Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 5/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-02-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 247 w zw. z art. 254par 1, art. 7,10,11,13 i art. 3 ustawy z dnia 6 wrzesnia 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.Nr 112 poz. 1198 ze zm.)
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z Jego skargi na bezczynność Prokuratora Rejonowego w przedmiocie udzielenia informacji publicznej p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

P. J. wniósł skargę na bezczynność Prokuratora Rejonowego polegającą na nie rozpoznaniu Jego wniosku z dnia [...] r. o udzielenie informacji publicznej.

Prokurator Rejonowy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie wskazując, że nie pozostaje w bezczynności bowiem decyzją z dnia [...] r. odmówił P. J. udzielenia informacji publicznej przetworzonej wskazanej we wniosku, ponieważ wnioskodawca nie wykazał szczególnego interesu publicznego w uzyskaniu tej informacji.

Skarżący, wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, w którym powołał się na swoją trudną sytuację materialną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje w razie oczywistej bezzasadności skargi.

Skarga może być bezzasadna pod względem faktycznym lub prawnym. Pod względem faktycznym oczywista bezzasadność skargi zachodzi wówczas, gdy wnioski wysnute przez skarżącego z podanych przez niego faktów są rażąco sprzeczne z przyjętymi powszechnie zasadami logiki. Pod względem prawnym można uznać skargę za oczywiście bezzasadną, gdy każdy prawnik bez głębszej analizy prawnej stanu faktycznego może stwierdzić, że skarga nie może być uwzględniona (por. Bogusław Dauter: Zarys metodyki pracy sędziego, Warszawa 2008 s. 472 i 473).

Z ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112 poz. 1198 ze zm.) wynika, że udzielenie informacji publicznej jest czynnością materialno-techniczną (art. 7, 10, 11, 13), natomiast odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 tej ustawy). W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W skardze wniesionej do Sądu P. J. zarzucił Prokuratorowi Rejonowemu bezczynność polegającą na nie rozpoznaniu Jego wniosku z dnia [...] r. o udzielenie informacji o treści "[...]." Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do rozpoznania sprawy z Jego wniosku w terminie 14 dni.

Tymczasem w aktach przesłanych Sądowi przez Prokuratora Rejonowego znajduje się decyzja z dnia [...] r. Nr [...] odmawiająca udzielenia skarżącemu informacji publicznej przetworzonej z powodu nie wykazania przez skarżącego szczególnego interesu publicznego w uzyskaniu informacji objętej wnioskiem z dnia [...] r. Decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia odwołania, została doręczona skarżącemu w dniu [...] r.

W sprawie będącej przedmiotem skargi zachodzi oczywisty brak podstaw do uznania, że Prokurator Rejonowy pozostaje w bezczynności, bowiem decyzją z dnia [...] r. odmówił udzielenia skarżącemu informacji objętej wnioskiem, nie pozostaje zatem w bezczynności.

Oczywista bezzasadność skargi powoduje, że przyznanie stronie prawa pomocy jest niedopuszczalne. Z tego względu na podstawie art. 247 w zw. z art. 254 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.