Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 280/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-07-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 252§2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie : Przewodniczący: Sędzia WSA (del.) Beata Cieloch (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia I. Sp. z o.o. w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 kwietnia 2011 r. sygn. akt III SA/Po 92/11 w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi I. Sp. z o.o. w L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 18 listopada 2010r., nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne za nieuzasadnione postanawia : oddalić zażalenie .


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek I. Sp. z o.o. w L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że stosownie do art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U.Nr 153,poz.1270 ze zm.- dalej oznaczana w skrócie p.p.s.a.) wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Natomiast na podstawie art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Dalej Sąd podniósł, że w rozpatrywanej sprawie skarżąca Spółka pomimo wezwania wraz z którym przesłano do wypełnienia urzędowy formularz "PPPr" nie złożyła wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu, pomimo zawartego w wezwaniu Sądu pouczenia o terminie i ujemnych skutkach niezastosowania się do wezwania. W konsekwencji Sąd stwierdził ,że wniosek skarżącej Spółki o prawo pomocy jako niezłożony na urzędowym formularzu należało pozostawić bez rozpoznania, o czym orzekł na podstawie art. 257 p.p.s.a.

Na marginesie Sąd zauważył także , że niniejsze rozstrzygnięcie nie wyklucza możliwości ponownego złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy z tym jednak zastrzeżeniem, iż warunkiem jego rozpoznania jest złożenie wniosku na urzędowym formularzu "PPPr".

W dniu 18 maja 2011 roku skarżąca Spółka złożyła na powyższe postanowienie zażalenie wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

W uzasadnieniu wskazała, że nie zgadza się z postanowieniem Sądu pierwszej instancji ,albowiem nie wiedziała jak właściwie wypełnić formularz, a Sąd jej o tym nie pouczył.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Zażalenie podlega oddaleniu.

Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do jego uchylenia. Bezsporne w niniejszej sprawie jest, że strona skarżąca nie złożyła zgodnie z wezwaniem Sądu pierwszej instancji wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu" PPPr" zgodnie z treścią art. 252§2 p.p.s.a. W związku z powyższym Sąd pierwszej instancji prawidłowo powołując się na przepis art.257 p.p.s.a. pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, pomimo niewłaściwego sformułowania w sentencji postanowienia o oddaleniu wniosku. Należy także podkreślić ustosunkowując się do zarzutu zażalenia, że urzędowy formularz " PPPr". zawiera wskazania co do jego wypełnienia , a strona skarżąca w postępowaniu przez Sądem pierwszej instancji nie zwracała się o udzielenie dodatkowych wyjaśnień ,ani też nie podjęła próby jego wypełnienia .

W konsekwencji, należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu prawidłowo pozostawił wniosek bez rozpoznania , a tym samym zaskarżone postanowienie odpowiadało prawu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.