Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1060/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2014-02-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy~Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargi
Powołane przepisy: article: art. 57 par. 1, art. 46 par. 1 pkt 4, art. 49 par. 1, art. 35, art. 58 par. 1 pkt 3, art. 58 par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. A., E. A. oraz K. C. na uchwałę Rady Miejskiej w Wolinie z dnia 22 marca 2013 r. nr XL/404/13 w przedmiocie przyjęcia zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Wolin postanawia: odrzucić skargi, 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz każdego ze skarżących kwotę po [...] zł (słownie: [...]) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Stowarzyszenie złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwałę Rady Miejskiej w Wolinie z dnia 22 marca 2013 r. nr XL/404/13 w przedmiocie przyjęcia zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Wolin. Skarga została podpisana przez Przedstawiciela Stowarzyszenia – W. R. Do skargi zostało dołączone upoważnienie z dnia 20 lipca 2013 r. uprawniające W. R. do wniesienia skargi w imieniu: P. A., E. A. oraz K. C.

Zarządzeniem z dnia 24 września 2013 r. sąd wezwał W. R. do sprecyzowania skargi poprzez jednoznaczne określenie strony skarżącej i wskazanie: czy stroną skarżącą jest on sam, jako osoba fizyczna, czy też Stowarzyszenie w imieniu którego tylko on występuje, czy też skargę wnoszą osoby fizyczne wymienione w upoważnieniu z dnia 20 lipca 2013 r. w imieniu których występuje ww. Stowarzyszenie reprezentowane przez W. R., bądź w imieniu których występuje samodzielnie W. R.

W odpowiedzi na wezwanie W. R. w piśmie z dnia 6 października 2013 r. oświadczył, że przedmiotową skargę wniósł jako pełnomocnik osób, które udzieliły mu upoważnienia z dnia 20 lipca 2013 r.

Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu [..] r.

odmówiono dopuszczenia do udziału w postępowaniu W. R. w charakterze pełnomocnika P. A., E. A. i K. C., z uwagi na fakt, że W. R. nie jest adwokatem, radcą prawnym lub skarżącym działającym jednocześnie w imieniu innych skarżących.

W tych okolicznościach sąd wezwał skarżących: P. A., E. A. i K. C. do uzupełnienia braków formalnych skargi na uchwałę Rady Miejskiej w Wolinie z dnia 22 marca 2013 r. nr XL/404/13 – poprzez podpisanie złożonej w sądzie skargi, bądź do nadesłania odpisu skargi podpisanej przez każdego ze skarżących w terminie siedmiodniowym, od dnia otrzymania niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie w piśmie z dnia 22 stycznia 2014 r. podpisanym przez każdego ze skarżących P. A., E. A. oraz K. C. oświadczyli, że podtrzymują swoje pełnomocnictwo z dnia 20 lipca 2013 r. udzielone W. R. jednocześnie wnosząc o ponowne uznanie przez sąd W. R. za reprezentującego ich pełnomocnika. Odnosząc się do wezwania sądu w zakresie podpisania skargi powołując się na treść art. 34 P.p.s.a. skarżący wskazali, że skargę może wnieść strona lub jej pełnomocnik, a wszystkie dokumenty w sprawie w tym skargę podpisał występujący w imieniu skarżących pełnomocnik.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej w dalszej części: ustawą "P.p.s.a." skarga powinna czynić m. in. zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

W sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiodniowym pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 P.p.s.a.). W przypadku, gdy pismo stanowi skargę, nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy P.p.s.a.

Stosownie do art. 35 powołanej ustawy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.

Wobec oświadczenia W. R. złożonego na rozprawie dnia [...] r., że przedmiotową skargę wniósł w imieniu skarżących, jako ich pełnomocnik, odmówiono dopuszczenia W. R. do udziału w postępowaniu w charakterze pełnomocnika skarżących.

W wyniku stwierdzenia braku podpisu skarżących na skardze sąd wezwał P. A., E. A. oraz K. C. do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podpisanie złożonej w sądzie skargi, bądź nadesłanie odpisu skargi podpisanej przez każdego ze skarżących.

W odpowiedzi na powyższe skarżący oświadczyli, że wszystkie dokumenty w sprawie, w tym skargę podpisał występujący w ich imieniu pełnomocnik – W. R.

W okolicznościach niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarżący nie uzupełnili braku formalnego skargi tym samym uniemożliwili nadanie skardze biegu.

W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu. W przedmiocie kosztów orzeczono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.