Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 203/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-04-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 24  ust. 2a
journal: Dz.U. 2017 poz 2101
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jedn.
article: par. 45, 60, 61
journal: Dz.U. 2016 poz 1034
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

SENTENCJA

|Sygn. akt III SA/Kr 203/19 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 kwietnia 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Barbara Pasternak (spr.), Sędziowie: NSA Krystyna Kutzner, WSA Janusz Kasprzycki, , Protokolant: Specjalista Agata Zaręba-Piotrowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2019 r., sprawy ze skargi I. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzory Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 14 grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 2018 r. ([...]) na podstawie art. 20 ust. 1 pkt 1, art. 22 ust. 1, art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. c, art. 24 ust. 2 b pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. 2017. 2101 ze zm.) , §37 ust. 1, §39 ust. 3, 5, 6 §45 ust. 1 pkt 1, §60 ust. 1 pkt 2, § 61 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U.2016.1034 ze zm.) oraz art. 104 kpa Starosta orzekł o aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków Z jednostka ewidencyjna O polegającej na zmianie w bazie danych ewidencyjnych informacji dotyczących punków granicznych w zakresie zmiany atrybutów:

- nr [...] – [...] opisujących przebieg granicy pomiędzy działkami nr [...], [...], [...],

- [...], [...] opisujących przebieg granicy pomiędzy działkami nr [...], [...], [...]

w taki sposób, że atrybuty BPP i ZRD, STB punktów przyjmują następujące wartości:

punktu nr [...] ZRD-9, BPP-1, STB-2,

punktu nr [...] ZDR-9, BPP-1, STB-2,

punktu nr [...] ZRD-9, BPP-1, STB-2,

punktu nr [...] ZRD-9, BPP-1, STB-2,

na podstawie danych w operacie technicznym wpisanym do ewidencji materiałów zasobu dnia 08.11.2017 r. identyfikator ewidencyjny [...] (numer kancelaryjny [...]).

Od powyższej decyzji odwołanie złożyła I. S., zarzucając jej naruszenie przepisów art. 6, art. 8 kpa, §36 i 39 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Rozwoju regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

Decyzją z dnia 14 grudnia 2018 r. ([...]) na podstawie art. 138 §1 pkt 1 kpa oraz art. 7 b ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania oraz podał, co następuje:

W przedmiotowej sprawie podstawę aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków stanowić miała dokumentacja geodezyjna identyfikator ewidencyjny [...], przyjęta do państwowego zasobu Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej 25.09.2018r. Powyższa praca dotyczyła między innymi ustalenia przebiegu części granic działki ewidencyjnej nr [...] z działkami nr [...], [...] i [...] położonymi w obrębie Z w trybie art. 37-39 rozporządzenia. Zgodnie z art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. c ustawy informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji z urzędu, jeżeli zmiany te wynikają z materiałów zasobu. Tryb dokonania aktualizacji wynika natomiast wprost z przepisu art. 24 ust. 2b ww. ustawy.

Starosta prawidłowo przyjął jako tryb aktualizacji - tryb postępowania administracyjnego. Aktualizacja ta wprawdzie dotyczy zmiany wynikającej z dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, ale co istotne prowadzona jest z urzędu. Zatem nie zachodzi możliwość zastosowania przepisu art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. h czyli dokonania aktualizacji w drodze czynności materialno-technicznej, gdyż przepis ten odnosi się wyłącznie do okoliczności, gdy postępowanie prowadzone jest na wniosek wszystkich właścicieli bądź władających działkami objętymi aktualizacją.

W toku postępowania ustalono, iż w ewidencji gruntów i budynków obrębu Z wykazane są: działka nr [...] jako własność W. i B. S., działka nr [...] jako własność I. S., działka nr [...] jako własność J. i H. P., działka nr [...] jako własność Gminy O.

Z materiału dowodowego wynika, że dla obrębu Z obecnie obowiązujące dane ewidencyjne zostały opracowane w ramach modernizacji ewidencji gruntów i budynków - operat nr [...] ([...]). Informację o tym Starosta ogłosił w Dzienniku Urzędowym Województwa z dnia 28.11.2013 r. poz. 6958. Wówczas w wyniku przeprowadzonej modernizacji pozyskano dane cyfrowe granic działek ewidencyjnych z operatu założenia ewidencji gruntów oraz operatów jednostkowych wykorzystując obliczoną osnowę pomiarową. W przypadku, gdy nie odnaleziono operatu archiwalnego o należytej dokładności, dane dotyczące granic pozyskano w oparciu o skalibrowane mapy ewidencyjne. Procedurę ustalenia granic w trybie § 37 - 38 obowiązującego wówczas rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków przeprowadzono w przypadkach, gdy granice działek przecinały kontury budynków.

Warunkiem koniecznym otwierającym możliwość pozyskania danych dotyczących przebiegu granic działek ewidencyjnych w drodze terenowych pomiarów geodezyjnych poprzedzonych ustaleniem przebiegu granic na gruncie, jest stwierdzenie braku dokumentacji wymienionej w §36 rozporządzenia lub stwierdzenie, że zawarte w niej dane nie są wiarygodne. Wskazać również należy przepis § 45 ust. 2 rozporządzenia, zgodnie z którym przy aktualizacji operatu ewidencyjnego przepisy § 35 i § 36 stosuje się odpowiednio oraz ust. 3, że "przy sporządzaniu dokumentacji określającej przebieg granic działek ewidencyjnych na potrzeby aktualizacji operatu ewidencyjnego przepisy § 37 - § 39 stosuje się odpowiednio".

Wykonawca pracy geodezyjnej, której wynikiem jest operat nr [...] stwierdził, że punkty graniczne zostały obliczone w operacie modernizacji na podstawie danych z operatu założenia ewidencji gruntów wsi Z, do obliczeń przyjęto osnowę pomiarową ewidencyjną w jednolitym układzie odniesienia z pomiaru terenowego i transformacji na układ osnowy geodezyjnej III kl. zgodnie ze sprawozdaniem technicznym sporządzonym przez wykonawcę modernizacji ewidencji gruntów i budynków, z analizy osnowy pomiarowej ewidencyjnej wynika, że średni błąd położenia punktu osnowy pomiarowej w stosunku do układu 2000 wynosi + - 0,60 metra. Dlatego też, dla tak pozyskanych punktów granicznych przyjęto atrybut BPP-3 - błąd położenia punktu granicznego względem osnowy 0,31-0,60.

W dniu 10.09.2018 r. geodeta uprawniony A. S. wykonał czynności mające na celu ustalenie przebiegu odcinków granic działki nr [...] z działkami nr: [...], [...] i [...] położonymi w obrębie Z. Wyniki ustaleń przebiegu granic działek ewidencyjnych, dokonane w trybie § 39 rozporządzenia przedstawił w protokole ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych oraz na szkicach granicznych.

Wykonawca prac, po analizie dostępnej dokumentacji oraz zebraniu oświadczeń właścicieli przedmiotowych działek ustalił przebieg granic w następujący sposób:

- granicę pomiędzy działkami nr [...] i nr [...] od punktu [...] do [...] na podstawie operatu pom. Nr [...] modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu Z (...) wzdłuż krawędzi drogi gruntowej. Jak wynika z protokołu, ustaloną granicę zaakceptowali obecni na gruncie B. i W. S. Na gruncie nie stawił się przedstawiciel Gminy O, pomimo prawidłowego zawiadomienia, tzn. za zwrotnym poświadczeniem odbioru, nie później niż 7 dni przed wyznaczonym terminem (§ 38 ust. 3 rozporządzenia);

- odcinek granicy działki nr [...] z działką nr [...] od punktu [...] do [...] na podstawie operatu pom. Nr [...] modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu Z. Jak wynika z protokołu ustaloną granicę zaakceptowali obecni na gruncie B. i W. S. I. S. właścicielka działki nr [...] oświadczyła, że nie podpisze protokołu;

- odcinek granicy działki nr [...] z działką nr [...] od punktu [...] do [...] na podstawie operatu pom. Nr [...] modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu Z. Jak wynika z protokołu ustaloną granicę zaakceptowali obecni na gruncie B. i W. S. J. i H. P. właściciele działki nr [...] zgodzili się z przebiegiem granicy, lecz nie podpisali protokołu.

Wykonawca dokonał ustalenia przebiegu ww. linii granicznych na podstawie dokumentacji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, czyli w oparciu o § 39 ust. 3 rozporządzenia.

W wyniku dokonanego ustalenia przebiegu granic i pomiaru położenia punktów granicznych uzyskano ich współrzędne. Załączone do akt sprawy wykazy współrzędnych punktów granicznych z aktualnej bazy danych (skorowidz punktów - karta 76) i z operatu nr [...] (karta 12) dowodzą, że współrzędne punktów granicznych nie uległy zmianie, co oznacza, że przebieg ustalonych odcinków granic pomiędzy działką nr [...] a [...], [...] i [...] nie uległ zmianie, czyli pozostał dotychczasowy. W tym miejscu podkreślić należy, że położenie punktów granicznych określają współrzędne prostokątne płaskie w układzie 2000. Równocześnie punkty graniczne opisane są za pomocą atrybutów wskazanych w załączniku do rozporządzenia. Szczególnie istotnym jest tutaj średni błąd położenia punktu granicznego względem osnowy l klasy - BPP. Jedynie bowiem w oparciu o współrzędne punktów granicznych, których położenie względem osnowy l klasy zostało określone na podstawie pomiarów sytuacyjnych wykonanych z błędami średnimi nieprzekraczającymi 0,30 m można obliczyć pole powierzchni działki ewidencyjnej (§ 62 ust. l i § 61 rozporządzenia). Z zawartego w operacie nr [...] wykazu zmian (karta 1), sporządzonego przez wykonawcę prac geodezyjnych wynika, że punkty graniczne pomierzono z błędem średnim nieprzekraczającym 0,10 m, gdyż pomierzonym punktom granicznym nadany został atrybut BPP -1.

Kolejnym ważnym atrybutem, charakteryzującym punkt graniczny jest ZRD czyli źródło danych o jego położeniu tzn. informacja o tym, czy pomiar położenia punktu granicznego poprzedzony został np. ustaleniem (ze wskazaniem trybu), wyznaczeniem, rozgraniczeniem oraz czy był to pomiar fotogrametryczny, terenowy, kartometryczny, czy też dokonano wektoryzacji.

Jak wynika z operatu nr [...] punkty graniczne nr: [...], [...], [...], [...] - opisano za pomocą atrybutu ZRD - 9 czyli inne niż ZDR l — ZRD 8 źródła danych - 9, w tym wyniki ustaleń i analiz, o których mowa w § 39 ust. 3 rozporządzenia.

Reasumując organ stwierdził, że wykonawca prac przebieg przedmiotowych granic ustalił zgodnie przepisem § 39 ust. 3 rozporządzenia, dokonując analizy wszystkich dostępnych dokumentów, zawierających informacje mające znaczenie w tym zakresie. Jak wskazuje wykonawca, a co potwierdza również zgromadzony materiał dowodowy, ustalenia dokonano po analizie dostępnych materiałów źródłowych tj. operatu pomiaru stanu władania [...] oraz operatu modernizacji ewidencji gruntów i budynków [...] ([...]), który obejmował ponowne obliczenie osnowy pomiarowej i skartowanie granic działek z ww. operatu założenia ewidencji gruntów (w tym pomiaru stanu władania) z 1963 roku.

Akta sprawy zawierają szkice pomiaru stanu władania z 1959 roku do założenia ewidencji gruntów (operat [...]), dokumentację z modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu Z (operat [...]), operat [...] zawierający protokół i szkic z ustalenia przedmiotowych granic.

W wyniku kontrolnego obliczenia współrzędnych punktów wyznaczających granicę pomiędzy działkami nr [...] a nr [...] oraz odcinków granic pomiędzy działką nr [...] a nr [...] i [...], korzystając z miar zawartych na szkicu pomiaru stanu władania (karta 29) z operatu [...] oraz współrzędnych osnowy ewidencyjnej pomierzonej i przetransformowanej podczas prac modernizacyjnych (operat [...] - karta 38) ustalono, że otrzymane współrzędne punktów granicznych pokrywają się ze współrzędnymi tych punktów wykazanymi w bazie danych. Starosta słusznie ocenił więc, iż dane dotyczące przebiegu granic przedmiotowych działek, tj. punktów oznaczonych nr [...], [...], [...], [...] wykazane w dotychczas obowiązującym operacie ewidencyjnym nie spełniają wymagań dokładnościowych określonych z § 61 ust. 1 rozporządzenia tzn. nie zostały określone na podstawie geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych z błędem średnim nieprzekracząjącym 0,30 m względem osnowy geodezyjnej l klasy. Zatem uzasadnionym było pozyskanie danych dotyczących przebiegu granic działek ewidencyjnych na zasadach określonych w § 37 - § 39 rozporządzenia.

Wynikiem przeprowadzonego ustalenia przebiegu przedmiotowych granic była wyłącznie zmiana atrybutów punktów granicznych wyznaczających je. Numerycznego opisu granic, którego dokonuje się za pomocą zbiorów punktów granicznych, określono na podstawie geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych z błędem średnim nieprzekracząjącym 0,30 m (§ 61 ust. 1 rozporządzenia). Zatem atrybuty punktów granicznych takie jak np.: błąd położenia punktu (BPP), źródło danych o położeniu punktu granicznego (ZRD), kod stabilizacji (STB) - czyli informacje o tych punktach, również są danymi ewidencyjnymi dotyczącymi granic działki ewidencyjnej.

Odnosząc się do zarzutów odwołania wskazano, że z protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych sporządzonego przez geodetę A. S. wynika, że zarówno I. S. jak i J. i H. P. uczestniczyli w czynnościach ustalania, o czym świadczy wpis w kolumnie 5, jednak nie złożyli pisemnych oświadczeń do tego protokołu (odmówili podpisu), wobec czego geodeta w kolumnie 10 dokonał stosownej adnotacji. Wyjaśnienia również wymaga, że niezaakceptowanie przez wszystkich zainteresowanych, czy to z powodu nieusprawiedliwionej nieobecności na gruncie, czy też z powodu niewyrażenia zgody na ustalony przez wykonawcę przebieg granic czy też odmowy podpisu protokołu w trybie przepisu § 39 ust. 3 rozporządzenia, nie wstrzymuje czynności ustalania. Odcinki ustalonych granic mogą bowiem być sporne.

Do zarzutu braku wyjaśnienia, dlaczego organ zastosował §37 ww. rozporządzenia ustosunkowano się w treści uzasadnienia. Dodatkowo, podkreślić należy, że w postępowaniu ewidencyjnym nie ustala się zasięgu własności nieruchomości a jedynie odtwarza ustalony wcześniej przebieg granic dla nieruchomości na podstawie materiałów źródłowych. Zapisy w ewidencji mają bowiem charakter wyłącznie techniczno-deklaratoryjny. Organy prowadzące ewidencję rejestrują jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Nie mogą natomiast samodzielnie rozstrzygać kwestii uprawnień wnioskodawcy do gruntu, budynku lub lokalu. Stąd poprzez żądanie wprowadzenia zmiany w ewidencji nie można dochodzić ani udowodnić swoich praw właścicielskich czy uprawnień do władania nieruchomością. Ewidencja gruntów jest tylko zbiorem informacji, a rejestr ewidencji gruntów jest wyłącznie odzwierciedleniem danych wynikających z przedłożonych organowi dokumentów i stąd też ma on charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny (wyrok NSA z 28.07.2009 r., sygn. akt I OSK 1044/08).

Organ I instancji zasadnie więc, zgodnie z obowiązującymi przepisami, a więc nie naruszając art. 6 kpa, w oparciu o całokształt materiału dowodowego w tym operat [...] przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 25.09.2018 r. orzekł o aktualizacji informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu Z w zakresie wartości atrybutów punktów granicznych.

W ocenie organu odwoławczego okoliczności istotne dla niniejszego postępowania zostały dostatecznie wyjaśnione i udowodnione przez organ I instancji. W sprawie zgromadzono niezbędny materiał dowodowy oraz zapewniono czynny udział stronie na każdym etapie postępowania administracyjnego.

Na powyższe rozstrzygnięcie I. S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając naruszenie przepisów:

- art. 8 kpa poprzez niezrealizowanie tej zasady przez organ administracji,

- art. 6 kpa poprzez niezrealizowanie tej zasady przez organ administracji,

- art. 77 kpa poprzez nierozpatrzenie i niezebranie materiału dowodowego w sposób wystarczający,

- § 39 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków poprzez błędne jego zastosowanie, co skutkowało wydaniem decyzji z naruszeniem przepisów prawa.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1302 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156k.p.a., sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), jeżeli zachodzą przyczyny określone w innych przepisach, sąd stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa.

Kontrolując zaskarżoną decyzję zgodnie z przywołanymi wyżej zasadami, należało uznać, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowią przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U.2017.2101 ze zm.) dalej pgik, oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. 2016.1034 ze zm.) dalej rozporządzenie egib. Z przepisu art. 2 ust. 2 pgik wynika, że ewidencja gruntów i budynków jest systemem informacyjnym zapewniającym gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju informacji o gruntach budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami, który to zbiór, pełniąc funkcje informacyjno-techniczne, nie rozstrzyga sporów o prawa do gruntów, ani nie nadaje tych praw. Dane o gruntach, budynkach i lokalach gromadzone są w tym systemie w drodze rejestracji stanów prawnych ustalonych w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Rejestr ewidencji gruntów jest odzwierciedleniem aktualnego stanu prawnego danej nieruchomości, ma charakter deklaratoryjny a nie konstytutywny, co oznacza, że nie kształtuje nowego stanu prawnego nieruchomości, a jedynie potwierdza stan prawny zaistniały wcześniej. Przepisy pgik nie dają podstaw do kształtowania stosunków własnościowych i związanych z tymi stosunkami uprawnień do gruntów. Zmiana granic i powierzchni działek dotyczy stanów własnościowych, a kwestie własnościowe rozstrzygane są przez sądy powszechne. Nie można dokonywać żadnych zmian własnościowych poprzez samoistne zmiany w ewidencji gruntów, ponieważ ewidencja jest tylko rejestrem danych wynikających z dokumentacji urzędowej. Organy ewidencyjne nie mogą samodzielnie rozstrzygać uprawnień wnioskodawcy do gruntu, budynku lub lokalu. Kwestia ta była wielokrotnie przedmiotem rozważań i wyjaśnień zarówno w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak i wojewódzkich sądów administracyjnych.

Stosownie do art. 24 ust. 2a pgik, dane zawarte w ewidencji mogą podlegać aktualizacji z urzędu lub na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt. 1 ustawy, czyli właścicieli nieruchomości lub podmiotów władających na zasadzie samoistnego posiadania. Jeżeli zmiany danych ewidencyjnych wynikają z materiałów zasobu, wówczas informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji z urzędu. W przypadkach wymienionych w przepisie art. 24 ust. 2b pkt. 1) lit. a) – h) aktualizacja następuje w drodze czynności materialno-technicznej, zaś w pozostałych przypadkach – w drodze decyzji administracyjnej. Stosownie do powyższych regulacji, postępowanie w sprawie toczyło się z urzędu i aktualizacji dokonano w drodze decyzji administracyjnej- zmiany w ewidencji wynikały bowiem z materiałów zasobu i nie dotyczyły sytuacji wymienionych w art. 24 ust. 2b pkt. 1 lit. a) - h) pgik. Przedmiotem kontrolowanego postępowania była aktualizacja informacji zawartych w bazie danych ewidencyjnych obr. Z, jedn. ewid. O, dotyczących przebiegu granic działek ewidencyjnych w zakresie zmiany ich atrybutów opisujących przebieg granicy pomiędzy działkami nr nr [...], [...], [...], oraz między działkami nr nr [...], [...] i [...]. Zgodnie z treścią § 45 ust. 1 rozporządzenia egib, aktualizacja operatu następuje przez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. Aktualizacja powyższa została dokonana na podstawie danych operatu technicznego wpisanego do ewidencji materiałów zasobu dnia 8 listopada 2017 r. na nr [...].

Podstawę wszczęcia postępowania w kontrolowanej sprawie stanowiła okoliczność, iż dotychczasowy przebieg granic działki nr [...] z działką nr [...], działki [...] z działką [...] i działki [...] z działką [...] był wykazany na podstawie operatu nr [...] sporządzonego w wyniku przeprowadzonej modernizacji, która określała punkty graniczne z błędem od 0,00 do 3,00 m. Przepis § 60 rozporządzenia egib określa dane ewidencyjne dotyczące działki ewidencyjnej. Zgodnie z ust. 1 pkt. 2 tego przepisu, do danych tych należy numeryczny opis granic działki ewidencyjnej. Z kolei z § 61 rozporządzenia egib wynika, że :

1. Numerycznego opisu granic jednostek ewidencyjnych, obrębów oraz działek ewidencyjnych dokonuje się za pomocą odpowiednich zbiorów punktów granicznych, których położenie względem osnowy geodezyjnej 1 klasy zostało określone na podstawie geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych z błędami średnimi nieprzekraczającymi 0,30 m, w sposób zapewniający odwzorowanie położenia i kształtu tych obiektów przestrzennych oraz wzajemnego powiązania między nimi.

2. Położenie punktów granicznych użytych do numerycznego opisu obiektów, o których mowa w ust. 1, a także położenie innych punktów sytuacyjnych użytych w szczególności do numerycznego opisu budynków, konturów użytków gruntowych oraz konturów klasyfikacyjnych określa się w układzie współrzędnych prostokątnych płaskich 2000, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 5 ustawy, zwanym dalej "układem 2000".

Z powyższego przepisu wynika, że błąd położenia punktu granicznego względem osnowy geodezyjnej 1 klasy nie powinien przekraczać 0,3 m. Odnosząc tę regulację do treści operatu sporządzonego w wyniku modernizacji przeprowadzonej w 2013 r., stanowiącego dotychczasową podstawę wykazania danych ewidencyjnych dotyczących przebiegu granic działek stanowiących przedmiot operatu [...] stwierdzić należy, że zasadnie uznały organy, iż dane ewidencyjne dotyczące przebiegu granic działek wskazanych w zaskarżonym rozstrzygnięciu, w zakresie ich atrybutów, nie spełniały podstawowego wymogu, tj. aktualności danych ewidencyjnych, gdyż były sprzeczne z treścią § 61 rozporządzenia egib.

Podstawy wykazywania w ewidencji granic działek ewidencyjnych wynikają z § 37 rozporządzenia egib. Zgodnie z jego treścią, za podstawy takie uznaje się dokumentację geodezyjną przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzoną w postępowaniach wymienionych w tym przepisie w pkt. 1 do 5, oraz sporządzoną w przypadkach, o których mowa w pkt. 6 do 8 tego przepisu. Jednakże w przypadku braku takiej dokumentacji, lub gdy zawarte w niej dane nie są wiarygodne, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku geodezyjnych pomiarów terenowych lub geodezyjnych pomiarów fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic, o czym mowa w § 37 ust. 1 rozporządzenia. § 39 rozporządzenia reguluje kwestie dotyczące sposobu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych w przypadku, o którym mowa w § 37 ust. 1. Z treści ustaleń organów wynika, że wykonawca operatu stanowiącego podstawę dokonanej aktualizacji przebieg granic ustalił zgodnie z regulacja wynikająca z pkt. 3 § 39 rozporządzenia. Podstawą ustaleń była analiza dostępnych dokumentów zawierających informacje mające znaczenie w tym zakresie, tj. operatu pomiaru stanu władania [...] oraz operatu modernizacji ewidencji gruntów i budynków [...]. Przedmiotem analizy poprzedzającej sporządzenie operatu będącego podstawą dokonanej zaskarżoną decyzją aktualizacji były szkice pomiaru stanu władania z 1959 r. sporządzone do założenia ewidencji gruntów i budynków, dokumentacja z modernizacji przeprowadzonej w 2013 r. oraz operat [...] zawierający protokół i szkic z ustalenia granic, zatem wszelkie dostępne dokumenty. Powyższe pozostaje w zgodności z regulacją wynikająca z § 39 pkt. 3 rozporządzenia egib. Dokumenty powyższe znajdują się w przedstawionych Sądowi aktach administracyjnych.

Mając na uwadze powyższe regulacje oraz stan faktyczny sprawy stwierdzić należało, że wbrew stanowisku skarżącej, zaskarżonej decyzji nie można zarzucić naruszenia prawa, które skutkowałoby koniecznością wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Zasadnicze zarzuty skargi sprowadzają się bowiem do prezentowanego przez skarżącą stanowiska kwestionującego zarówno naruszenie § 39 rozporządzenia egib, jak i braku wyjaśnienia przez organ podstawy do zastosowania przepisu § 37 rozporządzenia, niedokładności zawartych w protokole ustalenia przebiegu granic, oraz niewyjaśnienia przyczyn uznania dotychczasowych danych za niewiarygodne. Zarzuty te należało uznać za pozbawione podstaw. W uzasadnieniu zaskarżonej jak i poprzedzającej ją decyzji organy wskazały z jakich przyczyn dotychczasowe dane ewidencyjne dotyczące przebiegu granic zostały uznane za niewiarygodne, bo niespełniające wymogu określonego w § 61 rozporządzenia. Organy przedstawiły stan dotychczasowy, który po dokonaniu analizy i porównaniu z treścią ww. przepisu okazał się nieprawidłowy a więc wymagający aktualizacji. Organ odwoławczy ponownie prowadząc postępowanie odniósł się do zarzutów odwołania dotyczących treści protokołu, w tym omyłkowego stwierdzenia organu I instancji co do stawiennictwa skarżącej i wpisu w nieprawidłowej kolumnie oświadczenia skarżącej. Zasadnie organ odwoławczy uznał, że omyłka ta nie miała żadnego wpływu na treść rozstrzygnięcia organu I instancji. Ponieważ zarzut odwołania w tej kwestii został powtórzony w skardze, należało uznać stanowisko organu odwoławczego jak i motywy przyjęcia tego stanowiska za prawidłowe. Prawidłowe jest także stanowisko organu odwoławczego, iż niestawiennictwo jednej ze stron czy też odmowa złożenia podpisu na protokole ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych nie stanowi przeszkody w prowadzeniu czynności mających na celu ustalenie przebiegu granic działek ewidencyjnych zgodnie z trybem ustalonym w § 37 – 39 rozporządzenia egib. Zasadnie wskazał przy tym organ, że czym innym jest aktualizacja danych ewidencyjnych, czym innym natomiast kwestia przebiegu granic nieruchomości, dotycząca zasięgu prawa własności, która rozstrzygana jest winnym trybie i przez inne organy. Nie znajdują też uzasadnienia zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organy przepisów art. 6, 8, i 77 kpa. W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja wydana została po przeprowadzeniu postępowania zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 7, 77 i 80 kpa. Organ odwoławczy odniósł się do argumentów przytoczonych przez skarżącą w odwołaniu. Uzasadnienie odpowiada wymogom wynikającym z art. 107 § 3 kpa – jest szczegółowe, w ocenie Sądu wyczerpujące, zawiera przedstawienie zgromadzonych dowodów i ich omówienie, powołuje się na treść obowiązujących przepisów pgik, oraz rozporządzenia egib.

W związku z powyższym, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.