Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 725/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-05-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Powołane przepisy: article: art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 §1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi G. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. 1) zwolnić G. D. od kosztów sądowych, 2) ustanowić radcę prawnego z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W..


UZASADNIENIE

G. D. wnioskiem z dnia 23 maja 2011 r., złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w niniejszej sprawie.

Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia wynika, że wnioskodawczyni jest wdową, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Wobec faktu wymeldowania z miejsca pobytu stałego, skarżąca obecnie jest osobą bezdomną. Jedynymi dochodami skarżącej jest dochód z tytułu świadczenia rentowego w wysokości 1300 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni jest osobą niepełnosprawną, nie mówi i nie słyszy. Jak wynika z rubryki 7 formularza G. D. nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych.

Rozpoznając wniosek, stwierdzono, co następuje:

Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - stosownie do treści art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), ponoszenie przez strony kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Oznacza to, iż podmiot wnoszący skargę powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania, zatem i liczyć się z koniecznością gromadzenia środków finansowych na ów cel. Należy mieć na uwadze, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych należy zaliczyć osoby bezrobotne, samotne, bez stałego źródła dochodu i majątku, a zatem pozbawione środków do życia bądź mające środki, ale bardzo ograniczone, wystarczające na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Analizując sytuację finansową wnioskodawczyni uwidocznioną we wniosku z dnia 23 maja 2011 r. należy stwierdzić, że wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu zasługuje na uwzględnienie, bowiem w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do przyznania prawa pomocy określone w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Wnioskodawczyni jest osobą bezdomną, niezdolną do pracy z powodu niepełnosprawności w zakresie mowy i słuchu. Jedynymi dochodami skarżącej są dochody uzyskiwane z renty w wysokości 1300 zł. Powyższe potwierdza, iż sytuacja majątkowa skarżącej, utrzymującej się jedynie z niewielkiej renty, jest trudna i z posiadanych środków pieniężnych nie jest ona w stanie – bez uszczerbku utrzymania koniecznego - ponieść kosztów postępowania w sprawie. Okolicznością potwierdzającą trudną sytuację finansową skarżącej jest również fakt, iż nie posiada ona wolnych środków finansowych, ani majątku, który mogłaby spieniężyć w celu pokrycia kosztów sądowych niniejszego postępowania.

Wnioskujący o przyznanie prawa pomocy, który podstawowe potrzeby życiowe zaspokaja dzięki wparciu innych osób i instytucji, a przy tym nie posiada nieruchomości, wartościowych przedmiotów, ani jakichkolwiek zasobów pieniężnych, nie może poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. W konsekwencji nie jest w stanie wygospodarować środków na pokrycie kosztów postępowania sądowego.

Tak ukształtowana sytuacja materialna G. D. pozwala na stwierdzenie, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.

Z tych względów na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.