Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 539/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-10-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6560
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Jaśniewicz Sędziowie NSA Stanisław Małek (spr.) NSA Maria Skwierzyńska Protokolant stażysta Anna Zys-Ruszkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2010 r. sprawy ze skargi H. B. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej – organu upoważnionego przez Ministra Finansów do wydawania interpretacji z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. postanawia: zawiesić postępowanie /-/ M.Skwierzyńska /-/ M. Jaśniewicz /-/ S. Małek


UZASADNIENIE

H. B. wniósł 4 stycznia 2010r. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. Przedstawił następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca wraz z żoną zamierza prowadzić działalność rolniczą w ramach działów specjalnych produkcji rolnej. Dochód z tego tytułu byłby ustalany przy pomocy norm szacunkowych (art. 24 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Nie byłyby prowadzone księgi rachunkowe.

W składanych deklaracjach PIT - 6 oraz innych zeznaniach i oświadczeniach związanych z rozliczaniem podatku dochodowego z tytułu działalności w ramach działów specjalnych wykazywane byłoby jej prowadzenie przez wnioskodawcę oraz jego żonę. Także w fakturach VAT RR, dokumentujących nabycie produktów rolnych w trybie art. 116 ustawy o VAT, jako ich dostawcy wskazywani byliby oboje małżonkowie.

Zgodnie z szacunkami łączna suma przychodów netto ze sprzedaży, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości, w ramach prowadzonych działów specjalnych, w pierwszym roku obrotowym przekroczy limit - równowartość 1.200.000 euro.

W związku z powyższym H. B. przedstawił następujące pytania:

1) Czy przekroczenie limitu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości, w ramach prowadzonych działów specjalnych produkcji rolnej, spowoduje utratę prawa wyboru formy opodatkowania przy zastosowaniu norm szacunkowych (art. 24 ust. 4 ustawy podatkowej) ?

2) Czy w przypadku, gdy łączna suma przychodów netto ze sprzedaży, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości, w ramach prowadzonych wspólnie przez małżonków działów specjalnych przekroczy równowartość 1.200.000 euro, powstaje obowiązek prowadzenia przez tych małżonków ksiąg rachunkowych oraz brak możliwości ustalania od następnego roku obrotowego dochodu na podstawie norm szacunkowych, także wówczas, gdy przychody te, liczone odrębnie dla każdego z małżonków nie przekraczają wymienionej kwoty ?

3) Czy wysokość przychodów, o których mowa w art. 24a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy powiększyć o wartość zryczałtowanego zwrotu podatku VAT (art. 115 ustawy o podatku od towarów i usług) otrzymanego przez rolnika ryczałtowego ?

Odnosząc się do pytania 1 wnioskodawca stwierdził, iż przekroczenie limitu przychodów netto ze sprzedaży, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości, w ramach prowadzonych działów specjalnych produkcji rolnej nie powoduje utraty prawa wyboru formy opodatkowania przy zastosowaniu norm szacunkowych, o których mowa w art. 24 ust. 4 ustawy podatkowej.

Natomiast jeśli chodzi o pytania nr 2 i 3, zdaniem wnioskodawcy nie powstanie obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych - ustalanie dochodu na podstawie norm szacunkowych będzie nadal możliwe a wartość zryczałtowanego podatku VAT nie powiększy wysokości przychodów.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając z upoważnienia Ministra Finansów, na podstawie przepisów art. 14b § 1 i § 6 ustawy Ordynacja podatkowa oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), uznał w dniu [...] stanowisko wnioskodawcy w zakresie konsekwencji przekroczenia limitu przychodu, o którym mowa w ustawie o rachunkowości, za nieprawidłowe.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa organ podatkowy stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej interpretacji.

W skardze H. B. wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji. Zarzucił naruszenie przepisów art. 8, art. 14, art. 15, art. 24 i art. 24a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, poprzez ich błędną wykładnię.

Skarżący na rozprawie w dniu 13 października 2010r. wniósł o zawieszenie postępowania do czasu podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwały w odpowiedzi na pytanie zawarte w postanowieniu z 22 czerwca 2010r. (II FSK 1323/09).

Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Interpretując pojęcie "rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania" należy wyjść poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. Pojęcie to obejmuje zawieszenie postępowania, także z uwagi na skierowanie, na tle innej sprawy zawisłej przed sądem lub rozbieżności występujących w orzecznictwie, zagadnienia prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez skład rozszerzony NSA.

Kierunek celowościowej wykładni powołanego przepisu, mimo że odbiega od jego literalnego brzmienia, odpowiada istocie sądownictwa administracyjnego, w którym jednolitość orzecznictwa ma dużo większe znaczenie niż w sądownictwie powszechnym. Zadaniem sądu administracyjnego jest bowiem kontrola zgodności z prawem działania administracji publicznej. Wobec tego zjawiskiem wysoce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym, które mają być rozstrzygnięcie w sposób wiążący dla innych składów orzekających.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 czerwca 2010r. (II FSK 1323/09) przedstawił składowi siedmiu sędziów zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości:

1) Czy w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2001r. obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych, o których mowa w art. 24a ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczy podatników uzyskujących przychody z działów specjalnych produkcji rolnej ( art. 2 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 tej ustawy )?

2) Czy w świetle art. 24 ust. 4 zd. 2 oraz art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w każdym przypadku nie prowadzenie przez podatnika ksiąg do ustalenia dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej mają zastosowanie wyłącznie normy szacunkowe dochodu określone w załączniku Nr 2 do tej ustawy ?

Stan prawny oraz faktyczny, na tle których skierowano pytanie prawne są analogiczne do stanu prawnego i faktycznego w sprawie ze skargi H.B..

Wobec powyższego postanowiono, na podstawie powołanego przepisu, zawiesić postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytanie zawarte w wymienionym postanowieniu NSA o sygn. II FSK 1323/09.

/-/M. Skwierzyńska /-/M. Jaśniewicz /-/S. Małek