Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 145/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-04-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarżący Z. M. reprezentowany przez pełnomocnika Z. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania.

Po wniesieniu skargi Z. W. w piśmie z 14 grudnia 2012 r. złożyła w imieniu skarżącego oświadczenie o cofnięciu skargi na decyzję z [...] października 2012 r.

Do skargi oraz pisma z 14 grudnia 2012 r. nie dołączono pełnomocnictwa udzielonego Z. W. upoważniającego ją do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi.

Wobec powyższego Sąd wezwał Z. W. do złożenia - w terminie 7 dni - pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego do działania w jego imieniu przed sądami administracyjnymi oraz wykazania, że Z. W. spełnia wymogi wynikające z art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu, Z. W. w piśmie z 5 lutego 2013 r. ponownie złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi, niezałączając żądanego przez Sąd pełnomocnictwa upoważniającego ją do działania przed sądami administracyjnymi w imieniu Z. M..

Z tego względu Sąd - zgodnie z zarządzeniem z 21 marca 2013 r. - wezwał skarżącego, na ostatni znany adres do korespondencji, do usunięcia braku formalnego skargi poprzez osobiste podpisanie skargi w siedzibie Sądu bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Skarga bowiem – w myśl art. 57 § 1 P.p.s.a. czynić powinna zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników (art. 46 § 1 powołanej ustawy).

Jak wynika z akt sprawy przedmiotowe wezwanie Sądu, dwukrotnie awizowane, wróciło z adnotacją poczty "nie podjęto w terminie". Zawiadomienia dla skarżącego o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym umieszczono w skrzynce oddawczej w dniach: 26 marca 2013 r. i 4 kwietnia 2013 r. Należy zatem uznać, iż wezwanie Sądu zostało skutecznie doręczone skarżącemu z upływem dnia 9 kwietnia 2013 r. (art. 73 § 1 i 4 P.p.s.a.).

Pozostało ono jednak bez odpowiedzi.

Z tych też względów skarga podlega odrzuceniu.

Wyjaśnić jednocześnie należy, iż Sąd nie mógł umorzyć postępowania w związku ze złożonym przez Z. W., oświadczeniem o cofnięciu skargi (B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2008 str. 129), gdyż badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji skuteczne cofnięcie skargi może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (por. postanowienie Naczelnego sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r. sygn. akt I OSK 1829/07). W niniejszej sprawie Z. W. nie przedłożyła pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi, nie mogła zatem skutecznie złożyć skargi oraz oświadczenia o jej cofnięciu.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.