Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 555/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-11-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono dokonania wykładni wyroku Sądu
Powołane przepisy: article: art. 158
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube (spr.) Sędzia WSA Danuta Kania Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K.J. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 555/17 oddalającego skargę K.J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia - odmówić wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 555/17 -


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 29 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 555/17, wydanym po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K.J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego.

K.J. pismem z dnia 26 września 2017 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 27 września 2017 r., wniósł o wykładnię (wyjaśnienie wątpliwości) treści uzasadnienia powyższego wyroku, bowiem w jego ocenie jest "ono nielogiczne i niewiadomym jest, z jakich to okoliczności sąd wywiódł okoliczności faktyczne dla wydania takiego orzeczenia, poprzez przywołanie, iż organ nie naruszył art. 7, czy art. 10 § 1, skoro przywołane przepisy w orzekaniu przed organami nie zostały zastosowane".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 158 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.); zwanej dalej P.p.s.a., sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

Instytucja wykładni wyroku ma służyć wyjaśnieniu wątpliwości co do treści zawartego w orzeczeniu rozstrzygnięcia, jak i jego uzasadnienia. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt I GSK 111/12, oraz z dnia 2 października 2012 r., sygn. akt I OSK 2000/11, dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W zakresie wniosku o dokonanie wykładni wyroku nie można kwestionować jego prawidłowości. Wykładnia orzeczenia nie może zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzeniu o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy, nie może przy tym prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 66/15, dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W ocenie Sądu wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem sentencja wyroku, jak również treść jego uzasadnienia, nie nasuwają żadnych wątpliwości, a zwłaszcza wątpliwości, których wystąpienie stanowi przesłankę wykładni wyroku. Oddalając skargę Sąd w przedmiotowym wyroku jasno i wyraźnie wskazał motywy, jakimi się kierował, zakres przedmiotowy tych motywów oraz podstawy prawne rozstrzygnięcia. Argumentując podstawy swego rozstrzygnięcia Sąd, działając zgodnie z przepisem art. 141 § 4 P.p.s.a., zawarł w uzasadnieniu zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisko stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie.

Okoliczności podniesione przez skarżącego we wniosku o wykładnię wyroku w istocie stanowią zarzuty, które nie mogą przynieść zamierzonego rezultatu w formie dokonania wykładni wyroku z dnia 29 sierpnia 2017 r. Mogłyby stanowić co najwyżej podstawę środka zaskarżenia wyroku. Nie dotyczą natomiast wątpliwości co to treści wyroku lub jego uzasadnienia.

Trafnie stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt II GZ 24/14, dostępnym na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, że przedmiotem wykładni mogą być jedynie rzeczywiste wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania. Za szczególnie pozbawione podstaw prawnych uważa się domaganie się przez stronę dokonania wykładni wyroku, stanowiące w istocie polemikę z odmiennym niż oczekiwała strona stanowiskiem sądu zaprezentowanym w orzeczeniu.

Wobec powyższego Sąd, kierując się treścią art. 158 P.p.s.a., odmówił wykładni wyroku z dnia 29 sierpnia 2017 r.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 158 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia