Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2691/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 105  par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch- Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak- Podsiadły, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant st. ref. Karolina Kaca, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2014 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego skargę oddala.


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] wydaną [...] października 2013 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie G. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r.

W uzasadnieniu wydanej decyzji organ odwoławczy podał, że w dniu 29 kwietnia 2013 r. do organu wpłynęło zawiadomienie J. P., właścicielki działki o nr ew. [...] i [...] w sprawie nieprawidłowości w prowadzeniu budowy budynku mieszkalnego na działce o nr [...] we wsi N..

Po przeprowadzenie postępowania w sprawie PINB decyzją nr [...] wydaną dnia [...] sierpnia 2013 r. umorzył postępowanie administracyjne.

W ocenie organu odwoławczego rozstrzygnięcie organu I instancji jest zgodne z prawem. Organ odwoławczy podkreślił, że PINB w Powiecie G. swoje rozstrzygnięcie uzasadnił ustaleniami podjętymi w toku postępowania oraz ustaleniami wynikającymi z przedstawionego w dniu 29 lipca 2013 r. przez inwestora M. Z. dokumentu – "Wznowienie punktów granicznych, wykonanego 'przez uprawnionego geodetę Bogusława Klempnerowskiego, z którego wynika, że "istniejący fundament na którym został posadowiony budynek przez inwestora Pana M. Z., zgodnie z decyzją [...] z dnia [...] lipca 2010 r., jest przesunięty względem granic ewidencyjnych w kierunku północnym. Spowodowane to jest błędnym wytyczeniem wykonanym przed zakupem działki przez inwestora.". Z w/w dokumentacji wynika, że przesunięcie istniejących fundamentów w kierunku działki o nr ew. [...] (skarżącej) wynosi 0,13 m. W ocenie [...]WINB prawidłowo PINB w G. stwierdził, że "przekroczenie granicy o ok. 0,13 m jest w granicach akceptowalnego błędu geodezyjnego przyjmowanego z tolerancją ok. 0,10 m (dla I grupy wymagań dokładnościowych pomiaru wg standardu technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 listopada 2011 r. Dz. U. nr 263 poz. 1572 rozdizał 4 § 28 pkt 3 ppkt 1.). Zdaniem [...] WINB odstępstwa w zakresie zmiany usytuowania fundamentów przedmiotowego obiektu nie można uznać za istotne, które uzasadniałoby nałożenie obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego.

Odnosząc się do zarzutów niewykonania wszystkich prac budowlanych przy fundamentach [...] WINB wskazał, że nie znajdują one potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym. Z projektu budowlanego segmentu mieszkalnego w zabudowie szeregowej (na istniejących fundamentach) na dz. nr ew. [...] we wsi N." Gmina G. wynika, że "Przed przystąpieniem do prac budowlanych należy dokonać oględzin fundamentów przez osobę uprawnioną - inżyniera budownictwa lądowego". Przenosząc powyższe wytyczne na grunt mniejszej sprawy organ zauważył, że zgodnie z Dziennikiem budowy [...] i zapisem z dnia [...] kwietnia 2013 r., dokonano "sprawdzenia istniejących fundamentów" przez inżyniera budownictwa lądowego M. Z.. Ponadto w/w projekt zakłada "Wykonanie lokalnych odkrywek fundamentów w ilości określonej przez osobę dokonującą oględzin". Wskazane zalecenia również znajdują odzwierciedlenie w w/w Dzienniku budowy, z którego wynika, że w dniu 16 kwietnia 2013 r. nastąpiło "Wykonanie odkrywek fundamentów" oraz "Podjęto decyzje o wzmocnieniu fundamentów". Wykonanie wzmocnienia fundamentów przedstawia załączony do akt sprawy Aneks do projektu budowlanego – przekrój fundamentu sporządzony przez inż. budownictwa M. Z.. Powyższe potwierdza zapis z Dziennika budowy z dnia 18 kwietnia 2013 r. wskazujący, że dokonano "Połączenia starych fundamentów (istniejących) z nowym fundamentem. Fundamenty połączono przy pomocy prętów żebrowanych 0 16. Grubość wylewki betonowej 45 cm."

Stwierdzenie przez organ nadzoru budowlanego, że inwestycję wykonano zgodnie z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę oraz przepisami uprawniało PINB w Powiecie G. do umorzenia postępowania administracyjnego.

Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia organ odwoławczy wskazał, że powiatowy organ nadzoru budowlanego prawidłowo stwierdził, że w niniejszej sprawie brak jest przesłanek do dalszego prowadzenia postępowania w sprawie i umorzył postępowanie administracyjne na podstawie art. 105 § 1 Kpa.

Zgodnie z art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego "Gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości lub w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości lub w części".

Umorzenie postępowania nie jest zależne ani od woli organu administracji, ani tym bardziej pozostawione do uznania organu - organ ten jest zobowiązany do umorzenia postępowania w przypadku stwierdzenia jego bezprzedmiotowości, co ma odzwierciedlenie w niniejszej sprawie.

Organ podał, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte na wniosek J.P. z dnia 25 kwietnia 2013 r. Żądanie wyrażone w w/w piśmie nie zostało sprecyzowane w sposób umożliwiający odniesienie się do niego w sentencji decyzji, stąd postępowanie należało umorzyć.

Argumenty przedstawione przez skarżącą w odwołaniu nie wnoszą do sprawy istotnych elementów i w świetle Prawa budowlanego nie mogą skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji organu I instancji.

Odnosząc się do zarzutów przywołanych w odwołaniu [...] WINB wskazał że wszelkie spory pomiędzy właścicielami wynikłe na tle naruszenia prawa własności nieruchomości nie należą do materii regulowanej przepisami prawa budowlanego i wykraczają poza granice właściwości organów administracji. Powyższe podlega kognicji sądów powszechnych na zasadach określonych w przepisach kodeksu cywilnego.

[...] WINB wyjaśnił, że również podnoszone w odwołaniu kwestie dotyczące naruszenia zasad BHP i Prawa pracy wobec pracowników nie należą do kompetencji organów nadzoru budowlanego.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła J. P..

Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji podała, że ocena organów w niniejszej sprawie jest ogólnikowa, sposób prowadzenia budowy na sąsiedniej działce budzi jej obawy o jakość sztuki budowlanej, tym bardziej, że budynek jest posadowiony w inny sposób niż zapisany w projekcie, budynek przekroczył granicę działki inwestora co znacząco utrudni skarżącej w przyszłości wybudowanie domu.

Odkrywkowa ocena stanu kilkunastoletnich fundamentów segmentu, będącego przedmiotem sporu została wykonana i poddana ocenie przez inż. M. Z., będącego jednocześnie kierownikiem tejże budowy i inwestorem. Niepowołanie osoby postronnej, a wykonanie prac przez osobę zainteresowaną sprawą budową budzi podejrzenie o działania na korzyść przebiegu budowy, a nie działania dla jakości budowanego segmentu.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z póżn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez m.in. kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z póżn. zm. zwanej dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a także poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji – w ocenie Sądu wykazała, że są one zgodne z prawem, a wobec tego skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego wydana [...] października 2013 r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji tj. PINB w Powiecie G. z [...] sierpnia 2013 r. umarzającą postępowanie administracyjne.

Podstawą prawną kontrolowanego rozstrzygnięcia jest art. 105 § 1 kpa, w myśl którego, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Wskazana regulacja prawna odnosi się do sytuacji gdy postępowanie administracyjne podlega obligatoryjnemu umorzeniu. Jedną przesłanką rozstrzygnięcia wydanego na podstawie art. 105 § 1kpa jest bezprzedmiotowość postępowania.

W doktrynie przyjmuje się, iż bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można w sprawie wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie co do jej istoty. Innymi słowy, bezprzedmiotowość postępowania oznacza, powstanie sytuacji, w której sprawa administracyjna przestaje istnieć. Aby taki stan rzeczy zaistniał nastąpić musi takie zdarzenie prawne lub faktyczne, które spowodowałoby, że przestała istnieć ta szczególna relacja między faktem (sytuację faktyczną danego podmiotu), a prawem (sytuację prawną danego podmiotu), z którą prawo materialne łączy obowiązek konkretyzacji normy w postaci wydania decyzji administracyjnej. Stanowisko zbieżne z przedstawionym wyżej poglądem prezentowane jest także w orzecznictwie sądowym np. w wyroku NSA z dnia 18 kwietnia 1995 r. w sprawie o sygn. akt SA/Łd 2424/94 Sąd wyraził pogląd że z bezprzedmiotowością postępowania (...) mamy do czynienia wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy podkreślić, że organ nadzoru budowlanego, stwierdził, iż przedmiotowy budynek mieszkalny jednorodzinny w zabudowie szeregowej na działce nr [...] w miejscowości N., realizowany jest na podstawie ostatecznej decyzji Starosty G. z dnia [...] lipca 2010 r. O rozpoczęciu robót budowlanych powiadomiono właściwy organ w dniu 9 lutego 2011 r. Budynek budowany jest na istniejących wcześniej fundamentach przy czym fundamenty te zostały wzmocnione betonową ścianką dociskową o szerokości ok. 40 cm (od wewnątrz budynku). Jedynym odstępstwem od warunków pozwolenia na budowę jakie stwierdził organ jest przesunięcie budynku o ok. 13 cm względem granic ewidencyjnych w kierunku działki o nr [...] stanowiącej współwłasność skarżącej. Fakt ten potwierdzają zapisy w Dzienniku budowy oraz przedstawiony do akt sprawy "Aneks do projektu budowlanego – przekrój fundamentu".

W ocenie organu nadzoru budowlanego ustalenia że inwestycję wykonano na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, zgodnie z jej warunkami i przepisami oraz zgodnie z projektem budowlanym – pozwalają na uznanie, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw do wypełnienia dyspozycji zawartej w przepisie art. 51 ustawy Prawo budowlane – a więc zasadnym było umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego.

Sąd podziela powyższą ocenę organu, a także stanowisko, iż wobec przesunięcia budynku w kierunku działki skarżącej – spór w tym zakresie związany z naruszeniem prawa własności nieruchomości wykracza poza granice własności organów administracji orzekających w niniejszej sprawie i podlega kognicji sądów powszechnych.

Wobec powyższych ustaleń należy uznać, że zarzuty skargi nie miały wpływu na treść rozstrzygnięcia.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.