Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 70/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Pracownicy samorządowi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy: article: art. 11 ust. 1, art. 12, art. 13a ust. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 1282
law: Ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis (sprawozdawca), Protokolant: Ksawery Sobczak, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 15 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi K. G. przy udziale uczestnika A. W. na czynność Dyrektora Domu Pomocy Społecznej w L. z dnia [...] listopada 2021 r. w przedmiocie rozstrzygnięcia naboru na wolne stanowisko urzędnicze poprzez zakończenie procedury naboru oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

K. G. wniosła skargę na czynność Dyrektora Pomocy Społecznej w Legnickim Polu, dotyczącą rozstrzygnięcia naboru na wolne stanowisko urzędnicze kierownika zespołu.

W treści skargi skarżąca podała, że ogłoszeniem z dnia 5 października 2021 r. Dyrektor Pomocy Społecznej w Legnickim Polu ogłosił nabór na wolne stanowisko urzędnicze kierownika zespołu Domu Pomocy Społecznej. Ogłoszenie to umieszczone zostało m.in. w Biuletynie Informacji Publicznej. Skarżąca przystąpiła do otwartego naboru zgłaszając swoją aplikację. Skarżąca przeszła pozytywnie I etap naboru, tj. test, a także przystąpiła do drugiego etapu, tj. rozmowy kwalifikacyjnej.

Skarżąca w skardze zarzuca, że już na wstępnym etapie weryfikacji zgłoszeń nie dopełniono regulaminowych obowiązków związanych z analizą i prawidłowym sporządzeniem listy kandydatów. W tym kontekście podnosi, że alfabetyczna lista kandydatów, która, zgodnie z regulaminem powinna być sporządzona po zapoznaniu się przez komisję rekrutacyjną ze złożonymi przez tych kandydatów aplikacjami w sprawie nie została sporządzona, a tym samym i podpisana przez komisję, co stawia pod znakiem zapytania kwestię tego, czy komisja w ogóle dokonała analizy zgłoszeń kandydatów, zgodnie z § 7 regulaminu. Skarżąca zwraca uwagę, że w sprawie lista alfabetyczna kandydatów została podpisana tylko przez jedną osobę, która co prawda formalnie jest członkiem komisji, niemniej podpisała się jako zastępca Dyrektora, a nie członek komisji, podczas gdy Zastępca Dyrektora DPS członkiem komisji rekrutacyjnej nie był. Zarzuty skargi koncentrują się także na wykazaniu nieprawidłowości dotyczącej sposobu punktowania kandydatów podczas rozmowy kwalifikacyjnej, czyli II etapu naboru. Skarżąca nieprawidłowości te odnosi do zarzutu przyznania większej niż regulaminowa ilości punktów podczas tej rozmowy (po 20 punktów przez każdego członka komisji zamiast po 10). Zaznacza przy tym jednocześnie, że podnoszonych w tej kwestii okoliczności nie sposób zweryfikować w oparciu o opublikowane wyniki naboru. Z informacji o wynikach wyboru nie wynika bowiem to, ile punktów otrzymał kandydat, który uzyskał pozytywną opinię komisji. Skarżąca podnosi w tym miejscu, że w innych postępowaniach konkursowych umieszczane były tego rodzaju dane i wynikało z nich, że limit punktacji podczas rozmowy kwalifikacyjnej sięgał 60 punktów. Z kolei, taki limit punktacji nie jest zgodny z § 11 ust. 4 regulaminu, gdzie jest mowa o tym, że każdy członek komisji może przyznać kandydatowi nie więcej niż 10 punktów (skarżąca wskazuje, że skoro było 3 członków komisji, to suma możliwych do uzyskania punktów powinna wynosić 30 (o polowe mniej). W efekcie, jak podniosła skarżąca, zastosowana prawdopodobnie przez organ skala punktacji podczas rozmowy kwalifikacyjnej jest sprzeczna z regulaminem, a zatem i wadliwa w sposób rzutujący na wynik postępowania. Zdaniem skarżącej, zarzut ten może świadczyć o niekonkurencyjnym przeprowadzeniu naboru, wobec zmiany zasad jego przeprowadzania już po ogłoszeniu konkursu.

W ramach kwestionowania przyjętego w toku naboru systemu punktacji strona odwołała się do treści § 10 ust. 2 i ust. 4 regulaminu zwracając uwagę, że z treści pierwszego z powołanych przepisów wynika, że "każde pytanie w teście kwalifikacyjnym ma odpowiednią skalę punktową od 0 do 1". Z kolei, drugi z powołanych przepisów stanowi, że każdy z członków komisji rekrutacyjnej podczas rozmowy przyznaje kandydatowi punkty w skali od 0 do 10". Zestawiając brzmienie obu regulacji strona wskazała, że w przypadku rozmowy kwalifikacyjnej należy przyjąć, że skala punktacji dotyczy tu całej rozmowy kwalifikacyjnej (w przepisie § 10 ust. ust. 4 regulaminu brak jest wskazania, że skala punktacji dotyczy każdego z pytań z osobna), a zatem brak jest podstaw do multiplikowania punktów i przyznawania ich za każde pytanie. Tymczasem, wedle przypuszczeń skarżącej w toku odbytej w ramach naboru rozmowy kwalifikacyjnej zastosowano odmienną punktację oceniając każde z zadanych pytań osobno, a nie całościowo rozmowę. Zdaniem strony, tak przeprowadzony nabór świadczy o braku otwartości i konkurencyjności, albowiem został on przeprowadzony w oparciu o inne zasady niż to wynikało z ogłoszenia o naborze. Strona uzupełniająco dodała, że analogiczną ocenę tego typu postępowania zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sprawach o sygn. IV SA/Wr 317/21, IV SA/Wr 318/21 i IV SA/Wr 439/21, dotyczących konkursów przeprowadzonych przez ten sam organ.

Podniesione w skardze zarzuty odnoszą się także do samego uzasadnienia dokonanego wyboru, które – jak to oceniła skarżąca – sprowadza się w istocie jedynie do konstatacji, że komisja pozytywnie oceniła kandydaturę A. Z., a kandydatka spełnia wymogi, nie podając przy tym żadnych danych/ocen indywidualizujących kandydatkę, która została wybrana w naborze. Brak jest zatem merytorycznego uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia i przesłanek przemawiających za pozytywną oceną kandydatki (odnoszących się konkretnie do jej predyspozycji/umiejętności). Skarżąca podnosi także, że informacja o wynikach naboru nie wskazuje nawet liczby punktów uzyskanych przez wybranego kandydata w ramach testu i rozmowy. Wskazuje przy tym, że w myśl art. 15 ust. 2 pkt 4 ustawy o pracownikach samorządowych oraz tożsamego treściowo § 15 ust. 2 pkt 4 regulaminu informacja o wyniku naboru powinna zawierać "uzasadnienie dokonanego wyboru albo uzasadnienie nierozstrzygnięcia naboru na stanowisko". W ocenie strony, wyczerpujące uzasadnienie wyniku naboru ma znaczenie w świetle § 11 ust. 1 i 2 regulaminu określającego cele rozmowy kwalifikacyjnej oraz tego, co w ramach rozmowy kwalifikacyjnej powinno być badane przez komisję (tu wymieniła strona takie kwestie jak – predyspozycje i umiejętności, posiadaną wiedza, zakres odpowiedzialności i obowiązków na poprzednim stanowisku pracy, cele zawodowe kandydata).

Zdaniem strony, sposób uzasadnienia dokonanego wyboru kandydata nie spełnia wymogów otwartości procedury konkursowej. Brak jest bowiem możliwości weryfikacji tego jakie umiejętności i kwalifikacje kandydata zostały ocenione, jak była ocen tych umiejętności, ile punktów uzyskał kandydat.

Zastrzeżenia strony budzą także poszczególne czynności podejmowane podczas naboru, a nade wszystko treść protokołu z przeprowadzonej rozmowy kwalifikacyjnej. W ocenie skarżącej, sporządzony przez komisję protokół jest nader lakoniczny, zadawane kandydatom pytania nie korelowały w pełni z ogłoszeniem o naborze i wymaganiami (zarówno tymi koniecznym i jak i dodatkowymi), nadto, nie pozwalały za zbadanie w pełni aspektów, o których mowa w § 11 ust. 2 regulaminu. Strona podkreśliła, że protokół powinien odnosić się także do celów jakie stawia się rozmowie kwalifikacyjnej. W rozwinięciu tej argumentacji skarżąca zwróciła uwagę, że protokół powinien zawierać szereg wymagań określonych m.in. w art. 14 ust. 2 pkt 3 i 4 ustawy, co w sprawie nie zostało dopełnione. Zaznaczyła również, że wymogi protokołu powinny być skorelowane z treścią regulaminu, gdzie w § 11 ust. 2 wprost wskazano jakie są cele rozmowy kwalifikacyjnej.

W podsumowaniu obszernej argumentacji skargi skarżąca wnosząc o stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności podniosła, że procedura konkursowa została przeprowadzona w sposób nierzetelny, niejasny, nieprzejrzysty, z rażącym naruszeniem prawa tj. ustawy i regulaminu. Zdaniem strony, w sprawie brak jest obiektywnej możliwości weryfikacji wyników postępowania, w tym możliwości ustalenia, czy konkurs został przeprowadzony prawidłowo. Przeprowadzone w ten sposób postępowanie narusza zasadę – pogłębiania zaufania do organów, praworządności, nadto również zasadę – konkurencyjności i jawności prowadzonego naboru.

Końcowo skarżąca podniosła, że Dyrektor DPS wprowadził także dodatkowy regulamin, związany z procedurą przetwarzania danych osobowych kandydatów do pracy w domu Pomocy Społecznym kierowanym przez tego Dyrektora (zarządzenie nr 57/2020 z dnia 17 grudnia 2020 r.), którego regulacje mogą pozostawać w sprzeczności z przepisami ustawy o pracownikach samorządowych, albowiem regulamin ten ogranicza czas przechowywania danych, co może wpływać na brak rzeczywistej możliwości kontroli poprawności przeprowadzonych konkursów w trybie sądowo-administracyjnym lub administracyjnym oraz uniemożliwiać dostęp do informacji publicznej.

Formułując zarzuty skargi strona wskazała na naruszenie:

1. art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych w zw. z § 11 regulaminu naboru na wolne stanowiska urzędnicze (Zarządzenie nr 42/2019, dalej: regulamin naboru) - poprzez przeprowadzenie postępowania konkursowego (naboru) w sposób wadliwy, niekonkurencyjny, nieotwarty, nieweryfikowalny, niejawny bez zachowania obiektywnych kryteriów co do wyboru kandydatów na stanowisko urzędnicze (naruszenie zasady przejrzystości) - polegające zwłaszcza na:

a) zastosowaniu wadliwej punktacji za etap rozmowy kwalifikacyjnej - poprzez przyjęcie, iż możliwe do uzyskania jest 60 pkt, w sytuacji, gdy z regulaminu naboru wynika o połowę mniejsza maksymalna liczba punktów możliwa do zdobycia (30) przy komisji liczącej 3 członków - brak informacji w wynikach naboru co do ilości punktów osiągniętych przez kandydata;

b) przeprowadzenie rozmowy kwalifikacyjnej z naruszeniem opisanego w § 11 ust. 2 pkt 4 regulaminu naboru sposobu, a to wobec braku zweryfikowania w jej trakcie celów zawodowych kandydata;

c) sporządzeniu uzasadnienia informacji o zakończonym naborze i jego wynikach w taki sposób, iż nie wskazuje ono, by zweryfikowano cele rozmowy kwalifikacyjnej oraz zagadnienia jakie winna komisja rekrutacyjna zbadać w toku w/w rozmowy (zgodnie z regulaminem naboru);

2. § 7 i 8 regulaminu naboru poprzez brak przeprowadzenia przez komisję rekrutacyjną prawidłowej wstępnej selekcji kandydatów i sporządzenia w tym zakresie listy kandydatów;

3. art. 11 ust. 1 w zw. z art. 12 ust. 1 ustawy poprzez przeprowadzenie postępowania na stanowisko urzędnicze, które nie było wolne;

4. art. 13a ust. 1 i 14 ustawy - poprzez przeprowadzenie postępowania konkursowego w sposób wadliwy, nierzetelny, nieweryfikowalny oraz nieobiektywny - a to poprzez prawdopodobne przyjęcie wadliwej skali punktacji za rozmowę kwalifikacyjną (analogicznie jak w postępowania będących przedmiotem spraw prowadzonych przez WSA we Wrocławiu do sygn. akt IV SA/Wr 317/21, IV SA/Wr 318/21, IV SA/Wr 439/21);

4. art. 14 ust. 2 ustawy - poprzez brak należytego przeprowadzenia rozmowy kwalifikacyjnej i brak należytego sporządzenia protokołu z przeprowadzanego naboru, nade wszystko wobec braku uwzględnienia w nim (oraz prowadzonej rozmowie kwalifikacyjnej) okoliczności, o których mowa w § 11 ust. 2 regulaminu naboru (w szczególności w zakresie weryfikacji celów zawodowych kandydata);

5. art. 6 k.p.a. oraz art. 8 k.p.a. - poprzez przeprowadzenie przez organ postępowania o nabór na stanowisko urzędnicze z naruszeniem zasady praworządności i pogłębiania zaufania do władzy publicznej polegające zwłaszcza na:

a) przyjęciu wadliwej skali ocen za rozmowę kwalifikacyjną (0 - 60 punktów), podczas, gdy w myśl regulaminu naboru skala to: 0-30 punktów (przy 3 członkach komisji);

b) braku jasnego, pełnego, rzetelnego oraz obiektywnego i weryfikowalnego podania przyczyn, z powodu których podjęto w ramach naboru takie a nie inne decyzje (wadliwość uzasadniania niewskazująca na sposób przeprowadzenia postępowania konkursowego oraz rzeczywistych przyczyn podjętych decyzji);

6. art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 15 ust. 2 pkt 4 ustawy poprzez sporządzenie uzasadnienia czynności w sposób uniemożliwiający przeprowadzenie poprawności postępowania, w tym ustalenie jakie wyniki osiągnęła osoba wybrana na wolne stanowisko urzędnicze w toku prowadzonego naboru, co czyni uzasadnienie dokonanego wyboru niepełnym, nieweryfikowalnym, niepozwalającym ustalić jaki wynik osiągnęła wybrana osoba.

Mając wskazane zarzuty na strona wniosła o:

1. stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności;

2. zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, w wysokości wedle norm prawem przepisanych.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor DPS wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., a z ostrożności procesowej organ ten wniósł także o oddalenie skargi.

Zdaniem organu, wniesioną przez stronę skargę ocenić należy za niedopuszczalną, albowiem nabór na wolne stanowisko urzędnicze nie ma charakteru indywidualnego aktu administracyjnego w rozumieniu art. 3 pkt 2 pkt 1 p.p.s.a. (nie odnosi się bowiem do skonkretyzowanego podmiotu w kontekście jego praw i obowiązków) i z tych samych względów nie ma on charakteru innego aktu czy czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W rozwinięciu tego wątku organ wskazał, że wszystkie czynności które dokonywane są w ramach naboru na pracownika samorządowego mają charakter wewnętrznego postępowania pracodawcy, nawet jeżeli są regulowane przez prawo powszechnie obowiązujące. Organ podniósł, że nabór (rekrutacja) jest zespołem nie władczych czynności z zakresu prawa pracy (poprzedzających ewentualne zatrudnienie), a nie z zakresu administracji publicznej.

Wnosząc z ostrożności procesowej o oddalenie skargi organ ten natomiast wskazał, że nabór na wolne stanowisko urzędnicze odbył się zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa, jak również, zgodnie z aktami wewnętrznymi. Organ odnotował, że skarżąca od 2021 r. regularnie uczestniczy we wszystkich postępowaniach konkursowych przeprowadzanych przez DPS w Legnickim Polu na wolne stanowiska kierownicze, niezależnie od stawianych na tych stanowiskach wymagań (tu jako przykład organ podał konkurs na kierownika techniczno-gospodarczego). Następnie, wynik tych konkursów skarżąca kwestionuje przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, co w ocenie organu ma w zamyśle skarżącej wywołać sparaliżowanie lub utrudnienie funkcjonowania tego DPS-u.

W ramach polemiki merytorycznej ze skargą organ zaprzeczył wskazywanemu przez skarżącą sposobowi punktacji podczas rozmowy kwalifikacyjnej i wskazał, że stosowana przez organ początkowo punktacja - taka jaką opisuje ją strona w skardze obecnie nie jest już przez ten organ praktykowana, niezrozumiałym jest zatem powielany przez skarżącą w kolejnych postępowaniach konkursowych zarzut tego rodzaju. Organ zakwestionował również twierdzenia skarżącej jakoby na etapie rozmowy kwalifikacyjnej obowiązywał wymóg zdobycia przez uczestnika ponad połowy punktów. Odnosząc się do podnoszonych w skardze kwestii udziału w poszczególnych konkursach – R. P. i A. W. (który według skarżącej mógł świadczyć o pewnej swoistej umowie tych osób co do tego która z nich weźmie udział w takim a nie innym konkursie) organ zwrócił uwagę, że nabór na wolne stanowisko urzędnicze jest postępowaniem otwartym i dobrowolnym, a organ nie ma żadnego wpływu na ilość i treść składanych aplikacji. Dyrektor DPS zapewnił, że we wszystkich konkursach w jakich uczestniczyła strona rozwiązywała ona ten sam test co pozostali uczestnicy, nigdy jednak nie uzyskała wyniku nawet w stopniu zbliżonym do merytorycznych ocen uzyskiwanych przez innych kandydatów. Organ zaprzeczył również zarzutom skarżącej jakoby przeprowadzono nabór na stanowisko, które nie było wolne. W tym kontekście podniósł, że skarżąca nie wskazuje żadnych argumentów które mogłyby potwierdzić ten zarzut.

W ramach podjętej polemiki ze skargą organ zarzucił także, że przepisy prawa nie określają tego jak długie ma być uzasadnienie informacji o wynikach naboru na wolne stanowisko urzędnicze. Podkreślił, że organ mając na uwadze cel procedury konkursowej, jakim jest wyłonienie najlepszego kandydata na dane stanowisko, wybrał osobę, która uzyskała największą liczbę punktów; która w największym stopniu spełniła kryteria naboru i której kandydatura dawała najlepsze gwarancje na prawidłowe wykonywanie zadań na stanowisku kierownika zespołu.

Wskazał, że strona uzyskała 12 punktów w teście i 19 podczas rozmowy kwalifikacyjnej, podczas gdy osoba wybrana uzyskała odpowiednio – 16 oraz 30 punktów.

W nawiązaniu do zarzutów skarżącej organ podniósł także, że nie zasługuje na uwzględnienie stanowisko strony odnośnie do braku sporządzenia listy kandydatów. Wskazał, że taka lista została sporządzona, a regulamin nabór nie wprowadza obowiązku podpisania listy kandydatów przez wszystkich członków komisji.

W piśmie z dnia 5 maja 2021 r. skarżąca rozwinęła swoje stanowisko w sprawie, zażądała akt osobowych A. Z. celem zweryfikowania od kiedy to stanowisko było wolne, podnosząc że konkurs doprowadził do wyboru tej samej osoby na to stanowisko,

Zarzuciła również że w aktach sprawy brak jest oświadczeń członków komisji co do tego że nie zachodzą okoliczności prawne lub faktyczne mogące budzić uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności (zawarte są tylko oświadczenia dotyczące pokrewieństwa/powinowactwa) skarżąca zarzuca również, że członkowie komisji byli jednocześnie członkami komisji antymobbingowej, która w okresie do 22 czerwca 2021 r. do 25 stycznia 2022 r. rozpoznawała skargi skierowana przeciwko skarżącej.

W piśmie z dnia 11 lipca 2022 r. swoje stanowisko zajęła również A. W. –Zienkiewicz podnosząc, że w trakcie prowadzonego naboru wykazała się dużą wiedzą dotyczącą zagadnień z zakresu ustawy o pomocy społecznej, ustawy o pracownikach samorządowych oraz kodeksu pracy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest odnieść się do podniesionego w odpowiedzi na skargę zarzutu niedopuszczalności skargi oraz związanego z tym zarzutem wniosku organu o jej odrzucenie. Nie podzielając stanowiska organu w tym zakresie Sąd zwraca uwagę, że w orzecznictwie sądów administracyjnych za ugruntowany uznać należy pogląd, że rozstrzygnięcie o naborze na wolne stanowisko urzędnicze, podjęte na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych jest aktem w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: p.p.s.a.), albowiem pochodzi ono od organu i rozstrzyga o prawach kandydata (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 2966/15).

Podzielając to stanowisko Sąd stwierdza, że postępowanie konkursowe (rekrutacyjne) zmierzające do wyłonienia kandydata na stanowisko urzędnicze jest postępowaniem z zakresu administracji publicznej (sytuacja prawna uczestników konkursu jest kształtowana w drodze jednostronnych władczych rozstrzygnięć podejmowanych przez organ administracji publicznej), a jego wynik podlega kontroli sądu administracyjnego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 sierpnia 2022 r., sygn. akt III SA/Gd 240/22 i powołane tam orzecznictwo).

Ponieważ zaskarżona informacja o wyniku naboru kończy postępowanie rekrutacyjne i stanowi czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. to należało w konsekwencji przyjąć, że podlega ona kognicji sądu administracyjnego. Stanowisko organu wyrażone w odpowiedzi na skargę a ukierunkowane na wykazanie niedopuszczalności skargi w sprawie ocenić zatem należało jako chybione.

Dokonując merytorycznej kontroli zaskarżonej czynności Sąd w ramach uwag wstępnych zauważa, że w sprawie, w sytuacji skutecznego zaskarżenia przez stronę wyniku postępowania rekrutacyjnego zadaniem Sądu było ustalenie, czy postępowanie rekrutacyjne zapoczątkowane ogłoszeniem o naborze z dnia 5 października 2021 r. , które prowadziło do wyniku ogłoszonego w dniu 29 listopada 2021 r. , zostało przeprowadzone zgodnie z odpowiednimi przepisami ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych, regulaminem naboru na wolne stanowisko urzędnicz, stanowiącym załącznik d zarządzenia Dyrektora Pomocy Społecznej w Legnickim Polu nr 42/2019 z dnia 3 grudnia 2019 r., jak i poszanowaniem zasad rządzącym się tym postępowaniem.

Co również wymaga odnotowania na wstępie, choć poszczególne etapy postępowania rekrutacyjnego nie mogą być odrębnie zaskarżone, ich przeprowadzenie zgodnie z obowiązującymi przepisami w oczywisty sposób jest kontrolowane przez Sąd w ramach zgodności z prawem wyniku postępowania rekrutacyjnego.

Co w sprawie ważne i do czego nawiązują zarzuty skargi, postępowanie w sprawie naboru na stanowisko urzędnicze posiada postać sformalizowanego postępowania rekrutacyjnego opartego na zasadach – konkurencyjności, otwartości, jawności i przejrzystości.

Konkurencyjność naboru ma doprowadzić do wyłonienia najlepszego kandydata.

Zasada otwartości oznacza, że do konkursu mogą przystąpić wszyscy zainteresowani.

Zasada jawności określa obowiązek ogłaszania niektórych informacji z naboru, bądź też na traktowaniu ich jako informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

Natomiast zasada przejrzystości oznacza, że postępowanie prowadzone jest według jasnych reguł, pozwalających ocenić, na ile proces rekrutacji zapewnił zatrudnienie najlepszego kandydata.

Zdaniem Sądu, nabór w sprawie został przeprowadzony w sposób zapewniający zachowanie tych zasad. W sprawie nie zostały naruszone także inne przepisy w sposób, które dawałyby podstawy do oceny, że uchybienie miało wpływ na wynik sprawy.

Jednym z głównych zarzutów skargi był zarzut, że na stronie BIP nie został opublikowany pełny tekst regulaminu naboru w sposób umożliwiający zapoznanie się z tym całościowym tekstem. Chodziło mianowicie o trudności w zapoznaniu się z treścią załącznik nr 9 do tego regulaminu, który zgodnie z argumentacją strony nie został opublikowany w dziale dotyczącym naboru, ale "został "ukryty" pośród innych dziesiątek Zarządzeń Dyrektora, co [...] czyni nabór nieotwartym i niekonkurencyjnym, albowiem nie wszystkim kandydatom są znane jego zasady".

Sąd potwierdza trudności w odnalezieniu treści załącznika nr 9 regulaminu na stronie BIP, niemniej nie może pominąć dowodu jaki w toku postępowania przed Sądem dostarczył organ, a z którego wynika, że strona zapoznała się z treścią tegoż załącznika w drodze obiegowego zapoznania się przez pracowników z treścią tego załącznika. Co w sprawie trzeba zaakcentować, strona, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie kwestionowała faktu, że istotnie zapoznała się z treścią załącznika nr 9 w sposób wskazywany przez organ. Podniosła natomiast, że dowód ten stanowiący załącznik do pisma organu z dnia 28 października 2021 r. powinien zostać zwrócony w trybie art. 66 § 1 p.p.s.a. Sądowi znana jest treść art. 66 § 1 p.p.s.a., niemniej, w okolicznościach faktycznych sprawy, mając na uwadze wagę tego dowodu, a także mając również na względzie możliwość zwrócenia się przez Sąd o ten dowód do organu z urzędu (skoro Sąd dowiedział się już o jego istnieniu z pisma organu), skład orzekający w sprawie w ramach ekonomiki postępowania postanowił oddalić wniosek pełnomocnika strony o zwrot pisma organu z dnia 28 października 2021 r. wraz załącznikiem. Przedstawione dotąd fakty pozwalają uznać, że stronie znana była treść załącznika nr 9 przed przystąpieniem do naboru, a zatem chybiona jest jej argumentacja ukierunkowana na wykazanie, że nie były jej znane wszystkie zasady naboru.

Na marginesie tej części rozważań należy wskazać, że jak wynika z treści załącznika nr 9 do regulaminu, w treść tego dokumentu została opisana procedura przetwarzania danych osobowych kandydatów do pracy w Domu Pomocy Społecznej w Legnickim Polu.

Sąd nie podzielił również zasadności stanowiska strony w części dotyczącej wykazania, że dowodem na naruszenie wskazywanych w skardze zasad naboru jest okoliczność, że członkowie komisji rekrutacyjnej, tj. A. B., M. M. i E. B. były jednocześnie członkami komisji antymobbingowej, która rozpatrywała skargi na skarżącą. Analizując ten zarzut Sąd doszedł do przekonania, że sama obecność tych osób w dwóch prowadzonych równolegle komisjach, tj. w sprawie naboru i antymobbingowej nie przesądza jeszcze o tym, że przeprowadzony z udziałem tych osób nabór na wolne stanowisko urzędnicze nie odpowiadał standardom zachowania wymogu otwartości, przejrzystości i konkurencyjności. W ocenie Sądu, w sprawie akta sprawy nie potwierdzają a i strona nie wykazała tego, by udział wspomnianych osób w komisji rekrutacyjnej w jakikolwiek sposób rzutował na wynik naboru w sposób niekorzystny dla strony. W aktach sprawy brak jest dowodów wskazujących w najmniejszym stopniu na to, by wymienione osoby nie kierowały się zasadami obiektywizmu wobec skarżącej. Dowodu na te okoliczność nie dostarczyła także sama skarżąca. Podobnie, w sprawie nie wykazano, by z uwagi na przynależność strony do związków zawodowych członkowie komisji nie byli bezstronni wobec skarżącej. Okoliczności podnoszone przez stronę a dotyczące A. S. nie pozostają w związku ze sprawą, która dotyczy naboru na wolno stanowisko urzędnicze.

Podobnie, do oczekiwanego przez stronę skutku nie mógł doprowadzić zarzut skargi ukierunkowany na wykazanie, że przeprowadzone postępowanie nie spełnia wymogów regulaminowych, o których mowa w § 3 ust. 5 in fine regulaminu z uwagi na brak adekwatnych oświadczeń członków komisji.

W nawiązaniu do tego zarzutu wskazać trzeba, że zgodnie z powołaną normą regulaminu, w pracach Komisji nie może uczestniczyć osoba, która jest małżonkiem lub krewnym albo powinowatym do drugiego stopnia włącznie osoby, której dotyczy postępowanie rekrutacyjne, albo pozostaje wobec niej w takim stosunku prawnym lub faktycznym, że może to budzić uzasadnione wątpliwości co do jej bezstronności.

Norma z § 3 ust. 6 regulaminu stanowi z kolei, że przed przystąpieniem do prac członkowie Komisji składają oświadczenie o braku powiązań wymienionych w pkt 5 § 3.

Z akt sprawy wynika, że każdy z członków Komisji (A. B., M. M., E. B.) złożył jednobrzmiące w swej treści oświadczenie co do tego, że nie jest on spokrewniony ani spowinowacony do drugiego stopnia włącznie z kandydatami przystępującymi do konkursu na stanowisko kierownika zespołu.

Istotnie, jak zarzuca skarżąca, w aktach sprawy brak jest oświadczeń poszczególnych członków Komisji odnośnie do niepozostawania przez nich w takim stosunku prawnym lub faktycznym względem osoby, której dotyczy postępowanie rekrutacyjne, że mogłoby to budzić uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w postępowaniu. Uchybienie to, wobec braku podniesienia ze strony skarżącej jakichkolwiek okoliczności mogących wskazywać na istnienie tego rodzaju stosunków, a co za tym idzie, wobec braku choćby najmniejszej wątpliwości co do bezstronności członków Komisji z uwagi na tego rodzaju związki z osobami biorącymi udział w rekrutacji, ocenić należało za niemające wpływu na wynik na wynik sprawy.

Tytułem przypomnienia w sprawie trzeba wskazać, że w sprawie strona pozytywnie przeszła etap wstępnej selekcji kandydatów (pod kątem spełnienia warunków formalnych). Następnie, strona pozytywnie przeszła I etap naboru, a także przystąpiła do drugiego etapu naboru – rozmowy kwalifikacyjnej.

Wbrew zarzutom skargi. Sąd nie dopatrzył się w sprawie naruszenia § 3 ust. 1 w zw. z § 7 i 8 regulaminu. Z akt sprawy wynika, że komisja rekrutacyjna dokonała analizy dokumentów aplikacyjnych kandydatów i sporządziła listę kandydatów, którzy spełniali wymagania formalne. Zgodnie z § ust. 3 regulaminu, wzór listy stanowi załącznik do regulaminu, z którego wynika, że listę podpisuje przewodniczący komisji rekrutacyjnej. W sprawie nie ma jest kwestionowane, że A. B. była przewodnicząca komisji, a sam fakt posłużenia się przez nią pieczątką zastępcy Dyrektora nie oznacza w świetle powyższych ustaleń, że pod listą podpisała się osoba nieuprawniona.

Sąd nie dostrzegł nieprawidłowości na I etapie konkursu czyli testu kwalifikacyjnego (niesporne), a także nie stwierdził nieprawidłowości przy przeprowadzeniu oraz dokonaniu oceny drugiego etapu, tj. rozmowy kwalifikacyjnej, co strona usiłowała wykazać w skardze.

W ocenie Sądu, organowi nie można zarzucić żadnych uchybień na etapie przeprowadzenia drugiego etapu naboru, tj. rozmowy kwalifikacyjnej. W szczególności, Sąd nie zgadza się ze stanowiskiem skarżącej jakoby pytania zadane osobom biorącym udział w naborze nie korelowały z ogłoszeniem o naborze (i wymaganiami) oraz nie pozwalały ocenić w pełni aspektów, o jakich mowa w § 11 ust. 2 regulaminu.

Nabór, do którego odnoszą się zarzuty skargi, został ogłoszony i przeprowadzony na stanowisko kierownika zespołu działu terapeutyczno-opiekuńczego.

W punktach 1, 2 i 3 ogłoszenia o naborze z dnia 5 października 2021 r. pomieszczony zostały odpowiednio: wymagania niezbędne (punkt 1), wymagania dodatkowe (punkt 2) oraz zakres zadań wykonywanych na tym stanowisku (3).

Zgodnie z powołanym wcześniej § 11 regulaminu, celem rozmowy kwalifikacyjnej jest nawiązanie bezpośredniego kontaktu z kandydatem i weryfikacja informacji zawartych w aplikacji (ust. 1). Rozmowę kwalifikacyjną (ust. 2.) przeprowadza się w sposób pozwalający zbadać:

1) predyspozycje i umiejętności kandydata gwarantujące prawidłowe wykonywanie powierzonych obowiązków;

2) posiadanie wiedzy na temat jednostki, w której ubiega się o stanowisko;

3) obowiązki i zakres odpowiedzialności na stanowiskach zajmowanych poprzednio przez kandydata;

4) cele zawodowe kandydata.

W ocenie Sądu, analiza przebiegu rozmowy kwalifikacyjnej przeprowadzonej z uczestnikami naboru (skarżącą oraz A. W.), tj. treść zadawanych pytań, a także wynikająca z protokołu naboru opisowa ocena zaprezentowania się w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej kandydata który został wybrany na to stanowisko (wypowiedzi klarowne, spójne, merytoryczne, uporządkowane, rzeczowe, wykazanie znajomości pracy na aplikowanym stanowisku, posiadane predyspozycje do pracy na aplikowanym stanowisku, duża znajomość z zakresu zarządzania zespołem, zasad przeprowadzania kontroli wewnętrznych) wskazuje, że etap rozmowy kwalifikacyjnej miał na celu zbadanie przesłanek z § 11 ust. 2 regulaminu.

Nieuzasadniony był także zarzut skargi dotyczący zastosowania przez komisję wadliwej skali ocen za rozmowę kwalifikacyjną (od 0 do 60 punktów). Prezentowane w skardze stanowisko w tym zakresie nie znajduje potwierdzenia w aktach administracyjnych sprawy, z których wynika, że w toku rozmowy kwalifikacyjnej z kandydatami Komisja stosowała punktację odpowiadającą treści § 11 ust. 4 regulaminu, tj. 0-10 punktów za każdy zestaw pytań zadanych przez jednego członka Komisji, co przy 3 członkach Komisji potencjalnie dawało możliwość uzyskania maksymalnego wyniku 30 punktów za rozmowę kwalifikacyjną. Ze znajdującej się w aktach sprawy karty oceny kandydatów z rozmowy kwalifikacyjnej przeprowadzonej w dniu 26 listopada 2021 r. wynika, że za odpowiedź udzieloną na dwa pytania zadane przez A. B. (przewodnicząca komisji) skarżąca otrzymała w sumie 6 punktów; odpowiadając na dwa pytania zadane przez M. M. (członka komisji) otrzymała w sumie 5 punktów, a odpowiadając na dwa pytania zadane przez E. B. (sekretarza komisji) otrzymała w sumie 8 punktów, co łącznie dało wynik 19 punktów z rozmowy kwalifikacyjnej.

Z kolei w toku etapu rozmowy kwalifikacyjnej A. W. za odpowiedź udzieloną na dwa pytania zadane przez A. B. (przewodnicząca Komisji) otrzymała w sumie 10 punktów; odpowiadając na dwa pytania zadane przez M. M. (członka Komisji) otrzymała w sumie 10 punktów, a odpowiadając na dwa pytania zadane przez E. B. (sekretarza Komisji) także otrzymała w sumie 10 punktów, co łącznie dało wynik 30 punktów z rozmowy kwalifikacyjnej.

Zawarta w analizowanej karcie ocena, jaką kandydaci uzyskali w toku rozmowy kwalifikacyjnej koresponduje z punktacją widniejącą pod opisem odpowiedzi jakie kandydaci udzielili na każde z zadanych im pytań przez poszczególnych członków Komisji.

Odnosząc się do stanowiska strony akcentującej, że tego błędną (sprzeczną z regulaminem) praktykę oceniania etapu rozmowy kwalifikacyjnej organ stosował także w poprzednich naborach( co zakwestionował Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpatrując skargi strony w tym zakresie) trzeba odnotować, że wyjaśnienia organu odnośnie do dostosowania punktacji z rozmowy kwalifikacyjnej do zapisów regulaminu w obecnie przeprowadzonym naborze korespondują z dokumentacją z naboru. Podsumowując ten wątek stwierdzić trzeba, zastosowana przez organ punktacja na etapie rozmowy kwalifikacyjnej (w toku której każdy członek Komisji mógł przyznając kandydatowi w sumie 10 punktów (tj. za odpowiedź udzieloną na oba pytania) jest zgodna z zapisem § 11 ust. 4 regulaminu, w myśl którego, każdy członek Komisji Rekrutacyjnej podczas rozmowy przyznaje kandydatowi punkty w skali od 0 do 10. W ocenie Sądu, nieuzasadniony był również zarzut skargi dotyczący kryterium konieczności uzyskania co najmniej połowy punktów z rozmowy kwalifikacyjnej. Zarzut sprzeczności z regulaminem punktacji jaka zastosował organ na etapie rozmowy kwalifikacyjnej jest zatem zupełnie pozbawiony podstaw.

Zdaniem Sądu, nie mogą zasługiwać na akceptację zarzuty skarżącej odnośnie do nieweryfikowalności sposobu oceniania odpowiedzi kandydatów na poszczególne pytania, zadane przez M. M. i A. B.. W opisie oceny sporządzonej przez A. B. w odniesieniu do wypowiedzi skarżącej, członek komisji wskazał, że odpowiedź na pierwsze pytanie była chaotyczna, i nieuporządkowana. Zachodziła konieczność zadawania pytań dodatkowych (doszczegóławiających wypowiedź). Z kolei wypowiedź na to pytanie jakiego udziela A. W. członek komisji ocenił jako uporządkowany i spójny. Opis tej wypowiedzi potwierdza zdaniem Sądu wnioski końcowe członka komisji. Także analiza opisu odpowiedzi udzielonych przez skarżącą i uczestniczkę postępowania a przedstawionych przez członka komisji M. M. nie potwierdza zarzutu skargi dotyczącego nieweryfikowalności przyjętej punktacji. W opisie odpowiedzi jakiej udzieliła skarżąca na pierwsze z pytań wyraźnie odnotowano, że w wypowiedzi tej strona nie podała argumentów świadczących o tym, że jest dobrym organizatorem pracy, że posiada zdolność podejmowania decyzji, ze efektywnie pracuje pod presją czasu, a także, czy posiada zdolność motywowania pracowników do efektywnej pracy. Te elementy znalazły się w wypowiedzi A. W.. Mając na uwadze treść pytania nr 1, które miało przekonać członków komisji o tym, dlaczego konkretnego kandydata powinno się zatrudnić na stanowisku kierownika zespołu, niewątpliwie treść odpowiedzi udzielonej przez uczestniczkę postępowania jest bardziej rozbudowana , a przez to i bardziej przekonywująca.

Sąd nie podzielił stanowiska skarżącej odnośnie do niejasności pytania nr 16 z testu kwalifikacyjnego.

Nietrafny okazał się także zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 14 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych poprzez brak należytego sporządzenia protokołu z przeprowadzonego naboru.

Przepis art. 14 ust. ustawy o pracownikach samorządowych stanowi, że z przeprowadzonego naboru kandydatów sporządza się protokół.

W myśl art. 14 ust. 2 w/w ustawy, protokół zawiera:

1) określenie stanowiska, na które był przeprowadzany nabór, liczbę kandydatów oraz imiona, nazwiska i miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów wraz ze wskazaniem kandydatów niepełnosprawnych o ile do przeprowadzanego naboru stosuje się przepis art. 13a ust. 2, przedstawianych kierownikowi jednostki;

2) liczbę nadesłanych ofert na stanowisko, w tym liczbę ofert spełniających wymagania formalne;

3) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

4) uzasadnienie dokonanego wyboru;

5) skład komisji przeprowadzającej nabór.

Jak wynika z akt sprawy, sporządzony z przeprowadzonego naboru protokół spełnia wymogi formalne z art. 14 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych. Wymienia bowiem skład Komisji przeprowadzającej nabór; wskazuje stanowisko, na które był przeprowadzany nabór; liczbę kandydatów oraz imiona, nazwiska i miejsca zamieszkania kandydatów, podaje liczbę nadesłanych ofert na stanowisko, w tym liczbę ofert spełniających wymagania formalne, informację o zastosowanych metodach naboru (test kwalifikacyjny i rozmowa kwalifikacyjna), informację o zastosowanych technikach naboru (nabór przeprowadzono na podstawie analizy ofert, w tym wykształcenia i dotychczasowego przebiegu pracy zawodowej kandydatów oraz w oparciu o test kwalifikacyjny i rozmowę kwalifikacyjną) oraz uzasadnienie wyboru. Co ważne, zawarte w protokole uzasadnienie wyboru realizuje zasadę przejrzystości. Wskazuje bowiem argumentację składu komisji, która zadecydowała o wyborze konkretnego kandydata. Jak wynika z tego uzasadnienia, po dokonaniu weryfikacji komisja rekrutacyjna uznała, że A. Z. jest odpowiednim kandydatem na stanowisko kierownika zespołu. Kandydat posiada dużą wiedzę z zakresu znajomości ustawy o pomocy społecznej, ustawy o ochronie zdrowia psychicznego, rozporządzenia w sprawie domów pomocy społecznej. Z testu kwalifikacyjnego oraz rozmowy kwalifikacyjnej wybrany kandydat uzyskał łącznie 46 punktów (skarżąca 31 punktów – przypis Sądu). Wybrany kandydat wykazał się łatwością wypowiedzi, które były klarowne, merytoryczne, spójne, uporządkowane i rzeczowe. Wybrany kandydat wykazał, że zna specyfikę pracy na aplikowane stanowisko. W trakcie rozmowy wyeksponował posiadane predyspozycje do pracy na aplikowane stanowisko. Ponadto, w trakcie udzielania odpowiedzi na zadane pytanie wykazał się dużą znajomością z zakresu zarządzania zespołem, rozwiązywania konfliktów, zasad przeprowadzania kontroli wewnętrznych w zespole. Kandydatka wykazała się również wiedzą z zakresu prawa pracy, co – zdaniem komisji rekrutacyjnej – jest niezbędne do organizacji pracy podległego personelu.

W ocenie Sądu, kończąca procedurę naboru czynność polegająca na sporządzeniu przez Dyrektora Domu Pomocy Społecznej w Legnickim Polu informacji o wynikach naboru i tym samym o rozstrzygnięciu naboru nie narusza, wymienionych w art. 11 ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych zasad otwartości i konkurencyjności i spełnia wymogi z art. 15 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych. Zgodnie z art. 15 ust. 1 w/w, niezwłocznie po przeprowadzonym naborze informacja o wyniku naboru jest upowszechniana przez umieszczenie na tablicy informacyjnej w jednostce, w której był przeprowadzony nabór, oraz opublikowanie w Biuletynie przez okres co najmniej 3 miesięcy.

Przepis art. 15 ust 2 ustawy stanowi z kolei, że informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera:

1) nazwę i adres jednostki;

2) określenie stanowiska;

3) imię i nazwisko wybranego kandydata oraz jego miejsce zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego;

4) uzasadnienie dokonanego wyboru albo uzasadnienie nierozstrzygnięcia naboru na stanowisko.

Wnosząc skargę na kończącą procedurę naboru czynność polegającą na sporządzeniu informacji o wynikach naboru i tym samym o rozstrzygnięciu naboru skarżąca swoje zarzuty koncentruje przede wszystkim na uzasadnieniu zaskarżonej czynności. W ocenie strony, uzasadnienie dokonanego wyboru nie poddaje się zweryfikowaniu z punktu widzenia przyczyn dla których podjęto w ramach naboru takie a nie inne decyzje. Zarzucając naruszenie art. 11 ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych w zw. z § 11 regulaminu naboru, art. 6 i art. 8 k.p.a., a także naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 15 ust. 2 pkt 4 ustawy o pracownikach samorządowych strona podnosi w szczególności, że z uzasadnienia dokonanego wyboru nie wynika to, jakie wyniki osiągnęła osoba wybrana na wolne stanowisko urzędnicze w toku prowadzonego naboru, co w jej ocenie czyni uzasadnienie dokonanego wyboru niepełnym i nieweryfikowalnym.

Także i tego zarzutu Sąd nie podzielił. Wprawdzie z uzasadnienia informacji o wynikach naboru istotnie nie wynika to, jaką ilość punktów uzyskał wybrany kandydat, niemniej, fakt ten wynika z protokołu naboru. Stwierdzić w tym miejscu trzeba, że przepis art. 15 ust. 2 pkt 4 ustawy o pracownikach samorządowych nie precyzuje elementów uzasadnienia informacji o wynikach naboru. Nie ulega jednak wątpliwości że funkcją tego uzasadnienia jest poznanie motywów jakimi kierował się organ przy wyborze danej kandydatury w toku naboru, a tym samym, zapewnienie otwartości i konkurencyjności wyboru. W informacji o wynikach naboru Dyrektor Domu Pomocy Społecznej podał, że wybrany kandydat posiada wykształcenie wyższe o kierunku socjologia oraz spełnił wszystkie niezbędne wymagania określone w ogłoszeniu o naborze z dnia 5 października 2021 r. W informacji o wynikach naboru wskazano, że wybrany kandydat posiadał dużą wiedzę z zakresu ustawy o pomocy społecznej, ustawy o ochronie zdrowia psychicznego oraz rozporządzenia w sprawie domów pomocy społecznej.

Uzasadnienie to koresponduje z treścią protokołu komisji rekrutacyjnej z przeprowadzonego naboru, gdzie odnotowano dużą wiedzę wybranego kandydata z zakresu wymienionych aktów prawnych. Nadto wskazano, że wyłoniony kandydat zdobył największą ilość punktów podczas przeprowadzonego naboru (16 punktów z testu kwalifikacyjnego oraz 30 punktów z rozmowy kwalifikacyjnej - łącznie 46 punktów). W protokole dostrzeżono także dużą znajomość wybranego kandydata z zakresu zarządzania zespołem, zasad przeprowadzania kontroli wewnętrznych w

zespole, a także znajomość specyfiki pracy na aplikowanym stanowisku. Nadto również, predyspozycje kandydata do pracy na tym stanowisku.

Analizując protokół z przeprowadzonego naboru oraz treść informacji o wynikach naboru nie można mieć wątpliwości, że w toku naboru wyłoniono kandydata, który otrzymał największą liczbę punktów; który posiadała dużą wiedzę z zakresu ustawy o pomocy społecznej, ustawy o ochronie zdrowia psychicznego oraz rozporządzenia w sprawie domów pomocy społecznej, a nadto, którego cechy osobowościowe, kwalifikacje (duża znajomość z zakresu zarządzania zespołem, rozwiązywania konfliktów, przeprowadzania kontroli wewnętrznych w zespole; znajomość prawa pracy) i predyspozycje do pracy na aplikowane stanowisku przemawiały za wyborem tego właśnie kandydata.

Organ, mając na uwadze cel procedury naboru, jakim jest wyłonienie najlepszego kandydata na dane stanowisko wybrał zatem osobę, która uzyskała największą liczbę punktów, która w największym stopniu spełniła kryteria naboru i której wybór kandydatury dawał najlepsze gwarancje na prawidłowe wykonywanie zadań na stanowisku kierownika zespołu.

Warto w tym miejscu odnotować, że w naborze skarżąca uzyskała 12 punktów z etapu pierwszego (testu kwalifikacyjnego) oraz 19 z etapu drugiego (rozmowy kwalifikacyjnej), a zatem mniej niż osoba wybrana do zatrudnienia, która uzyskała odpowiednio – 16 i 30 punktów.

Trafnie również podnosi organ, że argumentem przemawiającym za brakiem otwartości i konkurencyjności przeprowadzonego naboru nie może świadczyć podnoszona w skardze okoliczność, że w naborze tym swojej aplikacji nie zgłosiła R. P.. Jak zasadnie podnosi organ, udział w konkursie był dobrowolny i swoje aplikacje w naborze zgłosiły osoby zainteresowane. Okoliczność, z jakiego powodu swojej aplikacji w naborze nie złożyła R. P. pozostaje poza merytoryczną oceną zasadności skargi.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów strony wskazać trzeba, że także i one nie były uzasadnione. W szczególności, nie znajduje akceptacji Sądu stanowisko skarżącej jakoby nabór został przeprowadzony na stanowisko, które nie było wolne. Sąd podziela argumentację organu, że nabór został przeprowadzony na wakujące stanowisko. Jak trafnie podnosi organ, w związku z tym, że uprzednio przeprowadzone postępowania na stanowisko kierownika zespołu zostały prawomocnie uznane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sprawach o sygn. akt IV SA/Wr 317/21 i IV SA/Wr 318/21 za bezskuteczne, istniała konieczność przeprowadzenia nowego konkursu na stanowisko kierownika zespołu. Skarżąca nie wskazała żadnych konkretnych argumentów odnośnie do tego, że nabór przeprowadzono na stanowisko urzędnicze, które nie było wolne.

Jako nie rzutujący na wynik sprawy Sąd ocenił zarzut skargi dotyczący tego, że wprowadzony przez Dyrektora Domu Pomocy Społecznej dodatkowy regulamin związany z procedurą przetwarzania danych osobowych kandydatów do pracy w Domu Pomocy Społecznej w Legnickim Polu może pozostawać w kolizji z treścią art. 13 ust. 4 ustawy, a przez to uniemożliwiać m.in. dostęp do informacji publicznej.

Kierując się przedstawioną argumentacją, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę w całości.