Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 499/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2019-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Opolskiego na uchwałę Rady Miejskiej Kolonowskiego z dnia 13 sierpnia 2018 r., Nr XXXVII/327/18 w przedmiocie wyrażenia zgody na bezprzetargowe zbycie oraz udzielenie bonifikaty od ceny nieruchomości przeznaczonej do sprzedaży postanawia 1) umorzyć postępowanie, 2) zasądzić od Gminy Kolonowskie na rzecz Wojewody Opolskiego kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Działając na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r. poz. 994), Wojewoda Opolski - jako organ nadzoru - wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na uchwałę Rady Miejskiej Kolonowskiego z dnia 13 sierpnia 2018 r., Nr XXXVII/327/18, w przedmiocie wyrażenia zgody na bezprzetargowe zbycie oraz udzielenie bonifikaty od ceny nieruchomości przeznaczonej do sprzedaży. W skardze, podnosząc zarzut istotnego naruszenia prawa, Wojewoda Opolski domagał się stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały w całości oraz zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W ocenie organu, Rada Miejska istotnie naruszyła art. 37 ust. 3 (w brzmieniu obowiązującym w dniu podjęcia uchwały) oraz art. 68 ust. 1 pkt 2 i ust. 1b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r. poz. 121, z późn. zm.), bowiem nie miała podstaw prawnych do wyrażenia zgody na bezprzetargowe zbycie nieruchomości zabudowanej nr a, położonej w [...] i na udzielenie bonifikaty na rzecz Stowarzyszenia A z siedzibą w [...].

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Kolonowskiego wskazał, że w dniu 24 września 2018 r. Rada Miejska Kolonowskiego - uwzględniając skargę Wojewody Opolskiego - podjęła uchwałę Nr XXXVIII/340/18, którą uchyliła w całości zaskarżoną uchwałę. W związku z tym Burmistrz wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Dodatkowo, na wezwanie Sądu, organ przesłał oryginał ww. uchwały Nr XXXVIII/340/18. Wedle § 4 tej uchwały, traci moc uchwała Nr XXXVII/327/18.

W piśmie procesowym z dnia 6 listopada 2018 r. Wojewoda Opolski oświadczył, że przychyla się do wniosku strony o umorzenie postępowania, o ile zaskarżona uchwała nie wywołała skutków prawnych. Wyjaśnił jednocześnie, że również uchwała Nr XXXVIII/340/18 Rady Miejskiej Kolonowskiego z dnia 24 września 2018 r. utraciła moc, zgodnie z § 4 uchwały Nr XXXIX/341/2018 z dnia 15 października 2018 r. w sprawie wyrażenia zgody na bezprzetargowe zbycie oraz udzielenie bonifikaty od ceny nieruchomości przeznaczonej do sprzedaży, która została zbadana przez organ nadzoru i uznana za zgodną z prawem. Tym samym w obrocie prawnym funkcjonuje obecnie akt prawidłowo regulujący kwestię zgody w przedmiotowej sprawie.

Na wezwanie Sądu z dnia 23 listopada 2018 r. Burmistrz Kolonowskiego wyjaśnił, że zaskarżona uchwała nie wywołała żadnych skutków prawnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Postępowanie sądowe należało umorzyć.

Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn niż cofnięcie skargi lub śmierć strony stało się bezprzedmiotowe.

Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu powołanego przepisu zachodzi wtedy, gdy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego, na skutek m.in. uchylenia tego aktu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2005 r., sygn. akt II OSK 85/05, System Informacji Prawnej LEX nr 188791).

Z opisaną sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Uchwała Nr XXXVII/327/18 Rady Miejskiej Kolonowskiego będąca przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego została wyeliminowana z obrotu prawnego i przestała istnieć, wobec uwzględnienia w całości skargi i żądania skarżącego, albowiem na sesji w dniu 24 września 2018 r. Rada Miejska Kolonowskiego podjęła uchwałę Nr XXXVIII/340/18 skutecznie uchylającą zaskarżoną uchwałę. Ponadto, jak wynika z oświadczenia Burmistrza Kolonowskiego, na podstawie zaskarżonej uchwały nie podjęto żadnych działań wywołujących skutki prawne.

Odnosząc się do kwestii kosztów postępowania, wyjaśnić należy, że w myśl art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a. Oznacza to, że w przypadku uwzględnienia przez organ administracji wniesionej do sądu skargi w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny zobowiązany jest wydać na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego z powodu jego bezprzedmiotowości, a także - w przypadku uwzględnienia skargi do dnia rozpoczęcia rozprawy - zasądzić na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania, stosownie do treści art. 201 § 1 P.p.s.a.

Reasumując, w niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że utrata mocy obowiązującej zaskarżonej uchwały nastąpiła w związku z uwzględnieniem w całości wniesionej skargi. Tym samym brak jest podstaw do odmowy zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego na rzecz Wojewody Opolskiego, reprezentowanego przez radcę prawnego, w wysokości określonej w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265).

Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 P.p.s.a. i art. 201 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.