Wyrok NSA oz. we Wrocławiu, sygn. akt SA/Wr 883/94
NSA oz. we Wrocławiu
Data orzeczenia: 1994-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 619  Stosunki pracy i stosunki służbowe, sprawy z zakresu inspekcji pracy
Hasła tematyczne: Kombatanci
Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: poz. 395
journal: Dz.U. 1924 nr 3 poz. 7
article: art. 104 par. 1 i 2, art. 107 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
article: ze zm.
journal: Dz.U. 1991 nr 17 poz. 75
law: Ustawa z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego.
Teza: 1. Decyzja organu administracji państwowej powinna w pełni odpowiadać wymogom art. 104 par. 2 Kpa, wszakże rozstrzygnięcie co do istoty nie stanowi załatwienia sprawy w rozumieniu art. 104 par. 1 Kpa, jeżeli decyzja nie zawiera odpowiedzi na oczekiwania strony wywodzące się z unormowań prawa materialnego lub wymogów procedury administracyjnej.

2. Zawarta nawet w uzasadnieniu umotywowana w świetle obowiązującego prawa, ocena stanu faktycznego, pomijająca kwestie wynikające z żądania strony, nie oznacza wystarczającego dopełnienia wymogów par. 3 w związku z par. 1 art. 107 Kpa, a więc stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji.

3. Bez względu na to czy ZSRR respektował postanowienia prawa międzynarodowego, dotyczące zasad prowadzenia działań wojennych, obowiązujące społeczność międzynarodową w trakcie II Wojny Światowej - sytuację osób należących do polskich oddziałów zbrojnych lub zachowujących się według praw i zwyczajów wojny /walczących i niewalczących/ należy oceniać także w świetle /m.in./ międzynarodowej konwencji dotyczącej praw i zwyczajów wojny lądowej /wraz z regulaminem/ ustanowionej w 1907 r. w Hadze i ratyfikowanej przez Rzecząpospolitą Polską w 1924 r. /Dz.U. nr 37 poz. 395/.

TEZY

1. Decyzja organu administracji państwowej powinna w pełni odpowiadać wymogom art. 104 par. 2 Kpa, wszakże rozstrzygnięcie co do istoty nie stanowi załatwienia sprawy w rozumieniu art. 104 par. 1 Kpa, jeżeli decyzja nie zawiera odpowiedzi na oczekiwania strony wywodzące się z unormowań prawa materialnego lub wymogów procedury administracyjnej.

2. Zawarta nawet w uzasadnieniu umotywowana w świetle obowiązującego prawa, ocena stanu faktycznego, pomijająca kwestie wynikające z żądania strony, nie oznacza wystarczającego dopełnienia wymogów par. 3 w związku z par. 1 art. 107 Kpa, a więc stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji.

3. Bez względu na to czy ZSRR respektował postanowienia prawa międzynarodowego, dotyczące zasad prowadzenia działań wojennych, obowiązujące społeczność międzynarodową w trakcie II Wojny Światowej - sytuację osób należących do polskich oddziałów zbrojnych lub zachowujących się według praw i zwyczajów wojny /walczących i niewalczących/ należy oceniać także w świetle /m.in./ międzynarodowej konwencji dotyczącej praw i zwyczajów wojny lądowej /wraz z regulaminem/ ustanowionej w 1907 r. w Hadze i ratyfikowanej przez Rzecząpospolitą Polską w 1924 r. /Dz.U. nr 37 poz. 395/.