Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 246/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Rozgraniczenie nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art.30 ust.4
journal: Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: art.134, 144
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Bujko Sędziowie NSA Anna Lech del.WSA Maria Werpachowska (spr.) Protokolant Edyta Pawlak po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. K. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 października 2008 r. sygn. akt III SA/Kr 687/07 w sprawie ze skargi A. K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 8 października 2008 r. sygn. akt III SA/Kr 687/07 oddalił skargę A. K. S.

na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia

[...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.

Wyrok wydany został w następujących okolicznościach sprawy.

Burmistrz Miasta Chrzanowa postanowieniem nr: [...] z dnia

[...] lutego 2007 r. wszczął postępowanie rozgraniczeniowe w celu ustalenia granic nieruchomości położonej w Gminie Chrzanów obręb P., obejmujący działkę oznaczoną nr [...] stanowiącą własność A. K. S. względem nieruchomości sąsiedniej obejmującej działkę nr [...] – własność Gminy Chrzanów.

W uzasadnieniu wskazano, że postępowanie wszczęte zostało na wniosek A. K. S. W piśmie z dnia [...] marca 2007 r. stanowiącym zażalenie na postanowienie Burmistrza Miasta Chrzanowa z dnia [...] marca 2007 r. o odmowie zawieszenia postępowania rozgraniczeniowego – A. K. S. wniósł równocześnie o uchylenie postanowienia o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego z dnia [...] lutego 2007 r. SKO potraktowało pismo w tym zakresie, jak zażalenie na postanowienie Burmistrza Miasta Chrzanowa z dnia [...] lutego 2007 r., znak: [...]. Strona podniosła bowiem, że składając pismo z dnia

1 stycznia 2006 r. o przywrócenie stanu poprzedniego granicy ulicy [...] w P. nie miała intencji wszczynania nowego postępowania rozgraniczeniowego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie stwierdzając postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2007 r. niedopuszczalność zażalenia A. K. S. wskazało, iż przepisy ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne dotyczące rozgraniczenia nieruchomości, nie przewidują wniesienia zażalenia na postanowienie

o wszczęciu postępowania w tych sprawach. Zastrzeżenia strony mogą składać

w odwołaniach od wydanych w sprawie decyzji.

Postanowienie SKO w Krakowie z dnia [...] kwietnia 2007 r.

nr [...] stało się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. A. K. S. podał, że nie kwestionuje prawa Burmistrza Miasta Chrzanowa do wszczynania postępowań rozgraniczeniowych nieruchomości w każdym czasie i w każdym miejscu gminy, którą administruje. Jednakże uprawnienia wynikające z Prawa geodezyjnego, odnoszą się jedynie

do sytuacji, gdy postanowienia o rozgraniczeniu nieruchomości podejmuje wyłącznie

z własnej inicjatywy oraz gdy wydaje takie postanowienia wyłącznie z urzędu.

Wskazał, że nie można traktować jako formalnego wniosku o wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego pisma z dnia [...] stycznia 2006 r. bowiem w tym piśmie nie użył takiego sformułowania. Nadto, gdyby Burmistrz Miasta Chrzanowa miał wątpliwości, co do jego intencji zawartych w tym piśmie, powinien zażądać doprecyzowania o załatwienie jakiej sprawy się zwrócił. Składając pismo miał intencję, aby sprawę przebiegu granicy działki nr [...] względem drogi gminnej nr [...] załatwić na drodze ugody. Podniósł, że Burmistrz Miasta Chrzanowa w sprawie przedmiotowego pisma pozostawał przez wiele miesięcy w bezczynności, ograniczając się jedynie do pism, w których informował o przedłużaniu się postępowania i wyznaczał kolejne terminy do załatwienia sprawy. Skarżący szczegółowo opisał także poprzednie postępowanie w sprawie rozgraniczenia parcel, z których powstała działka [...]. Podkreślił, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] listopada 2006 r. uchylającej decyzję Burmistrza Miasta Chrzanowa z dnia [...] września 2006 r. rozgraniczającą parcele katastralne [...],[...] i [...], z których powstała działka ewid. [...] i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia zawarło stwierdzenie, że granice działki [...] względem działki [...] ustalono w 1985 r. operatem [...]. Postępowanie w tym zakresie umorzono decyzją Burmistrza Miasta Chrzanowa z [...] września 2003 r. znak [...]

a Burmistrzowi sugerowano potraktowanie pisma skarżącego z dnia [...] stycznia 2006 r. jako nowego wniosku w przedmiocie rozgraniczenia w trybie przepisów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, przyczyniając się w ten sposób, do podjęcia przez Burmistrza postanowienia z [...] lutego 2007 r. o umorzeniu postępowania.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie. Organ II instancji wskazał, iż stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie na zaskarżone postanowienie oznacza, iż SKO

nie dokonywało oceny merytorycznej postanowienia Burmistrza Miasta Chrzanowa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalając wyrokiem z dnia

8 października 2008 r., na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę A. K. S. w uzasadnieniu stwierdził, że zaskarżone postanowienie jest zgodne

z prawem. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.), rozgraniczenie nieruchomości przeprowadza wójt (burmistrz, prezydent miasta)

z urzędu lub na wniosek strony. Przepis ust. 2 art. 30 stanowi, że postępowanie

o rozgraniczenie nieruchomości przeprowadza się z urzędu przy scalaniu gruntów,

a także jeśli jest brak wniosku strony, a potrzeby gospodarki narodowej lub interes społeczny uzasadniają przeprowadzenie rozgraniczenia. W ocenie Sądu regulacja ta wskazuje, że zasadą jest przeprowadzanie postępowania rozgraniczeniowego na wniosek. W myśl przepisu art. 30 ust. 4 ustawy na postanowienie o wszczęciu postępowania o rozgraniczenie nieruchomości nie służy zażalenie. Sąd powołując

się na art. 17 ust. 1 w zw. z art. 5 § 2 pkt 6 kpa, stwierdził, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze, jest organem wyższego stopnia względem wójta i służyła mu kompetencja do stwierdzenia na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 kpa niedopuszczalności zażalenia od postanowienia Burmistrza wszczynającego postępowanie rozgraniczeniowe. Sąd podkreślił, że niedopuszczalność zażalenia

na postanowienie wszczynające postępowanie w sprawie rozgraniczenia jest wyraźnie stwierdzona art. 30 ust. 4 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.

W ocenie Sądu nie było przesłanek, w świetle przepisu art. 126 kpa, do potraktowania zawartego w piśmie skarżącego z [...] marca 2007 r. wniosku o uchylenie postanowienia o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego z dnia [...] lutego 2007 r. jako wniosku o stwierdzenie nieważności tego postanowienia. W myśl bowiem art. 126 kpa, tylko do postanowień, od których przysługuje zażalenie, stosuje się m.in. odpowiednio przepisy art. 156-159 kpa. Stwierdzenie zatem nieważności postanowienia Burmistrza w przedmiocie wszczęcia na wniosek strony postępowania o rozgraniczenie nie jest dopuszczalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wskazał, że jeśli strona nie chce kontynuowania postępowania o rozgraniczenie wszczętego na jej wniosek, może wniosek cofnąć, a postępowanie ulega wówczas umorzeniu na zasadach określonych art. 105 § 2 kpa.

W dalszej części uzasadnienia Sąd podkreślił, że dokonana w granicach sprawy kontrola zgodności z prawem obejmuje również ocenę, czy nadanie przez Burmistrza Miasta Chrzanowa pismu skarżącego z dnia [...] stycznia 2006 r. zatytułowanemu jako "wniosek o przywrócenie stanu poprzedniego granicy ulicy [...] w P." charakteru wniosku o wszczęcie postępowania o wzajemne rozgraniczenie nieruchomości stanowiących działki [...] i [...], było prawidłowe i dokonane bez potrzeby wcześniejszego wyjaśnienia przez skarżącego rzeczywistych intencji pisma.

Stwierdzono, że w sprawie poza sporem jest, co potwierdza przedłożony przy skardze odpis decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia

[...] listopada 2003 r. [...], że Burmistrz Miasta Chrzanowa decyzją z dnia [...] września 2003 r. nr [...] orzekł o umorzeniu postępowania rozgraniczeniowego nieruchomości stanowiącej objętą księgą wieczystą [...], działkę [...] własności Gminy Chrzanów względem nieruchomości sąsiednich, a w tym m.in. działki [...] własności skarżącego, jako bezprzedmiotowego. Przedmiotem rozstrzygnięcia wymienionej decyzji SKO z [...] listopada 2003 r. jest umorzenie postępowania odwoławczego wywołanego odwołaniem A. K. S. od decyzji Burmistrza Miasta Chrzanowa z dnia [...] września 2003 r. wobec cofnięcia odwołania pismem z [...] października 2003 r.

Burmistrz Miasta Chrzanowa kolejną decyzją z dnia [...] września 2006 r. znak [...] z powołaniem na przepisy m.in. art. 8 ust. 1 i 9 dekretu z dnia

13 września 1946 r. o rozgraniczeniu nieruchomości, kontynuując postępowanie wszczęte na wniosek skarżącego z dnia [...] lipca 1985 r. orzekł o rozgraniczeniu nieruchomości oznaczonej jako działka ewid. [...] obj. Kw. [...] własności skarżącego, a powstałej z parcel katastralnych [...],[...],[...], z nieruchomościami sąsiednimi, a w tym z działką [...] własności Gminy Chrzanów. Rozpoznając odwołanie skarżącego od tej decyzji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją

z dnia [...] listopada 2006 r. [...] (k. 12 akt adm.) uchyliło w całości zaskarżoną decyzję Burmistrza Miasta Chrzanowa z dnia [...] września 2006 r.

i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując, że już w decyzji z [...] września 2003 r. organ I instancji orzekł o umorzeniu postępowania o rozgraniczenie między tymi nieruchomościami i sugerując potraktowanie pisma skarżącego z [...] stycznia 2006 r. jako nowego wniosku o rozgraniczenie nieruchomości stanowiących działkę [...] z działką [...].

W chwili zatem wydania przez Burmistrza Miasta Chrzanowa postanowienia

z dnia [...] lutego 2007 r. o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego między wymienionymi nieruchomościami, istniała w obrocie prawnym ostateczna decyzja tego organu z dnia [...] września 2003 r., umarzająca wcześniej wszczęte postępowanie

o rozgraniczenie m.in. tych nieruchomości, natomiast uchylona była decyzja z dnia [...] września 2006 r. orzekająca w tym samym przedmiocie, co do którego postępowanie prawomocnie umorzono.

Sąd I instancji stwierdził, że w tych okolicznościach Burmistrz Miasta Chrzanowa miał, jako organ właściwy do wszczęcia postępowania o rozgraniczenie, podstawę do potraktowania pisma skarżącego z dnia [...] stycznia 2006 r. jako nowego wniosku

o rozgraniczenie tych samych nieruchomości.

Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia

8 października 2008 r. sygn. akt III SA/Kr 687/07 skargę kasacyjną sporządzoną przez radcę prawnego wniósł A. K. S. Zaskarżając wyrok w całości pełnomocnik wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu oraz przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Autor skargi kasacyjnej zarzucił zaskarżonemu wyrokowi:

1. naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię, a w szczególności art. 30 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne

i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.), polegające na ustaleniu, że wszczęcie przez Burmistrza Miasta Chrzanowa postanowieniem

z dnia [...] lutego 2007 r. postępowania rozgraniczeniowego w celu ustalenia granic nieruchomości stanowiących działki nr [...] i nr [...], położonych w gminie Chrzanów w obrębie P., nastąpiło na wniosek skarżącego A. K. S.

2. naruszenie przepisów postępowania, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 135 i art. 145 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przez niezastosowanie wskazanych przepisów, pomimo tego,

iż zachodzą przesłanki do stwierdzenia wydania postanowienia Burmistrza Miasta Chrzanowa z dnia [...] lutego 2007 r. znak [...]

z naruszeniem prawa.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej, odnosząc się do pierwszego z postawionych zarzutów, kasator podał, że Sąd I instancji stwierdzając, iż Burmistrz Miasta Chrzanowa miał podstawę do potraktowania pisma skarżącego z dnia [...] stycznia 2006 r. jako nowego wniosku o rozgraniczenie tych samych nieruchomości oparł swoje rozumowanie na wyeliminowaniu kolejno rozmaitych proceduralnych możliwości załatwienia przez organ podania wniesionego przez skarżącego. Sąd wskazał, że nie zakończone wydaniem decyzji postępowanie rozgraniczeniowe prowadzone w 1985 r. zostało umorzone decyzją organu I instancji z dnia [...] września 2003 r., natomiast decyzją z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie uchyliło ponownie wydaną w tej samej sprawie decyzję Burmistrza Miasta Chrzanowa z dnia [...] września 2006 r. "kończącą" postępowanie rozgraniczeniowe. W ten sposób Sąd doszedł do wniosku, iż jedyną nasuwającą się proceduralną możliwością rozpatrzenia podania A. K. S., było potraktowanie tego podania (zgodnie z sugestią SKO), jako nowego wniosku o wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego. Kasator zarzucił,

że Sąd całkowicie pomija wolę samego zainteresowanego, który - choć używał w toku postępowania rozmaitych nieprecyzyjnych określeń w celu wskazania działań, jakich oczekuje od organu I instancji - to jednak konsekwentnie przeciwstawiał

się przypisywaniu mu zamiaru zainicjowania nowego postępowania rozgraniczeniowego. Zauważyć należy, że pomiędzy złożeniem przez skarżącego podania z dnia [...] stycznia 2006 r., a wydaniem przez Burmistrza Miasta Chrzanowa postanowienia z dnia [...] lutego 2007 r. upłynął ponad rok, podczas którego organ I instancji podejmował "po omacku" rozmaite (niezgodne z prawem) działania, zamiast zwrócić się bezpośrednio do autora podania o sprecyzowanie użytego w tym wystąpieniu sformułowania: "przywrócenie stanu poprzedniego granicy ulicy [...] w P. na odcinku przylegającym do działki oznaczonej nr [...] tj. do stanu sprzed [...] lipca 1985 roku". Intencje skarżącego, wyrażone w przytoczonym wniosku wydają się oczywiste, gdy weźmie się pod uwagę całość wywodów zawartych w skardze na decyzję SKO.

Pełnomocnik skarżącego zarzucił, że rozumowanie Sądu, iż potraktowanie wystąpienia skarżącego, jako wniosku o wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego, było jedynym dopuszczalnym sposobem interpretacji wniosku, błędnie przypisuje A. K. S. taki poziom wiedzy prawniczej, jakim dysponuje Sąd. Obywatel niemający przygotowania prawniczego, nie bierze pod uwagę wszystkich wariantów postępowania, jakie otwiera przed organem I instancji ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne, a najczęściej – jak w rozpatrywanej sprawie, potrafi jedynie określić rezultat postępowania administracyjnego, do jakiego dąży, tj. "przywrócenie stanu poprzedniego granicy".

Z tego względu wydanie przez Burmistrza Miasta Chrzanowa postanowienia

z dnia [...] lutego 2006 r. z powołaniem się na "wniosek" skarżącego, rażąco narusza przepisy art. 30 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne

i kartograficzne.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia prawa procesowego kasator podniósł,

że skoro postanowienia Burmistrza Miasta Chrzanowa z dnia [...] lutego 2007 r.

nie można uchylić w trybie postępowania zażaleniowego, z uwagi na wyraźny zakaz zawarty w art. 30 ust. 4 powołanej ustawy, to Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien w takim przypadku stwierdzić wydanie tego postanowienia z naruszeniem prawa, zamiast utwierdzać organy obu instancji, że ich działania są trafne i odpowiadają prawu. Uznawanie za legalne postanowienia administracji samorządowej, które powołuje się na nieistniejący wniosek obywatela (z czego wynikają niekorzystne dla skarżącego konsekwencje w sferze majątkowej), kłóci się z konstytucyjną zasadą praworządności.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zawiera uzasadnionych podstaw.

Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę kasacyjną, związany jest jej granicami. Z urzędu bierze pod rozwagę wyłącznie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie żadna z enumeratywnie wymienionych

w art. 183 § 2 P.p.s.a. przesłanek nieważności postępowania nie zachodzi, stąd NSA rozpoznał skargę kasacyjną w jej granicach.

Nietrafny jest zarzut naruszenia przez Sąd I instancji przepisów postępowania,

tj. art. 135 i art. 145 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Pierwszy z powołanych przepisów stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji oddalając skargę A. K. S. nie naruszył powołanego przepisu. Prawidłowo Sąd stwierdził bowiem, że na postanowienie o wszczęciu postępowania o rozgraniczenie nieruchomości nie służy zażalenie. Wprost stanowi o tym art. 30 ust. 4 ustawy z dnia

17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2017). Biorąc pod uwagę art. 144 k.p.a. w zw. z art. 134 k.p.a. trafnie zatem za zgodne z prawem Sąd uznał postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia

na postanowienie o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego. Nie istniały

natomiast w granicach tej sprawy (ze skargi na postanowienie o niedopuszczalności zażalenia) żadne inne akty, czy czynności, które Sąd mógłby objąć kontrolą

i zastosować przewidziane w P.p.s.a. środki, wobec czego nie można również mówić o naruszeniu art. 135 P.p.s.a. w tym postępowaniu.

Niezależnie od powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje,

że w sprawie niniejszej, w której przedmiotem zaskarżenia było – co jeszcze raz wymaga podkreślenia – postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia, brak było podstaw do dokonywania przez Sąd I instancji oceny trafności działania Burmistrza Miasta Chrzanowa, co do uznania pisma A. K. S. z dnia [...] stycznia 2006 r. za wniosek o rozgraniczenie nieruchomości. Prawidłowość działania organu administracji publicznej w tym zakresie będzie bowiem przedmiotem oceny sądu administracyjnego w toku rozpatrywania ewentualnej skargi na decyzję podjętą

w ramach wszczętego postępowania o rozgraniczenie nieruchomości. Dopiero także

w tym ewentualnym postępowaniu sądowym, o ile będzie to niezbędne do końcowego załatwienia sprawy, Sąd zastosuje – na mocy art. 135 P.p.s.a. – przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów wydanych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Nieuprawnione na tym etapie postępowania twierdzenia Sądu we wskazanym zakresie nie wpływają jednak na prawidłowość wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, którym skargę oddalono.

W ocenie NSA niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia

z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Przepis ten nawiązuje do postanowień

art. 151 § 2 w zw. z ar. 146 Kodeksu postępowania administracyjnego i art. 158 § 2

w zw. z art. 156 § 2 k.p.a. Nie mógł on zatem – w związku z tym, że przedmiotem oceny Sądu było postanowienie o niedopuszczalności zażalenia – mieć zastosowania

w niniejszej sprawie. Argumenty powołane przez kasatora nie mogły doprowadzić do zasadnego zastosowania art. 145 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Twierdzenia Sądu w zakresie trybu wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego, a zatem tego, czy skarżący złożył wniosek o wszczęcie postępowania, czy też nie, pozostają bowiem bez wpływu na trafność oceny Sądu w zakresie zgodności z prawem rozstrzygnięcia

o niedopuszczalności zażalenia.

Nieuzasadniony jest również ostatni z postawionych zarzutów, tj. zarzut naruszenia art. 30 ust. 1 i 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, który także oparty został na ustaleniu przez Sąd, że wszczęcie postanowieniem z dnia [...] lutego 2007 r. postępowania rozgraniczeniowego nastąpiło na wniosek A. K. S. Przywołane przepisy stanowią, że wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miast) przeprowadzają rozgraniczenie nieruchomości z urzędu lub na wniosek strony (ust. 1); postępowanie o rozgraniczenie nieruchomości przeprowadza się z urzędu przy scaleniu gruntów, a także jeżeli jest brak wniosku strony, a potrzeby gospodarki narodowej lub interes społeczny uzasadniają przeprowadzenie rozgraniczenia (ust. 2).

Przepisy te wskazują organ właściwy do przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego oraz tryb, w jakim może nastąpić wszczęcie tego postępowania

(z urzędu lub na wniosek). W sprawie niniejszej przedmiotem kontroli Sądu I instancji było postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie o wszczęciu postępowania, a zatem ocenie podlegało zagadnienie stricte procesowe, nie zaś akt rozstrzygający sprawę co do istoty w postępowaniu rozgraniczeniowym. Z tego względu w niniejszym postępowaniu zarzut naruszenia powołanych przepisów nie mógł odnieść zamierzonego skutku.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie

art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak

w sentencji.

W wyroku nie orzeczono o przyznaniu pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu, ponieważ wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego w ramach prawa pomocy (art. 250 P.p.s.a.) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 - 261 P.p.s.a. Zgodnie z § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty

nie zostały zapłacone w całości lub w części.

W związku z treścią art. 204 P.p.s.a. w wyroku nie zasądzono na rzecz skarżącego kasacyjnie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.