Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 1660/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 154
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz Sędziowie: sędzia NSA Małgorzata Masternak - Kubiak sędzia del. WSA Tomasz Grossmann (spr.) Protokolant starszy asystent sędziego Katarzyna Miller po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2018 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej P. H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 741/15 w sprawie ze skargi P. H. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2015 r. znak [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 05 kwietnia 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 741/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę P. H. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lutego 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej.

Zaskarżony wyrok, jak wynika z jego uzasadnienia, zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

Podlaski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Białymstoku (w skrócie "PWINB") decyzją z [...] sierpnia 2014 r. znak: [...], na podstawie art. 154 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.; dalej w skrócie "k.p.a."), po rozpatrzeniu wniosku z [...] czerwca 2014 r. I. H. i P. H., odmówił zmiany decyzji ostatecznej PWINB z [...] kwietnia 2014 r. znak: [...], utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z [...] stycznia 2014 r. znak: [...] nakazującej wnioskodawcom rozbiórkę budynku gospodarczego o wymiarach 6,65 m x 3,90 m wybudowanego na działce nr geod. [...] w K. przy ul. S. W uzasadnieniu organ podał, że ww. pismem z [...] czerwca 2014 r. I. i P. H. wnieśli o zmianę na podstawie art. 154 k.p.a. decyzji PWINB z [...] kwietnia 2014 r., nie wskazując dokładnie, w jaki sposób ta decyzja miałaby być zmieniona. Z kontekstu pisma wynika, iż wnioskodawcom chodzi o taką zmianę, która spowodowałaby, że nie musieliby rozbierać należącego do nich budynku gospodarczego, albowiem, ich zdaniem, decyzja organu wojewódzkiego, jak i poprzedzająca jej wydanie decyzja organu powiatowego, zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania. W związku z tym PWINB, rozpatrując ww. wniosek na podstawie art. 154 k.p.a., wskazał, że decyzja, której ów wniosek dotyczy, nie jest decyzją, która może być zmieniona lub uchylona na podstawie art. 154 lub art. 155 k.p.a., gdyż jest to rozstrzygnięcie całkowicie związane z przepisami prawa. Przepis art. 49b Prawa budowlanego z 1994 r. (w skrócie: "pr.bud."), na podstawie którego zapadło orzeczenie w sprawie, w sposób precyzyjny określa procedurę postępowania w sytuacji wybudowania obiektu budowlanego bez wymaganego zgłoszenia. Regulacja ta nie pozostawia organowi miejsca na jakiekolwiek uznanie administracyjne, w sposób jednoznaczny wskazując, jakie orzeczenie organ ma wydać w określonej sytuacji. Poza tym PWINB podkreślił, że wskazana we wniosku decyzja ma charakter porządkujący – rozbiórka samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego ma przywrócić stan zgodności z prawem. Zmiana tego rozstrzygnięcia zgodnie z żądaniem wniosku oznaczałaby więc przywrócenie stanu niezgodności z prawem, co byłoby niewątpliwie sprzeczne z interesem społecznym.

Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez P. H., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (w skrócie "GINB"), przywołaną na wstępie decyzją z [...] lutego 2015 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję PWINB. W uzasadnieniu wskazał, że interes społeczny lub słuszny interes strony, o których mowa w art. 154 § 1 k.p.a., może przemawiać za uchyleniem lub zmianą decyzji ostatecznej, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, tylko w przypadku decyzji uznaniowych, kiedy przy wydawaniu ich organ nie jest ściśle związany przepisami prawa. Decyzja nakazująca rozbiórkę obiektu budowlanego jest decyzją związaną, w związku z czym nie można jej zmienić ani uchylić w trybie art. 154 k.p.a. Jednocześnie organ odwoławczy nie zgodził się z zarzutem skarżącego, że w swym wniosku wystąpił on o stwierdzenie nieważności decyzji PWINB z [...] kwietnia 2014 r.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną decyzję GINB złożył P. H., który wniósł o uchylenie tej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji PWINB z [...] sierpnia 2014 r., zarzucając zaskarżonej decyzji:

1) zmianę przez organy orzekające przedmiotu postępowania przez to, że organy nadzoru budowlanego podjęły decyzje w zakresie ich zmiany lub uchylenia (art. 154 § 1 k.p.a.), w sytuacji gdy przedmiotem złożonego wniosku było stwierdzenie nieważności decyzji (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.),

2) odstąpienie przez GINB od przeprowadzenia postępowania administracyjnego wyjaśniającego w zakresie zbadania zakresu i treści wniosku, który spowodował wszczęcie postępowania administracyjnego,

3) wydanie przez PWINB skarżonej decyzji w czasie trwania postępowania sądowoadministracyjnego.

W uzupełnieniu skargi P. H., reprezentowany przez adw. M. J., w piśmie procesowym, które wpłynęło [...] marca 2016 r., wskazał, że pismem z [...] czerwca 2014 r. skarżący na podstawie art. 235 w zw. z art. 154 k.p.a. wniósł o zmianę nakazu rozbiórki budynku gospodarczego i że jego intencją było sprawdzenie zgodności z prawem wydanego nakazu rozbiórki w trybie nieważnościowym z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Dalej skarżący podniósł, że wszczęcie postępowania w sprawie, w której z mocy samego prawa nie mogła zostać wydana decyzja zmieniająca lub uchylająca wcześniej wydaną decyzję, stanowi naruszenie prawa. Narusza bowiem zasadę logicznego stosowania prawa i narusza reguły wykładni funkcjonalnej. Organ nie może wszczynać postępowania, po to by wydać decyzję sprzeczną z żądaniem strony, a do tego sprowadziło się przeprowadzone postępowanie.

W odpowiedzi na skargę, GINB wniósł o jej oddalenie.

Oddalając skargę przywołanym na wstępie wyrokiem o sygn. akt VII SA/Wa 741/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że z akt sprawy wynika, iż pismem z [...] czerwca 2014 r. P. H. i I. H. złożyli do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego pismo zatytułowane "skarga do GINB" na prawomocną decyzję PWINB z [...] kwietnia 2014 r. i na mocy art. 235 w związku z art. 154 k.p.a. wnosili o jej zmianę, ponieważ przemawiają za tym zarówno względy zdrowego rozsądku, jak i ważny interes skarżących. Organ związany tak sformułowanym podaniem przez wnioskodawców i wskazanym w nim trybem, jakim sprawa ma być prowadzona, prawidłowo uznał, że żądanie jest oparte na podstawie art. 154 k.p.a. Właściwie zatem PWINB z wniosku I. i P. H. wszczął postępowanie administracyjne w przedmiocie zmiany ostatecznej decyzji w przedmiocie rozbiórki w trybie art. 154 k.p.a. Sąd pierwszej instancji zaznaczył, że na ww. zawiadomieniu skarżący dokonał adnotacji, iż zapoznał się z aktami sprawy, poświadczając ten fakt własnoręcznym podpisem, miał więc świadomość w chwili wszczęcia postępowania, w jakim trybie sprawa się toczy. Do dnia wydania przez PWINB decyzji z [...] sierpnia 2014 r. skarżący nie kwestionował trybu wszczęcia postępowania.

Następnie Sąd Wojewódzki, obszernie omówiwszy przesłanki wzruszenia decyzji ostatecznej w trybie art. 154 k.p.a., stwierdził, że organy obu instancji, orzekając w sprawie i odmawiając zmiany lub uchylenia decyzji ostatecznej PWINB z [...] kwietnia 2014 r., uwzględniły charakter kwestionowanej decyzji (będący konsekwencją podstawy materialnoprawnej tego orzeczenia) i prawidłowo w efekcie oceniły, że tryb uregulowany w art. 154 k.p.a. nie może znaleźć zastosowania w niniejszej sprawie. Decyzja administracyjna wydana na podstawie art. 49b ust. 3 pr.bud. ma bowiem charakter decyzji związanej, a nie uznaniowej, stąd też nie można jej zmienić w trybie art. 154 k.p.a.

Odnosząc się z kolei do zarzutu prowadzenia postępowania administracyjnego po wniesieniu do sądu skargi na decyzję w przedmiocie nakazu rozbiórki, Sąd pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z art. 56 p.p.s.a. w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności lub wznowienia, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. Jak wynika z dołączonych akt administracyjnych, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z [...] października 2014 r. odrzucił skargę z [...] października 2014 r. P. H. i I. H. na decyzję PWINB z [...] kwietnia 2014 r. o nakazie rozbiórki, a wyrok ten uprawomocnił się [...] listopada 2014 r.

Skargę kasacyjną od opisanego wyroku WSA w Warszawie z 05 czerwca 2016 r. o sygn. akt VII SA/Wa 741/15 wniósł P. H., reprezentowany przez adw. M. J., który w pkt I petitum skargi kasacyjnej zarzucił naruszenie przepisów postępowania, związane z dokonaniem błędnej kontroli sądowej wydanych decyzji, a tym samym naruszenie art. 1 § 1 i 2 p.u.s.a. i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 oraz art. 151 p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi, a przez to naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. przez:

1) dokonanie błędnej kontroli sądowej w sytuacji wydania przez PWINB decyzji merytorycznej w trakcie trwania, w tej samej sprawie, postępowania sądowego, a więc wydanie decyzji bez uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, którym jest wyrok sądowy, oraz odstąpienie od obowiązku obligatoryjnego zawieszenia postępowania, a przez to naruszenie przez organ art. 97 § 4 k.p.a.,

2) dokonanie błędnej kontroli sądowej w sytuacji rozpatrzenia przez organy nadzoru budowlanego skargi powszechnej w trybie art. 154 k.p.a., gdy przepis ten uniemożliwia uchylenie lub zmianę decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego, a tym samym, gdy nie zachodzi przypadek przewidziany w kodeksie lub przepisach szczególnych, o którym mowa w art. 235 § 1 w zw. z art. 16 § 1 zdanie drugie k.p.a.,

3) dokonanie błędnej kontroli sądowej w sytuacji wydania przez organy decyzji bez uprzedniego dokładnego wyjaśnienia przedmiotu postępowania, gdy przedmiot postępowania objęty decyzją jest inny niż wnioskowany przez stronę, co jest jego zmianą przez organy nadzoru budowlanego, a tym samym naruszenie przez organy art. 104 w zw. z art. 64 § 2 k.p.a.

Z powołaniem się na te zarzuty skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku WSA w Warszawie oraz uchylenie w całości decyzji odwoławczej GINB z [...] lutego 2015 r. i decyzji PWINB z [...] sierpnia 2014 r., ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania dla WSA w Warszawie.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor powtórzył i rozwinął argumentację podnoszoną na wcześniejszych etapach postępowania sądowego oraz w postępowaniu administracyjnym. W szczególności wskazał, że wbrew stanowisku PWINB pismo P. i I. H. nie było wnioskiem o zmianę na podstawie art. 154 k.p.a. decyzji tego organu z [...] kwietnia 2014 r. Na pewno z treści wniosku nie wynika, że skarżący żądał przeprowadzenia postępowania z art. 154 § 1 k.p.a. Gdyby P. H. żądał przeprowadzenia takiego postępowania, to niechybnie nie składałby wniosku w trybie skargi powszechnej, lecz bezpośrednio, na podstawie ww. przepisu, złożyłby wniosek z prośbą o zmianę lub uchylenie decyzji, a nie skargę. Skoro złożony wniosek był mało precyzyjny i nie zawierał jasno sformułowanego żądania strony, to obowiązkiem organu było wezwanie wnioskodawcy o sprecyzowanie żądania. Ze złożonego odwołania z [...] sierpnia 2014 r. od decyzji PWINB jednoznacznie wynika, że wniosek dotyczył stwierdzenia nieważności decyzji z powodu rażącego naruszenia prawa. Wszczęcie postępowania i zakończenie go decyzją niezgodnego z wolą skarżącego jest rażącym naruszeniem prawa, bowiem jest arbitralnym działaniem organu.

Niezależnie od tego autor skargi kasacyjnej wskazał, że P. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Białymstoku skargę na decyzję odwoławczą PWINB z [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie nakazania rozbiórki budynku. Jak wynika z postanowienia WSA w Białymstoku z 2 października 2014 r. sygn. akt II SA/Bk 598/14 o odrzuceniu skargi, postępowanie sądowe zostało wszczęte w dniu [...] czerwca 2014 r. Z daty wydania postanowienia, wobec jego niezaskarżenia, wynika, że uprawomocniło się ono najprawdopodobniej w listopadzie 2014 r. Tymczasem, jak wynika z odpowiedzi GINB, skarga P. i I. H. inicjująca postępowanie administracyjne została złożona dla tego organu w dniu [...] czerwca 2014 r., zatem w trakcie trwania ww. postępowania sądowego przed WSA w Białymstoku. Jak wynika z ww. postanowienia sądowego z 2 października 2014 r. o prowadzonym postępowaniu sądowym Podlaski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Białymstoku wiedział, bowiem w odpowiedzi na skargę zażądał jej odrzucenia. Pomimo trwania postępowania sądowego, PWINB decyzją z [...] sierpnia 2014 r. podjął w sprawie merytoryczne rozstrzygnięcie. To rozstrzygniecie nie jest decyzją podjętą w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., a to chociażby z tego powodu, że zostało podjęte po upływie 30 dni od wszczęcia postępowania sądowego. W ocenie wnoszącego skargę kasacyjną utrzymanie w mocy decyzji PWINB w sprawie zmiany własnej decyzji w sytuacji, gdy w dacie prowadzenia postępowania i podjęcia decyzji trwało postępowanie sądowe, rażąco narusza art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 56 p.p.s.a.

W piśmie procesowym z [...] maja 2018 r. pełnomocnik skarżącego kasacyjnie przedstawił dodatkowe uzasadnienie podstaw kasacyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.; dalej w skrócie "p.p.s.a."), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania.

W niniejszej sprawie nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 p.p.s.a. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpoznaniu sprawy związany był granicami skargi kasacyjnej. Granice te są wyznaczone każdorazowo wskazanymi w skardze kasacyjnej podstawami, którymi – zgodnie z art. 174 p.p.s.a. – może być: (1) naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, lub (2) naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej oznacza, że jest on władny badać naruszenie jedynie tych przepisów, które zostały wyraźnie wskazane przez stronę skarżącą. Ze względu na ograniczenia wynikające z przywołanych unormowań prawnych, Naczelny Sąd Administracyjny nie może we własnym zakresie konkretyzować zarzutów skargi kasacyjnej, uściślać ich, ani w inny sposób korygować.

Rozpoznając w tak zakreślonych granicach skargę kasacyjną wniesioną w nin. sprawie, należy stwierdzić, że nie zawiera ona usprawiedliwionych podstaw.

Przedmiotowa skarga kasacyjna została oparta wyłącznie na drugiej z podstaw wyszczególnionych w art. 174 p.p.s.a., gdyż podniesiono w niej jedynie zarzuty naruszenia przepisów postępowania.

Nie ulega wątpliwości, że podstawową kwestią sporną w rozpoznawanej sprawie – wokół której też ogniskują się dwa z trzech zarzutów skargi kasacyjnej – było ustalenie właściwej kwalifikacji prawnej żądania zawartego we wniosku P. i I. H. z [...] czerwca 2014 r., zatytułowanym "Skarga do GINB": czy mianowicie żądanie to dotyczyło zmiany decyzji Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] kwietnia 2014 r. na podstawie art. 154 k.p.a. – jak uznały organy obu instancji oraz Sąd Wojewódzki w zaskarżonym wyroku – czy stwierdzenia nieważności ww. decyzji, jak utrzymuje skarżący kasacyjnie.

Należy podzielić pogląd Sądu pierwszej instancji, że prawidłowe jest pierwsze z wymienionych stanowisk, zgodnie z którym żądanie wnioskodawców zostało oparte na podstawie art. 154 k.p.a. Przemawia za tym już brzmienie analizowanego wniosku, który – choć rzeczywiście sporządzony w sposób nie w pełni fachowy i precyzyjny – to jednak dostatecznie jasny i zawierający wyraźne odwołania do trybu zmiany decyzji z art. 154 k.p.a. I to nie tylko w petitum wniosku (na którym swą uwagę skoncentrowały strony postępowania oraz Sąd pierwszej instancji) – w którym wnioskodawcy zażądali "zmiany decyzji" PWINB z [...] kwietnia 2014 r. "na mocy art. 235 kpa w związku z 154 kpa" – ale także, co godne podkreślenia, w uzasadnieniu wniosku, w którym stwierdzili, że: "Żadna ze stron czy uczestników postepowania nie nabyła tą decyzją żadnych praw, może więc być zmieniona na podst. art. 154 kpa ponieważ jest oczywiste że posiadanie tego budynku na posesji skarżących nikomu i niczemu nie zagraża a jego posiadanie jest w ich słusznym interesie."

Wbrew twierdzeniom autora skargi kasacyjnej, tak sformułowany wniosek nie dawał podstaw do występowania przez organ do wnioskodawców o dalsze precyzowanie żądania, gdyż w sposób wystarczająco jasny i jednoznaczny wskazywał na ówczesną wolę wnioskodawców doprowadzenia do zmiany decyzji rozbiórkowej w trybie art. 154 k.p.a. Wola ta znalazła potwierdzenie w późniejszym zachowaniu wnioskodawców, którzy aż do momentu otrzymania odmownej decyzji organu pierwszej instancji (decyzji PWINB z [...] sierpnia 2014 r.) nie kwestionowali trybu, w jakim toczyło się postępowanie zainicjowane ich wnioskiem, pomimo niewątpliwej świadomości, że toczy się ono w oparciu o art. 154 k.p.a. Wszak wnioskodawcy otrzymali zawiadomienie o wszczęciu przez PWINB postępowania administracyjnego w przedmiocie zmiany – właśnie na podstawie art. 154 k.p.a. – ostatecznej decyzji tego organu z [...] kwietnia 2014 r., a P. H., jak słusznie zaznaczył Sąd pierwszej instancji, na tym zawiadomieniu dokonał nawet własnoręcznej adnotacji, że zapoznał się z aktami sprawy. Dopiero w odwołaniu od ww. decyzji organu pierwszej instancji, skarżący wyjaśnił, że przedmiotem wniosku było żądanie stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Wyjaśnienie to nie znajduje jednak jakiegokolwiek oparcia w treści wniosku z [...] czerwca 2014 r., który w żadnym fragmencie nie zawiera nawiązań do trybu nieważnościowego z art. 156 i nast. k.p.a.

W świetle powyższych uwag chybiony jest zarzut podniesiony w pkt I.3. petitum skargi kasacyjnej, Sąd pierwszej instancji nie dostrzegł, jakoby organy nadzoru budowlanego wydały decyzje bez uprzedniego dokładnego wyjaśnienia przedmiotu postępowania, dokonawszy jego samowolnej zmiany w stosunku do zawnioskowanego przez stronę, czym miały naruszyć art. 104 w zw. z art. 64 § 2 k.p.a. Abstrahując nawet od tego, że przywołane przepisy nie są w pełni adekwatne do treści zarzutu – zasada związania organów treścią żądania strony wyprowadzana jest bowiem przede wszystkim z art. 61 § 1 i 2 k.p.a. (por. wyroki NSA: z 11.03.2005 r., OSK 1031/04; z 29.09.2011 r., II GSK 941/10 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl; w skrócie "CBOSA"), a nie z art. 64 § 2 k.p.a., który dotyczy uzupełniania istotnych braków podania, a tych analizowany wniosek z [...] czerwca 2014 r. nie wykazywał – należy podzielić stanowisko Sądu Wojewódzkiego, że organ związany sformułowanym przez wnioskodawców w powyższy sposób podaniem i wskazanym w nim trybem, w jakim sprawa ma być prowadzona, prawidłowo uznał, że żądanie jest oparte na podstawie art. 154 k.p.a.

W konsekwencji za chybiony należy uznać także zarzut podniesiony w pkt I.2. petitum skargi kasacyjnej: błędnego zaakceptowania przez Sąd pierwszej instancji faktu rozpoznania przez organy wniosku - "skargi powszechnej" wnioskodawców w trybie art. 154 k.p.a., w sytuacji, gdy tryb ten nie jest właściwy do zmiany decyzji związanej, jaką jest kwestionowana przez wnioskodawców decyzja rozbiórkowa. Nie ulega bowiem wątpliwości, że organy administracji były związane treścią żądania wnioskodawców, które – jak to już wyżej wyjaśniono – w sposób dostatecznie jasny wskazywało na tryb zmiany decyzji uregulowany w art. 154 k.p.a. Sam fakt, że tak sformułowane żądanie było niezasadne i nie mogło doprowadzić do oczekiwanego przez wnioskodawców skutku w postaci zmiany decyzji rozbiórkowej, nie zwalniało organów administracji z obowiązku rozpoznania sprawy w zawnioskowanym trybie. Także bowiem na gruncie art. 235 § 1 k.p.a. rozstrzygające znaczenie dla wyboru jednego z trybów wymienionych w tym przepisie ma wola strony wnoszącej skargę (por. wyrok NSA z 30.01.2014 r., I OSK 2425/13, CBOSA) – a ta została we wniosku z [...] czerwca 2014 r. wyrażona w sposób wystarczająco jasny.

Również bezzasadny, i to w sposób oczywisty, okazał się zarzut z pkt I.1. petitum skargi kasacyjnej. Skarżący kasacyjnie nie wyjaśnił bowiem – wbrew wymogowi wynikającemu z art. 174 pkt 2 k.p.a. – jaki wpływ na wynik sprawy miała zarzucana okoliczność, że organ pierwszej instancji kontynuował postępowanie w sprawie zmiany decyzji PWINB z [...] kwietnia 2014 r. oraz wydał w tej sprawie decyzję z [...] sierpnia 2014 r. w sytuacji, gdy równocześnie decyzja PWINB z [...] kwietnia 2014 r. została zaskarżona do sądu administracyjnego. Już zważywszy na to, że skarga na tę ostatnią decyzję została – jak trafnie zauważył Sąd pierwszej instancji – prawomocnie odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z [...] października 2016 r. sygn. akt II SA/Bk 598/14 (a więc w istocie nawet nie doszło do skutecznego wszczęcia postępowania sądowego), nie sposób uznać, aby zarzucany brak zawieszenia postępowania przez PWINB na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. na czas rozpatrywania ww. skargi przez sąd administracyjny mógł mieć jakikolwiek wpływ na wynik sprawy.

Mając wszystko to na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, i jako taka podlega oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a.