Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 242/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-04-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3, art. 58 § 3, art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Sachajko po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Sp. z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] 2015 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dot. podatku akcyzowego postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] 2015 r. Sp. z o.o. [...] (zwana dalej Skarżącą), reprezentowana przez członka zarządu Pana M. S., zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] 2015 r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] 2014 r., Nr [...] w sprawie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej podatku akcyzowego.

Zarządzeniem z dnia 12 marca 2015 r. Przewodnicząca Wydziału III wezwała Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200,- zł w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis przedmiotowego zarządzenia został skutecznie doręczony Skarżącej w dniu 18 marca 2015 r. (k. 15 akt sądowych). W zakreślonym terminie należny wpis nie został jednak opłacony.

Z kolei wezwaniem z dnia 13 marca 2015 r. Skarżąca została zobowiązana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie Pana M. S. do reprezentowania Skarżącej. Sąd w pouczeniu, skierowanym do Skarżącej wskazał, że w wypadku, gdy strona nie uzupełni braków formalnych skargi w zakreślonym terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia, nastąpi odrzucenie skargi. Przedmiotowe wezwanie zostało skutecznie doręczone Skarżącej w dniu 18 marca 2015 r. (k. 15 akt sądowych), jednakże w zakreślonym terminie ww. brak formalny nie został uzupełniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie: "P.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 powołanej ustawy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Ponadto zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Natomiast w myśl art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

W niniejszej sprawie odpis zarządzenia zawierającego wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, a także wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostały skutecznie doręczone Skarżącej w dniu 18 marca 2015 r., a zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia należnej opłaty oraz uzupełnienia braków formalnych skargi upływał z dniem 25 marca 2015 r. W zakreślonym terminie skarga nie została opłacona. Skarżąca nie uzupełniła także braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie Pana M. S. do reprezentowania Skarżącej.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.