Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 1562/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6292 Przymusowy zarząd państwowy
658
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 35,36
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska (spr.) Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędzia del. NSA Wiesław Morys Protokolant: sekretarz sądowy Rafał Jankowski po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Ministra Infrastruktury od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2011 r. sygn. akt I SAB/Wa 100/11 w sprawie ze skargi A.G. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na rzecz A.G. kwotę 137 (sto trzydzieści siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 16 maja 2011 r. sygn. akt I SAB/Wa 100/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi A. G. na bezczynność Ministra Infrastruktury, zobowiązał tego Ministra do rozpoznania jej wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, zakreślając dwumiesięczny termin na załatwienie sprawy od daty zwrotu akt wraz z prawomocnym wyrokiem.

W uzasadnieniu wyroku Sąd wyjaśnił: skarga na bezczynność dotyczy niezałatwienia wniosku A. G. z dnia 10 września 2008 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miasta Łodzi z dnia [...] marca 1988 r. o przejęciu na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości w Łodzi przy ul. Z.. W skardze na bezczynność A. G. podniosła, że Minister Infrastruktury pismem z dnia 13 sierpnia 2009 r. ustalił termin załatwienia sprawy na dzień 28 lutego 2010 r., którzy następnie pismem z dnia 6 maja 2010 r. został przesunięty na 30 listopada 2010 r., a z uwagi na znaczne jego przekroczenie A. G. w dniu 4 stycznia 2011 r. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, a odpowiedzią na to było pismo Ministra z dnia 19 stycznia 2011 r. wyznaczające termin załatwienia na 30 czerwca 2011 r.

Minister Infrastruktury odpowiadając na skargę przedstawił przebieg postępowania i trudności w załatwieniu sprawy.

Przechodząc do rozważań Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził:

AnA. materiału sprawy wskazuje na całkowitą zasadność skargi, gdyż Minister nie wywiązał się z obowiązków wynikających z przepisów postępowania dotyczących terminów załatwienia sprawy. Po otrzymaniu wniosku Minister 22 stycznia 2009 r. wezwał wnioskodawczynię do nadesłania dokumentów potwierdzających jej tożsamość i podania informacji dotyczących pozostałych współwłaścicieli nieruchomości, na co otrzymał 18 lutego 2009 r. dokumentację potwierdzającą tożsamość i informację o braku wiedzy co do pozostałych współwłaścicieli. Kolejnymi krokami Ministra były pisma powiadamiające o nowych terminach załatwienia sprawy i wzywające skarżącą do podania danych dotyczących pozostałych współwłaścicieli. Takie działania organu są sprzeczne z prawem, bowiem to na nim ciąży obowiązek dokonywania ustaleń, a nadto niezrozumiałe wobec udzielenia odpowiedzi w tej kwestii. Organ znacznie przekroczył terminy załatwienia sprawy, również te ustalone przez siebie, zaś czynności przez niego podejmowane były dokonywane w odległych i nieusprawiedliwionych odstępach czasowych, zaś brak jest jakiejkolwiek dokumentacji z czynności, które w sposób zasadniczy prowadziłyby do zakończenia przedmiotowego postępowania.

Minister Infrastruktury wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku, domagając się jego uchylenia i oddalenia skargi bądź po uchyleniu przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, zarzucając, na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy:

1) art. 149 w związku z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. oraz art. 35 i 36 k.p.a. poprzez uznanie, że organ pozostaje w bezczynności w związku z niewydaniem decyzji w ustawowym terminie oraz nakazanie załatwienia sprawy przez organ w terminie dwóch miesięcy, pomimo że nie było podstaw do takiego rozstrzygnięcia,

2) art. 141 § 4 w związku z art. 133 § 1 p.p.s.a. poprzez podjęcie rozstrzygnięcia i uzasadnienia z pominięciem całokształtu okoliczności sprawy.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że Sąd błędnie przyjął, iż organ w sprawie był bezczynny, gdyż podejmował kroki do wyjaśnienia sprawy i zebrania materiału dowodowego, o czym informował skarżącą, wskazując na trudności w ustaleniu stron postępowania. Zdaniem skargi kasacyjnej uzasadnienie wyroku jest lakoniczne, brak w nim odniesienia do wyjaśnień organu, a nadto wskazania jakie okoliczności przesądziły, że termin dwóch miesięcy jest wystarczający do załatwienia sprawy.

Dnia 6 grudnia 2011 r. wpłynęło pismo procesowe z dnia 6 grudnia 2011 r. Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, w którym Minister, modyfikując wniosek skargi kasacyjnej, wniósł o uchylenie wyroku i umorzenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, z uwagi na to, że postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] Minister zawiesił postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] marca 1988 r., do czasu dołączenia postanowienia o ustanowieniu kuratora spadku po zmarłych współwłaścicielach nieruchomości, będącej przedmiotem ww. decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodzić należy się z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, iż Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej pozostawał bezczynny w rozpoznaniu wniosku A. G. o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] marca 1988 r. o przejęciu na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości w Łodzi przy ul. Z.. Czynności podejmowane w trakcie postępowania przez Ministra następowały w długich odstępach czasu, a niczym nieuzasadnionych, jak to podkreślił Wojewódzki Sąd Administracyjny, a nadto działania te w istocie do niczego nie prowadziły, gdyż w sprawie nic nie zostało wyjaśnione. Działania Ministra noszą wszelkie cechy pozorności, mające uzasadniać wyznaczanie nowych terminów załatwienia sprawy.

Podkreślić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę kasacyjną dokonuje oceny zaskarżonego wyroku na stan sprawy w jakim wyrok ten zapadł. W dacie orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Minister był w bezczynności w załatwieniu sprawy A. G., zatem wyrok ten nie narusza przepisów wskazanych w skardze kasacyjnej.

Złożone w przeddzień rozprawy, tj. 6 grudnia 2011 r. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pismo procesowe, do którego dołączono postanowienie z dnia poprzedzającego to pismo o zawieszeniu postępowania w związku z wystąpieniem w tym dniu o ustanowienie kuratora spadku po współwłaścicielach nieruchomości przy ul. Z. w Łodzi tylko potwierdza to, iż Minister był w sprawie bezczynny, skoro nawet po wniesieniu skargi kasacyjnej nie uczynił nic.

W tym stanie sprawy skargę kasacyjną należało oddalić, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).