Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 4066/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-04-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Asesor WSA Piotr Borowiecki Protokolant: Arkadiusz Zawada po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2004 r., na rozprawie sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] listopada 2002 r., Nr [...] w przedmiocie zwrotu opłaty koncesyjnej postanawia: - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

W dniu [...] grudnia 2002 r. spółka [...] S.A. z siedzibą w W. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] listopada 2002 r., Nr [...], utrzymującą w mocy wcześniejszą decyzję tego organu z dnia [...] września 2002 r., Nr [...] odmawiającą zwrotu uiszczonej opłaty koncesyjnej z tytułu udzielenia Koncesji Nr [...] i [...] w wysokości stanowiącej równowartość 8.161.800 EURO, nie mniej jednak niż kwota uiszczona przez wnioskodawcę w PLN tytułem opłat za wydanie koncesji.

Strona skarżąca wraz z wniesieniem przedmiotowej skargi uiściła wpis w wysokości 100,- zł poprzez opłatę stosownymi znakami opłaty sądowej skasowanymi na skardze.

W związku ze złożoną skargą strona została pismem z dnia [...] marca 2003 r. wezwana przez Sąd do podania wartości przedmiotu zaskarżenia, tj. wysokości kwestionowanej opłaty koncesyjnej w złotych polskich, celem ustalenia wysokości wpisu sądowego. Sąd wyznaczył stronie siedmiodniowy termin na uzupełnienie wspomnianego braku formalnego skargi, uprzedzając ją o rygorze odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżąca spółka w piśmie procesowym z dnia [...] marca 2003 r. oświadczyła, iż wycofuje się z kwestionowania w/w decyzji Ministra Infrastruktury w zakresie, w jakim w decyzjach tych Minister Infrastruktury odmawia zwrotu uiszczonej opłaty koncesyjnej. Z tej przyczyny skarżący stwierdził, iż w granicach skargi mieści się jedynie żądanie weryfikacji przez Sąd prawidłowości decyzji rozstrzygających wniosek skarżącej o potwierdzenie warunków zezwolenia, którym na podstawie art. 142 ust. 1 pkt 1 lit a) ustawy - Prawo telekomunikacyjne z mocy prawa stały się koncesje nr [...] i [...] na świadczenie usług telekomunikacyjnych wraz z zezwoleniem na zakładanie i używanie sieci telekomunikacyjnej. Skarżąca spółka, powołując się na przepis art. 142 ust. 3 Prawa telekomunikacyjnego, stwierdziła, iż jednym z warunków koncesji był obowiązek uiszczania opłat za jej udzielenie. W opinii skarżącej wskutek wejścia w życie wspomnianej ustawy obowiązek ten wygasł. Z uwagi na fakt, iż Minister Infrastruktury jest odmiennego zdania, skarżący uznał zatem, że jego intencją jest weryfikacja prawidłowości decyzji Ministra w tej sprawie. Sprawa dotyczy tego, które z postanowień dawnej koncesji wygasły z mocy prawa, i z tej przyczyny - zdaniem skarżącego - sprawy nie można uznać za spór o konkretną kwotę pieniężną. Skarżący uznał, iż wskutek dokonanego w niniejszym piśmie uściślenia granic skargi, sprawa w istocie dotyczy rozstrzygnięcia co do zasady, czy warunek koncesji polegający na

Sygn. akt 6 II SA 4066/02

obowiązku uiszczania opłat za jej udzielenie wygasł wraz z wejściem w życie Prawa telekomunikacyjnego, czy też nadal pozostaje w mocy. Mając to na uwadze skarżący stwierdził, że ustalenie wartości przedmiotu zaskarżenia jest bezprzedmiotowe, albowiem sprawa niniejsza jest sprawą z zakresu łączności, o której mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 1995 r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej (Dz. U. z 1995 r. Nr 117, poz. 563 ze zm.), a więc wpis od skargi jest stały i został uiszczony w znakach opłaty sądowej na skardze.

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 22 kwietnia 2004 r. pełnomocnik skarżącej spółki potwierdził, iż skarga ma charakter majątkowy i dotyczy uchylenia wspomnianych decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2002 r. oraz z dnia [...] listopada 2002 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W świetle przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 - dalej także p.s.a.). Skarżąca spółka złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu [...] grudnia 2003 r., a więc zgodnie z cytowanym przepisem ustawy sprawa niniejsza została skierowana do dalszego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Zgodnie z przepisem art. 230 § 1 p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zasada ta dotyczy m.in. skargi (art. 230 § 2 p.s.a.).

Jak stanowi przepis art. 231 p.s.a., wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Zgodnie z § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193) wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem.

Również w świetle obowiązującego przed dniem 1 stycznia 2004 r. przepisu § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 1995 r.

Sygn. akt 6 II SA 4066/02

w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej wpis stosunkowy pobierało się w sprawach, których przedmiot dotyczył należności pieniężnych albo praw majątkowych, jeżeli wartość tych praw została określona w postępowaniu administracyjnym lub jeżeli była oczywista. Wysokość wpisu stosunkowego zależna była wówczas, podobnie jak również według obecnie obowiązujących przepisów, od wartości przedmiotu sprawy, a więc w skardze niewątpliwie należało podać tę wartość. Brak określenia wartości przedmiotu sprawy stanowi bezsprzecznie brak formalny skargi.

Jak wynika z akt sprawy, wydane przez Ministra Infrastruktury decyzje będące przedmiotem zaskarżenia dotyczyły odmowy zwrotu uiszczonej przez skarżącą spółkę opłaty koncesyjnej z tytułu udzielenia przez organ koncesji na świadczenie usług telekomunikacyjnych.

W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżonych decyzji Ministra Infrastruktury były niewątpliwie należności pieniężne, a więc skarga wniesiona do sądu administracyjnego winna podlegać wpisowi stosunkowemu.

Z tej przyczyny należy uznać, iż strona skarżąca została prawidłowo wezwana do usunięcia braku formalnego skargi polegającego na nieokreśleniu wartości przedmiotu sprawy.

W ocenie Sądu należy stanowczo podkreślić, iż pomimo tego, że składając w dniu [...] marca 2003 r. pismo procesowe skarżąca spółka podniosła, iż sprawa objęta przedmiotową skargą nie dotyczy sporu o konkretną kwotę pieniężną, pełnomocnik skarżącego na rozprawie jednoznacznie podtrzymał swoją skargę na decyzje Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2002 r. oraz z dnia [...] listopada 2002 r., a więc na decyzje, których przedmiot dotyczy -zdaniem Sądu - należności pieniężnych.

Sąd przyjął zatem, iż w niniejszej sprawie zachodzi niedopuszczalność z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi, albowiem skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie jej braków formalnych, mimo prawidłowego wezwania w tym względzie. Zdaniem Sądu wspomniany brak formalny miał charakter istotny, tzn. taki, którego nieusunięcie uniemożliwiało nadanie skardze dalszego biegu, a więc ustalenia wysokości wpisu i wezwania strony skarżącej do jego uiszczenia.

Biorąc powyższe pod uwagę należało skargę odrzucić orzekając w tym zakresie na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.