Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 369/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2005-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
journal: Dz.U. 2002 nr 9 poz 84
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Sędziowie WSA Krystyna Czajecka-Ryniec (spr.), NSA Anna Kwiatek, Protokolant asyst. Anna Kurczuk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2005 r. sprawy ze skargi U. i . J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2004 r. - oddala skargę


UZASADNIENIE

I SA/Lu 369/04

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta wydał decyzję ustalającą dla małżonków U. i J. J. podatek od nieruchomości za 2004 r. w wysokości 985,60 zł.

Od decyzji strony złożyły odwołanie, w którym zarzuciły organowi podatkowemu nie uwzględnienie okoliczności, iż działka nr 51/14 będąca przedmiotem opodatkowania stanowiła przed jej wywłaszczeniem i stanowi nadal, po jej nabyciu w 1996 r., "bazę gospodarstwa rolnego" i w związku z tym powinna być opodatkowana podatkiem rolnym a nie podatkiem od nieruchomości.

Organ odwoławczy po ponownym rozpatrzeniu sprawy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazał, iż podstawę wymiaru podatków stanowią, zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z 17 mama 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne /Dz. U. z 2000 r. nr 100, poz. 1086 ze zmianami/, dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Według załączonego do akt sprawy wypisu z rejestru gruntów i budynków J. i U. J. posiadają we wspólności ustawowej prawo użytkowania wieczystego działki nr 51/14 położonej w L. przy ul. M. i stan taki istnieje od roku 1996. Działka ta oznaczona jest symbolem B, zastrzeżonym, stosownie do przepisu § 68 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 20 marca 2001 r. /Dz. U. Nr 38, poz. 454/ , dla terenów mieszkaniowych w ramach gruntów zabudowanych i zurbanizowanych.

Grunty oznaczone symbolem B nie podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym lecz podatkiem od nieruchomości. Stosownie do przepisów art. 2 ust. 1 pkt 1 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz. U. z 2002 r. Nr 9 poz. 84 ze zmianami/ opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty z wyłączeniem gruntów sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej.

Organ podatkowy opodatkował powierzchnię gruntu uwidocznioną w ewidencji gruntów, zgodną z powierzchnią wskazaną przez podatników w informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych z 5 lutego 2005 r. Powierzchnię budynku mieszkalnego ustalono na podstawie wyżej opisanych informacji.

Podstawą obliczenia podatku stanowiły stawki podatkowe określone uchwałą nr 297/XII/2003 Rady Miasta z dnia [...] listopada 2003 r. zmieniająca uchwałę nr 4/II/2002 z 5 grudnia 2002 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości, ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa Lubelskiego nr 195 z 10 grudnia 2003 r.

W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego małżonkowie U. i J. J. podnoszą, że przedmiotowa działka "była i jest bazą gospodarstwa rolnego" , brak więc jest podstaw do opodatkowania jej podatkiem od nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podnosząc, iż skarżący nie przedstawili żadnego dokumentu, który podważałby w jakikolwiek sposób dane zawarte w ewidencji gruntów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie mogła być uwzględniona, gdyż zaskarżona decyzja zgodna jest z prawem i wydana została z zachowaniem wymogów procedury administracyjnej.

Z załączonego do akt sprawy wypisu z rejestru gruntów i budynków wynika, że skarżący posiadają we wspólności ustawowej prawo użytkowania wieczystego działki nr 51/14 położonej w L. przy ulicy M. o pow. 3076 m2 i stan ten utrzymuje się od października 1996 r. Skarżący tych faktów nie kwestionują. Ponadto z dokumentu tego wynika, że działka jest oznaczona symbolem B, co oznacza że została zaliczona do gruntów zabudowanych i zurbanizowanych - terenów mieszkaniowych. Z godnie z art. 3 ust. 1 pkt. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych podatnikami podatku nieruchomości są użytkownicy wieczyści gruntów

W przepisie art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych / tekst jednolity: Dz. U. z 2002 r. nr 9 , poz. 84/ ustanowiona została zasada, zgodnie z którą nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych oraz lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Przepis ten bezpośrednio wskazuje na konieczność ustalenia charakteru gruntu na potrzeby opodatkowania na podstawie danych wynikających z ewidencji gruntów.

Podstawą do wymiaru podatków, zgodnie z art. 21 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne są dane wynikające z ewidencji gruntów. Dane zawarte w ewidencji maja walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz. U. nr 137, poz. 926 ze zmianami/. Zgodnie z tym przepisem stanowią one dowód tego, co zostało w nich stwierdzone.

Nie można czynić organom podatkowym zarzutu, że przy ocenie materiału dowodowego uwzględniły treść dokumentu urzędowego jakim był wypis z rejestru gruntów a skarżący dowodów przeciw temu dokumentowi nie przedłożyli.

Podatnik kwestionując prawidłowość danych zawartych w ewidencji powinien wszcząć procedurę ich zmiany w organie prowadzącym ewidencję, bowiem dopóki w ewidencji jako użytkownicy wieczyści będą figurowali skarżący, a działka tam opisana będzie sklasyfikowana jako grunty zabudowane i zurbanizowane , organy podatkowe będą miały prawo - na podstawie przepisów art. 2 ust. 2 oraz art. 3 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i płatach lokalnych – ustalać zobowiązanie w podatku od nieruchomości. Nie stwierdzając zatem naruszeń przepisów ,tak w zakresie prawa materialnego jak i przepisów postępowania, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji.