Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SAB/Wr 3313/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2023-01-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Marszałek Województwa
Treść wyniku: *Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z  art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi P. z siedzibą w B. na bezczynność Marszałka Województwa D. w przedmiocie zwrotu dotacji celowej zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 października 2022 r. sygn. akt III SAB/Wr 3313/21 postanawia: odrzucić zażalenie na postanowienie.


UZASADNIENIE

Pismem z 10 listopada 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęło zażalenie P. z siedzibą w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 października 2022 r. sygn. akt III SAB/Wr 3313/21 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z 28 lipca 2022 r. o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) – skarga podlega odrzuceniu, gdy nie uzupełniono jej braków w wyznaczonym terminie.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z 22 listopada 2022 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania Stowarzyszenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie doręczono w dniu 10 grudnia 2022 r.

W odpowiedzi prezes zarządu stowarzyszenia wniósł pismo, w którym wskazał, że w jego opinii wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie jest czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu. Wskazał też, że uchwałą Nadzwyczajnego Walnego Zebrania Członków Stowarzyszenia z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] w sprawie powołania Komisji Likwidacyjnej, został upoważniony przez powołaną Komisję Likwidacyjną do "podejmowania czynności faktycznych i prawnych (w tym przekraczających zwykły zarząd), włącznie z czynnościami procesowymi oraz zawierania umów w zakresie prowadzonych wcześniej działań statutowych oraz podejmowani innych czynności niezbędnych do przeprowadzenia likwidacji stowarzyszenia, za wyjątkiem zaciągania zobowiązań". Do pisma nie dołączył informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Zażalenie podlega odrzuceniu.

W pierwszej kolejności Sąd bada, czy zażalenie jest dopuszczalne. Zażalenie jest dopuszczalne między innymi, gdy zostało wniesione przez uprawniony podmiot i spełnia wymogi formalne. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie zażaleniu dalszego biegu, co prowadzi do jego odrzucenia. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022 r., poz. 329 ze zm. – dalej p.p.s.a.), zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest między innymi odrzucenie zażalenia.

W myśl art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym.

Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., postanowienie powinno być podpisane przez skarżącego albo jego przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Na podstawie art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują w postępowaniu czynności przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl art. 29 p.p.s.a. osoby te mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

W niniejszej sprawie strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania stowarzyszenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W myśl ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz.U. z 2020 r., poz. 2261) stowarzyszenie, które na podstawie art. 8 ust. 1 wyżej wymienionej ustawy podlega obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego stosownie do treści jej art. 17 ust. 1 - z chwilą wpisu do tego rejestru uzyskuje osobowość prawną. Do reprezentowania stowarzyszenia przed sądem uprawniony jest zarząd (art. 11 ust. 3 powyższej ustawy), lub inna osoba należycie umocowana do jej reprezentowania. Jednocześnie osoby te zobowiązane są wykazać swoje umocowanie do reprezentacji stowarzyszenia stosownym dokumentem, np. aktualnym na moment wniesienia skargi wypisem z Krajowego Rejestru Sądowego. W odniesieniu do podmiotów podlegających obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego dokumentem poświadczającym uprawnienie do działania w ich imieniu jest aktualny odpis z tego rejestru. Sad ocenia odpis pod względem składu osobowego organu zarządzającego i sposobu reprezentacji (por. postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 746/21).

Z ustaleń Sądu (informacja odpowiadająca odpisowi pełnemu z Rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej KRS) wynika, że na dzień wniesienia zażalenia (17 listopada 2022 r.) jak i na dzień dzisiejszy, prezesem stowarzyszenia jest osoba podpisana pod skargą. Ze sposobu reprezentacji stowarzyszenia (Dział 2, "Rubryka 1 – Organ uprawniony do reprezentacji podmiotu") wynika, że organem uprawnionym do reprezentacji stowarzyszenia jest zarząd, a oświadczenia woli w imieniu zarządu składają łącznie i wspólnie prezes i jeden członek zarządu. Dotyczy to w szczególności udzielania pełnomocnictw do reprezentowania stowarzyszenia przy zawieraniu umów i podejmowaniu innych zobowiązań w imieniu stowarzyszenia. W szczególnych przypadkach zarząd może upoważnić inne osoby do składania w imieniu stowarzyszenia oświadczeń woli w granicach udzielonego im upoważnienia. Oświadczenia woli w imieniu stowarzyszenia w zakresie czynności zwykłego zarządu może składać jednoosobowo prezes zarządu. Sąd zauważa, że zarówno skarga jak i zażalenie na postanowienie sądu administracyjnego są czynnościami przekraczającymi zakres zwykłego zarządu. Do skutecznego wniesienia zażalenia niezbędne zatem było, żeby przedmiotowe zażalenie podpisane zostało zgodnie z określonym w KRS sposobem reprezentacji - łącznie przez prezesa zarządu i jednego członka zarządu lub przez inną osobę upoważnioną przez zarząd.

Na marginesie należy wspomnieć, że upoważnienia do wniesienia zażalenia nie stanowi również wspomniana wyżej, przedłożona przez skarżącego uchwała Nadzwyczajnego Walnego Zebrania Członków Stowarzyszenia z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] w sprawie powołania Komisji Likwidacyjnej, z której wynika, że skarżący został upoważniony przez powołaną Komisję Likwidacyjną do "podejmowania czynności faktycznych i prawnych (w tym przekraczających zwykły zarząd), włącznie z czynnościami procesowymi oraz zawierania umów w zakresie prowadzonych wcześniej działań statutowych oraz podejmowania innych czynności niezbędnych do przeprowadzenia likwidacji stowarzyszenia, za wyjątkiem zaciągania zobowiązań". Z jej treści wynika, że powołana Komisja Likwidacyjna składająca się z dwóch osób nie będących członkami zarządu, udziela pełnomocnictwa prezesowi zarządu. Tymczasem, według zapisu w KRS – tylko prezes i jeden członek zarządu łącznie i wspólnie mogą upoważnić inne osoby do składania w imieniu stowarzyszenia oświadczeń woli w granicach udzielonego im upoważnienia.

Wobec powyższego, zażalenie nie czyni zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, co czynie je niedopuszczalnym, należało więc je odrzucić.

W myśl art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.

W związku z tym, na podstawie art. 178 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.