Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 625/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2008-10-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Rada Miasta
Powołane przepisy: article: art. 30 ust. 6 i 6a
journal: Dz.U. 2006 nr 97 poz 674
law: Ustawa  z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Sędziowie: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik ( spr.) Protokolant Ewa Majchrzak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 października 2008r. sprawy ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia regulaminów wynagradzania nauczycieli oraz wysokości nauczycielskiego dodatku mieszkaniowego 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w części objętej § 1 oraz § 2 uchwały wraz z regulaminami stanowiącymi załączniki do § 2, 2. oddala skargę w pozostałej części, 3. stwierdza, że zaskarżona uchwała w części określonej w pkt. 1 nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 625/08

Uzasadnienie

Rada Miasta W. podjęła w dniu [...] uchwałę nr [...] w sprawie ustalenia regulaminów wynagradzania, a także wysokości nauczycielskiego dodatku mieszkalnego w 2008 r. dla nauczycieli zatrudnionych w szkołach i placówkach prowadzonych przez gminę W. (Dziennik Urzędowy Województwa [...], nr [...], poz. [...]).

W § 1 ust. 2 uchwały zawarto postanowienie, że w 2008 r. nie przewiduje się środków na podwyższenie minimalnych stawek wynagrodzenia określonych w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 31 stycznia 2005 r. w sprawie wysokości minimalnych stawek wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli, ogólnych warunków przyznawania dodatków do wynagrodzenia zasadniczego oraz wynagradzania za pracę w dniu wolnym od pracy (Dz. U. Nr 22, poz. 181 ze zm.).

W § 2 uchwały wymieniono ustalone nią regulaminy przyznawania nauczycielom dodatków za wysługę lat, motywacyjnego, funkcyjnego, za warunki pracy, za godziny ponadwymiarowe oraz doraźnych zastępstw i zajęcia dodatkowe, a nadto przyznawania nagród dla nauczycieli stanowiące załączniki nr 1 do 6 do uchwały, zaś postanowieniem § 3 wprowadzono regulamin określający wysokość oraz szczegółowe zasady przyznawania i wypłacania dodatku mieszkaniowego w brzmieniu podanym w załączniku nr 7 do uchwały. Ponadto w § 4 uchwały powołano się na poddanie projektów regulaminów procedurze uzgodnieniowej ze strukturami związków zawodowych działających na terenie gminy w zakresie oświaty.

Wojewoda [...] zaskarżył na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) wyżej wymienioną uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy zarzucając naruszenie art. 30 ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r., Nr 97, poz. 674 ze zm.) oraz wnosząc o stwierdzenie jej nieważności.

W uzasadnieniu skargi organ wskazał, że przepis art. 30 ust. 6 Karty Nauczyciela nakłada na prowadzący szkołę podmiot będący jednostką samorządu terytorialnego obowiązek corocznego określenia dla nauczycieli poszczególnych stopni awansu zawodowego, w drodze regulaminu obwiązującego od 1 stycznia do 31 grudnia:

• wysokości dodatków za wysługę lat, motywacyjnego, funkcyjnego i za warunki pracy oraz szczegółowych warunków ich przyznania,

• szczegółowych warunków obliczania i wypłacania wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe i godziny doraźnych zastępstw.

• wysokości i warunków wypłacania nagród i innych składników wynagrodzenia wynikających ze stosunku pracy,

(z wyłączeniem świadczeń z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych określonych w art. 54), o ile nie zostaną określone w ustawie lub odrębnych przepisach

- w taki sposób, aby średnie wynagrodzenia nauczycieli, składające się ze składników, o których mowa w art. 1 (czyli wynagrodzenia zasadniczego, dodatków, wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe i godziny doraźnych zastępstw oraz nagród i innych świadczeń wynikających ze stosunku pracy) odpowiadały na obszarze działania danej jednostki samorządu terytorialnego co najmniej średnim wynagrodzeniom nauczycieli, o których mowa odpowiednio w ust. 3 i 4.

W myśl art. 30 ust. 3 i 4, Karty Nauczyciela średnie wynagrodzenie nauczyciela stażysty stanowić powinno 82 % Kwoty bazowej, określanej dla nauczycieli corocznie w ustawie budżetowej, zaś średnie wynagrodzenie pozostałych nauczycieli: kontraktowego – 125 %, mianowanego 175%, dyplomowanego – 225 % wynagrodzenia nauczyciela stażysty.

Tymczasem, jak wynika z pisma Przewodniczącego Rady Miejskiej w W. z dnia [...] nadesłanego do Wydziału Nadzoru i Kontroli [...] Urzędu Wojewódzkiego, obowiązek dotyczący regulaminów wynagradzania nauczycieli w zakresie zapewnienia zgodności średnich wynagrodzeń w jednostkach prowadzonych przez gminę ze średnimi krajowymi nie został zachowany. Jak wskazano w uzasadnieniu skargi, powyższy fakt znajduje również potwierdzenie w piśmie Burmistrza W. do Przewodniczącego Rady Miejskiej z dnia [...].

Z powyższego względu, według skarżącego, zaskarżoną uchwałę należało uznać za rażąco naruszającą prawo.

W odpowiedzi na skargę Przewodniczący Rady Miejskiej w W. podniósł, że fakt istnienia rozbieżności między średnimi wynagrodzeniami nauczycieli w gminie i średnimi wynagrodzeniami, o których mowa w Karcie Nauczyciela był Wojewodzie znany łącznie z przyczynami powodującymi taki stan, przed przekazaniem uchwały nr [...] do publikacji w Dzienniku Urzędowym Województwa [...]. W związku z tym Wojewoda, w razie uznania przedłożonej mu uchwały za wadliwą, winien skorzystać z uprawnienia do uchylenia jej przed opublikowaniem, zamiast kwestionować ją dopiero po wejściu jej w życie.

Z odpowiedzi na skargę wynika, że przyczyną nie zapewnienia nauczycielom odpowiednich wynagrodzeń była trudna sytuacja ekonomiczna gminy oraz szereg innych czynników uniemożliwiających pełne zastosowanie się do zawartych w Karcie Nauczyciela wytycznych.

Postanowieniem z dnia [...]. Sąd uwzględniając wniosek Wolnego Związku Zawodowego "S. – O." Powiatu S. z siedzibą w W., dopuścił tę organizację do udziału w charakterze uczestnika w postępowaniu w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Przepis art. 30 ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela, poza oznaczeniem dopuszczalnego przedmiotu regulacji w regulaminie wydanym przez organ prowadzący szkołę będący jednostką samorządu terytorialnego, stanowi, że określenie wysokości stawek dodatków i innych składników wynagrodzenia oraz warunków ich przyznawania i wypłacania powinno nastąpić w taki sposób, by średnie wynagrodzenie nauczycieli odpowiadało na obszarze działania danej jednostki samorządu terytorialnego, co najmniej średnim wynagrodzeniom nauczycieli, o których mowa w ust. 3 i 4 wymienionego artykułu.

Na wynagrodzenie nauczyciela w myśl art. 30 ust. 1 ustawy składają się: wynagrodzenie zasadnicze, dodatki do niego, wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe oraz nagrody i inne świadczenia wynikające ze stosunku pracy, z wyłączeniem świadczeń socjalnych i dodatków socjalnych określonych w art. 54.

Ustalenie minimalnych stawek wynagrodzenia zasadniczego i sposobu obliczania wysokości tych stawek zastrzeżone zostało w art. 30 ust. 5 ustawy dla ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania (w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy), który przepisem tym uprawniony został do wydania w powyższym zakresie stosownego rozporządzenia. Zatem, gdy chodzi o wynagrodzenie zasadnicze, nauczycielowi przysługuje tyle, ile zostanie określone w rozporządzeniu. Natomiast stosownie do art. 30 ust. 6, organ prowadzący szkołę musi tak określić w regulaminie wysokość stawek dodatków do wynagrodzenia zasadniczego i wysokość innych jego składników, by średnie wynagrodzenie nauczycieli na terenie jego właściwości było nie mniejsze niż średnie wynagrodzenie nauczycieli określone procentowo w ustawie. Powyższe unormowanie ma przy tym charakter obligatoryjny.

W § 1 ust. 2 zaskarżonej uchwały stwierdza się, iż nie przewiduje się środków na podwyższenie minimalnych stawek wynagrodzenia zasadniczego. Z kolei w uzasadnieniu uchwały przyznaje się, że z załączonej do niego tabeli z zestawieniem danych dot. wysokości wynagrodzeń przewidzianych na 2008 r. wynika, iż wymóg zawarty w art. 30 ust. 6 ustawy w szkołach prowadzonych przez jednostkę samorządu terytorialnego nie będzie spełniony.

Ze względu na to, że wysokość stawek większości dodatków do wynagrodzenia uzależniona jest z mocy przepisów ustawy (art. 33 ust. 1) lub unormowań regulaminu (dodatki motywacyjny i za warunki pracy) od kwot przewidzianych na wynagrodzenia zasadnicze, a zarazem wysokość średniego jednostkowego wynagrodzenia zasadniczego, zaś w przypadku nagród (art. 49 ust. 1 pkt 1) od całości rocznych wynagrodzeń osobowych, na które przecież składają się także wynagrodzenia zasadnicze, przeto nie może budzić wątpliwość, iż właśnie wysokość zaplanowanych na 2008 r. w gminie wynagrodzeń zasadniczych w głównej mierze rzutowała na zaniżenie średniego wynagrodzenia nauczycielskiego w szkołach podległych tej jednostce samorządu terytorialnego.

Według przedłożonej Sądowi tabeli wynikowej, na którą powołano się w uzasadnieniu uchwały, średnie miesięczne wynagrodzenie nauczycieli poszczególnych grup awansu zawodowego na 2008 r. w szkołach podlegających gminie wynosi: dla nauczycieli stażystów 1599 zł, nauczycieli kontraktowych 1987 zł, mianowanych 2827 zł, dyplomowanych 3709 zł i jest niższe od określonego w art. 30 ust. 3 i 4 Karty Nauczyciela odpowiednio dla poszczególnych grup o 101 zł, 139 zł, 150 zł i 118 zł. Podczas ostatniego posiedzenia Komisji uzgadniającej projekty regulaminów wynagradzania nauczycieli w placówkach oświatowych gminy W. w 2008 r. (w dniu [...]), jak wynika z akt sprawy, przedstawiciel WZZ "S. – O." określił wynagrodzenie nauczycieli stażystów za bardziej jeszcze odbiegające od wymaganego ustawą.

Fakt, iż uchwalone regulaminy wynagrodzeń na 2008 r. nie zapewniają nauczycielom średnich, o których mowa w art. 30 ust. 3 i 4 Karty Nauczyciela Burmistrz W. w piśmie adresowanym do Przewodniczącego Rady Miejskiej uzasadnił trudną sytuacją ekonomiczną gminy, nie zreorganizowaniem sieci szkół w gminie, spóźnionym uzyskaniem danych dot. wzrostu wynagrodzeń nauczycieli w 2008 r. oraz zwiększonymi nakładami na poprawę stanu technicznego placówek oświatowych.

Sąd administracyjny będąc kompetentny do badania zgodności działalności organów administracji publicznej z prawem, nie może jednak przy rozpoznawaniu skargi kierować się innymi względami aniżeli legalność kwestionowanego aktu.

W świetle przedstawionych wyżej okoliczności należy podzielić stanowisko skarżącego organu, iż uchwała nr [...] pozostaje w omawianym zakresie w istotnej (a nie rażącej) sprzeczności z art. 30 ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Narusza ona tym samym przyjęty przez ustawodawcę mechanizm corocznego waloryzowania wynagrodzeń nauczycieli poprzez zwiększenie wysokości średniego wynagrodzenia nauczycieli poszczególnych stopni awansu zawodowego wraz ze wzrostem wysokości kwoty bazowej.

Jednocześnie stwierdzenie to należy odnieść wyłącznie do § 1 i § 2 kwestionowanego aktu oraz związanych z tym ostatnim paragrafem załączników nr 1 do 6 do uchwały.

Dodatek socjalny w postaci dodatku mieszkaniowego, którego dotyczy § 3 uchwały i będący załącznikiem do niej regulamin przyznawania tego świadczenia, nie stanowi bowiem składnika wynagrodzenia, co jasno wynika z art. 30 ust. 1 pkt 4 Karty Nauczyciela, a otrzymanie go zależy tylko od stanu osobowego rodziny nauczyciela (art. 54 ust. 3).

W świetle art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd administracyjny będąc związany granicami sprawy, nie jest jednak związany granicami skargi, w tym zawartymi w niej zarzutami, a tym samym rozpoznając sprawę może reagować także na niedostrzeżone przez skarżącego wady zaskarżonego aktu.

W pkt 3 regulaminu przyznawania dodatku za wysługę lat, pkt 12 regulaminu przyznawania dodatku motywacyjnego, pkt 10 regulaminu przyznawania dodatku funkcyjnego, pkt 3 regulaminu przyznawania dodatku za warunki pracy i pkt 8 regulaminu wynagradzania za godziny ponadwymiarowe określone zostały w ślad za art. 39 ust. 3 i 4 Karty Nauczyciela terminy wypłaty wskazanych dodatków będących stałymi składnikami wynagrodzeń nauczycieli- to jest "z góry" lub "z dołu". Tego rodzaju powtórzenie regulacji ustawowych pozostaje w sprzeczności z § 118 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz. U. Nr 100, poz. 908). Jak stwierdził Trybunał Konstytucyjny w wyroku sygn. U 5/98 (OTK ZU 1999, Nr 5, poz. 99) treści zawartych w ustawach nie można – "powtarzać, przekształcać, modyfikować, czy syntetyzować". Także Naczelny Sąd Administracyjny (vide wyroki z dnia 20 sierpnia 1996 r. SA/Wr 2761/95 i z dnia 14 października 1999 r. SA/Wr 1179/98) oraz wojewódzkie sądy administracyjne stoją na stanowisku, że uchwała rady gminy nie może regulować jeszcze raz tego, co jest już zawarte w obwiązującej ustawie. Trzeba bowiem liczyć się z tym, że powtórzony przepis będzie interpretowany w kontekście uchwały, w której go powtórzono, co może prowadzić do całkowitej lub częściowej zamiany intencji prawodawcy. Powyższy pogląd skład Sądu orzekający w niniejszej sprawie podziela.

Zgodnie z postanowieniem pkt 9 regulaminu przyznawania dodatku funkcyjnego dodatek ten nie przysługuje w okresie nieusprawiedliwionej nieobecności w pracy, w okresie stanu nieczynnego i w okresie urlopu dla poratowania zdrowia, w okresach za które nie przysługuje wynagrodzenie zasadnicze oraz od pierwszego dnia miesiąca, następującego po miesiącu, w którym nauczyciel zaprzestał pełnienia z innych powodów obowiązków do których jest przypisany ten dodatek, a jeżeli zaprzestanie nastąpiło od pierwszego dnia miesiąca – od tego dnia.

Powyższa regulacja wykracza poza zakres upoważnienia ustawowego. Zgodnie z treścią art. 30 ust. 6 pkt 1 Karty Nauczyciela Rada Miasta miała bowiem kompetencję jedynie do określenia wysokości stawki oraz warunków przyznawania dodatków funkcyjnych, a nie decydowania o utracie przez nauczycieli ("cofnięciu") tego rodzaju dodatków w przypadkach wymienionych pkt 9. Materia ta uregulowana jest zarówno innymi przepisami Karty Nauczyciela (m.in. art. 73 ust. 5), jak i Kodeksem pracy (art. 80), jako że taki dodatek stanowi w świetle art. 30 ust. 1 Karty Nauczyciela integralny składnik wynagrodzenia nauczyciela i przysługuje łącznie z wynagrodzeniem zasadniczym.

W doktrynie i orzecznictwie panuje zgodność co do nakazu ścisłej wykładni prawodawczych norm kompetencyjnych i zakazu stosowania ich wykładni rozszerzającej. Organ administracji publicznej wykonujący kompetencję prawodawczą zawartą w upoważnieniu ustawowym jest obwiązany działać w ściśle w granicach tego upoważnienia.

W punkcie 5 ppkt 2 regulaminu przyznawania dodatku funkcyjnego przyjęto, że dodatek ten przysługuje nauczycielowi z tytułu wykonywania zadań wychowawcy oddziału w przedszkolu.

Postanowienie to pozostaje w sprzeczności z § 5 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 stycznia 2005 r. w sprawie wysokości minimalnych stawek wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli, ogólnych warunków przyznawania dodatków do wynagrodzenia zasadniczego oraz wynagradzania za pracę w dniu wolnym od pracy (Dz. U. Nr 22, poz. 181 ze zm.), w którym nie wymienia się wśród funkcji uprawniających do powyższego dodatku, funkcji wychowawcy oddziału przedszkolnego.

Ze względu na to, że uzyskanie dodatku funkcyjnego uzależnione jest m.in. od sprawowania, poza innymi obowiązkami (nauczaniem określonego przedmiotu), funkcji wychowawcy, tylko nauczyciel wykonujący dodatkowo taką funkcję ma prawo otrzymać wskazany dodatek. Tymczasem charakter wykonywanych przez nauczyciela przedszkolnego czynności (wychowawczo-dydaktyczno- opiekuńczy) powoduje, że nie można uznać, iż wykonuje on poza tymi czynnościami dodatkowo inne (vide rozporządzenie) Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz. U. Nr 61, poz. 264 ze zm.).

Identyczne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 marca 2008 r. sygn. I OSK 19/08 oddalający skargę kasacyjną od wyroku WSA w Gorzowie Wielkopolskim.

Sąd nie podziela natomiast zarzutu WZZ "S. – O." Powiatu S., iż regulaminy stanowiące integralną część uchwały nr XIX/167/08 nie zostały uzgodnione z tymże związkiem, stosownie do art. 30 ust. 6a Karty Nauczyciela. Jak wynika z protokołu nr [...] z posiedzenia Komisji uzgadniającej regulaminy wynagradzania nauczycieli w placówkach oświatowych gminy W. w 2008 r. odbytego w dniu [...], przedstawiciele Związku Nauczycielstwa Polskiego - Oddział w W. zaakceptowali projekty regulaminów, mimo odbiegania proponowanego średniego wynagrodzenia nauczycieli w gminie od przewidzianego ustawą. Natomiast uczestniczący w pracach Komisji przedstawiciele WZZ "S. – O." z powyższego powodu odmówili uzgodnienia przedłożonego im projektu. Wobec stawianego zarzutu, zachodzi koniczność dokonania wykładni użytego w art. 30 ust. 6 ustawy pojęcia "podlega uzgodnieniu".

W przepisach prawa zawierających upoważnienie do stanowienia prawa często występują określenia w rodzaju "w uzgodnieniu", "przy udziale", "w porozumieniu", które oznaczają istnienie współzależności między podmiotami, z których jeden jest organem stanowiącym prawo, a drugi ma charakter społeczny.

W doktrynie prawa sytuację taką określa się mianem uspołecznienia procesu tworzenia prawa. Od doboru przy tym tych określeń zależy, jak prawodawca zamierza kształtować wzajemne stosunki prawne między wymienionymi podmiotami, a zwłaszcza jaki ma być stopień związania organu prawotwórczego stanowiskiem podmiotu współdziałającego oraz jakie prawa i obowiązki przysługują organowi i pomiotowi współdziałającemu w procesie prawotwórczym.

Według Zasad Techniki Prawodawczej stanowiących załącznik do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. (Dz. U. Nr 100, poz. 908), w wypadkach, w których współuczestniczenie ma polegać na osiągnięciu porozumienia w sprawie treści aktu, a następstwem braku porozumienia ma być nie wydanie aktu, w przepisie przewidującym współuczestnictwo należy używać pojęć "w uzgodnieniu" lub "w porozumieniu".

W art. 30 ust. 6 Karty Nauczyciela zamieszczono natomiast nieco inne określenie "podlega uzgodnieniu".

Do tego rodzaju określenia odniósł się na tle art. 4 ust. 2 Karty Nauczyciela (przepis ten zawiera identyczny zwrot) Trybunał Konstytucyjny zajmując stanowisko, że ustawodawca przy konstruowaniu tej formy współuczestnictwa związków zawodowych w procesie tworzenia prawa (a w niniejszej sprawie regulamin jest aktem prawa miejscowego) położył nacisk nie na efekt uzgodnienia w postaci osiągnięcia zgody, lecz raczej na fakt uzgadniania, na sam proces dochodzenia do zgody, ujednolicenia, zbliżenia, czy też wzajemnego dostosowania swoich stanowisk, zaś za takim rozumowaniem przemawia zawarte przed pojęciem "uzgodnienie" słowo "podlegają" (vide wyrok TK z 17 marca 1998 r. sygn. U 23/97).

Tak więc sformułowanie: "podlegają uzgodnieniu" oznacza nałożenie na radę gminy obowiązku poddania treści regulaminów dot. wynagrodzeń nauczycieli procedurze uzgodnieniowej celem wypracowania wspólnego stanowiska i nie należy rozumieć go jako konieczność uzyskania zgody związku zawodowego na propozycję organu prowadzącego szkoły i placówki oświatowe na terenie gminy W\. Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że osiągnięcie zgody nie zawsze zależy od woli stron, lecz od innych często – obiektywnych czynników takich jak np. w niniejszym przypadku w znacznym stopniu od sytuacji finansowej gminy.

Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, iż przedstawiciele WZZ "S. – O." Powiatu S. uczestniczyli, obok przedstawicieli Związku Nauczycielstwa Polskiego – Oddział w W., w pracach powołanej do uzgodnienia projektów regulaminów wynagrodzenia nauczycieli w 2008 r. komisji, której przewodniczył organ wykonawczy gminy W. w osobie Burmistrza Miasta W. Komisja ta odbyła trzykrotnie - w dniach [...],[...] i [...], posiedzenia w celu zbliżenia stanowisk w kwestiach związanych z wymienionymi projektami, z których to posiedzeń zostały sporządzone protokoły. W ostatnim z nich odnotowano stanowiska końcowe przedstawicieli obydwu związków zawodowych.

Powyższe działania, w ocenie Sądu, wyczerpały treść zawartego w art. 30 ust. 6a Karty Nauczyciela sformułowania "podlega uzgodnieniu". Projekty regulaminów zostały poddane procedurze uzgadniającej, w której związki zawodowe miały możliwość prowadzenia negocjacji zmierzających do ewentualnego uwzględnienia ich wniosków.

Nie jest trafny także podniesiony przez WZZ "S. – O." na rozprawie zarzut, iż stroną postępowania w niniejszej sprawie jest Rada Miejska w W., w związku z czym winien ją reprezentować Przewodniczący Rady a nie Burmistrz W. W konsekwencji też pełnomocnictwo do występowania w jej imieniu winno być udzielone przez Przewodniczącego Rady.

Zwrócić należy uwagę, że wniesienie przez Wojewodę skargi do sądu w trybie art. 93 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym jest formą wykonywania uprawnień nadzorczych nad działalnością gminy, a więc to gmina jest w tym przypadku stroną postępowania. Gmina występuje tu jako osoba prawna, a zarówno art. 165 ust. 2 Konstytucji RP, jak i art. 2 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym statuują zasadę sądowej ochrony samodzielności gminy, która to zasada nie powinna być interpretowana zawężająco. Powołany na poparcie powyższego zarzutu przez WZZ "S. – O." wyrok NSA sygn. I SA 139/91 dotyczy innej regulacji prawnej.

Skoro, zgodnie z art. 31 ustawy o samorządzie gminnym wójt, burmistrz, prezydent reprezentuje gminę na zewnątrz, to reprezentuje ją również w postępowaniu sądowo-administracyjnym.

Uznając iż, wobec istotnego naruszenia prawa zachodzą przesłanki do stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały Rady Miejskiej w W. w części objętej § 1 i § 2, orzeczono na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 183, poz. 1270) w tejże części jak w sentencji.

W pozostałej części (§ 3) to jest dotyczącej ustalenia regulaminu przyznawania dodatku mieszkaniowego skargę oddalono, gdyż w zakresie tym zaskarżona uchwała nie narusza prawa, a materia regulowana wymienionym regulaminem związana jest z życiowymi sprawami nauczycieli i może być przedmiotem odrębnego aktu prawa miejscowego.