Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 854/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-07-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 240 § 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 1, art. 3 ust. 1, art. 6a ust. 2
journal: Dz.U. 2006 nr 136 poz 969
law: Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r, o podatku rolnym - tekst jednolity
article: art. 21 ust. 1
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca), Sędzia WSA Artur Kot, Protokolant Specjalista Ilona Obara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lipca 2015 r. sprawy ze skargi G. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2012 i umorzenie postępowania w części oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (dalej: "organ odwoławczy" lub "Kolegium") działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm. dalej: "O.p." ) po rozpoznaniu odwołania G. D. (dalej: "skarżąca") od decyzji Wójta Gminy W. (dalej: "organ I instancji", "Wójt") z dnia [...] marca 2014 r. znak: [...] o zmianie podatku rolnego za 2012 r. i ustaleniu łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012 r.

1. uchylającej w części decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] ustalającą wymiar podatku rolnego na 2012 r. w kwocie [...] zł w ten sposób, że uchylającą wymiar podatku rolnego za miesiące od lutego do grudnia 2012 r. i ustalającą wysokość podatku rolnego za miesiąc styczeń 2012 r. w kwocie [...] zł z gruntów o ogólnej pow. [...] ha położonych w Rz. gmina W. tj. działki nr [...], należących do D. G., dla której Sąd Rejonowy w Sz. prowadzi księgę wieczystą nr [...].

2. ustalającej wysokość podatku od nieruchomości za okres od miesiąca lutego 2012 r. do miesiąca grudnia 2012 r. w kwocie [...] zł z gruntów o ogólnej pow. [...] ha położonych w Rz. gmina W. tj. działki nr [...] i [...], należących do D.G., dla której Sąd Rejonowy w Sz. prowadzi księgę wieczystą [...].

i orzekającej o łącznym zobowiązaniu pieniężnym w kwocie [...] zł – orzekł o uchyleniu w pkt 2 zaskarżonej decyzji oraz orzeczenie o łącznym zobowiązaniu pieniężnym

i umorzył postępowanie w tej części. Zaskarżoną decyzję w części pkt 1 pozostawił

w mocy.

U podstaw podjętego w tej sprawie rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia.

Decyzją z dnia [...] marca 2014 r. organ I instancji działając na podstawie art. 207 w zw. z art. 240 § 1 pkt 5 i art. 245 § 1 pkt 1 O.p., ustawy z dnia 15 listopada 1984 r.

o podatku rolnym (tj. Dz.U. z 2006 r., Nr 136 poz. 969 ze zm.; dalej: "u.p.r."), komunikatu Prezesa GUS z dnia 19 października 2011 r. w sprawie średniej ceny skupu żyta za okres pierwszych trzech kwartałów 2011 r. (M.P. Nr 95, poz. 969), uchwały Rady Gminy w W. z dnia 25 listopada 2011 r. Nr XIV/107/2011 w sprawie obniżenia średniej ceny skupu żyta na rok 2012 dla ustalenia podatku rolnego (Dz.Urz. Woj. Maz. Nr 226 poz. 7095 z dnia 09.12.2011 r.) i uchwały Rady Gminy w W. z dnia 9 grudnia 2011 r. Nr XV/115/2011 w sprawie wprowadzenia zmian do uchwały Nr XIV/107/2011 Rady Gminy w W. z dnia 25 listopada 2011 r. w sprawie obniżenia średniej ceny skupu żyta na rok 2012 dla ustalenia podatku rolnego (Dz.Urz. Woj. Maz. Nr 234 poz. 7942 z dnia 17.12.2011 r.), ustawy z dnia 12 stycznia 1991r o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U z 2010 r. Nr 95 poz. 613 ze zm.), uchwały Rady Gminy w W.

z dnia 25 listopada 2011 r. Nr XIV/110/2011 w sprawie ustalenia stawek podatku od nieruchomości (Dz.Urz. Woj. Maz. Nr 226 poz. 7098 z dnia 09.12.2011 r.) i uchwały Rady Gminy w W. z dnia 9 grudnia 2011 r. Nr XV/118/2011 w sprawie wprowadzenia zmian do uchwały Nr XIV/110/2011 z dnia 25 listopada 2011 r. w sprawie ustalenia stawek podatku od nieruchomości (Dz.Urz. Woj. Maz. Nr 234 poz. 7945 z dnia 17.12.2011 r.) uchylił w części własną ostateczną decyzję z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] ustalającą wymiar podatku rolnego na 2012r. w kwocie [...] zł

i ustalił wysokość podatku rolnego za miesiąc styczeń 2012 r. w kwocie [...] zł z gruntów

o ogólnej powierzchni [...] ha położonych w Rz., gmina W., tj. działki nr [...] i [...], należących do skarżącej. Tą samą decyzją Wójt ustalił wysokość podatku od nieruchomości za okres od miesiąca lutego 2012 r. do miesiąca grudnia 2012 r. w kwocie [...] zł z ww. gruntów. W sentencji decyzji ponadto ustalono, że łączne zobowiązanie pieniężne wynosi [...] zł.

W uzasadnieniu decyzji Wójta wskazano, że w wyniku kompleksowej modernizacji zmieniła się klasyfikacja gruntów należących do skarżącej dla celów podatkowych. Dotychczasowe użytki rolne o ogólnej powierzchni [...] ha zostały przeklasyfikowane na tereny zurbanizowane niezabudowane o symbolu Bp. Zmiany

w treści danych ewidencji gruntów i budynków Starostwo Powiatowe w R. dokonało w dniu [...] stycznia 2012 r. W konsekwencji powyższego organ I instancji uznał, iż należało uchylić decyzję ustalającą podatek rolny na 2012 r., a następnie ustalić wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego z uwzględnieniem zmiany klasyfikacji gruntów dla celów podatkowych.

We wniesionym odwołaniu skarżąca zarzuciła decyzji organu I instancji, że jest

w całości nieprawidłowa i sprzeczna z obowiązującym prawem. Zdaniem skarżącej

w decyzji tej została naruszona zasada prawdy obiektywnej z art. 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. 2013 r. poz. 267 ze zm.; dalej: "k.p.a.") oraz nie wyjaśniono dokładnie stanu faktycznego. Nadto podniosła, iż zobowiązanie podatkowe za rok 2012 wygasło już [...] lutego 2012 r., a prawo nie działa wstecz. W opinii skarżącej decyzja Wójta o zmianie podatku rolnego za 2012 r. z mocy prawa jest nieważna i powinna być uchylona. Ponadto skarżąca wskazuje na uniemożliwienie jej złożenia zarzutów dotyczących zmian w ewidencji i na toczące się postępowanie w tej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym

w Warszawie.

Po dokonaniu analizy zgromadzonego materiału dowodowego, organ odwoławczy orzekł, jak we wskazanej na wstępie niniejszego uzasadnienia decyzji

z dnia [...] czerwca 2014 r.

Uzasadniając Kolegium wyjaśniło, iż przedmiotowa sprawa była już rozpoznawana. Decyzją z dnia [...] października 2013 r. Kolegium uchyliło decyzję organu podatkowego pierwszej instancji z dnia [...] lipca 2013 r., znak:

[...] i sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia. Koniecznym było m.in. zebranie materiału dowodowego zawierającego dane istniejące w roku podatkowym 2012 r., w tym na dzień 1 stycznia 2012 r. i wyjaśnienie faktycznej daty wpisu zmiany do ewidencji.

Organ odwoławczy zauważył, iż decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r., znak: [...] Wójt ustalił skarżącej zobowiązanie podatkowe w formie podatku rolnego na 2012 r. w kwocie [...] zł od gruntów należących do skarżącej o łącznej powierzchni [...] ha, sklasyfikowanych jako grunty rolne. W dniu [...] lipca 2012 r. do Urzędu Gminy w W. wpłynęły zestawienia jednostek rejestrowych, w tym dla obrębu Rz. - od 1 do [...] gm. W., stan po modernizacji ewidencji gruntów i budynków, celem wprowadzenia zmian podatkowych. Z uwagi na wystąpienie w ocenie organu podatkowego przesłanki określonej w art. 240 §1 pkt 5 O.p. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. organ podatkowy pierwszej instancji wznowił postępowanie w sprawie zmiany ostatecznej decyzji własnej ustalającej skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku rolnego na 2012 r., zakończone decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r., znak: [...].

Następnie Kolegium przytoczyło treść art. 240 § 1 pkt 5 O.p. oraz art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r., nr 193, poz. 1287 ze zm.; dalej: "u.p.g.k."), zgodnie z którym podstawą wymiaru podatków są dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.

Kolegium wskazało, iż Wójt, wykonując zalecenia wskazane w decyzji Kolegium przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia, pismem z dnia [...] listopada 2013 r. wystąpił do Starostwa Powiatowego w R., Wydział Geodezji, Kartografii, Katastru i Nieruchomości o podanie daty wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków co do działki nr [...] i [...] obręb Rz., jednostka rejestrowa [...] figurujących na skarżącą polegających na oznaczeniu gruntów wymienionych działek jako terenów zurbanizowanych niezabudowanych o symbolu Bp. W odpowiedzi Starostwo Powiatowe w R. stwierdziło, że za datę zmiany treści ewidencji gruntów i budynków wynikającą z przeprowadzonej w latach 2010-2011 kompleksowej modernizacji ewidencji gruntów i budynków dla obrębu Rz. należy uznać dzień [...] stycznia 2012 r. W załączeniu do pisma z dnia [...] grudnia 2013 r. Starostwo Powiatowe w R. przekazało:

– wypis z rejestru gruntów według stanu na dzień [...] stycznia 2012 r., w którym grunty działek nr [...] i [...] sklasyfikowane były jako pastwiska trwałe i grunty orne;

– wypis z rejestru gruntów według stanu na dzień [...] stycznia 2012 r., w którym grunty działek nr [...] i [...] sklasyfikowane zostały jako tereny zurbanizowane niezabudowane, oznaczenie "Bp".

Kolegium wskazało, iż w aktach sprawy znajduje się wypis z rejestru gruntów według stanu na dzień 1 stycznia 2012 r. w którym grunty działek nr [...] i [...] sklasyfikowane były jako pastwiska trwałe i grunty orne.

Następnie organ odwoławczy przytoczył brzmienie art. 6a ust. 2 i ust. 3 u.p.r., wywodząc, że okolicznością, która spowodowała wygaśnięcie obowiązku w podatku rolnym była zmiana ewidencji gruntów, która nastąpiła z dniem 5 stycznia 2012 r., zatem obowiązek podatkowy w tym podatku wygasł w ostatnim dniu miesiąca stycznia 2012 r.

Tym samym, w ocenie Kolegium, organ podatkowy prawidłowo ustalił zobowiązanie w podatku rolnym za styczeń 2012 r. uchylając własną decyzję ostateczną w części ustalenia podatku rolnego za miesiące od lutego do grudnia 2012 r.

Jednocześnie Kolegium uznało, że organ podatkowy ustalając w tej samej decyzji zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości wykroczył poza zakres wznowionego postępowania. Wskazało, iż jak wynika z uregulowań zawartych w art. 240 O.p., jeżeli zajdą przesłanki ściśle określone w tym przepisie, wznawia się postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną. Sprawą zakończoną decyzją ostateczną jest sprawa ustalenia zobowiązania w podatku rolnym, nie można przez to

w wyniku postępowania wznowieniowego w sprawie dotyczącej wymiaru tego podatku dokonać ustalenia innego podatku - w tym przypadku podatku od nieruchomości. Organ podatkowy chcąc ustalić zobowiązanie w podatku od nieruchomości może wszcząć

w tym celu odrębne postępowanie podatkowe postanowieniem wydanym w trybie art. 165 O.p. i po przeprowadzeniu postępowania w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości, wydać stosowną decyzję. W świetle powyższego, Kolegium uznało, iż należało uchylić decyzję organu podatkowego pierwszej instancji w części ustalającej zobowiązanie w podatku od nieruchomości, i umorzyć w tej części postępowanie.

Organ odwoławczy stwierdził także, iż stosownie do art. 6c ust. 1 u.p.r. osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości lub podatku leśnego dotyczący przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej samej gminy, wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji (nakazie płatniczym),

z zastrzeżeniem ust. 2. Zatem nakaz płatniczy wystawiany jest, gdy zostaną spełnione cztery przesłanki: 1) podatnik jest osobą fizyczną; 2) jest również podatnikiem podatku od nieruchomości; 3) jest równocześnie podatnikiem podatku od nieruchomości lub podatku leśnego, lub podatku rolnego albo obu tych podatków; 4) wszystkie przedmioty opodatkowania (np. grunt - użytek rolny i budynki, grunt - użytek rolny i las) położone są w obrębie tej samej gminy (miasta).

Jak wskazało Kolegium, w zaistniałym stanie faktycznym skarżąca nie jest równocześnie podatnikiem podatku rolnego i podatku od nieruchomości. Podatnikiem podatku rolnego jest bowiem za okres stycznia 2012 r. i za ten okres jest podatnikiem tylko tego podatku. Ustalenie łącznego zobowiązania pieniężnego byłoby natomiast możliwe jedynie wtedy, gdyby w tym samym okresie tj. za styczeń 2012 r. była jednocześnie podatnikiem podatku od nieruchomości. Tym samym, zdaniem Kolegium, należało uchylić decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej orzeczenia

o łącznym zobowiązaniu pieniężnym.

Odnosząc się do zarzutów odwołania stwierdził, że do czasu zmiany danych widniejących w ewidencji gruntów i budynków, obowiązujące w niej zapisy wiążą w tym przedmiocie organy podatkowe. Podważanie danych zawartych w ewidencji bądź też ich zmiana, może nastąpić w postępowaniu prowadzonym przed właściwymi organami administracji, innymi niż organ podatkowy, bowiem w postępowaniu podatkowym przeprowadzenie tego rodzaju postępowania nie jest możliwe.

Z takim rozstrzygnięciem nie zgodziła się skarżąca, która pismem z dnia [...] lipca 2014 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ostateczną w administracyjnym toku instancji decyzję z dnia [...] czerwca 2014 r.

w zakresie pkt 1. Skarżąca zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła, że jest ono niezrozumiałe oraz "jednym elementem z szeroko zakrojonej manipulacji stosowanej przez organy administracji w województwie r.". Nadto wskazała, iż prawdą jest tylko to, że Wójt ustalił wymiar podatku rolnego na 2012 r. w kwocie [...] zł. za jej działki rolne, który to podatek spłaciła w całości. Zarzuty skarżącej sprowadzają się do tego, że organy podatkowe niezgodnie z prawem uznały, iż jest ona właścicielem działek określonych jako "tereny mieszkaniowe", podczas gdy w jej opinii działki te stanowią użytki rolne.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżone orzeczenie zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonego orzeczenia (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b, c p.p.s.a.).

Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] czerwca 2014 r. w części, w której utrzymuje

w mocy pkt 1 decyzji organu podatkowego I instancji z dnia [...] marca 2014 r. tj.

w zakresie ustalenia wymiaru podatku rolnego za styczeń 2012 r. oraz uchylenia własnej decyzji ostatecznej w części ustalającej wymiar podatku rolnego za miesiące luty – grudzień 2012 r.

Oceniając zaskarżoną decyzję organu odwoławczego, zgodnie z kryterium legalności, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa. Organ podatkowy w zakresie niezbędnym dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, zebrał materiał dowodowy, który wnikliwie ocenił w kontekście prawidłowo przywołanego stanu prawnego, zaś wyciągniętym wnioskom nie sposób zarzucić dowolności.

Należy w pierwszej kolejności zauważyć, że zaskarżona decyzja, jak

i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały podjęte w wyniku wznowienia postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 O.p. Przesłanką do wznowienia postępowania podatkowego było wyjście na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji nieznanych organowi, który wydał decyzję. Powyższy zapis wskazuje, że aby można było mówić o zaistnieniu tej przesłanki, muszą łącznie wystąpić następujące okoliczności:

1) muszą wyjść na jaw nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody,

2) musimy mieć do czynienia z nowymi okolicznościami lub nowymi dowodami,

3) nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody powinny istnieć w dniu wydania decyzji,

4) nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nie mogą być znane organowi, który wydał decyzję.

W kontrolowanej sprawie okolicznością tą była zmiana stanu w ewidencji gruntów w obrębie Rz., który został uaktualniony w wyniku modernizacji kompleksowej ewidencji gruntów i budynków prowadzonej w latach 2010-2011 przez Starostwo Powiatowe w R.. Na skutek powyższego, dotychczasowe użytki rolne o ogólnej powierzchni [...] ha w tym: pastwiska trwałe o powierzchni [...] ha i grunty orne o powierzchni [...] ha zostały przekwalifikowane na tereny zurbanizowane niezabudowane oznaczone symbolem Bp. Jak wynika z pisma Starostwa Powiatowego w R., stanowiącego odpowiedź na pismo Wójta z dnia [...] listopada 2013 r., za datę zmiany treści ewidencji gruntów i budynków wynikającą z przeprowadzonej w latach 2010-2011 kompleksowej modernizacji ewidencji gruntów i budynków dla obrębu Rzeczków należy uznać dzień [...] stycznia 2012 r.

W kontrolowanej sprawie bezspornym jest zatem, że według stanu na dzień 1 stycznia 2012 r. skarżąca była właścicielem nieruchomości położonej w Rz., gm. W. tj. działki nr [...] i [...] o ogólnej powierzchni [...] ha, sklasyfikowanych wówczas jako pastwiska trwałe i grunty orne.

Stosownie zaś do treści art. 1 u.p.r. opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalności rolnicza. Natomiast przepis art. 3 ust. 1 u.p.r. wymienia podatników podatku rolnego, w tym m.in. osoby fizyczne, będące właścicielami gruntów. Z powołanych przepisów wynika majątkowy charakter podatku rolnego, którego wymiar związany jest jedynie z własnością bądź posiadaniem użytków rolnych.

Zgodnie natomiast z art. 21 ust. 1 u.p.g.k. podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczenia nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Zatem z powołanego przepisu wynika wprost, że podstawą wymiaru podatku

(w zakresie podmiotowym i przedmiotowym) są dane zawarte w ewidencji gruntów

i budynków. W orzecznictwie sądów administracyjnych akceptowany jest szeroko pogląd, że organ podatkowy nie może samodzielnie dokonywać klasyfikacji funkcji nieruchomości, lecz uwzględniać odpowiednie zapisy ewidencji prowadzonych przez odpowiednie organy (np. wyrok NSA z 1 sierpnia 2014 r. sygn. II FSK 1930/12, wyrok NSA z dnia 15 lipca 2014 r., sygn. akt II FSK 2234/12, wyrok WSA w Gorzowie z dnia

4 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Go 193/14, dostępny: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Oznacza to, że co do zasady o sposobie kwalifikacji gruntów i budynków nie tyle decyduje rzeczywisty sposób użytkowania, czy wykorzystywania nieruchomości, co funkcje wskazane w ewidencji. W orzeczeniu z dnia 21 grudnia 2012 r., sygn. akt II FSK 986/11 (dostępny: www.orzeczenia.nsa.gov.pl) NSA stwierdził, że w świetle art. 21 ust. 1 u.p.g.k. podstawą wymiaru podatków nie jest stan faktyczny, lecz stan ujawniony (zapisany) w ewidencji gruntów i budynków oraz że w tym kontekście można mówić

o formalnym związaniu ewidencją, która dla wymiaru podatku ma znaczenie rozstrzygające.

Z kolei art. 6a ust. 2 u.p.r. stanowi, iż obowiązek podatkowy w podatku rolnym wygasa ostatniego dnia miesiąca, w którym przestały istnieć okoliczności uzasadniające ten obowiązek. Zgodnie natomiast z art. 6a ust. 3 u.p.r., jeżeli obowiązek podatkowy powstał lub wygasł w ciągu roku, podatek rolny za ten rok ustala się proporcjonalnie do liczby miesięcy, w których istniał ten obowiązek.

W kontrolowanej sprawie okolicznością, która spowodowała wygaśnięcie obowiązku w podatku rolnym była zmiana ewidencji gruntów, która nastąpiła z dniem

[...] stycznia 2012 r., a zatem obowiązek podatkowy w tym podatku wygasł w ostatnim dniu miesiąca stycznia 2012 r.

W związku z powyższym, Sąd stwierdza, iż organ podatkowy I instancji prawidłowo ustalił zobowiązanie w podatku rolnym za styczeń 2012 r. uchylając własną decyzję ostateczną w części ustalenia podatku rolnego za miesiące od lutego do grudnia 2012 r., o czym orzekł w punkcie 1 decyzji z dnia [...] marca 2014 r., która w tym zakresie została utrzymana w mocy zaskarżoną w tej części decyzją Kolegium z dnia [...] czerwca 2014 r.

Należy bowiem zauważyć, iż organ podatkowy nie ma kompetencji do podważania danych z ewidencji, co nie oznacza, że w niektórych przypadkach mogą wystąpić sytuacje, gdy organ podatkowy będzie w tym zakresie czynił ustalenia w celu określenia, czy też ustalenia podatku od nieruchomości. Może to mieć miejsce, gdy informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków pozostają w sprzeczności z innymi dokumentami urzędowymi, bądź gdy brak jest stosownych wpisów w ewidencji. Z taką sytuacją nie mamy jednak do czynienia w niniejszej sprawie.

Podważenie zapisów w ewidencji, bądź też ich zmiana, może nastąpić

w postępowaniu prowadzonym przed właściwymi w tej sprawie organami administracji. W postępowaniu podatkowym przeprowadzenie tego rodzaju postępowania nie jest możliwe, gdyż organ podatkowy nie ma podstaw do zmiany danych zawartych

w ewidencji gruntów i budynków. Zasadą jest, że to podatnik kwestionujący prawidłowość danych z ewidencji gruntów i budynków, powinien wszcząć procedurę ich zmiany w organie prowadzącym ewidencję, którym obecnie jest starosta, a dopiero

w przypadku uwzględnienia jego zastrzeżeń, na podstawie zmienionych danych

z ewidencji, może wnosić o wzruszenie ostatecznych decyzji ustalających wysokość zobowiązań podatkowych.

Tym samym brak podstaw do zarzucenia zaskarżonej w części decyzji z dnia

[...] czerwca 2014 r., że w dacie jej wydania naruszała prawo.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę jako bezzasadną.