Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 208/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-01-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 165,  art. 246
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska, , po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2010 r. ze skargi J.S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 2008 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Gl 629/08 ze skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich w kwestii wniosku skarżącego z dnia [...]r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę J.S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 2008 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Gl 629/08 ze skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich.

Następnie postanowieniem z dnia 27 lipca 2009 r. Sąd odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy uznając, iż nie zostały spełnione przesłanki określone w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 października 2009 r., sygn. akt II OZ 853/09 oddalił zażalenie skarżącego na powyższe orzeczenie.

W dniu [...]r. skarżący ponownie złożył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym oznaczył, iż zakres jego żądania obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata. Jednocześnie oświadczył, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małżonką oraz nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych. Jego jedyny majątek stanowi dom po rodzicach wraz z gruntem o powierzchni działki [...] m2.

Miesięczny dochód rodziny wnioskodawcy został zadeklarowany na kwotę [...] zł, na który składa się pobierane przez niego świadczenie emerytalne w wysokości [...] zł oraz zasiłek na wyżywienie otrzymywany przez małżonkę w rozmiarze [...] zł.

Wnioskodawca oświadczył, iż ponosi następujące koszty związane z utrzymaniem rodziny: [...] zł – czynsz, [...] zł – elektryczność, [...] zł – gaz, [...] zł – podatek od nieruchomości, [...] zł – telefon, [...] zł – telewizja kablowa, [...] zł – zakup ciśnieniomierza, [...] zł – lekarstwa dla żony, [...] zł – lekarstwa dla niego, [...] zł elektryczność w domu po rodzicach, [...] zł woda za dom po rodzicach, [...] zł – za każdą zimę kupno 1 tony węgla oraz koszty wykupienia mieszkania własnościowego - łącznie [...] zł. Dodatkowo wnioskodawca wskazał, że zaciągnął w banku pożyczkę na kwotę [...] zł, którą wydatkował na wykonanie 3 nagrobków na cmentarzu. Do wniosku o przyznanie prawa pomocy została załączona kserokopia umowy pożyczki w "[...]" z dnia [...]r. na kwotę [...] zł, której spłata została rozłożona na 5 lat, bez określenia jej przeznaczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

W pierwszej kolejności należy podkreślić, że strona skorzystała już z możliwości złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Prawomocnym postanowieniem tutejszego Sądu, wniosek ten został oddalony.

Kolejny wniosek o prawo pomocy złożony przez stronę należy w istocie uznać za wniosek o zmianę postanowienia tutejszego Sądu z dnia 27 lipca 2009 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy.

Stosownie do art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej dalej p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Musi jednak nastąpić zmiana okoliczności sprawy – co w niniejszej sprawie oznacza zmianę stanu majątkowego strony i jej możliwości płatniczych. Kwestie te muszą być udokumentowane w tak samo jak w pierwotnym wniosku o prawo pomocy.

Odnosząc się do wniosku J.S. należy stwierdzić, że sytuacja majątkowa wnioskodawcy w odniesieniu poprzedniego wniosku nie uległa zmianie i nadal nie uzasadnia uwzględnienia zgłoszonego żądania, natomiast argumentacja i ustalenia faktyczne zawarte w postanowieniu Sądu z dnia 11 lipca 2009 r. pozostają aktualne i nie wymagają powtórzenia. Mając bowiem na uwadze relację pomiędzy dochodem przypadającym na jego dwuosobowe gospodarstwo domowe a rozmiarem wydatków, które obciążają tę rodzinę uznano, że przesłanki wynikające z art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. nie zostały zachowane.

Dochód rodziny wnioskodawcy nadal wynosi [...] zł, co znajduje potwierdzenie w dołączonych do wniosku zaświadczeniach i przewyższa minimalne wynagrodzenie za pracę.

Ostatecznie należy odnieść się do jedynej nowej okoliczności przedstawionej przez wnioskodawcę, którą jest spłata zaciągniętej pożyczki bankowej. W ocenie Sądu pożyczka nie może mieć wpływu na ocenę przesłanek przyznania praw pomocy, gdyż zgodnie z utrwalonym orzecznictwem spłata zobowiązań cywilnoprawnych (a do takich należy niewątpliwie pożyczka) nie może być traktowana z pierwszeństwem przed kosztami zainicjowanego postępowania sądowego. Ustawodawca formułując w art. 246 p.p.s.a przesłanki udzielenia prawa pomocy założył, że obciążenie związane z postępowaniem sądowym nie może wpływać na zaspokojenie podstawowych i niezbędnych potrzeb życiowych, za które należy uznać koszty zamieszkania, wyżywienia, lekarstw czy edukacji, a nie wydatków związanych ze spłatą zobowiązań cywilnoprawnych. Wnioskodawca jest świadomy, iż z toczącym się od jakiegoś czasu postępowaniem sądowym związany jest obowiązek ponoszenia kosztów sądowych. W konsekwencji licząc się z tymi kosztami powinien zabezpieczyć na ten cel środki pieniężne, którymi jak ponownie wykazano dysponuje.

Mając na uwadze wszystkie przywołane wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 165 p.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 p.p.s.a.