Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1291/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2004-05-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka Sędziowie NSA Małgorzata Tomaszewska Joanna Zdzienicka – Wiśniewska /spr./ Protokolant Elżbieta Cymanowska po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi J. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 września 2003r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o umorzenie odsetek za zwłokę od zaległości w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 1998 roku uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 16 lipca 2003 roku nr [...] i zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę 10 (słownie: dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

I SA/Gd 1291/03

U z a s a d n i e n i e

Postanowieniem z 16 lipca 2003r. Urząd Skarbowy pozostawił bez rozpatrzenia wniosek pana J. P. w sprawie rozłożenia na 36 rat zaległości podatkowych i umorzenia odsetek od zaległości w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 1998r. w wysokości łącznej 91.657,20 zł.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pan J. P. podniósł, iż nie mógł uzupełnić oświadczenia o korzystaniu z pomocy publicznej, ponieważ pismo wzywające do uzupełnienia wniosku nie zostało mu doręczone.

Po rozpatrzeniu odwołania Izba Skarbowa decyzją z dnia 25 września 2003r. utrzymała zaskarżone postanowienie w mocy.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż wniosek strony był nieprecyzyjny, dlatego na podstawie art.169 § 1 Ordynacji podatkowej organ podatkowy pismem z dnia 5 czerwca 2003r. wezwał podatnika za pośrednictwem poczty do uzupełnienia podania o oświadczenie o korzystaniu z pomocy publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2002r. o warunkach dopuszczalności nadzorowania pomocy publicznej dla przedsiębiorców oraz wyjaśnienie aktualnej sytuacji ekonomicznej. Wezwanie mimo awizowania dwukrotnie 6 i 16 czerwca 2003r. nie zostało przez stronę podjęte z urzędu pocztowego i zostało zwrócone do nadawcy w dniu 7 lipca 2003r. z adnotacją "nie podjęto w terminie". Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że z powodu nieobecności adresata doręczyciel pozostawił w miejscu zamieszkania zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej.

Wnioskodawca w przewidywanym terminie 7 dni nie uzupełnił braków formalnych wniosku, zatem Urząd Skarbowy zasadnie wydał postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpoznania.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego pan J. P. wskazał, iż pismo z 5 czerwca 2003r. Urzędu Skarbowego zawierające wezwanie do uzupełnienia wniosku, mimo dwukrotnego awizowania w dniu 6 i 16 czerwca 2003r. nie zostało doręczone, nie doręczono również awiza. Podatnik wskazał, iż mimo tego Urząd Skarbowy potraktował go jak podatnika uchylającego się od odbioru pism i wydał postanowienie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku w sprawie rozłożenia na 36 rat zaległości podatkowej i umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości w podatku w wysokości 91.657,20 zł.

Skarżący stwierdził, iż Urząd Pocztowy nie zostawił żadnego powiadomienia o korespondencji w skrzynce pocztowej ani w widocznym miejscu przy drzwiach wejściowych. Nie sposób zatem uznać, że doręczenie zostało dokonane. W tej sytuacji nie można pozostawić wniosku bez rozpatrzenia, ponieważ nie mógł go uzupełnić, zgodnie z żądaniem Urzędu Skarbowego. W tym stanie rzeczy nie jest zasadne zastosowanie art.169 § 1 i 4 Ordynacji podatkowej o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania.

Skarżący wskazał, że w uzasadnieniu decyzji organu drugiej instancji podano, iż wniosek został złożony do Urzędu Skarbowego podczas gdy adresatem i organem pierwszej instancji był Urząd Skarbowy.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.

Zgodnie z art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że zgodnie z § 2 powołanego przepisu w sprawach tych stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżonych decyzji z prawem. W niniejszej sprawie organy prawidłowo wskazały, że z adnotacji urzędu pocztowego wynika, iż dwukrotnie w dniach 6 i 16 czerwca 2003r. awizowano przesyłkę zawierającą pismo z dnia 5 czerwca 2003r., którym wezwano podatnika do uzupełnienia wniosku zgodnie z wymogami formalnymi określonymi w art.168 § 2 Ordynacji podatkowej. W ocenie pominięto jednak brak wskazania w tym dokumencie czynności podjętych przez doręczyciela wobec niemożności doręczenia pisma adresatowi z powodu jego nieobecności. Na przesyłce (karta 22 akt) brak informacji, czy informację o złożeniu pisma w urzędzie umieszczono prawidłowo w skrzynce pocztowej adresata lub na drzwiach jego mieszkania. W uzasadnieniu postanowienia organu I i II instancji prawidłowo wskazano przepis art.150 § 2 Ordynacji podatkowej zawierający wskazanie, że zawiadomienie o pozostawieniu pisma umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W kontekście wskazania przez skarżącego, że awizo nie zostało złożone prawidłowo, brak informacji o sposobie pozostawienia awiza czyni zasadnym stwierdzenie, że w niniejszej sprawie doręczenie zastępcze nie może być uznane za prawidłowe. Wobec powyższego brak podstaw do stwierdzenia, że w zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku. Termin do uzupełnienia wniosku nie rozpoczął biegu, skoro strona nie została prawidłowo powiadomiona o możności odbioru korespondencji we wskazanym urzędzie pocztowym. W okolicznościach niniejszej sprawy nie można w sposób uprawniony stwierdzić, że pomimo wezwania strona nie uzupełniła braków formalnych wniosku inicjującego postępowanie w sprawie.

Z tych względów uznając skargę za uzasadnioną Sąd na mocy art.145 § 1 ust.1c oraz art.209 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1270) orzekł jak w punkcie I wyroku.

Odstąpiono od orzekania w treści wyroku na podstawie art.152 powołanej ustawy, albowiem treść zaskarżonej decyzji uzasadnia stwierdzenie, że z powodu prawnego charakteru nie podlega ona wykonaniu.