Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1019/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-10-31 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 245 par. 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 31 października 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 31 października 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. K. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie doręczenia decyzji w zakresie podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – S. K. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

S. K. W. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie doręczenia decyzji w zakresie podatku od spadków i darowizn.

We wniosku tym skarżący oświadczył, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i 18-letnim synem. Wskazał przy tym, że pobiera rentę chorobową w wysokości 691,25 zł netto. Jego żona jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Syn jest uczniem liceum zaocznego, nie pracuje, korzysta z zasiłku rodzinnego w wysokości 91 zł. Jedyny majątek rodziny stanowi udział w wysokości 1/8 we współwłasności działki rolnej. Ponadto skarżący oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.

Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 3 października 2012 roku wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jego sytuacji majątkowej, w tym do wskazania wszystkich składników majątkowych należących do niego i żony (zgodnie z rubrykami nr 7 i 8 formularza PPF), nadesłania decyzji potwierdzającej status żony skarżącego – jako osoby bezrobotnej, bez prawa do zasiłku i wyciągów z ewentualnie posiadanych przez małżonków rachunków bankowych za ostatnie 3 miesiące oraz wskazanie kwoty przeznaczanej miesięcznie na utrzymanie rodziny i podstawowe opłaty - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.

W odpowiedzi na wezwanie skarżący w drodze pisma procesowego z dnia 15 października 2012 roku wyjaśnił, że w formularzu PPF wskazał wszystkie składniki posiadanego przez rodzinę majątku. Podkreślił przy tym, że wysokość renty chorobowej z uwzględnieniem kosztów leczenia i utrzymania lokum, w którym wraz z rodziną zamieszkuje, zmusza go do korzystania z pomocy osób bliskich. Do pisma załączono zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy w P. oraz wyciągi z rachunku bankowego skarżącego.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako "p.p.s.a.".

Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).

Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku, dochodach oraz nadesłanych dodatkowych dokumentów i informacji, wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną i 18-letnim synem. Skarżący otrzymuje rentę chorobową w wysokości 691,25 zł. Jego żona jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku z tego tytułu. Natomiast syn kontynuuje naukę w liceum zaocznym, nie pracuje i nie osiąga żadnego dochodu. Korzysta z zasiłku rodzinnego w wysokości 91 zł. Tym samym łączny dochód rodziny zamyka się kwotą 782,25 zł. Jedyny przy tym majątek rodziny stanowi udział w wysokości 1/8 we współwłasności działki rolnej. Jednocześnie analiza wyciągów z rachunku bankowego dowodzi, że skarżący nie posiada także żadnych oszczędności. Ponadto nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.

Biorąc po uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu rodziny skarżącego oraz posiadany majątek, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżący wykazał dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i

art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

(MSi)