Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 18/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2020-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 1a ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2019 poz 1170
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędziowie: sędzia WSA Mirella Łent (spr.) sędzia WSA Urszula Wiśniewska Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anna Krenz- Winiecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2020r. sprawy ze skargi E.S. A. w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. na rzecz E.S. A. w G. kwotę 4017 zł ( cztery tysiące siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] czerwca 2016r. Burmistrz M. R. określił spółce wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za 2014r.

w kwocie [...]zł. Organ pierwszej instancji wskazał - na podstawie posiadanych informacji oraz dokumentów zgromadzonych w toku postępowania podatkowego - że spółka posiada nieruchomości i obiekty budowlane, które opodatkowuje jako grunty, budynki, budowle albo traktuje je jako obiekty niepodlegające opodatkowaniu. Spółka prowadzi działalność w zakresie dystrybucji energii elektrycznej, w związku z tym jest właścicielem nieruchomości w postaci m.in. rozdzielni wnętrzowych, stacji transformatorowych, punktów zasilania i innych obiektów służących przesyłowi energii elektrycznej. Na podstawie oględzin wybranych obiektów biegły o specjalności konstrukcyjno-budowlanej sporządził opinię techniczną w zakresie budownictwa i techniki budowlanej, zawierającą dane i charakterystyki techniczne sieci transformatorowych w celu zaklasyfikowania tych obiektów budowlanych do budynków lub budowli. Sporne było m.in. to, czy rozdzielnia wnętrzowa, stacja transformatorowa, punkty zasilania i inne obiekty służące przesyłowi energii elektrycznej podlegają opodatkowaniu. W ocenie organu, spółka zaniżyła wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za 2014r. od nieruchomości i obiektów budowlanych o kwotę [...]zł.

Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] września 2016r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji.

Wyrokiem z dnia 10 stycznia 2017r., sygn. akt I SA/Bd 822/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę spółki. Rozpatrując złożoną przez spółkę skargę kasacyjną, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 maja 2019r., sygn. akt II FSK 1599/17 uchylił zaskarżony wyrok WSA w Bydgoszczy oraz decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Decyzją z dnia [...] października 2019r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję organu pierwszej instancji w całości i określiło spółce wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za 2014r.

w kwocie [...]zł.

W uzasadnieniu organ wskazał, że zasadniczy przedmiot sporu w niniejszej sprawie stanowi kwestia sposobu opodatkowania podatkiem od nieruchomości, położonych na terenie miasta R. i należących do spółki obiektów budowlanych w postaci stacji transformatorowych i rozdzielni wraz ze znajdującymi się w nich urządzeniami energetycznymi. Organ podał, że w tym zakresie zobowiązany jest uwzględnić wykładnię art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (dalej: "u.p.o.l.") zawartą w wyroku NSA

z dnia 14 maja 2019r., sygn. akt II FSK 1599/17. W wyroku tym Sąd za uzasadnione uznał zarzuty dotyczące błędnego przyjęcia, że stacje transformatorowe i rozdzielnie prądu wraz z urządzeniami elektroenergetycznymi stanowią budowlę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (dalej: "u.p.b."),

a w konsekwencji również w rozumieniu u.p.o.l., a co za tym idzie stanowią przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości jako budowla, podczas gdy obiekt budowlany trwale związany z gruntem, posiadający fundamenty, ściany i dach wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi stanowi budynek w rozumieniu przepisów u.p.b., a w konsekwencji również w rozumieniu u.p.o.l. Tym samym organ stwierdził, że budynki nie mogą stanowić części sieci energetycznej. Ponadto zawartość tych budynków nie może stanowić części składowej sieci energetycznej.

W konsekwencji organ uznał, że obiekty - stacje transformatorowe wymienione przez organ pierwszej instancji w punktach 1-9 oraz wymieniony

w punkcie 15 budynek rozdzielni 15 kV GPZ R. stanowią budynki, które opodatkować należy zgodnie z zasadami określonymi w art. 4 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l.,

a zatem podstawę opodatkowania stanowi powierzchnia użytkowa budynków.

W zakresie stacji transformatorowej R. S. Z. (ZSZ), organ zauważył, że ujęta ona została przez spółkę na potrzeby podatku od nieruchomości jako budowla, czego organ pierwszej instancji nie dostrzegł i wskazał w swej decyzji, iż stacja ta została przez spółkę ujęta jako niepodlegająca podatkowi od nieruchomości. W toku postępowania wyjaśniającego Kolegium ustaliło, że wskazana powyżej stacja usytuowana jest na działce nr [...], obręb R.. Starostwo Powiatowe w R. nie posiada umowy tego obiektu, który powstał na przełomie lat 60-70 ubiegłego stulecia. Jak wynika z wypisu z rejestru gruntów działka o nr [...] stanowi współwłasność Andrzeja M. i K. S. małżonków W. oraz Powiatu R. i znajduje się w trwałym zarządzie Zakładu Aktywności Zawodowej w R.. Skoro spółka bez tytułu prawnego objęła w posiadanie część nieruchomości położonej na działce o nr [...] stanowiącej współwłasność jednostki samorządu terytorialnego, to – zdaniem organu - zobowiązana jest do zapłaty podatku od nieruchomości.

Odnosząc się do stacji transformatorowych wymienionymi w punktach 10-14, które – według Kolegium - zgodnie z powołanym wyrokiem NSA nie są budynkami, w zaskarżonej decyzji stwierdzono, że dla potrzeb podatku od nieruchomości obiekty te powinny zostać zakwalifikowane jako budowle. Stacje transformatorowe wolnostojące stanowią przenośne obudowy urządzeń energetycznych zlokalizowanych w ich wnętrzu, nie posiadają fundamentów i nie są trwale związane z gruntem, a tym samym nie są budynkami. Obiekty te bez wyposażenia ich w urządzenia elektroenergetyczne, nie pełnią żadnej, konkretnej funkcji użytkowej. Dopiero w powiązaniu z tymi urządzeniami stanowią pewną całość użytkową, pozwalającą na prowadzenie działalności gospodarczej w postaci świadczenia usług przesyłu energii elektrycznej do indywidualnych odbiorców. Pomiędzy tymi elementami istnieje związek nie tylko funkcjonalny, ale również techniczny. Skoro, bowiem transformator jest urządzeniem umożliwiającym zmianę napięcia przemiennego z wyższego na niższe lub odwrotnie, a w stacji transformatorowej następuje rozdzielenie energii elektrycznej przy różnych poziomach napięć i poprzez podłączenie do sieci elektroenergetycznej następuje przesył energii elektrycznej do indywidualnych odbiorców, to łącznie stanowią one pewną całość użytkowo-techniczną, pozwalającą na prowadzenie działalności gospodarczej w postaci świadczenia usług przesyłu energii elektrycznej. Stanowią one zatem razem budowlę sieciową (sieć techniczną), o której mowa w art. 3 pkt 3 u.p.b. Znajdujące się we wskazanych stacjach transformatorowych urządzenia elektroenergetyczne decydują o funkcjonalności, a tym samym o techniczno-użytkowym przeznaczeniu tych obiektów.

Mając na uwadze powyższe rozważania organ zauważył, że z opinii biegłego wynika, że stacje transformatorowe wymienione w punktach 10-14 stanowią obiekty budowlane wolnostojące wykonane jako przenośne obudowy stacji transformatorowych, nie są one trwale powiązane z gruntem, są konstrukcjami przenośnymi - kontenerowymi, posiadają żelbetowe prefabrykowane elementy fundamentu, ścian i dachu, wydzielone są z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych. Skoro wskazane obiekty budowlane nie stanowią budynku, to uznać należy, że stanowią budowle, a tym samym podstawę ich opodatkowania stanowi ich wartość. Z wydanej w sprawie opinii biegłego wynika, że stacje transformatorowe wymienione w punktach 10-14 powiązane są w sposób techniczno-funkcjonalny

z siecią elektroenergetyczną przesyłu prądu poprzez urządzenia energetyczne.

W związku z tym elementy techniczne sieci znajdujące się w tych stacjach transformatorowych również podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowle.

W zakresie wskazanych przez spółkę do opodatkowania wiat organ podał, że wiata składająca się z fundamentów, dachu i nieposiadająca ścian, nie może być zaliczana ani do obiektów małej architektury, ani do tymczasowych obiektów budowlanych, nie jest również budynkiem w rozumieniu u.p.b., a zatem należy ją zaliczyć do kategorii budowli. Mając na uwadze powyższe, Kolegium podzieliło stanowisko organu pierwszej instancji zarówno co do prawidłowej kwalifikacji wiat jako budowli, jak i wymiaru podatku od nieruchomości. W związku z błędnym zakwalifikowaniem przez spółkę wiat jako budynków, a nie budowli, doszło do zawyżenia podatku od nieruchomości o [...] zł.

Odnosząc się do obiektów: ST. P. [...] działka nr [...], ujętego przez spółkę na potrzeby podatku od nieruchomości jako budynek, oraz [...] TR, działka nr [...], ujętego przez spółkę na potrzeby podatku od nieruchomości jako grunt, organ wskazał, że w trakcie przeprowadzonego postępowania podatkowego Burmistrz M. R. ustalił, iż ww. stacja transformatorowa wraz z gruntem znajdują się na obszarze właściwości miejscowej innego organu podatkowego. W konsekwencji Kolegium uznało, że organ pierwszej instancji słusznie wskazał, iż kwota należnego podatku została zawyżona o [...] zł.

Mając na uwadze powyższe organ stwierdził, że wysokość podatku od nieruchomości za 2014r. powinna wynosić [...] zł, a po zaokrągleniu [...] zł: [...] zł (kwota zadeklarowana przez spółkę) + [...] zł (różnica wynikająca z opodatkowania ST 10-14 wraz z urządzeniami jako budowie) – [...] zł (nieruchomości położone poza terenem M. R.) – [...] zł (kwota wynikająca z błędnego opodatkowania wiat) + [...] zł (kwota wynikająca z opodatkowania [...] jako budynek).

W skardze spółka zaskarżyła decyzję SKO w części określającej wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za 2014r. ponad kwotę [...]zł. Zaskarżonej decyli zarzuciła naruszenie:

- art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez dokonanie w zaskarżonej decyzji oceny prawnej odmiennej od oceny NSA w wyroku z dnia 14 maja 2019r., sygn. akt II FSK 1599/17 wydanego w niniejszej sprawie oraz niezastosowanie się do wskazań co do dalszego postępowania, wyrażonych w powyższym orzeczeniu i w konsekwencji dokonaniu błędnej kwalifikacji stacji transformatorowych jako budowli w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l., gdy tymczasem z oceny prawnej zawartej w ww. orzeczeniu NSA obiekty te stanowią budynki i w konsekwencji powyższego naruszenie prawa materialnego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 2 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. w zw. z art. 3 pkt 1a, pkt 1b i pkt 2, 3 u.p.b. w zw. z art. 217 Konstytucji RP, poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że obiekt budowlany trwale związany z gruntem oraz posiadający fundamenty, ściany i dach może stanowić budowlę, podczas gdy prawidłowa wykładnia przepisów powinna polegać na uznaniu, że obiekt budowlany trwale związany z gruntem oraz posiadający fundamenty, ściany i dach stanowi obiekt budowlany będący budynkiem.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja ta narusza prawo.

Przedmiotem sporu w rozpatrywanej sprawie jest zasadność opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. podatkiem od nieruchomości w 2014r. stacji transformatorowych należących do spółki, z tego powodu, że stanowią one budowle w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l.

Wskazać należy, że w myśl art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Natomiast zgodnie z 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. budowla to obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, a także urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z przeznaczeniem. Z kolei, jak stanowi art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., budynek to obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundament i dach.

Sprawa ta była już przedmiotem rozstrzygnięcia przez tut. Sąd, który wyrokiem z dnia 10 stycznia 2017r., I SA/Bd 822/16 oddalił skargę spółki na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2016 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014r. W wyniku wniesienia skargi kasacyjnej przez skarżącą, NSA wyrokiem z dnia 14 maja 2019 r., II FSK 1599/17 uchylił zaskarżony wyrok w całości oraz uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2016r. NSA wskazał na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 grudnia 2017r., SK 48/15, w którym stwierdzono, że art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. w zakresie, w jakim umożliwia uznanie za budowlę obiektu budowlanego, który spełnia kryteria bycia budynkiem, przewidziane w art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., jest niezgodny z zasadą szczególnej określoności regulacji daninowych, wywodzoną z art. 84 w związku z art. 217, w związku z art. 64 ust. 3 Konstytucji RP. Sąd kasacyjny zauważył, że w rozpoznanej sprawie Sąd pierwszej instancji przyjął za organami podatkowymi, że stacje transformatorowe oraz budynki rozdzielni prądu wraz z umieszczonymi w nich urządzeniami elektroenergetycznymi stanowią budowle, choć – jak stwierdzono w uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego - "z zasady same stacje

i rozdzielnie stanowią obiekty budowlane, spełniające definicję budynku

w rozumieniu zarówno ustawy podatkowej jak i ustawy Prawo budowlane, są bowiem trwale związane z gruntem, wydzielone z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiadają fundamenty i dach". Niemniej, skoro stanowią one integralną część sieci technicznej, a ściślej sieci elektroenergetycznej oraz stanowią całość techniczno-użytkową, to należy zaklasyfikować je jako budowle w rozumieniu u.p.o.l. Zdaniem NSA, stanowisko to jest nie do zaakceptowania w świetle wykładni przepisu art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l., dokonywanej z uwzględnieniem ustaleń Trybunału Konstytucyjnego poczynionych w wyroku z dnia 13 grudnia 2017r., SK 48/15. W wyroku tym Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że szczegółowa analiza definicji zawartych w prawie budowlanym oraz odwołujących się do nich definicji zamieszczonych w u.p.o.l. została już wcześniej przez ten Trybunał przeprowadzona w wyroku z dnia [...] września 2011r., P 33/09. Przywołane orzeczenie dotyczyło wprawdzie opodatkowania podatkiem od nieruchomości podziemnych wyrobisk górniczych oraz zlokalizowanych w nich obiektów i urządzeń, jednak w jego uzasadnieniu określono ogólne warunki, na jakich dopuszczalne z konstytucyjnego punktu widzenia jest uznanie określonych obiektów za budowle w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. Przedmiotem zapadłego rozstrzygnięcia nie było natomiast w zasadzie zagadnienie rozgraniczenia pojęć "budynek" i "budowla", jednak nie ulegało wątpliwości, że zarówno na gruncie prawa budowlanego, jak i na gruncie u.p.o.l. żaden budynek nie może być jednocześnie budowlą, a żadna budowla nie może być jednocześnie budynkiem, przy czym pierwszeństwo ma zawsze kwalifikacja danego obiektu jako budynku. Zdaniem Trybunału nie zasługuje na akceptację stanowisko prezentowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, zgodnie z którym możliwe jest uznanie za budowlę obiektu budowlanego, który spełnia kryteria bycia budynkiem, przewidziane w art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l.

W konsekwencji NSA za zasadne uznał zarzuty skargi kasacyjnej, że stacje transformatorowe i rozdzielnie prądu wraz z urządzeniami są budowlą w rozumieniu u.p.o.l., a co za tym idzie stanowią przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości jako budowla, w sytuacji gdy obiekty te stanowią budynki

w rozumieniu u.p.o.l.

Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna

i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą

w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Związanie oceną prawną oznacza zakaz formułowania przez organy

i sąd nowych ocen prawnych sprzecznych z wyrażonymi wcześniej w orzeczeniu sądowym, i zobowiązanie do podporządkowania się im w pełnym zakresie. Ocena prawna może dotyczyć m.in. stanu faktycznego sprawy, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, kwestii zastosowania określonego przepisu. Ocena prawna dotyczy tym samym całokształtu dotychczasowego postępowania organów administracyjnych w sprawie. Z kolei wskazania są konsekwencją wyrażonej oceny prawnej odnośnie dotychczasowego postępowania i zawierają wytyczne co do sposobu postępowania w przyszłości (por. wyrok NSA z dnia [...] stycznia 2020r., I OSK 403/19).

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławczego decyzją z dnia [...] października 2019r. uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i określiło spółce wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za 2014r. w kwocie [...]zł. SKO stwierdziło, że budynki nie mogą stanowić części sieci energetycznej. Ponadto zawartość tych budynków nie może stanowić części składowej tej sieci. W konsekwencji w zaskarżonej decyzji uznano, że stacje transformatorowe wymienione w decyzji organu pierwszej instancji w punktach 1-9 oraz wymieniony w punkcie 15 tej decyzji budynek rozdzielni, stanowią budynki w rozumieniu u.p.o.l. Są to bowiem obiekty wolnostojące, posiadają fundament i dach, są trwale powiązane z gruntem, posiadają przegrody budowlane, są wydzielone w przestrzeni za pomocą przegród budowlanych. W rezultacie organ trafnie uznał, że podstawę ich opodatkowania stanowi powierzchnia użytkowa, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l.

Jednocześnie SKO zauważyło, że w wydanym w przedmiotowej sprawie wyroku NSA nie wypowiedział się co do stacji transformatorowych (typu MBST) wymienionych w decyzji organu pierwszej instancji w punktach 10-14. Organ odwoławczy wskazał, że stacje te stanowią obiekty budowlane wolnostojące wykonane jako przenośne obudowy stacji transformatorowych, nie są one trwale powiązane z gruntem, są konstrukcjami przenośnymi - kontenerowymi, posiadają żelbetowe prefabrykowane elementy fundamentu, ścian i dachu, wydzielone są z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych. Nie są zatem, w ocenie Kolegium, budynkami. Zdaniem SKO obiekty te bez wyposażenia ich w urządzenia elektroenergetyczne, nie pełnią żadnej, konkretnej funkcji użytkowej. Dopiero w powiązaniu z tymi urządzeniami stanowią pewną całość użytkową, pozwalającą na prowadzenie działalności gospodarczej w postaci świadczenia usług przesyłu energii elektrycznej do indywidualnych odbiorców. Pomiędzy tymi elementami istnieje związek nie tylko funkcjonalny, ale również techniczny. Skoro bowiem transformator jest urządzeniem umożliwiającym zmianę napięcia przemiennego z wyższego na niższe lub odwrotnie, a w stacji transformatorowej następuje rozdzielenie energii elektrycznej przy różnych poziomach napięć i poprzez podłączenie do sieci elektroenergetycznej następuje przesył energii elektrycznej do indywidualnych odbiorców, to łącznie stanowią one pewną całość użytkowo-techniczną, pozwalającą na prowadzenie działalności gospodarczej w postaci świadczenia usług przesyłu energii elektrycznej. Stanowią one zatem razem budowlę sieciową (sieć techniczną), o której mowa w art. 3 pkt 3 u.p.b. W ocenie więc Kolegium dla potrzeb podatku od nieruchomości stacje transformatorowych wymienione w decyzji organu pierwszej instancji w punktach 10-14 powinny zostać zakwalifikowane jako budowle.

Sąd tego poglądu nie podziela. Przede wszystkim należy zauważyć, że WSA w Bydgoszczy we wskazanym wyroku z dnia [...] stycznia 2017r., I SA/Bd 822/16, bez dokonywania rozróżnienia na stacje transformatorowe będące budynkami i nimi nie będące, stwierdził, co należy powtórzyć, "że z zasady same stacje i rozdzielnie stanowią obiekty budowlane, spełniające definicję budynku w rozumieniu zarówno ustawy podatkowej jak i ustawy Prawo budowlane, są bowiem trwale związane

z gruntem, wydzielone z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiadają fundamenty i dach." W świetle powyższego Sąd pierwszej instancji uznał, że stacje transformatorowe są budynkami. Wypowiedź ta odnosi się do wszystkich stacji transformatorowych.

W powyższym wyroku z dnia 14 maja 2019r., II FSK 1599/17 NSA przyjął – za Sądem pierwszej instancji - że stacje transformatorowe, bez ich rozróżniania, są budynkami w rozumieniu u.p.o.l. Nie można związku z tym zgodzić się

z stanowiskiem Kolegium, że w wydanym w przedmiotowej sprawie wyroku NSA nie wypowiedział się co do stacji transformatorowych wymienionych w punktach 10-14 decyzji organu pierwszej instancji. Podkreślić należy, że uchylenie przez NSA wyroku Sądu pierwszej instancji z dnia 10 stycznia 2017r., I SA/Bd 822/16 nastąpiło nie

z uwagi na błędną kwalifikację stacji transformatorowej do kategorii budynku, lecz

z powodu uznania, że budynek ten z uwagi na jego elementy funkcjonalne, czyli przeznaczenie, wyposażenie oraz sposób i możliwości jego wykorzystania jako całości, staje się budowlą. Tym samym także stacje transformatorowe wymienione

w decyzji organu pierwszej instancji w punktach 10- 14 stanowią budynki i stosownie do tego powinny być opodatkowane podatkiem od nieruchomości.

Jeżeli organ odwoławczy nie podzielał dokonanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oceny stanu faktycznego, przedstawionej

w uzasadnieniu wyroku, winien skorzystać z przysługujących mu środków zaskarżenia. Nie jest wykluczona możliwość wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku sądu pierwszej instancji, mimo korzystnego dla strony rozstrzygnięcia, jeżeli strona nie zgadza się w pełni z argumentacją, którą zawarł sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu swego wyroku (por. wyrok NSA z dnia 25 października 2019 r., I FSK 1358/19). Jeśli organ z możliwości tej nie skorzystał, to - zgodnie z art. 153 p.p.s.a. - był związany oceną prawną i wskazaniami, co do dalszego postępowania wyrażonymi w orzeczeniu NSA.

W konsekwencji stwierdzić należy, że organ odwoławczy uznając, iż stacje transformatorowe wymienione w decyzji organu pierwszej instancji w punktach 10-14 stanowią budowle naruszył art. 153 p.p.s.a. oraz art. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l.

Ponownie rozpatrując niniejszą sprawę organ uwzględni stanowisko Sądu zawarte w niniejszym wyroku.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach sądowych postanowiono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.

s.L.Kleczkowski s.M.Łent s.U.Wiśniewska