Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 334/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-09-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 230 par. 1, art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grażyna Jarmasz, , , po rozpoznaniu w dniu 15 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 czerwca 2010 r. sygn. akt I SA/Sz 413/10 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi D. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 18 marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 czerwca 2010 r. D. W. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 2000 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 18 marca 2010 r. w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za kwiecień 2007 r.

Pismem z dnia 6 lipca 2010 r. Skarżący złożył zażalenie na powyższe zarządzenie, wnosząc o jego uchylenie. Stanął na stanowisku, że przysługuje mu prawo rozstrzygnięcia sprawy niezależnie od uiszczenia opłat sądowych. Skarżący dodał, że od trzech lat nie pracuje i nie posiada dochodów.

Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zarządzeniem z dnia 9 lipca 2010 r. zobowiązał Skarżącego do jednoznacznego określenia czy jego pismo z dnia 6 lipca 2010 r. faktyczne stanowi zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 9 czerwca 2010 r., czy też stanowi wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych?

Pismem z dnia 2 sierpnia 2010 r. Skarżący wskazał, że jego pismo z dnia 6 lipca 2010 r. stanowi zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 9 czerwca 2010 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z treścią art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Przez pisma, o których mowa w powyżej cytowanym przepisie należy rozumieć między innymi skargę (art. 230 § 2 p.p.s.a.).

Przepis art. 214 § 1 p.p.s.a. określa natomiast, iż jeśli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych, do których zalicza się na mocy art. 211 i art. 212 § 1 p.p.s.a. wpis, obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki.

Wysokość należnego wpisu, o którym mowa w powyższych przepisach, ustala się w zależności od rodzaju sprawy, w oparciu o rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 211, poz. 2193, dalej rozporządzenie Rady Ministrów).

Mając na uwadze powyższe regulacje oraz przedmiot skargi, jakim jest określenie w podatku od towarów i usług kwoty podatku do zapłaty za kwiecień 2007 r., Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uznania, iż zaskarżonym zarządzeniem nieprawidłowo ustalono, w oparciu o § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów, wpis od wniesionej skargi w wysokości 2000 złotych. Brak było również podstaw do uznania, iż błędnie wezwano Skarżącego do uiszczenia tego wpisu, albowiem wobec treści cytowanych przepisów art. 214 i 230 p.p.s.a. jest on zobowiązany do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi, również wobec faktu niepodlegania Skarżącego ustawowemu zwolnieniu z tego obowiązku (art. 239 p.p.s.a.), jak również wobec okoliczności, iż nie został z niego zwolniony w wyniku przyznania mu prawa pomocy, o którym mowa w rozdziale 3 p.p.s.a.

Wobec zaś treści uzasadnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, iż Skarżący ma prawo do złożenia wniosku o przyznanie mu prawa pomocy, tak przed wszczęciem postępowania jak i w jego toku – art. 243 § 1 p.p.s.a. Prawo to obejmować może zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie całkowitym lub częściowym oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego – art. 244 § 1 p.p.s.a. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego (...), zaś prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego (...). Wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w którym sprawa ma się toczyć lub się toczy i powinien on zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym, dochodach oraz dokładne dane o stanie rodzinnym

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.