Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 104/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Radców Prawnych
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  ust. 1  pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. Z. na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] postanawia: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 dalej jako "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn aniżeli określone w pkt 1-5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Oznacza to, że skarga na bezczynność organów przysługuje tylko w tych sprawach, w których są wydawane lub podejmowane: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.

W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...], polegającą na nieprzesłaniu pisemnej informacji na wniosek z dnia 19 grudnia 2011 r.

Zgodnie z zapisami rozdziału 7 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 10, poz. 65 ze zm.), radca prawny i aplikant radcowski podlegają odpowiedzialności dyscyplinarnej:

1) za zawinione, nienależyte wykonywanie zawodu radcy prawnego;

2) za czyny sprzeczne ze ślubowaniem radcowskim lub z zasadami etyki radcy prawnego.

Radcowie prawni podlegają odpowiedzialności dyscyplinarnej również za niespełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w art. 227 ust. 1, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 228.

W sprawach dyscyplinarnych orzekają: sąd dyscyplinarny izby radcowskiej oraz Wyższy Sąd Dyscyplinarny. Rozstrzygnięcia sądu dyscyplinarnego zapadają w formie orzeczeń lub postanowień (art. 703). Ponadto zgodnie z art. 741 ustawy o radcach prawnych, w sprawach nieuregulowanych w powyższym dziale stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

Jak wynika zatem z powyższych regulacji, postępowanie dyscyplinarne radców prawnych nie podlega regulacjom Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz przepisom ustawy o radcach prawnych i Kodeksu postępowania karnego. Rozstrzygnięcia podejmowane w postępowaniu dyscyplinarnym nie są decyzjami administracyjnymi, ani żadnym z innych aktów czy czynności, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a., a zatem nie jest dopuszczalne wniesienie skargi na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania w tym zakresie.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.