Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 166/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-03-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej~Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i  par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 11 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [ ...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za: maj, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2009 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

J. K., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z 14 stycznia 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia

[...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za: maj, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2009 r.

Wraz ze skargą Skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że egzekucja kwoty wynikającej z różnicy pomiędzy nadwyżką podatku naliczonego nad należnym ustaloną przez organ

a zadeklarowaną przez Podatnika ([...]zł), jest kwotą znaczną i może narazić Stronę na niepowetowane straty zarówno materialne jak i niematerialne związane

z poczuciem krzywdy, niesprawiedliwości w związku z możliwym doprowadzeniem do bankructwa i całkowitego zniszczenia dobrze prosperującego od wielu lat przedsiębiorstwa.

W uzasadnieniu wniosku Skarżący podniósł, że już w dniu składania skargi został narażony na odmowę uzyskania przyrzeczonego mu kredytu, co sparaliżowałoby prowadzenie działalności gospodarczej, bowiem uzyskanie kredytu umożliwiałoby mu zakup materiałów na kolejny sezon produkcji łodzi. Wszystkie środki finansowe zostały obecnie zaangażowane w zakup materiałów

do produkcji na nowy sezon i okoliczność ta powoduje brak możliwości zapłaty zaległości podatkowej wraz z należnymi odsetkami. Tym samym - w ocenie Strony - do czasu rozstrzygnięcia sprawy przed Sądem mogą wystąpić nieodwracalne dla Skarżącego skutki w postaci uniemożliwienia podjęcia produkcji na nowy sezon

i poniesienia z tego tytułu strat narażających przedsiębiorstwo na upadłość.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jak stanowi art. 61 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Stosownie do art. 61 § 5 p.p.s.a., postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi

na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

Pojęcia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków", jako zwroty niedookreślone wymagają konkretyzacji w danych sytuacjach. Zgodnie z utrwalonym w literaturze i orzecznictwie poglądem, przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być zarówno skutkami prawnymi, jak i faktycznymi, a także równolegle, prawnymi i faktycznymi. Skutki te, raz zaistniałe, spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (Jagielska, Wiktorowska, Wajda [w:] red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2015, s. 378 i nast.).

Warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest jego właściwe uzasadnienie, tj. wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających ziszczenie się przesłanek

z art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym celu strona skarżąca winna tak określić ewentualną szkodę i wskazać na skutki, które trudno będzie odwrócić, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji istotnie trudne do odwrócenia. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami

oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciążają stronę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208).

Odnosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy podnieść należy, że rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia.

Jak wynika z akt sprawy, w skardze Strona nie zawarła na tyle skonkretyzowanych twierdzeń odnoszących się do wniosku o wstrzymanie wykonania ww. decyzji ani nie przedłożyła wraz z wnioskiem takich dokumentów, które - w ocenie Sądu - uprawdopodobniałyby przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Skarżący wskazał, że podjęcie przez organ czynności egzekucyjnych może doprowadzić do upadłości przedsiębiorstwa, zanim zakończy się sprawa przed sądem administracyjnym. Obecnie Strona zainwestowała wszystkie środki finansowe w zakup materiałów koniecznych do prowadzenia działalności w najbliższym sezonie. Jednakże, Skarżący nie przedstawił jakichkolwiek dokumentów, z których wynikałby zarówno Jego stan majątkowy, jak i wysokość uzyskanych przychodów oraz poniesionych kosztów w bieżącym okresie, co umożliwiałoby dokonanie przez Sąd stosownej oceny skutków braku wstrzymania wykonania decyzji. Twierdzenia strony niepoparte żadnymi dowodami nie mogą odnieść zamierzonego przez Skarżącego skutku, bowiem wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd może nastąpić jedynie na podstawie realnych okoliczności. W tej sytuacji wnioskodawca jest zobowiązany do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie stosownymi dokumentami swoich twierdzeń o konieczności udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W rezultacie, zdaniem Sądu, przedstawione przez Stronę okoliczności faktyczne nie wyczerpują przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Na obecnym etapie postępowania uznać je zatem należy za czysto teoretyczne i jako takie nie mogą one stanowić przesłanki motywującej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podatkowej. Strona nie przedstawiła żadnych przekonujących argumentów i dokumentów odnoszących się do stanu faktycznego sprawy, które można byłoby ocenić, jako okoliczności będące ustawowymi przesłankami, skutkującymi uwzględnienie wniosku. Co istotne, również z analizy akt administracyjnych nie wynika, aby takie przesłanki w sprawie występowały.

Należy również podkreślić, że "uszczerbek finansowy" ponoszony przez stronę w związku z regulowaniem zobowiązań podatkowych – nawet w znacznej wysokości - nie jest pojęciem tożsamym z groźbą wyrządzenia znacznej szkody w konsekwencji wykonania zaskarżonej decyzji, czy też tym bardziej spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Każda decyzja administracyjna zobowiązująca

do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest

to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1799/11, LEX nr 965117).

W tym stanie sprawy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak

w sentencji.

Wszystkie cytowane orzeczenia są dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl.