Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1576/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2023-02-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 89 ust. 1 pkt 1, art. 89 ust. 4 pkt l lit a
journal: Dz.U. 2016 poz 471
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek /spr./, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Jarosław Szaro, Protokolant sekr. sąd. Sabina Długosz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2023 r. sprawy ze skargi P. sp. z.o.o. z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 11 października 2022 r., nr 1801-IOA.4246.63.2022 w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych bez koncesji oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 11 października 2022 r., nr 1801-IOA.4246.63.2022 Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie, na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, ze zm. - dalej: Ordynacja podatkowa) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Celno-Skarbowego w Przemyślu z dnia 28 lipca 2022 r., nr 408000-408000-COP.4246.176.2022 w przedmiocie wymierzenia P. spółka z o.o. (dalej: spółka, skarżąca) kary pieniężnej z tytułu urządzania gier hazardowych bez koncesji w wysokości [...] zł.

W sprawie ustalono następujące okoliczności faktyczne i prawne.

Z akt sprawy wynika, że w dniu 3 października 2017 r. funkcjonariusze Urzędu Celno-Skarbowego przeprowadzili kontrolę w lokalu [...] w P. w zakresie przestrzegania przepisów regulujących urządzanie i prowadzenie gier hazardowych, o których mowa w ustawie z dnia 19 listopada 2009 o grach hazardowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 471 ze zm. - określanej dalej jako u.g.h.

W wyniku przeprowadzonych czynności zatrzymano w lokalu, wynajętym od jego właściciela przez czeskie podmioty S. s.r.o. i R. s.r.o, urządzenie Istars o nr [...] i Quiz Wiedzy (bez numeru) należące do R. s.r.o. W toku badań i eksperymentu ustalono, że sporne urządzenia: są urządzeniami elektronicznymi, korzystającymi z sieci Internet, realizują wygrane pieniężne, zawierają element losowości. W toku kontroli ustalono, że oprogramowanie Istars jest własnością skarżącej spółki i zostało na podstawie umowy licencyjnej zainstalowane w urządzeniach. Stronami umowy była skarżąca i podmiot czeski jako licencjobiorca. W wyniku przeprowadzonej kontroli funkcjonariusze celni stwierdzili naruszenie przepisów u.g.h. Postanowieniem Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Celno- Skarbowego w Przemyślu wszczęte zostało postępowanie w sprawie wymierzenia stronie skarżącej kary pieniężnej w oparciu o art 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. w wyniku czego na skarżącą została nałożona w decyzji z dnia 28 lipca 2022 kara pieniężna w wysokości [...] zł. Jako podstawę decyzji wskazano na art. 89 ust. 1 pkt 1, art. 89 ust. 4 pkt l lit a u.g.h.

Skarżąca odwołała się od decyzji Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Celno- Skarbowego w Przemyślu do Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie, który decyzją z dnia 11 października 2022 r. utrzymał ją w mocy.

Organ odwoławczy uznał za prawidłowe ustalenia poczynione w sprawie i wyciągnięte na ich podstawie wnioski. Podzielił stanowisko organu I instancji, że mimo zawartej umowy przez spółki trzecie, tj. D. s.r.o. oraz R. s.r.o. nie ulega wątpliwości, że właścicielem zarówno oprogramowania o nazwie Istars, jak i urządzeń multimedialnych "hardware" była P. spółka z o.o. Stworzone oprogramowanie Istars spółka wydzierżawiła R. s.r.o., a urządzenia służące możliwości jego uruchomienia i powszechnego udostępnienia wydzierżawiła D. s.r.o. W ocenie organu zastosowane przez P. spółka z o.o. rozwiązanie polegające na oddzieleniu oprogramowania od urządzenia umożliwiającego jego zainstalowanie, a następnie dystrybucja tych produktów na dwie spółki, miało na celu wyłącznie rozmycie odpowiedzialności za nielegalne przedsięwzięcie jakim było stworzenie i upowszechnienie zarówno oprogramowania, jak i urządzeń umożliwiających rozgrywanie gier hazardowych wbrew przepisom prawa polskiego. Mimo, że P. spółka z o.o. do dystrybucji własnego produktu posłużyła się podmiotami trzecimi, to nie zwalnia jej to z odpowiedzialności na gruncie ustawy o grach hazardowych. Podkreślił, że spółki te były powiązane zarówno osobowo, jak i kapitałowo. Przy czym rolę wiodącą (założyciela) w tej sieci powiązań odgrywała skarżąca spółka.

Odnośnie powiązań pomiędzy spółkami organ odwołał się do zapisów z czeskich rejestrów handlowych prowadzonych dla spółek D.s.r.o. oraz R.s.r.o. oraz informacji odpowiadających odpisom aktualnym z rejestru przedsiębiorców sporządzonych dla V. spółka z o.o. i D.spółka z o.o. Wynika z nich, że V. spółka z o.o. utworzyła spółki D. s.r.o. oraz D.spółka z o.o. i w latach 2015-2019 posiadała 100% udziałów w obu tych spółkach.

Jednocześnie D.s.r.o. utworzyła spółkę R.s.r.o. w której w okresie od dnia 6 lutego 2017 r. do dnia 5 czerwca 2021 r. była jedynym udziałowcem, posiadając 100% udziałów. Co więcej D.s.r.o. utworzyła jeszcze jedną spółkę, która również odgrywała znacząca rolę w procesie urządzania gier hazardowych bez koncesji, tj. S. s.r.o., z oddziałem w Polsce w której

w okresie od dnia 14 grudnia 2016 r. do dnia 5 czerwca 2021 r. była jedynym udziałowcem, posiadając 100% udziałów. Spółka S. s.r.o. była odpowiedzialna za wyszukiwanie lokali na terenie całego kraju, w których następnie były wstawiane urządzenia z zainstalowanym oprogramowaniem Istars.

W skardze na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w całości oraz zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm prawem przepisanych

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów:

1) prawa materialnego, tj. art. 89 ust. 1 pkt 1, art. 89 ust. 4 pkt 1 lit. a u.g.h. poprzez jego błędne zastosowanie w stosunku do skarżącej i uznanie, że skarżąca była urządzającym gry hazardowe na urządzeniach Istars [...] i Quiz Wiedzy (bez numeru), w sytuacji, gdy skarżąca była wyłącznie licencjodawcą oprogramowania Istars, której to licencji udzieliła czeskiej spółce R.s.r.o. i D.s.r.o. i które to spółki prowadziły konkursy za ich pomocą na terenie RP wbrew zapisom umowy licencyjnej,

2) postępowania, tj. art. 180, art. 181 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego i błędne przyjęcie, wbrew zgromadzonemu w sprawie materiałowi dowodowemu w postaci umów zawartych pomiędzy skarżącą spółką a R.s.r.o. i D.s.r.o., że skarżąca była urządzającą gry na automatach na terenie RP i ponosi z tego tytułu odpowiedzialność, podczas gdy skarżąca była licencjodawcą oprogramowania dla czeskich spółek i na czeski rynek oraz że skarżąca w ramach posiadanych udziałów w spółkach D.spółka z o.o. i D.s.r.o. kierowała bezpośrednio tymi spółkami i wskazywała im konkretne obszary działania w sytuacji gdy to zarządy tych spółek kierowały i odpowiadały za zgodność z prawem prowadzonych przez nie przedsięwzięć biznesowych.

3) postępowania, tj. art. 123 Ordynacji podatkowej poprzez brak wezwania strony do zajęcia stanowiska w sprawie zebranego w sprawie materiału dowodowego przed wydaniem decyzji i brak poinformowania strony o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.

W odpowiedzi na skargą organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przeprowadzona w niniejszej sprawie przez sąd kontrola nie wykazała, aby zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do jej wyeliminowania z obrotu prawnego.

Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych w brzmieniu obowiązującym w dacie dokonania kontroli w lokalu [...] w P. czyli w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2017 r.

Zgodnie z treścią art. 2 ust. 3 u.g.h., grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. W myśl art. 2 ust. 4 u.g.h., wygraną rzeczową w grach na automatach jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużania gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze. Zgodnie z art. 2 ust. 5 u.g.h., grami na automatach są także gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet organizowane w celach komercyjnych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy.

W myśl art. 3 u.g.h., urządzanie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier w karty i gier na automatach oraz prowadzenie działalności w tym zakresie jest dozwolone na podstawie właściwej koncesji, zezwolenia lub dokonanego zgłoszenia.

Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 u.g.h., działalność w zakresie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości i gier na automatach może być prowadzona po uzyskaniu koncesji na kasyno gry, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 1 i 1b oraz art. 6a ust. 2.

W myśl art. 14 ust. 1 u.g.h., urządzanie gier cylindrycznych, gier w karty, w tym turniejów gry w pokera, gier w kości oraz gier na automatach jest dozwolone

wyłącznie w kasynach gier na zasadach i warunkach określonych w zatwierdzonym regulaminie i udzielonej koncesji lub udzielonym zezwoleniu, a także wynikających z przepisów ustawy, z wyjątkiem ust. 4 i 5.

Zgodnie z treścią art. 89 ust. 1 pkt 1 i 3 u.g.h., karze pieniężnej z tytułu nielegalnego urządzania gier podlega m.in:

1) urządzający gry hazardowe bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia;

2) urządzający gry hazardowe na podstawie udzielonej koncesji, udzielonego zezwolenia lub dokonanego zgłoszenia, który narusza warunki zatwierdzonego regulaminu, udzielonej koncesji, udzielonego zezwolenia lub dokonanego zgłoszenia lub prowadzi gry na automatach do gier, urządzeniu losującym lub urządzeniach do gier bez wymaganej rejestracji automatu do gier, urządzenia losującego lub urządzenia do gry;

3) posiadacz zależny lokalu, w którym znajdują się niezarejestrowane automaty do gier i w którym prowadzona jest działalność gastronomiczna, handlowa lub usługowa;

4) posiadacz samoistny lokalu, w którym znajdują się niezarejestrowane automaty do gier i w którym prowadzona jest działalność gastronomiczna, handlowa lub usługowa, o ile lokal nie jest przedmiotem posiadania zależnego;

Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do osób fizycznych urządzających gry hazardowe (art. 89 ust. 2 u.g.h.).

W myśl art. 89 ust. 4 pkt 1 lit. a u.g.h., wysokość kary pieniężnej wymierzanej urządzającemu gry hazardowe bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia w przypadku gier na automatach - wynosi: 100 tys. zł od każdego automatu.

Należy zaznaczyć, że istotą kary wskazanej w tej regulacji jest przymuszenie do respektowania nakazów i zakazów wynikających z przepisów prawa. Dla stwierdzenia odpowiedzialności na podstawie art. 89 ust. 1 u.g.h. i istnienia podstaw do nałożenia kary pieniężnej, przewidzianej w art. 89 ust. 4 tej ustawy, niezbędne jest wykazanie, że strona skarżąca urządzała gry na automacie w rozumieniu art. 2 ust. 3-5 u.g.h. bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia.

W okolicznościach niniejszej sprawy organy, w oparciu o badania urządzenia o nazwie Istars nr [...] oraz z badania urządzenia o nazwie Quiz Wiedzy (bez numeru), zasadnie uznały, że spełniały one przesłanki automatu do gier hazardowych, o których mowa w art. 2 ust. 3 -5 u.g.h.

Wobec powyższego Dyrektor Izby Administracji Skarbowej prawidłowo uznał, że gry przeprowadzane na badanym urządzeniu zawierały element losowości. Grający nie posiadał bowiem wpływu na wynik gry, wygrana w grze na przedmiotowych automatach nie zależała od jego woli, wiedzy i umiejętności (zręczności), gdyż o końcowej konfiguracji gry decydował mechanizm urządzenia, a nie działanie gracza. Rola gracza sprowadzała się do zasilenia automatu środkami pieniężnymi, wybraniu stawki za jaką gra miała być prowadzona, a także do inicjowania startu gry odpowiednim przyciskiem. Materiał dowodowy potwierdza też, że urządzenia eksploatowane było w celach komercyjnych, o czym świadczyła konieczność użycia środków finansowych do jego uruchomienia. W tej sytuacji organ odwoławczy prawidłowo uznał, że gry na kontrolowanych w sprawie urządzeniach wypełniały definicję gier na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3-5 u.g.h.

Zdaniem sądu prawidłowo do oceny charakteru ujawnionych urządzeń i rozgrywanych na nich gier organ posłużył się dowodem z opinii biegłego oraz dowodem z oględzin zatrzymanych urządzeń. W postępowaniu prowadzonym w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach, obowiązuje bowiem zasada otwartego katalogu środków dowodowych, dopuszczająca jako dowód wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej). Dowód w postaci opinii biegłego, tak jak wszystkie inne dowody w postępowaniu, podlegał swobodnej ocenie, z uwzględnieniem zasad logiki i doświadczenia życiowego (art. 191 Ordynacji podatkowej). W rozpoznawanej sprawie opinia biegłego jest rzeczowa i spójna, a na jej podstawie jak równoważ dowodu z oględzin automatu organ wysnuł logiczne wnioski. Przeprowadzone na badanych urządzeniach gry kontrolne jednoznacznie wykazały na ich losowy i komercyjny charakter.

W rozpatrywanej sprawie bezspornym jest fakt, że działalność w zakresie urządzania gier na kontrolowanym w niniejszej sprawie urządzeniach prowadzona była w lokalu niebędącym kasynem gry, bez zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier hazardowych oraz rejestracji automatów do gier.

Z art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. wynika, że karze pieniężnej podlega osoba urządzająca grę na automacie. Pojęcie "urządzanie gier" w języku polskim rozumiane

jest jako synonim takich pojęć, jak: "utworzyć, uporządkować, zagospodarować", "zorganizować, przedsięwziąć, zrobić" (Słownik poprawnej polszczyzny, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1994). Według zaś Słownika języka polskiego pod red. Mieczysława Szymczaka (PWN, Warszawa 1981 r.), urządzić to m.in. zorganizować jakąś imprezę, jakieś przedsięwzięcie itp. W tym kontekście "urządzanie gier" obejmuje niewątpliwie podejmowanie aktywnych działań, czynności dotyczących zorganizowania i prowadzenia przedsięwzięcia w zakresie gier hazardowych (eksploatacji automatów), w znaczeniu art. 2 ust. 3 i ust. 5 u.g.h. Natomiast "urządzający gry" w rozumieniu art. 89 ust. 1 u.g.h. to podmiot realizujący (wykonujący) te działania, czynności. Urządzanie gier na automatach obejmuje zatem w szczególności zachowania aktywne polegające na zorganizowaniu i pozyskaniu odpowiedniego miejsca do zamontowania urządzenia, przystosowania go do danego rodzaju działalności, umożliwienie dostępu do takiego automatu nieograniczonej liczbie graczy, utrzymywanie automatu w stanie stałej aktywności, umożliwiającej jego sprawne funkcjonowanie, wypłacanie wygranych, związane z obsługą urządzenia czy zatrudnieniem odpowiednio przeszkolonego personelu. W konsekwencji warunkiem przypisania odpowiedzialności na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. jest wykazanie, że dany podmiot aktywnie uczestniczył w procesie urządzania nielegalnych gier hazardowych, a więc podejmował określone czynności nie tylko związane z procesem udostępniania automatów, lecz także z ich obsługą oraz stwarzaniem technicznych, ekonomicznych i organizacyjnych warunków umożliwiających sprawne i niezakłócone funkcjonowanie samego urządzania oraz jego używanie do celów związanych z komercyjnym procesem organizowania gier hazardowych. Nie wyklucza to oczywiście możliwości współdziałania wielu podmiotów w nielegalnym procederze urządzania gier, a więc np. właściciela automatu i właściciela lokalu, którzy na podstawie zawartej umowy (porozumienia, niekoniecznie pisemnego) dokonują podziału zadań i funkcji związanych z procesem organizacji gier, jeżeli można im przypisać nawet niewielki wycinek z opisanej wyżej aktywności.

Zdaniem sądu materiał dowodowy sprawy potwierdza, że [...] spółka z o.o. była urządzającym gry w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. na automatach.

W ocenie Sądu prawidłowe jest w sprawie stanowisko organów, że udział skarżącej spółki w procesie urządzania gier przyjął nie tylko zasadniczą formę

obejmującą czynności warunkujące zaistnienie całego przedsięwzięcia (stworzenie oprogramowania, dzierżawienie hardware, obsługa serwera), lecz także, a nawet przede wszystkim, dotyczył czynności, które stanowiły dalsze elementy warunkujące jego bieżącą realizację poprzez utworzenie sieci spółek powiązanych i zaangażowanych w proces nielegalnego urządzania gier na automatach, tj. spółek odpowiedzialnych za dystrybucję hardware i zatrudnienie serwisantów, a poprzez te podmioty utworzenie kolejnych spółek odpowiedzialnych za dystrybucję oprogramowania i wyszukiwanie lokalizacji pod wstawienie automatów.

Uzasadnionym jest zatem stwierdzenie, że to działania podejmowane przez V. spółka z o.o. składały się na urządzanie gier hazardowych bez koncesji, tj. gier na automatach.

Nie można zgodzić się ze stanowiskiem spółki, że chociaż powołała ona do życia spółkę D.s.r.o. to jednak spółka czeska miała osobowość prawną i była podmiotem niezależnym a powołanie jej miało na celu rozwinięcie działalności na rynku zagranicznym a nie na terenie Polski. To D.s.r.o. a nie skarżąca spółka powołała kolejne spółki i prowadziła przy ich pomocy działalność na terenie Polski. Spółka D.s.r.o. miała własny zarząd, który podejmował autonomiczne decyzje a nadzór właścicielski skarżącej spółki sprowadzał się do kontroli jej efektywności biznesowej a nie kontroli poszczególnych umów, które zawierała. Dotyczy to także powoływania dalszych spółek przez D.s.r.o. którą to spółkę reprezentował jej prezes a nie prezes skarżącej spółki.

Rzecz bowiem w tym, że o ile obie spółki D.s.r.o. oraz D.spółka z o.o. miały ,,własny zarząd" to 100% udziałów w obu tych spółkach posiadała [...] spółka z o.o. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji szczegółowo opisano schemat powiązań wszystkich zaangażowanych w proceder nielegalnego urządzania gier hazardowych bez koncesji podmiotów, których kluczową rolę pełniła właśnie [...] spółka z o.o. Nie można przy tym uznać, że podmiot posiadający 100% udziałów w innej spółce nie ma wpływu na podejmowane przez tą inną spółkę aktywności oraz decyzje. P. spółka z o.o. posiadała 100% udziałów w D.s.r.o. oraz D. spółka z o.o., co determinowało jej realny wpływ na działalność podejmowaną przez oba te podmioty. Niewątpliwie miała zatem wiedzę o utworzonej przez D.s.r.o. - spółce R. s.r.o. która z kolei utworzyła S.s.r.o. działającej jako ,,agencja nieruchomości" wyszukująca

lokale pod wstawienie kompletnego produktu, tj. urządzeń hardware z zainstalowanym oprogramowaniem Istars czyli automatów umożliwiających rozgrywanie gier hazardowych, także spółce – R.s.r.o. działającej jako dystrybutor oprogramowania Istars.

Strukturę powiązań osobowo-kapitałowych ustalono w oparciu o informacje ogólnodostępne zawarte w czeskich rejestrach handlowych (prowadzonych dla spółek D.s.r.o., R.s.r.o. oraz S.s.r.o.), jak i w oparciu o dane z rejestru przedsiębiorców KRS (sporządzonego dla [...] spółka z o.o. i D.spółka z o.o.), a dokumenty te korzystają z domniemania zgodności z prawdą tego, co zostało w nich stwierdzone.

Innymi słowy rzecz ujmując skarżąca spółka wydzierżawiła D.s.r.o. tj. spółce utworzonej przez siebie urządzenia do urządzania gier a innej spółce R.s.r.o. tj. spółce utworzonej przez D.s.r.o. udzieliła licencji na oprogramowanie Istars a urządzenia te były obsługiwane przez spółkę D.spółka z o.o. tj. spółkę utworzoną przez skarżącą spółkę w lokalach wyszukiwanych do wynajmu przez S.s.r.o. tj. spółkę utworzoną przez R.s.r.o., która została utworzona przez D.s.r.o., która została utworzona przez skarżącą spółkę.

Zasadne jest stanowisko organów, że P. spółka z o.o. została uznana za urządzającego gry nie dlatego, że była producentem i właścicielem oprogramowania, które następnie licencjonowała kolejnym spółkom lecz dlatego, że jej powiązania z wskazanymi wyżej podmiotami pozwalały na stwierdzenie, że jej rola nie kończyła się na etapie zawarcia umów licencyjnych. Zgromadzony materiał dowodowy analizowany łącznie i w powiązaniu ze sobą obrazuje, że stworzenie struktury powiązań podmiotów (również zagranicznych), które wprost nie wskazują na wzajemne zależności miało tylko i wyłącznie na celu rozmycie odpowiedzialności za nielegalne urządzanie gier hazardowych.

Reasumując sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że skarżąca urządzała nielegalne gry hazardowe na automatach w lokalu [...] w P. bez koncesji, zezwolenia lub dokonania wymaganego zgłoszenia. Organy administracji trafnie zatem wymierzyły karę pieniężną, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. Rozpoznając sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.