Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 3/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji określającą M. C. przybliżoną kwotę zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. w wysokości co najmniej [...] zł, w tym co najmniej kwotę [...] zł do zapłaty, podlegającą zabezpieczeniu na majątku podatnika wraz z należnymi odsetkami za zwłokę w wysokości [...] zł, ze wskazaniem łącznej kwoty podlegającej zabezpieczeniu w wysokości [...] zł.

Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 stycznia 2016 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi

w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpowiadając na wezwanie, pełnomocnik skarżącego wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego od skargi.

Postanowieniem z dnia 9 marca 2016 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy, a następnie Sąd rozpoznając sprzeciw, postanowieniem z dnia

7 kwietnia 2016 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie z dnia 9 marca 2016 r. W konsekwencji, na podstawie zarządzenia sędziego z dnia 7 kwietnia 2016 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do wykonania prawomocnego zarządzenia

z dnia 8 stycznia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł,

w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka polecona zawierająca powyższe wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 kwietnia 2016 r. W dniu 23 kwietnia 2016 r. został uiszczony wpis od skargi w wysokości 500 zł (vide: kasowe potwierdzenie uiszczenia wpisu, karta nr 46).

Następnie w odpowiedzi na wezwanie Sądu do złożenia dokumentu, z którego wynika data uiszczenia wpisu sądowego od skargi, pełnomocnik skarżącego nadesłał bankowe potwierdzenie przelewu. Wynika z niego, że transakcji tej dokonano w dniu

23 kwietnia 2016 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania,

od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu

przez sąd. Orzecznictwo sądowe zgodne jest przy tym co do tego, że uiszczenie

wpisu po terminie jest równoznaczne w skutkach z nieuiszczeniem wpisu (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 1 lutego 2011 r., sygn. akt

II OSK 60/11; z dnia 4 października 2011 r., sygn. akt II OSK 1985/11; orzeczenia

sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl.). Ponieważ w rozpatrywanej sprawie siedmiodniowy termin na uiszczenie wpisu od skargi – z uwagi na skuteczne doręczenie wezwania w dniu 15 kwietnia 2016 r. – upłynął bezskutecznie z dniem 22 kwietnia 2016 r., zaś strona skarżąca uiściła go dopiero w dniu

23 kwietnia 2016 r. (co wynika z kasowego potwierdzenia uiszczenia wpisu i bankowego potwierdzenia przelewu), uznać należy, że termin nie został zachowany, co stanowi podstawę do odrzucenia skargi przewidzianą w art. 220 § 3 ppsa. Mając powyższe na uwadze, działając w oparciu o wskazany przepis, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.