Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1326/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-08-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 58 par. 1 i 2, art. 59 par. 2, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik Sędziowie Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz (spr.) Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego M. G. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Transportu Drogowego (GITD) postanowieniem z dnia

[...] kwietnia 2011 r., nr [...] odmówił M. G. (dalej też: skarżący), prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą: M. ul. M. w W. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...].

Powyższe postanowienie zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia:

Decyzją z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na M. G. karę pieniężną w wysokości 12.000 zł. Kara ta została nałożona w wyniku kontroli pojazdu należącego do skarżącego, przeprowadzonej w dniu [...] stycznia 2011 r. na autostradzie [...] w punkcie poboru opłat G.

Decyzja ta została odebrana przez adresata w dniu 22 lutego 2011 r. (kopia dowodu doręczenia decyzji, k. – 19 akt adm.). Od decyzji tej M. G. wniósł odwołanie w dniu 23 marca 2011 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym,

k. – 13 akt adm.) do Głównego Inspektora Transportu Drogowego za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego. Wraz z odwołaniem, w tym samym dniu (tą samą przesyłką pocztową) M. G. wystąpił do GITD z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego. Jako przyczynę niedochowania terminu do wniesienia odwołania, który upływał w dniu

8 marca 2011 r., skarżący wskazał konieczność poddania się leczeniu szpitalnemu w okresie od 25 lutego 2011 r. do dnia 21 marca 2011 r., na którą to okoliczność przedstawił kartę informacyjną leczenia szpitalnego. W ocenie skarżącego uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy.

Główny Inspektor Transportu Drogowego cytowanym postanowieniem z dnia

[...] kwietnia 2011 r. odmówił M. G. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od wskazanej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2011. Jako podstawę prawną powołał art. 58 § 1

i art. 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), dalej: "k.p.a.“.

Główny Inspektor Transportu Drogowego powołując się na art. 58 § 1 i 2 k.p.a. wskazał, że termin do dokonania czynności powinien być przywrócony, gdy zostaną spełnione łącznie przesłanki: uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego, brak winy zostanie uprawdopodobniony, zainteresowany złożył wniosek o przywrócenie terminu w ciągu 7 dnia od daty ustania przyczyny uchybienia terminu i zainteresowany dopełnił czynności, dla której był określony termin, jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu.

Skarżący, zaś nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy i nie przedstawił żadnych dowodów, które upradopodobniłyby niemożność wniesienia odwołania w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji organu I instancji, w myśl art. 93 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088 z późn. zm.).

Organ podkreślił, że o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, jak przerwa w komunikacji, nagła choroba nie pozwalająca na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, itp. Odnosząc powyższe stanowisko do wniosku skarżącego, GITD stwierdził, że bezsporne jest, iż odwołanie zostało wniesione po terminie wskazanym w pouczeniu spornej decyzji. Ponadto GITD przyjął, że z odpisu karty informacyjnej leczenia w oddziale chirurgii klatki piersiowej w wystarczający sposób nie wynika brak winy. M. G., w ocenie GITD, był w stanie dochować terminu do wniesienia odwołania, który upływał w dniu 8 marca 2011 r., gdyż mógł w tym terminie nadać odwołanie korzystając z pomocy innych osób. Z dołączonego dokumentu nie wynikało, aby skarżący znajdował się w takim stanie fizycznym i psychicznym, który uniemożliwiałby mu kontakt z osobami trzecimi. Uprawdopodobnienie powodujące uchybienie terminu powinno mieć charakter obiektywny, niezależny od zainteresowanego i trwać przez cały bieg terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej.

Postanowienie to zostało podjęte przez skarżącego w dniu 18 kwietnia 2011 r.

M. G. w dniu 10 maja 2011 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym, k. – 4 akt sądowych) wniósł skargę do WSA w Warszawie na powyższe postanowienie, żądając uchylenia tego rozstrzygnięcia w całości i zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu podniósł, że GITD naruszył szereg zasad Kodeksu postępowania administracyjnego, zwłaszcza art. 7 k.p.a., przez stwierdzenie, że na podstawie przedstawionych przez skarżącego dowodów brak było podstaw do przyjęcia, iż zostały spełnione przesłanki z art. 58 § 1 k.p.a. Skarżący podkreślił, że art. 58 § 1 k.p.a. żąda uprawdopodobnienia braku winy, a nie wykazania jej braku, jak oczekiwał GITD. Dołączony do wniosku dokument leczenia szpitalnego spełniał te wymagania. Ponadto analiza załączonego dokumentu szpitalnego przez GITD przekroczyła jego uprawnienia i doprowadziła organ do nieuprawnionych wniosków, że na czas pobytu w szpitalu skarżący musiałby w to miejsce przenieść siedzibę swojej firmy.

Główny Inspektor Transportu Drogowego w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wnosił o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie należy wyjaśnić, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem.

W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego, zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Transportu Drogowego w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie powyższych przepisów, Sąd uznał skargę M. G. za uzasadnioną.

Przede wszystkim wyjaśnić należy, iż przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie mogło być i było jedynie postanowienie GITD z dnia [...] kwietnia 2011 r. wydane w kwestii proceduralnej. Postanowieniem tym odmówiono skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2011 r.

Organ w rozstrzygnięciu powołał się na art. 58 i 59 k.p.a. Przepis art. 58 k.p.a. w § 1 stanowi, że w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu, w myśl § 2 tego artykułu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.

Organem właściwym, zgodnie z art. 59 § 2 k.p.a., do rozpatrzenia prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania jest organ właściwy do rozpatrzenia odwołania. Zatem organem właściwym do rozstrzygnięcia wniosku skarżącego był Główny Inspektor Transportu Drogowego.

Odnosząc się do oceny GITD odnośnie ewentualnego spełnienia przez skarżącego przesłanek przewidzianych przez art. 58 § 1 i 2 k.p.a. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania przesądziło nieuprawdopodobnienie przez wnioskodawcę braku winy w niedochowaniu terminu. Oznacza to, że pozostałe kryteria przewidziane w powołanych przepisach zostały spełnione. Tym samym GITD przyjął, że przedłożona karta informacyjna leczenia szpitalnego jest dowodem istnienia choroby, ale choroby, która pozwalała skarżącemu na złożenie odwołania w terminie, choćby przy pomocy innej osoby. Jednakże organ nie poczynił ustaleń czy skarżący w obrębie prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje czynności administracyjne samodzielnie, czy przy pomocy innych osób. Organ odwoławczy przy ocenie karty informacyjnej leczenia szpitalnego skarżącego nie odniósł się także do schorzenia stwierdzonego u M. G., czy miało charakter np. obłożny bądź nagły uniemożliwiający skarżącemu działającemu osobiście (wszystkie pisma do GITD i skargę składał osobiście) podjęcie czynności, ewentualnie również z pomocą innych osób. W omawianej karcie bowiem zostało zapisane, że u skarżącego stwierdzono nawrotową odmę opłucnową lewostronną, którą od dnia przyjęcia do szpitala (25 lutego 2011 r.) leczono drenażem ssącym lewej opłucnej. Gdy nie uzyskano rozprężenia płuca, dokonano zabiegu operacyjnego w dniu 14 marca 2011 r. (kopia odpisu w/w karty, k. -2 akt adm.). Organ odwoławczy przy ustalaniu stanu faktycznego, rodzaju schorzenia wykrytego u skarżącego nie odniósł się do wskazanych okoliczności, a tylko stwierdził, iż mógł skarżący wnieść odwołanie przy pomocy innych osób, nie czyniąc żadnych dodatkowych ustaleń w tym zakresie.

Tym samym GITD nie wyjaśniwszy wszystkich istotnych okoliczności sprawy przy badaniu uprawdopodobnienia braku winy w niedochowaniu terminu do wniesienia odwołania, co z kolei nie pozwoliło na pełną ocenę jego stanowiska, dopuścił się naruszenia art. 7 i 107 § 3 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż w rozpoznawanej sprawie zachodzi konieczność ponownego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, które winno wyjaśnić okoliczności mogące mieć wpływ na ocenę, czy uchybienie terminu do dokonania czynności było niezawinione przez skarżącego, czy też przy dołożeniu należytej staranności mógł dochować terminu.

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a orzekł jak w punkcie pierwszym wyroku. Orzeczenie pkt 2 oparto na art. 152 p.p.s.a. O kosztach zaś orzeczono na mocy art. 200 p.p.s.a.