Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 937/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. art. 178 ust. 1, 181 ust. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 2183
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym - tekst jedn.
article: par. 2 ust. 1, par. 3 ust. 1, par. 7 ust. 2
journal: Dz.U. 2015 poz 1050
law: Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 17 lipca 2015 r. w sprawie stypendiów ministra za wybitne osiągnięcia  przyznawanych studentom

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), , Protokolant specjalista Aleksandra Weiher, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2019 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Ministra N. i S. W. z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie stypendium za wybitne osiągnięcia - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego (zwany dalej organem/Ministrem) decyzją z dnia [...] marca 2018 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania A.M. (zwanej dalej studentką/skarżącą) od decyzji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego (zwanego dalej także organem I instancji) z dnia

[...] grudnia 2017 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za wybitne osiągnięcia na rok akademicki 2017/2018, utrzymał w mocy decyzję wydaną

w I instancji.

W dniu [...] października 2017 r. Rektor Uniwersytetu Warszawskiego przedstawił wniosek zaopiniowany przez Wydział Historyczny o przyznanie studentce stypendium Ministra za wybitne osiągnięcia na rok akademicki 2017/2018. Wniosek zawierał osiągnięcia naukowe.

Zgodnie z § 7 ust. 2 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego

z dnia 17 lipca 2015 r. w sprawie stypendiów ministra za wybitne osiągnięcia przyznawanych studentom (Dz.U. z 2015 r. poz. 1050; zwanego dalej rozporządzeniem w sprawie stypendiów), zarządzeniem Ministra z dnia

26 października 2015 r. (Dz. Urz. MNiSW poz. 58, ze zm.) do oceny wniosków został powołany Zespół do spraw oceny wniosków o przyznanie stypendium ministra

za wybitne osiągnięcia w liczbie 24 członków reprezentujących osiem obszarów wiedzy określonych w rozporządzeniu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 8 sierpnia 2011 r. w sprawie obszarów wiedzy, dziedzin nauki i sztuki oraz dyscyplin naukowych i artystycznych (Dz. U. Nr 179, poz. 1065).

W dniu 9 listopada 2017 r. Zespół uchwalił szczegółowe wytyczne dotyczące sposobu oceny wniosków o przyznanie stypendium ministra w roku akademickim 2017/2018. Uchwała ta zawierała wskazówki dla ekspertów dotyczące uznawania określonych osiągnięć za wybitne, mające na celu zagwarantowanie, aby oceny przygotowane przez poszczególnych członków Zespołu były dokonane według jednolitych zasad. Dla zapewnienia przejrzystości procedury, wytyczne te są udostępnione na stronie internetowej urzędu Ministra www.nauka.gov.pl/stypendia-ministra.

Zespół stwierdził, że spośród 8 przedstawionych osiągnięć uwzględnił jedno, za które przyznał 2,00 pkt - w kategorii "referaty własne wygłoszone samodzielnie

na konferencjach naukowych" (za 1 referat). Wskazał, że przy ocenie nie uwzględniono 2 publikacji, udziału w projekcie badawczym uczelni, udziału

w projekcie badawczym prowadzonym we współpracy z inną uczelnią lub jednostką naukową oraz 3 referatów na konferencjach. Zdaniem Zespołu wbrew opinii uczelni wyrażonej w pkt 10 w części A wniosku o przyznanie stypendium, osiągnięcia te nie miały charakteru wybitnego, gdyż nie mieściły się w katalogu osiągnięć, określonym w § 3 ww. rozporządzenia. Powód nieprzyznania punktów za wymienione osiągnięcia to: brak czasopisma na liście czasopism punktowanych, niska ranga projektu (2a), nienaukowy charakter udziału w projekcie (3a) oraz niska ranga konferencji (a-c).

Po proporcjonalnym przeliczeniu liczby punktów uzyskanych przez studentkę do 100 pkt względem średniej arytmetycznej z pięciu wniosków z najwyższą liczbą punktów w obszarze nauk humanistycznych (tj. 98 pkt) oraz po zaokrągleniu w dół

do pełnej jedności wniosek uzyskał ostatecznie 2,00 pkt. Na liście rankingowej wniosków uszeregowanych według liczby punktów wniosek został sklasyfikowany

na 962 pozycji.

Biorąc pod uwagę ustalenia Zespołu, organ I instancji decyzją z dnia

[...] grudnia 2017 r. odmówił przyznania skarżącej, studentce Uniwersytetu Warszawskiego II roku studiów drugiego stopnia na kierunku archeologia, stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za wybitne osiągnięcia na rok akademicki 2017/2018.

W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia

w sprawie stypendiów, stypendium na dany rok akademicki może być przyznane studentowi, który zaliczył rok studiów w poprzednim roku akademickim i uzyskał

w danym roku akademickim wpis na kolejny rok studiów przewidziany w planie studiów albo został przyjęty na studia drugiego stopnia oraz generalnie uzyskał

w okresie studiów wybitne osiągnięcia naukowe lub artystyczne związane

z odbywanymi studiami lub wybitne osiągnięcia w sporcie.

Wyjaśniono, że liczba punktów za dane osiągnięcie naukowe zależała

w szczególności od typu osiągnięcia, jego rangi, wartości naukowej, poziomu innowacyjności, pełnionej roli lub wkładu autorskiego. Zespół określił maksymalną możliwą do przyznania liczbę punktów. W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono zasady ocen prac.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca stwierdziła, że Zespół niesłusznie nie uwzględnił 3 z 4 przedstawionych we wniosku konferencji naukowych, w których studentka brała czynny udział. Wskazała, że Zespół nie przyznał punktów za publikację w Akademickich Zeszytach Naukowych PIAST oraz udziału

w 2 projektach badawczych. Stwierdziła, że wskazane przez nią osiągnięcia miały wybitny charakter, co zostało również potwierdzone przez władze uczelni, które zaakceptowały wniosek.

Wniosła o przyznanie stypendium Ministra.

Po ponownej analizie wniosku Zespół nie uznał w całości zgłoszonych przez studentkę zarzutów. Zespół ponownie nie przyznał punktów za publikacje la i Ib

- w związku z brakiem czasopisma w wykazie czasopism punktowanych MNiSW. Zespół stwierdził, że projekt naukowy 2a ("Oczami Juanity") ma charakter studencki oraz niską rangę i nie przyznał punktów za to osiągnięcie. W odniesieniu do projektu badawczego 3a, Zespół stwierdził nienaukowy charakter udziału studentki. Jak podał, udział studentki w warsztatach czy prelekcjach nie nosi znamion projektu badawczego.

Przedstawione we wniosku referaty wygłoszone zostały w większości

na konferencjach organizowanych przez koła naukowe studentów 5a-5c, charakteryzowały się więc niską rangą. Zespół przyznał punkty jedynie za referat 5d z uwagi na międzynarodowy zasięg.

Minister decyzją z dnia [...] marca 2018 r. utrzymał w mocy decyzję własną

z dnia [...] grudnia 2017 r. w sprawie odmowy przyznania studentce stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za wybitne osiągnięcia na rok akademicki 2017/2018. Wskazał, że dopełnił wymogu określonego w § 77 § 1 kpa, gromadząc materiał dowodowy w sposób wyczerpujący. Poinformował studentkę

o uprawnieniach wynikających z art. 10 § 1 kpa do czynnego udziału w każdym stadium postępowania, m.in. o prawie strony dostępu do akt sprawy oraz prawie

do zgłaszania dowodów. Wskazał termin załatwienia sprawy - zgodnie z art. 36 kpa. Cała dokumentacja sprawy została przedstawiona Zespołowi do powtórnej oceny.

Po ponownej analizie wniosku wskazał, że przedstawione we wniosku referaty wygłoszone zostały w większości na konferencjach organizowanych przez koła naukowe studentów 5a-5c, charakteryzowały się więc niską rangą. Z uwagi

na powszechny charakter konferencji organizowanych przez koła naukowe, Zespół

w dużej mierze nie uznawał je za konferencje o wysokiej randze, a wygłaszanie referatów na tego typu konferencjach nie stanowiło wybijającego się (wybitnego) osiągnięcia na tle osiągnięć innych studentów. Zdaniem Zespołu, jedynie niewielki odsetek osiągnięć studentki został zakwalifikowany do kategorii wybitnych osiągnięć naukowych (uznano 1 z 8 wskazanych we wniosku osiągnięć). Część osiągnięć przedstawionych we wnioskach studentów – wbrew opiniom uczelni zawartym

w części A pkt 10 wniosku – nie została zweryfikowana przed przekazaniem Ministrowi pod kątem ich wybitności oraz spełniania warunków określonych

w przepisach rozporządzenia. Organ zauważył, że § 3 ust. 1 rozporządzenia

w sprawie stypendiów wymienia warunek posiadania wysokiej rangi lub wysokiego poziomu innowacyjności, odnoszący się do wszystkich aktywności wymienionych w pkt 1-6. Zespół - oceniając wniosek - starał się wyłonić spośród przedstawionych osiągnięć tylko takie, które wyróżniały studenta na tle innych studentów i cechowały się ponadprzeciętnością. Powszechność i powtarzalność niektórych osiągnięć przedstawionych we wnioskach studentów (publikacji, monografii, konferencji) sprawiła, że wiele z nich straciło walor ponadprzeciętności. Organ wskazał, że przy ocenie Zespól nie mógł się kierować wyłącznie aspektem ilościowym a ocena wniosków przez była oceną porównawczą. To, że dane osiągnięcie nie uzyskało maksymalnej liczby punktów, oznaczało, że we wnioskach innych studentów znajdowały się dokonania o wyższej randze lub o wyższym poziomie innowacyjności, które - w porównaniu z wnioskiem danego studenta - zasługiwały na większą liczbę punktów. Ocena danego osiągnięcia pod kątem rangi lub poziomu innowacyjności pozwalała na dokładniejsze jego pozycjonowanie względem osiągnięć innych studentów i prawidłowe umiejscowienie wniosku w rankingu.

Organ wskazał, że Zespół nie przyznał punktów za udział w projektach badawczych, bowiem nawet jeżeli udział studenta w projektach badawczych spełniał warunki określone w § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie stypendiów,

tj. dotyczył projektów prowadzonych przez uczelnię, do uznania tego osiągnięcia za wybitne konieczna była również wysoka ranga projektu lub jego wysoki poziom innowacyjności.

Organ wskazał, że określając rangę projektu Zespół kierował się renomą danego zespołu badawczego, wartością naukową projektu i jego znaczeniem

dla nauki. Natomiast w zakresie nieprzyznania punktów za referaty wygłoszone

na konferencjach (Zespół uwzględnił 1 z 4 referatów), to zdaniem organu, należało uznać, że nawet jeżeli dany referat spełniał warunki formalne określone w § 3 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia w sprawie stypendiów, tj. był wyłącznego autorstwa oraz został samodzielnie wygłoszony przez studenta, a w konferencji uczestniczyli prelegenci co najmniej z pięciu ośrodków akademickich, to aby uznać osiągnięcia za wybitne, konferencja musiała mieć wysoką rangę, a referat powinien był cechować się wysokim stopniem innowacyjności.

Minister zgodził się z punktacją wniosku oraz opinią Zespołu wyrażoną

w protokole ponownej oceny wniosku o przyznanie skarżącej stypendium ministra. Wskazał, że liczba uzyskanych punktów, w stosunku do oceny wniosku w pierwszej instancji, nie uległa zmianie. W roku akademickim 2017/2018 stypendium Ministra

za wybitne osiągnięcia otrzymali studenci, których wniosek uzyskał co najmniej 10,00 pkt. Minister nie miał zatem podstaw do zmiany decyzji z dnia [...] grudnia 2017 r.

Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca, zarzucając naruszenie przepisów:

1. prawa materialnego, a w szczególności art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym, paragrafu 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 17 lipca 2015r w sprawie stypendiów ministra za wybitne osiągnięcia przyznawane studentom, przez uznanie, że nie przysługuje jej stypendium ministra za wybitne osiągnięcia, podczas gdy spełniła kryteria ustawowe, wymienione w ww. przepisach,

2. naruszenie przepisów postępowania, mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności przepisów Zarządzenia Ministra Nauki

i Szkolnictwa Wyższego z dnia 26 października 2015r (Dz. Urz. MNiSW poz. 58 ze zm.) w sprawie powołania Zespołu do spraw oceny wniosków

o przyznanie stypendium ministra za wybitne osiągnięcia w zakresie nadużycia kompetencji tego Zespołu przez uchwalenie przez tenże Zespół wytycznych dotyczących sposobu oceny wniosków o przyznanie stypendium ministra w roku akademickim 2017/2018, po terminie naboru wniosków, skutkiem czego reguły oceny wniosków dla osób aplikujących o stypendium nie były znane w chwili dokonywania osiągnięć naukowych i składania wniosku,

3. Naruszenie przepisów postępowania, a szczególności ogólnej zasady, że prawo nie może działać wstecz, przez ustalenie zasad przyznawania stypendium po zakończeniu naboru wniosków, przy uwzględnieniu, że kryteria oceny wniosków uległy radykalnej zmianie.

Wskazała, że Zespół niesłusznie nie uwzględnił 3 z 4 przedstawionych we wniosku konferencji naukowych, w których brała czynny udział. Ponadto Zespół nie przyznał punktów za publikację w Akademickich Zeszytach Naukowych PIAST oraz udziału w 2 projektach badawczych. Stwierdziła, że wskazane przez nią osiągnięcia miały wybitny charakter, co zostało również potwierdzone przez władze uczelni, które zaakceptowały wniosek.

Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przyznanie stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za wybitne osiągnięcia na rok akademicki 2017/2018, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy

do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi jest decyzja organu z dnia [...] marca 2018 r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] grudnia 2017 r. w przedmiocie odmowy przyznania stypendium za wybitne osiągnięcia.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, w świetle kryteriów opisanych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej ppsa), Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu rozstrzygającego w niniejszej sprawie nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca.

Zgodnie z art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2017 r. poz. 2183; zwanej dalej ustawą), stypendia ministra

za wybitne osiągnięcia przyznaje studentom minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego na wniosek rektora uczelni zaopiniowany przez radę podstawowej jednostki organizacyjnej, a w przypadku uczelni nieposiadającej podstawowej jednostki organizacyjnej – przez senat uczelni. Zgodnie z art. 181 ust. 2 ustawy, stypendium ministra za wybitne osiągnięcia może być przyznane studentowi posiadającemu wybitne osiągnięcia naukowe lub artystyczne związane ze studiami, lub wybitne osiągnięcia w sporcie.

Zgodnie z przepisem § 2 ust. 1 rozporządzenia w sprawie stypendiów, stypendium na dany rok akademicki może być przyznane studentowi, który zaliczył rok studiów w poprzednim roku akademickim i uzyskał w danym roku akademickim wpis na kolejny rok studiów przewidziany w planie studiów albo został przyjęty

na studia drugiego stopnia oraz uzyskał w okresie studiów:

1) wybitne osiągnięcia naukowe lub artystyczne związane z odbywanymi studiami lub

2) wybitne osiągnięcia w sporcie.

Zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia, za wybitne osiągnięcia naukowe uważa się:

1) autorstwo lub współautorstwo publikacji naukowych w czasopismach naukowych ujętych w wykazie ogłoszonym przez ministra właściwego do spraw nauki zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 44 ust. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz.U.

z 2016 r. poz. 2045, ze zm.) lub w formie książki, o zasięgu co najmniej krajowym, z wyłączeniem publikacji pokonferencyjnych,

2) udział w projektach badawczych realizowanych samodzielnie przez uczelnię,

3) udział w projektach badawczych realizowanych przez uczelnię we współpracy z innymi uczelniami lub jednostkami naukowymi, w tym zagranicznymi,

4) autorstwo lub współautorstwo wynalazku, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, topografii układu scalonego lub wyhodowanej albo odkrytej i wyprowadzonej odmiany rośliny:

a) na które udzielono odpowiednio patentu na wynalazek, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, prawa z rejestracji topografii układu scalonego lub przyznano wyłączne prawo do odmiany rośliny albo

b) które zostały zgłoszone w celu uzyskania odpowiednio patentu na wynalazek, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, prawa z rejestracji topografii układu scalonego lub w sprawie których zostały złożone wnioski o przyznanie prawa do ochrony wyhodowanej albo odkrytej i wyprowadzonej odmiany rośliny,

5) referaty własne wygłoszone samodzielnie na konferencjach naukowych,

w których uczestniczyli prelegenci co najmniej z pięciu ośrodków akademickich,

6) nagrody uzyskane w konkursach o zasięgu międzynarodowym, w których uczestniczyli studenci uczelni co najmniej z pięciu państw, z wyłączeniem konkursów organizowanych w ramach konferencji oraz konkursów

o przyznanie innych stypendiów

- o wysokiej randze lub wysokim poziomie innowacyjności.

Zgodnie z § 7 ust. 2 ww. rozporządzenia, zarządzeniem Ministra z dnia 26 października 2015 r. (Dz. Urz. MNiSW poz. 58, ze zm.) do oceny wniosków został powołany Zespół do spraw oceny wniosków o przyznanie stypendium ministra

za wybitne osiągnięcia w liczbie 24 członków reprezentujących osiem obszarów wiedzy określonych w rozporządzeniu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 8 sierpnia 2011 r. w sprawie obszarów wiedzy, dziedzin nauki i sztuki oraz dyscyplin naukowych i artystycznych (Dz. U. Nr 179, poz. 1065).

W dniu 9 listopada 2017 r. Zespół uchwalił szczegółowe wytyczne dotyczące sposobu oceny wniosków o przyznanie stypendium ministra w roku akademickim 2017/2018. Uchwała ta zawierała wskazówki dla ekspertów dotyczące uznawania określonych osiągnięć za wybitne, mające na celu zagwarantowanie, aby oceny przygotowane przez poszczególnych członków Zespołu były dokonane według jednolitych zasad. Dla zapewnienia przejrzystości procedury, wytyczne te są udostępnione na stronie internetowej urzędu Ministra.

Wnioski o przyznanie stypendium były oceniane przez Zespół metodą punktową w ramach poszczególnych obszarów wiedzy reprezentowanych przez ekspertów z danej dziedziny wiedzy oraz sztuki. Punkty przyznawane były wyłącznie za osiągnięcia naukowe o wysokiej randze lub wysokim poziomie innowacyjności.

Zgodnie z § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia, przy ocenie wniosków brane były pod uwagę osiągnięcia uzyskane w okresie zaliczonych lat studiów, a więc w przypadku studentów studiów pierwszego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich - w okresie od daty rozpoczęcia tych studiów do 30 września 2017 r., a w przypadku studentów studiów drugiego stopnia - w okresie od daty rozpoczęcia studiów pierwszego stopnia poprzedzających studia drugiego stopnia do 30 września 2017 r. Jeżeli student otrzymał stypendium w poprzednich latach, ocenie wniosku podlegał okres od 1 października roku akademickiego, w którym ostatnio otrzymał stypendium, do 30 września 2017 r.

Liczba punktów za dane osiągnięcie naukowe zależała w szczególności od typu osiągnięcia, jego rangi, wartości naukowej, poziomu innowacyjności, pełnionej roli lub wkładu autorskiego. Przy każdej z kategorii osiągnięć wymienionych w § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie stypendiów ministra za wybitne osiągnięcia przyznawanych studentom, Zespół określił maksymalną możliwą do przyznania liczbę punktów. Tak więc student mógł uzyskać nie więcej niż: 40 pkt - za każdą publikację w czasopiśmie naukowym lub wydaną w formie książki, 20 pkt - za autorstwo lub współautorstwo wynalazku, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, topografii układu scalonego lub wyhodowanej, odkrytej i wyprowadzonej odmiany rośliny albo za nagrodę uzyskaną w konkursie o zasięgu międzynarodowym, 10 pkt - za udział w projekcie badawczym realizowanym przez uczelnię we współpracy

z innymi uczelniami lub jednostkami naukowymi oraz 5 pkt - za udział w projekcie badawczym realizowanym samodzielnie przez uczelnię albo za referat własny wygłoszony samodzielnie na konferencji naukowej.

Zawarta w wytycznych dotyczących sposobu oceny wniosków liczba punktów za dany rodzaj osiągnięcia (typ publikacji, rolę w projekcie, rodzaj konferencji, miejsce w konkursie) była wartością maksymalną. Wyznaczała ona górny limit punktów, które ekspert Zespołu mógł przyznać za dany typ osiągnięcia. Oznacza to, że Zespół mógł przyznać za dany rodzaj osiągnięcia wielokrotność 1 pkt, aż do osiągnięcia ww. limitu, a w przypadku niskiej rangi lub niskiego poziomu innowacyjności - 0 pkt.

Należy również podkreślić, że ocena wniosków miała charakter porównawczy. Zespół oceniał dany wniosek za osiągnięcia naukowe na tle wniosków innych studentów w ramach danego obszaru wiedzy.

Zespół sporządził listę rankingową wniosków uszeregowanych według liczby punktów i stwierdził, że spośród 8 przedstawionych osiągnięć uwzględnił jedno, za które przyznał 2,00 pkt - w kategorii "referaty własne wygłoszone samodzielnie na konferencjach naukowych" (za 1 referat). Wskazał, że przy ocenie nie uwzględniono 2 publikacji, udziału w projekcie badawczym uczelni, udziału w projekcie badawczym prowadzonym we współpracy z inną uczelnią lub jednostką naukową oraz 3 referatów na konferencjach.

Po proporcjonalnym przeliczeniu liczby punktów uzyskanych przez studentkę do 100 pkt względem średniej arytmetycznej z pięciu wniosków z najwyższą liczbą punktów w obszarze nauk humanistycznych (tj. 98 pkt) oraz po zaokrągleniu w dół do pełnej jedności wniosek uzyskał ostatecznie 2,00 pkt. Na liście rankingowej wniosków uszeregowanych według liczby punktów wniosek został sklasyfikowany na 962 pozycji.

Minister przyznał 645 stypendiów studentom, których wniosek po ww. przeliczeniu uzyskał co najmniej 10,00 pkt. W związku z tym przedstawione przez studentkę osiągnięcia naukowe i uzyskana liczba punktów na tle innych studentów ubiegających się o stypendium Ministra w roku akademickim 2017/2018 były niewystarczające do otrzymania stypendium.

Okoliczności, że organ rozpatrując sprawę w I instancji w całości zaakceptował ocenę Zespołu, jak również, że rozpoznając sprawę ponownie Zespół podtrzymał swoje wcześniejsze rozstrzygnięcie, które zostały podzielone przez organ mogą stanowić podstawę do uznania, że doszło w niniejsze sprawie do ponownego jej rozpoznania w całości. Jak bowiem wskazuje się w orzecznictwie: "Stypendium przyznaje minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego. Oceny wniosków dokonuje zespół powołany przez ministra, który po zakończeniu oceny wniosków przestawia ministrowi ranking wniosków. Stanowisko organu powinno zatem uwzględniać stanowisko Zespołu, przy czym stopień związanie organu wynika z relacji tych dwóch podmiotów, które na gruncie procedury administracyjnej można ocenić jako relacja organu z biegłym. Ocena Zespołu jest szczególnego rodzaju opinią. Co do zasady zatem organ powinien rozstrzygać w zgodzie z rankingiem wniosków ustalonym przez Zespół. Nie ma jednak podstaw do odbierania organowi kompetencji do rozstrzygnięcia sprawy w sposób odmienny po zakwestionowaniu oceny Zespołu z punktu widzenia zgodności z prawem lub przyjętymi kryteriami. Sytuacja taka musi być jednak przez ministra wyjaśniona w sposób wskazany w art. 107 § 3 k.p.a. (wyrok NSA z 4 listopada 2015 r., sygn. akt I OSK 1350/15, Lex nr 2094042).".

Przedstawione we wniosku o przyznanie stypendium osiągnięcia nie miały charakteru wybitnego, gdyż nie mieściły się w katalogu osiągnieć określonym w § 3 rozporządzenia z uwagi na niską innowacyjność i samodzielne prowadzenie ich przez studentów.

Wskazane w skardze argumenty dotyczące charakteru studenckich projektów badawczych, są zdaniem Sądu polemiką skarżącej z decyzją podjętą przez organ.

Należy jeszcze raz podkreślić, że decyzja ta ma charakter uznaniowy, a nie związany. W ocenie Sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy został szczegółowo przeanalizowany przez organ, co stanowiło realizację obowiązku wynikającego z art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. W działaniu organu administracji Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, a także dowolności, niedopuszczalnej przy wydawaniu decyzji uznaniowych, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak

i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa materialnego. Zdaniem Sądu, wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wystarczająca, co odpowiada dyspozycji art. 107 § 3 k.p.a.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku.