Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 704/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-10-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par 1, art. 87 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 2 października 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 2 października 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku E. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi E. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] E. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością opieki nad mężem J. G.. W treści skargi E. G. zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Zarządzeniem z dnia 10 sierpnia 2012 r. skarżąca została wezwana do wskazania w jakiej dacie ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi oraz do uprawdopodobnienia okoliczności świadczących o braku winy w uchybieniu terminu, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przywrócenia terminu.

W piśmie z dnia 4 września 2012 r. skarżąca poinformowała Sąd: "nie wiedziałam o decyzji przesłanej z Samorządowego Kolegium Odwoławczego, gdyż przebywałam poza Ł. u rodziny. O decyzji dowiedziałam się przychodząc do SKO po przyjeździe, gdzie dowiedziałam się iż została wysłana listem poleconym. Poza Ł. przebywałam od połowy kwietnia do 29 czerwca".

Jak wynika z akt sprawy, skarżąca pokwitowała odbiór kserokopii decyzji z dnia [...] nr [...] w dniu 26 czerwca 2012 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku poz. 270; dalej p.p.s.a.), pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Zatem warunkami koniecznymi do przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej są: zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy wnioskodawcy w uchybieniu terminu, przy czym ustawodawca nie zdefiniował bliżej pojęcia braku winy.

W orzecznictwie sądowym, przyjmuje się, że o braku winy można mówić wówczas, gdy pomimo podjęcia działań ze starannością, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o własne interesy, strona nie była w stanie dokonać czynności procesowej w terminie z przyczyn od siebie niezależnych. Przeszkodą w zachowaniu terminu może być zdarzenie nagłe, nieprzewidywalne przez stronę. Jeśli taką okolicznością jest choroba rozważyć należy, jakiego rodzaju jest to schorzenie, czy wykluczało ono samodzielne działanie strony w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej, ponadto czy strona miała realną możliwość skorzystania z ewentualnej pomocy osób bliskich, domowników. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem, przy uwzględnieniu wymogów przewidzianych w art. 87 § 1 p.p.s.a., przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku oraz gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy (por.: postanowienie NSA z dnia 16 września 2011 r., sygn. akt II OZ 882/11; postanowienie NSA z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt I OZ 996/09; postanowienie NSA z dnia 23 października 2009 r., sygn. akt I OZ 989/09; postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2007 r., sygn. akt I OZ 738/09).

W niniejszej sprawie skarżąca jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi wskazała pobyt poza miejscem zamieszkania tj. pobyt u rodziny w okresie od kwietnia 2012 r. do końca czerwca 2012 r., co miało doprowadzić do sytuacji, iż dopiero w dniu 2 lipca 2012 roku skarżąca mogła złożyć skargę, zawierającą przedmiotowy wniosek.

Oceniając podane przez skarżącą okoliczności uznać należy, że nie wykazała ona braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.

Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez nią, że nie mogła dokonać czynności w terminie, na skutek okoliczności od niej niezależnych, którym nie mogła zapobiec mimo dołożenia należytej staranności. Należy wyjaśnić, że okoliczności, o których pisze skarżąca (pobyt u rodziny) nie zostały w jakikolwiek sposób uprawdopodobnione. Ponadto, w ocenie Sądu należyta dbałość w prowadzeniu własnych spraw wymaga, aby przed opuszczeniem miejsca zamieszkania podjąć odpowiednie działania, gwarantujące zabezpieczenie swoich interesów. W tym kontekście trzeba zwrócić uwagę, że strona planując wyjazd na dłuższy okres czasu (od kwietnia do końca czerwca 2012 r.), miała świadomość, że złożenie przez nią w dniu 15 marca 2012 r. odwołania od decyzji organu I instancji skutkować będzie wszczęciem określonych procedur.

Wobec powyższego stosownie do art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.

n.k-o.