Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 1957/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Moraczewski, , Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Asesor WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Katarzyna Bednarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2004 r. sprawy ze skargi T. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku,


UZASADNIENIE

7/IV SA 1957/03

U Z A S A D N I E N I E

Burmistrz Miasta N. decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2000r. na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust.4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, Porozumienia zawartego pomiędzy Kierownikiem Urzędu Rejonowego w N. a Burmistrzem Miasta N.z dnia [...] sierpnia 1990 r. ogłoszonym w Dzienniku Urzędowym Województwa W. Nr [...] poz. [...] i [...] z późniejszymi zmianami oraz w związku z art. 89 (Dz. U. Nr 133, poz. 872 z dnia 13 października 1998 r.)- Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną i art. 104 Kpa, po rozpatrzeniu wniosku inwestora, zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na rozbudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego (stanowiącą samodzielny lokal mieszkalny) oraz szczelnych zbiorników na śmieci – na działkach nr [...] położonej przy ulicy [...]i nr [...] przy ulicy S. w N. dla M. i W. M.

W uzasadnieniu organ wskazał, że projektowana inwestycja jest zgodna z decyzją nr [...]z dnia [...] listopada 1999 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2002 r. znak: [...] na podstawie art. 105 Kpa postanowił umorzyć postępowanie w sprawie budowy budynku mieszkalnego na działkach o nr ewid. [...] przy ul. W. przy ul. S. w N., której inwestorami są M.iW. M.

W uzasadnieniu organ ten wskazał, że w dniu [...] kwietnia 2000 r. M.i W. M. uzyskali decyzję Nr [...] Burmistrza Miasta N. zatwierdzającą projekt budowlany i wydającą pozwolenie na rozbudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego (stanowiącą samodzielny lokal mieszkalny) oraz szczelnych zbiorników na ścieki.

Od powyższej decyzji żadna ze stron nie odwołała się do organu II instancji, wobec czego stała się ona ostateczną, a inwestorzy przystąpili do wykonywania robót budowlanych. Podczas wizji lokalnej w dniu [...] kwietnia 2002 r. organ nadzoru budowlanego stwierdził nieznaczne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego, stanowiącego integralną część decyzji pozwolenia na budowę. W ocenie organu stwierdzone zmiany nie są istotnymi i nie zmieniają konstrukcji budynku oraz nie naruszają przepisów Prawa Budowlanego i Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. skargę złożyła T. M., wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz o wydanie stosownych decyzji, sprawdzenie zgodności kompleksowej dokumentacji wymaganej do prowadzenia budowy oraz o ustalenie odpowiedzialności osób zaangażowanych w sprawie.

Skarżąca w uzasadnieniu wskazała na błędy formalne i merytoryczne obciążające decyzje nr [...] i nr [...], które to błędy powodują niezgodność powyższych decyzji z obowiązującym stanem prawnym. Ponadto w ocenie skarżącej zostały naruszone przepisy Prawa Budowlanego odnośnie dokumentacji wymaganej do prowadzenia budowy oraz przepisy w zakresie przestrzennego planu zagospodarowania, usytuowania budynków, uprawnień osób wydających decyzje, uprawnień osób tworzących dokumentację w tej sprawie, uprawnienia kierownika budowy i osób sprawujących nadzór nad budową.

[...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. znak: [...] na podstawie art. 138 par 1 pkt 1 KPA oraz art. 83 ust.2 Ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, po rozpatrzeniu odwołania T. M., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że zarzuty podnoszone przez skarżącą w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie, gdyż dotyczą przede wszystkim postępowania administracyjnego przeprowadzonego w przedmiocie pozwolenia na rozbudowę i nadbudowę budynku, udzielonego decyzją Burmistrza Miasta N. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2000 r. Organ wskazał, że stosownie do art. 82 ust. 3 Prawa budowlanego organem odwoławczym od decyzji Burmistrza Miasta N. jest Wojewoda [...], w oparciu o przepisy ustawy z dnia 7 lipca 19994 r. Prawo budowlane. W ocenie organu odwoławczego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego

w N. prawidłowo dokonał rozstrzygnięcia zaskarżoną decyzją, umarzając postępowanie administracyjne w oparciu o art. 105 § 1 Kpa.

Od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego T. M., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżąca w uzasadnieniu wskazała na zaniedbania proceduralne. Zarzuciła, że po wszczęciu postępowania administracyjnego nie udostępniono jej dokumentów związanych z dokonywaną inwestycją, tj. projektu budowlanego rozbudowy i nadbudowy budynku, pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku, na który wydano pozwolenie rozbudowy i nadbudowy, oryginału planu zagospodarowania terenu działki nr [...] i [...] oraz innych dowodów w sprawie.

Ponadto skarżąca zarzuciła rażące naruszenie przepisów prawa budowlanego i postępowania administracyjnego w postaci wydania przez organ nadzoru budowlanego I instancji decyzji w oparciu o nie istniejące dokumenty.

Skarżąca podniosła również zarzut uchybień formalnych obciążających prowadzone postępowanie administracyjne wskazując, że nie spełniało ono wymogów artykułów: 7,8,9,10,11,12,13,36 Kpa. W jej ocenie przejawiało się to w nieudostępnianiu dokumentacji w sprawie, nie przyjmowaniu wniosków skarżącej składanych do protokołu i nie informowanie skarżącej o okolicznościach i faktach prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie praw i obowiązków skarżącej oraz ograniczenie udziału w postępowaniu.

Skarżąca podniosła także zarzut niedopełnienia przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego obowiązków wynikających z art. 84 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosił o oddalenie skargi, podnosząc jak w uzasadnieniu skarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja zapadły z obrazą przepisów art. 7 kpa – wobec braku dokładnego wyjaśnienia sprawy, art. 77 kpa – wobec braku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, a także art. 107 kpa jeśli zważyć, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie zawiera właściwej analizy materiału dowodowego i wykładni przepisów prawa.

Organ I instancji oparł się na ustaleniach protokołu z dnia [...] kwietnia 2002 r. sporządzonego w wyniku przeprowadzonej wizji lokalnej na przedmiotowych działkach. Z uzasadnienia decyzji z dnia [...] czerwca 2002 r. wynika, że organ nadzoru budowlanego stwierdził nieznaczne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego, stanowiącego integralną część decyzji pozwolenia na budowę polegające na:

1) na parterze budynku wykonano dodatkowe okno doświetlające klatkę schodową

2) zmieniono lokalizację zewnętrznej ścianki murowanej z pustaków szklanych

3) w piwnicy wykonano dodatkowy otwór zsypowy węgla.

Organ stwierdził, ze powyższe zmiany nie są istotnymi i nie zmieniają konstrukcji budynku oraz nie naruszają przepisów prawa budowlanego i rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Tymczasem w protokole oględzin z dnia [...] kwietnia 2002 r. wymienione w uzasadnieniu decyzji odstępstwa nie zostały ujęte. Protokół zawiera jedynie stwierdzenie, że budowa realizowana przez Państwo M. na podstawie pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...].04.2000 r. została rozpoczęta; budynek jest w stanie surowym zamkniętym.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. wszczął i prowadził postępowanie administracyjne w sprawie pobudowania przez Państwa M. i W. M. budynku mieszkalnego niezgodnie z decyzją pozwolenia na budowę.

Jedynie w przypadku stwierdzenia, że dokonane odstępstwa nie są istotne, organ nadzoru budowlanego miałby podstawy do uznania, że wszczęte postępowanie stało się bezprzedmiotowe, a to uzasadniałoby umorzenie postępowania administracyjnego. W tej sytuacji brak byłoby, bowiem podstaw do dalszej interwencji organu nadzoru budowlanego.

Sąd nie ma jednak możliwości oceny, czy rację na organ nadzoru budowlanego, że faktycznie poczynione odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego mają charakter odstępstw nieistotnych. Przede wszystkim dlatego, że organ I instancji oparł się na ustaleniach z protokołu wizji, z którego nie wynikają odstępstwa, na które organ się powołuje.

Natomiast organ odwoławczy nie wziął pod uwagę podnoszonych w odwołaniu zarzutów skarżącej, że realizowany obiekt różnił się od projektu, a także wniosku o usunięcie spadku dachowego, który jest usytuowany wprost na ścianę budynku sąsiedniego.

We wniosku inicjującym wszczęcie postępowania skarżąca T. M. zgłaszała, ze budynek stojący na granicy będzie miał spad dachu i okap na teren jej działki.

Decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie odnosi się od tych zarzutów, a jedynie stanowi powtórzenie ustaleń i argumentacji organu I instancji, czym narusza przepis art. 138 § 1 kpa. Przepis ten określa, że przed organem odwoławczym następuje powtórne rozstrzygniecie merytoryczne zgodnie z zasadą dwuinstancyjności i dochodzeni prawdy obiektywnej w każdym stadium postępowania, chyba że zachodzi wyjątkowa sytuacja objęta dyspozycją art. 138 § 2 kpa.

Mając na względzie wskazane wyżej uchybienia organów obu instancji Sąd uznał, że miały one istotny wpływ na wynik sprawy i dlatego uchylił zaskarżoną decyzję, jak i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).