Wyrok NSA, sygn. akt III OSK 3003/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 29 ust. 1 pkt 2 oraz art. 66 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2019 poz 1148
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe - t.j.

SENTENCJA

Dnia 19 stycznia 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Borowiec (spr.) sędzia NSA Małgorzata Pocztarek sędzia del. WSA Dariusz Chaciński po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 lutego 2020 r. sygn. akt II SA/Rz 1379/19 w sprawie ze skargi M.B. na zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy Z. z dnia 18 października 2019 r. nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora szkoły oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 19 lutego 2020 r. sygn. akt II SA/Rz 1379/19 oddalił skargę M.B. na zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy Z. z dnia 18 października 2019 r. nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora szkoły.

Wyrok został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

Z akt sprawy wynika, że Burmistrz Gminy Z. zarządzeniem z dnia 18 października 2019 r. nr [...], na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 506 ze zm., dalej w skrócie "u.s.g.") oraz art. 66 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 1148 ze zm., dalej w skrócie "P.o."), zarządził odwołanie M.B. z dniem 18 października 2019 r. bez wypowiedzenia ze stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w Z.

W uzasadnieniu zarządzenia podał m.in., że wydanie zarządzenia nastąpiło po uprzednim uzyskaniu w tym przedmiocie pozytywnej opinii [...] Kuratora Oświaty w [...]. Wskazał, że w sprawie zachodził szczególnie uzasadniony przypadek, uzasadniający celowość podjęcia decyzji o odwołaniu M.B. ze stanowiska dyrektora szkoły. Pełniąc tę funkcję w Szkole Podstawowej nr [...] im. [...] w Z. był on jednocześnie zatrudniony w pełnym wymiarze zajęć w innej szkole – [...] w L. na stanowisku nauczyciela, w której realizacja zajęć następowała w tym samym czasie, w którym powinien on wykonywać obowiązki związane ze stanowiskiem dyrektora w/w Szkoły w Z.

Z uzyskanej przez organ informacji wynika, że realizowany przez M.B. wymiar zajęć w [...] w L. w pierwszym semestrze wynosi 29 godzin tygodniowo.

W ocenie Burmistrza Gminy Z., taki wymiar tygodniowych obowiązkowych godzin dydaktycznych, realizowany w innej szkole (oddalonej od Szkoły Podstawowej nr [...] w Z. o ok. 8 km), uniemożliwia prawidłowe wykonywanie przez M.B. zadań wynikających z pełnionej funkcji, przede wszystkim w sferze zapewnienia bezpieczeństwa uczniom i pracownikom Szkoły. Zaistniała sytuacja stwarza uzasadnione obawy o prawidłową realizację innych czynności związanych z powierzoną funkcją, np. reprezentowaniem Szkoły, współpracą z organem prowadzącym w sprawach bieżących Szkoły – zwłaszcza, że w Szkole nie utworzono stanowiska wicedyrektora. Konieczność natychmiastowego przerwania zajmowania przez M.B. stanowiska Dyrektora jest podyktowana obawą o zagrożenie interesu publicznego i troską o niedopuszczenie do destabilizacji funkcjonowania kierowanej przez niego Szkoły. Działania dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w Z. naruszają prawo na tyle istotnie, że nie pozwalają na dalsze wykonywanie powierzonych mu obowiązków i pełnienie przez niego funkcji kierowniczej.

Powyższe zarządzenie stało się przedmiotem skargi M.B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Skarżący zaskarżonemu zarządzeniu zarzucił naruszenie art. 66 ust. 1 pkt 2 P.o. i wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego zarządzenia oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W obszernym uzasadnieniu skargi podał m.in., że zaskarżone zarządzenie narusza jego interes prawny i uprawnia do wniesienia skargi, albowiem dotyczy jego stosunku zatrudnienia na stanowisku Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w Z., pozbawia go tego stanowiska i wszystkich związanych z tym uprawnień z rażącym naruszeniem prawa. Zostało wydane bez wymaganego ustalenia stanu faktycznego, bez starannego i należytego umotywowania, bez podania faktycznych i prawnych argumentów, a jedynie na podstawie niedopuszczalnych uogólnień, hipotez i uproszczeń, dodatkowo bez żadnych pouczeń. Wskazał, że charakter postępowania wyjaśniającego jest podobny do postępowania dyscyplinarnego, dlatego organ prowadzący powinien przedstawić skarżącemu – Dyrektorowi Szkoły zgromadzony materiał dowodowy, tak aby umożliwić mu zajęcie stanowiska lub ewentualnie zgłosić kontrdowody. Jednocześnie zauważył, iż w dniu 17 października 2019 r. w Urzędzie Miasta i Gminy w Z. złożył pisemną rezygnację z funkcji Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w Z. z zachowaniem trzymiesięcznego terminu wypowiedzenia, argumentując ją niewywiązywaniem się przez organ prowadzący z deklaracji zmiany formy zatrudnienia – z umowy na czas nieokreślony na umowę o pracę zawartą na podstawie mianowania.

Zdaniem M.B., pełnienie funkcji dyrektora szkoły i posiadanie dodatkowego zatrudnienia w innej szkole podlegającej pod inny organ prowadzący jest prawnie dopuszczalne. Dyrektor szkoły posiada nienormowany czas pracy i nie obowiązują go grafiki godzinowe, a jedynie przepracowanie 40 godzin tygodniowo. W ocenie skarżącego, okoliczności podniesione przez organ nie miały charakteru nagłego. Trwały bowiem od dnia 1 listopada 2018 r. Brak natychmiastowej reakcji organu prowadzącego szkołę na jego dodatkowe zatrudnienie, rodzące rzekome obawy o prawidłową realizację czynności związanych z powierzoną funkcją, znosi możliwość odwołania dyrektora szkoły w trybie przepisu powołanego przez organ.

Burmistrz Miasta i Gminy Z. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Stwierdził, że w sprawie zaistniał szczególnie uzasadniony przypadek usprawiedliwiający odwołanie dyrektora szkoły w trakcie roku szkolnego. Podał m.in., że przed wydaniem zarządzenia o odwołaniu M.B. ze stanowiska dyrektora szkoły przeprowadzono postępowanie wyjaśniające, a w szczególności ustalono fakt zatrudnienia oraz wymiar czasu pracy skarżącego w [...] w L. Przedmiotowe postępowanie wykazało, że w oddalonym od siedziby Szkoły Podstawowej nr [...] w Z. o 8 km Zespole Szkół, jest on zatrudniony na stanowisku nauczyciela i wykonuje pracę w pełnym wymiarze czasu pracy, o czym nie powiadomił, jak również nie wystąpił o wyrażenie zgody na dodatkowe zatrudnienie. Zakres zajęć dydaktycznych M.B. obejmuje pracę dydaktyczną w różnych konfiguracjach od godz. 08:00 – 14.50 przez pięć dni roboczych tygodnia. Plan zajęć w tym kształcie obowiązuje od dnia 15 października 2018 r.

Odnosząc się do stawianych w skardze zarzutów organ wskazał, że wyznaczone przez skarżącego – dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w Z. godziny jego pracy, tj. od 06:30 do 7:45 oraz od 15:00 do 17:00, czynią go niedostępnym dla interesantów, uczniów i nauczycieli.

M.B. w piśmie procesowym z dnia 19 stycznia 2020 r., zatytułowanym jako uzupełnienie skargi wraz z wnioskami dowodowymi, ponownie zarzucił Burmistrzowi Miasta i Gminy Z. błędne przyjęcie, że w sprawie zaistniał szczególnie uzasadniony przypadek uprawniający do odwołania go ze stanowiska dyrektora szkoły, brak dochowania stosownej procedury, brak rzetelnego uzasadnienia zarządzenia oraz brak pouczeń. Do pisma dołączył wymienione w nim dokumenty, wnosząc o ich dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej w skrócie "P.p.s.a."). W piśmie tym jeszcze raz podkreślił, że organ prowadzący w zarządzeniu nie przedstawił wywodu, który pozwalałby przyjąć za słuszne zastosowanie wobec dyrektora instytucji odwołania ze stanowiska na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 P.o. Ponownie wskazał na wymóg zapewnienia w postępowaniu dotyczącym odwołania gwarancji procesowej, jaką jest zapewnienie czynnego udziału strony na każdym etapie postępowania. Stwierdził, że stanowisko organu w tym zakresie powinno zostać udokumentowane, a przebieg postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego przed wydaniem aktu powinien znaleźć odzwierciedlenie w aktach sprawy. Prawidłowość zarządzenia należy oceniać na podstawie faktów, które zostały wykazane w jego uzasadnieniu, przy czym powołanie się na fakty musi być konkretne. Zdaniem skarżącego, organ nieprawidłowo przyjął, iż dwukrotnie nie stawił się na zajęciach dydaktycznych. Nie wskazał bowiem, jakich dni oraz zajęć ono dotyczyło. Wyjaśnił, że wymienione w odpowiedzi na skargę zajęcia dydaktyczne w klasach I-III, które według planu zajęć w okresie pomiędzy 14 – 18 października 2019 r. miały odbyć się w dniu 14 października 2019 r., nie odbyły się ze względu na Dzień Nauczyciela. M.B. zaznaczył, że określony przez niego rozkład pracy jako dyrektora pozwolił mu na zrealizowanie 40-godzinnego tygodniowego czasu pracy, jak również wywiązanie się przez niego z obowiązków związanych z pełnieniem funkcji dyrektora w/w Szkoły. W postępowaniu wyjaśniającym i w uzasadnieniu zarządzenia brak jest sformułowania konkretnych zarzutów, czy przykładów domniemanych nieprawidłowości. Ponadto skarżący zarzucił, że w sprawie nie szukano innych, mniej eratycznych rozwiązań, np. rozwiązania stosunku pracy za porozumieniem stron. [...] Kurator Oświaty oparł się wyłącznie na jednostronnej relacji pochodzącej od organu prowadzącego, dopuszczając się analogicznego, co organ prowadzący, uchybienia braku rzetelnego ustalenia stanu faktycznego. Końcowo M.B. stwierdził, że Burmistrz Miasta i Gminy Z. nie zdołał wykazać, by przedstawione przez niego przyczyny mogły stanowić uzasadnioną w stopniu kwalifikowanym, jako nagłą nadzwyczajną, ponadprzeciętną, zupełnie wyjątkową, przeszkodę w sprawowaniu przez niego funkcji dyrektora. Podał także, że organ prowadzący mógł spodziewać się złożenia przez niego rezygnacji z funkcji dyrektora, gdyż już z końcem wakacji nie wywiązał się ze składanych skarżącemu deklaracji przekształcenia formy zatrudnienia i postawił go w niekomfortowej sytuacji, wymagając zgody na podjęcie zatrudnienia na czas określony, pomimo tego, że zaistniały wszystkie przesłanki do zatrudnienia na podstawie mianowania. Wobec powyższego, skarżący wniósł o: "uznanie skargi oraz stwierdzenie przez Sąd, iż wydanie zarządzenia nastąpiło z naruszeniem prawa i stosownie do art 147 § 1 P.p.s.a. stwierdzenie jego nieważności w całości".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W uzasadnieniu wyroku podał, że podstawę materialnoprawną zarządzenia Burmistrza Miasta i Gminy Z. z dnia 18 października 2019 r. nr [...] w sprawie odwołania M.B. ze stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w Z. stanowiły przepisy art. 30 u.s.g. oraz art. 66 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 2 P.o.

Wyjaśnił, że odwołanie ze stanowiska dyrektora szkoły ma charakter kompetencji władczej przysługującej organowi na podstawie przepisów prawa administracyjnego. Mimo, że ma ono charakter personalny, nie jest aktem prywatnoprawnym, gdyż obsada stanowiska dyrektora jest formą zarządzania szkołą publiczną, co wchodzi w zakres administracji publicznej. Wprawdzie akt odwołania dyrektora wywołuje skutki w sferze prawa pracy, to jednak odwołany dyrektor może kwestionować sam akt odwołania (zarządzenie organu gminy) przed sądem administracyjnym, natomiast własnego interesu w sferze skutków, jakie ów akt wywołuje w zakresie praw pracowniczych, może dochodzić przed sądem pracy (uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 16 lutego 1996 r., sygn. akt OPS 6/96, wyroki NSA z dnia: 30 czerwca 2004 r., sygn. akt OSK 439/04 i 22 czerwca 2005 r., sygn. akt I OSK 296/05). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że czynności powołania i odwołania dyrektora szkoły są czynnościami z zakresu administracji publicznej, które podlegają kontroli sądów administracyjnych. Praktyka doprowadziła do kształtowania się dualnego i równoległego poddawania tych aktów ocenie pod względem legalności w postępowaniu administracyjnym i w postępowaniu przed sądem pracy.

Interes prawny skarżącego w kwestionowaniu przedmiotowego zarządzenia – będącego aktem z art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. (ma charakter władczy i rozstrzyga indywidualną sprawę konkretnego podmiotu) na podstawie art. 101 u.s.g. jest oczywisty. Skarga została wniesiona w terminie (art. 53 § 2 P.p.s.a.).

Sąd pierwszej instancji wskazał, że w rozpoznawanej sprawie spór dotyczy ustalenia, czy zachodziła podstawa do odwołania skarżącego bez okresu wypowiedzenia ze stanowiska dyrektora szkoły.

Odnosząc się do użytego w art. 66 ust. 1 pkt 2 P.o. zwrotu "szczególnie uzasadniony przypadek" stwierdził, że jest to zwrot należący do grupy zwrotów szacunkowych, stanowiących odmianę zwrotów niedookreślonych. Podał także, iż stan faktyczny sprawy jest bezsporny. M.B., pełniąc funkcję dyrektora i będąc nauczycielem Szkoły Podstawowej nr [...] w Z., jednocześnie był zatrudniony w innej szkole oddalonej o ok. 8 km, tj. [...] w L. na stanowisku nauczyciela, w której wykonywał pracę w pełnym wymiarze czasu pracy. Burmistrz Miasta i Gminy Z. przed wydaniem zaskarżonego zarządzenia przeprowadził postępowanie wyjaśniające, w którym ustalił zarówno fakt dodatkowego zatrudnienia skarżącego, jak i jego wymiar (pismo Dyrektora Zespołu Obsługi Szkół w Z. z dnia 16 października 2019 r. nr [...] oraz odpowiedź Dyrektora [...] w L. z dnia 16 października 2019 r. nr [...]). M.B. o wykonywaniu dodatkowej pracy w innej szkole nie zawiadomił przełożonego, ani nie zabiegał o zgodę na jej realizację. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zakresu zajęć skarżącego w [...] w L. wynika, że obejmuje on pracę dydaktyczną z uczniami w różnych konfiguracjach, od godz. 8:00 do 14:50 przez pięć dni roboczych w tygodniu. Plan zajęć w tym kształcie obowiązuje od dnia 15 października 2019 r. i ta data stanowiła datę początkową ustaleń organu co do możliwości dalszego pełnienia przez M.B. funkcji dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w Z. Skarżący od tej daty podjął próby wykazywania organowi prowadzącemu, że zadania dyrektora szkoły może skutecznie wykonywać w godzinach od 6:30 do 7:45 oraz od 15:00 do 17:00, a więc w czasie nieobecności tak nauczycieli i uczniów, jak i poza godzinami administracji szkoły. Zdaniem M.B., nienormowany czas pracy dyrektora szkoły uprawnia go do uznaniowego stawiania się w zakładzie (placówce), którym kieruje. Przykładem takiej polemiki jest pismo skarżącego z dnia 21 października 2019 r. Dodatkowe, pełnoetatowe zatrudnienie w innej placówce spowodowało nawet dwukrotne niestawiennictwo skarżącego na zajęciach dydaktycznych (w klasach III i IV) przypisanych mu jako nauczycielowi (notatka służbowa z dnia 21 października 2019 r.). Ponadto M.B. podjął próbę godzenia obowiązków nauczyciela w [...] w L. oraz Szkole Podstawowej nr [...] w Z., zwracając się pismem z dnia 21 października 2019 r. o udzielenie urlopu bezpłatnego w Szkole Podstawowej nr [...] Z. w okresie od dnia 21 października 2019 r. do dnia 31 sierpnia 2020 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w całości podzielił stanowisko Burmistrza Miasta i Gminy Z. przedstawione w odpowiedzi na skargę, w której stwierdzono, że w sprawie zaistniał szczególnie uzasadniony przypadek usprawiedliwiający odwołanie skarżącego z funkcji dyrektora szkoły w trakcie roku szkolnego. Osoba, jakiej powierzono tę funkcję, wskutek podjęcia się pełnowymiarowego konkurencyjnego zatrudnienia w innej szkole w charakterze nauczyciela, okazała się w zupełności niedyspozycyjną w godzinach pracy placówki, kiedy to względy zawiadywania szkołą wymagają wydawania bieżących poleceń, załatwiania wpływających spraw urzędowych, sprawowania władztwa zakładowego, podpisywania pism oraz sprawowania nadzoru nad organizacją procesu dydaktycznego w każdym z oddziałów. Dotychczasowy dyrektor w godzinach urzędowania Szkoły Podstawowej nr [...] w Z. był stale nieobecny, zaniedbując nie tylko obowiązki kierownika zakładu, ale i nauczyciela, nie stawiając się na zajęcia objęte planem zajęć. Szkoła stanowiąca dodatkowy zakład pracy dyrektora jest oddalona o 8 km, co wyklucza przemieszczanie się w celu bieżącego urzędowania. Wyznaczone przez dotychczasowego dyrektora godziny pracy (od 6:30 do 7:45 oraz od 15:00 do 17:00) czynią go niedostępnym dla interesantów, nauczycieli i uczniów. Zdaniem organu, złym zawiadywaniem szkołą, a także niesumiennym podejściem do obowiązków nauczyciela, w tym propozycją zachowania statusu nauczyciela na urlopie bezpłatnym w Szkole Podstawowej nr [...] w Z. do dnia 31 sierpnia 2020 r., dał wyraz nieprofesjonalnego podejścia do swoich obowiązków. Z tych względów M.B. nie może stanowić przykładu dla pozostałych nauczycieli zobligowanych do wykonywania jego poleceń jako dyrektora. Nie mogły znaleźć aprobaty poglądy skarżącego zaprezentowane w toku postępowania poprzedzającego odwołanie, zgodnie z którymi organ prowadzący tę szkołę powinien zapewnić zastępcę dyrektora w związku z ograniczoną dyspozycyjnością dyrektora zatrudnionego dodatkowo w innej szkole. Powołanie i liczba zastępców dyrektorów szkół należy do sfery organizacji placówek przynależnej organowi prowadzącemu i jest bezpośrednio pochodną zasobności środków budżetowych Gminy. Z tych względów interes publiczny, rozumiany jako potrzeba zapewnienia należytej organizacji bieżącego kierowania Szkołą Podstawową nr [...] w Z., stanowił dostateczną podstawę odwołania M.B. z pełnionej funkcji.

W ocenie Sądu pierwszej instancji, przypadki szczególnie uzasadnione to nie sytuacje, które w subiektywnym odczuciu organu prowadzącego mają charakter szczególny, lecz tylko takie, które obiektywnie powodują destabilizację pod względem dydaktycznym, wychowawczym czy oświatowym. Niewątpliwie takim przypadkiem jest fizyczna nieobecność dyrektora w szkole przez cały tydzień od godz. 8:00 do 15:00. Zarzuty skarżącego kwestionujące to stwierdzenie i wskazujące na brak konieczności stałej obecności dyrektora w szkole wobec powołania p.o. dyrektora dopiero 2 dni po jego odwołaniu – są chybione. Oczywistym jest bowiem, że powołanie nawet p.o. dyrektora musi trwać i okres 2 dni nie jest tu okresem nadmiernie długim.

Z kolei zarzuty M.B. dotyczące stałego zastępowania nieobecnego dyrektora przez nauczycieli w szkole, w której nie powołano wicedyrektora, są argumentem za odwołaniem dyrektora. Ich istotą jest bowiem konieczność fizycznej obecności w szkole osoby, która będzie wykonywać zadania należące do dyrektora. Tymczasem skarżący doprowadził do sytuacji, w której jego obowiązki w godzinach pracy szkoły wykonywali na stałe inni nauczyciele.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, odnosząc się do zarzutu dotyczącego pozbawienia M.B. prawa do czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym wyjaśnił, że w tej sprawie postępowanie dowodowe ograniczyło się do uzyskania pisma z [...] w L. o zatrudnieniu skarżącego na 18/18 etatu – w I semestrze 29 godzin, w II semestrze 17 godzin. Wydanie zarządzenia, jak i opinii [...] Kuratora Oświaty, odbyło się bez wysłuchania skarżącego. Sąd stwierdził, że w okolicznościach niniejszej sprawy zarzut ten jest całkowicie chybiony. Organ, potwierdzając fakt zatrudnienia M.B. w innej szkole w pełnym wymiarze, nie dowodził bowiem okoliczności mu nieznanych. Sam skarżący im bowiem nie zaprzeczał. Ustalenie tego faktu oraz godzin jego przyjęć w Szkole, w której był również nauczycielem i pełnił jednocześnie funkcję dyrektora, były wystarczające do podjęcia kwestionowanego zarządzenia. Podnoszone w skardze okoliczności dotyczące wysokich kompetencji skarżącego jako nauczyciela, otrzymanych nagród, utrzymania kontaktu wiążącego ze Szkołą czy rodzicami, także w czasie wykonywania zajęć w szkole w L., jak również zastępowania go przez innego nauczyciela (niebędącego wicedyrektorem, którego nie powołano) w czasie nieobecności fizycznej w Szkole – nie były istotne z punktu widzenia organu dla wydania przedmiotowego zarządzenia.

Odnosząc się do zarzutu niemożności odwołania M.B. ze stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w Z. w trybie natychmiastowym bez wypowiedzenia z dniem odwołania – 18 października 2019 r., tak jak w niniejszej sprawie, w sytuacji, gdy uprzednio, dzień wcześniej – 17 października 2019 r. – sam dyrektor złożył rezygnację z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, począwszy od dnia 1 listopada 2019 r., ze skutkiem na dzień 1 lutego 2020 r. uznał, że jest on niezasadny. Rezygnacja ze stanowiska dyrektora szkoły może mieć charakter natychmiastowy bądź odroczony do momentu wskazanego w rezygnacji. Oświadczenie woli o rezygnacji z funkcji dyrektora szkoły powinno być interpretowane zgodnie z wolą osoby składającej to oświadczenie. W realiach niniejszej sprawy termin rezygnacji dyrektora – według jego woli – miał odnieść skutek na dzień 1 lutego 2020 r. Ustawodawca w żaden sposób nie ograniczył, ani nie wykluczył trybów odwołania dyrektora. To od organu zależy, który tryb odwołania dyrektora wybierze, w zależności od przesłanek występujących w konkretnej sprawie. Organ, nawet w sytuacji, kiedy dyrektor złoży rezygnację na podstawie art. 66 ust. 1 lit. a P.o., jest władny zdecydować o innej podstawie odwołania, szczególnie jeśli uzna, że istnieją ku temu przesłanki wymienione w art. 66 ust. 1 pkt 2 P.o. (por. wyrok NSA z dnia 10 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 2186/11). W przedmiotowej sprawie termin odwołania dyrektora określony w kontrolowanym zarządzeniu upłynął wcześniej niż wskazany w rezygnacji dyrektora. Możliwość i prawidłowość odwołania go ze skutkiem natychmiastowym w dniu 18 października 2019 r. nie nasuwa zatem wątpliwości.

Odnosząc się do podniesionego na rozprawie w dniu 19 lutego 2020 r. zarzutu naruszenia procedury odwołania przez organ, polegającego na oparciu zarządzenia o faks przekazujący opinię [...] Kuratora Oświaty, a nie oryginalne pismo, stwierdził, że jest on również niezasadny. Bezspornie [...] Kurator Oświaty w dniu 17 października 2019 r., a więc przed wydaniem kontrolowanego zarządzenia pozytywnie zaopiniował odwołanie M.B. ze stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w Z. na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 P.o. Okoliczność ta jest rozstrzygająca, biorąc pod uwagę treść cytowanego przepisu, który nie zawiera żadnych wymagań co do formy zapoznania się organu z treścią opinii. Z punktu widzenia normy zawartej w tym przepisie istotne jest wydanie zarządzenia po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty. W niniejszej sprawie ten wymóg został przez organ spełniony.

W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przyjął, że Burmistrz Miasta i Gminy Z. dokonał prawidłowej wykładni i właściwego zastosowania art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. a i art. 66 ust. 1 pkt 2 P.o. i na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł M.B., reprezentowany przez radcę prawnego i zaskarżając wyrok w całości, na podstawie art. 174 pkt 2 P.p.s.a. zarzucił:

I. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 133 § 1 P.p.s.a., polegające na przyjęciu przez Sąd pierwszej instancji, że:

- dodatkowe, pełnoetatowe zatrudnienie w innej placówce spowodowało dwukrotne niestawiennictwo skarżącego na zajęciach dydaktycznych w klasach III i IV przypisanych skarżącemu jako nauczycielowi,

- skarżący, wskutek podjęcia się pełnowymiarowego zatrudnienia w innej szkole w charakterze nauczyciela, okazał się w zupełności niedyspozycyjny w godzinach pracy Szkoły, a ponadto, że w godzinach urzędowania Szkoły skarżący jako dyrektor był stale nieobecny, zaniedbując obowiązki kierownika zakładu i nauczyciela oraz nie stawiając się na zajęcia objęte planem zajęć,

- obowiązki skarżącego w godzinach pracy Szkoły wykonywali inni nauczyciele na stałe,

podczas gdy w/w okoliczności nie wynikają z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, jak również nie były podnoszone przez organ w chwili wydawania zaskarżonego zarządzenia, co skutkowało uznaniem przez Sąd pierwszej instancji, że w niniejszej sprawie zaszedł szczególnie uzasadniony przypadek w rozumieniu art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe, usprawiedliwiający odwołanie skarżącego ze stanowiska dyrektora szkoły w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia i w konsekwencji oddaleniem skargi w niniejszej sprawie;

II. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 133 § 1 P.p.s.a., polegające na orzekaniu przez Sąd pierwszej instancji na podstawie stanu faktycznego zaistniałego już po dacie wydania przez organ zaskarżonego zarządzenia, poprzez uwzględnienie przez Sąd w toku ferowania zaskarżonego wyroku okoliczności ubiegania się przez skarżącego o urlop bezpłatny w Szkole Podstawowej nr [...] w Z., podczas gdy wniosek o udzielenie urlopu bezpłatnego został złożony przez skarżącego już po dniu odwołania skarżącego ze stanowiska dyrektora Szkoły, tj. w dniu 21 października 2019 r., co skutkowało uznaniem przez Sąd pierwszej instancji, że w niniejszej sprawie miał miejsce szczególnie uzasadniony przypadek w rozumieniu art. 66 ust. 1 pkt 2 P.o., usprawiedliwiający odwołanie skarżącego ze stanowiska dyrektora szkoły w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia i w konsekwencji oddaleniem skargi w niniejszej sprawie;

III. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 141 § 4 P.p.s.a., polegające na sporządzeniu uzasadnienia zaskarżonego wyroku w sposób niepozwalający na jednoznaczne ustalenie przesłanek, jakimi kierował się Sąd pierwszej instancji podejmując zaskarżone orzeczenie, co uniemożliwia kontrolę kasacyjną zaskarżonego wyroku;

IV. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 141 § 4 P.p.s.a., polegające na niewyjaśnieniu przez Sąd pierwszej instancji podstawy prawnej rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym wyroku, poprzez niewskazanie argumentów przemawiających, zdaniem Sądu, za zakwalifikowaniem fizycznej nieobecności dyrektora przez cały tydzień od godz. 8:00 do 15:00 jako przypadku szczególnie uzasadnionego w rozumieniu art. 66 ust. 1 pkt 2 P.o., co uniemożliwia kontrolę kasacyjną zaskarżonego wyroku.

Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Jednocześnie oświadczył, że zrzeka się rozprawy w niniejszej sprawie.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawił argumentację mającą wykazać zasadność podniesionych w niej zarzutów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 182 § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. Z kolei art. 182 § 3 P.p.s.a. stanowi, że na posiedzeniu niejawnym Naczelny Sąd Administracyjny orzeka w składzie jednego sędziego, a w przypadkach, o których mowa w § 2, w składzie trzech sędziów. Z uwagi na to, że w rozpoznawanej sprawie skarżący kasacyjnie złożył stosowny wniosek, a strona przeciwna nie przedstawiła odmiennych wniosków procesowych, skarga kasacyjna została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki enumeratywnie wymienione w art. 183 § 2 P.p.s.a. w niniejszej sprawie nie występują. Oznacza to, że przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości prawnej zaskarżonego wyroku determinują zakres kontroli dokonywanej przez sąd drugiej instancji, który w odróżnieniu od sądu pierwszej instancji nie bada całokształtu sprawy, lecz tylko weryfikuje zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej.

W przedmiotowej sprawie skarga kasacyjna została oparta na podstawie określonej w art. 174 pkt 2 P.p.s.a., tj. naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przypomnieć należy, iż dla uznania tej podstawy kasacyjnej za usprawiedliwioną nie wystarczy samo wskazanie naruszenia określonych przepisów postępowania, lecz nadto wymagane jest, aby skarżący kasacyjnie wykazał, że następstwa stwierdzonych wadliwości postępowania były tego rodzaju lub skali, iż kształtowały one lub współkształtowały treść kwestionowanego w sprawie orzeczenia (por. wyroki NSA z dnia: 5 maja 2004 r., sygn. akt FSK 6/04, LEX nr 129933; 26 lutego 2014 r., sygn. akt II GSK 1868/12, LEX nr 1495116). Skuteczne postawienie zarzutu naruszenia przepisów postępowania wymaga zatem uprawdopodobnienia istnienia związku przyczynowego między tym naruszeniem a treścią rozstrzygnięcia, polegającego na tym, że gdyby do tego uchybienia nie doszło, to treść rozstrzygnięcia podjętego wyrokiem byłaby inna (por. J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. 3, Warszawa 2008, s. 426 oraz B. Gruszczyński (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 387).

W rozpoznawanej sprawie w skardze kasacyjnej w ramach zarzutów naruszenia przepisów postępowania wskazano na art. 133 § 1 P.p.s.a. i art. 141 § 4 P.p.s.a.

Autor skargi kasacyjnej naruszenie pierwszego z tych przepisów upatruje w oparciu zaskarżonego wyroku na faktach i dowodach nieznajdujących potwierdzenia w aktach sprawy, a także dokonaniu dodatkowych ustaleń ponad te, które wynikają ze zgromadzonego materiału dowodowego. Sąd pierwszej instancji, powołując się w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku na notatkę służbową z dnia 21 października 2019 r., a więc dokument sporządzony już po wydaniu przez Burmistrza Miasta i Gminy Z. zarządzenia o odwołaniu M.B. ze stanowiska dyrektora szkoły, która nie znajduje się w aktach sprawy – przyjął, że dodatkowe, pełnoetatowe zatrudnienie wyżej wymienionego w innej placówce spowodowało jego dwukrotne niestawiennictwo na zajęciach dydaktycznych w klasach III i IV przypisanych mu jako nauczycielowi. Organ podniósł tę kwestię dopiero w odpowiedzi na skargę z dnia 23 listopada 2019 r., lecz nie przedstawił jakiegokolwiek dowodu potwierdzającego ten fakt. Ponadto, wbrew stwierdzeniu Sądu, ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wynika, aby M.B. wskutek podjęcia się pełnowymiarowego zatrudnienia w innej szkole w charakterze nauczyciela okazał się w zupełności niedyspozycyjny w godzinach urzędowania Szkoły Podstawowej nr [...] w Z. i jako dyrektor był stale nieobecny, zaniedbując obowiązki kierownika zakładu i nauczyciela oraz nie stawiając się na zajęcia objęte planem zajęć, jego obowiązki w godzinach pracy Szkoły wykonywali inni nauczyciele na stałe. Podane wyżej okoliczności nie stanowiły również podstawy faktycznej zaskarżonego zarządzenia.

Zdaniem skarżącego kasacyjnie, naruszenie art. 133 § 1 P.p.s.a. polegało również na orzekaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie na podstawie stanu faktycznego zaistniałego już po dacie wydania przez organ zaskarżonego zarządzenia. Uwzględniał on bowiem okoliczności dotyczące ubiegania się przez M.B. o urlop bezpłatny w Szkole Podstawowej nr [...] w Z., w sytuacji, gdy wniosek w tym przedmiocie został przez niego złożony po dniu odwołania ze stanowiska dyrektora szkoły, tj. w dniu 21 października 2019 r.

W ocenie autora skargi kasacyjnej, przedstawione wyżej nieprawidłowości miały wpływ na dokonaną przez Sąd pierwszej instancji ocenę prawną stanu faktycznego przez pryzmat wykładni art. 66 ust. 1 pkt 2 P.o., a tym samym na treść zapadłego wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zarzut naruszenia przez art. 133 § 1 P.p.s.a., mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie było zarządzenie Burmistrza Gminy Z. z dnia 18 października 2019 r. nr [...] o odwołaniu M.B. ze stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w Z., wydane na podstawie art. 30 ust. 1 u.s.g. oraz art. 66 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 2 P.o.

Zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 2 P.o., organ, który powierzył stanowisko kierownicze w szkole lub placówce oświatowej, w przypadkach szczególnie uzasadnionych, po zasięgnięciu opinii Kuratora oświaty może odwołać nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia.

W sprawie jest niesporne, że w niniejszej sprawie wymóg formalny, o którym mowa w tym przepisie, został spełniony, gdyż [...] Kurator Oświaty w piśmie z dnia 17 października 2019 r. pozytywnie zaopiniował odwołanie wyżej wymienionego ze stanowiska dyrektora szkoły. Sąd pierwszej instancji zasadnie podzielił ocenę Burmistrza Miasta i Gminy Z., że w okolicznościach faktycznych tej sprawy zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek, o którym mowa w art. 66 ust. 1 pkt 2 P.o., uzasadniający podjęcie decyzji o odwołaniu M.B. ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Organ prowadzący trafnie uznał, że zaistniała obawa zagrożenia interesu publicznego i możliwość destabilizacji funkcjonowania kierowanej przez niego Szkoły. Zachowanie Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w Z., który pełniąc tę funkcję jednocześnie zatrudnił się w pełnym wymiarze zajęć przez pięć dni w tygodniu w godz. od 8:00 do 14:50 w [...] w L. na stanowisku nauczyciela (oddalonej od Szkoły Podstawowej nr [...] w Z. o ok. 8 km) – niewątpliwie uniemożliwiało prawidłową realizację zadań na stanowisku dyrektora zarówno w sferze zapewnienia bezpieczeństwa uczniom i pracowniom, jak i innych czynności związanych z tą funkcją. Twierdzenie M.B., że nienormowany czas pracy na stanowisku dyrektora uprawnia go do uznaniowego stawiania się w Szkole, którą kieruje i jego obecność w godz. 6:30 do 7:45 i od godz. 15:00 do 17:00 pozwala na prawidłowe wykonywanie funkcji – zasadnie przyjęto jako nieskuteczne. W istocie obecność dyrektora w tej Szkole następowała podczas nieobecności uczniów, pracowników i interesantów, a jego czynności związane z funkcją wykonywali na stałe inni nauczyciele.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie nieprawidłowo w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku powołał się na:

- notatkę służbową sporządzoną przez Burmistrza Miasta i Gminy Z. z dnia 21 października 2019 r., a więc po odwołaniu M.B. ze stanowiska dyrektora szkoły, której w aktach brak, że dodatkowe, pełnoetatowe zatrudnienie wyżej wymienionego w innej placówce spowodowało jego dwukrotne niestawiennictwo na zajęciach dydaktycznych w klasach III i IV przypisanych mu jako nauczycielowi;

- okoliczności dotyczące ubiegania się przez M.B. o urlop bezpłatny w Szkole Podstawowej nr [...] w Z., gdyż wniosek w tym przedmiocie został przez niego złożony po dniu odwołania ze stanowiska dyrektora szkoły, tj. w dniu 21 października 2019 r.;

- zaaprobowanie w całości stanowiska organu zawartego w odpowiedzi na skargę z dnia 23 listopada 2019 r., zawierającego stwierdzenie "zaniedbując obowiązki (...) i nauczyciela oraz nie stawiając się na zajęcia objęte planem zajęć (...)".

Jak wyżej wskazano, te okoliczności nie były rozważane przez Burmistrza Miasta i Gminy Z. przy wydawaniu zarządzenia o odwołaniu wyżej wymienionego ze stanowiska dyrektora szkoły, a to oznacza, że nie mogły być one również uwzględniane przez Sąd pierwszej instancji w tej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny przyjął jednak, że stwierdzone uchybienia nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy, w tym ocenę prawną stanu faktycznego przez pryzmat wykładni art. 66 ust. 1 pkt 2 P.o., a tym samym na treść zapadłego wyroku. Z przedstawionych wyżej ustaleń faktycznych wynika, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo podzielił ocenę organu prowadzącego, że przesłanki określone w tym przepisie zostały spełnione.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zamierzonego przez autora skargi kasacyjnej skutku nie mógł odnieść również zarzut naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. Istota tego zarzutu zmierza do wykazania, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie zawiera jednoznacznego ustalenia przesłanek, jakimi kierował się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, podejmując zaskarżony wyrok i niewyjaśnieniu podstawy prawnej rozstrzygnięcia.

Wskazać należy, iż w orzecznictwie przyjmuje się, że zarzut naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. może być skutecznie postawiony w dwóch przypadkach: gdy uzasadnienie wyroku nie zawiera wszystkich elementów, wymienionych w tym przepisie i gdy w ramach przedstawienia stanu sprawy wojewódzki sąd administracyjny nie wskaże, jaki i dlaczego stan faktyczny przyjął za podstawę orzekania (por. uchwała NSA z dnia 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09, LEX nr 552012, wyrok NSA z dnia 20 sierpnia 2009 r., sygn. akt II FSK 568/08, LEX nr 513044). Przy czym naruszenie tego przepisu musi być na tyle istotne, aby mogło mieć wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 P.p.s.a.). Za pomocą zarzutu naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a nie można skutecznie zwalczać prawidłowości przyjętego przez sąd stanu faktycznego, czy też stanowiska sądu co do wykładni bądź zastosowania prawa materialnego. Powołany przepis jest przepisem proceduralnym, regulującym wymogi uzasadnienia wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny w ramach rozpatrywania zarzutu naruszenia tego przepisu jest zobowiązany jedynie do kontroli zgodności uzasadnienia zaskarżonego wyroku z wymogami wynikającymi z powyższej normy prawnej. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, uzasadnienie zaskarżonego wyroku spełnia wszystkie wymogi określone w tym przepisie. Zawiera przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisko strony przeciwnej, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Wbrew twierdzeniu skarżącego kasacyjnie, uzasadnienie zaskarżonego wyroku pozwala na jednoznaczne ustalenie przesłanek, którymi kierował się Sąd pierwszej instancji, podejmując kwestionowane rozstrzygnięcie. Zawiera również wyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Według Naczelnego Sądu Administracyjnego, uzasadnienie zaskarżonego wyroku, gdy chodzi o analizę przedstawionych w nim argumentów, nie uniemożliwia przeprowadzenia kontroli prawidłowości tego wyroku i jest wolne od wskazywanych przez skarżącego kasacyjnie wad, co prowadzi do wniosku, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uczynił zadość obowiązkowi sporządzenia uzasadnienia w sposób uwzględniający konsekwencje wynikające z towarzyszącej uzasadnieniu każdego wyroku funkcji kontroli zasadności wydanego rozstrzygnięcia. Jak wyżej podano, Sąd pierwszej instancji trafnie przyjął, że w rozpoznawanej sprawie zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek, o którym mowa w art. 66 ust. 1 pkt 2 P.o., potwierdzający zasadność wydania przez organ prowadzący zarządzenia o odwołaniu M.B. ze stanowiska dyrektora szkoły w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Przestawione wyżej szczegółowo zachowanie Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w Z., który podjął się pełnowymiarowego zatrudnienia w innej szkole w charakterze nauczyciela codziennie w godz. od 8:00 do 14:50, uniemożliwiło prawidłową realizację przez niego zadań wynikających z pełnionej funkcji, przez co stwarzało zagrożenie bezpieczeństwa uczniów i pracowników Szkoły, a także stwarzało uzasadnione obawy o prawidłową realizację innych czynności związanych z pełnioną funkcją, jak np. reprezentowanie Szkoły, współpraca z organem prowadzącym Szkołę w bieżących sprawach. Zaniedbanie przez wyżej wymienionego obowiązków związanych z pełnioną funkcją było następstwem jego codziennej nieobecności w godzinach pracy Szkoły. W istocie jego pobyt w Szkole w godz. od 6:30 do 7:45 i od godz. 15:00 do 17:00 następował podczas nieobecności uczniów oraz pracowników i nie zapewniał niezakłóconego funkcjonowania tej placówki.

Wbrew stanowisku autora skargi kasacyjnej, z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie nie dość, że wskazał podstawę prawną wydanego w sprawie wyroku, to również w dostatecznym stopniu ją wyjaśnił. Nastąpiło to poprzez odwołanie się do przepisu art. 66 ust. 1 pkt 2 P.o oraz wynikających z niego – w relacji do przyjętych za podstawę wyrokowania w sprawie ustaleń faktycznych oraz istotnych ich okoliczności – konsekwencji prawnych, w tym zwłaszcza w zakresie odnoszącym się do "szczególnie uzasadnionego przypadku". Nie sposób jest zatem twierdzić, że Sąd pierwszej instancji nie wyjaśnił podstawy prawnej wydanego w sprawie rozstrzygnięcia, przez co – zdaniem skarżącego kasacyjnie – miałby naruszyć art. 141 § 4 P.p.s.a. Brak przekonania strony do trafności przyjętego kierunku wykładni i zastosowania prawa, czy też do oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, której rezultat nie koresponduje z oczekiwaniami strony, nie uzasadniają twierdzenia o naruszeniu wymienionego przepisu prawa w stopniu uzasadniającym uchylenie kontrolowanego wyroku.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw i w oparciu o art. 184 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.