Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1960/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-04-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1,  art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 44
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną do celów sportowych postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej – T. W. kwotę 200 zł (dwieście złotych), tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Komendant Główny Policji, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23) oraz art. 18 ust. 4 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2012 r., poz. 576 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania T. W. od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] cofającej ww. pozwolenie na broń palną do celów sportowych, decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W pouczeniu do ww. decyzji zawarta została informacja, że na decyzję przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą wnosi się za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji w terminie 30 dni od doręczenia decyzji.

Przesyłka zawierająca ww. decyzję została przesłana na adres strony (podany przez stronę w odwołaniu od decyzji organu I instancji) i dwukrotnie awizowana (pierwsze awizo – 11 lipca 2016 r., drugie awizo – 19 lipca 2016 r.), a następnie zwrócona do organu w dniu 26 lipca 2016 r., z pieczątką doręczającego "nie podjęto w terminie".

Do doręczenia zaskarżonej decyzji doszło w dniu 25 lipca 2016 r. w trybie art. 44 § 4 kpa.

Pismem z dnia 24 października 2016 r. (25 października 2016 r. - data stempla pocztowego na kopercie zawierającej pismo), T. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną do celów sportowych.

Do przedmiotowej skargi wymieniony dołączył wniosek z dnia 24 października 2016 r. o przywrócenie terminu do złożenia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu przedmiotowego wniosku postanowieniem z dnia 26 stycznia 2017 r. sygn. akt

II SA/Wa 1960/16 odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Odpis przedmiotowego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 20 lutego 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych sprawy).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Stosownie zaś do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3 ww. art.).

Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi stanowi warunek jej dopuszczalności i obok warunków formalnych skargi podlega ocenie Sądu już na wstępnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Badanie zachowania terminu do wniesienia skargi jest możliwe tylko wówczas, gdy decyzja administracyjna została prawidłowo doręczona, a co za tym idzie wprowadzona do obrotu prawnego. Doręczenie stronie decyzji otwiera bowiem bieg trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Stosownie do treści art. 44 kpa, w razie niemożności doręczenia pisma

w sposób wskazany w art. 42 i 43 (tj. doręczenia w mieszkaniu, miejscu pracy, lokalu organu administracji publicznej, w każdym innym miejscu, gdzie się adresata zastanie lub za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi), operator pocztowy przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej (art. 44 § 1 pkt 1 kpa). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 kpa). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 kpa). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 kpa).

Warunkiem uznania pisma za doręczone, w rozumieniu art. 44 § 4 kpa, jest spełnienie wymogów płynących z powołanego artykułu.

Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, iż zaskarżona decyzja została awizowana dwukrotnie (pierwsze awizo – 11 lipca 2016 r., drugie awizo – 19 lipca 2016 r.) i zwrócona do organu po upływie 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia, tj. 26 lipca 2016 r.

Powyższe dowodzi, iż zaskarżona decyzja została prawidłowo doręczona w dniu 25 lipca 2016 r., a tym samym wprowadzona do obrotu prawnego.

Zestawiając datę doręczenia zaskarżonej decyzji (25 lipca 2016 r.) z datą nadania skargi (25 października 2016 r.), należy stwierdzić, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 ww. ustawy. Ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upłynął bowiem w dniu 24 sierpnia 2016 r. W związku z powyższym stwierdzić należy, że skarga T. W. została złożona z uchybieniem terminu, tym samym jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, zaś WSA w Warszawie, po rozpoznaniu wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, postanowieniem z dnia 26 stycznia 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1960/16 odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

O zwrocie wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

-----------------------

2