Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 755/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-10-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 101ust1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 o samorządzie gminnym - tekst jednolity
article: art 58§1pkt6  i art art 58§3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 28 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zarządu Oddziału Związku Nauczycielstwa Polskiego na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] r. Nr [..] w przedmiocie likwidacji publicznej Szkoły Podstawowej Nr [...] im. K. B. w [...] przy ul. [...] p o s t a n a w i a: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Rada Miasta S., na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. "h" ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 59 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), podjęła w dniu [...] uchwałę Nr [...] w sprawie likwidacji publicznej Szkoły Podstawowej Nr [...] im. [...] w S. ul. [...].

Pismem z dnia 19 czerwca 2008 r., podpisanym przez Prezesa Zarządu [...] M. Ś., [...] wezwał Radę Miasta S. do usunięcia naruszenia prawa, polegającego na nieprzedstawieniu do zaopiniowania ww. uchwały, co stanowi naruszenie art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 854 ze zm.).

Rada Miasta S. w dniu [...] podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie odmowy uwzględnienia wezwania [...] do usunięcia naruszenia prawa.

Zarząd [...], działając w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 50 § 1 w związku z art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), pismem z dnia 20 sierpnia 2008 r. podpisanym przez Prezesa Zarządu M. Ś., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na powołaną wyżej uchwałę Rady Miasta S. z dnia [...] Strona skarżąca domagała się stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały, z uwagi na podjęcie jej z naruszeniem art. 19 ust. 2 powołanej ustawy o związkach zawodowych.

Rada Miasta S. odpowiadając na skargę, wniosła o jej oddalenie jako bezzasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), zwana dalej "u.s.g." przewiduje możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwał podjętych przez organy gminy. Zgodnie bowiem z przepisem art. 101 ust. 1 u.s.g., każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Przy czym, z bezskutecznością wezwania będziemy mieli do czynienia zarówno wtedy, gdy organ gminy nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, jak i wówczas, gdy w doręczonej wnoszącemu odpowiedzi nie uwzględni jego wezwania.

Tak skonstruowana skarga z art. 101 u.s.g. zobowiązuje sąd administracyjny do badania, czy skarga spełnia wymogi formalne do jej wniesienia (termin, wezwanie do usunięcia zarzucanego naruszenia, charakter sprawy objętej przedmiotem zaskarżenia), a dopiero, gdy wymogi te zostały spełnione, sąd przystępuje do badania legitymacji skarżącego.

W oparciu o powyższe uwagi należy stwierdzić, że skarga Zarządu Oddziału [...] z dnia 20 sierpnia 2008 r., wniesiona w trybie art. 101 u.s.g., na uchwałę Rady Miasta S. z dnia [...] Nr [...] jest niedopuszczalna, ponieważ pismo z dnia 19 czerwca 2008 r., skierowane do Rady Miasta S., a sygnowane podpisem M. Ś. - Prezesa Zarządu Oddziału [...], nie stanowi wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w powołanym przepisie.

W pierwszej kolejności trzeba podkreślić, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przewidziane w ustawie o samorządzie gminnym jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały lub zarządzenia i od której zależy skuteczność wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy do Sądu. Oznacza to, że w przypadku, gdy podmiotem wzywającym do usunięcia naruszenia prawa, a następnie składającym skargę do Sądu jest ogniwo organizacyjne [...] (w skrócie: [...] ), tj. Oddział, jak miało to miejsce w rozpatrywanej sprawie, to zarówno wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jak

i skarga winny zostać podpisane przez osoby wchodzące w skład organu uprawnionego do reprezentacji tego podmiotu.

Zgodnie z zasadami reprezentacji [...] wynikającymi z jego Statutu, Prezes [...] reprezentuje [...] i Zarząd Główny (art. 44 ust. 1 pkt 1 Statutu), ale stosownie do art. 44a do składania oświadczenia woli w imieniu ZNP, (...), konieczne jest współdziałanie Prezesa oraz jednego z członków Prezydium Zarządu Głównego [...]. Przepis art. 44 ust. 2 tegoż Statutu przewiduje odpowiednie zastosowanie tej zasady także do prezesów ogniw niższych szczebli.

W rozpoznawanej sprawie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, będące oświadczeniem woli wyrażonym w imieniu [...] Oddział w S. zostało podpisane jedynie przez Prezesa Zarządu Oddziału [...], co w konsekwencji powoduje, że nie stanowi ono skutecznego wezwania do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu przepisu art. 101 ust. 1 u.s.g.

Zauważyć także trzeba, że również skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie została podpisana jedynie przez Prezesa Zarządu Oddziału [...] w S.. Wprawdzie ten brak mógłby być konwalidowany w trybie art. 58 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jednakże nie zaistniała potrzeba wzywania strony skarżącej do jego usunięcia, skoro pierwotną przyczyną niedopuszczalności skargi wniesionej na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. jest opisany na wstępie brak formalny wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.