Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 732/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-10-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 20 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. a.bł.


UZASADNIENIE

W dniu 28 sierpnia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga J. P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.

Jak wynika z potwierdzenia odbioru, zaskarżone postanowienie skarżący odebrał w dniu 10 czerwca 2015 r., zaś przedmiotową skargę złożył w dniu 28 lipca 2015 r.

W pierwszej kolejności wobec ustalenia Sądu, iż złożona skarga nie jest opatrzona podpisem skarżącego lecz syna strony z dopiskiem, iż podpis J. P. "nie jest możliwy z powodu niedowładu rąk – udar", strona skarżąca została wezwana do jej podpisania. W odpowiedzi, upoważniony przez skarżącego syn, nadesłał kserokopię dowodu osobistego, na którym widnieje zapis "podpis niemożliwy".

W dniu 9 września 2015 r. skarżący wystąpił o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Strona wskazała, iż uchybienie terminu spowodowane było stanem depresji po śmierci żony.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków wniosku o przywrócenie terminu strona argumentowała, iż jest bardzo chora, m.in. po udarze mózgu – na potwierdzenie załączyła kserokopie orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z dnia 5 marca 2009 r., karty leczenia szpitalnego z maja i czerwca 2006 roku oraz z listopada 2005 roku, orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności z dnia 13 października 2010 r. wydanego na okres do dnia 31 października 2011 r. Skarżący dodał, iż z uwagi na szok nerwowy po śmierci żony zaniedbał zachowanie terminu do złożenia skargi. Wystąpił o pozytywne załatwienie sprawy, gdyż nie ma pieniędzy na żywność, leki, a tym bardziej na uiszczenie grzywny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl przepisów art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm. - powoływanej dalej jako p.p.s.a.), uchybiony termin można przywrócić, jeżeli spełnione zostaną następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, wniosek taki zostanie wniesiony w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, równocześnie ze złożeniem wniosku strona dokona czynności, dla której określony był termin, we wniosku uprawdopodobnione zostaną okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego.

Dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też – w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego – odrzuceniu przez sąd. W pierwszej kolejności należy zatem ustalić, czy zachowany został przez wnioskodawcę przewidziany w art. 87 § 1 p.p.s.a. siedmiodniowy termin do złożenia prośby o przywrócenie terminu, a to z kolei wymaga prawidłowego ustalenia daty, w której ustała przyczyna uniemożliwiająca wniesienie skargi w terminie. Po wtóre, niezbędna jest analiza argumentacji wnioskodawcy w kierunku rozstrzygnięcia, czy uprawdopodobnione zostały okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, w ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, iż żadna z powyższych przesłanek nie została spełniona. Skarżący nie wykazał, iż wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi złożył w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Pomimo wezwania Sądu w tym zakresie, strona nie zawarła w odpowiedzi żadnych informacji uprawniających Sąd do oceny, iż wynikający jednoznacznie z przepisu art. 87 p.p.s.a. termin strona zachowała. Nadto nie budzi wątpliwości, iż strona nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Nie kwestionując, iż po śmierci współmałżonka skarżący wpadł w stan depresji, który dodatkowo pogorszył jego już ciężki stan zdrowia Sąd nie jest w stanie zweryfikować, czy faktycznie okoliczności te miały związek z uchybieniem terminu. Pomimo wezwania do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu strona nadesłała pismo z argumentacją, która nie zasługuje na uwzględnienie. Nie sposób bowiem przyjąć, iż stan depresji po śmierci żony miał wpływ na uchybienie terminu jeżeli skarżący nie wskazał kiedy zdarzenie to miało miejsce. Także stan zdrowia, na który wskazuje strona załączając kserokopie ww. dokumentów, nie wskazuje na uprawdopodobnienie braku winy, gdyż skarżący załączył m.in. karty leczenia szpitalnego z lat 2005 – 2006 i orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z 2009 roku. Dokumenty te poświadczają zatem zdarzenia, które wystąpiły kilka lat temu nie mają bezpośredniego związku z uchybieniem terminu. Podobnie jak orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności wydane w dniu 13 października 2010 r. gdyż zostało ono wydane na czas określony, do dnia 31 października 2011 r. W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, także z uwagi na znajdujący potwierdzenie w aktach administracyjnych fakt, iż owszem skarżący nie może złożyć podpisu, jednakże skargę i odpowiedzi na wezwania Sądu składał upoważniony przez stronę syn, uzasadnia to stwierdzenie, iż skarżący ma możliwość skorzystania z pomocy osób trzecich. Dodatkowo godzi się zauważyć, iż strona składając skargę winna załączyć wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia co stanowiłoby wypełnienie przesłanki z art. 87 § 4 p.p.s.a. - równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Sam fakt występowania schorzeń - nawet ciężkich - u zainteresowanego przywróceniem terminu nie przemawia, przy zastosowaniu obiektywnego miernika wymaganej staranności, do stwierdzenia braku winy w uchybieniu terminu. Nie wynika bowiem z niego automatycznie, że dana osoba znalazła się w sytuacji nagłej, musiała leżeć w łóżku i nie mogła posłużyć się pomocą innych osób (w szczególności domownika lub pełnomocnika). Fakt choroby (a także złamania ręki) nie jest równoznaczny z niemożnością dokonania czynności procesowej przez zainteresowanego i nadania pisma przez pocztę osobiście lub przez osobę trzecią (postanowienie NSA z dnia 4 września 2013 r., sygn. akt I OZ 744/13, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z tych wszystkich względów uznać należy, że nie spełnione zostały łącznie wszystkie przesłanki, od których zależy przywrócenie terminu do wniesienia skargi i stąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.

a.bł.