Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 619/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-03-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 listopada 2016 r. sygn. akt II SA/Po 671/16 o odrzuceniu skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności związanych z usunięciem i przechowywaniem pojazdu postanawia: oddalić zażalenie. 3


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę S. K. na sprecyzowaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.

Jak wskazał Sąd I instancji w uzasadnieniu tego postanowienia S. K. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł., na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej: "P.p.s.a.", w związku z treścią § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skierowane na adres wskazany przez skarżącego w skardze. Przesyłka sądowa była przez Pocztę Polską dwukrotnie awizowana. Pierwsze awizo miało miejsce w dniu 22 września 2016 r., a drugie w dniu 30 września 2016 r. Skarżący nie podjął przesyłki sądowej, nie uregulował także wpisu sądowego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 4 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu orzekł, jak w postanowieniu.

Pismem z dnia 13 grudnia 2016 r. skarżący wniósł nań zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Zaprzeczył, jakoby otrzymał jakiekolwiek awizo dotyczące oczekującej na niego przesyłki z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.

Do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnego zostało przedstawione przez Sąd I instancji zażalenie na postanowienie z dnia 18 listopada 2016 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ orzeczenie Sądu I instancji, pomimo błędnej podstawy prawnej, odpowiada prawu.

Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Przepis ten definiuje jednocześnie, jakie pisma należą do katalogu pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym. Są to: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Opłacenie skargi stanowi niezbędny warunek podjęcia dalszych czynności z nią związanych. W myśl natomiast art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Stosownie do § 3 powyższego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W związku z powyższym nieuiszczenie należnego wpisu od skargi, po uprzednim wezwaniu do jego uiszczenia we wskazanym w wezwaniu terminie, skutkuje jej odrzuceniem na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a. Przepis ten stanowi samodzielną podstawę odrzucenia skargi. Co prawda Sąd I instancji w podstawie prawnej zaskarżonego orzeczenia wskazał art. 220 § 4 P.p.s.a, jednakże nie miało to wpływu na wynik rozstrzygnięcia, jakim było odrzucenie skargi. Trzeba bowiem zważyć, iż skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi i pouczony, iż brak uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, będzie skutkował jej odrzuceniem. Skuteczne doręczenie tego wezwania, w trybie doręczenia zastępczego, należy przyjąć na dzień 7 października 2016 r. (p. art. 73 § 1-4 P.p.s.a.). Odmienne wywody skarżącego nie odpowiadają prawdzie, bo przeczą im dowody z akt, w tym korzystające z domniemania prawdziwości zapisy na kopercie z wezwaniem i zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki pocztowej. Bezspornie skarżący wpisu nie uiścił, co skutkowało zasadnym odrzuceniem jego skargi.

Podniesione w zażaleniu rzekome nieotrzymanie awiza o jakiejkolwiek przesyłce z sądu nie ma wpływu na powyższe konkluzje, jakkolwiek wspomniane domniemania są obalalne. Co najwyżej argument ten może być podstawą uprawdopodobnienia braku winy skarżącego w uchybieniu terminu, jednakże wniosek o przywrócenie terminu, który skarżący złożył wraz z zażaleniem, będzie rozpoznawany przez Sąd I instancji odrębnie.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.

-----------------------

2