Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 318/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-08-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 243, art. 161 par. 1 pkt 3, art. 258
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. J. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 17 marca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji w sprawie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem prawa postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Wnioskiem, złożonym na formularzu PPF, G. J. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Zgodnie ze złożonym oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z konkubiną oraz dwojgiem małoletnich dzieci, jego majątek stanowi dom w zabudowie szeregowej o powierzchni 136 m2 oraz mieszkanie o powierzchni 78 m2, przy czym nabycie tych nieruchomości zostało sfinansowane kredytem. Wnioskodawca podał, że nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3 000 euro, prowadzi działalność w zakresie usług budowlanych, boryka się z problemami finansowymi. Spłata rat kredytów, wydatki związane z narodzeniem dziecka oraz leczeniem matki są dla niego ogromnym obciążeniem i sprawiły, że ma zobowiązania finansowe wobec innych osób.

Skarżący nie podał żadnych informacji dotyczących aktualnej wysokości uzyskiwanego dochodu. Wskazał natomiast, iż miesięczne wynagrodzenie konkubiny wynosi 5 000 zł brutto.

Do wniosku dołączono odpis zeznania podatkowego skarżącego za 2009 r., zestawienia przychodów osiągniętych w poszczególnych miesiącach 2010 r. oraz harmonogramu spłat kredytu.

Stosownie do art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. – jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

Na podstawie wskazanego przepisu referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 22 lipca 2011 r. (doręczonym pełnomocnikowi w dniu 26 lipca 2011 r.) wezwał wnioskodawcę do przedłożenia w terminie 7 dni następujących dokumentów źródłowych: odpisów zeznań podatkowych za 2010 r., złożonych przez niego oraz konkubinę, bądź zaświadczeń z właściwego urzędu skarbowego o wysokości osiągniętego dochodu (przychodu) za ten rok; potwierdzających wysokość przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu (straty) z działalności gospodarczej oraz innych źródeł za okres od 1 stycznia 2011 r. do 30 czerwca 2011 r.; zaświadczeń od pracodawców (zleceniodawców) konkubiny o wysokości średniego wynagrodzenia brutto/netto za okres ostatnich trzech miesięcy, a w przypadku prowadzenia przez nią działalności gospodarczej - dokumentów potwierdzających wysokość przychodu, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu (straty) za ww. okres; wyciągów i wykazów ze wszystkich posiadanych przez niego oraz konkubinę rachunków bankowych (w tym lokat), maklerskich (i innych na których gromadzone są środki pieniężne), obrazujących historię i salda tych rachunków w okresie ostatnich trzech miesięcy, a w przypadku ich nieposiadania złożenia stosownych oświadczeń w tym przedmiocie; kopii dokumentów obrazujących miesięczną wysokość ponoszonych kosztów utrzymania (opłaty za energię elektryczną, ogrzewanie, gaz, innych); odpisów złożonego we właściwym urzędzie skarbowym zgłoszenia identyfikacyjnego (NIP-1 bądź NIP-2 z załącznikiem NIP-B) wraz z jego aktualizacjami; oświadczenia w przedmiocie zarejestrowanych na niego, bądź konkubinę pojazdów mechanicznych (podania ich marki, modelu, roku produkcji oraz aktualnej wartości).

Wnioskodawca nie przedstawił żądanych dokumentów, zaś w odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału, pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 4 sierpnia 2011 r. oświadczył, że w związku z uiszczeniem wpisu od skargi w niniejszej sprawie, cofa wniosek o przyznanie prawa pomocy.

W tych okolicznościach wskazać należy na skutki procesowe, jakie wywołuje oświadczenie o cofnięciu wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z przepisem art. 243 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane wyłącznie na wniosek strony, co wyklucza możliwość działania sądu w tym zakresie z urzędu. W konsekwencji kontynuacja postępowania prowadzącego do merytorycznego rozpoznania wniosku zależy od tego, czy wnioskodawca swój wniosek podtrzymuje. Wraz z cofnięciem wniosku postępowanie w zakresie nim objętym staje się bezprzedmiotowe (brak jest bowiem przedmiotu rozpoznania), a tym samym zachodzi podstawa do jego umorzenia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Z tych względów należało umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy na mocy art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 258 P.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.