Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 113/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2017-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Koszty sądowe
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1, art. 54 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 2 i par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.O. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w sprawie pozwolenia na budowę postanawia 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 500 (pięćset) złotych. WSA/pos.1- sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Wojewoda, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę, obejmującą rozbudowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego o taras oraz przebudowę dwóch lokali mieszkalnych w O. przy ul. [...] na działce nr [...], obręb [...].

Na tą decyzję I.O., działająca przez pełnomocnika radcę prawnego, wniosła za pośrednictwem Urzędu Pocztowego - data nadania przesyłki w dniu 17 stycznia 2017r.- skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zarzuciła naruszenie prawa materialnego tj. art. 32 ust. 4 pkt 2 i art. 3 pkt 11 ustawy Prawo budowlane poprzez niewłaściwe niezastosowanie i błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane przysługuje M.S. i I.Z., a nadto, że złożone przez nich oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane było wystarczającym wykazaniem tytułu prawnego, przepisów postępowania - art. 7 i 77 § 1, 80 i 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, niezebranie całego materiału dowodowego, a w konsekwencji przyjęcie, że brak jest podstaw do zakwestionowania w postępowaniu administracyjnym wykazanego przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Ponieważ skarga ta została złożona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wobec czego zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Sądu z dnia 20 stycznia 2017r. (k. 24 akt sądowych) skarga powyższa jako mylnie skierowana została przekazana Wojewodzie. Poinformowano nadto, iż od dnia 1 stycznia 2006r. skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się wyłącznie za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi.

Zarządzenie powyższe wraz ze skargą I.O. zostało przekazane Wojewodzie w dniu 25 stycznia 2017r. (data przekazania organowi k. 33 akt sądowych).

Po przekazaniu akt niniejszej sprawy do Sądu, Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniosło o oddalenie skargi.

Pełnomocnik skarżącej pismem z dnia 21 lutego 2017r. wniosła do Sądu o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Postanowieniem z dnia 15 marca 2017r. sygn. akt II SA/Ol 113/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, a następnie na skutek zażalenia skarżącej, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 maja 2017r. sygn. II OZ 434/17 oddalił zażalenie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z powodu jej wniesienia z uchybieniem terminu.

Podnieść należy, że skarżona decyzja Wojewody z dnia [...] została doręczone stronie skarżącej w dniu 22 grudnia 2016r. - zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki w aktach administracyjnych.

Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r. poz. 718, ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia. Zatem termin do wniesienia skargi upływał w tej sprawie z dniem 23 stycznia 2017r., stosownie do treści art. 83 § 2 ustawy ppsa. Skoro bowiem ostatni dzień terminu przypadał na sobotę, wówczas za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu wolnym od pracy.

Po myśli zaś art. 54 § 1 ustawy ppsa. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

Skarga w powyższej sprawie została natomiast wniesiona skutecznie dopiero w dniu 25 stycznia 2017r., bowiem w tym dniu skargę wniesioną bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie przekazano Wojewodzie (karta 33 akt sądowych).

Wprawdzie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271, ze zm.) dopuszczał wniesienie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli została wniesiona w terminie, o którym mowa w art. 53 § 1, lecz tylko w okresie dwóch lat od wejścia w życie powołanej ustawy. Ustawa ta weszła w życie w dniu 1 stycznia 2004r., a wobec tego przywołany przepis miał zastosowanie jedynie do dnia 1 stycznia 2006r.

Mając powyższe na względzie w rozpoznawanej sprawie datą wniesienia skargi nie jest data jej wniesienia bezpośrednio do sądu administracyjnego (17 stycznia 2017r., karta 14 akt sądowych), lecz za datę jej wniesienia należy uznać datę przekazania jej przez Sąd do Wojewody tj. 25 stycznia 2017r.

Powyższe stanowisko jest powszechnie prezentowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2008r. sygn. I FSK 631/08, post. NSA z dnia 1 września 2011r. sygn. I OSK 1427/11, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl), gdzie wyrażono pogląd, że "zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej".

W przedmiotowej sprawie wprawdzie pełnomocnik skarżącej wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jednak postanowieniem WSA w Olsztynie z dnia 15 marca 2017r. sygn. II SA/Ol 113/17 odmówiono przywrócenia terminu, zaś Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 maja 2017r. sygn. II OZ 434/17 oddalił zażalenie potwierdzając prawidłowość rozstrzygnięcia przez sąd I instancji.

W związku z powyższym Sąd stwierdzając, że skarga I.O. wniesiona została po upływie terminu do jej wniesienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o jej odrzuceniu. O zwrocie skarżącej uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy ppsa.