Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 782/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2021-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 5, art. 151 par. 1 pkt 1,
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 31, art. 33 ust. 1 i 2,
journal: Dz.U. 2015 poz 520
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Armański Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka (spr.) Sędzia WSA Jacek Kuza Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2021 r. sprawy ze skargi H. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2021 r., [...] w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości we wznowionym postępowaniu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Sygn. akt II SA/Ke [...]

UZASADNIENIE

Decyzją z 28 lipca 2021 r., [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 2 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania H. D., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza [...] i Gminy Ł. z 29 marca 2021 r. orzekającą o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji Wójta Gminy Ł. z 5 października 2016 r. w sprawie wydania decyzji o rozgraniczeniu pomiędzy nieruchomością stanowiącą działkę nr [...] położoną w obrębie nr [...] – Płucki, gm. Ł., a nieruchomością sąsiednią stanowiącą działkę nr [...].

W uzasadnieniu SKO wskazało, że wnioskiem z dnia 1 września 2020 r. H. D. zwrócił się do organu I instancji o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z 5 października 2016 r., gdyż wyszły na jaw nowe dowody w sprawie. Podał, że podstawą tej decyzji były dane z założenia ewidencji gruntów, natomiast jak się okazało w toku postępowania rozgraniczeniowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy w Ostrowcu Św., dotyczącego tych samych działek oraz działek sąsiednich, wykonany był w 1964 r. operat geodezyjny nr [...], który znajduje się w zasobach Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Starostwa Powiatowego w K.. W ocenie wnioskodawcy, operat ten ma prawdopodobnie wpływ na granice działek objętych decyzją, bowiem dotyczył w części tych samych działek jedynie przedzielonych drogą, czego nie wziął pod uwagę geodeta powołany do rozgraniczenia działek.

W związku z powyższym organ postanowieniem z dnia 10 września 2020 r. wznowił postępowanie, a w zaskarżonej decyzji uznał, że wniosek H. D. nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem przeprowadzone postępowanie wyjaśniające wykazało, że mimo, że organ nie wziął pod uwagę operatu nr [...] przy wydawaniu decyzji o rozgraniczeniu, to operat ten nie ma żadnego wpływu na rozgraniczenie nieruchomości. Jak wynika z wyjaśnień geodety przeprowadzającego wówczas czynności rozgraniczeniowe, operat ten był mu znany, jednak nie został wzięty pod uwagę, gdyż był on wykonany w celu wywłaszczenia nieruchomości pod drogę Nowa Słupia - Ł. , ale w ślad za dokumentacją nie zostały wydane decyzje wywłaszczeniowe, wskutek czego granice wywłaszczonego pasa drogowego nie zostały ujawnione w ewidencji gruntów. W ocenie geodety nie mógł więc być wzięty pod uwagę w postępowaniu rozgraniczeniowym. W związku z powyższym wskazany wyżej operat nie mógł zostać uznany za istotny dowód dla sprawy. Powyższe potwierdziła opinia wyłonionego geodety A. B. wraz z jej uzupełnieniem.

W odwołaniu od tej decyzji H. D., zarzucił naruszenie art. 7, art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 8 k.p.a. oraz art. 80 i art. 84 k.p.a. podnosząc, że bezpodstawnie geodeta przyjęła, że powołany operat [...]/11/64 nie dotyczył przedmiotowych działek, powtarzając błąd poprzedniego geodety. W ocenie odwołującego należało odszukać dokumenty ze sporządzenia ww. operatu

i przeanalizować je w kontekście danych z ewidencji gruntów. Przebieg tej drogi ma istotne znaczenie dla sprawy wycięcia drzew przez odwołującego, znajdujących się zdaniem organu na jego działce, a których wycięcie odbyło się na podstawie zezwolenia, a w rzeczywistości winno ono dotyczyć zarządcy drogi, który nie brał udziału w postępowaniu. Ta decyzja wywołała postępowanie rozgraniczeniowe wszczęte przez J. W., które jest przedmiotem obecnego postępowania. Geodeta nie zauważyła jednak tych postępowań w swej opinii, która zawiera wiele luk i nieścisłości. Ani geodeta M. R., ani A. B. nie wykazali przyczyn, z powodu których podjęli takie decyzje. Nie wyjaśnili, dlaczego pas drogowy drogi nr [...] wykazany w ewidencji nie obejmuje w całości starego odcinka tej drogi, lecz tylko jego część, pomimo, że północna krawędź tej starej drogi jest w sposób trwały oznaczona na gruncie betonowymi znakami granicznymi. Na wysokości działki nr [...] tę północną krawędź starej drogi wyznaczają graniczniki nr [...] w operacie [...]/11/64. Nikt nie wyjaśnił, czemu część starej drogi, wykazana w ww. operacie, została włączona w znacznej części do działki [...], a w mniejszej do działki nr [...]. Dalej wskazał, że podtrzymuje swe stanowisko, że południowa granica działek nr [...] i [...] powinna opierać się o północną krawędź drogi wskazanej w ww. operacie.

Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym SKO w K. przywołało treść art. 151 § 1, art. 145 § 1, art. 146 § 1 k.p.a. oraz art. 33 ust. 1, art. 31 ust. 1 i 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne i podniosło, że jak wynika z akt sprawy, w tym z opinii sporządzonej przez geodetę M. R., przeprowadzającego rozgraniczenie w niniejszej sprawie, sporną granicę pomiędzy nieruchomościami nr [...] i [...] ustalono na podstawie danych z założenia ewidencji gruntów dla obrębu Płucki, a strony przyjęły ustalony przebieg granic. Sporządzona przez geodetę dokumentacja techniczna z rozgraniczenia została włączona do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 3 października 2016 r.

Organ II instancji przywołał wyjaśnienia złożone przez geodetę M. R., a także geodety A. B. wyłonionej we wznowionym postępowaniu. Wyjaśniła ona, że operat techniczny nr [...]/11/64 nie może mieć wpływu na przebieg granicy między działką nr [...] a nr [...] ustaloną ostateczną decyzją

o rozgraniczeniu, gdyż nie istnieje żadna zależność przyczynowo - skutkowa pomiędzy granicą pasa drogi, a granicami przyległych działek osób fizycznych. Wskazała, że granice drogi o nr [...] są prawnie uregulowane i obowiązują od 42 lat. Mapa pasa drogowego została wykonana jako wtórnik z pomiaru dla potrzeb założenia I fazy ewidencji gruntów wykonanego na początku lat 60 ubiegłego wieku. Rozgraniczenie działki nr [...] i [...] zostało wykonane w oparciu o ten sam wyżej wymieniony pomiar, tj. dla założenia I fazy.

Dalej geodeta odniosła się do decyzji Wojewody Kieleckiego z dnia

1 października 1977 r. i z dnia 3 grudnia 1978 r. Zaznaczyła, że w jej ocenie rozgraniczenie zostało prawidłowo przeprowadzone. Z analizy dokumentów będących w zasobach archiwalnych PODGiK w Starostwie Powiatowym w K. wynika, że przebieg granic rozgraniczanych działek został zatwierdzony w 1978 r. decyzją scaleniową i granice te nie zmieniły się w stosunku do tych, które zostały ujawnione na podstawie pomiaru wykonanego dla potrzeb założenia ewidencji gruntów w latach 60-tych. Ponadto, po analizie dokumentów złożonych do akt ksiąg wieczystych przedmiotowych nieruchomości, geodeta stwierdziła, że określony w księgach wieczystych zasięg prawa własności jest ujawniony na wyrysach będących pochodną mapy ewidencyjnej założonej na podstawie operatu I fazy z uwzględnieniem zmian wynikających z decyzji Wojewody Kieleckiego z dnia 3 grudnia 1978 r. o zatwierdzeniu projektu scalenia, która to decyzja uregulowała przebieg granic działek objętych scaleniem.

Odpowiadając na uwagi i zastrzeżenia wniesione przez H. D., geodeta A. B. potwierdziła, po dokonaniu dalszej analizy dokumentów sprzed 56 lat i następnych, że operat nr [...]/11/64 nie jest żadnym nowym dowodem w sprawie i nie ma wpływu na ustalenie przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...].

Mając powyższe na uwadze, w szczególności wyjaśnienia geodety M. R. oraz geodety A. B., SKO uznało, że powołany przez H. D. operat techniczny nr [...], choć nie stanowił podstawy ustalenia przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...], nie jest nowym, istotnym dowodem, istniejącym w dniu wydania decyzji, a nieznanym organowi, który wydał decyzję o rozgraniczeniu. Dowód ten, jak wykazali geodeci, nie był istotny dla rozgraniczenia nieruchomości i nie ma żadnego wpływu na przebieg granicy między działką nr [...] i [...], ustaloną ostateczną decyzją o rozgraniczeniu. Tym samym brak było podstaw do uchylenia tej decyzji.

W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze H. D. wniósł o uchylenie decyzji z 28 lipca 2021 r. oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego

i prawa procesowego, a w szczególności:

1. Naruszenie przepisów postępowania w stopniu wywierającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) przepisów art. 7, 77 § 1 k.p.a. polegające na niewyjaśnieniu wszystkich okoliczności faktycznych, istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy oraz błędnym ustaleniu stanu faktycznego przez przyjęcie, że w prowadzonym postępowaniu w sprawie uchylenia decyzji o rozgraniczeniu ustalono, że operat nr [...]/11/64 był znany geodetom, ale nie wzięto go pod uwagę, bowiem był wykonany w celu wywłaszczenia nieruchomości pod drogę Nowa Słupia – Ł. , natomiast w ślad za wykonaną dokumentacją nie zostały wydane decyzje wywłaszczeniowe (co nie jest prawdą),

3) przepisów art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. poprzez nie ustosunkowanie się organu do rozbieżności zawartych w zebranym materiale dowodowym i uchylenie się przez organ od oceny wiarygodności dowodów wskazanych przez skarżącego,

4) przepisu art. 8 k.p.a., poprzez wydanie decyzji na podstawie nierzetelnej

i niekompletnej opinii biegłego, w sposób podważający zaufanie stron postępowania do organów władzy publicznej,

5) przepisów art. 80 w zw. z art. 84 k.p.a. poprzez przyjęcie opinii biegłego jako źródła materiału faktycznego sprawy i podstawy ustalenia okoliczności będących przedmiotem opinii biegłego, podczas gdy opinia biegłego ma na celu ułatwienie należytej oceny zebranego w sprawie materiału,

6) przepisów art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. poprzez nie wskazanie stronie w rozstrzygnięciu przyczyn, dla których innym dowodom odmówił on wiarygodności i mocy dowodowej.

Skarżący wniósł o dopuszczenie dowodu z dokumentu – "operatu wywłaszczeniowego o sygn. [...] WZPD K. o wywłaszczeniu nieruchomości we wsi P., pow. O. z 1967 r. znajdujący się w Archiwum Państwowym w K. nr zespołu [...] PWN w K."

W uzasadnieniu wskazał, że organ I instancji w swoim postępowaniu oparł się na wyjaśnieniach geodetów prowadzących tj. J. R. i A. B., którzy "kłamliwie" powtarzają – nie wiadomo skąd wziętą tezę, że nie zostały wydane decyzje wywłaszczeniowe po opracowaniu dokumentacji sporządzonej w związku ze zmianą granic działek objętych postępowaniem związanym z budową drogi.

Zdaniem skarżącego nie można przyjąć, że organ I instancji przeprowadził postępowanie w sposób wyczerpujący i prawidłowo ocenił materiał dowodowy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego

i przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w tak zakreślonych granicach Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania, które skutkowałyby koniecznością uchylenia rozstrzygnięcia objętego skargą lub stwierdzenia jego nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c, art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Na wstępie podkreślenia wymaga, że zaskarżona decyzja podjęta została

w trybie wznowieniowym, zaś podstawę prawną wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wójta Gminy Ł. z 5 października 2016 r. orzekającą o rozgraniczeniu działek nr [...] (własność J. W.)

i [...] (własność H. D.) w Płuckach, stanowił art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

Zgodnie z tym przepisem, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Z uwagi na to, że wznowienie postępowania jest wyłomem od zasady trwałości decyzji administracyjnych, ustanowionej w art. 16 § 1 k.p.a., przesłanki wznowieniowe należy interpretować w sposób ścisły. Treść art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. jest jasna i oznacza, że nie każdy nowy dowód (nowa okoliczność) powoduje przyjęcie, że zaistniała podstawa wznowienia określona w tym przepisie, ale dodatkowo musi to być dowód (okoliczność) istniejący w dacie wydania decyzji, ale nieznany organowi, oraz ma on mieć charakter istotny czyli taki, przy uwzględnieniu którego treść decyzji ostatecznej kończącej postępowanie administracyjne byłaby inna, aniżeli podjęta w sprawie. Brak jednego z tych elementów powoduje, że podstawa wznowienia wskazana w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. nie zachodzi, a organ właściwy do wznowienia postępowania jest uprawniony do odmowy uchylenia decyzji dotychczasowej w oparciu o art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a.

Oba orzekające w sprawie organy były zgodne co do tego, że operat nr [...], na który powołał się H. D. we wniosku o wznowienie postępowania, stanowił wprawdzie nowy dowód, nieznany Wójtowi Gminy Ł.

w dacie wydania decyzji o rozgraniczeniu z 5 października 2016 r., jednak nie był to dowód istotny dla sprawy, a w szczególności nie wpływał na prawidłowość przeprowadzonego rozgraniczenia. Wniosek taki wywiodły organy

z oceny przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, w ramach którego dopuszczono dowód z opinii biegłego geodety A. B.. Biegła dwukrotnie stwierdziła, zarówno w opinii złożonej 30 grudnia 2020 r., jak i w jej późniejszym uzupełnieniu zawierającym odniesienie się do zarzutów H. D., że dane wynikające z operatu nr [...] nie miały znaczenia dla prawidłowości ustalenia granicy między działkami nr [...] i [...], dokonanego w postępowaniu rozgraniczeniowym zakończonym decyzją z 5 października 2016 r.

Stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji Sąd podziela w całości. Na jego słuszność wskazuje zarówno opinia biegłej, jak i dołączone do niej dowody,

a konkretnie dokumentacja zgromadzona w operacie nr [...], który skarżący wskazał jako faktyczną podstawę wznowienia.

Decyzja rozgraniczeniowa z 5 października 2016 r. podjęta została na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne

i kartograficzne (t.j. na datę wydania decyzji opublikowany w Dz. U. z 2015 r. poz. 520 z późn. zm.), przywoływanej w dalszym ciągu jako "ustawa" oraz rozporządzenia Ministrów Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczania nieruchomości

(Dz. U. Nr 45, poz. 453), zwanego dalej "rozporządzeniem".

Wedle art. 31 ustawy:

- czynności ustalania przebiegu granic wykonuje geodeta upoważniony przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) – ust. 1;

- przy ustalaniu przebiegu granic bierze się pod uwagę znaki i ślady graniczne, mapy i inne dokumenty oraz punkty osnowy geodezyjnej (ust. 2);

- jeżeli jest brak danych, o których mowa w ust. 2, lub są one niewystarczające albo sprzeczne, ustala się przebieg granicy na podstawie zgodnego oświadczenia stron lub jednej strony, gdy druga strona w toku postępowania oświadczenia nie składa i nie kwestionuje przebiegu granicy (ust. 3).

Po przeprowadzeniu czynności przez uprawnionego geodetę, wójt (burmistrz, prezydent miasta) wydaje decyzję o rozgraniczeniu nieruchomości, jeżeli zainteresowani właściciele nieruchomości nie zawarli ugody, a ustalenie przebiegu granicy nastąpiło na podstawie zebranych dowodów lub zgodnego oświadczenia stron (art. 33 ust. 1 ustawy).

Wydanie decyzji poprzedza:

- dokonanie przez wójta, burmistrza (prezydenta miasta) oceny prawidłowości wykonania czynności ustalenia przebiegu granic nieruchomości przez upoważnionego geodetę oraz zgodności sporządzonych dokumentów z przepisami; w wypadku stwierdzenia wadliwego wykonania czynności upoważnionemu geodecie zwraca się dokumentację do poprawy i uzupełnienia (art. 33 ust.2 pkt 1);

- włączenie dokumentacji technicznej do państwowego zasobu geodezyjnego

i kartograficznego (art. 33 ust. 2 pkt 2).

Strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy może żądać, w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej decyzji w tej sprawie, przekazania sprawy sądowi (art. 33 ust. 3).

Jak wynika z akt sprawy, postępowanie rozgraniczeniowe wszczęte zostało na wniosek J. W., zaś geodeta uprawniony M. R. przedstawił Wójtowi Gminy Ł. dokumentację rozgraniczeniową, zaopiniowaną przez organ pozytywnie (opinia z 1 września 2016 r.). Na tej podstawie wydana została decyzja

o rozgraniczeniu. Granica pomiędzy działkami nr [...] i [...] ustalona została przez geodetę w oparciu o dane z założenia ewidencji gruntów dla obrębu Płucki (I faza). Strony (właściciele nieruchomości) obecne przy czynnościach geodety przyjęły ustalony przebieg granic bez zastrzeżeń (protokół graniczny z 1 lipca 2016 r.).

Przebieg granicy ustalony zatem został na podstawie zebranych dowodów określających położenie punktów granicznych w rozumieniu § 3 pkt 2 oraz § 5 rozporządzenia (są to m.in. dokumenty geodezyjne zawierające dane liczbowe do ustalenia przebiegu granic). W takim przypadku geodeta wskazuje stronom przebieg granicy, stabilizuje punkty graniczne, sporządza protokół graniczny, wykonuje pomiar granicy, a także trwałych elementów zagospodarowania terenu mających znaczenie dla określenia jej przebiegu (§ 1 pkt 1 – 4 rozporządzenia).

W dokumentacji rozgraniczeniowej złożonej przez geodetę nie ma wyrysu czy też fragmentu operatu nr [...], a więc nie może być wątpliwości co do tego, że wydając decyzję o rozgraniczeniu z 5 października 2016 r. Wójt Gminy Ł. nie miał informacji dotyczącej istnienia tego operatu. Jak wynika natomiast z oświadczenia geodety M. R., operat nr [...] był mu znany, jednak przyjął, że nie ma on znaczenia i nie wpływa na przebieg granicy. Wyjaśnienia przy tym wymaga, że w sytuacji takiej, jaka ma miejsce w sprawie, a więc gdy przebieg granicy ustala się na podstawie zebranych dowodów, geodeta nie jest zobowiązany do opracowania opinii dotyczącej przebiegu granicy (§ 15 pkt 3 rozporządzenia). Przedłożona przez M. R. dokumentacja nie musiała zatem odnosić się do wszystkich danych istniejących w zasobach geodezyjnych, w tym do operatu nr [...].

Trafność założenia, przyjętego przez geodetę przeprowadzającego rozgraniczenie, potwierdziła opinia sporządzona w trakcie postępowania wznowieniowego przez biegłą A. B.. Dokonując oceny tej opinii należy zwrócić uwagę na kilka kwestii przesądzających o słuszności wniosków zaprezentowanych przez biegłą. Wynikają one nie tylko z opinii sformułowanej przez biegłą na piśmie, ale również z całości dołączonej do opinii dokumentacji geodezyjnej.

Po pierwsze, na szkicach operatu nr [...] nie została ujawniona granica pomiędzy działkami nr [...] i [...], co oznacza, że nie była ona opomiarowana na potrzeby tego operatu. Co istotne, numery działek na szkicach granicznych i polowych mają charakter roboczy i nie odpowiadają numerom działek w ewidencji gruntów założonej w następnych latach.

Po drugie, operat nr [...] nie służył do rozgraniczenia działek położonych przy drodze Ł. – Nowa Słupia, lecz do pomiarów terenu zajętego przez pas drogowy oraz celem wywłaszczenia części niektórych nieruchomości przyległych do planowanego pasa drogowego. Punkty 38, 39, 40 i 41 zaznaczone na szkicu granicznym nr [...] (do których nawiązuje H. D. w odwołaniu złożonym od decyzji organu I instancji), położone wzdłuż "starej drogi", mogą oznaczać zamierzone wówczas punkty graniczne pomiędzy istniejącym w dacie pomiarów przebiegiem tej drogi, a obecnymi działkami skarżącego i J. W. oznaczonymi nr [...] i [...]. Tak jak powiedziano wyżej, działki te nie są naniesione na szkice w omawianym operacie, a o tym, że można je zlokalizować po północno-wschodniej stronie tych punktów, świadczy jedynie charakterystyczny, łamany kształt przebiegu "starej drogi", widoczny również na wszystkich późniejszych mapach.

Po trzecie, operat nr [...] sporządzony był w trakcie opracowywania

i zakładania I fazy ewidencji gruntów dla obrębu Płucki w latach 1962-1966. To właśnie w czasie zakładania ewidencji gruntów, a nie w trakcie opracowywania ww. operatu, wyznaczone zostały granice pomiędzy działkami nr [...] i [...], które od tego czasu nie uległy zmianom prawnym. To te granice przyjął geodeta M. R.. Operat nr [...] nie służył także do naniesienia w ewidencji gruntów granic pomiędzy pasem drogowym Ł. – Nowa Słupia a działkami poprzedników prawnych skarżącego i J. W., gdyż to nie na jego podstawie dokonano wywłaszczenia nieruchomości pod drogę, wytyczając jej nowy przebieg (o czym będzie mowa niżej).

Po czwarte, przebiegu granic działek nr [...] i [...] ujawnionych w trakcie zakładania ewidencji gruntów, nie zmieniła ani decyzja Wojewody Kieleckiego z 1 października 1977 r. Nr [...] dotycząca wymiany gruntów będących w posiadaniu jednostek uspołecznionych, ani decyzja tego samego organu z 3 grudnia 1978 r. Nr [...] zatwierdzająca projekt scalenia.

Po piąte wreszcie, przebieg granicy między działkami nr [...] i [...] - zgodny

z rozgraniczeniem dokonanym decyzją z 5 października 2016 r., wynika z map ewidencyjnych znajdujących się w księgach wieczystych założonych dla nieruchomości J. W. i H. D., w skład których wchodzą obie działki.

Wszystko to świadczy o tym, że nowy, wskazany przez skarżącego dowód

w postaci operatu nr [...], nie ma charakteru istotnego dla ustalenia przebiegu granicy między działkami nr [...] i [...], który wynika z map ewidencyjnych, powstałych na bazie danych z I fazy założenia ewidencji gruntów dla obrębu Płucki. Tym samym, organ zasadnie przyjął, że podstawa wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. nie zachodzi w stanie sprawy i prawidłowo odmówił uchylenia decyzji ostatecznej Wójta Gminy Ł. z 5 października 2016 r. w oparciu o art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. W konsekwencji nie są zasadne zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów postępowania, polegające na wadliwie przeprowadzonym przez organy postępowaniu wyjaśniającym i błędne oparcie się na wnioskach wynikających z opinii biegłej A. B..

Odnosząc się do argumentacji przedstawionej w uzasadnieniu skargi, w tym do złożonego wniosku dowodowego, wskazać należy, że złożone przez H. D. odpisy z decyzji wywłaszczeniowych znak: [...] oraz [...] potwierdzają jedynie ustalenie, że podstawy do wywłaszczenia pod drogę Ł. – Nowa Słupia nieruchomości: nr [...], stanowiących własność J. D. (poprzednika prawnego skarżącego) oraz nr [...] należącej do E. W. (poprzednika J. W.) nie stanowił operat nr [...]/11/64, ale plan sporządzony w roku 1964 za nr [...]. Tym samym stanowisko biegłej, że "granice przewidzianego do wywłaszczenia pasa drogowego nie zostały ujawnione

w ewidencji gruntów na podstawie operatu nr [...]" zostało dodatkowo wzmocnione, a operat ten nie może zostać uznany jako nowy, istotny dla sprawy dowód w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

Wedle przedłożonych przez skarżącego odpisów mapy, wpisanej do ewidencji w składnicy geodezyjnej za numerem [...] (przywołanej w obu opisanych wyżej decyzjach wywłaszczeniowych), wywłaszczone działki nr [...] znajdowały się po zachodniej stronie "starej drogi", zaś działka nr [...] – po jej stronie wschodniej. Po wywłaszczeniu przebieg drogi Ł. – Nowa Słupia przybrał w tej części linię prostą, pozostawiając jej dotychczasową trasę po stronie wschodniej. Z dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy wynika przy tym, że znacząca część "starej drogi", biegnącej łukiem na wysokości obecnych działek nr [...] i [...], została włączona do działki nr [...] H. D.. Przebieg tej drogi na większości map zaznaczony jest linią przerywaną i znajduje się głównie na terenie nieruchomości skarżącego (w niewielkiej tylko części objęty jest działką nr [...]), przez co w zakresie punktów granicznych 21 – 22 – 20, wskazanych na szkicu granicznym geodety M. R., wpływa także na przebieg granicy pomiędzy działką nr [...] i [...]. Taki stan ujawniony został już w I fazie zakładania ewidencji gruntów i nie zmienia prawidłowości dokonanego rozgraniczenia, za którym przemawia dokumentacja geodezyjna z I fazy. Ze stanowiska prezentowanego przez H. D. w toku postępowania administracyjnego oraz w skardze wynika, że skarżący kwestionuje przebieg tego właśnie fragmentu granicy, a to w związku z inną sprawą dotyczącą wycięcia przez niego drzew. Przypomnieć należy, że przebieg granicy, także w tej części, został stronom wskazany przez geodetę w trakcie czynności rozgraniczeniowych i przyjęty bez zastrzeżeń. W znajdującym się w aktach sprawy zażaleniu z 15 października 2016 r., złożonym przez H. D. od postanowienia Wójta Gminy Ł. z 10 października 2016 r. w przedmiocie ustalenia kosztów rozgraniczenia, skarżący podnosił, że przebieg granicy był mu znany i "zgadzał się na propozycję geodety".

Istota obecnie sygnalizowanego przez H. D. sporu pomiędzy stronami, a tym samym sedno zarzutów skargi, sprowadza się więc do ustalenia zasięgu jego prawa własności w zakresie działki ewidencyjnej nr [...], od strony drogi Ł. - Nowa Słupia i włączenia do tej działki terenu "starej drogi", biegnącej - przed wywłaszczeniem - w tym miejscu łukiem. Chodzi zatem przede wszystkim

o przebieg granicy z działką drogową, od którego pochodną jest granica z działką nr [...]. Jeżeli skarżący twierdzi, że zasięg jego prawa własności od strony drogi jest inny niż wynika to z ewidencji gruntów, a także z mapy dołączonej do księgi wieczystej urządzonej dla działki nr [...], winien swoje roszczenia realizować na drodze cywilnej przed sądem powszechnym. Organy administracji w ramach postępowania rozgraniczeniowego prowadzonego na podstawie przepisów ustawy i rozporządzenia, nie mogą czynić ustaleń sprzecznych z dokumentacją zgromadzoną w zasobie geodezyjnym i kartograficznym oraz w księgach wieczystych. Zasięg prawa własności nieruchomości może być przedmiotem ustaleń w postępowaniu cywilnym, a właściwym do orzekania w tym zakresie jest wyłącznie sąd powszechny (por. art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece - t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2204 w zw. z art. 17 pkt 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego - t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1805 z późn. zm.).

Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę jako niezasadną na podstawie art. 151 p.p.s.a.