Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 509/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-06-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art.259 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 6 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Bd 1235/12 o odrzuceniu sprzeciwu J. W. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 30 stycznia 2013 r. o oddaleniu wniosku J. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. W. na postanowienie Kujawsko – Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Bd 1235/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił sprzeciw J. W. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 30 stycznia 2013 r. oddalającego wniosek J. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie z jej skargi na postanowienie Kujawsko – Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z dnia [...] października 2012 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że sprzeciw złożony przez skarżącą od postanowienia referendarza sądowego oddalającego wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie został przez nią podpisany. W związku z tym zarządzeniem z dnia 4 marca 2013 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą do uzupełnienia dostrzeżonego braku formalnego sprzeciwu poprzez jego podpisanie bądź nadesłanie podpisanego odpisu, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Z uwagi na nieuzupełnienie przez skarżącą powyższego braku w wyznaczonym terminie, Sąd odrzucił sprzeciw powołując się na art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

W zażaleniu na powyższe postanowienie J. W. wniosła o jego zmianę poprzez przyznanie jej prawa pomocy. Ponadto przedstawiła szereg istotnych – w jej ocenie – argumentów pozwalających na pozytywne rozpatrzenie jej wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 259 § 1 p.p.s.a. od postanowień referendarza sądowego co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy przysługuje sprzeciw wniesiony do wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym (§ 2).

W niniejszej sprawie bezspornym pozostaje, że sprzeciw wniesiony przez J. W. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 30 stycznia 2013 r. nie został przez skarżącą podpisany. W związku z powyższym zasadnie Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 4 marca 2013 r. wezwał skarżącą o uzupełnienie dostrzeżonego braku formalnego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wezwanie powyższe skarżąca odebrała w dniu 22 marca 2013 r. Wobec bezskutecznego upływu terminu, Sąd I instancji - kierując się dyspozycją przepisu art. 259 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zobowiązany był do odrzucenia tego środka zaskarżenia. Mając zatem powyższe na uwadze, stwierdzić należało, że Sąd I instancji w świetle prawidłowo ustalonego stanu faktycznego zasadnie odrzucił sprzeciw skarżącej.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.