Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SO/Lu 2/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2021-03-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Wymierzono organowi grzywnę
Powołane przepisy: article: art. 54, art.55
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku I. M. o wymierzenie Radzie Gminy grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie sądowi akt postępowania administracyjnego w sprawie ze skargi I. M. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] grudnia 2000r., nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a I. wymierzyć Radzie Gminy grzywnę w wysokości [...]) złotych; II. zasądzić od Rady Gminy na rzecz I. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie toczy się sprawa ze skargi I. M. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] grudnia 2000r., nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Lu 447/20.

W odpowiedzi na skargę (do której załączono kilkadziesiąt dokumentów – 51 załączników), pełnomocnik Rady Gminy wniósł o oddalenie skargi oraz o zobowiązanie [...] – Delegatura w L. do przekazania Sądowi akt postępowania administracyjnego - dokumentacji formalno-prawnej opracowanej na potrzeby uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy J. uchwalonego zaskarżoną uchwałą, przekazanej tej delegaturze, bowiem Rada Gminy nie posiada tych akt.

Mając na względzie zasadę sprawności i szybkości postępowania, Sąd zarządzeniem z dnia 26 sierpnia 2020r. (k.217 akt II SA/Lu 447/20) zwrócił się do [...] – Delegatura w L. o przekazanie Sądowi dokumentacji formalno-prawnej związanej z podjęciem zaskarżonej uchwały.

Podczas rozmowy telefonicznej w dniu 9 października 2020r., pracownik [...] – Oddział w L. oświadczył, że biuro nie posiada wiedzy na temat żądanych akt administracyjnych i nie ma możliwości przesłania ich sądowi (k.221), co następnie [...] potwierdziło w piśmie z 9 października 2020r. (k.224).

Na skutek ponownego wezwania przez Sąd (k.222), pełnomocnik Rady Gminy wyjaśnił, że akta administracyjne dotyczące niniejszej sprawy nie zostały zwrócone z [...] (k.227).

Z kolei w piśmie z 9 listopada 2020r. (k.229) Gmina poinformowała, że na zlecenie kierownika referatu Budownictwa Inwestycji i Gospodarki Nieruchomościami dostarczyła do [...] w L. kilka segregatorów dokumentacji, prawdopodobnie dotyczącej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z [...] grudnia 2000r.

W związku z wyjaśnieniami organu, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 13 listopada 2020r. (k.231) pełnomocnik Rady Gminy został ponownie wezwany do ostatecznego wyjaśnienia, czy akta zostały przekazane do [...] w L., czy do [...] w L. oraz do przedłożenia akt administracyjnych stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a.

W wykonaniu tego wezwania, pełnomocnik Rady Gminy w piśmie z 7 grudnia 2020r. (k.234) wyjaśnił, że Rada Gminy "nie jest w stanie wskazać miejsca położenia spornych akt i przedłożyć ich do sprawy. Z informacji uzyskanych z UG J. wynika, że akta mogły być dostarczone na P. przy ul. [...], zgodnie z wcześniejszymi informacjami, ale sprawa mogła dotyczyć działalności [...] M. K., która to forma planistyczna opracowywała zmianę planu dla Gminy J.. Jak wynika z przekazu byłych pracowników UG J. , drugi egzemplarz całości "toku formalno-prawnego" przekazani został do L. Urzędu Wojewódzkiego, gdzie – jak poinformowano obecnie UG J. – uległ zalaniu i zniszczeniu".

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd wezwał pełnomocnik skarżącej do wskazania, czy w związku z nienadesłaniem przez organ akt postępowania administracyjnego dotyczących podjęcia zaskarżonej uchwały, skarżąca domaga się wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 i 2 p.p.s.a.

W piśmie z dnia 13 stycznia 2021r. (k.239) pełnomocnik skarżącej oświadczył, że składa w jej imieniu wniosek o nałożenie na organ grzywny, a w przypadku uwzględnienia wniosku i dalszego nieprzekazania akt przez organ – o rozpoznanie sprawy na podstawie nadesłanego odpisu skargi.

Wniosek został zarejestrowany pod sygn. akt II SO/Lu 2/21

W odpowiedzi na ten wniosek Rada Gminy wniosła o jego oddalenie ze względu na "niemożność przekazania akt", ponieważ "nie jest w ich posiadaniu".

Zgodnie "z informacją uzyskaną na podstawie rozpytania pracowników Gminy J., dokumentacja formalno - prawna związana z podjęciem zaskarżonej uchwały została przekazana przez pracownika Gminy J. na [...] przy ul. [...], do [...] albo do [...] w L.) w związku z prowadzonym postępowaniem".

Gmina zwróciła się również "o dokumentację z Archiwum L. Urzędu Wojewódzkiego, lecz w dniu 13 listopada 2020r. otrzymała jedynie egzemplarz Dziennika Urzędowego Województwa L. Nr [...] z dnia [...] maja 2001r. Drugi egzemplarz został przekazany do L. Urzędu Wojewódzkiego, gdzie – jak wynika z informacji - został zalany i zniszczony".

W związku z tym nieprzekazanie akt nie jest wynikiem złej woli Gminy J., gdyż akta są poszukiwane od dłuższego czasu, jednak do tej pory nie otrzymano informacji wskazującej, gdzie dokładnie się znajdują.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

W myśl art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, organ ten zaś obowiązany jest przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od daty jej wniesienia.

Stosownie natomiast do art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do powyższego obowiązku, sąd – na wniosek skarżącego – może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Należy przy tym wyjaśnić, że grzywna, o której mowa w art. 55 p.p.s.a. ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco - restrykcyjny i jej celem jest nie tylko doprowadzenie do tego, by organ przekazał sądowi administracyjnemu skargę wraz z aktami i swoim stanowiskiem, ale także jest sankcją za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Ponadto ma ona również funkcję prewencyjną, której celem jest zapobieżenie naruszeniom prawa w przyszłości.

Wniosek skarżącej I. M. o wymierzenie Radzie Gminy grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie Sądowi akt postępowania obejmujących tok formalno - prawny poprzedzający podjęcie zaskarżonej uchwały, zasługuje na uwzględnienie. Pomimo wielokrotnych wezwań przez Sąd, Rada Gminy do chwili obecnej, a więc przez niemal 9 miesięcy nie przekazała koniecznych do rozpatrzenia skargi akt administracyjnych, a z jej pism wynika, że nawet nie wie, gdzie akta te mogą obecnie się znajdować. Podkreślić należy, że mimo problemów z odszukaniem akt, Rada Gminy nie podjęła żadnych czynności zmierzających do ich odtworzenia.

Powyższe uzasadniało wymierzenie jej grzywny.

Rozstrzygając w przedmiocie wysokości grzywny, Sąd wziął pod uwagę znaczny okres opóźnienia i brak należytych starań organu, by akta odnaleźć bądź odtworzyć. Taka postawa organu Gminy uniemożliwia prawidłową kontrolę sprawy, a więc konieczne było wymierzenie grzywny, mającej na celu zmobilizowanie organu do podjęcia skutecznych działań w zakresie odnalezienia akt sprawy, ewentualnie ich odtworzenia i przekazania ich Sądowi. Sąd miał też na względzie, że zaginiona dokumentacja może być niezbędna przy rozpatrywaniu skarg innych osób na sporną uchwałę, więc organ powinien podjąć niezwłocznie skuteczne czynności zmierzające do ich odnalezienia lub odtworzenia.

Wobec powyższego, Sąd orzekł, jak w sentencji.