Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1630/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6121 Klasyfikacja gruntów
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 20 ust. 3a, art. 20 ust. 2
journal: Dz.U. 2020 poz 276
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - t.j.
article: art. 7,8,77 par. 1, 80
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Trochym Sędziowie: WSA Agnieszka Jędrzejewska–Jaroszewicz WSA Iwona Kosińska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przeprowadzenia gleboznawczej klasyfikacja gruntów oddala skargę.


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania Z. D., uchylił decyzję Starosty [...] z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie przeprowadzenia gleboznawczej klasyfikacji gruntów na części działki nr [...] położonej w gminie [...], w zakresie użytków leśnych. Jednocześnie organ odmówił przeprowadzenia gleboznawczej klasyfikacji gruntów na części działki nr [...] w zakresie tych użytków.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że wnioskiem z dnia 18 października 2019 r. Z. D. zwrócił się do Starosty z prośbą o przeprowadzenie gleboznawczej klasyfikacji gruntów na części przedmiotowej działki, ponieważ istnieje rozbieżność zapisu w ewidencji gruntów i budynków ze stanem faktycznym i sposobem użytkowania. Według wnioskodawcy "las wprowadzono sztucznie na obszar siedliska rolniczego, otaczając budynki konturem leśnym, co nie ma i nigdy nie miało potwierdzenia na gruncie".

Starosta [...] w dniu 5 grudnia 2019 r. wydał upoważnienie dla wybranego przez stronę klasyfikatora R. C. do przeprowadzenia gleboznawczej klasyfikacji gruntów na przedmiotowym obszarze. Pismem z dnia 24 lutego 2020 r. klasyfikator poinformował Starostę o rezygnacji z wykonywania czynności klasyfikacyjnych na działce nr [...] z uwagi na "negatywne stanowisko Wydziału Rolnictwa i Ochrony Środowiska w odniesieniu do przywrócenia w działce nr [...] (...) użytków rolnych w miejscu lasu". Z akt sprawy wynika, że organ poinformował wnioskodawcę, że zmiany o charakterze faktycznym nie mogą stanowić podstawy do dokonania zmiany gleboznawczej klasyfikacji gruntów, a wobec braku decyzji zezwalającej na zmianę użytku leśnego na rolny obecnie można przeprowadzić gleboznawczą klasyfikację gruntów jedynie na obszarze użytku "B-Ls" o pow. [...] ha. Wnioskodawca oświadczył, że chciałby, aby gleboznawczą klasyfikacją gruntów objęto również użytki leśne znajdujące się na działce nr [...] okalające teren zabudowany. W tej sytuacji organ I instancji w dniu [...] marca 2020 r. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie przeprowadzenia gleboznawczej klasyfikacji gruntów na działce nr [...]. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ wskazał, że z uwagi na brak decyzji wydanej w trybie art. 13 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (t.j. z 2020 r. Dz. U. poz. 5 ze zm.), a przez to na brak możliwości objęcia gleboznawczą klasyfikacją gruntów również użytków znajdujących się wokół terenu zabudowanego, postępowanie stało się bezprzedmiotowe.

Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem, Z. D. wniósł odwołanie. W uzasadnieniu wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Starosty oraz innych decyzji wydanych według skarżącego z naruszeniem prawa.

Po rozpatrzeniu złożonego odwołania organ II instancji uchylił decyzję Starosty umarzającą postępowanie administracyjne i odmówił przeprowadzenia gleboznawczej klasyfikacji gruntów na części działki nr [...] w zakresie użytków leśnych. W uzasadnieniu zajętego stanowiska organ odwoławczy przywołał treść art. 105 kpa oraz orzecznictwo sądów administracyjnych dotyczące rozumienia pojęcia "bezprzedmiotowość postępowania". Odnosząc powyższe rozważania do stanu faktycznego sprawy, organ odwoławczy stwierdził, że brak było przesłanek do umorzenia postępowania, ponieważ przedmiot postępowania wciąż istnieje. Podkreślił, że z akt sprawy nie wynika, że wnioskodawca złożył oświadczenie o wycofaniu wniosku, wręcz przeciwnie, wyraził chęć jego rozszerzenia. Przedmiot tego postępowania nadal istnieje - został tylko zmieniony jego zakres. Wobec powyższego nie było przesłanek do umorzenia niniejszego postępowania. Organ powinien był wydać merytoryczną decyzję w niniejszej sprawie.

W tej sytuacji Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wyjaśnił, odnosząc się do meritum sprawy, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że grunt stanowiący aktualnie działkę nr [...] objęty był gleboznawczą klasyfikacją gruntów przeprowadzoną w 1962 r. Wyniki gleboznawczej klasyfikacji gruntów zostały zatwierdzone orzeczeniem Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] z dnia [...] grudnia 1962 r. znak: [...]. Z treści mapy klasyfikacyjnej wynika, że fragment przedmiotowej działki objęty wnioskiem stanowił część konturu klasyfikacyjnego nr [...],[...] oraz [...]. W wyniku prac związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków w latach 1997-1998 powstała działka nr [...] o powierzchni [...] ha (z połączenia działki nr [...],[...] i części rowu [...]), w której ujawniono następujące użytki: B-LsV, Bp-R IIIb, Bp-RIVa, Ls IV, Ls V, Ps IV, R IVa, R IVb, W. Na części działki objętej wnioskiem wykazano wówczas użytki B-LsV, LsV i LsIV. Aktualizacja klasyfikacji wykonanej podczas prac związanych z modernizacją gruntów została zatwierdzona decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] sierpnia 1998 r. Podczas prac związanych z modernizacją ewidencji przeprowadzoną w latach 2004-2005 na działce nr [...] ujawniono następujące użytki: R lllb o pow. [...] ha, R IVa o pow. [...] ha, R IVb o pow. [...] ha, Ps IV o pow. [...] ha, Ls IV o pow. [...] ha, Ls V o pow. [...] ha, B-LsV o pow. [...] ha i W o pow. [...] ha. W wyniku podziału działki nr [...] zatwierdzonego decyzją Wójta Gminy z dnia [...] października 2011 r. powstała działka nr [...] o powierzchni [...] ha składająca się z użytków: R lllb o pow. [...] ha, R IVa o pow. [...] ha, R IVb o pow. [...] ha, Ps IV o pow. [...] ha, Ls IV o pow. [...] ha, Ls V o pow. [...] ha, B-Ls o pow. [...] ha i W o pow. [...] ha. Taki stan ujawniony jest aktualnie w ewidencji gruntów i budynków. Z powyższych ustaleń wynika, w ocenie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, że klasa gruntu objętego wnioskiem o przeprowadzenie gleboznawczej klasyfikacji gruntów z wyłączeniem terenu B-LsV ujęta jest w Uproszczonym Planie Urządzenia Lasu dla lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa, będących we własności osób fizycznych i wspólnot gruntowych, położonych na terenie wsi [...] na okres od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2022 r. Obowiązujący w tym zakresie przepis art. 20 ust. 3a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. z 2020 r. Dz. U. poz. 276 ze zm.) oraz art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (t.j. z 2020 r. Dz. U. poz. 6 ze zm.), nakładają obowiązek uwzględnienia w ewidencji gruntów i budynków ustaleń planów urządzenia lasu i uproszczonych planów urządzenia lasu dotyczących granic i powierzchni lasu. Ponadto przepis art. 20 ust. 3a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne stanowi, że ewidencję gruntów i budynków w części dotyczącej lasów prowadzi się z uwzględnieniem przepisów ustawy o lasach, co oznacza, że art. 20 ust. 3a stanowi lex specialis w odniesieniu do gruntów leśnych, dla których w pierwszej kolejności należy uwzględnić przepisy ustawy o lasach. Z akt sprawy również nie wynika, że została wydana decyzja w trybie art. 13 ustawy o lasach zezwalająca na zmianę użytku leśnego na użytek rolny. Zmiana taka jest legalna, jeżeli została wydana ostateczna decyzja zezwalająca na zmianę użytku leśnego na rolny.

Z uwagi na fakt, że właściciel przedmiotowej działki nie wykazał zmian na danym obszarze mogących ingerować w strukturę gleby i powodować zmiany środowiska glebowego, a przez to prowadzić do obniżenia klasy gruntu (leśnego), jak również mając na względzie zapisy Uproszczonego Planu Urządzenia Lasu dla lasów niestanowiących własność Skarbu Państwa, będących we własności osób fizycznych i wspólnot gruntowych, oraz brak decyzji zezwalającej na zmianę użytku leśnego na rolny, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego odmówił przeprowadzenia gleboznawczej klasyfikacji gruntów na części działki nr [...] w zakresie użytków leśnych.

Odnosząc się do zarzutów stawianych przez skarżącego w odwołaniu, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wskazał, że wszystkie zmiany w zakresie działki nr [...] zostały zatwierdzone orzeczeniami administracyjnymi, od których stronom przysługiwało prawo wniesienia odwołania. Z akt sprawy wynika, że zarówno poprzedni właściciele przedmiotowej działki, jak i obecny właściciel do tej pory nie kwestionowali zapisów dotyczących klasy gruntu i użytku leśnego, znajdujących się w ewidencji. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że nie jest właściwy do dokonania oceny procedury sporządzenia uproszczonych planów urządzenia lasów. Wyjaśnił także, że wyroki sądów administracyjnych wiążą tylko w danych sprawach. Cytowane przez odwołującego się orzeczenia zapadły w odmiennym stanie faktycznym i nie są wiążące w niniejszej sprawie. Powołane stanowiska sądu wyrażone w innych sprawach nie są adekwatne do okoliczności rozpatrywanej sprawy.

Na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] czerwca 2020 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył Z. D.. W uzasadnieniu skargi zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania, czyli:

- § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 września 2012 r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów (dalej: rozporządzenie) poprzez jego bezpodstawne niezastosowanie i odmówienie przeprowadzenia gleboznawczej klasyfikacji gruntów na części działki nr [...] w zakresie użytków leśnych ze względu na ujęcie przedmiotowej działki w Uproszczonym Planie Urządzenia Lasu dla lasów niestanowiących własność Skarbu Państwa będących we własności osób fizycznych i wspólnot gruntowych, położonych na terenie wsi [...] na okres od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2022 r. oraz brak decyzji zezwalającej na zamianę użytku leśnego na rolny, podczas gdy okoliczności te nie mogą być podstawą decyzji odmownej, bowiem właściciel gruntów może wnioskować o gleboznawczą klasyfikację swoich gruntów, co oznacza również, że może żądać jej zweryfikowania,

- § 5 ust. 2 powołanego rozporządzenia poprzez jego bezpodstawne niezastosowanie i dokonanie przez organy obu instancji samodzielnej oceny stanu gleby, wobec rezygnacji z wykonywania czynności klasyfikacyjnych przez R. C., podczas gdy z w/w przepisu bez wątpienia wynika, że czynności związane z klasyfikacją gruntów (w tym: analiza niezbędnych materiałów stanowiących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny, przeprowadzenie czynności klasyfikacyjnych w terenie, sporządzenie projektu ustalenia klasyfikacji, rozpatrzenie zastrzeżeń do projektu klasyfikacji, wydanie decyzji o ustaleniu klasyfikacji) przeprowadza osoba upoważniona przez starostę, zwana "klasyfikatorem", a jego powołanie jest obligatoryjne,

- art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 kpa poprzez niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy w zakresie okoliczności, które mają wpływ na klasyfikację gruntów (przemawiające za polepszeniem łub pogorszeniem stanu gleby), spowodowane niedopełnieniem obowiązku zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego oraz brakiem przeprowadzenia przez organy dowodów z urzędu, brak dążenia do ustalenia prawdy obiektywnej i całkowicie pominięcie słusznego interesu skarżącego.

W uzasadnieniu skargi skarżący przedstawił argumenty na poparcie zasadności postawionych zarzutów i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Przede wszystkim wyjaśnić należy, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2019 r. Dz. U. poz. 2325 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wskazuje na niezasadność skargi.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. z 2020 r. Dz. U. poz. 276 ze zm.) w związku z przepisami ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (t.j. z 2020 r. Dz. U. poz. 6 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 20 ust. 3a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne ewidencję gruntów i budynków, w części dotyczącej lasów, prowadzi się z uwzględnieniem przepisów o lasach. Stosownie zaś do art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach "w ewidencji gruntów i budynków uwzględnia się ustalenia planów urządzenia lasu i uproszczonych planów urządzenia lasu dotyczące granic i powierzchni lasu". Plan urządzenia lasu stanowi podstawowy dokument gospodarki leśnej opracowywany dla określonego obiektu, zawierający opis i ocenę stanu lasu oraz cele, zadania i sposoby prowadzenia gospodarki leśnej (art. 6 ust. 1 pkt 6 ustawy o lasach).

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 30 czerwca 2011 r. sygn. akt I OSK 1240/10 wyjaśnił, że przepis art. 20 ust. 3a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, nakazując uwzględnianie w ewidencji gruntów i budynków przepisów o lasach, stwarza dodatkowy reżim prawny dla organu ewidencyjnego; tym samym więc przepis ten traktować należy jako wyjątkowy, a zatem niepodlegający wykładni rozszerzającej. Zawarty zatem w art. 20 ust. 2 ustawy z 1991 r. o lasach wymóg, aby w ewidencji gruntów uwzględniać ustalenia planów urządzenia lasu i uproszczonych planów urządzenia lasu dotyczące granic i powierzchni lasów, musi być rozumiany literalnie. Plan urządzenia lasu jest dokumentem, który uprawnia do aktualizacji danych dotyczących granic i powierzchni lasów, a zatem przesądza także i o treści wpisów w ewidencji gruntów. Zmiany w ewidencji gruntów i budynków nie mogą być dokonywane wbrew planom urządzania lasów. Plan urządzenia lasu zawiera bowiem nie tylko opis, ale także zestawienie powierzchni lasów i gruntów do zalesienia (art. 18 ust. 4 pkt 1 lit. a ustawy o lasach).

W rozpatrywanej sprawie poza sporem pozostaje, że działka nr [...] w zakresie użytków leśnych ujęta została w Uproszczonym Planie Urządzenia Lasu dla lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa, będących we własności osób fizycznych i wspólnot gruntowych, położonych na terenie wsi [...] na okres od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2022 r. Nie jest kwestionowany także fakt, że skarżący nie posiada decyzji zezwalającej na zamianę dla przedmiotowej działki użytku leśnego na rolny, o której mowa w art. 13 ustawy o lasach. Jak wynika z akt sprawy, skarżący zwrócił się do Starosty o przeprowadzenie gleboznawczej klasyfikacji gruntów na części działki nr [...], ponieważ zdaniem skarżącego istnieje rozbieżność zapisu w ewidencji gruntów i budynków ze stanem faktycznym i sposobem użytkowania. W ocenie skarżącego użytek leśny wprowadzono sztucznie na obszar siedliska rolniczego, otaczając budynki konturem leśnym, co nie ma i nigdy nie miało potwierdzenia na gruncie.

W tej sytuacji wyjaśnić należy, że w świetle przywołanej powyżej regulacji prawa nie ma wątpliwości,że dopóki dany teren ujęty jest w planie urządzenia lasu lub uproszczonym planie urządzenia lasu jako las, dopóty nie jest dopuszczalna zmiana w innym postępowaniu ewidencyjnym określenia rodzaju użytku gruntowego na inny niż las (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2012 r. sygn. akt I OSK 355/11, Lex nr 1136693). Nadto ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne określa ewidencję gruntów i budynków jako systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Nawet zatem pozbawienie danego gruntu charakteru leśnego (gdyby zostało wykazane i udokumentowane stosownymi badaniami, że gleba nie ma parametrów właściwych dla tego rodzaju użytku), nie uzasadnia określenia takiego rodzaju terenu jako użytek innego rodzaju niż las. Oznacza to, że czasowy brak roślinności leśnej nie jest podstawą do przeklasyfikowania gruntu leśnego na nieleśny. W rozpatrywanej sprawie powyższe uzasadnia również aktualny dla przedmiotowej działki plan urządzania lasu, a także brak wypełnienia wymogów z ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Dopóki w planie urządzenia lasu nie zostanie dokonana zmiana, o jakiej mowa w art. 23 ust. 1 ustawy o lasach, dopóty organy prowadzące ewidencję gruntów i budynków nie są uprawnione (w żadnym trybie) do dokonywania w prowadzonej przez siebie ewidencji zmian powierzchni i granic lasu, które nie odpowiadałyby ustaleniom planu urządzenia lasu.

Za prawidłową uznać należało zatem ocenę organu II instancji, że skoro część działki nr [...], objętej uproszczonym planem urządzenia lasu, pokrywa się z terenem ujawnionym w ewidencji gruntów i budynków jako las, to brak było podstaw do dokonania wnioskowanej przez skarżącego aktualizacji zapisów ewidencji gruntów we wnioskowanym przez skarżącego zakresie. Organy prowadzące ewidencję gruntów i budynków nie są uprawnione do dokonywania, w prowadzonej przez siebie ewidencji gruntów i budynków, zmian powierzchni i granic lasu, które nie odpowiadałyby ustaleniom uproszczonego planu urządzenia lasu. Ponadto w ramach prowadzonego postępowania ewidencyjnego organy ewidencyjne nie są uprawnione do dokonywania oceny prawidłowości zawartych w tym planie zapisów czy też inicjowania postępowania zmierzającego do jego zmiany. Wbrew przekonaniu skarżącego obowiązek aktualizowania danych objętych ewidencją gruntów i budynków podlega ograniczeniu w stosunku do zmian dotyczących ustalania granic i powierzchni lasów. Zmiany te nie mogą być dokonywane wbrew planom urządzania lasów.

Ze względu na podniesione w skardze zarzuty wyjaśnić również należy, że zgodnie z treścią § 3 i § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 września 2012 r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów (Dz. U. poz. 1246) gleboznawczą klasyfikację gruntów przeprowadza starosta z urzędu albo na wniosek właściciela gruntów podlegających klasyfikacji albo innego władającego takimi gruntami wykazanego w ewidencji gruntów i budynków, zwanych dalej "właścicielem". Przeprowadzenie klasyfikacji obejmuje:

1) analizę niezbędnych materiałów stanowiących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny;

2) przeprowadzenie czynności klasyfikacyjnych w terenie;

3) sporządzenie projektu ustalenia klasyfikacji;

4) rozpatrzenie zastrzeżeń do projektu klasyfikacji;

5) wydanie decyzji o ustaleniu klasyfikacji.

Czynności, o których mowa w pkt 1-3, przeprowadza osoba upoważniona przez starostę, zwana dalej "klasyfikatorem".

Jak wynika z akt sprawy, zgodnie z powołanymi przepisami na wniosek skarżącego organ I instancji wszczął postępowanie w sprawie aktualizacji gleboznawczej klasyfikacji gruntów części działki nr [...] i zgodnie z wyborem skarżącego (k-53 i k-55 akt adm.) upoważnił wskazanego przez skarżącego klasyfikatora do przeprowadzenia czynności klasyfikacyjnych na przedmiotowym terenie. Jednakże pismem z dnia 24 stycznia 2020 r. klasyfikator powiadomił Starostę, że rezygnuje z wykonania czynności klasyfikacyjnych. O tej rezygnacji został skarżący poinformowany przez organ I instancji w piśmie z dnia 27 lutego 2020 r. Z akt sprawy wynika, że wniosku o powołanie nowego klasyfikatora skarżący nie złożył, a rozpatrujący sprawę organ odwoławczy, uchylając decyzję organu I instancji umarzającą wszczęte postępowanie, odmówił przeprowadzenia gleboznawczej klasyfikacji gruntów na części przedmiotowej działki, nie znajdując uzasadnienia do przeprowadzenia ponownej klasyfikacji na danym obszarze, który objęty jest aktualną klasyfikacją gruntów. Przed wydaniem decyzji Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego dokonał analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego w celu zbadania zaistnienia przesłanek do wykonania czynności klasyfikacyjnych na gruncie. W wyniku tej analizy organ II instancji stwierdził, że klasa gruntu objętego wnioskiem na przestrzeni wielu lat mimo wykonania wielu prac związanych z klasyfikacją nie została zmieniona. Także skarżący, jako właściciel działki, nie wykazał żadnych zmian mogących ingerować w strukturę gleby i powodować zmiany środowiska glebowego, a przez to prowadzić do konieczności zmiany klasy gruntu. W tej sytuacji podzielić należy stanowisko organu odwoławczego, że przeprowadzenie czynności klasyfikacyjnych w tym przypadku byłoby niezasadne. Dodatkowo Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wyjaśnił, jakie skutki, w świetle obowiązujących przepisów prawa, pociąga za sobą fakt, że przedmiotowa część działki objęta jest obowiązującym uproszczonym planem urządzenia lasu dla lasów niestanowiących własność Skarbu Państwa, będących we własności osób fizycznych i wspólnot gruntowych, jak również fakt, że skarżący nie posiada decyzji zezwalającej na zmianę użytku leśnego na rolny. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wyjaśnił także skutki prawne wynikające dla organu z regulacji zawartej w art. 20 ust. 3a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, które powodują, że nawet w hipotetycznej sytuacji, w której klasyfikator stwierdziłby zmiany w części leśnej przedmiotowej działki, to ostatecznie przy takim stanie faktycznym i prawnym niniejszej sprawy i tak organ nie mógłby wprowadzić zmian w ewidencji gruntów i budynków w oparciu jedynie o dane zawarte w operacie klasyfikacyjnym.

Takiemu działaniu Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w ocenie Sądu nie można zarzucić naruszenia przepisów prawa, w tym i § 3 oraz § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 września 2012 r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów.

Podsumowując, Sąd uznał, że z analizy akt sprawy wynika, że postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją zostało przeprowadzone wnikliwie, z zachowaniem reguł postępowania określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego (w tym i przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego powołanych w złożonej skardze, w tym m.in. art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 kpa). Materiał dowodowy w sprawie został dostatecznie zebrany. Wyjaśnione zostały także wszystkie okoliczności istotne dla wydania prawidłowego rozstrzygnięcia. Także w zgodzie z treścią art. 107 § 3 kpa organ przedstawił swoje stanowisko w uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia, które dostatecznie odzwierciedla rację decyzyjną i wyjaśnia tok rozumowania organu, który prowadzi do zastosowania konkretnego przepisu prawa materialnego i procesowego do rzeczywistej sytuacji faktycznej zaistniałej w rozpatrywanej sprawie. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w uzasadnieniu wydanej decyzji prawidłowo wskazał i wyjaśnił również fakty i dowody, na których oparł swoje rozstrzygnięcie.

Dodatkowo wyjaśnić należy, że na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374) i zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2020 r., w związku z ogłoszeniem stanu epidemii i związanymi z tym ograniczeniami i wymogami w zakresie podejmowania działań zmierzających do eliminowania nadmiernego stanu zagrożenia dla stanu zdrowia osób uczestniczących w czynnościach sądowych, niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, o czym zawiadomiono strony umożliwiając im przedstawienie dodatkowych argumentów. Poza brakiem udziału stron w samym posiedzeniu, na którym zapada wyrok, sądowa kontrola nie różni się od kontroli sprawowanej przy rozpoznawaniu spraw na rozprawie.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2019 r. Dz. U. poz. 2325 ze zm.) orzekł jak w sentencji.