Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 242/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-08-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i  par. 5
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 sierpnia 2018 r. wniosku K. I. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. I. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług za okresy od czerwca do grudnia 2012 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz zabezpieczenia na majątku podatnika należności w tym podatku p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

K. I. pismem z dnia 15 marca 2018 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...]

w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku od towarów

i usług za okresy od czerwca do grudnia 2012 r. wraz z odsetkami za zwłokę

oraz zabezpieczenia na majątku podatnika należności w tym podatku.

W skardze skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji

przez organ lub sąd, gdyż brak jej wstrzymania narazi skarżącego na daleko idące nieodwracalne skutki.

Z akt sprawy wynika, że organ nie rozpoznał wniosku skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jak stanowi art. 61 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Stosownie do art. 61 § 5 p.p.s.a., postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że orzeczeniu o określeniu przybliżonych kwot zobowiązań skarżącego w podatku od towarów i usług wraz

z odsetkami za zwłokę oraz orzeczenie o zabezpieczeniu na majątku skarżącego przybliżonej kwoty zobowiązań podatkowych można przypisać przymiot wykonalności,

a tym samym sąd administracyjny może badać wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 16 listopada 2010 r., I FZ 432/10,

z 17 listopada 2015 r., I FZ 387/15 i z 19 grudnia 2016 r. I FZ 373/16).

Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu

lub czynności, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić

się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku

do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Natomiast, brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Sąd bowiem nie jest zobowiązany ustalać

ww. okoliczności we własnym zakresie, gdyż w istocie sprowadzałby się do uzupełniania za stronę skarżącą uzasadnienia wniosku. To w interesie strony leży bowiem takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, aby powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek

z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami (por. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2009 r. I FZ 148/09).

Dla oceny zasadności wniosku konieczne jest więc dysponowanie przez sąd aktualnymi i pełnymi danymi o stanie majątkowym i rodzinnym strony. Zweryfikowanie przez sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącego, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się zatem odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego sytuacji majątkowej (posiadanym majątku ruchomym i nieruchomym), wysokości uzyskiwanych dochodów, środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych, a także sytuacji rodzinnej.

Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia, gdyż skarżący nie zawarł w skardze żadnych twierdzeń odnoszących się wprost do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie powołał się także na żadne konkretne fakty i zdarzenia, które świadczyłyby o tym, że wstrzymanie wykonania wskazanej decyzji byłoby uzasadnione, umieszczając jedynie w treści skargi wniosek

o wstrzymanie wykonania decyzji.

Skoro wniosek skarżącego nie spełniał powyższych wymogów, w tym stanie sprawy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Wszystkie cytowane orzeczenia są dostępne na stronie internetowej [...]