Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1092/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Teresa Zyglewska, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka, sędzia WSA Anna Sękowska (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 listopada 2017 r. sprawy ze skargi M. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2017 r., znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia [...] marca 2017 r., znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Zarządu Dzielnicy [...] m.[...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...], ustalającej warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu mieszkalnego składającego się z 26 budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej, drogi wewnętrznej, miejsc postojowych naziemnych, zjazdów z ul. [...] i z ul. [...] oraz infrastruktury technicznej na terenie obejmującym: dz. ewidencyjne nr nr [...], [...], [...], [...], [...] i cz. działek [...], [...], [...], [...] w obrębie [...] oraz część dz. ew. nr [...] w obrębie [...], przy ul. [...] i ul. [...] w Dzielnicy [...] w [...].

W uzasadnieniu Kolegium wskazało, iż decyzja organu I instancji została doręczona M. Z. w sposób przewidziany w art. 44 k.p.a., tj. poprzez tzw. doręczenie zastępcze. Jednocześnie SKO wyjaśniło, iż organ I instancji doręczał również pisma w rozpatrzonej sprawie jak i zaskarżoną decyzję na adres wskazany w informacji z ewidencji gruntów i budynków. Korespondencja była doręczana w trybie zastępczym (art. 44 k.p.a.), gdyż w ww. mieszkaniu strona jej nie odbierała. Kolegium podkreśliło również, że warunki doręczenia zastępczego, określone w art. 44 § 1, 2, 3 k.p.a. zostały w omawianym przypadku spełnione. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji skierowanej do M. Z. wskazano bowiem, że wobec niemożności doręczenia pisma adresatowi i braku osoby, która podjęłaby się oddać adresatowi, złożone ono zostało w dniu 14 grudnia 2016 r. w Urzędzie Pocztowo - Telekomunikacyjnym [...], a zawiadomienie o tym umieszczone zostało w skrzynce pocztowej adresata. Kolegium zaznaczyło, że strona nie poinformowała organu I instancji w toku całego postępowania o zmianie adresu istniejącego w ewidencji gruntów. Zaskarżona decyzja została doręczona p. M. Z. dnia 28 grudnia 2016 r. (po dwukrotnym awizowaniu w dniu 14grudnia 2016 r. i 22 grudnia 2016 r.). Od dnia 28 grudnia 2016 r. rozpoczynał się 14 - dniowy termin do wniesienia odwołania, który upływał 11 stycznia 2017 r. (środa). Odwołanie zostało nadane przez M. Z. w urzędzie pocztowym dnia 18 stycznia 2017 r., a więc 7 dni po terminie. Nie złożono prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W związku z powyższym, odwołanie p. M. Z. wniesione po terminie nie może być rozpatrzone.

Pismem z dnia [...] marca 2017 r. M. Z. (dalej: "Skarżąca") wniosła skargę na ww. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], zarzucając mu:

1. naruszenie art. 44 § 4 ustawy z dnia 16 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego w związku z wysłaniem zawiadomienia o postępowaniu dotyczącym decyzji o warunkach zabudowy na niewłaściwy adres, co stoi w sprzeczności z uznaniem doręczenia za dokonane, a co za tym idzie niewłaściwą oceną stanu faktycznego i prawnego przez Organ II instancji;

2. naruszenie art. 77 § 1 w związku z art. 80 k.p.a., które to normy prawa obligują organ administracji do zebrania i oceny całokształtu materiału dowodowego, co ma wpływ na wynik sprawy

Mając na uwadze tak sformułowane zarzuty, Skarżąca wniosła o: uchylenie zaskarżonej decyzji organu II instancji, rozpatrzenie przez organ II instancji złożonego odwołania od decyzji organu I instancji lub ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji organu II instancji oraz skierowanie poprzedzającej jej decyzji organu I instancji do ponownego rozpatrzenia i zasądzenie kosztów postępowania w sprawie.

W uzasadnieniu Skarżąca wskazała, iż decyzja o warunkach zabudowy została błędnie wysłana na adres wynikający z ewidencji gruntów, pomimo że Urząd Dzielnicy [...] m. [...] pozostawał w posiadaniu adresu zameldowania Skarżącej, co potwierdza wydane przez Urząd Dzielnicy [...] zaświadczenie o moim zameldowaniu na pobyt stały oraz liczna korespondencja otrzymywana przez Skarżącą od lat z Urzędu Dzielnicy [...] na adres zameldowania. Tym samym zdaniem Skarżącej nie rozpoczął biegu termin do złożenia odwołania, gdyż warunek doręczenia pisma nie został spełniony.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedz na skargę wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że przedmiotem sądowej kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] stwierdzające, w oparciu o przepis art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (jedn. tekst Dz.U z 2016 r., poz. 23 ze zm.), dalej "k.p.a.", że odwołania M. Z. od decyzji Zarządu Dzielnicy [...] m. [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...], ustalającej warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu mieszkalnego składającego się z 26 budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej, drogi wewnętrznej, miejsc postojowych naziemnych, zjazdów z ul. [...] i z ul. [...] oraz infrastruktury technicznej na terenie obejmującym: dz. ewidencyjne nr nr [...], [...], [...], [...], [...] i cz. działek [...], [...], [...], [...] w obrębie [...] oraz część dz. ew. nr [...] w obrębie [...], przy ul. [...] i ul. [...] w Dzielnicy [...] w [...], złożone zostało z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia. Postanowienie to stanowi rozstrzygnięcie o charakterze formalnym. Zatem przedmiotem oceny Sądu w rozpoznawanej sprawie jest wyłącznie zagadnienie czy organ II instancji zgodnie z obowiązującymi przepisami uznał, że Skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia zażalenia. Tym samym Sąd nie może w niniejszej sprawie dokonywać merytorycznej oceny czy decyzja organu I instancji była prawidłowa. Sąd związany jest zakresem zaskarżenia, a w niniejszej sprawie zaskarżone została postanowienie o charakterze formalnym.

Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia pod wskazanym względem, wyjaśnić w pierwszym rzędzie należy, że zgodnie art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia. W myśl art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

Dla zasadności wydania rozstrzygnięcia w oparciu o art. 134 k.p.a., konieczne jest bezsporne stwierdzenie, że termin do złożenia odwołania nie został dochowany.

Z akt niniejszej sprawy wynika, że decyzja Zarządu Dzielnicy [...] m. [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...], ustalająca warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, została doręczona M. Z. jako właścicielce nieruchomości sąsiadującej z terenem inwestycji na adres wynikający z wypisu z ewidencji gruntów, tj. na adres: [...] [...] m. [...] w [...] (akta administracyjne, wypis z ewidencji – zielony segregator). Jednocześnie, jak słusznie zauważył organ doręczenie zostało dokonane w trybie zastępczym, przewidzianym w art. 44 k.p.a., (por. koperta z adnotacjami urzędowymi – segregator niebieski) Jak zasadnie wskazało SKO, na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji skierowanej do M. Z. wskazano bowiem, że wobec niemożności doręczenia pisma adresatowi i braku osoby, która podjęłaby się oddać adresatowi, złożone ono zostało w dniu 14 grudnia 2016 r. w Urzędzie Pocztowo - Telekomunikacyjnym [...], a zawiadomienie o tym umieszczone zostało w skrzynce pocztowej adresata. Kolegium zaznaczyło, że strona nie poinformowała organu I instancji w toku całego postępowania o zmianie adresu istniejącego w ewidencji gruntów. Zaskarżona decyzja została doręczona p. M. Z. dnia 28 grudnia 2016 r. (po dwukrotnym awizowaniu w dniu 14 grudnia 2016 r. i 22 grudnia 2016 r.). Od dnia 28 grudnia 2016 r. rozpoczynał się 14 - dniowy termin do wniesienia odwołania, który upływał 11 stycznia 2017 r. (środa). Odwołanie zostało nadane przez M. Z. w urzędzie pocztowym dnia 18 stycznia 2017 r., a więc 7 dni po terminie. Nie złożono prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Odnosząc się do podniesionych w skardze zarzutów dotyczących nieprawidłowego doręczenia na adres wynikający z ewidencji gruntów, a nie na adres zameldowania Skarżącej, znany organowi prowadzącemu postępowaniu, wskazać należy, że Sąd uznał jej za nieuzasadnione. W postępowaniach dotyczących ustalenia warunków zabudowy podmiotom innym niż inwestorowi dokonuje się doręczeń na adres wynikający z rejestru gruntów. Wynika to stąd, że organ ustalając kto jest stroną takiego postępowania, pobiera informacje właśnie z ewidencji gruntów, ustalając jakie działki ewidencyjne sąsiadują z terenem inwestycji oraz komu przysługuje prawo własności do tych działek. Trudno oczekiwać, aby każdorazowo organ był zobligowany sprawdzać w tego typu sprawach, czy adres wynikający z ewidencji gruntów, jest adresem aktualnym. Oczekiwanie to jest szczególnie nieuzasadnione w sprawach, gdzie występuje tak wiele stron postępowania, jak w niniejszej sprawie. Taki obowiązek mógłby bowiem doprowadzić do braku możliwości prowadzenia postępowania. Mogłoby bowiem okazać się niemożliwym ustalenie adresu do doręczeń dla osób, które nie mieszkają pod adresem wynikającym z ewidencji, a jednocześnie nie poinformowały organu o zmianie adresu zamieszkania.

Uwzględniając powyższe rozważania Sąd stwierdził, że podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Ponieważ jednocześnie brak jest w sprawie okoliczności, które należałoby wziąć pod uwagę z urzędu, w szczególności naruszeń przepisów prawa materialnego, dotyczących ustalenia wskaźników i parametrów planowanej inwestycji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.