Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 95/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 § 1 i § 2, art. 86 § 1, art. 87 § 1 i § 2
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia H. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 1008/21 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2020 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego osób postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2021 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie H. K. na postanowienie tego Sądu z dnia 15 października 2021 r., odrzucające skargę H. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2020 r., w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego osób.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że odpis wymienionego postanowienia z dnia 15 października 2021 r., został doręczony skarżącemu w dniu 27 października 2021 r.

Skarżący pismem z dnia 4 listopada 2021 r., wniósł na nie zażalenie.

W takim stanie sprawy Sąd I instancji stwierdził, że termin do wniesienia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę H. K. upływał z dniem 3 listopada 2021 r. Wniesienie zażalenia w dniu 4 listopada 2021 r., oznaczało, że jego wniesienie nastąpiło z uchybieniem terminu.

H. K., zażaleniem zaskarżył postanowienie Sądu I instancji wnosząc o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 15 października 2021 roku.

W uzasadnieniu skarżący podał, że ze względu na błąd w dacie otrzymania postanowienia, pismo zostało nadane w dniu 4 listopada 2021 roku, wiązało się to również z faktem, że ze względów rodzinnych, do dnia 3 listopada 2021 nie był obecny w miejscu zamieszkania i nie mógł napisać i nadać pisma.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu.

Zgodnie z treścią art. 194 § 8 pkt ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej: p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie zażalenia.

Stosownie zaś do § 2 powołanego przepisu zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia.

Analiza akt przedmiotowej sprawy wskazuje, że postanowienie z dnia 15 października 2021 r., odrzucające skargę H. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2020 r., w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego osób, zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 października 2021 r.

Jak słusznie Stwierdził Sąd I instancji, termin do skutecznego wniesienia zażalenia na przywołane rozstrzygnięcie upływał z dnem 3 listopada 2021 r., w którym to dniu mijał siódmy dzień do wniesienia zażalenia, wynikający z daty doręczenia postanowienia odrzucającego skargę strony.

Wniesienie zażalenia w dniu 4 listopada 2021 r., co wynika z odcisku stempla pocztowego uwidocznionego na kopercie zawierającej tenże środek zaskarżenia oznaczało, co również słusznie stwierdził Sąd I instancji, że zażalenie zostało wniesione z uchybienie terminu, wynikającego z powołanego art. 194 § 2 p.p.s.a., do dokonania tej czynności.

W takim stanie sprawy zaistniały obligatoryjne podstawy do odrzucenia zażalenia na podstawie art. art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., co też Wojewódzki Sąd Administracyjny niewadliwie uczynił.

Z treści powołanych dokumentów, szczególnie zaś zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki zawierającej postanowienie z dnia 15 października 2021 r. oraz pisma przewodniego zawierającego pouczenie co do sposobu i terminu wniesienia środka zaskarżenia, nie sposób jest się doszukać podnoszonego w zażaleniu "błędu w dacie otrzymania postanowienia". Wyraźnie bowiem na rzeczonym poświadczeniu widnieje data i podpis osoby dokonującej odbioru przesyłki skierowanej do skarżącego, zawierającej wymienione postanowienie i pismo przewodnie Sądu.

Powyższe czyni niezasadnym zażalenie w zakresie, w jakim skarżący podważył postanowienie Sądu I instancji.

Również pozbawiony usprawiedliwionych podstaw jest wniosek strony o przywrócenie uchybionego terminu.

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie zaś do art. 87 § 1 i 2 powołanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Podniesiona w ramach omawianego wniosku argumentacja nie wskazuje aby uchybienie terminu do wniesienia zażalenia nosiło cechy niezawinionego działania skarżącego lub niezależnych od strony okoliczności uniemożliwiających dochowanie terminu z art. 194 § 2 p.p.s.a.

Z treści zażalenia wynika, że zostało ono sporządzone przez stronę w ostatnim dniu terminu do jego skutecznego wniesienia – w dniu 3 listopada 2021 r. Strona nie wskazuje przy tym na jakiekolwiek obiektywne i niezależne od niej okoliczność, które stanęły na przeszkodzie nadania zażalenia w podanej dacie. Za taką zaś okoliczność nie może być uznana nieobecność skarżącego w miejscu zamieszkania w dniu 3 listopada 2021 r. ze względów rodzinnych, gdyż wobec braku jakiegokolwiek szerszego umotywowania takiej argumentacji brak jest podstaw do nadania jej znamion braku winy, o którym mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.