Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2079/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Asesor WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska (spr.), Protokolant - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi C. G. K. na decyzję Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...], po rozpatrzeniu z urzędu sprawy obywatela [...] C. G. K. - na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 2, art. 90 ust. 1 pkt 1 i art. 92 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach ( Dz.U. z 2003r. Nr 128 poz.1175), orzekł o wydaleniu cudzoziemca z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z uwagi na fakt wykonywania przez niego pracy bez stosownego zezwolenia, określając termin opuszczenia kraju na [...] dni od daty otrzymania decyzji. Jednocześnie stwierdził, że nie zachodzą wobec cudzoziemca okoliczności uzasadniające udzielenie mu zgody na pobyt tolerowany.

Od decyzji tej cudzoziemiec wniósł odwołanie podnosząc, że wydalenie go z kraju, w którym żyją członkowie jego rodziny [...], może stanowić naruszenie treści art. 8 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, gwarantującego m.in. prawo do poszanowania życia rodzinnego.

Prezes Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców decyzją z dnia [...] kwietnia 2004r. nr [...], wydaną na podstawie art. 88 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach ( Dz. U. Nr 128 poz. 1175) oraz art. 127 §2 i art. 138 §1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji Prezes Urzędu podał, że cudzoziemiec przebywa na terytorium RP od [...], ostatnio na podstawie udzielonego mu w dniu [...]. przez Wojewodę [...] zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, z terminem ważności do dnia [...]. Cudzoziemiec posiada [...] synów : P. R. K. ur. [...]r. i J. M. K. ur. [...]r., którzy pochodzą z [...] związku z obywatelką [...]. Obecnie synowie wraz z ich matką mieszkają w Ch., a zainteresowany pozostaje w [...] związku z obywatelką [...] i zamieszkuje w W. Wyrokiem Sądu cudzoziemiec ma określony obowiązek [...] na rzecz [...] dzieci.

W dniu [...] zainteresowany wystąpił z wnioskiem do Wojewody [...] o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, ze względu, jak wskazał , na [...].. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2004r. odmówił udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Organ odwoławczy wskazał, że wnioskodawca będąc przesłuchany w związku [...] o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony podał, że w W. pracuje [...] z jez. [...], osiągając miesięczny dochód w granicach [...] zł. Zaś poprzednio, gdy toczyła się sprawa o [...] zatrudniony był w szkołach [...] jako nauczyciel języka [...]. Pracę tę świadczył na podstawie umów o dzieło i nie potrzebował na to żadnych zezwoleń. W dniu [...] października 2003r. Wojewoda [...] działając na zasadzie art. 92 ust 1 ustawy o cudzoziemcach wszczął z urzędu postępowanie o wydalenie C. G. K. Zainteresowany ponownie będąc przesłuchanym w dniu [...] potwierdził fakt wykonywania pracy bez stosownych zezwoleń. Prezes Urzędu wyjaśnił, że zgodnie z art. 50 ust 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( tekst jednolity Dz.U. z 2001r. Nr 6 poz. 56 ze zm. ), cudzoziemiec może wykonywać pracę na terytorium RP , jeżeli posiada zezwolenie na pracę wydane przez wojewodę właściwego ze względu na siedzibę pracodawcy. Z obowiązku tego zwolnieni są cudzoziemcy posiadający zezwolenie na osiedlenie się lub status uchodźcy w RP. Organ odwoławczy podzielił stanowisko Wojewody [...] o zaistnieniu przesłanek uzasadniających decyzję o wydaleniu cudzoziemca na zasadzie art. 88 ust 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach. Zgodnie z tym przepisem wydaje się decyzję o wydaleniu cudzoziemca z terytorium RP, jeżeli wykonywał pracę niezgodnie z ustawą z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu albo podjął działalność gospodarczą niezgodnie z przepisami obowiązującymi w RP.

Prezes Urzędu odnosząc się do podniesionego w odwołaniu zarzutu naruszenia art. 8 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności przyjętej w Rzymie dnia 4 listopada 1950r., podpisanej przez P. dnia 26 listopada 1991r. ( Dz.U. z 1993r. Nr 61 poz. 284 ze zm. ),wskazał, że powołany art. Konwencji nie gwarantuje nieograniczonego prawa do łączenia z rodziną lub ochrony przed rozłączeniem z członkami rodziny. Ogranicza on dyskrecjonalne uprawnienia państwa w kwestii kontroli wjazdu i pobytu oraz wydaleń . Trybunał Praw Człowieka wymaga jednak istnienia silnych związków rodzinnych, jednoznacznego ustanowienia faktu ingerencji państwa oraz istnienia przeszkód uniemożliwiających zorganizowanie normalnego życia rodzinnego w innym państwie, z krajem pochodzenia włącznie. Prezes Urzędu stwierdził również, że wobec cudzoziemca nie zachodzą przesłanki z art. 97 ustawy z dnia 13 czerwca 2003r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. ( Dz. U. Nr128 poz1176).

W skardze od powyższej decyzji, C. G. K., zarzucając naruszenie prawa materialnego

-art. 53 ust 3 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach z 13 czerwca 2003r. poprzez odmowę udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP

-art. 8 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności z 1950 poprzez stwierdzenie, że ingerencja władzy publicznej jest w pełni uzasadniona i że nie zachodzą przeszkody wydalenia cudzoziemca z terytorium RP

naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy:

art. 7, art. 77 i art. 107 §3 kpa, poprzez niewłaściwe przeprowadzenie postępowania dowodowego i niewłaściwe uzasadnienie decyzji okoliczności, wniósł o uchylenie decyzji organów administracyjnych obu instancji.

Podobnie jak w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji podniósł, organy administracyjne wydając decyzje w sprawie wydalenia cudzoziemca z terytorium RP i odmowy udzielenia mu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony nie zbadały stopnia i rodzaju życia [...] w P. Rozwijając zarzuty skargi zakwestionował ustalenia i konkluzje organu odwoławczego. Powołał szereg orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w zakresie stosowania art. 8 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności przewidującego prawo do ochrony życia rodzinnego. Podkreślił, że na uwagę zasługuje fakt jego kontaktu z dziećmi i czynnego udziału w ich wychowywaniu. Skarżona decyzja pozbawia go możliwości kontynuowania życia [...] w P. i narusza dyspozycję art. 8 powołanej wyżej Konwencji.

Odpowiadając na skargę Prezes Urzędu do Spraw Repatriacji I Cudzoziemców wniósł o jej oddalenie z argumentacją podobną do przytoczonej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że sądy administracyjne w tym sąd wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), w którym wskazano, iż owe sądy stosują środki określone w ustawie.

Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią - bez wątpienia - sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej.

W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.

Rozważając w tym kontekście zarzuty skargi stwierdzić należy, że jest ona bezzasadna .

Zgodnie z art. 88 ust 1 pkt 2 obowiązującej w sprawie ustawy z dnia 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach ( Dz.U Nr 128 poz. 175 cudzoziemcowi wydaje się decyzję o wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej , jeżeli wykonywał pracę niezgodnie z ustawą z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu lub przeciwdziałaniu bezrobociu, albo podjął działalność gospodarczą niezgodnie z przepisami obowiązującymi w Rzeczypospolitej Polskiej. Przepis ten zatem nakazuje organowi wydanie decyzji o wydaleniu w razie stwierdzenia warunków w nim przewidzianych . W myśl art. 50 ust 1 powołanej wyżej ustawy z 14 grudnia 1994r. cudzoziemiec może wykonywać pracę na terytorium RP, jeżeli posiada zezwolenie na pracę wydane przez wojewodę właściwego ze względu na siedzibę wnioskodawcy. Fakt wykonywania pracy przez skarżącego jako [...] języka [...] w szkołach [...] bez stosownych zezwoleń jest bezsporny. Sam skarżący będąc [...] przesłuchany przed organem administracyjnym potwierdził powyższe (k 24 i 35), twierdząc jednakże, iż świadcząc pracę na podstawie umowy o dzieło jako [...] języka [...] w szkole [...] , stosownych zezwoleń nie potrzebował. Jak zasadnie przyjęły organy orzekające przez wykonywanie pracy przez cudzoziemca należy rozumieć m.in zatrudnienie oraz wykonywanie innej pracy zarobkowej ( art. 2 ust 1 pkt 22 b ustawy z dnia 14 grudnia o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu), a zatem w przypadku świadczenia pracy na innej aniżeli umowa o pracę podstawie, wymagane jest również stosowne zezwolenie.

Powołane przez skarżącego Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9 września 1997r. w sprawie zatrudnienia lub powierzenia innej pracy zarobkowej cudzoziemcowi bez konieczności uzyskania zezwolenia i zgody starosty( Dz.U. Nr 109 poz. 710), obowiązujące do 31 grudnia 2001r. uprawniało do pracy zarobkowej cudzoziemców- [...] języków [...] bez stosownych zezwoleń tylko, jeżeli potrzeba zatrudnienia wynikała umów i porozumień międzynarodowych. W stanie prawnym od 1 stycznia 2002r. do 10 marca 2004r. wykonywanie pracy przez cudzoziemców w Polsce bez konieczności uzyskania zezwolenia na pracę dopuszczalne było w przypadku [...] języków obcych ale również tylko wykonujących pracę w ramach umów i porozumień międzynarodowych , realizowanych przez ministra właściwego do sprawa oświaty i wychowania- rozporządzenie . Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 19 grudnia 2001r.( Dz. U Nr 153, poz. 1765ze zm) . Prowadzona przez skarżącego obecnie indywidualna działalność zarobkowa w charakterze [...], czy [...] w wyniku której osiąga, jak sam przyznał miesięczny dochód w granicach od [...] zł, również odbywa się również niezgodnie z obowiązującymi w Polsce przepisami ustawy z dnia 19 listopada 1999r. Prawo działalności gospodarczej ( Dz.U. 99 Nr 101 poz. 1178 które to przepisy wymagają odpowiedniego zgłoszenia i zarejestrowania takiej działalności. Cudzoziemiec przebywa w P. od [...] r., a zatem winien znać i lojalnie przestrzegać obowiązującego w nim porządku prawnego.

Chybiony zarzut skargi dotyczący nierozważenia przez organy orzekające życia [...] cudzoziemca w P., a tym samym naruszenia art. 8 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, przyjętej w Rzymie dnia 4 listopada 1950r. podpisanej przez P. dnia 26 listopada 1991r. ( Dz.U 1993r. Nr 61 poz 284 ze zm.). Jak słusznie zauważył organ odwoławczy powołany przepis Konwencji nie gwarantuje nieograniczonej ochrony przed rozłączeniem z członkami rodziny, a prawa jednostki winny być w kontekście interesu ogólnego wyważone. W ocenie Sądu ochrona ta nie może być rozumiana tak, że [...] organy władzy publicznej mają obowiązek tolerowania przez cudzoziemca działań niezgodnych z prawem, jedynie z tego powodu , że ma dzieci z osobą mającą obywatelstwo [...]. W dacie podjęcia przez Prezesa Urzędu decyzji z dnia [...] kwietnia 2004r. przed Wojewodą [...] zakończone zostało postępowanie w sprawie wniosku cudzoziemca o udzielenie zezwolenia zna zamieszkanie na czas oznaczony. Decyzją z dnia [...] marca 2004r organ administracyjny I instancji odmówił cudzoziemcowi udzielenia zgody na zamieszkanie na czas oznaczony( decyzja k 67 akt adm. ) uznając, że cudzoziemiec nie wykazał istnienia okoliczności uzasadniających jego pobyt na terytorium P. przez okres dłuższy niż [...] miesiące oraz nie udokumentował legalnego źródła dochodu, ani posiadania własnych środków utrzymania. Z ustaleń organu wynika, że cudzoziemiec od [...]r. nie pozostaje w związku [...] z obywatelką [...] z którą posiada dzieci, natomiast obecnie związany jest z [...] kobietą , z którą zamieszkuje w W. Wobec [...] dzieci na stałe zamieszkałych w C., wyrokiem [...], od [...]r. zobowiązany jest do [...]. Z wyjaśnień opiekującej się dziećmi [...], babci wynika, że cudzoziemiec nie utrzymuje kontaktów z dziećmi, ani [...]. W ocenie organu nie ma możliwości czynnie uczestniczyć w ich wychowywaniu. W tej sytuacji podniesione w skardze zarzuty naruszenia obowiązujących P. norm międzynarodowych zakazujących wydalenia z uwagi na fakt istnienia życia [...] w kraju na uwzględnienie nie zasługują.

Chybiony jest również zarzut skarżącego o braku przesłanek do objęcia go ochroną przewidzianą w art. 97 ustawy o cudzoziemcach. Cudzoziemiec jak wyjaśnił w toku postępowania administracyjnego przed przyjazdem do P. nie należał w Z. do żadnej partii [...], nie był [...]. W trakcie pobytu w P. wydany mu został przez władze kraju pochodzenia paszport, co stanowi potwierdzenie bezpieczeństwa cudzoziemca. Wydalenie do kraju pochodzenia nie spowoduje zatem sytuacji, w której zagrożone byłoby jego prawo do życia , wolności i bezpieczeństwa osobistego w rozumieniu Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r.

Natomiast zawarty w skardze zarzut naruszenia art. 53 ust 3 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach z dnia 13 czerwca 2003r. poprzez odmowę udzielenia wnioskodawcy zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony nie może być przedmiotem rozważań Sądu, gdyż postępowanie w sprawie niniejszej toczy się na skutek skargi na decyzję Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców w przedmiocie wydalenia C. G. K. , nie zaś w sprawie decyzji organu administracji o odmowie udzielenia zainteresowanemu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP, które to postępowanie nawiasem mówiąc w dacie złożenia przedmiotowej skargi zakończone zostało dopiero na etapie decyzji wydanej w I instancji.

Wzruszenia zaskarżonej decyzji nie uzasadnia również podniesiony przez skarżącego zarzut naruszenia wskazanych w skardze przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Należy bowiem podkreślić, że stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), podstawą do uwzględnienia skargi może być naruszenie przepisów postępowania tylko wtedy, gdy uchybienie to wywarło istotny wpływ na wynik sprawy. Analiza akt postępowania nie potwierdza zasadności zarzutu wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem wymienionych w skardze przepisów kpa. Prezes Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców ustosunkował się do wszystkich zarzutów podnoszonych przez skarżącego w toku postępowania administracyjnego, a ocena zebranego materiału znalazła wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W konkluzji stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Z tych względów, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało oddalić skargę jako niezasadną.