Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1944/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3 w zw. z art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Trochim-Tuchorska, po rozpoznaniu w dniu 13 października 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2016r., nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarżący – K.J., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] marca 2016r. w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 29 czerwca 2016r. Skarżącego wezwano do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 10 akt sądowych). Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma, zawierającego powyższe wezwanie, wynika, że zostało ono doręczone Skarżącemu 6 lipca 2016r. (k. 12 akt sądowych).

Pismem z 15 lipca 2016r. Skarżący zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (k. 66 akta sądowych), sporządzonej według stanu na 27 września 2016r. wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego od skargi do niniejszej sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga.

Stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a.

Z akt sądowych sprawy wynika bezspornie, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało skutecznie doręczone Skarżącemu 6 lipca 2016r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. 7 lipca 2016r. Termin ten upłynął 13 lipca 2016r. (środa) - zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. Do 13 lipca 2016r. Skarżący powinien uiścić wpis sądowy od skargi.

Skoro zatem z dokumentów księgowych Sądu wynika, że do 27 września 2016r. nie odnotowano wpływu wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie, to Skarżący nie uiścił go w wyznaczonym terminie. Skarga nie została więc opłacona.

Zauważyć jednocześnie należy, że w zakreślonym terminie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie doszło do zdarzenia, które zwalnia stronę od obowiązku dokonania nakazanej w nim czynności, tj. nie nastąpiło złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprawdzie wprost regulacji takiej nie zawiera, lecz jak wynika z licznych orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd ten zgadza się ze stanowiskiem Sądu Najwyższego wyrażonym w orzeczeniu z dnia 2 listopada 1962r. II CZ 121/62 (OSNC 1963, nr 7-8, poz. 182, /por. postanowienie NSA z 28 maja 2010r., sygn. akt II FSK 1003/10; postanowienie NSA z 24 marca 2010r., sygn. akt I OSK 444/10 - dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl), zgodnie z którym, jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia opłaty sądowej, ale przed upływem siedmiodniowego terminu na jej uiszczenie, złoży wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych, pierwotne wezwanie traci moc.

Skarżący wprawdzie pismem z 15 lipca 2016r. zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, jednakże wniosek ten został złożony już po upływie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wniosek o przyznanie prawa pomocy jest natomiast skuteczny od momentu jego wniesienia i nie obejmuje zwolnienia od kosztów, do uiszczenia których strona obowiązana jest przed jego złożeniem (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 czerwca 2004r. sygn. akt FZ 125/04, Lex nr 799442). Skoro wniosek o przyznanie prawa pomocy jest skuteczny od momentu jego wniesienia, to obejmuje opłaty i wydatki, co do których termin na ich uiszczenie jest otwarty na dzień złożenia wniosku (porównaj H. Knysiak-Molczyk w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz" Warszawa 2005, komentarz do art. 243, teza 3, str. 627, zob. postanowienie NSA z 2 grudnia 2014r., II FZ 1579/14), a także przyszłe, potencjalne koszty sądowe związane z wnoszeniem dalszych środków odwoławczych na drodze sądowoadministracyjnej. Wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony po upływie terminu do uiszczenia wpisu nie wpływa zatem na obowiązek uiszczenia tej opłaty – wpisu od skargi (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 czerwca 2011r. sygn. akt I GSK 805/11, Lex nr 821303).

Skoro więc Skarżący nie uiścił wpisu od skargi w zakreślonym terminie, a wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych złożył po upływie tego terminu, skarga podlega odrzuceniu. Zaznaczyć należy, że z uwagi na odrzucenie skargi niniejszym postanowieniem - powyższy wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy, stał się na obecnym etapie postępowania bezprzedmiotowy i jego rozpatrywanie stało się zbędne.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 P.p.s.a., Sąd postanowił o odrzuceniu skargi.