nabywane płyny do higieny jamy ustnej, oznaczone są kodem CN 3306 90 00, do którego klasyfikuje się preparaty do higieny jamy ustnej lub higieny dentystycznej, m.in. płyny do płukania ust i odświeżacze jamy ustnej. Zawartość alkoholu etylowego w tych produktach przekracza 1,2% objętości, przy czym nie jest on skażony z uwagi na kontakt z jamą ustną oraz ryzyko przypadkowego połknięcia płynu podczas użytkowania. Z uzupełnienia do złożonego wniosku z dnia 3 lipca 2009 r. wynika, że sprowadzane przez Wnioskodawcę wyroby (importowane i nabywane wewnątrzwspólnotowo) antyperspiranty o kodzie CN 3307 20 00 i płyny do higieny jamy ustnej o kodzie CN 3306 90 00 nie są produktami leczniczymi w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2009 r. Nr 45, poz. 271 ze zm.).

Spółka zapytała: czy sprowadzanie przez Spółkę i dystrybucja na terenie kraju wskazanych wyżej produktów wiążą się z jakimikolwiek obowiązkami w zakresie podatku akcyzowego?

Spółka przedstawiła stanowisko, iż jej zdaniem opisana działalność jest neutralna z punktu widzenia przepisów akcyzowych, tj. nie powoduje powstania żadnych obowiązków wynikających z tych przepisów. Wynika to z faktu, iż zarówno sprowadzane produkty, jak i zawarty w nich alkohol etylowy, nie podlegają podatkowi akcyzowemu.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. w interpretacji indywidualnej z dnia [...] lipca 2009 r. uznał stanowisko Wnioskodawczyni za nieprawidłowe. W uzasadnieniu Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił, iż chociaż antyperspiranty klasyfikowane do kodu CN 3307 20 00. jak i płyny do higieny jamy ustnej, klasyfikowane do kodu CN 3306 Ol) 00. nie są wyrobami akcyzowymi, to jednak z uwagi na zawartość alkoholu etylowego przekraczającą 1,2 % obj. to opodatkowaniu akcyzą podlega alkohol etylowy w nich zawarty. Wskazał przy tym na poz. 43 załącznika nr 1 do ustawy "Wykaz wyrobów akcyzowych", w którym jako wyrób akcyzowy wskazany został alkohol etylowy zawarty w wyrobach niebędących wyrobami akcyzowymi o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 1,2% obj. Zgodnie z art. 93 ust. 1 pkt 1 u.p.a., za alkohol etylowy uznaje się w każdym przypadku czysty alkohol etylowy i wszelkie wyroby o rzeczywistej zawartości alkoholu przekraczającej 1,2% objętości, oznaczone kodami CN 2208 i 2207, a ponadto alkohol etylowy zawarty (w ilości powyżej 1,2% objętości) w innych wyrobach, objętych innymi kodami CN niż wskazane powyżej (np. alkohol etylowy zawarty w koncentracie płynu do spryskiwaczy, wyrobach czekoladowych, lekach, itp). W konkluzji Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, iż alkohol etylowy zawarty w ww. wyrobach o kodach CN 3307 20 00 i 3306 90 00 jest wyrobem akcyzowym i w świetle art. 8 ust. 1 pkt 3 i 4 u.p.a., import i nabycie wewnątrzwspólnotowe tego wyrobu, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego, podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Jednocześnie Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, iż na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 2 u.p.a. zwalnia się od akcyzy alkohol etylowy zawarty w nabywanych wewnątrzwspólnotowo wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, skażony środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Wspólnoty Europejskiej pochodzenia wyrobu, a na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 3 u.p.a. zawarty w importowanych wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, skażony środkami skażającymi, o których mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2. u.p.a. Uznając, iż alkohol zawarty w importowanych lub nabywanych wewnątrzwspólnotowo produktach nie jest skażony zgodnie z wymaganiami państw członkowskich, a z wymogami państwa trzeciego (skażalnik nie jest skażalnikiem wymienionym w art. 32 ust. 4 pkt 2 u.p.a.; w płynie do higieny jamy ustnej jest zawarty alkohol nieskażony; przedmiotowe wyroby nie są produktami leczniczymi, Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że Wnioskodawca nie będzie mógł skorzystać ze zwolnienia.

W dniu 3 sierpnia 2009 r. Spółka wezwała Dyrektora Izby Skarbowej do usunięcia naruszenia prawa, a wobec braku odpowiedzi, w dniu 1 października

2009 r. złożyła za jego pośrednictwem skargę do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W skardze Spółka zarzuciła interpretacji:

- naruszenie prawa materialnego: przepisu art. 27 ust. 1 lit. b) Dyrektywy Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych - poprzez jego niezastosowanie, w szczególności pominięcie przez Organ w procesie wykładni prawa celów i zasad opodatkowania alkoholu i napojów alkoholowych wynikających z ww. Dyrektywy oraz orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości zrealizowanych m.in. w jej art. 27 ust. 1 lit. b) i nakazujących państwom członkowskim zwolnić z podatku alkohol użyty do wytwarzania jakiegokolwiek produktu nieprzeznaczonego do spożycia przez ludzi (w przypadku, gdy alkohol ten jest denaturowany zgodnie z wymogami jakiegokolwiek państwa członkowskiego) i uznanie, że alkohol zawarty w sprowadzanych przez Spółkę antyperspirantach i płynach do higieny jamy ustnej powinien podlegać opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, z tego względu, że nie został skażony środkami skażającymi, o których mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 u.p.a. ; przepisu § 4 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. z 2009 Nr 32 poz. 228; dalej: Rozporządzenie w sprawie zwolnień) w związku z art. 30 ust. 9 pkt 2 u.p.a. - poprzez pominięcie w Interpretacji wskazanych wyżej przepisów wykonawczych wydanych przez Ministra Finansów, a w konsekwencji błędne uznanie, iż produkty sprowadzane przez Spółkę w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia nie mogłyby korzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 30 ust. 9 pkt 2 u.p.a.;

- naruszenie przepisów prawa procesowego: art. 14c § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - poprzez brak wskazania prawidłowego stanowiska w sprawie wraz z uzasadnieniem prawnym w odniesieniu do wszystkich elementów stanu faktycznego, w szczególności pominięcie przepisów wykonawczych wydanych przez Ministra Finansów oraz norm prawa wspólnotowego wynikających z Dyrektywy strukturalnej; art. 14c § 2 w związku z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej poprzez wydanie Interpretacji wykraczającej poza stan faktyczny/zdarzenie przedstawione we wniosku, w zakresie, w jakim Organ bezzasadnie przyjął, iż alkohol zawarty w sprowadzanych przez Spółkę produktach nie jest uznawany za skarżony zgodnie z wymaganiami państw członkowskich.

Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji oraz o zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz C. zwrotu kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę z dnia 30 października 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.

W dniu [...] października 2009 r., na podstawie art. 14e ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U z 2005 r. Nr 6, poz. 80) Minister Finansów wydał zmianę interpretacji indywidualnej stwierdzając, że:

1/ nie jest prawidłowe stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w W. zawarte w interpretacji indywidualnej wydanej w imieniu Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2009r. uznające za nieprawidłowe stanowisko C. sp. z o.o. zawarte we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 20 kwietnia 2009 r., w części dotyczącej twierdzenia, iż alkohol etylowy zawarty w nabywanych wewnątrzwspólnotowo antyperspirantach oraz płynach do higieny jamy ustnej nie będzie podlegał zwolnieniu od akcyzy w kraju;

2/ nie jest prawidłowe stanowisko C. sp. z o.o. zawarte we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego z dnia [...] kwietnia 2009 r.

W uzasadnieniu Minister Finansów wskazał, iż na podstawie obowiązujących przepisów zwolnieniu podlega alkohol etylowy zawarty w nabywanych wewnatrzwspólnotowo płynach do higieny jamy ustnej, o ile alkohol zawarty w tych wyrobach został skażony zgodnie z wymogami dotyczącymi zwalniania alkoholu etylowego w państwie członkowskim nabycia oraz w nabywanych wewnatrzwspólnotowo antyperspirantach. Wskazując powyższe jednocześnie wyjaśnił, że zasadą jest, iż nabywany w państwie członkowskim wyrób nieprzeznaczony do spożycia przez ludzi jako wyrób gotowy, zawierający w swym składzie alkohol etylowy i dopuszczany do spożycia w tym państwie członkowskim podlega ustawodawstwu tego państwa członkowskiego. Alkohol etylowy zawarty w takim wyrobie korzysta ze zwolnienia, w tym państwie członkowskim na podstawie przepisów implementujących art. 27 ust. 1 lit. b) dyrektywy Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych. Mając na uwadze przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stan faktyczny, iż: antyperspiranty i płyny do higieny jamy ustnej jako wyroby gotowe dopuszczone zostały do konsumpcji w kraju ich nabycia, alkohol zawarty w tych wyrobach został skażony zgodnie z wymogami dotyczącymi zwalniania alkoholu etylowego w państwie członkowskim nabycia tych wyrobów, Minister Finansów stwierdził, iż w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowych wyrobów, prawa i obowiązki związane z obrotem alkoholem etylowym zawartym w tych wyrobach (obowiązek podatkowy, ewentualnie zwolnienie od akcyzy) powstały w kraju ich nabycia i w konsekwencji w kraju alkohol etylowy w nich zawarty jest zwolniony od akcyzy na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 2 u.p.a. Tym samym Minister Finansów uznał za prawidłowe stanowisko Wnioskodawczyni w takim zakresie, iż z tytułu dokonania nabycia wewnatrzwspólnotowego, czy też dalszej odsprzedaży antyperspirantów i płynów do higieny jamy ustnej, które były przedmiotem legalnego obrotu w państwie członkowskim nabycia przed ich przywozem na terytorium kraju, nie ciąży na Wnioskodawcy obowiązek zapłaty akcyzy. Minister Finansów nie uznał natomiast za prawidłowe stanowiska Wnioskodawcy, iż zwolnieniu od akcyzy podlegać powinien również alkohol etylowy zawarty w importowanych antyperspirantach i płynach do higieny jamy ustnej. Swoje stanowisko w tej kwestii Minister Finansów uzasadnił tym, iż w tym przypadku nie został spełniony warunek zwolnienia określony w art. 30 ust. 9 pkt 3 u.p.a. Alkohol etylowy zawarty w antyperspirantach nie został skażony środkami skażającymi określonymi przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych spośród środków dopuszczonych do skażania alkoholu etylowego na podstawie przepisów wydanych na podstawie ustawy z dnia 2 marca 2001 r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353, z 2002 r. Nr 166, poz. 1362 oraz z 2004 r. Nr 29, poz. 257 i Nr 173, poz. 1808). Jednocześnie Minister Finansów wyjaśnił, iż w przeciwieństwie do nabycia wewnatrzwspólnotowego, ustawodawca nie przewidział zwolnienia dla alkoholu etylowego, nieskażonego zawartego w importowanych płynach do higieny jamy ustnej, i że w świetle powyższego alkohol etylowy zawarty w importowanych antyperspirantach i płynach do higieny jamy ustnej podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

W przypadku bowiem nabycia wewnątrzwspólnotowego, zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego dla celów stosowania zwolnienia określonego w art. 30 ust. 9 pkt 2 u.p.a. przyjmuje się, że alkohol etylowy zawarty w wyrobach nie przeznaczonych do spożycia przez ludzi nabywany wewnatrzwspólnotowo został skażony środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwa członkowskie Wspólnoty Europejskiej pochodzenia wyrobu, o ile wyroby te były przedmiotem legalnego obrotu w jednym z państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej przed ich przywozem na terytorium kraju. Na podstawie tych przepisów zwolnieniu podlega alkohol etylowy zawarty w nabywanych wewnatrzwspólnotowo płynach do higieny jamy ustnej, o ile alkohol zawarty w tych wyrobach został skażony zgodnie z wymogami dotyczącymi zwalniania alkoholu etylowego w państwie członkowskim nabycia oraz w nabywanych wewnatrzwspólnotowo antyperspirantach. Zasadą jest bowiem, że nabywany w państwie członkowskim wyrób nieprzeznaczony do spożycia przez ludzi jako wyrób gotowy, zawierający w swym składzie alkohol etylowy i dopuszczany do spożycia w tym państwie członkowskim podlega ustawodawstwu tego państwa członkowskiego. Alkohol etylowy zawarty w takim wyrobie korzysta ze zwolnienia, w tym państwie członkowskim na podstawie przepisów implementujących art. 27 ust. 1 lit. b) Dyrektywy Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych. W przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stanie faktycznym antyperspiranty i płyny do higieny jamy ustnej jako wyroby gotowe dopuszczone zostały do konsumpcji w kraju ich nabycia. Z akt sprawy wynika, iż alkohol zawarty w tych wyrobach został skażony zgodnie z wymogami dotyczącymi zwalniania alkoholu etylowego w państwie członkowskim nabycia tych wyrobów. W konsekwencji tam też powstały prawa i obowiązki związane z obrotem alkoholem etylowym zawartym w przedmiotowych wyrobach (obowiązek podatkowy, ewentualnie zwolnienie od akcyzy). Jeżeli zatem alkohol etylowy zawarty w nabywanych wewnatrzwspólnotowo przedmiotowych wyrobach gotowych został skażony środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Wspólnoty Europejskiej pochodzenia wyrobu, w kraju jest on zwolniony od akcyzy na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 2 u.p.a.

Ponadto Minister Finansów wyjaśnił, iż Dyrektywa Rady 92/83/EWG dotyczy harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych w Unii Europejskiej. W przypadku importu wyrobów nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, zawierających w swym składzie alkohol etylowy, kwestia określenia wymagań odnośnie sposobu skażania tego alkoholu należy do państw członkowskich.

Pismem z dnia 20 listopada 2009 r. Wnioskodawczyni – spółka C. złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w interpretacji przepisów ustawy o podatku akcyzowym, wyrażonej przez zmianę interpretacji indywidualnej z dnia [...] października 2009 r. W ocenie Wnioskodawcy naruszenie prawa polega na pominięciu w procesie wykładni prawa celów i zasad opodatkowania alkoholu i napojów alkoholowych w świetle Dyrektywy Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych oraz orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości i uznaniu, że alkohol zawarty w sprowadzanych przez Wnioskodawcę antyrespirantach i płynach do higieny jamy ustnej powinien podlegać opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, z tego względu, że nie został skażony środkami skażającymi. o których mowa w art.32 ust.4 pkt 2 u.p.a. W uzasadnieniu swojego twierdzenia Wnioskodawczyni wskazała, iż Dyrektywa oraz orzecznictwo ETS nakazują państwom członkowskim zwolnić od podatku akcyzowego alkohol etylowy użyty do wytwarzania jakiegokolwiek produktu nieprzeznaczonego do spożycia przez ludzi, w przypadku, gdy jest on denaturowany zgodnie z wymogami jakiegokolwiek państwa członkowskiego.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Ministra Finansów stwierdził, iż nie zasługuje ono na uwzględnienie.

Pismem z dnia 27 stycznia 2010 r. Skarżąca Spółka złożyła na zmienioną przez Ministra interpretację indywidualną z dnia [...] października 2009 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Zaskarżonej interpretacji zarzuciła naruszenie prawa materialnego to jest art.30 ust.9 pkt 3 u.p.a. w związku z art.27 ust.1 lit.b 92/83/EWG, Dyrektywy Rady 92/83/EWG poprzez błędną wykładnię, w szczególności pominięcie przez organ w procesie wykładni prawa celów i zasad opodatkowania alkoholu i napojów alkoholowych wynikających z ww. dyrektywy oraz orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości zrealizowanych m.in. w jej art. 27 ust. 1 lit.b i nakazujących państwom członkowskim zwolnić z podatku akcyzowego alkohol etylowy użyty do wytwarzania jakiegokolwiek produktu nieprzeznaczonego do spożycia przez ludzi (w przypadku gdy alkohol ten jest denaturowany zgodnie z wymogami jakiegokolwiek (każdego) państwa członkowskiego i uznanie, że alkohol zawarty w importowanych przez Spółkę do Polski antyperspirantach i płynach do higieny jamy ustnej powinien podlegać opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, z tego względu, ze nie został skażony środkami skażającymi, o których mowa w prawie krajowym.

Skarżąca Spółka wniosła o:

1/ łączne rozpoznanie, na podstawie art. 111 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U.Nr 152 poz.1270 ze zm./ dalej jako "p.p.s.a." spraw ze skarg Spółki na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2009r. oraz zmienioną interpretację Ministra Finansów z dnia [...] października 2009 r.

2/ uchylenie, na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. zaskarżonej interpretacji w zakresie w jakim stanowisko Wnioskodawcy zostało uznane za nieprawidłowe (tj. w zakresie opodatkowania podatkiem akcyzowym alkoholu etylowego zawartego w importowanych antyperspirantach i płynach do higieny jamy ustnej),

3/ uchylenia, na podstawie art. 135 p.p.s.a. interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...], w zakresie opodatkowania podatkiem akcyzowym alkoholu etylowego zawartego w importowanych antyperspirantach i płynach do higieny jamy ustanej,

4/ zasądzenie, na podstawie art. 200 p.p.s.a. kosztów postępowania sądowego.

W uzasadnieniu skargi Spółka powtórzyła argumenty wezwania Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie z przyczyn zawartych w zmienionej interpretacji indywidualnej.

Wyjaśnił on, że w stanie prawnym dotyczącym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej kwestia zwolnienia dla alkoholu etylowego zawartego w importowanych wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi uregulowana została w art. 30 ust. 9 pkt 3 u.p.a. Na mocy przedmiotowego przepisu zwolnieniu podlega alkohol etylowy zawarty w wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi skażony środkami skażającymi określonymi przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych spośród środków dopuszczonych do skażania alkoholu etylowego na podstawie przepisów wydanych na podstawie ustawy o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych.

W stanie faktycznym przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej alkohol etylowy zawarty w antyperspirantach nie został skażony środkami skażającymi określonymi przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych spośród środków dopuszczonych do skażania alkoholu etylowego na podstawie przepisów wydanych na podstawie ustawy o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych. Z prostego zatem zestawienia stanu prawnego i faktycznego sprawy wynika, iż alkohol etylowy zawarty w importowanych antyperspirantach i płynach do higieny jamy ustnej podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy zważył co następuje:

I. Jest niesporne, że w wyniku złożenia przez C. sp. z o.o. w dniu 20 kwietnia 2009 r. wniosku o interpretację przepisów ustawy o podatku akcyzowym doszło do wydania przez upoważnionego do wydawania w imieniu Ministra Finansów interpretacji podatkowych, Dyrektora Izby Skarbowej w W., w dniu [...] lipca 2009r., interpretacji indywidualnej, a następnie w dniu [...] października 2009r. przez Ministra Finansów zmienionej interpretacji indywidualnej. Pierwsza uznająca stanowisko Spółki za nieprawidłowe została doręczona Spółce w dniu 17 lipca 2009 r. Spółka wezwała Dyrektora Izby Skarbowej do usunięcia naruszenia prawa, a następnie wobec braku odpowiedzi, złożyła w terminie przewidzianym w art. 53 § 2 p.p.s.a., w dniu 1 października 2009r., za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej, skargę do tutejszego Sądu. Skarga została zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Wa 1947/09. Zmieniona interpretacja indywidualna została doręczona Spółce w dniu 9 listopada 2009 r. Przyznała ona Spółce jedynie częściową rację wobec czego Spółka wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa, a następnie po uzyskaniu niekorzystnej dla siebie odpowiedzi, wniosła w dniu 2 lutego 2010 r., za pośrednictwem Ministra Finansów, również, skargę do tutejszego Sądu, zarejestrowaną pod sygn. akt III SA/Wa 586/10.

W dniu 18 maja 2010 r. Sąd, na zasadzie art.111 § 2 p.p.s.a. połączył obie skargi do łącznego rozpoznania.

Sąd postanowił, na zasadzie art. 124 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zawiesić postępowanie sądowe w tej sprawie do czasu prawomocnego zakończenia równolegle toczącej się sprawy, dotyczącej zmienionej przez Ministra Finansów w dniu [...] października 2009r. interpretacji indywidualnej, zakończonej przez Sąd w dniu 18 maja 2010 r., wydanym wyrokiem, uchylającym zaskarżoną zmienioną interpretację indywidualną Ministra Finansów.

II. Przepis art. 124 § 1 pkt 6 p.p.s.a. wskazuje, że Sąd zawiesza postępowanie w przypadku, o którym mowa w art. 56 p.p.s.a. Ten przepis zaś stanowi, że w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. Dopuszcza więc wniesienie skargi do sądu administracyjnego także po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, a skarga taka nie podlega odrzuceniu, lecz postępowanie sądowe zostaje zawieszone. Stosownie do art. 124 § 1 pkt 6 p.p.s.a. zawieszenie postępowania sądowego następuje z urzędu. Przepis nie zawiera specjalnej regulacji określającej przesłanki podjęcia zawieszonego postępowania. W tym więc zakresie mają zastosowanie unormowania ogólne sformułowane w art. 128 § 1 p.p.s.a. Oznacza to, że sąd podejmie zawieszone postępowanie z urzędu, gdy ustaną przyczyny zawieszenia, a więc gdy w sprawie uruchomionej później zostanie zakończone postępowanie administracyjne, a w wypadku zaskarżenia aktu wydanego w tym postępowaniu do sądu administracyjnego - postępowanie sądowo- administracyjne. Przedmiotem podjętego postępowania będzie zaskarżony akt. Jeżeli natomiast w wyniku postępowania administracyjnego, o którym mowa w art. 56, dojdzie do uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności tego aktu lub do wznowienia postępowania, sąd administracyjny, stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., umorzy podjęte postępowanie w sprawie jako bezprzedmiotowe ( Komentarz do art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270), [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.

III. Aczkolwiek interpretacje podatkowe, uregulowane przepisem art.14 a) do14 p) Ordynacji podatkowej, wydawane są jedynie przy częściowym zastosowaniu działu IV Ordynacji podatkowej – postępowanie podatkowe, bez przewidzianego w art.165 Ordynacji podatkowej, wszczęcia postępowania podatkowego oraz bez przewidzianych w tejże Ordynacji podatkowej, postępowań nadzwyczajnych takich jak wznowienie postępowania(art.240 i następne), stwierdzenie nieważności decyzji (art.247 i następne),uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej (art.253 i następne), o których mowa w art.56 p.p.s.a. to Sąd upoważniony był do zastosowania analogii wobec tego, że przepis art. 56 p.p.s.a. dotyczy aktów administracyjnych bez jakichkolwiek wyłączeń. Skoro odnosi się on do aktów w najszerszym ich znaczeniu, bez jakichkolwiek wyłączeń to również do interpretacji podatkowych.

IV. W sprawie tej formalnie nie zostało uruchomione postępowanie, przez jego wszczęcie, mające na celu zmianę interpretacji indywidualnej, bo jak wskazano taki obowiązek nie istnieje, natomiast w dniu [...] października 2009 r. została wydana zmieniona interpretacja indywidualna, która od dnia 9 listopada 2009 r. pozostawała w obrocie prawnym. Jednakże w dniu 1 października 2009 r. Spółka złożyła skargę na interpretacje indywidualną. W dacie tej, w obrocie prawnym pozostawała jedynie od dnia 17 lipca 2009 r., interpretacja indywidualna z dnia [...] lipca 2009 r. i skarga spełniała wymagane przesłanki formalno – prawne. Skarga ta nie została cofnięta, co mogło skutkować umorzeniem postępowania, na zasadzie art.161§1 pkt.1 p.p.s.a. Sąd nie był też uprawniony do umorzenia postępowania z urzędu, na podstawie art.161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wobec bezprzedmiotowości postępowania, gdyż pozbawiłby Spółkę prawa do sądu i do oceny jej stanowiska, zawartego we wniosku o interpretację, oraz oceny interpretacji indywidualnej, co mogło mieć dla niej określone skutki podatkowe. Skutki podatkowe zmiany interpretacji są przewidziane w przepisie art. 14 m) Ordynacji podatkowej, nie mniej strona ma prawo ubiegania się o wydanie wyroku przesądzającego kwestie materialno – prawne o czym świadczy ta okoliczność prawna, że żadnej ze skarg nie cofnęła, domagając się rozstrzygnięcia problemu prawnego, powstałego na tle wniosku Spółki. Zaznaczyć należy, że w przepisie art. 14 e) Ordynacji podatkowej nie wyznaczono żadnego terminu, w którym Minister Finansów byłby zobowiązany do zmiany interpretacji. Oznacza to, że może ją zmienić w każdym czasie. Zmieniona interpretacja zastępuje dotychczasową interpretację. Tej pierwotnej nie uchyla się, chociaż byłoby to wskazane, gdy wydana interpretacja staje się zbędna lub bezprzedmiotowa. Niniejsza sprawa wskazuje, że ustawodawca nie sformalizował instytucji interpretacji podatkowych, narzucając im zasady przewidziane dla innych spraw toczących się na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej, co stanowi niewątpliwy problem prawny.

V. W świetle przedstawionych regulacji prawa, Sąd zastosował w tej sprawie przepis art. 56 p.p.s.a., stosując go w drodze analogii do rozwiązań przewidzianych dla spraw toczących się w trybie art. 3 § 2 p.p.s.a., z wyłączeniem pkt 4a) tegoż przepisu, dotyczącym interpretacji przepisów prawa podatkowego. Nie jest bowiem możliwe wydanie wyroków w obu identycznych, równolegle toczących się sprawach, w sytuacji różnych stanowisk Ministra Finansów, co do rozpatrywanych kwestii natury materialno –prawnej. Nie bez przyczyny w przepisach postępowania

sądowo –administracyjnego, przepis art. 58 p.p.s.a. zawiera w § 1 pkt 4 zapis iż sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Sąd nie mógł odrzucić skargi w sprawie sygn. akt III SA/Wa 586/10 bo właśnie ta skarga dotyczyła interpretacji funkcjonującej w obrocie prawnym od dnia 9 listopada 2009 r. i Spółka domagała się również jej kontroli sądowej. Odrzucenie skargi pozbawiłoby Spółkę prawa do sądu. W tym stanie Sąd zawiesił niniejsze postępowanie na podstawie art. 56 p.p.s.a. w zw. z art.124 § 1 pkt 6 p.p.s.a.