Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 39/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 32,  art., 33,  art. 34,  art. 35
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska, Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2010 r. sprawy ze skargi H. R. i K. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] lipca 2009r., Nr [...] na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, zwana dalej Prawem budowlanym) po ponownym rozpatrzeniu wniosku o wydanie pozwolenia na budowę zatwierdził projekt budowlany i udzielił M. B. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. [...] w obrębie [...], przy ulicy [...] w [...].

W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 19 lutego 2008r. M. B. złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. [...] w obrębie [...], przy ulicy [...] w [...].

Decyzją z dnia [...] maja 2008r., Nr [...] Prezydent m. [...] udzielił pozwolenia na budowę.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2008r., uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu stwierdził, że organ I instancji nie uzasadnił czy i dlaczego w przedmiotowej sprawie zaistniał przypadek szczególnie uzasadniony uprawniający do wyrażenia zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych wskazanych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Stwierdził również, że przedłożony projekt budowlany jest niekompletny gdyż brak jest: informacji o przyłączeniu obiektu do sieci gazowej ew. informacji dot. wykorzystania własnych źródeł ciepła, oświadczenia zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z droga publiczną, uzgodnienia dokumentacji projektowej w Zespole Uzgadniania Dokumentacji Projektowej Sieci Uzbrojenia Terenu m. [...], informacji o sposobie odprowadzenia wód opadowych z dachu.

Ponadto wskazał, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji winien ustalić strony postępowania oraz sprawdzić czy inwestor zapewnił właściwą liczbę miejsc parkingowych.

W związku z powyższym postanowieniem z dnia [...] lutego 2009r., Nr [...] Prezydent m. [...] nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości

występujących we wniosku o pozwolenie na budowę w zakresie wskazanym przez Wojewodę [...].

Organ I instancji wskazał, że w niniejszej sprawie uzasadnieniem dla lokalizacji projektowanego obiektu w odległościach innych niż wskazane w rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie były wymiary działki nr ew. [...] a w szczególności jej szerokość tj. 11,62 m. Prezydent m. [...] podniósł, że przy zachowaniu odległości określonych w przepisach tj. 3,0m od granic sąsiednich działek budowlanych możliwe byłoby zaprojektowanie budynku o szerokości zaledwie 5,62m, a to uniemożliwiałoby zastosowanie w projektowanym obiekcie rozsądnych rozwiązań funkcjonalnych.

Ponadto wskazał, że inwestor odstąpił od zaprojektowania budynku z dachem posiadającym okap, natomiast wykorzystał uzyskaną zgodę jedynie w części dotyczącej odległości ścian projektowanego obiektu do granic sąsiednich działek budowlanych.

Organ I instancji stwierdził, że skoro inwestor przedłożył wymagane dokumenty zgodnie z wymaganiami art. 33 ust. 2 pkt 1,2 Prawa budowlanego, a projekt budowlany spełnia wymagania określone w art. 34 ust. 2, 3 Prawa budowlanego to należało udzielić pozwolenia na budowę.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] listopada 2009 r., Nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołań: L. K. oraz K. R. i H. R. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta m. [...] z dnia [...] lipca 2009 r.

W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z decyzją Prezydenta m. [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2007 r. o warunkach zabudowy. Inwestor do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę dołączył wymagane prawem dokumenty spełniające wymogi art. 35 ustawy Prawo budowlane, tj. projekt budowlany sporządzony przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane, zawierający wymagane opinie i uzgodnienia oraz zgodnie z art. 32 ust. 2 ustawy Prawo budowlane - oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Działka, na której planowana jest inwestycja posiada bezpośredni dostęp do ul. [...]. Inwestor – M. B. posiada zgodę na odstępstwo od przepisów techniczno - budowlanych -rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 ze zm.) umożliwiające wykonanie: ściany bez otworów okiennych i

drzwiowych w odległości 2,0m od granicy z sąsiednią działką budowlaną nr ew. [...] oraz w odległości 1,0m od granicy z działka sąsiednią nr ew. [...]; okapu dachu w odległości 1,7 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną nr ew. [...] oraz w odległości 0,7m od granicy z działka sąsiednia budowlaną nr ew. [...] (postanowienie Prezydenta m. [...] Nr [...] z dnia [...].10.2007 r.), niemniej wykorzystał jedynie w zakresie odległości ścian projektowanego obiektu od granic sąsiednich działek budowlanych. Projekt budowlany uzyskał uzgodnienia z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych, rzeczoznawcą ds. sanitarno - higienicznych, rzeczoznawcą ds. bezpieczeństwa i higieny pracy. Do projektu budowlanego Inwestor dołączył wymagane prawem (art. 20 ust. 4 ustawy Prawo budowlane) oświadczenie projektanta o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, decyzję Nr [...] z dnia [...].09.2008 r. zezwalającą na lokalizację zjazdu w pasie drogowym [...]. Do dokumentacji Inwestor dołączył również zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt. 1b ustawy Prawo budowlane informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, oraz opinię Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej Sieci Uzbrojenia Terenu Nr [...] z dnia [...].09.2008 r. opiniującą pozytywnie lokalizację sieci wodociągowej, kanalizacyjnej i elektroenergetycznej nn. Ponadto inwestor załączył do dokumentacji warunki przyłączenia do sieci elektroenergetycznej, warunki techniczne zaopatrzenia w wodę i odprowadzenia ścieków. Jeżeli chodzi o sposób odprowadzania wód opadowych z dachu projektant zapewnił je w następujący sposób: instalacja odwodnienia dachu i terenów utwardzonych zostanie połączona wzdłuż ścian ślepych budynku i za pomocą kanalizacji deszczowej wyprowadzona na zachodnią część działki i tam rozsączana za pomocą drenu. Do projektu zostało załączone zawiadomienie Prezydenta m. [...] Nr [...] z dnia [...].10.2008 r. o niewniesieniu sprzeciwu wobec prac geologicznych wykonywanych w celu wykorzystania ciepła ziemi. Ponadto Inwestor przedłożył również oświadczenie projektanta, w którym projektant stwierdził, iż prowadzenie wykopów zostało przewidziane w ten sposób, aby nie naruszyć interesów osób trzecich, w tym bezpieczeństwa budynków sąsiednich.

Projektowana inwestycja spełniła również wymagania wynikające z § 13 ust. 1 i 3 oraz § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie Biorąc pod uwagę przedstawione wyżej ustalenia brak jest podstaw do odmowy udzielenia pozwolenia na budowę. Organ odwoławczy nie stwierdził naruszeń i niezgodności planowanej inwestycji z przepisami prawa budowlanego, na podstawie

których wydana została decyzja zezwalająca na budowę. Art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego stwierdza jednoznacznie, że nie można odmówić wydania pozwolenia na budowę, jeżeli są spełnione wymogi określone w art. 32 ust. 4 oraz 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane,

Skargi na powyższą decyzję wniosły L. K., H. R. i K. R.

H. R. i K. R. w uzasadnieniu swojej skargi wskazały, że nie zgadzają się na wydanie M. B. pozwolenia na budowę. Skarżące podniosły, że inwestor nie zachował wymaganych prawem odległości, gdyż przedmiotowa inwestycja jest zlokalizowana w odległości 1, 7m od ich działki, a nie wymaganych 3m. Ponadto wskazały, że w przedmiotowej budowie przewidziana jest budowa okapu, który dodatkowo zmniejszy ww. odległość.

L. K. w uzasadnieniu skargi również zarzuciła, że projektowana inwestycja narusza przepisy dotyczące odległości budynków od granic działki, Podniosła, że budowa ta może narazić na niebezpieczeństwo jej budynek, nadto wpłynie to na obniżenie komfortu jej życia i obniżenie wartości jej działki ponieważ okna zaprojektowane są na elewacji południowej, tuż przy granicy z jej działką. Dodatkowo wskazała, że projekt budowlany jest niezgodny z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego albowiem:

* w warunkach tych miały być zachowane odległości zgodnie z prawem,

* miały być 2 kondygnacje nadziemne a są trzy (z bardzo głębokim wykopem w

odległości mniej niż 2 m od jej domu)

-. elewacja południowa miała być bez okien tymczasem są okna ok. 2 m od jej granicy.

W odpowiedzi na skargi organ wniósł o ich oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z dnia [...].03.2010r. w sprawie VII SA/Wa 40/10 skarga L. K. została odrzucona

Rozpoznając skargę K. R. i H. R. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu, który mógłby uzasadniać jej uchylenie. Natomiast zgodnie z brzmieniem art. 145§1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej: P.p.s.a.) sąd uchyla decyzję jedynie w sytuacji gdy stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

a) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania

administracyjnego,

b) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny

wpływ na wynik sprawy.

Zaskarżoną decyzją organ architektoniczno - budowlany w oparciu o art.35 i 32 ust. 4 Prawa budowlanego zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce o nr [...] w [...] przy ul. [...].

Jak wynika z treści art. 35 ust. 1 prawa budowlanego przed wydaniem decyzji organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu

zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i

zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także

wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o

środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3

października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale

społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym

techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień,

pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o

której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12

ust. 7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art.

20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane

uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu -

lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Natomiast art. 32 ust. 4 tego prawa stanowi, że pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto:

1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i

zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;

1a) ( ... )

2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma także treść art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, zgodnie z którym w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie.

I tak - wbrew zarzutom skargi oraz stanowisku uczestniczki postępowania – L. K. zaskarżona decyzja nie jest sprzeczna z warunkami zabudowy określonymi w decyzji Prezydenta m. [...] z dnia [...] stycznia 2007r.

Ta ostatnia decyzja określała warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na realizacji budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z infrastrukturą. Wskazywała przy tym ilość kondygnacji - 2 (parter z poddaszem użytkowym lub 2 kondygnacje) nie ustalając górnej krawędzi elewacji frontowej. Organ określił również geometrię dachu (kąt nachylenia ca 20 - 45 st.), układ połaci dachowych - dwuspadowy lub typu płaskiego, wysokość kalenicy ok. 8m. Decyzja ta określała również ilość miejsc parkingowych - min. 2 lecz nie mniej niż 1 miejsce na 60 m2 powierzchni użytkowej mieszkania.

Jak wynika z opisu technicznego projektu architektoniczno - budowlanego oraz analizy tego projektu planowana inwestycja spełnia w/w warunki. I tak: przewidziano budowę budynku o 2 kondygnacjach i podpiwniczeniem pełniącym funkcję garażu i pomieszczeń technicznych. Budynek ma płaski dach ze spadkami wewnątrz ścianek attykowych.

Niezasadny jest zarzut skarżących i uczestniczki postępowania, iż decyzja zezwala na budowę budynku trzykondygnacyjnego z uwagi na to, że podziemna kondygnacja faktyczne została zrealizowana nad powierzchnią ziemi. Powyższe nie znajduje potwierdzenia w analizowanym projekcie budowlanym. Przekrój A-A wskazuje, iż zaprojektowano kondygnację podziemną o wysokości 260 cm, z czego 141 cm znajdować się ma "pod ziemią".

Zgodnie z treścią §3 pkt. 18 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz.U. nr 75, po. 690 ze zm. dalej: rozporządzenie w sprawie

warunków technicznych) przez kondygnację podziemną należy rozumieć kondygnację, której więcej niż połowa wysokości w świetle ze wszystkich stron budynku znajduje się poniżej poziomu przylegającego do niego projektowanego lub urządzonego terenu a także sytuowana pod nią kondygnację.

Analiza przekroju A-A projektu prowadzi do wniosku, że ponad połowa wysokości znajduje się poniżej poziomu przylegającego do niej terenu. (260 cm - 141 cm = 119 cm) a zatem ta część budynku stanowi kondygnację podziemną w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, nawet jeżeli jej część znajduje się powyżej poziomu terenu.

Projekt zakłada budowę budynku o wysokości 8 m do kalenicy licząc od poziomu ziemi a zatem również w tym zakresie inwestycja jest zgodna z ustaleniami zawartymi w decyzji o warunkach zabudowy.

W projekcie wskazuje się, że ze względu na bliskość sąsiednich działek instalacja odwodnienia dachu i terenów utwardzonych zostanie połączona wzdłuż ścian ślepych budynku i za pomocą kanalizacji deszczowej wyprowadzona na część zachodnią działki i tam rozsączona za pomocą drenu. Wyliczenia projektanta doprowadziły do przekonania, iż ilość wody deszczowej (wg uśrednionego opadu deszczu) może być rozprowadzona po zielonej części działki. W tym zakresie zatem zaskarżona decyzja nie narusza zasad określonych w art. 5 zwłaszcza pkt. 9 Prawa budowlanego nakazujących poszanowanie uzasadnionych interesów osób trzecich.

Dalej wskazać należy, że z uwagi na odległości projektowanego budynku od innych obiektów budowlanych projektant dokonał analizy nasłonecznienia obiektów budynków mieszkalnych posadowionych na działce nr [...] i [...]. Z analizy tej wynika, iż projektowana inwestycja nie będzie w żaden sposób oddziaływać na budynek posadowiony na działce o nr [...] albowiem budynek ten znajduje się od strony południowej i niezależnie od tego, czy od strony projektowanej inwestycji znajdują się pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi czy też nie, usytuowanie budynku nie może mieć wpływu na przesłanianie i nasłonecznienie. Natomiast jeśli chodzi o budynek znajdujący się na działce nr ew. [...] to projektowany obiekt przesłoni go w godzinach od 10.00 do 14.00. Powyższe nie narusza jednak zapisów zawartych w §13 ust. 1 i 60 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Zgodnie z treścią tego ostatniego przepisu pokoje mieszkalne powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia co najmniej 3 godziny w dniach równonocy (21 marca i 21 września) w godzinach 7.00 do 17.00. Warunek ten w niniejszej sprawie został spełniony. Z analizy nasłonecznienia wynika wszak, że budynek skarżących K. R. i

H. R. (współwłaścicielek działki nr [...]) będzie miał zapewnione nasłonecznienie w godzinach 7.00 -10.00 i 14.00 -17.00. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że zarówno z treści projektu budowlanego jak i samego oświadczenia skarżących wynika jednoznacznie, że okna widoczne na zdjęciach - od strony projektowanej inwestycji znajdują się w pomieszczeniu wykorzystywanym jako strych, a zatem nie jest to pomieszczenie przeznaczone na pobyt ludzi w rozumieniu przepisów prawa budowlanego. Tymi ostatnimi - jak wynika z §4 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych są pomieszczenia przeznaczone na stały pobyt ludzi, w których przebywanie tych samych osób w ciągu doby trwa dłużej niż 4 godziny, oraz pomieszczenia przeznaczone na czasowy pobyt ludzi, w których przebywanie tych samych osób w ciągu doby trwa od 2 do 4 godzin włącznie. §13 i 60 w/w rozporządzenia odnosi się natomiast do przesłaniania pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, nie zaś budynków jako takich czy wreszcie - nieruchomości.

I wreszcie nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skarżących, co do naruszenia przepisów prawa budowlanego dotyczących minimalnych odległości budynku od granicy z działka sąsiednią. Niesporne w niniejszej sprawie jest, iż przedmiotowy budynek został zaprojektowany w odległości 2 m ścianą bez otworów okiennych i drzwiowych od działki nr [...] i 1 m taką ścianą od granicy z działką [...]. Tymczasem zgodnie z §12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych odległość ta powinna wynosić, co najmniej 3 m. W/w przepis prawa przewiduje jednak wyjątki.

Ustawodawca w art. 9 Prawa budowlanego wskazał, że w przypadkach szczególnie uzasadnionych dopuszcza się odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, o których mowa w art. 7. Odstępstwo nie może powodować zagrożenia życia ludzi lub bezpieczeństwa mienia, a w stosunku do obiektów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 - ograniczenia dostępności dla osób niepełnosprawnych oraz nie powinno powodować pogorszenia warunków zdrowotno-sanitamych i użytkowych, a także stanu środowiska, po spełnieniu określonych warunków zamiennych. W ust. 2 wskazuje się, że właściwy organ, po uzyskaniu upoważnienia ministra, który ustanowił przepisy techniczno-budowlane, w drodze postanowienia, udziela bądź odmawia zgody na odstępstwo.

Inwestor postanowieniem z dnia 3 października 2007r. uzyskał zgodę na odstępstwo od przepisów techniczno - budowlanych §12 ust. 1 pkt. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych umożliwiające wykonanie:

- ściany bez otworów okiennych i drzwiowych w odległości 2,0 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną nr [...],

* ściany bez otworów okiennych i drzwiowych w odległości 1,0 m od granicy z

sąsiednią działką budowlaną nr [...],

* okapu dachu w odległości 1,7 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną nr [...],

- okapu dachu w odległości 0,7 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną nr [...]

W doktrynie jak i orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalił się pogląd, że

postanowienie dotyczące odstępstwa, o którym mowa w art. 9 prawa budowlanego ma charakter uznaniowy. W tej sytuacji rolą organu orzekającego w korzystaniu z uznania administracyjnego było wykazanie, że uznanie to nie jest skutkiem dowolności stosowania władztwa administracyjnego, lecz uzasadnione jest ochroną obiektywnie pojmowanego interesu społecznego w rozumieniu art. 7 k.p.a., której to ochrony nie może naruszać nawet wzgląd na słuszny interes strony w okolicznościach indywidualnej sprawy. Takie stanowisko zajął WSA w Warszawie w wyroku z dnia 27.09.2007R. w sprawie IV SA/Wa 1454/07,( Lex 420675) i w wyroku z dnia 20.11.2006r., w sprawie IV SA/Wa 1274/06, (Lex 3224) a Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni je podziela.

W innym miejscu - w wyroku z dnia 24.11.2005r. w sprawie IVSA/Wa 2293/05 (l_ex nr 192526) WSA w Warszawie podkreślił, że prawidłowe i zgodne z wymogami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie jest szczególnie ważne przy decyzjach wydawanych w oparciu o uznanie administracyjne, a zwłaszcza przy decyzjach negatywnych dla wnioskodawcy. (...). Brak prawidłowego uzasadnienia takiej decyzji uniemożliwia jej właściwą kontrolę ze strony sądu. Ze względu na możliwy do podniesienia zarzut niewłaściwego korzystania z uznania administracyjnego, obowiązki w zakresie uzasadnienia decyzji są większe wobec organu orzekającego w ramach uznania administracyjnego aniżeli w przypadku orzekania w ramach ustawowego związania.

W ocenie Sądu postanowienie z dnia 3.10.2007r., wbrew zarzutom skargi, nie narusza w/w zasad postępowania. Organ wskazał w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, że wyrażenie zgody na odstępstwo od warunków technicznych podyktowane było rozmiarami nieruchomości. Działka o nr [...] posiada 11,62 m szerokości i należało zgodzić się ze stanowiskiem organu co do tego, że na takiej szerokości działki niemożliwym byłoby zaprojektowanie budynku, który spełniałby wymogi określone w §12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.

Jedynie na marginesie wskazać należy, że ustawodawca w takim właśnie kierunku dokonał zmian w rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych. Wprawdzie w niniejszej sprawie miały zastosowanie warunki techniczne w brzmieniu

obowiązującym w dacie wszczęcia postępowania z uwagi na treść § 2 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 marca 2009r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. nr 56, poz. 461), zgodnie z którym, przepisów rozporządzenia nie stosuje się, jeżeli przed dniem jego wejścia w życie: został złożony wniosek o pozwolenie na budowę lub odrębny wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i wnioski te zostały opracowane na podstawie dotychczasowych przepisów, jednakże obecnie rozporządzenie zezwala na sytuowanie budynku ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2 (3m), lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości mniejszej niż 16 m. Co więcej ze znajdującego się w aktach sprawy wypisu z KW dotyczącego działki nr [...] (objętej inwestycją) wynika, iż na rzecz każdoczesnego właściciela tej nieruchomości została ustanowiona nieodpłatna służebność gruntowa polegająca na prawie wybudowania budynku na działce nr [...] w ostrej granicy z działką [...]. Oznacza to, że właściciele działki nr [...] winni się liczyć z tym, że nieruchomość sąsiednia zostanie zabudowana budynkiem oddalonym od granicy z ich nieruchomością o mniej ni ż 3 m. W/w zapis pozostaje wprawdzie bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy z punktu widzenia przepisów prawa budowlanego jednakże stanowi dodatkowe uzasadnienie tezy, iż postanowienie organu architektoniczno - budowlanego nie nosi cech dowolności a rozstrzygnięcie to mieści się w granicach uznania administracyjnego.

W tej sytuacji niezasadne są zarzuty skarżących co do tego, że budynek jest posadowiony zbyt blisko granic z ich nieruchomościami.

Natomiast ewentualne odstępstwa od zatwierdzonego projektu w procesie inwestycyjnym nie mogą wpływać na treść rozstrzygnięcia Sądu, który bada jedynie legalność (zgodność z prawem) decyzji udzielającej pozwolenia na budowę i zatwierdzającej projekt budowlany.

Analiza projektu budowlanego nie potwierdziła również zarzutu L. K., że w odległości 2 m od granic jej nieruchomością została przewidziana ściana z otworem okiennym. Wejście do budynku zaprojektowano "we wnęce" a zatem zachowana została odległość od granic działki przewidziana w przepisach techniczno -budowlanych.

Reasumując zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Prawidłowo organy uznały, że brak jest w niniejszej sprawie podstaw do odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego. Sąd - mając na uwadze treść art. 135 P.p.s.a. również nie dostrzegł

takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. W tej sytuacji skargę należało oddalić.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.