Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 641/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-10-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 152, art. 145 par. 1 pkt. 1c); art. 135
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 122, art. 187 par. 1 ; art. 191
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Dnia 31 października 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.) Protokolant asystent sędziego Anna Łuczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2012 roku sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. z dnia [....] r., nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. decyzją z dnia [...] r. nr [...] określił J.K. kwotę podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu samochodowego marki Opel Vivaro, Nr VIN [...] w wysokości 6.672 zł.

J.K. odwołał się od tej decyzji do Dyrektora Izby Celnej w Ł., wnosząc od jej uchylenie. Podniósł, że przedmiotowy pojazd miał belgijski dowód rejestracyjny, zawierający wpis o jego ciężarowym charakterze.

Dyrektor Izby Celnej w Ł. decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję i określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu samochodowego marki Opel Vivaro, nr nadwozia [...] w wysokości 4.103 zł.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji wyjaśni iż J.K. dokonał nabycia wewnatrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu. Pojazd zakupił w Belgii i w dniu 10 września 200 9 r. wprowadził go do Polski. Dnia 11 września 2009 r. pojazd został sprzedany za kwotę 30.500 zł. przedsiębiorcy pogrzebowemu R.L., jako samochód ciężarowy. W dniu 15 września 2009 r. samochód został po raz pierwszy zarejestrowany, jako ciężarowy, na terytorium kraju. Obecnie jest to pojazd specjalny – pogrzebowy.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że nabycie samochodu nastąpiło w czasie obowiązywania ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym ( Dz.U. Nr 3 z 2008 r., poz. 11 z późn. zm.) i dlatego w sprawie mają zastosowanie przepisy tego aktu. Na podstawie art. 100 ust. 1 pkt 2 tej ustawy przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Podatnikami akcyzy od samochodów są m.in. podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego. Na podstawie art. 104 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym podstawą opodatkowania jest kwota, jaka podatnik jest obowiązany zapłacić za samochód osobowy w przypadku jego nabycia wewnątrzwspólnotowego. W art. 100 ust. 4 zawarto legalną definicję samochodu osobowego dla celów podatku akcyzowego. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu samochody osobowe to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702 włącznie z samochodami osobowo – towarowymi ( kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem skuterów śnieżnych o kodzie CN 87031011, pojazdów typu melex o kodzie CN 87031018 oraz pojazdów typu quad o kodzie 87031018.

Organ odwoławczy stwierdził, że wyjaśnienia do Taryfy Celnej zawarte w załączniku do Obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do taryfy Celnej ( M.P. z 2006 r. nr 86, poz. 880) wskazują, że klasyfikacja pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8703 jest wyznaczona przez pewne cechy, które świadczą o charakterze ( typie pojazdu). Jedną z takich cech jest obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym ( np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwice oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych punktów kotwiących lub składanych. Pozostałe cechy to: obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli, obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi z oknami na bocznych panelach lub z tyłu, wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów ( dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki, , brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów.

Natomiast o tym, że dany pojazd kwalifikuje się do pozycji 8704 świadczą następujące cechy:

1) siedzenia – ławki bez wyposażenia zabezpieczającego (np. pasów bezpieczeństwa lub punktów do zamocowania pasów bezpieczeństwa i potrzebnego do tego wyposażenia), bez wyposażenia kojarzonego z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów w części tylnej znajdującej się za siedzeniem kierowcy i przednimi siedzeniami pasażerów. Siedzenia te są zwykle składane tak, aby możliwe było pełne wykorzystanie tylnej części pojazdu (vany) lub naczepy (pojazdy typu pickup) do transportu towarów;

2) oddzielna kabina dla kierowcy i pasażerów oraz oddzielna otwarta naczepa z panelami bocznymi i nakładaną klapą

3) brak okien na bokach pojazdu, obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi bez okien na bokach pojazdu lub z tyłu, przeznaczonych do załadunku i rozładunku towarów (vany);

4) zamontowany na stałe panel lub przegroda pomiędzy częścią dla kierowcy i pasażerów siedzących z przodu a częścią tylną;

5) brak wyposażenia części załadunkowej pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że skarżący zakupił w Belgii pojazd marki Opel Vivaro Life, nr [...] ( faktura nr [...] z dnia 10.09.2009 r.), a następnie sprzedał go przed pierwszą rejestracją w kraju jako samochód ciężarowy. W załączniku do zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym nr [...] z dnia [...] r. w pkt 9 " rodzaj pojazdu" widnieje zapis – samochód ciężarowy, w pkt 10 " podrodzaj" znajduje się zapis – furgon, w pkt 18 " liczba miejsc siedzących włączając siedzenie kierowcy" znajduje się zapis 6, natomiast w pkt 34 " pojemność silnika" jest zapis – 2464 cm3. Z protokołu oględzin pojazdu wynika, że obecny właściciel pojazdu dokonał w nim zmian konstrukcyjnych skutkujących zmianą pojazdu z ciężarowego na specjalny ( karawan pogrzebowy). Obecny właściciel wyjaśnił, że w momencie zakupu pojazd był przeszklony do połowy, natomiast część tylna była w całości zabudowana, bez okien. Część ta była oddzielona stałą przegrodą od części osobowej, gdzie było 5 miejsc, to jest jedno przy kierowcy oraz 3 miejsca w drugim rzędzie, do którego był dostęp przez drzwi boczne. Zarówno przed jak i po zmianach dokonanych w pojeździe wszystkie miejsca siedzące były wyposażone w pasy bezpieczeństwa.

Według informacji podawanych przez producenta ( dostępnych powszechnie w Internecie) samochody Opel Vivaro, w wersji Life wyróżnia podwyższony komfort. Zastosowany system 4 szyn umożliwia dowolną konfigurację siedzeń w części pasażerskiej pojazdu, można zaaranżować od 2 do 7 miejsc siedzących, oparcia się rozkładają dając miejsce do leżenia oraz zmieniać dowolnie pojemność bagażnika przesuwając lub wyjmując fotele. Wersje te cechuje duża dbałość o komfort podróżowania. W ocenie organu odwoławczego samochód Opel Vivaro w wersji Life jest zasadniczo przeznaczony do przewozu osób. W standardowym wyposażeniu jest zamek centralny, elektrycznie sterowane szyby, drzwi tylne są przeszkolone, auto ma klimatyzację, poduszki powietrzne, fotel kierowcy i pasażerów wyposażony w podłokietniki ( we wszystkich rzędach siedzeń), napinacze pasów bezpieczeństwa, radioodtwarzacz CD, MP3 ze sterowaniem na kierownicy.

Z informacji uzyskanej od Opel General Motors Poland spółka z o.o. w W. ( pismo z dnia [...] r.) wynika, że niniejszy samochód marki Opel Vivaro jest również komfortowo wyposażony. Posiada m.in. klimatyzację, centralny zamek, siedzenia są wyposażone w podłokietniki, lusterka są elektryczne, popielniczki, zapalniczkę, poduszki powietrzne, radioodtwarzacz CD, MP3 ze sterowaniem na kierownicy, głośniki. Auto posiada przeszklone drzwi. Osobowe przeznaczenie samochodu sugeruje również komplet drzwi bocznych, wyposażonych w komplet szyb ( w samochodach osobowych powszechne, w ciężarowych przeciwnie). Organ odwoławczy uwzględniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy uznał, ze przedmiotowy pojazd jest objęty pozycją CN 8703.

Skarżący, mimo doręczenia mu wezwania, nie przedstawił organowi I instancji dokumentu, na którego podstawie nabył pojazd. Dlatego organ ten ustalił wartość rynkową pojazdu w oparciu o dane zawarte w katalogu INFO-EKSPERT na kwotę 51.900 zł. Kwotę tę pomniejszył o podatek VAT i podatek akcyzowy i od uzyskanej w ten sposób wartości obliczył 18,6% podatku akcyzowego – w kwocie 6.672 zł. Natomiast na wezwanie organu odwoławczego podatnik przedstawił fakturę zakupu samochodu marki Opel Vivaro. Organ odwoławczy przyjął jako podstawę opodatkowania kwotę faktycznie zapłaconą, to jest 5290 EURO. Uwzględniając kurs waluty EURO z dnia wprowadzenia pojazdu na terytorium kraju, wysokość podatku dla samochodów o pojemności powyżej 2000 cm 3. ( 18,6% ) organ odwoławczy określił należny podatek w kwocie 4.103 zł.

J.K. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, zarzucając jej:

- błąd w ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę rozstrzygnięcia,

- naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, co miało wpływ na rozstrzygniecie sprawy.

Zdaniem skarżącego decyzja jest wadliwa, bowiem przedmiotowy samochód nie jest samochodem osobowym, ale jak to wynika z dowodu rejestracyjnego kraju nabycia ( posiadał oryginalny belgijski dowód rejestracyjny) – jest to samochód ciężarowy. Powołując się na treść art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym stwierdził, że w przypadku pojazdów badaniu muszą zostać poddane wszystkie warunki istotne, warunkujące ich klasyfikację dla celów art. 100 ust. 4 tej ustawy, na moment:

- importu danego pojazdu niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym,

- nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym,

- pierwszej sprzedaży na terytorium kraju pojazdu niezarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym:

a) wyprodukowanego na terytorium kraju,

b) od którego nie została zapłacona akcyza z tytułu importu albo nabycia wewnątrzwspólnotowego,

- sprzedaży na terytorium kraju pojazdu niezarejestrowanego na terytorium kraju, następująca po pierwszej sprzedaży, jeżeli wcześniej akcyza nie została zapłacona w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek jest zapłacony.

Przy czym za moment nabycia wewnątrzwspólnotowego uznaje się przemieszczenie samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju. W przypadku więc gdy przedmiotowy samochód był ( w momencie nabycia wewnątrzwspólnotowego) samochodem zasadniczo przeznaczonym do transportu towarów, to wtedy akcyza nie jest wymagana. Od aut zasadniczo przeznaczonych do transportu zasadniczo przeznaczonych do transportu towarów podatek akcyzowy od samochodów osobowych nie jest należny. W niniejszej sprawie nie ostał zachowany tak zwany warunek " na określony moment", jak również " zasadniczo".

Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentacje wcześniej przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji .

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednak z innych przyczyn niż wskazane przez stronę.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. nr 270 t.j.), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Przeprowadzona przez Sąd w niniejszej sprawie kontrola aktu administracyjnego we wskazanym wyżej aspekcie wykazała, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Kwestią sporną w rozpatrywanej sprawie jest dokonana przez organy podatkowe klasyfikacja nabytego przez skarżącego samochodu marki Opel Vivaro , pojemność silnika powyżej 2464 cm3, do pozycji 8703 Taryfy celnej i uznania, że samochód ten jest samochodem osobowym w rozumieniu przepisów ustawy o podatku akcyzowym. W ocenie skarżącego, wskazanego pojazdu nie można zaklasyfikować jako pojazdu osobowego, gdyż w momencie nabycia wewnątrzwspólnotowego był on pojazdem ciężarowym, a więc nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym z tego tytułu.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. nr 3, poz. 11 ze zm.), zwanej dalej: u.p.a.

W myśl art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a., w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Zgodnie z art. 101 ust. 2 u.p.a., obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju powstaje z dniem: przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju – jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju (pkt 1); nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel – jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło po przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium kraju (pkt 2); złożenia wniosku o rejestrację samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym – jeżeli podmiot występujący z wnioskiem o rejestrację na terytorium kraju nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu osobowego nie jest jego właścicielem (pkt 3). Podatnikiem – według art. 102 ust. 1 u.p.a., jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2, a więc między innymi podmioty nabywające samochody osobowe wewnątrzwspólnotowo. W art. 100 ust. 4 u.p.a. ustawodawca skonstruował natomiast definicję legalną pojęcia "samochody osobowe" dla celów ich opodatkowania podatkiem akcyzowym. W przepisie tym zdefiniowano jako samochody osobowe, pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo – towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Z przytoczonych przepisów wynika, że opodatkowaniu akcyzą z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego podlegają samochody osobowe niezarejestrowane wcześniej na terytorium kraju, przy czym o uznaniu danego pojazdu za samochód osobowy w rozumieniu u.p.a., decyduje jego klasyfikacja taryfowa do pozycji 8703 CN i jego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób. W art. 3 ust. 1 u.p.a. określono, że do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L. 256 z 7 września 1987 r., str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382 ze zm.). W celu zapewnienia jednolitej interpretacji, klasyfikacja towarów we wskazanej Nomenklaturze podlega pewnym zasadom (regułom) zdefiniowanym w taki sposób, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. W przyjęty tam sposób do każdego towaru przypisany jest odpowiedni kod. Prawidłowej klasyfikacji wyrobów do określonych kodów i pozycji znajdujących się w Nomenklaturze Scalonej dokonuje się zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (w skrócie "ORINS"), w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 948/2009 z dnia 30 września 2009r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U.UE.L z dnia 31 października 2009r. str. 1). W myśl reguły 1 ORINS tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów. Pozycja CN 8703, do której odwołuje się w swojej treści art. 100 ust. 4 u.p.a. definiujący samochody osobowe obejmuje "Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi".

Pozycja ta obejmuje pojazdy mechaniczne różnego typu przeznaczone do przewozu osób, jednakże nie obejmuje pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8702. Poza wyłączeniem w tej pozycji jedynie pojazdów należących do grupy 8702 oznacza to, że wszystkie pojazdy mieszczące się w zakresie tej pozycji są samochodami osobowymi, a o takiej ich klasyfikacji decyduje zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób. Cecha "zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób", na co zwraca się uwagę w orzecznictwie, stanowi najistotniejsze kryterium kwalifikacji pojazdów, które powinno być w pierwszej kolejności brane pod uwagę w momencie przyporządkowania określonego pojazdu do pozycji CN 8703. Należy przy tym zaznaczyć, że określenie "zasadniczo do przewozu osób" nie może być interpretowane w ten sposób, że pojazd kwalifikowany do pozycji 8703 służy wyłącznie do przewozu osób. Pojazd taki może być także wykorzystywany do przewożenia towarów, o czym świadczy wyraźne zakwalifikowanie do tej pozycji również samochodów osobowo – towarowych (kombi).

Zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób bądź towarów ustalane jest na podstawie ogólnego wyglądu i ogółu cech samochodu (vide: wyrok ETS z dnia 6 grudnia 2007r. w sprawie C-486/06, Lex nr 337569). Ustalenie zasadniczego przeznaczenia samochodu winno się odbywać w oparciu o całokształt okoliczności konkretnej sprawy, w tym w oparciu o dokumenty odnoszące się zarówno do okresu sprzed nabycia prawa rozporządzania jak właściciel, jak i po jego nabyciu. Nie chodzi przy tym o subiektywne przekonanie, czy nawet sposób faktycznego użytkowania konkretnego pojazdu, które zwłaszcza w przypadku samochodów osobowo – towarowych może być podwójne, lecz o obiektywne cechy samochodu pozwalające na stwierdzenie jego zasadniczego przeznaczenia, a więc głównego, dominującego charakteru. Szczególnie istotne w tym względzie jest niewątpliwie przeznaczenie określonego pojazdu przez producenta, który tworzy konstrukcję danego pojazdu – zgodnie z odpowiednimi przepisami i normami w tym zakresie, odpowiadającą jego przeznaczeniu. Nie budzi też wątpliwości, że użytkownicy samochodów, decydując o sposobie korzystania z nich, mogą dokonywać określonych przeróbek wnętrza, dostosowując je w ten sposób do indywidualnych potrzeb użytkowych, co zasadniczo nie zmienia jednak konstrukcyjnego przeznaczenia tych samochodów.

Powyższe wynika również z treści Wyjaśnień do Taryfy Celnej - Not wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów stanowiących załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P. nr 86, poz. 880), które zawierają określone cechy charakteryzujące pojazd, pomocne przy określaniu zasadniczego przeznaczenia samochodów, do których organy podatkowe prawidłowo się odwołały się w celu ustalenia zasadniczego przeznaczenia pojazdu. Według tychże wyjaśnień, w pozycji (8703), określenie: "samochody osobowo – towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Klasyfikacja pojazdów mechanicznych objętych niniejszą pozycją (8703) jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów (pozycja 8704). Cechy te są szczególnie pomocne przy określaniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto wynosi 5 ton i które posiadają pojedynczą zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy i zawierają inną przestrzeń dla pasażerów, którą można wykorzystać do transportu zarówno osób, jak i towarów. Do tej kategorii pojazdów mechanicznych włączone są te powszechnie znane jako pojazdy "wielozadaniowe" (np. pojazdy typu van, SUV-y (Sports Utility Vehicles, niektóre pojazdy typu pickup). Przejawem cech projektowych zwykle stosowanych do pojazdów, które objęte są tą pozycją, są następujące cechy:

a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwice oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych;

b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli;

c) obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu;

d) brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów;

e) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

Tym samym za prawidłowe uznać należy postępowanie organów podatkowych dokonujących klasyfikacji samochodu, posługujących się treścią opisów kodów CN, zawartych w Nomenklaturze Scalonej, z uwzględnieniem Ogólnych Reguł Interpretacyjnych przewidzianych dla Nomenklatury Scalonej, uwag do poszczególnych działów i pozycji oraz – pomocniczo – wspomnianych wyjaśnień do Taryfy Celnej.

W tym stanie rzeczy, z punktu widzenia przepisów ustawy o podatku akcyzowym - z uwagi na własne uregulowania - dla prawidłowej klasyfikacji samochodu nabytego przez skarżącego nie mogła mieć znaczenia jego kwalifikacja ani w świetle belgijskich przepisów, ani w świetle przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. – Dz. U. z 2005 r., nr 108, poz. 908 ze zm.). W konsekwencji, dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie ma decydującego znaczenia treść belgijskiego dowodu rejestracyjnego. Poza tym, jak trafnie zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 9 lutego 2011 r. sygn. akt I SA/Wr 1360/10, nawet nazwanie określonego pojazdu pojęciem "samochód ciężarowy" w rozumieniu przepisów Prawa o ruchu drogowym nie oznacza, że pojazd ten ze swej istoty nie może być uznany za szeroko zdefiniowany "samochód osobowy" w rozumieniu przepisów regulujących opodatkowanie podatkiem akcyzowym. Stanowisko to podzielił również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 19 kwietnia 2011 r., sygn. akt I SA/Łd 258/11.

Organ odwoławczy przyjmując, iż przedmiotowy samochód marki Opel Vivaro jest zasadniczo przeznaczony do przewozu osób oparł się na informacjach zawartych w e-mailu Opel General Motors Poland sp. z o.o. w W. z dnia [...] r. W uzasadnieniu decyzji jako okoliczność potwierdzającą powyższy charakter pojazdu zaakcentował wyposażenie bocznych drzwi w komplet szyb. Wydając zaskarżoną decyzję organ odwoławczy dysponował w/w informacjami przedstawiciela producenta pojazdu, zawierającymi opis danych pojazdu w języku angielskim. Natomiast w przedstawionym na etapie postępowania sądowego w/w dokumencie przetłumaczonym na język polski, znajdują się informacje : drzwi tylne bez okna, strona boczna karoserii bez okna. Jednocześnie na następnej stronie tego dokumentu przetłumaczonego na język polski znajduje się informacja: " tylne drzwi z oknem".

Wobec występujących rozbieżności, dotyczących istotnej w sprawie okoliczności wyposażenia drzwi pojazdu w komplet szyb konieczne jest przeprowadzenie ponownego postępowania w tym zakresie. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji także zwrócił uwagę na to, że osobowe przeznaczenie samochodu sugeruje również komplet drzwi bocznych, wyposażonych w komplet szyb ( w samochodach osobowych powszechne, w ciężarowych przeciwnie).

Organ podatkowy ponownie prowadząc postępowanie wystąpi do producenta pojazdu bądź jego przedstawiciela o przesłanie dokładnych informacji dotyczących przeznaczenia przedmiotowego pojazdu przez producenta. Jeśli opis pojazdu będzie sporządzony w innym języku niż polski, organ zajmie się analizą treści pisma dopiero po dokonaniu jego tłumaczenia przez tłumacza przysięgłego. Zwróci również uwagę na to, czy w treści pisma nie występują zapisy mało precyzyjne lub sprzeczne, jak miało to miejsce w informacji z dnia 17 lutego 2011 r. Ponadto wezwie producenta ( przedstawiciela producenta) do wyjaśnienia czy przedmiotowy pojazd wyprodukowano w wersji Life, czy Tour. W e-mailu z dnia 17 lutego 2011 r. nie zamieszczono takiego wyjaśnienia. Organ ustalił, iż przedmiotowy samochód jest wersją Life na podstawie zapisów faktury złożonej przez stronę w trakcie postępowania odwoławczego. Jednakże żaden z dokumentów wcześniej dołączonych do akt nie zawierał takiej informacji. Dlatego też wskazanie przez producenta w jakiej wersji wyprodukowano samochód przyczynić się może do rozwiania wątpliwości także w tym zakresie.

Uwzględniając powyższe ustalenia Sąd przyjął, że organ odwoławczy wydając zaskarżoną decyzję nie podjął wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Tym samym nie było możliwe udowodnienie czy przedmiotowy pojazd jest przeznaczony zasadniczo do przewozu osób, a w konsekwencji na stronie spoczywa obowiązek podatkowy. Wydana decyzja naruszała przepisy art. 122, art. 187 § 1 oraz art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( tekst jedn. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.).

Biorąc pod uwagę wyżej powołane okoliczności Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję. Ponadto na podstawie art. 135 tej ustawy uchylił poprzedzającą ją decyzję, uznając to za niezbędne do końcowego załatwienia sprawy.

Na podstawie art. 152 powołanej ustawy stwierdził, ze zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku.

bg