Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 14/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2004-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Kurator Oświaty
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na bezczynność [...] Kuratora Oświaty [...] w przedmiocie uznania kierunku studiów za zbliżony z nauczanym przedmiotem postanawia skargę odrzucić.


UZASADNIENIE

II SAB/Rz 14/04

UZASADNIENIE

W dniu 12 marca 2004r. J. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność [...] Kuratora Oświaty [...] w przedmiocie ustalenia kierunku studiów za zbliżony z nauczanym w gimnazjum przedmiotem fizyka i technika, domagając się zobowiązania organu do wydania decyzji oraz rozpoznania sprawy z zachowaniem zasady szybkości postępowania. W uzasadnieniu wywodził, że skarga wniesiona została po bezskutecznym wezwaniu Kuratora w trybie art.52 § 3 i 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do usunięcia naruszenia prawa. Organ nie podjął żadnego merytorycznego rozstrzygnięcia, a zwłoki w załatwieniu sprawy nie usprawiedliwia żądanie Kuratora o dostarczenie zaświadczenia od dyrektora szkoły o zatrudnieniu i nauczanym przedmiocie.

Odpowiadając na skargę [...] Kurator Oświaty [...] wniósł o oddalenie skargi przy zasądzeniu kosztów i przedstawiając stan sprawy podał, że skarżący mimo wezwania o przesłanie zaświadczenia dyrektora szkoły o zatrudnieniu i nauczanych przedmiotach dokumentu takiego nie przedłożył. Zatem organ nie dopuścił się bezczynności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

skarga podlega odrzuceniu.

Stan faktyczny przedstawia się następująco: J. B. pismem z dnia 22 grudnia 2003r. zwrócił się do [...] Kuratora Oświaty [...] o uznanie kierunku inżynierii biomedycznej w zakresie specjalności "zastosowanie komputerów w medycynie" za dającą dostateczne przygotowanie i wiedzę do nauczania przedmiotu fizyki i techniki w gimnazjum. W odpowiedzi z dnia 14 stycznia 2004r. nr [...] został poinformowany, że w związku z nasyceniem oświatowego rynku pracy przez nauczycieli z pełnymi kwalifikacjami do nauczania fizyki i techniki, nie ma potrzeby rozpatrywania wniosku skarżącego. Pismem z dnia 23 stycznia 2004r. skarżący wezwał Kuratora do rozpoznania i merytorycznego załatwienia wniosku. Odpowiadając na to wezwanie Kurator w dniu 10 lutego 2004r. wezwał J. B. o przesłanie zaświadczenia dyrektora szkoły o zatrudnieniu i nauczanych przedmiotach.

Na wstępie należy wyjaśnić należy, że istota skargi na bezczynność organu sprowadza się do wymuszenia przez stronę na organie podjęcia rozstrzygnięcia w konkretnej sprawie. Innymi słowy z bezczynnością mamy do czynienia wtedy, gdy organ uchyla się od wydania decyzji, postanowienia czy też nie podejmuje innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. Wynika to z przepisu art.3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz 1270 - zwaną dalej P.p.s.a.). Zgodnie z tym unormowaniem, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 (decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa). Zatem skarga na bezczynność jest dopuszczalna, o ile dotyczy jednej w wyżej wymienionych form działania organu administracji publicznej.

Prawem materialnym, które ma w sprawie zastosowanie, jest ustawa z dnia 26 stycznia 1982r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. nr 56 z 1997r, poz. 357 ze zm). W rozdziale 3 Karty zatytułowanym - "Wymagania kwalifikacyjne" zamieszczony jest jeden przepis - art.9, który określa wykształcenie, jakie wymagane jest od osoby ubiegającej się o stanowisko nauczyciela. Artykuł ten w ustępie 2 zawiera również delegacje dla właściwych Ministrów do określenia szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli. Jednym z aktów wydanych na podstawie tego upoważnienia jest rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10 września 2002r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli nie mających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli (Dz. U. nr 155, poz. 1288). Zgodnie z § 1 tego rozporządzenia, zawierającym tzw. słowniczek, w punkcie 4 przy wyjaśnianiu pojęcia - "kierunku (specjalności) studiów zbliżonym do nauczania przedmiotu lub prowadzonych zajęć" zamieszczone zostało stwierdzenie, że ustalenia kierunku studiów za zbliżony do nauczanego przedmiotu lub rodzaju prowadzonych zajęć, dokonuje kurator oświaty. Wskazane rozporządzenie nie precyzuje, w jakiej formie ustalenia kierunku studiów za zbliżony do nauczanego przedmiotu lub rodzaju prowadzonych zajęć dokonuje kurator oświaty. Kwestii tej nie rozstrzyga również Karta Nauczyciela. Zatem należy wykluczyć decyzyjną formę takiego dokumentu, bowiem poza okolicznością iż ustalenia dokonuje organ administracji publicznej brak jest innego argumentu przemawiającego za taką formą. Podkreślić przy tym należy, że podstawą prawną decyzji administracyjnej (art. 104 kpa) jest przepis prawa, powierzający organowi administracji państwowej załatwienie sprawy w tej formie prawnej (zob. postanowienie NSA z dnia 18 marca 1996 r. sygn. SA/Ka 347/96 - Prawo Bankowe 1997/1 str. 85). Jak już wyżej stwierdzono, ani Karta Nauczyciela, ani powołane rozporządzenie nie zawiera przepisu upoważniającego kuratora oświaty do wydawania decyzji w tym przedmiocie.

Ustalenie, jakiego domaga się od organu skarżący nie jest również "innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa" w rozumieniu art.3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Ustalenie, o jakim mowa, jest wymagane na potrzeby szeroko rozumianego zatrudnienia na stanowisku nauczyciela. Ta natomiast kwestia należy do kategorii z zakresu prawa pracy w rozumieniu art.l Kodeksu postępowania cywilnego, a dla rozstrzygania sporów związanych z zatrudnieniem sądy administracyjne - co do zasady - nie są właściwe.

Reasumując stwierdzić należy, że ustalenie kierunku studiów za zbliżony do nauczanego przedmiotu lub rodzaju prowadzonych zajęć, którego dokonuje kurator oświaty, o jakim mowa w § 1 pkt 4 rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10 września 2002r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli nie mających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli (Dz. U. nr 155, poz. 1288) nie następuje w formie decyzji administracyjnej ani nie jest innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Z tych przyczyn skarga na bezczynności kuratora oświaty jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, na podstawie art.58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).