Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1063/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2012-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2012r r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na pismo Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu udzielonej bonifikaty przy przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności gruntu postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

K. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na pismo Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu udzielonej bonifikaty przy przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności gruntu, określone przez skarżącą, jako decyzja.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 1270, dalej powoływanej jako "p.p.s.a.").

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Jak wynika z akt sprawy, złożona przez K. K. skarga dotyczy pisma stanowiącego odpowiedź Urzędu Miasta [...] na pismo skarżącej w sprawie zwrotu udzielonej bonifikaty przy przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności gruntu związane z wyodrębnionym lokalem mieszkalnym w nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...].

Przedmiotowe pismo zaskarżone zostało do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zwanej dalej p.p.s.a.), sądy te sprawują kontrolę aktów lub czynności innych, niż decyzje i postanowienia, podejmowane w sprawach indywidualnych, dotyczących uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa i mających charakter publicznoprawny. Między przepisem prawa, określającym uprawnienie lub obowiązek, a aktem lub czynnością dotyczącą tego prawa lub obowiązku musi istnieć ścisły związek.

W sprawie będącej przedmiotem niniejszego postępowania nie została podjęta czynność, ani wydany akt w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Kwestionowanym przez skarżącego pismem, organ udzielił skarżącej odpowiedzi stosownie do argumentów zawartych w piśmie skarżącej. Zwrócić uwagę należy, że subiektywne przekonanie skarżącej o tym, iż kwestionowane pismo stanowi decyzję, nie stanowi o rzeczywistym rodzaju tego pisma.

Zaskarżone pismo nie stanowi rozstrzygnięcia merytorycznego, wobec czego skarga do sądu na nie, nie przysługuje.

W konsekwencji powyższych ustaleń, na podstawie art. 58 §1 pkt 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec, jak w sentencji postanowienia.