Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 564/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2014-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 2 pkt 1, art 3 ust. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 29 poz 257
law: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Tomasz Smoleń Sędziowie WSA Grzegorz Panek WSA Kazimierz Włoch / spr./ Protokolant sekr. sąd. Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 września 2014r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2014r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w kwocie 483 złote z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Peugeot 307 - oddala skargę-


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia M. P. ( dalej: Skarżącemu ) zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Peogot 307 o numerze nadwozia: [...], roku produkcji 2006, w wysokości 483 zł.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 233 § 1 pkt 1, art. 21 § 3 ART. 70 §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 )- dalej Op., art. 2 pkt 11, art. 3 ust. 2, art. 4 ust. 1, art. 8 pkt 1, art. 11 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 75 ust. 1 i ust. 3, art. 80 ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 3, art. 81 ust 1 pkt 1 i 2, art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.) – dalej w skrócie: u.p.a., § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825 ze zm.).

Z uzasadnienia decyzji i akt sprawy wynika, że w dniu 16 grudnia 2008 r. Skarżący dokonał na terenie Francji zakupu samochodu marki Peogot 307 o numerze nadwozia: [...], za cenę 3600 euro.

W dniu 20 stycznia 2009r. pojazd przeszedł na terytorium kraju badania techniczne, w trakcie których uprawniony diagnosta wskazał, że jest to samochód ciężarowy pod rodzaj hatchback, w którym znajdują się 2 miejsca siedzące.

W toku przeprowadzonych oględzin pojazdu stwierdzono, że nadwozie pojazdu tworzy jedną przestrzeń. Pojazd posiada dwoje drzwi w jednym rzędzie oraz tylnie otwierane na zewnątrz. Pojazd jest dwuosobowy w pełni przeszklony, posiada 2 miejsca siedzące w I rzędzie wraz z fabrycznym wyposażeniem zabezpieczającym. Za I rzędem siedzeń znajduje się przegroda przytwierdzona śrubami, do oryginalnych miejsc mocowań górnych uchwytów dla pasażerów. Samochód posiada klimatyzację, welurową oryginalną tapicerkę, uchwyty górne dla pasażerów, popielniczki, schowki w drzwiach, głośniki, gniazdo do zapalniczki, radioodtwarzacz CD, poduszkę powietrzną elektryczne szyby w drzwiach, elektryczną regulację lusterek i centralny zamek. Część bagażowa wyłożona wykładziną po bokach wyprofilowane schowki. Szyba tylna ogrzewana, oświetlenie w suficie. Wykładzina boczna, podłogowa i podsufitka jednorodne co do rodzaju, wzoru na całej powierzchni wnętrza pojazdu. Pojazd posiada certyfikat samochodu ciężarowego i wyłącznie w takim zakresie był użytkowany.

Naczelnik Urzędu Celnego po przeanalizowaniu materiału dowodowego, zakwalifikował pojazd jako osobowy.

Ustalenia te jak i wyciągnięte na ich podstawie wnioski w całości podzielił Dyrektor Izby Celnej.

W ocenie organu odwoławczego dokonane przez organ I instancji ustalenia w całości potwierdziły prawidłowość klasyfikacji w oparciu o mające w tym zakresie zastosowanie przepisy: ustawa o podatku akcyzowym, klasyfikacja wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze, Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. ( M.P. nr 86, poz. 880).

Dodatkowo organ powołał się na wyrok ETS z dnia 6 grudnia 2007 r., w sprawie C-486/06 BVBA Van Landeghem przeciwko Belgische Staat, dotyczący klasyfikacji pojazdu typu pick –up. W wyroku tym podkreślono rolę jaką w klasyfikacji pojazdów odgrywa wygląd samochodu, wykończenie wnętrza oraz wyposażenie.

Zwrócił również uwagę na użyty zwrot "przeznaczone zasadniczo do przewozu osób", co oznacza, że nie będą to samochody wyłącznie przeznaczone do przewożenia osób, ale również rzeczy, co potwierdza treść wyrażona w dalszej części pozycji CN 8703, tj. włącznie z samochodami osobowo-towarowymi. Dyrektor Izby Celnej zaznaczył także, że przyjętej klasyfikacji nie zmienia fakt, że w dokumentach rejestracyjnych samochód figuruje jako ciężarowy. Zapisy w tych dokumentach dotyczące klasyfikacji pojazdu nie mają znaczenia dla podatku akcyzowego.

W ocenie organu za klasyfikacją przedmiotowego samochodu do pozycji CN 8703 przemawiają przede wszystkim jego ogólne cechy i właściwości istniejące w dacie powstania obowiązku podatkowego. Przedmiotowy pojazd ten jest trzydrzwiowy, posiada w pełni przeszkloną (6 szyb) monolityczną budowę, tworzącą jedną zamkniętą przestrzeń. Tak stwierdzony ogólny wygląd zewnętrzny niewątpliwie pozwala dokonać klasyfikacji pojazdu, jako zasadniczo przeznaczonego do przewozu osób. Pozostałe stwierdzone elementy wyposażenia spornego pojazdu potwierdzają tylko dokonaną klasyfikację. Szyby w I rzędzie otwierane są automatycznie, szyba tylna jest podgrzewana. Pojazd posiada elektryczne lusterka. Pojazd wyposażony jest w dwa stałe siedzenia z przodu. Siedzenia przednie wyposażone są w zagłówki oraz pasy bezpieczeństwa dla kierowcy i pasażera, montowane w fabrycznie do tego przeznaczonych punktach kotwiących. Samochód posiada klimatyzację, popielniczki, schowki w drzwiach, głośniki, welurową oryginalną tapicerkę i jednorodną co do rodzaju wykładzinę boczną, podłogową oraz podsufitkę. Pod oknami paneli bocznych, zarówno z prawej jak i lewej strony, znajdują się natomiast wyprofilowane "podłokietniki" dla pasażerów ewentualnego II rzędu siedzeń. Zamontowana za przednimi siedzeniami przegroda w części górnej, posiada formę ażurowej kraty zamontowanej od góry za pomocą śrub, do fabrycznych miejsc służących do montażu uchwytów górnych dla pasażerów II rzędu, natomiast jej dolna część stanowi metalowy panel. Tak przymocowana (za pomocą śrub) przegroda wraz z kratką nie stanowi w ocenie Dyrektora Izby Celnej elementu konstrukcyjnego pojazdu, nierozerwalnie przytwierdzonego. W ocenie organu, pojazd będący przedmiotem niniejszego postępowania został wyprodukowany jako samochód osobowy, tj. został konstrukcyjnie zaprojektowany i wyposażony przez producenta do pełnienia zasadniczej funkcji przewozu osób. Potwierdza to również zapis we francuskim dowodzie rejestracyjnym (uwierzytelnione tłumaczenie z języka francuskiego), w którym wskazano (w polu J.3), że nadwozie przedmiotowego pojazdu to samochód osobowy z kratką. Stwierdzone powyżej cechy potwierdzają, że sporny pojazd konstrukcyjnie nie został zaprojektowany i wyprodukowany jako pojazd z wyodrębnioną kabiną pasażerską i oddzieloną na stałe - dominującą częścią ładunkową do przewozu towarów w postaci skrzyni ładunkowej, czy też innego rodzaju zabudowy nadwozia typowego dla przewozu towarów tj. nieprzeszklonego, plandekowanego lub blaszanego, ale otrzymał nadwozie charakterystyczne dla pełnienia funkcji przewozu osób. W samochodach przeznaczonych do przewozu towarów panele boczne nie są bowiem przeszklone. Pozostałe cechy pojazdu, przede wszystkim jego wyposażenie i konstrukcja także potwierdzają tę tezę. Wprawdzie samochód posiada dwa miejsca siedzące i część bagażowa została oddzielona, to jednak pozostałe elementy istotne w świetle not wyjaśniających do nomenklatury scalonej potwierdzają, że dany pojazd winien być zaklasyfikowany do pozycji CN 8703.

Organ odwoławczy nie miał wątpliwości co do określonej wysokości podatku akcyzowego, której w zasadzie Skarżący nie kwestionował.

W skardze na powyższą decyzję Skarżący, wnosząc o jej uchylenie w całości, zarzucił organom podatkowym naruszenie:

- art. 122 OP. z powodu niepodjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w wyniku czego doszło do nieprawidłowej klasyfikacji nabytego pojazdu do kodu CN 8703 jako samochodu osobowego a nie jako pojazdu silnikowego specjalnego przeznaczenia CN 8705 tj. pojazdu pomocy drogowej.

- art. 187 §1 w zw. z 191 Op. na skutek nierozpatrzenia w sposób wyczerpujący zebranego materiału dowodowego w tym francuskiego i polskiego dowodu rejestracyjnego, zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym z których wynika ze samochód został zarejesrtowany jak samochód ciężarowy.

- art. 226 §1 Op. poprzez odmowę jego zastosowania

- art. 80 ust. 1 u.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w przedmiotowym stanie faktycznym

- §7 ust 1 rozporządzenia ministra finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego.

W uzasadnieniu skargi zwrócił uwagę na ciężarowy charakter przedmiotowego samochodu wynikający z dokumentów przedłożonych do sprawy a także na elementy konstrukcyjne pojazdu przemawiające za ciężarowym charakterem nabytego pojazdu.

W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) zadaniem sądu administracyjnego jest sprawowanie kontroli zaskarżonych aktów i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem obowiązującym w dniu ich wydania. Zakres tej kontroli wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm., określanej dalej jako P.p.s.a.), której art. 134 § 1 wskazuje, iż Sąd orzekając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami podnoszonymi w skardze ani też powołaną podstawą prawną.

Dokonując kontroli we wskazanym wyżej zakresie Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca odpowiadają prawu, tym samym wniesiona skarga podlegać musi oddalaniu.

Dla ustalenia istnienia obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym istotne znaczenie będą miały zapisy ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym ( Dz. U. 29, poz. 257 ze zm., dalej w skrócie u.p.a.) obowiązujące w dacie powstania obowiązku podatkowego.

Spór dotyczył ustalenia, czy samochód marki Peugot 307 w momencie jego wewnątrzwspólnotowego nabycia był samochodem osobowym, przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób i winien być klasyfikowany do kodu CN 8703, czy też był samochodem ciężarowym i winien być klasyfikowany do kodu CN 8704, jak twierdził podatnik w toku postepowania czy też winien być klasyfikowany do kodu CN 8705 jako samochód o specjalnym przeznaczeniu – pomoc drogowa, jak stwierdził to skarżący w treści skargi.

Skarżący powołując się na dokumenty rejestracyjne pojazdu próbował dowieść jego towarowego przeznaczenia, zaś organ osobowego, którego nabycie wewnątrzwspólnotowe, w przeciwieństwie do samochodów towarowych, powoduje powstanie obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym.

Sąd podziela stanowisko organów podatkowych.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 u.p.a. wyroby akcyzowe, to wyroby podlegające akcyzie określone w załączniku nr 1 do ustawy. W załączniku tym, pod poz. 59 wymienione zostały "pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi", klasyfikowane do pozycji CN 8703.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 u.p.a., do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej.

Scaloną Nomenklaturę Towarową Handlu Zagranicznego (CN) określają przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r. zmieniającego załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej

(Dz.Urz. WE 301 z dnia 31 października 2006 r.). Z kolei w załączniku do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej ( Monitor Polski z dnia 4 grudnia 2006 r., Nr 86, poz. 880 ze zm.) opublikowano Noty Wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej.

Nomenklatura Scalona jest 8-znakowym rozwinięciem Nomenklatury Systemu Zharmonizowanego wprowadzonego Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów ( zwanego dalej HS) sporządzonej w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r. i zmianami do niej dokonane protokołem z dnia 24 czerwca 1986 r., zatwierdzonej w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej decyzją Rady 87/369/EWG z dnia 7 kwietnia 1987 r. (Dz.U. WE L 198, str. 1).

Zgodnie z art. 3 ust. 1 wyżej wymienionej Konwencji każda z umawiających się stron zobowiązuje się do tego, że jej nomenklatury celne i statystyczne będą zgodne z HS, że będzie stosowała wszystkie pozycje i podpozycje HS bez dodatków lub modyfikacji wraz z ich odpowiednimi kodami cyfrowymi oraz, że będzie przestrzegała kolejności cyfrowych tego systemu. Każda z umawiających się stron zobowiązuje się do stosowania ogólnych reguł interpretacji HS, a także wszystkich uwag dotyczących sekcji, działów i podpozycji HS oraz do tego, że nie będzie modyfikowała ich zakresu.

Przy ustalaniu prawidłowego kodu towaru w pierwszej kolejności należy kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji. Zgodnie z regułą 1 dla celów prawnych klasyfikacje towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów i dopiero wówczas, gdy jest to niemożliwe, należy, przy zachowaniu kolejności korzystać z kolejnych reguł od 2-6.

Z przytoczonych przepisów wynika, że pojazdy nieszynowe oraz ich części i akcesoria zostały objęte działem 87 CN. W ramach tego działu do pozycji 8703 przydzielono pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób ( inne niż te objęte pozycja 8702) włącznie z samochodami osobowo – towarowymi ( kombi) oraz samochodami wyścigowymi zaś do pozycji 8704 samochody do transportu towarowego.

Pomocne, chociaż nie decydujące w klasyfikacji pojazdu są również wyjaśnienia zawarte w notach wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów. Noty te wśród cech właściwych dla pojazdów zasadniczo przeznaczonych do przewozu osób wymieniają:

a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych punktów kotwiących lub składanych;

b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli;

c) obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu;

d) brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów, a przestrzenią tylną, która może być używana zarówno do przewozu osób jak i towarów;

e) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

Pojazdy przeznaczone do transportu towarowego to według not wyjaśniających m.in :

-zwykłe ciężarówki i furgony (płaskie, pokryte impregnowanym brezentem, o nadwoziu zamkniętym itd.)

ciężarówki i furgony dostawcze wszelkiego rodzaju,

ciężarówki wyposażone w urządzenia do automatycznego wyładunku (wywrotki itp.)

cysterny (wyposażone w pompy i bez pomp)

ciężarówki - chłodnie i izotermiczne

ciężarówki o dwóch lub więcej platformach ładunkowych do przewozu kwasu w gąsiorach, butli z butanem itp.

ciężarówki przystosowane do dużych obciążeń z ramą kutą, z pochylniami ładunkowymi do przewozu czołgów, urządzeń podnoszących albo koparek, transformatorów elektrycznych itp.

ciężarówki specjalnie skonstruowane do przewozu świeżego cementu, inne niż betoniarki transportowe objęte pozycją 8705

śmieciarki nawet wyposażone w urządzenia do załadunku, zgniatania itp.

Z kolei cechy, którymi według not charakteryzują się te pojazdy to:

a) siedzenia-ławki bez wyposażenia zabezpieczającego (np. pasów bezpieczeństwa lub punktów do zamocowania pasów bezpieczeństwa i potrzebnego do tego wyposażenia) ani bez wyposażenia kojarzonego z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów w części tylnej znajdującej się za siedzeniem kierowcy i przednimi siedzeniami pasażerów. Siedzenia te są zwykle składane tak, aby możliwe było pełne wykorzystanie tylnej części pojazdu (vany) lub naczepy (pojazdy typu pickup) do transportu towarów.

b) oddzielna kabina dla kierowcy i pasażerów oraz oddzielna otwarta naczepa z panelami bocznymi i nakładaną klapą (pojazdy typu pickup);

c) brak okien na bokach pojazdu; obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi bez okien na bokach pojazdu lub z tyłu, przeznaczonych do załadunku i rozładunku towarów (vany);

d) zamontowany na stałe panel lub przegroda pomiędzy częścią dla kierowcy i pasażerów siedzących z przodu, a częścią tylną;

e) brak wyposażenia części załadunkowej pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

Analiza powołanych przepisów wskazuje na to, że Peugot 307 jest samochodem zasadniczo przeznaczonym do przewożenia osób z dodatkową funkcją towarową. Świadczą o tym zarówno jego wygląd, estetyka w jakiej utrzymany jest samochód jak również wyposażenie jego wnętrza.

Pojazd jest dwuosobowy w pełni przeszklony, posiada 2 miejsca siedzące w I rzędzie wraz z fabrycznym wyposażeniem zabezpieczającym. Za I rzędem siedzeń znajduje się przegroda przytwierdzona śrubami, do oryginalnych miejsc mocowań górnych uchwytów dla pasażerów. Samochód posiada klimatyzację, welurową oryginalną tapicerkę, uchwyty górne dla pasażerów, popielniczki, schowki w drzwiach, głośniki, gniazdo do zapalniczki, radioodtwarzacz CD, poduszkę powietrzną elektryczne szyby w drzwiach, elektryczną regulację lusterek i centralny zamek. Część bagażowa wyłożona wykładziną po bokach wyprofilowane schowki. Szyba tylna ogrzewana, oświetlenie w suficie. Wykładzina boczna, podłogowa i podsufitka jednorodne co do rodzaju, wzoru na całej powierzchni wnętrza pojazdu.

Dokonanej klasyfikacji nie mogą zmienić podnoszone przez Skarżącego cechy pojazdu tj. wyposażenie skrzyni ładunkowej w kratownice do wysokości tylnej części kabin, uchwyty do zabezpieczenia ładunku, hak zamontowany na zewnątrz pojazdu, czy też przewaga tonażowa części towarowej nad pasażerską, czy wykonanie zawieszenia tylnego z mocnych resorów piórowych.

Odnosząc się natomiast do zarzutu nieuwzględnienia specjalnego charakteru pojazdu należy podkreślić, powołując się na noty wyjaśniające do pozycji CN 8705, do której klasyfikowane są pojazdy specjalne o specjalności "pomoc drogowa", że grupa ta obejmuje pojazdy specjalnie skonstruowane albo przystosowane, wyposażone w różne urządzenia umożliwiające wykonywanie określonych funkcji, co oznacza, że głównym przeznaczeniem takiego pojazdu nie jest przewóz osób albo towarów. Samochody klasyfikowane do tej grupy zbudowane są na podwoziu samochodu ciężarowego, z podłogą lub bez, wyposażone w mechanizmy podnoszące (dźwigi nieobrotowe, stojaki, koła pasowe albo wciągarki), przeznaczone do podnoszenia i holowania uszkodzonych samochodów. Tymczasem sporny pojazd nie tylko że takowych cech nie posiada, ale i jego cechy konstrukcyjne, jak i elementy wyposażenia przesądzają o tym, że jest to samochód przeznaczony do przewozu osób, a nie do transportu towarów.

Należy również zauważyć , że przedmiotowy pojazd nie spełnia tez wymogów dla pojazdu specjalnego klasyfikowanego do kodu 8105, do którego zalicza się pojazdy specjalnie skonstruowane (zbudowane na podwoziu samochodu ciężarowego, z podłogą lub bez) albo przystosowane w różne urządzenia umożliwiające wykonywanie pewnych funkcji nietransportowych, co oznacza, iż głównym przeznaczeniem tych pojazdów nie jest ani przewóz osób, ani towarów, lecz podnoszenie i holowanie uszkodzonych aut, a czego nabyty na terenie Francji samochód marki Peugot 307 bez wątpienia nie spełniał.

Rejestracja pojazdów odbywa się w oparciu o przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym ( Dz.U. z 2012 r., poz. 1137 ), które w podatku akcyzowym mają znaczenie tylko dla określenia czy nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód podlegał wcześniej rejestracji na terenie kraju czy też nie. Ustawa o podatku akcyzowym posługuje się własną definicją "samochodu osobowego", nie ma w związku z tym podstaw prawnych do posługiwania się w tym zakresie innymi regulacjami zwłaszcza, że zwolnienie w podatku akcyzowym samochodów towarowych z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wprowadzone zostało na zasadzie wyjątku. Ta odrębna regulacja prawna nie pozwala również zgodzić się ze Skarżącym, że klasyfikacja pojazdu przyjęta w kraju, z którego samochód pochodzi jest wiążąca dla krajowych organów podatkowych.

Postępowanie rejestracyjne i postępowanie podatkowe przebiegają niezależnie od siebie i w oparciu o odrębne regulacje prawne, nie pozostając ze sobą w związku. Sąd nie miał również wątpliwości co do prawidłowości określenia wysokości zobowiązania podatkowego, której Skarżący nie kwestionował. Stanowiła ona wynik prawidłowego rachunku ceny nabytego pojazdu i właściwej dla pojemności silnika stawki podatku.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uznał skargę za niezasadną w myśl art. 151 P.p.s.a.