Wyrok NSA oz. w Katowicach, sygn. akt II SA/Ka 2363/00
NSA oz. w Katowicach
Data orzeczenia: 2002-08-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Powołane przepisy: article: art. 29 ust. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126
law: Obwieszczenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 10 listopada 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo budowlane.
Teza: Kryterium rozgraniczającym pojęcia budowli i obiektu małej architektury jest rozmiar obiektu budowlanego oraz standard techniczny tego obiektu.

TEZY

Kryterium rozgraniczającym pojęcia budowli i obiektu małej architektury jest rozmiar obiektu budowlanego oraz standard techniczny tego obiektu.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Sylwii G. na decyzję Wojewody Ś. z dnia 22 sierpnia 2000 r. (...) w przedmiocie sprzeciwu od zgłoszenia robót budowlanych i nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę - stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia 28 czerwca 2000 r. (...) - w części nakładającej obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę, - oddala skargę w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta G. decyzją z dnia 28 czerwca 2000 r., wydaną na podstawie art. 30 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane wniósł sprzeciw od zgłoszenia przez Sylwię G. robót polegających na ustawieniu altany ogrodowej, na posesji przy ul. O. 25 w G., w granicy z działką sąsiednią i nałożył na wyżej wymienioną obowiązek pozwolenia na budowę, po przedłożeniu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W motywach uzasadnienia podano, iż opisana we "wniosku" inwestora oraz folderze altanka ogrodowa o wymiarach 1,8 m x 1,8 m x 2,4 m, posadowiona na wylewce betonowej o gr. 10 cm, ustawiona przy granicy działki ze spadkiem połaci dachowych również w kierunku działki sąsiedniej, wymaga pozwolenia na budowę. Pozwolenia takiego nie wymagają zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 5 Prawa budowlanego tylko altanki na terenie pracowniczych ogrodów działkowych.

Od powyższej decyzji odwołała się Sylwia G. podnosząc, że dokonała zgłoszenia robót budowlanych, polegających na budowie altanki - domku dla dzieci, stanowiącego obiekt małej architektury, który nie wymagał uzyskania pozwolenia na budowę.

Wojewoda Ś., po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia 22 sierpnia 2000 r. (...), wydaną na podstawie art. 30 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.

W motywach uzasadnienia podkreślono, że inwestor już w dacie składania wniosku został poinformowany, iż zamierzona inwestycja wymaga uzyskania pozwolenia na budowę poprzedzonego decyzją o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Nadto podtrzymano stanowisko organu I instancji, że pozwolenia na budowę nie wymaga budowa altan na terenie pracowniczych ogrodów działkowych, jednocześnie podkreślając, że lokalizacja obiektu w granicy działki sąsiada również budzi zastrzeżenia.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Sylwia G. raz jeszcze podniosła, że altanka ta stanowi obiekt małej architektury ze względu na swoje rozmiary i brak trwałego połączenia z gruntem, a więc odpowiada definicji, wynikającej z art. 3 pkt 4 Prawa budowlanego. Nadto skarżąca zarzuciła, że zbyt późno otrzymała sprzeciw, a przeprowadzona kontrola legalności tej budowy przez nadzór budowlany spowodowała konieczność przesunięcia wybudowanego obiektu w głąb działki o 30 cm, aby wody opadowe nie spływały na działkę sąsiada. W związku z powyższym domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji.

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany wcześniej zajętego stanowiska.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Pozwolenie na budowę jest jedną z najważniejszych decyzji w procesie inwestycyjnym, upoważniającą inwestora do rozpoczęcia budowy. Art. 29 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./ wskazuje jakie obiekty budowlane nie są objęte obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę.

W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że inwestor przed rozpoczęciem robót budowlanych związanych z budową altany ogrodowej nie uzyskał pozwolenia na budowę, przewidzianego w art. 28 cyt. wyżej ustawy. Art. 29 ust. 1 pkt 6 Prawa budowlanego stanowi, że budowa altany ogrodowej tylko na terenie pracowniczych ogrodów działkowych nie wymaga pozwolenia na budowę.

Kryterium rozgraniczającym pojęcia budowli i obiektu małej architektury jest rozmiar obiektu budowlanego oraz standard techniczny tego obiektu.

Obiekt, który wybudowała skarżąca jest trwale związany z gruntem, gdyż posadowiony został na wylewce betonowej, posiada ściany, okna, dach i drzwi, a zatem nie można uznać go za obiekt małej architektury, pomimo tylko niewielkich rozmiarów kubaturowych.

Sprzeciw wyrażony przez organ I instancji w trybie art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego oznacza brak zgody na przystąpienie przez inwestora do realizacji zamierzonej działalności budowlanej i w tym przypadku należało przyjąć, że był prawidłowy. Wprawdzie doręczony powinien być w terminie 30 dni od dnia dokonanego zgłoszenia, lecz w tym konkretnym przypadku inwestor przy zgłoszeniu uprzedzony został, że inwestycja którą zamierza zrealizować wymaga pozwolenia na budowę, poprzedzonego decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - na co wskazuje adnotacja urzędowa na tym zgłoszeniu.

Zwrócić też trzeba uwagę, że zastosowanie art. 30 Prawa budowlanego ma ograniczony zakres. Przepis ten dotyczy bowiem sytuacji kiedy chodzi o budowy wymienione w art. 29 ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 9 i roboty budowlane, o których mowa w ust. 2 tego artykułu.

Środek ten zatem powinien być stosowany w zasadzie tylko w przypadku budów, które wymagają wyłącznie zgłoszenia, a nałożenie obowiązku uzyskania pozwolenia w trybie art. 30 ust. 3 Prawa budowlanego nie można utożsamiać z obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę, wynikającym z przepisów prawa /por. wyrok NSA z dnia 26 stycznia 1998 r. IV SA 624/99 - nie publ./.

W rozpatrywanej sprawie obowiązek taki wynikał z przepisu art. 28 Prawa budowlanego, a zatem nałożenie go na inwestora zaskarżoną decyzją nastąpiło w ocenie Sądu z rażącym naruszeniem prawa /art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa/.

Mając na uwadze powyższe okoliczności i rozważania na podstawie art. 22 ust. 1 i art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji wyroku.