Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 282/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-11-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 250 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M.S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. i 2012 r. postanawia - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M.S. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote i osiemdziesiąt groszy), w tym: tytułem opłaty kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 82,80 zł (osiemdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy) -


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 21 lipca 2015 r. Referendarz sądowy przyznał Skarżącemu M.K. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, którym wyznaczony został adwokat M.S.

Pełnomocnik w dniu 28 sierpnia 2015 r. zapoznał się z aktami sprawy. Następnie w dniu 31 sierpnia 2015 r. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z 24 czerwca 2015 r. odrzucające skargę. Zażalenie to zostało uwzględnione przez Sąd I instancji w drodze autokontroli. Ponadto pełnomocnik reprezentował Skarżącego na rozprawie w dniu 23 czerwca 2016 r. Pełnomocnik podtrzymał zarzuty i wnioski zawarte w skardze oraz wniósł o zasądzenie kosztów nieopłacanej pomocy prawnej. Oświadczył, że opłaty te nie zostały zapłacone ani w całości ani w części.

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem ustala się na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461; dalej: "rozporządzenie"). Przepisy te mają zastosowanie w niniejszej sprawie na mocy § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801).

W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik reprezentował Skarżącego przed Sądem I instancji oraz w postępowaniu zażaleniowym.

Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, stawka minimalna wynosi

w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego – 240 zł. Z kolei stawka minimalna w postępowaniu zażaleniowym wynosi 120 zł (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. d rozporządzenia)

Tym samym w niniejszej sprawie pełnomocnikowi należało zasądzić wynagrodzenie w wysokości 360 zł.

Wynagrodzenie to podwyższone zostało, na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia

o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania (23%), tj. o kwotę 82,80 zł.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.