Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 171/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2004-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 621  Sprawy mieszkaniowe, w tym dodatki mieszkaniowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Danielec Sędziowie : NSA Krystyna Kutzner WSA Elżbieta Kremer sprawozdawca Protokolant: Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2004 r sprawy ze skargi T. B. i K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 11 grudnia 2000 r Nr: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję tego samego organu, I. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej T. B. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie przedstawia się następująco:

T. B. zawarła umowę o pracę na podstawie której wykonywała obowiązki dozorcy domu przy ul [...] /obecnie [...]/ w [...]. W związku z podjętą pracą rozpoczęła starania o uzyskanie przydziału lokalu mieszkalnego na czas pełnienia obowiązków dozorcy. Na parterze budynku przy [...] w [...] znajdował się bowiem wolny lokal mieszkalny jednopokojowy, który zajmowała poprzednia dozorczyni domu zmarła Z. P.. Lokal ten był wolny zarówno faktycznie jak i prawnie.

W wyniku tych starań dnia [...] 1988r. z-ca Kierownika Wydziału Spraw Lokalowych wydał decyzję nr [...] o przydziale przedmiotowego lokalu mieszkalnego T. B. na czas pełnienia obowiązków dozorcy domu. W decyzji o przydziale lokal mieszkalny został oznaczony nr [...], a powierzchnia lokalu została określona 21,60 m 2. Na podstawie tej decyzji T. B. wraz z mężem zamieszkała w przedmiotowym lokalu tj tym samym w którym zamieszkiwała poprzednia dozorczyni domu Z. P.. Również na podstawie tej decyzji dokonała wraz z mężem obowiązku meldunkowego i została zameldowana w lokalu nr [...]. Otrzymany w 1988r. lokal do chwili obecnej jest zajmowany przez T. B. wraz z rodziną. Zarówno w chwili zamieszkania w przedmiotowym lokalu jak i przez cały czas zamieszkiwania w nim żadna ze stron jak również organ administracyjny nie kwestionowali, że skarżąca T. B. faktycznie zajmuje inny lokal niż lokal który uzyskała na podstawie decyzji o przydziale z [...] 1988r.

Natomiast uczestniczka postępowania L. W., wraz mężem zamieszkuje w przedmiotowym budynku na podstawie decyzji o przydziale z dnia [...] 1954r. W decyzji o przydziale lokal zajmowany przez małżonków W. został oznaczony Nr [...], a składał się z dwóch części: części położonej na parterze składającej się z jednego pokoju i części położonej na trzecim piętrze. Nie ulega wątpliwości, który lokal położony na parterze był przedmiotem przydziału na rzecz małżonków W. i ten lokal był w ich posiadaniu. Żadna ze stron nie kwestionowała faktu, iż druga strona ma w posiadaniu lokal zgodny z przydziałem. Lokal położony na parterze poprzednio zajmowany przez małżonków W., a po śmierci J. W. przez L. W. został oznaczony nr [...].

Fakt, że oba lokale tj lokal zajmowany przez skarżącą T. B. i lokal zajmowany przez uczestniczkę L. W. zostały oznaczone nr [...] stwierdzony został 1994r. To błędne oznaczenie dwóch lokali położonych na parterze budynku poprzez nadaniem im obu nr [...], a które były i są w posiadaniu różnych osób, spowodowało, że strony podjęły czynności mające na celu usunięcie zaistniałego błędu. Okazało się wówczas, że lokal zajmowany przez skarżącą T. B. poprzednio był oznaczony nr [...]. Jak wynika z karty ewidencyjnej gdy w lokalu tym zamieszkiwała poprzednia dozorczyni Z. P. lokal ten był oznaczony nr [...]. Powierzchnia lokalu zajmowanego przez Z. P. wynosiła 26,84 m2.

Wobec zaistniałej sytuacji, administrator budynku Przedsiębiorstwo Gospodarki Mieszkaniowej pismem z dnia [...] 1994r. wystąpił do Urzędu Miasta [...], Wydział Lokali i Budynków o sprostowanie decyzji z dnia [...] 1988r. o przydziale lokalu mieszkalnego na rzecz T. B. w której omyłkowo oznaczono przydzielony lokal.

W odpowiedzi Urząd Miasta [...] Wydział Lokali i Budynków wydał dnia [...] 1995r. zaświadczenie nr [...], w którym zaświadczył, że T. B. jest najemcą lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku przy ul. [...], obejmującego jeden pokój i przynależności o łącznej powierzchni użytkowej 29,43 m2. Zmiana oznaczenia mieszkania została uwzględniona w treści wpisu zameldowania w dowodach osobistych skarżącej i jej męża. W dniu [...] 1995r. zamieszczono w dowodach osobistych adnotacje zmiana numeru mieszkania i dokonano nowego wpisu zameldowania uwzględniając zmianę numeru mieszkania, zmianę nazwy ulicy.

Wobec kwestionowania przez L. W. powierzchni lokalu podanej w zaświadczeniu, Urząd Miasta [...] Wydział Lokali i Budynków wydał dnia [...] 1996r. nowe zaświadczenie /[...], w którym zaświadcza, że T. B. jest najemcą lokalu mieszkalnego nr [...] w domu przy ul. [...] obejmującego jeden pokój i przynależności o łącznej powierzchni użytkowej 26,84m2, na czas nie oznaczony, na warunkach czynszu regulowanego. W uzasadnieniu zaświadczenia podano, że T. B. jest najemcą w/w lokalu na podstawie decyzji z dnia [...] 1988 wydanej na czas pełnienia obowiązków dozorcy domu. Należy dodać, że pomiędzy skarżącą T. B., a uczestniczką L. W. doszło do sporu na tle korzystania z przynależności tj wc, które należało do lokalu zajmowanego przez L. W., a które zostało połączone z wc należącym do lokalu zajmowanego przez skarżącą. Okoliczność ta była powodem kwestionowania powierzchni lokalu nr [...] podanej w zaświadczeniu z 1995r. na 29, 43 m2 zamiast 26,84 m2. Spór powstały na tle korzystania z przynależności był rozpoznawany przez sądy powszechne. L. W. w dniu [...] 2000r. złożyła w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w [...] wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] 1988r. Nr [...] i zaświadczenia z dnia [...] 1995r. Nr[...]. W uzasadnieniu wniosku przedstawiła stan faktyczny dotyczący przedmiotowej sprawy, a także okoliczności dotyczące sporu który powstał na tle korzystania z przynależności. Nadto w uzasadnieniu sama wnioskodawczyni pisze "na skutek oczywistego błędu w w/w decyzji wpisano lokal nr [...] zamiast [...]..." "Była to oczywista pomyłka, bowiem lokal nr [...] od 1954r. przydzielony był J. W. z rodziną, a decyzja o jego przydziale nigdy nie została cofnięta. T. B. faktycznie zajęła lokal nr [...] /pustostan po zmarłej Z. P./, ale zameldowana została w lokalu nr [...]...".

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] 2000r. nr [...] stwierdziło nieważność decyzji Kierownika Wydziału Spraw Lokalowych Urzędu dzielnicowego [...] z dnia [...] 1988r. nr [...] o przydziale T. B. lokalu mieszkalnego nr [...] w domu przy ul. [...] w [...] złożonego z jednej izby o powierzchni 21,60m2, na czas pełnienia obowiązków dozorcy domu.

Jako podstawę prawną stwierdzenia nieważności opisanej wyżej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało art.156 parag.l pkt 2 kpa w związku z art.40 ust.5 i art.39 ust. l ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. Prawo lokalowe /Dz.U. z 1987r. nr 30, poz.165/. Zdaniem Kolegium przedmiotowa decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa, albowiem przedmiotem przydziału został objęty lokal, który już wcześniej tj. w 1954r został przydzielony J. W.. Tożsamość lokalu w decyzji z 1954r i decyzji z 1988r. potwierdza nie tylko ta sama numeracja, ale i powierzchnia lokalu. Zatem lokal ten nie mógł być przydzielony T. B., a jego przydzielenie stanowi ewidentne naruszenie art.39.ust.1 Prawa lokalowego, który zakazywał przydzielania samodzielnego lokalu mieszkalnego więcej niż jednemu najemcy, chyba że przydział taki następowałby na zgodny wniosek osób zainteresowanych. Druga istotna wada decyzji to trwała niewykonanlność decyzji w chwili jej wydania. Decyzja z 15 sierpnia 1988r. nie mogła być i nigdy nie była faktycznie wykonana względem lokalu nr . [...].

W wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca zarzuciła, że decyzja Kolegium wydana została z rażącym naruszeniem prawa. Podnosiła m.in., że w 1988r. nikt w budynku przy ul [...] nie posiadał przydziału na lokal mieszkalny nr [...], a lokal zajmowany przez J. W. na parterze o nr [...] był pracownią rzeźbiarską a więc lokalem użytkowym. Zdaniem skarżącej naruszeniem art.39 Prawa lokalowego byłoby dokonanie przydziału na ten sam lokal mieszkalny a nie oznaczenie lokalu użytkowego identycznym numerem.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 11 grudnia 2000r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego złożyła T. B. podtrzymując argumenty zawarte we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W piśmie z dnia [...] 2004r. skarżąca podniosła, że w decyzji z dnia [...] 1988r. omyłkowo wpisano nr [...] zamiast [...]. W okresie gdy uzyskali decyzje o przydziale lokalu mieszkalnego nr [...] nie było, a lokal który użytkował J. W. był pracownią i posiadał inny numer.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art.97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skarga w przedmiotowej sprawie jest zasadna.

Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego oparta została o przyjęcie, iż przedmiotem przydziału w decyzji z 1988r. wydanej na rzecz skarżącej jest ten sam lokal, który był objęty przydziałem decyzji z 1954r. wydanej na rzecz J. W.. O tożsamości tych lokali ma świadczyć ich oznaczenie nr [...] oraz ta sama powierzchnia podana w obu decyzjach. W świetle przepisów obowiązującego wówczas Prawa lokalowego przydział lokalu, który wcześniej objęty został inna decyzją o przydziale na rzecz innej osoby musiałby skutkować rażącym naruszeniem prawa.

Istota zagadnienia sprowadza się zatem do ustalenia czy zachodzi tożsamość lokalu objętego przydziałem decyzją z 1954r i decyzją z 1988r. Ustaleń tych nie można czynić wyłącznie w oparciu o literalne brzmienie obu decyzji, ale należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności dotyczące stanu faktycznego. Z okoliczności tych wynika w sposób nie budzący wątpliwości, iż przedmiotem przydziału na rzecz skarżącej miał być lokal mieszkalny przeznaczony na mieszkanie dla dozorcy domu. W przedmiotowym budynku lokalem przeznaczonym dla dozorcy był lokal, który wcześniej już pełnił taką funkcję gdy zajmowany był przez poprzednią dozorczynię zmarłą Z. P.. Lokal ten w chwili wydawania decyzji o przydziale z dnia [...] 1988r. na rzecz skarżącej był wolny zarówno sensie prawnym jak i faktycznym. Zawarcie przez skarżącą umowy o pracę w charakterze dozorcy budynku nr [...] i otrzymanie decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego, w której jest mowa, że przydział lokalu następuje na czas pełnienia obowiązków dozorcy nie może budzić wątpliwości, iż przedmiotem przydziału jest lokal mieszkalny przeznaczony dla dozorcy. Tym bardziej, że w przedmiotowym budynku znajduje się lokal mieszkalny przeznaczony dla dozorcy, który w chwili przydziału jest wolny. Po otrzymaniu decyzji o przydziale w tym lokalu, w którym zamieszkiwała poprzednio zmarła dozorczyni Z. P. zamieszkuje skarżąca. Okoliczność, iż skarżąca zamieszkała i mieszka w właściwym lokalu zgodnie z uzyskanym przydziałem nigdy nie był i nie jest kwestionowany przez żadną ze stron, jak również przez ówczesną administrację budynku, czy też organ administracyjny właściwy wówczas do wydawania decyzji o przydziale lokali. A zatem przedmiotem przydziału w decyzji z dnia [...] 1988r. wydanej na rzecz skarżącej był lokal mieszkalny pełniący funkcję lokalu dla dozorcy, który wcześniej zajmowała poprzednia dozorczyni Z. P.. W czasie gdy lokal ten zajmowała Z. P. był on oznaczony nr [...].

Natomiast przedmiotem przydziału w decyzji z dnia 1954r wydanej na rzecz J. W. był inny lokal również jednoizbowy położony na parterze. Ta okoliczność tzn, który lokal był przedmiotem przydziału na rzecz J. W., a który lokal na rzecz skarżącej nie budził żadnej wątpliwości i lokale te były i są w posiadaniu tych osób. Z tych okoliczności wynika jednoznacznie, że w rzeczywistości brak jest tożsamości lokali objętych decyzjami o przydziale z 1954r i 1988r., decyzje te dotyczyły przydziału różnych lokali. Natomiast problem pojawił się na tle sposobu oznaczenia przedmiotowych lokali. Lokal przydzielony skarżącej został oznaczony nr [...], podczas gdy ten sam lokal należący wcześniej do zmarłej dozorczyni Z. P. był oznaczony nr [...], nieprawidłowo również została określona powierzchnia lokalu przydzielonego skarżącej. Te nieprawidłowości dotyczące oznaczenia lokalu mieszkalnego jaki został przydzielony skarżącej na podstawie decyzji z dnia [...] 1988r. nie mogą być oceniane w oderwaniu od niebudzących wątpliwości ustaleń dotyczących stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie.

Dlatego też zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, przyjęcie przez Kolegium poglądu, iż w decyzji o przydziale z dnia [...] 1988r. wydanej na rzecz skarżącej został przydzielony ten sam lokal, który był przedmiotem przydziału w decyzji z 1954r. wydanej na rzecz J. W. jest zbyt daleko idący. O tożsamości tych lokali nie można bowiem wnioskować wyłącznie na podstawie oznaczenia lokali w decyzji bez uwzględnienia innych niekwestionowanych ustaleń w tym stanie faktycznym. Właśnie te bezsporne ustalenia i fakty wskazują, że lokal mieszkalny będący przedmiotem przydziału na rzecz skarżącej na podstawie decyzji z dnia [...] 1988r. został błędnie oznaczony, natomiast przedmiotem przydziału jest lokal, który wcześniej zajmowała poprzednia dozorczyni Z. P..

Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił skargę i orzekł zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270/.

O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 powołanej wyżej ustawy.