Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 500/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-10-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6213 Inne  świadczenia finansowe związane z lokalem mieszkalnym
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 94
journal: Dz.U. 2002 nr 7 poz 58
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.- tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Elżbieta Kremer (spr.) Sędziowie NSA Piotr Lechowski WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2007 r. sprawy ze skargi P. P. na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...] Komendant Miejski Policji na podstawie art. 88 ust. 1 oraz art. 94 ust. 1, 97 ust. 5 ustawy z dnia 06 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 58, poz. 58 ze zm.) w związku z § 1 i § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz. U. Nr 131, poz. 1468) odmówił P. P. przyznania pomocy finansowej z uwagi na to, że mieszkanie o którego dofinansowanie ubiega się skarżący zostało zakupione w ramach współwłasności. Powołał się przy tym na stan faktyczny sprawy, który wskazuje, że skarżący w dniu [...] 2006 r. nabył wraz z byłą żoną E. B. (rozwód w dniu [...] 2003 r.) lokal mieszkalny na os. [...] w K. na zasadzie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. Osoby te nabyły mieszkanie w równym udziale po ½ każda, albowiem zgodnie z wyrokiem rozwodowym nie pozostają we wspólności majątkowej.

Komendant Policji, po rozpoznaniu odwołania P. P. z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, nie uznając argumentów odwołującego, iż przepisy ustawy o Policji oraz rozporządzenia MSWIA nie ograniczają przyznania pomocy finansowej od nabycia nieruchomości lokalowej na wyłączną własność uprawnionego oraz, że zwracając się do Komendanta Miejskiego Policji wystąpił jedynie o przyznanie jemu samemu pomocy finansowej, z wyłączeniem byłej żony E. B. Organ wskazał, że celem regulacji art. 94 ust. 1 w związku z art. 88 ust. 1 ustawy o Policji jest realizacja prawa policjanta do lokalu mieszkalnego dla siebie i członków rodziny zatem nie znajduje zdaniem organu uzasadnienia stanowisko aby pomoc finansowa przysługiwała w innym przypadku współwłasności nabytego lokalu niż małżeńska wspólność majątkowa, do której wprost odwołuje się cytowane wyżej rozporządzenie. Ponadto wskazał, że skarżący we wniosku o przyznanie pomocy finansowej ujął byłą żonę E. B., co oznacza, że starał się również o pomoc finansową dla niej. Poza tym finansowanie przez Komendanta Miejskiego współwłasności o charakterze jaki strony przyjęły dla posiadania przedmiotowego mieszkania prowadziłoby do finansowania przez organy Policji praw osób trzecich – nieuprawnionych do świadczeń, co w konsekwencji prowadziłoby do przekroczenia uprawnień i naruszenia dyscypliny budżetowej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego P. P. podniósł, że wbrew twierdzeniom organów ubiegał się o pomoc finansową tylko i wyłącznie dla siebie, nazwisko E. B. pojawiło się we wniosku o pomoc finansową jedynie w celu informacyjnym, że jest ona współwłaścicielką mieszkania na os. [...] w K. Interpretację organu na temat art. 94 ustawy o Policji uznał za jednostronną. Wskazał również na naruszenie przez organy art. 7,8,9,10, 73, 74 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, niepowiadomienie go jako strony o zakończeniu postępowania, tym samym uniemożliwienie mu wypowiedzenia się co do całości zebranego materiału jak też złożenie ewentualnych dowodów i wniosków.

W odpowiedzi na skargę Komendant Policji, wnosząc o jej oddalenie, podkreślił, że w sytuacji nabycia nieruchomości na zasadzie współwłasności nabywający nabywa jedynie cześć idealną nieruchomości i do czasu zniesienia współwłasności nie można mówić o uzyskaniu takiego prawa, które daje prawo do pomocy finansowej ze środków przeznaczonych na zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych policjantów. Zwłaszcza, że prowadziłoby to do finansowania przez organy policji prawa osób trzecich. Podkreślił, że E. B. w świetle wyroku rozwodowego z 2003 r. nie stanowi osoby najbliższej dla skarżącego. Natomiast co do zarzutów odnośnie procedowania organ wskazał, zarówno on jak i organ I instancji wydawał decyzję w oparciu o materiał dowodowy wyłącznie przedstawiony przez skarżącego. Jako, że nie wzbudzał on wątpliwości, organy uznały, że brak było podstaw do wzywania skarżącego do dodatkowych wyjaśnień.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga P. P. nie zasługuje na uwzględnienie.

W ocenie Sądu orzekające w sprawie organy nie dopuściły się naruszeń na gruncie prawa administracyjnego, zarównano na płaszczyźnie prawa procesowego jak i materialnego, które miałyby wpływ na wynik sprawy, a które to naruszenia powodowałyby konieczność uchylenia przedmiotowych decyzji.

Rozpatrując sprawę na gruncie prawa materialnego – słusznie organy przyjęły, że P. P. nie należy się pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego nabytego przez niego [...] 2006 r. na zasadzie współwłasności ułamkowej wraz z byłą żoną E. B. – a to na podstawie art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 04 kwietnia 1990 r. o Policji ( Dz. U. Nr 7, poz. 58) w brzmieniu obowiązującym na dzień złożenia wniosku czyli [...] 2006 r.: policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Przepis ten należy wiązać z art. 88 tej ustawy, który stanowi z kolei, że: policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Forma pomocy pieniężnej realizowana jest zatem wówczas gdy nie dokonano policjantowi przydziału mieszkania z zasobów, o których mowa w art. 90 ust. 1 w/w ustawy czyli jest formą zastępczą pomocy. Pierwszoplanową kwestią wymagająca interpretacji jest cel regulacji rozdziału VIII ustawy o Policji "Mieszkania funkcjonariuszy Policji", który zdaniem Sądu ma na celu zapewnienie prawa do lokalu mieszkalnego osobom, będącym w stałej służbie, żyjącym samotnie jak i żyjącym we wspólnocie rodzinnej. Art. 89 w/w ustawy wskazuje kogo należy brać pod uwagę przy przydziale lokalu mieszkalnego a co za tym idzie przy udzieleniu pomocy finansowej w celu nabycia takiego lokalu. Wśród tych osób wymienia się małżonka wnioskującego, co już jest podstawą do twierdzenia, że skarżący nie mógł otrzymać pomocy finansowej na podstawie jego wniosku z dnia [...] 2006 r. z uwagi na wskazanie w nim jako osoby mającej zajmować przedmiotowy lokal E. B., z którą [...] 2003 r. wziął rozwód. Skarżący tym samym nie nabył lokalu mieszkalnego, tylko nabył ½ na zasadzie współwłasności ułamkowej, o której mowa w art. 195 i nast. ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), drugim współwłaścicielem lokalu w udziale ½ jest E. B., które w świetle prawa jest osobą obcą. Nabycie przez funkcjonariusza udziału ułamkowego w prawie własności danego lokalu mieszkalnego nie stanowi nabycia lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 94 o Policji, a tym samym nabycie udziału we współwłasności lokalu mieszkalnego nie podlega finansowaniu na podstawie tej ustawy oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz. U. Nr 131, poz. 1468). Wynika to z całokształtu regulacji mającej na celu zapewnienie pomocy mieszkaniowej policjanta oraz jego rodzinie. Podkreśla to orzecznictwo, przykładowo wyrok NSA W-wa z 16.02.2005 r. OSK 1145/04 oraz wyrok WSA W-wa z 13.05.2005 r. I SA/Wa 470/04, które w tezie zawierają stwierdzenia, iż nie znajduje uzasadnienia stanowisko aby pomoc finansowa przysługiwała w innym przypadku współwłasności nabytego lokalu niż małżeńska wspólność majątkowa – gdyż tylko wówczas policjant uzyskuje lokal dla siebie i członków rodziny, dlatego, że lokal wchodzi w skład majątku wspólnego małżonków.

Stąd też należy wyraźnie podkreślić, że w przedmiotowej sprawie skarżący nie nabył prawa do pomocy finansowej, albowiem nie nabył prawa własności lokalu mieszkalnego, lecz udział we współwłasności w wysokości ½ . Tym samym podnoszone zarzuty co do wysokości należnej pomocy finansowej, sprowadzające się do twierdzenia, że nazwisko E. B. pojawiło się we wniosku jako nazwisko współwłaściciela lokalu, a nie osoby zwracającej się o dofinansowanie są bezprzedmiotowe. Zagadnieniem pierwszoplanowym jest bowiem ustalenie czy zostały spełnione przesłanki wymagane do nabycia prawa do pomocy finansowej, a zagadnieniem wtórnym ustalenie wysokości pomocy finansowej. Jeżeli nie doszło do nabycia prawa do pomocy finansowej, problematyka wysokości pomocy finansowej staje się bezprzedmiotowa.

Odnośnie zarzutów skarżącego dotyczących naruszenia przez organy przepisów kodeksu postępowania administracyjnego należy zauważyć, że istotnym dla sprawy jest naruszenie przez organy administracyjne przepisów postępowania w stopniu, który ma wpływ na wynik sprawy (zgodnie z art. 145 § 1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Natomiast w przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcie organów nastąpiło na podstawie dokumentów dostarczonych przez skarżącego, zatem nie było konieczności dodatkowego wypowiadania się strony na temat zgromadzonego materiału dowodowego, który by jej doskonale znany. Nie budził on wątpliwości. Pominięcie przez organy dodatkowej czynności jaką jest udostępnienie materiałów sprawy nie wniosłoby elementów dla sprawy istotnych, zatem zarzut naruszenia przepisów postępowania w ocenie Sądu jest również nieuzasadniony.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.