Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 530/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 47 § 1, art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 lutego 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 856/15 odrzucające zażalenie na postanowienie z dnia 4 stycznia 2016 r. w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi T.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia [...] kwietnia 2015 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 lutego 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 856/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w sprawie ze skargi T.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, odrzucił zażalenia na postanowienie z dnia 4 stycznia 2016 r. w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zażalenie na postanowienie z dnia 4 stycznia 2016 r. podlegało odrzuceniu na mocy 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), albowiem mimo wezwania – na podstawie zarządzenia z dnia 27 stycznia 2016 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie jego jedenastu odpisów – braki zażalenia na ww. postanowienie nie zostały uzupełnione.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, wskazując, że dotychczas wszelkie pisma składał w dwóch egzemplarzach, zatem wezwanie go do 11 odpisów zażalenia było dla niego zaskoczeniem. Nadto skarżący dodał, że nie był w stanie wnieść dodatkowych odpisów. Podał także, że nie mieszka w Polsce i składanie przez niego dokumentacji jest utrudnione. Skarżący wyjaśnił również, że w odpowiedzi na żądanie uzupełnienia braków poprosił Sąd o dokonanie odpisów i przesłanie mu rachunku oraz iż nie dysponował egzemplarzem pisma, którego odpisy miał złożyć, a nie był w stanie osobiście zgłosić się w Sądzie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 194 § 3 P.p.s.a. stanowi, że zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Wymagania przepisane dla pisma w postępowaniu sądowym wynikają m. in. z art. 47 § 1 tej ustawy, który nakazuje dołączenie do pisma strony jego odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom. W sytuacji gdy strona do wnoszonego pisma nie załączy wymaganej liczby odpisów konieczne jest uruchomienie procedury mającej na celu usunięcie stwierdzonych braków (art. 49 P.p.s.a.). I taka też procedura została wszczęta w tej sprawie. Bowiem zarządzeniem z dnia 27 stycznia 2016 r. Przewodniczący Wydziału II Sądu pierwszej instancji wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia i złożenia jego jedenastu odpisów, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Bezspornym jest, że wymaganych odpisów skarżący nie złożył. Jednakże w trakcie biegu terminu do uzupełnienia braków zażalenia skarżący złożył pismo, w którym zwrócił się do Sądu o wykonanie wymaganych odpisów, gdyż nie ma on możliwości stawienia się w Sądzie w celu wykonania tych odpisów, a egzemplarz zażalenia, który złożył, został utracony.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego trafnie Sąd pierwszej instancji odrzucił wniesione zażalenie na własne postanowienie z dnia 4 stycznia 2016 r. oddalające wiosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych tego zażalenia. Niewątpliwie niezłożenie wymaganej liczby odpisów zażalenia stoi na przeszkodzie nadaniu temu pismu prawidłowego biegu. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający tę sprawę stoi na stanowisku, że sąd nie ma podstaw prawnych do sporządzania odpisów pisma za jedną ze stron postępowania w celu usunięcia braków. W uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13 wyrażono stanowisko, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd". W uzasadnieniu tej uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "sporządzenie odpisów pisma przez sąd w celu usunięcia braków za jedną ze stron postępowania nie tylko nie mieści się w zakresie dopuszczalnych czynności procesowych sądu, ale ponadto mogłoby wskazywać na działanie sądu w interesie jednej ze stron, a to z kolei podważałoby zasadę bezstronności sądu. Brak jest uzasadnienia prawnego dla stanowiska nakazującego sądowi uzupełnianie braków formalnych pisma procesowego za stronę w celu umożliwienia nadania mu dalszego biegu lub zapobieżenia sankcji prawnej w postaci odrzucenia pisma". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznającego tę sprawę powyższe stanowisko ma również odpowiednie zastosowanie do zażalenia.

Dodatkowo podnieść należy, mając na uwadze argumentację zażalenia, że Sąd nie kwestionuje, iż skarżący mieszka za granicami kraju. Niemniej jednak cała korespondencja kierowana do Sądu dotycząca przywrócenia terminu do wniesienia skargi podpisana przez skarżącego własnoręcznie została nadana w polskiej placówce pocztowej ([...]), co pozwala na przyjęcie, że w okresie otwartym do uzupełnienia braków zażalenia skarżący przebywał w kraju. Zatem rzeczą skarżącego, jako strony dbającej należycie o własne interesy, było takie zorganizowanie czasu, by możliwe było wykonanie zarządzenia wzywającego do uzupełnienia braków.

Mając zatem na uwadze powyższe, wobec niezasadności wniesionego zażalenia, na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.