Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SAB/Gl 5/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2007-08-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej, Sędziowie Sędzia NSA Przemysław Dumana (spr.),, Sędzia WSA Teresa Randak, Protokolant Beata Kuziel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi "A" S.A. w K. na bezczynność Wójta Gminy M. w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] roku, nr [...] Wójt Gminy M., działając na podstawie art. 216, art. 217 § 1 w związku z art. 165 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa (t.j. w Dz.U. z 2005 roku, nr 8, poz. 60 z późniejszymi zmianami) wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie podatku od nieruchomości za 2006 rok.

Kolejnym postanowieniem z dnia [...] roku, nr [...] Wójt Gminy M., działając na podstawie art. 216, art. 217 § 1 i art. 165 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2006 rok.

Pismem z dnia [...] 2006 roku, nr [...] "A" S.A. zwróciła się do organu podatkowego pierwszej instancji z prośbą o wyjaśnienie wątpliwości co do treści powołanego wyżej drugiego postanowienia.

Postanowieniem z dnia [...] roku, nr [...] Wójt Gminy M., działając na podstawie art. 166 oraz art. 217 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa, połączył obydwa prowadzone dotychczas postępowania podatkowe.

W zażaleniu na powyższe postanowienie "A" S.A. podniosła, iż brak jest podstaw prawnych do połączenia obu wszczętych postępowań podatkowych.

Postanowieniem z dnia [...] roku, nr [...] (uzupełnionym postanowieniem z dnia [...] roku, nr [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej oraz art. 1, art. 2, art. 17, art. 18 i art. 21 ustawy z dnia 12 października 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. w Dz.U. 2001 roku, nr 79, poz. 856 z późniejszymi zmianami), uchyliło zaskarżone rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.

W piśmie z dnia [...] 2006 roku, nr [...] Wójt Gminy M. poinformował "A", iż "postępowania w obydwu sprawach będą prowadzone łącznie".

Pismem z dnia [...] 2006 roku, skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., "A" S.A. złożyła ponaglenie na niezałatwienie przez Wójta Gminy M. jej wniosku z dnia [...] 2006 roku.

Postanowieniem z dnia [...] roku, nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., działając na podstawie art. 141 § 2 w związku z art. 213 § 2 Ordynacji podatkowej oraz art. 1, art. 2, art. 17, art. 18 i art. 21 ustawy z dnia 12 października 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. w Dz.U. 2001 roku, nr 79, poz. 856 z późniejszymi zmianami), uznało wniosek "A" S.A. za zasadny i wyznaczyło organowi pierwszej instancji miesięczny termin do załatwienia sprawy.

Pismem z dnia [...] 2007 roku, nr [...] organ pierwszej instancji poinformował Kolegium, że "sprawę należy uznać za wyjaśnioną, a postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].2007 r. jako wydane w sprawie załatwionej przez organ I instancji ...".

Pismem z dnia [...] 2007 roku "A" S.A. w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Wójta Gminy M. "w przedmiocie załatwienia wniosku z dnia [...] 2006 r. nr [...] dotyczącego wyjaśnienia wątpliwości co do treści postanowienia z dnia [...] r nr [...]".

Pismem z dnia [...] 2007 roku, skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach organ pierwszej instancji wniósł "o oddalenie skargi jako bezzasadnej oraz wniesionej bez podstawy prawnej".

Na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2007 roku pełnomocnik skarżącej Spółki podtrzymał skargę pisemną oraz wszystkie argumenty w niej zawarte.

Pełnomocnik Wójta Gminy M. wniósł o oddalenie skargi, przytaczając argumenty zawarte w odpowiedzi na skargę. Podkreślił, że nie ma podstawy prawnej aby Gmina rozstrzygała żądanie "A" o procesowe załatwienie kwestii postanowień o wszczęciu postępowań podatkowych, gdyż są one niezaskarżalne, a argumenty podnoszone przez stronę przeciwną mogą być zawarte dopiero w ewentualnym odwołaniu od decyzji kończących postępowanie podatkowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje :

Skarga podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami, zwanej dalej "p.p.s.a."), gdyż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Stosownie do art. 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ten akt prawny normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne). Do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych powołane są sądy administracyjne (art. 2 p.p.s.a.). Kontrola przestrzegania prawa sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, stanowi kontrolę samoistną, bezpośrednią i jest dokonywana w sformalizowanym postępowaniu o charakterze procesowym (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005 s. 18). Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrole tego sądu w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Ponadto sądy te, na podstawie art. 4 p.p.s.a. rozstrzygają spory o właściwość między organami wskazanymi w powołanym przepisie.

Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. (art. 149 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. dopuszcza skargę do sądu administracyjnego na inne niż określone w pkt 1-3 (decyzje i postanowienia) akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków, wynikających z przepisów prawa. W literaturze przedmiotu (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006, s. 29-30) prezentowany jest pogląd, który skład orzekający w sprawie podziela, że przedmiot skargi przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. zakreślają następujące elementy :

1) akt lub czynność nie może mieć charakteru decyzji lub postanowienia, wydawanych w postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym i zaskarżalnych na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a.;

2) akt lub czynność muszą mieć charakter zewnętrzny, tj. muszą być skierowane do podmiotu niepodporządkowanego organizacyjnie ani służbowo organowi wydającemu dany akt lub podejmującemu daną czynność;

3) akt lub czynność muszą być skierowane do indywidualnego podmiotu;

4) akt lub czynność muszą mieć charakter publicznoprawny;

5) akt lub czynność muszą "dotyczyć" uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest bezczynność Wójta Gminy M. w przedmiocie załatwienia wniosku "A" S.A. z dnia [...] roku, nr [...] dotyczącego wyjaśnienia wątpliwości co do treści postanowienia z dnia [...] roku, nr [...]. Pismo w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości dotyczących postanowień o wszczęciu postępowań podatkowych nie jest sprawą sądowoadministracyjną w rozumieniu art. 1 w związku z art. 3 § 2 pkt 1 - 4 p.p.s.a. i dlatego też nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Nadmienić także należy, iż postanowienie o wszczęciu postępowania podatkowego jest niezaskarżalne (nie przysługuje na nie zażalenie), nie kończy postępowania w sprawie i nie jest także postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Z tego względu nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.