Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 1158/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-11-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zajęcia pasa drogowego w kwestii wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia skargi p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do złożenia skargi


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] M. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zajęcia pasa drogowego.

Zarządzeniem z dnia 16 sierpnia 2011 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka pocztowa zawierająca wskazane wezwanie została przez doręczającego awizowana pierwotnie w dniu 29 sierpnia 2011 r. z adnotacją, że adresat był nieobecny, a zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki pocztowej w Urzędzie Pocztowym umieszczono na drzwiach adresata, a następie w dniu 6 września 2011 r. Wezwanie to nie zostało przez skarżącego podjęte dlatego Placówka Pocztowa zwróciła przesyłkę do Sądu.

Wyże opisana przesyłka została uznana za skutecznie doręczoną w trybie art. 73 P.p.s.a. z upływem dnia 12 września 2011 r. dlatego postanowieniem z dnia 10 października 2011 r. Sąd odrzucił skargę M. K.

Odpis powyższego postanowienia został skarżącemu doręczony w dniu 19 października 2011 r., co wynika z dowodu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 20).

Natomiast pismem nadanym w dniu 26 października 2011 r. M. K. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Jednocześnie uiszczając w dniu 27 października 2011 r. tenże wpis. W piśmie tym wskazał, iż o uchybieniu terminu do wniesienia skargi dowiedział się z treści postanowienia tutejszego Sądu z dnia 10 października 2011 r. otrzymanego przez niego w dniu 19 października 2011 r. Wyjaśnił, że nie otrzymał awiza z poczty z pisma wzywającego go do uiszczenia wpisu od skargi. Zaznaczył, że fakt ten może zostać potwierdzony zeznaniami jego żony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Rozpoznając wniosek M. K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi Sąd miał na uwadze uregulowania przepisów art. 86 – 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2002, Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., gdzie zostały określone przesłanki przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej.

Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, o ile strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.).

Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu.

Natomiast w myśl postanowień art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

Jednym z warunków przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, skarżący wskazał, że o przekroczeniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi dowiedział się z treści postanowienia Sądu odrzucającego jego skargę, które otrzymał w dniu 19 października 2011 r. Należy więc uznać, że z tym dniem ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi. Zatem od tego dnia rozpoczął swój bieg siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wniosek ten został złożony w dniu 26 października 2011 r. więc został wniesiony w terminie.

Należy wobec tego uznać, że warunki formalne wniosku zostały spełnione, skarżący, jak już wyżej wyjaśniono złożył bowiem w terminie wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi oraz dopełnił tejże czynności. Oceny wymagała zatem przesłanka braku winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych.

W dalszej kolejności podkreślić należy, że ze zwrotu korespondencji adresowanej do skarżącego, a zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi wynika, że została ona prawidłowo awizowana. Doręczający uczynił na dokumencie zwrotnego potwierdzenia odbioru dowodu doręczenia prawidłowe adnotacje, wskazał również, że zawiadomienie o awizowaniu przesyłki pocztowej umieścił na drzwiach mieszkania.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z regulacją art. 73 § 2 P.p.s.a. zawiadomienie o złożeniu pisma w placówce pocztowej wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Skuteczność awizowania przesyłki sądowej nie jest uzależniona od stosowanego przez adresata sposobu odbierania korespondencji, to jest od tego, czy adresat korzysta z zainstalowanej na korytarzu skrzynki pocztowej oraz od tego, jak ta skrzynka jest zabezpieczona przed nieuprawnioną ingerencją osób trzecich, czy też w ogóle w miejscu zamieszkania nie ma zainstalowanej skrzynki oddawczej. Zaznaczyć należy, że instalacja i odpowiednie zabezpieczenie takiego urządzenia należy do właściciela mieszkania do którego jest kierowana korespondencja. Jeżeli zatem doręczyciel wywiąże się z obowiązku prawidłowego pozostawienia awiza oraz uczyni odpowiednie adnotacje na dokumencie zwrotnego potwierdzenia odbioru przyjmuję się fikcję skutecznego doręczenia. Fikcja ta nie może zostać skutecznie obalona jedynie przez gołosłowne stwierdzenie, że skarżący dwukrotnie nie otrzymał awiza. Skarżący mógłby uprawdopodobnić brak skutecznego doręczenia wówczas, gdyby wskazał, że w istocie w miejscu jego zamieszkania jest zainstalowana skrzynka oddawcza bowiem wówczas doręczający miałby obowiązek umieścić zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym w tej właśnie skrzynce. W niniejszej sprawie strona nie wskazała tego typu okoliczności zatem Sąd uznał, prawdziwość adnotacji umieszczonych przez doręczającego na dokumencie zwrotnego potwierdzenia odbioru.

Sąd uznał, iż w okolicznościach niniejszej sprawy trudno jest mówić o braku winy skarżącego w uchybieniu terminu. Skarżący bowiem we wniosku o przywrócenie terminu jedynie jednym zdaniem wskazał, że nie otrzymał awiza. Nie podał, żadnych innych okoliczności, które wskazywałyby na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu. Jednocześnie wyjaśnić należy, że dowód w postaci zeznań żony skarżącego nie może zostać przeprowadzony przed wojewódzkim sądem administracyjnym bowiem przeprowadzenia takiego dowodu nie przewidują przepisy regulujące postępowanie przed sądami administracyjnymi.

Sąd uznał więc, że okoliczności wskazane we wniosku o przywrócenie terminu uzasadniają przyjęcie, że jego uchybienie było przez skarżącego zawinione.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.