Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 2368/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2005-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Gorzan Sędziowie NSA Włodzimierz Zygmont(spr.) as. sąd. WSA Katarzyna Nikodem Protokolant: st.sekr.sąd. Alicja Ajnbacher po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi T. i B.N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie pozostawienie bez rozpoznania podania o umorzenie zaległości podatkowych 1. uchyla zaskarżone postanowienie , 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących kwotę 10 zł. / dziesięć złotych / tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego /-/ K. Nikodem /-/ G. Gorzan /-/ W. Zygmont


UZASADNIENIE

Wójt Gminy decyzją z dnia [...]r. nr [...] odmówił T. i B. N. umorzenia zaległości podatkowej w podatku rolnym w kwocie [...] zł za okres od [...]r. do [...]r.

W odwołaniu podatnicy stwierdzili jedynie, że nie zgadzają się z powyższą decyzją. Natomiast w piśmie z dnia [...]r. skierowanym do organu odwoławczego wskazali, że ich zdaniem powinno nastąpić całościowe zbadanie sprawy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] na podstawie art. 228 p 1 pkt 3 w zw. z art. 222 O.p. pozostawiło odwołanie bez rozpatrzenia, albowiem nie spełnia ono wymogów formalnych. Uzasadniając postanowienie organ odwoławczy stwierdził, że odwołanie w sprawie podatkowej winno zawierać zarzuty przeciwko decyzji, określać zakres i istotę żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające żądanie, a odwołania nie odpowiadające tym wymogom pozostawia się bez rozpatrzenia. Zarzutów tych nie zastępować zastrzeżenia w kwestiach, które nie są skierowane do treści kwestionowanej przez podatników decyzji.

W skardze na powyższe postanowienie podatnicy podali, że nie są na tyle biegli w prawie by precyzować zarzuty i przedkładać dowody. Wskazali więc m. in., że w ich gospodarstwie grunty są w całości odłogowane, łąki były latem zalewane i nastąpiła demineralizacja podłoża, pola uprawne były zalewane wskutek podłączenie sytemu drenażowego dodatkowych obszarów pól.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchyla zaskarżone postanowienie, jako niezgodne z prawem.

Powody.

Naruszony został przepis art. 169 § 1 O.p. określający tryb postępowania podatkowego w przypadku stwierdzenia braków w złożonym podaniu.

Wprawdzie odwołanie w postępowaniu podatkowym nie może być prostym wyrazem niezadowolenia, to orzecznictwo sądowo-administracyjne dopuszcza tolerancję wobec niespełnienia wymogów stawianych treści odwołania. Przyjęty został bowiem pogląd (który podziela skład orzekający w niniejszej sprawie), że pismo złożone przez stronę w organie podatkowym I instancji w terminie przewidzianym do złożenia odwołania, w którym kwestionuje ona zasadność rozstrzygnięcia w doręczonej jej decyzji podatkowej I instancji, należy uznać za odwołanie od tej decyzji, chociażby nie spełniało ono wszystkich warunków przewidzianych dla odwołania, jeżeli w zakreślonym przez organ podatkowy terminie strona uzupełni jego treść. Jeżeli odwołanie nie spełnia wymogów, organ podatkowy wzywa wnoszącego odwołanie do usunięcia tego braków w terminie 7 dni. Dopiero niewypełnienie tego warunku powoduje pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia (art. 169 § 1 O.p.).

Z akt sprawy wynika, że organ odwoławczy nie poinformował podatników, że odwołanie nie spełnia wszystkich warunków przewidzianych dla odwołania, nie określił braków odwołania i nie wezwał podatników do ich usunięcia w zakreślonym terminie, pod rygorem pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia. W rezultacie zastosowana w sprawie wykładnia przepisu art. 222 O.p. prowadziła do ograniczenia zasady instancyjnej kontroli decyzji, a w konsekwencji - kontroli sądowej.

Ponieważ organ I instancji wzywał podatników do uzupełnienia braków wniosku o umorzenie zaległości podatkowych przeto zachodziły podstawy do zachowania symetrii proceduralnej wobec podatników także w zakresie braków odwołania. Zatem organ odwoławczy rozpatrując sprawę ponownie, dopiero w wypadku nieuzupełnienia przez podatników rzeczywistych braków odwołania, pozostawi odwołanie bez rozpatrzenia.

Dlatego na podstawie art. 145 1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł sąd jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania między stronami orzekł sąd na podstawie art. 200 powyższej ustawy.

/-/ K. Nikodem /-/ G. Gorzan /-/ W. Zygmont