Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 912/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-07-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Skrodzki po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Skarżąca, J. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] grudnia 2016 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012r.

W piśmie z 20 lipca 2016r. Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku Skarżąca wskazała na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w razie przeprowadzenia egzekucji. Skarżąca oświadczyła, że praktycznie nie posiada majątku oprócz udziału w majątku ze spadku po swoim ojcu i po siostrze. Egzekucja mogłaby doprowadzić do przymusowej sprzedaży lokalu, w którym Skarżąca zamieszkuje, co skutkowałoby niemożnością odzyskania mieszkania i bezdomnością Skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej: "P.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd.

Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę czy przesłanki te w sprawie zachodzą.

W postanowieniu z 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku

o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę

i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji

i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.

Rozpoznawany wniosek powyższe wymogi spełnia.

Skarżąca wskazała, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji jest uzasadniony złą sytuacją majątkową. Również dokumenty złożone na potrzeby postępowania o przyznanie prawa pomocy świadczą o złej kondycji finansowej Skarżącej. Skarżąca jest osobą bezrobotną i utrzymuje się z zasiłków przyznanych w ramach pomocy społecznej. Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z 25 kwietnia 2017r. przyznał Skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego, uzasadniając, że Skarżąca nie jest w stanie zgromadzić żadnych środków na poczet kosztów sądowych oraz kosztów profesjonalnego pełnomocnika, ani też niezbędnych środków na podtrzymanie egzystencji.

W sprawie zatem jest niewątpliwe, że Skarżąca nie posiada żadnych środków, ani majątku z wyjątkiem mieszkania. W tych okolicznościach wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało uznać za uzasadniony. Egzekucja bowiem mogłaby doprowadzić do przymusowej sprzedaży mieszkania stanowiącego jedyny składnik majątku Skarżącej.

Mając na uwadze powołane przepisy, stanowisko sądów administracyjnych oraz stan faktyczny, stwierdzić należało, że Skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wykazała w sposób wystarczający, że wykonanie tej decyzji, mogłoby spowodować powstanie znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków.

Z tych przyczyn na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.