Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 1007/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-10-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 p.p.s.a.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Zalewski po rozpoznaniu w dniu 28 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. WD Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

P. WD Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej 30 czerwca 2015 r., nr [...], w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania prowadzonego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.

W piśmie procesowym z dnia 15 października 2015 r. Spółka wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania "zaskarżonej decyzji w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej". W uzasadnieniu powołano się na orzeczenia Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego, w których wskazywano na bezskuteczność przepisów na podstawie których nakładane są kary za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Wskazano także na zmiany w przepisach, z których w ocenie skarżącej wynika depenalizacja takiej działalności. Zdaniem skarżącej wszystko to wskazuje na bardzo wysokie prawdopodobieństwo uchylenia decyzji o nałożeniu kary pieniężnej, to zaś uzasadnia wniosek o wstrzymanie jej wykonalności. Na skutek wykonania decyzji skarżącej mogłaby zostać wyrządzona bezprawna szkoda.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu wydania orzeczenia w sprawie przez sąd administracyjny stanowi formę tzw. ochrony tymczasowej, mającej na celu ochronę skarżącego przed potencjalnym zaistnieniem sytuacji, w której akt oceniony jako wadliwy przez sąd został już faktycznie wykonany, z czym wiążą się niekorzystne konsekwencje w postaci znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu.

W badanej sprawie istnieją wątpliwości co do tego, czego dotyczy wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania aktu. Przedmiotem skargi do sądu jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia 8 lipca 2015 r., w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania. Tymczasem w piśmie z dnia 15 października 2015 r. skarżąca wnosi o wstrzymanie wykonania bliżej nieokreślonej decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Sąd nie może wstrzymać wykonania bliżej nieokreślonego aktu, który w ogóle nie był przedmiotem zaskarżenia w badanej sprawie. Jedyna zatem rozsądna interpretacja wymaga przyjęcia, że wniosek Spółki dotyczy zaskarżonego postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania.

Należy przypomnieć, że z konstrukcji art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, iż wstrzymanie może dotyczyć tylko takiego aktu administracyjnego, który nadaje się do wykonania i podlega wykonaniu. Nie każdy bowiem akt lub czynność może podlegać wstrzymaniu wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (zob. T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wydanie 4, Warszawa 2011, str. 424). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, niepubl.).

Przedmiotem skargi a zarazem wniosku skarżącej jest postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji, odmawiające zawieszenia postępowania. Postanowienie to ma charakter stricte procesowy, nie nakłada na skarżącą Spółkę żadnych nowych obowiązków, czyli nie wywołuje bezpośrednich skutków w sferze jej praw czy obowiązków. Postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie wywołuje żadnych zmian w rzeczywistości. Wobec tego, instytucja wstrzymania wykonania nie może znaleźć do niego zastosowania.

Skoro zaskarżone postanowienie ze swej istoty nie podlega wykonaniu, a jego istnienie w obrocie prawnym nie powoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, przez co nie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.