Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 622/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi Y. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Y. K. w dniu 19 maja 2021 r. (data wpłynięcia do organu) wniosła przez profesjonalnego pełnomocnika skargę kierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w sprawie rozpatrzenia jej wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy.

W toku postępowania skarżąca uzyskała w dniu 29 października 2021 r. pełnoletniość. W wykonaniu zarządzenia z dnia 20 stycznia 2022 r., pismem z dnia 23 marca 2022 r. wezwano pełnomocnika do złożenia pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącą lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi udzielonego zgodnie z art. 35 p.p.s.a., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona w dniu 25 marca 2022 r. Wobec powyższego, termin na usunięcie braku formalnego skargi upłynął z dniem 1 kwietnia 2022 r. (piątek).

W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącej nadesłał do Sądu poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię pełnomocnictwa udzielonego mu w imieniu małoletniej skarżącej przez przedstawiciela ustawowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Według treści art. 46 § 3 p.p.s.a., brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma strony, w tym konkretnym przypadku skargi. Pozwala to na konwalidacje stwierdzonego braku przez zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie takiego braku stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 in fine p.p.s.a. stanowi podstawę odrzucenia skargi.

Tymczasem w realiach niniejszej sprawy pełnomocnik skarżącej pismem z dnia 19 maja 2021 r. (data doręczenia organowi) wystąpił ze skargą na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy załączając pełnomocnictwo udzielone mu w imieniu małoletniej skarżącej przez jej przedstawiciela ustawowego N. B. W toku postępowania sądowoadministracyjnego skarżąca w dniu 29 października 2021 r. osiągnęła pełnoletniość. Z uwagi na powyższą okoliczność brak jest podstaw do reprezentowania jej przez przedstawiciela ustawowego w osobie matki, bowiem w związku z ukończeniem 18 roku życia skarżąca nie pozostaje już pod władzą rodzicielską. Uwzględniając, że pełnomocnictwo zostało udzielone przez przedstawiciela ustawowego, który nie wykazał legitymacji do występowania w imieniu pełnoletniej skarżącej, Sąd w wykonaniu zarządzenia z dnia 20 stycznia 2022 r., pismem z dnia 23 marca 2022 r. wezwał pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych wraz z pouczeniem o rygorze odrzucenia skargi, w razie zaniechania czynności wskazanych w wezwaniu. Dnia 25 marca 2022 r., zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, wezwanie zostało skutecznie doręczone pod adresem wskazanym w skardze, co oznacza, że zakreślony w wezwaniu 7 dniowy termin na usunięcie braków formalnych upływał z dniem 1 kwietnia 2021 r. (piątek). W odpowiedzi na ww. wezwanie pełnomocnik skarżącej nadesłał do Sądu pełnomocnictwo udzielone mu przez N. B. Zgodnie z powyższymi ustaleniami nie można było przyjąć, że pełnomocnictwo udzielone w imieniu skarżącej przez przedstawiciela ustawowego, który utracił ten status w konsekwencji uzyskania pełnoletniości przez skarżącą, stanowi podstawę reprezentacji skarżącej przez pełnomocnika. Wobec tego, stwierdzić należy, że zarządzenie Sądu nie zostało prawidłowo wykonane, a co za tym idzie skarga podlegała odrzuceniu.

Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy (pkt II sentencji postanowienia).