Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 3400/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-03-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, par. 3, par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 25 marca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski, po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2015 roku znak sprawy: [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

K. K. wniósł skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2015 roku znak sprawy: [...] orzekająca o wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w W.

W dniu 17 marca 2016 roku (data stempla pocztowego k. 62) skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 62 § 2 pkt 1 p.p.s.a., ewentualnie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji uzasadnia swoją sytuacją osobistą. Wymeldowanie skarżącego z pobytu stałego spowoduje trudne do odwrócenia skutki, przede wszystkim w postaci zablokowania skarżącemu osadzonemu w areszcie śledczym możliwości skorzystania z przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary. Skarżący nie posiada w chwili obecnej innego lokalu w którym po opuszczeniu Aresztu Śledczego w [...] będzie mógł zameldować się na pobyt stały (wniosek k. 57 – 60).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Natomiast w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Powyższy przepis zawiera zamknięty katalog przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pierwszą z nich jest wyrządzenie znacznej szkody, zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, którą należy rozumieć za taką, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast za drugą przesłankę - trudne do odwrócenia prawne i faktyczne skutki - rozumieć należy wywołanie istotnej i trwałej zmiany rzeczywistości, gdzie powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Dodać należy, że żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej.

Rozpoznając wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie.

Skarżący formułując przedmiotowy wniosek podniósł, że wymeldowanie z pobytu stałego spowoduje trudne do odwrócenia skutki, przede wszystkim w postaci zablokowania skarżącemu osadzonemu w areszcie śledczym możliwości skorzystania z przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary, gdyż skarżący nie posiada w chwili obecnej innego lokalu, w którym po opuszczeniu aresztu śledczego będzie mógł być zameldowany na pobyt stały.

W ocenie Sądu powołane okoliczności nie uzasadniają wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, albowiem nie wskazują na realne i konkretne niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub trudne do odwrócenia skutki.

Na marginesie Sąd pragnie wyjaśnić, że decyzja o wymeldowaniu z reguły nie powoduje trudnych do odwrócenia skutków, nie można jej również zaliczyć do decyzji, które po ich wykonaniu mogłyby prowadzić do wyrządzenia stronie znacznej szkody. Celem decyzji o wymeldowaniu jest aktualizacja ewidencji ludności poprzez doprowadzenie do zgodności faktycznego miejsca pobytu osoby z miejscem rejestracji (zameldowania). W orzecznictwie panuje pogląd, akceptowany przez skład orzekający w niniejszej sprawie, że decyzja o wymeldowaniu nie powoduje powstania ani utraty jakichkolwiek praw, a jej skutki nie mają charakteru nieodwracalnego (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 27 maja 2002 r. sygn. akt K 20/01, OTK-A 2002/3/34, postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 24 października 2013 r. sygn. akt II OZ 914/13, z 13 listopada 2013 r. sygn. akt II OZ 976/13, z 9 grudnia 2013 r. sygn. akt II OZ 1146/13, z 19 grudnia 2013 r. sygn. akt II OZ 1189/13, wskazane orzeczenia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że skarżący nie wskazała, aby w przedmiotowej sprawie uzasadnione było zastosowanie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.