Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 799/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-08-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono zmiany postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 165, art. 260
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. sp. z o.o. w upadłości układowej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. w upadłości układowej na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od gier za luty 2011 r. p o s t a n a w i a odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 października 2013 r., sygn. akt I SA/Lu 799/13, odmawiającego przyznania stronie skarżącej prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 31 października 2013 r., sygn. akt I SA/Lu 799/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił przyznania A. sp. z o.o. (dalej jako skarżąca, spółka lub strona) prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Na powyższe postanowienie, skarżąca złożyła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Postanowieniem z dnia 3 lutego 2014 r., sygn. akt II FZ 1659/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesione zażalenie.

Postanowieniem z dnia 27 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę spółki, z uwagi na jej nieopłacenie.

Skarżąca, reprezentowana przez radcę prawnego, złożyła skargę kasacyjną na postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi, a następnie, w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych, składając niemalże tożsamy - co do treści - wniosek, z tym złożonym za pierwszym razem. Wskazała m.in., że jej kapitał zakładowy wynosi 2.500.000 zł, zaś wartość środków trwałych według bilansu za ostatni rok 4.657.599,66 zł. Stan środków zgromadzonych na dwóch rachunkach bankowych wynosił 0,00 zł. Na koniec 2012 r. poniosła stratę w wysokości 888.485,30 zł. Strata na koniec 2013 r. wynosiła natomiast 112.487,38 zł, co wynika z uzupełnionych danych - deklaracji CIT-8 za rok 2013). Podała także, że oba posiadane rachunki bankowe są zajęte w postępowaniu zabezpieczającym do wysokości 6.697.100,67 zł (w pierwszym wniosku była to kwota 8.734.119,33 zł).

Postanowieniem z dnia 7 lipca 2014 r. referendarz sądowy odmówił zmiany postanowienia Sądu z dnia 31 października 2013 r. Zasadniczym powodem takiego rozstrzygnięcia był brak okoliczności świadczących o zmianie na gorsze sytuacji majątkowej spółki w stosunku do okresu, kiedy wydano postanowienie odmawiające przyznania jej prawa pomocy.

Od powyższego postanowienia skarżąca wniosła sprzeciw, zarzucając, że referendarz wadliwie ocenił niezwykle doniosłą w sprawie okoliczność ogłoszenia upadłości spółki. Zdaniem strony ogłoszenie upadłości spółki jest zawsze, samo w sobie, świadectwem daleko posuniętej zapaści finansowej spółki. Nie ogłasza się bowiem upadłości podmiotu znajdującego się w dobrej kondycji finansowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Tytułem wstępu wskazać należy, że skuteczne wniesienie sprzeciwu przez stronę skarżącą powoduje zgodnie z treścią art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., iż zaskarżone postanowienie traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Mając powyższe na uwadze, Sąd ponownie rozpoznał na podstawie zebranego materiału dowodowego wniosek strony o przyznanie jej prawa pomocy, z modyfikacją polegającą na zastosowaniu art. 165 p.p.s.a. Strona skarżąca skorzystała już bowiem z możliwości złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, a Sąd prawomocnym postanowieniem odmówił jej przyznania tego prawa. W takiej sytuacji ponowny wniosek należało uznać za wniosek o zmianę postanowienia Sądu, odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Jak stanowi przywołany art. 165 p.p.s.a., postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. W stosunku do orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy zmiana okoliczności winna dotyczyć stanu majątkowego strony i jej możliwości płatniczych, a więc okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia, uzasadniających dokonanie zmiany prawomocnego postanowienia.

Na podstawie złożonych oświadczeń i dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, Sąd stwierdza, że nie zachodzą przesłanki do zmiany rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy.

W szczególności, odnosząc się do twierdzeń strony zawartych w sprzeciwie, za prawidłową należy uznać konstatację referendarza wyrażoną w postanowieniu z dnia 7 lipca 2014 r., że ogłoszenie upadłości spółki nie stanowi zmiany okoliczności sprawy uzasadniających przyznanie stronie wnioskowanego zwolnienia od kosztów sądowych. Orzeczenie to samo w sobie nie stanowi bowiem o braku możliwości ponoszenia przez nią jakichkolwiek kosztów. Przede wszystkim zważyć należy, że ogłoszenie upadłości z możliwością zawarcia układu powoduje, że spółka może dalej prowadzić działalność gospodarczą. Wydane zatem postanowienie o ogłoszeniu upadłości nie zakończyło bytu prawnego spółki. Ma ona możliwość kontynuowania działalności, co jednoznacznie potwierdzają dane z raportów kasowych za okres po ogłoszeniu upadłości spółki. Co więcej spółka w postępowaniu upadłościowym sama zaprezentowała pozycje układowe, które zakładają spłatę zobowiązań z dochodów pochodzących z prowadzonej działalności gospodarczej (patrz: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 maja 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 2127/13, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl), która to działalność powinna umożliwić również pokrywanie bieżących kosztów funkcjonowania spółki, a do takich zaliczyć należy koszta zainicjowanych przez nią postępowań sądowych.

Nie może przy tym umknąć uwadze, że spółka na koniec 2013 r. odnotowała przychody w wysokości 93.956.187,69 zł (patrz CIT – 8). Bez znaczenia przy tym jest, że okres ten spółka zakończyła niewielką mając na uwadze wartość osiągniętego przychodu stratą. Odnotowanie straty nie jest jednoznaczne z brakiem środków finansowych - wartości takie jak koszty uzyskania przychodu, dochód lub strata są bowiem powiązane wyłącznie z rozliczeniami w podatku dochodowym i zwykle nie stanowią odzwierciedlenia rzeczywistej sytuacji finansowej przedsiębiorcy. Ponadto, jak wynika z kopii deklaracji VAT-7 spółka w dalszym ciągu deklaruje wielomilionowe obroty z działalności gospodarczej (5.380.476 zł za listopad i grudzień 2013 r., 4.677.062 zł za styczeń 2014 r., 4.110.958 zł za luty 2014 r., 3.978.692 zł za marzec 2014 r. i 3.567.378 zł z kwiecień 2014 r.). Nadal prowadzi więc działalność gospodarczą relatywnie znacznych rozmiarów.

W tej sytuacji aktualna pozostaje ocena wyrażona w postanowieniu Sądu odmawiającym przyznania prawa pomocy, iż dane dotyczące sytuacji finansowej spółki nie uzasadniają twierdzenia strony, że nie jest ona w stanie zgromadzić środków na opłacenie kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Konkludując, ocena sytuacji skarżącej w powiązaniu z przedłożoną dokumentacją nie daje podstaw do uznania, że skarżąca spełniła przesłanki do przyznania jej prawa pomocy, a tym samym nie zachodzą przesłanki do zmiany uprzedniego postanowienia.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 165 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.