Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1345/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53,54,40
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA -Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym skargi R. sp. j. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2008 r. znak: [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej wpis w kwocie 1.177,00 zł (słownie: tysiąca stu siedemdziesięciu siedmiu złotych).


UZASADNIENIE

R. sp. j. z siedzibą w W., działając przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2008 r. znak: [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości.

Spółka podniosła m.in., że zaskarżona decyzja, jako niedoręczona pełnomocnikowi strony, nie wywołuje skutków prawnych. Wywiodła, iż pełnomocnictwem z dnia 25 października 2007 r. ustanowiła pełnomocnika (doradcę podatkowego) w postępowaniu administracyjnym. Pełnomocnictwo nie zostało wypowiedziane i obowiązywało w momencie wydania decyzji z dnia [...] maja 2008 r., która winna być doręczona na adres pełnomocnika znany organowi z urzędu. Wobec zaniechania tego obowiązku - w ocenie skarżącej - decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., jako niewywołująca skutków prawnych, nie może w szczególności stanowić podstawy do żądania uiszczenia opłaty planistycznej.

W odpowiedzi na skargę organ stwierdził, iż pełnomocnik Spółki został wskazany w rozdzielniku korespondencji wraz ze swoim aktualnym adresem, zaś w aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie doręczenia zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako p.p.s.a., skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

W postępowaniu administracyjnym strona może działać przez pełnomocnika (art. 32 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej powoływanej jako k.p.a.) i wówczas - zgodnie z zasadą oficjalności doręczeń - wszelkie pisma procesowe, w tym również decyzje administracyjne i postanowienia, organ administracji publicznej prowadzący postępowanie ma obowiązek doręczyć pełnomocnikowi strony (art. 40 § 2 k.p.a.). W konsekwencji, w sytuacji, gdy skargę do sądu administracyjnego na decyzję czy postanowienie wnosi strona, która w postępowaniu administracyjnym działała przez pełnomocnika, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi od decyzji kończącej to postępowanie należy liczyć od dnia doręczenia tej decyzji nie stronie, lecz jej pełnomocnikowi (art. 53 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 40 § 2 k.p.a.; por. także Janusz Borkowski [w:] B. Adamiak, J. Borkowski. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Wyd. 8. Warszawa 2006, str. 296 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2002 r. sygn. akt III RN 191/01. OSNP 2003/23/558).

Pisma kierowane do pełnomocnika powinny być kierowane na wskazany przez niego adres (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2000 r. sygn. akt I SA/Ka 1118/96. LEX nr 60173). Doręczenie pisma na adres siedziby spółki będącej mocodawcą ustanowionego w sprawie administracyjnej pełnomocnika w sytuacji, gdy w dokumencie złożonego do akt pełnomocnictwa podano adres pełnomocnika, na który należy dokonywać doręczeń, nie może być uznane za skuteczne. Nie wywołuje ono skutków prawnych - w szczególności nie jest zdarzeniem, od którego rozpoczyna bieg termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Taka sytuacja ma miejsce na gruncie niniejszej sprawy. Analiza akt postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji z dnia [...] maja 2008 r. wskazuje, iż skarżąca działała przez pełnomocnika. Na karcie nr 221 akt administracyjnych znajduje się potwierdzona za zgodność z oryginałem kopia pełnomocnictwa z dnia 25 października 2008 r. udzielonego doradcy podatkowemu R. O. W dokumencie pełnomocnictwa wskazano adres do doręczeń pełnomocnika ([...]).

Ponieważ ze zawrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji nie wynika w jednoznaczny sposób, na jaki adres wysłano przesyłkę pocztowa zawierającą zaskarżoną decyzję - czy na adres do doręczeń pełnomocnika ([...]), czy też na adres siedziby skarżącej spółki ([...]) - Sąd zwrócił się do organu o nadesłanie stosownego zaświadczenia doręczyciela wyjaśniającego tę okoliczność. Jak wynika z pisma Poczty Polskiej - Centrum Poczty - Oddziału Rejonowego W. z dnia 28 października 2008 r. przesyłkę zawierającą decyzję z dnia [...] maja 2008 r. doręczono na adres: [...]. Odbiór przesyłki w dniu 16 czerwca 2008 r. pokwitował ojciec właściciela firmy.

Jak wskazano doręczenie decyzji na adres siedziby skarżącej Spółki, a nie na adres pełnomocnika, który podano organowi do wiadomości, nie wywołuje skutków prawnych. Jest ono równoznaczne z pominięciem pełnomocnika.

Skoro zatem skarga została wniesiona od decyzji, która nie weszła do obrotu prawnego, to tym samym jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Jednocześnie trzeba podkreślić, że organ powinien dokonać prawidłowego doręczenia, które otworzy bieg terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego i umożliwi skarżącemu skorzystanie z tego prawa.

W tym stanie rzeczy na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.