Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 1024/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2020-08-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6262 Radni
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne
Powołane przepisy: article: art. 161 par 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 4 sierpnia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), Sędziowie Asesor WSA Małgorzata Kowalska, Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, , Protokolant Starszy sekretarz sądowy – Dorota Czubak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2020 roku sprawy ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wniosku pracodawcy o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym w trybie art. 25 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.


UZASADNIENIE

[...], Rada Gminy C. podjęła uchwałę nr [...]w sprawie wniosku pracodawcy o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy w trybie art. 25 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. W § 1 uchwały Rada Gminy C. nie wyraziła zgody na rozwiązanie przez Wójta Gminy B. stosunku pracy z radną Rady Gminy C. A. K.-P. zatrudnioną w Urzędzie Gminy B.. Zgodnie z § 2 uchwała weszła w życie z dniem podjęcia.

W uzasadnieniu uchwały wskazano, że 9 września 2019 r. Wójt Gminy B. wystąpił do Rady Gminy C. w trybie art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 506 ze zm.), zwanej dalej u.s.g., o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy za trzymiesięcznym okresem wypowiedzenia z radną Rady Gminy C. A. K.-P. będącej jednocześnie pracownikiem Urzędu Gminy B. Wskazano, że uchwała stanowi sprzeciw radnych wobec planowanego zwolnienia radnej przez wnioskującego pracodawcę. Radni chcą okazać podjętą uchwałą wsparcie dla radnej wspólnie obradującej z nimi w ramach Rady Gminy C. Według radnych, A. K.-P. sprawuje swoją funkcję bez zarzutu.

W skardze na powyższą uchwałę Wojewoda [...] wniósł o stwierdzenie jej nieważności w całości.

Zaskarżonej uchwale zarzucił naruszenie:

1. art. 25 ust. 2 u.s.g. przez odmowę wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy pomimo braku stwierdzenia związku pomiędzy rozwiązaniem stosunku pracy, a wykonywaniem przez radnego mandatu;

2. art. 25 ust. 2 u.s.g. w związku z art. 2 i 7 Konstytucji RP przez brak przeprowadzenia ustaleń, czy okoliczności związane z wykonywaniem mandatu przez radnego pozostają w związku z jego zwolnieniem.

W uzasadnieniu Wojewoda [...] stwierdził, że z uzasadnienia zaskarżonej uchwały wynika, że rada dokonała jedynie nieuprawnionej oceny zasadności rozwiązania z radnym stosunku pracy i nie stwierdziła, aby rozwiązanie stosunku pracy z radnym było związane z wykonywaniem przez niego mandatu. Z uzasadnienia nie wynika, czy okoliczności związane z wykonywaniem mandatu przez radną pozostają w związku z jej zwolnieniem. Zdaniem skarżącego, z art. 25 ust. 2 u.s.g. wynika obowiązek dokonania ustaleń, a następnie oceny czy wniosek o wyrażenie zgody na zwolnienie ma związek z wykonywaniem mandatu. Tymczasem w uzasadnieniu ograniczono się w zasadzie jedynie do wskazania, że radni chcą okazać podjętą uchwałą wsparcie dla radnej wspólnie z nimi obradującej w ramach Rady Gminy C. Według skarżącego, takie stwierdzenie jest nie do pogodzenia z zasadą działania na podstawie i w granicach prawa (art. 7 Konstytucji RP) oraz zasadą zaufania do organów władzy publicznej wynikającą z art. 2 Konstytucji RP.

W odpowiedzi na skargę Rada Gminy C. wniosła o jej oddalenie.

W uzasadnieniu podniesiono, że zaskarżona uchwała została podjęta w szczególności po złożeniu szczegółowych wyjaśnień przez radną A. K.-P. Przedłożone przez radną wyjaśnienia, które wskazywały na nienaganne oraz pełne zaangażowania realizowanie obowiązków pracowniczych, skłoniły Radę Gminy C. do zajęcia stanowiska, że nie należy wyrazić zgody na rozwiązanie z nią stosunku pracy. Radni uznali, że wyjaśnienia zarówno Wójta Gminy B., jak i radnej A. K.-P. wskazują, że decyzja o rozwiązaniu z radną stosunku pracy może mieć związek w wykonywaniem mandatu radnej i dlatego podjęli zaskarżoną uchwałę. Pismem nr 0004.45.2019 z 12 listopada 2019 r. Wójt Gminy B. poinformował Urząd Gminy w C., że 25 października 2019 r. strony ustaliły na mocy porozumienia, że rozwiązanie umowy o pracę z A. K.-P. nastąpi z 31 grudnia 2019 r.

W piśmie procesowym z dnia 26 maja 2020r. Wójt Gminy B. poinformował, że stosunek pracy z A. K. – P. z ostał rozwiązany za porozumieniem stron z dniem 31 grudnia 2019r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Postępowanie w sprawie należało umorzyć jako bezprzedmiotowe.

Zgodnie z treścią art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019r., poz. 2325 ze zm.)- dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania:

1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;

2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;

3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Umorzenie postępowania polega na przerwaniu i zakończeniu postępowania z uwagi na wystąpienie zdarzeń, które uniemożliwiają rozstrzygnięcie o istocie sprawy stanowiącej przesłankę wniesienia środka zaskarżenia.

Umorzenie postępowania następuje z powodu jego bezprzedmiotowości. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych w postępowaniu przed sądem administracyjnym bezprzedmiotowość zachodzi wówczas, gdy w toku postępowania wystąpią zdarzenia, które powodują trwałą niemożność dalszego jego prowadzenia (por. postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2011r., sygn. akt II FZ 812/11 oraz postanowienie NSA z dnia 27 maja 2008r., sygn. akt II FSK 487/07).

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Gminy C. w sprawie wniosku pracodawcy o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy w trybie art.25 ust.2 ustawy o samorządzie gminnym. W uchwale tej Rada Gminy nie zgodziła się na rozwiązanie przez Wójta Gminy B. stosunku pracy z radną Rady Gminy C. A. K. – P. zatrudnioną w Urzędzie Gminy B.

Zebrany materiał dowodowy wskazuję, że A. K.– P. jest radną Rady Gminy C. i jednocześnie była zatrudniona w Urzędzie Gminy w B. na stanowisku sekretarza. Z treści pism Wójta Gminy B. z dnia 12 listopada 2019r. i z dnia 26 maja 2020r. wynika, ze w dniu 25 października 2019r. obie strony stosunku pracy (tzn. Wójt Gminy B. i A. K. – P.) uzgodniły, że stosunek pracy ulegnie rozwiązaniu za porozumieniem stron z dniem 31 grudnia 2019r. z tym, że od dnia 25 października 2019r. do dnia 31 grudnia 2019r. A.K. – Pospieszny została zwolniona z obowiązku świadczenia pracy na rzecz pracodawcy (k.20 i 52). Z dniem 31 grudnia 2019r. doszło zatem do rozwiązania stosunku pracy. W sytuacji gdy doszło do ustania stosunku pracy pomiędzy stronami to, w ocenie sądu, niniejsze postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Skoro bowiem A. K. – P. od przeszło siedmiu miesięcy nie jest już pracownikiem Urzędu Gminy B. to nie ma potrzeby oceniać legalności zaskarżonej uchwały w przedmiocie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z A.K. – P.. Zarówno Urząd Gminy B. jak i A. K. – P. nie są zainteresowani oceną legalności zaskarżonej uchwały gdyż od przeszło siedmiu miesięcy nie pozostają już ze sobą w stosunku pracy. Nawet ewentualne uwzględnienie skargi nie wywoływałoby już żadnych skutków prawnych. Jaki sens miałaby ocena legalności zaskarżonej uchwały skoro stosunek pracy został już dawno rozwiązany za porozumieniem stron przy czym to strony tego stosunku same uzgodniły w jaki sposób i z jakim dniem ustał stosunek pracy. W związku z czym sąd uznał, że postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe i na podstawie art.161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., umorzył postepowanie sądowoadministracyjne.

a.l.