Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 210/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 października 2019 r., sygn. akt lll SA/Wa 1472/19 w przedmiocie przywrócenia terminu w sprawie ze skargi K.B. D. sp. z o.o. z siedzibą w M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za okres od października 2014 r. do grudnia 2015 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 października 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 1472/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przywrócił K.B. D. Sp. z o.o. (dalej: "Spółka" lub "Strona") termin do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2019 r. Wymienione postanowienie, jak i pozostałe orzeczenia sądów administracyjnych przytoczone w niniejszym uzasadnieniu, publikowane są na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego: www.nsa.orzeczenia.gov.pl.

Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że Spółka wniosła w niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora lzby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2019 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za okres od października 2O14 r. do grudnia 2015 r. Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił przedmiotową skargę z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi.

Pismem z dnia 12 września 2019 r. pełnomocnik Skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na ww. decyzję Dyrektora lzby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2019 r. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik Spółki wskazał, że uchybienie terminowi było wynikiem oczywistej omyłki przy nadawaniu pisma przez pracownika sekretariatu Kancelarii. Wskazany pracownik dnia 14 sierpnia 2019 r. otrzymał bardzo złe informacje dotyczące drastycznego pogorszenia się stanu zdrowia jej taty. To spowodowało, że pracownik, ze względu na poruszenie związane z tą wiadomością, źle nadal pismo, które uzupełniało braki skargi, tzn. zamiast do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skierował pismo do Dyrektora lzby Administracji Skarbowej w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – powołując się na art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") uznał, że wniosek zasługiwał na uwzględnienie. W ocenie WSA w Warszawie, okoliczność wskazana przez pełnomocnika Spółki we wniosku o przywrócenie terminu, że z powodu silnych emocji związanych ze stanem zdrowia członka rodziny, pracownik prowadzonej Kancelarii błędnie zaadresował przesyłkę zawierającą dokumenty stanowiące uzupełnienie braków formalnych skargi, wyczerpuje znamiona braku winy w uchybieniu terminowi. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, ograniczenie funkcji poznawczych spowodowane sytuacją życiową pracownika odpowiedzialnego za nadanie przesyłki mogło doprowadzić w jego przypadku do braku możliwości prawidłowego wypełniania przez niego obowiązków pracowniczych. Zdaniem Sądu, w tych okolicznościach było uzasadnione przywrócenie Spółce terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Od powyższego postanowienia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wywiódł zażalenie, żądając jego uchylenia i przekazania sprawy WSA w Warszawie do ponownego rozpoznania. Wymienionemu postanowieniu organ zarzucił naruszenie art. 86 § 1 i art. 87 § 1 oraz 2 p.p.s.a., poprzez nieuzasadnione uznanie, że strona uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Powołując się na poglądy prezentowane w judykaturze, organ stwierdził, że błędne (nieprawidłowe) zaadresowanie przesyłki przez profesjonalnego pełnomocnika czy też osobę, której tenże pełnomocnik powierzył nadanie przesyłki, nie spełnia przesłanki uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminowi.

Naczelny Sad Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", sąd przywróci termin do dokonania czynności procesowej, jeśli strona uprawdopodobni, że uchybiła terminowi bez swojej winy. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

W niniejszej sprawie okoliczności, które wystąpiły po stronie pracownicy kancelarii, odpowiadają przesłankom, o których mowa wyżej. Twierdzenia, na które wskazywał Sąd pierwszej instancji, dotyczące trudnej sytuacji życiowej pracownicy, zostały w sprawie uprawdopodobnione. Nadto, wynika z nich, że strona bez swojej winy uchybiła terminowi. Stanowisko organu stawia natomiast zbyt duże wymagania wobec uprawdopodobnienia braku winy, o którym mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. Zły stan kondycji psychofizycznej, który nastąpił nagle, na gruncie niniejszej sprawy, usprawiedliwia okoliczności, które legły u podstaw rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji. Uprawdopodobniono bowiem, że to sytuacja, której trudno było się spodziewać, doprowadziła do błędnego zaadresowania koperty.

Z tych powodów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.