Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 322/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2008-09-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Małgorzata Roleder po rozpoznaniu w dniu 8 września 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia F. Z. w B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Stowarzyszenia F. Z. w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia p o s t a n a w i a: oddalić wniosek


UZASADNIENIE

Stowarzyszenie F. Z. w B. wniosło skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia wraz z wnioskiem o "wstrzymanie wykonania decyzji ze skutkiem natychmiastowym". W uzasadnieniu skargi nie przedstawiono żadnej argumentacji przemawiającej za uwzględnieniem wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje:

Wniosek podlegał oddaleniu.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji może nastąpić na wniosek skarżącego, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.

Przesłanki powyżej wskazane nie zachodzą w sprawie niniejszej przede wszystkim z uwagi na charakter zaskarżonego rozstrzygnięcia. W orzecznictwie

i doktrynie nie budzi wątpliwości, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej,

o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób

dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który

jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J. P. Tarno: Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004,

s. 122; postanowienie NSA z 31.01.2006 r., II FZ 882/05, niepubl.). Problem

wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających

dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje

równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki,

oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany,

a drugi wyłącznie uprawniony (por. praca zbiorowa pod red. T. Wosia: Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005,

s. 296; postanowienie NSA z 14.09.2005 r., II FZ 580/05, niepubl.; postanowienie

NSA z 17.07.2006 r., I FZ 281/06, OSP 2007, nr 6, poz. 76).

Do wykonania nie kwalifikują się wszelkie odmowne akty administracyjne (vide: komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi pod red. T.Wosia, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2008, str. 338). Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt lub czynność

wywołuje skutki materialnoprawne. Nie można mówić o wykonywaniu decyzji

odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków), który mógłby podlegać wykonaniu. W literaturze przedmiotu (vide: ww. komentarz do ustawy, pod red. T.Wosia, s. 339) zwraca się uwagę na fakt, iż nie kwalifikuje się do wykonania większość orzeczeń rozstrzygających określone kwestie proceduralne w toku postępowania administracyjnego, nie przyznające uprawnień i nie nakładające obowiązków, które wymagałyby wykonania).

W rozpoznawanej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania została objęta ostateczna decyzja w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia. Nie ulega wątpliwości, że zaskarżona decyzja objęta wnioskiem

o wstrzymanie jest rozstrzygnięciem stricte procesowym, niewymagającym, a wręcz nienadającym się do wykonania. W tej sytuacji nie może być mowy o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, albowiem brak mu cechy wykonalności, co przesądza

o niemożliwości pozytywnego ustosunkowania się do wniosku.

Zasadność zaś samej skargi jaki i jej argumentacji, na tym etapie postępowania nie mogą być brane pod uwagę, a będą przedmiotem rozpoznania merytorycznego w jego dalszych etapach.

W świetle powyższego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało uznać za niezasadny i oddalić go na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.