Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 673/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na czynność Starosty B. z dnia [...] sierpnia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania wypisów z ewidencji gruntów i budynków postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 20 września 2011 r. J. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na czynność Starosty B. z dnia [...] sierpnia 2011 r., znak: [...].

W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że w dniu 21 lipca 2011 r. wystąpiła do Starosty B. z wnioskiem o wydanie wypisów z ewidencji gruntów dotyczących działek nr 11, 318 i 321 oraz o podanie aktualnych numerów ksiąg wieczystych tych działek, a w przypadku, gdy numery działek uległy zmianie – o podanie ich właściwej numeracji.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r., znak: [...] Starosta B. – w odpowiedzi na wniosek skarżącej - wyjaśnił, że ewidencję gruntów i budynków z gminy A. prowadzi Wójt Gminy A. na mocy porozumienia ze Starostą z dnia 30 kwietnia 1999 r. w sprawie przekazania zadań z zakresu ewidencji gruntów i budynków. Ponadto organ podzielił stanowiska Wójta gminy A., iż wnioskodawczyni nie wykazała interesu prawnego do ubiegania się o dane objęte wnioskiem.

W odpowiedzi na skargę Starosta B. wniósł o jej odrzucenie bądź oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Jak wynika z akt sprawy, skarga dotyczy pisma, w którym Starosta B. poinformował skarżącą, że ewidencję gruntów i budynków gminy A. prowadzi Wójt Gminy A. na mocy porozumienia ze Starostą B. z dnia [...] kwietnia 1999 r. w sprawie przekazania zadań z zakresu ewidencji gruntów i budynków. Ponadto pismem tym Starosta B. poinformował skarżącą, że nie ma podstawy prawnej pozwalającej na spełnienie żądania skarżącej i pouczył, że właściwą drogą dochodzenia prawa własności jest sąd powszechny.

Nie ulega więc wątpliwości, że pismo Starosty B., którego dotyczy skarga, nie należy do aktów lub czynności wymienionych w przytoczonym wyżej art. 3 § 2 p.p.s.a. W szczególności nie można zaliczyć pisma Starosty z dnia 11 sierpnia 20011 r. do innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.).

Wyjaśnić należy, że zgodnie z ustawą z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 z późn. zm.), ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące gruntów, budynków oraz lokali, szczegółowo wymienione w art. 20 ust. 1 i 2 ustawy. Dostęp do danych z ewidencji gruntów oraz zasady udzielania informacji zawartych operacie ewidencyjnym uregulowane zostały w art. 24 ustawy. Udostępnianie danych z ewidencji następuje m.in. w formie wypisów z rejestrów, kartotek i wykazów operatu oraz wyrysów z mapy ewidencyjnej (art. 24 ust. 3). Udostępnienie informacji zawartych w ewidencji gruntów stanowi czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Natomiast w przypadku gdy organ prowadzący ewidencję nie widzi podstaw do udostępnienia danych ewidencyjnych, powinien wydać postanowienie, na które służy zażalenie w myśl przepisu art. 219 k.p.a. Odmowa udzielenia informacji o danych zawartych w ewidencji gruntów stanowi bowiem odmowę wydania zaświadczenia lub odmowę wydania zaświadczenia o żądanej treści w rozumieniu przepisów art. 217 i nast. k.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 2010 r., I OSK 1097/09, niepubl. oraz D.Felcenloben - "Zasady udostępniania danych z katastru nieruchomości", Samorząd Terytorialny Nr 9 z 2009 r., s. 26-34).

W rozpoznawanej sprawie Starosta B. nie udostępnił skarżącej danych z ewidencji gruntów, nie dokonał zatem czynności, określonej w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., która podlegałaby zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Skarga jako niedopuszczalna podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Wyjaśnić należy następnie, że Starosta B. nie wydał także postanowienia w sprawie odmowy udostępnienia skarżącej informacji zawartych w ewidencji gruntów.

Nawet jednak gdyby przyjąć, że wskazane w skardze pismo Starosty z dnia 11 sierpnia 2011 r. uznane być może za postanowienie, zawiera bowiem elementy takie jak oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, rozstrzygnięcie i podpis upoważnionej osoby, to na pismo to (postanowienie) nie przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego. W myśl bowiem art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy natomiast rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jak już wyżej wskazano, na postanowienie starosty w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji zawartych w ewidencji gruntów przysługuje zażalenie. Skarżąca zażalenia takiego nie złożyła, nie wyczerpała zatem przysługujących jej środków zaskarżenia. Skarga do sądu przysługiwałaby skarżącej, zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., dopiero od postanowienia organu drugiej instancji. Skarga na rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji nie jest dopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Ubocznie zauważyć należy, że jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia 25 sierpnia 2011 r. Starosta B. przekazał Wójtowi Gminy A. według właściwości wniosek skarżącej o udostępnienie określonych informacji z ewidencji gruntów. Z akt sprawy wynika również, że postępowanie w sprawie z wcześniejszych wniosków skarżącej o udzielenie informacji dotyczących danych ewidencyjnych jest w toku, bowiem na skutek zażalenia skarżącej Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L. postanowieniem z dnia 5 października 2011 r. uchylił postanowienie Wójta Gminy A. z dnia [...] lipca 2011 r., odmawiające skarżącej wydania zaświadczenia z ewidencji gruntów.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.