Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 327/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2005-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatki inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.44
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity
article: art.14a par.1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Sędziowie WSA Halina Chitrosz,, NSA Anna Kwiatek /spr/, Protokolant asyst. Anna Strzelec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2005 r. sprawy ze skargi [...] S.G. i M.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego - oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpoznaniu zażalenia Syndyka Masy Upadłości S.G. i M.P., odmówił zmiany postanowienia Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia [...] lutego 2005 r. w przedmiocie interpretacji prawa podatkowego.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że we wniosku z dnia 14 stycznia 2005 r., E.P. działająca jako syndyk masy upadłości osób fizycznych, przedstawiła wątpliwość prawną , czy wykonując funkcję syndyka jest obowiązana do sporządzenia i podpisywania deklaracji PIT-5 na podatek dochodowy od osób fizycznych, skoro art. 44 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) obowiązek ten nakłada na podatnika.

Organ pierwszej instancji uznał, że w świetle art. 57 ust. 1, art. 75 ust. 1 i art. 160 Prawa upadłościowego i naprawczego (Dz.U. 2003 Nr 60, poz. 535 ze zm.), syndyk zobowiązany jest do dokonywania wszystkich czynności dotyczących masy upadłości na rachunek upadłego, lecz w imieniu własnym, stąd działając w zastępstwie podatnika zobowiązany jest do składania deklaracji (ich sporządzenia, podpisania i złożenia) stosownie do art. 44 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Organ odwoławczy podzielił pogląd wyrażony w postanowieniu argumentując, iż wprawdzie po ogłoszeniu upadłości upadły nadal pozostaje podatnikiem, bo zachowuje podmiotowość prawną i własność majątku, jednakże traci możliwość zarządu, korzystania i rozporządzania swym majątkiem, a wszelkie czynności prawne i procesowe dotyczące majątku wchodzącego do masy upadłości podejmuje syndyk we własnym imieniu i na rachunek upadłego.

Organ wyjaśnił również, że interpretacja o zakresie stosowania prawa podatkowego udzielana jest w indywidualnej sprawie i przy określonym przez wnioskodawcę stanie faktycznym, stąd przywołana we wniosku interpretacja opublikowana przez Izbę Skarbową, nie mogą mieć wpływu na treść stanowiska organów w niniejszej sprawie.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Syndyk Masy Upadłości S.G. i M.P. wnosił o uchylenie wydanych w sprawie rozstrzygnięć zarzucając naruszenie art. 44 ust. 6 w związku z art. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez uznanie , że syndyk ma obowiązek złożenia deklaracji, podczas gdy obowiązek ten dotyczy podatnika oraz art. 57 ust. 1 i art. 160 Prawa upadłościowego i naprawczego poprzez przyjęcie, że syndyk jest pełnomocnikiem upadłego.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył co następuje:

Dokonując oceny legalności zaskarżonych aktów należało mieć na względzie, że interpretacja co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o której mowa w art. 14a § 1 ordynacji podatkowej (Dz.U. 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) , wydawana jest poza unormowanym w Dziale IV ordynacji postępowaniem podatkowym, stąd zachowanie formalnej poprawności istotne jest jedynie w tych granicach, jakie są niezbędne dla należytego - zgodnego z art. 14a § 1 i § 3 ordynacji podatkowej, załatwienia wniosku podmiotu uprawnionego.

Interpretacje w rozumieniu art. 14a § 1 ordynacji podatkowej, zawarte są jedynie w postanowieniach organów w tym przepisie wskazanych, stąd w sytuacji, gdy organ odwoławczy nie uwzględnia zażalenia wnioskodawcy, argumentacja tego organu nie może mieć istotnego znaczenia dla oceny prawidłowości interpretacji zawartej w postanowieniu organu I instancji.

Powyższe uwagi dotyczą podniesionego w skardze zarzutu, iż o wadliwości interpretacji świadczą końcowe sformułowania zawarte w zaskarżonej decyzji, w których organ rozważał okoliczności faktyczne nie będące przedmiotem interpretacji udzielonej w postanowieniu, gdyż nie były przedstawione we wniosku.

Wbrew zarzutom skargi, zawarta w postanowieniu interpretacja arat. 44 ust .6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 160 ust. 1 ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze jest prawidłowa. Okoliczność, że upadłym jest osoba fizyczna nie ma wpływu na zakres jej praw i obowiązków po ogłoszeniu upadłości, ani też na zakres praw i obowiązków syndyka. Niesporne jest, że utrata prawna do zarządu, korzystania i rozporządzania mieniem wchodzącym w skład masy upadłości, nie pozbawia upadłego podmiotowości prawnej, a tym samym statusu podatnika , jednakże wszelkie czynności prawne i procesowe związane z tym mieniem dokonywane mogą być jedynie przez syndyka we własnym imieniu (zastępstwo pośrednie) i na rachunek upadłego.

Na tej też podstawie prawnej wniosek syndyka o udzielenie pisemnej interpretacji mógł być przez organ uwzględniony, bowiem uznanie, że upadły może podejmować czynności dotyczące swego majątku, czyniłoby wniosek syndyka bezskutecznym jako , że uprawnionym do żądania pisemnej interpretacji jest jedynie podatnik, płatnik i inkasent.

Z tych względów, na podstawie art. 151 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002, r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) , orzeczono jak w sentencji.