Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 859/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220  par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 14 października 2009 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 14 października 2009 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 czerwca 2009 roku, sygn. akt II SA/Gl 474/08 o odrzuceniu zażalenia W.B. na postanowienie z dnia 27 lutego 2009 roku w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w M. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] lutego 2008 roku nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 25 czerwca 2009 r. odrzucił zażalenie W.B. na postanowienie z dnia 27 lutego 2009 roku wydane w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w M. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] lutego 2008 roku w przedmiocie nakazu rozbiórki.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że ogłoszonym na rozprawie w dniu 27 lutego 2009 r. postanowieniem odmówiono dopuszczenia K.Z. i W.B. do udziału w postępowaniu sądowym. W dniu 6 marca 2009 r. W.B. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Zarządzeniem z dnia 14 maja 2009 r. W.B. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od powyższego zażalenia w kwocie 100 zł - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. W.B. nie uiścił wpisu sądowego od zażalenia. W związku z powyższym Sąd I instancji odrzucił zażalenie na podstawie art. 220 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł W.B. podnosząc, że w jego ocenie złożenie zażalenia nastąpiło w interesie własnym i ogólnospołecznym. W czasie kiedy otrzymał wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, jego sytuacja finansowa nie pozwalała na uiszczenie żądanej kwoty.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi zażalenie (art. 230 § 2 ustawy). Wpis ten stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wynosi 100 zł.

Z kolei z treści art. 220 § 1 ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Poza sporem jest, że W. B. nie uiścił w terminie wpisu sądowego od zażalenia, mimo skutecznego doręczenia mu wezwania i bezskutecznego upływu terminu do wykonania zarządzenia. W konsekwencji Sąd I instancji zobligowany był do odrzucenia zażalenia.

Zasadności powyższego rozstrzygnięcie nie mogą podważyć podnoszone w zażaleniu argumenty. Po pierwsze bowiem, o zwolnieniu z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia nie może decydować przekonanie wnioskodawcy o obronie interesu ogólnospołecznego przy składaniu środka odwoławczego. Katalog przypadków, w których strona nie ma obowiązku uiszczania wpisu sądowego został w sposób precyzyjny określony w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – żadna z tych sytuacji nie ma odniesienia do niniejszego postępowania. Po drugie zaś, w trakcie biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia wnioskodawca w żaden sposób nie poinformował Sadu I instancji o swojej skomplikowanej sytuacji finansowej, co mogłoby stanowić ewentualną podstawę do przyznania skarżącemu prawa pomocy. Argumenty podnoszone na etapie zażalenia uznać należy za spóźnione, nie mogły zatem mieć wpływu na ocenę postanowienia będącego przedmiotem zażalenia.

Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.