Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 431/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-04-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Brachel - Ziaja po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 9 stycznia 2009 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżąca K.W. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że przedmiotem skargi jest decyzja o stwierdzeniu nieważności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Na podstawie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy wydano decyzję o pozwoleniu na budowę, zgodnie z którą inwestor rozpoczął prowadzenie robót budowlanych. Po stwierdzeniu nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy Prezydent Miasta K. wszczął postępowanie w sprawie wznowienia postępowania zakończonego wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. W ramach tego postępowania postanowieniem z dnia [...] marca 2009 r. Prezydent Miasta K. wstrzymał wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Skarżąca podniosła, że prace budowlane na obecnym etapie robót nie mogą zostać przerwane ze względu na niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody na działce inwestora i na działkach sąsiednich, a także zagrożenie katastrofą budowlaną, bowiem wykonane wykopy w skarpie zagrażają zawaleniem powstałej konstrukcji budynku, a także powodują zmianę stosunków wodnych, co może skutkować utratą oparcia dla nieruchomości sąsiednich.

Wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania może jednak dotyczyć wyłącznie tych zaskarżonych do sądu aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis. W-wa 2005, str. 295).

Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że orzeczenia organów administracji o skutkach wyłącznie procesowych, które nie przyznają stronom praw ani nie nakładają na nie obowiązków, ze swej istoty nie podlegają wykonaniu, a co za tym idzie nie można wstrzymać ich wykonania na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taki właśnie charakter ma zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja, wydana w postępowaniu nadzwyczajnym w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. Tego rodzaju rozstrzygnięcie nie nadaje się do wykonania, bowiem nie wymaga podjęcia jakichkolwiek czynności przez którąkolwiek ze stron postępowania. Warto w tym miejscu przywołać postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005 r. sygn. II SA/Gd 396/05 (LEX nr 220325), w którym stwierdzono, że nie nadaje się do wykonania postanowienie organu administracji o przekazaniu wniosku innemu organowi według właściwości oraz postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2006 r., sygn. I FZ 281/06 (OSP 2007/6/76), gdzie w ten sam sposób oceniono postanowienie organu egzekucyjnego o podjęciu z urzędu zawieszonego postępowania. Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 maja 2008 r. sygn. II OZ 418/08 oddalił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w którym z tych samych powodów odmówiono wstrzymania wykonania decyzji o stwierdzeniu wydania decyzji z naruszeniem prawa, wydanej na skutek wznowienia postępowania.

Objęta rozpatrywanym wnioskiem decyzja, podobnie jak wymienione wyżej rozstrzygnięcia, ma skutek wyłącznie procesowy i nie podlega wykonaniu, a w konsekwencji wykonanie to nie może zostać wstrzymane. Nie ma racji skarżąca twierdząc, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pozwoliłoby na kontynuowanie robót budowlanych, wstrzymanych postanowieniem Prezydenta Miasta K. z dnia [...] marca 2009 r. wydanym w toku postępowania o wznowienie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Nie jest w szczególności możliwe, by "wstrzymanie wykonania" decyzji stwierdzającej nieważność decyzji o warunkach zabudowy spowodowało upadek postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, wydanego w toku postępowania wznowieniowego.

Skoro zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, argumenty wskazane przez skarżącą nie mogą zostać uwzględnione i dlatego podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji postanowienia.