Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1213/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6040 Wyrób, rozlew i obrót alkoholami
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak Sędziowie : Sędzia Halina Emilia Święcicka WSA Ewa Marcinkowska (spr.) Protokolant: Łukasz Poprawski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2005 r. sprawy ze skarg I. K. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] i z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczeń stwierdzających dokonanie opłaty za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych oddala skargi


UZASADNIENIE

J. K. wniósł skargi na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. - z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia stwierdzającego dokonanie II raty opłaty za korzystanie w 2004 r. z zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości pow. 4,5 % do 18 % alkoholu przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży oraz z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia stwierdzającego dokonanie II raty opłaty za korzystanie w 2004 zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości pow. 18% alkoholu przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży.

Z przedstawionych przez organ akt administracyjnych wynika, iż skarżący posiadał zezwolenie z dnia [...] marca 2004 r. na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5% do 18% alkoholu z wyjątkiem piwa z przeznaczeniem do spożycia poza miejscem sprzedaży wydane na okres od [...] marca 2004 r. do [...] marca 2014 r. oraz zezwolenie z dnia [...] kwietnia 2004 r. na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 18% alkoholu z przeznaczeniem do spożycia poza miejscem sprzedaży wydane na okres od [...] kwietnia 2004 r. do [...] kwietnia 2006 r.

Termin wpłaty II raty opłaty za korzystanie przez skarżącego w 2004 r. z posiadanych przez niego zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych upływał w dniu [...] września 2004 r.

W dniu [...] października 2004 r. skarżący zatelefonował do Biura Działalności Gospodarczej i Zezwoleń Urzędu W. z informacją, że nie uiścił II raty opłaty za zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w terminie i z zapytaniem, czy może dokonać wpłaty w terminie późniejszym.

Pracownica Urzędu poinformowała go, że termin do uiszczenia opłaty nie może być przywrócony oraz, że w takim przypadku zezwolenia z mocy prawa wygasają.

W dniu [...] października 2004 r. skarżący przesłał do Urzędu W. faksem potwierdzenie uiszczenia w dniu [...] września 2004 r. w Urzędzie Pocztowym w J. k/O.II raty opłaty za zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych.

Urząd W. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Pocztowego w J. k/O. pismem z dnia [...] października 2004 r. o sprawdzenie i potwierdzenie, w jakim dniu skarżący dokonał wpłaty w wysokości 726,11 zł w tej placówce pocztowej.

Naczelnik Urzędu Pocztowego w J. k/O. pismem z dnia [...] października 2004 r. poinformował Urząd W., że opłata ta została zaliczona w dniu [...] października 2004 r. (załączając kserokopię wykazu wpłat).

W dniu [...] października 2004 r. skarżący wystąpił do Urzędu W. o wydanie zaświadczeń potwierdzającego uiszczenie przez niego II raty opłaty z tytułu posiadanych zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych.

Skarżący został wezwany pismem z dnia [...] października 2004 r. do stawienia się osobiście w Biurze Działalności Gospodarczej i Zezwoleń Urzędu W. celem złożenia wyjaśnień i przedstawienia oryginału dowodu wpłaty.

Skarżący stawił się w Urzędzie w dniu [...] listopada 2004 r. i wyjaśnił, że wpłaty II raty opłaty w dniu [...] września 2004 r. dokonała w Urzędzie Pocztowym w J. jego pracownica W. M., która mieszka w tej miejscowości. W dniu [...] października 2004 r., gdy telefonował do Urzędu W. w sprawie nie uiszczenia w terminie II raty opłaty nie wiedział o tym, że jego pracownica w dniu [...] września 2004 r. uiściła te opłatę.

Skarżący w dniu [...] listopada 2004 r. dostarczył do Urzędu W. oryginał dowodu wpłaty II raty z dnia [...] września 2004 r.

Opłata ta wpłynęła na konto Urzędu W. w dniu [...] października 2004 r.

Postanowieniami z dnia [...] grudnia 2004 r. Prezydent W. odmówił skarżącemu wydania zaświadczeń o dokonaniu II raty opłaty za korzystanie w 2004 r. z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych stwierdzając, że w świetle dokonanych ustaleń skarżący uiścił opłatę dopiero w dniu [...] października 2004 r., a więc po terminie.

W tej sytuacji natomiast, zgodnie z art. 18 ust. 12 pkt 5 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, nie uiszczenie opłaty powoduje wygaśnięcie zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych z mocy ustawy.

Pismem z dnia [...] grudnia 2004 r. Biuro Działalności Gospodarczej i Zezwoleń Urzędu W. zawiadomiło skarżącego o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wygaszenia zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych.

Jednocześnie pismem z dnia [...] grudnia 2004 r. Urząd W. poinformował Prokuraturę Rejonową [...]o podejrzeniu popełnienia przestępstwa polegającego na poświadczeniu nieprawdy na dowodzie wpłaty.

Skarżący wniósł zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na postanowienia Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2004 r. odmawiające mu wydania zaświadczeń o uiszczeniu II raty opłaty za zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych.

W uzasadnieniu zażaleń stwierdził ponownie, że w dniu [...] października 2004 r. gdy telefonował do Urzędu w sprawie nie uiszczenia opłaty w terminie nie wiedział o tym, że jego pracownica w dniu [...] września 2004 r. uiściła opłatę w Urzędzie Pocztowym w J. Oświadczył, że posiada oryginalny dowód wpłaty z dnia [...] września 2004 r., którego oryginalność nie została podważona. Posiadany przez niego kwit jest niepodważalnym dowodem wpłaty.

Na wewnętrzne rozliczenia Poczty i na to kiedy w rzeczywistości dokonywane są przelewy nie ma natomiast wpływu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniami z dnia [...] marca 2005 r. i z dnia [...] kwietnia 2005 r. utrzymało w mocy postanowienia Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2004 r. odmawiające wydania skarżącemu zaświadczeń.

Powołując się na art. 217 § 2 i art. 218 § 2 kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło, że w sytuacji gdy określone fakty budziły uzasadnione wątpliwości organu postąpił on prawidłowo odmawiając wydania zaświadczeń.

W skargach wniesionych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący powołał się na fakt posiadania oryginalnego dowodu wpłaty II raty opłaty za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych z dnia [...] września 2004 r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w odpowiedzi na skargi wniosło o ich oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu swoich postanowień oraz powołując się, na poparcie swojego stanowiska, na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 1998 r. sygn. akt III SA 1282/97.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na rozprawie w dniu 18 października 2005 r. zarządził połączenie do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia spraw ze skarg I. K. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2005 r. i z dnia [...] kwietnia 2005 r. prowadzonych pod sygnaturami VI SA/Wa 1213/05 i VI SA/Wa 1214/05 i prowadzić je dalej pod sygnaturą VI SA/Wa 1213/05.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sądy administracyjne powołane są do badania legalności, czyli zgodności zaskarżonych decyzji lub postanowień z przepisami prawa materialnego i przepisami postępowania, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji lub postanowienia.

Sąd administracyjny nie bada natomiast celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu.

Skargi wniesione przez I. K. nie zasługują na uwzględnienie, gdyż Sąd nie stwierdził, aby zaskarżone postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2005 r. i z dnia [...] kwietnia 2005 r. zostały wydane z naruszeniem prawa.

Art. 217 kpa stanowi, że organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa albo osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego.

Jest faktem bezspornym w tej sprawie, że skarżący miał interes prawny do wystąpienia z wnioskiem o wydanie zaświadczeń potwierdzających fakt uiszczenia przez niego II raty opłaty z tytułu posiadanych zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych.

Zgodnie bowiem z art. 18 ust. 7 pkt 4 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2002 r. Nr 147 poz. 1231 z późn. zm.) warunkiem prowadzenia sprzedaży napojów alkoholowych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży jest okazanie przedsiębiorcy zaopatrującemu dany punkt sprzedaży napojów alkoholowych w terminach do dnia 1 lutego, 1 czerwca, 1 października każdego roku kalendarzowego objętego zezwoleniem, odpowiedniego zaświadczenia potwierdzającego dokonanie opłaty za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych, wydanego przez gminę.

Zaświadczenie wydane w trybie z art. 217 kpa jest urzędowym potwierdzeniem określonych faktów lub stanu prawnego przez właściwy organ administracji, a więc potwierdzeniem, że dany fakt lub stan prawny, według posiadanych przez ten organ informacji w rzeczywistości zaistniał.

Z uwagi na uzasadnione wątpliwości organu co do faktu, czy II rata opłaty za korzystanie w 2004 r., z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych została uiszczona przez skarżącego w terminie, organ zasadnie odmówi skarżącemu wydania stosownych zaświadczeń potwierdzających ten fakt.

Nie uiszczenie w terminie opłaty, zgodnie z art. 18 ust. 12 pkt 5 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, rodzi bowiem poważne konsekwencje w postaci wygaśnięcia z mocy prawa zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych.

Przeprowadzone przez organ administracji postępowanie wyjaśniające w trybie art. 218 § 2 kpa nie wyjaśniło wątpliwości, co do terminowości uiszczenia przez skarżącego II raty opłaty za zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych.

Postępowanie wyjaśniające prowadzone na podstawie art. 218 § 2 kpa polega bowiem na zbadaniu stanu faktycznego i prawnego z wykorzystaniem środków dowodowych, jednakże nie w celu poczynienia nowych ustaleń faktycznych lub prawnych, a jedynie dla usunięcia wątpliwości, co do znanych, bo istniejących już faktów lub praw (Adamiak, Borkowski - Postępowanie administracyjne s. 576).

Skarżący przedstawił wprawdzie w toku postępowania wyjaśniającego oryginalny dowód wpłaty z dnia [...] września 2004 r. wystawiony przez Urząd Pocztowy w J. k/O., jednak z pisemnej informacji przekazanej przez Naczelnika Urzędu Pocztowego w J. wynika, że wpłata ta została zaliczona w tym Urzędzie dopiero w dniu [...] października 2004 r., a więc w dniu, w którym skarżący w telefonicznej z pracownicą Biura Działalności Gospodarczej i Zezwoleń Urzędu W. poinformował ją, że nie uiścił opłaty w terminie.

W zaistniałym stanie faktycznym organ nie mógł więc wydać skarżącemu żądanych przez niego zaświadczeń.

Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 listopada 1998 r. III SA 1282/97 – zaświadczenie to przewidziane w przepisach prawnych potwierdzenie pewnego stanu rzeczy przez właściwy organ państwowy na żądanie osoby zainteresowanej. Wynika z tego, że skoro problematyka, której dotyczy żądanie strony jest sporna, to wydanie zaświadczenia zgodnie z żądaniem nie jest możliwe.

Rozstrzygnięcie spornej kwestii, czy II rata opłaty za korzystanie w 2004 r. z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych została uiszczona przez skarżącego w terminie, będzie możliwe dopiero w postępowaniu administracyjnym wszczętym przez Urząd W. w sprawie wygaszenia wydanych skarżącemu zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych.

W postępowaniu prowadzonym w trybie art. 217 kpa nie było możliwe czynienie przez organ ustaleń w tym przedmiocie.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.