Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 568/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2010-08-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na postanowienie Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w [...] z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu pisma postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 15 maja 2010 r. K. R. wniósł

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w [...] z dnia [...] maja 2010 r., nr [...], w przedmiocie zwrotu pisma.

Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w [...] zwrócił skarżącemu pismo z dnia 7 kwietnia 2010 r. z uwagi na właściwość sądu powszechnego do rozpoznania sprawy. Organ stwierdził bowiem, iż pismo to, oznaczone jako wezwanie do naprawienia prawa, stanowi wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] czerwca 2009 r., sygn. akt [...], którym oddalono odwołanie wnioskodawcy od decyzji wojskowego organu emerytalnego o odmowie przeliczenia świadczenia uwzględniającego wysokość uposażenia otrzymywanego obecnie przez żołnierzy zawodowych na adekwatnym stanowisku służbowym do stanowiska wnioskodawcy. Jednocześnie pouczono skarżącego, iż ma prawo wnieść na to postanowienie zażalenie do Sądu Okręgowego w [...], VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, w terminie siedmiu dni od dnia jego doręczenia, za pośrednictwem Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, iż objęte skargą postanowienie może być zaskarżone jedynie w drodze zażalenia do sądu powszechnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie zaś do przepisu art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

W niniejszej sprawie skarga została wniesiona na postanowienie dotyczące zwrotu podania, które Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w [...] wydał na podstawie art. 66 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Zgodnie zaś z treścią tego przepisu postanowienie o zwrocie podania wnioskodawcy jest zaskarżalne w drodze zażalenia. W związku z tym skarżący obowiązany był do wszczęcia kontroli wskazanego wyżej orzeczenia w administracyjnym toku instancji przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Zażalenie w rozpatrywanym przypadku należało bowiem wnieść do Ministra Obrony Narodowej jako organu II instancji, nie zaś, jak błędnie pouczono skarżącego, do sądu powszechnego. W ocenie Sądu objęte skargą postanowienie, wydane w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, mogłoby zostać poddane kontroli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, jednakże dopiero po wyczerpaniu przez skarżącego środków zaskarżenia, które przysługiwały mu w postępowaniu przed właściwymi organami wojskowymi.

Na marginesie Sąd pragnie również zauważyć, że choć co prawda zgodnie z przepisem art. 112 Kodeksu postępowania administracyjnego, stosowanym w związku z art. 126 tejże ustawy, błędne pouczenie w postanowieniu dotyczące prawa wniesienia zażalenia nie może szkodzić stronie, jednakże zasadę tę stosuje się tylko wówczas, gdy strona zastosowała się do tego pouczenia. Tymczasem w przedmiotowej sprawie skarżący nie postąpił zgodnie z błędnym pouczeniem i nie wniósł w odpowiednim terminie zażalenia do sądu powszechnego, jednakże nie postąpił również prawidłowo, ponieważ zaniechał wniesienia w przepisanym terminie zażalenia do właściwego organu wojskowego II instancji. W tym stanie rzeczy, w opinii Sądu, musi on ponieść negatywne skutki swojego wadliwego działania w postaci braku podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie organu I instancji, a co za tym idzie niemożności skutecznego domagania się przywrócenia tego terminu.

Z uwagi na powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skargę jako niedopuszczalną odrzucił.