Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 291/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-09-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Żadne z wyżej wymienionych
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1,  par. 3,  par. 4 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 1 września 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie świadczenia z funduszu alimentacyjnego w kwestii wniosku skarżącego o zmianę postanowienia Sądu z dnia 19 kwietnia 2011 r. odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić zmiany postanowienia Sądu z dnia [...]


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] A. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji mocą której zobowiązano skarżącego do zwrotu należności z tytułu otrzymanych przez osoby uprawnione świadczeń z funduszu alimentacyjnego. W skardze zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji wskazując, iż od bardzo dawna, pomimo braku prawomocnej decyzji komornik prowadzi egzekucję zmierzając do licytacji domu. Zatem skarżący uznał, że jego wniosek o wstrzymanie jest uzasadniony.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, nie odnosząc się do zwartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Skarżący niezgadzając się z wyżej przywołanym rozstrzygnięciem złożył zażalenie, które na mocy postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2011 r., sygn. akt I OZ 473/11 zostało oddalone.

Następnie pismem z dnia [...] skarżący ponownie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że prowadzona jest egzekucja z 1/3 części nieruchomości należącej do skarżącego oraz zamieszkałej przez niego oraz innych członków jego rodziny, a to: rodziców oraz brata. W uzasadnieniu wniosku podał, że egzekucja prowadzona na rzecz Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w C. prowadzona jest bez tytułu wykonawczego, a winna być ona prowadzona w trybie egzekucji administracyjnej. Prowadzi ją natomiast Komornik Sądowy. Ponadto egzekwowana kwota jest wielokrotnie wyższa, niż ustalona przez organy administracji w decyzjach. Jednocześnie zaznaczył, iż prowadzenie egzekucji przed "uprawomocnieniem" się decyzji zamyka dłużnikowi drogę do ubiegania się o umorzenie długu z uwagi na sytuację materialną. Skarżący wskazał również, że egzekucja prowadzona jest od 2008 r., a w dacie tej nie była wydana decyzja ustalająca wysokość zadłużenia. W konsekwencji skarżący podał, że sprzedaż domu lub jego części jest dla niego oraz jego rodziny nieodwracalną szkodą. Do wniosku dołączono dokumenty mające uprawdopodobnić okoliczności w nim wskazane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do postanowień art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie natomiast z regulacja art. 61 § 4 omawianej ustawy postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania skarżonego aktu, czynności czy decyzji, wydane na podstawie § 2 i § 3 sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.

W ocenie Sądu ponowny wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie wskazuje na zmianę okoliczności, która uzasadniałaby przyznanie stronie ochrony tymczasowej. Wprawdzie obecnie rozpoznawany wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zawiera uzasadnienie, jednakże okoliczności wskazane przez skarżącego nie mogą stanowić podstawy uwzględnienia jego wniosku.

W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że argumenty powołane we wniosku mogą być podnoszone w toku postępowania egzekucyjnego, nie uzasadniają natomiast wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nawet jeżeli w istocie jest już prowadzona egzekucja w związku ze wskazanym zadłużeniem skarżącego to fakt ten nie pozbawia go możliwości wnoszenia o umorzenie wskazanych należności czy rozłożenia ich na raty. Skarżący swoim wnioskiem w istocie domaga się wstrzymania czynności egzekucyjnych prowadzonych przez Komornika Sądowego, lecz egzekucja ta prowadzona jest z wniosku wielu wierzycieli nie tyko Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w C. więc ewentualne wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji i tak pozostanie bez wpływu na wszczęte postępowania egzekucyjne.

Jak już wyżej wskazano postanowienie w przedmiocie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. W niniejszej sprawie trudno mówić o takiej zmianie okoliczności, która mogłaby wpłynąć na zmianę postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Zastosowanie wstrzymania wykonania skarżonego aktu może zatem nastąpić jedynie wówczas, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej czynności procesowej.

W rozpoznawanej sprawie nie można się dopatrzeć ewentualnych zagrożeń uzasadniających dopuszczalność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Należy bowiem podkreślić, że skarżona decyzja zobowiązuje skarżącego do zwrotu świadczeń o charakterze pieniężnym. W razie więc uwzględnienia skargi organ będzie zobowiązany do zwrotu uiszczonych należności. Obowiązek nałożony na skarżącego ma zatem charakter odwracalny, a co się z tym wiąże trudno mówić o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak podkreśla się w orzecznictwie przesłanki wstrzymania wykonania decyzji dotyczą takiej szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, czy nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego (post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Trudna sytuacja finansowa strony nie może stanowić samoistnej przesłanki udzielenia przez Sąd ochrony tymczasowej.

Wobec powyższego nie można stwierdzić zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji aktu z art. 61 P.p.s.a. nie wykazano bowiem, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do usunięcia skutków., a jednocześnie w ocenie Sądu w sprawie nie zaszła zmiana okoliczności, która umożliwiłaby zmianę wydanego postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sytuacja faktyczna strony jest bowiem identyczna, jak w chwili składania pierwotnego wniosku.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 1, § 3, § 4 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.