Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1379/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-05-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6343 Świadczenia pieniężne z tytuły pracy przymusowej
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do sporządzenia uzasadnienia
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 23 maja 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. J. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uprawnienia do świadczenia pieniężnego p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 30 marca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J. J. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], nr [...], którą odmówiono skarżącemu uprawnienia do świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji do pracy przymusowej.

W dniu 10 kwietnia 2012 roku skarżący wniósł o przywrócenie terminu wskazując, iż w czasie kiedy otwarty był termin do złożenia owego wniosku był chory. Pismem z dnia 11 kwietnia 2012 roku skarżący wniósł o sporządzenie uzasadnienia w/w wyroku, jednocześnie informując, iż leczy się na nadciśnienie tętnicze oraz korzysta z konsultacji lekarskich u gastrologa i neurologa, zaś wcześniej przebywał w szpitalu. Kolejnymi pismami z dnia 4 maja 2012 roku i 7 maja 2012 roku skarżący uzupełnił przedmiotowy wniosek wskazując, iż wizyty u neurologa związane są z występującymi u niego od kilku lat zanikami pamięci, które są wynikiem udaru móżdżku, co skutkowało tym, że zapomniał o upływającym terminie do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Wskazał, iż zdiagnozowano u niego przewlekłą niedoczynność tarczycy i podejrzenie choroby Alzheimera. Nadto wyjaśnił, że zasugerował się faktem, iż poprzednie pisemnie uzasadnienie wyroku otrzymał z WSA w Łodzi bez składania wniosku. Skarżący załączył nadto zaświadczenie lekarskie z dnia 23 stycznia 2012 roku i wyniki badań z dnia 2 września 2011 roku, potwierdzające wskazane przezeń okoliczności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu uprawdopodabniając jednocześnie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazywać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu i stanowiących ważny powód zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Wnioskodawca powinien uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek, a więc w szczególności brak winy w niedochowaniu terminu (zob. postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2001 roku, w sprawie o sygn. akt I SA 1735/00, Lex Nr 54157, postanowienie NSA z dnia 15 marca 2001 roku, w sprawie o sygn. akt I SA 2637/00, Lex Nr 54513, postanowienie NSA z dnia 12 grudnia 2000 roku, w sprawie o sygn. akt I SA 743/00, Lex Nr 54515). O braku winy można zatem mówić jedynie, gdy strona uchybiła terminowi na skutek okoliczności od niej niezależnych, którym nie mogła zapobiec mimo dołożenia najwyższej staranności. Staranność strony należy oceniać przy użyciu miernika staranności, jakiej można oczekiwać od przeciętego człowieka należycie dbającego o swoje sprawy. Brak uprawdopodobnienia przez stronę przyczyny uniemożliwiającej dokonanie czynności w terminie powoduje brak podstaw do przywrócenia terminu do dokonania tej czynności.

W stanie faktycznym sprawy jako powód uchybienia terminu skarżący wskazał przewlekłe schorzenia na które cierpi, szczególnie podkreślając występujące u niego zaburzenia pamięci, będące wynikiem przebytego udaru, nadciśnienie tętnicze kłopoty zdrowotne wymagające opieki gastrologa i neurologa i pobyt w szpitalu.

Ustosunkowując się do tych argumentów należy wyjaśnić, że w świetle orzecznictwa choroba, co do zasady, nie jest uprawdopodobnieniem braku winy w uchybieniu terminu. Przyjmuje się, że zaniedbanie w dokonaniu określonej czynności nie jest zawinione tylko w przypadku choroby, która wyłączyła umysłową kontrolę danej osoby nad jej sprawami. Chodzi tu zatem o taką chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą.

Tymczasem, skarżący w uzasadnieniu wniosku powołał się przewlekłe schorzenia na które cierpi, jednakże nie uprawdopodobnił, iż nasilenie owych schorzeń, w sposób nagły, wystąpiło w okresie kiedy termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku pozostawał otwarty. W tej sytuacji nie można uznać, iż wskazane przez skarżącego okoliczności uprawdopodabniają brak winy w uchybieniu owego terminu, bowiem załączona przez skarżącego dokumentacja medyczna pochodzi z okresu poprzedzającego zarówno datę wydania wyroku, jak i termin w którym należało wnieść o jego pisemne uzasadnienie. Wskazać dodatkowo należy, iż przewlekła choroba, czy też długotrwała niedyspozycja nie wyklucza dokonania konkretnej czynności procesowej osobiście lub przez inną osobę, chociażby domownika (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 września 2007 roku, w sprawie o sygn. akt VIII SA/Wa 408/07, Lex Nr 383769; wyrok NSA z dnia 22 kwietnia 1998 roku, w sprawie o sygn. akt SA/Sz 1435/97, Lex Nr 34150).

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu