Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 85/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-03-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób prawnych
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 273 par. 2, art. 280
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stefan Babiarz, , , po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II Izby Finansowej skargi o wznowienie postępowania Spółki z o. o. Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Usługowo-Handlowego "J." w W. od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2004 r., sygn. akt FSK 178/04 w sprawie ze skargi Spółki z o. o. Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Usługowo-Handlowego "J." w W. na decyzję Izby Skarbowej w B. z dnia 4 maja 2000 r., (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.


UZASADNIENIE

II FSK 85/05

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 24 czerwca 2004 r., FSK 178/04, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Spółki z o.o. Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Usługowo-Handlowego "J." w W. od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Gdańsku z dnia 6 listopada 2003 r., I SA/Gd 1223/00 w sprawie ze skargi Spółki z o.o. Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Usługowo-Handlowego "J." w W. na decyzję Izby Skarbowej w B. z dnia 4 maja 2000 r., (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1997 rok.

Od powyższego wyroku pełnomocnik strony, doradca podatkowy wniósł w dniu 18 października 2004 r. skargę o wznowienie postępowania /nadaną jako przesyłkę poleconą w dniu 21 października 2004 r./. Na podstawie art. 270, 273 par. 2, art. 276 oraz 279 ustawy a dnia 30 sierpnia 2002 r. /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm. - zwana dalej p.p.s.a./, w której podał, że celem żądania wznowienia postępowania jest uchylenie wyroku NSA z dnia 24 czerwca 2004 r., FSK 178/04, doręczonego pełnomocnikowi w dniu 8 października 2004 r. albowiem "wystąpiły nieprawidłowości w czynnościach podjętych przez Sąd w celu wydania w sprawie rozstrzygnięcia, co do istoty:

- zaniechanie rozpoznania skargi kasacyjnej co do istoty "przetrzymywania zakupionych roślin" zgodnie z par. 1 ust. 1 rozporządzenia z dnia 3 kwietnia 1992 r. w sprawie podatku dochodowego od osób prawnych, w którym określono okresy przetrzymywania roślin, jakie muszą być zachowane, aby przetrzymywanie to uznać za działalność rolniczą wyłączoną z opodatkowania. Naruszono art. 217 Konstytucji RP poprzez zastosowanie cyt. rozporządzenia, natomiast w ustawie w podatku dochodowym od osób prawnych brak jest regulacji przetrzymywania roślin.

- zaniechanie ustalenia pojęcia "zakupionych roślin" dla celów podatkowych, bowiem w cyt. wyżej rozporządzeniu takiego pojęcia Minister Finansów nie zawarł. Sąd rozpoznając skargę kasacyjną zignorował dorobek nauk przyrodniczych i rolniczych nie wyjaśniając pojęcia "zakupione rośliny", jednocześnie twierdząc, iż charakteru działalności rolniczej nie spełnia czynność przetrzymywania zakupionego ziarna zbóż, jego suszenie i czyszczenie, w szczególności w sytuacji jego przeznaczenia do działalności o charakterze przetwórczym. Zdaniem skarżącego to twierdzenie sądu jest pseudonaukowe, bowiem w jego ujęciu ziarno nie jest częścią rośliny zbożowej. Czyli zwolnienie podatkowe dotyczy wyłącznie przetrzymywania roślin zakupionych w formie upraw polnych. Fatalna redakcja, zdaniem autora skargi, przepisu rozporządzenia z 3 kwietnia 1992 w zakresie przetrzymywania zakupionych roślin, to przykład bezprawia legislacyjnego.

- zignorowanie przez Sąd opinii z 20 czerwca 2004 r. dr inż. Stanisława I. Katedra Szczegółowej Uprawy Roślin Wydział Rolniczy ATR w B. w sprawie oceny zasadności kwalifikowania przechowywania ziarna /nasion/ w przedsiębiorstwie rolnym jako działalności rolniczej zwolnionej od podatku dochodowego Spółki "J." za 1999 rok." W uzasadnieniu wskazano następujące środki dowodowe:

- "uwzględnienie opinii z 20 czerwca 2004 dr inż. Stanisława I. do wyroku NSA W Gdańsku z 16 listopada 2003 I SA/Gd 1223/00, będące w aktach sprawy,

- sporządzenie opinii dodatkowej przez pracownika nauk rolniczych z innego ośrodka naukowego w celu oceny kwalifikowania przechowywania ziarna jako działalności rolniczej,

- załączenie rośliny żyta /system korzeniowy, łodyga, kłos z ziarnem/; załączone kłosy z ziarnem żyta, w celu udzielenia odpowiedzi na pytanie: czy ziarno jest częścią rośliny zbożowej? czy przetrzymywanie kompletnych roślin zbożowych odnosi się do upraw polowych."

Autor zażalenia stwierdził, że NSA bezzasadnie uznał, iż skarga kasacyjna okazała się nieuzasadnioną bez oparcia o wiedzę specjalistyczną z nauk rolniczych; nie rozstrzygnął dlatego dla potrzeb podatkowych np. definicji roślin i ich przetrzymywania, definicji przetrzymywania ziaren zbóż. Fatalna redakcja niekonstytucyjnego rozporządzenia z 3 kwietnia 1992 r. doprowadziła do domniemywania co do istoty działalności rolniczej w zakresie właśnie przetrzymywania roślin /brak jest sformułowania przetrzymywania zbóż/. Wskazano, że naruszenie art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest ewidentne.

Ponadto podniesiono, że "od dnia 1 stycznia 2001 r. nastąpiły zmiany polegające na rozbudowaniu definicji działalności rolniczej i dostosowaniu tej definicji do art. 217 Konstytucji RP poprzez przeniesienie do regulacji ustawowej informacji na temat okresów przetrzymywania zakupionych roślin, jakie muszą być zachowane, aby przetrzymywanie to uznać za działalność rolniczą do tej pory regulowaną rozporządzeniem Ministra Finansów z 3 kwietnia 1992 r. nadal nie podano w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych pojęć: przetrzymywanie zakupionych roślin, przetrzymywanie zakupionych ziaren zbóż, czyli fatalna redakcja art. 2 jest niedorzeczna i budzi kontrowersje."

Pismem z dnia 10 marca 2005 r. doradca podatkowy Kazimierz N. skierował do Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego prośbę o wyznaczenie daty posiedzenia Sądu w sprawie skargi o wznowienie postępowania z dnia 21 października 2004 r., by zapobiec przewlekłości postępowania sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl przepisu art. 273 par. 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w niniejszym postępowaniu. W tej sprawie podstawy skargi o wznowienie postępowania przytoczone w skardze pełnomocnik skarżącego podnosił już na wcześniejszym etapie postępowania i były one już wcześniej Sądowi znane.

Nie stanowi przesłanki z art. 273 par. 2 p.p.s.a. opinia z dnia 20 czerwca 2004 r., bo strona z niej korzystała i ją znała - stanowiła ona materiał dowodowy sprawy. Również opinia dodatkowa nie jest w sprawie dowodem z dokumentu w rozumieniu art. 106 par. 3 p.p.s.a., który stanowi, że Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie.

Nie są przesłankami z art. 273 par. 2 p.p.s.a. także załączone rośliny żyta /system korzeniowy, łodyga, kłos z ziarnem/, albowiem te środki dowodowe nie mogą mieć wpływu na wynik sprawy skoro istotą sporu było to czy "przetrzymywanie zakupionego ziarna zbóż, jego suszenie i czyszczenie jest działalnością rolniczą czy też działalnością gospodarczą podlegającą opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych".

W postanowieniu z dnia 17 września 1974 r., II CO 11/74 /Lex nr 7586/ Sąd Najwyższy wskazał, że "możliwość przeprowadzenia określonych badań przyrodniczych nie jest równoznaczna z wykryciem okoliczności lub środków dowodowych w rozumieniu art. 403 par. 2 Kpc".

Zarzuty skargi o wznowienie postępowania w istocie wskazują, że przedmiotem jej żądania jest skorygowanie błędów poprzedniego postępowania sądowoadministracyjnego.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 280 p.p.s.a., Sąd skargę o wznowienie postępowania odrzucił.