Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1797/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-06-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny za niewykonanie wyroku-art. 154 PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 154
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędziowie WSA Danuta Kania, Eugeniusz Wasilewski (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi S. L. na niewykonanie przez Komendanta Głównego Policji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 marca 2013 r. o sygn. akt II SA/Wa 1926/12 1. wymierza organowi Komendantowi Głównemu Policji grzywnę w wysokości 1.000 zł (słownie: tysiąc złotych), 2. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie przez organ – Komendanta Głównego Policji - postępowania po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 marca 2013 r. o sygn. akt II SA/Wa 1926/12 nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Komendanta Głównego Policji na rzecz skarżącego S. L. kwotę 132,50 zł (słownie: sto trzydzieści dwa złote i 50/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

S. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 1926/12.

W skardze opartej na podstawie art. 154 § 1 i art. 155 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny i poinformowanie organu zwierzchniego o dokonaniu przez KGP i podległych mu pracowników istotnych naruszeń prawa.

W uzasadnieniu skargi wskazał m.in., iż pismem z dnia [...] maja 2013 r. wezwał MSW, a następnie pismem z dnia [...] czerwca 2013 r. KGP do wykonania w/w wyroku, który został przekazany organowi przez Sąd w dniu [...] lipca 2013 r. i załatwienia sprawy. W dniu [...] lipca 2013 r. MSW wykonał wyrok przez przesłanie zasądzonych kosztów postępowania, natomiast w dniu [...] sierpnia 2013 r. doręczono pismo KGP informujące, iż wymieniony organ wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wyjaśnienie wątpliwości co do treści ww. orzeczenia i w związku z tym sprawa zostanie rozpatrzona w terminie do dnia [...] września 2013 r. Skarżący zarzucił niezasadne zwrócenie się przez organ do Sądu o wyjaśnienie treści przedmiotowego wyroku. Podniósł, iż organowi nie przysługuje taki wniosek, ponieważ był stroną postępowania. Ponadto wskazał, że wyrok nie wymaga wyjaśnienia, zaś podjęta przez organ czynność ma na celu opóźnienie w rozpoznaniu sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, iż w sprawie uchylona została także decyzja Komendanta Głównego Policji działającego jako organ pierwszej instancji. Zwrot sprawy nastąpił zaś do siedziby organu, który wydał decyzję ostateczną. Wyrok o sygn. akt II SA/Wa 1926/12 wraz z aktami został doręczony Komendantowi Głównemu Policji w dniu [...] lipca 2013 r. Jest to data początku biegu terminu do załatwienia sprawy. Organ podjął niezwłocznie czynności zmierzające do wykonania wyroku. Jednakże jego analiza wykazała, iż zawiera on sformułowania niezrozumiałe, zobowiązujące organ do rozstrzygnięcia w przedmiocie objętym decyzją Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r.

Dlatego w dniu [...] lipca 2013 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wyjaśnienie treści wyroku, a w szczególności o wskazanie zakresu przedmiotu rozstrzygnięcia, co nie jest tożsame z jego istotą. O złożeniu wniosku powiadomił S. L. pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r.

Organ zauważył, iż przy ponownym rozpoznaniu sprawy mają zastosowanie ogólne zasady i terminy prowadzenia spraw administracyjnych, wynikające z przepisów Kpa. Tym samym sprawa winna być załatwiona bez zbędnej zwłoki, a jeśli wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego – nie później niż w ciągu miesiąca. Do tak określonych terminów nie wlicza się m.in. okresów opóźnień spowodowanych z przyczyn niezależnych od organu. Wskazał, iż podjął działania umożliwiające mu prawidłowe wykonanie wyroku wydanego w sprawie II SA/Wa 1926/12 bez zbędnej zwłoki i dołożył należytej staranności w tym zakresie. Skorzystał przy tym z dopuszczalnego środka, jakim jest wniosek o wyjaśnienie treści wyroku. Co prawda złożenie wniosku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia, ale przepis ten nie może być stosowany rozszerzająco na terminy załatwiania spraw administracyjnych. Podał, że powiadomił stronę o konieczności oczekiwania na podjęcie przez Sąd stosownego postanowienia w związku z czym termin rozpoznania sprawy został wyznaczony na dzień [...] września. Wniosek został nadany za zwrotnym potwierdzeniem odbioru i doręczony w dniu [...] sierpnia 2013 r.

Skorzystanie z instrumentu przewidzianego przez prawo w celu ustalenia wykładni uzasadnienia wyroku, mającej istotne znaczenie przy ponownym rozpoznaniu sprawy nie stanowi bezczynności. Organ w pierwszej kolejności stosuje przepisy umożliwiające przedłużenie czasu trwania postępowania, dopiero w następnej kolejności może rozważać potrzebę zawieszenia postępowania.

Przyczyny wystąpienia z przedmiotowym wnioskiem zostały szczegółowo określone we wniosku, znajdującym się w aktach administracyjnych. Przekonanie strony o braku zasadności wniosku nie jest jednoznaczne z bezczynnością organu, a więc stanem gdy organ powinien i ma obowiązek działać, a jednak tego nie robi. W ocenie organu brak skorzystania z wykładni uzasadnienia treści wyroku stanowiło by naruszenie art. 6 Kpa.

W piśmie procesowym z dnia [...] września 2013 r. skarżący wniósł o nieuwzględnienie argumentacji przedstawionej w odpowiedzi na skargę oraz o stwierdzenie na podstawie art. 154 § 2 Ppsa jego uprawnienia do wydania przez KGP decyzji w sprawie przyznania podwyżki uposażenia za [...] r. i dodatku specjalnego, naliczenia i wypłaty uposażenia oraz innych świadczeń pieniężnych związanych ze służbą w Policji w okresie od [...].01.2007r. do dnia [...].10.2008r.

Natomiast kolejnych pismach z dnia [...] lutego 2014 r. i [...] czerwca 2014 r. skarżący wniósł o rozpatrzenie złożonej skargi nie tylko w aspekcie bezczynności ale także przewlekłego prowadzenia przez KGP postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę prawnych form działania organów administracji publicznej, podlegających jego kontroli, a także orzekają w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Zgodnie z art. 154 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku oraz załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

W skardze będącej przedmiotem rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, skarżący zarzucił Komendantowi Głównemu Policji niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 1926/12, uchylającego zaskarżoną decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych oraz decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...].

Dokonując oceny zasadności skargi należy wskazać, iż stan bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postepowania w warunkach określonych w art. 154 § 1 Ppsa ma miejsce w wówczas gdy organ w postępowaniu prowadzonym na skutek wydanego uprzednio wyroku w sprawie sądowoadministracyjnej, pomimo upływu terminów określonych w art. 35 i nast. Kpa, nie załatwia sprawy, tzn. nie wydaje nowego rozstrzygnięcia w sprawie. Na ocenę istnienia bezczynności organu, o której mowa w art. 154 § 1, nie ma wpływu prawidłowość nowego rozstrzygnięcia, lecz tylko to, czy zostało faktycznie wydane.

Stosownie do art. 37 § 1 Kpa, na niezałatwienie sprawy w określonych terminach oraz na przewlekłe prowadzenia postępowania stronie przysługuje zażalenie do organu wyższego stopnia. Jak wynika z akt sprawy skarżący wyczerpał powyższy tryb składając zażalenie na niezałatwienie sprawy przez Komendanta Głównego Policji. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. Minister Spraw Wewnętrznych uznał zażalenie za nieuzasadnione.

W ocenie Sądu postępowanie prowadzone przez Komendanta Głównego Policji po uprawomocnieniu się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 1926/13, nosi znamiona przewlekłości.

Organ przyznaje, iż wyrok Sądu wraz z aktami sprawy został mu doręczony w dniu [...] lipca 2013 r. i do dnia orzekania w niniejszej sprawie wyroku nie wykonał.

Wobec wątpliwości co do treści wyroku, Komendant Główny Policji wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 158 Ppsa o jego wykładnię. Postanowieniem z dnia 13 września 2013 r. Sąd odmówił wykładni wyroku podnosząc, iż wnioskodawca nie jest stroną toczącego się postępowania administracyjnego. Podjęta czynność była zatem nieskuteczna i z przyczyn leżących po stronie organu prowadziła do przewlekłości postępowania.

Wobec odmowy wykładni wyroku z podanych wyżej powodów, z wnioskiem o wykładnię wyroku wystąpił organ uprawniony – Minister Spraw Wewnętrznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 1926/12 dokonał wykładni uzasadnienia wyroku z dnia 18 marca 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 1926/12.

Organ przyznaje, iż złożenie wniosku nie miało wpływu na bieg terminu do rozpatrzenia sprawy. Ponieważ w sprawie zaistniały warunki zawarte w art. 154 § 1 Ppsa, Sąd uwzględnił wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny. Przy ustaleniu jej wysokości w kwocie [...] zł. Sąd wziął pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy związane z zaistniałym stanem braku wykonania wyroku sądu administracyjnego, którego skutkiem było wniesienie skargi na podstawie art. 154 § 1 Ppsa. Przede wszystkim miał na uwadze wskazywane przez organ trudności z wykonaniem wyroku, którego wątpliwości co do uzasadnienia Wojewódzki Sąd Administracyjny wyjaśnił postanowieniem z dnia 27 stycznia 2014 r. Uwzględnienie przez sąd wniosku o dokonanie wykładni wyroku wskazuje na zaistnienie rzeczywistej wątpliwości co do motywów rozstrzygnięcia zawartego w wyroku.

Powyższe uzasadniało też przyjęcie, iż przewlekłe prowadzenie postępowania, nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 154 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w wyroku.

O kosztach postępowania rozstrzygnięto zgodnie z art. 200 i art. 205 § 1 powołanej ustawy.