Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 498/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1, art. 54 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 2, art. 85
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej L. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 18 września 2007 r. sygn. akt II SA/Ol 791/07 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi L. L. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: 1. oddalić skargę kasacyjną; 2. zasądzić od L. L. na rzecz Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

W dniu 23 lipca 2007 r. L. L. wniósł skargę na decyzję Dyrektora W.-M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...] marca 2007 r., utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w I. z siedzibą w L. z dnia [...] stycznia 2007 r. w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. Pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi jako wniesionej z uchybieniem terminu. W dniu 28 marca 2007 r. organ wysłał zaskarżoną decyzję na adres kancelarii pełnomocnika skarżącego, lecz nie otrzymał zwrotnego potwierdzenia odbioru. Postępowanie reklamacyjne przeprowadzone przez Pocztę Polską nie pozwoliło ustalić losów przesyłki, w związku z czym organ po raz drugi przesłał wskazaną decyzję, którą pełnomocnik skarżącego otrzymał w dniu 25 czerwca 2007 r. Po wniesieniu skargi do Sądu Poczta Polska doręczyła organowi zwrotne potwierdzenie odbioru pierwszej przesyłki, z którego wynika, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona w dniu 2 kwietnia 2007 r.

Postanowieniem z dnia 18 września 2007 r., sygn. akt II SA/Ol 791/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. odrzucił skargę stwierdzając, że 30-dniowy termin do jej zaskarżenia upłynął z dniem 2 maja 2007 r. Sąd uznał, że potwierdzenie prawidłowości pierwszego doręczenia pozbawia znaczenia prawnego okoliczność powtórnego dokonania tej czynności, która nastąpiła tylko ze względu na niemożność ustalenia losów pierwszej przesyłki.

W skardze kasacyjnej L. L. zaskarżył w całości powyższe postanowienie, wniósł o jego zmianę i przyjęcie skargi do rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy - art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że skarga została wniesiona po upływie terminu. W uzasadnieniu wskazano, że w wyniku przeoczenia lub zaniedbania w dniu 2 kwietnia 2007 r. na adres kancelarii doręczono jedynie zaadresowaną kopertę, w której nie było decyzji. Skarżący podniósł, że niewiadome losy przesyłki potwierdzają nieprawidłowości pierwszego doręczenia decyzji. Zdaniem strony, zaniedbanie organu w przedmiocie doręczenia decyzji nie może być przyczyną odrzucenia przedmiotowej skargi. Skoro więc decyzja została skutecznie doręczona w dniu 25 czerwca 2007 r., to pełnomocnik wnosząc skargę w dniu 23 lipca 2007 r. nie uchybił terminowi.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor W.-M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. wniósł o oddalenie skargi i zasądzenie na rzecz organu kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Organ podniósł, że w przypadku zaistnienia wskazanej przez stronę sytuacji profesjonalny pełnomocnik powinien był poinformować o niej organ, który przeprowadziłby postępowanie wyjaśniające. Mimo że Poczta Polska doręczyła do organu administracji zwrotne potwierdzenie odbioru ze zwłoką i po złożonej reklamacji, stanowi ono dowód doręczenia w dniu 2 kwietnia 2007 r.

W piśmie z dnia [...] listopada 2007 r. skarżący podtrzymał zajmowane dotychczas w sprawie stanowisko.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest nieuzasadniona.

Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Jak wynika z § 2 art. 65 p.p.s.a. do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez pocztę stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym. Zgodnie zatem z § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 ze zm.) pismo sądowe, doręczone przez pocztę, wysyłane jest jako list polecony za potwierdzeniem odbioru. Do przesyłki dołącza się jednocześnie formularz zwrotnego potwierdzenia odbioru.

Z akt sprawy wynika, że decyzję z dnia 28 marca 2007 r. doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 2 kwietnia 2006 r. na adres siedziby kancelarii, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. W świetle wskazanych wyżej przepisów doręczenie to należy uznać za skuteczne. Wobec rzeczywistego doręczenia stronie decyzji w dniu 2 kwietnia 2007 r. nie ma znaczenia fakt, że zwrotne potwierdzenie odbioru pierwszej przesyłki doręczono do organu ze zwłoką i dopiero po złożonej reklamacji, jak również to, że decyzja została wysłana do skarżącego po raz drugi. W przedstawionych wyżej okolicznościach rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że nadając w urzędzie pocztowym skargę na decyzję organu II instancji w dniu 23 lipca 2007 r. strona uchybiła ustawowemu terminowi do jej wniesienia, który upłynął 2 maja 2007 r.

Na uwzględnienie nie zasługuje argument skarżącego, że w wyniku przeoczenia lub zaniedbania do kancelarii nie doręczono decyzji, lecz jedynie zaadresowaną kopertę. Strona była w sprawie reprezentowana przez radcę prawnego, od którego jako profesjonalnego pełnomocnika wymaga się szczególnej staranności w reprezentowaniu strony, a zatem także analizy i sprawdzania otrzymywanej korespondencji. Pełnomocnik nie uprawdopodobnił, że wskazana wyżej sytuacja rzeczywiście miała miejsce, nie skierował do organu żadnej informacji o tym, że zamiast decyzji otrzymał pustą kopertę. Organ mógł zatem przyjąć, że przesyłka była kompletna, a Sąd, że doręczono ją prawidłowo. Korzystanie z usług wykwalifikowanego pełnomocnika powinno być dodatkową gwarancją prawidłowości działań strony. Z drugiej strony ponosi ona ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika procesowego.

Przepis art. 85 p.p.s.a. stanowi, że czynność procesowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd I instancji zasadnie zatem odrzucił skargę strony jako wniesioną po terminie, a tym samym nie naruszył zarzuconego w skardze kasacyjnej art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).