Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1283/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-06-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: *Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86  par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A sp. z o.o. z siedzibą we W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nr [...] z dnia [...] października 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

W dniu 28.12.2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

we Wrocławiu (dalej również jako: WSA we Wrocławiu, Sąd), wpłynęła skarga spółki A sp. z o.o. (dalej również jako: Spółka, skarżący) na indywidualną interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nr [...] z dnia [...].10.2017 r., sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Odpowiedź organu administracji publicznej na skargę, w której organ zawarł m.in. wniosek o odrzucenie skargi z powodu uchybienia terminowi do jej wniesienia, została doręczona pełnomocnikowi Spółki w dniu 26.01.2018 r. W dniu 05.02.2018 r. pełnomocnik Spółki zapoznał się z aktami sprawy w siedzibie Sądu, zaś w dniu 06.02.2018 r. do Sądu wpłynęło pismo, w którym pełnomocnik wniósł o przyjęcie skargi do rozpoznania, jako że w jego ocenie skarga złożona została z uchybieniem terminu bez winy strony skarżącej. Pełnomocnik Spółki wskazał, że uchybił terminowi do złożenia skargi, gdyż obliczył termin do jej wniesienia na podstawie adnotacji pracownika Spółki, z której wynikało, że przesyłka z w/w interpretacją została odebrana w dniu 19 października 2017 r. Jak dalej wywodził, korespondencja niniejsza została w rzeczywistości odebrana przez pracownika w dniu 17.10.2017 r., który omyłkowo opatrzył list datą inną niż faktyczna data odbioru. Pracownik ten nie był również upoważniony do odbioru korespondencji. Po przekazaniu sprawy do pełnomocnika Spółki, termin do wniesienia skargi na interpretację obliczono na podstawie daty widniejącej na kopercie, która zawierała przesyłkę (tj. 19.10.2017 r.), którą uznano za datę pewną. Wskutek powyższego, według pełnomocnika, ostatni dzień terminu na wniesienie skargi w sprawie, przypadał na 18.11.2017 r. (sobota), co uzasadniało złożenie skargi w terminie do dnia 20.11.2017 r. (poniedziałek).

Postanowieniem z dnia 19.02.2018 r. WSA we Wrocławiu odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi uznając, że skarżący uchybił siedmiodniowemu terminowi do jego wniesienia. W ocenie Sądu momentem w którym ustała przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi, była data doręczenia pełnomocnikowi skarżącej Spółki odpowiedzi organu administracji publicznej na skargę (26.01.2018 r.), w której to treści został zawarty wniosek o odrzucenie skargi z powodu nieterminowego wniesienia wraz z uzasadnieniem.

Od w/w postanowienia WSA we Wrocławiu pełnomocnik skarżącej Spółki wniósł zażalenie.

Postanowieniem z dnia 29.05.2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) uchylił zaskarżone postanowienie Sądu i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu. Według NSA dopiero w dniu 05.02.2018 r. (tj. w dacie zapoznania się z aktami postępowania sądowoadministracyjnego) strona obiektywnie dowiedziała się o tym, że uchybiła terminowi do wniesienia skargi i w tej dacie ustała przyczyna uchybienia terminowi i od tego dnia należało liczyć 7 dniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednym z warunków przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a.). We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).

W ocenie Sądu Spółka nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do dokonania powyższej czynności nastąpiło bez jej winy.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Pod uwagę należy wziąć również uchybienia spowodowane nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Może mieć zatem miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadnia niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt. II OZ 712/08, CBOSA). Warunkiem przywrócenia terminu jest zatem uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu, przy czym pojęcie winy należy rozumieć w sposób obiektywny – wymagający od strony staranności (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2000 r. I CKN 1261/99, Biuletyn SN 2000/5/12).

Uzasadniając wniosek, Spółka wskazywała na okoliczności takie jak: ukraińskie pochodzenie pracownika odbierającego interpretację (który jak wskazywał skarżący - opatrzył kopertę datą odbioru 19.10.2017r., zamiast daty 17.10.2017 r.), zatrudnienie tego pracownika jako inżyniera budowy, brak pełnomocnictwa pocztowego upoważaniającego tego pracownika do odbioru korespondencji oraz nieodbieranie przez niego poczty w placówkach pocztowych.

W kontekście powyższego należy wskazać, że osoba prowadząca działalność gospodarczą, jaką niewątpliwie jest skarżąca Spółka, przejmuje negatywne konsekwencje wszelkich działań swoich pracowników (por. postanowienie NSA z 06.03.2018 r., II OZ 181/18, CBOSA). Wprowadzenie spółki w błąd przez jej pracownika i przekazanie błędnej informacji przez spółkę jej profesjonalnemu pełnomocnikowi w zakresie daty doręczenia zaskarżonej interpretacji nie może być potraktowane jako okoliczność wyłączająca winę w rozumieniu art. 87 § 2 p.p.s.a., której skutkiem byłoby przywrócenie terminu do dokonania wymaganej przepisami ustawy czynności procesowej (por. postanowienie NSA z 04.07.2013 r., II GZ 321/13, CBOSA). Pokreślić należy, że to na pracodawcy leży szczególny obowiązek takiego doboru pracowników i prawidłowego rozdysponowania obowiązków między nimi, by zapewnić prawidłowy odbiór korespondencji. Takie działanie pracodawcy ustrzegłoby go od uchybienia terminu do wniesienia skargi (vide: postanowienie NSA z 26.10.2017r., II GZ 793/17, CBOSA).

W świetle przedstawionych powyżej okoliczności sprawy, stwierdzić należy, iż Spółka nie uprawdopodobniła braku winy w niedochowaniu terminu co wyklucza przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Mając zatem na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.