Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 983/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-08-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o
Odrzucono sprzeciw

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym: 1. wniosku skarżącego z dnia 30 lipca 20012 r. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 31 maja 2012 r. w przedmiocie wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu, 2. sprzeciwu skarżącego z dnia 30 lipca 2012 r. od postanowienia z dnia 31 maja 2012 r. w przedmiocie wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi A. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia 1. odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia z dnia 31 maja 2012 r. w przedmiocie wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu, 2. odrzucić sprzeciw. /-/ Maria Kwiecińska


UZASADNIENIE

Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 listopada 2011 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika.

Postanowieniem z dnia 31 maja 2012 r. referendarza sądowego tutejszego Sądu przyznano adwokat U. R. wynagrodzenie w kwocie [...] zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 21 czerwca 2012 r.

Pismem z dnia 30 lipca 2012 r. (data bezpośredniego złożenia w Biurze Podawczym tutejszego Sądu) skarżący wniósł pismo zatytułowanie "Zażalenie na postanowienie z dn. 31 maja 2012 r. wraz z prośbą o przywrócenie terminu."

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

1. Pismo procesowe z dnia 30 lipca 2012 r. zatytułowanym "Zażalenie" jest w istocie sprzeciwem od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 31 maja 2012 r. w przedmiocie wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu. Od postanowienia z tej samej daty, jednakże wydanego w przedmiocie odmowy prawa pomocy, skarżący już wcześniej wniósł sprzeciw w dniu 19 czerwca 2012 r. W tym zakresie jego wniosek o przyznanie prawa pomocy został prawomocnie oddalony postanowieniem z dnia 12 lipca 2012 r.

2. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 31 maja 2012 r. w przedmiocie wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu, jakkolwiek dotyczy uchybionego terminu, to jest niedopuszczalny i z tej przyczyny podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a. Przywrócenie terminu jest niedopuszczalne jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2). Zarazem art. 88 p.p.s.a. wskazuje, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wnioskiem spóźnionym jest wniosek złożony z uchybieniem terminu wskazanego w art. 87 § 1 p.p.s.a., a więc złożony po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wniosek jest niedopuszczalny, gdy brak jest ustawowych warunków jego dopuszczalności.

Art. 250 p.p.s.a. stanowi, że wyznaczony profesjonalny pełnomocnik z urzędu (w tym adwokat) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności poszczególnych kategorii pełnomocników procesowych. O przyznaniu lub odmowie przyznania pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu wynagrodzenia orzeka w drodze postanowienia referendarz sądowy albo sąd w składzie jednoosobowym (art. 258 § 2 pkt 8, art. 16 § 2 p.p.s.a.). Z art. 259 § 1 p.p.s.a. wynika, że od zarządzeń i postanowień referendarza, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.

W niniejszej sprawie siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu od przedmiotowego postanowienia referendarza sądowego tutejszego Sądu z dnia 31 maja 2012 r. rozpoczął bieg z dniem doręczenia odpisu przedmiotowego postanowienia ustanowionemu w ramach prawa pomocy pełnomocnikowi skarżącego, co nastąpiło w dniu 21 czerwca 2012 r. Termin do wniesienia sprzeciwu upłynął w dniu 28 czerwca 2012 r.

W orzecznictwie zwrócono uwagę na to, że sprawa o ustalenie i przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu w ramach przyznanego i skonsumowanego prawa pomocy jest sprawą między tymże pełnomocnikiem a sądem, który przyznaje należne wynagrodzenie ze Skarbu Państwa. Tylko zatem konkretny pełnomocnik, niezadowolony z rozstrzygnięcia w przedmiocie wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu, mógł złożyć sprzeciw od postanowienia referendarza w tym przedmiocie, a w dalszej kolejności zażalenie na postanowienie sądu. Takie środki odwoławcze nie przysługują natomiast skarżącemu, na rzecz którego działał profesjonalny pełnomocnik (postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 2009 r. sygn. I OZ 957/08, Lex nr 551911 – podano za M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek).

Wobec powyższego, skoro skarżącemu w ogóle nie przysługuje prawo zaskarżenia postanowienia w przedmiocie przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu (wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego, a dalej zażalenia na postanowienie sądu) złożony przez skarżącego, to w konsekwencji nie jest uprawniony do żądania na podstawie art. 86 § 2 p.p.s.a. przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu od sprzeciwu postanowienia referendarza sądowego w tym przedmiocie (tak NSA w postanowieniu z dnia 20 stycznia 2009 r. sygn. akt I OZ 939/08, ONSA WSA 2009/6/107). Wniosek skarżącego o przywrócenie tego terminu jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu bez merytorycznego rozpoznania, jak też Sąd orzekł w pkt 1 sentencji na podstawie art. 88 p.p.s.a.

3. Z przyczyn wyjaśnionych w punkcie 2. uzasadnienia skarżącemu A. K. nie przysługuje uprawnienie procesowe do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza wydanego w sprawie o ustalenie i przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu. Stąd też wniesiony przez skarżącego osobiście sprzeciw w tej sprawie jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 250, art. 259 § 2 w zw. z art. 260 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 2 sentencji.

/-/ Maria Kwiecińska