Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2690/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Asesor WSA Paweł Gorajewski Protokolant ref. staż. Krzysztof Włoczkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi J.K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: "GITD", "organ") decyzją z 11 sierpnia 2022 r. nr [...],, na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 1301, dalej: "K.p.a."), art. 7 ust. 1 i ust. 2 pkt 2, art. 7d ust. 6 pkt 2 oraz art. 7e ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2022 r. poz.

180 z późn. zm., dalej: "u.t.d."), art. 13 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu

Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającego dyrektywę Rady 96/26/WE (Dz. Urz. UE L 300

z 14.11.2009, str. 51, z późn. zm., dalej: "rozporządzenie (WE) nr 1071/2009"), zawiesił do 28 października 2022 r., zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego o numerze [...], udzielone 22 września 2020 r. przedsiębiorcy J.K.(dalej: "Strona", "Skarżący") prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą [...],W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji GITD wskazał, że 22 września 2020 r.

GITD udzielił przewoźnikowi drogowemu Stronie zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego o numerze [...],. Decyzją z 31 marca 2022 r., nr [...], GITD orzekł o utracie dobrej reputacji ww. przewoźnika drogowego - Strony, jako proporcjonalnej reakcji na nałożone

sankcje za naruszenia warunków i obowiązków przewozu drogowego (art. 7d ust. 5

pkt 1 u.t.d.). Następnie decyzją z 30 maja 2022 r. nr [...],, organ utrzymał zaskarżoną decyzję w całości w mocy. W związku z tym decyzja I instancji stała się ostateczna z dniem wydania decyzji przez organ II instancji (por. uchwała NSA z dnia 25 listopada 2013 r. sygn. I OPS 6/13), tj. 30 maja 2022 r.

GITD wyjaśnił, że podstawą stwierdzenia utraty dobrej reputacji były wykonalne decyzje administracyjne o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenia warunków lub obowiązków transportu drogowego, które stanowią naruszenia wymienione w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403 z dnia 18 marca 2016 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 w odniesieniu do klasyfikacji poważnych naruszeń przepisów unijnych, które mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego, oraz

zmieniającego załącznik III do dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i

Rady (Dz. Urz. UE L 74 z 19.03.2016, str. 8, dalej: "rozporządzenie Komisji (UE) 2016/403").

GITD pismem z 20 lipca 2022 r. zawiadomił Stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie zawieszenia zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, pouczając Stronę o treści art. 10 § 1 K.p.a. Pismo zostało doręczone Stronie 25 lipca 2022 r.

Organ wskazał, że pismem z 27 lipca 2022 r., które wpłynęło do urzędu 1 sierpnia 2022 r., Strona wniosła o zawieszenie niniejszego postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez wojewódzki sąd administracyjny skargi na decyzję stwierdzającą utratę dobrej reputacji przewoźnika drogowego. Strona podniosła, że decyzja nie jest prawomocna, a zawieszenie zezwolenia jest równoznaczne z uniemożliwieniem

Stronie prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie transportu i tym samym trwałym pozbawieniem jedynego źródła dochodu.

Po przytoczeniu mających zastosowanie w niniejszej sprawie przepisów postępowania, organ wyjaśnił, że datą wykonania decyzji o nałożeniu kary pieniężnej

za naruszenia będące powodem utraty dobrej reputacji był 28 października 2021 r. W konsekwencji zastosowanie środka rehabilitacyjnego wobec wszystkich naruszeń,

które doprowadziły do utraty dobrej reputacji, nastąpi 28 października 2022 r. tj. po upływie roku od dnia wykonania decyzji o nałożeniu sankcji za te naruszenia (art. 7e

pkt 4 w zw. z art. 94b u.t.d.). Do tego czasu wymóg cieszenia się dobrą reputacją nie jest spełniony.

Odnosząc się do pisma Strony z 27 lipca 2022 r. organ zaznaczył, iż w niniejszym postępowaniu nie wystąpiło zagadnienie wstępne, od którego rozstrzygnięcia uzależnione byłoby merytoryczne zakończenie postępowania administracyjnego w przedmiocie zawieszenia zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego w oparciu o art. 7d ust. 6 u.t.d. Stosowanie do art. 16 K.p.a. w obrocie prawnym funkcjonuje bowiem ostateczna decyzja stwierdzająca utratę

dobrej reputacji przewoźnika drogowego. Do momentu jej wstrzymania lub uchylenia wywołuje ona skutki prawne z niej wynikające i przysługuje jej domniemanie prawidłowości.

Pismem z 12 września 2022 r. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję GITD z 11 sierpnia 2022 r., wnosząc o jej uchylenie w całości i umożliwienie przeprowadzenia postępowania z udziałem Skarżącego oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80, art. 81 i art. 107 § 3 K.p.a., przez nienależyte wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, brak wyczerpującego uzasadnienia decyzji, nieuwzględnienie zasady załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli oraz zasady pogłębiania zaufania uczestnika postępowania do władzy publicznej, co polegało na uniemożliwieniu przedstawienia organowi kontrolnemu wyjaśnień oraz dowodów w zakresie utrzymania dobrej reputacji.

Skarżący wyjaśnił, że złożył obszerne wyjaśnienia oraz kolejno odwołanie i w konsekwencji skargę do WSA w Warszawie w sprawie utraty dobrej reputacji. Przedstawione postępowanie nie zostało do tego momentu rozstrzygnięte wobec powyższego Skarżący wskazuje, że decyzja w sprawie czasowego zawieszenia nie powinna być wydana do czasu rozstrzygnięcia skargi.

W uzasadnieniu skargi Skarżący podniósł, że zawieszenie skutkowałoby

bardzo dużymi konsekwencjami dla przewoźnika (utratę dochodów). GITD natomiast odmówił zawieszenia postępowania w sprawie zawieszenia zezwolenia wydając stosowne postanowienie.

Skarżący podniósł również, że doszło do wielu nieprawidłowości w zakresie komunikacji, przesyłania pism oraz w prowadzonym postępowaniu gdyż Skarżący nie otrzymał żadnego pisma w sprawie wszczęcia postępowania w sprawie dobrej

reputacji (27.12.2021 oraz 17.02.2022). Skarżący był bowiem przekonany, że

opłacenie wcześniejszej kary pieniężnej zakończy postępowanie w tej sprawie. Skarżący dopiero 7 kwietnia 2022 r., odebrał decyzję organu stwierdzającą utratę dobrej reputacji i niezwłocznie złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący na tym etapie nie miał wiedzy, że należy przedkładać jakiekolwiek

dodatkowe dowody ponieważ nie znał treści poprzednich wezwań.

Zdaniem Skarżącego, jeden przypadek (kontrola drogowa stwierdzająca naruszenie przepisów transportowych) nie może być podstawą do tak dotkliwej

sankcji. Organ wydający decyzję uznał, że przedsiębiorca powinien wiedzieć o toczącym się postępowaniu i ewentualnie składać reklamacje na poczcie. Z takim argumentem Skarżący nie może się zgodzić ponieważ właśnie zakończone decyzją postępowanie i dokonanie odpowiedniej wpłaty kary pieniężnej 28 października

2021 r., Skarżący uznał za zakończenie postępowania w tej sprawie.

Skarżący podkreślił, że pragnie jedynie mieć możliwość przedstawić organowi kontrolnemu pełną wersje wyjaśnień oraz dowodów na podjęcie środków

naprawczych.

Skarżący powtórzył, że nie miał wiedzy, że jest prowadzone postępowanie w

tym przedmiocie i z tego względu nie złożył żadnych wyjaśnień. W wyniku kontroli drogowej podczas której kierowca bez wiedzy Skarżącego użył Jego karty - została nałożona kara administracyjna, którą niezwłocznie Skarżący opłacił. Skarżący byłe przekonany, że dopełnił wszelkich wymogów w tym zakresie. Dokonał opłaty kary pieniężnej 21 września 2021 r. Pisma z 27 grudnia 2021 r. oraz 17 lutego 2022 r., nie dotarły do Skarżącego, nie zostały również odnalezione w skrzynce pocztowej, w tym okresie Skarżący korzystał z pomocy lekarskiej oraz przebywałem na izolacji. Nie

mając wiedzy, że jest prowadzone postępowanie nie odpisywał na korespondencję i przez to nie mógł czynnie uczestniczyć w postępowaniu.

Skarżący przedstawił, że wdrożył nadzór nad czasem pracy kierowców poprzez zlecenie analizy czasu pracy zewnętrznej firmie. Skarżący opisał podjęte działania mające na celu wdrożenie prawidłowej dyscypliny pracy zapobiegające powstawaniu naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego.

W odpowiedzi na skargę GITD wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskrzonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w sposób uzasadniający jej uchylenie.

Przedmiotowa sprawa dotyczy zawieszenia Skarżącemu do 28 października 2022 r., zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, w wyniku stwierdzenia przez GITD decyzją ostateczną utraty przez Skarżącego dobrej reputacji.

Zgodnie ze stanowiącym podstawę prawną zaskarżonej decyzji art. 7d ust. 6 u.t.d., w przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 5 pkt 1: 1) wymóg dobrej reputacji nie jest spełniony; 2) organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, zawiesza zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego - do czasu

zastosowania środka rehabilitacyjnego, o którym mowa w art. 7e.

Jak wynika z art. 7d ust. 5 pkt 1 u.t.d., po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2 wydaje decyzję stwierdzającą utratę dobrej reputacji - w przypadku uznania, że utrata dobrej reputacji będzie stanowiła proporcjonalną reakcję za popełnione naruszenia.

Wyjaśnienia wymaga, że wobec Skarżącego została wydana decyzja GITD z

31 marca 2022 r. nr [...],stwierdzająca utratę dobrej reputacji przez Stronę, utrzymana w mocy decyzją GITD z 30 maja 2022 r., nr [...],. Decyzja GITD z 31 marca 2022 r. stwierdzająca utratę dobrej reputacji przez Skarżącego, jest zatem decyzją

ostateczną.

Podstawę utraty dobrej reputacji przez Stronę, stanowiło stwierdzone w decyzji z 31 sierpnia 2021 r. nr [...],O. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego popełnienie przez Skarżącego naruszenia określonego w lp. 6.3.3 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. Posługiwanie się przez kierowcę kartą kierowcy, która nie jest jego własną kartą, stanowiącego najpoważniejsze naruszenie opisane w grupie 2 pod numerem 5 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403.

W świetle powyższych okoliczności nie budzących wątpliwości w sprawie, a

więc w świetle stwierdzenia przez GITD ostateczną decyzją utraty dobrej reputacji

przez Skarżącego oraz w świetle cyt. przepisów (art. 7d ust. 5 pkt 1 i ust. 6 u.t.d.), GITD zobligowany był do zawieszenia Skarżącemu zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. Treść powyższych przepisów nie pozostawia

bowiem organowi żadnej swobody decyzyjnej.

Organ prawidłowo określił również datę do której nastąpiło zawieszenie Skarżącemu zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego (28 października 2022 r.), ponieważ kara pieniężna wynikająca z decyzji O. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 31 sierpnia 2021 r. nr [...],została zapłacona przez Skarżącego 28 października 2021 r.

Zgodnie natomiast z art. 7e pkt 6 u.t.d., przez środki rehabilitacyjne, o których mowa w art. 6 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1071/2009, należy rozumieć sytuację, w której nałożone sankcje administracyjne za naruszenia określone w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1071/2009 lub załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403 staną się niebyłe, zgodnie z art. 94b. Zgodnie zaś z art. 94b u.t.d., nałożoną karę pieniężną za najpoważniejsze naruszenie określone w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1071/2009 lub poważne naruszenie określone w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403 uważa się za niebyłą po upływie roku od

dnia wykonania decyzji administracyjnej o jej nałożeniu.

28 października 2022 r. upłynął zatem okres roku od zapłaty 28 października 2021 r. kary pieniężnej wynikającej z decyzji O. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 31 sierpnia 2021 r. nr [...],, co oznacza, że ziścił się środek rehabilitacji o którym mowa w art. 7e pkt 6 u.t.d.

Organ prawidłowo również uznał, że w niniejszej sprawie nie wystąpiły

podstawy do zawieszenia postępowania w sprawie zawieszenia Skarżącemu zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. Jak zostało to wyjaśnione powyżej, ostateczna decyzja o stwierdzeniu utraty dobrej reputacji przez Skarżącego, obligowała organ do wszczęcia postępowania i wydania decyzji w przedmiocie zawieszenia Skarżącemu zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. Dlatego toczące się postępowanie sądowoadministracyjne

w przedmiocie stwierdzeniu utraty dobrej reputacji, nie stanowi zagadnienia

wstępnego w postępowaniu w przedmiocie zawieszenia zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego.

Sąd nie stwierdził naruszenia w niniejszej sprawie przez GITD przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżący został zawiadomiony o wszczęciu przedmiotowego postępowania pismem z 20 lipca 2022 r., doręczonym Stronie 25 lipca 2022 r. Skarżący pismem z 27 lipca 2022 r., wniósł o zawieszenie tego postępowania. Skarżący miał zatem możliwość czynnego udziału w przedmiotowym postępowaniu, w którym w istocie organ nie gromadzi materiału dowodowego. Podstawę bowiem rozstrzygnięcia w postępowaniu o zawieszenie zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego na podstawie art. 7d

ust. 6 u.t.d., stanowi ostateczna decyzja o utracie dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego.

Wszystkie zarzuty podniesione w skardze nie dotyczą zaskarżonej decyzji GITD z 11 sierpnia 2022 r. o zawieszeniu Skarżącemu do 28 października 2022 r., zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lecz decyzji GITD z 30 maja 2022 r., nr [...],, utrzymującej w mocy decyzję

GITD z 31 marca 2022 r. nr [...],stwierdzającą utratę dobrej reputacji przez Skarżącego. Sąd zatem nie może

rozpoznać tych zarzutów gdyż dotyczą one innej decyzji niż decyzja będąca przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego. Na marginesie

Sąd wyjaśnia, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 15

grudnia 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 2195/22 oddalił skargę na decyzję GITD z 30

maja 2022 r., utrzymującą w mocy decyzję GITD z 31 marca 2022 r. Decyzja zatem, której dotyczą zarzuty podniesione w skardze zastała już poddana kontroli sądowoadministracyjnej w postępowaniu o sygn. akt VI SA/Wa 2195/22.

Sąd nie stwierdził również w niniejszej sprawie naruszenia przez GITD

przepisów prawa materialnego, co zostało już wyjaśnione powyżej.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), orzekł, jak w sentencji wyroku.