Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 98/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-07-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. w składzie następującym: Przewodniczący : sędzia WSA Roman Wiatrowski po rozpoznaniu w dniu 01 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi "E." na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] listopada 2009 r., Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2004 r. postanawia: oddalić wniosek /-/R. Wiatrowski


UZASADNIENIE

Skarżąca spółka, reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] listopada 2009 r., Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2004 r., w której wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadniając powyższy wniosek strona skarżąca wskazała, że przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności są identyczne z tymi, które były zawarte w art. 40 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Powołała liczne orzecznictwo NSA, wydane po dniu 01 stycznia 2004 r., tj. postanowienie z dnia 02 czerwca 2004 r., o sygn. akt FZ 86/04 (niepubl.), postanowienie z dnia 20 grudnia 2004 r., o sygn. akt GZ 138/04 (niepubl.), postanowienie z dnia 18 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 136/04 (niepubl.), postanowienie z dnia 09 lipca 2004 r., sygn. akt FZ 163/04 (niepubl.), postanowienie z dnia 28 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 184/05 (niepubl.), postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 03 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06 opubl. LEX nr 192964.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności administracyjnej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zaistnienie okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W doktrynie i orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.

Jednakże to na skarżącej spółce ciążył obowiązek wykazania, że zachodzi jedna z przesłanek wskazanych w wymienionym przepisie, uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest przy tym wystarczający sam wniosek strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do skarżącej. Wywody w tej materii powinny być również poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej, np.: odpisami z zeznań rocznych podatkowych, deklaracji VAT-7, bilansu, rachunku zysku i strat oraz sprawozdania finansowego (vide: J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Warszawa 2008 r., s. 218). Tymczasem skarżąca spółka nie tylko nie dołączyła do wniosku takich dokumentów, ale też nie wskazała żadnych wielkości dotyczących jej stanu majątkowego, które możnaby było zweryfikować. Ograniczyła się jedynie do stwierdzenia, że należne zobowiązanie stanowi większą część kapitału zakładowego Spółki. W ocenie Sądu takie stwierdzenie nie jest natomiast miarodajne do ustalenia sytuacji majątkowej. Wielkość kapitału zakładowego, który pełni przede wszystkim funkcję gwarancyjną nie odzwierciedla pełnej sytuacji majątkowej Spółki. Sąd natomiast nie ma obowiązku działania z urzędu i wyręczania strony skarżącej.

W badanej sprawie skarżąca nie wykazała zatem, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia spółce znacznej szkody. W szczególności nie wskazała jakie skutki wywołałoby uiszczenie kwoty zaległości podatkowej. Ponadto skarżąca nie wyjaśniła na czym miałoby polegać spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, nie przybliżyła jakichkolwiek okoliczności wskazujących na istnienie przesłanek, o których mowa w § 3 powołanego artykułu ustawy. Innymi słowy nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodziłoby skutek w postaci groźby wyrządzenia znacznej szkody, nadto że powstałe po wykonaniu decyzji skutki byłyby trudne do odwrócenia.

Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 powołanej ustawy, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

/-/R. Wiatrowski