Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2063/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-02-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację indywidualną w części uznającej stanowisko za nieprawidłowe
Powołane przepisy: article: art. 12 ust. 1, art. 14 ust. 1
journal: Dz.U. 2011 nr 74 poz 397
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Golec, Sędzia WSA Marek Kraus (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Katarzyna Smaga, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2013 r. sprawy ze skargi M. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną w części uznającej stanowisko skarżącej za nieprawidłowe, 2) stwierdza, że zaskarżona interpretacja indywidualna nie może być wykonana w części, w jakiej została uchylona, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz M. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

1. M. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej zwana: "Skarżącą", "Spółką") wystąpiła do Ministra Finansów z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych (dalej zwany: "p.d.p.").

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka jest polskim

rezydentem dla celów podatkowych oraz 100% jej udziałów nabędzie inna spółka

kapitałowa - polski rezydent podatkowy (dalej zwany: "Wspólnikiem"). W celu m.in.

uproszczenia struktury własnościowej grupy, zminimalizowania ryzyk biznesowych

oraz ograniczenia kosztów funkcjonowania tych podmiotów, Wspólnik rozważa

i prawdopodobnie podejmie decyzję o rozwiązaniu i likwidacji Spółki, która prowadzi

działalność w branży nieruchomości (budowa, remonty, wynajem). W związku z tym

cały majątek Spółki zostanie przekazany Wspólnikowi, który w oparciu o otrzymane

składniki będzie kontynuował działalność prowadzoną przez Spółkę.

W związku z tym Spółka zapytała, jakie konsekwencje podatkowe w zakresie

p.d.p. spowoduje po stronie Spółki, jako podatnika, oraz płatnika przekazanie całego

majątku Spółki na rzecz jedynego Wspólnika, w związku z jej likwidacją?

Zdaniem Spółki ww. czynność nie spowoduje powstania po jej stronie

przychodu podlegającego opodatkowaniu p.d.p. Przychód powstanie natomiast po

stronie Wspólnika i będzie podlegał opodatkowaniu 19% p.d.p., a Spółka - jako

płatnik tego podatku - będzie zobowiązana, na mocy art. 26 ust. 3, 3a, 3c ustawy

z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych ( Dz. U z 2011 r.

Nr 74, poz. 397 ze zm. dalej zwana: "u.p.d.p.") : 1) pobrać podatek w odpowiedniej

wysokości, w chwili wydania majątku na rzecz Wspólnika, 2) wpłacić go do urzędu

skarbowego w terminie do 7 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym

pobrano podatek, na rachunek urzędu skarbowego właściwego, 3) uzyskać

informację od Wspólnika o wysokości kosztów nabycia/objęcia udziałów Spółki

pobrać podatek; 4) przesłać odpowiednie informacje i deklaracje do Wspólnika oraz

urzędu skarbowego. Poza ww. u Spółki (płatnik) nie wystąpią inne skutki podatkowe.

W szczególności wydanie majątku Spółki w trakcie procedury likwidacji nie

spowoduje u Spółki powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu p.d.p.

Proces likwidacji odbędzie się zgodnie z przepisami ustawy z 15 września 2000r.

Kodeks spółek handlowych (Dz.U. Nr 94, poz. 1037 ze zm., dalej zwana: "k.s.h."), a

majątek zostanie przekazany - w naturze - jedynemu Wspólnikowi Spółki. Likwidacja

Spółki i przekazanie majątku Wspólnikowi nie spowoduje przyrostu aktywów Spółki,

nie można więc mówić o przysporzeniu. Przeprowadzenie likwidacji ma zakończyć

działalność Spółki, a nie generować przychody.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Spółka powołała interpretacje organów

podatkowych oraz pismo Ministra Finansów z 22 sierpnia 2001 r., będące

odpowiedzią na zapytanie poselskie (Serwis Podatkowy 2002/7/25), w którym

wyrażono pogląd, że "bez względu na wartość dzielonego majątku w likwidowanej

spółce nie wystąpi przychód. W zamian za dzielony i przekazywany majątek spółka

nie otrzymuje zapłaty i w wyniku likwidacji przestaje istnieć jako podatnik".

2. Minister Finansów w interpretacji indywidualnej z [...] marca 2012r. nr

[...] uznał za:

1) prawidłowe stanowisko Skarżącej w zakresie obowiązków Spółki jako

płatnika p.d.p. w sytuacji przekazania majątku likwidowanej Spółki na rzecz jej

udziałowca,

2) nieprawidłowe w zakresie konsekwencji podatkowych, jakie poniesie Spółka

występująca w charakterze podatnika, gdy przekaże majątek na swojego udziałowca

w związku z likwidacją

W uzasadnieniu Minister Finansów wskazał, że co prawda przepisy prawa

podatkowego nie normują w sposób szczególny czynności polegającej na

przeniesieniu na dotychczasowego wspólnika własności składników nie upłynnionego

majątku spółki kapitałowej, która podlega likwidacji, nie oznacza to jednak, że

obowiązek podatkowy po stronie Spółki nie powstanie. U.p.d.p. określa zdarzenia,

które powodują powstanie obowiązku podatkowego - powinności przymusowego

świadczenia pieniężnego w związku z zajściem tych zdarzeń.

Zdaniem Ministra Finansów opisaną we wniosku czynność należy rozpatrywać

stosownie do art. 12 ust. 1 w związku z art. 14 ust. 1 u.p.d.p. Wprawdzie

ustawodawca w wykazie zdarzeń uznanych przez niego za przychody u podatników

p.d.p., zawartych w ww. przepisie nie wymienił przeniesienia własności składników

majątku nieupłynnionego podczas likwidacji, ale katalog zdarzeń rodzących

przychód, wymienionych w tym przepisie, nie ma charakteru wyczerpującego, jest

przykładowy. Świadczy o tym, przede wszystkim użycie sformułowania, że

przychodami są "w szczególności" zdarzenia gospodarcze wymienione w przepisie.

Art. 14 u.p.d.p. określa natomiast sposób ustalania wielkości przychodu będącego

następstwem zbywania rzeczy lub praw majątkowych, a więc przenoszenia

własności takich rzeczy lub praw majątkowych. Pojęcie "zbycie" nie oznacza tylko

umowy sprzedaży w rozumieniu k.c., w której z jednej strony następuje wydanie

rzeczy, z drugiej zapłata ceny, która nie zawsze musi być wyrażona w pieniądzu;

może przybrać postać zwolnienia dłużnika z ciążącego na nim zobowiązania wobec

innego podmiotu.

Zdaniem Ministra Finansów z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że dojdzie

do skutecznego przeniesienia własności składników majątkowych, stanowiących

aktywa likwidowanej Spółkę na jej jedynego udziałowca, w celu wykonania

obowiązku Spółki polegającego na zaspokojeniu roszczenia wspólnika opartego na

podstawie art. 286 k.s.h. Do zbycia nieruchomości nie dojdzie w wyniku sprzedaży w

rozumieniu art. 535 k.c., a Spółka nie otrzyma od Wspólnika zapłaty w formie

pieniężnej. W pełni uprawnione jest więc stanowisko, że przeniesienie własności ww.

składników, jako "wypłata" pokrywająca roszczenie wspólnika wypełnia hipotezę art.

14 ust. 1 u.p.d.p. - "odpłatne zbycie rzeczy lub praw majątkowych". Czynność prawna

jest odpłatna, jeżeli podmiot, który dokonał przysporzenia otrzymuje w zamian

korzyść majątkową stanowiącą ekwiwalent tego przysporzenia. Spółka osiąga

konkretną korzyść majątkową - przez zbycie majątku "otrzymuje" ekwiwalent w

postaci zmniejszenia się jej zobowiązań. Przesunięcie składnika majątkowego z

aktywów Spółki do aktywów udziałowca rodzi skutek rozporządzający, powodując

przejście własności tych składników. Spółka uzyskuje przychód na podstawie art. 12

ust. 1 w związku z art. 14 ust. 1 u.p.d.p., z tytułu odpłatnego zbycia rzeczy lub praw

majątkowych w wysokości wartości rynkowej poszczególnych składników

wchodzących w skład jej majątku.

Minister wyjaśnił, że powołane przez Skarżącą interpretacje wydano

w indywidualnych sprawach innych wnioskodawców i nie stanowią źródła praw

i obowiązków innych podatników, zaś pismo Ministra z 22 sierpnia 2001 r. nie jest

interpretacją ogólną w rozumieniu art. 14a § 1 O.p. i zawarte w niej stanowisko nie

jest wiążące w sprawie.

3. Skarżąca niezgadzając się z powyższym stanowiskiem wezwała organ do

usunięcia naruszenia prawa.

4. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Minister

Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji

przepisów prawa podatkowego.

5. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28

maja 2012r. Spółka wniosła o uchylenie ww. interpretacji indywidualnej w części

uznającej za nieprawidłowe, przedstawione we wniosku, stanowisko Skarżącej

w zakresie konsekwencji podatkowych jakie poniesie Spółka w sytuacji przekazania

majątku Wspólnikowi w związku z likwidacją gdy występuje ona w charakterze

podatnika p.d.p. oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania sądowego.

Zaskarżonej interpretacji zarzuciła naruszenie:

1) art. 12 ust. 1 oraz art. 14 ust. 1 u.p.d.p. w związku z art. 353 § 1 i art. 508

k.c., polegające na uznaniu, że przekazanie Wspólnikowi w związku z likwidacją

całego majątku spowoduje powstanie po stronie Skarżącej przychodu w postaci

zwolnienia z ciążących na niej zobowiązań, mimo że zobowiązanie Spółki wygaśnie

na skutek jego wykonania;

2) art. 7 i art. 217 w związku z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP w związku z art. 12

ust. 1 u.p.d.p., polegające na uznaniu, że przychód powstaje w odniesieniu do

zdarzenia, którego nie wskazano jako podlegające opodatkowaniu przez konkretny

przepis prawa podatkowego;

3) art. 14b § 6, art. 14a § 1, art. 14h w związku z art. 121 § 1 O.p. oraz art. 32

i art. 8 ust. 2 Konstytucji RP - polegające na wydaniu interpretacji sprzecznej z innymi

interpretacjami indywidualnymi odnoszącymi się do podobnych stanów faktycznych

i prawnych, wskutek czego naruszono zasady jednolitości i prowadzenia

postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca stwierdziła, że stanowisko Ministra

Finansów, zawarte w zaskarżonej interpretacji stoi w sprzeczności z art. 353 § 1 i art.

508 k.c. Spółka, spełniając świadczenie, nie uzyskuje zwolnienia z zobowiązania od

Wspólnika, wykonuje zobowiązania, co powoduje wygaśnięcie wierzytelności.

W wyniku spełnienia świadczenia nie uzyskuje przysporzenia. Gdyby w każdej

sytuacji, gdy dłużnik spełni świadczenie dopatrywać się przychodu w postaci

zwolnienia z ciążącego na nim zobowiązania, należałoby uznać, że wszystkie

podmioty działające na rynku powinny wykazywać w przychodach wartość

zaangażowanych środków własnych, potrzebnych do wykonania zobowiązania.

Przyjęcie, że przekazanie majątku Wspólnikowi, zgodnie z art. 286 k.s.h., należy

traktować jako "zmniejszenie się [...] zobowiązań" i "zwolnienie z [...] zobowiązań", co

wydaje się tożsame z konstrukcją zwolnieniu z długu, jest błędne. Zwolnienie takie

miałoby miejsce jedynie wówczas, gdy mocą wcześniejszej umowy stron, Wspólnik

zrzekłby się swego roszczenia w stosunku do Spółki, która przyjęła zwolnienie, nie

zaś, gdy Spółka spełni świadczenie.

W związku z tym Skarżąca uznała, że przekazanie Wspólnikowi jej majątku,

wtoku postępowania likwidacyjnego, stanowić będzie wypełnienie ciążącego na

Spółce zobowiązania, a nie zwolnienie z długu. Zgodnie z art. 282 § 1 k.s.h. wszelkie

zobowiązania likwidowanej spółki, zaspokajane są w pierwszej kolejności, w terminie

sześciomiesięcznym (286 K.s.h.), w celu zabezpieczenia interesu wierzycieli, po

upływie którego możliwy będzie podział między udziałowców majątku pozostałego po

zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli. Majątek Spółki przekazywany jedynemu

Wspólnikowi będzie wolny od wszelkich zobowiązań, bo wszyscy wierzyciele zostaną

zaspokojeni przed przekazaniem tego majątku. Zobowiązanie wobec Wspólnika do

wypłaty majątku likwidacyjnego nie jest bieżącym zobowiązaniem lecz formą

dystrybucji zysku/majątku pozostałego po spłacie zobowiązań i zakończeniu

działalności. Skarżąca w toku likwidacji nie osiągnie zatem korzyści majątkowej,

w postaci "zmniejszenia się jej zobowiązań", gdyż przekazywany Wspólnikowi przez

Skarżącą majątek będzie wolny od zobowiązań.

Stanowisko Ministra Finansów, że Spółka przez zbycie majątku "otrzymuje"

ekwiwalent w postaci zmniejszenia się jej zobowiązań, jest nieprawidłowe. Nawet

jeśli Wspólnik byłby jedynym wierzycielem, jej zobowiązanie zostałoby zaspokojone

na mocy art. 282 § 1 K.s.h., czyli przed przekazaniem pozostałego po zaspokojeniu

wierzycieli majątku, co wynika z art. 286 K.s.h..

Uznanie przez Ministra Finansów, że przekazanie majątku Spółki na rzecz

wspólnika wtoku likwidacji stanowi przysporzenie po stronie Skarżącej, godzi

w istotę postępowania likwidacyjnego, określoną w przepisach k.s.h. oraz

prowadziłoby do sytuacji, w której likwidacja nie mogłaby zostać ukończona. Przed

dokończeniem likwidacji należałoby przysporzenie ponownie rozdzielić między

wspólników.

Wypłata majątku polikwidacyjnego nie będzie również prowadzić do powstania

przychodu na podstawie art. 14 ust. 1 u.p.d.p. Przychód powstanie, gdy przesunięcia

majątkowe między podatnikami: 1) jest dokonywane na podstawie tytułu prawnego

przewidujący ich odpłatne zbycie (np. sprzedaż), 2) strony transakcji łączy umowa,

która przewiduje zapłatę ceny (zbycie ma być odpłatne). Likwidacja spółki nie spełnia

ww. wymienionych cech. Likwidacja spółki nie może być traktowana jako związana

z prowadzeniem działalności gospodarczej. Niezależnie od tego, czy tytułem

likwidacji jest przekazywany majątek w postaci rzeczowej czy pieniężnej,

przekazanie to nie prowadzi w spółce do "otrzymania pieniędzy", "otrzymania

wartości pieniężnych" a także innych kategorii przychodów (np. świadczeń w naturze,

"różnic kursowych", czy "otrzymania nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub

praw, a także innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń").

6. Minister Finansów w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi,

podtrzymując zaprezentowane wcześniej stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1. Skarga zasługuje na uwzględnienie.

2. Wojewódzkie sądy administracyjne powołane zostały do sprawowania

kontroli działalności administracji publicznej, przy czym zakres tej kontroli

ograniczony jest do kontroli legalności działania organów administracji (art. 1 ust. 1

i 2 ustawy 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. Nr 153

poz. 1269 ze zm.). Indywidualne akty administracyjne, takie jak akty wymienione

w art. 3 2 pkt 1-4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. z 2012r" poz. 270 ze

zm., dalej: "P.p.s.a."), w tym interpretacje indywidualne wydane przez Ministra

Finansów, podlegają uchyleniu w razie stwierdzenia przez Sąd ich niezgodności

z prawem.

3. Sąd, w ramach kompetencji wyznaczonej przez wyżej wskazane przepisy,

stwierdza, że zaskarżona interpretacja indywidualna, w części w której została

zaskarżona, narusza prawo procesowe, jak również prawo materialne.

4. Sąd wskazuje, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie było to, jakie

konsekwencje podatkowe w zakresie p.d.p. spowoduje po stronie Spółki, jako

podatnika, przekazanie całego majątku Spółki na rzecz jej jedynego Wspólnika,

w związku z jej likwidacją.

Poza sporem w sprawie pozostawała okoliczność, że czynność przekazania

majątku likwidowanej spółki jej jedynemu wspólnikowi, będącemu osobą prawną,

powoduje powstanie opodatkowanego przychodu po stronie Wspólnika.

Kwestią sporną natomiast było określenie konsekwencji podatkowych, jakie

poniesie Spółka występująca w charakterze podatnika, gdy przekaże majątek na

swojego udziałowca w związku z likwidacją.

7.5. Zdaniem Sądu w sporze rację należy przyznać skarżącej Spółce, a nie

Ministrowi Finansów, który udzielił zaskarżonej interpretacji, odwołując się między

innymi do przepisów art. 12 ust. 1 oraz art. 14 ust. 1 u.p.d.p.

Minister Finansów w treści tych przepisów upatrywał podstawę do

opodatkowania p.d.p. czynności przekazania majątku likwidowanej Spółki na rzecz

jej jedynego Wspólnika, w związku z jej likwidacją.

7.6 Zdaniem Sądu, w sytuacji, gdy Minister Finansów zgodził się ze skarżącą

Spółką, że opisana we wniosku o udzielenie interpretacji czynność przekazania

majątku likwidowanej Spółki na rzecz jej jedynego Wspólnika, w związku z jej

likwidacją powoduje przychód u Wspólnika Spółki, nieuzasadnione było twierdzenie

organu udzielającego zaskarżonej interpretacji, że zdarzenie takie rodzi obowiązek

podatkowy również po stronie Spółki. Podwójne opodatkowanie tej samej czynności

nie może być uznane prawidłowe oraz dopuszczalne w świetle obowiązującego

porządku prawnego.

Sąd podziela stanowisko Ministra Finansów, że katalog wartości

stanowiących przychód w rozumieniu u.p.d.p., zawarty w art. 12 ust. 1 tej ustawy,

który to przepis został wskazywany jako podstawa prawna zaskarżonej interpretacji,

ma charakter otwarty. Warto również wskazać, że zabrakło w nim odniesienia się do

likwidacji spółki oraz przekazania majątku jej jedynemu wspólnikowi w związku

z postępowaniem likwidacyjnym.

Tym samym nie można jednoznacznie ani wykluczyć ani uznać, że przepis art.

12 ust. 1 u.p.d.p. stanowi podstawę do jednoznacznej odpowiedzi na postawione we

wniosku o interpretację pytanie.

Decydujące znaczenie przy rozstrzyganiu tej sprawy ma zatem ustalenie: czy

przekazanie ww. majątku likwidowanej spółki jedynemu wspólnikowi, będącemu

osobą prawną prowadzi do powstania po stronie skarżącej Spółki przysporzenia.

7.7. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w pełni podziela

argumentację przedstawioną przez Spółkę, co do charakteru postępowania

likwidacyjnego, wynikającego z przepisów k.s.h.

Zdaniem Sądu opisana w stanie faktycznym ww. czynność nie wiąże się

z powstaniem po stronie Spółki jakiegokolwiek przysporzenia.

Trudno mówić bowiem, że Spółka w związku z przekazaniem ww. majątku

jedynemu Wspólnikowi, osiągnie jakąkolwiek korzyść majątkową. Przeniesienie na

wspólników prawa własności nie jest zbyciem, w wyniku którego powstaje po stronie

skarżącej Spółki przychód, gdyż przekazanie majątku nie stanowi odpłatnego zbycia

praw.

Z tego względu brak jest podstaw do zastosowania w analizowanym stanie

faktycznym - zdarzeniu przyszłym opisanym we wniosku o udzielenie interpretacji

indywidualnej - przepisu art. 14 ust. 1 u.p.d.p.

Zdaniem Sądu nie można też przyjąć, tak, jak uczynił Minister Finansów

w zaskarżonej interpretacji, że dokonanie ww. czynności przekazania majątku

likwidowanej Spółki na rzecz jej jedynego Wspólnika, w związku z likwidacją stanowi

zwolnienia z długu, o jakim mowa w art. 508 k.c. Jest to jednostronna czynność,

w wyniku której Wspólnik nie jest zobowiązany do świadczenia wzajemnego, nie

dochodzi też do zapłacenia ceny. Natomiast w przypadku odpłatnego zbycia

dochodzi do dwustronnej czynności odpłatnej, a przysporzeniem po stronie Spółki

byłaby cena, którą zobowiązany jest uiścić nabywca.

Sąd stwierdza ponadto, że wydanie majątku wspólnikom w ramach likwidacji

przewidzianej w k.s.h., jest w zasadzie ostatnią czynnością poprzedzającą złożenie

wniosku o wykreślenie spółki z rejestru. Z momentem tego wykreślenia spółka

zostaje rozwiązana i ustaje byt osoby prawnej. W konsekwencji w momencie,

w którym kształtuje się zobowiązanie podatkowe i powstaje obowiązek

zadeklarowania i uiszczenia podatku, podatnik zobowiązany do zapłaty może już nie

istnieć. Co więcej, nie ma również żadnego podmiotu, który byłby jego następcą

prawnym - w szczególności brak unormowania, które czyniłyby takimi następcami

byłych wspólników. Ten ostatni fakt powoduje również, że w razie braku dobrowolnej

zapłaty podatku przez rozwiązywaną spółkę w późniejszym okresie nie ma już

prawnej możliwości wyegzekwowania zaległości. Postępowanie w sprawie

odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej nie może bowiem zostać wszczęte

przed dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego,

nie ma zaś możliwości takiego doręczenia, jeśli podatnik został już zlikwidowany.

7.8 Sąd, w związku z przedstawionymi wyżej rozważaniami, stwierdza,

że skoro wprost z przepisów prawa nie wynika, aby przekazania majątku

likwidowanej spółki na rzecz jej jedynego Wspólnika, w związku z jej likwidacją,

powodowało powstanie po stronie Spółki obowiązku podatkowego, nie można więc

rozszerzać katalogu źródeł przychodu, o jakich mowa w art. 12 ust. 1 u.p.d.p., dla

celów opodatkowania p.d.p., tym bardziej, że Wspólnik będzie zobowiązany

w związku zww. czynnością zapłacić p.d.p., zaś Spółka nie otrzyma niczego

w zamian dokonując wyżej wymienionej, jednostronnej, nieodpłatnej czynności

prawnej.

7.9. Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni podziela

stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyrokach z: 14 marca

2012r. sygn. akt II FSK 1673/10, w którym jednoznacznie stwierdzono, że

"przekazanie przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością dywidendy w formie

prawa własności do znaku towarowego jej wspólnikowi rodzi obowiązek opłacenia

podatku wyłącznie u wspólnika"; 8 lutego 2012r. sygn. akt II FSK 1384/10, w którym

zaprezentowano analogiczny pogląd, uznając, że wykładnia przepisów prawnych

zawartych w art. 12 ust. 1-3 u art. 14 ust. 1 u.p.d.p. nie daje podstaw do przyjęcia

tezy, że powstanie przychód po stronie spółki, (dostępne w internetowej bazie

orzeczeń sądów administracyjnych - www.nsa.gov.pl).

Sąd uznaje, że ww. poglądy wyrażono wprawdzie w odniesieniu do dywidendy

rzeczowej, aczkolwiek Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że ta sama czynność nie

może wywoływać obowiązku podatkowego u dwóch stron tejże czynności, do czego

doszłoby - jak wskazywał wyżej WSA w Warszawie, w pkt 5 niniejszego wyroku -

w rozpoznawanej sprawie, gdyby za prawidłowy uznać pogląd Ministra Finansów

wyrażony w zaskarżonej interpretacji.

Sąd uznaje zatem, że nieprawidłowa była wykładnia przepisów art. 12 ust. 1

oraz art. 14 ust. 1 u.p.d.p., dokonana przez Minister Finansów. Pominięto w niej

ww. kwestię podwójnego opodatkowania z tytułu dokonania jednej i tej samej

czynności.

Sąd w związku z tym - wbrew stanowisku Ministra Finansów wyrażonemu

w zaskarżonej interpretacji - stwierdza, że skarżąca Spółka przekazując swój

majątek w postępowaniu likwidacyjnym wspólnikowi o statusie osoby prawnej nie

podlega opodatkowaniu p.d.p.

10. Zdaniem Sądu powyższe rozważania wskazują że zaskarżona

interpretacja nie zawiera przekonywujących argumentów, pozwalających na uznanie,

że w sposób prawidłowy wypełniono reguły z art. 14c § 2 O.p. - przedstawiono

uzasadnienie prawne, zawierające rzetelną informację, dlaczego w przypadku

opisanym przez Spółkę znajdą zastosowanie wskazane w interpretacji przepisy

prawa. Ponadto nie odniesienie się do powołanych przez skarżącą Spółkę

interpretacji - nie budzi zaufania do organu podatkowego oraz narusza art. 121 O.p.

Uznanie powyższych przepisów za naruszone powoduje, że na uwzględnienie nie

zasługiwały pozostałe zarzuty skargi o naruszeniu przepisów O.p. Sąd za przesadne

i nie przystające do realiów rozpoznawanej sprawy uznaje również powoływanie się

na naruszenie zasad Konstytucji RP. Żadnego z dóbr chronionych przepisami

Konstytucji RP, powołanymi w skardze, nie naruszył Minister Finansów wydając

zaskarżoną interpretację.

11. Sąd, mając powyższe na uwadze, stosownie do art. 146 § 1 P.p.s.a

uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną w części, w jakiej Minister Finansów

uznał stanowisko Skarżącej zawarte we wniosku o wydanie tej interpretacji za

nieprawidłowe. Zakres, w jakim zaskarżona interpretacja indywidualna w części

w jakiej została uchylona nie podlega wykonaniu określono w oparciu o art. 152

P.p.s.a..

O zwrocie kosztów postępowania sądowego Sąd postanowił na podstawie art.

200 i art. 205 P.p.s.a. w związku z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenie Ministra

Sprawiedliwości z 31 stycznia 2011 r. w sprawie opłat za czynności doradcy

podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych

zasad ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez

doradcę podatkowego z urzędu. (Dz. U. Nr 31 poz. 153), zasądzając na rzecz

skarżącej Spółki zwrot wpisu sądowego w wysokości 200 złotych oraz

wynagrodzenie doradcy podatkowego w wysokości 240 złotych i 17 złotych tytułem

uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.