Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SAB/Wa 100/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
659
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku/odwołania w terminie ...od otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska – Gwiazda, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędzia WSA Justyna Mazur (sprawozdawca), Protokolant Specjalista Ilona Obara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2015 r. w Radomiu sprawy ze skargi P. M. - wspólnika Spółki cywilnej [...]z siedzibą w [...] na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...]w sprawie przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2009. 1) zobowiązuje Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...]do rozpoznania wniosku Spółki Cywilnej [...]z siedzibą w [...] z dnia [...] maja 2009 r. w sprawie przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2009 w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi; 2) stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3) wymierza Kierownikowi Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] grzywnę w wysokości [...] ([...]) złotych; 4) zasądza od Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...]na rzecz skarżącego P. M. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. P.M. wspólnik spółki cywilnej [...] (dalej także: "skarżący") złożył skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] (dalej także: "Kierownik BP ARiMR", "organ") w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2009 rok, wnosząc jednocześnie o nałożenie na organ grzywny.

W uzasadnieniu skargi podniósł, iż wyczerpał drogę administracyjną, składając do organu nadrzędnego zażalenie w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.; dalej: "k.p.a."), które zostało uznane za nieuzasadnione. W ocenie skarżącego organ od dnia [...] września 2014 r. do dnia złożenia w dniu [...] marca 2015 r. zażalenia pozostawał

w stanie permanentnej bezczynności i przewlekłości prowadzonego postępowania. Czynność z dnia [...]kwietnia 2015 r., polegająca na wezwaniu wskazania wspólników spółki miała charakter pozorny, zaś pozostałe czynności podejmowane po złożeniu zażalenia urągają zasadzie szybkości postępowania.

W odpowiedzi na skargę Kierownik BP ARiMR wniósł o oddalenie skargi.

W jej uzasadnieniu szczegółowo przedstawił przebieg postępowania w sprawie. Powołując się na poglądy prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych

(w tym wyrok WSA w Krakowie z dnia 19 lutego 2013 r. sygn. akt II SAB/Kr 193/12 oraz wyrok WSA w Łodzi z dnia 7 marca 2012 r., sygn. akt: II SAB/Łd 2/12 ), wyjaśnił sposób rozumienia pojęć bezczynności i przewlekłości. Podniósł, iż przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zaistnieje wówczas, gdy będzie mu można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia. Nie sposób przypisać organowi przewlekłego prowadzenia postępowania w sytuacji, gdy podejmuje on wszelkie możliwie,

a konieczne dla zakończenia postępowania działania, które jednakże z przyczyn niezależnych od organu nie przynoszą oczekiwanego skutku w postaci zakończenia postępowania administracyjnego. Rozsądny termin postępowania musi zostać określony w świetle wszystkich okoliczności danej sprawy oraz w oparciu o kryteria złożoności sprawy, postępowania samego skarżącego i właściwych organów, znaczenia przedmiotu postępowania dla skarżącego.

Organ podniósł, że prowadził skomplikowaną analizę dotyczącą ustalenia czy

w niniejszej sprawie nie doszło do stworzenia tzw. sztucznych warunków przez wnioskodawcę, o których mowa w przepisach prawa wspólnotowego, zgodnie z którymi nie dokonuje się żadnych płatności na rzecz beneficjentów, w odniesieniu do których stwierdzono, że sztucznie stworzyli warunki wymagane do otrzymania takich płatności, aby uzyskać korzyści sprzeczne z celami danego systemu wsparcia. Szczególnie skomplikowany charakter sprawy administracyjnej może być uzasadniony ze względu na złożony stan faktyczny sprawy, wymagający przeprowadzenia starannego

i wnikliwego postępowania wyjaśniającego, jak i ze względu na niejasny stan prawny, wymagający starannej wykładni przepisów prawa lub też z uwagi na precedensowy charakter rozstrzygnięcia. Zauważył także, że postępowanie prowadzone w niniejszej sprawie jest tylko jednym z bardzo wielu postępowań prowadzonych w tym samym czasie. Wynika to ze specyfiki pracy organu, tzn. organ prowadzi jednocześnie wiele podobnych postępowań, w których strony również wnoszą o przesłuchania wielu świadków. Podkreślenia przy tym wymaga, iż reprezentantem stron tych postępowań lub stroną jest ta sama osoba – P. M.. Strony lub reprezentant stron

(w osobie P. M.) wszystkich postępowań korzystając z przysługujących im praw dotyczących uczestnictwa w przesłuchaniach, chcą z nich korzystać, przy czym ma to być osobiste uczestnictwo P. M., a nie innej wyznaczonej przez strony postępowań osoby do ich reprezentacji na przesłuchaniach. Wskazał także, iż obecnie organ wyznaczył przesłuchania w zaledwie dziewiętnastu prowadzonych postępowaniach (z dziesiątek innych, koniecznych do przeprowadzenia przesłuchań

w postępowaniach), w których jako reprezentant ich stron występuje P. M., przy czym terminy ich wyznaczenia zaczynają się od lutego 2015 r. do połowy lipca 2015 r. Przesłuchania świadków wskazanych przez strony w innych postępowaniach muszą zostać wyznaczone po tej dacie.

Skarga została wywiedziona na tle następującego stanu faktycznego:

W dniu [...]maja 2009 r. do Biura Powiatowego ARiMR w [...]wpłynął wniosek o przyznanie płatności na rok 2009 spółki cywilnej [...]. We wniosku strona postępowania ubiegała się o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2009 rok.

Organ decyzją z dnia [...]grudnia 2009 r. umorzył postępowanie z uwagi na brak podmiotowości po stronie spółki cywilnej, którą organ odwoławczy decyzją z dnia

[...]maja 2010 r. utrzymał w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 listopada 2010 r. w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 573/10 uchylił decyzje organów obu instancji, a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie sygn. akt II GSK 770/11 oddalił skargę kasacyjną Dyrektora [...]Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] (organu odwoławczego). Wskazane rozstrzygnięcia wpłynęły do Kierownika BP ARiMR [...]marca 2013 r., który zgodnie z wytycznymi Sądów, uznał skarżącego jako producenta rolnego, a następnie podjął czynności kontrolne w zakresie spełnienia przez wnioskodawcę warunków do otrzymania wnioskowanej płatności.

W dniu [...]marca 2013 r. skarżący został wezwany do złożenia wyjaśnień w zakresie przedstawienia dokumentów potwierdzających posiadanie przez stronę postępowania gospodarstwa rolnego. W związku ze złożeniem w dniu [...]kwietnia 2013 r. przez skarżącego do Biura Powiatowego w [...], zmiany do wniosku o wpis do Ewidencji Producentów, w którym informuje o zmianie miejsca siedziby spółki na województwo [...], powiat [...], Gmina [...], organ odesłał akta sprawy zgodnie z właściwością Kierownikowi Biura dla Powiatu [...]z/s w [...]. Zawiadomieniem z dnia [...]stycznia 2014 r. Kierownik Biura dla Powiatu [...]przekazał sprawę zgodnie z właściwością Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR w [...]w związku z kolejną zmianą siedziby podmiotu na powiat [...]. Pismem nr [...]z dnia [...]lutego 2014 r. Kierownik

BP ARiMR zawiadomił skarżącego – reprezentującego [...] s.c.

w [...]o zakończeniu postępowania i możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym. Skarżący skorzystał z przysługującego mu prawa w dniu [...]marca 2014 r., zaś w dniu [...]kwietnia 2014 r. złożył zastrzeżenia do przeprowadzonego postępowania, dodatkowo załączając dokumenty mające potwierdzić posiadanie gospodarstwa rolnego przez wnioskodawcę.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Kierownik BP ARiMR na mocy decyzji z dnia [...]czerwca 2014 r. odmówił przyznania płatności ONW na rok 2009 ze względu na niespełnienie warunków określonych w § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa

i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U.

z 2009 r., nr 40, poz. 329 ze zm.), w związku ze stworzeniem przez producenta sztucznych warunków do uzyskania płatności. W dniu [...]września 2014 r. Dyrektor ARiMR decyzją o nr [...]uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Powyższa decyzja wpłynęła do Kierownika BP ARiMR w dniu [...]września 2014 r.

W dniu [...]kwietnia 2015 r. Kierownik BP ARiMR wystosował wezwanie do skarżącego o wskazanie wszystkich wspólników podmiotu [...]s.c. na przestrzeni lat 2008-2015 z podaniem daty dotyczącej każdej zmiany wspólników tego podmiotu. Skarżący pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. odpowiedział na ww. wezwanie.

Kierownik BP ARiMR pismem z dnia [...]maja 2015 r. zawiadomił wnioskodawcę o terminie i miejscu przesłuchania w charakterze świadków W. K., R. T., M. P., M. P. i D. M. oraz wezwaniami z tej samej daty wezwał powyższe osoby do osobistego stawiennictwa w charakterze świadków na przesłuchanie wyznaczone w podanych w wezwaniach terminach na okoliczność ustalenia prowadzenia przez [...] s.c. samodzielnego gospodarstwa rolnego. Jednocześnie organ poinformował wnioskodawcę o przedłużeniu postępowania administracyjnego ze względu na prowadzone postępowanie wyjaśniające w sprawie. Jako termin załatwienia sprawy wskazano dzień [...]lipca 2015 r.

Pismem z dnia [...]marca 2015 r. skarżący złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2009 oraz na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, w trybie art. 37 k.p.a., które zostało uznane przez Dyrektora ARiMR za niezasadne postanowieniem [...] z dnia [...] czerwca 2015 r.

Podczas rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku w niniejszej sprawie, pełnomocnik skarżącego oświadczył, iż nie zapadła żadna decyzja w sprawie, nie ma wiedzy do kiedy zostało przedłużone postępowanie administracyjne. Precyzując wniosek skargi, wniósł o zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku w terminie 60 dni, wymierzenie organowi grzywny, stwierdzenie przewlekłego prowadzenia postępowania z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") - sprawowana przez sądy administracyjne kontrola administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. Wskazany wyżej przepis ma zastosowanie w niniejszej sprawie w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), to jest przed 15 sierpnia 2015 r., z uwagi na treść art. 2 w zw. z art. 1 pkt 1 tej ustawy.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest sprawność prowadzenia przez organ postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku złożonego w dniu [...] maja 2009 r. w sprawie przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2009 rok.

Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż skarżący wnosząc w trybie art. 37

§ 1 k.p.a. zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania otworzył sobie drogę do sądowej kontroli prowadzonego postępowania administracyjnego w przedmiocie przyznania dochodzonej płatności.

Oznacza to, że wymóg formalny, o jakim mowa w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. w postaci złożenia zażalenia z art. 37 § 1 k.p.a. w odniesieniu do skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie wszczętej wnioskiem z dnia 14 maja 2009 r. został przez stronę skarżącą spełniony.

W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, warunkiem formalnym jej dopuszczalności jest poprzedzenie jej wniesienia do sądu administracyjnego, złożeniem zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. Nie ma przy tym znaczenia to, czy zażalenie takie zostało rozpatrzone oraz stanowisko jakie zajął

w sprawie organ wyższego stopnia (por. wyrok WSA w Opolu z dnia 22 grudnia 2014 r. sygn. akt II SAB/Op 38/14 dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji

o sprawach na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl.). Bez znaczenia zatem dla niniejszego postępowania pozostaje stanowisko Dyrektora [...]Oddziału Regionalnego ARiMR w [...]. Już bowiem samo złożenie ww. zażalenia otworzyło skarżącemu możliwość wniesienia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Moderacji Rolnictwa w [...]do sądu administracyjnego.

Pojęcie przewlekłego prowadzenia postępowania nie zostało zdefiniowane

w ustawie. W doktrynie przyjmuje się, że jest to postępowanie prowadzone w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, wyd. 5, Warszawa 2012 r., str. 44).

W postępowaniu w przedmiocie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania przepisy postępowania administracyjnego stosuje się

w takim zakresie, w jakim postępowanie nie zostało uregulowane w przepisach ustawy z dnia 7 marca 2007 roku o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. nr 64, poz. 427 ze zm.). Zgodnie z art. 21 ust. 1 tej ustawy z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego.

Zgodnie z § 5 ust. 6 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania ,,Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich

i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)’’ objętego programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 (Dz.U. z 2009 r, nr 40, poz. 329 ze zm.; dalej: "rozporządzenie") o każdym niezałatwieniu sprawy dotyczącej przyznania płatności ONW do dnia 1 marca roku następującego po roku, w którym został złożony wniosek, Agencja zawiadamia rolnika, podając przyczyny zwłoki

i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Tak więc organy mają czas na załatwienie wniosków o dopłaty do 1 marca roku następnego.

Zdaniem Sądu, wbrew twierdzeniom organu Kierownik BP ARiMR przewlekle prowadził kontrolowane postępowanie. Zauważyć bowiem wypada, że po otrzymaniu

w dniu [...]września 2014 r. decyzji Dyrektora ARiMR z dnia [...]września 2014 r. nr [...]do dnia [...]kwietnia 2015 r. nie zostały podjęte żadne czynności

w sprawie prowadzące do wydania stosownej decyzji rozstrzygającej wniosek spółki

o przyznanie płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich

i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2009 rok. Organ nie wykazał przy tym, że w toku ponownie prowadzonego postępowania wystąpiły przesłanki uniemożliwiające rozstrzygnięcie sprawy z powyższego wniosku w terminie przewidzianym w przepisach art. 35 § 1 oraz 3 k.p.a. lub w innym rozsądnym terminie. Po udzieleniu przez skarżącego odpowiedzi na pismo z dnia [...] kwietnia 2015 r., kwestionującej zasadność tego żądania, kolejną czynnością organu zmierzającą do zakończenia postępowania było wyznaczenie pismem z dnia 22 maja 2015 r. terminu przesłuchania świadków na dzień od [...] do [...] lipca 2015 r. Jednocześnie organ zawiadomił stronę o przewidywanym terminie załatwienia sprawy do dnia [...] lipca 2015 r., wskazując na wielowątkowy i skomplikowany charakter sprawy. Okoliczności wskazywane w piśmie z dnia [...] kwietnia 2015 r. i będące przedmiotem ustaleń zeznaniami świadków nie pozostają we wzajemnej kolizji i przyczyny odstępu czasu pomiędzy tym pismem, a wyznaczeniem terminu przesłuchania świadków nie zostały

w żaden sposób wyjaśnione. Okres od [...] września 2014 r. do [...] kwietnia 2015 r. obejmuje okres ponad 6 miesięcy, zaś do dnia [...] maja 2015 r. ponad 7 miesięcy. Zauważyć należy, że ustanowiona w art. 36 k.p.a., jak również w ww. rozporządzeniu możliwość przedłużania terminu załatwienia sprawy ma charakter wyjątkowy i nie powinna być przez organy nadużywana, także w sytuacji, gdy sprawa jest skomplikowana, a organ napotyka w doprowadzeniu do wydana rozstrzygnięcia na trudności. Szczególnie bowiem w sprawie o skomplikowanym charakterze konieczna jest wzmożona aktywność organu. Zgodnie z art. 12 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia.

Zarówno z akt sprawy, jak i z oświadczenia pełnomocnika skarżącego wynika, iż postępowanie wszczęte wnioskiem [...]spółki cywilnej w [...]

z dnia [...]maja 2009 r. nie zostało dotychczas zakończone.

Wobec stwierdzenia przewlekłości prowadzonego postępowania, należy dokonać oceny czy przewlekłość miała charakter rażący. Należy tym samym stwierdzić, że rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym ewidentnie naruszono treść obowiązku wynikającego z przepisu prawa.

Kwalifikacja naruszenia jako rażące musi posiadać pewne dodatkowe cechy

w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. Do uznania jako rażące nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, także terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi być znaczne

i niezaprzeczalne. Przewlekłe prowadzenie postępowania musi charakteryzować się podejmowaniem kolejnych czynności z przekroczeniem terminów i musi być pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia.

Powracając na grunt zawisłej sprawy powtórzyć należy, iż po otrzymaniu [...]września 2014 r. decyzji Dyrektora ARiMR z dnia [...]września 2014 r. nr [...]do dnia [...]kwietnia 2015 r. organ nie podjął żadnych czynności w sprawie prowadzących do wydania stosownej decyzji rozstrzygającej wniosek spółki o przyznanie płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2009 rok. Organ nie wykazał prowadzenia postępowania, dokonywania niezbędnych czynności do wydania rozstrzygnięcia. Powyższe w ocenie Sądu pozwala uznać, że istnieje podstawa do uznania, iż przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w punkcie 1 i 2 sentencji wyroku. Przyjmując za podstawę rozstrzygnięcia art. 149 § 2 p.p.s.a., w tych okolicznościach Sąd w punkcie 3 wyroku wymierzył organowi grzywnę w wysokości [...] zł.

O kosztach postępowania Sąd orzekł biorąc za podstawę art. 200, art. 205 § 1, art. 209 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461 j.t. ze zm.). Wobec zwolnienia skarżącego od wpisu sądowego wskazana w punkcie 4 wyroku kwota obejmuje kwotę [...] zł wynagrodzenia pełnomocnika oraz kwotę [...] zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.