Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 654/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 20 ust. 1 ust. pkt 1 i ust. 4, art. 32 ust. 1 pkt 2, art.35 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 i ust. 4
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Sędzia WSA Włodzimierz Kubik (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi W.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta C. nr [...] z dnia [...] r., 2. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta C. w wyniku ponownego rozpatrzenia wniosku W.K. decyzją nr [...] z dnia [...] odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami i garażami oraz budowy zjazdu indywidualnego przewidzianych do realizacji na położonych w C. przy ul. [...] działkach nr [...] (budynek mieszkalny z garażami) oraz nr [...] (zjazd indywidualny). W podstawie prawnej decyzji organ wskazał art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm. – dalej zwanej P.b. ) oraz art. 104 k.p.a.

W uzasadnieniu tej decyzji organ podał, że o wydanie przedmiotowej decyzji inwestor wystąpił wnioskiem z dnia [...] r. (uzupełnionym następnie w dniu [...] r.). W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami w przedłożonym projekcie postanowieniem z dnia [...] r. nałożono na wnioskodawcę obowiązek ich usunięcia do dnia [...] r. Następnie wobec nieuzupełnienia, w wyznaczonym terminie, wszystkich wskazanych w postanowieniu braków projektu decyzją nr [...] z dnia [...] r. Prezydent Miasta C. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Decyzję tę Wojewoda [...] uchylił jednak decyzją z dnia [...] r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Kierując się wskazaniami zawartymi w tej decyzji organ postanowieniem z dnia [...] r. ponownie nałożył na inwestora obowiązek usunięcia szeregu braków przedłożonego projektu. W szczególności wezwał do:

1) uzgodnienia lokalizacji inwestycji z Miejskim Zarządem Dróg i Transportu w C. ( dalej zwanego MZDiT) z uwagi na przebiegającą przez teren inwestycji sieć kanalizacji deszczowej ( kolektor deszczowy Ø 0, 80 m) - zgodnie z wymogami decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. ustalającej warunki zabudowy dla tej inwestycji;

2) rozszerzenia przedłożonego wniosku o wydanie decyzji w sprawie budowy zjazdu indywidualnego z nieruchomości po działce nr [...] ;

3) przedłożenia przewidzianych w art. 20 ust. 4 P.b. oświadczeń sporządzonych i podpisanych przez projektanta i sprawdzającego o specjalności sanitarnej i architektonicznej.;

4) dostarczenie oświadczenia o prawie dysponowania na cele budowlane nieruchomością oznaczoną numerem ewidencyjnym [...] , w związku zabezpieczeniem kanalizacji sanitarnej pod projektowanym budynkiem;

5) uzupełnienia przedłożonego projektu zagospodarowania działki o elementy infrastruktury technicznej wraz z podpisami projektantów branżowych;

6) wyjaśnienia rozbieżności pomiędzy mapą do celów projektowych, a opracowaniem instalacji elektrycznych w zakresie istniejącego kabla energetycznego.

W postanowieniu określono termin wykonania nałożonych obowiązków na dzień [...] r.

Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik inwestora uzupełniła większość braków w dokumentacji wskazanych w postanowieniu. Zgłosiła jednocześnie zastrzeżenia do stanowiska MZDiT w C. , zajętego w piśmie z dnia [...] r. dotyczącego spełnienia wymogu wynikającego w decyzji o warunkach zabudowy, które związane były z przebiegiem przez działkę nr [...] sieci kanalizacji deszczowej administrowanej przez tę jednostkę organizacyjną gminy. Zastrzeżenia inwestora zostały przekazane MZDiT wraz z prośbą organu o ich szczegółową analizę i zajęcie stanowiska w tej sprawie. W piśmie z dnia [...] r. MZDiT podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko nie wyrażając zgody na posadowienie skrajni budynku w odległości proponowanej przez inwestora, która miałaby wynosić [...] m zamiast [...] m wskazanych przez MZDiT.

W tym stanie rzeczy organ uznał, że inwestor nie usunął braku przedłożonego projektu budowlanego wskazanego w pkt 1) postanowienia z dnia [...] r. Uznał bowiem, że pismo MZDiT z dnia [...] r. nie stanowi realizacji wymogu wynikającego z pkt 2a decyzji o warunkach zabudowy. Tym punktem decyzji z dnia [...] r. nałożono na inwestora warunek wyprzedzającego, przed podjęciem prac projektowych, uzgodnienia lokalizacji inwestycji z zarządcą sieci kanalizacji deszczowej.

W związku z tym organ I instancji uznał, że przedłożony projekt budowlany nie jest zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy, a zatem nie spełnia wymogów wynikających z art. 35 ust. 1 P.b. Prezydent Miasta C. jednocześnie stwierdził, że odmowna decyzja nie zamyka inwestorowi drogi do ponownego ubiegania się o decyzję udzielającą pozwolenia na budowę, jednak może to nastąpić dopiero po uzyskaniu przez niego wszystkich niezbędnych dokumentów i uzgodnień.

W odwołaniu od tej decyzji wniesionym przez W.K., zastępowanego przez radcę prawnego E.K. , domagał się on jej uchylenia oraz uchylenia poprzedzającego ją postanowienia i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Odwołujący się zarzucił wydanie decyzji organu I instancji z naruszeniem art. 6, art. 10 § 1, art. 75 § 1 art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 35 ust. 4 P.b. Uzasadniając zarzut naruszenia art. 10 § 1 i art. 6 k.p.a. wskazał, że mimo stwierdzenia zawartego w uzasadnieniu decyzji organ I instancji nie zawiadomił stron postępowania o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych materiałów. W szczególności organ ten nie poinformował inwestora o treści korespondencji wymienionej z MZDiT, a w szczególności o stanowisku zajętym przez MZDiT w piśmie z dnia [...] r.

Wskazując na zarzut naruszenia art. 35 ust. 4 P.b. inwestor zgodził się z organem, że miał obowiązek uzgodnienia projektu budowlanego z administratorem biegnącej przez jego nieruchomość sieci kanalizacji deszczowej. Zarządca tej sieci z uwagi na jej stan techniczny rozważał, jak sam podał, możliwość wymiany rur na przedmiotowym odcinku. Od zamiaru tego jednak odstąpił wobec zbyt wysokiego kosztu takiej inwestycji wynoszącego ok. [...] zł i brak na ten cel środków w budżecie miasta. Wobec tego MZDiT, a w ślad za nim Gmina C.reprezentowana przez jej Prezydenta starają się przerzucić na inwestora odpowiedzialność za stan techniczny i prawidłowe funkcjonowanie kanalizacji. Sugerowane w piśmie MZDiT z dnia [...] . pośrednie rozwiązanie polegające na wybudowaniu wzdłuż kolektora szczelnej ścianki lub pozostawienie w ziemi zabitych grodzic stalowych, także zmierza do przeniesienia na inwestora kosztów zabezpieczenia starego i zużytego kanału deszczowego. Rozwiązaniem takim jest więc zainteresowany Prezydent Miasta C. , który upatruje oszczędności w budżecie miasta w przerzuceniu odpowiedzialności finansowej na stronę postępowania. Odwołujący się dodał, że sprzedając mu przedmiotową nieruchomość gmina zataiła informację, że biegnie przez nią przedmiotowy kolektor deszczowy. W ocenie inwestora uzgodnienie wynikające z decyzji Prezydenta Miasta C. winno polegać na udostępnieniu przez niego MZDiT terenu nieruchomości celem dokonania wymiany rur lub zabicia w ziemi grodzic stalowych.

Wnoszący odwołanie zarzucił także naruszenia art. 75 § 1 k.p.a. w związku z tym, że organ nie wypowiedział się w sprawie przedłożonej opinii rzeczoznawcy, w której stwierdzono, że realizacja planowanej inwestycji nie będzie wywierała negatywnego wpływu na przebiegający przez nieruchomość kolektor deszczowy. Dodał, że jeżeli Prezydent Miasta C. nie podzielał tej oceny technicznej winien w uzasadnieniu przedstawić na tę okoliczność konkretne dowody, a zaniechanie tego obowiązku dowodzi naruszenia art. 107 § 3 k.p.a.

Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] działając w oparciu o przepisy art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 82 ust. 3 P.b. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając to rozstrzygnięcie wskazał, że organ administracji architektoniczno-budowlanej jest związany warunkami określonymi dla danego zamierzenia inwestycyjnego w decyzji o warunkach zabudowy. Nie jest on także uprawniony do jakiejkolwiek modyfikacji warunków określonych w tej decyzji czy też dowolnej ich interpretacji. Przepis art. 35 ust. 1 P.b. nakłada na organ bowiem obowiązek sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z ustaleniami planu miejscowego bądź w razie jego braku z decyzją o warunkach zabudowy. W okolicznościach niniejszej sprawy, biorąc pod uwagę treść pkt 2 a decyzji o warunkach zabudowy ustalonych dla przedmiotowej inwestycji, za zasadne należało zatem uznać stanowisko organu I instancji, że nie doszło do pozytywnego uzgodnienia z zarządcą sieci. Pismo MZDiT z dnia [...] r. nie pozostawia bowiem żadnych wątpliwości w tej kwestii. Kategoryczne brzmienie pkt 2a decyzji o warunkach zabudowy powoduje, że nieuprawniona jest jakakolwiek inna jego interpretacja. Wojewoda na poparcie swojego stanowiska powołał także brzmienie przepisu art. 64 ust. 1 w zw. z art. 55 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W ocenie Wojewody odrębną jest natomiast kwestia przerzucania kosztów wykonania odpowiednich zabezpieczeń na inwestora, czy też uchylania się administratora sieci od wymiany zużytego kolektora. Osobnej ocenie podlegać także powinno zatajenie przez Gminę C. przed nabywcą nieruchomości przebiegu spornego kolektora deszczowego. Wszystkie te kwestie pozostają jednak poza kompetencjami organu administracji architektoniczno-budowlanej.

Zdaniem organu odwoławczego potwierdzenia w aktach sprawy nie znajduje też zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. Organ I instancji informację o możliwości zapoznania się z aktami sprawy do dnia [...] r. zawarł bowiem w postanowieniu z dnia [...] r. W przekonaniu organu stwierdzenie zawarte w uzasadnieniu tego postanowienia dotyczące możliwości wypowiedzenie się przez strony co do zebranych materiałów należało jednak uznać za przedwczesne i niepoprawne z punktu widzenia procedury administracyjnej. Jednak okoliczność ta nie ograniczyła praw strony, o jakich mowa w art. 10 § 1 k.p.a.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach W.K., reprezentowany przez radcę prawnego E.K. , domagał się uchylenia w całości zaskarżonej decyzji oraz zasądzenia kosztów postępowania. Uzasadniając te żądania zarzucił wydanie kwestionowanej decyzji z naruszeniem: zasad ogólnych postępowania administracyjnego wskazanych w art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 10, art. 12 § 1 i § 2 , a także art. 107 § 3 tej ustawy. Ponadto zarzucił także naruszenie przez Wojewodę [...] ego art. 35 ust. 1 i ust. 4 P.b.

W uzasadnieniu skargi powtórzona oraz rozwinięta została argumentacja zawarta w odwołaniu od decyzji organu I instancji. W szczególności skarżący podkreślił że złożył wszystkie dokumenty niezbędne do wydania pozytywnej decyzji o pozwoleniu na budowę, a mimo to organ odmówił udzielenia mu pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego powołując się jedynie na brak uzgodnienia z MZDiT, a stanowisko takie zaakceptował organ II instancji. W ocenie skarżącego uzależnienie wydania żądanej decyzji od spełnienia warunku nie wynikającego z treści art. 35 § 1 P.b. pozbawiło go możliwości uzyskania pozytywnej decyzji pomimo spełniania warunków wynikających z obowiązujących przepisów. Organy przeszły też do porządku w kwestii złożonej przez niego opinii, która w żaden sposób nie potwierdzała słuszności stanowiska zajętego przez MZDiT. Skarżący wskazał też, że organ właściwy w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę, mimo że nie jest uprawniony do ingerowania w treść decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, powinien jednak w postępowaniu wyjaśniającym poddać ustalenia z niej wynikające stosownej ocenie, podobnie jak pozostały materiał dowodowy.

W.K. podniósł również, że Prezydent Miasta C. , jako zainteresowany w sprawie, powinien się wyłączyć z uwagi na ewentualny zarzut braku bezstronności przy rozstrzyganiu sprawy. Kwestii tej także zdaje się nie zauważać organ II instancji.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie do końca z powodów w niej podniesionych. Kontrolując zaskarżoną decyzję Wojewody [...] pod względem jej zgodności z prawem, Sąd nie będąc , stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej zwanej p.p.s.a.), związany wnioskami i zarzutami skargi doszedł bowiem do przekonania, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Kontrolę legalności zaskarżonej decyzji rozpocząć należy od analizy art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane ( t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm. dalej zwanej P.b.). Zgodnie z tym przepisem przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, a także wymaganiami ochrony środowiska (...).Zgodnie z art. 55 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm. – dalej zwanej u.p.z.p.) mającym zastosowanie na mocy art. 64 ust. 1u.p.z,.p. także do decyzji o warunkach zabudowy decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego wiąże organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę. Przepis ten nie pozostawia wątpliwości, że wynikające z niego związanie oznacza nie tylko obowiązek sprawdzenia przez organ administracji architektoniczno-budowlanej zgodności przedstawionego do zatwierdzenia projektu budowlanego z ustaleniami decyzji wydanej w trybie przepisów u.p.z.p., ale także oznacza zakaz postępowania wbrew wszystkim wymogom z niej wynikającym ( por. wyrok NSA z dnia 13 lipca 2012 r. , II OSK 720/11, w: LEX nr 1217448). Dodać należy, że stosownie do art. 20 ust. 1 P.b. także do podstawowych obowiązków projektanta należy opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny z ustaleniami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Obowiązek sprawdzenia rozwiązań zawartych w projekcie budowlanym z ustaleniami planu miejscowego czy decyzji o warunkach zabudowy dotyczy zarówno projektu zagospodarowania działki, jak i projektu architektoniczno-budowlanego. W związku z tym zauważyć zatem trzeba, że orzekające w kontrolowanej sprawie organy nie wskazały, która z części przedłożonego przez skarżącego projektu budowlanego narusza ustalenia decyzji ustalającej warunki zabudowy. Ograniczyły się one bowiem jedynie do stwierdzenia, że projekt ten nie spełnia jednego z warunków wskazanych w decyzji o warunkach zabudowy.

Stosownie do art. 4 ust. 1 u.p.z.p. ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu co do zasady winno następować w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Natomiast stosownie do art. 4 ust. 2 pkt 2 u.p.z.p. w przypadku braku planu miejscowego określenie sposobów zagospodarowania terenu i warunków zabudowy następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy. Podkreślenia w tym miejscu wymaga jednakowoż, że w decyzjach o warunkach zabudowy czy decyzjach ustalających lokalizację inwestycji celu publicznego, w odróżnieniu od ustaleń zawartych w planach miejscowych, nie zamieszcza się co do zasady ustaleń dotyczących materii regulowanej przepisami techniczno-budowlanymi. Zapewnienie zgodności projektu budowlanego z tymi przepisami ustawa Prawo budowlane nałożyła bowiem na projektanta oraz osobę sprawdzającą projekt budowlany ( por. art. 20 ust. 3 i ust. 4 P.b.), a w zakresie zagospodarowania działki także na organ administracji architektoniczno-budowlanej. Przykładowo w związku z tym wskazać przyjdzie na powszechnie akceptowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym zakaz zamieszczania w decyzjach ustalających warunki zabudowy (czy ustalających lokalizację inwestycji celu publicznego) szczegółowych rozwiązań dotyczących miejsca posadowienia na nieruchomości przewidzianych do realizacji obiektów budowlanych. Od tej zasady dopuszcza się wyjątki jedynie w sytuacji, gdy inwestorzy sami określą miejsce usytuowania obiektu i znajdzie się to wyraz w załączniku do decyzji o warunkach zabudowy (lokalizacji celu publicznego) (por. wyrok NSA z dnia 7 czerwca 2011r., II OSK 9 [...] /10, w: LEX nr 992671). Dodać należy, że warunkiem związania takim wskazaniem zamieszczonym w decyzji o warunkach zabudowy czy ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego jest zgodność tego rozwiązania z przepisami techniczno-budowlanymi.

Przenosząc te ustalenia na grunt kontrolowanej sprawy wskazać należy, że orzekające w sprawie organ nie powinny rozumieć dosłownie warunku zamieszczonego w pkt 2a tiret 6 sentencji decyzji Prezydenta Miasta C. nr [...] z dnia [...] r., który nakładał obowiązek uzgodnienia projektu lokalizacji inwestycji z zarządcą sieci kanalizacji deszczowej organy. Warunku tego w szczególności nie można było traktować jako obowiązku uzgodnienia szczegółowego usytuowania na działce projektowanego obiektu z podmiotem niewymienionym przez ustawodawcę w art. 20 ust. 1 pkt 2 czy w art. 32 ust. 1 pkt 2 P. b. Dodać należy, że przepisy techniczno budowlane nie przewidują także obowiązku zachowania strefy ochronne czy pasa technicznego między budynkami a kolektorami deszczowymi. W przepisach ustawy z dnia z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) nie można doszukać się także podstaw do wprowadzanie tego rodzaju stref ochronnych do przepisów planu miejscowego.

Majac na uwadze przeprowadzone rozważania nie należało wykładać literalnie warunku zawartego w pkt 2a tiret 6 decyzji o warunkach zabudowy, a w szczególności rozumieć go jw. Kategoriach obowiązku uzgodnienia lokalizacji projektowanego obiektu budowlanego względem przedmiotowego kolektora deszczowego. W ocenie Sądu warunek ten należało bowiem, rozumieć jako obowiązek uzyskania od administratora sieci informacji o położeniu przedmiotowego kolektora oraz o jego stanie technicznym. W oparciu o te informacje projektanci winni następnie sporządzić projekt zagospodarowania działki uwzględnieniajacy przebieg przedmiotowego kolektora przez przewidzianą do zabudowy nieruchomość.

Orzekające w sprawie organy winny tym samym samodzielnie zbadać czy przedłożony przez inwestora projekt zagospodarowania działki wraz z dołączoną do niego ekspertyzą dotyczącą sytuowania projektowanych obiektów budowlanych względem przedmiotowego kolektora deszczowego pod kątem spełniania warunku wynikającego z decyzji o warunkach zabudowy. Dodać należy, że do projektu budowlanego dołączone zostały oświadczenia złożone przez projektanta i sprawdzającego, o jakich mowa w art. 20 ust. 4 P. b. , a opinia przedłożona przez inwestora została sporządzona przez dwóch projektantów posiadających stosowne uprawnienia oraz sprawdzona przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń.

Analizując spełnianie przez przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany omawianego warunku zawartego w decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu organy nie powinny tracić wreszcie z oczu, że ustawodawca właśnie na organ administracji architektoniczno-budowlanej nałożył obowiązek zbadania zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Organy te nie mogą tym samym uzasadniać odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego spełniającego wymogi wynikające z art. 35 ust. 1 pkt 2 – 4 P.b. brakiem spełniania warunku nie przewidzianego w przepisach prawa budowlanego oraz innych przepisach prawa. Zasłanianie się brakiem uzgodnienia projektu budowlanego z podmiotem wskazanym w decyzji o warunkach zabudowy, który nie został wymieniony ani w art. 53 ust. 4 u.p.z.p., ani w art. 32 ust. 1 pkt 2 P.b. narusza bowiem przepis art. 35 ust. 4 P.b. Zgodzić należy się w tym miejscu z poglądem zawartym w wyroku WSA w Gorzowie z dnia 4 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Go 902/09 w: Lex Nr 60 [...] 31, że związane organu decyzją o warunkach zabudowy nie może rozciągać się na kwestie, które w tej decyzji zostały ustalone, ale które pozostają poza przedmiotowym zakresem jej rozstrzygnięcia i poza zakresem kompetencji organu wydającego tę decyzję.

Wskazania co do ponownego rozpatrzenia sprawy wynikają wprost z rozważań zawartych w niniejszym wyroku. Ponownie rozpatrując sprawę organ I instancji zastosuje się zatem wskazanego przez Sąd rozumienia warunku zawartego w decyzji Prezydenta Miasta C. nr [...] z dnia [...] r. dotyczącego uzgodnienia z zarządcą sieci kanalizacji deszczowej. W przypadku zaś zgodności przedłożonego projektu z pozostałymi wymogami tej decyzji oraz z przepisami art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 P.b. organ ten winien zatwierdzić przedłożony przez skarżącego projekt budowlany oraz udzielić mu pozwolenia na budowę.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c oraz art. 152 p.p.s.a. orzeczono jak w punkcie 1 sentencji. Rozstrzygnięcie w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania obejmujących: wpis od skargi, wynagrodzenie pełnomocnika oraz opłatę skarbową od udzielonego pełnomocnictwa Sąd oparł na przepisach art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).