Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 898/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2014-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
Hasła tematyczne: Czystość i porządek
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 107  par. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 9n ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2013 poz 1399
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 4 listopada 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Sędziowie Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk (spr.) Sędzia WSA Beata Jezielska Protokolant Specjalista Małgorzata Krajewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2014 roku sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie kary za przekazanie po terminie kwartalnego sprawozdania z zakresu gospodarowania odpadami I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę 432 zł (czterysta trzydzieści dwa złote), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że decyzją z dnia "[...]", Prezydent A, działając na podstawie art. 9 zb ust. 1 w zw. z art. 9n ust. 1 i 2 oraz art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2013r. poz. 1399), orzekł o nałożeniu na M. J., prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą A, kary pieniężnej w wysokości 14.500,00 zł za nieterminowe wywiązanie się z obowiązku przekazania Prezydentowi A kwartalnego sprawozdania z realizacji zadań z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi za drugi kwartał 2013r. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że zgodnie z art. 9n ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach podmiot odbierający odpady komunalne jest zobowiązany do sporządzania kwartalnych sprawozdań. Przedsiębiorca, który przekazuje po terminie sprawozdanie, o którym mowa w art. 9n, podlega karze w wysokości 100 zł za każdy dzień opóźnienia.

W odwołaniu od tej decyzji M. J. wniosła o jej uchylenie

i umorzenie postępowania w sprawie, ewentualnie z ostrożności wniosła o zmianę decyzji poprzez obniżenie wymierzonej kary pieniężnej do kwoty 14.400,00 zł. Zarzuciła organowi I instancji naruszenie: art. 3 ust. 1 i art 32 w zw. z art. 75 ust.1 ustawy

o odpadach oraz art. 9n ust. 1 i 2, art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy o utrzymaniu czystości

i porządku w gminach poprzez przyjęcie, iż jest podmiotem odbierającym odpady komunalne, a zatem ciąży na niej obowiązek składania kwartalnych sprawozdań

o odbiorze odpadów komunalnych, podczas gdy jest wytwórcą odpadów w rozumieniu ustawy o odpadach i jako wytwórca odpadów składa roczne sprawozdania

o wytworzeniu odpadów i gospodarowaniu odpadami Marszałkowi Województwa,

a ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie ma do niej zastosowania. Podała, że prowadzi działalność na podstawie umowy zawartej z gminą A polegającą na sprzątaniu ulic i placów miejskich ze śmieci. Działalność ta w jej ocenie nie podlega ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Decyzją z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i orzekło o wymierzeniu przedmiotowej kary w kwocie 14.400,00 zł.

W uzasadnieniu podniesiono, że strona uzyskała w dniu 3 grudnia 2012 r. wpis

w rejestrze działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, prowadzonym przez Prezydenta A, wobec czego stała się podmiotem mogącym odbierać odpady komunalne od właścicieli nieruchomości na terenie gminy A. Ustalono, że w wyznaczonym ustawowo terminie, tj. do 31 lipca 2013 r., nie wpłynęło od M. J. kwartalne sprawozdanie

z realizacji zadań z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi za drugi kwartał 2013 r. Sprawozdanie takie zostało złożone dopiero w dniu 23 grudnia 2013 r. Kolegium wskazało, że ze sprawozdania tego wynika, że w drugim kwartale odwołująca się odbierała odpady komunalne od właścicieli nieruchomości położonych na terenie A. Zgodnie zaś z art. 9n ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości

i porządku w gminach podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do sporządzania sprawozdań kwartalnych. Sprawozdanie to następnie jest przekazywane wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta) właściwemu ze względu na wpis do rejestru działalności regulowanej w terminie do końca miesiąca następującego po kwartale, którego dotyczy (ust. 2). Stosownie do art. 9x ust. 1 pkt 5 oraz art. 9zb ust. 1 cytowanej ustawy przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który przekazuje po terminie sprawozdanie, o którym mowa w art. 9n - podlega karze pieniężnej w wysokości 100 zł za każdy dzień opóźnienia. Kary pieniężne, o których mowa wart. 9x ust. 1 cyt. wyżej ustawy, nakłada w drodze decyzji wójt (burmistrz, prezydent miasta) właściwy ze względu na miejsce wpisania przedsiębiorcy do rejestru działalności regulowanej, o którym mowa w art. 9b ust. 2. Tym samym art. 9x ww. ustawy przewiduje odpowiedzialność przedsiębiorców odbierających odpady komunalne od właścicieli nieruchomości.

Mając powyższe na uwadze Kolegium stwierdziło, że bezspornie odwołująca się uzyskała wpis do rejestru działalności reglamentowanej w zakresie odbioru odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, bezspornie też przekazała wymagane sprawozdanie kwartalne z opóźnieniem. Zdaniem Kolegium odwołująca miała obowiązek złożenia kwartalnego sprawozdania. Zgodnie bowiem z ustawą o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (art. 9b ust. 1) działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości jest działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2001 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. 2013 r. poz. 672 j.t.). Zauważono, że w dotychczasowym porządku prawnym podstawą prowadzenia działalności w tym zakresie była decyzja administracyjna - zezwolenie wydawane przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta. Od dnia 1 stycznia 2012 r. formalną podstawą prawną działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości jest uzyskanie przez przedsiębiorcę wpisu do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. Taki rejestr prowadzi wójt, burmistrz lub prezydent miasta, którego właściwość miejscową determinuje miejsce odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości (art. 9b ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach ). Działalność regulowana jest formą prowadzenia działalności gospodarczej, wprowadzoną ustawą o swobodzie działalności gospodarczej w celu ograniczenia reglamentacji działalności gospodarczej. Działalność regulowana jest przedmiotem przepisów art. 64-74 wymienionej ustawy. Jej definicja znajduje się w art. 5 pkt 5 tej ustawy i oznacza działalność gospodarczą, której wykonywanie wymaga spełnienia szczególnych warunków, określonych przepisami prawa. Z art. 64 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej wynika, że o działalności regulowanej możemy mówić wówczas, gdy przepis odrębnej ustawy stanowi, że dany rodzaj działalności jest działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności. Przedsiębiorca może wykonywać działalność regulowaną jeśli: 1) spełnia warunki określone przepisami odrębnej ustawy, 2) uzyska wpis w rejestrze działalności regulowanej. W sprawie niniejszej tą odrębną ustawą jest ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Zgodnie z treścią art. 9c ust. 1 tej ustawy istnieje obowiązek uzyskania wpisu do rejestru w gminie, w której przedsiębiorca zamierza wykonywać działalność obejmującą odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. Kolegium stwierdziło, że skoro zatem strona wystąpiła z wnioskiem do Prezydenta A o wpis do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, wpis taki został dokonany w dniu 3 grudnia 2012r. i jak wynika ze złożonego w dniu 23 grudnia 2013r. sprawozdania odbierała odpady komunalne, to zasadnie organ I instancji przyjął, że odwołująca obowiązana była do sporządzania kwartalnych sprawozdań, o których mowa w art. 9n ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Przekazanie zaś przez odwołującą sprawozdania za drugi kwartał 2013 r. po terminie określonym w art. 9n ust. 2 ww. ustawy oznacza, że z mocy prawa podlega ona karze pieniężnej

w wysokości 100 zł za każdy dzień zwłoki, to jest w wysokości 14.400,00 zł.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie M. J. wniosła o uchylenie powyższej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych w związku

z naruszeniem:

1. przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

a mianowicie: - art. 3 ust. 1 pkt. 32 w zw. z art. 75 ust. 1 ustawy o odpadach i art. 9n ust. 1 i 2 w zw. z art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach poprzez przyjęcie, iż jest podmiotem odbierającym odpady komunalne, a zatem ciąży na niej obowiązek składania kwartalnych sprawozdań o odbiorze odpadów komunalnych, podczas gdy jest wytwórcą odpadów w rozumieniu ustawy o odpadach i wytwórca odpadów składa roczne sprawozdania o wytwarzaniu odpadów i gospodarowaniu odpadami Marszałkowi Województwa, a ustawa o utrzymaniu porządku i czystości w gminach nie ma do niej zastosowania;

2. przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy,

a mianowicie art. 6, 7, 77 § 1, 107 § 3 k.p.a., poprzez wydanie decyzji bez dokonania rzeczywistego ustalenia stanu sprawy i jej istotnych okoliczności, zbadania prawidłowości rozstrzygnięcia organu I instancji oraz wnikliwej oceny zarzutów zawartych w odwołaniu.

Ponadto skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodu z dokumentów: umowy zawartej z gminą A oraz sprawozdania kwartalnego - na okoliczność potwierdzenia rodzaju wykonywanej przez skarżącą działalności gospodarczej polegającej na sprzątaniu ulic i placów, a także rodzaju odpadów komunalnych, które

w ramach działalności powstają, celem wykazania, iż nie pochodzą one od właścicieli nieruchomości, przez co skarżąca nie jest podmiotem odbierającym odpady (zgodnie z ustawą o utrzymaniu w czystości i porządku w gminach), a podmiotem wytwarzającym odpady (zgodnie z ustawą o odpadach).

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że prowadzona przez nią działalność gospodarcza na podstawie zawartej umowy z gminą A polega na sprzątaniu ulic i placów miejskich ze śmieci. Zgodnie z treścią ustawy o odpadach (art. 3 ust. 1 pkt 32 w zw. z art. 75 ust. 1 jest przedsiębiorcą sklasyfikowanym jako wytwórca odpadów - przez którego zgodnie z treścią cytowanej ustawy należy rozumieć podmiot, który wytwarza odpady powstające w wyniku świadczenia usług w zakresie m.in. sprzątania. Z tego względu, jako wytwórca odpadów na podstawie cytowanej wyżej ustawy jest zobowiązana do składania rocznych sprawozdań o wytworzonych odpadach Marszałkowi Województwa A. Nie jest zatem podmiotem,

o którym mowa wart. 9n ust. 1 i 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - tj. podmiotem odbierającym odpady komunalne od właścicieli nieruchomości zobowiązanym do składania kwartalnych sprawozdań. Stwierdziła, że wpis do rejestru podmiotów odbierających odpady komunalne nie wprowadza automatycznie obowiązku składania takich sprawozdań. Natomiast w zakresie tym ma decydujące znaczenie treść przepisu, który wskazuje, iż sprawozdanie zawiera dane o odpadach odebranych - które muszą pochodzić od właścicieli nieruchomości (zg. z treścią art.9n ust. 1 ustawy

o utrzymaniu czystości i porządku w gminach ). Zarzuciła, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w swej decyzji nie ustosunkowało się do charakteru prowadzonej przez skarżącą działalności. Nie zgodziła się, aby sam wpis do rejestru działalności regulowanej mógł sankcjonować opóźnienia w sprawozdaniach kwartalnych z tym związanych. Stwierdziła, że błędnie uznano, iż przedmiotem złożonego przez skarżącą (z opóźnieniem) sprawozdania kwartalnego są odpady komunalne pochodzące od właścicieli nieruchomości, gdzie w rzeczywistości były tam wskazane odpady komunalne pochodzące z placów i ulic (zebrane przez skarżącą w ramach usługi sprzątania). Podniosła, że błędem z jej strony było uzyskanie wpisu do rejestru podmiotów odbierających odpady komunalne (od właścicieli nieruchomości). Błąd ten wynikał z zamieszania legislacyjnego związanego z gospodarowaniem odpadami komunalnymi w latach 2012-2013 (poprzednio nie rejestry a zezwolenia regulowały działalność związaną ze sprzątaniem placów i ulic). Skarżąca wskazała, że błędnie zinterpretowała zapisy obowiązującej ustawy o utrzymaniu w czystości i porządku w gminach przez co dokonała wpisu działalności do rejestru odbiorców odpadów komunalnych. Jednakże z cytowanej ustawy wyraźnie wynika, iż nie wpis do rejestru, a fakt zadeklarowanych w sprawozdaniach kwartalnych odpadów komunalnych pochodzących od właścicieli nieruchomości wiąże się z ewentualnymi sankcjami za nieterminowość w składaniu tychże sprawozdań.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło

o jej oddalenie, podtrzymując argumenty powołane w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga, jako zasadna, zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wyjaśnienia wymaga, iż sądowa kontrola działalności administracji publicznej ogranicza się do oceny zgodności zaskarżonego aktu lub czynności

z prawem. Wynika to z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz.1269 ze zmianami).

Sąd administracyjny, kontrolując zgodność zaskarżonej decyzji z prawem, orzeka

na podstawie materiału sprawy zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym. Obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy

oraz zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia w tym zakresie całego materiału dowodowego spoczywa na organie orzekającym, a sąd administracyjny nie może zastąpić organu administracji w wypełnieniu tego obowiązku, ponieważ

do jego kompetencji należy wyłącznie kontrola legalności decyzji administracyjnej. Oznacza to, że sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie sprawy zawisłej przed organami administracyjnymi, a jedynie w przypadku stwierdzenia, iż zaskarżony akt został wydany z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U z 2012 r. poz. 270 ze zm. – powoływanej w dalszym ciągu uzasadnienia jako: "p.p.s.a.") uchyla go lub stwierdza jego nieważność.

Nadto wskazania wymaga, iż sąd orzeka na podstawie akt sprawy

(art. 133 § 1 p.p.s.a.) nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził,

że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja została podjęta z naruszeniem przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Zważyć należy, iż jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego jest, zawarta w art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U z 2013r. poz. 267 - dalej jako: "k.p.a."), zasada prawdy obiektywnej, obligująca organy administracji publicznej do strzeżenia praworządności

i wszechstronnego zbadania sprawy, zarówno pod względem okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, jak i stosowania norm prawa materialnego. Organy administracji mają obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego,

a następnie powinny dokonać wszechstronnej oceny okoliczności faktycznych

i prawnych konkretnej sprawy, na podstawie analizy całego materiału dowodowego,

w tym zgłoszonych przez strony postępowania zarzutów.

Realizacji wskazanej wyżej zasady służy między innymi uzasadnienie decyzji administracyjnej, które stanowi jej obligatoryjną część (art. 107 § 3 k.p.a.). Uzasadnienie z jednej strony ma na celu umożliwienie stronom postępowania poznanie motywów, którymi kierował się organ administracji wydając decyzję, a z drugiej strony kontrolę rozstrzygnięcia. Uzasadnienie aktu administracyjnego wskazuje jednocześnie na zakres rozstrzygnięcia dokonanego przez organ administracji. Brak rozważań w przedmiocie niektórych aspektów faktycznych i prawnych sprawy, w szczególności podnoszonych przez strony postępowania, uniemożliwia poznanie stanowiska organu w tej kwestii, poddaje w wątpliwość sam fakt rozstrzygania w tym zakresie, a co za tym idzie, wyklucza kontrolę rozstrzygnięcia przez sąd administracyjny i same strony postępowania. Powołane wyżej przepisy, stosownie do art. 140 k.p.a., znajdują odpowiednie zastosowanie przed organem odwoławczym. Naruszenie wymienionych norm proceduralnych prowadzi w efekcie do naruszenia zasady praworządności, wyrażonej w art. 6 k.p.a. oraz zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, o której mowa w art. 8 k.p.a.

W rozpoznawanej sprawie, organ II instancji, wbrew wymogom w/w przepisów oraz pomimo zgłoszonego w odwołaniu zarzutu naruszenia art. 9n ust. 1 i 2 w zw. z art. 9x ust. 1 i 5 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, poprzez błędne przyjęcie, że skarżąca jest odbiorcą odpadów komunalnych i w związku z tym ciąży na niej obowiązek składania kwartalnych sprawozdań w tym zakresie, pominął w ogóle twierdzenia skarżącej, że jest wytwórcą odpadów w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 32 w zw. z art. 75 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012r. o odpadach i nie ma do niej zastosowania ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Organ II instancji nie rozważył tych okoliczności, nie odnosząc się w ogóle do nich. Tym samym Kolegium nie dokonało w istocie oceny, czy skarżąca pomimo uzyskania wpisu do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości faktycznie prowadziła taką właśnie działalność i czy w związku z tym dotyczył jej obowiązek składania sprawozdań kwartalnych, o których mowa w art. 9n ust. 1 i 2 omawianej ustawy. Kolegium powinno ustalić, czy przedsiębiorstwo skarżącej może zostać zakwalifikowane, tak jak to podnosi strona, jako wytwórca odpadów i rozstrzygnąć czy okoliczność ta ma znaczenie dla wymierzenia przedmiotowej kary. Organ II instancji, który zgodnie z art. 15 k.p.a. obowiązany jest rozpatrzyć sprawę na nowo w jej całokształcie, nie mógł pominąć milczeniem zakwestionowanej klasyfikacji podmiotu, w szczególności, gdy strona podaje konkretne okoliczności, które - w jej ocenie - niweczyły zastosowanie w stosunku do niej powołanych przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Poprzestanie w takiej sytuacji jedynie na stwierdzeniu, iż skarżąca uzyskała wpis do rejestru działalności regulowanej i składała sprawozdania kwartalne, jednak z opóźnieniem, oznacza, że Kolegium nie dokonało w istocie, wbrew wymogom art. 7 k.p.a., prawnej oceny art. 9n ust. 1 omawianej ustawy, który stanowi, że podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do sporządzenia kwartalnych sprawozdań.

Skoro więc rozstrzygnięcie sprawy uwarunkowane jest ustaleniem, czy skarżąca jest podmiotem odbierającym odpady komunalne od właścicieli nieruchomości w rozumieniu cytowanej ustawy, to organ odwoławczy, któremu strona zgłosiła zastrzeżenie w tym zakresie, jest zobowiązany dokonać oceny prawnej w tym względzie i wyjaśnić swoje stanowisko w sposób umożliwiający jego weryfikację.

Niepodjęcie przez organ orzekający czynności w przedstawionym powyżej zakresie, a mającym istotne znaczenie dla jej rozstrzygnięcia, stanowiło naruszenie przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Ponownie rozpoznając sprawę, organ powinien poczynić ustalenia odnośnie do rodzaju działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącą oraz dokonać oceny, czy ze względu na rodzaj tejże działalności, w sprawie mają zastosowanie przepisy prawa powołane w zaskarżonej decyzji. Organ winien mieć na uwadze, że sam fakt wpisania do rejestru, o którym mowa w art. 9c ustawy nie skutkuje obowiązkiem składania sprawozdań wymienionych w art. 9 n ustawy. Obowiązek ten dotyczy tylko tych podmiotów, które faktycznie prowadziły działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i faktycznie w okresie sprawozdawczym odpady odbierały. Tutejszy Sąd w pełni podziela argumentację sądów administracyjnych orzekających w podobnych sprawach (wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 maja 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 371/14; wyrok WSA w Gliwicach z dnia 17 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Gl 55/14, dostępne w intrenecie na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl), iż – w braku definicji ustawowej "podmiotu odbierającego odpady" – za podmiot taki należy uznać "podmiot, który odbiera". Nie jest to pojęcie równoznaczne z "podmiotem wpisanym do rejestru". Szczególnie, że składanie sprawozdań nie jest wyłącznie realizowaniem obowiązku z zakresu sprawozdawczości czy statystyki, ale ma służyć właściwej realizacji przez gminę zdań z zakresu utrzymania czystości i porządku w gminach oraz gospodarowania odpadami. Racjonalne jest zatem stanowisko, że sankcji, przewidzianej w art. 9x ustawy, podlega nieprzekładający sprawozdania przedsiębiorca obierający odpady komunalne, nie zaś przedsiębiorca wpisany do rejestru.

Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a.

Rozstrzygnięcie w kwestii wykonalności zaskarżonej decyzji podjęto stosownie do art. 152 powołanej ustawy.

W oparciu o art. 200 tej ustawy zasądzono na rzecz strony skarżącej koszty postępowania sądowego, tj. wpis od skargi w kwocie 432 złotych.