Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 196/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 7, 77, 80, 107
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), , Sędzia WSA Paweł Groński, Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego S. K. kwotę 757 zł (siedemset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2010r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania S. K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...].09.2012r. umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie ścianki osłonowej wykonanej na istniejącym murku na tarasie (taras znajduje się od strony ulicy) budynku mieszkalnego w zabudowie bliźniaczej usytuowanego przy ul. [...] w [...], uchylił w całości zaskarżoną decyzję i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994r. orzekł odmawiając wydania nakazu rozbiórki przedmiotowej ścianki osłonowej.

W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ przedstawił przebieg postępowania w niniejszej sprawie, który był następujący :

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] zawiadomieniem z dnia 30.12.2004r. poinformował strony o wszczęciu na wniosek S. K. postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych polegających na remoncie istniejącej ścianki o konstrukcji drewniano - metalowej (wymianie na ściankę murowaną) w budynku mieszkalnym na działce nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w [...].

Postanowieniem Nr [...] z dnia [...].01.2005r. PINB w [...] wstrzymał K. i B. S. prowadzenie robót budowlanych polegających na remoncie istniejącej ścianki o konstrukcji drewniano - metalowej (wymiana na ściankę murowaną). Powyższe rozstrzygnięcie zostało uchylone postanowieniem [...]WINB Nr [...] z dnia [...].12.2005r.

Następnie decyzją Nr [...] z dnia [...].03.2005r. PINB w [...] nakazał K. i B. S. wykonanie prac budowlanych wskazanych w ekspertyzie technicznej dotyczącej ścianki osłonowej tarasu wykonanej na granicy z posesją [...], wykonanej przez mgr inż. S. I. (mających doprowadzić ściankę do stanu zgodnego z prawem, tj.zakończenie ścianki obróbką blacharską ukształtowaną tak, aby wody opadowe odprowadzane były na teren własnej posesji oraz zabezpieczenie pionowych krawędzi kątownikami oraz otynkowanie ścianki.

W wyniku postępowania odwoławczego [...] WINB decyzją Nr [...] z dnia [...].12.2005r. uchylił w całości ww. rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

W toku kontynuowanego postępowania organ powiatowy wydał w dniu [...].10.2006r. decyzję Nr [...], którą nakazał B. i K. S. wykonanie w określonym terminie prac budowanych wskazanych w ekspertyzie technicznej dotyczącej ścianki osłonowej tarasu wykonanej na granicy z posesją [...], wykonanej przez mgr inż. S. I. mających doprowadzić ściankę do stanu zgodnego z prawem, tj.zakończenie ścianki obróbką blacharską ukształtowaną tak, aby wody opadowe odprowadzane były na teren własnej posesji,

oraz zabezpieczenie pionowych krawędzi kątownika oraz otynkowanie ścianki.

Po rozpatrzeniu odwołania S. K. od ww. decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...].06.2007r. uchylił w/w decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Decyzją Nr [...] z dnia [...].09.2009r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...]nakazał B. i K. S. rozbiórkę ścianki osłonowej wykonanej na istniejącym murku na tarasie (od strony ulicy) budynku mieszkalnego w zabudowie bliźniaczej usytuowanego przy ul. [...] w [...].

[...]WINB decyzją Nr [...] z dnia [...].12.2009r. uchylił ww. rozstrzygnięcie organu I instancji i orzekł o nakazaniu B. i K. S. wykonania wymienionych w decyzji robót budowlanych przy przedmiotowej ściance osłonowej - zgodnie z zaleceniami zawartymi w ekspertyzie technicznej sporządzonej przez mgr inż. S. I. z dnia 03.10.2009r. stanowiącej aktualizację ww. ekspertyzy z dnia 08.03.2005r.

Powyższe rozstrzygnięcie [...]WINB zostało następnie zaskarżone przez S. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Organ po dokonaniu powtórnej analizy materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie uznał, że zachodzą przesłanki do uwzględnienia skargi i uchylenia obu rozstrzygnięć w trybie art. 54 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dlatego też decyzją Nr [...] z dnia [...].01.2010 r. uchylił własną decyzję Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję powiatowego organu nadzoru budowlanego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

Następnie organ powiatowy decyzją Nr [...] z dnia [...].07.2010 r.. nakazał K. i B. S. wykonanie w wyznaczonym terminie następujących robót budowlanych przy ściance osłonowej wykonanej na istniejącym murku na tarasie (taras znajduje się od strony ulicy) budynku mieszkalnego w zabudowie bliźniaczej usytuowanego przy ul. [...] w [...] tj. zakończenie ścianki obróbką blacharską ukształtowaną tak, aby wody opadowe odprowadzane były na teren własnej posesji, zabezpieczenie pionowych krawędzi kątownika oraz otynkowanie ścianki - zgodnie z zaleceniami zawartymi w ekspertyzie technicznej sporządzonej przez mgr inż. S. I. z dnia 08.03.2005r.

W wyniku postępowania odwoławczego [...] WINB decyzją Nr [...] z dnia [...].10.2010r. uchylił w całości ww. rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi nadzoru budowlanego I instancji.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu wniosku B. S. o stwierdzenie nieważności ww. decyzji organu wojewódzkiego, wydał w dniu decyzję z dnia [...].02.2011. r znak: [...], odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji [...]WINB Nr [...].

W dalszej kolejności PINB w [...]wydał w dniu [...].10.2011 r.. postanowienie Nr [...] nakładające na B. i K. S. obowiązek przedłożenia opinii technicznej prawidłowości wykonania omawianej ścianki osłonowej. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...].03.2012r. [...]WINB odmówił stwierdzenia nieważności ww. postanowienia.

W związku z przedłożeniem przez zobowiązanych ekspertyzy technicznej z dnia 03.10.2009r. sporządzonej przez mgr inż. S. I., która została już wcześniej przedstawiona organowi powiatowemu, PINB w [...] postanowieniem Nr [...] z dnia [...].07.2012. zobowiązał B. i K. S. do wpłacenia zaliczki w wysokości 1500,00 zł (tysiąc pięćset zł) na pokrycie kosztów postępowania tj. wykonanie oceny technicznej nałożonej postanowieniem Nr [...].

W dniu 23.08.2012r. została przedłożona opinia techniczna sporządzona przez inż. K. Z. dotycząca ścianki osłonowej tarasu usytuowanego na granicy z posesją [...] w [...], z której wynika, iż przedmiotowa ścianka osłonowa nie powoduje przesłaniania naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku przy ul. [...] i [...] w [...]. Ponadto ww. ścianka jest zgodna z § 13, 57 i 60 warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W ww. opinii wskazano, że ścianka została wykonana prawidłowo oraz nie powoduje niebezpieczeństwa ludzi i mienia.

Decyzją Nr [...] z dnia [...].09.2012r. umorzono postępowanie administracyjne w sprawie ścianki osłonowej wykonanej na istniejącym murku na tarasie (taras znajduje się od strony ulicy) budynku mieszkalnego w zabudowie bliźniaczej usytuowanego przy ul. [...] w [...].

Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia w ustawowym terminie złożył S. K..

Rozpatrując sprawę organ odwoławczy stwierdził, iż w jego ocenie organ powiatowy dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego przedmiotowej sprawy. Wyjaśnił, że w świetle przepisów ustawy-Prawo budowlane z 1994r. wykonanie ścianki osłonowej na istniejącym murku na tarasie nie jest budową obiektu budowlanego lub jego części w rozumieniu art. 48 oraz 49b w/w ustawy. Wskazał, iż inwestor zgłosił zamiar wykonania ścianki osłonowej do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej, jednakże z uwagi na fakt, iż odstąpiono od warunków zgłoszenia tj. wykonano ściankę o wysokości 156 cm od strony budynku, a od strony ulicy 126 cm oraz zmieniono miejsce jej usytuowania właściwym trybem do prowadzenia postępowania jest tryb wskazany w art. 50 i 51 powyższej ustawy. W toku postępowania ustalono, że w zaistniałym stanie faktycznym nie stwierdzono naruszenia przepisów techniczno - budowlanych. Przedmiotowa inwestycja odpowiada prawu i nie zagraża bezpieczeństwu ludzi i mienia. Powyższe ustalenia potwierdzają ekspertyzy techniczne sporządzone w toku postępowania, w tym opinia techniczna sporządzona przez inż. K. Z. z której wynika, iż przedmiotowa ścianka osłonowa nie powoduje przesłaniania naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku przy ul. [...] i [...] w [...]. Do ustalenia kwestii, czy sporna ścianka nie zasłania naturalnego oświetlenia pomieszczenia przeznaczonego na stały pobyt ludzi zgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi organ powiatowy został zobowiązany decyzją [...]WINB Nr [...] z dnia [...].10.2010 r. W ocenie organu odwoławczego, kwestia ta została dostatecznie wyjaśniona, stąd brak było podstaw do podejmowania dalszych czynności z zakresu nadzoru budowlanego. Z powyższych względów, organ odwoławczy stwierdził, że badana w niniejszym postępowaniu decyzja nie narusza art. 7 i 77 § 1 Kpa, gdyż ustalono w sposób jednoznaczny i rzetelny brak nieprawidłowości w odniesieniu do przedmiotowej ścianki, które mogłyby być przedmiotem postępowania przed organem nadzoru budowlanego.

W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w rozpatrywanej sprawie nie zachodzi bezprzedmiotowość postępowania, nie istnieją bowiem okoliczności, które czyniłyby wydanie decyzji administracyjnej prawnej niemożliwe. Brak zaś przesłanki do uwzględnienia żądania zgłoszonego w piśmie S. K. z dnia 05.12.2004r. nie czyni tego postępowania bezprzedmiotowym, a ewentualnie bezzasadnym. W przeciwieństwie do bezprzedmiotowości postępowania bezzasadność żądania strony musi być wykazana w decyzji załatwiającej sprawę co do istoty (stosownie do złożonego wniosku), a nie prowadzić do umorzenia postępowania - umorzenie w takim wypadku postępowania jest uchylaniem się organu od rozstrzygnięcia sprawy, gdyż ten ma obowiązek rozpoznać sprawę merytorycznie - pozytywnie lub negatywnie w zależności od poczynionych ustaleń.

W ocenie organu odwoławczego, powiatowy organ nadzoru budowlanego, będąc związany żądaniem określonym we wniosku strony, które ma znaczenie dla ustalenia zakresu postępowania, wydając decyzję kończącą sprawę co do istoty winien ustosunkować się do treści tego żądania, a nie wydawać decyzję o umorzeniu postępowania. Wskazał, że S. K. żądał "rozbiórki ścianki".

Reasumując organ odwoławczy stwierdził, że w sprawie nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia postępowania naprawczego, stąd zasadnym jest uchylenie w całości decyzji PINB w [...] Nr [...] z dnia [...].09.2012r. i orzeczenie na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 i art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane o odmowie wydania nakazu rozbiórki przedmiotowej ścianki.

Odnosząc się do zarzutów podnoszonych w odwołaniu dotyczących poświadczenia nieprawdy przez P. K. Z. w opinii technicznej dotyczącej ścianki osłonowej tarasu usytuowanego na granicy z posesją [...] w [...], z której wynika, iż przedmiotowa ścianka osłonowa nie powoduje przesłaniania naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku przy ul. [...] i [...] w [...], nie narusza przepisów techniczno-budowlanych oraz nie powoduje bezpieczeństwa ludzi i mienia wyjaśnia się, iż w omawianej sprawie w/w opinia jest kolejną wydaną w sprawie przedmiotowej ścianki. Co prawda organowi powiatowemu zostały przedstawione dwie sprzeczne ze sobą opinie tj. ekspertyza techniczna Nr [...] z dnia [...] .01.2008r. wykonana przez Ośrodek Rzeczoznawstwa i Inżynierii Procesów Budowlanych w [...] oraz ekspertyza techniczna sporządzona przez mgr inż. S. I., jednakże stwierdzić należy, iż opinia techniczna sporządzona przez inż. K. Z. jest drugą pozytywną opinią w sprawie omawianej ścianki. PINB w [...] wydając inkryminowane rozstrzygnięcie dysponował dokumentacją, która została opracowana przez osoby posiadające stosowne uprawnienia, wobec czego brak jest podstaw do negowania poczynionych przez organ powiatowy ustaleń.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł S. K. i W. K..

Postanowieniem z dnia 9 lipca 2013 r. Sąd odrzucił skargę W. K., gdyż braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.

We wniesionej skardze skarżący podniósł, że ścianka nadal stoi na tym samym miejscu i dalej zasłania naturalne oświetlenie sąsiadowi. Zdaniem skarżącego, organy błędnie oparły swe rozstrzygniecie na kolejnej pozytywnej opinii K. Z., która jest niegodna z zarządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. (Dz. U. z 2002r. Nr.75 poz. 690) - w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Podniósł, iż w pismach kierowanych do organów nadzoru budowlanego, wskazywał na ekspertyzę techniczną nr 5/2008, w której uwidoczniono zasłanianie naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w segmencie pod nr. [...]. Zwracał również uwagę , iż opinią mgr inż. S. I., naruszyła art. 4, 5, 7 i 36a Prawa budowlanego i § 13 warunków technicznych.

Zdaniem skarżącego, autorka projektu nie zauważyła, że omawiana ścianka zasłania naturalne oświetlenie pomieszczenia mieszkalnego, z premedytacją zlekceważyła zatwierdzony projekt, nie zaznaczając w opinii istniejących odstępstw od warunków pozwolenia na budowę. Natomiast inż. K. Z. wystawiając swoją opinię poświadczył w niej nieprawdę, twierdząc, że jest zgodna z § 13, 57 i 60 warunków technicznych, co wynika z zatwierdzonego projektu. W ocenie skarżącego, ponieważ przekroczony został § 13 warunków technicznych nie można zastosować art. 51 w celu doprowadzenia ścianki do stanu zgodnego z prawem, lecz ściankę należy rozebrać na co wskazuje art. 49b ust.3 Prawa budowlanego. Występujące zasłanianie naturalnego oświetlenia pomieszczeń mieszkalnych w segmencie S. K. stwierdzone zostało przez autorów ekspertyzy technicznej Nr [...] z Oddziału [...] Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa, nakazującej rozbiórkę ścianki. Powołanie natomiast opinii mgr inż. S. I. i inż. K. Z., z pominięciem ekspertyzy technicznej Nr [...] i przepisów Prawa budowlanego, jako podstawy rozstrzygnięcia, świadczy o akceptacji poświadczonej w nich nieprawdy i całkowitego braku umiejętności stosowania wymogów Prawa budowlanego. Skarżący zarzucił, że nikt w organach nie zauważył, że ścianka stoi na dz.nr.ew. [...] i o całą kondygnację wyżej.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego.

Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja nie mogła się ostać w obrocie prawnym.

Należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie naruszenie prawa polega na niedostatecznym wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy spowodowanym niedopełnieniem obowiązku zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego oraz niewystarczającym wyjaśnieniu powodów podjętego rozstrzygnięcia - art. 7 k.p.a., art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a.

Zasada prawdy obiektywnej wyrażona w art. 7 k.p.a., której konkretyzację stanowi art. 77 § 1 k.p.a., zobowiązuje organ administracji publicznej do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, zaś w art. 80 k.p.a. zawarta jest reguła, zgodnie z którą ocena, czy dana okoliczność została udowodniona winna być przez ten organ dokonana na podstawie całokształtu materiału dowodowego a wyraz temu winien organ dać, w myśl art. 107 § 3 k.p.a., w uzasadnieniu decyzji.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że to na organie ciąży obowiązek dokładnego wyjaśnienia sprawy i podjęcie niezbędnych działań dla prawidłowego ustalenia stanu faktycznego. Wskazać przy tym należy, że opinie sporządzone na potrzeby sprawy podlegają ocenie nie tylko pod względem formalnym, ale również materialnym. Organ rozpoznający sprawę ma nie tylko prawo, ale i obowiązek zbadać przedstawioną opinię pod względem zgodności ze stosowanymi przepisami, ale również czy jest logiczna i zupełna. W przypadku zaś istniejących wątpliwości lub niejasności może żądać wyjaśnień lub uzupełnienia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2008 r., sygn. akt I OSK 852/07; z dnia 22 grudnia 2009 r., sygn. akt I OSK 373/09; z dnia 12 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 379/10; z dnia 7 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1650/10).

Podkreślić należy, że sporządzone w niniejszej sprawie opinie budziły wątpliwości pod względem formalnym i materialnym a więc wymagały uzupełnień i wyjaśnień. Przede wszystkim jednak podlegały wnikliwej analizie organów nadzoru budowlanego. Z analizy uzasadnień decyzji organów obu instancji wynika, że żadna ze złożonych opinii nie została poddana ocenie. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego poprzestał na stwierdzeniu, że z ostatnio złożonej opinii K. Z. wynika, iż przedmiotowa ścianka osłonowa nie powoduje przesłaniania naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku przy ul. [...]i [...]w [...]. Ponadto ww. ścianka jest zgodna z § 13, 57 i 60 warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W ww. opinii wskazano, że ścianka została wykonana prawidłowo oraz nie powoduje niebezpieczeństwa ludzi i mienia.

Organ odwoławczy stwierdził natomiast, że zostały przedstawione dwie sprzeczne ze sobą opinie tj. ekspertyza techniczna Nr [...]z dnia 22.01.2008r. wykonana przez Ośrodek Rzeczoznawstwa i Inżynierii Procesów Budowlanych w [...]oraz ekspertyza techniczna sporządzona przez mgr inż. S. I., jednakże opinia techniczna sporządzona przez inż. K. Z. jest drugą pozytywną opinią w sprawie omawianej ścianki. Organ wywiódł z tego wniosek, że wobec tego jest ona wiarygodna.

W związku z tym należy wskazać, że po pierwsze opinie były sporządzane w na różnych etapach realizacji przedmiotowej działki, po drugie tylko dwie odnoszą się do kwestii naturalnego oświetlenia pomieszczeń. Opinia S. I. nie zawiera w tym względzie żadnych wniosków. Już tylko z tego powodu nie można było poprzestać na stwierdzeniu, że co do przedmiotowej ścianki wydano dwie zgodne ze sobą opinie.

Przede wszystkim należy jednak wskazać, że z § 13 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. (Dz. U. z 2002r. Nr.75 poz. 690) - w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie odległość budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwić naturalne oświetlenie tych pomieszczeń - co uznaje się za spełnione jeżeli: 1) między ramionami kąta 60 °, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego, nie znajduje się przesłaniająca część tego samego budynku lub inny obiekt przesłaniający w odległości mniejszej niż a) wysokość przesłaniania - dla obiektów przesłaniających o wysokości do 35 m, b) 35 m - dla obiektów przesłaniających o wysokości ponad 35 m, 2) zostały zachowane wymagania, o których mowa w § 57 i 60 (ust. 1); wysokość przesłaniania, o której mowa w ust. 1 pkt 1, mierzy się od poziomu dolnej krawędzi najniżej położonych okien budynku przesłanianego do poziomu najwyższej zacieniającej krawędzi obiektu przesłaniającego lub jego przesłaniającej części. Przepis ten dla prawidłowej oceny wymaga ustalenia wskazanego w nim kąta i sytuacyjnego odniesienia się do niego obiektów przesłanianego i przesłaniającego (przesłaniających). Opiniujący w sprawie K. Z. podobnie zresztą jak i J. Nitka dokonując oceny zacienienia pomieszczenia Skarżącego, nie przedstawili żadnej analizy odnoszącej się do treści § 13 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia. Z kolei organy nadzoru budowlanego nie dokonały żadnej oceny przedmiotowych opinii akceptując tym samym ich podstawowe braki. Zaniechanie dokonania takiej oceny narusza treść art. 77 § 1 k.p.a., zgodnie, z którym organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, a wyraz temu winien dać, w myśl art. 107 § 3 k.p.a., w uzasadnieniu decyzji.

Prawidłowa opinia rzeczoznawcy powinna wskazywać i wyjaśniać przesłanki które doprowadziły do przedstawionej nią konkluzji, umożliwiając organowi dokonanie oceny jej motywów bez wkraczania w sferę wiedzy specjalistycznej. Oznacza to więc, że jeżeli wydana opinia nie spełnia wymogu jasności, kompletności i nie odpowiada na postawione pytania, organ prowadzący postępowanie winien zażądać uzupełnienia jej, szczególnie gdy i strony postępowania stawiają pod jej adresem konkretne zarzuty. Organ nie może ograniczyć się w uzasadnieniu decyzji do powołania się na konkluzję zawartą w opinii biegłego, lecz obowiązany jest sprawdzić, na jakich przesłankach biegły oparł swoją konkluzję i skontrolować prawidłowość rozumowania biegłego" (E. Iserzon, J. Starościak, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, teksty, wzory i formularze, Warszawa 1970, s. 178 i 179). Dowód z opinii biegłego podlega ocenie organu - tak jak każdy dowód - z zastosowaniem zasady swobodnej oceny dowodów wyrażonej w art. 80 k.p.a. (wyrok NSA z dnia 5 października 2009 r., I OSK 1444/08, niepubl.).

W zasadzie należy uznać, że opinia techniczna K. Z. z [...].08.2012 r. a także opinia J. N. w zakresie kwestii zacieniania pomieszczeń nie spełnia żadnych wymogów prawidłowej opinii i w takim kształcie są dla sprawy bezwartościowe.

Mając powyższe na uwadze przypomnieć należy, że opinia sporządzona w toku postępowania stanowi tylko jeden ze środków dowodowych i jako taka podlega swobodnej ocenie co do posiadanej przez nią mocy dowodowej. Ponieważ organom administracji publicznej została przypisana czynna rola w prowadzeniu postępowania dowodowego, to fakt bezkrytycznego akceptowania opinii biegłego stanowi naruszenie art.7, art. 77 § 1, art. 80,

Wobec tego, iż uchybienia, o których mowa zaistniały już w postępowaniu przed organem I instancji i nie zostały usunięte przez organ odwoławczy w ocenie Sądu zasadne było uchylenie decyzji zaskarżonej. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy winien rozpoznać sprawą mając na uwadze rozważania Sądu i dokonać oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie w tym znajdujących się w aktach opinii dotyczących przedmiotowej ścianki. W razie potrzeby skorzysta z możliwości przewidzianej w art. 138 § 2 k.p.a.

Z tych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 wyroku.

Orzeczenie z punktu 2 wyroku Sąd oparł o treść art. 152 p.p.s.a., zaś o kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 i art. 209 p.p.s.a.