Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 504/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-10-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1,
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska Sędziowie Sędzia NSA Anna Moskała Sędzia WSA Marcin Miemiec (sprawozdawca) Protokolant Ewa Pąsiek po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 10 października 2013 r. sprawy ze skargi T. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w związku z eksploatacją automatów do gier poza kasynem gry postanawia: zawiesić postępowanie.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] r. (Nr [...]) Naczelnik Urzędu Celnego w W. wymierzył stronie skarżącej karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Po rozpatrzeniu odwołania strony skarżącej, Dyrektor Izby Celnej we W., decyzją opisaną w sentencji niniejszego postanowienia, utrzymał w mocy pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie.

Skarżący, nie godząc się z rozstrzygnięciem Dyrektora Izby Celnej złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a." – sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Postanowieniem z dnia 21 maja 2012 r. (III SA/GI 1979/11) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne dotyczące zgodności z Konstytucją art. 89 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) – powoływanej w dalszych wywodach jako "ustawa hazardowa". W uzasadnieniu tego orzeczenia, wskazanemu uregulowaniu Sąd ten zarzucił naruszenie szeregu zasad konstytucyjnych: zasady zaufania obywatela do państwa i prawa oraz zasady racjonalności działań ustawodawcy, które wypływają z ustanowionej w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasady demokratycznego państwa prawnego; zasady winy jako podstawy odpowiedzialności, wynikającej z zasady demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji); zasady poprawnej legislacji, stanowiącej element zasady demokratycznego państwa prawa, wywiedzionej z art. 2 Konstytucji; zasady godności człowieka jako najwyższego i niezbywalnego dobra (art. 30 Konstytucji); zasady proporcjonalności wyrażonej w art. 31 ust. 3 Konstytucji; zasady równości oraz sprawiedliwości społecznej (art. 32 ust. 1 Konstytucji).

Zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie, zachodzi zależność między wynikiem postępowania wszczętego przed Trybunałem Konstytucyjnym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach a sprawą niniejszą. Odpowiedź na postawione Trybunałowi pytanie prawne będzie bowiem miała niewątpliwy wpływ na rozstrzygnięcie w rozpoznawanej sprawie, gdyż materia prawna objęta zarzutami skargi w niniejszym postępowaniu jest tożsama z problemem, z jakim do Trybunału Konstytucyjnego wystąpił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Idzie tu o kwestię konstytucyjności przepisu art. 89 ustawy hazardowej, jako podstawy prawnej wymierzania kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem gry. Dlatego, celem zachowania spójności wykładni przepisów prawa, należało postępowanie w sprawie niniejszej zawiesić, do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Konstytucyjny na wskazane pytanie prawne.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.