Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 816/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-09-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 30  ust. 6 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 106 poz 1126
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Jarosław Stopczyński, Protokolant Piotr Bobrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 września 2009 r. sprawy ze skargi S. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia[...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Sygnatura akt VII SA/Wa 816/09

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2009r. Wojewoda [...] - po rozpoznaniu odwołania S. B. - utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2009r. wnoszącą sprzeciw wobec zgłoszenia zamiaru budowy budynku gospodarczego konstrukcji drewnianej na działce o nr ew. [...], przy ul. D. [...] w W.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał na następujące ustalenia faktyczne i prawne:

W dniu 2.02.2009r. S. B. zgłosił zamiar budowy drewnianego domku na narzędzia z drewutnią o powierzchni do 10 m2 na terenie działki nr ew. [...], przy ul. D. [...] w W.

Decyzją z dnia [...].02.2009r. Prezydent W. wniósł sprzeciw w sprawie zgłoszenia przedmiotowej budowy uzasadniając, iż zamierzona inwestycja jest sprzeczna z założeniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu osiedla Z..

Od w/w decyzji odwołanie w ustawowym terminie złożył S. B.

Rozpoznając ponownie sprawę w wyniku wniesionego odwołania organ odwoławczy uznał, że decyzja Prezydenta W jest prawidłowa. Zgodnie z treścią art. 30 ust. 6 pkt. 2 Prawa budowlanego właściwy organ wnosi sprzeciw jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy. Na terenie przedmiotowej inwestycji obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego osiedla Z. uchwalony 26.10.2006r. przez Radę Miasta .W.. W szczegółowych ustaleniach dla terenów oznaczonych symbolami MNI38-MNI42 w § 54 ust. 4 pkt. 5 plan ustala, iż na w/w terenach nie dopuszcza się realizacji nowych odrębnych budynków gospodarczych.

Zgodnie z przedstawionym przez inwestora wnioskiem projektowana inwestycja zlokalizowana ma być na terenie działki o nr ew. [...] położonej na obszarze oznaczonym symbolem MNI39. Z załączonych rysunków wynika natomiast,

iż będący przedmiotem wniosku obiekt stanowić ma wolnostojący budynek gospodarczy co oznacza, iż jego realizacja jest niedopuszczalna w świetle przepisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

S. B. złożył skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie;wnosząc o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] oraz bezskuteczności sprzeciwu wniesionego przez Prezydenta W.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że sprzeciw odnosi się do obiektu nazywanego budynkiem a z treści zgłoszenia jasno wynika, że zgłoszony obiekt budynkiem nie jest.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo - w odniesieniu do zarzutu skarżącego organ wskazał, że "drewniany domek narzędziowy z drewutnią" jest obiektem, który posiada cechy wymienione w §3 pkt. 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie a zatem jest budynkiem gospodarczym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 ustawy P.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy P.p.s.a.).

Badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o powołane przepisy, Sąd doszedł do przekonania, iż skarga jest zasadna i prowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ja decyzji organu I instancji albowiem zostały one wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego, które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy.

Jak wynika zarówno z komparycji decyzji organu I i II instancji jak i ich uzasadnienia podstawą materialnoprawną orzekania przez organy administracji w niniejszej sprawie był przepis art. 30 ust. 6 pkt. 2 Prawa budowlanego, zgodnie z którym właściwy organ wnosi sprzeciw jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W ocenie organów obiekt będący przedmiotem zgłoszenia spełnia warunki uzasadniające zaliczenie go do budynku gospodarczego a w konsekwencji - wobec zapisu §54 uchwały Rady Miasta W.- który wprowadził zakaz realizacji nowych odrębnych budynków gospodarczych na obszarze m.in. jednostki terenowej MNI39 (gdzie położona jest działka inwestora) obowiązkiem organu było zgłoszenie sprzeciwu do zgłoszenia budowy tego obiektu.

W ocenie Sądu w okolicznościach niniejszej sprawy nieprawidłowe są ustalenia organu, iż planowana inwestycja jest sprzeczna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego osiedla Z.. Uszło uwadze organów administracji, iż zapisy tego planu zakazują "realizacji nowych odrębnych budynków gospodarczych". §2 w/w uchwały Rady .W. zawiera zbiór definicji, które ustalają znaczenie wyrażeń zawartych w tej uchwale. § ten nie precyzuje znaczenia pojęcia "budynku" co oznacza, że definicji tego pojęcia należy poszukiwać w przepisach powszechnie obowiązujących w tym wypadku Prawa budowlanego. Zgodnie z treścią art. 3 pkt. 2 Prawa budowlanego budynek to taki obiekt budowlany, który łącznie spełnia następujące warunki:

1. jest trwale związany z gruntem,

2. jest wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych,

3.posiada fundamenty i dach.

Skoro ustawodawca nakazuje aby przesłanki te spełnione były kumulatywnie/ to brak choćby jednej z tych cech powoduje, że oceniany obiekt nie można nazwać budynkiem. W niniejszej sprawie organy administracji nie poczyniły żadnych rozważań co do tego, czy obiekt będący przedmiotem zgłoszenia spełniał w/w warunki, co uzasadniałoby przyjęcie, że jest on budynkiem w rozumieniu przepisów prawa budowlanego. Tymczasem należy zwrócić uwagę, że z opisu inwestycji zawartego w zgłoszeniu wynika, iż przedmiotowy "domek narzędziowy z drewutnią" nie będzie posiadał fundamentów. Powyższe przesądza o tym, że nie będzie on "budynkiem" w rozumieniu omawianych przepisów. Tym samym nie będzie

budynkiem gospodarczym, o którym mowa w §54 ust. 4 pkt. 5 uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Skoro zatem plan zagospodarowania przestrzennego zakazuje realizacji nowych budynków gospodarczych a obiekt będący przedmiotem zgłoszenia nie jest budynkiem organ architektoniczno budowlany nie był uprawniony do zgłoszenia sprzeciwu do zamiaru wykonania tego obiektu w oparciu o art. 30 ust. 6 pkt. 2. Bez znaczenia natomiast dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy pozostaje to, że obiekt będący przedmiotem zgłoszenia jest obiektem budowlanym w rozumieniu przepisów prawa budowlanego. Art. 3 pkt. 1 tego prawa wskazuje wszak, że przez obiekt budowlany należy rozumieć :

1. budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi;

2. budowlę stanowiącą całość techniczno - użytkową wraz z instalacjami i

urządzeniami,

3. obiekt małej architektury.

A zatem gdyby zamiarem autora uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego było rozciągnięcie omawianego zakazu na wszelkie obiekty budowlane o charakterze gospodarczym - stosowny zapis winien był znaleźć się w treści tej uchwały. Dokonanie wykładni rozszerzającej tego przepisu (na inne niż budynki obiekty) naruszałoby wyrażoną w art. 6 kpa zasadę praworządności.

I wreszcie nie może ujść uwadze Sądu, że z uzasadnienia rozstrzygnięcia nie wynika ażeby organ administracji przeprowadził jakiekolwiek postępowanie w celu ustalenia charakteru obiektu, co do którego zgłoszony został sprzeciw. Wprawdzie w odpowiedzi na skargę - w odniesieniu do zarzutów zawartych w odwołaniu organ wskazał, że domek narzędziowy wraz z drewutnią wypełniają przesłanki określone w §3 pkt. 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. nr 75, poz. 690 ze zm.) jednakże odpowiedź na skargę nie może zastępować uzasadnienia rozstrzygnięcia. Stanowisko takie reprezentowane jest również w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. M.in. w wyroku WSA w Warszawie z dnia 4.09.2007r. (IVSA/Wa 594/07, LEX nr 399423) Sąd ten stanął na stanowisku, że odpowiedź na skargę nie może zastępować uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia. Cel tego pisma jest zupełnie inny - ma ono w zasadzie zawierać ustosunkowanie się do zarzutów skargi. Podniesienie dopiero w odpowiedzi na skargę okoliczności, które

powinny być zawarte w uzasadnieniu faktycznym i prawnym decyzji, jest wadą postępowania administracyjnego, pozbawiającą stronę możliwości ustosunkowania się do tych okoliczności. W innym miejscu wskazano natomiast, że próba uzasadnienia wydanej decyzji w piśmie procesowym, jakim jest odpowiedź na skargę, złożonym po zakończeniu postępowania administracyjnego, nie może zastąpić uzasadnienia rozstrzygnięcia określonego w art. 107 § 3 k.p.a. Pismo procesowe nie może "uzupełniać" zaskarżonej decyzji przez zamieszczenie w nim rozważań i ocen, które winny zostać zawarte w uzasadnieniu faktycznym i prawnym tej decyzji. (WSA w Warszawie, wyrok z dnia 5.04.2006r, V SA/Wa 2905/09, LEX nr 209713). Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela w/w stanowisko.

Okoliczność ta nie pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy albowiem dla przyjęcia, że dany obiekt ma charakter gospodarczy niezbędne jest ustalenie, że funkcja ta (gospodarcza) służy już istniejącej zabudowie o funkcji mieszkaniowej lub jej otoczeniu, (tak m.in. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 21 stycznia 2009r, II SA/GL 982/08, niepubl. NSA w wyroku z dnia 24.11.2008r., II OSK 1464/07, niepubl. ) Organy w niniejszej sprawie nie poczyniły tego rodzaju ustaleń.

W konsekwencji zatem należy przyjąć, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisu prawa materialnego - art. 30 ust. 6 pkt. 2 prawa budowlanego w zw. z §54 ust. 4 pkt. 5 uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego poprzez przyjęcie, że zgłoszony obiekt budowlany jest budynkiem. Powyższe uzasadnia konieczność wyeliminowania zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z obrotu prawnego.

Niezależnie od powyższej okoliczności Sąd uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane z naruszeniem art. 7, 77§1 i 107§3 kpa albowiem organ - bez należytego wyjaśnienia okoliczności spawy przyjął, że obiekt ten ma charakter gospodarczy.

Rozpoznając ponownie sprawę organ weźmie pod uwagę wskazaną wyżej ocenę prawną. Nie może przy tym ujść uwadze organu, że przepisy ustawy Prawo budowlane określają 30 dniowy termin do złożenia sprzeciwu, który rozpoczyna bieg od dnia wpływu zgłoszenia do organu architektoniczno - budowlanego. Termin ten

ma charakter materialnoprawny a zgłoszenie sprzeciwu po jego upływie jest bezskuteczne.

Z tych wszystkich względów w oparciu o art. 145§1 pkt. 1 lit. a i c oraz art. 135 i 152 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak na wstępie.