Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 177/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2008-07-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne postępowanie
Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 220 ust. 2b
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.
article: art. 151, art.134 par.1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 73 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 68 poz 622
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Marek Gorski, Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Wioleta Gładczuk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lipca 2008 r. sprawy ze skargi A. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 29 lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 2 marca 2006r. A. Ł., prowadzący działalność gospodarczą "A", poprzez przedstawiciela bezpośredniego dokonał zgłoszenia celnego materiału tkanego barwionego 100% poliester, deklarując kod CN 5407 72 00 00, ze stawką celną w wysokości 8% i stawką podatku VAT w wysokości 22%.

Zgłoszenie spełniało wymogi formalne, zostało więc przyjęte i zarejestrowane pod numerem [...].

W trakcie rewizji celnej pobrano próbki tkaniny, które przekazano do Laboratorium Celnego Izby Celnej [...]. Wyniki badań sugerowały, że właściwym kodem towaru powinien być kod 5407 52 00 00.

Po otrzymaniu wyniku badań laboratoryjnych, "B" Spółka z o. o. w G., przedstawiciel bezpośredni skarżącego, zawnioskowała o korektę pola 33 zgłoszenia celnego przez zmianę kodu towaru na 5407 52 00 00.

Wniosek został uwzględniony postanowieniem Naczelnika Urzędu Celnego [...] z dnia 17 lipca 2006 r.

W dniu 10 maja 2007r. Dyrektor Izby Celnej [...] wydał postanowienie nr [...], w którym stwierdził nieważność powyższego postanowienia z dnia 17 lipca 2006 r. Organ powołał się na art. 247 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz art. 23 ust. 2 i 4 w zw. z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne.

W uzasadnieniu organ podał , że z wnioskiem o stwierdzenie nieważności swojego postanowienia wystąpił Naczelnik Urzędu Celnego [...] w związku

z tym, że zostało ono wydane z pominięciem przepisów Rozporządzenia Rady (WE) nr 1487/2005 z dnia 12 września 2005 r. dotyczących obłożenia towaru objętego kodem TARIC 5407 52 00 00 cłem antydumpingowym w wysokości 56,2 %. Organ stwierdził, że w przedmiotowej sprawie Naczelnik Urzędu Celnego [...] wydając postanowienie z dnia 17 lipca 2006 r. naruszył przepis art. 23 ust. 2 ustawy z dnia

19 marca 2004 r. Prawo celne, ponieważ skorygował nieprawidłowe dane zawarte

w zgłoszeniu celnym w formie postanowienia, pomijając fakt, że dokonana przez niego korekta może mieć wpływ na wysokość kwoty wynikającej z długu celnego,

co jest wystarczającą podstawą do stwierdzenia nieważności przedmiotowego postanowienia.

A. Ł. nie wniósł zażalenia na powyższe postanowienie.

Następnie Naczelnik Urzędu Celnego [...] wydał w dniu 7 sierpnia 2007r. decyzję nr [...], w której określił kwotę ostatecznego cła antydumpingowego (A30), podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 95.710 zł oraz określił kwotę podatku VAT z tytułu importu towaru ujętego w SAD w wysokości 61.520 zł.

W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, iż z wyników badania laboratoryjnego z dnia 30 czerwca 2007r., jak również z dokumentów dołączonych do zgłoszenia celnego oraz z pisma z dnia 19 lipca 2007r. wynika, że sprowadzona tkanina wykonana jest z włókien poliestrowych o masie powyżej 85%. Głównymi składnikami włókien syntetycznych , do których strona wstępnie zaklasyfikowała tkaninę są włókna akrylowe, modakrylowe, polipropylenowe, nylonowe lub pozostałe poliamidowe, poliestrowe, polietylenowe, poliuretanowe. Skoro taryfa celna przewiduje oddzielną pozycję dla włókien poliestrowych 5407 51 do 54, 5407 61 i 5407 69, jako jednych z włókien syntetycznych, to zgodnie z Regułą 3a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, ma ona pierwszeństwo, gdyż opisuje sprowadzoną tkaninę w sposób bardziej szczegółowy niż pozycja 5407 72, przewidziana dla tkanin z innych włókien syntetycznych. Tkaninę należy zatem zataryfikować do kodu 5407 52 00 00. W przypadku zaś importu towarów z Chin, klasyfikowanych pod tą pozycją, obowiązuje ostateczne cło antydumpingowe

z określoną stawką w wysokości 56,2% od wartości towaru.

W odwołaniu od powyższej decyzji wniesiono o dokonanie ponownej klasyfikacji taryfowej przedmiotowej tkaniny, ewentualnie umorzenie należności na podstawie art. 239 ust. 1 tiret 2 w zw. z art. 220 ust. 2 lit. b WKC.

W uzasadnieniu odwołania stwierdzono, że pozycja taryfy celnej 5407 52 00 00 nie jest prawidłowa, mimo że wcześniej odwołujący się nie sprzeciwiał się takiej klasyfikacji towaru. Importowana tkanina to tkanina syntetyczna, poliestrowa, dekoracyjna o splocie żakardowym, z wykończeniem hydrofobowym, uzyskanym

za pomocą impregnacji. Impregnacja jest kwestią bezsporną, a zatem zgodnie

z Regułą 3a ORINS, właściwą pozycją taryfy celnej winna być pozycja 5907, zawierająca materiały włókiennicze impregnowane. Zdaniem odwołującego kwestią sporną była interpretacja uwagi 5 pkt "a" do działu 59, z której wyklucza się impregnację "niewidoczną gołym okiem". Zgodnie z definicją słownikową impregnacja jest nasyceniem, w tym wypadku tkaniny, nadającym cechy np. wodoodporności. Gdyby towaru nie można było przyporządkować do proponowanego kodu, następnym z możliwych jest 5407. Tkanina impregnowana ma inne właściwości fizyczne, niż tkanina nieimpregnowana. W pozycjach 5407 nie znaleziono właściwej pozycji dla tego typu tkanin, dlatego zgodnie z pkt 3"c" ORINS należy stosować pozycję, która w kolejności numerycznej jest ostatnia z pozycji możliwych do zastosowania. Najwłaściwszą jest pozycja 5407 93 00 00, gdyż wątek i osnowa posiadają różne barwy.

W odwołaniu wskazano także, że gdyby nie uwzględniono powyższych zarzutów należałoby mieć na uwadze treść art. 220 ust. 2 lit. b WKC, bowiem

w niniejszej sprawie mamy do czynienia z błędem organu I instancji .

Dyrektor Izby Celnej [...] decyzją z dnia 29 lutego 2008 r. nr [...], powołując się na art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa w związku z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne, art. 29 ust. 13, art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, art. 220 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992r. ze zm.) - uchylił w całości zaskarżoną decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] z dnia 7 sierpnia 2007r. nr [...] i określił klasyfikację importowanego towaru do kodu CN 5407 69 9010, jak również określił kwotę ostatecznego cła antydumpingowego podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 95.710,00 zł oraz kwotę podatku VAT z tytułu importu towaru w wysokości 61.520,00 zł.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w myśl art. 20 ust. 6a) WKC klasyfikacja taryfowa towarów określa zgodnie z obowiązującymi przepisami podpozycję Nomenklatury Scalonej (zwana w skrócie CN), która spełnia jednocześnie wymogi Wspólnej Taryfy Celnej, statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego Wspólnoty

i innych polityk Wspólnoty dotyczących przewozu lub wywozu towarów.

Komisja ustanowiła Zintegrowaną Taryfę Wspólnot Europejskich zwaną "Taric" opartą na Nomenklaturze Scalonej. Klasyfikacja towarów dokonywana w oparciu

o Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej ( ORINS) określone

w załączniku do WKC ma na celu ustalenie podpozycji CN i zastosowanie odpowiadającej stawki celnej.

W dniu przyjęcia przedmiotowego zgłoszenia celnego obowiązywało Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1719/2005 z dnia 27 października 2005 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej.

Strona w odwołaniu wskazała, w ramach obowiązującej Nomenklatury Scalonej, kilka możliwości zataryfikowania tkaniny. Organ odwoławczy odnosząc się do możliwości klasyfikacji tkanin do pozycji 5907 zawierającej materiały włókiennicze impregnowane wskazał, że uwaga 5 pkt a do działu 59 wyklucza z niego materiały, których impregnacja, powleczenie lub pokrycie nie jest widoczne gołym okiem. Stosowane w Taryfie Celnej pojęcie "widoczne gołym okiem" stanowiło przedmiot sprawy rozstrzygniętej w Unii Europejskiej wyrokiem Sądu z dnia 30 września 1982r. , zgodnie z którym widoczne gołym okiem należy rozumieć jako bezpośrednio widoczne podczas kontroli wzrokowej, bez odniesienia tego do cech tkaniny będącej skutkiem impregnacji takich jak jej sztywność. Przywołana ze względu na impregnację tkanin reguła 3a ORINS, dająca pierwszeństwo pozycjom opisującym towar w sposób najbardziej szczegółowy przed bardziej ogólnymi, nie może być zastosowana. Jest to zgodne z regułą 1 ORINS wskazującą, iż dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z regułami ORINS 2 do 6.

Odnosząc się do możliwości klasyfikacji tkaniny do kodu CN 5407 93 00 00 (ze względu na przędze o różnych brawach) lub 5407 53 00 (najbardziej szczegółowy opis) organ podał, iż kody te należą do pozycji 5407 Taryfy celnej obejmującej Tkaniny z przędzy z włókna ciągłego syntetycznego, włącznie z tkaninami wykonanymi z materiałów objętych pozycją 5404.

Importowana tkanina wykonana jest w 100% z poliestrowych włókien ciągłych. Włókna poliestrowe zgodnie z uwagą 1 do działu 54 Taryfy celnej są włóknami syntetycznymi. Klasyfikacja do pozycji 5407 wynika z zastosowania reguły 1 ORINS, ze względu na brzmienie tej pozycji i wskazanej uwagi do działu 54. Dalsza klasyfikacja towarów do podpozycji w ramach wyżej ustalonej pozycji wynika z reguły 6 ORINS. Powinna być przeprowadzona zgodnie z treścią podpozycji

i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających

z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywalne. Na poziomie jednej kreski w pozycji 5407 tkaniny poliestrowe występują jako:

- tkaniny wykonane z przędzy o wysokiej wytrzymałości na rozciąganie, z nylonu lub pozostałych poliamidów, lub z poliestrów,

- pozostałe tkaniny, zawierające 85% masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych teksturowanych,

- pozostałe tkaniny, zawierające 85% masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych.

Dowody zebrane w sprawie nie wskazywały na wykonanie tkaniny z przędzy poliestrowej o wysokiej wytrzymałości na rozciąganie. Prawidłowa klasyfikacja na poziomie jednej kreski uzależniona jest od procentowego udziału włókien teksturowanych. Stosownie do not wyjaśniających do podpozycji 5402 31 do 5402 39 taryfy celnej przędze teksturowane to przędze zmienione na skutek procesów mechanicznych lub fizycznych (np. skręcanie, rozkręcanie, fałszywy skręt, ściskanie, czochanie, utwardzanie cieplne lub połączenie kilku tych procesów), dzięki którym poszczególne włókna uzyskały skędzierzawienie, karbikowatość, pętelki itd. Odkształcenia te mogą być częściowo lub całkowicie zlikwidowane po zastosowaniu siły rozciągającej, ale wracają do poprzedniej postaci, gdy siła rozciągająca przestanie działać.

Badanie próbki towaru przeprowadzone w Laboratorium Celnym Izby Celnej

[...] określiło udział włókien teksturowanych na poziomie 98,97%, zaś sama strona wskazała na udział przędzy poliestrowej teksturowanej tylko w osnowie tkaniny, przy zastosowaniu w wątku włókien ciągłych nieteksturowanych.

By rozstrzygnąć rozbieżności Dyrektor Izby Celnej powołał biegłego prof. K. P..

Z wydanej opinii wynika, że biegły stwierdził zastosowanie w osnowie tkaniny – przędzy poliestrowej 100% filamentowej, teksturowanej i sczepianej pneumatycznie, w wątku – przędzy poliestrowej filamentowej bezskrętowej gładkiej. Udział przędzy teksturowanej w badanej próbce ustalono na 63,36 %. Wynik ten był zbliżony do wskazanego przez stronę 60% udziału włókien teksturowanych, odbiegając od poziomu 98,97% ustalonego badaniem laboratorium celnego. Rozbieżność może wynikać z deformacji przędz w trakcie wytwarzania tkaniny

i obróbki cieplnej w fazie wykończeń.

Mając na uwadze powyższe wyniki badań Dyrektor Izby Celnej stwierdził,

iż klasyfikacja tkaniny do kodu CN 5407 52 00 00 obejmującego barwione tkaniny zawierające 85% masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych teksturowanych dokonana przez Naczelnika Urzędu Celnego w decyzji nr [...], jako niegodna

z brzmieniem tej podpozycji, narusza regułę 6 ORINS i jest nieprawidłowa. Właściwym kodem Nomenklatury Scalonej na poziomie jednej kreski jest pozycja:

- Pozostałe tkaniny, zawierające 85 % masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych, który na poziomie dwóch kresek zawiera podział na tkaniny:

- - 5407 61 Zawierające 85 % masy lub więcej włókien ciągłych nieteksturowanych

- - 5407 69 Pozostałe.

Udział włókien nieteksturowanych w importowanej tkaninie określony został

w opinii biegłego na 36,64 %, wobec czego dla przedmiotowego towaru właściwa jest klasyfikacja do podpozycji 5407 69. Zawarty w Nomenklaturze Scalonej dalszy podział na poziomie trzech i czterech kresek dokonany z uwzględnieniem barwy przędzy wykorzystanej do produkcji tkanin i sposobu barwienia tkanin przedstawia się następująco:

- - - 5407 69 10 Niebielone lub bielone

- - - - 5407 69 10 10 Bielone

- - - - 5407 69 10 90 Pozostałe

- - - 5407 69 90 Pozostałe

- - - - 5407 69 90 10 Barwione lub zadrukowane

- - - - 5407 69 90 90 Pozostałe.

By ustalić, czy importowanym towarem jest tkanina barwiona, czy też

ze względu na efekt połysku i matowości dający widoczny wzór, tkanina może zostać zaliczona do tkanin z przędz o różnych barwach, organ II instancji powołał biegłego prof. M. S., który wskazał na zastosowanie różnych splotów

w technice żakardowej jako przyczynę powstania wzoru. Zastosowanie w osnowie przędzy teksturowanej o dużym współczynniku rozproszenia światła odbijanego daje matowy wygląd nitek, natomiast w wątku przędzy syntetycznej bezskrętowej o małym współczynniku rozproszenia odbijanego światła daje błyszczący wygląd nitek

w tkaninie. Ponadto organ wskazał, iż różnice w odbiciu światła (efekt matu i połysku) są wynikiem użycia do produkcji tkaniny przędz o różnej strukturze (teksturowanej

i gładkiej) i nie wynikają z różnej barwy włókien. Zgodnie z punktem 1 uwag do podpozycji sekcji XI taryfy celnej, definicje pojęć: przędza niebielona, bielona, barwiona, zadrukowana, zawierają określenia odnoszące się do procesów uzyskania barw tkanin takich jak: barwa naturalna, bielenie, barwienie, drukowanie, obrabianie klejonką, mieszanie włókien o różnych barwach, zadrukowywanie. Teksturowanie nie zostało wykazane wśród zawartych w uwagach metod.

W ocenie organu odwoławczego zadeklarowany przez Stronę w zgłoszeniu celnym nr [...] materiał tkany barwiony - 100 % poliester, klasyfikowany powinien być do kodu CN 5407 69 90 10 obejmującego pozostałe tkaniny z przędzy

z włókna ciągłego syntetycznego, barwione, zawierające 85 % masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych nieteksturowanych. Klasyfikacja taka zgodna ze zgromadzonym materiałem dowodowym dokonana została w oparciu o reguły 1 i 6 ORINS oraz brzmienie uwag do sekcji XI i działu 5407. W związku z powyższym organ II instancji uchylił decyzję organu I instancji w całości i orzekł o prawidłowej klasyfikacji tkaniny poliestrowej.

Dyrektor Izby Celnej [...] podkreślił, iż ustalona taryfikacja powoduje objęcie importowanej tkaniny cłem antydumpingowym zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1487/2005 z dnia 12 września 2005 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe oraz ostatecznie pobierające tymczasowe cło nałożone na przywóz niektórych wykończonych tkanin z włókien poliestrowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz. U. UE L 240 z 2005r.). Powyższe rozporządzenie obejmuje tkaniny barwione, które jak ustalono w prowadzonym postępowaniu objęte były w/w zgłoszeniem celnym dokonanym przez Stronę. Eksporter towaru firma "C" z Chin nie została wymieniona w grupie przedsiębiorstw, dla których można stosować przypisane im stawki ostatecznego cła antydumpingowego. Właściwą jest określona w ust. 2 art. 1 wymienionego rozporządzenia 56,2% stawka stosowana dla wszystkich innych przedsiębiorstw.

W tej sytuacji organ II instancji dokonał retrospektywnego zaksięgowania należnych kwot wynikających z różnicy między kwotą należności celnych wynikających z niniejszej decyzji a kwotą cła wynikającą ze zgłoszenia celnego, jak też określił podatek VAT w prawidłowej wysokości.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku A. Ł. zaskarżając decyzję, na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 a) i c) p.p.s.a., wniósł o jej uchylenie w części dotyczącej naliczenia cła antydumpingowego, zarzucając naruszenie art. 220 ust. 2 b rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny z powodu błędu organów celnych

w zaksięgowaniu retrospektywnym długu celnego, w tym błędnego zastosowania

w toku wcześniejszego postępowania art. 247 § 1 pkt 7 ordynacji podatkowej w zw.

z art. 23 ust. 2 Prawa celnego. W przypadku niepodzielenia powyższego stanowiska wniósł o uchylenie decyzji w części dotyczącej naliczenia cła antydumpingowego

z powodu naruszenia prawa materialnego- błędnego ustalenia pozycji, odpowiadającej importowanemu towarowi, określonej w Taryfie Celnej,

co spowodowało błędne zastosowanie art. 1 Rozporządzenia Rady ( WE) nr 1487/2005 z dnia 12.09.2005 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe (...)

w zw. z art. 20 ust. 2 i ust. 6 a WKC , a także naruszenie przepisów postępowania – art. 121 § 1 w zw. z art. 235 Ordynacji podatkowej w zw. art. 73 Prawa celnego.

W uzasadnieniu skargi A. Ł. wskazał, że Dyrektor Izby Celnej wydając postanowienie stwierdzające nieważność postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego [...] dopuścił się rażącego naruszenia przepisów postępowania, bowiem stanowiący podstawę stwierdzenia nieważności postanowienia przepis art. 23 ust. 2 ustawy z dnia 19 marca 2004r. Prawo celne nie odnosi się do stanu faktycznego niniejszej sprawy. Przepis ten miałby zastosowanie, kiedy to zgłaszający zadeklarowałby nieprawidłowe dane. W tym jednak przypadku po zwolnieniu towaru organ celny wydał postanowienie, w którym zmienił dane zawarte w zgłoszeniu celnym i skorygował je postanowieniem. Dyrektor Izby Celnej stwierdził nieważność postanowienia bez właściwej podstawy prawnej, dopuszczając się tym samym rażącego naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej. Dlatego akt taki nie powinien pozostawać w obrocie prawnym, mimo że nie został zaskarżony w poprzednim postępowaniu.

Ponadto organ celny I instancji wydając postanowienie zmieniające w zgłoszeniu celnym jedynie pole 33 – pozycje taryfy celnej – i nie dostrzegając, iż w rezultacie tego towar należało obłożyć ostatecznym cłem antydumpingowym na podstawie

art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1487/2005, dopuścił się istotnego błędu samych organów celnych. Błąd ten nie mógł być wykryty przez dłużnika, który działał w dobrej wierze.

W ocenie skarżącego w takim stanie rzeczy organ celny, zgodnie z normą zawartą w art.220 ust.2 lit. b WKC, winien był powstrzymać się od retrospektywnego zaksięgowania długu celnego.

W dalszej części uzasadnienia skarżący odniósł się do kwestii związanych

z taryfikacją towaru, która jego zdaniem została sklasyfikowana niezgodnie

z rzeczywistym stanem importowanej tkaniny. Wskazał, że organ oparł się na treści wyroku ETS z dnia 30 września 1982 r. nie tłumaczonego na język polski. Zdaniem skarżącego skoro brak publikacji tego orzeczenia w języku polskim, to zgodnie

z wyrokiem ETS z dnia 11.12.2007 r. organy celne nie mogą powoływać się na przepisy wspólnotowe, które nie zostały przetłumaczone na język danego kraju.

Skarżący twierdził, podnosząc iż materiał był impregnowany, że zgodnie

z regułą 3 c ORINS ("jeśli nie można przeprowadzić klasyfikacji wg zasad określonych w regule 3 (a) lub (b), należy stosować pozycję która w kolejności numerycznej jest ostatnia z pozycji możliwych do zastosowania"), właściwa byłaby pozycja taryfy celnej 540791 do 94 jako "pozostała z pozostałych" tkanin syntetycznych, bo dodatkowo impregnowana i usztywniana, a której to cechy nie mają inne tkaniny poliestrowe wykazane we wcześniejszych pozycjach Taryfy Celnej. Tkanina poliestrowa bez impregnacji i usztywniania i tkanina poliestrowa impregnowana i usztywniana, to z pewnością tkaniny o tak odmiennych cechach,

że nie może to nie pozostawać bez wpływu na właściwą taryfikację towaru.

Skarżący kwestionował także prawdziwość stwierdzenia Dyrektora Izby Celnej, że w dziale 54 tkaniny z włókien poliestrowych występują tylko w 3 pozycjach (na poziomie jednej kreski), wymienionych przez organ, bowiem tkaniny z włókien poliestrowych klasyfikuje się również w tym dziale innych pozycjach (na poziomie jednej kreski), a mianowicie:

- pozostałe tkaniny, zawierające 85% lub więcej włókien ciągłych syntetycznych 5407 od 71 do 74,

- pozostałe tkaniny 5407 od 91 do 94.

Importowane przez skarżącego tkaniny o składzie chemicznym:

- 100% poliester ( 80% włókna poliestrowe ciągłe, 20% włókna poliestrowe odcinkowe),

-100% poliester (80% włókna poliestrowe ciągłe teksturowane, 20% włókna poliestrowe odcinkowe),

- 100% poliester (50% włókna poliestrowe ciągłe teksturowane, 30% włókna poliestrowe ciągłe, 20% poliestrowe odcinkowe),

a wprowadzane na obszar celny Unii we wcześniejszym terminie są taryfikowane

w pozycjach wyżej wymienionych (5407 od 91 do 94).

Skarżący wskazał także, że wszystkie tkaniny, które zawierają ponad 50% włókien poliestrowych, nazywamy tkaninami poliestrowymi i tak je klasyfikujemy. Jeżeli zawierają one powyżej 50% włókien poliestrowych ciągłych teksturowanych lub samych ciągłych, to klasyfikujemy je w dziale włókien chemicznych ciągłych,

a jeżeli jest powyżej 50% włókien poliestrowych odcinkowych - to w dziale włókien chemicznych odcinkowych. Także inne tkaniny poliestrowe importowane przez skarżącego klasyfikowane są, z uwagi na swój skład, w pozycjach 5407 od 71 do 74, a dotyczy to tkanin złożonych z:

1. 80% włókna ciągłe poliestrowe, 20% ciągłe syntetyczne,

2. 80% włókna ciągłe poliestrowe teksturowane, 20% ciągłe syntetyczne,

3. 40% włókna ciągłe poliestrowe teksturowane, 40% ciągłe poliestrowe, 20% ciągłe syntetyczne.

Zdaniem skarżącego w tej pozycji, tj. 5407 73, mogłaby być klasyfikowana przedmiotowa tkanina, składająca się z około 60% włókien ciągłych poliestrowych teksturowanych i około 40% poliestrowych ciągłych. Ustawodawca w dziale 54 Taryfy, wyszczególniając odpowiednie pozycje taryfowe (na poziomie jednej kreski) opisał szczegółowe warunki jakie mają spełniać tkaniny i pod jaką pozycją należy klasyfikować tylko i wyłącznie tkaninę spełniającą w 100% zadane warunki. Jeżeli skład tkaniny nie odpowiada szczegółowym podanym warunkom, istnieją pozycje, określające tkaninę w sposób bardziej ogólny, pod którymi można i trzeba ją sklasyfikować. Oddzielną pozycję (na poziomie jednej kreski) przewidziano dla szczególnego typu tkaniny, zawierającej powyżej 85% włókien ciągłych poliestrowych teksturowanych i równorzędną pozycję, również na poziomie jednej kreski, dla szczególnego rodzaju tkanin, zawierających 85% lub więcej włókien ciągłych poliestrowych.

Skarżący zaznaczył ponadto, że w uzasadnieniu decyzji w żaden sposób nie odniesiono się do argumentu powołującego się na treść motywu 8 rozporządzenia Rady (WE) nr 1487/2005 z dnia 12 września 2005r. nakładającego cło antydumpingowe. Zdaniem skarżącego nie można zgodzić się ze stwierdzeniem,

że przedmiotem importu były tkaniny jednobarwne (jednolitej barwy). Była to tkanina poliestrowa z przędz o różnych barwach, w przypadku której z wcześniej, barwionej przędzy tka się materiał a deseń tworzy się przez wyplatanie wzoru ( a nie przez nadruk lub barwienie). Wyjaśnienia taryfowe nic nie mówią o technologii uzyskania odcieni tej samej barwy. W rzeczywistości liczy się końcowy efekt wzrokowego postrzegania barwy tkaniny. Mat czy połysk to oczywista różna intensywność koloru. Istnieje subtelna różnica między włóknami wątku i osnowy przedmiotowej tkaniny. Dlatego nie można zgodzić się ze stwierdzeniem, że tkanina jest jednobarwna.

Skarżący wskazał, że Dyrektor Izby Celnej w uzasadnieniu decyzji stwierdził, że przedmiotowy materiał to materiał tkany barwiony – 100% poliester, który klasyfikowany powinien być do kodu CN 5407 69 90 10 obejmującego pozostałe tkaniny z przędzy z włókna ciągłego syntetycznego , barwione, zawierające 85% masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych nieteksturowanych, tymczasem

z opinii biegłych wydanej w sprawie wynika, że udział procentowy przędzy teksturowanej w przedmiotowej tkaninie białej wynosi 63,36% (czyli tylko 36,64% włókien nieteksturowanych). Zakwalifikowanie jej zatem przez organ do pozycji taryfy celnej właściwej dla tkanin zawierających 85% masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych nieteksturowanych, było błędne.

Skarżący zarzucił, że bezpodstawnie organ nie zwrócił się do biegłego

o zadanie pytań sformułowanych przez skarżącego.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji oraz odnosząc się do zarzutów skargi. Podtrzymał także stanowisko w sprawie odstąpienia od przekazania biegłemu otrzymanych od skarżącego pytań. Podał, że część z nich dotyczyła impregnacji, co nie było przedmiotem ekspertyzy. Biegły w opinii określił sposób powstania na importowanej tkaninie wzoru, rodzaj użytej przędzy i metodę barwienia, co stanowiło odpowiedź na pozostałe pytania skarżącego.

Dodał ponadto, że przedmiotowej sprawie, wbrew twierdzeniu skarżącego klasyfikację spornych towarów przeprowadzono stosownie do przepisów obowiązujących w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego, z uwzględnieniem posiadanych przez organ celny wiadomości z zakresu rodzaju przędzy użytej do produkcji importowanych tkanin poliestrowych i ich barwienia. Środek w postaci cła antydumpingowego zastosowano zgodnie z brzmieniem art. 20 WKC, uwzględniając ustaloną w postępowaniu klasyfikację tkaniny poliestrowej objętej zgłoszeniem celnym nr [...] do kodu towaru 5407 69 90 10.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Sąd uznał,

że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności odnieść się należy do zarzutu dotyczącego wydania przez Dyrektora Izby Celnej [...] postanowienia z dnia 10 maja 2007 r. ,

nr [...] o stwierdzeniu nieważności postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego [...] z dnia 17 lipca 2006 r. z rażącym naruszeniem przepisów Ordynacji podatkowej.

Jak już wskazano wyżej, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy ( art. 134 § 1 p.p.s.a.). Należy w tym miejscu przytoczyć stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w uchwale z dnia 3 lutego 1997 r., OPS 12/96 (ONSA 1997, nr 3, poz. 104), w której stwierdzono, że "sprawę" wyznacza przedmiot zaskarżenia, który skarżący wskazuje przez określenie w skardze zaskarżonego aktu lub czynności. W postępowaniu sądowoadministracyjnym wprawdzie obowiązuje zasada niezwiązania Sądu granicami skargi , jednakże nie oznacza to, że Sąd nie jest związany granicami przedmiotu zaskarżenia, którym jest konkretny akt lub czynność, kwestionowane przez uprawniony podmiot.

Opisane wyżej postanowienie , choć poprzedza oceniane w niniejszym postępowaniu decyzje administracyjne dotyczące weryfikacji zgłoszenia celnego, nie zostało wydane w granicach sprawy niniejszej, i , jako takie, nie podlega kontroli

w niniejszym postępowaniu. Inną sprawą jest bowiem sprawa dotycząca nieważności postanowienia organu, innym zaś – kwestia weryfikacji zgłoszenia celnego.

Na marginesie wskazać trzeba, że strona nie skorzystała we właściwym czasie

z możliwości weryfikacji kwestionowanego obecnie postanowienia, gdyż nie wniosła na nie zażalenia.

Kolejnym zarzutem było naruszenie przepisu art. 220 ust. 2b rozporządzenia Rady ( EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny ( Dz. U. UE.L.92.302.1).

Przepis ten stanowi, że zaksięgowania retrospektywnego nie dokonuje się, gdy kwota opłat celnych należnych zgodnie z przepisami prawa nie została wykazana

w rachunkach w następstwie błędu samych organów celnych , który to błąd nie mógł zostać w racjonalny sposób wykryty przez osobę zobowiązaną do uiszczenia opłat celnych działającą w dobrej wierze i przestrzegającą przepisów obowiązujących

w zakresie zgłoszenia celnego.

Skarżący tak konstruuje w skardze zarzut naruszenia powyższego przepisu,

że upatruje błąd organów celnych zarówno w – jego zdaniem - błędnym zastosowaniu art. 247 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 23 ust. 2 Prawa celnego , jak i w tym, że nie zastosowano przepisów rozporządzenia Rady ( WE) nr 1487/2005.

Ten pierwszy przypadek dotyczy wydanego przez Dyrektora Izby Celnej [...]

w dniu 10 maja 2007r. postanowienia nr [...]. Nie dokonując oceny prawidłowości tegoż postanowienia, lecz dokonując pewnych założeń na potrzeby rozstrzygnięcia niniejszej sprawy należy stwierdzić, że nawet gdyby postanowienie to było dotknięte zarzucanym "błędem" , to i tak nie byłby to błąd w rozumieniu przepisu art. 220 ust. 2 b rozporządzenia Rady ( EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny .

Wskazywane postanowienie dotyczy bowiem stwierdzenia nieważności postanowienia organu, nie zaś kwestii związanych z kwotami opłat celnych.

W drugim natomiast przypadku , czyli w przypadku nie zastosowania przez Naczelnika Urzędu Celnego [...] przepisów rozporządzenia Rady ( WE) nr 1487/2005 z dnia 12 września 2005 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe oraz ostatecznie pobierające tymczasowe cło nałożone na przywóz niektórych wykończonych tkanin z włókien poliestrowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej( Dz. U. UE. L. 05.240.1 - z dnia 16 września 2005 r.), można mówić

o błędzie w rozumieniu art. 220 ust. 2b rozporządzenia Rady ( EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, bowiem błąd ten dotyczy należnych kwot opłat celnych.

Nie można jednak, zdaniem Sądu , uznać, że spełnione zostały wszystkie przesłanki z art. 220 ust. 2b w/w rozporządzenia. Przepis ten uzależnia bowiem nie dokonanie zaksięgowania retrospektywnego nie tylko od błędu organu, lecz i od tego, że błąd ten nie mógł w racjonalny sposób zostać wykryty przez osobę działającą w dobrej wierze i przestrzegającą przepisów obowiązujących w zakresie zgłoszenia celnego.

Postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego [...] nr [...] , którym dokonano zmian dotyczących kodu towaru zawartego w polu 33 zgłoszenia celnego, z pominięciem kwot wynikających z długu celnego, wydane zostało w dniu 17 lipca 2006 r.

Brak racjonalnej możliwości wykrycia błędu ocenia się mając na uwadze staranność dłużnika i jego profesjonalne doświadczenie, jak też charakter samego błędu.

Z informacji podanych przez skarżącego na rozprawie wynika, że jest on osobą, która od około 2002 r. zajmuje się działalnością związaną ze sprowadzaniem tkanin

z Chin. Wiedział on o wejściu w życie rozporządzenia dotyczącego ceł antydumpingowych. W rozporządzeniu tym taki kod towaru, jak wskazany przez organ w omówionym postanowieniu został wymieniony wprost, co powinno skłonić skarżącego do zastanowienia się, czy działanie organu celnego było poprawne.

Nie jest istotne przy tym, że organy czy funkcjonariusze celni nie działali na podstawie obowiązujących przepisów prawa, lecz że z uwagi na treść art. 220 ust. 2 b w/w rozporządzenia na skarżącym spoczywał obowiązek przestrzegania przepisów, czyli także swoistej kontroli działalności organów celnych w tym zakresie. Ponadto skarżący był reprezentowany przez "D", czyli podmiot zorientowany

w obowiązujących przepisach prawa dotyczących zgłoszeń celnych i należności z nimi związanych. Okoliczności te wykluczają, w ocenie Sądu, przyjęcie, że zostały spełnione przesłanki z art. 220 ust. 2 b rozporządzenia Rady ( EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, pozwalające na niedokonywanie zaksięgowania retrospektywnego kwot należności celnych.

Kolejnym zarzutem skargi było naruszenie prawa materialnego przez błędne ustalenie pozycji, czy też uściślając - kodu - odpowiadającego przedmiotowemu towarowi.

W myśl art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.) do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego.

Zgłoszenie celne winno zostać dokonane zgodnie z przepisami prawa celnego. Polska z dniem przystąpienia do Unii Europejskiej przyjęła Wspólną Taryfę Celną, która została wprowadzona rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE. L. 87. 256.1).

Załącznik I do tegoż rozporządzenia zawiera Nomenklaturę Scaloną oraz stawki celne, dodatkowe jednostki statystyczne i inne niezbędne informacje.

Załącznik ten jest zmieniany co roku, bowiem zgodnie z treścią art. 12 rozporządzenia Rady nr 2658/87, Komisja przyjmuje każdego roku rozporządzenie przedstawiające pełną wersję Nomenklatury Scalonej wraz ze stawkami celnymi. Wspomniane rozporządzenie jest publikowane nie później niż dnia 31 października

w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich i stosuje się je od dnia 1 stycznia roku następnego. W sprawie niniejszej zgłoszenia celnego dokonano w dniu 2 marca 2006 r., czyli w dacie tej obowiązywało rozporządzenie Komisji Europejskiej

nr 1719/2005 z dnia 27 października 2005 roku zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej

i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej – obowiązujące od dnia

1 stycznia 2006 r. ( Dz. U. UE. L.05.286.1).

Z brzmienia reguły 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej

( ORINS) wynika, że tytuły sekcji, działów i poddziałów są jedynie wskazówką, bowiem dla potrzeb prawnych klasyfikacji towarów należy ustalać zgodnie

z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów. Celem wprowadzenia uwag do sekcji i działów jest rozwiązywanie mogących powstać trudności w klasyfikacji taryfowej m.in. poprzez ustalenie definicji.

Reguła 6 stanowi, że klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich,

z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z reguł 1- 5 , stosując zasadę , że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły , jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej.

Skarżący proponował zataryfikowanie tkaniny do kilku różnych pozycji.

W odwołaniu wskazywał na kody 5907 , 5407 91-94, ze wskazaniem na 5407 93 00 00, a także na 5407 53 00, zaś w skardze- także na kod 5407 73.

Organ natomiast ostatecznie przyjął, że towar powinien być zataryfikowany pod kodem CN 5407 69 90 10.

W ocenie Sądu organ prawidłowo wykluczył możliwość klasyfikacji przedmiotowych tkanin do pozycji 5907, która dotyczy tekstyliów impregnowanych

z uwagi na treść uwagi 5 a do działu 59, z której wynika, że pozycja ta nie obejmuje materiałów, w których impregnacja nie jest widoczna gołym okiem. Swoją argumentację wsparł treścią wyroku Sądu z dnia 30 września 1982r. nie tłumaczonego na język polski , z którego wynika, że widoczne gołym okiem oznacza bezpośrednio widoczne podczas kontroli wzrokowej. W ocenie organu treść uwagi 5a wyklucza zastosowanie jakichkolwiek dodatkowych czynności w celu stwierdzenia istniejącej impregnacji i należy z tym stanowiskiem się zgodzić.

Zarzut skarżącego dotyczący naruszenia przez organ zakazu powoływania się na przepisy wspólnotowe, nie przetłumaczone na język krajowy, z uwagi na przytoczenie przez organ nietłumaczonego na język polski orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, jest chybiony. Orzeczenia takie mają walor wykładni prawa wspólnotowego i nie muszą być tłumaczone na wszystkie języki państw członków Unii Europejskiej, a ponadto przywołany przez organ wyrok nie stanowił podstawy prawnej decyzji.

Organ prawidłowo również wykluczył możliwość klasyfikacji przedmiotowych tkanin do podpozycji 5407 91 do 94 ze wskazaniem kodu 5407 93 00 00 , jak i do kodu i 5407 53 00.

Kody te należą do pozycji 5407 Taryfy celnej, obejmującej Tkaniny z przędzy

z włókna ciągłego syntetycznego , włącznie z tkaninami wykonanymi z materiałów objętych pozycją 5404. W sprawie nie było sporne, że przedmiotowe tkaniny wykonane są z poliestrowych włókien ciągłych, zaś włókna poliestrowe są – zgodnie z uwagą 1 do działu 54, włóknami syntetycznymi. W tej sytuacji należy przedmiotowe tkaniny zakwalifikować do pozycji 5407- zgodnie z brzmieniem pozycji i treścią uwagi 1 ORINS.

Organ prawidłowo wskazuje, że – zgodnie z regułą 6 ORINS, trzeba mieć na uwadze, że tylko podpozycje tej samej pozycji mogą być porównywane. Skoro więc w pozycji 5407 na poziomie jednej kreski tkaniny poliestrowe występują jako

- tkaniny wykonane z przędzy o dużej wytrzymałości na rozciąganie, z nylonu lub pozostałych poliamidów , lub z poliestrów

-pozostałe tkaniny, zawierające 85 % masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych teksturowanych

-pozostałe tkaniny, zawierające 85 % masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych,

to nie jest możliwe dokonanie takiej taryfikacji, jak wskazuje skarżący ( do podpozycji 5407 91-94, ze wskazaniem na 5407 93 00 00 ) , bowiem w podpozycjach tych

i pośrednio - we wskazanym kodzie- nie wymieniono poliestrów, które są pojęciem bardziej szczegółowym niż syntetyki.

Podobnie rzecz się ma ze wskazaną przez skarżącego w skardze podpozycją 5407 73, która znajduje się przy pozycji z jedną kreską – pozostałe tkaniny, zawierające 85 % masy lub więcej włókien ciągłych syntetycznych; nie ma tu mowy o poliestrach.

Na podstawie zebranych w sprawie dowodów nie można było uznać,

że przedmiotowy towar był wykonany z przędzy poliestrowej o wysokiej wytrzymałości na rozciąganie, wobec czego pozycja - tkaniny wykonane z przędzy

o dużej wytrzymałości na rozciąganie, z nylonu lub pozostałych poliamidów , lub z poliestrów- nie ma w sprawie niniejszej zastosowania. W tej sytuacji istotny jest procentowy udział włókien teksturowanych. Organ – z uwagi na rozbieżność w tym zakresie w badaniu Laboratorium Celnego i stanowisku strony dopuścił dowód

z opinii biegłego. Ze sporządzonej przez prof. K. P. opinii wynika, że udział przędzy teksturowanej w badanej próbce wynosi 63,36 % ( wynik zbliżony do wielkości wskazanej przez stronę ).

Skoro więc włókien teksturowanych jest mniej niż 85 %, nie jest możliwe zaklasyfikowanie tkaniny do wskazanej podpozycji przez skarżącego , tj. 5407 53 00, bowiem jest to podpozycja na poziomie dwu kresek w pozycji z jedną kreską – pozostałe tkaniny, zawierające 85 % masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych teksturowanych.

Wobec powyższego organ odwoławczy zasadnie uznał także, że klasyfikacja tkaniny dokonana przez organ pierwszej instancji - do kodu 5407 52 00 00 – barwione tkaniny zawierające 85 % masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych teksturowanych jest nieprawidłowa.

Pozostała w tej sytuacji tylko jedna pozycja na poziomie jednej kreski:

-pozostałe tkaniny, zawierające 85 % masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych.

Na poziomie dwóch kresek dokonano podziału na tkaniny

- - zawierające 85 % masy lub więcej włókien ciągłych nieteksturowanych

- - pozostałe.

Skoro z opinii biegłego wynika, że udział włókien nieteksturowanych wynosi 36,64%, to właściwa jest klasyfikacja do podpozycji - - pozostałe (5407 69).

Ta podpozycja uzależnia klasyfikację od barwy przędzy i sposobu barwienia tkaniny:

- - - 5407 69 10 Niebielone lub bielone

- - - - 5407 69 10 10 Bielone

- - - - 5407 69 10 90 Pozostałe

- - - 5407 69 90 Pozostałe

- - - - 5407 69 90 10 Barwione lub zadrukowane

- - - - 5407 69 90 90 Pozostałe.

Organ odwoławczy zakwalifikował ostatecznie przedmiotowe tkaniny do kodu CN 5407 69 90 10 – czyli do tkanin barwionych.

Skarżący twierdził, że tkanina powinna być zataryfikowana do kodu 5407 93

ze względu na różne barwy – odcienie wątku i osnowy. W ocenie Sądu zarzut skargi, że przedmiotowe tkaniny należy uznać nie za tkaniny barwione, ale za tkaniny o różnych barwach, jest chybiony. Zgodnie z uwagą 1 do podpozycji do sekcji XI

( materiały i artykuły włókiennicze) załącznika I do Taryfy celnej , tkanina barwiona to tkanina, która jest barwiona na jedną, jednolitą barwę inną niż biała ( o ile z kontekstu nie wynika inaczej) lub została poddana obróbce z zastosowaniem barwionego środka wykończającego o barwie innej niż biała( o ile z kontekstu nie wynika inaczej), w sztuce lub składa się z przędzy barwionej o jednolitej, pojedynczej barwie. Tkanina z przędz o różnych barwach zaś, to tkanina (inna niż zadrukowana), która składa się z przędz o różnych barwach lub z przędz o różnych odcieniach tej samej barwy

( innej niż naturalna barwa włókien składowych) lub składa się z przędzy bielonej lub niebielonej i przędzy barwionej lub składa się z przędz melanżowych lub mieszanych.

Organ odwoławczy dopuścił dowód z opinii biegłego prof. dr hab. inż. M. S. przede wszystkim w celu ustalenia, czy przedłożone próbki tkanin (przy czym opinia dotyczyła różnych próbek o różnych barwach) są tkaninami wykonanymi z przędz

o różnych barwach, czy też mat i połysk to różna intensywność tej samej barwy.

Z opinii biegłego wynika wyraźnie, że do produkcji przedmiotowej tkaniny zastosowano przędze poliestrowe – w osnowie teksturowane pneumatycznie sczepiane, w wątku poliestrowe bezskrętowe gładkie. Z opinii wynika też, że różnice w odbiciu światła ( mat i połysk) wynikają z zastosowania do produkcji tkaniny przędz o różnej strukturze , a nie są wynikiem różnej barwy włókien. Wynika z niej też, że tkanina "kolorowa" jest tkaniną barwioną w procesie wykończenia,

co oznacza, że barwiono już wyprodukowaną tkaninę. W tej sytuacji należy uznać, że przedmiotowa tkanina jest tkaniną barwioną, nie zaś tkaniną z przędz o różnych barwach.

Organ odwoławczy zasadnie wskazał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że sama strona dokonując zgłoszenia celnego zadeklarowała materiał tkany barwiony, przypisując mu co prawda niewłaściwy kod CN - 5407 72 00 00 - lecz też dotyczący tkanin barwionych. Ponadto przyjęcie, że przedmiotowe tkaniny są tkaninami barwionymi jest zgodne z informacją zawartą w fakturze dotyczącą tego towaru.

Odnosząc się ponadto do zarzutu skargi, iż organ nie uwzględnił w decyzji treści motywu 8 rozporządzenia Rady ( WE) nr 1487/2005 z dnia 12 września 2005 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe (...) , a - zdaniem skarżącego - w niniejszej sprawie mamy do czynienia z produktem identycznym, jak opisany we wskazanym motywie, stwierdzić należy, że zarzut ten jest chybiony.

Motyw ten brzmi następująco: (...) produkt objęty postępowaniem należy odróżnić od tkanin tkanych z włókien poliestrowych z przędz o różnych barwach, w przypadku których z wcześniej barwionej przędzy tka się materiał, a deseń tworzy się przez wyplatanie wzoru. Ten drugi produkt ma odmienne właściwości fizyczne i chemiczne, ponieważ użyty do jego wytworzenia surowiec (wcześniej barwiona przędza) jest inny, a deseń otrzymuje się przez wyplatanie, a nie przez nadruk lub barwienie. Ponadto taki rodzaj wykończonej tkaniny jest zazwyczaj używany w obiciach mebli, podczas gdy produkt objęty postępowaniem jest używany prawie wyłącznie do produkcji odzieży.

W motywie tym mowa jest zarówno o przędzy o różnych barwach, jak i o tym,

że materiał tka się z wcześniej barwionej przędzy. W sprawie niniejszej ani nie można mówić o przędzy o różnych barwach, ani też o tym, by materiał powstał

z wcześniej barwionej przędzy.

Należy stwierdzić natomiast , że częściowo zasadny jest zarzut dotyczący nieprawidłowości pewnego fragmentu uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy dokonując podsumowania ustaleń podał , że przedmiotowy materiał powinien być zaklasyfikowany do kodu CN 5407 69 90 10 i wskazał, że kod ten obejmuje "pozostałe tkaniny z przędzy z włókna ciągłego syntetycznego, barwione, zawierające 85 % masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych nieteksturowanych", co nie odpowiada opisowi tego kodu. Opis, co wynika

z pozostałej treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji, powinien prawidłowo brzmieć : "pozostałe tkaniny z przędzy z włókna ciągłego syntetycznego, barwione, zawierające 85 % masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych", a najściślej : Tkaniny z przędzy z włókna ciągłego syntetycznego, włącznie z tkaniami wykonanymi z materiałów objętych pozycją 5404, - Pozostałe tkaniny, zawierające 85 % masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych, - -Pozostałe, - - - Pozostałe, - - - - Barwione lub zadrukowane.

Jednak to omyłkowe opisanie przyjętego kodu nie ma wpływu na treść rozstrzygnięcia.

W ocenie Sądu organ zasadnie nie zwracał się do biegłego M. S. o udzielenie odpowiedzi na sformułowane przez skarżącego pytania, bowiem uzyskanie odpowiedzi na zadane pytania w okolicznościach niniejszej sprawy było zbędne.

Dołączona do skargi opinia rzeczoznawcy E. P. nie dotyczy próbki przedmiotowego materiału, wobec czego nie może mieć wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji.

Zdaniem Sądu organ zasadnie uznał, że ustalona taryfikacja powoduje objęcie przedmiotowej tkaniny cłem antydumpingowym zgodnie z przywołanym wyżej rozporządzeniem Rady ( WE) nr 1487/2005 z dnia 12 września 2005 r. , bowiem obejmuje ono tkaniny barwione, a eksporter towaru nie został wymieniony w grupie przedsiębiorstw, wobec których można stosować przypisane im stawki ostatecznego cła antydumpingowego.

W ocenie Sądu, dokonującego oceny zaskarżonej decyzji nie tylko pod kątem zarzutów skargi, nie można zarzucić jej naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania.

Mając powyższe na względzie Sąd na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.