Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 474/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 25 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W. i M. W. na uchwałę Rady Miejskiej w T. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi N. dla części [...] postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną uchwałą z dnia [...] r. Rada Miejska w T. postanowiła o zmianie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi N. dla części [...]. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na tę uchwałę wnieśli D. W. i M. W..

Pismem z dnia 24 lipca 2012 r. Sąd wezwał skarżących do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 300 zł. W odpowiedzi na wezwanie skarżący złożyli na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie im prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 17 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od uiszczenia wpisu sądowego od skargi w części przewyższającej kwotę 150 zł, a w pozostałym zakresie wniosek oddalono. Po rozpoznaniu zażalenia skarżących na to postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 grudnia 2012 r. (sygn. akt II OZ 1093/12) prawomocnie oddalił zażalenie.

Po zwrocie akt z NSA ponownie wezwano skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, tym razem w wysokości 150 zł, zgodnie z wyżej wskazanym postanowieniem w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Wezwanie to doręczono skarżącym w dniu 11 stycznia 2013 r. (k. 80 i 81 akt sądowych), natomiast w dniu 15 stycznia 2013 r. skarżący ponownie złożyli wniosek o przyznanie im prawa pomocy w zakresie zwolnienia ich od kosztów sądowych i przyznania im pełnomocnika z urzędu w osobie adwokat A. K..

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 20 lutego 2013 r. umorzono postępowanie w zakresie przyznania zwolnienia od kosztów sądowych w części przewyższającej kwotę 150 zł, a w pozostałym zakresie odmówiono przyznania prawa pomocy. Po doręczeniu tego postanowienia skarżący wnieśli sprzeciw, na skutek czego postanowienie wydane przez referendarza sądowego utraciło moc.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu, albowiem skarżący nie uiścili w terminie wpisu sądowego od skargi.

Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W rozpatrywanej obecnie sprawie skarżący byli zobowiązani do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 300 zł. Do uiszczenia tej opłaty wezwano skarżących w dniu 24 lipca 2012 r. (k. 19 i 20 akt sądowych). Po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie przyznania skarżącym prawa pomocy ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego doręczono skarżącym w dniu 11 stycznia 2013 r. (k. 80 i 81 akt sądowych). Trzeba zatem powiedzieć, że ostatecznie termin do uiszczenia wpisu biegł do dnia 18 stycznia 2013 r. W tym terminie wymagany wpis sądowy nie został uiszczony. Zamiast tego skarżący wystosowali kolejny wniosek o przyznanie jej prawa pomocy.

Oceniając zaistniałą sytuację faktyczną przez pryzmat obowiązującego porządku prawnego należało zauważyć, że po zakończeniu postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy sąd ma obowiązek, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., ponownie wezwać stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, wyznaczając ustawowy termin do dokonania tej czynności oraz wskazując rygor jej niewykonania. Jak zaznaczył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 marca 2012 r. (sygn.. akt II GZ 95/12), jeżeli strona skarżąca po doręczeniu jej takiego wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do Sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, wówczas bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje przerwany. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 09.12.2002 r., III RN 144/02, niepubl.). Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 p.p.s.a.

Stanowisko takie Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela. Należy zatem w konsekwencji uznać, że ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym do skarżących po wydaniu prawomocnego postanowienia, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia dla toczącego się postępowania (por. postanowienie NSA z 10.05.2010 r., II FZ 115/10, CBOSA). Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w sytuacji, gdy sąd wydał uprzednio prawomocne postanowienie w tym przedmiocie, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu. Odmienne procedowanie mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy, a co za tym idzie - skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania i trudnością w jego zakończeniu zasadniczo orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do istoty.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej obecnie sprawy należało odrzucić skargę, jako niedopuszczalną. Skoro bowiem na skarżących spoczywał obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, a wpis nie został uiszczony w terminie, skarga nie może zostać merytorycznie rozpoznana.

Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.