Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 311/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-04-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku/odwołania w terminie ...od otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia
Powołane przepisy: article: art. 37, 36, 35, 12
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) Sędziowie WSA Iwona Kosińska WSA Emilia Lewandowska Protokolant Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpatrzenia odwołania zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. do rozpoznania odwołania M. K. od decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w terminie jednego miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem.


UZASADNIENIE

M.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. polegającą na nierozpoznaniu jego odwołania z dnia [...] września 2009 r. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...]. W uzasadnieniu podał, że w dniu 7 września 2009 r. wniósł do Kolegium odwołanie od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] odmawiającej ustanowienia na jego rzecz prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...] przy ul. [...] i [...], w trybie art. 7 ust. 1 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy. Skarżący zauważył, że organ ma w postępowaniu odwoławczym jeden miesiąc na rozpoznanie sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. nie dotrzymało tego terminu, nie wyjaśniło przyczyn zwłoki i nie wskazało przewidywanego terminu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie. W ocenie Kolegium zarzut bezczynności nie jest uzasadniony. Organ podał, że w sprawie istniały i istnieją także obecnie obiektywne przeszkody uniemożliwiające niezwłoczne rozpoznanie sprawy. Akta sprawy zakończonej decyzją Prezydenta W. z dnia [...] września 2009 r., nr [...] zostały bowiem przesłane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w ślad za skargą M.K. na niezałatwienie przez Kolegium w terminie sprawy z zażalenia na postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] o odmowie wydania zaświadczenia (akta są wspólne w obu sprawach). Ponadto Kolegium podało, że czas rozpatrywania sprawy uzależniony jest od ilości spraw wpływających do Kolegium, a także od stopnia złożoności sprawy. Zdaniem organu, utrzymujący się wysoki poziom wpływu spraw do Kolegium oraz fakt, że co do zasady załatwiane są one zgodnie z kolejnością wpływu powoduje kilkumiesięczne zaległości. W ocenie Kolegium powyższe okoliczności, jak również rodzaj przedmiotowej sprawy z zakresu realizacji roszczeń właścicieli nieruchomości [...], które to sprawy należą do najbardziej złożonych ze względów procesowych i materialnych, uniemożliwia zakończenie postępowania w przewidzianym w art. 35 Kpa terminie. Jednocześnie Kolegium poinformowało, że w dniu 20 listopada 2009 r. do strony skierowało zawiadomienie, w którym podano przyczyny uniemożliwiające zakończenie sprawy i wskazano nowy termin jej zakończenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest uzasadniona.

Z zasad ogólnych postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy (art. 12 § 1 Kpa), a także obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do jej wyjaśnienia (art. 7 Kpa). Przy czym z przepisu art. 35 § 1 Kpa wynika obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. W postępowaniu odwoławczym sprawa winna być załatwiona nie później niż w ciągu miesiąca od dnia otrzymania przez organ odwoławczy akt sprawy. (art. 35 § 3 Kpa). O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 Kpa). Ten sam obowiązek ciąży na organie również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 Kpa).

W oparciu o powyższe należy stwierdzić, że organ wyższego stopnia zmierza do załatwienia sprawy, jeżeli prowadzi postępowanie w zgodzie ze standardami wskazanymi w powołanych wyżej przepisach.

Jeżeli tak nie jest, to występuje przypadek niezałatwienia sprawy w terminie, a więc pozostawania przez organ w bezczynności. Organ pozostaje zatem w bezczynności, w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa lub ustalonym w trybie art. 36 § 1 Kpa.

W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie wystąpił właśnie taki przypadek.

Z akt sprawy wynika bowiem, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. otrzymało akta sprawy zakończonej decyzją Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] wraz z odwołaniem w dniu 1 października 2009 r. (pismo Prezydenta W. z dnia 28 września 2009 r.). Pismem z dnia 20 listopada 2009 r. organ poinformował stronę, że załatwienie sprawy nastąpi w dniu 20 lutego 2010 r., pod warunkiem, że organ otrzyma akta sprawy z Sądu.

Zdaniem Sądu, biorąc pod uwagę maksymalny termin załatwienia sprawy wynoszący 1 miesiąc, należało uznać, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. prowadzi postępowanie administracyjne z naruszeniem art. 12 KPA, ponieważ do dnia rozpoznania sprawy przez Sąd, mimo wyznaczonego terminu dodatkowego na załatwienie sprawy (do dnia 20 lutego 2010 r.) termin ten znacznie przekroczyło, a zatem należało uznać, że Kolegium dopuściło się zwłoki w rozpoznaniu i załatwieniu sprawy w postępowaniu odwoławczym.

Nie można się przy tym zgodzić z Kolegium, że przeszkodą w załatwianiu sprawy w ustawowym terminie, niezależną od organu mogła być zwłoka spowodowana utrzymującym się wysokim poziomem wpływających spraw. Tego rodzaju okoliczności nie można zakwalifikować jako opóźnień spowodowanych przyczynami niezależnymi od organu, uzasadniających niezałatwienie sprawy w terminie (art. 35 § 5 KPA). Kwestia obsady etatowej i organizacji pracy organu administracji publicznej nie może bowiem rodzić negatywnych skutków dla strony (por. wyrok NSA z dnia 29 grudnia 1999 r., sygn. akt V SAB 147/99, LEX nr 50019).

Co prawda organ dopełnił obowiązku z art. 36 § 1 KPA i wyznaczył dodatkowy termin na załatwienie sprawy (pismo z dnia 20 listopada 2009 r.), nie później niż do dnia 20 lutego 2010 r., jednakże termin wyznaczony przez organ nie mógł przekraczać terminu maksymalnego, o którym mowa w art. 35 § 3 KPA.

Wbrew temu co twierdzi Kolegium, na sposób rozstrzygnięcia przez Sąd niniejszej sprawy nie miały wpływu takie argumenty jak złożoność sprawy, czy przekazanie akt dotyczących nieruchomości [...] przy ul. [...] i [...] Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wraz ze skargą M.K. w innej sprawie. Sąd zauważa, że przepis art. 35 § 3 Kpa nie uzależnia długości terminu na załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym od stopnia skomplikowania sprawy. Organ nie wskazał też na czym polega złożoność tej konkretnej sprawy. Fakt przekazania akt Sądowi również nie stanowi przeszkody w załatwieniu sprawy ponieważ Sąd ma siedzibę w tym samym mieście co organ odwoławczy. Nie ma zatem przeszkód, aby Kolegium poprzez wyznaczonego pracownika dokonało oględzin akt sprawy w Sądzie w zakresie niezbędnym do podjęcia dalszych czynności procesowych lub wydania decyzji bądź wypożyczyło akta sprawy na czas niezbędny do jej załatwienia.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.