Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt SA/Sz 2699/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2004-07-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 621  Sprawy mieszkaniowe, w tym dodatki mieszkaniowe
Hasła tematyczne: Dodatki mieszkaniowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 3
journal: Dz.U. 2001 nr 71 poz 734
law: Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych.
article: art. 85, art. 97 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1271
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski Sędziowie Asesor WSA Katarzyna Crzegorczyk-Meder/spr/ Sędzia WSA Marzena Kowalewska Protokolant st.sekr. sąd. Krzysztof Chudy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lipca 2004r. sprawy ze skargi S.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 listopada 2002 r. Nr SKO.PS.41 /] 892/2002 w przedmiocie dodatku mieszkaniowego /. u c h y i a zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] Nr [...] II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] na rzecz skarżącego S.G. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Burmistrz Miasta [...] na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 71, poz. 734), odmówił S.G. przyznania dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, że analiza złożonych oświadczeń o stanie majątkowym gospodarstwa domowego S.G. oraz dochodów wykazanych w deklaracji o wysokości dochodów za okres trzech miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego wskazuje, że występuje rażąca dysproporcja pomiędzy niskimi dochodami wnioskodawcy a faktycznym stanem majątkowym uzasadniającym przyznanie pomocy na wydatki mieszkaniowe. Od decyzji tej odwołał się S.G., który podniósł, że mieszkanie w którym mieszka kupili, wyremontowali i wyposażyli mu rodzice. Od nich, jako że jest inwalidą I grupy, otrzymał samochód. Podał również, że renta w wysokości [...] zł nie wystarcza mu na codzienne wydatki.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] decyzją z dnia [...] na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych utrzymało w mocy decyzje organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji stwierdził, że art. 7 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych umożliwia organowi orzekającemu w sprawie dodatku mieszkaniowego odmowę przyznania tego świadczenia w razie wystąpienia rażącej dysproporcji pomiędzy niskimi dochodami wykazanymi w złożonej przez wnioskodawcę deklaracji a jego faktycznym stanem majątkowym ustalonym w wyniku wywiadu środowiskowego.

Z wywiadu środowiskowego przeprowadzonego u S.G. wynika że jest on właścicielem mieszkania o wysokim standardzie, wyposażonego w nowe meble oraz sprzęt wysokiej klasy. Nadto jest właścicielem samochodu marki [...], którego szacunkowa wartość wynosi [...] tys. zł.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że skoro pomoc Państwa w postaci dodatku mieszkaniowego ma być kierowana do osób znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej, to przedłożony materiał dowodowy wskazuje, że decyzja o odmowie przyznania S.G. świadczenia w postaci dodatku mieszkaniowego jest prawidłowa.

2

Sygn. akt SA/Sz 2699/02 3

S.G. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego -Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie wnosząc o przyznanie dodatku mieszkaniowego.

W uzasadnieniu skargi [...] podaje, że jest inwalidą I grupy po złamaniu kręgosłupa w odcinku szyjnym z porażeniem czterokończynowym i spełnia wszystkie wymogi do otrzymania dodatku mieszkaniowego.

Skarżący przyznaje, że jest właścicielem wyposażonego w niezbędny sprzęt mieszkania oraz ponad [...]etniego samochodu, otrzymanych od rodziców. Wyjaśnia również, że staraniem rodziców mógł się w miarę usamodzielnić, zdać w specjalnie oprzyrządowanym samochodzie egzamin i otrzymać prawo jazdy. Sprzęt "wysokiej klasy" opisany w wywiadzie środowiskowym ma [...] lat a samochód oprócz wózka inwalidzkiego jest mu potrzebny do samodzielnego pokonywania większych odległości.

Dodatek mieszkaniowy przy niewysokiej rencie w kwocie[...] zł pomógłby skarżącemu utrzymać mieszkanie i przeżyć bez konieczności wyprzedawania wszystkiego, co od rodziców.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] w odpowiedzi na skargę wniosło ojej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Z mocy art. 85 i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271), w miejsce Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie-Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie utworzony został z dniem 1 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny, który właściwy jest do rozpoznawania skarg wniesionych przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie w sprawach, w których postępowanie nie zostało zakończone.

Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji w przedmiocie odmowy przyznania S.G. dodatku mieszkaniowego jest art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 71, poz. 734),

3

Sygn. akt SA/Sz 2699/02 4

zgodnie z którym organ, o którym mowa w ust. 1,czyli wójt, burmistrz lub prezydent miasta, może odmówić przyznania dodatku mieszkaniowego, jeżeli w wyniku przeprowadzenia wywiadu środowiskowego ustali, że występuje rażąca dysproporcja między niskimi dochodami wykazanymi w złożonej deklaracji, o której mowa w ust. 1, a faktycznym stanem majątkowym wnioskodawcy, nieuzasadniająca przyznania pomocy finansowej na wydatki mieszkaniowe.

Ocena zaskarżonej decyzji sprowadza się do rozważenia, czy przy jej wydawaniu nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego i przepisy postępowania administracyjnego.

Sąd stwierdził, że skarga jest zasadna, albowiem w toku postępowania administracyjnego naruszona została zasada prawdy obiektywnej oraz przepisy kodeksu postępowania administracyjnego odnoszące się do nałożonego na organy administracji publicznej w art. 77 tej ustawy obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.

Z akt administracyjnych wynika, że skarżący jest osobą niepełnosprawną, poruszającą się na wózku inwalidzkim, utrzymuje się z renty w wysokości [...] zł i jest to - jak sam zauważył - dochód niewystarczający na utrzymanie. Z tego powodu wystąpił z wnioskiem o przyznanie dodatku mieszkaniowego. S.G. podał w oświadczeniu majątkowym, że jest właścicielem mieszkania o pow. [...] m2 oraz specjalistycznego inwalidzkiego samochodu osobowego o wartości ok. [...] tys. zł. W odwołaniu od decyzji organu I instancji wyjaśnił nadto, że mieszkanie wraz z wyposażeniem oraz samochód otrzymał od rodziców po to by mógł się usamodzielnić.

Tymczasem zarówno organ I jak i II instancji potraktowały wyjaśnienia skarżącego w kategoriach rażących dysproporcji pomiędzy niskimi dochodami wykazanymi w deklaracji a rzeczywistym stanem majątkowym.

Zdaniem Sądu, w sytuacji, gdy przepis prawa uzależnia przyznanie stronie świadczenia od sytuacji majątkowej, bądź zaistnienia rażącej dysproporcji pomiędzy niskimi dochodami a faktycznym stanem majątkowym wnioskodawcy, okoliczności te winny być szczególnie wnikliwie rozpatrzone w toku postępowania administracyjnego, przy użyciu wszystkich środków dowodowych przewidzianych w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego.

Tymczasem zarówno organ I instancji jak i organ odwoławczy uznały za wystarczające ustalenia dokonane przez pracownika socjalnego w wywiadzie

4

Sygn. akt SA/Sz 2699/02 5

środowiskowym, oświadczenie o stanie majątkowym złożone przez skarżącego oraz dane zawarte we wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Nie są to w ocenie Sądu ustalenia wystarczające do wydania przez organy obu instancji decyzji o tak kategorycznych treściach.

Organy orzekające w sprawie nie odniosły się w szczególności do oświadczenia skarżącego dotyczącego pochodzenia składników jego majątku. Zdaniem Sądu posiadane własnego mieszkania, wyposażonego w meble i sprzęt audiowizualny oraz samochodu, który służy dorosłej osobie niepełnosprawnej do poruszania się i osiągnięcia pewnego stopnia usamodzielnienia nie może przesądzać o odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych w sytuacji.

O rażących dysproporcjach w kontekście tego przepisu można mówić wówczas, gdy osoba wnioskująca o przyznanie dodatku mieszkaniowego wykazując niskie dochody własne nie jest w stanie udokumentować źródła pochodzenia składników majątku wskazujących na inną niż wykazana w deklaracji majątkowej sytuację dochodową. Skoro skarżący twierdzi, że stanowiące podstawę odmowy przyznania świadczenia składniki majątku pochodzą od rodziców, to zadaniem organów orzekających w sprawie jest przeprowadzenie postępowania dowodowego na tą okoliczność, a następnie dokonanie analizy zebranych dowodów w kontekście art. 7 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych.

Wyczerpująco zgromadzony i rozpatrzony w sprawie materiał dowodowy jest zasadniczą przesłanką do wydania zgodnej z prawem decyzji o przekonującej treści. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji. W kwestii wykonalności decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 powołanej wyżej ustawy, natomiast o kosztach postępowania na podstawie art. 200.