Postanowienie NSA, sygn. akt I GSK 220/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-04-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Celne prawo
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, art. 61 par. 1.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Myślińska po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku K. W. i R. B. – P. W. "E. – T." s.c. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej K. W. i R. B. – P. W. "E. – T." s.c. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Sz. z dnia 10 lipca 2008 r. sygn. akt I SA/Sz 121/08 w sprawie ze skargi K. W. i R. B. – P. W. "E. – T." s.c. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Sz. z dnia [...] grudnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji Dyrektora Izby Celnej w Sz. z [...] grudnia 2007 r., nr [...] w stosunku do K. W. i R. B. – P. W. "E. – T." s.c. do czasu zakończenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 10 lipca 2008 r., sygn. akt I SA/Sz 121/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi K. W. i R. B. – P. W. "E. – T." s.c. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Sz. z dnia [...] grudnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług oddalił skargę.

Skargą kasacyjną K. W. i R. B. – P. W. "E. – T." s.c. zaskarżyli powyższy wyrok w całości wnosząc między innymi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji administracyjnej w części dotyczącej skarżących.

W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wskazano, iż w razie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w Sz. w stosunku do skarżących zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia im znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przede wszystkim uniemożliwienia prowadzenia działalności i likwidacji niewielkiego przedsiębiorstwa przewozowego jakie prowadzą, jako miejsca zatrudnienia i źródła utrzymania skarżących i zatrudnionych przez nich pracowników oraz ich rodzin.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).

Jak zatem wynika z treści cytowanego przepisu przesłankami do wstrzymania wykonania decyzji przez sąd są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym zaznaczyć należy, iż szkoda nie musi mieć charakteru materialnego natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim okresie czasu lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Mając na względzie uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawartego w skardze kasacyjnej, zbieżnego z wnioskiem w tym samym przedmiocie z dnia 6 marca 2008 r., z których wynika, iż wnoszący skargę kasacyjną prowadzą stosunkowo niewielkie przedsiębiorstwo przewozowe o nieznacznych obrotach finansowych, które wobec próby ściągnięcia kwoty ponad 125 tysięcy złotych doprowadziłoby do niewypłacalności i w konsekwencji do upadłości przedsiębiorstwa oraz pozbawienia źródła dochodów skarżących i zatrudnianych przez nich pracowników, uznać należy, iż zachodzą przesłanki, o których mowa w cytowanym art. 61 § 3 p.p.s.a.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.