Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2953/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-05-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Kurasz, , po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2010 r., Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności spadkobiercy za zaległość w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. oraz określenia wysokości odsetek od niezapłaconych przez spadkodawcę zaliczek na podatek dochodowy za styczeń i październik 2007 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

P. R. - zwany dalej "Skarżącym", wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2010 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności spadkobiercy za zaległość w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. oraz określenia wysokości odsetek od niezapłaconych przez spadkodawcę zaliczek na podatek dochodowy za styczeń i październik 2007 r.

W skardze zamieszczono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek Skarżący wskazał, iż spełnia on przesłanki wstrzymania skarżonego aktu, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "p.p.s.a.". Wyjaśnił, że wykonania zaskarżonej decyzji wraz z równoległymi decyzjami w tym przedmiocie, spowoduje konieczność wpłaty ponad 40 tys. zł lub jej ściągnięcie od Skarżącego przez komornika. Jest to olbrzymia kwota dla młodego człowieka, niemożliwa do uiszczenia. Zdaniem Skarżącego jego odpowiedzialność w zakresie przejęcia długu zmarłego ojca nie została prawidłowo określona przez organy podatkowe, co jest przedmiotem wniesionej skargi do WSA. Postępowanie podatkowe przeprowadzone zostało z wadami które mają wpływ na wielkość oraz zakres jego finansowych obowiązków wobec Skarbu Państwa. Odpowiedzialność za długi spadkowe jest jasno określona i nakazuje precyzyjne wskazanie przez organ podatkowy stron takiego postępowania. Nie zostało to wykonane, a tym samym wykonanie decyzji nakazującej wpłatę znacznej kwoty byłoby zdecydowanie przedwczesne i sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu Sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Z analizy przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków.

Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analiza powołanych przez Skarżącego we wniosku okoliczności daje podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a., umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawartego w skardze, Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim wysokość zobowiązania podatkowego. Wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić Skarżącego na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Kwota zobowiązania podatkowego wynikająca z zaskarżonej decyzji oraz decyzji równoległych w tym przedmiocie, spowoduje konieczność wpłaty ponad 40.000 zł, co jest kwotą znaczną. Ponadto egzekucja wymienionej kwoty mogłaby wyrządzić Skarżącego poważną szkodę i mogłoby negatywnie wpłynąć na egzystencję Skarżącego.

Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.