Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 66/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-02-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3, § 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] listopada 2015 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do usunięcia braku formalnego odwołania - postanawia – odmówić wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] czerwca 2015 r. Nr [...].


UZASADNIENIE

W sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Celnej o odmowie przywrócenia terminu do usunięcia braku formalnego odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] o wymierzeniu A. Sp. z o. o. z siedzibą w [...] kary pieniężnej w wysokości 12 000 zł z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry, Spółka złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji. W jego uzasadnieniu podniesiono, że wykonanie wskazanego aktu spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zwrócono uwagę, że uiszczenie przedmiotowej kary pieniężnej, wymierzonej w oparciu o przepisy, których skuteczność została zakwestionowana w orzecznictwie sądowym jest całkowicie nieuzasadnione na obecnym etapie sprawy. Nadto, wyegzekwowanie niniejszej kary pieniężnej naraża Skarb Państwa na odpowiedzialność odszkodowawczą z tytułu szkód, jakie podmiot gospodarczy poniósł na skutek rozstrzygnięcia wydanego z naruszeniem prawa "unijnego". Podkreślono, że Spółka odnotowała w ubiegłym roku ujemny bilans finansowy, co spowodowało wstrzymanie wymagalnych zobowiązań wobec kontrahentów. Do wniosku dołączony został rachunek zysków i strat sporządzony na dzień 31 grudnia 2014 r., z którego wynika, że Spółka za ten właśnie rok uzyskała zysk w kwocie 2 936,77 zł. Z kolei z załączonego do wniosku oświadczenia prezesa zarządu Spółki wynika, że podmiot ten posiada zobowiązania pieniężne wobec różnych izb celnych na łączną kwotę 204 000 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania objętego nią aktu bądź czynności. Zgodnie jednak z art. 61 § 3 P.p.s.a., ma wniosek złożony przez skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu (czynności). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Możliwość uwzględnienia przedmiotowego żądania uzależniona jest od uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę, że wykonanie określonego aktu związane jest z niebezpieczeństwem bądź wyrządzenia znacznej szkody bądź też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wnoszący o udzielenie ochrony tymczasowej winien więc przedstawić konkretne dane odnoszące się do jego sytuacji finansowej, w tym posiadanego majątku, wierzytelności, środków pieniężnych, aby na ich podstawie można było ocenić, czy rzeczywiście uiszczenie (czy też wyegzekwowanie) kwoty nałożonej kwestionowanym aktem może skutkować powstaniem jednego z niebezpieczeństw wymienionego w powołanym art. 61 § 3 P.p.s.a. Na poparcie zaś swoich tez strona skarżąca winna przedłożyć stosowne dokumenty, potwierdzające powyższe.

Odnosząc to do złożonego w niniejszej sprawie wniosku stwierdzić należy, że Spółka, wbrew swoim twierdzeniom, nie uprawdopodobniła, że zastosowanie w jej przypadku instytucji z art. 61 § 3 P.p.s.a. jest zasadne. W tym miejscu podkreślić należy, że merytorycznej oceny tego wniosku dokonano uznając, że decyzja Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] czerwca 2015 r. wydana została w granicach niniejszej sprawy. Z uzasadnienia żądania Spółki nie wynikają żadne konkretne dane dotyczące jej aktualnej kondycji finansowej. Dołączony zaś rachunek zysków i strat odnosi się do 2014 r. W zakresie zaś 2015 r. wskazane zostało, że Spółka odnotowała ujemny bilans finansowy, jednak poza tego rodzaju lakonicznym stwierdzeniem nie wskazano żadnych konkretnych informacji. Również samo oświadczenie prezesa zarządu Spółki o posiadanych zobowiązaniach wobec izb celnych w łącznej kwocie 204 000 zł nie może przemawiać za potrzebą uwzględnienia żądania Spółki bez odniesienia go do danych w zakresie posiadanego przez ten podmiot majątku. Z kolei powoływanie się na orzecznictwo sądowe odnośnie do skuteczności przepisów, w oparciu o które kara pieniężna, której dotyczy sprawa została wymierzona, jest na etapie rozpoznawania niniejszego wniosku bezzasadne. Dotyka bowiem kwestii merytorycznego rozpoznania sprawy. Ponadto, przy ocenie zasadności niniejszego żądania Sąd miał na uwadze uwagę szkodę, która mogłaby ewentualnie powstać w majątku skarżącej, nie zaś w majątku Skarbu Państwa.

Z wyżej wymienionych względów odmówiono wstrzymania wykonania wskazanej na wstępie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] czerwca 2015 r. Spółka nie uprawdopodobniła bowiem, że zapłata kwoty 12 000 zł spowoduje bądź znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki. O powyższym orzeczono na podstawie art. 61 § 3, § 5 P.p.s.a.