Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SAB/Po 34/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-06-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1-2, art. 58 par. 1 pkt 6, art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi W. E. S. Spółka z o.o. na bezczynność Starosty W. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić Skarżącej cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych


UZASADNIENIE

Podaniem z dnia [...] stycznia 2012 r. W. E. S. Spółka z o.o. (dalej Skarżąca) zwróciła się do Starosty W. (dalej Starosta) o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej numerycznego opisu granic działek ewidencyjnych nr [...],[...] i [...] w Wolsztynie (obręb 2), za pomocą współrzędnych punktów określających przebieg linii granicznych oraz numerycznego opisu konturów budynków posadowionych na w/w działkach, wyznaczonych przez prostokątne rzuty na płaszczyznę poziomą zewnętrznych płaszczyzn ścian zewnętrznych kondygnacji przyziemnych budynków (k. 6 akt [...]).

W odpowiedzi na wniesione podanie, Starosta pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...], poinformował Skarżącą, że dane geodezyjne dotyczące granic oraz współrzędnych punktów granicznych, a także współrzędne narożników budynków są danymi zgromadzonymi w zasobie użytkowym powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Powołując się na ustawę z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. 2010 r., nr 193, poz. 1287 ze zm.) oraz § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie określenia rodzajów materiałów stanowiących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny, sposobu i trybu ich gromadzenia i wyłączania z zasobu oraz udostępniania zasobu (Dz.U. nr 49, poz. 493 ze zm.) Starosta wyjaśnił, że wniosek Skarżącej nie może zostać zrealizowany, ponieważ żądane dokumenty zgromadzone są w zasobie bazowym udostępnianym tylko na podstawie zgłoszenia pracy geodezyjnej podmiotom uprawnionym, czyli geodetom i firmom geodezyjnym (k. 8-9 akt GK.6642.5.2012).

Odpowiadając na pismo Skarżącej wniesione drogą elektroniczną dnia [...] stycznia 2012 r. Starosta pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...], wyjaśnił, że dane geodezyjne dotyczące granic oraz współrzędnych punktów granicznych, a także współrzędne narożników budynków są danymi zgromadzonymi w zasobie użytkowym powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i nie są przedmiotem udostępnienia na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. nr 112, poz. 1198 ze zm., dalej udup; k. 12 akt GK.6642.5.2012).

Pismem z dnia 31 stycznia 2012 r. Skarżąca wniosła zażalenie na postępowanie Starosty w sprawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Skarżąca podkreśliła, że czynności Starosty w sposób jednoznaczny zmierzają do przewlekłego prowadzenia postępowania, a w konsekwencji do obejścia przepisów udip (k. 50 akt [...]).

Pismem z dnia [...] lutego 2012 r. Skarżąca uzupełniając wniesione zażalenie podkreśliła, że bazy danych Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego są rejestrami publicznymi, a informacje zgromadzone w zbiorach danych tego zasobu są informacjami publicznymi (k. 55-56 akt GK.6642.5.2012).

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] (dalej postanowienie z dnia [...] lutego 2012 r.) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. (dalej WINGiK) stwierdził, że skarga na przewlekłe postępowanie organu jest niezasadna w związku z udzieleniem odpowiedzi na wniosek z [...] stycznia 2012 r. (k. 59-63 akt [...]).

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (dalej WSA) z dnia [...] marca 2012 r. Skarżąca zarzuciła Staroście przewlekłe i biurokratyczne prowadzenie postępowania oraz bezczynność w zakresie złożonego wniosku z dnia [...] stycznia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej (k. 4-6, 28-30 akt IV SAB/Po 34/12).

Odpowiadając na wezwanie WSA z dnia [...] kwietnia 2012 r., Skarżąca pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. wyjaśniła, że przedmiotem złożonej skargi jest zarówno bezczynność, jak i przewlekłość organu (k. 27 akt IV SAB/Po 34/12).

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] kwietnia 2012 r. skarga na przewlekłość postępowania, na podstawie art. 57 § 3 ppsa (k. 26 akt IV SAB/Po 34/12), została wyłączona do rozpoznania pod odrębną sygnaturą (IV SAB/Po 35/12).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga na bezczynność Starosty podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270, dalej ppsa) skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W art. 52 § 2 ppsa ustawodawca wyjaśnił, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Środkiem zaskarżenia jest zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania oraz zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, t.j. Dz.U. 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.; odpowiednio - postanowienie NSA z 30.4.2010 r., I OSK 698/10, OSG 2010, nr 8, poz. 59; wyrok NSA z 11.2.2010 r., II OSK 128/10, Legalis; wyrok WSA w Opolu z 7.11.2005 r., II SAB/Op 13/05, ONSAiWSA 2006 r., nr 4, poz. 104; wyrok WSA w Warszawie z 14.7.2005 r., IV SAB/Wa 47/05, Legalis; postanowienie WSA w Gliwicach z 18.1.2010 r., IV SAB/Gl 65/09, OSG 2010, nr 4, poz. 33, akceptowane przez M. Jagielską, A. Wiktorowską, P. Wajdę w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" C.H. Beck 2011 s. 283 nb 3; Z. Kmieciak, "Przewlekłość postępowania administracyjnego", PiP 2011/6/30, s. 31-33; W. Chróścielewski "Zmiany w zakresie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego i prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które weszły w życie w 2011 r.", ZNSA 2011/2/21).

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 i art. 149 § 1 ppsa – skarga na przewlekłe prowadzenie sprawy jest skargą w odrębnej, samodzielnej ze względu na podstawy prawne, sprawie; stronie przysługuje również skarga na bezczynność (A. Kabat w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Wolters Kluwer 2011 s. 47 uw. 35-36; s. 422 uw. 1; Z. Kmieciak, "Przewlekłość postępowania administracyjnego", PiP 2011/6/30).

Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że Skarżąca wnosząc skargę na bezczynność Starosty nie wyczerpała przysługujących Jej środków zaskarżenia, ponieważ nie wniosła zażalenia na niezałatwienie przez Starostę sprawy w terminie, jak o tym stanowi art. 37 §1 kpa. Zażalenie Skarżącej z dnia 31 stycznia 2012 r., uzupełnione następnie pismem z dnia 13 lutego 2012 r. dotyczyło przewlekłego prowadzenia przez Starostę postępowania. Zdaniem Sądu, zażalenia Skarżącej z dnia 31 stycznia 2012 r. nie można traktować zarówno jako zażalenia na bezczynność, jak i na przewlekłe prowadzenie postępowania. Oba zarzuty dotyczą w istocie odmiennych uchybień organu administracji, rozpoznawanych w odrębnym trybie (postanowienie NSA z 13.1.2012 r.: II OSK 2677/11 i II OSK 2678/11; postanowienie WSA w Poznaniu z: 26.10.2011 r., IV SAB/Po 37/11; 23.02.2012 r., IV SAB/Po 38/11, baza orzeczeń NSA). Skarżąca w zażaleniu z dnia 31 stycznia 2012 r. wyraźnie wskazała, że zostało ono wniesione "w sprawie czynności jednoznacznie zmierzających do przewlekłego prowadzenia postępowania" (k. 50 akt GK.6642.5.2012). WINGiK w postanowieniu z dnia 21 lutego 2012 r. postępując zgodnie z zarzutem zawartym w zażaleniu stwierdził niezasadność skargi na przewlekłe postępowanie Starosty, a nie skargi na bezczynność organu administracji publicznej.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalonym jest pogląd, że niewyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (w szczególności w oparciu o art. 37 § 1 kpa), powoduje niedopuszczalność skargi (odpowiednio - postanowienie NSA z: 26.11.2008 r., I OSK 1401/08; 18.01.2011 r., I OSK 2121/10; Z. Kmieciak – op. cit. s. 32-33).

Wobec powyższego poza kognicją Sądu pozostały kwestie związane z badaniem bezczynności Starosty. Należy natomiast dopowiedzieć, że w dalszym ciągu przedmiotem rozpoznania Sądu pozostaje wniesiona przez Skarżącą skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę.

Mając na uwadze powyższe Sąd w pkt 1 postanowienia działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 ppsa odrzucił skargę.

W pkt 2 postanowienia Sąd działając na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa zwrócił Skarżącej cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł.

ja