Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 252/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184 w zw. z art. 197 § 2, art. 157 § 1, art. 153
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. K. i K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 24 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 447/15 w przedmiocie odmowy uzupełnienia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 2 grudnia 2015 r. w sprawie ze skargi Z. K. i K. K. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki zadaszenia postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 24 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 447/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił wniosek Z. K. i K. K. o uzupełnienie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 2 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 447/16.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wyrokiem z dnia 2 grudnia

2015 r. Sąd ten - po rozpoznaniu skarg Z. K. i K. K. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki zadaszenia, uchylił zaskarżoną decyzję (w pkt 1), zasądził od Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie na rzecz skarżących Z. K. i K. K. solidarnie kwotę 268 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (w pkt 2).

Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu doręczono stronom, w tym H. K. - pełnomocnikowi skarżących, w dniu [...] stycznia 2016 r.

W dniu [...] stycznia 2016 r. w placówce operatora pocztowego H. K. - pełnomocnik skarżących i Z. K., złożyli wspólnie wniosek o uzupełnienie wyroku. Podanie to zawierało w istocie żądanie uzupełnienia uzasadnienia ww. orzeczenia. Skarżący domagali się, aby Sąd na stronie 9 (12 wiersz od dołu), przy wskazaniu przepisów prawnych z poprzednich wyroków wydawanych w tej sprawie dopisał do art. 51 Prawa budowlanego także pkt 2.

Powyższy wniosek skierowano do rozpoznania na rozprawie w dniu [...] lutego 2016 r. wyznaczonej w przedmiocie uzupełnienia uzasadnienia wyroku z dnia 2 grudnia 2015 r. Wydanym w tym dniu postanowieniem wniosek ten został przez Sąd oddalony.

Na wniosek z dnia [...] lutego 2016 r. (nadany w palcówce operatora pocztowego w dniu [...] lutego 2016 r.) pełnomocnikowi skarżących w dniu [...] kwietnia 2016 r.

(po uprzednim uzupełnieniu braku opłaty kancelaryjnej) doręczono odpis postanowienia z dnia 24 lutego 2016 r.

W piśmie z dnia [...] kwietnia 2016 r. skarżący zwrócili się do Sądu o wydanie im uzasadnienia postanowienia z dnia 24 lutego 2016 r.

Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2016 r. Sąd odmówił sporządzenia uzasadnienia postanowienia z dnia 24 lutego 2016 r.

Postanowienie z dnia 28 kwietnia 2016 r. zostało zaskarżone zażaleniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który orzeczenie to uchylił postanowieniem z dnia 4 października 2016 r., sygn. II OZ 993/16 podkreślając, że w aktualnym brzmieniu art. 194 § 1 P.p.s.a. w pkt 5a wskazano, że zaskarżone w drodze zażalenia mogą być postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie "odrzucenia wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia". Przepis ten winien zatem znaleźć zastosowanie w niniejszej sprawie.

Mając na względzie powyższe wskazania Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd sporządził uzasadnienie postanowienia z dnia 24 lutego 2016 r.

Postanowieniem z dnia 20 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie sprostował z urzędu oczywistą omyłkę i niedokładności w postanowieniu

z dnia 24 lutego 2016 r. w ten sposób, że zgodnie z treścią i intencją wniosku skarżących z dnia [...] stycznia 2016 r. doprecyzowano przedmiot ich żądania, a w konsekwencji także rozpoznania przez Sąd jako "uzupełnienie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia grudnia 2015 r.".

Sąd powołał treść art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zgodnie z którym strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek

o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić

z urzędu. Sąd wskazał, że w literaturze przedmiotu (m.in. B. Dauter, Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. e-Lex 2013, teza 4 do art. 157) podkreśla się, że gramatyczna wykładnia tego przepisu pozwala na stwierdzenie, że uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie. W razie bowiem oddalenia skargi termin na złożenie wniosku o uzupełnienie upływa wcześniej niż termin, w którym strona może uzyskać wyrok z uzasadnieniem. Nie jest więc możliwe, by w sytuacji dopuszczalności uzupełnienia uzasadnienia ustawodawca pozbawił stronę prawa złożenia takiego wniosku w terminie. Zdaniem Sądu za prezentowanym poglądem przemawia także wykładnia celowościowa. Uzasadnienie podporządkowane jest pewnym założeniom metodycznym, o których decyduje sporządzający je sędzia. Ewentualne jego braki mogą być kwestionowane wyłącznie w drodze postępowania odwoławczego. Pogląd powyższy jest powszechnie akceptowany w orzecznictwie (por. postanowienie NSA z dnia 10 marca 2008 r., sygn. akt II OZ 1361/07). Po podpisaniu uzasadnienia i wysłaniu jego odpisów stronom nie może go uzupełnić nawet sędzia sprawozdawca. Po pierwsze, nie jest dopuszczalne uzupełnienie wyroku z urzędu, po drugie, nie jest dopuszczalne uzupełnienie uzasadnienia wyroku nieodpowiadającego wymogom prawa (por. postanowienie SN z dnia 4 kwietnia 1974 r. I PZ 16/74). Konkludując Sąd stwierdził, że skoro wniosek skarżących dotyczył uzupełnienia uzasadnienia wyroku, a nie jego sentencji, to należało go oddalić. Brak było bowiem podstawy prawnej do jego uwzględnienia.

W piśmie z dnia [...] listopada 2016 r. H. K. jako pełnomocnik skarżących oraz Z. K. wnieśli m.in. zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 24 lutego 2016 r., domagając się jego uchylenia. Podniesiono, że przedmiotem ich żądania było "uzupełnienie wyroku". Skarżący nie podzielili poglądu Sądu, że wnioskowali "(...) o dodatkowe powołanie przepisu Art. 51 pkt 2", które Sąd miał "zapomnieć dopisać" w treści uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 2 grudnia 2015 r. Skarżący stwierdzili, że w niniejszej sprawie koniecznym jest "przepisanie" wskazania - które zostało zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 22 stycznia 2004 r., sygn. akt SA/Rz 1234/03 - dla jego przypomnienia dla organów nadzoru budowlanego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

W tym miejscu należy przypomnieć, że wyrokiem z dnia 2 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 447/15 - po rozpoznaniu skarg Z. K. i K. K. - uchylił zaskarżoną decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki zadaszenia, uchylił zaskarżoną decyzję (w pkt 1), zasądził od Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie na rzecz skarżących Z. K. i K. K. solidarnie kwotę 268 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (w pkt 2).

W treści pisma z dnia [...] stycznia 2016 r. Z. K. i K. K. wnieśli o uzupełnienie wyroku na str. 9 (wiersz 12 od dołu), gdzie Sąd wskazując do rozstrzygnięcia przepisy prawne z poprzednich wyroków obok art. 51 ustawy Prawo budowlane zapomniał dopisać pkt 2.

Wprawdzie skarżący w powyższym wniosku użyli sformułowania "uzupełnienie wyroku", lecz podkreślić należy, że na wskazanej przez skarżących stronie 9 zawarte jest uzasadnienie wyroku. Uzasadnienie wyroku liczy 10 stron i strony 9 tego uzasadnienia dotyczy wniosek skarżących. Przedmiotem wniosku skarżących było zatem żądanie uzupełnienia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 2 grudnia 2015 r., który na str. 9 uzasadnienia w wierszach 19 - 24 od góry stwierdził, że "Dopiero po rozważaniu na kanwie prawidłowo ustalonego stanu faktycznego wszystkich istotnych okoliczności w oparciu o wskazane zarówno przez NSA jak i tut. Sąd w wyrokach z 2008 r. przepisy art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane oraz art. 142 i art. 144 K.c., art. 51 Prawa budowlanego można zdecydować o sposobie zakończenia postępowania naprawczego". Sąd pierwszej instancji zasadnie zatem oddalił wniosek skarżących o uzupełnienie uzasadnienia wyroku z dnia 2 grudnia 2015 r., gdyż w istocie dotyczył uzupełnienia uzasadnienia wyroku, a nie jego sentencji.

W zażaleniu skarżący wskazują, że przedmiotem ich żądania jest uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 2 grudnia 2016 r. Niemniej jednak przywołana we wniosku argumentacja nie może przynieść zamierzonego skutku z uwagi na zakres wniosku o uzupełnienie wyroku wyznaczony treścią art. 157 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu, uzupełnić można tylko sentencję wyroku, nie zaś jego uzasadnienie (por. postanowienia NSA: z dnia 7 grudnia 2007 r., sygn. akt II OZ 1268/07, z dnia 31 maja 2011 r., sygn. akt I FSK 524/10, z dnia 13 czerwca 2011 r., sygn. akt II FSK 2344/10). Rację ma Sąd pierwszej instancji, iż braki uzasadnienia można kwestionować w drodze skargi kasacyjnej. Strona może żądać uzupełnienia wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia w przedmiocie wniesionej skargi lub też dodatkowych orzeczeń, które powinny znaleźć swoje miejsce w treści wyroku, jednakże zostały pominięte przez sąd.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz treść zażalenia należy stwierdzić, że nie można żądać uzupełnienia treści uzasadnienia wyroku poprzez zamieszczenie w nim określonych – żądanych przez stronę postępowania – kwestii, bowiem takie działanie w istocie w dalszym ciągu zmierza do uzupełnienia merytorycznej treści uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 2 grudnia 2015 r., co jest niemożliwe. W tym kontekście wymaga także podkreślenia, że w niniejszej sprawie organ nadzoru budowlanego jest związany wytycznymi zawartymi w uzasadnieniu prawomocnego wyroku tego Sądu z dnia 22 stycznia 2004 r., sygn. akt SA/Rz 1234/03. Stosownie bowiem do treści art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w prawomocnych orzeczeniach sądu wiążą w sprawie zarówno organu jak i sądy, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Co za tym idzie przy ponownym rozpoznaniu sprawy Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie, po dokonaniu oceny stanu faktycznego z uwzględnieniem wszystkich istotnych okoliczności sprawy, będzie uprawniony do podjęcia właściwego rozstrzygnięcia na podstawie art. 51 Prawa budowlanego.

Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art.

184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.