Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 302/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-08-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6151 Lokalizacja dróg i autostrad
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 280 par. 1 w zw. z  art. 277, art. 276 w zw. z  art. 58 par. 1 pkt 3 w zw. z  art. 46 par. 1 pkt 4 i  art. 47 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg J. H., E. D., i innych o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Gl 717/10 w sprawie ze skargi E. D. i J. H. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie lokalizacji drogi gminnej p o s t a n a w i a: odrzucić skargi o wznowienie postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 16 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Gl 717/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę E. D.i J. H. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie lokalizacji drogi gminnej. Rozstrzygnięcie to uprawomocniło się z dniem 24 marca 2011 r.

Pismem z dnia 28 marca 2011 r. J. H., E. D., i inni złożyli (za pośrednictwem Wojewody [...]) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego powołanym na wstępie orzeczeniem.

Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 6 maja 2011 r. wezwał skarżących do usunięcia braków formalnych skarg o wznowienie postępowania, poprzez nadesłanie odpisu pisma z dnia 28 marca 2011 r. poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego przez wszystkich skarżących celem doręczenia organowi administracji publicznej oraz podanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skarg. Jednocześnie wskazano skarżącym, iż powyższe braki mogą uzupełnić wspólnie. Nadto R. P., D. P., J. W., A. R. i I. R. zobowiązani zostali do podpisania skarg - bądź to poprzez złożenie w siedzibie Sądu podpisów na przesłanym piśmie z dnia 28 marca 2011 r., bądź przez nadesłanie odpisu tegoż pisma, własnoręcznie podpisanego przez ww. skarżących. M. D. natomiast wezwana została do nadesłania pełnomocnictwa procesowego upoważniającego ją do działania w imieniu J. D. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach lub sądami administracyjnymi. Dla dokonania powyższych czynności wyznaczono termin 7 dni, pod rygorem odrzucenia skarg o wznowienie postępowania.

W odpowiedzi na powyższe nadesłano jedynie podpisany przez J. H., E. D., i innych odpis skarg.

Zarządzeniem z dnia 2 czerwca 2011 r., wobec nieskutecznego doręczenia powołanego wezwania I. R., ponowiono przedmiotowe wezwanie w zakresie podpisania skargi przez skarżącą oraz wskazania okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do jej wniesienia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

W myśl art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w dziale VII powołanej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania sąd dokonuje jej kontroli z punktu widzenia zachowania warunków formalnych określonych w art. 279 p.p.s.a. Stosownie do powołanego przepisu skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W przypadku braku jednego z tych wymagań sąd odrzuci skargę o wznowienie postępowania, ich spełnienie natomiast skutkuje wyznaczeniem rozprawy. Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia (art. 280 § 2 p.p.s.a.).

Postawy wznowienia zostały zawarte w art. 271 – 273 p.p.s.a.

Zgodnie z treścią art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.

Nadto skarga o wznowienie postępowania, jak każde pismo strony w postępowaniu sądowym winna spełniać określone wymagania, o których mowa między innymi w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Powołany przepis przewiduje, iż każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W myśl z kolei art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Nieuzupełnienie natomiast w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi o wznowienie postępowania stanowi podstawę do jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 276 p.p.s.a.). W brzmieniu bowiem art. 276 zd. 1 p.p.s.a. do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy poniższe nie stanowią inaczej.

Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru, wskazane wezwania Sądu w dniu 13 maja 2011 r. jako dorosły domownik w imieniu: J. H. odebrała żona skarżącego – E., E. D. matka skarżącej – K. D., Z. G. siostra skarżącej – B. Podejmujące przesyłki zobowiązały się je oddać adresatom. W świetle przepisu art. 72 p.p.s.a. korespondencję sądową należało uznać za skutecznie doręczoną. Także w dniu 13 maja 2011 r.

(z tymże już osobiście) wezwania otrzymali R. P., D. P., i inni. Z kolei w dniu 16 maja 2011 r. wezwania doręczone zostały J. W. i A. R. natomiast w dniu 17 maja 2011 r. – J. D. Powyższe oznacza, że wyznaczony termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął wyżej wskazanym skarżącym kolejno - 20, 23 oraz 24 maja 2011 r.

Natomiast wobec niezastania M. D. oraz I. R. wezwania Sądu bezskutecznie dwukrotnie awizowano (przesyłkę adresowaną do M. D. po raz pierwszy w dniu 13 maja 2011 r., zaś przesyłkę kierowaną do I. R. w dniu 9 czerwca 2011 r.), o czym umieszczono zawiadomienie w skrzynce do doręczenia korespondencji. W myśl art. 73 § 1 i 2 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 -72 p.p.s.a., pismo takie składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub urzędzie gminy, umieszczając jednocześnie zawiadomienie - o jego złożeniu wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od pozostawienia zawiadomienia - w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a). Doręczenie wówczas uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu liczonego od dnia pierwszego awiza (art. 73 § 4 p.p.s.a). Mając powyższe na uwadze, należało uznać, iż wezwanie zostało skutecznie doręczone M. D. z upływem 27 maja 2011 r., natomiast I. R. z upływem 24 czerwca

2011 r. (bowiem w dniu 23 czerwca 2011 r. wypadło Boże Ciało), co oznacza, że wyznaczony termin do usunięcia braków formalnych skargi o wznowienie upłynął M. D. w dniu 3 czerwca 2011 r., zaś I. R. w dniu 1 lipca 2011 r.

Skarżący jednakże mimo prawidłowych wezwań i pouczeń o konsekwencjach prawnych niedokonania wymaganych czynności, braków formalnych skarg nie uzupełnili.

Uwzględniając powyższe Sąd, wobec niedochowania przez skarżących ustawowego wymogu wskazania okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, działając w oparciu o treść art. 280 § 1 w zw. z art. 277 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Dodatkowo przyjdzie zauważyć, że skargi R. P., D. P., i innych wobec nie podpisania ich przez ww. skarżących podlegają także odrzuceniu na podstawie art. 276 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., przy czym skargi J. W., A. R. i I. R. w wyniku nie nadesłania odpisu skarg, poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego przez tychże skarżących podlegają również odrzuceniu na podstawie art. 276 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 47 § 1 p.p.s.a.

Na marginesie dodać należy, iż rozpoznawana skarga nie zawiera żądania o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.

Odnotować należy także, że bez znaczenia dla rozpoznawanej sprawy ma umieszczona przez J. H. na nadesłanym odpisie skarg adnotacja o "rezygnacji" przez I. R. i A. R. z wniesienia skargi.