Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2038/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-04-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6480
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi P. D. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odmówić przyznania P. D. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.


UZASADNIENIE

P. D., po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowenie adwokata.

W związku z powyższym w wykonaniu zarządzenia z dnia 30 stycznia 2018 r. przesłano skarżącemu formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF, celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

W dniu 16 lutego 2018 r. skarżący nadesłał wypełniony formularz wniosku PPF.

Następnie zarządzeniem z dnia 22 lutego 2018 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia złożonego formularza PPF poprzez wypełnienie rubryki nr 6 oraz nr 9 lub ponowne nadesłanie właściwie uzupełnionego formularza PPF w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

W dniu 9 marca 2018 r. skarżący nadesłał uzupełniony formularz PPF.

W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że nie stać go na poniesienie kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podał, że posiada syna, na którego płaci alimenty zasądzone przez Sąd w [...]. Ponadto posiada dom jednorodzinny 180 m2 na działce 4,5 ara, który został zabezpieczony przez prokuratora w 2002 r. [...]. Jest również współwłaścicielem budynku magazynowo-biurowego na działce 27 arów, który również został zabezpieczony przez prokuratora w 2002 r. [...]. Skarżący wskazał, że nie posiada innego majątku, w tym oszczędności, papierów wartościowych i innych praw majątkowych, wierzytelności oraz przedmiotów wartościowych. Podał, że utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z umowy o pracę w wysokości 1.483,00 zł i dzięki pomocy brata. Jako zobowiązania i stałe wydatki wymienił alimenty na syna w wysokości 750 zł.

Z uwagi na okoliczność, że powyższe oświadczenie było niewystarczające do oceny faktycznych możliwości finansowych strony, zarządzeniem z dnia 14 marca 2018 r. skarżący, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.); zwanej dalej P.p.s.a., został wezwany do złożenia dodatkowych wyjaśnień, dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez:

- nadesłanie dokumentów, z których wynika wysokość uzyskiwanych dochodów (zaświadczenia o zarobkach),

- wskazanie, czy prowadzi działalność gospodarczą lub jest wspólnikiem spółki prawa handlowego, jeżeli tak do wskazania, jakie uzyskuje z tego tytułu dochody oraz w przypadku gdy jest wspólnikiem spółki prawa handlowego, do wskazania ilości i wartości posiadanych udziałów,

- nadesłanie kopii dokumentu PIT rozliczenia podatku dochodowego za rok 2017, bądź w przypadku nierozliczenia podatku za rok 2017 do nadesłania rozliczenia podatku za rok 2016,

- nadesłanie wyciągów wszystkich posiadanych rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych z ostatnich sześciu miesięcy, z wyszczególnieniem operacji dokonywanych na tych rachunkach w tym okresie i aktualnych sald rachunków oraz – w odniesieniu do lokat - wysokości środków zgromadzonych na lokatach lub oświadczenia o ich nieposiadaniu we wskazanym okresie,

- nadesłanie informacji, o wysokości stałych kosztów utrzymania oraz kserokopii dokumentów poświadczających ich ponoszenie (opłaty za energię elektryczną, gaz, wodę, telefon itp.),

- wskazanie formy i zakresu pomocy uzyskiwanej od brata.

Na wykonanie wezwania zakreślono termin 7 dni.

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 3 kwietnia 2018 r., zatem termin do nadesłania żądanych informacji upływał z dniem 10 kwietnia 2018 r.

Skarżący do dnia rozpoznania wniosku nie odpowiedział na wezwanie i nie nadesłał żądanych dokumentów.

Mając powyższe na uwadze stwierdzono, co następuje:

Stosownie do treści art. 245 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.); zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym i obejmować zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Zgodnie z art. 255 P.p.s.a, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

Udzielenie stronie prawa pomocy jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa, z tego względu Sąd, jako dysponent środków publicznych, odpowiedzialny za zasadność i legalność ich wydatkowania, ma obowiązek zbadania, czy strona wnioskująca o przyznanie prawa pomocy, rzeczywiście spełnia przesłanki do przyznania jej tego prawa.

Ocena, czy spełniona została przesłanka, warunkująca przyznanie prawa pomocy, następuje na podstawie informacji i dokumentów przedstawionych przez stronę. Oznacza to, że na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. Wnioskodawca powinien być zatem zainteresowany przedłożeniem wszelkich dokumentów, które poświadczają jego sytuację materialną i możliwości płatnicze. Rzeczywista sytuacja majątkowa wnioskodawcy nie może budzić żadnych wątpliwości.

W przedmiotowej sprawie, wniosek nie zawierał wyczerpujących informacji, dlatego wezwano wnioskodawcę do nadesłania określonych dokumentów poświadczających osiągane dochody oraz potwierdzających jego stan majątkowy.

Skarżący nałożonego obowiązku nie wypełnił i nie przedstawił żądanych dokumentów i informacji. Zdaniem referendarza sądowego, brak nadesłania powyższych informacji uniemożliwia ocenę spełnienia przesłanek, warunkujących przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie.

W związku z tym, wobec braku wystarczających danych do ustalenia rzeczywistej sytuacji finansowej skarżącego należało uznać, że nie wykazał w niniejszej sprawie, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 255, art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a, postanowiono jak w sentencji.