Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 401/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-12-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1 pkt 4 lit. f i art. 33, art. 4 pkt 1
journal: Dz.U. 2008 nr 69 poz 415
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.) Protokolant Aleksandra Rygielska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 17 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Starosta J. decyzją z dnia [...] nr [...] na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit a, art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity D. U. z 2008r. Nr 69 poz. 415 ze zm.) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) orzekł o utracie przez A. B. statusu osoby bezrobotnej z dniem 1 kwietnia 2009r. W uzasadnieniu wskazał, że z posiadanych dokumentów wynika, że A. B. podjął pozarolniczą działalność gospodarczą.

Przed wydaniem w/w decyzji, dnia 31 marca 2009r. A. B. złożył w Powiatowym Urzędzie Pracy w J.G. wniosek o przyznanie ze środków Funduszu Pracy jednorazowo środków na podjęcie działalności gospodarczej. Do wniosku dołączył zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej z dniem 1 kwietnia 2009r.

Powiatowy Urząd Pracy pismem z dnia 14 kwietnia 2009r. zawiadomił

A. B., że z dniem rozpoczęcia działalności gospodarczej utracił status osoby bezrobotnej, a tym samym jego wniosek o przyznanie środków na podjęcie działalności gospodarczej pozostaje bez rozpoznania.

Do otrzymania wskazanej we wstępie decyzji z dnia 9 kwietnia 2009r., A. B. dnia 25 maja 2009r. wniósł odwołanie do Wojewody D. we Wrocławiu. W odwołaniu wskazał, że dotyczy ono decyzji nr [...] wydanej przez starostę J. z dnia [...].

W uzasadnieniu wskazał, że odwołuje się "od decyzji odmowy przyznania mu środków Funduszu Pracy na podjęcie działalności gospodarczej". Dodał, że składając wniosek dnia 31 marca 2009r. w Powiatowym Urzędzie Pracy w J. G. spełniał wszystkie warunki przewidziane w regulaminie dotyczącym składania wniosków. Stwierdził, że interpretacja w/w regulaminu dokonana przez Urząd Pracy jest niesłuszna, nie ma podstawy do odmowy rozpatrzenia jego wniosku. Dodał też, że był zmuszony podjąć działalność gospodarczą albowiem przejął parking wydzierżawiony w drodze przetargu. W ostatnim zdaniu odwołania wniósł o rozpatrzenie jego wniosku z dnia 31 marca 2009r. złożonego w Powiatowym Urzędzie Pracy w J.j G.

Wojewoda Dolnośląski po rozpoznaniu powyższego odwołania decyzją z dnia [...] nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity - Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 2 ust 1 pkt 2 lit f ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity - Dz. U. z 2008r., Nr 69, poz. 415 ze zm.) - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Wojewoda D. stwierdził, że przedmiotem administracyjnego postępowania odwoławczego jest prawidłowość rozstrzygnięcia zawartego w decyzji z dnia [...], Nr [...]. Podstawą materialnoprawną wydanej przez organ I instancji decyzji stanowią przepisy ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Bezsporne w sprawie jest, że zainteresowany, zarejestrowany jako osoba bezrobotna przedłożył dokument, z którego wynika, że z dniem 1 kwietnia 2009r. dokonał wpisu do ewidencji podmiotów prowadzących działalność gospodarczą i z tą datą rozpoczął działalność gospodarczą.

W związku z powyższym sytuację faktyczną i prawną odwołującego się odniesiono do przepisów ustawy, w szczególności do art. 2 ust. 1 pkt 2 - definicji osoby bezrobotnej. Bezrobotny, jest to osoba między innymi, nie zatrudniona i nie niewykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy i zarejestrowana we właściwym dla miejsca zameldowania powiatowym urzędzie pracy, jeżeli nie posiada wpisu do ewidencji działalności gospodarczej (lit.f).

Tym samym osoba - która posiada taki wpis nie spełnia definicji osoby bezrobotnej i nie może być zarejestrowana jako bezrobotna. Na podstawie art. 33 ust. pkt 1 ustawy starosta pozbawia statusu bezrobotnego, który nie spełnia warunków, w których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2.Odwołujący się po wpisaniu do ewidencji działalności gospodarczej nie spełnia warunków wskazanych w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy i nie może być zarejestrowany jako osoba bezrobotna. Dodał też, że na stanowisko wyżej wyrażone nie mają wpływu okoliczności związane ze staraniami dotyczącymi uzyskania środków na podjęcie działalności gospodarczej.

Skargę na decyzję Wojewody D. nr [...] z dnia [...] (nazwaną odwołaniem) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożył A. B. Stwierdził w niej, że wniosek z dnia 31 marca 2009r. o dotację na rozpoczęcie działalności gospodarczej wniósł, gdy był osobą bezrobotną.

Regulamin o dotacjach nic nie mówi o tym, że działalność gospodarczą można rozpocząć dopiero po rozpatrzeniu wniosku przez Urząd Pracy. Działalność rozpoczął 1 kwietnia 2009r., gdyż musiał w tej dacie przyjąć powierzony sprzęt i samochody. Stwierdził, że nie zgadza się z odrzuceniem wniosku "za szybkość działania". Dodał, że nie ma podstaw prawnych uzasadniających decyzję odmowną.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie a uzasadniając swoje stanowisko przywołał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody D. z dnia [..] nr [...], która utrzymała w mocy decyzję Starosty J. z dnia [...] Nr [...] o utracie przez A. B. statusu osoby bezrobotnej z dniem 1 kwietnia 2009r.

Skarga wskazuje numer zaskarżonej - opisanej wyżej decyzji i datę jej wydania, ale w uzasadnieniu nie odnosi się do jej treści, nie zawiera żadnych zarzutów a polemizuje z pismem Powiatowego Urzędu Pracy w J. G. z dnia [...], i złożonym przez skarżącego wnioskiem z dnia 31 marca 2009r. o uzyskanie środków na prowadzenie działalności gospodarczej.

Sprawa dotycząca wniosku skarżącego z dnia 31 marca 2009r. nie ma żadnego związku ze sprawą pozbawienia skarżącego statusu osoby bezrobotnej czyli z zaskarżoną decyzję. Jest odrębną sprawą opartą na innych przepisach, choć tej samej ustawy i nie jest przedmiotem rozpoznania Sądu. Tryb postępowaniu w tej sprawie został określony w piśmie organu do skarżącego, z dnia 6 lipca 2009r.

Jedyny związek i to tylko natury formalnej, przypadkowy, między wskazanymi sprawami jest taki, że zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej dołączone do wniosku skarżącego z dnia 31 marca 2009r. spowodowało z urzędu wszczęcie postępowania o pozbawienie odwołującego się statusu osoby bezrobotnej.

Jak stwierdzono wyżej przedmiotem rozpoznawania w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody D. z dnia [...].

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 151 oraz 1270 ze zm.) zwaną dalej P.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami, wnioskami skargi oraz powołaną podstawę prawną.

Przepis powyższy oraz art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), który stanowi, iż sądy administracyjnej, sprawują kontrolę zgodności z prawem aktów administracyjnych - nakładają na sąd obowiązek ustalenia czy zaskarżona decyzja nie narusza prawa, czy jest zgodne z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego, niezależnie od granic zarzutu. Uchylenie decyzji administracyjnej lub stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy - art. 145 P.p.s.a.

W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują. Organy wskazały właściwe przepisy prawa i prawidłowo je zinterpretowały.

Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowi art. art. 2 ust. 1 pkt lit. f i art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity Dz. U. z 2008r., Nr 69 poz. 415 ze zm.)

Wskazane normy prawne mają zastosowanie w niniejszej sprawie z uwagi na stan faktyczny niesporny w sprawie. Mianowicie skarżący w dniu 1 kwietnia 2009r. dotąd, zarejestrowany jak osoba bezrobotna, dokonał wpisu do ewidencji podmiotów prowadzących działalność gospodarczą i wskazał, że taką działalność rozpoczął z dniem 1 kwietnia 2009r.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 bezrobotny to osoba między innymi, nie zatrudniona i nie wykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy, zarejestrowana w właściwym dla miejsca zameldowania powiatowym urzędzie pracy, jeżeli nie posiada wpisu do ewidencji dzielności gospodarczej (lit f).

Wpis do ewidencji działalności gospodarczej spowodował zatem, że z dniem 1 kwietnia 2009r. A. B. utracił status osoby bezrobotnej. Nie odpowiada bowiem decyzji osoby bezrobotnej, nie spełnia przesłanek wynikających z tego przepisu.

Fakt ten zobowiązał starostę do pozbawienia odwołującego się statusu bezrobotnego.

Na podstawie bowiem art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy starosta pozbawia statusu bezrobotnego, który nie pełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Z powołanych zatem okoliczności wynika, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i dlatego po myśli art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało oddalić.