Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 144/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 165, art. 220 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. K. na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. /-/ Tomasz Świstak


UZASADNIENIE

Skarżąca C. K. pismem z dnia 27 października 2014 r. wniosła skargę na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2015 r. doręczonym skarżącej w dniu 13 lutego 2015 r. wezwano C. K. do uiszczenia wpisu sądowego pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowieniem z 1 czerwca 2015r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy w żądanym zakresie.

Sprzeciw od powyższego postanowienia wniosła C. K. – pismo z dnia 3 lipca 2015 r.

Postanowieniem z dnia 3 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem dnia 27 listopada 2015 r. o sygn. akt I OZ 1499/15 oddalił zażalenie C. K. z dnia 23 września 2015 r. na postanowienie Sądu I instancji z dnia 3 września 2015 r.

W związku z powyższym, pismem z dnia 10 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wezwał skarżącą do wykonania, w terminie 7 dni, prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 stycznia 2015 r. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Wezwanie zgodnie z wcześniejszymi wnioskami skarżącej doręczono na adres "Pan M.K., dla C. K. , ul.", w dniu 28 grudnia 2015 r. Mimo upływu terminu wpis nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie: "P.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3 przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 powołanej ustawy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W tym stanie rzeczy, wobec nieuiszczenia przez C. K., pomimo wezwania, wpisu sądowego Sąd odrzucił jego skargę na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a.

Uzupełniająco wyjaśnić należy, iż wniosek C. K. o przyznanie jej praw pomocy nie został uwzględniony. Jak wskazano wyżej Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem dnia 27 listopada 2015 r. o sygn. akt I OZ 1499/15 oddalił zażalenie C. K. na postanowienie tut. Sądu z dnia 3 września 2015 r. o odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy, a w rezultacie postanowienie z dnia 3 września 2015 r. uzyskało walor prawomocności.

Niezrozumiałe są tym samym zarzuty podniesione w piśmie skarżącej z dnia 4 stycznia 2016 r. w którym podnosi, iż jej "sprzeciw" z dnia 23 września 2015 r. nie został rozpoznany. Jak wynika z treści art. 260 P.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym w dniu złożenia skargi, na postanowienie sąd I instancji w zakresie prawa pomocy przysługuje zażalenie, a nie sprzeciw. Skarżąca została prawidłowo pouczona o prawie do wniesienia zażalenia na postanowienie tut. Sądu z dnia 3 września 2015 r. (k. 262 akt adm.) i w związku z powyższym jej pismo z dnia 23 września 2015 r. zostało potraktowane jako zażalenie na to postanowienie i przekazane do Naczelnego Sądu Administracyjnego, które jej rozpoznał w dniu 27 listopada 2015 r.

Odnosząc się do ponownego wniosku skarżącej o adresowanie kierowanej do niej korespondencji w sposób umożliwiający jej odbiór przez M. K., wskazać należy, iż zgodnie z jej wnioskiem z 22 stycznia 2015 r. cała adresowana do niej korespondencja przesyłana jest w niniejszym postępowaniu na adres: "M. K., dla C. K. , ul. [...]"

Ponadto wyjaśnić należy, iż w piśmie z dnia 4 stycznia 2016 r. skarżąca nie wskazała aby w jej sytuacji majątkowej zaszły nowe okoliczności uzasadniające zmianę, w oparciu o przepis art. 165 P.p.s.a., postanowienia z dnia 3 września 2015 r. o odmowie przyznania praw pomocy. W konsekwencji pisma tego nie można uznać za wniosek o zmianę tego prawomocnego postanowienia, albowiem ogranicza się ono jedynie do polemiki z tym rozstrzygnięciem oraz utrzymującym je w mocy orzeczeniem sądu II instancji.

Stąd też okoliczności podniesione w wyżej wskazanym w piśmie skarżącej z 4 stycznia 2015 r. nie miały wpływu na treść niniejszego postanowienia o odrzuceniu skargi.

/-/ Tomasz Świstak