Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1477/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-07-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. O., K. O. oraz J. O. na postanowienie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] kwietnia 2016r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zarzutu oraz stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z [...] kwietnia 2016r. nr [...] Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, będąca wierzycielem, utrzymała w mocy swe postanowienie z [...] lutego 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zarzutu z art. 34 § 1 pkt 1 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2014r. poz. 1619 ze zm. dalej jako "u.p.e.a.") oraz stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów z art. 33 § 1 pkt 3-4 u.p.e.a. zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym przez skarżących E.O., K. O. oraz J. O.

Zaskarżone postanowienie doręczono skarżącym reprezentowanym przez pełnomocnika w dniu 11 kwietnia 2016r., a skarga została złożona w dniu 11 maja 2016r. W treści skargi jej autor wskazał, że zaskarża pkt 1 postanowienia w całości oraz odnośnie pkt 2 tego postanowienia w części, która nie dotyczy zarzutu z art. 33 § 1 pkt 8 u.p.e.a. Podkreślono, że z uwagi na treść art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP oraz art. 34 § 1 zd. 1 in fine u.p.e.a., jak również stanowiska doktryny (zgodnie z komentarzem do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi autorstwa R. Hauser, M. Wierzbowski, Wyd. 3, Warszawa 2015, kom. Do art. 3 t.27), a także sejmowego uzasadnienia projektu zmian w ustawie p.p.s.a., skarga jest dopuszczalna.

Wnoszący skargę domaga się w niej uchylenia postanowienia w zaskarżonej części i przekazania sprawy organowi do ponownego rozpoznania, nakazania aby przy ponownym rozpoznaniu, przychylił się do złożonych przez skarżących zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oraz zasądzenia zwrotu poniesionych kosztów.

W treści odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.

Wyjaśnienie motywów tej kwalifikacji należy rozpocząć od wskazania, że w stanie prawnym obowiązującym do dnia 14 sierpnia 2015 r. art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., stanowił, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, które obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Przepis ten został jednak zmieniony przez art. 1 pkt 1 ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658) z mocą obowiązującą począwszy od dnia 15 sierpnia 2015 r. (art. 2 ustawy zmieniającej). W konsekwencji zgodnie z jego aktualnym brzmieniem sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.

Wnoszący skargę motywując skuteczność złożonej skargi odwołał się m.in. do uzasadnienia zmian art. 3 § 2 pkt 3 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z których wynika, jednak że postanowienia wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz w sprawie stanowiska wierzyciela co do zgłoszonych zarzutów mają charakter incydentalny, a ochrona praw jednostki jest zapewniona poprzez możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięć wydanych w sprawie głównej tj. postanowień organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów. Podobne stanowisko wynika, z przywołanego komentarza do art. 3 § 2 pkt 3 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi autorstwa R. Hauser, M. Wierzbowski, w którym również wskazano, na incydentalny charakter postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz w sprawie stanowiska wierzyciela co do zgłoszonych zarzutów i z uwagi na ich wyłączenie z katalogu art. 3 § 2 p.p.s.a. na zapewnioną możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego postanowień organu egzekucyjnego podjętych w tych kwestiach.

Z powyższego wynika zatem, że od dnia 15 sierpnia 2015 r. nie jest dopuszczalne zaskarżenie do sądu administracyjnego postanowienia wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Tymczasem w rozpatrywanym przypadku przedmiotem skargi (złożonej po 15 sierpnia 2015r.) jest postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zgłoszonego zarzutu oraz o uznaniu za nieuzasadnione zarzutów, jakie zgłosił skarżący. Jeśli zatem skarga taka została wniesiona w dniu 11 maja 2016r., to należało ją odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.