Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 536/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2017-03-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Utrzymano w mocy postanowienie lub zarządzenie (art. 260 § 1 ustawy - PoPPSA)
Powołane przepisy: article: art. 260 par. 1-2, art. 252, art. 257
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Żak po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu M. K. od zarządzenia Starszego referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach z dnia 13 lutego 2017 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. K. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą: M. K. "N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 maja 2016 r. znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego osób z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu p o s t a n a w i a: utrzymać zaskarżone zarządzenie w mocy.


UZASADNIENIE

M. K. złożyła zażalenie na postanowienie tut. Sądu z dnia 30 grudnia 2016 r. oddalające jej wniosek o wyłączenie sędziów. W zażaleniu zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od zażalenia.

Zarządzeniem z dnia 17 stycznia 2017 r. referendarz sądowy wezwał pełnomocnika skarżącej do usunięcia braku formalnego wniosku poprzez wypełnienie i nadesłanie formularza PPF w 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Pełnomocnik odebrał wezwanie w dniu 20 stycznia 2017 r. Ponieważ w wyznaczonym terminie skarżąca nie wykonała powyższego obowiązku, zarządzeniem z dnia 13 lutego 2017 r. Starszy referendarz sądowy w tut. Sądzie pozostawił wniosek bez rozpoznania.

W dniu 22 lutego 2017 r. skarżąca wniosła sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego i zwróciła się o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o prawo pomocy, załączając jednocześnie wypełniony formularz PPF. W uzasadnieniu podniosła, że ma w tut. Sądzie 12 spraw, co powoduje, że łatwo jest się pogubić, które dokumenty zostały już złożone. Skarżąca była przekonana, że złożyła stosowne dokumenty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Zgodnie z art. 260 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "Ppsa", rozpoznając sprzeciw od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (§ 2).

Obowiązek złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu wynika z treści art. 252 Ppsa. Zgodnie zaś z art. 257 tej ustawy, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

W ocenie Sądu zaskarżone sprzeciwem zarządzenie referendarza sądowego z dnia 13 lutego 2017 r. jest prawidłowe. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wezwanie referendarza sądowego z dnia 17 stycznia 2017 r. do złożenia wniosku na urzędowym formularzu, do którego załączony został stosowny formularz, wynika, że pełnomocnik skarżącej odebrał ww. przesyłkę w dniu 20 stycznia 2017 r. Wyznaczony termin do złożenia wypełnionego formularza upłynął zatem z dniem 27 stycznia 2017 r. Referendarz sądowy trafnie więc przyjął, że termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu upłynął bezskutecznie, co skutkuje pozostawieniem tego wniosku bez rozpoznania - na podstawie art. 257 Ppsa. Skarżąca zresztą nie kwestionuje faktu niezłożenia wypełnionego formularza w wyznaczonym terminie.

Bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostaje złożenie przez skarżącą wypełnionego formularza PPF wraz ze sprzeciwem. Formularz ten został bowiem złożony na etapie postępowania wywołanego sprzeciwem i nie może sanować braku urzędowego formularza, do złożenia którego wezwano pełnomocnika skarżącej zarządzeniem z dnia 17 stycznia 2017 r. Podobnie, bez wpływu na rozstrzygnięcie sprzeciwu pozostaje ocena przyczyn wskazanych jako usprawiedliwienie niezłożenia formularza w terminie. Okoliczności te mogą być ewentualnie przedmiotem oceny przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia formularza.

Uwzględniając powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 260 § 1 i 2 w zw. z art. 257 Ppsa, orzekł jak w postanowieniu.