Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2063/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-05-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 97 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk Sędziowie WSA Joanna Kube WSA Janusz Walawski (spr.) Protokolant Beata Gibzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2010 r. sprawy ze skargi W. R. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego w przedmiocie przeniesienia do dalszego pełnienia służby 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję poprzedzającą z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] 2) określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

Wielkopolski Komendant Wojewódzki Policji w P., w dniu [...] grudnia 2008 r., działając na podstawie art. 32 ust. 1 i 2 oraz art. 36 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 2777 z późn. zm.), wydał rozkaz personalny nr [...], którym z dniem 30 grudnia 2008 r. przeniósł V. R. z urzędu do dalszego pełnienia służby w Komendzie Miejskiej Policji w P. Organ na podstawie art. 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), określonemu powyżej rozkazowi nadał rygor natychmiastowej wykonalności.

W uzasadnieniu rozkazu organ podał m.in., że art. 32 ust. 1 ustawy o Policji przyznaje Komendantowi Wojewódzkiemu Policji uprawnienie do mianowania policjanta na stanowisko służbowe, przenoszenia oraz zwalniania z tych stanowisk. Ponadto z art. 36 ust. 1 i 2 powołanej ustawy wynika, iż powyżej określony organ ma możliwość prowadzenia polityki kadrowej w związku z koniecznością zapewnienia prawidłowej realizacji zadań nałożonych na Policję.

V. R. wniosła od powyższego rozkazu personalnego odwołanie, w którym zażądała:

1) jego uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji,

2) stwierdzenia jego nieważności i wstrzymania jego wykonania,

3) wyeliminowania rozkazu z obrotu prawnego,

4) "ustalenia faktycznego, a także prawnego statusu kadrowego i uposażenia finansowego od 15 kwietnia 2007 r. do chwili obecnej z rozbiciem na czasokres, uposażenia zasadniczego, dodatków do uposażenia o charakterze stałym i innych należności pieniężnych na faktycznie i prawnie zajmowanym w przedmiotowym okresie stanowisku służbowym z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ na prawo do uposażenia i innych należności lub ich wysokości".

Komendant Główny Policji, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, w dniu [...] stycznia 2009 r. wydał rozkaz personalny nr [...], którym utrzymał w mocy rozkaz personalny organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu rozkazu personalnego podał m.in., że "uzasadnienie prawne i faktyczne zawarte w skarżonym rozstrzygnięciu należy uznać za co najmniej satysfakcjonujące (...). W ocenie organu, trudno jest polemizować z zarzutem, że zaskarżony rozkaz personalny został wprowadzony do obrotu prawnego z naruszeniem prawa, skoro strona nie wskazała na czym konkretnie to naruszenie miałoby polegać (...). Zdaniem organu odwoławczego, nadanie zaskarżonemu rozkazowi personalnemu rygoru natychmiastowej wykonalności było zasadne i organ pierwszej instancji prawidłowo to uzasadnił (interes służby tożsamy z interesem służby)".

W tym miejscu należy podać, iż rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji stał się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Sąd postanowieniem z dnia 8 stycznia 2010 r. sygn. akt II Sa/Wa 548/09 zawiesił postępowanie.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, działając na podstawie art. 156 § 1, art. 157 § 1 i art. 158 § 1 Kpa, w dniu [...] lipca 2009 r. wydał decyzję nr [...], którą odmówił stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] oraz utrzymującego go w mocy rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2009 r.

W uzasadnieniu decyzji Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wskazał m.in., że nie stwierdził zaistnienia przesłanek określonych w art. 156 § 1 pkt 2-7 Kpa.

Powyżej określony organ, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, w dniu [...] września 2009 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję poprzedzającą.

Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2009 r.

Skarżąca we wniesionej skardze zarzuciła, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem:

1) art. 138 § 1 pkt 1 Kpa w zw. z art. 36 ust. 1 i 2 ustawy o Policji,

2) art. 138 § 1 pkt 1 Kpa w zw. z art. 7 Kpa w zw. z art. 77 § 1 Kpa,

3) art. 138 § 1 pkt 1 Kpa w zw. z art. 11 Kpa,

4) art. 138 § 1 pkt 1 Kpa w zw. z art. 107 § 1 i 3 Kpa.

W dalszej części skargi, skarżąca wskazała inne naruszenia prawa procesowego i ustawy o Policji.

Skarżąca, podnosząc powyższe zarzuty, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji poprzedzającej i zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzonego przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz wydanego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia.

Wyjaśnić również należy, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn niż podniesione w skardze.

Z akt sprawy wynika, że skarżąca wniosła środek zaskarżenia od rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia [...] grudnia 2008 r., który został utrzymany w mocy przez organ odwoławczy. Skarżąca wnosząc środek zaskarżenia, wniosła o jego uchylenie czy też stwierdzenie jego nieważności.

W tym stanie rzeczy, organ rozpoznający odwołanie zobowiązany był do jego rozpoznania w pełnym zakresie, natomiast organ odwoławczy w niniejszej sprawie ograniczył się wyłącznie do zbadania zarzutów podniesionych w odwołaniu, dotyczących trybu zwykłego, gdy zobowiązany był do rozpoznania odwołania w pełnym zakresie, tzn. również w zakresie nieważności postępowania, o co wnosiła skarżąca.

Zdaniem Sądu, organ w sposób nieuzasadniony wszczął, po wydaniu ostatecznej decyzji w trybie zwykłym, postępowanie w trybie nadzwyczajnym i wydał decyzję o odmowie stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia [...] grudnia 2008 r. oraz utrzymującego go w mocy rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2009 r. Decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nr [...] została wydana [...] lipca 2009 r., tj. po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję tego organu z dnia [...] września 2009 r. nr [...] r., bowiem skarga została wniesiona w dniu 17 marca 2009 r.

W zaistniałej sytuacji procesowej, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji zobowiązany był na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa zawiesić postępowanie prowadzone w trybie nadzwyczajnym, gdyż zgodnie z tym przepisem organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.