Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 602/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2004-09-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 620  Ochrona zdrowia, w tym sprawy dotyczące chorób zawodowych, zakładów opieki zdrowotnej, uzdrowisk, zawodu lekarza, pielęg
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: *Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jerzy Strzebińczyk Sędzia NSA - Anna Moskała Asesor WSA - Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca) Protokolant - Halina Rosłan po rozpoznaniu w dniu 17 września czerwca 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi J. P. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uiszczenia opłaty za czynności kontrolne I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. Ś. z dnia [...] nr [...]; II. zasądza od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. na rzecz strony skarżącej 10 zł ( słownie : dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; III. orzeka, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji nie mogą być wykonane. IV.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Nr [...] D. Wojewódzki Inspektor Sanitarny po rozpatrzeniu odwołania J. P. od decyzji z dnia [...] Nr [...] Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. Ś., zobowiązującej stronę do uiszczenia opłaty w wys. 20,10 zł za czynności kontrolne, przeprowadzone w kiosku spożywczo-przemysłowym w R. W. - działając na podstawie art.12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Inspekcji Sanitarnej (tekst jedn. Dz. U. Nr 90 poz. 575 z 1998r. z późniejszymi zmianami) oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. Nr 9 z 1980r. poz. 26 z późniejszymi zmianami) - utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy podniósł , iż strona została obciążona kosztami za czynności kontrolne przeprowadzone w dniu 10 grudnia 2001 r. przez przedstawiciela Powiatowej Inspekcji Sanitarnej w L. Ś. Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy o Inspekcji Sanitarnej za czynności wykonywane przez organy Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego nadzoru sanitarnego pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania. Opłaty ponosi osoba zobowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych. Ustawodawca jednocześnie określił, że nie pobiera się opłat za czynności kontrolne od osób odpowiedzialnych, jeżeli nie stwierdzono naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych, jednakże bezspornym w sprawie jest fakt, że podczas kontroli sanitarnej w kiosku spożywczo-przemysłowym w R. W. w dniu [...] ( protokół kontroli sanitarnej nr [...]) stwierdzono naruszenie obowiązujących wymagań określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dn. 28.02.2000 r. w sprawie warunków sanitarnych oraz zasad przestrzegania higieny przy produkcji i obrocie środkami spożywczymi, używkami i substancjami dodatkowymi dozwolonymi (Dz. U. Nr 30 poz. 377 z późn. zmianami). Zważywszy na przedstawione okoliczności zaskarżoną decyzję utrzymano w mocy.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego we Wrocławiu J. P. zarzuciła naruszenie art. 19, art. 35 § 1 , art. 37 § 2, art. 61 § 1 oraz art. 104 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 12 i art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1985 r. o Inspekcji Sanitarnej, podnosząc , że decyzja organu pierwszej instancji została wydana na podstawie protokołu z kontroli sanitarnej przy braku decyzji Inspektora Sanitarnego o naruszeniu wymagań higieniczno-sanitarnych.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi podtrzymując argumentację jaką zawarto w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Sygn. akt 3 II SA/Wr 602/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270). Wobec powyższego niniejsza skarga podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, jako rzeczowo i miejscowo właściwy. Po myśli art. 3 § 1 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - sądy te sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone ustawą , przy czym jak wynika z brzmienia art. 134 § 1 tej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną postawą prawną.

Rozpatrując stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy Sąd uznał , że wniesiona skarga jest zasadna.

Podstawą materialno-prawną zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 36. ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Inspekcji Sanitarnej (tekst jedn. Dz. U. Nr 90 poz. 575 z 1998r. z późn. zm.). Zgodnie z brzmieniem powołanego przepisu za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania, z zastrzeżeniem ust. 2. Opłaty ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych.

W przedmiotowej sprawie, jak wskazano w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji, co potwierdził także w swych ustaleniach organ odwoławczy , dając temu wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji - stronę skarżącą obciążono przedmiotową opłatą z tytułu stwierdzonych podczas kontroli sanitarnej w dniu 10 grudnia 2001 r. (w prowadzonym kiosku spożywczo-przemysłowym) naruszeń wymagań higieniczno-sanitarnych opisanych w protokole z tej kontroli nr [...]. Jak jednak wynika z rzeczonego protokołu - przedmiotowa kontrola sanitarna w istocie stanowiła rekontrolę do decyzji nr [...] z dnia [...]. Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Lwówku Śląskim, mocą której zobowiązano J. P. do usunięcia w terminie do dnia 30 listopada 2001 r. stwierdzonych uchybień sanitarnych w kiosku spożywczo-przemysłowym w R. W., tj. do zapewnienia :

1) wystarczającej ilości bieżącej wody zimnej i ciepłej zdatnej do picia

2

Sygn. akt 3 II SA/Wr 602/02

i na potrzeby gospodarcze w kiosku;

2) prawidłowych warunków do mycia i przechowywania drobnego sprzętu pomocniczego;

2) prawidłowych warunków do przechowywania sprzętu porządkowego;

3) właściwych warunków do przechowywania jednorazowych opakowań;

3) doposażenia obiektu w kompletną apteczkę pierwszej pomocy;

4) założenia książki kontroli sanitarnej;

4) zapewnienia prawidłowego przechowywania artykułów spożywczych z uwzględnieniem segregacji;

5) zapewnienia prawidłowego przechowywania artykułów spożywczych łatwo psujących się.

W toku tej rekontroli stwierdzono nieusunięcie przez skarżącą uchybień wynikających z pkt 1 i 7 opisanej decyzji - wówczas nieostatecznej z powodu wniesienia przez skarżącą odwołania. Jednakże w tej samej dacie , w której wydano decyzję w pierwszej instancji obciążającą J. P. kwotą 20, 10 zł z tytułu niewykonania nałożonych powinności , to jest w dniu 14 grudnia 2001 r. - organ ten podjął ( w trybie art. 155 Kpa) drugą decyzję o numerze [...] zmieniającą decyzję z dnia [...] w przedmiocie terminu wykonania powyższych obowiązków, ustanawiając w miejsce dotychczasowego , określonego na dzień 30 listopada 2001 r. - nowy termin z datą 28 lutego 2002 r. Okoliczność ta została całkowicie pominięta przez orzekające w sprawie organy.

W przedstawionym świetle - obciążanie strony skarżącej opłatą za czynności organu inspekcji sanitarnej wobec stwierdzenia istnienia w dalszym ciągu uchybień sanitarno - higienicznych, których termin usunięcia jednak jeszcze nie upłynął z woli tego organu wyrażonej decyzją jest działaniem godzącym w zasadę zaufania do organów administracji publicznej, sformułowanej w treści art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego. Należy uznać , iż skoro termin wykonania nałożonych na skarżącą mocą decyzji z dnia 22 listopada 200Ir. obowiązków został przedłużony - skarżąca nie była obowiązana do ich realizacji przed tym terminem , brak zatem podstaw prawnych do nakładania opłaty z omawianego tytułu na mocy art. 36 ust. 1 ustawy o Inspekcji Sanitarnej.

Jakkolwiek decyzja o zmianie terminu - z dnia [...] [...] z powodu rażącego naruszenia unormowanego przepisem artykułu 155 Kpa trybu wzruszania decyzji, ponieważ może on być zastosowany wyłącznie do decyzji ostatecznych, o czym mowa w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 września 2004 r. sygn. akt 3 II SA/Wr 601/02 - obarczona jest wadą , o której mowa w treści art. 156 § 1 pkt 2 Kpa, jednakże jako istniejąca w obrocie prawnym wywierała skutki prawne do czasu jej eliminacji z obrotu prawnego powołanym wyrokiem .

3

Sygn. akt 3 II SA/Wr 602/02

Odnosząc się do bliżej niesprecyzowanych zarzutów skargi Sąd nie podzielił jednak przekonania strony skarżącej o naruszeniu przepisów normujących właściwość rzeczową organów działających w sprawie. Organy prowadzące postępowanie w niniejszej sprawie tj. w pierwszej instancji Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. Ś. oraz jako organ odwoławczy D. Wojewódzki Inspektor Sanitarny działały stosownie do przepisu art. 12 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Inspekcji Sanitarnej ( Dz. U. Nr 90 z 1998 r. , poz. 575 ze zmianami), zgodnie z którymi to regulacjami w sprawach należących do zakresu zadań i kompetencji Inspekcji Sanitarnej, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, organem właściwym jest powiatowy inspektor sanitarny. W postępowaniu administracyjnym organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego -w stosunku do powiatowego inspektora sanitarnego jest wojewódzki inspektor sanitarny ( ust.2 pkt 1 art. 12 ). Zarzuty strony skarżącej są w tej materii chybione.

Z powyższych względów , na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzeczono jak w pkt I wyroku. Orzeczenie w pkt II i III wyroku znajduje uzasadnienie w przepisach art. 200 i art. 152 powołanej ustawy.