Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 74/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2019-09-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
659
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jan Szuma po rozpoznaniu w dniu 13 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na przewlekłość Wojewody w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 5 czerwca 2019 r. P. B. (w skardze błędnie podano nazwisko jako "[...]", por. dane danymi z paszportu oraz karty rezydenta długoterminowego UE na k. 14 i 15 akt administracyjnych) zastępowany przez radcę prawnego wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy. Wskazał, że wniosek złożył 28 lutego 2018 r. i nadano mu numer [...]

Sprawa początkowo została skierowana na wyznaczony na 28 sierpnia 2019 r. termin posiedzenia niejawnego, jednakże w związku z ujawnionymi wątpliwościami dotyczącymi strony podmiotowej postępowania, którego dotyczy skarga na przewlekłość (26 sierpnia 2018 r. wpłynęło pismo Wojewody informujące, że pełnomocnik zażądał przeniesienia sprawy zgodnie z właściwością do Wojewody [...] – k. 24-33 akt sądowych) posiedzenie niejawne zniesiono, natomiast zarządzeniem z dnia 27 sierpnia 2019 r. Sąd polecił wezwać pełnomocnika P. B. do oświadczenia, czy wobec powyższej okoliczności podtrzymuje skargę na bezczynność Wojewody (zważając zwłaszcza na okoliczność, że w zawarte było w niej między innymi żądanie zobowiązania przez Sąd tego właśnie organu do wydania decyzji w terminie 14 dni). Sąd polecił nadto wezwać pełnomocnika do jednoznacznego oświadczenia, czy przedmiotem skargi miało być postępowanie w sprawie zainicjowanej wnioskiem z dnia 28 lutego 2018 r., [...] (numer wstępny, po ponagleniu także [...]), czy innej sprawy. Sąd wyjaśnił pełnomocnikowi, że sprawa, której numery wymieniono, dotyczy wniosku innej aniżeli skarżący osoby – B. N. ([...]) – kobiety, będącej żoną P. B..

Pełnomocnik odpowiedział, że podtrzymuje skargę i zaznaczył, że dotyczy ona wniosku z dnia 28 lutego 2018 r., [...] Pełnomocnik wycofał jedynie żądanie skargi zobowiązania organu do wydania decyzji w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się wyroku (k. 39 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na brak legitymacji skargowej po stronie P. B..

Merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedza kontrola Sądu pod kątem zbadania czy zaskarżone działanie, bezczynność lub przewlekłość organu podlega kontroli sądu administracyjnego, w tym między innymi ze względu na legitymację wnoszącego skargę.

Stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "P.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest zasadniczo każdy, kto ma w tym interes prawny.

Mając na uwadze treść dokumentacji zebranej w aktach administracyjnych można ustalić, że wniosek z dnia 28 lutego 2018 r., procedowany na dalszym etapie postępowania pod numerem [...], natomiast pierwotnie określony numerem [...], to wniosek B. N. ([...]), żony P. B.. Powyższy wniosek złożył co prawda P. B., jednakże uczynił to jako pełnomocnik działając na zasadzie art. 168 ust. 1-3 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 2094 ze zm.). Zgodnie z tymi przepisami "Wniosek o udzielenie cudzoziemcowi przebywającemu poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej zezwolenia na pobyt czasowy w celu połączenia się z rodziną składa cudzoziemiec zamieszkujący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do którego członek jego rodziny przybywa" (ust. 1). "Złożenie przez cudzoziemca zamieszkującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w celu połączenia się z rodziną w imieniu członka jego rodziny wymaga pisemnej zgody tego członka rodziny lub jego przedstawiciela ustawowego, chyba że wnioskodawca jest jego przedstawicielem ustawowym" (ust. 2). "Wyrażenie zgody, o której mowa w ust. 2, jest równoznaczne z udzieleniem cudzoziemcowi zamieszkującemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pełnomocnictwa do działania w imieniu członka rodziny w danym postępowaniu".

Mając na uwadze powyższe nie ulega wątpliwości, że o ile P. B. wystąpił w imieniu żony o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i działał w charakterze jej pełnomocnika na etapie postępowania administracyjnego prowadzonego pod numerami [...] i [...], to z całą pewnością samo postępowanie administracyjne dotyczy personalnie [...] ([...]) i tylko ona jest w nim stroną.

Jak wskazano, Sąd w toku postępowania dostrzegł wątpliwości dotyczące strony podmiotowej postępowania objętego skargą na przewlekłość (sprawa dotycząca zezwolenia na pobyt czasowy B. N./B. ) względem osoby skarżącej P. B.. Powiadomiono o tym pełnomocnika w treści wezwania, które na zarządzenie Sądu przesłał sekretarz sądowy 28 sierpnia 2019 r. (k. 37 akt sądowych) i które pełnomocnik odebrał 3 września 2019 r. (k. 38 akt sądowych). Pomimo to pełnomocnik podtrzymał skargę na przewlekłość P. B., a zarazem potwierdził, że dotyczy ona rozpoznania wniosku z dnia 28 lutego 2018 r., [...], czyli sprawy z wniosku [...] ([...]).

Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że skarga P. B. na przewlekłość Wojewody jest niedopuszczalna w świetle art. 50 § 1 P.p.s.a. Została ona złożona jednoznacznie przez pełnomocnika P. B. w jego imieniu, natomiast z całą pewnością dotyczy ona postępowania o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy prowadzonego z inicjatywy [...] ([...]). P. B. jest mężem [...] ([...]) niemniej nie może samodzielnie i we własnym imieniu składać skargi na przewlekłość w postępowaniu prowadzonym personalnie wobec żony. Nie jest on bowiem stroną tego postępowania w rozumieniu art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.) ani też nie ma interesu prawnego we wniesieniu skargi (art. 50 § 1 P.p.s.a.).

Mając to wszystko na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę P. B. jako niedopuszczalną.

Sąd orzekł o zwrocie wpisu od skargi w wysokości 100 zł (potwierdzenie wpływu – zob. k. 2 akt sądowych) na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od odrzuconego pisma. Zwrot nastąpi na rachunek, z którego dokonano wpłaty po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia.

Zupełnie na marginesie sprawy Sąd nadmienia, że P. B. mógłby faktycznie działać na rzecz żony przed sądem administracyjnym, ale w charakterze jej pełnomocnika.

Niezależnie od uwarunkowań niniejszego postępowania i ubocznie Sąd sygnalizuje pełnomocnikowi skarżącego, że – jak zdaje się wynikać z akt administracyjnych – jedyną przeszkodą tamującą postępowanie administracyjne, jakie zainicjował w imieniu żony P. B., było niedostarczenie przez niego pisemnej zgody, o której mowa w (cytowanym wyżej) art. 168 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach.