Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 381/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2005-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz, Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Fornalik,, Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.), Protokolant Agnieszka Lasecka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2005 r. sprawy ze skargi K.P. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatu z dnia [...] r., nr [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2004r. nr [...] Starosta Powiatu orzekł o utracie z dniem [...] sierpnia 2004r. statusu osoby bezrobotnej przez K.P.. Decyzja oparta została na art. 9 ust. 1 pkt 14 a, art. 2 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (DZ.U. Nr 99 poz. 1001). Z uzasadnienia decyzji wynika, że K.P. w wyznaczonym terminie nie stawił się w Powiatowym Urzędzie Pracy oraz w ciągu 5 dni nie usprawiedliwił przyczyny niestawiennictwa. Od decyzji organu I instancji strona wniosła odwołanie, w którym stwierdza, że w wyznaczonym terminie, tj. w dniu [...] sierpnia 2004r., nie mogła stawić się w Powiatowym Urzędzie Pracy, ponieważ w tym czasie opiekowała się chorym na serce ojcem. Dalej strona podaje, że w najkrótszym, możliwym terminie tj. w dniu [...] sierpnia 2004 r. stawiła się w Powiatowym Urzędzie Pracy i powiadomiła o: cyt. "uzasadnionej i niezawinionej przyczynie niestawiennictwa". Strona zarzuca, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, gdyż nie było przesłanek do orzeczenia wobec niej utraty statusu osoby bezrobotnej. Do odwołania strona załączyła kserokopie kart leczenia szpitalnego swojego ojca oraz oświadczenie na okoliczność sprawowania opieki nad ojcem przez K.P. od dnia [...] sierpnia 2004r. Decyzją z dnia [...] października 2004r. nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu l instancji. Organ administracyjny II instancji stwierdził, iż w zaistniałej sytuacji odwołujący się mógł przed wyjazdem poinformować Powiatowy Urząd Pracy o przewidywanym niestawiennictwie. Organ II instancji nie znalazł podstaw do zmiany decyzji organu I instancji.

K.P. wniósł skargę, w której przytacza argumenty podniesione wcześniej w odwołaniu oraz wniósł o uchylenie zaskarżonych decyzji.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł ojej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (DZ.U. z 2004r. nr 99 poz. 1001) starosta pozbawia statusu bezrobotnego, który nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie do 5 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa.

Z treści art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wynika, że aby pozbawić bezrobotnego statusu osoby bezrobotnej, konieczne jest zaistnienie łącznie dwóch okoliczności, tj. nie stawienie się bezrobotnego w wyznaczonym terminie w powiatowym urzędzie pracy oraz nie powiadomienie powiatowego urzędu pracy, w okresie do 5 dni, o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. A zatem pozbawienie statusu osoby bezrobotnej bezrobotnego, który nie stawił się w wyznaczonym terminie w powiatowym urzędzie pracy, ale w zakreślonym ustawowo terminie powiadomił powiatowy urząd pracy o przyczynie niestawiennictwa, stanowi naruszenie przepisu ar. 33 ust. 4 pkt 4 w.w. ustawy.

Z ustalonego w sprawie stanu faktycznego, wynika, że na dzień [...] sierpnia 2004r. K.P. wyznaczoną miał wizytę w Powiatowym Urzędzie Pracy. W wyznaczonym terminie skarżący nie stawił się, jednak w dniu [...] sierpnia 2004r., tj. w po trzech dniach od wyznaczonego terminu, K.P. złożył w Powiatowym Urzędzie Pracy pisemne oświadczenie usprawiedliwiając przyczynę swego niestawiennictwa. Następnie - w ciągu kilku następnych dni - skarżący przedłożył w Urzędzie dokumenty, potwierdzające niemożność stawienia się w dniu [...] sierpnia 2004n Z oświadczenia skarżącego wynika, że przyczyną niestawiennictwa w dniu [...] sierpnia 2004r. w Powiatowym Urzędzie Pracy była konieczność sprawowania opieki nad chorym ojcem.

Ustalony w sprawie stan faktyczny jest bezsporny. W tej sytuacji pozbawienie skarżącego statusu osoby bezrobotnej, z tej przyczyny, że nie stawił się w wyznaczonym terminie w Powiatowym Urzędzie Pracy i w ciągu 5 dni nie powiadomił o przyczynie niestawiennictwa, jest całkowicie bezzasadne.

Bezspornym jest, iż skarżący w ciągu 5 dni od wyznaczonego terminu wizyty usprawiedliwił swoje niestawiennictwo. Następnie przedłożył szereg dokumentów, w tym oświadczenie swego ojca, na poparcie twierdzeń w tym zakresie. Również w odwołaniu od decyzji organu I instancji skarżący zwracał uwagę na okoliczności, które miały zasadnicze dla sprawy znaczenie, jednak organ I instancji -w ramach autokontroli- ich nie zbadał i nie uwzględnił, natomiast organ odwoławczy pominął je.

Należy zwrócić uwagę, na datę wydania decyzji organu I instancji. Decyzja ta wydana została w dniu [...] sierpnia 2004r., tj. przed upływem pięciu dni od daty wyznaczonej wizyty. A zatem zawarte w uzasadnieniu decyzji twierdzenia, dotyczące nie powiadomienia Urzędu o przyczynie niestawiennictwa w okresie do 5 dni, od wyznaczonego terminu, są nieprawdziwe.

Sądy Administracyjne powołane zostały do sprawowania kontroli nad działalnością administracji publicznej. Kontrolę tę sądy administracyjne sprawują, m.in. poprzez badanie zgodności z prawem wydanych przez organy administracyjne aktów administracyjnych.

W niniejszej sprawie Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja organu II instancji oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem przepisów prawa materialnego, przy czym naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 par, 1 pkt 1 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2002r. nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak na wstępie. Na podstawie art. 152 ww. ustawy orzeczono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.