Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 149/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2012-06-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) w zw. z § 2 ust. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
article: art. 34 par. 1, par. 2, art. 17 par. 1, art. 33 pkt 1-7, 9, 10,
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.
article: art. 112, art. 126, art. 144, art. 134,
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Rojek (spr.),, Sędzia WSA Mirosław Surma, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Adamczyk, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 21 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi H. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia 1. oddala skargę, 2. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata A.S.-C. kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

1.1 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...]nr [...] stwierdziło, że zażalenie H. K. na postanowienie Wójta Gminy S. z dnia [...]nr [...] wniesione zostało z uchybieniem terminu.

1.2 W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że Wójt Gminy S. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] uznał za nieuzasadnione zarzuty zobowiązanego H. K.. W postanowieniu tym zawarto pouczenie o terminie i sposobie wniesienia zażalenia. Postanowienie to odebrał H. K. w dniu 6 lutego 2012 r., a w dniu 15 lutego 2012 r. złożył na nie zażalenie. Organ podniósł, że termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 13 lutego 2012 r., zatem strona wniosła zażalenie z uchybieniem terminu określonego w art. 35 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

2.1 Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. H. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K.. Podniósł w niej, że był przekonany, że tak jak dotychczas w innych sprawach, przysługuje mu czternastodniowy termin do dokonania czynności, a nie siedmiodniowy. O siedmiodniowym terminie dowiedział się dopiero z treści zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje:

3.1 Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), określanej dalej jako ustawa P.p.s.a., sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

3.2 Skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżone postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia odpowiada prawu. Ze skargi tej wynika, że H. K. nie kwestionuje okoliczności złożenia zażalenia po terminie, powołuje się natomiast na swoje przekonanie co do przysługującego mu czternastodniowego terminu do wniesienia zażalenia.

3.3 Zgodnie z treścią art. 34 § 1 i § 2 i art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 229, poz. 1954 ze zm.) zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 pkt 1-7, 9 i 10 organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu w tym zakresie stanowiska wierzyciela. Rozstrzygnięcie to następuje w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia.

3.4 W przedmiotowej sprawie Wójt Gminy S. wydał w dniu [...] postanowienie nr [...], w którym zawarł stanowisko wierzyciela w sprawie zarzutów zobowiązanego. W postanowieniu tym zawarł pouczenie, że na niniejsze postanowienie przysługuje zażalenie, które należy wnieść do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. za pośrednictwem Wójta Gminy S. w terminie 7 dni od daty otrzymania postanowienia.

Jak wynika z akt sprawy, postanowienie to doręczone zostało H. K. w dniu 6 lutego 2012r. Zażalenie na to postanowienie podatnik wniósł osobiście w Urzędzie Gminy w S. w dniu 15 lutego 2012r. Skarżący okoliczności tych nie kwestionuje. Wynika z nich niespornie, że H. K. wniósł zażalenie z uchybieniem terminu, który upływał w dniu 13 lutego 2012r. Co jednak istotne, o siedmiodniowym terminie do wniesienia tego środka zaskarżenia skarżący został prawidłowo pouczony w treści postanowienia Wójta Gminy S.. Należy przypomnieć, że prawidłowe pouczenie służy właśnie temu, aby strona nie poniosła szkody z powodu nieznajomości prawa. W ten sposób organy realizują zasadę udzielania informacji stronom opisaną w art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego. Jeśli skarżący miał wewnętrzne przekonanie co do przysługującego mu czternastodniowego terminu winien był je skonfrontować z treścią pouczenia i do niego się zastosować. Strona nie posiadająca fachowej wiedzy prawniczej nie może bowiem przekładać takiego przekonania ponad treść prawidłowego w zakresie terminu pouczenia. Podstawową ogólną zasadą postępowania administracyjnego jest zasada praworządności, opisana w art. 6 Kodeksu postępowania administracyjnego, który stanowi, że organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Powinnością strony jest zatem przyjąć, że organ realizując tą zasadę zawarł prawidłowe pouczenie o przysługującym stronie terminie.

3.5 Czym innym jest natomiast kwestia błędnego pouczenia przez organ. Zgodnie z treścią art. 112 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 126 tej ustawy błędne pouczenie w postanowieniu co do prawa wniesienia zażalenia nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Przepis ten oznacza, że nawet jeśli strona wnosi zażalenie w terminie błędnie podanym w pouczeniu postanowienia, wnosi je skutecznie, nawet jeżeli uchybiła terminowi. Z taką sytuacją nie mamy jednak do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem pouczenie zawarte w postanowieniu w zakresie terminu było prawidłowe. Nie uszło jednak uwadze Sądu, że pouczenie to było błędne w zakresie jakim informuje o konieczności wniesienia zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. za pośrednictwem Wójta Gminy S.. Jak wynika z treści cytowanego wyżej art. 17 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu egzekucyjnego. Wójt Gminy S. jest w niniejszej sprawie wierzycielem, natomiast organem egzekucyjnym jest Naczelnik Urzędu Skarbowego w Busku – Zdroju. Prawidłowe pouczenie winno zatem informować o konieczności złożenia zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Busku – Zdroju. Błąd ten w żaden sposób jednak nie zaszkodził stronie, skoro i tak H. K. złożył zażalenie po terminie. Innymi słowy, błędne pouczenie o organie do którego należy złożyć zażalenie pozostawało bez żadnego związku z okolicznością, że podatnik złożył zażalenie dwa dni po ustawowym terminie. Uchybienie organu nie miało zatem żadnego wpływu na wynik postępowania.

3.6 Podsumowując należy stwierdzić, że stosownie do treści art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 144 tej ustawy prawidłowo Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło, że zażalenie H. K. wniesione zostało z uchybieniem terminu. Uzasadniało to oddalenie skargi na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. orzekł w sentencji wyroku.

3.7 O przyznaniu adwokatowi kwoty 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, Sąd orzekł na postawie art. 250 ustawy P.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).