Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 609/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-07-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 245 par. 3, art. 258 par. 1, par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 27 lipca 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku E. B. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – E. B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

E.B. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 rok.

We wniosku tym skarżąca podała jedynie, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych z uwagi na trudną sytuację materialną. Obecnie jest emerytką i uzyskuje świadczenie emerytalne w wysokości ok. 780 zł. Podkreśliła przy tym, że aktualnie z jej emerytury na podstawie decyzji zabezpieczającej potrącana jest kwota ok. 360 zł.

Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 6 czerwca 2012 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do złożenia dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jej sytuacji majątkowej, w tym do nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącą rachunków bankowych - za ostatnie 3 miesiące, wyjaśnienia, czy skarżąca nadal prowadzi działalność gospodarczą, określenia kwoty środków przeznaczanych na utrzymanie i podstawowe opłaty, przedstawienia kserokopii wskazanej we wniosku decyzji zabezpieczającej, a ponadto wskazania tytułu prawnego do nieruchomości, pod adresem której skarżąca zamieszkuje - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w drodze pisma z dnia 20 czerwca 2012 roku wskazała, że na dzień sporządzania tego pisma nie posiada pełnomocnika. Wyjaśniła, że nie prowadzi działalności gospodarczej, a jedyne jej źródło utrzymania stanowi emerytura w wysokości 815,03 zł, obciążona przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych oraz Urząd Skarbowy w P. Dodała, że w mieszkaniu zamieszkuje "na zasadach spółdzielczych". Do pisma skarżąca załączyła odcinek emerytury, wniosek o prowadzenie egzekucji, wykaz kosztów mieszkaniowych oraz kserokopię postanowienia o dokonaniu wpisu do Rejestru Dłużników Niewypłacalnych wraz ze stosownym zaświadczeniem.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako "p.p.s.a.".

Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, że osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).

Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej.

Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych dodatkowych informacji i dokumentów wynika, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z emerytury w wysokości ok. 815,03 zł. Dochód ten podlega pomniejszeniu o kwoty potrąceń dokonywanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych oraz Urząd Skarbowy w P. Skarżąca zamieszkuje w mieszkaniu spółdzielczym, ponosi wydatki związane z jego utrzymaniem w wysokości 560,84 zł. Postanowieniem Sądu Rejonowego dla Ł. z dnia 30 sierpnia 2011 roku skarżąca została wpisana do Rejestru Dłużników Niewypłacalnych.

W tej sytuacji, biorąc zwłaszcza pod uwagę możliwości płatnicze skarżącej wynikłe z trudnej sytuacji majątkowej, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca wykazała bowiem dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

msi