Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 473/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-01-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej~Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: Art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o. o. z siedzibą w G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 19 stycznia 2011 r. Nr [..] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia oddalić wniosek o przywrócenie terminu.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 473/11 oddalił skargę "A" sp. z o. o. z siedzibą w G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów (działającego w jego imieniu Dyrektora Izby Skarbowej) z dnia 19 stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Pełnomocnik skarżącej, pismem z dnia 23 grudnia 2011 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Do wniosku dołączono zwolnienie lekarskie małżonki pełnomocnika, wniosek urlopowy z dnia 14 grudnia 2011 r. pełnomocnika z zakładu pracy, wniosek o wydanie wyroku z uzasadnieniem. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony za pośrednictwem poczty w dniu 23 grudnia 2011 r., w tym samym dniu został przesłany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku za pośrednictwem faxu.

Uzasadniając złożony wniosek pełnomocnik skarżącej stwierdził, że niemożność złożenia wniosku o wydanie wyroku wraz z uzasadnieniem w terminie była spowodowana nagłym, niepewnym i zupełnie niemożliwym do przewidzenia zdarzeniem losowym, które miało miejsce 13 grudnia 2011 r. i spowodowało wyjątkową i nieprzewidzianą potrzebę u pełnomocnika, doradcy podatkowego, do usprawiedliwionej absencji w pracy, wobec konieczności sprawowania przez pełnomocnika osobistej opieki nad chorą małżonką oraz 11-miesięcznym dzieckiem. Stan ten, wobec zakładu pracy, pełnomocnik zdecydował załatwić poprzez złożenie zaakceptowanego urlopu od dnia 14 grudnia 2011 r. z wyżej wymienionych powodów.

Przytaczając argumenty uzasadniające złożony wniosek wskazał pełnomocnik, że przebywając na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku został powiadomiony o nagłym zintensyfikowaniu dolegliwości małżonki. Wyjaśnił, że małżonka cierpi na astmę oskrzelową, i że w okresie od 3 do 17 grudnia 2011 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim. Konsultacja z lekarzem prowadzącym ujawniła pogorszenie stanu zdrowia małżonki, jednakże stan zdrowia nie wymagał jej hospitalizacji. Wedle wyjaśnień zawartych we wniosku o przywrócenie terminu stan zdrowia małżonki wymagał konieczności przebywania pod nadzorem dorosłego domownika oraz powstrzymania się od wszelkiego wysiłku fizycznego. Pełnomocnik podniósł, że bezpośrednio po rozprawie udał się do miejsca zamieszkania by osobiście zająć się chorą małżonką i dzieckiem. Dopiero w dniu 23 grudnia 2011 r. pełnomocnik był po raz pierwszy po przerwie związanej z opisanymi wyżej okolicznościami w pracy i dopiero w tym dniu był w stanie przygotować wniosek o wydanie uzasadnienia wyroku, co też uczynił. Wnioskodawca podniósł, że w dniu 16 grudnia 2011 r. podczas wizyty u lekarza specjalisty ginekologa/położnika zdiagnozowano, że małżonka jest w ciąży, i że stan ten może nasilać objawy schorzenia układu oddechowego. Pełnomocnik podkreślił, że nigdy wcześniej w jego dotychczasowej pracy zawodowej taka sytuacja nie miała miejsca. Wyjaśnił również, że jako jedyny doradca podatkowy i pracownik merytoryczny w spółce "B" sp. z o. o. nie mógł przekazać załatwienia tej sprawy innej osobie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje.

Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto strona winna równocześnie z wnioskiem dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku nastąpi w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełniona zostanie czynności, dla której był ustanowiony termin oraz wykazany zostanie brak winy w uchybieniu terminu.

W przedmiotowej sprawie warunki formalne wniosku zostały spełnione. Pełnomocnik zachował ustawowy 7 - dniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku (licząc od dnia 23 grudnia 2011 r., tj. od dnia powrotu z urlopu wykorzystywanego dla opieki nad małżonką i dzieckiem). Wraz z wnioskiem złożony został wniosek o sporządzenie i wydanie uzasadnienia wyroku w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 473/11.

Oceny wymaga zatem przesłanka braku winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony, zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Dokonując takiej oceny należy przyjąć obiektywny miernik staranności, zgodnie z którym o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy strona, obiektywnie nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody.

Odnosząc powyższe uwagi o charakterze ogólnym należy przyjąć, że pełnomocnik nie uprawdopodobnił wystąpienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W tym miejscu Sąd uważa za stosowne wyjaśnić, że nie podważa przedstawionych we wniosku okoliczności dotyczących stanu zdrowia małżonki pełnomocnika jak również nie kwestionuje tego, że mogły one i z pewnością miały wpływ na jego stan emocjonalny.

Dokonując oceny przedstawionych okoliczności trzeba jednak zauważyć i uwzględnić, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy (por. post. NSA z 23 czerwca 2010 r., sygn. akt I OZ 465/10).

Zaświadczenia lekarskiego wskazującego na chorobę strony lub jej pełnomocnika nie należy automatycznie traktować jako okoliczność wykluczającą winę, uwaga ta dotyczy także choroby osoby bliskiej strony lub pełnomocnika. Zgodnie z utrwaloną już linia orzeczniczą NSA tylko nagła choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej, jednak muszą zostać spełnione określone warunki. Przede wszystkim choroba musi mieć charakter niespodziewany i nawet najpoważniejsza choroba o charakterze przewlekłym, o ile tylko strona lub pełnomocnik mają obiektywne możliwości podjęcia określonych czynności w postępowaniu sądowym, nie może być wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione (por. post. NSA z 13 października 2010 r., sygn. akt I OZ 767/10; post. NSA z 28 października 2009 r., sygn. akt I OZ 1006/09, post. NSA z 25 sierpnia 2011 r. II FZ 431/11).

Jak wynika z argumentacji przedstawionej we wniosku o przywrócenie terminu, małżonka pełnomocnika jest chora na astmę oskrzelową; cierpi na tą przypadłość od dłuższego czasu. W okresie, w którym należało sporządzić i złożyć wniosek o uzasadnienie wyroku przebywała, w związku z tą chorobą, na zwolnieniu lekarskim (od 3 do 17 grudnia 2011 r., wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku powinien zostać złożony do 20 grudnia 2011 r.).

Nasilenie objawów choroby w dniu 13 grudnia 2011 r. jakkolwiek będące zdarzeniem nagłym, to w świetle wskazanych przez pełnomocnika okoliczności z pewnością nie niemożliwe do przewidzenia. Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że nasilenie objawów choroby nie było na tyle poważne aby chorą hospitalizować. Zalecenia lekarskie sformułowane po konsultacji wskazywały na konieczność nadzoru osoby dorosłej oraz unikanie wysiłku fizycznego. Sąd uwzględniając, iż to pełnomocnik podjął się opieki nad małżonką i dzieckiem ocenił, że opisane okoliczności nie mogą być kwalifikowane jako nie dająca się przezwyciężyć przeszkoda do sformułowania i złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Także stan emocjonalny pełnomocnika nie stał temu na przeszkodzie, skoro w dniu 14 grudnia 2011 r. sporządził on wniosek urlopowy i tenże wniosek złożył u pracodawcy.

Zdaniem Sądu wymaga także odnotowania, że pełnomocnik prowadzi działalność w ramach spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Mając na uwadze tę okoliczność należy przyjąć, że pełnomocnik mógł i powinien tak zorganizować swoją pracę aby wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku został na czas sporządzony i przesłany do Sądu. Rzeczą pełnomocnik jest bowiem taka organizacja prowadzonej przezeń działalności aby zapewnić jak najskuteczniejszą ochronę interesów reprezentowanych osób. Należy tutaj podkreślić, że wniosek o sporządzenie uzasadniania wyroku nie jest czynnością, która wymaga szczególnych kwalifikacji lub umiejętności.

Dodać należy też, że zaakceptowanie wniosku urlopowego przez pracodawcę nie może stanowić wykazania przesłanki braku winy pełnomocnika, który taki wniosek złożył i faktycznie przebywał na urlopie. Argumentacja odwołująca się do dotychczasowej pracy zawodowej pełnomocnika nie jest istotna w świetle ustawowo określonych przesłanek przywrócenia terminu.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności i uznając, że pełnomocnik strony skarżącej nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.