Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1009/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2015-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2105 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2014r., znak: [...] w przedmiocie uznania za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A. K., pismem wniesionym [...] sierpnia 2014r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], zatytułowanym "odwołanie" złożył skargę na decyzję tego organu z dnia z [...] maja 2014r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2014r. w sprawie uznania go za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. Jednocześnie skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu "do odwołania", wskazując, że w określonym terminie przebywał za granicą, gdzie pracował zawodowo oraz opiekował się rodziną. Z powodu trudnej sytuacji materialnej nie mógł przyjechać do kraju (pismo wyjaśniające z [...] sierpnia 2014r.).

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie z uwagi na fakt, że skarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu [...] czerwca 2014r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, zatem termin do wniesienia skargi upływał w dniu [...] lipca 2014r. Skarżący nadał natomiast skargę w dniu [...] sierpnia 2014r. Jednocześnie w wypadku uznania przez Sąd, że decyzja nie została doręczona w sposób prawidłowy organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w decyzji.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 11 września 2014r. wezwano A. K. do wykazania, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu, tj. kiedy dowiedział się o treści zaskarżonej decyzji organu II instancji, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W piśmie z [...] października 2014r. skarżący podał, że mieszka w [...] [...] a korespondencja, która przychodzi na jego adres w [...] jest odbierana przez teściową S. G. Odebraną korespondencję teściowa odesłała do skarżącego w [...] [...] . Skarżący podał, ze po uzyskaniu informacji z MOPR i SKO napisał do Kolegium w [...] odwołanie ale listy z [...] [...] docierają po około tygodniu, wobec czego było już po terminie. Skarżący zaznaczył, że nadal upoważnia swoją teściowa do odbioru korespondencji adresowanej do niego.

Z uwagi na nieskuteczność doręczenia uprzedniego wezwania skarżącemu mieszkającemu za granicą, na zarządzenie sędziego WSA z 14 listopada 2014r. ponownie wezwano skarżącego, na adres wskazanego pełnomocnika do doręczeń, do wskazania kiedy otrzymał decyzję SKO z [...] maja 2014r. oraz kim jest p. K., która potwierdziła odbiór w dniu [...] czerwca 2014r. skarżonej decyzji, z wyjaśnieniem czy jest dorosłym domownikiem. Ponadto, na podstawie art. 49 P.p.s.a., wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi poprzez uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu oraz wykazanie, że wniosek o przywrócenia terminu został złożony w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania.

Z akt sprawy wynika, iż wezwanie doręczono pełnomocnikowi do doręczeń – S. G. w dniu [...] grudnia 2014r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 29 akt sądowych). Powyższe wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Wobec tego, zarządzeniem z dnia 22 stycznia 2015r. (sygn. akt II SA/Bd 1009/14), pozostawiono wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi bez rozpoznania na mocy art. 49 §1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odpis zarządzenia, wraz z pouczeniem o sposobie i terminie zaskarżenia zażaleniem, doręczono skarżącemu (pełnomocnikowi do doręczeń) w dniu [...] lutego 2014r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 37 akt sądowych)

Pismem bez daty nadanym w placówce pocztowej w [...] [...] [...] lutego 2015r. skarżący "w odpowiedzi na pytanie sądu" wskazał, że nie pamięta daty odwołania, gdyż cała korespondencja jest w Polsce, a on obecnie zamieszkuje w [...] [...] nie może napisać dokładnej daty odwołania. Ponadto oświadczył, że E. K. jest jego szwagierką, która była upoważniona do odbioru jego korespondencji, obecnie upoważnioną do doręczeń jest S. G., teściowa. Pismo wpłynęło do Sądu w dniu [...] lutego 2014r. (k. 38 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 53 § 1 i 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn.zm. – dalej jako "P.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

Z akt administracyjnych sprawy oraz wyjaśnień skarżącego w piśmie z dnia [...] lutego 2015r. wynika, że ostateczna decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] maja 2014r. (nr [...] ) została skutecznie doręczona skarżącemu[...] czerwca 2014r. gdyż odbiór przesyłki potwierdziła E. K. upoważniona przez skarżącego, zamieszkałego za granicą, do odbioru jego korespondencji. Co prawda nie wynika z akt administracyjnych aby organy dopełniły w tym zakresie stosownej procedury, jednakże żadna z osób odbierających w toku postępowania korespondencję kierowaną do skarżącego na adres Wyrzyska [...] w [...] nie poinformowała organu, że skarżący nie zamieszkuje pod tym adresem, korespondencja nie wróciła do organu ze stosowną adnotacją kwestionująca zamieszkiwanie strony pod tym adresem. Korespondencję kierowaną do skarżącego odbierała E. K. oświadczając, że jest dorosłym domownikiem. Dodatkowo skarżący potwierdził, że osoba ta była przez niego upoważniona do odbioru korespondencji. To oznacza, że skutki związane z obiegiem korespondencji pomiędzy skarżącym i upoważnioną przez niego do odbioru osobą, obciążają skarżącego. W okolicznościach niniejszej sprawy, w ocenie Sądu, należy zatem stwierdzić, iż od daty doręczenia zastępczego skarżącemu decyzji Kolegium – [...] czerwca 2014r. rozpoczął bieg 30 dniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, który upłynął [...] lipca 2014r.

Z akt sprawy wynika również bezspornie, że pismo zawierające skargę A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2014r. (nazwane "odwołaniem") zostało wniesione za pośrednictwem polskiej placówki pocztowej w dniu [...] sierpnia 2014r., zatem z ponad 30-dniowym uchybieniem ustawowego terminu.

Zważyć przyjdzie, iż zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., w sąd odrzuca skargę wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Uniemożliwia to merytoryczne rozpoznanie skargi. W sytuacji gdy skarżący wniesie wniosek o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia skargi, w pierwszej kolejności Sąd rozpoznaje jednak ten wniosek oceniając, czy zaistniały określone w art. 86 i 87 przesłanki do przywrócenie uchybionego terminu w szczególności czy strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy.

W okolicznościach niniejszej sprawy wniesiony jednocześnie ze skargą wniosek z dnia [...] sierpnia 2014r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, był niekompletny i zawierał braki formalne uniemożliwiające nadanie temu szczególnemu pismu procesowemu dalszego biegu. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia tych braków w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący w określonym w wezwaniu terminie nie odniósł się do wezwania, wobec czego Sąd, na podstawie art. 49 P.p.s.a. orzekł o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. W ustawowym terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia skarżący nie wniósł zażalenia, zatem rozstrzygnięcie to stało się prawomocne. Wobec bezczynności skarżącego niemożliwe jest zatem merytoryczne rozpoznanie jego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, bowiem wniosek ten nie może już wywołać żadnych skutków procesowych. Podkreślenia wymaga, iż to skarżący był zobligowany dołożyć należytej staranności aby jego czynności procesowe były skuteczne i terminowe.

Na marginesie wskazać przyjdzie, że pismo skarżącego, nadane w placówce pocztowej w [...] [...] w dniu [...] lutego 2015r., które wpłynęło do Sądu w dniu 16 lutego 2015r. (brak daty wpływu do polskiej placówki pocztowej k. 38 i 39 akt sądowych), w którym odnosi się do wezwania doręczonego ustanowionemu przez niego pełnomocnikowi do doręczeń - [...] grudnia 2014r. (wskazującego 7 dniowy termin do jego wykonania) nie wywołuje żadnych skutków procesowych. Termin określony w wezwaniu Sądu upłynął bowiem z dniem 15 grudnia 2014r. Pismo to nie zostało nadto złożone w 7-dniowym terminie na wniesienie zażalenia na zarządzenie z dnia 22 stycznia 2015r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Termin ten upłynął bezskutecznie z dniem [...] lutego 2015r.

Podkreślenia wymaga, że strona działa przez pełnomocnika lub wyznaczy osobę upoważnioną do odbierania pism to odbiór przez tą wyznaczoną osobę jest uważany za skuteczny i od daty odbioru pisma przez tą osobę zaczynają płynąć wyznaczone terminy. Kwestia w jakim czasie i w jaki sposób osoba upoważniona do doręczeń przekaże korespondencję swemu mocodawcy lub poinformuje go o fakcie odbioru pisma i jego treści, jest prywatną sprawą tych osób i nie ma żadnego wpływu na bieg terminów ustawowych. Ponadto Sąd zwraca uwagę, iż skarżący podał w piśmie z [...] października 2014r., że poczta z [...] [...] do Polski dociera w czasie około tygodnia, czemu przeczy analiza akt sprawy z której wynika, że pisma skarżącego nadawane w placówce pocztowej w [...][...] , docierały do Sądu w ciągu 2-3 dni (vide koperty skarżącego adresowane do WSA w Bydgoszczy wraz z nadrukami urzędowymi poczty "[...] ", k. 23 i 39 akt sądowych). Wyjaśnić dodatkowo należy, że przy obliczaniu zachowania terminów istotne są stemple lub nadruki pocztowe, bowiem datą wniesienia pisma do organu lub sądu jest data nadania pisma w odpowiedniej placówce pocztowej a nie jego faktyczne dotarcie do adresata, zatem czas w jakim poczta zostanie dostarczona nie odgrywa tu żadnej roli (vide postanowienie NSA z 17 lutego 2015r., sygn. akt II OZ 112/15; wyrok NSA z 23 grudnia 2014r., sygn. akt II OSK 1321/13). Zgodnie z przepisem art. 83 § 3 P.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r. – Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Skarżący skoro dokonuje czynności procesowych poza granicami, musi zatem dokonywać ich z takim wyprzedzeniem, aby korespondencja dotarła w wyznaczonym terminie do polskiej placówki pocztowej operatora wyznaczonego.

Mając na uwadze powyższe okoliczności skarga, jako wniesiona po upływie ustawowego terminu, na mocy art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegała odrzuceniu.