Wyrok NSA, sygn. akt I FSK 1845/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 86 ust. 7b, art. 90 ust. 1-3
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak, Sędzia NSA Artur Mudrecki (sprawozdawca), Sędzia NSA Hieronim Sęk, Protokolant Marek Kleszczyński, po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2016 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Gminy B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Po 14/14 w sprawie ze skargi Gminy B. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 8 października 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Gminy B. na rzecz Ministra Finansów kwotę 120 zł (słownie: sto dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

1. Wyrok Sądu pierwszej instancji

Wyrokiem z dnia 26 czerwca 2014r., sygn. akt I SA/Po 14/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę Gminy B. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 8 października 2013 r.

2. Przedstawiony przez Sąd pierwszej instancji tok postępowania

2.1. W dniu 8 lipca 2013 r. Gmina B. (dalej: Gmina, Wnioskodawca, Skarżąca) złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług.

W opisie zdarzenia przyszłego wskazano, że Gmina B. jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Decyzją z 3 lutego 2009 r. Starosta T. (na wniosek Gminy) zatwierdził projekt budowlany i udzielił Gminie - jako inwestorowi - pozwolenia na budowę hali sportowej przy Zespole Szkolno-Gimnazjalnym w miejscowości B. (dalej: "hala", "inwestycja") na nieruchomościach stanowiących własność Gminy. We wniosku Gmina zapytała:

1. Czy w związku z planowanym wykorzystaniem przez Gminę hali do świadczenia odpłatnych usług podlegających opodatkowaniu VAT, Gminie przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług służących jej wytworzeniu?

2. Czy w przypadku braku możliwości wyodrębnienia całości lub części kwot związanych wyłącznie z przyszłymi czynnościami opodatkowanymi VAT w zakresie nabycia towarów i usług dotyczących hali zasadnym będzie dla potrzeb odliczenia podatku naliczonego zastosowanie proporcji obrotu określonej art. 90 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity: Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm. – dalej: "ustawa o VAT"), czy też Gminie przysługiwać będzie 100% (całkowite) odliczenie podatku naliczonemu związanego z nabyciami towarów i usług dotyczącymi inwestycji?

Zdaniem wnioskodawcy:

1. W związku z planowanym wykorzystaniem przez Gminę sali do świadczenia odpłatnych usług podlegających opodatkowaniu VAT, Gminie przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług służących jej wytworzeniu;

2. W przypadku braku możliwości wyodrębnienia całości lub części kwot związanych wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi VAT w zakresie nabycia towarów i usług dotyczących inwestycji Gminie przysługiwać będzie 100% (całkowite) odliczenie podatku naliczonego związanego z powyższymi nabyciami towarów i usług dotyczącymi hali.

2.2. W interpretacji indywidualnej z dnia 8 października 2013 r. Minister Finansów, uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe w części dotyczącej prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych do 31 grudnia 2010 r. oraz nieprawidłowe w części dotyczącej prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych od 1 stycznia 2011 r.

Organ stwierdził, że w związku z planowanym wykorzystaniem przez Gminę hali do świadczenia odpłatnych usług podlegających opodatkowaniu VAT, zainteresowanemu przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług służących jej wytworzeniu. Zdaniem organu, w przypadku braku możliwości wyodrębnienia całości lub części kwot związanych wyłącznie z przyszłymi czynnościami opodatkowanymi VAT w zakresie nabycia towarów i usług dotyczących hali, wnioskodawcy będzie przysługiwało całkowite prawo do odliczenia podatku (w 100%) w stosunku od wydatków poniesionych do 31 grudnia 2010 r.

Natomiast w stosunku do wydatków poniesionych od 1 stycznia 2011 r. Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku od towarów i usług, w tej części w jakiej hala sportowa będzie wykorzystywana do działalności gospodarczej - stosownie do art. 86 ust. 7b ustawy o VAT.

2.3. Skarżąca, po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w której zarzuciła naruszenie:

1) art. 86 ust. 1, w związku z art. 86 ust. 7b oraz w związku z art. 90 ust. 1-6 i art. 91 ustawy o VAT, wskutek nieprawidłowego uznania, że w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, na skutek realizacji przez Gminę działań nieodpłatnych z wykorzystaniem hali przy jednoczesnym wykorzystywaniu jej pomieszczeń do działalności opodatkowanej VAT, zaistnieje ograniczenie pełnego prawa odliczenia VAT z uwagi na wykorzystanie hali do celów (osobistych podatnika), których nie da się przypisać działalności gospodarczej Gminy i w konsekwencji powstanie obowiązek zastosowania obliczenia udziału procentowego wykorzystania hali do działalności opodatkowanej VAT, który stanowić będzie o wartości bieżącego odliczenia VAT przy nabyciach towarów i usług służących wytworzeniu hali;

2) art. 86 ust. 7b ustawy o VAT, w związku z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz art. 90 ust. 1-3, a także w związku z art. 8 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy o VAT, art. 15 ust. 1, ust. 2 i ust. 6 i art. 29 ustawy o VAT, poprzez nieuzasadnione utożsamianie przez organ nieodpłatnych ustawowych działań Skarżącej realizowanych z wykorzystaniem majątku mającego stanowić część przedsiębiorstwa (rozumianego na gruncie regulacji ustawy o VAT), jako wykorzystania hali do celów innych, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika, których nie da się przypisać działalności opodatkowanej Gminy, pomimo że w treści interpretacji indywidualnej z 8 października 2013 r. nr ILPP5/443-139/13-5/PG wydanej wskutek tożsamego wniosku Gminy, wskazano (powołując się na treść art. 8 ust. 2 ustawy o VAT), że realizacja przez Gminę czynności nieodpłatnych z wykorzystaniem Hali nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT, bowiem działania te stanowią formę wykonania ustawowych publicznych zadań Gminy we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność, a zatem są postacią użycia towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów jego działalności (rozumianej na gruncie ustawy o VAT);

3) art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz art. 90 ustawy o VAT poprzez błędną wykładnię, skutkującą mylnym uznaniem, że w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku, na Skarżącej będzie spoczywał obowiązek realizacji prawa odliczenia podatku naliczonego w oparciu o udział procentowy wykorzystania hali do czynności odpłatnych (opodatkowanych VAT), pomimo że ustawodawca w przypadkach obejmujących stan faktyczny wskazany przez Skarżącą, dla potrzeb odliczenia podatku naliczonego wprowadził zasadę rozliczenia pełnego, względnie rozliczenia z uwzględnieniem proporcji sprzedaży określonej w art. 90 ust. 2 ustawy o VAT, do której także nie wlicza się czynności niepodlegających VAT;

4) art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm. – dalej: "O.p.") oraz art. 120 i art. 121 § 1 O.p. w związku z art. 14h O.p. poprzez niezawarcie w treści interpretacji faktycznego uzasadnienia prawnego odnoszącego się do jej meritum określonego w sentencji.

2.4. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej oddalenie.

3. Uzasadnienie rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji

3.1. Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił.

3.2. W ocenie Sądu, prawidłowe było stanowisko organu zawarte w zaskarżonej interpretacji zgodnie, z którym w stosunku do wydatków poniesionych od 1 stycznia 2011 r. Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku od towarów i usług, w tej części w jakiej hala sportowa będzie wykorzystywana do działalności gospodarczej - stosownie do art. 86 ust. 7b ustawy o VAT.

3.3. Według Sądu, w zaskarżonej interpretacji organ prawidłowo odniósł się do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego dotyczącego budowy hali sportowej stwierdzając, że w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2011 r. należy mieć na uwadze unormowania zawarte w art. 86 ust. 7b ustawy o VAT. Analiza przepisu art. 86 ust. 7b ustawy o VAT prowadzi do wniosku, że uregulowanie to wprowadza szczególny tryb odliczeń podatku naliczonego w przypadku nieruchomości i nakłada obowiązek określenia wysokości udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość została lub zostanie wykorzystana do celów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.

3.4. Sąd podkreślił również, że wprowadzenie do krajowego porządku prawnego art. 86 ust. 7b ustawy o VAT było implementacją uregulowania unijnego. Wprowadzenie zaś od 1 stycznia 2011 r. do ustawy art. 86 ust. 7b było konieczne z uwagi na zmiany w Dyrektywie 2006/112/WE i jest wyrazem doprecyzowania i wzmocnienia podstawowej zasady systemu VAT, zgodnie z którą prawo do odliczenia powstaje tylko w przypadku gdy towary i usługi są wykorzystywane przez podatnika do celów jego działalności zawodowej.

3.5. W ocenie Sądu, na podstawie przepisów ustawy o VAT można stwierdzić, że czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie powinny być uwzględniane w proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy. W konsekwencji, w przypadku podatku naliczonego wynikającego z wydatków związanych z czynnościami opodatkowanymi oraz z czynnościami niepodlegającymi podatkowi, których nie można jednoznacznie przypisać do jednego rodzaju działalności, nie stosuje się odliczenia częściowego wg proporcji określonej na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy. 3.6. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, w kontekście przedstawionego opisu sprawy, Sąd stwierdził, że od 1 stycznia 2011 r. w przypadku zakupu towarów i usług związanych z czynnościami opodatkowanymi oraz niepodlegającymi VAT dotyczących budowy hali, Skarżącej przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego tylko w takiej części, w jakiej nabycie to wiąże się z czynnościami opodatkowanymi (art. 86 ust. 1 ustawy). Oznacza to, że strona zobowiązana jest do wyodrębnienia takiej części podatku naliczonego, którą można przypisać prowadzonej działalności. W związku z tym, że ani przepisy ustawy, ani przepisy wykonawcze do ustawy nie zawierają zapisu dotyczącego sposobu wyliczenia tych części można przyjąć różne rozwiązania. Warto nadmienić, że zastosowane przez podatnika metody, czy też sposoby, na podstawie których dokona on wydzielenia odpowiedniej kwoty podatku naliczonego muszą odpowiadać wartościom faktycznym i rzeczywistym. Ciężar rzetelnego ustalenia jaka część realizowanej inwestycji związana będzie z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jaka część wykorzystywana będzie dla potrzeb innych niż prowadzona działalność, spoczywa zawsze na podatniku.

W myśl generalnej zasady wynikającej z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim hala jest wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem, Gminie przysługuje prawo do odliczenia VAT wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na ich budowę.

Zatem Gmina powinna określać w jakim stopniu hala będzie wykorzystywana na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu powołanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, jako podatnika i zgodnie z tym udziałem będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych dotyczących tej nieruchomości. W przypadku zmiany udziału procentowego, o którym mowa w art. 86 ust. 7b ustawy o VAT, Gmina powinna dokonać odpowiedniej korekty podatku naliczonego od tych wydatków inwestycyjnych.

Sąd podkreślił, że obowiązek ustalenia ww. udziału procentowego nie wynika z art. 90 ust. 1 i 2 ustawy, lecz z art. 86 ust. 7b ustawy o VAT, w związku z czym w przedmiotowej kwestii do wydatków inwestycyjnych poniesionych od 1 stycznia 2011 r. nie odniesiono się w treści uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 9/10.

3.7. Ponadto Sąd wyjaśnił, że wyłączenie stosowania w niniejszej sprawie w odniesieniu do Skarżącej art. 86 ust. 7b ustawy o VAT spowodowałoby naruszenie zasady neutralności opodatkowania i sprawiłoby, że Gmina byłaby traktowana inaczej niż inne podmioty wykorzystujące nieruchomości do czynności opodatkowanych i niepodlegających opodatkowaniu.

4. Skarga kasacyjna

4.1. W skardze kasacyjnej, sporządzonej przez pełnomocnika Skarżącej, zaskarżając powyższy wyrok w całości, zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną jego wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie, tj.:

1. art. 86 ust. 1, w związku z art. 86 ust. 7b oraz w związku z art. 90 ust. 1 ust. 6 i art. 91 ustawy o VAT, przez błędną wykładnię, wskutek:

- nieprawidłowego uznania, że w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, realizacja przez Gminę działań nieodpłatnych z wykorzystaniem Hali przy jednoczesnym wykorzystywaniu jej pomieszczeń do działalności opodatkowanej VAT, spowoduje ograniczenie pełnego prawa odliczenia VAT z uwagi na wykorzystanie Hali do celów "pozazawodowych" (osobistych podatnika), których nie da się przypisać działalności gospodarczej Gminy (rozumianej na gruncie ustawy o VAT);

- nieuzasadnionego uznania, że w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku, na Skarżącej będzie spoczywał obowiązek realizacji prawa odliczenia podatku naliczonego w oparciu o udział procentowy wykorzystania Hali do czynności odpłatnych (opodatkowanych VAT), pomimo, że ustawodawca w przypadkach obejmujących stan faktyczny wskazany przez Skarżącą, dla potrzeb odliczenia podatku naliczonego wprowadził zasadę rozliczenia pełnego, względnie rozliczenia z uwzględnieniem proporcji sprzedaży określonej w art. 90 ust. 2 ustawy o VAT (gdy zaistnieje czynność opodatkowana zwolniona przedmiotowo realizowana z wykorzystaniem obiektu), do której także nie wlicza się czynności niepodlegających VAT;

2. art. 86 ust. 7b ustawy o VAT, w związku z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz art. 90 ust. 1 - ust. 3, a także w związku z art. 8 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy o VAT, art. 15 ust. 1, ust. 2 i ust. 6 i art. 29 ustawy o VAT, przez niewłaściwe zastosowanie, polegające na nieuzasadnionym utożsamianiu nieodpłatnych ustawowych działań Skarżącej realizowanych z użyciem majątku stanowiącego część przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o VAT, z wykorzystaniem Hali do celów innych "pozazawodowych", w tym w szczególności do celów osobistych podatnika, których nie da się przypisać działalności opodatkowanej Gminy (na gruncie ustawy o VAT),

pomimo, że realizacja przez Gminę czynności nieodpłatnych z wykorzystaniem Hali nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT, bowiem działania te stanowią formę wykonania ustawowych publicznych zadań Gminy (działań "zawodowych" nieodpłatnych) we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność, a zatem są postacią użycia towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów jego działalności (rozumianej na gruncie ustawy o VAT) - co jednoznacznie potwierdzono w treści równolegle wydanej interpretacji indywidualnej z dnia 8 października 2013 r. nr [...] wskutek tożsamego wniosku Gminy.

4.2. Wskazując na powyższe podstawy wniesiono o: uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania; zasądzenie na rzecz Skarżącej zwrotu niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego.

5. Odpowiedź na skargę kasacyjną

W odpowiedzi na skargę kasacyjną, sporządzonej przez pełnomocnika Ministra Finansów, wniesiono o: oddalenie skargi kasacyjnej; zasądzenie od Skarżącej na rzecz organu podatkowego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

6. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6.1. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

6.2. W postępowaniu przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym kwestią sporną było to, czy Skarżącą Gmina, w przypadku braku możliwości wyodrębnienia całości lub części kwot związanych wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi VAT w zakresie nabycia towarów i usług dotyczących hali będzie mogła dla potrzeb odliczenia podatku naliczonego zastosować proporcję obrotu określoną art. 90 ustawy o VAT, czy też Gminie przysługiwać będzie 100% (całkowite) odliczenie podatku naliczonemu związanego z nabyciami towarów i usług dotyczącymi inwestycji.

Zdaniem Sądu pierwszej instancji, prawidłowe było stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji zgodnie, z którym w stosunku do wydatków poniesionych od 1 stycznia 2011 r. Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku od towarów i usług, w tej części w jakiej hala sportowa będzie wykorzystywana do działalności gospodarczej - stosownie do art. 86 ust. 7b ustawy o VAT.

W skardze kasacyjnej Skarżąca kwestionuje ocenę Sądu pierwszej instancji. W tym zakresie formułuje zarzuty naruszenia: art. 86 ust. 1, w zw. z art. 86 ust. 7b oraz w zw. z art. 90 ust. 1 ust. 6 i art. 91 ustawy o VAT; art. 86 ust. 7b ustawy o VAT, w zw. z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz art. 90 ust. 1 - ust. 3, a także w zw. z art. 8 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy o VAT, art. 15 ust. 1, ust. 2 i ust. 6 i art. 29 ustawy o VAT.

6.3. Zarzuty skargi kasacyjnej nie były zasadne. Według Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji właściwie uznał, że w stosunku do wydatków poniesionych od 1 stycznia 2011 r. Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku od towarów i usług, w tej części w jakiej hala sportowa będzie wykorzystywana do działalności gospodarczej - stosownie do art. 86 ust. 7b ustawy o VAT.

Sąd pierwszej instancji, odwołując się do powołanych również w skardze kasacyjnej przepisów, tj. art. 90 ust. 1-3 i art. 29 ustawy i VAT, wskazał, że czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie powinny być uwzględnianie w proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2-3 ustawy o VAT. Twierdzenie takie zasługiwało na aprobatę. Dokonana w uchwale z dnia 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 9/10, wykładnia art. 90 ust. 1-3 ustawy o VAT to potwierdza. W konsekwencji, w uchwale tej, za trafne uznano stanowisko, że w przypadku podatku naliczonego wynikającego z wydatków związanych tylko z czynnościami opodatkowanymi oraz z czynnościami niepodlegającymi podatkowi (których nie da się jednoznacznie przypisać do jednej z tych kategorii czynności), podatnik nie stosuje odliczenia częściowego wedle proporcji określonej na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy o VAT, lecz odliczenie pełne. W niniejszej sprawie, wbrew jednak oczekiwaniom autora skargi kasacyjnej, zastosowanie art. 90 ust. 1-3 ustawy o VAT nie mogło mieć miejsca, gdyż w przedstawionym przez Skarżącą stanie faktycznym w stosunku do wydatków od 1 stycznia 2011 r. należało mieć na względzie unormowania z art. 86 ust. 7 b ustawy o VAT.

W myśl art. 86 ust. 7b ustawy o VAT - w przypadku nakładów ponoszonych na nabycie, w tym na nabycie praw wieczystego użytkowania gruntów, oraz wytworzenie nieruchomości, stanowiącej majątek przedsiębiorstwa danego podatnika, wykorzystywanej zarówno do celów prowadzonej i przez tego podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, których nie da się w całości przypisać działalności gospodarczej, podatek naliczony oblicza się według udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość wykorzystywana jest do celów działalności gospodarczej.

Art. 86 ust. 7b ustawy o VAT wprowadza szczególny tryb odliczeń podatku naliczonego w przypadku nieruchomości i nakłada obowiązek określenia wysokości udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość została lub zostanie wykorzystana do celów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej. Przepis ten ma zastosowanie wówczas, gdy dana nieruchomość (której dotyczy podatek naliczony) nie jest wykorzystywana wyłącznie na cele działalności. Obejmuje ona sytuacje, w których nieruchomość ma przeznaczenie mieszane, to znaczy jest wykorzystywana zarówno do celów związanych z działalnością, jak i do innych celów, czyli celów pozostających poza zakresem VAT - tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie. Mając zatem na uwadze art. 86 ust. 7b ustawo VAT poniesione przez Skarżącą wydatki inwestycyjne na budowę hali, stanowią podstawę do odliczenia podatku naliczonego, jednakże nie od całości poniesionych wydatków, ale tylko w zakresie, w jakim hala sportowa będzie wykorzystywana do celów gospodarczych. Skarżąca jest zatem zobowiązana do określenia udziału procentowego, w jakim analizowana hala sportowa wykorzystywana jest/będzie do celów działalności gospodarczej. Prawidłowe były w tym względzie rozważania Sądu pierwszej instancji.

Podzielając stanowisko Sądu pierwszej instancji Naczelny Sąd Administracyjny miał na uwadze, że organ podatkowy wydając pisemną interpretację rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę. Z przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji stanu faktycznego wynikało, że budowa hali związana jest z działalnością publiczną Gminy, a jedynie w przyszłości Gmina przewiduje możliwość jej wynajmowania. Z tego względu, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, rację miał Minister Finansów oraz Sąd pierwszej instancji, że na tle przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji stanu faktycznego, zastosowanie będzie miał art. 86 ust. 7b ustawy o VAT.

6.4. Nie można było przy tym podzielić argumentacji autora skargi kasacyjnej wskazującej na nieuzasadnione utożsamianie nieodpłatnych ustawowych działań Skarżącej realizowanych z użyciem majątku stanowiącego część przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o VAT, jako wykorzystanie Hali do innych celów w rozumieniu art. 86 ust. 7 b. Przepis art. 86 ust. 7 b ustawy o VAT doprecyzuje zasadę, że prawo do odliczenia podatku powstaje tylko w przypadku, gdy towary i usług są wykorzystywane przez podatnika do celów jego działalności opodatkowanej. W konsekwencji trafne było spostrzeżenie Sądu pierwszej instancji, że wyłączenie stosowania w niniejszej sprawie w odniesieniu do Skarżącej art. 86 ust. 7b ustawy o VAT spowodowałoby naruszenie zasady neutralności opodatkowania i sprawiłoby, że Gmina byłaby traktowana inaczej niż inne podmioty wykorzystujące nieruchomości do czynności opodatkowanych i niepodlegających opodatkowaniu.

6.5. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 u.p.p.s.a. skargę kasacyjną oddalił. Orzeczenie o kosztach uzasadnia treść art. 204 pkt 1 u.p.p.s.a.