Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 130/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2022-10-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S.WSA Jarosław Szaro, Sędzia WSA Grzegorz Panek, Sędzia WSA Piotr Popek /spr./, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 października 2022 r. sprawy ze skargi H.N. na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zwrócić skarżącej H.N. uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100,00 zł (sto złotych).


UZASADNIENIE

H. N. (dalej: skarżąca) wniosła do tut. Sądu skargę na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga została wniesiona w formie dokumentu elektronicznego opatrzonego podpisem zaufanym przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu zlokalizowaną na elektronicznej platformie usług administracji publicznej (ePUAP).

W dniu 19 września 2022 r. skarżąca przesłała na adres poczty elektronicznej tut. Sądu wiadomość e-mail, w której poinformowała, że w dniu 16 września 2022 r. usunęła swoje konto ePUAP i unieważniła podpis zaufany. Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że wycofuje wszystkie skargi z sądów administracyjnych i wnosi o zwrot uiszczonych wpisów sądowych od skarg na podany w wiadomości numer rachunku bankowego. Wiadomość została wysłana z adresu e-mail, który skarżąca wykorzystywała we wcześniejszej korespondencji z organem i sądem.

W dniu 21 września 2022 r. skarżąca przesłała na adres poczty elektronicznej tut. Sądu kolejną wiadomość e-mail, w której ponownie poinformowała, że w dniu 16 września 2022 r. usunęła swoje konto ePUAP i unieważniła podpis zaufany. Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że z uwagi na swój stan zdrowia i konieczność zgromadzenia środków na operację i dalsze leczenie, wycofuje wszystkie skargi

z sądów administracyjnych i wnosi o zwrot uiszczonych wpisów sądowych od skarg

w jak najkrótszym czasie na podany w wiadomości numer rachunku bankowego. Wiadomość również została wysłana z adresu e-mail, który skarżąca wykorzystywała we wcześniejszej korespondencji z organem i sądem. Jako załącznik do wiadomości skarżąca załączyła wygenerowane elektronicznie potwierdzenie transakcji (uiszczenia wpisu sądowego od skargi), zawierające numer rachunku bankowego skarżącej oraz jej adres.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 – dalej: P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.- sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że skarżąca złożyła oświadczenie

o cofnięciu skargi. Sąd dostrzega, że forma tego oświadczenia nie spełnia ogólnych wymogów technicznoprocesowych przewidzianych dla pism procesowych kierowanych do sądów drogą elektroniczną. Zgodnie bowiem z art. 46 § 2a P.p.s.a.

w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ono m.in. zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Przepis art. 12b § 1 P.p.s.a. potwierdza, że określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a tej ustawy.

W przypadku pism z dnia 19 września i 21 września 2022 r. skarżąca definitywnie rezygnując z formy elektronicznej komunikacji z Sądem wskazała, że oczekuje natychmiastowego zakończenia postępowania bez merytorycznego rozpoznania sprawy, podnosząc interes w szybkim uzyskaniu zwrotu uiszczonych wpisów. Nie ma przy tym wątpliwości, że tak wyrażona stanowczo wola pochodzi od skarżącej, która wysłała swoje żądanie z adresu elektronicznego, z którego nadawano pisma wnoszone w formie dokumentu elektronicznego w niniejszej sprawie (w tym skargę). Sąd zauważa również, że ustawa P.p.s.a. dopuszcza w ograniczonym zakresie możliwość wnoszenia pism w innej formie niż forma dokumentu elektronicznego. Jakkolwiek przepis art. 46 § 2c P.p.s.a. ogranicza tego rodzaju formę jedynie do pism zawierających żądanie doręczania dalszych pism sądu za pomocą środków komunikacji elektronicznej, to jednak uzasadnione jest w przedmiotowej sprawie zastosowanie hipotezy tego przepisu także do sytuacji, w której strona skarżąca oświadcza, że rezygnuje z dalszej komunikacji z sądem w związku z wolą cofnięcia skargi i formalnego zakończenia postępowania. Takie podejście pozwala na uznanie, że złożone w innej formie niż forma dokumentu elektronicznego pismo zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi jest skuteczne procesowo.

Wobec powyższego, mając na uwadze prymat zasady dyspozycyjności umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych oraz przedstawione przez skarżącą motywy cofnięcia skargi (konieczność szybkiego zebrania środków na operację i leczenie), Sąd uznał, że braki formalne pisma (brak podpisu elektronicznego, zaufanego albo osobistego) nie mogą stać na przeszkodzie uwzględnieniu żądania. Sąd zauważa, że skarżąca jednoznacznie oświadczyła, że nie będzie odbierać pism drogą elektroniczną, zaś z uwagi na adres zamieszkania skarżącej poza granicami kraju, kierowanie pism drogą pocztową uniemożliwiłoby uczynienie zadość żądaniu strony o szybki zwrot uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

Mając na względzie powyższe przesłanki, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1

w zw. z art. 60 P.p.s.a. orzeczono jak w pkt I postanowienia. Sąd nie stwierdził bowiem wystąpienia negatywnych przesłanek, które przemawiałyby za koniecznością uznania oświadczenia o cofnięciu skargi za niedopuszczalne.

O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. (pkt II postanowienia).