Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 36/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 65 par. 2, art. 141 par. 2, art. 234 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 2
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2192
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych
article: par. 9 ust. 1 i ust. 3
journal: Dz.U. 1999 nr 62 poz 697
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym.

SENTENCJA

Dnia 29 stycznia 2010 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. A. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2009 roku, sygn. akt IV SA/Wa 317/09 w zakresie ściągnięcia od B. A. nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi B. A. na uchwałę Rady Gminy Raszyn z dnia 27 listopada 2008 roku, nr XXVII/497/08 w przedmiocie zarzutu do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 21 października 2009 roku Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządził ściągnięcie od B. A. kwoty 100 złotych, tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczony na skutek żądania strony. W przedmiotowym zarządzeniu Sąd podniósł, że skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w dniu 4 czerwca 2009 roku. Wyrok wraz z uzasadnieniem został jej doręczony w dniu 15 lipca 2009 roku. Do dnia wydania powyższego zarządzenia przedmiotowa opłata kancelaryjna nie została uiszczona.

Zażalenie na niniejsze zarządzenie wniosła B. A. W zażaleniu tym skarżąca podniosła, że nie otrzymała powyższego odpisu orzeczenia wraz uzasadnieniem. Wskazała również, że nie wiedziała iż list nieodebrany traktuje się jak doręczony.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Zgodnie z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) odpis orzeczenia z uzasadnieniem podlega opłacie kancelaryjnej w wysokości 100 złotych. Opłatę tę pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek (art. 234 § 2 P.p.s.a).

W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że skarżąca pomimo wezwania Sądu nie uiściła opłaty kancelaryjnej za sporządzenie oraz doręczenie jej odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Niesporne jest także, że uzasadnienie to zostało skarżącej doręczone. Zgodnie bowiem z treścią art. 65 § 2 P.p.s.a. do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez pocztę stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym. Z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 roku w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 ze zm.) wynika, że poczta zobowiązana jest, w przypadku niemożności doręczenia pisma adresatowi osobiście, domownikowi lub administracji domu, pozostawić zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki, w terminie 7 dni, we właściwej pocztowej placówce odbiorczej, licząc od dnia następnego po dniu pozostawienia zawiadomienia u adresata (§ 9 ust. 1). Jeżeli adresat nie zgłosi się po odbiór przesyłki w terminie, placówka pocztowa sporządza powtórne zawiadomienie o możliwości jej odbioru w terminie kolejnych siedmiu dni (§ 9 ust. 3). W aktach sprawy znajduje się przesyłka adresowana do skarżącej wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru (k. 65). Przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy w dniu 21 lipca 2009 roku oraz po raz drugi w dniu 29 lipca 2009 roku. Zatem należy ją traktować jako doręczoną. Skoro więc spełnione zostały przesłanki określone w art. 234 § 2 P.p.s.a. należało zarządzić ściągnięcie od strony nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej. Tym samym uznać należy, że zaskarżone zarządzenie nie narusza przepisów prawa.

Ubocznie już tylko, stwierdzić należy, że z faktu iż skarżąca nie wiedziała, że nieodebrane przesyłki traktuje się jak doręczone w żaden sposób nie wpływa na jej sytuację prawną.

Z powyższych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.