Postanowienie NSA, sygn. akt FSK 2658/04
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatki inne
Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy p.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art. 60, art. 161 par. 1 pkt 1, art. 193
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Babiarz, Sędziowie NSA Sylwester Marciniak, Aleksandra Wrzesińska-Nowacka (spr.), Protokolant Ewa Głowacka, po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2005 r. na rozprawie w Wydziale II Izby Finansowej skargi kasacyjnej (...) Centrum Ratownictwa Medycznego i Transportu Sanitarnego z/s w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 sierpnia 2004 r. sygn. akt III SA 2400/03 w sprawie ze skargi (...) Centrum Ratownictwa Medycznego i Transportu Sanitarnego z/s w K. na decyzję Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 4 sierpnia 2003 r. (...) w przedmiocie określenia zaległości z tytułu wpłat na rzecz PFRON. p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie kasacyjne, 2. zwrócić (...) Centrum Ratownictwa Medycznego i Transportu Sanitarnego z/s w K. kwotę 276 (dwieście siedemdziesiąt sześć) złotych stanowiącą połowę wpisu od skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 3 sierpnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę (...) Centrum Ratownictwa Medycznego i Transportu Sanitarnego w K. na decyzję Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie określenia zaległości z tytułu wpłat na rzecz PFRON.

Sąd wskazał, iż zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych /Dz.U. nr 123 poz. 776 ze zm./ pracodawca zatrudniający co najmniej 25 pracowników w przeliczeniu na pełen wymiar czasu pracy, zobowiązany jest, z zastrzeżeniem ust. 2-5 i art. 22, dokonywać miesięcznych wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, w określonej w ustawie wysokości. Zwolnione z tych wpłat są na podstawie art. 21 ust. 2e powołanej ustawy publiczne i niepubliczne jednostki organizacyjne nie działające w celu osiągnięcia zysku, których wyłącznym przedmiotem działalności jest rehabilitacja społeczna i lecznicza, edukacja osób niepełnosprawnych lub opieka nad tymi osobami. Skarżący nie spełnia przesłanek, od których wskazany przepis prawa uzależnia zwolnienie od wpłat na Fundusz. Również trudna sytuacja finansowa, w jakiej Centrum się znajduje, nie uzasadnia zaniechania wydania decyzji określającej wysokość zobowiązania z tego tytułu. Postępowanie w sprawie umorzenia zobowiązania podatkowego będzie się toczyć oddzielnie. W decyzji określającej wysokość zaległości z tytułu wpłat na PFRON Prezes Zarządu PFRON nie mógł się zatem wypowiedzieć co do wniosku o umorzenie tych zaległości. Również wpłata za lipiec 2002 r., dokonana 28 listopada 2002 r. nie mogła mieć wpływu na decyzję. Na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ Sąd zatem skargę oddalił.

W skardze kasacyjnej od tego wyroku (...) Centrum Ratownictwa Medycznego i Transportu Sanitarnego w K. zarzuciło naruszenie:

- art. 21 par. 1 w zw. z art. 51 par. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ poprzez ustalenie błędnej wysokości zobowiązania, bez uwzględnienia faktu zapłaty składki za lipiec 2002 r.,

- art. 139 par. 3 w zw. z art. 225 Ordynacji podatkowej i art. 61 par. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez brak wstrzymania decyzji Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej w sytuacji, gdy podatnik zapłacił składkę za lipiec 2002 r., a ponadto jego odwołanie nie zostało rozpoznane w terminie, co skutkować winno wstrzymaniem wykonania decyzji z urzędu.

Ponadto strona zarzuciła bezczynność w zakresie jej wniosku z 17 lipca 2002 r. o umorzenie zaległości podatkowych. Wniosła w związku z tym o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie jej skargi ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania wraz z kosztami postępowania.

Ministerstwo Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej nie udzieliło odpowiedzi na skargę kasacyjną.

Pismem z dnia 7 listopada 2005 r. strona skarżąca cofnęła skargę kasacyjną z uwagi na objęcie zaległości, której dotyczy zaskarżone rozstrzygnięcie, postępowaniem restrukturyzacyjnym na podstawie decyzji Wojewody (...) z dnia 27 sierpnia 2005 r. Wniosła również o zwrot wpisu od skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepisy dotyczące postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w postępowaniu wywołanym skargą kasacyjną nie regulują w sposób szczególnych możliwości cofnięcia skargi kasacyjnej oraz zakresu związania Sądu tym cofnięciem. Zgodnie z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy zatem w tym przypadku stosować odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.

Zgodnie z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie to wiąże sąd. Winien on jednak uznać je za niedopuszczalne, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Uznać zatem należy, iż również cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i wiąże Naczelny Sąd Administracyjny, o ile nie zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy wyroku dotkniętego wadą nieważności. Zauważyć bowiem należy, iż tego typu wady Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, rozpatrując skargę kasacyjną /art. 183 par. 1 zd. 1 in fine ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/.

Analiza akt sprawy wskazuje na to, iż w tym przypadku nie zachodzi żadna z przyczyn nieważności postępowania, wymienionych w art. 183 par. 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie można także uznać, iż cofnięcie skargi kasacyjnej prowadziłoby do obejścia prawa. Składający skargę kasacyjną nie uzyska bowiem w wyniku złożenia tego oświadczenia takiego stanu stosunków administracyjnych z organami administracyjnymi, które nie mogą zostać zaakceptowane w punktu widzenia wymagań zgodności z prawem i których nie mógłby uzyskać w inny sposób niż cofając skargę /por. T. Woś - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz- Warszawa 2005, s. 291/. Z tych względów cofnięcie skargi kasacyjnej uznać należało za prawnie skuteczne i wiążące Naczelny Sąd Administracyjny. Wobec cofnięcia skargi kasacyjnej postępowanie nią wywołane stało się bezprzedmiotowe, co uzasadnia jego umorzenie na podstawie art. 161 par. 1 pkt 1 w zw. z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zwrot połowy wpisu uzasadnia art. , 232 par. 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Cofnięcie skargi nastąpiło już po doręczeniu jej odpisu stronie przeciwnej, wniosek strony o zwrot całego wpisu nie mógł zatem być uwzględniony.