Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 1009/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 1
journal: Dz.U. 2007 nr 46 poz 308
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi  z dnia 12 marca 2007 r. w sprawie rodzajów dowodów potwierdzających działanie siły wyższej  lub wystąpienie nadzwyczajnych okoliczności

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Tomasz Smoleń / spr./ Sędziowie WSA Grzegorz Panek SO del. Piotr Popek Protokolant ref. staż. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2015r. sprawy ze skargi K. G.-S. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2014 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa

w N. z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w sprawie odmowy przyznania K.G. ( dalej: Skarżącej) płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2014 r.

Z uzasadnienia decyzji i akt sprawy wynika, że w dniu 16 maja 2014 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w N. wpłynął wniosek Skarżącej o przyznanie płatności bezpośrednich na 2014 rok. We wniosku Skarżąca zadeklarowała 20 działek rolnych kwalifikujących się do przyznania jednolitej płatności obszarowej o łącznej powierzchni 17,40 ha, w tym działkę rolną B położoną na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni całkowitej 0,20 ha, działkę rolną C położoną na działkach ewidencyjnych o nr [...] o łącznej powierzchni 0,28 ha, działkę rolną G położoną na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni 0,16 ha, działkę rolną J położoną na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni 0,55 ha, działkę rolną L położoną na działce ewidencyjnej o nr [...] o powierzchni 0,13 ha. działkę rolną Ł położoną na działce ewidencyjnej o nr 1[...] o powierzchni 0,29 ha działkę rolną M położoną na działce ewidencyjnej o nr [...] o powierzchni 0,12 ha, działkę rolną N położoną na działkach ewidencyjnych o nr [...] o łącznej powierzchni 0,31 ha, działkę rolną O położoną na działkach ewidencyjnych o nr [...] o łącznej powierzchni 0,19 ha, działkę rolną P położoną na działce ewidencyjnej o nr [...] o powierzchni 0,21 ha, działkę rolną S położoną na działce ewidencyjnej o nr [...] o powierzchni 0,47 ha działkę rolną T położoną na działce ewidencyjnej o nr 1[...] o powierzchni 2,43 ha, działkę rolną U położoną na działce ewidencyjnej o nr [...] o powierzchni 4,53 ha, działkę rolną Z położoną na działce ewidencyjnej o nr [...] o powierzchni 0,57 ha, działkę rolną Ż położoną na działce ewidencyjnej o nr [...] o powierzchni 0,36 ha, działkę rolną D położoną na działce ewidencyjnej o nr [...] o powierzchni 1,60 ha, działkę rolną X położoną na działce ewidencyjnej o nr [...] o powierzchni 0,61 ha, działkę rolną I położoną na działkach ewidencyjnych o nr [...] o powierzchni 1,03 ha, działkę rolną A położoną na działce ewidencyjnej o nr [...] o powierzchni 2,90 ha oraz działkę rolną AA położoną na działce ewidencyjnej o nr [...] o powierzchni 0,20 ha. Do wniosku Skarżąca dołączyła załączniki graficzne obrazujące zadeklarowane działki rolne w ramach poszczególnych działek ewidencyjnych.

W dniu 3 lutego 2015 r., Skarżąca wycofała z wniosku działkę ewidencyjną nr [...] i położoną na niej działką rolną D o powierzchni 1,60 ha.

Powierzchnię wykluczoną z płatności stwierdzono na podstawie kontroli na miejscu przeprowadzonej w okresie od 24 lutego 2015 r., do 2 marca 2015 r., w trakcie której stwierdzono liczne zakrzaczenia i zadrzewienia, a więc obszary nieużytkowane w celu rolniczym i tym samym nieuprawnione do przyznania jednolitej płatności obszarowej, potwierdzone dokumentacją fotograficzną dołączoną do protokołu.

W wyniku kontroli stwierdzono zawyżenia powierzchni uprawionych do płatności JPO oraz szczegółowo wskazano różnice między powierzchnią uprawnioną,

a powierzchnią pierwotnie zadeklarowaną w tym:

-zawyżenie powierzchni działki rolnej A położonej na działce ewidencyjnej nr [...]. Ustalono, że powierzchnia uprawniona do płatności JPO wyniosła 1,32 ha. Na pozostałej części stwierdzono nieużytki oraz zadrzewienia niekwalifikujące się do przyznania płatności JPO,

-zawyżenie powierzchni działki rolnej C, położonej na działkach ewidencyjnych o nr [...], na której stwierdzono plac zabaw dla dzieci oraz zakrzaczenia, niekwalifikujące się do przyznania płatności JPO. Ustalono, że powierzchnia uprawniona do płatności wynosi 0,15 ha,

- zawyżenie powierzchni działki rolnej J, położonej na działce ewidencyjnej nr [...], na której inspektorzy terenowi stwierdzili zakrzaczenia, niekwalifikujące się do przyznania płatności JPO. Ustalono, że powierzchnia uprawniona do płatności wynosi 0,07 ha,

- zawyżenie powierzchni w przypadku działki rolnej T położonej na działce ewidencyjnej nr [...] , na którym stwierdzono grunt orny porośnięty chwastami, niekwalifikujący się do przyznania płatności JPO. Ustalono, że powierzchnia uprawniona do płatności wynosi 0,12 ha.

- zawyżenie powierzchni w przypadku działki rolnej Z położonej na działce ewidencyjnej nr [...] , na której inspektorzy terenowi stwierdzili zakrzaczenia niekwalifikujące się do przyznania płatności JPO. Ustalono, że powierzchnia uprawniona do płatności wyniosła 0,09 ha, i nie spełnia minimalnych wymagań do uznania jej za działkę rolną – 0,1 ha, w związku z powyższym wykluczono całą powierzchnię działki,

- zawyżenie powierzchni działki rolnej Ż położonej na działce ewidencyjnej nr [...], na której stwierdzono skład drewna niekwalifikujący się do przyznania płatności JPO. Ustalono, że powierzchnia uprawniona do płatności wynosi 0,11 ha.

W stosunku do działek rolnych AA, AB, B, D, X stwierdzono, że są one nieużytkowane rolniczo przez kilka lat, na co wskazują liczne zadrzewienia, samosiejki (akacja, topola, brzozy, sosny ), potwierdzone dokumentacją fotograficzną.

W świetle powyższych ustaleń Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w N. wykluczył powierzchnię 4,74 ha

z poszczególnych działek ewidencyjnych, jako niespełniające wymogów faktycznego użytkowania rolniczego zgodnie z normami i wymogami przez cały rok, którego dotyczył wniosek o przyznanie płatności.

Odnosząc się do złożonego przez Skarżącą wniosku o wycofanie części działek organ I instancji uznał, że na obecnym etapie nie może on odnieść oczekiwanego skutku. Jak wskazał, w dniu 14 listopada 2014 r. Skarżącej zostało wysłane postanowienie o wznowieniu postępowania administracyjnego za rok 2012, w którym została poinformowana o zmianie pól zagospodarowania wynikającej z wyłączenia z użytkowania rolniczego gruntów znajdujących się między innymi na działce nr [...]. W wyniku wznowienia postępowania decyzją z dnia 2 grudnia 2014 r. uchylono decyzję pierwotną i odmówiono Skarżącej przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2012. Decyzję doręczono Skarżącej w dniu 12 stycznia 2015 r. W powyższej decyzji cała powierzchnia działki 1845/3 została wykluczona

z płatności, jako obszar nieuprawniony. W związku z powyższym organ wskazał, że Skarżąca składając w dniu 3 lutego 2015 r. wniosek o wycofanie części wniosku wiedziała o nieprawidłowościach dotyczących działki [...]. Tymczasem na podstawie art. 25 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Komisji WE Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady ( WE ) nr 73/2009 ( dalej rozporządzenie nr 1122/2009 ) odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady ( WE ) nr 1234/2007

w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina ( Dz.Urz. UE L Nr 316, poz. 65 ) stosowanym w 2014 r. na podstawie art. 43 lit. a rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności ( Dz.Urz. UE L 2014 r., nr 181, poz. 48), wniosek można wycofać do czasu poinformowania rolnika o nieprawidłowościach bądź o mającej mieć miejsce kontroli w wyniku, której następnie zostaną stwierdzone nieprawidłowości. W odwołaniu od powyższej decyzji pełnomocnik Skarżącej zarzucił naruszenie art. 7- 10 ustawy z dna 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.; dalej: Kodeks postępowania administracyjnego ), przez pozbawienie strony możliwości udziału w dokonywanych czynnościach, art. 3 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego ( Dz.U. z 2012 r., poz. 1164 ze zm.; dalej ustawa o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego) w zw. z art. 7-10 Kodeksu postępowania administracyjnego, przez niepouczenie Skarżącej

o możliwości przedstawiania twierdzeń i zgłaszania dowodów, naruszenie art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego, przez niepouczenie strony o sposobie zachowania celem uniknięcia szkody oraz naruszenia art. 3 ust. 2 pkt 1 i 2 w zw. z art. 7 i 77 Kodeksu postępowania administracyjnego, przez niezweryfikowanie w sposób wszechstronny ustaleń wynikających z protokołu kontroli, w aspekcie całokształtu okoliczności sprawy, naruszenia art. 25 ust. 1 i 2 rozporządzenia Komisji ( WE) nr 1122/2009, przez niewłaściwe zastosowanie i nieuwzględnienie wniosku o wycofanie części wniosku, art. 106, 107 w zw. z art. 8 i 9 Kodeksu postępowania administracyjnego przez wadliwe uzasadnienie decyzji, a także wadliwe rozstrzygnięcie, niewskazanie dowodów na jakich się oparł, według jakich kryteriów ustalił wartości liczbowe w zakresie powierzchni działek.

Powyższych zarzutów nie podzielił organ odwoławczy, który wspomnianą na wstępie decyzją utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Organ odwoławczy podzielił zarówno dokonane przez organ I instancji ustalenia jak i wyciągnięte na ich podstawie wnioski.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia prawa Skarżącej do czynnego udziału

w postępowaniu, organ wskazał, że niepowiadomienie Skarżącej o przeprowadzeniu kontroli jest zgodne z art. 27 ust. 1 rozporządzenia Komisji ( WE ) nr 1122/2009, zgodnie z którym kontrole na miejscu mogą być zapowiadane, jeżeli nie zagraża to celowi kontroli, zasadą są natomiast kontrole niezapowiedziane. Zapewnienie prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu jest poinformowanie o wynikach kontroli

i zapewnienie możliwości zapoznania się z nimi. Skarżąca o tym została poinformowana, na stronie 4 raportu przekazanego w dniu 30 marca 2015 r. zamieszczono pouczenie o możliwości złożenia zastrzeżeń w terminie 14 dni od dnia doręczenia raportu, z którego prawa Skarżąca nie skorzystała.

Organ odparł również zarzut dotyczący niepouczenia Skarżącej o prawie przedstawiania dowodów. W zawiadomieniu o zakończeniu postępowania dowodowego znalazła się informacja o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów z możliwością zgłaszania wniosków o przeprowadzenie dodatkowych dowodów.

Organ odwoławczy nie zgodził się również z zarzutem niewyczerpującego zebrania materiału dowodowego. W ocenie organu przeprowadzona kontrola oraz dołączona dokumentacja fotograficzna, stanowi wystarczający dowód w sprawie.

Również zarzut nieuwzględnienia cofnięcia części wniosku organ uznał za nieuzasadniony, a także wskazał, że nawet gdyby uznać cofnięcie za skuteczne, to

i tak zapadłaby decyzja tej samej treści. Płatność zostałaby odmówiona ze względu na przedeklarowanie powierzchni o 25,32 %, gdyż jak stanowi art. 58 akapit drugi rozporządzenia Komisji ( WE) Nr 1122/2009 przedeklarowanie powierzchni ponad 20 % skutkuje odmową płatności. Niesłuszny w ocenie organu odwoławczego okazał się również zarzut wadliwego uzasadnienia decyzji. Podstawą wydania decyzji był protokół kontroli, który w ocenie organu w sposób obiektywny pozwalał na określenie powierzchni użytkowanej rolniczo. Protokół zawiera dane dotyczące wartości liczbowych działek, metody pomiaru, tolerancji pomiaru. Kontrola została przeprowadzona w sposób prawidłowy i rzetelny w oparciu o obwiązujące w tym zakresie przepisy.

W skardze na powyższą decyzję Skarżąca zarzuciła rażące naruszenie art. 28 w zw. z art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego przez pozbawienie czynnego udziału w postępowaniu, art. 3 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego w zw. z art. 7-10 Kodeksu postępowania administracyjnego przez nie pouczenie strony o prawach i obowiązkach w zakresie przedstawiania dowodów i zarzutów, pominięcie w postępowaniu jej męża, jako strony postepowania, art. 3 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego w zw. z art. 7 i 77 Kodeksu postępowania administracyjnego, przez nie zebranie w sposób wszechstronny materiału dowodowego, rażące naruszenie art. 25 ust. 1 i 2 rozporządzenia Komisji ( WE ) nr 1122/2009, przez nie uwzględnienie wniosku o wycofanie części wniosku.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Odpowiadając na zarzut pominięcia w postępowaniu męża Skarżącej wskazał, że na podstawie przepisów art. 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności ( Dz.U. z 2015 r., poz. 807 ze zm.; dalej ustawa o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności) w przypadku małżonków oraz podmiotów będących współposiadaczami gospodarstwa rolnego nadaje się jeden numer identyfikacyjny, temu małżonkowi, co do którego współmałżonkowie wyrazili pisemną zgodę. W świetle powyższego zarzut braku wezwania do udziału w postępowaniu P.S. organ uznał za bezzasadny.

W odniesieniu do pozostałych zarzutów organ przytoczył argumenty tożsame

z tymi, które znalazły się w treści decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2).

Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: P.p.s.a.) uwzględnienie skargi następuje w przypadku: a) naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Ponadto zgodnie z art. 134 P.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami skargi oraz podstawą prawną. W ramach tej kontroli Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa

w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia.

Dokonując kontroli w wyżej zakreślonych granicach, Sąd nie znalazł podstaw do jej uchylenia.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, znajdującego w sprawie zastosowanie na podstawie art. 60 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego ( Dz.U. 2015, poz. 308 ), zgodnie z którym w przypadku postępowań wszczętych i niezakończonych ostateczną decyzją przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy ( 15 marca 2015 r.) stosuje się dotychczasowe przepisy, rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych, wchodzących w skład jego gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy Rozporządzenia 73/2009 jeżeli:

1) posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczpospolitej Polskiej w załączniku VII do rozporządzenia nr 1122/2009, z tym, że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0,1 ha,

2) wszystkie grunty rolne są utrzymane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności,

2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności,

3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

W niniejszej sprawie odmowa przyznania płatności spowodowana jest nie spełnieniem przesłanki określonej w punkcie 2a tj. utrzymania gruntów rolnych zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie płatności. Zgodnie z art. 6 rozporządzenia Rady ( WE ) nr 73/2009, mającego nadal zastosowanie na podstawie art. 72 ust. 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ( UE ) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. państwa członkowskie określają na poziomie krajowym wymogi minimalne w zakresie dobrej kultury rolnej.

W prawie krajowym wymogi te zostały określone w Rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie minimalnych norm ( Dz.U. z 2014 r., poz. 1372). Zgodnie z § 4 tego rozporządzenia grunty rolne nie powinny być porośnięte drzewami i krzewami z wyjątkami określonymi w pkt 1- 2 drzewami i krzewami niepodlegającymi wycięciu zgodnie z przepisami z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody mających znaczenie dla ochrony gleb i wód, niewpływającymi na prowadzoną na tych gruntach produkcję roślinną oraz wymienionymi w pkt 2 gruntów, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 2-4 oraz ust. 3, które mogą być porośnięte pojedynczymi drzewami i krzewami, jeżeli drzewa te i krzewy nie wpływają na prowadzoną na tych gruntach produkcję roślinną, a ich liczba nie przekracza 50 sztuk na hektar.

W zasadzie w sprawie nie budziło wątpliwości niespełnienie powyższych kryteriów.

Potwierdziła je zebrana w sprawie dokumentacja fotograficzna, na której widoczne są liczne zadrzewienia i zakrzaczenia.

Skarżąca nie kwestionowała stwierdzonych nieprawidłowości, nie przedstawiła żadnych dowodów na obalenie dokonanych przez organ ustaleń ani nie przedstawiła zarzutów przeczących tym ustaleniom. Jej niezadowolenie budził natomiast przebieg postępowania, w wyniku którego stwierdzono nieprawidłowości tj. niepoinformowanie jej o mającej mieć miejsce kontroli, w czym upatrywała naruszenie zasady zapewnienia jej czynnego udziału w postępowaniu, pominięcie jej małżonka będącego równocześnie współwłaścicielem nieruchomości, jako strony postępowania i w końcu nieuwzględnienie wniosku o cofnięciu części wniosku.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do prawidłowości przebiegu postępowania zgodzić należy się z organem, że na podstawie art. 26 rozporządzenia Komisji ( WE ) nr 1122/2009 zasadą jest nieinformowanie stron o mającej mieć miejsce kontroli. Jest to uzasadnione, jak słusznie zauważa organ, celem kontroli, tj. stwierdzeniem stanu faktycznego na dzień przeprowadzenia kontroli i porównanie z deklaracją producenta. Na podstawie art. 27 ust. 1 rozporządzenia Komisji ( WE ) nr 1122/2009 kontrole na miejscu mogą być zapowiadane, jeżeli nie zagraża to celowi kontroli. Realizacji prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu służy natomiast możliwość zapoznania się z protokołem kontroli i złożenie do niego ewentualnych zastrzeżeń. Kopia protokołu została przekazana Skarżącej w dniu 30 marca 2015 r. W punkcie XIV znalazło się pouczenie o prawie składania zastrzeżeń i terminie ich składania, który upłynął bezskutecznie. Skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów, które przeczyłyby ustaleniom organów. Ponadto w zawiadomieniu o zakończeniu postępowania dowodowego wysłanym do pełnomocnika Skarżącej w dniu 6 maja 2015 r. poinformowano Skarżącą o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, a także możliwości zgłoszenia nowych dowodów. Również z tego prawa Skarżącą nie skorzystała.

W świetle powyższego zarzut nieinformowania Skarżącej o prawie składania zarzutów, przedstawiania dowodów wydaje się oderwany od stwierdzonych faktów. Słusznie zauważa organ, że to na Skarżącej spoczywał obowiązek wykazania stanu faktycznego zgodnego ze złożoną przez siebie deklaracją, co do której złożyła oświadczenie, co do prawdziwości wskazanych w niej danych.

Należy także zauważyć, że Skarżąca po części zgodziła się z ustaleniami organu cofając wniosek o dopłaty w stosunku do działki [...], co do której nieprawidłowości stwierdzono w decyzji wydanej w wyniku wznowienia postępowania uchylającej decyzję pierwotną i odmawiającą przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2012, w której to decyzji cała działka [...]została wykluczona.

O ile należałoby zgodzić się ze Skarżącą, że stwierdzenie nieprawidłowości, uniemożliwiające skuteczne cofnięcie wniosku powinno dotyczyć roku, do którego zgłoszono wniosek, o tyle prawidłowe są wnioski organu, że pozostaje to bez wpływu na wynik sprawy.

Obszar wykluczony z dopłat, nawet po uwzględnieniu cofnięcia, przekracza 20 % zadeklarowanej powierzchni, co na podstawie art. 58 akapit drugi rozporządzenia Komisji ( WE ) Nr 1122/2009 stanowi podstawę do nie przyznawania żadnej pomocy obszarowej.

Również bezpodstawny jest podniesiony zarzut pominięcia męża Skarżącej, jako strony postępowania. Prawidłowo organ wyjaśnił, że na podstawie art. 12 ustawy

o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, numer identyfikacyjny w przypadku małżonków nadaje się temu z małżonków, co do którego współmałżonek wyraził zgodę. Na podstawie zaś art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego warunkiem przyznania płatności jest nadanie numeru identyfikacyjnego w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Oznacza to, że stroną takiego postępowania jest wyłącznie osoba, której nadano numer identyfikacyjny. Taki numer został nadany Skarżącej, w związku z powyższym bezzasadny jest zarzut pominięcia w sprawie P. S, któremu, jak już wyjaśniono, przepisy prawa materialnego nie dają przymiotu strony, a nie występował w sprawie w charakterze pełnomocnika Skarżącej.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że wszystkie postawione przez Skarżącą zarzuty okazały się nieuzasadnione. Przeprowadzone postępowanie odpowiadało zasadom postępowania, a zebrany materiał dowodowy był wystarczający do podjęcia decyzji. Dokonane przez organ ustalenia znajdują oparcie w raporcie kontroli, a ponadto w dołączonej do niego dokumentacji fotograficznej. Nie można organowi postawić zarzutu nieprzeprowadzenia bliżej nieokreślonych dowodów, których Skarżąca poza zarzutem nieprzeprowadzenia wszechstronnego postępowania dowodowego nie wskazała. Wszystko to znalazło wyraz w treści uzasadnienia decyzji, czyniąc również bezzasadnymi postawione w tym zakresie zarzuty.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 P.p.s.a.