Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 870/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-09-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 174, art. 180,  art. 182
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

II OSK 870/06 POSTANOWIENIE Dnia 29 września 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska – Górnikiewicz Po rozpoznaniu w dniu 29 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej "J." Sp. z o.o. w J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 kwietnia 2006 r. sygn. akt II SA/Wr 115/06 w zakresie odrzucenia skargi "J." Sp. z o.o. w J. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie nakazu B. Sp. z o.o. w J. Górze zaniechania sposobu użytkowania piwnic przeznaczonych na lokal gastronomiczno-rozrywkowy w budynku przy ul. M. w J. postanawia odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

II OSK 870/06

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę Sp. z o.o. "J." w J. złożoną na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2005 r.

Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że zarządzeniem z dnia 20 lutego 2006 r. ustalono wpis od skargi na kwotę 500 złotych w przedmiotowej sprawie. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi w zakresie uiszczenia wpisu zostało doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 20 marca 2006 r., zaś opłata od skargi w niniejszej sprawie została wniesiona w dniu 28 marca 2006 r. a zatem po terminie, co skutkowało jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.

Na powyższe postanowienie, pełnomocnik skarżącej Spółki – adw. P. N .wniósł "zażalenie", w którym podniósł, że na zarządzenie ustalające wysokość wpisu od skargi wniesione zostało zażalenie. Pełnomocnik skarżącej stwierdził, że postanowienie o odrzuceniu skargi pozbawione jest podstaw faktycznych i prawnych, ponieważ dokonana wpłata wpisu może wywoływać skutki prawne dopiero po rozpatrzeniu wskazanego zażalenia.

Wywodząc jak wyżej strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.

Na wstępie należy zaznaczyć, że stosownie do art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W związku z tym wniesione w niniejszej sprawie pismo zatytułowane: "zażalenie" potraktowano jako skargę kasacyjną od postanowienia odrzucającego skargę, a zatem orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie zasadnie do brzmienia wyżej wspomnianego przepisu.

Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem rozpoznaje sprawę w granicach kasacji, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Jeśli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., (a w rozpoznawanej sprawie przesłanek tych brak) to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. Oznacza to, że Sąd nie jest uprawniony do samodzielnego dokonywania konkretyzacji zarzutów skargi kasacyjnej, a upoważniony jest do oceny zaskarżonego orzeczenia wyłącznie w granicach przedstawionych we wniesionej kasacji.

Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wymaga więc nie tylko ich prawidłowego określenia w samej skardze, ale zgodnie z art. 176 p.p.s.a. w ogóle ich przytoczenia.

W myśl art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Dla zachowania formy skargi kasacyjnej należy powołać się na przepis wymieniający podstawy skargi kasacyjnej to jest art. 174 p.p.s.a., jak również konieczne jest uzasadnienie podnoszonej podstawy skargi przez wskazanie, które przepisy konkretnego aktu prawnego - oznaczone numerem artykułu (paragrafu, ustępu) - zostały naruszone, na czym to naruszenie polegało. Sformułowanie bowiem zarzutu naruszenia przepisów, wymaga aby przepis ten został wyraźnie wskazany (por. uzasadnienie postanowienia SN z dnia 7 kwietnia 1997 r., III CKN 29/97, OSNC 1997, nr 6-7, poz. 96).

Wniesiona w przedmiotowej sprawie skarga kasacyjna nie spełnia żadnego z powyższych warunków.

W orzecznictwie prezentowany jest konsekwentnie pogląd, podzielany przez skład orzekający w niniejszej sprawie, że braki w tym zakresie nie podlegają sanacji, co w konsekwencji czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną (por. np. postanowienie SN z dnia 12 grudnia 2000 r., sygn. akt V CKN 1780/00, publ. OSN 2001, nr 3, poz. 52). Sąd nie może bowiem domniemywać intencji autora skargi kasacyjnej, ani wnioskować, na czym strona skarżąca opiera żądanie określonego rozstrzygnięcia w sprawie.

Wobec braku przytoczenia podstaw kasacji zgodnie z wymogami wyżej przedstawionymi Naczelny Sąd Administracyjny zobligowany był odrzucić skargę kasacyjną na podstawie art. 180 w zw. z art. 182 p.p.s.a.