Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2072/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-06-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 116 ust. 1, art. 62 ust. 1
journal: Dz.U. 2011 nr 270 poz 1599
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze - tekst jednolity
article: art. 89 ust. 2, art. 45 ust. 1 pkt 2, art. 89 ust. 1
journal: Dz.U. 2010 nr 90 poz 593
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i c, art. 152, 132
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Pisula – Dąbrowska Sędzia WSA – Ewa Grochowska – Jung Sędzia WSA – Stanisław Marek Pietras (spraw.) Protokolant – referent stażysta Małgorzata Ciach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję Zastępcy Prokuratora Generalnego Naczelnego Prokuratora Wojskowego z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku wyrównawczego w wysokości obliczonej w stosunku do wynagrodzenia zasadniczego w stawce ósmej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

Skarżący Ppłk W. P. od dnia 5 maja 2009 r. pełnił zawodową służbę wojskową na stanowisku prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W. w Wydziale do Spraw Przestępczości Zorganizowanej, zaszeregowanym do stopnia etatowego podpułkownika i grupy uposażenia U:15.

Na mocy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 lutego 2013 r. zmieniającego rozporządzenie – Regulamin wewnętrznego urzędowania wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. z 2013 r., poz. 347), z dniem [...] kwietnia 2013 r. Wydział do Spraw Przestępczości Zorganizowanej został zniesiony.

W związku z powyższym Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] (pkt 8), zwolnił skarżącego z zajmowanego stanowiska służbowego i z dniem [...] kwietnia 2013 r. wyznaczył na równorzędne stanowisko służbowe prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W. w Wydziale [...], zaszeregowane do stopnia etatowego podpułkownika i grupy uposażenia U:15.

W wyniku wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W dniu [...] grudnia 2013 r. skarżący ppłk W. P. wypowiedział stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej z ustawowym terminem wypowiedzenia, który upłynął [...] czerwca 2014 r.

Wobec powyższego Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] zwolnił skarżącego z zawodowej służby wojskowej z dniem upływu terminu wypowiedzenia, zaś Prokurator Generalny dekretem z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...], odwołał skarżącego z zajmowanego stanowiska prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej z dniem [...] czerwca 2014 r.

Następnie w dniu [...] czerwca 2014 r. skarżący złożył wniosek do Wojskowego Prokuratora Okręgowego w W. o wydanie decyzji ustalającej mu dodatek wyrównawczy dla żołnierzy zawodowych pełniących służbę w jednostkach organizacyjnych prokuratury w wysokości obliczonej w stosunku do wynagrodzenia zasadniczego w stawce ósmej uzasadniając to faktem, że w dniu 5 maja 2014 r. upłynął okres kolejnych pięciu lat służby, licząc od daty objęcia stanowiska prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W. w Wydziale [...], na którym to stanowisku nieprzerwanie otrzymywał wynagrodzenie zasadnicze w stawce siódmej.

W tym stanie rzeczy Wojskowy Prokurator Okręgowy w W. decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...], działając na podstawie art. 80 ust. 2 i art. 104 ust. 1 w zw. z art. 80 ust. 4 – a contrario ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, odmówił przyznania skarżącemu ppłk rez. W. P. dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach prokuratorów w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury w wysokości obliczonej w stosunku do wynagrodzenia zasadniczego w stawce ósmej. W uzasadnieniu – wskazując na opisany powyżej stan faktyczny – podał, że z dniem zniesienia Wydziału [...] w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w W., skarżący zakończył wykonywanie obowiązków służbowych w tym Wydziale, jednakże z uwagi na fakt zaskarżenia decyzji Ministra Obrony Narodowej o wyznaczeniu na nowe stanowisko służbowe, nadal otrzymywał uposażenie z uwzględnieniem dodatku wyrównawczego przyrównanego do stawki siódmej wynagrodzenia zasadniczego prokuratora, tj. do uposażenia jakie przysługiwało mu na poprzednio zajmowanym stanowisku prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W. w Wydziale [...]. Takie postępowanie wynikało z treści art. 89 ust. 2 pragmatycznej. Zasady nabywania prawa do wyższej stawki wynagrodzenia zasadniczego prokuratora reguluje art. 62 ust. 1eb ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U. z 2011 r. Nr 270, poz. 1599 z późn. zm.), w myśl którego wynagrodzenie zasadnicze prokuratora określa się w stawce bezpośrednio wyższej po upływie kolejnych pięciu lat pracy na danym stanowisku prokuratorskim. Z chwilą zniesienia wskazanego Wydziału, skarżący bez wątpienia nie wykonywał już w nim żadnej pracy, w związku z czym nie zwiększał się mu staż uprawniający do wyższej stawki, w tym konkretnym przypadku stawki ósmej.

W odwołaniu z dnia [...] sierpnia 2014 r. do Zastępcy Prokuratora Generalnego Naczelnego Prokuratora Wojskowego, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy Wojskowemu Prokuratorowi Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania w celu wydania decyzji ustalającej dla niego dodatek wyrównawczy w wysokości obliczonej w stosunku do wynagrodzenia zasadniczego w stawce ósmej i wypłacenia wyrównania wynagrodzenia zasadniczego za miesiące maj i czerwiec 2014 roku, zarzucając obrazę przepisu prawa materialnego, a to art. 62 ust. 1eb ustawy o prokuraturze polegającą na przyjęciu, że praca na danym stanowisku prokuratorskim w rozumieniu tego przepisu, a w tym konkretnym przypadku na stanowisku prokuratora Wydziału [...] Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W., oznacza wykonywanie obowiązków służbowych na tym stanowisku, podczas gdy prawidłowo pod pojęciem pracy na danym stanowisku należy rozumieć okres zajmowania tego stanowiska, nawet bez wykonywania obowiązków służbowych do niego przypisanych. W konsekwencji nie zaliczono mu do czasu pracy na powyższym stanowisku okresu od dnia [...] kwietnia 2013 roku, tj. po likwidacji Wydziału [...], pomimo że nadal zajmował wskazane wyżej stanowisko. Uznano tym samym, że w dniu [...] maja 2014 r. nie upłynęło kolejnych pięć lat pracy na tym stanowisku prokuratorskim i wskutek tego odmówiono przyznania mu dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury w wysokości obliczonej w stosunku do wynagrodzenia zasadniczego w stawce ósmej.

Zastępca Prokuratora Generalnego Naczelny Prokurator Wojskowy decyzją z dnia [...] września 2014 r. nr [...], mając za podstawę art. 138 § 1 pkt 1 i art. 268a k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] czerwca 2014 r. W uzasadnieniu – powołując się na stan faktyczny i argumentację tam zawartą – podał, że z punktu widzenia nabywania prawa do kolejnych stawek wynagrodzenia zasadniczego, kardynalne znaczenie ma art. 62 ust. 1eb ustawy o prokuraturze przewidujący, iż wynagrodzenie zasadnicze prokuratora określa się w stawce bezpośrednio wyższej po upływie kolejnych pięciu lat pracy na danym stanowisku prokuratorskim. Aby można było rozważać kwestię ewentualnego przyrównania dodatku wyrównawczego należnego skarżącemu do wynagrodzenia zasadniczego w stawce ósmej, warunkiem koniecznym byłoby wykonywanie przez niego pracy na stanowisku w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w W. w Wydziale [...], przez wspomniane kolejne pięć lat. Zniesienie wspomnianych wydziałów z dniem [...] kwietnia 2013 r. spowodowało, że siłą rzeczy po tej dacie żaden prokurator wojskowy nie wykonywał w nim pracy, a tym samym nie zwiększał się staż wymagany w tym względzie. Niektórzy prokuratorzy przez pewien czas pobierali jeszcze łączne uposażenie w wysokości wynikającej z przyrównania do stawki siódmej, ale było to wynikiem wyłącznie stosowania do nich przepisu art. 89 ust. 2 ustawy pragmatycznej (do czasu objęcia nowego stanowiska lub z uwagi na fakt oczekiwania na upływ okresu wypowiedzenia). Podkreślono, że praca w wydziałach [...] wiązała się ze szczególną, wyjątkową regulacją prawną dotyczącą wysokości uposażenia (wynagrodzenia) i jak każda tego rodzaju szczególna norma, musi być interpretowana ściśle. Wyższa należność finansowa wiązała się z wykonywaniem pracy wyłącznie w tym wydziale, zatem możliwość ewentualnego uzyskania przyrównania do jeszcze wyższej stawki musiała być powiązana z pięcioletnią pracą w tym szczególnym wydziale. Zniesienie z kolei tych komórek organizacyjnych uniemożliwiło zwiększenie stażu pracy niezbędnego do uzyskania dodatkowo zwiększonych uprawnień finansowych, związanych z przyrównaniem otrzymywanych przez prokuratorów wojskowych należności, do kolejnej stawki wynagrodzenia zasadniczego przysługującego prokuratorom prokuratury apelacyjnej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący W. P. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 62 ust. 1eb ustawy o prokuraturze i art. 89 ust. 2 w zw. z art. 45 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 89 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, polegającą na przyjęciu, że praca na danym stanowisku prokuratorskim w rozumieniu przepisu art. 62 ust. 1eb ustawy o prokuraturze, a w jego sytuacji na stanowisku prokuratora Wydziału [...] Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W., oznacza wykonywanie obowiązków służbowych na tym stanowisku, podczas gdy prawidłowo pod pojęciem pracy na danym stanowisku należy rozumieć okres zajmowania tego stanowiska, nawet bez wykonywania obowiązków służbowych do niego przypisanych, co w konsekwencji spowodowało, że nie zaliczono mu do czasu pracy na powyższym stanowisku okresu od dnia [...] kwietnia 2013 r., tj. po likwidacji wspomnianego Wydziału, pomimo że nadal do dnia [...] czerwca 2014 r. zajmował wskazane wyżej stanowisko, uznając tym samym, że w dniu [...] maja 2014 r. nie upłynęły kolejne pięć lat jego pracy na danym stanowisku prokuratorskim i wskutek tego odmówiono przyznania dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury w wysokości obliczonej w stosunku do wynagrodzenia zasadniczego w stawce ósmej, chociaż jako żołnierz zawodowy podlegający zwolnieniu ze stanowiska służbowego wskutek jego likwidacji powinien w czasie wypowiedzenia otrzymywać uposażenie zasadnicze należne na ostatnio zajmowanym stanowisku wraz z dodatkami o charakterze stałym z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian mających wpływ na prawo do uposażenia lub jego wysokość.

W uzasadnieniu – powołując się na ustalony powyżej stan faktyczny – podał, że naruszenie cytowanego wyżej przepisu ustawy o prokuraturze polegało na przyjęciu, że praca na danym stanowisku prokuratorskim w rozumieniu tego przepisu oznacza wykonywanie obowiązków służbowych na tym stanowisku, podczas gdy prawidłowo pod pojęciem pracy na danym stanowisku należy rozumieć okres zajmowania tego stanowiska, nawet bez wykonywania obowiązków służbowych do niego przypisanych. Dalej podkreślił, że do czasu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej zajmował stanowisko prokuratora Wydziału [...] Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W. i nigdy nie został z tego stanowiska przeniesiony na inne stanowisko, ani też nie objął obowiązków na innym stanowisku służbowym. Powoływanie się także w uzasadnieniu decyzji na treść art. 89 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, dzięki któremu rzekomo otrzymywał wynagrodzenie w stawce siódmej po likwidacji wspomnianego Wydziału, jest pozbawione podstaw w treści decyzji Wojskowego Prokuratora Okręgowego w W., który nie umieścił tego przepisu wśród podstaw prawnych wydanych wobec niego decyzji, ustalających dodatek wyrównawczy. Niemniej jednak skoro zarówno Wojskowy Prokurator Okręgowy w W., jak też Naczelny Prokurator Wojskowy uważają, iż przepis ten był podstawą wypłacania mi dodatku wyrównawczego w wysokości wynikającej z przyrównania do siódmej stawki wynagrodzenia zasadniczego prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury, to powinni przy tym uwzględnić związane z nim przepisy art. 45 ust. 1 pkt 2 i art. 89 ust. 1 ustawy służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Prawidłowa wykładnia trzech przepisów: art. 89 ust. 2 w zw. z art. 45 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 89 ust. 1 tej ustawy prowadzi do wniosku, że żołnierz zawodowy podlegający zwolnieniu ze stanowiska służbowego wskutek jego likwidacji otrzymuje w czasie wypowiedzenia stosunku zawodowej służby wojskowej uposażenie zasadnicze należne na ostatnio zajmowanym stanowisku wraz z dodatkami o charakterze stałym z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian mających wpływ na prawo do uposażenia lub jego wysokość. Taką zmianą w jego przypadku był upływ kolejnych pięciu lat pracy na stanowisku prokuratora Wydziału do Spraw Przestępczości Zorganizowanej Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W.

W odpowiedzi na skargę Zastępca Prokuratora Generalnego Naczelny Prokurator Wojskowy wniósł o jej oddalenie, a wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne dodał, że z punktu widzenia nabywania prawa do kolejnych stawek wynagrodzenia zasadniczego kardynalne znaczenie ma art. 62 ust. 1eb ustawy o prokuraturze, który przewiduje, iż wynagrodzenie zasadnicze prokuratora określa się w stawce bezpośrednio wyższej po upływie kolejnych pięciu lat pracy na danym stanowisku prokuratorskim. Aby można było rozważać kwestię ewentualnego ustalenia wysokości dodatku wyrównawczego należnego skarżącemu po przyrównaniu go do wynagrodzenia zasadniczego w stawce ósmej, warunkiem koniecznym byłoby wykonywanie przez niego pracy (pełnienie służby wojskowej) na stanowisku w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w W. w Wydziale [...], przez kolejne pięć lat. Zniesienie wspomnianych wydziałów z dniem [...] kwietnia 2013 r. spowodowało, że siłą rzeczy po tej dacie żaden prokurator wojskowy nie wykonywał w nich pracy, a tym samym nie zwiększał się staż wymagany do uzyskania kolejnej stawki wynagrodzenia. Niektórzy prokuratorzy przez pewien czas pobierali jeszcze łączne uposażenie w wysokości wynikającej z przyrównania do stawki siódmej, ale było to wynikiem wyłącznie stosowania do nich wspomnianego przepisu art. 89 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (do czasu objęcia nowego stanowiska lub z uwagi na fakt oczekiwania na upływ okresu wypowiedzenia) i nie powodowało to zwiększenia stażu służby na stanowisku w wydziale do spraw przestępczości zorganizowanej w wojskowej prokuraturze okręgowej. Podkreślono, że praca w wydziałach do spraw przestępczości zorganizowanej wiązała się ze szczególną, wyjątkową regulacją prawną dotyczącą wysokości uposażenia (wynagrodzenia) i jak każda tego rodzaju szczególna norma musi być interpretowana ściśle. Wyższa należność finansowa wynikała wyłącznie z faktu wykonywaniem pracy w tym wydziale, zatem możliwość ewentualnego uzyskania przyrównania do jeszcze wyższej stawki musiała być powiązana z pięcioletnią pracą w tym szczególnym wydziale. Zniesienie tych komórek organizacyjnych uniemożliwiło zwiększenie stażu pracy niezbędnego do uzyskania dodatkowo zwiększonych uprawnień finansowych, związanych z przyrównaniem otrzymywanych przez prokuratorów wojskowych należności, do kolejnej stawki wynagrodzenia zasadniczego przysługującego prokuratorom prokuratury apelacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Skarga analizowana pod tym kątem podlega zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 116 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (tekst jedn. z 2011 r. Dz. U. Nr 270, poz. 1599 ze zm.), do prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, będących oficerami, stosuje się w sprawach nieuregulowanych niniejszą ustawą przepisy dotyczące żołnierzy zawodowych lub służby okresowej, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5. Z kolei według ust. 5 tegoż przepisu, uposażenie, o którym mowa w ust. 4, oraz wynagrodzenie prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, niebędących oficerami, jest równe wynagrodzeniu prokuratorów oraz asesorów w równorzędnych powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury, zaś w myśl ust. 4, uposażenie prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, będących oficerami, określają przepisy o uposażeniu żołnierzy. Natomiast na podstawie ust. 2 pkt 2) tegoż przepisu, stanowiskami równorzędnymi prokuratorów w powszechnych i wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury są odpowiednio stanowiska w prokuraturze okręgowej i wojskowej prokuraturze okręgowej.

Zatem pełnienie przez skarżącego ppłk W. P. od dnia [...] maja 2009 r. zawodowej służby wojskowej na stanowisku prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W. w Wydziale [...], było równorzędne z pełnieniem tego stanowiska w powszechnej prokuraturze okręgowej.

Stosownie do brzmienia art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 56, poz. 459), z dniem 1 stycznia 2009 r. wynagrodzenie zasadnicze m.in. prokuratorów prokuratur okręgowych określa się w stawkach od czwartej do siódmej, a przepis m.in. art. 10 ust. 5 stosuje się odpowiednio. Zaś w myśl tego ostatniego przepisu, określenie wynagrodzenia zasadniczego m.in. sędziego sądu okręgowego w stawce ósmej, może nastąpić nie wcześniej niż przez dniem 1 stycznia 2014 r.

Uzupełnienia wymaga w tym miejscu wskazanie na § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 kwietnia 2010 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków funkcyjnych przysługującym prokuratorom (Dz. U. Nr 56, poz. 339), którym ustala się wynagrodzenie zasadnicze prokuratora prokuratury okręgowej w stawkach od czwartej do ósmej.

Natomiast skarżący, co godzi się w tym miejscu podkreślić, od dnia [...] maja 2009 r. otrzymywał wynagrodzenie według stawki siódmej.

Wskazać dalej należy, że po zniesieniu w dniu [...] kwietnia 2013 r. Wydziału [...], Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...], z dniem [...] kwietnia 2013 r. wyznaczył skarżącego na równorzędne stanowisko służbowe prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W. w Wydziale [...].

Zatem w tym przypadku nastąpiła jedynie zmiana wydziału w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w W., bowiem od dnia [...] maja 2009 r. skarżący nadal niezmiennie zajmował stanowisko prokuratora okręgowego.

Stosownie zaś do treści art. 62 ust. 1eb ustawy o prokuraturze, wynagrodzenie zasadnicze prokuratora określa się w stawce bezpośrednio wyższej po upływie kolejnych pięciu lat pracy na danym stanowisku prokuratorskim. W ocenie Sądu określenie "na danym stanowisku prokuratorskim" oznacza – na co wskazują cytowane już wyżej przepisy ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 kwietnia 2010 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków funkcyjnych przysługującym prokuratorom – pełnienie obowiązków prokuratora w prokuraturze w danej prokuraturze (danego rzędu), a nie – jak wywodzi organ – na określonym stanowisku (w określonym wydziale) danej prokuratury.

Skoro zatem w dniu [...] maja 2014 r. skarżący pełnił nadal służbę w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w W. i minął już dzień [...] stycznia 2014 r. określony cytowanym już wyżej przepisem art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw, to minął kolejny pięcioletni okres uprawniający do zwiększenia skarżącemu wynagrodzenia w stawce ósmej.

Zatem organ naruszył – w ocenie Sądu – przepisy prawa materialnego, które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy.

Na zakończenie również dodać należy, że nawet gdyby przyjąć argumentację organu za prawidłową, to wyjaśnienia wymaga w zaskarżonej decyzji, a czego Zastępca Prokuratora Generalnego Naczelny Prokurator Wojskowy absolutnie nie dokonał, dlaczego skarżący ppłk W. P. decyzją Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] stycznia 2014 r. został zwolniony z zawodowej służby wojskowej i przeniesiony do rezerwy wskutek upływu terminu wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej, ze stanowiska prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W. – i co należy zaakcentować – pełniącego służbę w Wydziale [...]. Brak zaś tego wyjaśnienia w zaskarżonej decyzji narusza przepisy postępowania (art. 107 § 3 k.p.a.), mające istotny wpływ na wynik sprawy.

Zatem rozpoznając sprawę na nowo, organ jest zobowiązany kierować się powyższymi wskazaniami Sądu, prawidłowo ustalając stan faktyczny, a następnie dokonać subsumpcji do przytoczonych przepisów prawa.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 145 § 1 pkt 1) lit. a) i c) w zw. z art. 152 i art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), należało orzec jak w sentencji wyroku.