Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 449/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-11-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 207
journal: Dz.U. 2012 poz 572
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 6 listopada 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda Protokolant Starszy asystent sędziego Dominika Trella po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2013 roku sprawy ze skargi M. N. – P. na decyzję Rektora Akademii Sztuk Pięknych w Ł. z dnia [...] (bez numeru) w przedmiocie wysokości oceny z obrony pracy magisterskiej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. przyznać radcy prawnemu M. O., prowadzącej Kancelarię Radcy Prawnego w Ł. przy ul. [...], kwotę 295,20,- (dwieście dziewięćdziesiąt pięć i 20/100) złotych, zawierającą podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącej M. N.-P. i nakazać wypłacić powyższą kwotę radcy prawnemu M. O. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Rektor Akademii Sztuk Pięknych [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 66 ust. 1, art. 160 ust. 1, art. 190 i art. 207 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym w związku z § 25, § 33 ust. 1 i 2 oraz § 37 Regulaminu Studiów Akademii Sztuk Pięknych po rozpatrzeniu odwołania M. N.-P. od decyzji Komisji Egzaminu Magisterskiego Akademii Sztuk Pięknych [...] z dnia [...] o złożeniu egzaminu magisterskiego z wynikiem dostatecznym i nadaniu tytułu magistra sztuki w zakresie ubioru, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny:

W dniu [...] M. N.-P. przystąpiła do egzaminu magisterskiego na Wydziale Tkaniny i Ubioru Akademii Sztuk Pięknych w [...]. Decyzją Komisji Egzaminacyjnej studentka otrzymała: średnią ocenę z przebiegu studiów – 4,46, ocenę pracy dyplomowej – 3,0, oraz ocenę egzaminu dyplomowego 3,0. Komisja jednogłośnie uznała, że skarżąca złożyła egzamin magisterski z wynikiem dostatecznym i nadała tytuł zawodowy magistra sztuki w zakresie ubioru.

W dniu [...] skarżąca wniosła odwołanie wskazując, że ocena którą otrzymała jest krzywdząca. Podkreśliła, że nie została wydana pełna opinia przez recenzenta jej pracy, bowiem oceniono jedynie część pisemną pracy, a co do części plastycznej recenzent stwierdził, że nie ma kompetencji do jej oceny. Skarżąca wskazała na wybiórcze traktowanie studentów przez Prodziekan Uczelni S. R. Skarżąca stwierdziła, że skoro nie dopełniła wszystkich formalności przystępując do egzaminu to nie powinna być do niego dopuszczona, a nie ukarana zbyt niską oceną.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Rektor Akademii Sztuk Pięknych [...] utrzymał w mocy ww. rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu wskazał, że w świetle § 33 ust. 1 i 2 Regulaminu Studiów nie jest uzasadniony zarzut dotyczący dokonania recenzji wyłącznie w części teoretycznej. Rektor wyjaśnił, że oceny pracy dokonuje recenzent, którego wyznacza dziekan. Ocena recenzenta nie jest wiążąca dla komisji egzaminu magisterskiego. Jest tylko informacją o jednym ze składników pracy, jakim jest część pisemna pracy dyplomowej. Rektor wskazał, że podczas egzaminu, biorąc pod uwagę wszystkie składowe pracy i egzaminu, recenzent również głosował za oceną dostateczną, pomimo recenzji na ocenę dobrą. Organ powołał się na treść § 25 pkt 5 Regulaminu i zaznaczył, że ostateczna ocena jest wynikiem przekonania komisji o wartości całości pracy i przebiegu egzaminu dyplomowego. Dopuszczenie studenta do obrony nie jest równoznaczne z jej wysoką oceną.

W skardze z dnia [...] M. N.-P. wniosła o uwzględnienie obrony pracy dyplomowej i przyznanie oceny bez zaniżenia. Wskazała, że zdaniem Komisji powodem nadania zaniżonego stopnia z obrony dyplomu było niedopełnienie formalności. Natomiast Rektor do tej kwestii się nie odniósł. Skarżąca podniosła, że postępowanie zostało przeprowadzone nierzetelnie i długotrwale, bez zachowania terminów wynikających z k.p.a.

W odpowiedzi na skargę Rektor Akademii Sztuk Pięknych [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację wyrażoną w decyzji.

Postanowieniem z dnia 8 lipca 2013 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata.

W piśmie z dnia 30 sierpnia 2013 r. pełnomocnik skarżącej z urzędu zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 7, art. 11 oraz art. 107 § 3 k.p.a. polegające na niedostatecznym wyjaśnieniu podstaw utrzymania w mocy decyzji organu I instancji, art. 8 k.p.a. polegające na przyjmowaniu odmiennych standardów wobec studentów znajdujących się w takiej samej sytuacji, a przejawiające się dokonaniem przez recenzenta oceny całej pracy dyplomowej jednych studentów oraz dokonaniem jedynie części pisemnej pracy innych studentów. Zdaniem strony skarżącej naruszono również art. 15 k.p.a. poprzez nieustosunkowanie się do zarzutów odwołania oraz art. 12 w związku z art. 35 § 3 k.p.a. poprzez naruszenie zasady szybkości postępowania i rozstrzygnięcie sprawy ze znacznym uchybieniem terminom wynikających z k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

Zakres właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Jednym zaś z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jeżeli sprawa jest z innych przyczyn niedopuszczalna skarga podlega odrzuceniu.

Na wstępie należy wskazać, że przedmiotem skargi M. N.-P. do sądu administracyjnego jest decyzja Rektora Akademii Sztuk Pięknych [...] z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Komisji Egzaminu Magisterskiego Akademii Sztuk Pięknych [...] z dnia [...] w przedmiocie wysokości oceny z obrony pracy magisterskiej. Z treści skargi wynika, że skarżąca nie zgadza się z oceną dostateczną, którą otrzymała z egzaminu magisterskiego. Zdaniem strony w toku egzaminu nie oceniono właściwie części teoretycznej i praktycznej wykonanej pracy. Skarżąca podała, że powodem obniżenia oceny z pracy dyplomowej było niedopełnienie formalności przed przystąpieniem do obrony. Odnosząc się do tych zarzutów Rektor Akademii Sztuk Pięknych w [...] wskazał, że nie zasługują na uwzględnienie. Zdaniem organu egzamin został przeprowadzony zgodnie z wymogami Regulaminu Studiów Akademii Sztuk Pięknych [...] z dnia [...] (uchwała Senatu nr 72 z dnia 15 marca 2010 r. ze zm.).

Wobec powyższego przypomnieć należy, że zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zakres orzekania przez sąd administracyjny obejmuje kontrolę działalności administracji publicznej przez orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne;

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

W rozpoznawanej sprawie istota problemu sprowadza się do rozstrzygnięcia czy wysokość oceny z pracy magisterskiej stanowi decyzję, która podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Jest to bowiem warunek uznania, że przedmiotowa skarga jest dopuszczalna.

Analizując przedstawione zagadnienie należy wyjaśnić, że przepis art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012r. poz. 572 ze zm.) stanowi, że do decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 10 i 11 oraz art. 196 ust. 3, decyzji podjętych przez organy uczelni, kierownika studiów doktoranckich lub dyrektora jednostki naukowej w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego i doktoranckiego, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego.

Ustawodawca, odsyłając do odpowiedniego stosowania k.p.a., zwraca uwagę, że decyzje organów uczelni nie są takimi samymi aktami, jak decyzje podejmowane przez organy administracji publicznej. Nakaz odpowiedniego stosowania k.p.a. należy rozumieć w ten sposób, iż wszystkie gwarancje, jakie przysługują adresatowi decyzji administracyjnej na podstawie Kodeksu, winny mieć także zastosowanie do decyzji organu uczelni, chyba że szczególne cechy sprawy wprost to uniemożliwiają.

Powyższa zasada nie odnosi się jednak do aktów administracyjnych wewnętrznych, a takim w ocenie Sądu, jest zaskarżona w niniejszej sprawie wysokość oceny z obrony pracy magisterskiej zawarta w protokole Komisji Egzaminu Magisterskiego z dnia 16 grudnia 2012 r. (k. 10 akt admin.). Do zadań nie podlegających kognicji sądu administracyjnego zalicza się ocenę egzaminatora. Zdaniem składu orzekającego jest to wyłączny atrybut egzaminatora, a skarga na taką ocenę nie przysługuje. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. W wyroku z dnia 2 grudnia 1994 r. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że do zdarzeń nie podlegających reżimowi kodeksu postępowania administracyjnego należy zaliczyć także ocenę egzaminatora, będącą wyłącznym jego atrybutem (sygn. I SA 1636/94, publ. ONSA 1995 r., z. 4, poz. 176).

Z treści odwołania i akt administracyjnych wynika bezspornie, że przedmiotem skargi jest wysokość oceny, którą skarżąca otrzymała na egzaminie magisterskim, Skarżąca twierdzi, że ocena ta została zaniżona, bowiem egzaminatorzy nie ocenili całości wykonanej przez stronę pracy. Wskazuje także, że podczas egzaminu Komisja wyjaśniając przyczyny otrzymanej oceny dostatecznej podała, że wynika to z niedopełnienia formalności przez egzaminem. W ocenie Sądu w tak zakreślonym przedmiocie skargi nie można uznać, że podlega on weryfikacji w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Skarżąca nie sformułowała bowiem zarzutów dotyczących sposobu wyliczenia średniej z egzaminu ani zgodności z Regulaminem Studiów Akademii Sztuk Pięknych [...], a zatem zarzutów, które mogłyby zostać skutecznie zweryfikowane i oceniane przez Sąd (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lutego 2010 r. sygn. I OSK 1421/09, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lipca 2011 r. sygn. II SA/Wa 345/11 publ. Baza orzeczeń CBOIS).

Reasumując, do kompetencji sądu administracyjnego nie należy rozstrzyganie o sposobie oceniania pracy magisterskiej przez egzaminatora w toku egzaminu dyplomowego. Ocena taka nie stanowi decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a., tym samym nie podlega zaskarżeniu do sądu.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej.

Podstawę przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu stanowił przepis art. 250 p.p.s.a oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c w związku z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490 t.j.).

Na marginesie wskazać należy, że pełnomocnik organu na rozprawie w dniu 6 listopada 2013 r. wniósł zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Odnosząc się do przedmiotowego wniosku wyjaśnić należy, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego na rzecz pełnomocnika organu od strony skarżącej. Zgodnie bowiem z treścią art. 200 powołanej ustawy w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W tej sytuacji uznać należy, że wniosek jest niezasadny.

b.a.