Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 762/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-08-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i wstrzymano wykonanie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3, art. 188 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 9, art. 136 ust. 3, art. 137, art. 139, art. 140, art. 141, art. 142, art. 217 ust. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 261 poz 2603
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. M. i T. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 1532/08 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. M. i T. M. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie; 2. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 czerwca 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1532/08 odmówił wstrzymania wykonania decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2008 r. w przedmiocie zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości.

Powyższą decyzją Wojewoda Mazowiecki utrzymał w mocy decyzję Starosty Wołomińskiego z dnia [...] października 2006 r., nr [...] orzekającą, na podstawie art. 136 ust. 3, art. 137, art. 139, art. 140, art. 141, art. 142, art. 217 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., Nr 261 poz. 2603 ze zm. – dalej powoływana jako ustawa u.g.n.), o zwrocie nieruchomości położonej w W. przy ul. C. (dawnej S.) stanowiącej m.in. działkę ewidencyjną [...] na rzecz spadkobierców M. i J. K.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1532/08 wstrzymał wykonanie zaskarżonej przez A. i T. M. decyzji. Powyższe orzeczenie stało się przedmiotem zaskarżenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez W. T. – uczestniczkę postępowania. NSA postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2009 r., sygn. akt I OZ 368/09 uchylił zaskarżone postanowienie, wskazując, iż strona wnioskująca o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tj. A. i T. M. nie wykazali, w jakiej części znajdują się zabudowania na nieruchomości [...], na której to prowadzą działalność gospodarczą i w jakim stopniu utrudni im to prowadzenie w dalszym ciągu tej działalności.

A. i T. M. pismem z dnia 17 maja 2009 r. (k. 164) wyjaśnili, iż są oni dzierżawcami przedmiotowej nieruchomości i prowadzą na niej działalności gospodarczą, a wygaśniecie umowy dzierżawy i zwrot nieruchomości uniemożliwi im utrzymanie zakładu, który bezpowrotnie utracą, a który znajduje się w 99 % na działce nr [...] zaś w pozostałej części na działce nr [...]. Na dowód powyższych twierdzeń skarżący przedłożyli mapki geodezyjne z naniesionym budynkiem, które wykazują położenie zakładu. Nadto podnieśli, iż z mapek tych wynika, że dojazd do zakładu odbywa się od ulicy C. przez niezabudowaną część działki nr [...]. W ocenie skarżących zwrot działki nr [...] spowoduje wygaśniecie umowy dzierżawy nieruchomości, na której prawie w całości znajduje się ich zakład, a natychmiastowa wykonalność decyzji ostatecznej wywoła skutki trudne do odwrócenia, bowiem w zakładzie zatrudnionych jest 8 osób, które z uwagi na zamknięcie zakładu stracą pracę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ponownie rozpoznając wniosek A. i T. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanowieniem z dnia 5 czerwca 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1532/08 wniosek ten oddalił. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, iż uzasadnienie wniosku skarżących nie daje podstaw do stwierdzenia, że w sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.). Wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie Sąd I instancji powinien swoje rozstrzygniecie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżących jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy. Mając powyższe na uwadze uznać należy, iż skarżący we wniosku nie wykazali niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, tym bardziej że podali, iż nie są w stanie jej oszacować. Natomiast obawy skarżących, iż realizacja zaskarżonej decyzji spowoduje trudne i nie do odwrócenia skutki m.in. poprzez wygaśniecie umowy dzierżawy nieruchomości, co w konsekwencji uniemożliwi im prowadzenie działalności zarobkowej, są w ocenie Sądu I Instancji przedwczesne i niepewne.

Powyższe postanowienie A. i T. M. zaskarżyli w całości, wnosząc o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu zażalenia skarżący powtórzyli okoliczności zawarte w piśmie z dnia 17 maja 2009 r., nadto podkreślili, iż bez zabudowań położonych na nieruchomości nr [...] prowadzenie przez nich działalności gospodarczej będzie niemożliwe, bowiem to na niej koncentrują się w znacznej części budynki, które służą do prowadzenia tej działalności.

Naczelny Sąd administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podlega rozpoznaniu, jak zasadnie uznał Sąd, I instancji, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., który wymaga wskazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozpatrując wniosek skarżących, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że nie wskazali oni okoliczności uprawdopodabniających zasadność tego wniosku zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. Z taką oceną trudno się zgodzić, bowiem uzasadnili oni przedmiotowy wniosek, podając argumenty, które ich zdaniem, spowodują wyrządzenie znacznej szkody, poprzez pozbawienie ich możliwości korzystania z budynków, które są niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej, które koncentruje się przede wszystkim w zabudowaniach znajdujących się w 99% na przedmiotowej nieruchomości, co potwierdzają dołączone do pisma z dnia 17 maja 2009 r. mapy geodezyjne. W przypadku zamknięcia zakładu, co stanie się w przypadku pozbawienia skarżących możliwości dzierżawienia przedmiotowej nieruchomości, straci zatrudnienie 8 osób. Powyższe, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje, iż skarżący wypełnili przesłanki zawarte w art. 61 § 3 P.p.s.a.

Nadto w sprawie niniejszej należy zwrócić uwagę, iż przedmiotem skargi wniesionej do WSA w Warszawie przez A. i T. M. jest decyzja Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2008 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty Wołomińskiego z dnia [...] października 2006 r. w przedmiocie zwrotu m.in. działki nr [...] położonej w W., na podstawie art. 136 ust. 3, art. 137, art. 139, art. 140, art. 141, art. 142 i art. 217 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. 2004 Nr 261, poz. 2603 ze zm.), czyli przepisów działu III tejże ustawy. Art. 9 wskazanej ustawy in fine stanowi , iż w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122 i art. 126, organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Jednakże w sprawie niniejszej organ takiego postanowienia nie wydał. W sytuacji gdy organ nie wykonał obowiązku nałożonego art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami, to dodatkowo uzasadnione było wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na wniosek skarżących przez Sąd I instancji.

Z powyższych względów należało uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2009 r. oraz uwzględnić wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania powołanej decyzji.

Dlatego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2 oraz na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.