Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1581/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-05-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe

SENTENCJA

II SA/Kr 1581/04 23-05-2007 POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący (sędzia WSA del.) - Robert Sawuła po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.G. i M.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dn. [...] 09.2004r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w zakresie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia l. umorzyć postępowanie sądowe. II. zwrócić skarżącym połowę uiszczonego wpisu, tj. kwotę 100 zł (słownie sto złotych)


UZASADNIENIE

II SA/Kr 1581/04

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi T. i M.G. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w [...] Nr [...] z [...] 09.2004r. utrzymująca w mocy własną decyzję tegoż organu z [...] 06.2004r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy J. z [...] 07.1998r. [...] o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dz. nr [...] położonej w Z. na wniosek skarżących. Decyzja ta zapadła w następującym stanie faktycznym:

Wójt Gminy J. decyzją z [...] 07.1998 r. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania przestrzennego dla M. i T. G. działki nr [...] w Z. j pod budowę budynku mieszkalnego. W decyzji tej podano, że przedmiotowa działka położona ma być w konturze A 3 MRJ, a obowiązujący wówczas miejscowy plan ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy J. uchwalony uchwałą Rady Gminy w J. [...] z 30.04.1993r. (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...]) dopuszczać ma tego rodzaju zabudowę. Określono w powyższej decyzji szczegółowe warunki zabudowy i wskazano, że decyzja jest ważna do 29.07.1999r..

W dn. 30.06.2003r. do SKO w [...] sprzeciw od powyższej decyzji wniósł Prokurator Rejonowy w N., zarzucając jej obrazę ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego, w szczególności błędne przyjęcie, iż działka objęta decyzją położona jest w konturze A 3 MRJ, podczas gdy położona jest w konturze E 2 Z, a to wykluczało ustalenie warunków zabudowy pod budowę domu mieszkalnego. Prokurator wniósł, aby stwierdzić wydanie przedmiotowej decyzji przez organ gminy w sposób sprzeczny z prawem. Żądanie sprzeciwu prokurator tłumaczył tym, iż zamierzony budynek został już wybudowany i zasiedlony, co ma prowadzić do wniosku, że powstały nowe skutki w sferze administracyjnej i cywilnoprawnej, a decyzja wywołała nieodwracalne skutki prawne.

Decyzją z [...] 06.2004r. SKO w [...] stwierdziło nieważność decyzji Wójta Gminy J. z [...] 07.1998r. w sprawie ustalenia wzizt dla M. i T. G. W podstawie prawnej tej decyzji powołano się na art. 157 § 1, art. 158 § 1, w zw. z art. 156 § 1 pkt 2, art. 160 § 1-§ 4 ustawy z 14.06.1960r. – kodeks postępowania administracyjnego (zwana dalej k.p.a.) oraz art. 40 ust. 1 i art. 46a ust. 1 pkt 1 ustawy z 7.07.1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednol. Dz.U. Nr 15 z 1999r., poz.139 ze zm.). W uzasadnieniu przytaczając stan faktyczny sprawy organ doszedł do wniosku, iż ostateczną decyzję o wzizt wydano z naruszeniem ustaleń planu miejscowego, co w myśl art. 46a ust.1 pkt 1 o zagospodarowaniu przestrzennym wyczerpywać ma przesłankę rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art.156 § 1 pkt 2 k.p.a.. SKO w [...] wskazało, iż dokonując porównania sporządzonego wyrysu z MPOZP Gminy J. stwierdzono, iż działka inwestorów położona jest w konturze planistycznym A 4 MRJ, stanowiącym "tereny adoptowanej jedynie zabudowy rolniczej bez prawa nowej zabudowy" a nie w terenie A 3 MRJ. Jednocześnie organ uznał, że nie jest możliwym ograniczenie rozstrzygnięcia do stwierdzenia wydania decyzji ostatecznej z naruszeniem prawa, albowiem nie do przyjęcia jest teza, że inkryminowana decyzja wójta wywołała nieodwracalne skutki prawne, a za taki skutek organ nie uznał wybudowania obiektu stanowiącego przedmiot decyzji.

Wniosek o ponowne rozpatrzenie przedmiotowej sprawy złożyli M. i T.G. Wnoszący (oczywiście błędnie oznaczono, iż decyzję o wzizt wydawał wójt gminy "Z.") podkreślili, że dysponowali zaświadczeniem z urzędu gminy o tym, iż działka położona jest częściowo w konturze A 3 MRJ, nadto odrębnym zaświadczeniem potwierdzono, że działka ta znajduje się w terenie użytków zielonych średnich na glebach typu B. Zarzucono, że strony działały w zaufaniu do treści dokumentów urzędowych, na ich podstawie wydano decyzję o wzizt, a następnie pozwolenie na budowę.

Opisaną na wstępie decyzją z [...] 09.2004r. SKO w [...] utrzymało w mocy własną decyzję z [...] 06.2004r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o wzizt. W podstawie prawnej tej decyzji powołano art. 138 § 1 pkt 1 i art. 127 § 3 k.p.a. oraz art. 40 ust. 1 i art. 46a ust. 1 pkt 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Po ponownej analizie materiału dowodowego, w tym także materiałów przedłożonych przez zastępcę wójta Gminy J. SKO w [...], że nie budzi wątpliwości, iż działka inwestorów położona jest poza terenem przeznaczonym w planie miejscowym do zainwestowania na cele wskazane we wniosku o wydanie wzizt. Działka nr [...] nie graniczy z terenem oznaczonym w planie symbolem A 3 MRJ, teren taki położony jest w odległości ok. 120m od tej działki i znajduje się po przeciwnej stronie drogi wojewódzkiej J. Z tego względu za nieistotne uznano wywody zastępcy wójta odnośnie niedokładności w odniesieniu do zlokalizowania miejsca położenia działki na rysunku planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego.

Skargę na powyższą decyzję wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Krakowie T. i M.G., wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Skarżący ponowili argumentację prezentowaną w toku postępowania administracyjnego, podkreślając swoje zaufanie do treści dokumentów urzędowych, w szczególności odnoszących się do przeznaczenia działki na cele budowlane i braku konieczności uzyskiwania zgody na wyłączenie jej z produkcji rolnej. Skarżący wywodzą, że uzyskali na podstawie wydanych decyzji o wzizt i pozwolenia na budowę prawa, których w chwili obecnej ich się pozbawia. Dodatkowo wskazali na planowane przeznaczenie działki w nowym planie zagospodarowania przestrzennego, które sprowadza się do zaaprobowania istnienia w tym miejscu terenów zabudowy mieszkaniowej.

W odpowiedzi na skargę SKO w [...] wniosło o jej oddalenie, uznając ją za całkowicie nieuzasadnioną. W ocenie kolegium zaświadczenie Urzędu Gminy J. z 11.05.1998r. na które powołują się skarżący, w istocie poświadcza nieprawdę albowiem północna część działki Nr [...] położona jest w konturze A 4 MRJ, a nie jak podano w zaświadczeniu A 3 MRJ. To z kolei implikowało stwierdzeniem nieważności decyzji o wzizt. Działanie w zaufaniu do treści urzędowych dokumentów zdaniem organu nie wyklucza nakazu stwierdzenia nieważności decyzji wobec sprzeczności z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego, obowiązującego w dacie jej wydania.

Pismem procesowym z 12.04.2007r., złożonym już po wydaniu zarządzenia o wyznaczeniu rozprawy (z dn.20.03.2004r.), skarżący – T.G. i M.G. cofnęli skargę domagając się jednocześnie zwrotu kwoty wpisu sądowego.

Z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru zawiadomienia o terminie rozprawy sądowej wynika, że uczestnik postępowania - J.S, nie żyje. WSA w Krakowie zwrócił się do Urzędu Stanu Cywilnego Gminy J. o nadesłanie odpisu skróconego aktu zgonu, akt taki został nadesłany, wynika z niego, że J. S. zmarł w dn. 4.07.2002r.

Wojewódzki sąd administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega rozpatrzeniu w trybie przepisów ustawy z dn. 30.08.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm., zwana dalej Ppsa),

Zgodnie z art.124 § 1 pkt 1 Ppsa Sąd zawiesza postępowanie z urzędu, m.in. w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego. Z kolei norma art. 12 Ppsa stanowi, iż ilekroć w tej ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania. Z mocy art.33 § 1 Ppsa osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Zaskarżona decyzja była doręczana m.in. J. i E.S. Ze zwrotnego potwierdzenie doręczenia zaskarżonej decyzji wynika, że tak podmiotowo adresowane pismo procesowe zostało doręczone w sposób zastępczy. Z treści nadesłanego odpisu skróconego aktu zgonu wynika, że J.S. nie żył już w trakcie toczącego się postępowania administracyjnego. Z tego względu, zdaniem Sądu, nie ma podstaw do zawieszania postępowania sądowo-administracyjnego na podstawie art.124 § 1 pkt 1 Ppsa.

Nakazuje to z kolei Sądowi ocenić dopuszczalność cofnięcia skargi. W myśl art. 60 Ppsa skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zdaniem Sądu cofnięcie skargi nie prowadzi do obejścia prawa, ani nie spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, z tego względu uznać należy, iż jest ono skuteczne i wiąże Sąd, nakazując mu umorzenie postępowania sądowo-administracyjnego na zasadzie art.161 § 1 pkt 1 Ppsa.

Sąd jednocześnie zarządził zwrot na rzecz skarżących połowę uiszczonego wpisu na zasadzie art. 232 § 1 pkt 2 Ppsa ("Sąd z urzędu zwraca stronie...połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana, z tym że posiedzenie mediacyjne nie wyłącza zwrotu"), albowiem skarga została cofnięta przed rozpoczęciem rozprawy, na które została skierowana.