Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 317/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2004-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.27. ust.4 pkt.2, art.43 ust.6
journal: Dz.U. 1998 nr 64 poz 414
law: Ustawa z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej - t.j.
article: art.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom, Asesor WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Agata Jakimiuk, referent - stażysta, po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi T. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego wyrównawczego I. skargę oddala; II. przyznaje ustanowionemu z urzędu [...] P. K. kwotę 240 ( dwieście czterdzieści) złotych od Skarbu Państwa ( Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) tytułem udzielonej a nie opłaconej pomocy prawnej.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]marca 2004 r., znak: [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania T.B. od decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] stycznia 2004 r. znak: [...] w sprawie przyznania zasiłku stałego wyrównawczego z pomocy społecznej utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W motywach rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej przyznał T.B. zasiłek stały wyrównawczy w wysokości 321,16 zł za okres od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 9 grudnia 2008 r. oraz wskazał, że przysługuje mu składka zdrowotna w wysokości 8,25 % od kwoty zasiłku przez okres trwania świadczenia. Organ I instancji ustalił, że miesięczny dochód rodziny T.B. wynosi 42,50 zł, zaś dochód na jednego członka rodziny – 14,17 zł. Z uwagi na to, że kryterium dochodowe dla tej rodziny, uprawniające do świadczeń ze środków pomocy społecznej wynosi 1006 zł, zaś T.B. jest niepełnosprawny w stopniu umiarkowanym, zachodziły podstawy do przyznania mu zasiłku stałego wyrównawczego, ustalonego jako różnica między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie, a posiadanym dochodem na osobę w rodzinie.

T.B. zakwestionował rozstrzygnięcie organu I instancji, domagając się wypłaty zasiłku od listopada 2003 r., tj. od czasu złożenia dokumentów o wydanie orzeczenia o niepełnosprawności, bowiem przyznania mu na listopad i grudzień 2003 r. kwota 150 zł nie wystarczyła nawet na bardzo skromne wyżywienie.

Organ odwoławczy jako podstawę swojego rozstrzygnięcia wskazał art. 27 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r., Nr 64, poz. 414 z późn. zm.), zgodnie z którym zasiłek stały wyrównawczy przysługuje osobie pełnoletniej, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub inwalidztwa, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie jest niższy od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie określonego w art. 4 ust. 1. Wysokość zasiłku stałego wyrównawczego stanowi różnicę pomiędzy kryterium dochodowym na osobę w rodzinie, ustalonym zgodnie z art. 4 ust. 1, a posiadanym dochodem na osobę w rodzinie, natomiast całkowita niezdolność do pracy oznacza taką niezdolność w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych albo znaczny lub umiarkowany stopień niepełnosprawności w rozumieniu ustawy o zatrudnieniu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że świadczenia pieniężne z pomocy społecznej przyznaje się i wypłaca za okres miesiąca kalendarzowego, począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek wraz z wymaganymi dokumentami (art. 43 ust. 6), określonymi w § 7 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 września 2001 r. w sprawie wywiadu środowiskowego (rodzinnego) oraz rodzajów dokumentów wymaganych do przyznania renty socjalnej (Dz. U. Nr 114, poz. 1220).

T.B. złożył do organu administracyjnego orzeczenie Powiatowego Zespołu d/s Orzekania o Niepełnosprawności stwierdzające jego niepełnosprawność w umiarkowanym stopniu w dniu 19 grudnia 2003 r., zaś pozostałe wymagane w § 7 cyt. rozporządzenia dokumenty przedstawił dopiero w dniu 14 stycznia 2004 r., a zatem należało mu przyznać zasiłek stały wyrównawczy od 1 stycznia 2004 r.

Organ odwoławczy wyjaśnił ponadto, że decyzją z dnia [...] listopada 2003 r., znak: [...] przyznano T.B. zasiłek okresowy w wysokości 150 zł miesięcznie na okres od listopada do grudnia 2003 r.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, wniósł T.B., domagając się zmiany decyzji z dnia 29 marca 2004 r., i przyznania zasiłku stałego wyrównawczego od 1 października 2003 r.

Skarżący zarzucił, że organ administracyjny nie uwzględnił faktu, że jest niepełnosprawny od dnia 1 sierpnia 2002 r., oraz że w okresie pobierania poprzedniego zasiłku przebywał od dnia 7 do 24 października 2003 r. w szpitalu, a później do dnia 18 listopada 2003 r. leżał w łóżku. Następnie w dniu 9 grudnia 2003 r. zostało wydane orzeczenie ustalające jego niepełnosprawność w stopniu umiarkowanym (nr 1400/2003), które w dniu 19 grudnia 2003 r. przedstawił organowi prowadzącemu postępowanie. Skarżący podkreślił, że wówczas nie żądano od niego dodatkowych dokumentów.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Odnosząc się do zarzutów skargi organ wyjaśnił, że zasiłek stały wyrównawczy przyznany skarżącemu poprzednią decyzją z dnia 4 listopada 2002 r. obejmował okres od dnia 1 listopada 2002 r. do dnia 1 października 2003 r., a więc skarżący miał prawo złożyć ponowny wniosek o przyznanie tego zasiłku przed upływem tego okresu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/, sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem.

Zaskarżona decyzja prawa nie narusza.

Podstawą jej wydania był art. 27 ust. 4 pkt 2 obowiązującej w dacie orzekania ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (tekst jednolity: Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414 z późn. zm.), zgodnie z którym zasiłek stały wyrównawczy przysługuje osobie pełnoletniej, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub inwalidztwa, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie jest niższy od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie określonego w art. 4 ust. 1. Wysokość zasiłku stałego wyrównawczego w przypadku osoby w rodzinie ustala się jako różnicę między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie, a posiadanym dochodem na osobę.

Świadczenia pieniężne z pomocy społecznej przyznaje się i wypłaca za okres miesiąca kalendarzowego począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek wraz z wymaganą dokumentacją (art. 43 ust. 6 ustawy o pomocy społecznej).

W sprawie zachodzą przesłanki określone w cyt. art. 27 ust. 4 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej uzasadniające przyznanie T.B. zasiłek stały wyrównawczy.

Orzeczeniem Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 9 grudnia 2003 r. zaliczono T.B. do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, stwierdzając, że niepełnosprawność istnieje od 1 sierpnia 2002 r.

W toku postępowania ustalono również, że miesięczny dochód trzyosobowej rodziny wnioskodawcy wynosi 42,50 zł, a więc na osobę przypada 14,16 zł miesięcznie. Kierując się unormowaniem art. 27 ust. 6 pkt 2 w zw. z art. 4 ust. 1 pkt b i c ustawy o pomocy społecznej oraz pkt 2 obwieszczenia Ministra Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej z dnia 16 kwietnia 2003 r. w sprawie wskaźnika waloryzacji, kwot dochodu po waloryzacji i wysokości świadczeń pomocy społecznej oraz kwoty stanowiącej podstawę ustalania wysokości niektórych świadczeń pomocy społecznej od dnia 1 czerwca 2003 r. (MP z 2003 r. Nr 21 poz. 326) organ ustalił wysokość ustawowego kryterium dochodowego na kwotę 1006 zł (1 x 418 + 2 x 294) i w konsekwencji prawidłowo wyliczył wysokość należnego T.B. zasiłku stałego wyrównawczego, stanowiącego różnicę między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie (1006 : 3 = 335,33) a posiadanym dochodem na osobę (14,17 zł).

Wbrew zarzutom skargi organ administracyjny przyznał świadczenie z pomocy społecznej zgodnie z powołanym art. 43 ust. 6 ustawy o pomocy społecznej, tj. począwszy od 1 stycznia 2004 r. Bezspornym jest bowiem, że skarżący złożył kompletny wniosek o przyznanie mu zasiłku stałego wyrównawczego dopiero w dniu 14 stycznia 2004 r., a więc organ mógł uwzględnić jego żądanie od pierwszego dnia tego miesiąca. Brak pełnej dokumentacji wymaganej w § 7 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 września 2001 r. w sprawie wywiadu środowiskowego (rodzinnego) oraz rodzajów dokumentów wymaganych do przyznania renty socjalnej (Dz. U. z 2001 r., Nr 114, poz. 1220) a przede wszystkim orzeczenia lekarskiego o niepełnosprawności T.B. uniemożliwił organowi wcześniejszą ocenę oraz kwalifikację wniosku skierowanego do organu w dniu 18 listopada 2003 r. i rozstrzygnięcie sprawy.

W konsekwencji organ nie miał podstaw do przyznania T.B. świadczenia z pomocy społecznej za wcześniejszy okres.

Z powyższych względów, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/.