Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 77/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 14 października 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogdan Lubiński Sędziowie Sędzia WSA Joanna Tarno Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk - Drozda (spr.) Protokolant Tomasz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 14 października 2009 roku na rozprawie sprawy ze skargi syndyka masy upadłości A. Spółki z o.o. w upadłości z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 2004 r. postanawia: umorzyć postępowanie.


UZASADNIENIE

"A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości z siedzibą w Ł. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 2004 r.

W piśmie procesowym z dnia 22 września 2009 r. syndyk masy upadłości spółki zawiadomił Sąd, że postanowieniem z dnia 7 maja 2009 r. Sąd Rejonowy dla Ł. – Ś. w Ł. stwierdził zakończenie postępowania upadłościowego, a następnie prawomocnym postanowieniem z dnia 28 lipca 2009 r. spółka została wykreślona z Krajowego Rejestru Sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej w skrócie "p.p.s.a.") określa sytuacje, w których sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Należą do nich: skuteczne cofnięcie skargi przez skarżącego (pkt 1), śmierć strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania (pkt 2) oraz inne przyczyny, skutkujące bezprzedmiotowością postępowania (pkt 3).

Do pozytywnych przesłanek procesowych, a zatem tych, których istnienie warunkuje możliwość prowadzenia postępowania sądowego zaliczyć należy posiadanie przez stronę zarówno zdolności sądowej, jak i procesowej.

Zdolność sądowa to zdolność do występowania przed sądem administracyjnym jako strona (art. 25 § 1 p.p.s.a.). Zdolność procesowa natomiast wiąże się z pojęciem zdolności do czynności prawnych i oznacza zdolność do podejmowania czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (art. 26 § 1 p.p.s.a.). W każdym stadium postępowania sąd z urzędu bada, czy strona jest zdolna do udziału w nim.

Z nadesłanego przez syndyka pisma i jego załączników wynika, że "[...]" sp. z o.o. w upadłości w Ł. została wykreślona z Krajowego Rejestru Sądowego w związku ze stwierdzeniem zakończenia postępowania upadłościowego. Postanowienie w tym przedmiocie stało się prawomocne z dniem 18 sierpnia 2009 r.

Zakończenie postępowania upadłościowego i wykreślenie spółki z Krajowego Rejestru Sądowego oznaczało definitywne zakończenie bytu tej osoby prawnej skutkujące w procesie następczą utratą zdolności sądowej i procesowej. Przeszkoda ta ma charakter nieusuwalny, bowiem postępowanie upadłościowe objęło likwidację majątku spółki, nie jest zatem możliwe następstwo prawne pod tytułem ogólnym.

W związku z wykreśleniem skarżącej z Krajowego Rejestru Sądowego utraciła ona osobowość prawną, w konsekwencji czego nie ma ona zdolności sądowej i procesowej, tj. nie może skutecznie występować przed Sądem i dokonywać skutecznych czynności procesowych (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 7 lutego 2005 r., 6 II SA 2880/2003, LexPolonica nr 1326644).

Utrata bytu prawnego przez skarżącą oraz brak następcy prawnego spowodowały bezprzedmiotowość postępowania, które z tej przyczyny należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

A.K.