Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 230/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-10-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku/odwołania w terminie ...od otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia
Powołane przepisy: article: art. 1  ust. 1  art. 5  ust. 1  art. 13
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula – Dąbrowska, Sędziowie WSA Janusz Walawski, Anna Mierzejewska (spr.), Protokolant spec. Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2011 r. sprawy ze skargi A. J. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpatrzenia wniosku A. J. z dnia [...] maja 2011 r. w sprawie udostępnienia informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy 2. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz A. J. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] maja 2011 r. A. J., zwrócił się do Prezydenta W. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej ilości i wysokości poszczególnych nagród finansowych przyznanych i wypłaconych kierownikowi jednostki W., tj. Komendantowi Straży Miejskiej W. z siedzibą przy ulicy [...], w okresie od [...] lipca 2010 r. do [...] maja 2011 r.

Wskazał, że informacje na temat kierownika jednostki W., tj. Komendanta Straży Miejskiej W. umieszczone na stronie Biuletynu Informacji Publicznej zawierają informacje dotyczące; oświadczenia początkowego, oświadczenia o działalności gospodarczej, oświadczenia majątkowe, oświadczenia coroczne. Na stronie BIP nie ma informacji, o które wnosi.

Pismem z dnia [...] maja 2011 r. została ww. udzielona odpowiedź, że informacje o które występuje, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), co potwierdza wyrok NSA z dnia 14 września 2010 r. sygn. akt I OSK 1035/10.

Wniosek dotyczy bowiem informacji ad personam i jako dokument prywatny nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu wyżej powołanej ustawy.

Pismem z dnia 7 czerwca 2011 r. A. J. bezczynność organu uczynił przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniósł o uwzględnienie skargi, stwierdzenie, że organ pozostaje w bezczynności i zobowiązanie go do udostępnienie informacji bez zbędnej zwłoki.

W uzasadnieniu wniosku podał, że budżet Staży Miejskiej ujęty jest w uchwale budżetowej Rady W., a Straż Miejska realizuje zadania miasta z dziedziny bezpieczeństwa i porządku publicznego i otrzymuje na ich realizację środki publiczne. Miasto powołuje jednostki organizacyjne na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, który stanowi, że w celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne. Komendant Straży Miejskiej W. będąc kierownikiem jednostki organizacyjnej W. podlega przepisom określonym w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi i zastosowanie ma w tym przypadku art. 15 tej ustawy.

Dalej podkreślił, że powoływanie się przez organ na wyrok NSA z dnia 14 września 2010 r. sygn. akt I OSK 1035/10 nie ma zastosowania w sprawie niniejszej, gdyż kierownika jednostki organizacyjnej W., tj. Komendanta Straży Miejskiej W. powołuje na stanowisko Prezydent W., a powołany wyrok dotyczy pracownika zatrudnionego przez Komendanta Straży Miejskiej W. na ogólnych zasadach określonych w prawie pracy.

Wskazał również, że art. 32 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o strażach gminnych odwołuje się w zakresie nieuregulowanym ustawą do przepisów ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych, a co do gospodarki finansowej straży gminnej zastosowanie mają przepisy ustawy o finansach publicznych.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie.

W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ podał, że informacja objęta wnioskiem ma charakter ad personam. Wskazał, że wydanie decyzji w oparciu o art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej dopuszczalne jest jedynie wówczas, gdy żądana informacja ma walor informacji publicznej. W sytuacji, gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy, organ nie jest zobowiązany do wydania w tym przedmiocie decyzji administracyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do § 2 art. 1 powołanej ustawy, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Skarga analizowana w aspekcie tych podstaw jest zasadna.

Przedmiotem skargi jest bezczynność organu w przedmiocie prawa do informacji publicznej na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Na podstawie art. 13 powołanej ustawy, udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później niż terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku w zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (ust. 1). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2).

Zgodnie z art. 16 powołanej ustawy o dostępie do informacji publicznej "odmowa udostępnienia informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następuje w drodze decyzji (ust. 1). Do decyzji, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (ust. 2)".

Rozpoznanie wniosku o udzielenie informacji publicznej, zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w powołanej ustawie o dostępie do informacji publicznej, następuje w formie czynności materialno – technicznej w razie udzielenia informacji publicznej, zaś w razie odmowy udzielenia informacji publicznej – w formie decyzji.

Bezczynność organu w sytuacji określonej przepisami powołanej ustawy o dostępie do informacji publicznej, polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno – technicznej w przedmiocie informacji publicznej takiej czynności nie podejmuje. Innymi słowy z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ "milczy" wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji.

Organ może odmówić udzielenia informacji publicznej z uwagi na ochronę informacji niejawnych lub innych tajemnic ustawowo chronionych. Jednak jeżeli odmawia, to ma tego dokonać w procesowej formie decyzji administracyjnej.

W tego typu sprawach wnioskodawca domaga się udzielenia informacji, czyli działania zgodnego z wnioskiem, a nie odmowy.

W sprawie sygn. akt I OSK 1035/10 z dnia 14 września 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny przypomniał, że zgodnie z art. 1 ust 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej i art. 61 Konstytucji, informację publiczną stanowi każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje, a także inne podmioty, które władzę realizują lub gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji. Taki charakter ma również wiadomość wytworzona przez podmioty publiczne lub odnosząca się do tych podmiotów. Informacją publiczną będzie zatem każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz publicznych, a także odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań w zakresie władzy publicznej. Informacja odnosi się do faktów w szczególności spraw wymienionych w art. 6 ustawy.

W konkluzji swojego uzasadnienia NSA podał, że żądanie udzielenia informacji publicznej w przedmiotowej sprawie dotyczyło ilości i wysokości poszczególnych nagród finansowych wypłaconych Z. W. – [...] Straży Miejskiej W. – w okresie od [...] stycznia 2009 r. do [...] listopada 2009 r. i jest to wniosek o udzielenie informacji ad personam, a to nie stanowi informacji publicznej.

W sprawie sygn. akt I OSK 145/11 z dnia 28 kwietnia 2011 r., Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że informacja o wydatkach z budżetu Straży Miejskiej, w tym odnosząca się do wynagrodzeń pracowniczych szeroko pojętych, premii, nagród jest informacja publiczną i wskazał, że powołany wyżej wyrok NSA sygn. akt I OSK 1035/10, odnosił się natomiast do sprawy, której przedmiotem było żądanie udzielenia informacji dotyczącej nagród wypłaconych osobie wymienionej z imienia i nazwiska i funkcji i taką informację Sąd uznał za niestanowiącą informacji publicznej.

Przechodząc na grunt sprawy niniejszej, wskazać należy, że wniosek skierowany do Prezydenta W. dotyczy udostępnienia informacji publicznej dotyczącej ilości i wysokości poszczególnych nagród finansowych przyznanych i wypłaconych kierownikowi jednostki W., tj. Komendantowi Straży Miejskiej W.

Straż Miejska jest samorządową, umundurowaną formacją, utworzoną w celu wykonywania zadań w zakresie ochrony porządku publicznego, działającą na podstawie przepisów:

1. ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.);

2. ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o strażach gminnych (Dz. U. Nr 123, poz. 779 ze zm.);

3. ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1593 ze zm.);

4. statutu Straży Miejskiej W.;

5. regulaminu.

Zgodnie z § 3 statutu, Strażą Miejską kieruje Komendant powoływany i odwoływany przez Prezydenta W., po zasięgnięciu opinii Komendanta [...] Policji. Przełożonym Komendanta jest Prezydent Miasta.

Komendant w imieniu Straży Miejskiej, wykonuje czynności z zakresu prawa pracy, w tym zawiera umowy o pracę z osobami na stanowiskach Zastępców Komendanta i Głównego Księgowego.

Z powołanego wyżej uregulowania prawnego wynika, że wniosek o udzielenie informacji publicznej dotyczący ilości i wysokości poszczególnych nagród finansowych wypłaconych Z. W. – [...] Straży Miejskiej W., dotyczył informacji o pracowniku Straży Miejskiej Z. W., był więc wnioskiem ad personam,, a to nie stanowi informacji publicznej, natomiast w sprawie niniejszej wniosek dotyczy udzielenia informacji o ilości i wysokości poszczególnych nagród finansowych przyznanych i wypłaconych Komendantowi Straży Miejskiej W., a więc funkcjonariuszowi publicznemu. W orzecznictwie NSA przyjmuje się, że ustawa o dostępie do informacji publicznej wymienia przykładowo, jakiego typu informacje o osobach publicznych stanowią informację publiczną i w pkt 6 ust. 1 pkt 2d, wskazuje osoby sprawujące funkcje w organach i ich kompetencje. Jednocześnie w art. 5 poddaje ograniczeniu prawo do informacji publicznej z uwagi na określone przepisy i wartości. Z zestawienia tego wynika, że każda informacja o osobie pełniącej funkcje publiczne stanowi informację publiczną. Nie oznacza to, że informacja ta ulega udostępnieniu. W grę wchodzi bowiem wyłączenie z art. 5 ust. 1 ustawy. Poza tym takie wiadomości, które nie maja związku z pełnieniem funkcji publicznych podlegają ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy chyba, że te osoby zrezygnują z ochrony.

Reasumując, skoro Prezydent W., jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, a wniosek A. J. dotyczył informacji publicznej, to organ jest obowiązany do rozpatrzenia tego wniosku na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej i udostępnienie informacji publicznej w drodze czynności materialno – technicznej lub też wydania decyzji odmownej. Nie dochowując tych wymogów, organ pozostaje w bezczynności, dlatego też Sąd zobowiązał organ do rozpoznania wniosku skarżącego, w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, bądź przez udzielenie stosownej informacji, bądź wydanie decyzji o odmowie, zgodnie z art. 16 ust 1 ustawy, co umożliwi stronie wykorzystanie środków prawnych, łącznie z prawem wniesienia skargi lub powództwa do sądu właściwego ze względu na przyczynę odmowy.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.