Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 623/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 7, 77 § 1, 107 § 3 oraz art. 138 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant ref. staż. Magdalena Bąba, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2015 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej przy Al. [...] w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej przy Al. [...] w [...] kwotę 440 zł (czterysta czterdzieści) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 r., po rozpatrzeniu zażalenia Wspólnot Mieszkaniowych przy al. [...], [...], [...] i [...] w [...] na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2014 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę zjazdu z al. [...] w [...] na teren dawnych koszar, działka nr ew. [...], obręb [...] - uchylił w całości zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie organu I instancji.

Jako podstawę prawną powołał art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.), dalej k.p.a.

Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Pismem z dnia 22 sierpnia 2013 r. Wspólnota Mieszkaniowa przy al. [...] w [...] wystąpiła z wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą [...] S.A. z siedzibą w [...] pozwolenia na budowę zjazdu z al. [...] w [...] na teren dawnych koszar, działka nr ew. [...], obręb [...] oraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania ww. decyzji. Do wniosku załączono pełnomocnictwo udzielone przez L. M. – Prezesa Zarządu Wspólnoty, w którym wskazano, iż dotyczy reprezentowania Wspólnoty w sprawach związanych z budową parkingu na działce numer [...] położonej w [...] przy ul. [...].

Pismem z dnia 6 września 2013 r., na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. organ wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku, w terminie 7 dni od daty wezwania, poprzez nadesłanie prawidłowego pełnomocnictwa oraz dokumentu potwierdzającego, że L. M. – Prezes zarządu ma prawo do reprezentowania Wspólnoty.

W odpowiedzi, wnioskodawca nadesłał właściwe pełnomocnictwo oraz uchwałę nr [...] z dnia [...] lutego 2004 r., z której wynika, że zarząd jest dwuosobowy.

Pismem z dnia 7 października 2013 r. organ poinformował o pozostawieniu złożonego wniosku bez rozpoznania, uznając że braki formalne nie zostały usunięte.

Następnie, pismem z dnia 16 października 2013 r. organ poinformował Wspólnotę, że błędnie przesłał jej informację o pozostawieniu bez rozpatrzenia jej wniosku, wskazał, że wniosek uzupełniono w terminie i w sposób wyczerpujący.

Postanowieniem z dnia [...] października 2013 r. Wojewoda [...] wstrzymał wykonanie ww. decyzji. Po rozpatrzeniu zażalenia złożonego przez inwestora – [...] S.A. z siedzibą w [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. uchylił w całości zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Pismem z dnia 12 marca 2014 r. Wojewoda [...], na podstawie art. 50 k.p.a., wezwał Wspólnotę do uzupełnienia wniosku poprzez dołączenie pełnomocnictwa udzielonego przez dwóch członków zarządu informując, że z uchwały Wspólnoty wynika, że zarząd jest dwuosobowy.

W odpowiedzi na wezwanie Wspólnota pismem z dnia 28 marca 2014 r. wyjaśniła, że w momencie udzielania pełnomocnictwa w skład zarządu wchodził tylko jeden członek zarządu (L. M.), drugi członek zarządu został odwołany z funkcji 5 marca 2013 r. uchwałą Wspólnoty nr [...]. Do pisma załączyła dwie uchwały z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] i nr [...]. Stwierdziła, że pełnomocnictwo podpisane przez jednego członka zarządu zostało zatem udzielone zgodnie z prawem.

Po ponownym rozpatrzeniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] stycznia 2013 r. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r. odmówił wstrzymania wykonania ww. decyzji. W uzasadnieniu powołał się na informacje przekazane przez ZDiZ w [...] w piśmie z dnia 20 września 2013 r. oraz z dnia 24 września 2013 r., że nowo wybudowany zjazd nie zostanie przejęty do użytkowania przez zarządcę drogi do czasu uzyskania zgody na likwidacje zjazdu dotychczasowego na teren działki nr [...] oraz o przywróceniu przez inwestora, na żądanie zarządcy drogi, istniejącego przed przebudową zjazdu na teren działki nr [...].

Po rozpatrzeniu złożonych zażaleń na ww. postanowienie, organ odwoławczy wydał postanowienie opisane na wstępie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że pismem z dnia 6 września 2013 r. Wojewoda [...] wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania o pełnomocnictwo do reprezentowania wnioskodawcy w sprawach dotyczących inwestycji zakończonych ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. Następnie z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w związku z ww. wezwaniem z dnia 6 września 2013 r., organ wojewódzki pozostawił wniosek Wspólnoty Mieszkaniowej przy al. [...] w [...] bez rozpoznania.

W związku z powyższym organ odwoławczy stwierdził, że Wojewoda [...] bezpodstawnie rozpatrzył wniosek Wspólnoty Mieszkaniowej przy al. [...] w [...], który uprzednio pozostawiono bez rozpoznania. Zatem uchylił w całości postanowienie Wojewody Pomorskiego i umorzył postępowanie organu I instancji.

Skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2015 r. złożyła Wspólnota Mieszkaniowa przy al. [...] w [...] zarzucając naruszenie:

- art. 152 § 1 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że Wojewoda [...] bezpodstawnie rozpatrzył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] S.A. z siedzibą w [...] pozwolenia na budowę zjazdu z al. [...] w [...] na teren dawnych koszar, działka nr ew. [...], obręb [...],

- art. 7 i art. 77 k.p.a. polegające na braku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz braku wyczerpującego rozpatrzenia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, co doprowadziło do przyjęcia, że skarżąca nie uzupełniła w terminie 7 dni braków wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] oraz że w sprawie doszło do pozostawienia ww. wniosku bez rozpoznania,

- art. 64 § 2 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że w sprawie nastąpiło pozostawienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] bez rozpoznania, podczas, gdy Wojewoda [...] w dniu [...] października 2013 r. zawiadomił skarżącą o błędnym poinformowaniu jej o pozostawieniu ww. wniosku bez rozpoznania.

Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Odnosząc się do kwestii pozostawienia wniosku bez rozpoznania, wskazał, że pozostawienie wniosku bez rozpoznania było zasadne. Wprawdzie żądane pełnomocnictwo zostało przesłane przez Wspólnotę ale zostało podpisane tylko przez jedną osobę, natomiast z uchwały z dnia [...] lutego 2004 r. wynika, że zarząd wspólnoty jest dwuosobowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 z 2002 r. poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.

Mając powyższe kryteria na uwadze Sąd uznał, że skarga jest zasadna bowiem przy jej wydaniu doszło do naruszenia przepisów prawa procesowego w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji.

Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2015 r. o uchyleniu postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] października 2014 r. i umorzeniu postępowania organu I instancji.

W ocenie Sądu należy podzielić zarzut braku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz braku wyczerpującego rozpatrzenia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Organ co najmniej przedwcześnie uznał, że postępowanie należy umorzyć z powodu niewykonania wezwania organu. Sąd zauważa, że w aktach znajduje się uchwała skarżącej Wspólnoty z dnia nr [...] z dnia [...] lutego 2004 r., z której wynika, że zarząd jest dwuosobowy oraz dwie uchwały z dnia [...] marca 2013 r. Jedną z nich odwołano zarząd dwuosobowy a z drugiej wynika, że powołano zarząd jednoosobowy. Organ winien ocenić znaczenie przedłożenia, na wezwanie organu, ww. uchwał z dnia [...] marca 2013 r., bowiem z nich wynika, że na dzień składania wniosku, zarząd był jednoosobowy.

W związku z powyższym należy uznać, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 7, 77 § 1, 107 § 3 oraz art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w stopniu mającym istotny wpływ na rozstrzygnięcie.

Rozpoznając ponownie sprawę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uwzględni stanowisko zaprezentowane w niniejszym wyroku.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł jak w sentencji, zaś o kosztach postępowania orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 i § 3 p.p.s.a.