Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1886/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6132 Kary pieniężne za naruszenie wymagań ochrony środowiska
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: ART. 58 PAR 1
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Alina Balicka (spr.) Sędziowie sędzia WSA Joanna Borkowska sędzia WSA Agnieszka Wąsikowska po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi E. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Ochrony Środowiska postanowieniem nr DP-420/664 A/2021/ask, z 27 października 2021 r., wydanym na podstawie art. 58 § 1 w związku z art. 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491), dalej zwanej "Kpa", po rozpoznaniu prośby [...] Sp. z o. o. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z 13 kwietnia 2021 r., znak: WI.7062.8.1.2020.SL, wymierzającej [...] Sp. z o. o., ul. [...] [...], [...]-[...] [...] administracyjną karę pieniężną w wysokości 18 092.827 zł za niedokonanie w terminie do 30 kwietnia 2020 r. rozliczenia wielkości emisji za lata 2018 i 2019 z instalacji PL-[...] zlokalizowanej przy ul. [...] [...], [...]-[...] [...], odmówił wnioskodawcy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z 13 kwietnia 2021 r., znak WI.7062.8.1.2020.SL.

Postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy.

Decyzją z 13 kwietnia 2021 r. Małopolski Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska, na podstawie art. 104 ust. 1, 2, 3 oraz art. 106 ust. 1, 2 i 4 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. z 2021 r. poz. 332) oraz art. 104 Kpa wymierzył [...] Sp. z o. o., ul. [...], [...] [...] administracyjną karę pieniężną w wysokości 18 092.827 zł za niedokonanie w terminie do 30 kwietnia 2020 r. rozliczenia wielkości emisji za lata 2018 i 2019 z instalacji PL-0025-05 zlokalizowanej przy ul. [...], [...] [...].

GIOŚ stwierdził, że decyzja Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z 13 kwietnia 2021 r. zawierała prawidłowe pouczenie co do terminu i sposobu zaskarżenia. Przesyłka pocztowa zawierająca ww. decyzję została nadana w placówce pocztowej na adres: [...] Sp. z o. o., ul. [...], [...] [...]. Przesyłka pocztowa została prawidłowo doręczona w dniu 21 kwietnia 2021 r., zatem termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 5 maja 2021 r.

Strona w dniu 5 maja 2021 r. (data z listu przewozowego) nadała przesyłkę zawierającą odwołanie za pośrednictwem operatora [...] Sp. z o. o. Dalej GIOŚ stwierdził, że w przypadku nadania pisma u innego operatora niż u operatora zobowiązanego do świadczenia usługi powszechnej, tj. Poczta Polska S. A. (decyzja Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia 30 czerwca 2015 r., znak*: DRP.WKP.710.2.2015.26,27), o zachowaniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej decyduje data wpływu pisma do urzędu, w tym wypadku do Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska. Jak wynika z akt sprawy odwołanie wpłynęło do urzędu w dniu 7 maja 2021 r. (data z prezentaty Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Krakowie), zatem po upływie terminu.

W związku z obowiązkiem informacyjnym, o którym mowa w art. 15zzzzzn2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 11 z późn. zm.) Główny Inspektor Ochrony Środowiska pismem z 26 maja 2021 r., znak: DP-420/664 A/2021/am zawiadomił stronę o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z 13 kwietnia 2021 r. Ponadto Główny Inspektor Ochrony Środowiska zawiadomił stronę o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania w terminie 30 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania. Zawiadomienie zostało doręczone stronie w dniu 1 czerwca 2021 r.

Dalej GIOŚ ustalił, że w dniu 21 czerwca 2021 r. (data stempla pocztowego na kopercie) strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z 13 kwietnia 2021 r. W uzasadnieniu wniosku strona wyjaśniła, że opóźnienie w wysyłce odwołania spowodowane było kłopotami kadrowymi w Spółce w związku z trwającym stanem epidemicznym. Strona wskazała, że prawidłowy przepływ informacji w Spółce był utrudniony z uwagi na absencję jedynego pracownika i wykonywanie pracy w formie zdalnej. Ponadto strona podkreśliła, że brak właściwego nadzoru nad organizacją pracy Spółki spowodowany był absencją jednoosobowego zarządu.

Rozpoznając przedmiotowy wniosek GIOŚ wziął pod uwagę przepisy art. 58 § 1 i § 2 Kpa oraz art. 15zzzzzn2 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, w przypadku, o którym mowa w art. 58 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. — Kodeks postępowania administracyjnego, prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie 30 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.

Powyższe przepisy uzależniają przywrócenie terminu od łącznego spełnienia czterech przesłanek, to jest:

1. wniesienia przez zainteresowanego wniosku (prośby) o przywrócenie terminu,

2. uprawdopodobnienia przez osobę zainteresowaną braku swojej winy,

3. dochowania 30 - dniowego terminu (nieprzywracanego do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu),

4. dopełnienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin.

Zatem, jedną z przesłanek przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego. W ocenie GIOŚ strona nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, bowiem w odniesieniu do jednostek organizacyjnych brana jest pod uwagę wina osoby legitymowanej do podejmowania czynności prawnych w jej imieniu. Reprezentujące Spółkę organy obowiązane są do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych, zatem do zapewnienia takiej organizacji pracy, by doręczenie pism i ich wysyłanie było zawsze możliwe. W żadnym razie o braku winy w dopełnieniu wymogów procesowych nie mogą stanowić nieprawidłowości organizacyjne jednostki oraz zaniedbania jej pracowników. Każda Spółka, bez względu na wielość prowadzonej działalności, powinna posiadać dobrze zorganizowany system zastępstw kadrowych i wyszkolenia osób w celu wzajemnego zastępowania. [...] Sp. z o. o. jest Spółką prawa handlowego, wyposażoną w osobowość prawną i posiadającą reprezentujące ją organy, zatem wymagana jest od nich szczególna staranność w prowadzeniu własnych spraw, w tym w zagwarantowaniu prawidłowego odbioru i wysyłki korespondencji.

Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy, GIOŚ uznał, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z 13 kwietnia 2021 r. spowodowane zostało nieprawidłowościami organizacyjnymi Spółki. Strona powoływała się na absencję jedynego pracownika jak i jednoosobowego zarządu, niemniej do wniosku nie dołączyła żadnej dokumentacji potwierdzającej przebieg choroby, zatem nie przedstawiła żadnych dowodów uprawdopodabniających brak winy w naruszeniu terminu procesowego. Natomiast

brak wiedzy na temat operatora wyznaczonego nie jest okolicznością nie do

przezwyciężenia. Ustalenie, który z operatorów pocztowych posiada status operatora wyznaczonego, mieści się w granicach należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 października 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 1509/17).

Ponieważ strona nie dochowała szczególnej staranności w wykonaniu czynności, dla której przepisami prawa ustalony został nieprzekraczalny termin, nie można uznać, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez winy strony.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z 27 października 2021 r. wniosła [...] Sp. z o. o. z siedzibą w [...]. Skarżąca zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie:

1. naruszenie art. 58 § 1 w zw. z 59 § 2 ustawy k.p.a. - przez jego niezastosowanie i niesłuszną odmowę przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wl.7062.8.1.2020.SL pomimo łącznego zaistnienia spełnienia przesłanek ku temu, o których mowa w art. 58 § 1 i 2 k.p.a.,

2. naruszenie art. 9 k.p.a. i art. 8 § 1 k.p.a. poprzez zawarcie w decyzji organu pouczenia, które z perspektywy zarówno obowiązków jak i uprawnień strony było niekompletne, uniemożliwiając tym samym stronie ochronę swoich praw i dochodzenia roszczeń, a tym samym prowadzenie przez organ postępowania w sposób niebudzący zaufania do organów władzy publicznej.

3. naruszenie art. 124 § 2 k.p.a. poprzez sporządzenie uzasadnienia postanowienia w sposób niekompletny, a tj. z pominięciem przytoczenia i wyjaśnienia przepisów prawa na podstawie, których owe postanowienie zostało oparte, a z których wynikać miałby obowiązek nadania przesyłki za pośrednictwem Poczty Polskiej.

Wobec podniesionych zarzutów, skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie wnioskodawcy terminu do wniesienia odwołania od decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z 13 kwietnia 2021 r., o przeprowadzenie dowodów załączonych do niniejszego pisma, na potwierdzenie okoliczności przedstawionych w treści skargi, o zasądzenie na rzecz skarżącej Spółki zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi, skarżąca podniosła, że w żadnej części pouczenia zawartego w decyzji nie została zawarta informacja, że dla prawidłowego wniesienia odwołania konieczne jest jego nadanie za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A. Organ

ograniczył swoje pouczenie do informacji o liczbie dni oraz organie (MWIOŚ) za pośrednictwem, którego przesyłka powinna być nadana. W żadnej części pouczenia nie pojawia się określenie "wyznaczony operator pocztowy" czy nazwa "Poczta Polska S.A." Skarżąca wyjaśniła, że uchybienie uiszczenia opłaty nie zostało w żaden sposób zawinione przez skarżącą a było wynikiem poważnych trudności organizacyjnych wywołanych epidemią COVID-19, która nosi wszelkie znamiona siły wyższej. W okresie kwietnia/maja 2021 roku Spółka nie zatrudniała pracowników etatowych. Jednocześnie jedyna osoba zatrudniona na umowę zlecenia, odpowiedzialna za sprawy administracyjne Spółki, została zakażona wirusem COVID-19, co uniemożliwiło jej powrót do miejsca pracy aż do końca maja 2021 r. W tym czasie, nie tylko z uwagi na bardzo złe samopoczucie, ale i na ograniczenia dla osób chorujących na CCVID-19 (przymusowa kwarantanna) wykonywanie w sposób prawidłowy pracy w sposób zdalny również było niemal niemożliwe. Ponadto zły stan zdrowia Prezesa Spółki (będącego jednocześnie członkiem jednoosobowego zarządu Spółki) nie pozwalał w przedmiotowym okresie na osobiste nadzorowanie prawidłowego nadawania przesyłek w imieniu skarżącej. Przygotowane w trybie zdalnym odwołanie zostało wydrukowane na podpisanym przez Prezesa zarządu znacznie wcześniej (in-blanco) papierze firmowym znajdującym się w siedzibie spółki. Z braku innych osób, które bez narażania się na zbędne ryzyko mogłyby nadać wspomniane odwołanie - przesyłka została przygotowana do wydruku i nadana całkowicie grzecznościowo (na prośbę chorego pracownika [...]) przez osobę zatrudnioną w odrębnej firmie. Ze względu na obostrzenia epidemiczne i działania zmierzające do ograniczania ryzyka zakażenia - poza sytuacjami, kiedy co innego wynika np. pouczenia, obie firmy korzystają na co dzień z nadawania przesyłek za pośrednictwem firmy kurierskiej (bezpieczny odbiór zbiorczy z siedziby firmy), ograniczając konieczność delegowania pracownika do osobistego nadawania przesyłek z niewielkiej, pobliskiej placówki Poczty Polskiej.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej "P.p.s.a.") uprawnienia wojewódzkich sądów

administracyjnych sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a tej ustawy. Przepis ten umożliwia zatem sądowi wszechstronne i obiektywne zbadanie sprawy niezależnie od podniesionych zarzutów.

Badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z 27 października 2021 r. odmawiające skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z 13 kwietnia 2021 r., znak WI.7062.8.1.2020.SL.

W rozpoznawanej sprawie podstawę prawną wydanego rozstrzygnięcia stanowi art. 58 § 1 k.p.a., zgodnie z którym, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Z treści powołanego przepisu wynika, że to strona powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność przy dokonywaniu czynności procesowych oraz fakt, że przeszkoda w dokonaniu czynności była od niej niezależna. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej o swoje interesy. Nie budzi zatem żadnych wątpliwości, iż ocena, czy zachodzą przesłanki do zastosowania art. 58 k.p.a. musi odbywać się z odwołaniem do okoliczności konkretnego przypadku.

Zgodnie z art. 15zzzzzn2 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, w przypadku, o którym mowa w art. 58 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. — Kodeks postępowania administracyjnego, prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie 30 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 58

§ 2 k.p.a.). W razie uchybienia terminowi do dokonania określonej czynności początkowym dniem, od którego należy liczyć bieg trzydziestodniowego terminu jest następny dzień po dniu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu (art. 57 § 1 k.p.a.). Jednakże zgodnie z art. 58 § 3 k.p.a. przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne.

Z powołanych przepisów wynika, że zainteresowany wnoszący prośbę o przywrócenie terminu powinien nie tylko uprawdopodobnić, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, ale jednocześnie dopełnić czynności, dla której określony był termin oraz zachować trzydziestodniowy, nieprzywracalny już termin od ustania przyczyny uchybienia terminu do jej wniesienia.

W rozpoznawanej sprawie organ uznał, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jej winy.

Z ustaleń Głównego Inspektora Ochrony Środowiska wynika, że przesyłka zawierająca decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z 13 kwietnia 2021 r. została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 21 kwietnia 2021 r., w trybie art. 45 k.p.a., zgodnie z którym jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Przepis art. 44 stosuje się odpowiednio. Z kolei stosownie do art. 127 § 1 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji, a art. 129 § 2 k.p.a. stanowi, że odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z 13 kwietnia 2021 r. strona skarżąca została prawidłowo poinformowana o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego. Skoro decyzja została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 21 kwietnia 2021 r., to termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 5 maja 2021 r. Skarżąca terminu tego nie dochowała. Jak wynika z akt sprawy odwołanie wpłynęło do organu I instancji w dniu 7 maja 2021 r. Istotną w sprawie okolicznością jest to, że odwołanie zostało nadane, przez skarżącą w dniu 5 maja 2021 r. w firmie kurierskiej z naruszeniem art. 57 § 2 pkt 5 k.p.a. Zgodnie z powołanym przepisem, termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe. Skutki zaś nadania pisma u operatora innego niż wyznaczony było już przedmiotem rozważań w orzecznictwie sądowym, w którym wskazuje się, że w przypadku nadania przesyłki u operatora pocztowego niebędącego

operatorem wyznaczonym, czynność złożenia odwołania uważa się za dokonaną w dacie wpływu pisma do organu, nie zaś w dacie nadania przesyłki (vide np. wyrok z 30 marca 2016 r. I SA/Po 1791/15, z 28 kwietnia 2015 r. I SA/Rz 227/15, wyrok z 21 lipca 2016 r. II SA/Bk 277/16 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zgodnie z art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r. poz. 1529 z późn. zm.) Poczta Polska S.A. pełniła obowiązki operatora wyznaczonego w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie ustawy tj. do dnia 31 grudnia 2015 r. Zgodnie jednak z decyzją Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia 30 czerwca 2015 r. nr DRP.WKP.710.2w.2015.26.27, wydaną na podstawie art. 71 ust. 1 w związku z ust. 3 i 4 Prawa pocztowego, Poczta Polska S.A. została wybrana operatorem wyznaczonym do świadczenia usług powszechnych na lata 2016-2025, z dniem rozpoczęcia wykonywania tego obowiązku od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 grudnia 2025 r. (decyzja dostępna na stronie https://www.uke.gov.pl).

Powyższe oznacza, że skoro rolę operatora wyznaczonego na lata 2016 - 2025 pełni Poczta Polska S.A., to nadanie przesyłki u operatora innego niż ten podmiot skutkuje zachowaniem terminu dopiero wówczas, gdy przed upływem terminu przesyłka wpłynie do organu. Inaczej rzecz ujmując, w takiej sytuacji zachowanie terminu ocenia się nie według daty nadania przesyłki, a według daty wpływu do organu.

Zauważyć należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w dniu 19 października 2015 r. w sprawie sygn. akt I OPS 1/15 podjął uchwałę z której wynika, że oddanie przed upływem przewidzianego prawem terminu pisma procesowego w polskiej placówce pocztowej innego operatora niż operator wyznaczony w rozumieniu art. 178 ust. 1 Prawa pocztowego nie skutkuje zachowaniem terminu w sytuacji, gdy pismo dostarczono sądowi po jego upływie (uchwała dostępna w CBOSA). Co prawda uchwała ta odnosi się do procedury sądowoadministracyjnej, jednakże z uwagi na identyczne brzmienie 83 § 3 p.p.s.a. oraz art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. jej treść można wprost odnieść do sytuacji jaka ma miejsce w sprawie niniejszej.

Reasumując, nadanie przez skarżącą odwołania u operatora innego niż wyznaczony (Poczta Polska) skutkować musiało oceną zachowania terminu do wniesienia odwołania, według daty wpływu do organu a nie według daty nadania przesyłki u operatora. Ta zaś w sprawie niniejszej wskazuje, że odwołanie było spóźnione, bowiem wpłynęło do organu w dniu 7 maja 2021 r.

W skardze skarżąca podniosła, że w okresie kwiecień - maj 2021 r. nie zatrudniała pracowników etatowych. Jedyna osoba zatrudniona na umowę zlecenia pracowała zdalnie. jak również Prezes Zarządu Spółki [...] wykonywał swoje obowiązki zdalnie z uwagi na zły stan zdrowia i okres wzmożonej pandemii wirusa COVID-19.

Zgodnie z art. 58 § 3 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Jak wynika z powyższego przepisu rozstrzygając o przywróceniu terminu organ administracji bierze pod uwagę okoliczność, czy uchybienie nastąpiło bez winy strony. O braku winy można mówić jedynie wówczas gdy przeszkoda w dokonaniu czynności skonfrontowana z obiektywnymi miernikami staranności prowadzi do wniosku, iż zobowiązany do dokonania określonej czynności postępowania nie mógł przezwyciężyć przeszkody w zachowaniu terminu do jej dokonania, nawet przy użyciu największego możliwego w danych warunkach wysiłku. Tym samym, jeżeli przy dochowaniu należytej staranności możliwe było dokonanie czynności w wyznaczonym terminie, to zaniechanie stosownych działań, dzięki którym termin mógłby być zachowany, świadczy o zawinionym uchybieniu terminu. Przy czym należy brać tu pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu należy zaliczyć np. przerwę w komunikacji, powódź, pożar czy nagłą chorobę, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą.

Biorąc pod uwagę powyższe należy uznać, że zaskarżone postanowienie jest prawidłowe. Podniesione przez skarżącą okoliczności, związane z pracą zdalną, nie stanowiły przeszkody, która uniemożliwiała złożenie odwołania od decyzji w terminie. Żaden z pracowników nie korzystał ze zwolnienia lekarskiego. Skarżąca w skardze wskazała, że [...] Spółka z o.o. na co dzień korzysta z nadawania przesyłek za pośrednictwem firmy kurierskiej (bezpieczny odbiór zbiorczy z siedziby firmy), ograniczając konieczność delegowania pracownika do osobistego nadawania przesyłek w placówce Poczty Polskiej. Skarżąca korzysta z usług [...] sp. z o.o. [...] świadczy usługi pocztowe wyłącznie dla przesyłek kurierskich nadanych na podstawie umowy. Jednocześnie [...] nie jest ani operatorem wyznaczonym, ani

operatorem publicznym, co wynika wprost z Regulaminu Świadczenia Usług w Obrocie Krajowym (§ 2 pkt 3). Strona ma prawo do wyboru dowolnego operatora pocztowego, jednakże dokonując tego wyboru musi znać skutki swojego wyboru. Skoro rolę operatora wyznaczonego na lata 2016 - 2025 pełni Poczta Polska S.A., to nadanie przesyłki u operatora innego niż ten podmiot skutkuje zachowaniem terminu dopiero wówczas, gdy przed upływem terminu przesyłka wpłynie do organu. Z akt administracyjnych wynika, że samo odwołanie zostało sporządzone w dniu 27 kwietnia 2021 r., zatem skarżąca miała możliwość dochowania terminu do odwołania korzystając z usług firmy kurierskiej [...]. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, skarżąca przy dochowaniu należytej staranności mogła dokonać czynności w wyznaczonym terminie, a zaniechując stosownych działań, dzięki którym termin mógłby być zachowany, dopuściła do zawinionego uchybienia terminu.

Wbrew zarzutom skargi, pouczenie zawarte w decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z 13 kwietnia 2021 r. co do terminu i sposobu wniesienia środka odwoławczego jest wystarczające i zgodne z prawem. Skarżąca ma prawo korzystać z usług pocztowych firmy kurierskiej [...] ale w swoim interesie musi znać warunki doręczania przesyłek listowych.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, nie uznał zasadności zarzutów skargi naruszenia art. 58 § 1 w zw. z art. 59 § 2, art. 9, art. 8 § 1, art. 124 § 2 k.p.a. i na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.