Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 689/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2008-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2  ust. 1  pkt 2  lit. c, art. 76 ust. 12 pkt 3
journal: Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
article: 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 145  par. 1  pkt 8,  art. 147
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek,, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Dziubińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 grudnia 2008r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy- po wznowieniu postępowania i uchyleniu decyzji- uznania za osobę bezrobotną oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Ke 689/08

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 17 września 2008r. Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania J. W. od decyzji z dnia 11 lipca 2008r. wydanej z upoważnienia Starosty w sprawie uchylenia po wznowieniu decyzji z dnia 31 marca 2008r. numer [...] w sprawie utraty prawa do zasiłku od dnia 17 marca 2008r., decyzji z dnia 9 marca 2007r. numer [...] w sprawie uznania za osobę bezrobotną od dnia 9 marca 2007r. z prawem do zasiłku i w sprawie odmowy uznania za osobę bezrobotną z dniem 9 marca 2007r., na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Do wydania tej decyzji doszło na tle następujących okoliczności:

* W dniu 9 marca 2007r. J. W. zarejestrował się jako bezrobotny. Do wniosku o przyznanie zasiłku dołączył między innymi decyzję ZUS odmawiającą mu przyznania renty z tego powodu, że orzeczeniem z dnia 15 lutego 2007r. Komisja Lekarska orzekła, że nie jest on niezdolny do pracy.

* Decyzją z dnia 9 marca 2007r. działający z upoważnienia Starosty Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy uznał J. W. za osobę bezrobotną i przyznał mu prawo do zasiłku od dnia 17 marca 2007r.

w wysokości 639,50 zł miesięcznie.

* Decyzją z dnia 31 marca 2008r. ten sam organ orzekł o utracie prawa do zasiłki z dniem 17 marca 2008r., z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania.

* Pismem z dnia 11 czerwca 2008r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] Inspektorat w [...] poinformował Powiatowy Urząd Pracy, iż wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 8 stycznia 2008r. sygn. [...] J. W. nabył praw do renty z tytułu niezdolności do pracy od dnia 1 lutego 2007r.

Postanowieniem z dnia 7 lipca 2008r. działający z upoważnienia Starosty Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy na podstawie art. 145 § 1 pkt 8, art. 147, 149 § 1 i 2 oraz 150 § 1 kpa wznowił z urzędu postępowanie w sprawie uznania J. W. za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku, zakończone ostateczną decyzją z dnia 9 marca 2007r. oraz w sprawie utraty prawa do zasiłku z dniem 17 marca 2008r., zakończone

1

ostateczną decyzją z dnia 31 marca 2008r. Następnie decyzją z dnia 11 lipca 2008r. organ ten na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz art. 145 § 1 pkt 8 i art. 151 § 1 pkt 2 kpa uchylił w całości opisane wyżej decyzje i odmówił uznania J. W. za osobę bezrobotną. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ ten wskazał, że J. W. został zarejestrowany jako bezrobotny na podstawie decyzji ZUS odmawiającej mu prawa do renty. Skoro na skutek odwołania J. W. od tej decyzji Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 8 stycznia 2008r. przyznał mu rentę z tytułu niezdolności do pracy, postępowanie na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 zostało wznowione. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit c ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy bezrobotnym jest osoba niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie albo inne pracy zarobkowej, bądź, jeśli jest osobą niepełnosprawną, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie wymiaru czasu pracy, nieucząca się w szkole, z wyjątkiem szkół dla dorosłych oraz szkół wyższych w systemie wieczorowym albo zaocznym, zarejestrowana we właściwym dla miejsca zameldowania urzędzie pracy, jeżeli między innymi nie nabyła prawa do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy. J. W. od dnia przyznania renty, to jest od dnia 1 lutego 2007r., nie spełnia tego wymogu i dlatego zachodziły podstawy do uchylenia na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 kpa decyzji i orzeczenia o istocie sprawy.

Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania J. W. decyzję tę utrzymał w mocy. Organ odwoławczy dodatkowo wskazał, że Sąd Okręgowy przyznał skarżącemu prawo do renty od 1 lutego 2007r. do 31 grudnia 2008r. Ponadto odwołujący się został poinformowany, że z wyrównania renty z tytułu niezdolności do pracy została przekazana kwota 7757,40 zł tytułem nadpłaty zasiłku dla bezrobotnych za okres jego pobierania. Sąd Okręgowy uwzględniając odwołanie skarżącego od orzeczenia ZUS stwierdził niezdolność do pracy w okresie od 1 lutego 2007r. do 31 grudnia 2008r., a nie tylko w czerwcu, jak to podnosi odwołujący się. Tym samym Sąd podważył orzeczenie lekarskie, na podstawie którego J. W. został zarejestrowany jako osoba bezrobotna i w związku z tym zaszły przesłanki do wznowienia postępowania w sprawie uznania za osobę bezrobotną.

2

II SA/Ke 689/08

W skardze na tę decyzję J. W. zarzucił, iż dopiero po 9 miesiącach od daty zarejestrowania się jako bezrobotny otrzymał wyrok Sądu Okręgowego, zmieniający zaskarżoną decyzję i przyznający mu rentę z tytułu niezdolności do pracy od dnia 1 lutego 2007r. do 31 grudnia 2008r. i w czasie przyznawania mu zasiłku dla bezrobotnych nie wiedział, że taki wyrok zapadnie. Wyrok Sądu Okręgowego nie był prawomocny, była bowiem wniesiona apelacja, którą on następnie postanowił cofnąć, gdyż został bez środków do życia i leczenia. Skoro Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] Inspektorat w [...] przesłał kwotę 7757,40 zł z tytułu wypłaty zasiłku dla bezrobotnych na kontu PUP w [...], wydana przez Wojewodę decyzja jest bezprawna, niezgodna z Konstytucją RP, art. 32,45,77,78 i 219 kk, a także art. 156 kpa. Skarżący dodał, że nie ponosi odpowiedzialności za błędne orzeczenie Komisji Lekarskiej jego stanu zdrowia.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

W piśmie z dnia 21 listopada 2008r. skarżący podkreślił, iż nie wyraża on sprzeciwu wobec tego, że ZUS przekazał kwotę 7757,40 z tytułu nadpłaty zasiłku na kontu PUP, a jedynie wyraża zdziwienie, że mimo przekazania tych pieniędzy na konto PUP, urząd ten wszczął postępowanie w sprawie o uchylenie decyzji. W piśmie tym J. W. dodatkowo zarzucił, iż zaskarżona decyzja narusza przepisy ustawy o ubezpieczeniach społecznych mające wpływ na obliczenie jego renty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Decyzją z dnia 9 marca 2007r. skarżący został uznany za osobę bezrobotną dlatego, iż jak wynikało z załączonych przez niego dokumentów nie został on uznany za niezdolnego do pracy, w związku z czym Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją odmówił mu przyznania prawa do renty, wskazując, iż takie prawo nie przysługuje mu od dnia 1 lutego 2007r. Skoro następnie decyzja ZUS-u, na skutek wniesionego przez skarżącego odwołania, została zmieniona prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 8 stycznia 2008r., którym skarżącemu została przyznana renta za okres od 1 lutego 2007r. do końca 2008r. prawidłowo organ I instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 kpa wznowił postępowanie. Zgodnie z tym

3

II SA/Ke 689/08

przepisem w sprawie zakończonej ostateczną decyzją wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Taka właśnie sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Po wznowieniu postępowania również prawidłowo organy uznały, iż zachodzą podstawy do uchylenia wcześniej wydanych decyzji. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit c powołanej wcześniej ustawy z dnia 20 kwietnia 2008r. nie może być uznana za osobę bezrobotną osoba, która nabyła prawo do renty z tytułu między innymi niezdolności do pracy. Skoro skarżący prawo do takiej renty nabył poczynając od dnia 1 lutego 2007r., po wznowieniu postępowania, do czego jak już wyżej wspomniano organ był uprawniony na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 kpa i z art. 147, organ nie mógł uznać skarżącego za osobę bezrobotną, w związku z czym wcześniej wydane decyzje dotyczące uznania za osobę bezrobotną i przyznania zasiłku oraz utraty prawa do zasiłku w związku z upływem maksymalnego okresu jego pobierania, musiały podlegać uchyleniu. Podnoszone w skardze jak i w późniejszym piśmie zarzuty na ocenę prawidłowości zaskarżonej decyzji nie mają wpływu. W szczególności bez znaczenia jest to, iż w dacie rejestrowania się jako bezrobotny skarżący nie miał świadomości, iż jego odwołanie od decyzji ZUS zostanie uwzględnione przez Sąd Okręgowy. Niezasadne są także zarzuty dotyczące naruszenia przepisów kodeksu karnego czy też ustawy o ubezpieczeniach społecznych, organy bowiem w niniejszej sprawie nie stosowały tych przepisów jak również przepisy te nie miały w tej sprawy zastosowania. Co do zarzutu naruszenia przez organ odwoławczy art. 156 kpa to wskazać należy, iż przedmiotem decyzji tego organu nie było stwierdzenie nieważności decyzji organu I instancji, a tylko wówczas Wojewoda mógłby orzekać na podstawie przepisów w tym artykule zamieszczonych. Ponadto skoro decyzja organu I instancji jest prawidłowa, również i z tego powoda organ odwoławczy utrzymując ją w mocy nie mógł dopuścić się naruszenia art. 156 kpa. Niezasadny jest także zarzut naruszenia Konstytucji. Nie można w wypadku skarżącego mówić o naruszeniu przez organy zasady ochrony praw nabytych. Powodem uchylenia decyzji zaliczającej skarżącego do osób bezrobotnych i przyznającej mu zasiłek dla bezrobotnych było to, że za ten sam okres skarżący pobierałby dwa wzajemnie wykluczające się świadczenia: rentę z tytułu niezdolności do pracy oraz zasiłek dla bezrobotnych. Takie zaś nienależne świadczenie nie podlega ochronie. Odnośnie z kolei zarzutu, iż wystarczyło przekazanie przez ZUS pobranego przez skarżącego zasiłku dla bezrobotnych na

4

II SA/Ke 689/08

konto PUP, bez uchylania decyzji przyznającej mu to świadczenie wskazać należy, iż właśnie uchylenie decyzji o uznaniu za osobę bezrobotną oraz o przyznaniu zasiłku dawało podstawę do przekazania zaległej renty należnej skarżącemu od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na rzecz Powiatowego Urzędu Pracy ( art. 76 ust. 12 pkt 3 ustawy o przeciwdziałaniu bezrobociu...).

Mając powyższe na uwadze skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dna 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.)

5