Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1055/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny za niewykonanie wyroku-art. 154 PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 154
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik (spr.) Sędziowie WSA Iwona Kosińska WSA Emilia Lewandowska Protokolant referent stażysta Marcin Sieradzki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2017 r. sprawy ze skargi P. D. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta miasta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 maja 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 161/15 1. wymierza Prezydentowi miasta W. grzywnę w wysokości 4000 (cztery tysiące) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. przyznaje od Prezydenta miasta W. na rzecz P. D. sumę pieniężną w wysokości 2000 (dwa tysiące) złotych. 4. zasądza od Prezydenta miasta W. na rzecz P. D. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

P. D., reprezentowana przez radcę prawnego J. B. pismem z 23 czerwca 2017 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta miasta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 maja 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 161/15, mocą którego Sąd uwzględnił jej skargę na bezczynność Prezydenta miasta W. i zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], w terminie czterech miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Jednocześnie stwierdził, że bezczynność organu w prowadzeniu postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu skargi wskazano, że jest to już trzecia skarga na niewykonanie przez organ wyroku, a mimo to do dnia dzisiejszego nie wydano decyzji w sprawie. Wobec powyższego skarżąca wniosła na podstawie art. 154 § 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", o wymierzenie organowi grzywny w wysokości co najmniej 10 000 złotych oraz o przyznanie na rzecz skarżącej sumy pieniężnej, o której mowa w art. 154 § 7 P.p.s.a. Ponadto skarżąca wniosła o stwierdzenie, że bezczynność organu w wykonaniu ww. wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że pełnomocnik skarżącej został poinformowany, że ze względu na konieczność analizy dokumentacji zgromadzonej w przedmiotowej sprawie pod kątem nowej procedury postępowania w Biurze Spraw Dekretowych wprowadzonej zarządzeniem Prezydenta miasta W. z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] oraz dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań nie było możliwe załatwienie sprawy we wcześniejszym terminie. Jednocześnie organ, jako datę zakończenia postępowania, wskazał 30 listopada 2017 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Zgodnie z art. 154 § 1 P.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Z powołanego art. 154 § 1 P.p.s.a. wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 P.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie obie ww. przesłanki zostały spełnione.

W piśmie z 10 maja 2017 r. skarżąca wezwała Prezydenta miasta W. do wykonania wyroku z 22 maja 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 161/15 (k – 12 akt sądowych i akta administracyjne nie numerowane).

Wyrokiem z 22 maja 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 161/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę P. D. na bezczynność Prezydenta miasta W. i zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy [...], w terminie czterech miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem.

Zgodnie z art. 286 § 2 P.p.s.a. termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi z orzeczeniem sądu. W rozpoznawanej sprawie odpis prawomocnego wyroku z 22 maja 2015 r. wraz z uzasadnieniem oraz akta administracyjne doręczone zostały Prezydenta miasta W. w dniu 20 sierpnia 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-143 akt sprawy o sygn. I SAB/Wa 161/15). Termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie upłynął zatem w dniu 20 grudnia 2015 r. Tymczasem do dnia rozpoznania przez Sąd niniejszej skargi w przedmiocie wymierzenia Prezydenta miasta W. grzywny, tj. do 21 września 2017 r., organ nie załatwił przedmiotowej sprawy zgodnie z powołanym wyrokiem.

Nie ulega więc wątpliwości, że w sprawie spełnione zostały przesłanki uzasadniające zastosowanie art. 154 § 1 P.p.s.a. i wymierzenie Prezydenta miasta W. grzywny.

Stosownie do art. 154 § 6 P.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

W okolicznościach niniejszej sprawy, tj. biorąc pod uwagę długość przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego wyrokiem z 22 maja 2015 r., okoliczność, że organ do dnia wyrokowania nie wydał decyzji w przedmiocie ustalenia odszkodowania oraz fakt, że niniejsza skarga jest już trzecią w przedmiocie niewykonania tego wyroku (pierwsza skarga rozpoznana została wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 maja 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 286/16 – 500 zł, zaś druga wyrokiem z 15 grudnia 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 1606/16 – 3000 zł), Sąd uznał, że grzywna w wysokości 4000 zł jest adekwatną sankcją dla Prezydenta miasta W. za niewykonanie przedmiotowego wyroku.

Powyższe okoliczności skutkowały również uznaniem przez Sąd, że bezczynność organu, która wystąpiła po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 maja 2015 r. ma charakter rażącego naruszenia prawa. Każde bowiem, nawet krótkotrwałe, niewykonywanie wyroku sądu w demokratycznym państwie prawnym uznać należy za wysoce naganne i nie może ono być w żadnym razie tolerowane lub akceptowane. Taka sytuacja prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania.

Bezczynności organu nie usprawiedliwiają okoliczności podane przez organ w odpowiedzi na skargę. Mając bowiem na uwadze to, że wniosek skarżącej o ustalenie odszkodowania nosi datę 25 maja 2012 r., natomiast termin na wydanie decyzji wskazany w wyroku z 22 maja 2015 r. upłynął ponad 1,5 roku temu, niezrozumiałym jest usprawiedliwianie przez organ zwłoki w wydaniu decyzji przez wewnętrzne zmiany procedury postępowania, czy bardzo dużą liczbę spraw w tym przedmiocie.

Uznając, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest zasadna, a bezczynność organu ma charakter rażącego naruszenia prawa, Sąd uznał jednocześnie, że na uwzględnienie zasługuje także wniosek o przyznanie na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w trybie art. 154 § 7 P.p.s.a. Z treści powołanego przepisu wynika, że przyznanie na rzecz skarżącego sumy pieniężnej ma charakter fakultatywny, stąd działając w ramach takiego uprawnienia i uwzględniając zaistniały w sprawie stan faktyczny, a w nim przede wszystkim długoterminową i bierną postawę organu, ale i liczbę spraw zawisłych przed Sądem i kwoty nakładanych na organ sankcji finansowych, Sąd uznał, że kwota 2000 zł będzie odpowiednim zadośćuczynieniem za bezczynność organu.

W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 154 § 1 i 6 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji. W pkt 3 wyroku orzeczono na podstawie art. 154 § 7 w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a. W przedmiocie kosztów postępowania (pkt 4 sentencji) Sąd postanowił na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1804). Na powyższe koszty składają się wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego w kwocie 480 zł oraz wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 200 zł.