Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 663/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-11-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art.49
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik, , , po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. B. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 24 sierpnia 2011 r. sygn. akt I SA/Bd 903/09 w zakresie pozostawienia pisma bez rozpoznania w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 24 września 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2004 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 24 sierpnia 2011 r., sygn. akt I SA/Bd 903/09, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływana: p.p.s.a.), pozostawił bez rozpoznania pismo Z.B. z dnia 21 lipca 2011 r. zatytułowane "sprzeciw od nierozpatrzonej skargi w dniu 10 lutego 2010 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Bd 903/09".

W zażaleniu z dnia 5 września 2011 r. Skarżący zaskarżył powyższe zarządzenie z dnia 24 sierpnia 2011 r., zarzucając rażące naruszenie jego interesów. Ponadto podkreślił, że pismo z dnia 21 lipca 2011 r. należało traktować jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, który zmierza do likwidacji jawnej niesprawiedliwości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli natomiast strona nie uzupełni lub nie poprawi pisma w terminie, przewodniczący zarządzi pozostawienie tego pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 p.p.s.a).

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w sposób prawidłowy zastosował powyższe przepisy - wezwał stronę do sprecyzowania charakteru procesowego pisma zatytułowanego "sprzeciw od nierozpatrzonej skargi w dniu 10 lutego 2010 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Bd 903/09" (k -51 akt Sądu pierwszej instancji). Sąd pouczył także Skarżącego o skutkach niezastosowania się do wezwania z dnia 4 sierpnia 2011 r. stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu strona wyjaśniła, że jej pismo z dnia 21 lipca 2011r. należy potraktować jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, który zmierza do likwidacji jawnej niesprawiedliwości, jaka ją dotknęła ze strony Urzędu Miejskiego w T. Stwierdziła, że zdaje sobie sprawę z upływu terminów do zaskarżenia wyroku w trybie zwykłym. Następnie powtórzyła argumentację zawartą w uzasadnieniu pisma z dnia 21 lipca 2011 r.

W związku powyższym stwierdzić należy, że prawidłowo na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. pismo Skarżącego z dnia 21 maja 2011 r. zaskarżonym zarządzeniem pozostawiono bez rozpoznania. Nie ulega wątpliwości, że Skarżący nie wyjaśnił Sądowi w piśmie z dnia 16 sierpnia 2011 r. (k- 53 akt Sądu pierwszej instancji) jaki charakter w świetle (cytowanej) ustawy o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma przedłożone przez niego pismo i jakie są jego ewentualne żądania procesowe.

Ponadto podkreślić należy, że wyrok z dnia 10 lutego 2010 r. uprawomocnił się w dniu 13 marca 2010 r. Strona nie złożyła bowiem wniosku o uzasadnienie ww. wyroku, co w konsekwencji spowodowało zablokowanie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, o które mowa w art. 173 § 1 p.p.s.a. Nie wskazał także, że jego pismo należało potraktować jako skargę o wznowienie postępowania, o której mowa w art. 270 i nast. p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 198 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji