Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1005/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-08-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 54 § 3 i art. 161 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie egzekucja należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej. postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. B. G. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w D. z dnia [...] r. nr [...] o uznaniu za nieuzasadniony zarzut określony w art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Następnie Dyrektor Izby Skarbowej w K. postanowieniem z [...] r. nr [...] powołując się na art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uwzględnił w całości skargę uchylając zaskarżone do sądu postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. oraz uchylając w całości w/w postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w D.

i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi egzekucyjnemu I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przewiduje, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Należy w tym miejscu podkreślić, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego przez uprawniony podmiot powoduje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego. Od tego momentu uprawnionym do orzeczenia w przedmiocie sporu wywołanego wniesieniem skargi jest sąd administracyjny, przed którym zawisła sprawa. Wyjątek stanowi wynikająca z art. 54 § 3 p.p.s.a. kompetencja organu do weryfikacji zaskarżonego rozstrzygnięcia w trybie autokontroli, z tym że uwzględnienie skargi w całości stanowi jedyną dopuszczalną, legalną możliwość władczego rozstrzygnięcia organu administracji w sprawie zaskarżonej do sądu administracyjnego (zobacz wyrok WSA w Olsztynie z 6 października 2009 r. sygn. akt II SA/Ol 655/09,LEX 521979).

Zgodnie z kolei z art. 161 § 1 pkt 3, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Przenosząc powyższe zapisy na stan faktyczny niniejszej sprawy należy stwierdzić, że organ uwzględnił wniesiona skargę w całości, działając na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. i uchylił w trybie autokontroli własne postanowienie a także postanowienie organu I instancji. Tym samym zostały one wyeliminowane z obrotu prawnego, postępowanie sądowe stało się wiec bezprzedmiotowe.

Mając na względzie powyższe, działając na podstawie wyżej powołanych przepisów postępowanie sądowe należało umorzyć.

3