Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 811/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2006-06-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Marcin Miemiec Sędziowie Sędzia NSA – Mirosława Rozbicka-Ostrowska Sędzia WSA – Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) Protokolant Krzysztof Caliński po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 20 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi S. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty J. w sprawie zatrzymania prawa jazdy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz.1071 ze zm.) stwierdziło, że odwołanie S. S. z dnia [...] r., od decyzji Starosty J. nr [...] z dnia [...]r. w sprawie zatrzymania prawa jazdy, zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia w art. 129 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ wskazał że zgodnie z art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego odwołanie od decyzji wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji.

Pismem z dnia [...] r. S. S. przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. skargę na powyższe postanowienie, domagając się uchylenia w całości zaskarżonego postanowienia oraz decyzji z dnia [...]r. nr [...]. W uzasadnieniu powyższej skargi T. S. stwierdził, że organ II instancji naruszył art. 40 § 1 i art. 43 kodeksu postępowania administracyjnego, ponieważ uznał jego ojca za przedstawiciela czy też pełnomocnika strony i doręczył mu decyzję, co zdaniem strony nastąpiło z naruszeniem spraw, ponieważ nie był on upoważniony do odbioru tej decyzji. Drugim zarzutem wyrażony w skardze było brak pouczenia o tym, że ma on prawa nie odebrać listu zawierającego ww. decyzję, oraz uznanie ojca za domownika, chociaż strona faktycznie na co dzień pracuje w W. i jej okolicach, a mieszka w Z. koło W. Do powyższej skargi strona dołączyła pismo podpisane przez B. S. (ojca skarżącego) stanowiące oświadczenie o tym, że nie wiedział on, co ten list zawiera, nie został pouczony o tym że może tego listu odebrać oraz że nie został pouczony o skutkach prawnych wynikających dla syna z faktu odebrania przez niego listu adresowanego do syna.

W odpowiedzi na powyższą skargę organ wniósł o oddalenie skargi wskazał, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie tutejszego kolegium z dnia [...] r. nr [...] i wniósł o oddalenie skargi. Pismem z dnia [...]r. wniósł o rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym. To samo postanowienie zostało wskazane przez skarżącego w piśmie z dnia [...]r.

Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. działając na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania K. K. od decyzji Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy w N. R. z dnia [...]r. nr [...] w sprawie przyznania zasiłku celowego w wysokości [...] zł, stwierdziło, że odwołanie od powyższej decyzji zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia w art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.

W toku przeprowadzonego postępowania Samorządowe Kolegium Odwoławcze ustaliło, że decyzję organu I instancji strona otrzymała w dniu [...]r. r., co potwierdza zwrotne poświadczenie odbioru, a w związku z powyższym stosownie do art. 129 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, termin do wniesienia odwołania upływał z dniem [...]r. W dniu [...]r. złożone zostało do Starostwa Powiatowego w J. odwołanie od przedmiotowej decyzji. Zdaniem organu nastąpiło to z przekroczeniem czternastodniowego terminu do wniesienia odwołania od powyższej decyzji.

Zdaniem organu przepis art. 134 kpa nakłada na organ odwoławczy obowiązek przed przystąpieniem do merytorycznego rozpatrzenia sprawy, obowiązek rozstrzygnięcia jako zagadnienia wstępnego kwestii dopuszczalności odwołania oraz zachowania terminu do jego wniesienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej u.p.s.a., wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje m. in. skargi na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym ( art. 3 § 2 pkt 2 u.p.s.a.).

Przedmiotem kontroli sądowej jest w niniejszej sprawie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...]r. nr [...] stwierdzające, że odwołanie od decyzji Starosty J. w sprawie zatrzymania prawa jazdy, zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia w art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonego postanowienia stanowią przepisy art. 134 kodeksu postępowania administracyjnego.

Postępowanie administracyjne oparte jest na zasadzie dwuinstancyjności, której treścią jest dopuszczalność dwukrotnego rozpoznania i rozstrzygnięcia tej samej sprawy administracyjnej. Warunkiem skuteczności czynności procesowej – wniesienia odwołania – jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania czego następstwem jest ostateczność decyzji. Organ odwoławczy obowiązany jest zatem w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie. Rozpoznanie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony stanowi rażące naruszenie prawa, oznacza bowiem weryfikację w postępowaniu odwoławczym decyzji ostateczne, która korzysta z ochrony trwałości.

Z pocztowego dowodu potwierdzenia odbioru wynika, że wobec nieobecności skarżącego przesyłka zawierająca powyższą decyzję została wydana B. S. będącemu - jak wynika z niekwestionowanych twierdzeń zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia - ojcem skarżącego, mieszkającemu pod adresem wskazanym przez niego dla korespondencji.

W związku z zarzutem skarżącego, że doręczenie to dokonane zostało do rąk osoby nieupoważnionej, gdyż nie dysponowała ona pisemnym upoważnieniem skarżącego, podnieść należy, że w myśl art. 43 kodeksu postępowania administracyjnego, w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu pisma doręcza się za pokwitowaniem do rąk dorosłego domownika albo sąsiada lub dozorcy domu.

Podjęcie przesyłki adresowanej do strony postępowania przez dorosłego domownika i złożenie podpisu na zwrotnym potwierdzeniu odbioru oznacza podjęcie się przez niego oddania decyzji adresatowi. (wyrok NSA z dnia 24 października 1997 r. sygn. akt I SA/Gd 360/97, LEX nr 44241).

Jest poza sporem, że w postępowaniu administracyjnym w sprawie odwołania od decyzji w Starosty Powiatowego w J. nr [...] z dnia [...]r. o zatrzymaniu prawa jazdy skarżący wskazał dla korespondencji adres - ul. S. [...] w J. i na ten adres wysłana została skarżącemu pocztą decyzja Starosty J. w sprawie zatrzymania prawa jazdy.

Uzasadnia to ocenę, że w niniejszej sprawie doręczenie dokonane w dniu [...] r. do rąk B. S., będącego dorosłym domownikiem w mieszkaniu pod adresem wskazanym dla korespondencji, było skuteczne względem skarżącego.

Oznacza to, że czternastodniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] r. przewidziany w art. 129 § 2 kpa, upłynął w dniu [...] r.

Odwołanie wniesione zostało w dniu [...] r., a więc z uchybieniem terminu przewidzianego dla tej czynności.

W konkluzji stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Z powyższych względów uznając, iż zaskarżone postanowienie, którym orzeczono, że odwołanie od powyższej decyzji zostało wniesione z uchybieniem terminu, nie narusza prawa, sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.