Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA 1229/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2004-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 607  Gospodarka mieniem państwowym i komunalnym, w tym gospodarka nieruchomościami nierolnymi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Rausz (sprawozdawca) Sędzia WSA Hanna Raszkowska Asesor WSA Beata Jezielska Protokolant Renata Hermanowska po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2004 r., na rozprawie, sprawy ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r., Nr "[...]" w przedmiocie odmowy nieodpłatnego nabycia prawa własności do 4/6 części nieruchomości położonej w "[...]" przy ul. "[...]" postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę 30 złotych (trzydzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

2 I SA 1229/02

Uzasadnienie

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w E. decyzją z dnia 22 kwietnia 2002 r., "[...]" utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta E. z dnia 2 marca 2002 r.(winno być 8 marca 2002 r.) Nr "[...]" w sprawie odmowy nieodpłatnego nabycia prawa własności w udziale do 4/6 części nieruchomości gruntowej położonej w E. przy ul. "[...]" o pow. O, 0681 ha, oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka Nr 235 w obrębie 10, ujawnionej w księdze wieczystej "[...]".

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, że Prezydent Miasta E. w/w decyzją odmówił przyznania A. B. nieodpłatnie własności w udziale do 4/6 nieruchomości gruntowej położonej w E. przy ul. "[...]" ponieważ, nabycie przedmiotowej nieruchomości nastąpiło na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 maja 1957 r. o sprzedaży przez Państwo domów mieszkalnych i działek budowlanych, a nie jak tego wymaga ustawa z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości w trybie dekretu z dnia 6 września 1951 r. o ochronie i uregulowaniu własności osadniczych gospodarstw chłopskich na obszarze Ziem Odzyskanych. Od decyzji tej odwołała się A. B. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w E. odwołania nie uwzględniło.

Prawo użytkowania wieczystego nieruchomości położonej przy ul. "[...]" w E. zostało nabyte w dniu 3 czerwca 1960 r. przez A. i K. B. na podstawie ustawy z dnia 28 maja 1957 r. o sprzedaży przez Państwo domów mieszkalnych i działek budowlanych. Następcami prawnymi K. B. zostali A. B., H. S. i J. B. na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w E. z dnia 24 marca 2000 r., sygn. akt "[...]". Zapis zawarty w art. l ust. l ustawy z dnia 26 lipca 2001 r., o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości stanowi, że roszczenie o nieodpłatne nabycie prawa własności nieruchomości przysługuje osobom fizycznym będącym w dniu 26 maja 1990 r., oraz w dniu wejścia w życie ustawy użytkownikami wieczystymi lub współużytkownikami wieczystymi nieruchomości położonych na obszarach Państwa Polskiego wymienionych w dekrecie z 6 września 1951 r. o ochronie i uregulowaniu własności osadniczych gospodarstw chłopskich na obszarze Ziem Odzyskanych:

l. zabudowanych na cele mieszkaniowe.

2. stanowiących nieruchomości rolnych.

Oznacza to, że przesłanką ustawową jest władanie (jako użytkownik wieczysty) w dniu 26 maja 1990 r., oraz w dniu 24 października 2001 r., nieruchomościami wymienionymi w dekrecie z 6 września 1951 r., zarówno w zakresie przedmiotowym jak i podmiotowym. Według Kolegium analiza przepisów ustawy z dnia 26 lipca 2001 r., oraz dekretu z 6 września 1951 r., wskazuje, że przepisy tej ustawy mają zastosowanie do gospodarstw rolnych i działek gruntowych nabytych pierwotnie na podstawie omawianego dekretu.

Z akt sprawy wynika bezspornie, że prawo użytkowania wieczystego nieruchomości przy ul. "[...]" w E. zostało nabyte na podstawie przepisów powołanej ustawy z dnia 28 maja 1957 r. nadto bezspornym też jest, że nieruchomość przy ulicy "[...]" nie miała charakteru rolnego. Z tego względu nie można uznać, aby w rozpoznawanej sprawie zostały spełnione przesłanki ustawy z dnia 26 lipca 2001 r., umożliwiające nieodpłatne nabycie prawa własności nieruchomości położonej przy ul. "[...]" w E.

Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. skargę do NSA wniosła A. B. Skarżąca uważa, że spełniła przesłanki zawarte w ustawie z dnia 26 lipca 2001 r., do nabycia własności nieruchomości gruntowej będącej przedmiotem jej użytkowania wieczystego.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w E. podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi

W związku z postanowieniami art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1271 ze zm.) właściwym obecnie do rozpoznania sprawy ze skargi A. B. jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie.

Przechodząc do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, że postępowanie sądowe w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe. Przed rozprawą bowiem, która wyznaczona była w przedmiotowej sprawie na dzień 30 stycznia 2004 r. , Samorządowe Kolegium Odwoławcze w E. działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270) wydało w dniu 19 stycznia 2004 r., decyzję "[...]" , którą uchyliło swoją decyzję z dnia 22 kwietnia 2002 r., Rep "[...]" stanowiącą przedmiot skargi w niniejszej sprawie oraz decyzję Prezydenta Miasta E. z dnia 2 marca 2002 r., odmawiającą A. B. nieodpłatnego nabycia prawa własności w udziale 4/6 części nieruchomości gruntowej położonej w E. przy ul. "[...]".

To zaś oznacza, że w dniu rozprawy, na której miała być rozpoznana skarga A. B. w obrocie prawnym decyzji tej już nie było i tym samym nie mogła być przedmiotem oceny Sądu pod kątem jej zgodności z prawem. W takiej sytuacji skoro odpadł przedmiot skargi rozpoznanie sprawy stało się bezprzedmiotowe, a co za tym idzie wydanie wyroku zbędne

Z tych względów na podstawie art. 161 § l i art 201 § l powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.