Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 916/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-10-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6189 Inne o symbolu podstawowym 618
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 175 § 1 i 2, art. 184 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 1 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.B. i W.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 marca 2009 r. sygn. akt II SA/Łd 616/08 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi B.B. i W.B. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] czerwca 2008 r. [...] w przedmiocie odmowy ustalenia i wypłaty równowartości wydobytego piasku kwarcowego z wywłaszczonej nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę kasacyjną B.B. i W.B. od wyroku tego Sądu z dnia 11 grudnia 2008 r., oddalającego skargę na decyzję Wojewody Łódzkiego. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż skarżący sporządzili skargę kasacyjną osobiście, czym naruszyli zapisany w art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., obowiązek zachowania tzw. przymusu adwokacko – radcowskiego. Okoliczność ta oraz fakt, iż skarżący nie są żadnym z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 P.p.s.a., powodowała, w ocenie Sądu, konieczność odrzucenia wniesionej skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 – 3 P.p.s.a.

Zażalenie na to postanowienie wnieśli B.B. i W.B., reprezentowani przez radcę prawnego B.N., domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania. W uzasadnieniu autor zażalenia podniósł, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny przedwcześnie odrzucił skargę kasacyjną skarżących, bowiem strony wraz z tym środkiem procesowym złożyły wnioski o przyznanie im prawa pomocy w zakresie obejmującym także ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Pełnomocnik skarżących podniosła, iż wnioski o przyznanie prawa pomocy nie zostały rozpoznane przed odrzuceniem skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi P.p.s.a. stanowi, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba, że sporządza ją sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Podmioty te zwolnione są od obowiązku zachowania przymusu adwokacko – radcowskiego na mocy § 2 wskazanego przepisu. Zgodnie z art. 175 § 3 powołanej ustawy skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych, a także przez rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej.

Z akt sprawy nie wynika, aby B.B. i W.B. byli którymkolwiek z wymienionych w art. 175 podmiotów, zatem sporządzona przez nich skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna, co zasadnie podkreślił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi.

Podkreślenia wymaga fakt, że brak skargi kasacyjnej w tym zakresie nie jest jej brakiem formalnym podlegającym uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. Zachowanie wymogu wynikającego z art. 175 § 1 P.p.s.a. jest niezbędnym elementem dla uznania dopuszczalności skargi kasacyjnej, a uchybienie zaistniałe w tym zakresie powoduje konieczność odrzucenia środka prawnego. Z tego też powodu nie miała dla sprawy znaczenia okoliczność nierozpoznania wniosków skarżących o przyznanie im prawa pomocy w zakresie obejmującym także ustanowienie pełnomocnika z urzędu, bowiem nawet przyznanie stronom prawa pomocy w tym zakresie nie mogłoby prowadzić do konwalidacji skargi kasacyjnej sporządzonej z naruszeniem art. 175 § 1 P.p.s.a.

Na marginesie jedynie zauważyć można, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 6 maja 2009 r. odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy, zaś zażalenie na to postanowienie oddalone zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 czerwca 2009 r., sygn. akt I OZ 616/09.

Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.