Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 652/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 56 § 1
journal: Dz.U. 1966 nr 24 poz 151
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska, Sędzia WSA Anna Sokołowska, po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 lutego 2018 r. sprawy ze skargi J. G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 28 czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej postanowieniem z dnia

28 czerwca 2017 r. znak [...], [...] utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia 24 maja 2017 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec majątku J. G. (dalej: "Strona" lub "Skarżący") na podstawie tytułów wykonawczych o numerach [...] z dnia 18 sierpnia 2016 r., [...] z dnia 30 listopada 2016 r. i [...] z dnia 23 lutego 2017 r., wystawionych przez P. K..

Powyższe postanowienia wydane zostały w następującym stanie faktycznym sprawy.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. (organ egzekucyjny) prowadził postępowanie egzekucyjne wobec J. G. i K. G. (Zobowiązanych),

na podstawie ww. tytułów wykonawczych, wystawionych przez P. K. (wierzyciela) obejmujących nieuiszczone opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za 2016 rok.

W piśmie z dnia 25 marca 2017 r. Strona złożyła wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego z tytułów wykonawczych wystawionych przez P. K. o nr: [...] z 23 lutego 2017 r. ([...]), [...] z dnia 28 sierpnia 2016 r. ([...]), [...] z 31 listopada 2016 r. ([...]) z uwagi na fakt uregulowania zaległości z tytułu podatku

od nieruchomości.

Pismem z dnia z dnia 4 maja 2017 r. wierzyciel oświadczył, że Strona

nie uregulowała zobowiązań z tytułu opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi objętych ww. tytułami wykonawczymi w związku z czym – działając jako wierzyciel - zajmuje stanowisko, że nie występują żadne przesłanki zawieszenia postępowania egzekucyjnego w rozpoznawanej sprawie.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. ww. postanowieniem z dnia

24 maja 2017 r. odmówił Stronie zawieszenia postępowania egzekucyjnego

w rozpoznawanej sprawie z uwagi na brak przesłanek wskazanych w art. 56 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz.U. 2017.1201 j.t. ze zm.; dalej: "u.p.e.a.").

Zobowiązani zaskarżyli postanowienie organu I instancji zażaleniem, zarzucając, że w odrębnym postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułów wykonawczych o numerach [...], [...] oraz [...] wystawionych wobec Ł. G., postępowanie egzekucyjne tego samego dnia zostało umorzone.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej ww. postanowieniem z dnia 28 czerwca 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Organ odwoławczy powołując się na art. 18 i art. 56 § 1 u.p.e.a., art. 138 § 1 oraz art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2017.1257 t.j.; dalej: "k.p.a.")., nie stwierdził istnienia przesłanek zawieszenia postępowania egzekucyjnego w rozpoznawanej sprawie. Odnosząc się natomiast do argumentów zawartych w zażaleniu, organ odwoławczy wyjaśnił, że wobec syna Zobowiązanych - Ł. G. prowadzone było odrębne postępowanie egzekucyjne, które umorzono postanowieniem z dnia 24 maja 2017 r. [...] oraz z dnia 25 maja 2017 r. [...],

z uwagi na przedawnienie egzekwowanego zobowiązania. Organ uznał, że okoliczność powyższa pozostaje bez wpływu na postępowanie w rozpoznawanej sprawie, albowiem po pierwsze - wskazane w zażaleniu postępowanie egzekucyjne dotyczyło innej osoby, tj. Ł. G., po drugie - dotyczyło innego rodzaju należności i po trzecie - umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego w stosunku do Ł. G. nastąpiło z uwagi na przedawnienie obowiązku.

Strona zaskarżyła ww. postanowienie organu II instancji skargą wniesioną

do tutejszego Sądu, wnosząc o:

1) uchylenie w całości postanowienia z dnia 28 czerwca 2017 r. doręczonego

w dniu 30 czerwca 2017 r.;

2) zasądzenie zmiany ww. postanowienia przez Sąd, poprzez rozpoznanie podania Skarżącego o zawieszenie egzekucji prowadzonej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w K..

W uzasadnieniu skargi Skarżący zarzucił, że organ II instancji utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Skarbowego w sprawie zawieszenia prowadzonej egzekucji, pomimo iż Skarżący wniósł do wierzyciela podanie o rozłożenie na raty zobowiązania objętego postępowaniem egzekucyjnym zaś wierzyciel nie podjął w tej sprawie czynności i nie wydał rozstrzygnięcia.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie dodatkowo wskazując,

że Strona po raz pierwszy na etapie postępowania sądowego podniosła,

że złożyła wniosek o rozłożenie na raty zaległości objętej ww. postępowaniem egzekucyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Skargę należało uznać za niezasadną, albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2016.1066) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369 t.j. ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej. Z istoty kontroli wynika, że zasadność zaskarżonego aktu (decyzji lub postanowienia) podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Podkreślić przy tym należy, że w świetle art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd nie ma obowiązku, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt FSK 2326/04,

LEX nr 173127).

Sprawa niniejsza została rozpoznana w trybie postępowania uproszczonego, ponieważ skarga dotyczyła postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Stosownie bowiem do art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 P.p.s.a. sprawa,

w której przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane

w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, może być rozpoznana w trybie uproszczonym, czyli na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów.

Spór w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie

czy w zaistniałym stanie faktycznym wystąpiły przesłanki do zawieszenia postępowania egzekucyjnego, dotyczącego zobowiązania pieniężnego Skarżącego z tytułu opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi za 2016 r., na podstawie przepisów u.p.e.a.

Sąd wskazuje, że instytucja zawieszenia postępowania egzekucyjnego uregulowana została w art. 56 § 1 u.p.e.a., który stanowi, że postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w całości lub w części:

1) w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku

albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej;

2) w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany

z osobą zmarłego;

3) w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego;

4) na żądanie wierzyciela;

5) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach.

Organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego (art. 56 § 3 u.p.e.a.) zaś na postanowienie organu egzekucyjnego o zawieszeniu postępowania lub o odmowie zawieszenia tego postępowania służy zażalenie (art. 56 § 4 u.p.e.a.).

Z treści ww. przepisu wynika, że u.p.e.a. nie przewiduje zawieszenia postępowania egzekucyjnego na wniosek zobowiązanego (dłużnika). Z tego względu przyjmuje się, że wniosek zobowiązanego o zawieszenie postępowania egzekucyjnego nie stanowi oświadczenia woli składanego w celu doprowadzenia do czasowego przerwania stosowania środków egzekucyjnych, ale oświadczenie wiedzy dotyczące istnienia podstaw do zawieszenia postępowania, które stanowi podstawę do podjęcia przez organ egzekucyjny działań z urzędu. Organ egzekucyjny przeprowadza postępowanie wyjaśniające i w przypadku stwierdzenia jednej z podstaw do zawieszenia postępowania wydaje postanowienie o zawieszeniu postępowania (Przybysz Piotr, Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2011r.).

W rozpoznawanej sprawie Skarżący żądał zawieszenia postępowania egzekucyjnego pierwotnie z uwagi na zapłatę objętej nim wierzytelności (wniosek z dnia 25 marca 2017 r.). W treści zażalenia na postanowienia organu I instancji Skarżący wskazał zaś na okoliczność umorzenia przez organ postępowania egzekucyjnego prowadzonego w stosunku do syna Skarżącego aby z kolei w skardze wniesionej do tutejszego Sądu powołać okoliczność złożenia i braku rozpoznania przez organ wniosku Skarżącego o rozłożenie na raty należności dochodzonej w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym w rozpoznawanej sprawie.

W ocenie Sądu, w przedmiotowym postępowaniu zasadnie odmówiono zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego do majątku Zobowiązanych, na podstawie ww. tytułów wykonawczych o numerach [...], [...] i [...]

Odnosząc się w pierwszej kolejności do wskazanej przez Skarżącego

we wniosku z dnia 25 marca 2017 r. przesłanki wygaśnięcia (na skutek zapłaty) zobowiązania objętego postępowaniem egzekucyjnym, o zawieszenie którego Skarżący wnosił, Sąd wskazuje, że ww. przesłanka nie została wymieniona w art. 56 § 1 u.p.e.a. nie mogąc tym samym stanowić podstawy zawieszenia postępowania w rozpoznawanej sprawie. Fakt braku istnienia egzekwowanego zobowiązania może ewentualnie stanowić przesłankę umorzenia postępowania egzekucyjnego w myśl art. 59 § 1 pkt 1) lub 2) u.p.e.a. Sąd wskazuje nade wszystko, że wierzyciel w piśmie z dnia 4 maja 2017 r. nie potwierdził faktu spłaty przez Zobowiązanych zadłużenia z tytułu opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi za 2016 r. wskazując jedynie, że zapłata przez Zobowiązanych dotyczyła innego zobowiązania, tj. w podatku od nieruchomości. Wierzyciel poinformował ponadto, że w stosunku do Zobowiązanych nie zostały wystawione tytuły egzekucyjne w odniesieniu do spłaconych zobowiązań z tytułu podatku od nieruchomości i w tym zakresie nie było również prowadzone postępowanie egzekucyjne.

Odnosząc się z kolei do przesłanki wskazanej w zażaleniu z dnia 31 maja

2017 r., tj. faktu umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu

o tytuły wykonawcze o numerach [...], [...] oraz [...] wystawionych wobec Ł. G. - S. wskazuje, że fakt umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego w stosunku do innego podmiotu

(syn zobowiązanych), prowadzonego w związku z niewykonaniem odmiennego

od Skarżącego zobowiązania pieniężnego z powodu przedawnienia zobowiązania

nie stanowi przewidzianej przepisami prawa, w tym art. 56 § 1 u.p.e.a. przesłanki zawieszenia postępowania egzekucyjnego w rozpoznawanej sprawie.

Ponadto Sąd podziela stanowisko orzekających w niniejszej sprawie organów,

że samo złożenie wniosku o rozłożenie na raty spłat należności pieniężnej nie stanowi podstawy do zawieszenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 56 § 1 pkt 1) u.p.e.a. Dopiero bowiem prawomocne, pozytywne rozstrzygnięcie w sprawie rozłożenia należności na raty wywrze skutek w postaci konieczności zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Jest to pogląd niekwestionowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, w którym podkreśla się, że toczące się postępowanie z wniosku o rozłożenie na raty zaległości pieniężnej nie stanowi podstawy do zawieszenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a. Dopiero prawomocne, pozytywne rozstrzygnięcie w sprawie rozłożenia należności na raty, wywrze skutek w postaci konieczności zawieszenia postępowania egzekucyjnego (por. np. wyrok NSA z dnia 17 lutego 2017 r., sygn. akt II FSK 66/15).

Z powyższych względów, Sąd uznał, że skoro w sprawie nie zaistniała żadna

z przesłanek wskazanych w art. 56 § 1 u.p.e.a., to tym samym nie istniała podstawa

do zawieszenia postępowania egzekucyjnego.

Z przedstawionych przyczyn, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a., skargę oddalił, jak orzeczono w sentencji wyroku.

Wszystkie wyroki sądów administracyjnych powołane w przedmiotowym uzasadnieniu dostępne są na stronie [...]