Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 418/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-07-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6151 Lokalizacja dróg i autostrad
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 52 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W. na decyzję Wojewody W. z dnia [...]czerwca 2008 r., znak [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi postanawia odrzucić skargę. mb


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] grudnia 2009 r. D. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę wskazując jako przedmiot zaskarżenia decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2009 r. oraz decyzję Wojewody W. z dnia [...] czerwca 2008 r.

Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2010 r., IV SA/Wa 452/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę ze skargi D. W. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] czerwca 2008 r., znak [...] według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.- zwanej dalej Ppsa) skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2-4 Ppsa przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.

Badanie merytorycznej zasadności skargi winno więc być poprzedzone sprawdzeniem wymagań formalnych skargi, w tym jej dopuszczalności.

W przypadku kiedy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, by wnieść skargę do Sądu, przy czym skarga może dotyczyć ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji.

W niniejszej sprawie, jak wynika z treści skargi, przedmiotem zaskarżenia jest decyzja organu I Instancji. Wprawdzie skarżący, jak to wynika z akt sprawy, wykorzystał tok instancji to jednak zaskarżenie do Sądu decyzji organu I instancji zamiast rozstrzygnięcia wydanego przez organ odwoławczy stanowi negatywną przesłankę dopuszczalności skargi ( art. 52 § 1 Ppsa).

Wobec powyższego, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa skargę jako niedopuszczalną Sąd odrzucił.

mb