Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 5/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2021-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Pracownicy samorządowi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 9, art. 26, art. 28, art. 29a, art. 30, ust. 2 pkt 4
journal: Dz.U. 2014 poz 1111
law: Ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi G. B. na Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. w przedmiocie naboru na stanowisko księgowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w S., dalej zwany "Organem" ogłosił nabór na stanowisko pracy księgowego do spraw rachunkowości w Referacie Rachunkowości (SER) w Z. Urzędzie Skarbowym w S.. W treści zamieszczono wymagania niezbędne dla kandydatów, w tym m.in. posiadanie wykształcenia średniego, podstawowej znajomość przepisów prawa podatkowego i przepisów o rachunkowości, umiejętności sprawnej organizacji pracy własnej, umiejętności pracy pod presją czasu i odporności na stres, umiejętności pracy w zespole, komunikatywność. W treści wskazano również zakres wykonywanych zadań oraz warunki pracy.

Na stanowisko pracy wpłynęło 12 aplikacji, z których do drugiego etapu, po weryfikacji warunków formalnych i warunków określonych w ogłoszeniu, zakwalifikowano trzy osoby.

2. W dniu 8 listopada 2019 r. przeprowadzono rozmowę kwalifikacyjną z kandydatami, której celem była ocena trzech kompetencji: gotowości do uczenia się, orientacji na klienta i umiejętności komunikowania się. Z przeprowadzonego naboru kandydatów sporządzono protokół, w którym podano, że w wyniku rozmowy poszczególni kandydaci uzyskali: S. L. - pkt 9, B. L. - pkt 5, G. B. - pkt 3. Podjęto decyzję o zatrudnieniu kandydatki z największą liczbą punktów.

3. W dniu 21 listopada 2019 r. Dyrektor zatwierdził wybór, a o wyniku naboru na wyżej opisane stanowisko pracy księgowego do spraw rachunkowości w Referacie Rachunkowości (SER) w Z. Urzędzie Skarbowym w S. tj. że na stanowisko to wybrana została p. S. L., poinformowano na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

4. W dniu 6 grudnia 2019 r. G. B. (dalej przywoływany jako "Skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na pominięcie w zatrudnieniu w administracji skarbowej. Zdaniem Skarżącego, w trakcie naboru wykazał się On nie mniejszą wiedzą merytoryczną niż osoba wybrana na stanowisko pracy, o które się ubiegał. Ponadto dodał, że ukończone studia z zakresu administracji publicznej w [...] i studia z zakresu rachunkowości na [...] są, wystarczającą przesłanką do zatrudnienia w administracji publicznej.

5. Odpowiadając na skargę Dyrektor Administracji Skarbowej w S. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego do jej rozpoznania.

W uzasadnieniu Organ podał, że w powyższej sprawie nie toczyło się postępowanie administracyjne i nie była wydana decyzja administracyjna w trybie ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U z 2018 r. poz. 2096 ze zm.) oraz wyjaśnił, że nabory do służby cywilnej realizowane są w oparciu o art. 26 - 33 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz.U. z 2018 poz. 1559 ze zm.). Zatrudnienie pracownika po przeprowadzonym naborze następuje na podstawie umowy o pracę zgodnie z zasadami ww. ustawy. Art. 9 ustawy o służbie cywilnej wskazuje, że w sprawach dotyczących stosunku pracy w służbie cywilnej, nieuregulowanych w ustawie, stosuje się przepisy Kodeksu pracy i inne przepisy prawa pracy oraz że spory o roszczenia dotyczące stosunku pracy w służbie cywilnej rozpatrywane są przez sądy pracy.

Organ wskazał, że procedura naboru kandydata określona jest szczegółowo we wprowadzonej Zarządzeniem nr [...] Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z dnia 11 czerwca 2019 r. Instrukcji określającej zasady i tryb naboru kandydatów do pracy w służbie cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej i w urzędach woj. z. oraz opracowanych przez Ministerstwo Finansów Zasadach przeprowadzania rozmów kwalifikacyjnych z kandydatem do pracy w Służbie Cywilnej.

Organ wyjaśnił, że w omawianym naborze komisja zastosowała dwa obligatoryjne etapy naboru, tj. analizę formalną ofert oraz rozmowę kwalifikacyjną. Skarżący pozytywnie przeszedł weryfikację formalną oferty i został zakwalifikowany do rozmowy kwalifikacyjnej. W trakcie rozmowy kwalifikacyjnej komisja dokonała oceny trzech kompetencji kandydatów do pracy na stanowisko księgowego do spraw rachunkowości: gotowości do uczenia się, orientacji na klienta, umiejętności komunikowania się. Wynik rozmowy kwalifikacyjnej stanowi średnią arytmetyczną sumy punktów przyznanych przez trzech członków komisji. Kandydat za rozmowę kwalifikacyjną mógł otrzymać maksymalnie 9 punktów. Zgodnie z instrukcją za ukończenie tego etapu z wynikiem pozytywnym przyjmuje się osiągnięcie przez kandydata minimum 60% liczby punktów możliwych do uzyskania, czyli 5,4 punktów. Skarżący uzyskał 3 punkty, czyli nie uzyskał wymaganego progu punktowego i ukończył etap rozmów kwalifikacyjnych z wynikiem negatywnym. Natomiast wyłoniona w naborze kandydatka uzyskała maksymalną ilość punktów z rozmowy kwalifikacyjnej, wykazała się wysokim poziomem ocenianych kompetencji, a także zdolnością analitycznego myślenia i wysoką kulturą osobistą. Skarżący uzyskał negatywny wynik z rozmowy kwalifikacyjnej, której celem była ocena kompetencji kandydata nie zaś wiedzy merytorycznej. W związku z powyższym Jego stwierdzenie zawarte w skardze, że wykazał się nie mniejszą wiedzą merytoryczną, niż osoba wybrana na stanowisko pracy jest, w ocenie Dyrektora, bezzasadne.

Odnośnie podnoszonej przez Skarżącego okoliczności, że ukończone studia z zakresu administracji publicznej w [...] i studia z zakresu rachunkowości na [...] są wystarczającą przesłanką do zatrudnienia w administracji publicznej, Organ argumentował, że wykształcenie jest ważną przesłanką mającą wpływ na wybór kandydata, ale na pewno nie jedyną, gdyż praca w Urzędzie Skarbowym wymaga od kandydata posiadania odpowiednich kompetencji gwarantujących profesjonalną obsługę podatników, wymaga chociażby komunikatywności i orientacji na klienta. Stanowisko księgowego, na które został uruchomiony nabór jest usytuowane najniżej w hierarchii stanowisk - niezbędne wymagania to wykształcenie średnie, podstawowa wiedza z obszaru rachunkowości oraz odpowiednie kompetencje. Istotna z punktu widzenia rozwoju zawodowego i realizacji zadań jest również oceniana w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej gotowość do uczenia się. W ocenie komisji Skarżący zaprezentował niski poziom spełnienia ocenianych kryteriów.

Odnośnie argumentacji zawartej w skardze, że mimo odpowiedniego wykształcenia jak dotychczas nie doprowadziło to do uzyskania zatrudnienia, Organ podkreślił, że Skarżący wielokrotnie przystępował do różnych naborów prowadzonych w Izbie Administracji Skarbowej w S., kilkakrotnie do naborów prowadzonych do tej samej komórki organizacyjnej, w związku z czym jest w stanie dość dobrze przygotować się merytorycznie do prowadzonych naborów, tym bardziej, że wielokrotnie wnioskował do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. o udostępnienie zarówno uzyskanej punktacji jak i treści pytań. W związku z powyższym Organ stwierdził, że Skarżący może posiadać podstawowy poziom wiedzy merytorycznej, nie spełnia natomiast innych branych pod uwagę kryteriów, takich jak kompetencje niezbędne do pracy w Urzędzie Skarbowym.

6. W replice z dnia 10 listopada 2020 r. na otrzymaną odpowiedź na skargę Organu, Skarżący między innymi wskazał, że to, że wykazał się niskim poziomem trzech wymagań niezbędnych nie zmienia faktu, że wykazał się niskim poziomem wymagań niezbędnych, czyli minimalnym poziomem do przejścia do następnego etapu postępowania rekrutacyjnego. Natomiast w piśmie procesowym z dnia 12 listopada 2020 r. Strona przedstawiła odpowiedzi udzielone Komisji, wskazując, że zadane pytania miały charakter nieobiektywny, stąd nie jest możliwa obiektywna ocena odpowiedzi na nie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

7. Zagadnienie dopuszczalności wnoszenia do sądów administracyjnych skarg

w przedmiocie rozstrzygnięcia naboru na wolne stanowisko urzędnicze wzbudzało wątpliwości, o czym świadczą m.in. orzeczenia tut. Sądu wydane w podobnych sprawach z udziałem Skarżącego (np. postanowienia o sygn. akt: II SA/Sz 878/19 z dnia 12 grudnia 2019 r., II SA/Sz 1019/19 z dnia 6 marca 2020 r.; II SA/Sz 1064/19 z dnia 29 stycznia 2020 r.; II SA/Sz 6/20 z dnia 27 stycznia 2020 r.; II SA/Sz 1071/19 z dnia 20 stycznia 2020 r., wyrok z dnia 7 marca 2019 r. sygn. akt II SA/Sz 817/18). Kwestia ta, co prawda na gruncie ustawy o z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych, jednak została ostatecznie przesądzona przez Naczelny Sąd Administracyjny, który w uzasadnieniu wyroku z dnia 27 maja 2020 r., (sygn. akt I OSK 1705/19) stwierdził, że przedmiot zaskarżenia wyczerpuje pojęcie czynności, której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej przywoływana jako "P.p.s.a.") i złożona skarga jest dopuszczalna.

W ocenie Sądu postępowanie rekrutacyjne (konkursowe) w niniejszej sprawie, opartej na gruncie ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz.U. z 2018 r. poz. 1559 ze zm.), dalej określanej jako "ustawa", zmierzające do wyłonienia kandydata na wolne stanowisko w służbie publicznej jest również postępowaniem z zakresu administracji publicznej.

8. Należy w tym miejscu przypomnieć, że powstały w związku z prowadzeniem konkursu stosunek między jego uczestnikami a organem administracji publicznej, nie jest oparty na zasadzie równorzędności podmiotów. Poprzez określone w trakcie postępowania konkursowego czynności, jak np. dopuszczenie/niedopuszczenie kandydata do konkursu, wydanie informacji o konkursie, ocena poszczególnych kandydatów, wydanie informacji o wyniku naboru, organ administracji dokonuje władczych rozstrzygnięć (czynności). Są one aktami stosowania prawa i kształtują sytuację prawną uczestników konkursu. Akty te są skierowane do zindywidualizowanego podmiotu i wyznaczają określoną sytuację prawną tego podmiotu w zakresie uprawnień wynikających z przepisów prawa. Należy więc uznać, że postępowanie zakończone ustaleniem jego wyników w sposób prawnie wiążący wpływa na sytuacje prawną osób uczestniczących w naborze. Wywołuje bowiem skutek, jaki wiąże się z wynikami naboru, tj. możliwością objęcia określonego stanowiska w administracji publicznej. Możliwe jest zatem zaskarżenie do sądu administracyjnego czynności dokonywanych w trakcie naboru powszechnego – konkursu na wolne stanowisko urzędnicze. Uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, a więc uczestnik konkursu, którego uprawnień dotyczy zaskarżony akt lub czynność.

Ponadto, w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że w przepisie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. mowa jest o aktach lub czynnościach z zakresu administracji publicznej, innych niż decyzje i postanowienia wydawane w administracyjnych postępowaniach jurysdykcyjnych, co wskazuje, że chodzi o sprawy indywidualne, podobnie jak w przypadku spraw załatwianych w drodze decyzji administracyjnej, tyle tylko, że w sprawach tych nie orzeka się w takiej formie, lecz mogą być podejmowane akty lub czynności dotyczące konkretnych adresatów. Tak jak decyzja czy postanowienie administracyjne są kierowane do oznaczonych podmiotów, tak również akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., są kierowane przez organ administracji publicznej do oznaczonych podmiotów. Wolą ustawodawcy było więc objęcie kontrolą sądu administracyjnego tych prawnych form działania administracji publicznej, które mogą być i są podejmowane przez organy administracji publicznej w stosunku do podmiotów w sprawach, dla których załatwienia nie jest przewidziana forma decyzji lub postanowienia administracyjnego.

W uzasadnieniu uchwały składu pięciu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 1997 r. OPK 1/97 (sygn. akt ONSA 1997, z. 4, poz. 149) wskazano, że ustawodawca coraz częściej odchodzi od kształtowania w drodze decyzji administracyjnej stosunków administracyjnoprawnych zachodzących między państwem (jego organami) a obywatelami i innymi podmiotami administrowanymi, na rzecz uprawnień i obowiązków wynikających bezpośrednio z przepisów prawa. Podmiot, którego uprawnienia lub obowiązku dotyczy akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., ma zapewnioną ochronę na drodze sądowej, ponieważ może zaskarżyć takie akty i czynności organu administracji publicznej, do sądu administracyjnego, a także bezczynność organu w tych sprawach (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 6 września 2018 r., sygn. akt III SA/Łd 342/18; wyrok WSA w Poznaniu z dnia 5 lutego 2020 r. sygn. akt II SA/Po 693/19; wszystkie przytaczane orzeczenia dostępne na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W przypadku niezgodności z prawem aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., sąd uchyla ten akt albo stwierdza bezskuteczność czynności (art. 146 § 1 P.p.s.a.).

Stosownie natomiast do treści art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

9. W tym miejscu należy odnieść się do treści odpowiedzi na skargę i stwierdzić, że Sąd nie podziela stanowiska Organu wyrażonego w tym piśmie procesowym. Zdaniem Organu postępowanie rekrutacyjne skutkuje zatrudnieniem na podstawie umowy o pracę w oparciu o ustawę, a w konsekwencji spory wynikające na tym tle rozstrzygać miałyby sądy pracy według art. 9 ustawy. Sam fakt, iż postępowanie konkursowe prowadzone jest na podstawie ustawy, która stanowi pragmatykę pracowniczą zaliczoną do prawa pracy, a podejmowane w niej rozstrzygnięcia związane są ze stosunkiem pracy, nie przesądza o charakterze tego postępowania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 sierpnia 2014 r., OSK 460/04, dostępne w Internecie).

10. Przystępując do oceny zgodności z prawem zaskarżonej czynności z dnia 21 listopada 2019 r. w sprawie rozstrzygnięcia naboru na wolne stanowisko urzędnicze i postępowania poprzedzającego podjęcie tej czynności, celowym jest przypomnienie najistotniejszych zasad przeprowadzenia procedury naboru, które określają przepisy rozdziału III wymienianej już ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej oraz Zarządzenie nr [...] Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z dnia 11 czerwca 2019 r. w sprawie Instrukcji określającej zasady i tryb naboru kandydatów do pracy w służbie cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej i w podległych urzędach, dalej zwaną "instrukcją".

Zgodnie z art. 6 ustawy, który to stanowi realizację konstytucyjnej zasady równego dostępu do służby publicznej, wynikającej z art. 60 Konstytucji RP i ma fundamentalne znaczenie dla całej procedury naboru na wolne stanowisko urzędnicze, każdy obywatel ma prawo do informacji o wolnych stanowiskach pracy w służbie cywilnej, a nabór do służby cywilnej jest otwarty oraz konkurencyjny, z zastrzeżeniem przepisów rozdziału 4.

Stosownie do treści art. 28 ustawy dyrektor generalny urzędu, z zastrzeżeniem art. 39, ma obowiązek upowszechniać informacje o wolnych stanowiskach pracy przez umieszczenie ogłoszenia o naborze w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu, w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu, zwanym dalej "Biuletynem urzędu", oraz w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, zwanym dalej "Biuletynem Kancelarii".

Ogłoszenie o naborze powinno zawierać:

1) nazwę i adres urzędu;

2) określenie stanowiska pracy;

3) wymagania związane ze stanowiskiem pracy zgodnie z opisem danego stanowiska, ze wskazaniem, które z nich są niezbędne, a które dodatkowe;

4) zakres zadań wykonywanych na stanowisku pracy;

4a) informację o warunkach pracy na danym stanowisku pracy;

4b) informację, czy w miesiącu poprzedzającym datę upublicznienia ogłoszenia wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych w urzędzie, w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, wynosi co najmniej 6%;

5) wskazanie wymaganych dokumentów;

6) termin i miejsce składania dokumentów.

2a. Wymagania, o których mowa w ust. 2 pkt 3, określa się w sposób następujący:

1) wymagania niezbędne to wymagania konieczne do podjęcia pracy na danym stanowisku pracy;

2) wymagania dodatkowe to pozostałe wymagania, pozwalające na optymalne wykonywanie zadań na danym stanowisku pracy.

2b. Kandydat, który zamierza skorzystać z uprawnienia, o którym mowa w art. 29a ust. 2, jest obowiązany do złożenia wraz z dokumentami kopii dokumentu potwierdzającego niepełnosprawność.

3. Termin do składania dokumentów, określony w ogłoszeniu o naborze, nie może być krótszy niż 10 dni, a dla ogłoszenia o naborze w celu zastępstwa nieobecnego członka korpusu służby cywilnej - 5 dni od dnia opublikowania tego ogłoszenia w Biuletynie Kancelarii.

4. Ogłoszenia o wolnych stanowiskach pracy zamieszcza się w Biuletynie Kancelarii drogą elektroniczną za pomocą formularzy umieszczonych na jego stronach internetowych.

W myśl art. 29a ustawy w toku naboru komisja, o której mowa w art. 30 ust. 2 pkt 5, wyłania nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów, spełniających wymagania niezbędne oraz w największym stopniu spełniających wymagania dodatkowe, których przedstawia dyrektorowi generalnemu urzędu celem zatrudnienia wybranego kandydata.

Zgodnie z art. 30 ustawy sporządza się protokół z przeprowadzonego naboru

(ust 1). Protokół zawiera:

1) określenie stanowiska pracy, na które był przeprowadzany nabór, liczbę kandydatów oraz imiona, nazwiska i miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów wraz ze wskazaniem kandydatów niepełnosprawnych o ile do przeprowadzanego naboru stosuje się przepis art. 29a ust. 2, przedstawianych dyrektorowi generalnemu;

2) liczbę nadesłanych ofert, w tym liczbę ofert niespełniających wymogów formalnych;

3) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

4) uzasadnienie dokonanego wyboru;

5) skład komisji przeprowadzającej nabór (ust. 2).

Zgodnie z art. 31 ustawy dyrektor generalny urzędu niezwłocznie po przeprowadzonym naborze upowszechnia informację o wyniku naboru przez umieszczenie jej w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu, w Biuletynie urzędu oraz w Biuletynie Kancelarii.

2. Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera:

1) nazwę i adres urzędu;

2) określenie stanowiska pracy;

3) imię i nazwisko wybranego kandydata oraz jego miejsce zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z § 12 instrukcji:

Na rozmowę kwalifikacyjną zapraszani są kandydaci, którzy zaliczyli pozytywnie poprzednie etapy postępowania.

Rozmowę kwalifikacyjną przeprowadza komisja według ustalonej procedury umożliwiającej obiektywną ocenę kandydatów poprzez zadawanie wszystkim kandydatom pytań lub zadań, nakierowanych na ocenę tych samych kompetencji (lista pytań stanowi załącznik do protokołu z naboru).

Celem rozmowy kwalifikacyjnej jest m.in.: sprawdzenie kompetencji kandydata, uzupełnienie danych zawartych w ofercie, ocena stopnia dopasowania kandydata do organizacji.

Zasady szczegółowe, etapy rozmowy kwalifikacyjnej oraz kompetencje

podlegające ocenie zawarte są w opracowanych na poziomie ministerstwa Zasadach przeprowadzania rozmowy kwalifikacyjnej z kandydatami do pracy w służbie cywilnej, które pracownik komórki kadr przekazuje przewodniczącemu komisji lub osobie

upoważnionej.

Komisja dokonuje wyboru trzech kompetencji wymaganych do pracy na wolnym stanowisku pracy.

Każdy z członków Komisji ocenia kandydata w zakresie wymaganych kompetencji, na arkuszu, stanowiącym załącznik nr 5 do niniejszej instrukcji.

Za każdą kompetencję może być przyznane od 1 do 3 punktów.

Liczba uzyskanych przez kandydata punktów z tej części postępowania to średnia arytmetyczna sumy punktów przyznanych przez wszystkich członków komisji.

Wynik rozmowy kwalifikacyjnej odnotowywany jest w protokole z naboru.

Za ukończenie tego etapu postępowania selekcyjnego z wynikiem pozytywnym uważa się osiągnięcie przez kandydata minimum 60% liczby punktów możliwych do uzyskania.

11. Analizując przedłożoną przez Organ dokumentację uprawnione jest stwierdzenie, że wszystkie istotne wymogi stawiane przez przepisy ustawy o służbie cywilnej odnośnie procedury przeprowadzenia naboru na wolne stanowisko pracy księgowego do spraw rachunkowości w Referacie Rachunkowości (SER) w Z. Urzędzie Skarbowym w S. zostały spełnione. Mimo dostrzeżonych przez Sąd uchybień ich zakres nie przekreślał możliwości uznania, że nabór został przeprowadzony w zgodzie z obowiązującymi przepisami.

Skład orzekający w niniejszej sprawie podtrzymuje zaprezentowane we wcześniejszym wyroku z dnia 7 marca 2019 r., (sygn. akt II SA/Sz 817/18) stanowisko odnoszące się do zasadniczych celów uregulowania przez prawodawcę zasad naboru na wolne stanowisko urzędnicze. Przeprowadzenie naboru ma być otwarte, z poszanowaniem zasad konkurencyjności, zaś dokonanie wyboru ma być jawne zarówno co do wyników, zastosowanej metody selekcji, jak i argumentów, które wpłynęły na podjęcie decyzji. Zasada przejrzystości (transparentności) powinna być zapewniona poprzez ustalenie takich reguł proceduralnych konkursu, dzięki którym możliwe jest dokonanie obiektywnej i przejrzystej oceny kwalifikacji merytorycznych kandydatów na określone stanowisko, dokonanie trafnego wyboru kandydata najlepszego i uzasadnienie wyboru w sposób jasny, jawny, przejrzysty i zrozumiały na zewnątrz oraz umożliwiający kontrolę zastosowanej procedury. Realizacja zasady otwartości i transparentności służyć ma jednocześnie wsparciem dla zachowania bezstronności i obiektywizmu w całej procedurze konkursowej, w tym w ocenie kandydatów.

Co warte jest również podkreślenia, konkurencyjność naboru wiąże się przy tym z realizacją postulatu rzetelnego i bezstronnego wykonywania zadań publicznych przez organy administracji publicznej.

12. Jednym z obowiązkowych elementów protokołu z przeprowadzonego naboru jest zamieszczenie uzasadnienia dokonanego wyboru (art. 30 ust. 2 pkt 4 ustawy). W protokole z przeprowadzonego naboru kandydatów zawarto krótkie uzasadnienie wyłonienia najlepszego kandydata przez Komisję, wskazując na liczbę punktów i inne cechy takie jak komunikatywność, zdolnością analitycznego myślenia, a także wysoką kulturę osobistą. Umieszczono również zawarte w jednym zdaniu uzasadnienie dokonanego wyboru przez Dyrektora. Podano w nim, że kandydatka spełnia wymagania określone w ogłoszeniu o naborze oraz wykazała się odpowiednimi kompetencjami. Wskazano również skalę w jakiej przyznawano punkty, 1 – oznaczał niski poziom posiadanej kompetencji, 2 – oznaczał średni poziom posiadanej funkcji, 3 – oznaczał wysoki poziom posiadanej funkcji. Podano maksymalną ilość punktów, którą można było uzyskać (9 punktów), a także wskazano, że o wyniku rozmowy kwalifikacyjnej stanowiła średnia arytmetyczna sumy punktów przyznanych przez wszystkich członków komisji. Do protokołu dołączono arkusze ocen sporządzone przez każdego z członków Komisji. Przy każdej ocenianej kompetencji (gotowość do uczenia się, orientacja na klienta, umiejętność komunikowania się) widnieje ilość przyznanych punktów. Pod każdym arkuszem ocen znajdują się trzy identyczne pytania zadane poszczególnym kandydatom. W wyniku przeprowadzonej rozmowy kandydaci otrzymali: S. L. pkt 9, B. L. pkt 5, G. B. pkt 3., które stanowiły sumę punktów przyznanych za daną odpowiedź w ramach ocenianej kompetencji. Z arkuszy oceny kandydatów oraz z protokołu wynika konkretnie, za co poszczególni kandydaci otrzymali podane punkty, co zdecydowało o ich przyznaniu w takim zakresie, dlaczego skarżącemu nie przyznano punktów w maksymalnej wysokości, co czyni ten protokół przydatnym w kontekście celu jego sporządzenia oraz możliwości weryfikowania czynności Komisji pod kątem zachowania zasad konkurencyjności, jej obiektywizmu i transparentności procedury naboru.

13. Uzasadnienie Organu, co prawda lakoniczne, ale jednak stanowi odpowiedź na pytanie, jakimi argumentami kierował się Dyrektor, podejmując zaskarżoną czynność. Okoliczność ta ma istotne znaczenie, bowiem sam fakt, iż jeden z kandydatów uzyskał większą ilość punktów od członków Komisji przeprowadzającej nabór, nie determinuje w sposób ostateczny zatrudnienia wybranego kandydata, skoro w przepisie art. 29a ust. 1 ustawy jest mowa o przedstawieniu kierownikowi jednostki nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów spełniających wymagania niezbędne oraz w największym stopniu spełniających wymagania dodatkowe. Również z arkuszy oceny kandydatów na wolne stanowisko wynika, że Skarżący nie spełniał wymagań niezbędnych, skoro z każdej z trzech punktowanych kategorii uzyskał łącznie 3 punkty w trzystopniowej skali, jak to zostało wyjaśnione w protokole postępowania Komisji.

Kończąca procedurę naboru czynność polegająca na sporządzeniu przez Organ informacji o wynikach naboru i tym samym o rozstrzygnięciu naboru, zawiera informację wskazującą, który kandydat został wybrany i wymagane przepisem art. 30 ust. 2 pkt 4 ustawy lakoniczne uzasadnienie dokonanego wyboru, która nie uniemożliwia poznania motywów, które zdecydowały o wyniku naboru i nie stoi, mimo oszczędności słów w oczywistej sprzeczności także z zasadami określonymi w art. 6 ustawy i zasadą transparentności działania instytucji publicznych.

14. Jedyne uchybienie jakie zauważył Sąd, oceniając je jako nieistotne w tej sprawie, dotyczy przewidzianego w art. 31 ustawy obowiązku upowszechnienia informacji o wyniku naboru, z uwagi na to, że w aktach administracyjnych znajduje się jedynie potwierdzenie umieszczenia wyniku naboru w biuletynie Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Brakuje zatem potwierdzenia umieszczenia takiej informacji w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu oraz w Biuletynie urzędu.

15. Podsumowując, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, nie dopatrując się innych naruszeń z urzędu, że objęta skargą czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. została podjęta zgodnie z obowiązującymi w dniu jej podjęcia przepisami ustawy o służbie cywilnej, w szczególności art. 26 art. 28, art. 29a, art. 30 ust. 2 pkt 4 oraz instrukcją, co uzasadniało oddalenie skargi jako bezzasadnej, o czym orzeczono na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.