Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 310/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-01-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 86 par 1, art. 87
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku St. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi W. B. i S. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku mieszkalnego p o s t a n a w i a: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. a.bł.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę kasacyjną S. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 września 2014 roku w sprawie ze skargi W. B. i S. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku mieszkalnego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wyrok wraz z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem został doręczony skarżącemu w dniu 6 października 2014 r.. Natomiast ostatni dzień terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przypadał na 5 listopada 2014r.. Skarga kasacyjna została nadana listem poleconym w polskiej placówce pocztowej dopiero w dniu 6 listopada 2014r.. Z uwagi na powyższe Sąd uznał, że skarga kasacyjna została wniesiona z uchybieniem terminu i podlega odrzuceniu.

Pismem z dnia 8 grudnia 2014 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. We wniosku S. G. wyjaśnił, że korespondencję skierowaną na adres B. Osiedle A odebrał dnia 20 października 2014 r.. Małżonka, przekazując przedmiotową korespondencję z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi poinformowała skarżącego, iż odpis wyroku wraz uzasadnieniem odebrała w dniu 7 października 2014 r.. Ponadto S. G. podniósł, że zamieszkuje w domu będącym przedmiotem postępowania tj. w miejscowości R., gmina G. i nie zamieszkuje wspólnie z małżonką pod adresem, na który kierowana jest korespondencja sądowa. Ze względu na toczące się postępowanie w przedmiocie rozbiórki budynku i brak możliwości zameldowania w budowanym budynku, nie ma możliwości zmiany adresu do korespondencji na zgodny z adresem zamieszkania. Poza tym wnioskodawca wskazał, że od 15 lat pozostaje z małżonką w faktycznej separacji. Podkreślił, że na skutek informacji małżonki, iż wyrok wraz z uzasadnieniem odebrany został w dniu 7 października 2014 r. pozostawał w błędnym przekonaniu co do terminu wniesienia skargi kasacyjnej. O braku świadomości co do daty doręczenia wyroku świadczy fakt oznaczenia daty odbioru wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w komparycji skargi kasacyjnej. Ponadto S. G. oświadczył, że o prawidłowej dacie odebrania wyroku wraz z uzasadnieniem dowiedział się w dniu 2 grudnia 2014 r. tj. na skutek odebrania postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Do wniosku o przywrócenie terminu zostało załączone oświadczenie małżonki wnioskodawcy, w którym wskazała, że z mężem pozostaje w separacji ponad 15 lat. B. G. w złożonym oświadczeniu wyjaśniła, że od 4 lat S. G. zamieszkuje na stałe pod adresem R. [...] G.. Podkreśliła, że zapewniała męża, iż przesyłka z Sądu dotarła dnia 7 października 2014 r., gdyż tak pamięta datę odbioru tejże korespondencji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwana dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu, należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Wskazać należy, że uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu w znaczeniu ścisłym, nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie. Pozwala na ustalenie okoliczności faktycznych bez przeprowadzania postępowania dowodowego. Dopuszczalne jest uprawdopodobnienie istnienia okoliczności faktycznych wskazujących na brak winy osoby, która uchybiła terminowi. (por. Barbara Adamiak [w:], B. Adamiak, J.Borkowski "Polskie postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne", Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1992, str. 132-133).

W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że wnioskodawca w zakresie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu wskazał, że o prawidłowej dacie odebrania wyroku wraz z uzasadnieniem dowiedział się dnia 2 grudnia 2014 r. na skutek odebrania postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Przypomnieć należy, że wniosek o przywrócenie terminu uznaje się za spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie 7-dniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 P.p.s.a., przy czym termin ten liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, nie zaś od daty dowiedzenia się wnioskodawcy o uchybieniu terminu. W ocenie Sądu S. G. zachował 7- dniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, bowiem postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego dnia 2 grudnia 2014 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu został nadany dnia 8 grudnia 2014 r..

Następnie wskazać należy, że ocena braku winy w uchybieniu terminu należy do sądu, który winien uwzględnić wszystkie okoliczności danej sprawy. Strona, składając wniosek o przywrócenie terminu, zobligowana jest wykazać należytą staranności przy dokonywaniu czynności. Przeszkoda, która spowodowała uchybienie terminowi powinna być niezależna od strony.

Odnosząc powyższe do argumentacji skarżącego w zakresie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu należy wskazać, że w wystarczającym stopniu uprawdopodobniono zaistnienie niezawinionych zdarzeń skutkujących niedochowaniem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Skarżący wskazał, że otrzymał błędną informację od małżonki, z którą pozostaje w separacji od 15 lat, o dacie doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem. Jak wynika z nadesłanych pism skarżący nie zamieszkuje z małżonką i pojawia się w mieszkaniu pod adresem Osiedle A, B. jedynie w celu odbierania korespondencji i załatwiania spraw urzędowych. W aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru wyroku z dnia 16 września 2014 r. przesłanego S. G. na adres Osiedle A, B., na którym widnieje podpis małżonki S. G. i data doręczenia 6 października 2014 r. Skarżący wskazał, że przedmiotową korespondencję odebrał dopiero 20 października 2014 r. i wówczas został błędnie poinformowany przez małżonkę, że wyrok został przez nią odebrany dnia 7 października 2014 r. Okoliczności te potwierdziła B. G. w piśmie z dnia 8 grudnia 2014 r. znajdującym się w aktach sprawy. Z uwagi na powyższe można przyjąć, że do uchybienia terminu w zakresie wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 16 września 2014 r. doszło wskutek zdarzeń niezawinionych przez wnioskodawcę. Przeszkoda w postaci błędnej informacji od osoby, która potwierdziła odbiór wyroku i datę doręczenia, była niezależna od S. G. i wywołała ujemny skutek w zakresie postępowania sądowego.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

a.bł.