Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 575/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2010-09-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Pozostawić skargę bez rozpoznania
Powołane przepisy: article: art. 28 ust. 6, art. 30e, art. 30c ust. 5 pkt 2
journal: Dz.U. 2006 nr 227 poz 1658
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Maria Serafin-Kosowska Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska NSA Jacek Surmacz /spr./ Protokolant st.sekr.sąd. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 14 września 2010r. na rozprawie sprawy ze skargi Gminy Miasta L. na uchwałę Zarządu Województwa z dnia [...] kwietnia 2010r. nr [...] w przedmiocie oddalenia protestu w sprawie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej w części postanawia 1. pozostawić skargę bez rozpatrzenia 2. zwrócić skarżącej Gminie Miasta L. 100 (słownie: sto) złotych tytułem nadpłaconego wpisu.


UZASADNIENIE

I SA/Rz 575/10

UZASADNIENIE

Pisemną informacją z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...], wnioskodawca - Gmina Miasta L. - został poinformowany, że Zarząd Województwa Podkarpackiego, pełniący funkcję Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Podkarpackiego na lata 2007-2013, uchwałą z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...], oddalił jego protest na negatywną ocenę merytoryczna projektu "Rozbudowa i modernizacja infrastruktury Miejskiego Centrum Kultury w L. u niezbędnym czynnikiem rozwoju kulturowego", nr [...], w zakresie kryterium 4 oraz uznał protest, w zakresie oceny strategicznej.

Gmina Miasta L. w dniu [...] marca 2009 r. złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu "Rozbudowa i modernizacja infrastruktury Miejskiego Centrum Kultury w L. u niezbędnym czynnikiem rozwoju kulturowego i turystycznego w regionie" ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, w ramach osi priorytetowych II-VII Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2007-2013.

W wyniku wstępnej analizy formalnej wniosku stwierdzone zostały błędy i uchybienia, o czym poinformowano wnioskodawcę w piśmie z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...], wzywając go jednocześnie do kompletnego i wyczerpującego ustosunkowania się do poczynionych uwag. W efekcie dokonanych korekt i uzupełnień, pismem z dnia [...] maja 2009 r., nr [...], poinformowano stronę, że jej wniosek o dofinansowanie został oceniony pozytywnie, pod względem wymogów formalnych i skierowany do oceny merytorycznej, która zostanie przeprowadzona przez Zespół do spraw oceny jakościowej Komisji Konkursowej, powołanej do oceny wniosków, a następnie, w zależności od wyników oceny, do kolejnych etapów oceny i wyboru projektów.

Pisemną informacją z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] wnioskodawca został poinformowany, że złożony przez niego wniosek nr [...] został oceniony pozytywnie pod względem merytorycznym przez Komisję Konkursowa, uzyskując łącznie 48,75 punktów, na 100 możliwych do uzyskania. W przedmiotowej informacji zawarto jednocześnie wyszczególnienie liczby punktów, przyznanych w oparciu o poszczególne kryteria. W ramach kryterium 4 – stan zachowania obiektu, w tym stan zagrożenia wymagający zabiegów konserwatorskich projekt uzyskał 0 punktów, ponieważ obiekt nie został zakwalifikowany jako zabytek, a załączona do projektu ekspertyza architektoniczno-budowlana nie dotyczy zabiegów konserwatorskich. Uzupełnienie tej oceny zostało zawarte z kolei w pisemnej informacji z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] którą poinformowano wnioskodawcę, że jego projekt uzyskał łącznie, w wyniku przeprowadzonej procedury oceny 65,75 pkt (48,75 pkt – w wyniku oceny merytorycznej - jakościowej i 17 pkt – w wyniku oceny strategicznej) i został umieszczony, na podstawie uchwały Zarządu Województwa Podkarpackiego z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...], na liście rezerwowej (pozycja 5) projektów do dofinansowania ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. W tejże informacji zawarte zostało również pouczenie, że na podstawie § 5 wyżej wymienionej uchwały Zarządu Województwa Podkarpackiego, dopuszczono możliwość złożenia przez wnioskodawcę, na własną odpowiedzialności i na własne ryzyko, kompletu dokumentów, określonych w Regulaminie Konkursu dla naboru wniosków o dofinansowanie projektów ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2007-2013, w ramach osi priorytetowej VI turystyka i kultura – zwanego dalej: Regulaminem, w celu przeprowadzenia formalnej weryfikacji końcowej, a także technicznej i technologicznej oraz finansowej i ekonomicznej weryfikacji projektu. W przypadku bowiem pozytywnej oceny końcowej projektu, podpisanie umowy może nastąpić po ewentualnym pojawieniu się dodatkowych środków, bądź też w przypadku niewywiązania się przez wnioskodawców z listy podstawowej z obowiązku terminowego uzupełnienia pozostałych wymaganych dokumentów i załączników.

Wnioskodawca zaaprobował propozycję uzupełnienia dokumentów w trzymiesięcznym terminie, w celu uzyskania końcowej weryfikacji projektu, o czym poinformował w piśmie z dnia [....] lipca 2009 r.

Pisemną informacją z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...], wnioskodawca został poinformowany, że w wyniku formalnej weryfikacji końcowej przedłożonych dnia 13 października 2009 r. załączników do złożonego wniosku o dofinansowanie z 19 marca 2009 r., stwierdzono błędy i uchybienia, szczegółowo określone w tejże informacji. W związku z tym wezwano do ich poprawienia i uzupełnienia. Wnioskodawca uzupełnił te braki w dniu 25 listopada 2009 r.

Pismem z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...], Marszałek Województwa Podkarpackiego poinformował wnioskodawcę, że Zarząd Województwa Podkarpackiego, uchwałą z dnia [....] grudnia 2009 r., nr [...], wprowadził zaktualizowaną procedurę odwoławczą, obowiązującą w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2007-2013. Zgodnie z § 4 ust. 2 przedmiotowej procedury, wnioskodawcom biorącym udział w konkursach ogłaszanych po 20 grudnia 2008 r., których projekty znalazły się na liście rezerwowej i którzy nie zostali poinformowani o prawie do wniesienia protestu, przysługuje prawo do jego wniesienia na zasadach określonych w tejże procedurze. Termin do wniesienia protestu wynosi 14 dni od dnia otrzymania przedmiotowego pisma. Konkurs w ramach którego Miasto L. wystąpiło o dofinansowanie został ogłoszony 16 lutego 2009 r.

Wnioskodawca złożył w dniu 22 grudnia 2009 r. protest na ocenę merytoryczną i strategiczną, w wyniku której jego wniosek został umieszczony na liście rezerwowej - bez wyboru do dofinansowania. Protestujący podniósł, że w trakcie przeprowadzonego naboru dokonano istotnej dla niego zmiany treści kryterium nr IV Szczegółowego Opisu Priorytetów – stan zachowania obiektu, w tym stan zagrożenia wymagający zabiegów konserwatorskich. "Kryterium oceniane będzie na podstawie ekspertyzy architektoniczno-budowlanej albo opinii konserwatorskiej, wydanej przez osoby uprawnione. Kryterium będzie promować projekty, w których zakłada się prace uznane we wskazanych wyżej dokumentach za konieczne".

Brzmienie wyżej przytoczonych zapisów wskazuje na fakt, że przedmiotem oceny jest stan zachowania obiektów, będących przedmiotem projektu, obejmujący nie tylko obiekty zabytkowe. Tymczasem zmiana wprowadzona w Regulaminie dotyczyła zawężającego zakres zapisu w pkt 3 na str. 7: "kopia ekspertyz architektoniczno-budowlanych lub opinii konserwatorskiej dotyczącej stanu zagrożenia wymagającego zabiegów konserwatorskich.", ograniczając tym samym punktację w ramach tego kryterium do obiektów wpisanych do rejestru zabytków. Ta zawężona wersja dotycząca omawianego kryterium została podtrzymana również w pkt 4 dodatkowych wyjaśnień do naboru: podobnie w przypadku ekspertyzy architektoniczno-budowlanej warunkiem możliwości uzyskania punktacji w przedmiotowym kryterium jest jednoznaczne określenie stanu zagrożenia obiektu zabytkowego oraz zakresu niezbędnych do wykonania prac konserwatorskich. W ten sposób wprowadzona zmiana pozbawiła projekt wnioskodawcy, dotyczący obiektu niebędącego zabytkiem, 15 pkt, możliwych do uzyskania w ramach przedmiotowego kryterium.

Protestujący podkreślił, że w jego ocenie istotne nie są intencje dokonującego naboru wniosków, lecz oficjalna treść dokumentów programowych, wiążąca zarówno wnioskujących, jak i przydzielających środki. W tej sytuacji załączona ekspertyza architektoniczno-budowlana, będąca załącznikiem do wniosku z dnia 19 marca 2009 r. winna być źródłem przyznania 15 pkt, w zakresie oceny projektu dla kryterium nr 4.

Podobnie, zdaniem protestującego, przyznanie projektowi jedynie 17 pkt (zamiast 20), w ramach oceny strategicznej, nie znajduje uzasadnienia, ponieważ jest on zgodny z aktualnymi potrzebami i zrównoważonym rozwojem województwa. Wynika to ze znaczenia L. a jako ośrodka kultury oraz znaczenia Miejskiego Centrum Kultury w L. u jako organizatora i uczestnika wielu imprez turystycznych i wydarzeń artystycznych o ponadregionalnym, krajowym znaczeniu.

Pisemną informacją z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...], wnioskodawca -Gmina Miasto L.- został poinformowany, że Zarząd Województwa Podkarpackiego uchwałą z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] oddalił jego protest, w zakresie kryterium 4, na negatywną ocenę merytoryczna projektu "Rozbudowa i modernizacja infrastruktury Miejskiego Centrum Kultury w L.u niezbędnym czynnikiem rozwoju kulturowego", nr [...] oraz uznał protest w zakresie oceny strategicznej.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na przedmiotowa uchwałę Zarządu Województwa Podkarpackiego wniósł wnioskodawca, domagając się stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona, w części w której oddalono protest, w sposób naruszający prawo i przekazania sprawy Zarządowi Województwa Podkarpackiego do ponownego rozpatrzenia.

Skarżąca Gmina Miasto L. zarzuciła Zarządowi Województwa Podkarpackiego zmianę kryterium nr 4 Szczegółowego Opisu Priorytetów poprzez wprowadzenie zawężającego zapisu w pkt 4.1.1 ppkt 3 Regulaminu na str. 7, ograniczając punktację jedynie do obiektów wpisanych do rejestru zabytków. Ta zamiana została podtrzymana także w pkt 4 dodatkowych wyjaśnień: "Podobnie w przypadku ekspertyzy architektoniczno-budowlanej warunkiem możliwości uzyskania punktacji w przedmiotowym kryterium jest jednoznaczne określenie stanu zagrożenia obiektu zabytkowego oraz zakresu niezbędnych do wykonania prac konserwatorskich.", jednakże przytoczone pytanie do tego wyjaśnienia zawierało oryginalną treść kryterium nr 4 ze Szczegółowego Opisu Priorytetów (str. 271 i str. 272), obejmującego szerszy zakres obiektów, niż tylko obiekty zabytkowe. Tymczasem podstawa do zawężenia kryterium do obiektów zabytkowych nie znajduje uzasadnienia zarówno w Regulaminie, jak i Szczegółowym opisie priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2007 – 2013. Zmiana ta zaś pozbawiła projekt wnioskodawcy 15 punktów w omawianym kryterium

Podnoszony w proteście zarzut zmiany kryteriów zmierza do uznania przedstawionej wraz z wnioskiem o dofinansowanie ekspertyzy architektoniczno-budowlanej z dnia 2 marca 2009 r. również dla obiektów niebędących zabytkami, zgodnie z zapisami Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2007 – 2013.

Skarżący podkreślił, że zgodnie z art. 28 ust. 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U., Nr 277, poz. 1658, ze zm., zwanej dalej: ustawa z 2006r.) niedopuszczalne jest, aby dokumenty stanowiące system realizacji programu operacyjnego zostały zmienienie na niekorzyść wnioskodawcy, w trakcie trwania określonej tury konkursu. Decydujące tutaj są bowiem nie intencje dokonującego naboru, lecz oficjalna treść dokumentów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, postanowieniem z dnia 17 czerwca 2010r. sygn. I SA/Rz 304/10, odrzucił skargę, uznając że umieszczenie projektu na rezerwowej liście projektów kwalifikowanych do dofinansowania nie może być uznane za negatywną ocenę projektu w rozumieniu art. 30b ust. 1 ustawy z 2006r.

Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2010r. sygn. akt II GSK 847/10, uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 czerwca 2010r. I SA/Rz 304/10. Wskazał że skarga Gminy Miasta L. na uchwałę nr [...] Zarządu Województwa Podkarpackiego w Rzeszowie z dnia [...] kwietnia 2010r. jest dopuszczalna, gdyż projekt przeszedł pozytywnie wszystkie etapy oceny, ale nie został zakwalifikowany do dofinansowania ze względu na wyczerpanie puli środków przewidzianych w ramach danego konkursu i w związku z tym został umieszczony na tzw. liście rezerwowej, a to należy ocenić jako negatywną ocenę w rozumieniu art. 30b ust. 1 ustawy z 2006r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Sąd w pierwszej kolejności zobowiązany jest do dokonania ustaleń i oceny czy wniesiona skarga skutecznie otworzyła postępowanie sądowe.

Ustawa z 2006r. reguluje postępowanie sądowo-administracyjne w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływana dalej jako: p.p.s.a. Należy wskazać art. 30e ustawy z 2006r. stanowi, że w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a., określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52 - 55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 p.p.s.a. Treść przywołanego przepisu art. 30e ustawy z 2006r. nie oznacza jednak, że wszystkie niewymienione w tym przepisie jednostki redakcyjne p.p.s.a mają zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawach uregulowanych ustawą z 2006r. Ustawodawca ustanawiając w art. 30e ustawy z 2006r. zasadę, że przepisy p.p.s.a. mają zastosowanie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie jednocześnie wprowadził szczególne regulacje wyłączające w niektórych przypadkach stosowanie niewymienionych w art. 30e jednostek redakcyjnych p.p.s.a., względnie powodujące daleko idące modyfikacje w stosowaniu przepisów p.p.s.a. (postanowienie NSA z 21 kwietnia 2010r. II GSK 345/10).

Ustawodawca w art. 30c ust. 2 ustawy z 2006r. unormował, że skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wnoszona przez wnioskodawcę, w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, przewidzianej w systemie realizacji programu realizacyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowaniu wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 ustawy. Zgodnie z art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy z 2006r. wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.

Akcentuje się w piśmiennictwie, że ustawodawca, wyłączając pośrednictwo organu w składaniu skargi, zobowiązuje wnioskodawcę do skompletowania pełnej dokumentacji i przedłożenia jej sądowi. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek złożenia w sądzie administracyjnym skargi wraz z wymienionymi wyżej dokumentami. Brak któregokolwiek dokumentu uniemożliwia nadanie sprawie biegu (Anna Szyszka. Glosa do postanowienia NSA z 22 października 2009r. II GSK 811/09 - Przegląd prawa publicznego Nr 5/2010).

Kwestia kompletności skargi wnoszonej w trybie art. 30c ust. 2 ustawy z 2006r. a także możliwości uzupełnienia braków w tym zakresie była przedmiotem orzecznictwa (cytowane już postanowienie NSA z 21 kwietnia 2010r. II GSK 345/10). W powołanym ostatnio orzeczeniu Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że aby taka skarga została rozpoznana przez sąd administracyjny powinna być kompletna, a więc musi zawierać dokumentację wyraźnie określoną w art. 30c ust. 2 zd. 1 ustawy z 2006r. oraz nie może zawierać braków formalnych jako pismo procesowe, a więc musi spełniać wymagania określone w art. 46, art. 47 § 1 i art. 57 §1 p.p.s.a. Różne są skutki prawne w przypadku złożenia skargi niekompletnej od skutków złożenia skargi zawierającej braki formalne. W przypadku wniesienia skargi obarczonej brakami formalnymi (tj. niespełniającej wymogów z art. 46, art. 47 § 1 lub art. 57 § 1 p.p.s.a.) - z uwagi na brak odmiennej regulacji w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - przewodniczący winien wezwać stronę skarżącą do uzupełnienia tychże braków formalnych w trybie art. 49 p.p.s.a. Odmiennie natomiast uregulowane są skutki złożenia skargi niekompletnej (tj. niezawierającej dokumentacji określonej w art. 30c ust. 2 zd. 1 ustawy z 2006r.). W takim przypadku ustawodawca wyraźnie określił skutek w postaci pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy z 2006r.). Z uwagi na to, że kwestią kompletności skargi oraz skutków braku tej konkretności została kompleksowo uregulowana w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, nie ma w tej sytuacji możliwości zastosowania art. 49 p.p.s.a. w celu uzupełnienia tego rodzaju braków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie orzekającym w sprawie podziela zaprezentowany pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, gdyż przedstawiona argumentacja jest przekonująca i oparta na przepisach ustawy z 2006r. oraz p.p.s.a.

NSA w opisywanym postanowieniu z dnia 21 kwietnia 2010r. II GSK 345/10, wskazał również, że brak jest podstaw do przyjęcia, że wniosek poddawany procedurze oceny jest innym wnioskiem niż ten, o którym mowa w art. 30c ust. 2 ustawy z 2006r. Wojewódzki sąd administracyjny rozpoznając sprawę dysponuje tylko dokumentacją wniesioną przez skarżącego, a mając na uwadze że w omawianym postępowaniu nie zostało wyłączone stosownie art. 134 § 1 p.p.s.a. (sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną), zatem by mógł prawidłowo ocenić legalność zaskarżonego aktu musi dysponować kompletną dokumentacją, która była przedmiotem oceny w toku procedury odwoławczej. Oznacza to, że wniosek o dofinansowanie stanowiący niezbędny element kompletnej dokumentacji powinien odpowiadać wnioskowi złożonemu w ramach konkursu.

Na przytoczenie zasługuje jeszcze kolejna konstatacja Naczelnego Sądu Administracyjnego sformułowana w tym postanowieniu, a wynikająca z wcześniejszej tezy, że brak skargi polegający na niekompletności dokumentacji nie podlega uzupełnieniu, a mianowicie, że sąd zobowiązany jest do pozostawienia bez rozpatrzenia skargi, mimo że uzyskał brakujące dokumenty, zwracając się do Instytucji zarządzającej. Również i to stanowisko należy podzielić, tym bardziej że realizuje ono konstytucyjną zasadę równości wobec prawa.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy zauważyć należy, że skarżąca Gmina do wniosku o dofinansowanie projektu dołączyła między innymi załącznik Nr 8.a2, co zresztą odnotowano w stosownej rubryce druku wniosku "E.2. Załączniki - w przypadku procedury konkursowej w trybie preselekcji" (karta 28 akt sądowych). W skardze - w części końcowej (karta 10 akt sądowych) odnotowano wśród załączników - "3. Kompletna dokumentacja wniosku wraz z korespondencją z Urzędem Marszałkowskim Województwa Podkarpackiego". Mimo to do skargi nie dołączono załącznika 8.a2 Niewątpliwie więc skarga nie jest kompletna, gdyż nie dołączono wniosku 8.a2, który był istotnym elementem wniosku o dofinansowanie. Podkreślić również należy, że wniosek o dofinansowanie obejmuje również załączniki do niego, a więc taki załącznik stanowi element kompletnej dokumentacji w rozumieniu art. 30c ust. 2 zdanie 1 ustawy z 2006r.

Podkreślić również należy, że informacja o oddaleniu protestu zawierała prawidłowe pouczenie o treści art. 30c ustawy z 2006r. i wskazywała między innymi, że skarga winna być złożona wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie (karta 97-98 akt sądowych).

Zauważyć również należy, że treść pouczenia nie budziła wątpliwości u strony skarżącej, skoro w skardze mówi się o załączeniu kompletnej dokumentacji, a do skargi dołącza się załączniki, z pominięciem jednak załącznika nr 8.a2. Dodatkowo wskazać należy, że wśród dokumentacji dołączonej do skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 czerwca 2010r. I SA/Rz 304/10 znajduje się załącznik 8.a2. Dokumentacja ta (segregator) została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z Naczelnego Sądu Administracyjnego wraz z aktami sądowymi (karta 130 akt sądowych). Niemniej jednak fakt, że obecnie Wojewódzki Sąd Administracyjny dysponuje również załącznikiem o nr 8.a2 nie może zmienić oceny, że skarga wniesiona przez skarżącą Gminę do Sądu jest niekompletna. Ustawa z 2006r. wskazuje, że niekompletność skargi jest brakiem nieusuwalnym, powoduje pozostawienie takiej skargi bez rozpatrzenia. Jednoznacznie określonym obowiązkiem ustawowym jest wniesienie skargi wraz z kompletną dokumentacją w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego. Ponownie należy podkreślić, że skarżąca Gmina została należycie pouczona w tym zakresie, treść pouczenia nie budziła wątpliwości u skarżącej, skoro wymieniała ten załącznik, dołączyła ten załącznik do dokumentacji przesłanej wraz ze skargą kasacyjną, a najprawdopodobniej niedołączenie tego załącznika do skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego było wynikiem braku należytej staranności w technicznym skompletowaniu całości dokumentacji.

W tej sytuacji Sąd był zobowiązany do pozostawienia skargi bez rozpatrzenia - na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy z 2006r.

Sąd rozważał czy wydanie takiego postanowienia nie jest konsekwencją nadmiernego rygoryzmu formalnego i czy takie odczytywanie obowiązku i dyspozycji zawartej w art. 30c ust. 5 pkt 2 nie narusza wykładni uwzględniającej przepisy Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W ocenie Sądu nie doszło do takiej sytuacji.

W tym zakresie należy zauważyć, że nie doszło do naruszenia prawa do Sądu, na które to prawo składają się trzy uprawnienia:

- prawo dostępu do Sądu (prawo uruchomienia procedury),

- prawo do korzystania z rzetelnej procedury sądowej, zgodnie z wymogami sprawiedliwości i jawności oraz

- prawo do wyroku (orzeczenia) sądowego i uzyskania wiążącego rozstrzygnięcia (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 września 2006r. SK 63/05).

Z zasady demokratycznego państwa prawnego wynika dyrektywa interpretacyjna zakazująca zawężającej wykładni prawa do Sądu (orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z 7 stycznia 1992r. sygn. akt K 8/91, OTK 1992/1/5).

Prawo dostępu do Sądu zostało zagwarantowane poprzez zmianę wprowadzoną w ustawie z 2006r. ustawą z dnia 7 listopada 2008r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrażaniem funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności (Dz.U. nr 216, poz. 1370). Poprzez nałożenie na instytucję, najogólniej rzecz biorąc, oceniające wniosek o dofinansowanie projektów, obowiązku prawidłowego pouczenia a, jednocześnie poprzez ustawowe uregulowanie, że na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia (art. 30d ust. 3 ustawy z 2006r.) zachowane zostały standardy rzetelnej procedury sądowej. W konsekwencji też nie można mówić, że zostaje zakłócone prawo do uzyskania wiążącego rozstrzygnięcia sądowego, skoro z powodu zaniedbania strony skarga jest niekompletna. Natomiast przyjęcie takiej wykładni, że należy zignorować niekompletność skargi, a tym samym dyspozycję art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy z 2006r. z tego powodu, że na obecnym etapie postępowania Sąd dysponuje załącznikiem 8.a2 naruszałoby zasadę demokratycznego państwa prawnego - poprzez to, że w stosunku do różnych skarżących, Sąd podejmowałby odmienne rozstrzygnięcia w sytuacji niekompletności wniesionej do Sądu skargi, mimo prawidłowego pouczenia.

Z tych przyczyn Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia - na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy z 2006r.

Zarządził ponadto zwrot skarżącej Gminie nadpłaconego wpisu - w kwocie 100zł (§ 2 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003r. - w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193 ze zm.).