Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 2/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4, art. 80
journal: Dz.U. 2004 nr 29 poz 257
law: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym

SENTENCJA

Dnia 20 listopada 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Szymon Widłak Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Marek Sachajko (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Piotrowska - Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2014 roku przy udziale sprawy ze skargi G W na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe w podatku akcyzowym i określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 2013 roku Naczelnik Urzędu Celnego w K, w pkt I stwierdził o solidarnej odpowiedzialności osób trzecich L i G – wspólników rozwiązanej spółki cywilnej x s. c. za zaległości podatkowe spółki z tytułu zobowiązania w podatku akcyzowym oraz odsetek, w pkt II stwierdził powstanie obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym w dniu 21 kwietnia 2008 r. z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki M o nr nadwozia [...], rok prod. 2003, przez powyższą spółkę cywilną oraz określił wysokość podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym ([...] zł) i wysokość należnego podatku akcyzowego ([...] zł).

W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że podatnik po nabyciu wewnątrzwspólnotowym pojazdu nie złożył wymaganej deklaracji uproszczonej i nie uiścił podatku akcyzowego.

W ocenie organu zebrany w sprawie materiał dowodowy (m.in. zdjęć i informacji uzyskanej od dealera) stanowi wystarczającą podstawę do uznania, że należy go klasyfikować do pozycji 8703 Nomenklatury Scalonej (CN). Posiada on wszelkie cechy pojazdu przeznaczonego zasadniczo do przewozu osób. Nadwozie pojazdu jest bowiem jednobryłowe, posiada 5 stałych miejsc z wyposażeniem zabezpieczającym w postaci pasów bezpieczeństwa, posiada elementy wyposażenia wnętrza takie jak samochód osobowy, którego przeznaczeniem jest przewóz osób, posiada czworo drzwi po bokach oraz drzwi do przestrzeni bagażnikowej. Pojazd posiada zintegrowaną przestrzeń do przewozu zarówno osób, jak i bagażu, brak przegrody oddzielającej przestrzeń za tylnymi siedzeniami od przestrzeni do przewozu bagażu. Pomimo zarejestrowania pojazdu za granicą jako samochodu ciężarowego zachował on charakter samochodu osobowego.

Z informacji uzyskanej od producenta oraz na podstawie danych zawartych w systemie EurotaxGlass`s (nr wyceny [....]) wynika, że pojazd w wersji standardowej posiada wyposażenie m. in. 4 poduszki powietrzne, systemy bezpieczeństwa – ABS, automatyczną klimatyzację, tylne oparcia składane i dzielone, elektrycznie regulowane, składane, ogrzewane bocznie lusterka, zamek centralny, wspomaganie układu kierowniczego, skórzane siedzenia, szyby boczne i tylne przyciemniane.

Organ dodał, że zakwalifikowanie do pojazdów ciężarowych w oparciu o przepisy Prawa o ruchu drogowym, nie miało wpływu na klasyfikację taryfową według Nomenklatury Scalonej, stosowanej na potrzeby podatku akcyzowego w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym powyższego samochodu.

Naczelnik Urzędu Celnego w K wskazał ponadto na przepis art. 115 § 1 Ordynacji podatkowej zgodnie z którym wspólnik spółki cywilnej odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie ze spółką i pozostałymi wspólnikami za zaległości podatkowe spółki. Dotyczy to również odpowiedzialności byłego wspólnika za zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie, kiedy był on wspólnikiem (§ 2). Orzeczenie o odpowiedzialności z tytułu zobowiązań podatkowych powstających z mocy prawa (art. 21 § 1 pkt. 1) nie wymaga przy tym uprzedniego wydania decyzji w trybie art. 108 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej.

Obowiązek podatkowy powstał w niniejszej sprawie 21 kwietnia 2008 r. (data sprowadzenia auta), w czasie kiedy funkcjonowała spółka cywilna x s.c., wobec tego były podstawy do orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności jej byłych wspólników.

Podstawa opodatkowania ustalona została przez organ podatkowy z uwzględnieniem dokumentu potwierdzającego zawarcie transakcji przedmiotowego samochodu tj. faktury nr x

W odwołaniu od tej decyzji G W zarzuciła:

– naruszenie art. 107 § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa w zw. z art. 2 pkt 1 i 11, art. 3 ust. 2, art. 4 ust. 1 pkt 5 i ust. 4, art. 6 ust. 1, art. 10 ust. 1 pkt 2 i ust. 5, art. 76, art. 80 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 i ust. 3 pkt 3, art. 81 ust. 1, art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 23 sierpnia 2004 r. o podatku akcyzowym w zw. z art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym przez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że L H i G W jako osoby trzecie ponoszą odpowiedzialność solidarną za zaległości podatkowe spółki z tytułu nabycia spornego pojazdu oraz przyjęcie, że w dniu 21 kwietnia 2008 r. powstał obowiązek podatkowy, podczas gdy ze stanu faktycznego wynika, że zobowiązanie podatkowe w ogóle nie powstało, a w związku z tym L H i G W jako osoby trzecie nie ponoszą odpowiedzialności solidarnej za zaległości podatkowe spółki,

– naruszenie obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie Wyjaśnień do Taryfy Celnej oraz rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej poprzez błędną wykładnię i zastosowanie w niniejszej sprawie,

– naruszenie przepisów załącznika nr 1 do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658 /87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej poprzez błędną jego wykładnię i zastosowanie polegające na błędnym przyjęciu , iż samochód marki M jest pojazdem osobowym.

– naruszenie art. 2 pkt 42 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym poprzez jego niezastosowanie w sprawie,

– naruszenie przepisu art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym poprzez błędne jego zastosowanie,

– naruszenie art. 120, 121, 122 i 187 § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa poprzez zaniechanie podjęcia niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i braku rozpatrzenia całego materiału dowodowego.

W uzasadnieniu odwołania podkreślono, że z faktury zakupu pojazdu, jego zagranicznego dowodu rejestracyjnego, zaświadczenia o badaniu technicznym i karty informacyjnej wynika, że pojazd został zakupiony jako ciężarowy. Ponadto, skarżąca wskazała, że nie zgadza się z uznaniem tego samochodu jako osobowego.

W aspekcie procesowym skarżąca wskazała na zaniechanie podjęcia niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i brak rozpatrzenia całego materiału dowodowego.

Decyzją z dnia [...] 2013 r. Dyrektor Izby Celnej w P utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że istota sporu sprowadza się do oceny prawidłowości zakwalifikowania wprowadzonego na obszar kraju do odpowiedniego kodu Nomenklatury Scalonej. Ponadto, zasadniczym kryterium klasyfikacji pojazdów samochodowych w nomenklaturze CN jest ich przeznaczenie. Szczególnie istotne w tym względzie jest przeznaczenie określonego pojazdu przez producenta, który tworzy konstrukcję danego pojazdu - zgodnie z odpowiednimi przepisami i normami w tym zakresie, odpowiadającą jego przeznaczeniu. Z kolei użytkownicy samochodów, decydując o sposobie korzystania z nich, mogą dokonywać określonych przeróbek wnętrza, dostosowując je w ten sposób do indywidualnych potrzeb co zasadniczo nie zmienia jednak konstrukcyjnego przeznaczenia tych samochodów.

Organ odwoławczy wskazał, że do wykładni zakresu pozycji taryfowych przyczyniają się Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów ("Explanatory Notes"), wydane i uaktualnione przez Światową Organizację Celną w Brukseli (inaczej wyjaśnienia do Taryfy Celnej), które można potraktować jako część opisową do Scalonej Nomenklatury (CN). Do jednolitej interpretacji klasyfikacyjnej przyczyniają się także: Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej (CN) Wspólnot Europejskich, będące efektem pracy Sekcji Nomenklatury Taryfowej i Statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego, przyjmowane przez Komisję Europejską.

Dyrektor Izby Celnej w P stwierdził, że cechy pojazdu i jego wyposażenie jednoznacznie wskazują, że przedmiotowy pojazd powinien zostać sklasyfikowany jako samochód osobowy objęty pozycją CN 8703 przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. Organ odwoławczy uwzględnił dane z Systemu Wyceny Wartości Pojazdów EurotaxGlass’s i uznał , iż pojazd został wyprodukowany jako samochód kombi i tak też powinien być klasyfikowany (pięciodrzwiowy, siedem miejsc siedzących, ABS, airbag – 4 sztuki, alufelgi, klimatyzację automatyczną, zamek centralny itd.).

Organ uznał nadto, że ze względu na wygląd i ogół cech przedmiotowego pojazdu świadczy o zakwalifikowaniu do pozycji CN 8703.

Organ wyjaśnił, że związanie sposobem klasyfikacji przyjętej w Nomenklaturze Scalonej uniemożliwiło uwzględnienie przez organy podatkowe zasad klasyfikacji wyrobu (w sprawie pojazdu) dla innych celów np. rejestracji pojazdu w oparciu o przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym. Stąd zarejestrowanie przedmiotowego pojazdu jako ciężarowego poza granicami Polski, jak i w kraju nie ma żadnego znaczenia dla klasyfikacji pojazdu do odpowiedniego kodu CN. Dane w postaci dowodu rejestracyjnego, homologacje, zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym itd. nie są wiążące przy ustalaniu klasyfikacji taryfowej spornego towaru, gdyż decydujące w tym zakresie są wyłącznie przepisy z zakresu prawa celnego (Taryfa celna, Noty Wyjaśniające i inne uregulowania prawne).

Dyrektor Izby Celnej w P wskazał również, że prawidłowo przyjęto jako datę powstania obowiązku podatkowego dzień 21 kwietnia 2008 r. na podstawie dokumentów potwierdzających wykonanie pierwszej czynności na terenie kraju. Wyjaśnił też, że L H i G W prowadzili działalność w formie spółki cywilnej od 29 grudnia 2007 r. do 1 kwietnia 2011 r. i w związku z tym przesłanka warunkująca przeniesienie odpowiedzialności za zaległość podatkową spółki cywilnej na nich (wspólników spółki cywilnej) została spełniona. Wyjaśniono również sposób określenia podstawy opodatkowania.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu G W zarzuciła:

– naruszenie art. 107 § 1, art. 115 §1, § 2 i § 4 ustawy – Ordynacja podatkowa w zw. z art. 2 pkt 1 i 11, art. 3 ust. 2, art. 4 ust. 1 pkt 5 i ust. 4, art. 6 ust. 1, art. 10 ust. 1 pkt 2 i ust. 5, art. 76, art. 80 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 i ust. 3 pkt 3, art. 81 ust. 1, art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym w zw. z art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym poprzez ich błędną wykładnię i uznanie, że strony jako osoby trzecie ponoszą odpowiedzialność solidarną za zaległości podatkowe spółki z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia spornego pojazdu, podczas gdy ze stanu faktycznego sprawy wynika, że zobowiązanie podatkowe w ogóle nie powstało, a strony jako osoby trzecie nie ponoszą odpowiedzialności solidarnej za zaległości podatkowe,

– naruszenie obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie Wyjaśnień do Taryfy Celnej oraz rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 przez błędną wykładnię i zastosowanie w niniejszej sprawie,

– naruszenie przepisów załącznika nr 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/97 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej poprzez błędne uznanie spornego pojazdu za osobowy,

– naruszenie art. 2 pkt 42 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym poprzez jego niezastosowanie w sprawie,

– naruszenie przepisu art. 100 ust.1 pkt 2 i ust.4 , art.101 ust.2 pkt 2, art.102 ust.1, art.104 ust.1 pkt 2, ust.7, ust.8, ust.9, ust.11, art.105 pkt 1 i art.106 ust.2, ust.3 ustawy o podatku akcyzowym poprzez błędną wykładnię i zastosowanie w sprawie, to jest błędne przyjęcie, że sporny samochód jest pojazdem osobowym oraz zastosowanie ich w odniesieniu do pojazdu ciężarowego,

– naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 120, 121, 122 i 187 §1 ustawy – Ordynacja podatkowa poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, dokonanie niewyczerpujących ustaleń faktycznych w sprawie i błędne ustalenie, że przedmiotowy pojazd jest samochodem osobowym, a także błędne ustalenie daty sprowadzenia samochodu do kraju.

Zdaniem skarżącej wyposażenie samochodu M ustalone m.in. na podstawie Systemu Wyceny Wartości Pojazdów EurotaxGlass’s nie stanowi podstawy do uznania danego samochodu jako osobowego gdyż samochody specjalistyczne, jak i ciągniki siodłowe oraz rolnicze posiadają bogate wyposażenie. Ponadto, organ nie przeprowadził oględzin pojazdu z udziałem osoby posiadającej wiedzę specjalną. Nie przeprowadzono też dowodu z opinii biegłego.

Dyrektor Izby Celnej w P w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumenty zwarte w uzasadnieniu swojej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:

Należy wskazać, iż zakres kognicji sądu administracyjnego, stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) obejmuje kontrolę działalności administracji publicznej i opiera się na kryterium zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Poddana kontroli w niniejszej sprawie decyzja Dyrektora Izby Celnej w P, jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji nie naruszają prawa w sposób powodujący konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego. Dlatego też skarga podlega oddaleniu.

Istota sporu dotyczy tego, czy zakupiony i sprowadzony na terytorium kraju, w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego, samochód M o nr nadwozia [...], rok prod. 2003, jest pojazdem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób czy też przeznaczonym do transportu towarowego. Ma to bowiem wpływ na ocenę zgodności z prawem zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji uznających, że skarżąca jako była wspólniczka spółki cywilnej – x jest zobowiązana do uiszczenia podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego tego pojazdu, który zdaniem organów podatkowych powinien być klasyfikowany do pozycji 8703.

Na wstępie wskazać trzeba, że zgodnie z art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r., Nr 3, poz. 11 ze zm.) jeżeli obowiązek podatkowy w akcyzie odnośnie wyrobów niezharmonizowanych w rozumieniu ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym powstał przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i należna akcyza nie została do tego dnia zapłacona, stosuje się przepisy dotychczasowe. Z mocy powyższego przepisu w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdowały przepisy ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym.

Na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 29, poz. 257 ze zm.) opodatkowaniu akcyzą podlega m.in. nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju. Podatnikami akcyzy od samochodów - zgodnie z art. 80 ust. 2 pkt 2 - są: podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego. Natomiast obowiązek podatkowy w akcyzie od samochodów - stosownie do art. 80 ust. 3 ustawy - powstaje w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego z chwilą nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, nie później jednak niż z chwilą jego rejestracji na terytorium kraju. Zgodnie natomiast z poz. 59 zał. nr 1 do ustawy samochody osobowe to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż te objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi.

Z powyższej regulacji wynika, że opodatkowaniu akcyzą z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego podlegają samochody osobowe niezarejestrowane wcześniej na terytorium kraju, przy czym o uznaniu danego pojazdu za samochód osobowy w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym decyduje jego klasyfikacja taryfowa do pozycji 8703 CN i jego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób. Stosownie do art. 3 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). Prawidłowej klasyfikacji dokonuje się zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Komisji WE nr 1549/06 z dnia 17 października 2006 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady EWG nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. W myśl reguły I ORINS klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów. Natomiast zgodnie z brzmieniem pozycji 8703 obejmuje ona pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż te objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Wynika z tego, że o klasyfikacji samochodu do pozycji 8703 decyduje jego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób.

Wyłącznie na podstawie przepisów Taryfy Celnej wraz z Wyjaśnieniami do niej, nie można udzielić odpowiedzi, jakie względy decydują o tym, że samochód jest przeznaczony zasadniczo do przewozu osób albo jest zasadniczo samochodem towarowym określając przeznaczenie pojazdu na użytek klasyfikacji celnej. W szczególności jest to widoczne przy dokonywaniu klasyfikacji samochodów o podwójnym przeznaczeniu, tj. takich którymi można przewozić zarówno osoby jak i towary. Bez wyczerpującej oceny całego zebranego w sprawie materiału dowodowego nie jest zatem możliwe rozstrzygnięcie o zasadniczym przeznaczeniu pojazdu samochodowego, a co za tym idzie o jego prawidłowej klasyfikacji taryfowej (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GSK 1361/06, baza orzeczeń NSA).

Zasadnicze przeznaczenie pojazdu do przewozu osób bądź towarów ustalane jest przy tym na podstawie ogólnego wyglądu i ogółu cech samochodu (zob. wyrok ETS z dnia 06 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06). Dotyczy to obiektywnych cech samochodu pozwalających na stwierdzenie jego zasadniczego przeznaczenia, a więc głównego, dominującego charakteru. Istotne w tym względzie jest przeznaczenie określonego pojazdu przez producenta, który tworzy konstrukcję danego pojazdu - zgodnie z odpowiednimi przepisami i normami w tym zakresie, odpowiadającą jego przeznaczeniu. Z kolei użytkownicy samochodów, decydując o sposobie korzystania z nich, mogą dokonywać określonych przeróbek wnętrza, dostosowując je w ten sposób do indywidualnych potrzeb użytkowych, co zasadniczo nie zmienia jednak konstrukcyjnego przeznaczenia tych samochodów.

Powyższe wynika również z treści Wyjaśnień do Taryfy Celnej - Not wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów stanowiących załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M. P. Nr 86, poz. 880), które zawierają określone cechy charakteryzujące pojazd, pomocne przy określaniu zasadniczego przeznaczenia samochodów, do których organy prawidłowo odwołały się w celu ustalenia zasadniczego przeznaczenia pojazdu. Noty mają zatem subsydiarnie wskazywać jak należy rozumieć pojęcie samochód osobowy.

Według wskazanych Wyjaśnień w pozycji (8703) określenie "samochody osobowo-towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Klasyfikacja pojazdów mechanicznych objętych niniejszą pozycją (8703) jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów (pozycja 8704). Do tej kategorii pojazdów mechanicznych włączone są te powszechnie znane jako pojazdy "wielozadaniowe" (np. pojazdy typu van, SUV-y (Sports Utility Vehicles), niektóre pojazdy typu pickup).

Odnosząc powyższe do okoliczności rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdził, że organy dokonały w sposób prawidłowy ustaleń świadczących o tym, że główną funkcją nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu marki M jest przewóz osób.

Należy zaznaczyć, że istotny dla ustalenia niniejszej sprawy jest moment powstania obowiązku podatkowego. Jak już wcześniej zostało wskazane na podstawie art. 80 ust. 2 pkt 3 ustawy obowiązek podatkowy w akcyzie od samochodów powstaje - w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego - z chwilą nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, nie później jednak niż z chwilą jego rejestracji na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Wskazać należy, że jeżeli nie można określić tej daty to dniem powstania obowiązku podatkowego jest dzień, w którym organ stwierdził dokonanie czynności podlegającej opodatkowaniu. W rozpoznawanej sprawie organy podatkowe prawidłowo przyjęły, jako moment powstania obowiązku podatkowego, dzień 21 kwietnia 2008 r.; przyjmując tę datę jako datę pierwszej czynności tj. datę uiszczenia opłaty recyklingowej z tytułu sprowadzenia przedmiotowego pojazdu oraz datę sprzedaży przedmiotowego samochodu. Dokumenty te zostały dołączone do akt administracyjnych i stanowiły materiał dowodowy, będący podstawą do wydania decyzji administracyjnych także w zakresie terminu powstania obowiązku podatkowego.

W toku postępowania podatkowego, w tym w szczególności na podstawie informacji uzyskanych od przesdstawiciela firmy M, danych z Systemu Wyceny Wartości Pojazdów EurotaxGlass's, zdjęć pojazdu, belgijskiego dowodu rejestracyjnego ustalono, że przedmiotowy samochód wyprodukowany został w 2003 r. jako samochód osobowy jednobryłowy, o zamkniętym przeszklonym dookoła nadwoziu, czyli w założeniu producenta został przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. Z powołanych przez organ odwoławczy danych zawartych w informatorze rynkowym - EurotaxGlass także wynika, że w wersji standardowej samochód posiada wyposażenie typowe dla samochodu osobowego. Dla standardowej wersji tego samochodu wygenerowana wycena o numerze 13069 potwierdziła, że został on wyprodukowany jako samochód osobowy i tak też powinien być klasyfikowany (posiada m.in. 4 poduszki powietrzne, systemy bezpieczeństwa – ABS, automatyczną klimatyzację, wspomaganie układu kierowniczego). Z informacji uzyskanej od przedstawiciela producenta tj. sp. Z o.o. w W wynika, iż każdy wyprodukowany samochód M opuszcza fabrykę jako pojazd osobowy.

Wbrew zarzutom skargi w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów ustawy - Ordynacja podatkowa. Organy podatkowe uwzględniły całokształt okoliczności sprawy, w tym dokumenty rejestracyjne złożone przez stronę skarżącą. To natomiast, że organy wyprowadziły z zebranych materiałów dowodowych wnioski dotyczące zasadniczego przeznaczenia pojazdu M odmienne od tych, które wskazywała skarżąca, nie stanowi o naruszeniu zasady prawdy obiektywnej ani zasady swobodnej oceny dowodów, a także nie uchybia prawidłowemu przeprowadzeniu całego postępowania (art. 122, art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1, art. 188, , art. 191 i art. 194 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa). Należy wskazać, iż organy administracji publicznej wzywały strony do czynnego uczestnictwa w toku całego postępowania administracyjnego oraz do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Strona tego postępowania – G W pismem z dnia 20 lipca 2011 r. ustosunkowała się ww. wezwań. Ponadto, w trakcie postępowania administracyjnego korzystała z prawa do wnisienia środka zaskarżenia, w którym podnosiła zarzuty naruszenia prawa przez organy administracji publicznej.

Trzeba podkreślić, że organy podatkowe nie kwestionowały zapisów zawartych w przedłożonych przez skarżących dokumentach, w których nabyty w 2008 r. pojazd został określony jako: "samochód ciężarowy". Nie mogło to jednak automatycznie, dla celów podatkowych (akcyza) skutkować przyjęciem, że pojazd ten jest samochodem ciężarowym. Na gruncie klasyfikacji taryfowej kluczowe znaczenie przypisano bowiem przeznaczeniu samochodu do przewozu osób bądź do przewozu towarów, ustalanemu na podstawie całokształtu okoliczności dotyczących konkretnego samochodu. W niniejszej sprawie powyższe dokumenty zostały wzięte pod uwagę przez organy, jednak w świetle pozostałych okoliczności dotyczących cech i ogólnego wyglądu samochodu, zawarte w tych dokumentach zapisy dotyczące określenia pojazdu jako ciężarowy, nie mogły mieć decydującego znaczenia dla klasyfikacji przedmiotowego samochodu na użytek podatku akcyzowego. Skutki podatkowe rodzi klasyfikacja pojazdu do odpowiedniej pozycji CN, a więc także jego rejestracja na terytorium kraju lub poza nim jako samochodu ciężarowego pozostaje bez istotnego znaczenia w sprawie. Również, na co szczególnie kładła nacisk strona skarżąca, nie było potrzeby dokonania ustaleń z jaką homologacją samochód ten opuścił salon sprzedaży.

Podsumowując prawidłowa była zatem klasyfikacja nabytego pojazdu dokonana przez Naczelnika Urzędu Celnego w K i Dyrektora Izby Celnej w P, jako samochodu osobowego, stanowiącego wyrób akcyzowy objęty pozycją CN 8703.

Zasadnie również organy podatkowe stwierdziły solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe wspólników rozwiązanej spółki cywilnej x s. c.. Zgodnie bowiem z przepisem art. 115 § 1 Ordynacji podatkowej wspólnik spółki cywilnej odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie ze spółką i pozostałymi wspólnikami za zaległości podatkowe spółki. Dotyczy to również odpowiedzialności byłego wspólnika za zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie, kiedy był on wspólnikiem (§ 2). Orzeczenie o odpowiedzialności z tytułu zobowiązań podatkowych powstających z mocy prawa (art. 21 § 1 pkt. 1) nie wymaga przy tym uprzedniego wydania decyzji w trybie art. 108 § 2 pkt. 2 Ordynacji podatkowej. Obowiązek podatkowy powstał w dniu 21 kwietnia 2008 r., tj. w czasie kiedy L H i G W prowadzili działalność w formie spółki cywilnej, wobec tego były podstawy do orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłych wspólników za zaległość podatkową spółki cywilnej.

W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają prawa Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.