Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 224/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-06-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 59 ust. 1, art. 61
journal: Dz.U. 2004 nr 256 poz 2572
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jednolity
article: art. 25a, art. 101 ust. 1 i 2a
journal: Dz.U. 2013 poz 594
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 12 czerwca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak Sędziowie Sędzia WSA Maria Kwiecińska (spr.) Sędzia WSA Jakub Zieliński Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2014 roku sprawy ze skargi R. D. działającego w imieniu mieszkańców wsi K., B. i Z. w osobach: 1) M. P. 2 ) E. P. 3) K. B. 4) W. B. 5) B. R. 6) A. R. 7) E. C. 8) K. C. 9) M. W. 10) Z. W. 11) P. S. 12) A. S. 13) L. J. 14) A. J. 15) D. M. 16) M. M. 17) T. S. 18) J. S. 19) K. H. 20) S. H. 21) K. S. 22) K. S. 23) K. G. 24) Z. G. 25) M. G. 26) S. G. 27) W. K. 28) A.. K. 29) D. W. 30) A. W. 31) A. C. 32) B. C. 33) K. I. 34) T. I. 35) D. W. 36) M. W. 37) A. B. 38) D. B. 39) B. S. 40) M. S. 41) M. W. 42) I. I. 43) K. I. 44) I. M. 45) W. M. 46) I. D. 47) A. D. 48) E. A. 49 ) K. A. 50 ) S. O. 51) B. O. 52) K. D. 53) S. M. 54) A. M. 55) R. P. 56) A. P. 57) I. S. 58) S. S. 59) D. M. 60 ) E. M. 61) M. S. 62) A. S. 63) W. W. 64) T. W. 65) A. S. 66) E. P. 67) S. P. 68) M. H. 69) E. H. 70) D. J. 71) M. W. 72) M. W. 73) S. P. 74) J. P. 75) T. P. 76) R. P. 77) E. K. 78) J. K. 79) A. T. 80) S. T. 81) A. P. 82) A. P. 83) E. P. 84) B. P. 85) J. G. 86) D. G. 87) B. M. 88) B. M.-G., na uchwałę Rady Gminy M. z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie zamiaru przekształcenia szkoły. oddala skargę


UZASADNIENIE

Rada Gminy M. uchwałą z dnia (...) listopada 2013 r. w sprawie zamiaru przekształcenia Szkoły Podstawowej w K., wydaną na podstawie art. 59 oraz art. 61 ust. 2 ustawy z dnia 07 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jedn. Dz. U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572 ze zm.) oraz art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h ustawy z dnia 08 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) wskazała, że z dniem 31 sierpnia 2014 r. zamierza przekształcić Szkołę Podstawową w K. o strukturze organizacji I – VI z oddziałem przedszkolnym w Szkołę Podstawową w K. o strukturze I – III z oddziałem przedszkolnym. Uzasadniając powyższą uchwałę wskazano na systematyczny spadek liczby uczniów oraz związane z tym dla budżetu gminy trudności w utrzymaniu wysokich standardów funkcjonowania placówek oświatowych na terenie gminy.

Uchwałą z dnia (...) grudnia 2013 r., wydaną na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym orzekła o nieuwzględnieniu wezwań mieszkańców gminy do usunięcia naruszenia prawa związanego z wydaniem uchwały z dnia (...) listopada 2013 r.

Jak wskazano w jej uzasadnieniu mieszkańcy gminy wezwali Radę Gminy do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie w całości uchwały z dnia (...) listopada 2013 r. w sprawie zamiaru przekształcenia Szkoły Podstawowej w K. Wnioskodawcy zarzucili naruszenie art. 25a ustawy o samorządzie gminnym polegające na udziale w głosowaniu radnego, którego interesu prawnego dotyczyła uchwała, oraz zakwestionowali przyjęte przez Gminę uzasadnienie wskazujące na zmniejszającą się liczby uczniów. Rada Gminy uznała przedstawione zarzuty za bezzasadne podnosząc, że zarzut naruszenia art. 25a ustawy o samorządzie gminnym, polegający na tym, iż jedno z dzieci osoby spokrewnionej z radnym może ewentualnie być związane z układem edukacyjnym miejscowości K. nie przesądza jeszcze o tym, że uchwała dotyczy interesu prawnego głosującego radnego. Podobnie za bezzasadne uznano zarzuty dotyczące błędnej oceny dokonanej przez Radę, co do zmniejszającej się liczny uczniów, podnosząc, że przedstawione w pismach argumenty stanowiły jedynie polemikę z podstawami faktycznymi podejmowanej uchwały. Wyjaśniono, że ustawa o systemie oświaty, w art. 61 ust. 2, uprawnia Gminy do tworzenia szkoły obejmującej część klas szkół podstawowych, o ile jest to uzasadnione warunkami miejscowymi. W przedmiotowej sprawie są one spełnione, gdyż warunki demograficzne wskazują na drastyczny, dla budżetu Gminy, spadek liczby uczniów Szkoły Podstawowej i utrzymującą się w tym zakresie tendencję. Podkreślono, że dane dotyczące ilości uczniów uczęszczających do szkoły pochodziły ze złożonych i zatwierdzonych arkuszy organizacji danego roku szkolnego, natomiast dane dotyczące ilości dzieci urodzonych pochodziły z prowadzonej ewidencji ludności. Wyjaśniono wreszcie, że istniejąca sieć dowozów dzieci pozwala zabezpieczyć potrzeby wszystkich uczniów.

Skargę na uchwałę Rady Gminy z dnia (...) listopada 2013 r. w sprawie zamiaru przekształcenia Szkoły Podstawowej w Kotwasicach wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu R. D. działający, w oparciu o przepis art. 101 ust. 2a ustawy o samorządzie gminnym, w imieniu grupy osiemdziesięciu ośmiu mieszkańców wsi K., B. i Z., reprezentowany przez adwokata P. B. Zaskarżonej uchwale zarzucono: naruszenie art. 25a ustawy o samorządzie gminnym polegające na braniu udziału w podejmowaniu uchwały przez radnego, którego interesu prawnego ona dotyczyła; naruszenia art. 61 ust. 2 ustawy o systemie oświaty poprzez podjęcie uchwały o zamiarze przekształcenia szkoły pomimo braku miejscowych warunków uzasadniających jej podjęcie; naruszenie art. 3 i 6 Konwencji o prawach dziecka przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych dnia 20 listopada 1989 r. (Dz. U. z 1991, Nr 120, poz. 526) poprzez brak uwzględnienia interesu i dobra dzieci uczęszczających do przedmiotowej szkoły. Wniesiono o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały.

W uzasadnieniu skargi wyjaśniono, że zaskarżona uchwała narusza interes prawny rodziców uczniów uczęszczających do szkoły w K. oraz podniesiono, że w głosowaniu nad jej podjęciem brał udział radny, którego córka brata ojca uczęszcza do szkoły. Wskazano dodatkowo, iż dzieci tego radnego mogą w przyszłości uczęszczać do przedmiotowej szkoły, co w opinii skarżących już samo przesądza o naruszeniu art. 25a ustawy o samorządzie gminnym i nieważności zaskarżonej uchwały. Podniesiono, że przed wydaniem zaskarżonej uchwały nie wzięto pod uwagę prognoz na przyszłość, zgodnie z którymi liczba dzieci uczęszczających do szkoły podstawowej będzie wzrastać, oraz wskazano na nierzetelność przedstawionych danych, a w szczególności pominięcie informacji dotyczącej liczby dzieci uczęszczających do oddziałów przedszkolnych. Wskazano na brak uzasadnienia ekonomicznego podjętej uchwały oraz niewystarczające zabezpieczenie interesów dzieci, polegające na zaniechaniu zapewnienia im jak najlepszej możliwości życia i rozwoju.

W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się bezzasadna.

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie w pierwszej kolejności należy wskazać, że w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sąd dokonuje kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany jej zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to konieczność dokonania przez sąd oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został podniesiony.

Przedmiotem wniesionej skargi jest uchwała Rady Gminy w sprawie zamiaru przekształcenia Szkoły Podstawowej.

Rozpoznając przedmiotową sprawę należy w pierwszej kolejności zauważyć, że przedmiotowa skarga została wniesiona na podstawie art. 101 ustawy z dnia 08 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Zgodnie z tym przepisem każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Równocześnie, zgodnie z ust. 2a. skargę na uchwałę lub zarządzenie, o których mowa w ust. 1, można wnieść do sądu administracyjnego w imieniu własnym lub reprezentując grupę mieszkańców gminy, którzy na to wyrażą pisemną zgodę. Zatem warunkami dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego w oparciu o powołany przepis są: wydanie przez organ gminy uchwały w sprawie z zakresu administracji publicznej, uprzednie bezskuteczne wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa oraz zachowanie terminu do wniesienia skargi. Warunkiem zaś skuteczności skargi jest wykazanie przez skarżącego, iż kwestionowana uchwała narusza jego interes prawny. Pierwszoplanową zatem kwestią w niniejszej sprawie musiała być ocena dopuszczalności wniesienia skargi i legitymacji skargowej skarżących z punktu widzenia spełniania przesłanek przewidzianych w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym.

Zaskarżona w niniejszym postępowaniu uchwała w przedmiocie przekształcenia Szkoły Podstawowej może być rozpatrywana z punktu widzenia naruszenia interesu prawnego rodziców uczniów tej szkoły. Z art. 15 w związku z art. 14b ustawy o systemie oświaty wynikają obowiązki rodziców związane z realizacją przez ich dzieci obowiązku szkolnego. Jednocześnie na gminie ciąży z mocy art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o samorządzie gminnym obowiązek zaspokajania zbiorowych potrzeb mieszkańców gminy w zakresie edukacji publicznej. Uwzględniając powyższą regulację prawną należy ocenić, że rodzice dzieci uczęszczających do przekształcanej szkoły niewątpliwie mają legitymację skargową do zaskarżenia uchwały o zamiarze jej przekształcenia (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 października 2012 r., sygn. akt II SA/Po 520/12, Baza NSA).

W powyższym świetle legitymacji do wniesienia skargi nie mieli: P. S., A. S., D. M., M. M., K. H., S. H., K. I., T. I., A. B., D. B., M. S., A. S., M. H., E. H., R. P., E. K., J. K., A. P. A. P., E. P., B. P., J. G., D. G.. Jak wynika z akt sprawy nie są oni rodzicami dzieci uczęszczającymi do szkoły. Co prawda, przed wniesieniem skargi wezwali oni Radę Gminy do usunięcia naruszenia prawa, to jednak okoliczność powyższa nie przesądza jeszcze o ich interesie prawnym do wniesienia skargi. Dlatego też, w dalszej kolejności Sąd badał jedynie skargę pod względem naruszenia interesu prawnego pozostałych skarżących, działających za pośrednictwem R. D.

W kwestii terminu do wniesienia skargi opartej na art. 101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007r., II OPS 2/07, ONSA i WSA 2007, Nr 3, poz. 60) wskazując, iż do terminu wniesienia takiej skargi ma zastosowanie art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Termin do wniesienia skargi opartej na art.101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym wynosi 30 dni od dnia doręczenia stronie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub 60 dni od dnia wezwania, jeżeli organ odpowiedzi nie udzielił. Niniejsza skarga została wniesiona w terminie. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa – uchwała z (...) grudnia 2013 r. – została doręczona pomiędzy (...) grudnia 2013 r., a (...) grudnia 2013 r., natomiast skarga została wniesiona z dniem (...) stycznia 2014 r. Zgodnie natomiast z ust. 2a art. 101 ustawy o samorządzie gminnym skargę na uchwałę lub zarządzenie, o których mowa w ust. 1, można wnieść do sądu administracyjnego w imieniu własnym lub reprezentując grupę mieszkańców gminy, którzy na to wyrażą pisemna zgodę. Powyższy przepis jest podstawą uzasadniającą legitymację skargową R. D.. Do skargi dołączono bowiem pisemne upoważnienia rodziców dzieci uczęszczających do szkoły do występowania w ich imieniu. Nie ulega wątpliwości, że kwestionowana uchwała została podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej. Zasadniczym kryterium uznania uchwały organu gminy za uchwałę podjętą z zakresu administracji publicznej, jest przynależność norm prawnych stanowiących podstawę wydania uchwały do norm prawa administracyjnego (publicznego) i wynikający z tych norm charakter przedmiotu regulacji w drodze uchwały. Podjęta na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty uchwała o zamiarze przekształcenia szkoły jest przykładem uchwały opartej na przepisach prawa administracyjnego (kształtującej władczo sytuację innych podmiotów).

Przechodząc do merytorycznej oceny skargi podnieść należy, że w myśl art. 59 ust.1 powołanej ustawy o systemie oświaty, szkoła publiczna z zastrzeżeniem ust.1a i 2, może być zlikwidowana z końcem roku szkolnego przez organ prowadzący szkołę, po zapewnieniu przez ten organ uczniom możliwości kontynuowania nauki w innej szkole publicznej tego samego typu, a także odpowiednio o tym samym lub zbliżonym profilu kształcenia ogólnozawodowego, albo kształcącej w tym samym lub zbliżonym zawodzie. Organ prowadzący jest obowiązany, co najmniej 6 miesięcy przed terminem likwidacji, zawiadomić o zamiarze likwidacji szkoły: rodziców uczniów, właściwego kuratora oświaty oraz organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego właściwej do prowadzenia szkół danego typu. Wymaga zaznaczenia, że przepisy ust.1 – 5 tego artykułu i art. 58 stosuje się odpowiednio w przypadku przekształcenia szkoły (ust. 6 art. 59 ustawy).

Z treści cytowanego przepisu wynika w sposób wyraźny, że procedura likwidacji szkoły składa się z dwóch etapów – w pierwszej kolejności podejmowana jest uchwała o zamiarze likwidacji (przekształcenia) szkoły, która ma charakter intencyjny, następnie zaś organ prowadzący szkołę jest zobowiązany, co najmniej na 6 miesięcy przed terminem likwidacji (przekształcenia), zawiadomić o zamiarze likwidacji (przekształcenia) wymienione w nim podmioty. Procedura ta ma charakter bezwzględnie obowiązujący, wynikający z przepisów i taka jej chronologia została potwierdzona w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. W niniejszej sprawie zaskarżona uchwała o zamiarze przekształcenia Szkoły Podstawowej w podjęta została w dniu (...) listopada 2013 r.

Sąd podkreśla, że w ramach sądowej kontroli uchwał w przedmiocie likwidacji szkoły, a więc w tym również uchwał intencyjnych, kontrola ta jest sprawowana pod względem ich zgodności z prawem. W orzecznictwie sadów administracyjnych nie budzi bowiem wątpliwości, że brzmienie art. 59 ustawy o systemie oświaty powoduje, że kryteria kontroli sądowoadministracyjnej uchwały wydanej na jej podstawie są czysto prawne – badaniu podlega wyłącznie zgodność z prawem podjęcia uchwały (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 07 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Ol 161/13, Baza NSA, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 lipca 2013 r., sygn. akt VIII SA/Wa 58/13, Baza NSA; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 30 stycznia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wr 209/12, Baza NSA). Oznacza to, że sąd administracyjny nie posiada kompetencji do kontroli kwestionowanej uchwały pod względem jej celowości czy też uwzględnienia interesu społeczności lokalnej, gdyż jak wyjaśniono na wstępie sądy administracyjne dokonują kontroli zaskarżonych aktów wyłącznie pod względem ich zgodności z prawem. W przedmiotowej sprawie przedmiotem kontroli był pierwszy etap procedury przekształcenia szkoły – uchwała intencyjna, co powoduje, że Sąd zobowiązany był do ustalenia, czy przedmiotowa uchwała została wydana na podstawie obowiązujących przepisów.

Jak wskazuje analiza przepisów ustawy o systemie oświaty, a w szczególności art. 61, zasadą jest, że struktura organizacyjna szkoły podstawowej obejmuje klasy I-VI (art. 61 ust. 1 ustawy), przy czy, w przypadkach uzasadnionych miejscowymi warunkami, dopuszczalne jest tworzenie szkół obejmujących część klas szkół podstawowych (art. 61 ust. 2 ustawy o systemie oświaty). W doktrynie wyjaśnia się przy tym, że art. 61 ust. 2 ustawy o systemie oświaty ma na celu umożliwienie tworzenia zarówno tzw. małych szkół, jak i organizacyjnego wyodrębniania, w ramach szkół podstawowych, ich filii (szkół filialnych). Umożliwia on np. tworzenie szkół, których struktura ograniczy się tylko do klas I-III, bądź też tworzenie niesamodzielnych jednostek organizacyjnych szkół podstawowych (filii) na terenie gminy, np. w celu obniżenia kosztów (por. M. Plich, Komentarz do ustawy o systemie oświaty, LEX el.). W przedmiotowej sprawie przedmiotem skargi jest uchwała Rady Gminy o zamiarze przekształcenia Szkoły Podstawowej o strukturze organizacji I – VI z oddziałem przedszkolnym w Szkołę Podstawową o strukturze I – III z oddziałem przedszkolnym. Uchwała powyższa mieści się więc w ramach kompetencji przyznanych jednostkom samorządu terytorialnego, jako podmiotów odpowiedzialnych za strukturę szkolnictwa na terenie gminy. Zwraca również uwagę fakt, że przy jej podejmowaniu kierowano się zmniejszającą liczbą uczniów szkoły. Jak bowiem wyjaśniono w odpowiedzi na wezwania do usunięcia naruszenia prawa, warunki demograficzne wskazują na drastyczny, dla budżetu Gminy, spadek liczby uczniów Szkoły Podstawowej i utrzymującą się w tym zakresie tendencję. Twierdzenie powyższe oparto przy tym na danych dotyczących ilości uczniów uczęszczających do szkoły pochodzących ze złożonych i zatwierdzonych arkuszy organizacji danego roku szkolnego, oraz danych dotyczących ilości dzieci urodzonych w Gminie pochodzących z prowadzonej ewidencji ludności. Choć skarżący polemizują z powyższym twierdzeniem, to jednak należy zauważyć, że również przytoczone przez nich dane wskazują na zmniejszenie się liczby uczniów klas I – VI bez oddziału przedszkolnego, których najwięcej było w roku 2006/2007 (94 uczniów), natomiast obecnie jest to 33 uczniów (rok szkolny 2013/2014). W tych okolicznościach faktycznych, mając na względzie zmniejszającą się liczbę uczniów, Rada Gminy była upoważniona do podjęcia uchwały w przedmiocie przystąpienia do zamiaru przekształcenia szkoły, co zostało przez nią szczegółowo uzasadnione.

Sąd zwraca również uwagę, że przepis art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty nakłada na organ prowadzący szkołę obowiązek zawiadomienia o zamiarze przekształcenia szkoły rodziców uczniów do niej uczęszczających w terminie co najmniej 6 miesięcy przed terminem jej przekształcenia. Wprawdzie czynność zawiadomienia nie jest czynnością prawną, lecz tzw. czynnością materialno-techniczną, pośrednio wywołuje skutki prawne, gdyż warunkuje prawidłowość procedury likwidacyjnej (przekształceniowej). Rodzice uczniów jako sprawujący władzę rodzicielską nad dzieckiem mają interes w tym, aby dostatecznie wcześnie otrzymać informację o zamierzonej likwidacji szkoły publicznej, bowiem dotyka ona ich ważnych spraw życiowych. Dlatego też informacja o zamiarze likwidacji (przekształcenia) szkoły powinna zostać imiennie skierowana do każdego z rodziców i musi do niego dotrzeć, natomiast nie ma istotnego znaczenia, w jakiej formie to nastąpi (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 kwietnia 2007 r., sygn. akt I OSK 66/2007, Baza NSA; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 28 października 2010 r., sygn. akt III SA/Lu 264/201, Baza NSA).

Zebrany w sprawie materiał dowodowy potwierdza, że organ prowadzący wywiązał się prawidłowo z obowiązku zawiadomienia o planowanym przekształceniu szkoły – w aktach sprawy znajdują się dowody doręczenia zawiadomień wszystkim rodzicom dzieci szkoły w o planowanym przekształceniu szkoły. Informacja była adresowana do każdego z rodziców osobno, a nie tylko do jednego z nich i została odebrana z zachowaniem terminów, o jakich mowa w art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty. Uchwała powyższa została również doręczona władzom statutowym związku zawodowego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 04 czerwca 2009 r., IV SA/Po 397/08, Baza NSA), co oznacza, że zaskarżona uchwała została podjęta z zachowaniem procedury określonej w ustawie o systemie oświaty.

Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art. 25a ustawy o samorządzie gminnym, polegającym na wzięciu udziału w głosowaniu przez radnego, którego córka brata ojca uczęszcza do przedmiotowej szkoły, wyjaśnić należy, że zgodnie z powyższym przepisem radny nie może brać udziału w głosowaniu w radzie ani w komisji, jeżeli dotyczy ono jego interesu prawnego. W orzecznictwie sądów administracyjnych precyzuje się, że pod pojęciem interesu prawnego radnego rozumie się osobisty, konkretny i aktualny prawnie chroniony interes, który może być realizowany na podstawie określonego przepisu, bezpośrednio wiążący się z indywidualnie i prawnie chronioną sytuacją strony. Istnieje on więc wówczas, gdy istnieje związek o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa administracyjnego, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającą na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację tego podmiotu na gruncie administracyjnoprawnym (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 09 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 115/13, Baza NSA). Fakt istnienia związku rodzinnego, w którym uczniem szkoły podstawowej jest córka brata ojca, nie stanowi o powyższym związku, co wyklucza możliwość zastosowania art. 25a ustawy o samorządzie gminnym. Podobnie okoliczność, że dziecko skarżącego może w przyszłości uczęszczać do przedmiotowej szkoły nie przesądza jeszcze o naruszeniu jego interesu prawnego. Brak jest bowiem bezpośredniego i aktualnego związku materialnoprawnego pomiędzy zaskarżoną uchwałą, a sytuacją prawną radnego.

Podsumowując dotychczasowe rozważania wskazać należy, że zaskarżona uchwała została wydana zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o samorządzie gminnym i systemie oświaty i nie narusza ona przepisów prawa. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.