Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 60/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2011-03-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30c ust. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
article: art. 32 ust. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Jeżewska Sędzia WSA Daria Sachanbińska (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Agnieszka Jurek po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 marca 2011 r. sprawy ze skargi R. K. na negatywną ocenę protestu przez Zarząd Województwa Opolskiego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odrzucenia wniosku o dofinansowanie z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego na lata 2007-2013 oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 31 maja 2010 r. R. K. złożył w Instytucji Pośredniczącej II stopnia - Opolskim Centrum Rozwoju Gospodarki, dalej zwanej OCRG, wniosek o dofinansowanie projektu pod nazwą: Stworzenie ośrodka usługowego: "A" - projektowanie oraz zagospodarowanie terenów zielonych i budowa placów zabaw. Wniosek został złożony w ramach V naboru wniosków do Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego (dalej RPO WO) na lata 2007 - 2013, nr Osi priorytetowej 1 "Wzmacnianie atrakcyjności gospodarczej regionu", nr poddziałania 1.1.2 "Inwestycje w mikroprzedsiębiorstwach".

W wyniku przeprowadzonej oceny formalnej wniosku, w związku ze stwierdzeniem uchybień i braków, OCRG pismem z dnia 24 sierpnia 2010 r. poinformowało wnioskodawcę o konieczności dostarczenia skorygowanego wniosku i załączników w ciągu trzech dni roboczych od dnia otrzymania pisma. W przedmiotowym piśmie szczegółowo wskazano na stwierdzone uchybienia/braki, w tym między innymi w zakresie:

- pkt 3.7 wniosku - zgodnie z zapisami Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu ze środków EFRR w ramach procedury konkursowej - wskazano na konieczność odniesienia się w tym punkcie do prawidłowej wartości wskaźnika dotyczącego liczby zakupionych środków trwałych, zgodnie z uwagą do pkt 3.8, według zapisów Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu ze środków EFRR w ramach procedury konkursowej;

- pkt 3.8 wniosku - stwierdzono, że należy skorygować wartość wskaźnika nr 5, który jest rozbieżny z danymi w załączniku nr 1, 7 i 14, zachowując spójność z pkt. 3.7 wniosku;

- załącznika nr 1, pkt B.1 - podano, że należy skorygować rozbieżność z załącznikiem nr 14 w zakresie liczby zakupionych środków trwałych;

- załącznika nr 7 - wskazano, że należy:

• skorygować błędną kwotę "łącznie G+Ł razem kwartały";

• podpisać załącznik przez osobę upoważnioną do podpisywania umów oraz osobę odpowiedzialną za finanse w instytucji, wskazane w pkt 2.6 wniosku;

- załącznika nr 10.2 - stwierdzono, że należy wypełnić wymagany załącznik, zgodnie z zapisami Instrukcji wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie projektu ze środków EFRR dla projektów realizowanych przez przedsiębiorców;

- załącznika nr 14 - wskazano, że należy skorygować zestawienie zakupywanego sprzętu, które powinno zawierać: ilość, rodzaj, typ, główne parametry, plan rozmieszczenia sprzętu, ceny jednostkowe, zgodne z zapisami pozostałej dokumentacji projektowej oraz Instrukcji wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie projektu ze środków EFRR dla projektów realizowanych przez przedsiębiorców;.

W wykonaniu powyższego wezwania R. K. w dniu 30 sierpnia 2010 r. złożył skorygowany wniosek wraz z załącznikami.

W wyniku powtórnie przeprowadzonej oceny formalnej wniosku, OCRG pismem z dnia [...], nr [...], poinformowało wnioskodawcę, że jego wniosek został odrzucony i nie będzie podlegał dalszej ocenie z powodu stwierdzonych uchybień i braków formalnych. Odnośnie pkt 3.7 wniosku Instytucja Pośrednicząca II stopnia stwierdziła, że odniesiono się w nim do nieprawidłowej wartości wskaźnika dotyczącego liczby zakupionych środków trwałych - rozbieżnej z załącznikiem nr 1, 7 i 14, a w pkt 3.8 wniosku błędnie skorygowano wartość wskaźnika dotyczącego liczby zakupionych środków trwałych, który nadal jest rozbieżny z danymi w załączniku nr 1, 7 i 14. W zakresie Kryterium - "Załączniki do wniosku są poprawne, wypełnione zgodnie z wytycznymi Instytucji Zarządzającej", OCRG wskazało, że:

- w załączniku nr 1, pkt B.1 nie skorygowano rozbieżności z załącznikiem nr 14 w zakresie liczby zakupionych środków trwałych;

- w załączniku nr 7:

• nie skorygowano błędnej kwoty "łącznie G+Ł razem kwartały";

• załącznik nie został podpisany przez osobę upoważnioną do podpisywania umów oraz osobę odpowiedzialną za finanse w instytucji, wskazane w pkt 2.6 wniosku;

- załącznik nr 10.2 nie został podpisany przez osobę upoważnioną we wskazanych miejscach formularza.

- w załączniku nr 14, w zestawieniu zakupywanego sprzętu nie wskazano planu rozmieszczenia sprzętu.

OCRG podało, że ocena została dokonana w oparciu o zapisy "Szczegółowego opisu osi priorytetowych RPO WO 2007 - 2013", wersja nr 14, przyjęta przez Zarząd Województwa Opolskiego uchwałą nr 1324/2008 z dnia 3 stycznia 2008 r. z późniejszymi zmianami oraz "Vademecum dla beneficjentów RPO WO 2007 - 2013", wersja nr 11, Tom I, przyjęty przez Zarząd Województwa Opolskiego uchwałą nr 4858/2010 z dnia 26 kwietnia 2010 r., oraz Tom II przyjęty przez Zarząd Województwa Opolskiego uchwałą nr 4859/2010 z dnia 26 kwietnia 2010 r.

Nie zgadzając się z powyższym stanowiskiem OCRG, R. K. wniósł protest, domagając się przeprowadzenia ponownej weryfikacji powyższej oceny w zakresie jej zgodności z obowiązującymi wytycznymi Zarządu Województwa Opolskiego i skierowanie jego wniosku o dofinansowanie do oceny merytorycznej. Ustosunkowując się do zarzutów OCRG, odwołał się do "Definicji wskaźników produktów i rezultatów na poziomie projektu dla osi priorytetowej I w ramach RPO WO 2007 - 2013", w zakresie pojęcia - liczba zakupionych środków trwałych - według której jest to ilość nabytych w wyniku realizacji projektu środków trwałych wpisanych do ewidencji, zgodnie z ustawą o rachunkowości. Następnie podniósł, że ilość środków trwałych, które zostaną ujęte w ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa to środki, których jednostkowa wartość początkowa jest wyższa niż 3000 zł. Natomiast liczba zakupionych środków trwałych w ramach projektu, których wartość jednostkowa przewyższa kwotę 3000 zł to - zgodnie z załącznikiem numer 14 - tylko 3 środki trwałe i są to: samochód dostawczy, traktor wraz z elementami wymiennymi oraz przyczepka. Podał, że w pkt 3.7 oraz pkt 3.8 wniosku ilość środków trwałych określono jako wartość 3, podobnie jak w załączniku nr 1, pkt B.1. Natomiast w załączniku nr 1, pkt D, gdzie został szczegółowo rozpisany sprzęt zakupowany w ramach projektu, ilość sprzętu jest analogiczna z załącznikiem nr 14 oraz nr 7. Odnośnie zarzutu, że w załączniku nr 1, pkt B.1 nie skorygowano rozbieżności z załącznikiem nr 14 w zakresie liczby zakupionych środków trwałych, R. K. podniósł, iż jest on wynikiem nieznajomości przez pracownika dokonującego oceny formalnej wniosku w/w "Definicji wskaźników (...)". W zakresie zarzutu dotyczącego nieskorygowania błędnej kwoty w załączniku nr 7, w pozycji "G+Ł razem kwartały", wnoszący protest stwierdził, że kwota w harmonogramie w pozycji "G+Ł" jest prawidłowa i wynosi 114823,53 zł oraz jest równoznaczna z pozycją wszystkie lata 114823,53 zł i tabelą 1.3 wniosku - całkowite koszty projektu - kwalifikowane i niekwalifikowane - 114823,53 zł oraz tabelą D.1.1 - Biznes plan. Wobec powyższego ocena OCRG jest całkowicie błędna i niezrozumiała. Dalej podał, że załącznik nr 7 został prawidłowo podpisany i zaparafowany przez wnioskodawcę. Z kolei załącznik nr 10.2 został podpisany przez osobę upoważnioną we wskazanych miejscach formularza, a na każdej stronie znajduje się również parafka wnioskodawcy. R. K. wskazał także, że wszystkie dokumenty podpisywane były w biurze rachunkowym i dysponuje świadkami, w postaci pracowników biura, którzy sprawdzali je pod tym kątem czterokrotnie. Odnośnie załącznika nr 14 wyjaśnił, że zestawienie zakupywanego sprzętu zostało integralnie powiązane z planem rozmieszczenia sprzętu, który został dołączony do wniosku. Plan rozmieszczenia sprzętu nie ma wyglądu typowego rysunku, dlatego być może osoba sprawdzająca wniosek zrobiła to tak pobieżnie, że go nie zauważyła.

Zarząd Województwa Opolskiego - Instytucja Zarządzająca, rozstrzygnięciem z dnia [...], nr [...], działając w oparciu o przepisy art. 30b ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zw. z art. 6 ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrażaniem funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności (Dz. U. z 2008 r. Nr 216, poz. 1370) oraz na podstawie Wytycznych Instytucji Zarządzającej w zakresie procedury odwoławczej w ramach RPO WO 2007 - 2013 przyjętych uchwałą Zarządu Województwa Opolskiego nr 3162/2009 z dnia 7 kwietnia 2009 r. ze zm., rozpatrzyła protest negatywnie. Uzasadniając swoje stanowisko Instytucja Zarządzająca przedstawiła stan faktyczny sprawy i stwierdziła, że w skorygowanym pkt 3.7 wniosku o dofinansowanie R. K. odniósł się do zaprezentowanego w pkt. 3.8 wskaźnika pn. Liczba zakupionych środków trwałych - 3 szt., w sposób następujący: (...) Liczba zakupionych środków trwałych 3 - zgodnie z zapisami "Definicji wskaźników produktów i rezultatów na poziomie projektu dla osi priorytetowej 1 w ramach RPO WO 2007/2013 ". Natomiast zgodnie z zapisami tej Definicji w/w wskaźnik dotyczący zakupu środków trwałych oznacza ilość nabytych w wyniku realizacji projektu środków wpisanych do ewidencji, zgodnie z ustawą o rachunkowości. Dalej Instytucja Zarządzająca odwołując się do zapisów ustawy o rachunkowości z dnia 29 września 1994 r. (Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694) w zakresie definicji "środków trwałych" wywodziła, że ustawa ta odnośnie prowadzenia ich ewidencji ani nie wprowadza dolnej granicy, od której środki trwałe należy ewidencjonować, ani nie rozróżnia składników majątku na środki trwałe i składniki wyposażenia. Przedsiębiorcy, ewidencjonując składniki majątku biorą przede wszystkim pod uwagę cele podatkowe, posługując się zapisami, w tym przypadku (osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r. (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), a także wydanymi na jej podstawie przepisami wykonawczymi. W zakresie prowadzenia ewidencji środków trwałych zgodnie z w/w ustawą o podatku dochodowym granicą cenową składników majątku dla potrzeb amortyzacyjnych jest kwota 3.500 zł, w zależności od decyzji podatnika. Decyzję o tym, czy do ewidencji środków trwałych będą wpisane składniki majątku o przewidywanej użyteczności dłuższej niż rok i potraktowanej jako środki trwałe pozostawia się podatnikowi, który może, wedle swojego uznania, dla celów podatkowych albo wpisać zakupiony poniżej kwoty 3.500 zł środek trwały o przewidywanej użyteczności dłuższej niż rok, w celu dokonywania odpisów amortyzacyjnych stanowiących koszt uzyskania przychodu, albo zaliczyć wydatek na ten składnik majątku od razu do kosztów uzyskania przychodów (czyli dokonać amortyzacji jednorazowej), nie ewidencjonując go w ewidencji środków trwałych, a ujmując go w ewidencji wyposażenia. Z kolei, środek powyżej 3.500 zł i o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok należy wpisać do ewidencji środków trwałych. Natomiast z protestu wynika, że wnioskodawca oszacował wartość wskaźnika produktu pn. Liczba zakupionych środków trwałych na 3 szt., powołując się na art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i przyjął, że środki trwałe, które zostaną ujęte w ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa, to środki, których wartość początkowa jest wyższa niż 3.000 zł. Jednak, po pierwsze art. 22d ust. 1 w/w ustawy mówi o wartości przewyższającej 3.500 zł, a nie 3.000 zł, a po drugie w piśmie przewodnim do korekty wniosku wnioskodawca nie wyjaśnił, jaki zastosował sposób podziału zakupywanego sprzętu na środki trwałe. Biorąc pod uwagę jednak zapisy skorygowanej dokumentacji projektowej, istnieje rozbieżność pomiędzy wartością wskaźnika produktu pn. Zakup środków trwałych - 3 szt. w pkt. 3.8 wniosku, a ilością środków trwałych przedstawionych w załączniku nr 1 - Biznes planie (pkt D.1.1) - 15 szt. oraz w załączniku nr 7 - Harmonogramu rzeczowo - finansowego realizacji projektu - 15 szt. Skoro zatem wnioskodawca uznał, że będzie ewidencjonował środki trwałe w oparciu o zasadę, iż w ewidencji zostaną ujęte środki, których wartość początkowa jest wyższa niż 3.000 zł, to w załączniku nr 7 powinien wskazać dwie kategorie ogólne, np. zakup środków trwałych oraz zakup wyposażenia, które następnie należało uszczegółowić. Wówczas zostałaby zachowana zgodność zapisów w zakresie ilości nabywanych środków trwałych w obrębie całej dokumentacji projektowej. Za zasadne zatem organ uznał stanowisko OCRG, iż wartość wskaźnika dotyczącego liczby środków trwałych w pkt. 3.7 jest rozbieżna z załącznikami nr 1 i 7. Wartość wskaźnika produktu pn. Liczba zakupionych środków trwałych przedstawiona w pkt 3.8 skorygowanego wniosku była niezgodna z ilością wykazaną w skorygowanych załącznikach nr 1 i 7. Ponadto w piśmie przewodnim wnioskodawca nie wskazał sposobu, w jaki dokonał zakwalifikowania zakupywanego sprzętu do środków trwałych, zatem OCRG nawet w przypadku wzięcia pod uwagę zapisów ustawy o podatku dochodowym nie mogło stwierdzić, że wartość w/w wskaźnika w pkt 3.8 wniosku, a tym samym odniesienie się do niego w pkt 3.7 wniosku, jest prawidłowe. W odniesieniu do powodu odrzucenia przez OCRG wniosku ze względu na rozbieżność wskaźnika produktu pn. Liczba zakupionych środków trwałych w pkt 3.8 - 3 szt. z załącznikami nr 1 oraz 7 - 15 szt., Instytucja Zarządzająca również uznała ocenę dokonaną przez OCRG jako prawidłową. Natomiast organ podzielił zasadność zarzutów protestu i uznał za nieprawidłową dokonaną przez OCRG ocenę pod kątem niespełnienia przez wniosek kryterium - "Wniosek złożony poprawnie, zgodnie z wytycznymi Instytucji Zarządzającej" w zakresie rozbieżności wartości wskaźnika pn. Liczba zakupionych środków trwałych wskazanej w pkt 3.8 wniosku - 3 szt., do którego odniesiono się w pkt. 3.7 m. in., z załącznikiem nr 14. Zdaniem Instytucji Zarządzającej, zapisy Vademecum dla beneficjentów (...), Tom II, Rozdział 3 - Dokumenty niezbędne dla przedsiębiorców, pkt 3.1 - Instrukcja wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie projektu ze środków europejskiego funduszu rozwoju regionalnego dla projektów realizowanych przez przedsiębiorców (zwanej dalej Instrukcją wypełniania załączników), pkt 14 - Wyciąg z dokumentacji technicznej lub program funkcjonalno - użytkowy/specyfikacja zakupywanego sprzętu/specyfikacja zakupywanych: (...) zobowiązują do dołączenia zestawienia zakupywanego w ramach projektu sprzętu, które powinno odnosić się zarówno do wyposażenia, jak też do środków trwałych. Jednocześnie Instrukcja wypełniania załączników nie narzuca, że zestawienie to powinno zostać rozdzielone na "środki trwałe'' i "wyposażenie", czy też "pozostałe środki trwałe" w zależności od sposobu ich nazwania/zakwalifikowania m.in. w załączniku nr 7. W odniesieniu do kryterium pn. "Załączniki do wniosku są poprawne, zgodnie z wytycznymi Instytucji Zarządzającej" organ podzielił ocenę OCRG w zakresie nieskorygowania przez wnioskodawcę w załączniku nr 7 błędnej kwoty w pozycji "łącznie G+Ł razem kwartały". Instytucja Zarządzająca, odwołując się do zapisów Vademecum, Instrukcji wypełniania załączników, stwierdziła, że wnioskodawca nie dokonał korekty w zakresie nieprawidłowej wartości całkowitych kosztów kwalifikowanych oraz niekwalifikowanych i ponownie w załączniku nr 7 w wierszu pn. Łącznie G i Ł (wydatki kwalifikowane i niekwalifikowane), w kolumnie pn. Razem kwartały od I do IV roku 2011, wpisał wartość 14823,53 zł, która nie jest zgodna m.in. z pkt 3.11, Tabela 3 korekty wniosku o dofinansowanie, gdzie wartość ta wynosi 114823,53 zł. Instytucja jako prawidłową uznała również ocenę OCRG w zakresie załącznika nr 10.2 stwierdzając, że wbrew zapisom Instrukcji wypełniania załączników na ostatniej stronie formularza, we wskazanych miejscach, wnioskodawca nie podał następujących danych: imię i nazwisko, nr telefonu, data i podpis, stanowisko służbowe. Nie zgodziła się natomiast z pozostałymi zarzutami OCRG w zakresie omawianego kryterium. I tak, odnośnie konieczności skorygowania rozbieżności pkt B.1 Biznes-planu z załącznikiem nr 14 w zakresie zakupionych środków trwałych, stwierdziła, że w pkt B.1 - Produkt/towar/usługa, opisuje się czego będzie dotyczyła planowana do realizacji inwestycja oraz w jaki sposób wpłynie ona na poprawę zadowolenia przyszłych odbiorców. Natomiast opis inwestycji w odniesieniu do rodzajów działań/kosztów znajduje się w pkt D.1 - Opis planowanej inwestycji, Biznes-planu. Instytucja Zarządzająca nie stwierdziła również, że sposób podpisania załącznika nr 7, który na każdej stronie został zaparafowany i potwierdzony za zgodność z oryginałem, był wadliwy. Z kolei odnośnie załącznika nr 14, Instytucja - dokonując analizy jego treści - uznała, że podany przez wnioskodawcę plan rozmieszczenia sprzętu przez wskazanie miejsca jego przechowywania jest prawidłowy. W oparciu o powyższe stwierdzono, że wniosek o dofinansowanie nie spełnia formalnego kryterium względnego pn. "Wniosek złożony poprawnie, zgodnie z wytycznymi Instytucji Zarządzającej" oraz "Załączniki do wniosku są poprawne, zgodnie z wytycznymi Instytucji Zarządzającej" i podlega odrzuceniu z uwagi na niezastosowanie się do uwag OCRG do korekty wniosku. W pouczeniu do omawianego rozstrzygnięcia Instytucja Zarządzająca poinformowała R. K., że na podstawie art. 30c ustawy w terminie 14 dni od otrzymania niniejszego rozstrzygnięcia może wnieść skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270. ze zm.) wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie oraz informację w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 ustawy, tj. informacji o wynikach procedury odwoławczej. Ponadto wskazano, że skarga podlega opłacie sądowej. Powyższe rozstrzygnięcie zostało doręczone do rąk żony R. K. w dniu 14 stycznia 2011 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki.

W skardze na powyższą ocenę projektu, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w dniu 28 stycznia 2011 r. (data stempla pocztowego), R. K. domagał się przywrócenia wniosku do procedury konkursowej, ponieważ nie zawiera on żadnych błędów formalnych ani merytorycznych. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że zinterpretował przepisy ustawy o rachunkowości w identyczny sposób jak Instytucja Zarządzająca i ponieważ tylko 3 sprzęty przewyższały wartość 3.500 zł, to zgodnie z "Definicją wskaźników i rezultatów na poziomie projektu dla osi priorytetowej I w ramach RPO WO 2007/2013" w punkcie 3.8 wniosku wpisał wartość 3. Zdaniem skarżącego, zgodnie z załącznikiem nr 14 to tylko 3 środki trwałe według zasady rachunkowości kwalifikują się do ujęcia w ewidencji przedsiębiorstwa i są to: samochód dostawczy, traktor wraz z elementami wymiennymi oraz przyczepka. Dalej argumentując, skarżący odwołał się do postanowień Instrukcji wypełniania załączników w zakresie pkt 3.7 wniosku i wskazał, że w skorygowanym wniosku w punkcie tym umieścił następujący zapis: Liczba zakupionych środków trwałych - 3 szt. - zgodnie z zapisami "Definicji wskaźników (...)". Natomiast w załączniku nr 1 - Biznes-planie, załączniku nr 7 - Harmonogramie rzeczowo-finansowym oraz w załączniku numer 14 - Zestawieniu rzeczowo-finansowym, zostało ujęte 15 sprzętów/środków trwałych, które zostaną zakupione w ramach projektu i zgodnie ze stanem faktycznym, ponieważ tak mówi Instrukcja wypełniania załączników. Następnie przytoczył fragment tej Instrukcji odnośnie załącznika nr 1 i podał, że w pkt B.1 wskazał, że łączna ilość środków trwałych przewidzianych do zakupu w ramach projektu to 3 zgodnie z zapisami "Definicji wskaźników (...)", liczba zakupionych wartości niematerialnych i prawnych - 1 sztuka. Dlatego stwierdzenie Instytucji Zarządzającej dotyczące rozbieżności liczby środków trwałych w pkt. 3.7 z załącznikami nr 1 i 7 jest całkowicie błędne. Z kolei, odnośnie pkt D.1 wniosku - Opis planowanej inwestycji, wpisano wszystkie pozycje stanowiące koszty kwalifikowane (15 sztuk) aby ich suma dawała wartość spójną z wnioskiem, załącznikiem nr 7 i 14. Natomiast w załączniku nr 7, zgodnie z Instrukcją wypełniania załączników, wpisano wszystkie elementy projektu, których jest 15. Poprawnie również wykazano w załączniku nr 14 - Specyfikacja zakupywanego sprzętu, wszystkie sprzęty zakupywane w ramach projektu w ilości 15 sztuk. Dalej, odnosząc się do kwestii spójności, skarżący wskazał, że w pkt 3.7 oraz pkt 3.8 wniosku ilość środków trwałych określono jako wartość 3, podobnie w załączniku nr 1, pkt B.1. Natomiast w załączniku nr 1, w pkt D, gdzie został szczegółowo rozpisany sprzęt zakupywany w ramach projektu ilość sprzętu jest analogiczna z załącznikiem nr 14 oraz nr 7. Zdaniem skarżącego, błąd osoby oceniającej projekt powstał w wyniku nieznajomości przez nią "Definicji wskaźników (...)". Ponadto, w ocenie R. K., nie mogą być wpisane takie same wartości w pkt 3.7 oraz 3.8 wniosku oraz w załączniku nr 1, 7 i 14, ponieważ w niektórych miejscach, jak np. wniosek, należy wpisać liczbę środków trwałych, które przewyższały wartość 3.500 zł, w biznes-planie: wszystkie koszty kwalifikowane, w harmonogramie: wszystkie elementy projektu, w specyfikacji sprzętu: zestawienie zakupywanego sprzętu - a każde z tych pojęć ma swoją odrębną specyfikę. Skarżący podkreślił, że Instytucja Zarządzająca potwierdza, że wnioskodawca wypełnił punkt 3.7 oraz 3.8 wniosku zgodnie z "Definicją wskaźników (...)", wpisując wartość - 3, oraz, że załącznik nr 14 jest prawidłowo wypełniony, a widnieje w nim wartość - 15, co oznacza, że załącznik nr 1 i 7 również zostały wypełnione prawidłowo, a spójność dokumentacji nie polega na tym, że jest ona identyczna we wszystkich miejscach. Następnie skarżący ponownie podniósł, że w załączniku nr 7 w pozycji "G+Ł" widnieje liczba 114823,53 zł. Natomiast odnośnie załącznika nr 10.2 stwierdził, że żądanie tego dokumentu przez OCRG było niezgodne z regulaminem konkursu i wykazem załączników, który trwale jest związany z wnioskiem dla tego konkursu.

W odpowiedzi na skargę Instytucja Zarządzająca wniosła o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonym akcie. Alternatywnie wniosła o pozostawienie skargi bez rozpatrzenia, argumentując, że z treści skargi i treści prezentaty Sądu na jej odpisie wynika, że nie zawiera ona załączników. Natomiast zgodnie z przepisem art. 30c ust. 2 ustawy, skarga powinna być kompletna co oznacza, że skarżący powinien dołączyć wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Ponadto w odpowiedzi na skargę podniesiono - przyjmując założenie, że skarga została doręczona osobiście w dniu 31 stycznia 2011 r. - iż skarga wpłynęła do Sądu po terminie. Skoro bowiem skarżącemu doręczono rozstrzygnięcie protestu w dniu 14 stycznia 2011 r., to termin wniesienia skargi do Sądu upływał 28 stycznia 2011 r.

W trakcie rozprawy sądowej pełnomocnik skarżącego podtrzymał wywody zawarte w skardze, akcentując terminowość wniesienia skargi i wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Natomiast pełnomocnik Zarządu Województwa Opolskiego podtrzymał stanowisko wyrażone w odpowiedzi na skargę. Dodatkowo podkreślił, że do skargi prawdopodobnie zostały dołączone jedynie dwa dokumenty: protest i rozstrzygnięcie protestu. Świadczy o tym - jego zdaniem - fakt, iż koperta jest niewielkich rozmiarów. Powyższe zaś uzasadnia pozostawienie skargi bez rozpatrzenia, gdyż tak wniesiona byłaby niekompletna. Na żądanie Sądu, pełnomocnik organu okazał komplet kserokopii akt administracyjnych postępowania. W przedstawionym załączniku nr 10.2, Sąd stwierdził, że nie jest on opatrzony pieczęcią firmową, podpisem skarżącego, numerem telefonu, stanowiskiem służbowym wraz z podaniem imienia i nazwiska skarżącego, odmiennie niż ma to miejsce na egzemplarzu przedłożonym wraz z ze skargą do sądu. Analogiczna sytuacja zachodzi jeśli chodzi o załącznik nr 7, gdzie brak jest podpisu na egzemplarzu będącym w posiadaniu pełnomocnika Instytucji Zarządzającej. Na pytanie Sądu pełnomocnik stwierdził, że nie posiada wiedzy odnośnie tego, czy w zakresie braków formalnych było prowadzone przez organ jakiekolwiek postępowanie. Ponadto wyjaśnił, że skarżący nie wskazał podstawy prawnej, która wyłączałaby obowiązek złożenia załącznika nr 10.2. Natomiast możliwość żądania tego załącznika wynika z uregulowań Vademecum, jeśli eksperci przy dokonywaniu oceny wniosku uznają to za niezbędne. Podał również, że wnioski do OCRG mogą być składane w trojaki sposób: pocztą, pocztą kurierską albo osobiście. Istotne jest, aby zostały one fizycznie dostarczone do organu. Z kolei pełnomocnik skarżącego potwierdził, że na okazanym przez Sąd załączniku nr 7 doręczonym przez skarżącego widnieje kwota 14823,53 zł, a nie kwota 114823,53 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, która w myśl przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), jest dokonywana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność ich wykładni oraz prawidłowość przyjętej procedury. Sądy administracyjne orzekają ponadto w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują kontrolę sądową i stosują środki określone w tych przepisach, co wynika z art. 3 § 3 P.p.s.a.

Taką regulację szczególną stanowi przepis art. 30c ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z tym przepisem, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Odnotowania również wymaga, że ustawa nie określa innego kryterium sprawowania kontroli sądowej niż przewidziane w art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych.

Przed przystąpieniem jednak do merytorycznej oceny legalności zaskarżonego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia należało zbadać, czy skarżący spełnił wymagania formalne skargi określone w art. 30c ust. 2 ustawy. Stosownie do tej regulacji, skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej. Skarga podlega opłacie sądowej. Dokonując zatem oceny skargi pod kątem spełnienia powyższych przesłanek należało stwierdzić, że skarga została wniesiona w ustawowym 14-dniowym terminie, bowiem rozstrzygnięcie Instytucji Zarządzającej z dnia 13 stycznia 2011 r. o negatywnym rozpatrzeniu protestu zostało doręczone skarżącemu w dniu 14 stycznia 2011 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, natomiast skarga nadana została przez R. K. za pośrednictwem poczty w dniu 28 stycznia 2011 r., co potwierdza data stempla pocztowego na kopercie. Jednocześnie uznać należało, że skarżący wniósł skargę wraz z kompletną dokumentacją, określoną w art. 30c ust. 2 ustawy. Tym samym nie można było podzielić stanowiska Instytucji Zarządzającej odnośnie zaistnienia przesłanek do pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. W tym miejscu wyjaśnienia jeszcze wymaga, w związku z podniesioną w tym zakresie argumentacją w odpowiedzi na skargę, że przy wpłynięciu skargi do Sądu jedynie na egzemplarzu skargi, który zostaje włączony do akt sądowych sprawy, na prezentacie zawarta zostaje informacja o ilości załączników dołączonych do skargi. Dlatego też na prezentacie Sądu znajdującej się na egzemplarzu skargi, który został przesłany do Instytucji Zarządzającej w celu udzielenia odpowiedzi na skargę, takich informacji nie pomieszczono. Stąd mogło wyniknąć przekonanie Instytucji Zarządzającej o braku dołączenia przez R. K. stosownej dokumentacji do skargi. Poza powyższym zauważyć należy, że skarżący uiścił wymagany wpis od skargi po terminie do jej wniesienia, bowiem dopiero w dniu 21 lutego 2011 r. Sąd, uznając jednak, że zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu z dnia 13 stycznia 2011 r. pouczenie w zakresie opłaty sądowej było błędne, gdyż nie zawierało wskazania co do wysokości opłaty, terminu oraz dopuszczalnych sposobów uiszczenia opłaty, a strona nie była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, brak było podstaw do pozostawienia skargi bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 3 ustawy. Udzielone skarżącemu pouczenie, ze względu na brak powyższych informacji nie pozwalało mu na prawidłowe wykonanie obowiązku opłacenia skargi, a tym samym nie mogło negatywnie wpłynąć na jego prawo do jej wniesienia. Powyższe stanowisko Sądu znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, który uznał, że w świetle zasad konstytucyjnych oraz treści art. 30d ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, skarga wniesiona do sądu administracyjnego, od której nie uiszczono opłaty sądowej oraz, która posiada braki w zakresie jej kompletności wynikłe wskutek błędnego pouczenia lub braku pouczenia, nie może być pozostawiona bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 i 3 tej ustawy (por. postanowienia NSA z dnia 2 grudnia 2009 r., sygn. akt II GZ 266/09, LEX nr 582842 oraz z dnia 22 października 2009 r., sygn. akt II GSK 811/09, LEX nr 598272). Sąd podziela w całości argumentację zaprezentowaną w powołanych postanowieniach, iż treść pouczenia w zakresie wysokości oraz sposobu uiszczenia opłaty sądowej powinna być określona, jak dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wydanego na podstawie art. 233 P.p.s.a. oraz na podstawie przepisu art. 219 § 2 P.p.s.a., określającego dopuszczalne sposoby uiszczenia opłat sądowych. Stosowanie tych przepisów w sprawach objętych ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie zostało bowiem wyłączone w art. 30e tej ustawy.

Przechodząc już do merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia, w pierwszej kolejności należy wskazać, że stosownie do art. 30c ust. 3 ustawy, w wyniku rozpatrzenia skargi sąd administracyjny może:

1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą;

2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;

3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe.

Dokonując kontroli sądowej zaskarżonego rozstrzygnięcia w tak zakreślonych granicach, Sąd nie stwierdził, aby ocena projektu przedstawionego przez skarżącego przeprowadzona została w sposób naruszający prawo.

Przedstawiając przyczyny, które zadecydowały o powyższej ocenie Sądu, odnotować należy, że postępowanie w przedmiotowej sprawie toczyło się w oparciu o przepisy ustawy oraz akty wydane przez Instytucję Zarządzającą, składające się na system realizacji planu operacyjnego, w tym m. in. Vademecum dla beneficjentów RPO WO 2007 - 2013, wersja nr 11, przyjęta uchwałą Zarządu Województwa Opolskiego z dnia 26 kwietnia 2010 r., nr 4859/2010, zwane dalej Vademecum, oraz Szczegółowy opis osi priorytetowych RPO WO na lata 2007- 2013, wersja nr 14 ze zm., przyjęta uchwałą Zarządu Woj. Opol. z dnia 3 stycznia 2008 r., nr 1324/2008.

Rozważenia wymaga zatem ustalenie charakteru systemu realizacji programu, czyli zasad i procedur obowiązujących podmioty uczestniczące w realizacji programu, w rozumieniu art. 5 pkt 11 i art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy, którego częścią jest Vademecum i które nakłada na ubiegających się o dofinansowanie w ramach danego programu szereg obowiązków. System ten niewątpliwie nie mieści się w katalogu źródeł prawa powszechnie obowiązującego, określonym w art. 87 Konstytucji RP. Ponadto nie jest on wydany przez konstytucyjnie upoważniony organ do wydawania przepisów prawa i nie jest publikowany w sposób przyjęty dla publikacji aktów normatywnych. Jednakże pomimo tych wad omawianemu systemowi realizacji programu przyznać należy walor źródła prawa, gdyż ocena projektów podlegających dofinansowaniu ze środków publicznych dokonywana przez instytucję zarządzającą jest kontrolowana przez sąd administracyjny, ma on umocowanie w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, ma generalny charakter i jest skierowany do indywidualnie nieokreślonego kręgu adresatów. Także, co do zasady, jako źródło prawa, system realizacji programu wiąże podmiot, który na jego podstawie zgłosił wniosek o dofinansowanie projektu (por. wyrok NSA z dnia 4 sierpnia 2010 r., sygn. akt II GSK 797/10, zamieszczony na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Odnosząc się do postanowień Vademecum, w tym rozdziału 1.2 "Proces wyboru projektów w trybie konkursowym", wskazać należy, że wybór projektu uzależniony jest od spełnienia kryteriów zatwierdzonych przez KM zgodnie z art. 65 lit. a Rozporządzenia Rady 1083/2006 oraz od podjęcia przez Instytucję Zarządzającą decyzji o jego dofinansowaniu. Kryteria formalne oraz merytoryczne I i II stopnia są jednakowe dla wszystkich potencjalnych beneficjentów projektów dotyczących danej kategorii operacji RPO WO 2007 - 2013. Wykaz kryteriów formalnych i merytorycznych (uniwersalnych/szczegółowych, bezwzględnych/względnych) stanowi załącznik nr 5 do Uszczegółowienia.

Ponadto w Vademecum (rozdział 1.2.4 Etapy oceny projektów) określono, że procedura rozpatrywania wniosków o dofinansowanie projektów przez IZ/IP II obejmuje następujące etapy: a) ocena formalna dokonywana w oparciu o kryteria formalne uniwersalne (tj. zgodności formalnej w zakresie poprawności złożonej dokumentacji projektowej), b) ocena merytoryczna I i II stopnia, c) wybór projektów do dofinansowania przez ZWO.

W rozpoznawanej sprawie wniosek został odrzucony na etapie oceny formalnej z uwagi na niespełnienie kryteriów formalnych względnych pn. "Wniosek złożony poprawnie, zgodnie z wytycznymi Instytucji Zarządzającej" oraz "Załączniki do wniosku są poprawne, zgodnie z wytycznymi Instytucji Zarządzającej":

W Vademecum (rozdział 1.2.4.1 Ocena formalna [obligatoryjna]) wyjaśniono również, że ocena formalna pozwala sprawdzić poprawność złożonej dokumentacji projektowej pod względem formalnym, bez konieczności analizy merytorycznej warstwy projektu. Oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu w oparciu o kryteria formalne uniwersalne ("Szczegółowy opis osi priorytetowych RPO WO 2007-2013" - załącznik nr 5) dokonuje zawsze dwóch pracowników IZ/IP II zgodnie z zasadą dwóch par oczu, na podstawie listy sprawdzającej do oceny formalnej w systemie 0/1. Nadto, w przypadku stwierdzenia braków lub błędów formalnych odnośnie względnych kryteriów formalnych beneficjent ma możliwość dokonania stosownych poprawek i uzupełnień we wniosku oraz załączonej dokumentacji w terminie wskazanym przez IZ/IP II w piśmie z uwagami, nie krótszym niż 3 dni robocze, licząc od następnego dnia po dniu doręczenia przedmiotowego pisma. Konkretne uchybienia wykryte we wniosku można poprawiać tylko raz. W sytuacji, gdy beneficjent nie dokona w danym terminie stosownych poprawek/uzupełnień bądź nie udzielił dodatkowych wyjaśnień, o które został poproszony w dokumentacji projektowej, wniosek zostaje odrzucony, a beneficjent pisemnie o tym fakcie powiadomiony.

Powyższą procedurę zastosowano w przypadku skarżącego, gdyż wobec stwierdzenia braków i uchybień w ramach dokonywanej oceny formalnej wniosku, pismem z dnia 24 sierpnia 2010 r. wezwano go do uzupełnienia/poprawienia wniosku o dofinansowanie. Powtórnie przeprowadzona ocena formalna wniosku skarżącego o dofinansowanie przeprowadzona przez Instytucję Pośredniczącą II stopnia, po dokonanej przez niego korekcie, skutkowała jego odrzuceniem na tym etapie. Również Instytucja Zarządzająca negatywnie rozpatrzyła protest wniesiony przez skarżącego od powyższej oceny OCRG, stwierdzając, że wniosek o dofinansowanie nie spełnia formalnego kryterium względnego pn. "Wniosek złożony poprawnie, zgodnie z wytycznymi Instytucji Zarządzającej" oraz "Załączniki do wniosku są poprawne, zgodnie z wytycznymi Instytucji Zarządzającej" i podlega odrzuceniu z uwagi na niezastosowanie się do uwag OCRG do korekty wniosku.

Badając zatem niniejszą sprawę pod kątem wypełnienia powyższych kryteriów wskazać należy, że zgodnie z kryteriami oceny wniosków o dofinansowanie zawartymi w załączniku nr 5 do Szczegółowego opisu osi priorytetowych na lata 2007 - 2013 (załącznik nr 5 pn. Kryteria formalne - uniwersalne dla wszystkich działań i poddziałań RPO WO 2007-2013), pod poz. 3 wskazano: nazwa kryterium - "Wniosek złożony poprawnie, zgodnie z wytycznymi Instytucji Zarządzającej"; źródło informacji - wniosek; kryterium to ma charakter względny; komentarz/uzasadnienie do tego kryterium opisuje, że jego badanie następuje zgodnie z Instrukcją składania wniosku oraz treścią ogłoszenia o naborze wniosku. Odwołując się więc do Instrukcji wypełniania wniosku (Vademecum Tom II, Rozdział 2, pkt 2.2.) należy zauważyć, że w zakresie zasad wypełniania pkt 3.7 wniosku pn. Opis przedmiotu projektu postanowiono, że w punkcie tym trzeba odnieść się ilościowo do wskaźników produktu zawartych w pkt 3.8, wskazując jednocześnie na jednostki miary, np. szt., km, tys., w taki sposób, aby zapisy w niniejszych punktach były spójne. Jednocześnie odnośnie pkt 3.8 wniosku pn. Planowane efekty rzeczowe (produkty) uzyskane w wyniku realizacji projektu wskazano, że planowane wskaźniki produktu i ich wartości muszą być spójne z tymi, które zostały opisane w pkt 3.7 wniosku. Odnosząc się natomiast do kryterium względnego "Załączniki do wniosku są poprawne, zgodnie z wytycznymi Instytucji Zarządzającej" odnotowania wymaga, że badanie tego kryterium względnego winno nastąpić na podstawie załączników do wniosku. Tak bowiem jednoznacznie stanowi opis tego kryterium (pozycja 5 tabeli). Ocena kompletności załączników do wniosku winna być bowiem dokonana, w myśl komentarza do tego kryterium, zgodnie z Instrukcją wypełniania załączników oraz treścią ogłoszenia o naborze wniosków. W Vademecum (Tom II, rozdział 3) zawarta jest (w pkt 3.1.) Instrukcja wypełniania załączników do wniosku. W Instrukcji tej w odniesieniu do załącznika nr 1 pn. Biznes plan przewidziano, że informacje w nim zawarte powinny być zbieżne z zapisami zawartymi we wniosku oraz w pozostałych załącznikach m. in. w zakresie wskaźników. Natomiast odnośnie załącznika nr 7 pn. Harmonogram rzeczowo - finansowy projektu postanowiono, że załącznik ten musi być zgodny z pozostałymi załącznikami. Z łącznego odczytania powyższych regulacji wynika - zważywszy na zawarte w nich odesłania - że podane przez wnioskodawcę wartości wskaźników muszą być takie same we wniosku, jak i w załącznikach.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy niewątpliwie należy stwierdzić brak spójności pomiędzy punktami 3.7 i 3.8 wniosku a załącznikiem nr 1 i 7 w zakresie wskaźnika - Liczba zakupionych środków trwałych. W skorygowanych przez skarżącego pkt 3.7 i 3.8 wniosku wymieniono 3 szt. środków trwałych, natomiast w załączniku nr 1 i 7 wpisano 15 szt. W związku z tym zasadny jest zarzut Instytucji Zarządzającej oraz OCRG dotyczący rozbieżności tego wskaźnika. Jednocześnie wyjaśnienia wymaga, w związku z podniesioną w tej mierze argumentacją skargi, że zgodnie z podanym w "Definicji wskaźników produktów i rezultatów na poziomie projektu dla osi priorytetowej 1 w ramach RPO WO 2007/2013 ", w nr 1.1.2.3., sposobem rozumienia wskaźnika pn. Liczba zakupionych środków trwałych, jest to ilość nabytych w wyniku realizacji projektu środków trwałych wpisanych do ewidencji, zgodnie z ustawą o rachunkowości. Takiej też kwalifikacji środków trwałych dokonał skarżący, o czym świadczy zapis w pkt 3.7 skorygowanego wniosku, gdzie powołuje się na w/w Definicję. Natomiast z treści wniesionego sprzeciwu wynika, że R. K., dokonując podziału środków trwałych, przyjął kryterium kwotowe i ujął w ewidencji przedsiębiorstwa te środki trwałe, których wartość początkowa jest wyższa niż 3.000 zł. Zgodzić się zatem należało z Instytucją Zarządzającą, że w sytuacji, gdy skarżący chciał dokonać podziału zakupywanego sprzętu w oparciu o ustawę z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), która w art. 22d ust. 1 wprowadza granicę kwotową dla środków trwałych dla potrzeb amortyzacji w wysokości 3.500 zł (a nie jak przyjął skarżący 3.000 zł), powinien wskazać dwie kategorie ogólne: zakup środków trwałych i zakup wyposażenia. Powyższe zapewniłoby spójność wniosku z załącznikami w zakresie wartości wskaźnika - Liczba zakupionych środków trwałych i pozostawałoby w zgodzie z zapisami w/w ustawy. Tymczasem skarżący, nie wyjaśniając przyjętego kryterium podziału środków trwałych we wniosku w pkt 3.7 i 3.8 wskazał 3 szt. zakupionych środków trwałych, których wartość początkowa jest wyższa niż 3.000 zł, a następnie w załączniku nr 1 i 7 podał ilość środków trwałych - 15 szt., przy czym we wszystkich przypadkach używa tego samego pojęcia: "środki trwałe", co niewątpliwie jest wielce mylące. Powyższe spowodowało brak spójności w obrębie całej dokumentacji projektowej, a w konsekwencji uchybienie zasadom Instrukcji wypełniania załączników. Na tej podstawie wniosek podlegał odrzuceniu z przyczyn formalnych wobec niespełnienia kryterium względnego. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że stosownie do art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy Instytucja Zarządzająca jest upoważniona do dokonywania wyboru projektów, a negatywna ocena projektu dokonana przez kompetentny organ jest realizacją jego uprawnień i nie stanowi naruszenia wskazanej normy prawnej. Jak słusznie stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 30 marca 2010 r. (sygn. akt II GSK 309/10, zamieszczony na stronie internetowej - http://orzeczenia.nsa.gov.pl), to na wnioskodawcy ciąży obowiązek uważnego zapoznania się z priorytetami konkretnego programu operacyjnego, z przyjętym przez instytucję zarządzającą systemem realizacji strategii rozwoju, a następnie z dokumentacją konkursową i na nim też spoczywa obowiązek starannego i odpowiadającego założeniom danego programu operacyjnego przygotowania dokumentacji konkursowej. Szczególne znaczenie ma przygotowanie wniosku z uwzględnieniem znanych wnioskodawcy kryteriów oceny wszystkich zgłoszonych do konkursu projektów. Podawane we wniosku dane, niezależnie od tego czy służą one ocenie formalnej czy merytorycznej, muszą tworzyć zbiór informacji, których wymaga gospodarz konkursu w celu dokonania oceny według przyjętych kryteriów. Zapewne do takich istotnych danych należy w niniejszej sprawie zaliczyć podaną przez skarżącego wartość wskaźnika pn. Liczba zakupionych środków trwałych, a powstałej rozbieżności w tym zakresie nie sposób rozważać w kategoriach błędu nieistotnego. Tym bardziej, że skarżący został poinformowany o popełnieniu tego błędu i zobowiązany do jego poprawienia, czego jednak nie uczynił.

Odnosząc się natomiast do zarzutów OCRG, uznanych przez Instytucję Zarządzającą za nieuzasadnione, to Sąd zgodził się z argumentacją, że w załączniku nr 14 pn. Zestawienie zakupywanego sprzętu, zgodnie z Instrukcją wypełniania załączników określono plan rozmieszczenia sprzętu, wskazując miejsce przechowywania poszczególnych sprzętów. Ponadto za prawidłową należało uznać ocenę Instytucji Zarządzającej dotyczącą braku możliwości skorygowania przez skarżącego pkt B.1 w załączniku nr 1 w zakresie liczby zakupionych środków trwałych. Jak słusznie bowiem zauważono, opis planowanej inwestycji co do rodzaju działania/kosztów, w tym zakupu środków trwałych, znajduje się w pkt D.1 załącznika nr 1, a nie w pkt B.1.

Sąd zgadza się również z zarzutem Instytucji Zarządzającej, że w załączniku nr 7 w kolumnie "Razem kwartały od I do IV roku 2011", w wierszu "Łącznie G i Ł" błędnie wpisano kwotę 14823,53 zł. Zdaniem Sądu, błąd ten należało jednak potraktować jako błąd rachunkowy, gdyż sporną kwotę można w prosty sposób wyliczyć z innych wartości podanych przez wnioskodawcę w omawianej Tabeli. Dlatego też w sytuacji, gdyby było to jedyne uchybienie formalne wniosku skarżącego o dofinansowanie nie mogłoby ono stanowić podstawy do jego odrzucenia. Jak trafnie wywodzono w uzasadnieniu wyroku tut. Sądu z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt I SA/Op 536/10 (zamieszczony na stronie internetowej - http://orzeczenia.nsa.gov.pl), organ oceniający wniosek winien mieć zagwarantowaną proceduralną możliwość wartościowania ujawnionych we wnioskach omyłek pisarskich czy innych oczywistych błędów, a wnioskodawca winien mieć zagwarantowaną proceduralną możliwość ubiegania się o zakwalifikowanie swojej omyłki do tej kategorii błędów. Brak takiej możliwości godzi w zasadę proporcjonalności, rozumianej jako podejmowanie tylko takich działań, które są konieczne i niezbędne do osiągnięcia celów poszczególnych programów operacyjnych (tu: wzmocnienie atrakcyjności gospodarczej regionu przez rozwój przedsiębiorczości - inwestycje w mikroprzedsiębiorstwach) i zastosowania takich środków do ich realizacji, które muszą być odpowiednie (to znaczy takie, dzięki którym da się dany cel osiągnąć), konieczne (to znaczy takie, bez których osiągnięcie danego celu nie jest możliwe) i proporcjonalne (czyli takie, by w jak najmniejszym stopniu stanowiły przeszkodę w wykonywaniu zamierzonego celu). Słusznie też podniesiono w cyt. wyroku, że brak możliwości skorygowania oczywistej omyłki pisarskiej czy rachunkowej na etapie oceny formalnej wniosku godzi także w zasadę równości stron wobec prawa, sformułowaną w art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. Tym niemniej, jak już zauważono wcześniej, omawiany błąd polegający na wpisaniu przez skarżącego błędnej kwoty nie był jedynym, stąd też nie miał decydującego znaczenia dla odrzucenia wniosku skarżącego na etapie jego oceny formalnej.

Odnośnie natomiast zarzutu niepodpisania przez wnioskodawcę załącznika nr 7 i 10.2 przez osobę wskazaną w pkt 2.6 wniosku, oraz braku w załączniku nr 10.2 numeru telefonu, stanowiska służbowego wraz z podaniem imienia i nazwiska skarżącego stwierdzić przyjdzie, że z dokumentacji złożonej do Sądu przez skarżącego wynika, iż załączniki te - w podanym zakresie - zostały wypełnione w sposób prawidłowy, zgodnie z Instrukcją wypełniania załączników. Okoliczność, że na kserokopiach powyższych załączników, okazanych przez pełnomocnika Instytucji Zarządzającej na rozprawie, występują zarzucane braki nie może w ocenie Sądu skutkować ujemnymi konsekwencjami dla skarżącego. Po pierwsze dlatego, że sam organ nie prowadził żadnego postępowania wyjaśniającego co do powyższych rozbieżności, pomimo akcentowania przez skarżącego w proteście prawidłowości wypełnienia obu załączników i odwoływania się do posiadania świadków na tę okoliczność. Po drugie z tego powodu, iż na omawianych dokumentach skarżący składa swój podpis i stwierdza ich zgodność z oryginałem, a więc składa oświadczenie, że jest to dokument tej samej treści co dokument oceniany przez organ, ze wszystkimi prawnymi konsekwencjami rzetelności tego oświadczenia. Po trzecie zaś, jeśli chodzi o obowiązek przedłożenia załącznika nr 10.2, organ nie wskazał podstawy do jego żądania a z Instrukcji wypełniania wniosku wynika, że szczegółowe informacje nt. koniecznych załączników do wniosku zamieszczone zostały w Instrukcji wypełniania załączników, w której wśród wymaganych załączników do wniosku o dofinansowanie wymieniono jedynie załącznik nr 10 pn. Oświadczenie o nieotrzymaniu pomocy publicznej. Tym samym, argumentacja organu w zakresie braków w załączniku nr 10.2 traci na znaczeniu, gdyż nawet sam organ nie wskazuje podstawy do żądania od wnioskodawcy wypełnienia takiego załącznika, a brak jej również w dostępnej dla wnioskodawców Instrukcji wypełniania załączników. Natomiast, zgłoszona w trakcie rozprawy sądowej przez pełnomocnika Instytucji Zarządzającej sugestia, iż to eksperci przy dokonywaniu oceny wniosku mogli uznać przedłożenie spornego załącznika za niezbędne, nie znajduje potwierdzenia w materiale dokumentacyjnym sprawy.

W świetle powyższych rozważań Sąd stwierdził, że pomimo nieuznania wszystkich zarzutów Instytucji Zarządzającej za zasadne, wniosek o dofinansowanie złożony przez skarżącego nie spełniał wskazanych wcześniej i omówionych formalnych kryteriów względnych, co skutkować musiało jego odrzuceniem na etapie oceny formalnej. Innymi słowy, przekazanie niniejszej sprawy do ponownego rozpatrzenia wobec dostrzeżonych przez Sąd uchybień w zakwestionowanym rozstrzygnięciu, w istocie nie wpłynęłoby na zmianę dokonanych przez Instytucję Zarządzającą ustaleń faktycznych i prawnych w zakresie wykazanego powyżej braku spójności wniosku i załączników, a tym samym na zmianę treści podjętej oceny projektu.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, Sąd oddalił skargę.