Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 339/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1, art. 100 ust. 1 pkt 2, ust.4, art. 121 [par. 1, art. 122, art. 124, art. 187 par. 1, art. 191
journal: Dz.U. 2009 nr 3 poz 11
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 152, art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 27 września 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska Sędziowie NSA Tadeusz M. Geremek WSA Walentyna Długaszewska ( spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Piotrowska - Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2012 roku przy udziale sprawy ze skargi T. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 19 grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 24 października 2011r., nr [...], II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego kwotę [...],- zł ([...] złote) tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia 24 października 2011 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 207, art. 2 § 1 pkt 1, art. 21 § 1 pkt 1 i § 3, art. 47 § 3, art. 53 § 1, § 3 i § 4, art. 54, art. 55 § 1 i art. 150 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), art. 2 ust.1 pkt 9, art. 3, art. 6, art. 21 ust. 5,, art. 100 ust. 1 pkt 2 ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1,, art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 2 , 8 ,9 , 11, 12 oraz art. 105 ust.2, art. 106 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.) oraz § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825 ze zm.) stwierdził wobec T. D. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Firma "T." w K. powstanie obowiązku podatkowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki [...] o nr nadwozia [...], rok produkcji 2005 i określił wysokość podatku akcyzowego w kwocie [...] zł., przyjmując za podstawę opodatkowania kwotę [...] zł. i stawkę 18,6 %.

Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 19 grudnia 2011 r., nr [...], wydaną na podstawie 207, art. 233 § 1 pkt 1, ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), w zw. z art. 2 ust.1 pkt 9, art. 3 ust. 1, art. 100 ust. 1 pkt 2 ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1,, art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 111 pkt 2, art. 105 pkt 1, art. 106 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.) po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez T. D., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, podzielając ustalenia faktyczne i ocenę prawną organu I instancji.

Jak wynika z ustaleń dokonanych przez organy, w dniu 17 maja 2010 r. do Naczelnika Urzędu Celnego wpłynęło pismo z Wydziału Zarządzania Ryzykiem Izby Celnej wraz z dokumentami dotyczącymi sprzedaży samochodu marki [...] o nr nadwozia [...]. W dniu 19 maja 2010 r. Naczelnik Urzędu Celnego wystąpił do Wydziału Komunikacji Starostwa Powiatowego o udostępnienie dokumentów załączonych do wniosku o rejestrację ww. pojazdu. Z otrzymanych dokumentów wynikało, że T. D. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Firma "T." w K. dokonał nabycia wewnątrzwspólnotowego ww. samochodu (faktura nr [...] z dnia 14.11.2008 r. oświadczenie wprowadzającego pojazd na terytorium kraju).

W wyniku podjętych czynności sprawdzających, ustalono, że z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego ww. samochodu nie złożono wymaganej deklaracji oraz nie zapłacono należnej akcyzy. W dniach 21 czerwca 2010 r., 22 października 2010 r. oraz 20 stycznia 2011 r. i 17 maja 2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego zwrócił się do przedstawiciela N. N. S.[...] o udzielenie informacji na temat rodzaju samochodu oraz rozstawu osi i długości części załadunkowej ww. pojazdu. W dniu 29 czerwca 2011 r. Centrum Obsługi Klienta N. w Polsce poinformowało, że z danych potwierdzonych przez Dział Homologacji [...] wynika, że ww. samochód zaliczony został do kategorii N1, z rozstawem osi 2950mm i wewnętrzną długością podłogi 1395 mm. Pismami z dnia 9 listopada 2010 r. i 5 lipca 2011 r. wezwano obecnego właściciela ww. pojazdu do przedstawienia zdjęć oraz podania wymiarów rozstawu osi oraz skrzyni ładunkowej. W odpowiedzi z dnia 20 lipca 2011r. obecny właściciel pojazdu przesłał zdjęcia pojazdu oraz wskazał, że długość skrzyni ładunkowej wynosi 1400 mm, rozstaw osi 2940 mm.

Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wyżej opisanego samochodu, od którego nie zapłacono należnej akcyzy.

Jak ustalono w toku postępowania, posługując się wyceną EurotaxGlass’s nr [...] samochód tej samej marki i modelu, charakteryzujący się identycznymi parametrami technicznymi wyróżnia się przedłużoną czterodrzwiowa przeszkloną kabiną, w której znajduje się 5 miejsc do siedzenia włącznie z kierowcą. Wyposażony jest w silnik wysokoprężny o pojemności skokowej 2488cm³. Za kabiną pasażerską znajduje się otwarta skrzynia ładunkowa z uchylną tylną burtą. Pojazd wyposażony jest w swej wersji standardowej w ABS, airbag kierowcy i pasażera, el. podnoszone szyby (przód i tył), immobilizer, instalację radiową z 4 głośnikami, skórzaną kierownicę i drążek biegów, klimatyzację, lampki do czytania z przodu, lusterka boczne ogrzewane, lusterka boczne regulowane elektrycznie, wspomaganie układu kierowniczego, mechaniczną regulację położenia kierownicy, mechanizm różnicowy o zwiększonym tarciu, napinacze pasów bezpieczeństwa, obrotomierz, ogrzewanie fotela kierowcy, osłony przeciwbłotne, centralny zamek, uchwyty na kubki z przodu.

Jak wskazał organ odwoławczy, powyższa prezentacja oparta o wycenę dokonaną w systemie EurotaxGlass's dla wersji standardowej, wskazująca ogólny wygląd i ogół cech przedmiotowego pojazdu, świadczy o osobowych walorach pojazdu, a tym samym wyczerpuje przesłankę, według której przedmiotowy samochód klasyfikować należy w pozycji CN 8703. Stanowisko powyższe znajduje swoje odzwierciedlenie w wyroku ETS z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06 (Dz. U. C 22 z dnia 26.01.2008, str. 12). Orzeczenie to wskazuje, że pojazdy o wyposażeniu wnętrza, które z reguły przypisywane jest samochodom osobowym, winny być klasyfikowane na podstawie ich ogólnego wyglądu i ogółu cech w pozycji 8703.

Dalej organ wskazał, powołując treść Not Wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, że przedmiotowy samochód wyczerpuje cechy pojazdów zaliczanych do pozycji 8703. Wyposażony jest bowiem w 5 stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym dla każdej osoby, kabina samochodu jest przeszklona, a wnętrze całego pojazdu wyposażone jest w sposób charakterystyczny dla przestrzeni osobowej. W ocenie organu, analiza Not Wyjaśniających do HS pozwala jednoznacznie ustalić przeznaczenie przedmiotowego pojazdu, a co za tym idzie na ustalenie klasyfikacji do pozycji 8703. W związku zaś z faktem wykazania, że przedmiotowy samochód z uwagi na zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób klasyfikować należy do pozycji CN 8703, możliwym jest zastosowanie dodatkowego kryterium klasyfikacyjnego, określonego w Notach – stosunku długości skrzyni ładunkowej do rozstawu osi. Przedmiotowy samochód, według danych firmy Nissan, posiada rozstaw osi o wielkości 2900 mm oraz długość skrzyni ładunkowej 1395 mm, zatem długość powierzchni ładunkowej jest mniejsza niż 50 % rozstawu osi i wskazuje na klasyfikację pojazdu do kodu CN 8703. Odnosząc się do informacji otrzymanej z firmy Nissan, że przedmiotowy samochód zalicza się do kategorii N1 (samochód ciężarowy), organ wskazał, że organy nie kwestionowały zapisów zawartych w zgromadzonym materiale dowodowym, jednakże informacja ta nie przesądza o klasyfikacji taryfowej pojazdu do kodu CN 9704, jako pojazdu ciężarowego.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego T. D., zarzucił powyższej decyzji m.in.:

– naruszenie prawa materialnego poprzez złe zastosowanie art. 100, art. 101, art. 102 ustawy o podatku akcyzowym i przyjęcie, że sprowadzony samochód jest samochodem osobowym w myśl przepisów tej ustawy

– naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów poprzez brak przeprowadzenia dowodu ze świadectwa homologacji i brak zastosowania w ocenie pojazdu kryterium, jakim jest jego przeznaczenie, jak również brak właściwej oceny i analizy, czy wyrób podlega opodatkowaniu

i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ja decyzji Naczelnika Urzędu Celnego.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Kontrolując zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Kaliszu, w świetle art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych – Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. i art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270), Sąd stwierdził naruszenie prawa, uzasadniające uchylenie obu wskazanych wyżej decyzji.

Przedmiotem sprawy podatkowej wszczętej z urzędu i rozstrzygniętej zaskarżoną decyzją, jest określenie wobec skarżącego obowiązku podatkowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu marki [...] o nr nadwozia [...], od którego nie złożono deklaracji uproszczonej nabycia wewnątrzwspólnotowego i nie zapłacono podatku akcyzowego.

Istotą sporu jest dokonana przez organy podatkowe klasyfikacja przedmiotowego samochodu do kodu CN 8703 Nomenklatury Scalonej.

W ocenie skarżącego, nabyty samochód jest samochodem ciężarowym, co wyklucza możliwość opodatkowania go akcyzą.

Zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.) przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Ustawa o podatku akcyzowym w art. 100 ust. 4 definiuje samochody osobowe, jako pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne, objęte pozycją CN 8703, przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo – towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem skuterów śnieżnych o kodzie CN 87031011, pojazdów typu meleks o kodzie CN 87031018 oraz pojazdów typu quad o kodzie CN 87031018.

Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN), zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L. 256 z 07.09.1987, str. 1, ze zm.). Klasyfikacji taryfowej towarów dokonuje się na podstawie Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS), w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r., zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej.

W myśl reguły I ORINS klasyfikację towarów należy uzgadniać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów. Decydujące kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów stanowią zatem obiektywne cechy i właściwości towarów określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów. Ponadto, dla klasyfikacji towaru w CN, w szczególności dla interpretacji zakresu poszczególnych pozycji CN, istotne znaczenie, choć nieposiadające mocy wiążącej, mają również Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów oraz Noty Wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej. Dla niniejszego sporu istotne są pozycje CN 8703 i 8704. Pozycja CN 8703 obejmuje pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż te objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo – towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Pozycja 8704 obejmuje natomiast pojazdy mechaniczne do transportu towarów. Zgodnie z brzmieniem pozycji CN 8703, dla klasyfikacji decydujące jest zasadnicze przeznaczenie pojazdów, które należy ocenić według obiektywnych cech i właściwości pojazdu. Nie ulega przy tym wątpliwości, że zwłaszcza w przypadku samochodów o podwójnym przeznaczeniu, tj. takich jak pickupy, którymi można przewozić zarówno osoby, jak i towary i które można klasyfikować albo w pozycji CN 8703, albo w pozycji CN 8704, w zależności od ich własnych cech, prawidłowa klasyfikacja taryfowa, wymaga przeprowadzenia przez organy podatkowe wnikliwych ustaleń i oceny stanu faktycznego, zgodnie z art.122 i art.187 Ordynacji podatkowej, nakazujących organom podejmowanie w toku postępowania wszelkich niezbędnych działań, w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, w tym wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.

W niniejszej sprawie, jak ustaliły organy podatkowe, posługując się wyłącznie wyceną EurotaxGlass’s nr 46861, co wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, samochód tej samej marki i modelu, co będący przedmiotem sporu, charakteryzujący się identycznymi parametrami technicznymi, wyróżnia się przedłużoną czterodrzwiową przeszkoloną kabiną, w której znajduje się 5 miejsc do siedzenia włącznie z kierowcą. Wyposażony jest w silnik wysokoprężny o pojemności skokowej 2488 cm³. Za kabiną pasażerską znajduje się otwarta skrzynia ładunkowa z uchylną tylną burtą. Pojazd wyposażony jest w swej wersji standardowej w ABS, airbag kierowcy i pasażera, el. podnoszone szyby (przód i tył), immobilizer, instalację radiową z 4 głośnikami, skórzaną kierownicę i drążek biegów, klimatyzację, lampki do czytania z przodu, lusterka boczne ogrzewane, lusterka boczne regulowane elektrycznie, wspomaganie układu kierowniczego, mechaniczną regulację położenia kierownicy, mechanizm różnicowy o zwiększonym tarciu, napinacze pasów bezpieczeństwa, obrotomierz, ogrzewanie fotela kierowcy, osłony przeciwbłotne, centralny zamek, uchwyty na kubki z przodu. Wskazanych wyżej ustaleń organy dokonały w oparciu o wycenę wartości pojazdów EurotaxGlass’s dla samochodu w wersji standardowej.

W ocenie organów, ogólny wygląd i ogół cech świadczących o komfortowych walorach pojazdu nakazują klasyfikować przedmiotowy samochód do pozycji CN 8703. Nadto, posługując się Notami Wyjaśniającymi do pozycji 8703, wskazano, że przedmiotowy samochód wyczerpuje powołane w tych notach cechy pojazdów zaliczanych do pozycji 8703. Wyposażony jest bowiem w 5 stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym dla każdej osoby, kabina samochodu jest przeszklona, a wnętrze całego pojazdu wyposażone jest w sposób charakterystyczny dla przestrzeni osobowej.

W ocenie Sądu, postępowanie podatkowe, w wyniku którego dokonano wyżej przedstawionych ustaleń i oceny, zostało przeprowadzone z naruszeniem wskazanych wyżej przepisów Ordynacji podatkowej. Zidentyfikowanie towaru dla potrzeb klasyfikacji Taryfy celnej, mieści się w sferze ustaleń faktycznych (por. wyrok NSA z 30 marca 2004 r. GSK 19/04), zatem, jak wskazano wyżej, obowiązkiem organu, w pierwszej kolejności, jest ustalenie własnych cech sprowadzonego pojazdu samochodowego, niezbędnych dla określenia jego zasadniczego przeznaczenia. Nie sposób zatem podzielić stanowiska organu odwoławczego, że na tym etapie dokonywania klasyfikacji – ustalanie zasadniczego przeznaczenia pojazdu, nie jest wymagane przeprowadzenie żadnego postępowania dowodowego. Bez zidentyfikowania towaru, tj. ustalenia jego własnych cech, nie jest możliwe dokonanie jego prawidłowej klasyfikacji do odpowiedniego kodu Taryfy celnej.

W niniejszej sprawie, organy wskazały, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwalał na uznanie, że sporny samochód jest zasadniczo przeznaczony do przewozu osób, co uzasadnia jego klasyfikację do pozycji CN 8703.Tymczasem w istocie dla ustalenia zasadniczych dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy okoliczności, tj. zidentyfikowania pojazdu nabytego przez skarżącego, co do klasyfikacji którego zaistniał w niniejszej sprawie spór, organy posłużyły się wyłącznie cechami i ogólnym wyglądem samochodu tej samej marki i modelu, co będący przedmiotem sporu samochód marki Nissan Navara wykorzystując wycenę EurotaxGlass’s nr 46861. Jedynie ilość osi i miejsc siedzących organ I instancji ustalił na podstawie zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym.

Budzi również wątpliwości Sądu dokonana przez organ ocena informacji uzyskanej z Centrum Obsługi Klienta N. w Polsce. Wynikająca bowiem z pisma z dnia 29 czerwca 2011 r. informacja dotycząca rodzaju pojazdu (N1-cięzarowy), potwierdzona, jak wynika z treści pisma przez Dział Homologacji N. S. [...]. W ocenie Sądu, przeznaczenie określonego pojazdu przez producenta, który tworzy konstrukcję danego pojazdu – zgodnie z odpowiednimi przepisami i normami w tym zakresie, ma istotne znaczenie dla ustalenia zasadniczego przeznaczenia pojazdu. O tym, czy samochód jest pojazdem osobowym, czy ciężarowym decydują nadane mu przez producenta cechy konstrukcyjne typowe dla danego pojazdu. Stwierdzenie organu odwoławczego, że informacja ta nie przesadza o klasyfikacji taryfowej pojazdu do kodu CN 8704, gdyż przepisy w sprawie homologacji typu pojazdu czy prawa o ruchu drogowym kierują się innymi kryteriami, nie stanowi rzetelnej oceny uzyskanego w toku postępowania dowodu. Tym bardziej, iż jak wskazano wyżej, w przedmiotowej sprawie w istocie nie ustalono, jakimi cechami charakteryzował się sporny samochód. Informacja producenta w tym przypadku, to nie tylko jego przekonanie o rodzaju wyprodukowanego pojazdu, a wskazanie na konkretne cechy pojazdu, których ustalenie niewątpliwie jest konieczne dla dokonania prawidłowej klasyfikacji w świetle Nomenklatury Scalonej CN.

Wobec powyższego, za uzasadniony Sąd uznał, podniesiony w skardze, zarzut wadliwych ustaleń faktycznych. Ustalenie przez organy istotnych dla rozstrzygnięcia cech i właściwości konkretnego pojazdu, według wyceny EurotaxGlasse’s dla standardowej wersji pojazdu, bez jakiejkolwiek weryfikacji pozyskanych na podstawie katalogu informacji odnoszących się do samochodu w wersji standardowej z faktycznymi elementami wyposażenia samochodu będącego przedmiotem niniejszego postępowania, z dokumentami zgromadzonymi w sprawie, w tym informacją dotycząca rodzaju pojazdu, jest działaniem niezgodnym z zasadą prawdy obiektywnej, nakazującej organom podatkowym ustalenie stanu faktycznego zgodnie ze stanem rzeczywistym, jak również zasadą prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.

W związku z powyższym, za przedwczesne w tym przypadku, a tym samym za nieprawidłowe, należy uznać posłużenie się przez organy dodatkowym kryterium klasyfikacyjnym określonym w Notach – stosunkiem długości skrzyni ładunkowej do rozstawu osi. W przypadku samochodów typu pickup, ich klasyfikacja uzupełniona jest dodatkowym warunkiem, który jednakże może być brany pod uwagę dopiero po właściwym określeniu przeznaczenia danego pojazdu (zasadniczo do przewozu osób). W notach wyjaśniających do pozycji 8703 wskazano, że takie pojazdy mają być klasyfikowane do pozycji 8704, jeżeli maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów jest większa niż 50 % długości rozstawu osi pojazdu lub, jeżeli posiadają one więcej niż dwie osie. Nie ulega jednak wątpliwości, że kryterium to umieszczone w pozycji 8703 może dotyczyć wyłącznie pojazdów przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób. W rozpatrywanej sprawie, jak wskazano wyżej, to zasadnicze przeznaczenie pojazdu nie zostało przez organy ustalone. Niedostateczne rozpoznanie wskazanych wyżej okoliczności przez organy podatkowe jak i brak przekonującej argumentacji dla zastosowanych środków dowodowych (posłużenie się wyłącznie EurotaxGlasse’s dla standardowej wersji pojazdu), powoduje, że dokonane w niniejszej sprawie ustalenia należy uznać za dowolne i sprzeczne z zasadami określonymi w art. 121 §1, art. 122, art. 124, art. 187§1 i art. 191 Ordynacji podatkowej. Brak zaś prawidłowo ustalonego w sprawie stanu faktycznego, uniemożliwia Sądowi dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji w świetle zastosowanych przez organy podatkowe przepisów prawa materialnego.

Rozpoznając sprawę ponownie organ uwzględni poczynione wyżej rozważania, które stanowią jednocześnie wskazania do dalszego postępowania.

Z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 200 i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), Sąd orzekł jak w sentencji.