Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 2090/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3, art. 193
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grzegorz Krzymień po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 kwietnia 2008 r. sygn. akt I SA/Wr 1679/07 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 22 sierpnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 22 sierpnia 2007 r. w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki.

Od powyższego orzeczenia Skarżący wniósł skargę kasacyjną, żądając jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji.

W związku ze złożeniem skargi kasacyjnej, powołując art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: "p.p.s.a.", Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, iż Strona – z uwagi na aktualny stan majątkowy (brak jakiegokolwiek majątku o charakterze rzeczowym, bądź praw majątkowych) – nie jest w stanie uiścić wymagalnych należności choćby w minimalnej części (obecnie dochody netto wynoszą ok. 1000 zł – średnia z ostatnich 3 miesięcy). Zdaniem Skarżącego, jego trudności finansowe uzasadniają zastosowanie w przedmiotowej sprawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Uregulowanie bowiem należności wynikającej z decyzji choćby w niewielkiej części będzie skutkować pozbawieniem go minimalnych środków do życia oraz możliwości utrzymania rodziny, co doprowadzi do negatywnych i nieodwracalnych skutków. Ponadto w związku z narodzinami w maju tego roku syna jakiekolwiek uszczuplenie skromnych finansów rodziny narazi na negatywne skutki życie rodzinne Strony, a więc biorąc pod uwagę długi czas oczekiwania na rozpoznanie skargi kasacyjnej oraz wzrastające miesięczne wydatki na wychowanie dziecka wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest – w ocenie autora wniosku – konieczne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawione we wniosku argumenty oraz ocena okoliczności wynikających z akt sprawy uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 22 sierpnia 2007 r. Wprawdzie świadczenie pieniężne jest z natury rzeczy świadczeniem odwracalnym, jednakże rozważając skutki zapłaty należności, należało mieć na uwadze jej wysokość, która w rozpoznawanej sprawie jest znaczna. Nie ulegało również wątpliwości Sądu, iż potencjalna egzekucja należności podatkowej w sytuacji materialnej Strony skarżącej, mogłaby pozbawić ją środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych oraz doprowadzić do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Nie bez znaczenia w rozpatrywanej sprawie jest również okoliczność, iż pozytywnie rozpoznał uprzedni wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organ podatkowy I instancji. Pamiętać bowiem trzeba, że organ podatkowy prowadzący postępowanie podatkowe, a przez to znajdujący się niejako bliżej podatnika, posiada bardziej szczegółową i kompletną wiedzę o jego sytuacji i możliwych konsekwencjach wykonania zaskarżonego aktu (por. postanowienie NSA z dnia 20 listopada 2007 r., sygn. akt II FSK 1704/07, niepubl.).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.