Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 988/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.) Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 listopada 2021 r. sprawy ze skargi Akademia [....] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 czerwca 2021 r., znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego oddala skargę


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta K. postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2021 r., znak: [...], na mocy art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 293) zawiesił postępowanie w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "Budowa budynku archiwum AGH wraz z infrastrukturą techniczną obejmującą m. in. studnię na działce nr [...] obr. [...] oraz budowa magazynu Działu Obsługi Uczelni AGH wraz z infrastrukturą techniczną obejmującą m. in. zbiornik szczelny na nieczystości ciekłe, wbudowaną stację transformatorową, zbiornik pożarowy oraz miejsca postojowe na działce nr [...] obr. [...] przy ul. mjr. [...] w K.", na okres 12 miesięcy od daty złożenia wniosku.

W uzasadnieniu organ podał, że przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte na wniosek Akademii Górniczo - Hutniczej im[...] w K. z dnia 22 września 2020 r. Zamierzenie inwestycyjne, którego dotyczy postępowanie, zlokalizowane jest w obszarze, w stosunku do którego na mocy uchwały Rady Miasta K. nr [...] z dnia 24 kwietnia 2019 r. przystąpiono do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...] Powołując się na Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta K., organ wskazał, że teren działek objętych wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy w przedmiotowej sprawie położony jest w obszarze oznaczonym symbolem MN.24 i MN.25 (tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej). Planowane zamierzenie nie jest zgodne z ustaleniami projektu planu dla tego przeznaczenia w zakresie funkcji zabudowy, geometrii dachu i wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej.

Organ ustalił, że obecnie zakończono etap rozpatrywania uwag do wyłożonego do publicznego wglądu projektu planu, trwa powtórzenie procedury planistycznej, a harmonogram prac nad ww. planem przewiduje ponowne wyłożenie projektu planu do publicznego wglądu. Uchwalenie planu jest przewidywane w II połowę 2020 r.

Ponadto organ wyjaśnił, że zatwierdzony uchwałą Nr [...] Rady Miasta K. z dnia 11 lipca 2012 r. miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru [...]" (Dz. Urz. Woj. M. z dnia 24 lipca 2012 r. poz. 3651) nie obejmował działki nr [...] obr. [...]. Część tego planu utraciła moc obowiązującą na skutek uchwalenia mpzp obszaru [...]". W chwili uchwalenia planu dla obszaru [...]" działka nr [...] obr[...], stanowiła teren zamknięty resortu obrony narodowej, ujęty w decyzji Nr [...] Ministra Obrony Narodowej z dnia 12 maja 2012 r. Podobnie w decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 września 2013 r. Nr [...] działka ta figurowała jako teren zamknięty. Stąd też we wspomnianym wyżej planie miejscowym obszaru "[...]" działka ta była oznaczona jako teren zamknięty, co oznacza, że plan ów na jej terenie nie obowiązywał. Decyzją Ministra Obrony Narodowej z dnia 30 września

2014 r. Nr [...] uchylono ww. decyzję Nr [...] i od tej pory przedmiotowa działka nie figuruje już w rejestrze terenów zamkniętych. Nie mogło to jednak spowodować rozciągnięcia działania ustaleń planu miejscowego obszaru [...]" na jej obszar, bowiem plan ten nie zawierał żadnych ustaleń co do terenu tej działki. W efekcie, biorąc pod uwagę dodatkowo okoliczność zatwierdzenia podziału działki nr [...] na działki nr [...] i [...] (decyzja Prezydenta Miasta K. z dnia 20 marca 2015 r. Nr [...]), obecnie działki te nie są objęte ustaleniami żadnego planu miejscowego, ani też nie stanowią terenu zamkniętego. Obejmuje je natomiast projekt planu obszaru [...]", będący obecnie w trakcie procedury planistycznej.

Nadto organ wskazał na zasadność zawieszenia postępowania ze względu na pewność obrotu prawnego, interes społeczny, słuszny interes inwestora, a także ze względu na chronione prawem wartości, jakie winny przyświecać działaniu organu w sprawach ustalenia warunków zabudowy, a do których należy ochrona ładu przestrzennego i zrównoważony rozwój. W sytuacji bowiem, gdyby ustalone w decyzji lokalizacyjnej warunki były inne niż zapisy uchwalonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, organ administracji miałby obowiązek stwierdzić wygaśnięcie decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Ustalenia planu zagospodarowania przestrzennego mają pierwszeństwo przed warunkami zawartymi w tej decyzji.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła Akademia Górniczo - Hutnicza im. [...] w K.. W ocenie żalącej się przedmiotowy teren znajduje się w obszarze objętym ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...]" i obowiązują na nim ogólne ustalenia tego planu. Z tego względu zasadne byłoby ewentualnie umorzenie postępowania w sprawie wydania decyzji lokalizacyjnej, co oznacza jednocześnie przeszkodę w stosunku do zawieszenia postępowania.

Niezależnie od powyższego podniesiono, że termin uchwalenia planu miejscowego obszaru [...]" wskazany przez organ I instancji w uzasadnieniu postanowienia jest nierealistyczny, ponieważ sama tylko żaląca się składała liczne uwagi do wyłożonego projektu planu, na które jak dotąd nie otrzymała odpowiedzi. Uwagi takie będzie ona składać również przy ponownym wyłożeniu planu do publicznego wglądu, co w sposób oczywisty wpłynie na wydłużenie procedury planistycznej.

Zaznaczono również, że opóźnianie zaplanowanej na wiosnę 2021 r. budowy powoduje, iż uczelnia traci szansę na dofinansowanie budowy, które jest uzależnione od uzyskania pozwolenia na budowę na początku przyszłego kwartału. Niezrealizowanie tego warunku spowoduje konieczność zwrotu udzielonej bonifikaty na kupno przedmiotowego terenu, ze względu na brak możliwości realizacji celu, na który teren ten został zakupiony.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 11 czerwca 2021 r., znak: [...], na mocy art. 58 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2020 r., poz. 256), utrzymało zaskarżone postanowienie organu I instancji w mocy.

W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że na gruncie ustaleń poczynionych w sprawie nie budzi wątpliwości, że teren działek nr [...] i [...] obr. [...] stanowił do dnia 30 września 2014 r. teren zamknięty w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2020 r. poz. 2052). Nie ulega również wątpliwości, że plan miejscowy obszaru [...]" uchwalony został w czasie, kiedy teren ten stanowił teren zamknięty (uchwała z dnia 11 lipca 2012 r., która weszła w życie z dniem 24 sierpnia 2012 r.). Tereny zamknięte w świetle u.p.z.p. nie mogą podlegać ustaleniom miejscowych planów zagospodarowana przestrzennego. Zgodnie z art. 3 ust. 1 u.p.z.p. do zadań własnych gminy należy kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem m.in. terenów zamkniętych. W konsekwencji, z woli ustawodawcy z chwilą ustalenia terenu zamkniętego kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na tym terenie przestaje być zadaniem gminy, która traci w odniesieniu do tego terenu swoje uprawnienia. Skutkiem tego, w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego ustala się tylko granice terenów zamkniętych oraz granice ich stref ochronnych (art. 4 ust. 3 u.p.z.p.), a dla tego terenu nie sporządza się planu miejscowego (art. 14 ust. 6 u.p.z.p.), lecz określa się w jego treści jedynie granice terenów zamkniętych i granice stref ochronnych terenów zamkniętych (art. 15 ust. 3 pkt 7 u.p.z.p.). "Ustalanie", o którym mowa w art. 4 ust. 3 u.p.z.p. polega na naniesieniu stosowanych danych na część graficzną planu oraz na odpowiednim odniesieniu się do terenów zamkniętych w tekście uchwały. Stosownie do - ilekroć w ustawie jest mowa o terenach zamkniętych - rozumie się przez to tereny o charakterze zastrzeżonym ze względu na obronność i bezpieczeństwo państwa, określone przez właściwych ministrów i kierowników urzędów centralnych. Zgodnie z tej ustawy tereny zamknięte są ustalane przez właściwych ministrów i kierowników urzędów centralnych w drodze decyzji. W decyzji tej określane są również granice terenu zamkniętego.

Analiza powyższych przepisów oraz art. 2 pkt 9 i art. 4 ust. 2a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wskazuje, że jeżeli na obszarze objętym ustaleniami planu miejscowego występuje teren zamknięty, wówczas cały ten obszar nie powinien być poddany procedurze planistycznej, z uwzględnieniem wszystkich wymogów, zawartych w art. 15 ust. 2 i 3 u.p.z.p., dotyczących obligatoryjnych i fakultatywnych elementów planu miejscowego oraz standardów zawartych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Mając na uwadze powyższe Kolegium stwierdziło, pomimo iż teren przedmiotowych działek (wówczas działki nr [...] obr. [...]) znajdował się w granicach objętych rysunkiem planu, to ze względu na fakt, że był to teren zamknięty, ustalenia planu nie mogły go objąć. Był to obszar wyłączony spod władztwa planistycznego gminy, która nie mogła uchwalić dla tego terenu żadnych zasad zagospodarowania. Zatem plan miejscowy obszaru "[...]" nie obejmował swoimi ustaleniami przedmiotowego terenu. Wniosku tego nie zmienia fakt, że w późniejszym czasie teren ten utracił status terenu zamkniętego. Na skutek tego zdarzenia nie mogło bowiem dojść do automatycznego "rozciągnięcia" ustaleń planu na obszar przedmiotowych działek.

Przechodząc do kwestii prawidłowości zawieszenia postępowania w przedmiotowej sprawie Kolegium wskazało, że zastosowana w przepisie art. 58 ust. 1 u.p.z.p. konstrukcja prawna z daje organowi prowadzącemu postępowanie o ustalenie lokalizacji celu publicznego podstawę prawną do fakultatywnego zawieszenia postępowania z urzędu nie stanowiąc, co do zasady, żadnych dodatkowych wymagań co do przesłanek zawieszenia. Przesłanką zawieszenia postępowania jest podjęcie i prowadzenie prac, a nawet zamiar podjęcia prac, nad miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla obszaru, na którym ma być realizowana inwestycja. Jeżeli ponadto istnieje realne niebezpieczeństwo sprzeczności pomiędzy zamierzonym przez inwestora zagospodarowaniem terenu a koncepcją przyjmowaną w projekcie planu, wskazane jest zawieszenie postępowania. Uzasadnienia dla zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dostarcza w szczególności sytuacja, w której prace nad opracowaniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego są już zaawansowane, a więc co najmniej podjęta została uchwała o przystąpieniu do sporządzenia planu, a tym bardziej jeśli powstał już projekt planu.

W rozpoznawanej sprawie faktem bezspornym jest, że w dniu 4 kwietnia

2019 r. Rada Miasta K. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...]". W dniu 22 września 2020 r., tj. już po podjęciu powyższej uchwały AGH złożyła wniosek o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Strona mogła więc liczyć się z możliwością zawieszenia postępowania.

Z akt sprawy wynika, że istotnie, działki objęte wnioskiem objęte są ustaleniami sporządzanego planu, a także, że procedura planistyczna jest obecnie na etapie po rozpatrzeniu uwag do wyłożonego do publicznego wglądu projektu planu. Odwołując się do orzecznictwa organ II instancji wskazał, że etap zaawansowania prac planistycznych winien być jednym z kluczowych kryteriów, branych pod uwagę przy rozstrzyganiu kwestii zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy. Kolegium podkreśliło, że poza sporem pozostaje, iż w świetle Studium teren przedmiotowych działek przeznaczony jest pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, z czego wynika brak możliwości realizowania na tym terenie zabudowy objętej wnioskiem. Nie ulega więc wątpliwości, że w razie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...]", którego ustalenia muszą być zgodne ze Studium, przedmiotowa inwestycja byłaby z ustaleniami tego planu sprzeczna, a decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla niej wydana podlegałaby wygaszeniu.

Ponadto organ odwoławczy zwrócił uwagę na stan zaawansowania prac planistycznych. Mianowicie zarządzeniem Nr [...] Prezydenta Miasta K. z dnia 3 lutego 2021 r. rozpatrzono złożone uwagi do wyłożonego projektu planu, następnie ponowiono konieczne opinie i uzgodnienia. Pozostało jedynie ponowne wyłożenie planu do publicznego wglądu (na okres 21 dni), zakreślenie terminu do składania uwag (14 dni po zakończeniu okresu wyłożenia planu) i rozpatrzenie tych uwag (w terminie nie dłuższym niż 21 dni od dnia upływu terminu ich składania), a następnie wprowadzenie ewentualnych modyfikacji i przedstawienie projektu Radzie Miasta do uchwalenia. Uchwała wchodzi w życie po 14 dniach od daty jej ogłoszenia w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Z powyższego wynika, że istnieje realna możliwość, aby przedmiotowy plan miejscowy został uchwalony w ciągu 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego (do dnia 22 września 2021 r.).

Wobec realnej możliwości uchwalenia miejscowego planu dla przedmiotowego terenu w okresie zawieszenia postępowania, prymat w analizowanym przypadku należy dać ww. interesowi publicznemu oraz interesowi inwestora, polegającemu na ograniczeniu ryzyka stwierdzenia wygaśnięcia wydanej decyzji ulicp ze względu na uchwalenie miejscowego planu, którego ustalenia są odmienne niż zawarte wydanej decyzji.

Akademia Górniczo - Hutnicza im. [...] w K. wniosła na opisane wyżej postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucając naruszenie:

1. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. w zw z art. 58 ust. 1 u.p.z.p. poprzez:

a. błędne ustalenie przez organ II instancji, że stan zaawansowania prac planistycznych zmierzających do uchwalenia planu pozwala z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością przyjąć, że w terminie zawieszenia postępowania dojdzie do uchwalenia planu miejscowego, w sytuacji gdy na postawie zarządzenia nr [...] Prezydenta Miasta K. z dnia 17 czerwca 2021 roku w sprawie sporządzania projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" postanowiono ponowić procedurę planistyczną od art. 17 pkt 6 u.p.z.p., co wyklucza możliwość przyjęcia, że istnieje prawdopodobieństwo uchwalenia planu miejscowego w okresie zawieszenia postępowania w sprawie,

b. utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji o zawieszeniu postępowania, mimo że organ I instancji przekroczył granice tzw. "uznania administracyjnego", zaniechał wyjaśnienia przyczyn zawieszenia postępowania na maksymalny dopuszczalny okres, a ponadto przyznał prymat interesu publicznego, nad interesem strony,

2. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. w zw. z 77 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji, w sytuacji gdy organ nieprawidłowo ustalił stan faktyczny przyjęty za podstawę rozstrzygnięcia a polegający na ustaleniu jakoby istniała sprzeczność pomiędzy zamierzeniem inwestycyjnym AGH z obowiązującym Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta K., w sytuacji gdy obszar należącej do AGH i objętej zawieszonym postępowaniem działek nr [...] i [...] obr. [...]. ewidencyjna K. zgodnie z ustaleniami Studium został wskazany jako: "tereny do zabudowy i zainwestowania wraz z liniami rozgraniczającymi tereny o różnym sposobie użytkowania", bez ustalenia szczegółowego przeznaczenia, co oznacza, iż zamierzenie inwestycyjne AGH zgodne jest ze Studium, w konsekwencji nie będzie pozostawało w sprzeczności z planem miejscowym jaki ma zostać uchwalony.

W świetle przedstawionych zarzutów wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzające je postanowienia organu I instancji a także zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu przytoczone wyżej zarzuty zostały rozwinięte.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 137 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (materialnym - określającym prawa i obowiązki stron oraz procesowym - regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej), nie będąc przy tym związanym - w myśl przepisu art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), dalej "P.p.s.a." - zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, co daje Sądowi podstawę i zarazem obliguje do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa.

Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 P.p.s.a.

Niniejsza sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest m.in. postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty.

Sąd, dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy, doszedł do przekonania, że skarga jest niezasadna.

Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta K. o zawieszeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie budynku archiwum AGH wraz z infrastrukturą techniczną (...) oraz budowie magazynu Działu Obsługi Uczelni AGH wraz z infrastrukturą techniczną (..) na okres 12 miesięcy od daty złożenia wniosku. Podstawę prawną wydanego postanowienia stanowił art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2020 r., poz. 256). Zgodnie z wymienionym wyżej uregulowaniem, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego można zawiesić na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli: 1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego albo 2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono planu miejscowego lub jego zmiany.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 czerwca 2017 r., sygn. akt II OSK 2685/15 rozważając zagadnienie zawieszenia postępowania w przedmiocie warunków zabudowy na gruncie analogicznej regulacji zawartej w art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wskazał, że "konstrukcja prawna zawieszenia postępowania zastosowana w przepisie art. 62 ust. 1 ustawy daje organowi prowadzącemu postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy podstawę prawną fakultatywnego zawieszenia postępowania z urzędu, nie stanowiąc żadnych dodatkowych wymagań co do przesłanek zawieszenia. W szczególności organ może zawiesić postępowanie nawet jeżeli jeszcze nie podjęto uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu. Kompetencję tę należy rozpatrywać w połączeniu z władztwem planistycznym zastrzeżonym dla organów gminy, które mają uprawnienie do stanowienia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Skoro plan jest podstawowym i najpełniejszym instrumentem kształtowania przestrzeni, to usprawiedliwione jest przyznanie prymatu pracom zmierzającym do jego uchwalenia i tym samym umożliwienie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, celem kontynuowania i dokończenia prac zmierzających do przyjęcia miejscowego planu."

Decyzje o ustaleniu lokalizacji celu publicznego i ustaleniu warunków zabudowy wydawane są jedynie wtedy, gdy na danym obszarze plan miejscowy nie obowiązuje. Nie ulega wątpliwości, że ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przyznaje pierwszeństwo ustaleniom dokonywanym kompleksowo, w akcie stanowiącym akt prawa miejscowego. Świadczy o tym regulacja zawarta w art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy, który obliguje organ który wydał decyzję o warunkach zabudowy albo decyzję o ustaleniu lokalizacji celu publicznego do stwierdzenia jej wygaśnięcia jeżeli dla tego terenu uchwalono plan miejscowy, którego ustalenia są inne niż w wydanej decyzji, a nie została jeszcze wydana ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę. Temu celowi służą również zapisy zamieszczone w art. 58 i art. 62 ustawy. Przepisy te pozwalają chronić dany obszar przed zainwestowaniem niezgodnym z zamiarem prawodawcy lokalnego na etapie poprzedzającym przystąpienie do uchwalania planu, a także w jego trakcie jego procedowania. Należy przy tym zauważyć, że ustawodawca w interesie wnioskodawcy wprowadza wyraźne ograniczenia czasowe zawieszenia postępowania, obligując organ do podjęcia postępowania w dwóch przypadkach: tj. kiedy w ciągu 2 miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podejmie uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego oraz gdy nie doszło do uchwalenia planu miejscowego w okresie 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku.

W sytuacji, gdy trwają już prace planistyczne decyzja organu o zawieszeniu postępowania wymaga dokonania oceny celowości zawieszenia postępowania w odniesieniu do etapu na takim znajduje się procedura uchwalania planu. Innymi słowy obowiązkiem organu będzie ustalenie, czy istnieje realna szansa, że w zakreślonym przez ustawodawcę terminie 12 miesięcy dojdzie do uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ponadto wstrzymanie toku postępowania w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego jest zasadne jedynie wtedy, gdy zachodzi prawdopodobieństwo sprzeczności postanowień decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego z zapisami procedowanego planu miejscowego. W przeciwnym razie, zawieszenie postępowania w sprawie w której sprzeczności takiej nie ma, bądź też można z dużą dozą prawdopodobieństwa założyć, że miejscowy plan nie zostanie uchwalony w terminie 12 miesięcy od daty złożenia wniosku stanowić będzie nieuprawnione przedłużenie postępowania

Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy należy w pierwszej kolejności przyznać słuszność organom, że teren inwestycji nie jest objęty postanowieniami obowiązującego miejscowego planu, stąd wymagane było pozyskanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Plan miejscowy obszaru "[...]" nie obejmował swoimi ustaleniami przedmiotowego terenu, a to ze względu na fakt, że w dacie uchwalenia tego planu, działka nr [...] obr. [...] miała status terenu zamkniętego. Okoliczności tej strona skarżąca w postępowaniu sądowoadministracyjnym już nie kwestionowała.

Bezsporne jest też, że przedsięwzięcie objęte wnioskiem o ustalenie lokalizacji celu publicznego zlokalizowane jest na obszarze, dla którego uchwałą Nr [...] Rady Miasta K. z dnia 24 kwietnia 2019 r. przystąpiono do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...]". Wniosek w sprawie został złożony w dniu 22 września 2020 r., Prezydent Miasta K. zawiesił postępowanie w dniu 23 kwietnia 2021 r. Postanowienie w tej kwestii poprzedzało ustalenie, że w dniach od 30 listopada do 30 grudnia 2020 r. miało miejsce wyłożenie do publicznego wglądu projektu planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko. Zarządzeniem z dnia 3 lutego 2021 r. Nr [...] Prezydent Miasta K. rozpatrzył uwagi do wyłożonego projektu planu. Organ I instancji pozyskał z Wydziału Planowania Przestrzennego UMK informację, że procedura planistyczna wymaga częściowego powtórzenia, wpłynęły już opinie i uzgodnienia i planowane jest ponowne wyłożenie projektu planu miejscowego do publicznego wglądu. Zakończenie prac planistycznych przewidywano na II połowę 2021 r.

Zdaniem Sądu na etapie podejmowania decyzji w przedmiocie zawieszenia postępowania uprawnione było przekonanie organów, że z uwagi na stan zaawansowania procedury planistycznej istnieje realna szansa, że miejscowy plan zostanie uchwalony przed 22 września 2021 r. Oceny tej nie zmienia fakt, że do uchwalenia planu miejscowego w zakreślonym w art. 58 ust. 1 terminie finalnie nie doszło, w efekcie czego organ postanowieniem z dnia 26 października 2021 r. podjął postępowanie, a następnie w dniu 17 listopada 2021 r. wydał decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Procedurę planistyczną cechuje wieloetapowość, zdarza się też (jak w niniejszej sprawie), że w jej toku zaistnieje konieczność ponowienia części czynności, co przyczynia się do przedłużenia postępowania. Okoliczności tych nie można jednak wcześniej przewidzieć. Sąd przeprowadzając kontrolę zaskarżonego postanowienia bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie jego wydania. Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego zostało wydane w dniu 11 czerwca 2021 r., tymczasem dopiero w dniu 17 czerwca 2021 r. Prezydent Miasta K. wydał zarządzenie Nr [...] w którym postanowił o ponowieniu procedury planistycznej począwszy od art. 17 pkt 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym [...]). W świetle przedstawionych uwag zarzut skargi dotyczący nieuwzględnienia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydania zarządzenia Nr [...] nie zasługiwał na uwzględnienie.

Ponadto organ I instancji wskazał, że zgodnie z ustaleniami projektu planu miejscowego teren inwestycji znajduje się w Terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oznaczonych symbolami MN.24 i MN.25, co oznacza, że wnioskowana inwestycja nie mogłaby zostać zrealizowana na tym terenie, organ zaakcentował również niezgodność w zakresie kształtu dachu oraz przekroczenie wskaźnika terenu biologicznie czynnego. Podkreślono przy tym, że takie przeznaczenie działek objętych wnioskiem nawiązuje do postanowień Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta K., zgodnie z którymi obszar inwestycji znajduje się w terenie przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Stwierdzenie, że projekt planu miejscowego przewiduje na danym terenie zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, które to przeznaczenie w sposób oczywisty pozostaje w sprzeczności z objętą wnioskiem inwestycją polegającą na budowie budynku archiwum AGH i magazynu Działu Obsługi Uczelni AGH wraz z infrastrukturą techniczną potwierdza zasadność wstrzymania postępowania w przedmiocie lokalizacji celu publicznego. Należy podkreślić, że do zawieszenia postępowania na podstawie art. 58 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wystarczające jest stwierdzenie, że zachodzi prawdopodobieństwo sprzeczności postanowień decyzji z projektowanymi ustaleniami planu. Okoliczność ta została w sposób wystarczający wykazana przez organy orzekające w sprawie. Oceny Sądu nie mogą zmienić wywody strony skarżącej zmierzające do wykazania, że zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z postanowieniami Studium. Nie jest przedmiotem niniejszego postępowania ustalanie w jakim zakresie postanowienia Studium determinowały konkretne zapisy procedowanego planu miejscowego, należy jednak wskazać, że nie odpowiada jednak prawdzie twierdzenie skargi, że zgodnie z ustaleniami Studium został wskazany jako: "tereny do zabudowy i zainwestowania wraz z liniami rozgraniczającymi tereny o różnym sposobie użytkowania", bez ustalenia szczegółowego przeznaczenia. Z rysunku zmiany Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta K. stanowiącego załącznik nr IV do uchwały NR [...] Rady Miasta K. z dnia 9 lipca

2014 r. wynika, że teren inwestycji znajduje się w terenie oznaczony symbolem MN – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej.

Reasumując, Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji były prawidłowe. Zarzuty skargi okazały się bezzasadne z powodów wyżej naprowadzonych.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.