Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1627/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 39 ust. 1, ust. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 930
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek (spr.) Sędziowie WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Halina Jakubiec Protokolant Małgorzata Krasowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2017 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Zachód Danuty Jantas sprawy ze skargi K. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego skargę oddala.


UZASADNIENIE

K. Ś. wniósł o przyznanie kwoty 150 zł na dofinansowanie do zakupu leków.

Decyzją z dnia [...] 2016 r. nr [...] Prezydent Miasta przyznał K. Ś. zasiłek celowy w kwocie 32 zł na dofinansowanie do leków. Wysokość świadczenia organ ustalił w oparciu o przedstawione przez K. Ś. pracownikowi socjalnemu w czasie wywiadu recepty na leki. Równocześnie organ zobowiązał K. Ś. do przedłożenia faktury za zakupione leki. Organ I instancji stwierdził także, że K. Ś. znajduje się w trudnej sytuacji życiowej i nie jest w stanie samodzielnie zaspokoić niezbędnych potrzeb życiowych.

Pismem z dnia 20 lipca 2016 r. (data wpływu do organu I instancji) K. Ś. odwołał się od wszystkich decyzji i postanowień wydanych od maja do lipca 2016 r.

Decyzją z dnia 21 września 2016 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 3 ust. 3 i 4, art. 8, art. 14, art. 17 ust. 1 pkt 5, art. 36 pkt 1 lit. c, art. 39 ust. 1 i 2, art. 102, art. 104, art. 106, art. 109 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 930) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23), Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2016 r. nr [...]. Uzasadniając swoją decyzję Kolegium stwierdziło, że rozstrzygnięcie organu I instancji nie narusza zasad ogólnych przyznawania świadczeń z pomocy społecznej, postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone rzetelnie a dokonana na tej podstawie ocena stanu faktycznego jest prawidłowa. Kolegium dodało, że MOPS stara się w miarę posiadanych środków wspomagać K. Ś. przyznając mu od wielu lat pomoc finansową w postaci zasiłków.

Pismem z dnia 13 października 2016 r. (data prezentaty organu II instancji) K. Ś. zaskarżył wszystkie decyzje i postanowienia SKO, które nie uchylają decyzji i postanowień Prezydenta Miasta wydanych od czerwca do listopada 2016 r.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga K. Ś. jest całkowicie nieuzasadniona.

Podstawę materialno-prawną wydania zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 930). Zgodnie z treścią art. 39 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy:

"Art. 39. 1. W celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy.

2. Zasiłek celowy może być przyznany w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu."

Skoro zasiłek celowy na konkretny cel – dofinansowanie na zakup leków - został przyznany skarżącemu w wysokości możliwej do ustalenia, a konkretnie według przedłożonych przez niego pracownikowi socjalnemu w czasie wywiadu recept na leki, to brak jest podstaw prawnych do stwierdzenia braku zasadności przyznania takiej pomocy finansowej. Brak też podstaw prawnych do kwestionowania konieczności przedstawienia przez skarżącego faktury na wydatkowanie przyznanej kwoty na leki, albowiem organy pomocy społecznej zobowiązane są do kontroli zasadności przyznanych środków i kontroli faktycznego przeznaczenia tych środków przez beneficjentów.

Nie znajdując zatem podstaw do uznania, że zaskarżone decyzje organów I i II instancji naruszają przepisy prawa materialnego lub zasady postępowania administracyjnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł - jak w sentencji.