Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 225/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2018-04-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 249 a w zw. z art. 258 par. 2 pkt 7 w zw. z art. 239 par. 1 pkt 1 lit. a, art. 245 par. 3 w zw. z art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi D. Ch. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]] marca 2018 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie dotyczącej uchylenia decyzji o przyznaniu pomocy rzeczowej oraz decyzji o przyznaniu jednorazowej pomocy pieniężnej na usamodzielnienie p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

D. Ch. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego podając, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z matką. Źródło miesięcznego utrzymania rodziny stanową różnego rodzaju świadczenia z pomocy społecznej w łącznej kwocie 1.050 zł. Stałe wydatki miesięczne przekraczają uzyskiwane dochody i wynoszą około 1.500 zł. Skarżący jest osobą schorowaną, cierpi na schizofrenię paranoidalną. Wnioskodawca nie posiada zgromadzonych oszczędności i przedmiotów wartościowych (k. 3-5).

Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) strona skarżąca działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych.

Niniejsza sprawa dotyczy świadczeń z pomocy społecznej, należy zatem do kategorii spraw wymienionych w powołanym przepisie. W konsekwencji skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych i nie musi uiszczać tych kosztów w sprawie niniejszej z mocy samej ustawy. Postępowanie zatem w tym zakresie jest bezprzedmiotowe i zasadnym jest jego umorzenie (vide postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2013 r. sygn. akt I OZ 482/13 publ. www.cbois.nsa.gov.pl). Dlatego też, na podstawie art. 249 a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w punkcie I sentencji.

Z uwagi na powyższe wniosek złożony przez skarżącego podlegał rozpoznaniu w części przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.

Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W rozpatrywanym przypadku wnioskodawca dowiódł, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego – kosztów ustanowienie radcy prawnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny.

Należy bowiem stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu wnioskodawca wykazał, iż obecnie dochód dwuosobowej rodziny wynosi około 1.050 zł i jest uzyskiwany ze świadczeń z pomocy społecznej. Skarżący jest osobą schorowaną i cierpi na schizofrenię. Wysokość uzyskiwanego dochodu nie zawsze wystarcza na pokrycie podstawowych wydatków, które wynoszą około 1.500 zł. W tej sytuacji należy stwierdzić, iż skarżący nie jest w stanie zgromadzić środków finansowych do równoczesnego zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz pokrycia kosztów ustanowienie radcy prawnego w sprawie niniejszej.

Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw.

z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w punkcie II sentencji.