Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1448/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-06-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6203 Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych
Hasła tematyczne: Działalność gospodarcza
Skarżony organ: Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37ap ust. 1 pkt 2, art. 101 pkt 4, art. 86  ust. 2,5 i 8, art. 96 ust. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 2211
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wegner Sędziowie Sędzia WSA Dorota Dziedzic-Chojnacka Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] maja 2018 r. nr [...], którą organ centralny po rozpatrzeniu odwołania spółki P. sp. z o.o. z siedzibą w S. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lipca 2016 r., znak: [...] , w przedmiocie cofnięcia zezwolenia z dnia [...] marca 2007 r., znak: [...] na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "M." zlokalizowanej w S., przy ul. S. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Do wydania powyższej decyzji doszło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r., znak: [...], [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny cofnął zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej położonej w S., przy ul. K. udzielone na rzecz A. sp. jawna z siedziba w L., w związku z art. 37 ap ust. 1 pkt 2 w związku z art. 101 pkt 4, art 99 ust. 2 w związku z art. 65 ust. 1. art. 68 ust. 1. art. 72 ust 1 i 3, art. 74 ust. 1, art. 86 ust. 1, art. 87 ust. 2 pkt 1 i 2 i art. 96 ust. 1 u.p.f.

Strona złożyła odwołanie od powyższej decyzji do Głównego Inspektora Farmaceutycznego natomiast pismem z dnia [...] maja 2015 r cofnęła odwołanie od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] stycznia 2015 r.

Wobec powyższego, decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. Główny Inspektor Farmaceutyczny, umorzył postępowanie odwoławcze.

W dniu [...] marca 2015 r. przed notariuszem A. Z. zostały zaprotokołowane nadzwyczajne zgromadzenia wspólników, podczas których podjęto uchwały o połączeniu P. sp. z o.o. z A. sp. jawna na podstawie art. 492 § 1 pkt 1 w zw. z art. 517 i następnym k.s.h., przez przeniesienie całego majątku A. sp, j, (spółka przejmowana) na P. sp. z o.o. (spółkę przejmującą) za udziały, które spółka przejmująca wydała wspólnikom spółki przejmowanej.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. Sąd Rejonowy [...] w G., VIII Wydział Gospodarczy zarejestrował wyżej opisane połączenie.

W dniu [...] lipca 2015 r. do [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego wpłynął wniosek przedsiębiorcy P. sp. z o.o. z siedzibą w S., dotyczący zmiany zezwolenia znak: [...] z dnia [...] marca 2007r. na prowadzenie apteki ogólnodostępnej poprzez zmianę oznaczenia podmiotu prowadzącego aptekę, ze względu na przejęcie przez spółkę P. sp. z o o, z siedzibą w S. spółki A. sp. jawna z siedzibą w L.

Pismem z dnia [...] lipca 2015 r., [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny wszczął postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia zezwolenia, znak [...], z dnia [...] marca 2007r. na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "M." w S. , przy ul. S.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r., znak [...], [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny zmienił zezwolenie znak: [...], z dnia [...] marca 2007 r. poprzez wykreślenie spółki A. sp. jawna z siedzibą w L. i wpisanie P. sp. z o.o. z siedzibą w S.

W dniu [...] października 2015 c [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny wydał postanowienie, znak: [...], w sprawie włączenia do prowadzonego postępowania akt postępowania administracyjnego znak: [...], w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w S. , przy ul. K., które zostało zakończone decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r., znak: [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w S. przy ul. K. przez podmiot A. sp. jawna z siedzibą w L..

Pismem z dnia [...] listopada 2015 r., znak; [...], organ poinformował stronę o zakończeniu postępowania administracyjnego.

Pismem z dnia [...] grudnia 2015 r., znak: [...]: [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny wystąpił z wnioskiem do [...] Okręgowej Izby Aptekarskiej o zajęcie stanowiska w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w S. , przy ul. S.

Dnia [...] grudnia 2015 r., do [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego wpłynęła uchwała [...] Okręgowej Izby Aptekarskiej nr [...] pozytywnie oceniająca cofnięcie zezwolenia na prowadzenie ww. apteki ogólnodostępnej.

Pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. organ poinformował pełnomocnika strony o zakończeniu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na powyższe, pełnomocnik Strony wniósł o umorzenie postępowania, wskazując na okoliczności, które jego zdaniem uzasadniały powyższy wniosek.

Decyzją z dnia z dnia [...] lipca 2016 r., znak: [...], [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny cofnął zezwolenia z dnia [...] marca 2007 r, znak; [...] na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie: "M." zlokalizowanej w S., przy ul. S.;

Strona postępowania odwołała się od powyższej decyzji zarzucając jej:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego tj.:

- art. 101 pkt 4 u.p.f. poprzez błędne przyjęcie, że istnieją podstawy do uznania, że przedsiębiorca P. sp. z o.o. z siedzibą w S. nie spełnia warunków określonych przepisami, wymaganych do wykonywania działalności określonej w zezwoleniu, to jest nie daje rękojmi należytego prowadzenia apteki z tej tylko przyczyny, że w przeszłości przejął podmiot trzeci, wobec którego stwierdzono naruszenie przepisów ustawy;

- art. 494 k.s.h. poprzez błędne przyjęcie, że rękojmia należytego prowadzenia apteki jest uprawnieniem lub zobowiązaniem, które podlega zasadom sukcesji generalnej opisanej w tym przepisie, podczas gdy jest to jedynie domniemanie, nie podlegające tym zasadom;

2. naruszenie przepisów procedury administracyjnej tj.:

- art. 7 KPA poprzez niepodjęcie czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego;

- art, 77 KPA poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, w szczególności poprzez zaniechanie przeprowadzenia jakichkolwiek dowodów, mających potwierdzić twierdzenia o braku rękojmi należytego prowadzenia apteki przez przedsiębiorcę prowadzącego aptekę, przy ul. S. w S., tj, P. sp. z o.o. z siedzibą w S..

W związku z powyższymi zarzutami Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania.

Pismem z dnia [...] marca 2018 r. Główny Inspektor Farmaceutyczny powiadomił stronę o zamiarze zakończenia postępowania i wydania decyzji. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia [...] marca 2018 r, pełnomocnik strony podtrzymał dotychczasowe stanowisko oraz wskazał, że od momentu nabycia udziałów przez obecnego właściciela wobec strony nie były kierowane jakiekolwiek zarzuty ze strony nadzoru farmaceutycznego.

Swoją decyzją z dnia [...] maja 2018 r. Główny Inspektor Farmaceutyczny po rozpatrzeniu odwołania spółki P. sp. z o.o. z siedzibą w S. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lipca 2016 r., znak: [...], w przedmiocie cofnięcia zezwolenia z dnia [...] marca 2007 r., znak: [...] na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "M." zlokalizowanej w S., przy ul. S. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ centralny wskazał, że zgodnie z art. 494 § 1 k.s.h. "Spółka przejmująca albo spółka nowo zawiązana wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki. Zgodnie § 2 ww. przepisu, na spółkę przejmującą albo spółkę nowo zawiązaną przechodzą z dniem połączenia w szczególności zezwolenia, koncesje oraz ulgi, które zostały przyznane spółce przejmowanej albo którejkolwiek ze spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi inaczej".

GIF podkreślił, że w ramach sukcesji uniwersalnej na spółkę przejmującą przechodzą prawa i korzyści, ale także obowiązki i obciążenia związane z działalnością spółki przejmowanej.

Organ podał, że w wyroku z dnia 5 marca 2015 r., w sprawie C-343/13, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wskazał, że w przypadku połączenia spółek kapitałowych przez przejęcie dochodzi do przeniesienia na spółkę przejmującą obciążeń związanych z działalnością spółki przejmowanej.

W przywołanym wyroku TSUE stwierdził, że: "W braku przeniesieia na spółkę przejmującą odpowiedzialności z tytułu wykroczeń spółki przejmującej polegającej na zapłacie grzywny za takie wykroczenia, interes państw członkowskich, których właściwe organy nałożyły te grzywnę, nie byłby chroniony".

Organ podkreślił, że powyższe stanowisko znalazło potwierdzenie w orzecznictwie polskich sądów administracyjnych, które uznają, że odpowiedzialność na gruncie art. 37 ap ust. 1 pkt 2 P.f. jest odpowiedzialnością przedsiębiorcy, który uzyskał zezwolenie, a nie odpowiedzialnością osób wykonujących różne funkcje związane z prowadzeniem apteki ogólnodostępnej.

GIF odniósł się do zarzutu strony, że decyzja o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej nie powinna zostać wydana wobec skarżącej spółki, gdyż to nie ona dokonywała sprzedaży produktów leczniczych do podmiotów nieuprawnionych, ale czynił to jej poprzednik prawny, co potwierdzono w zaskarżonym rozstrzygnięciu, a zatem utrata rękojmi nie dotyczy podmiotu aktualnie dysponującego zezwoleniem. GIF wskazał, że zgodnie z art. 492 § 1 K.s.h. połączenie spółek może być dokonane przez przejęcie (art. 492 § 1 pkt 1 K.s.h.) lub przez zawiązanie nowej spółki (art. 492 § 1 pkt 2 K.s.h.). Stosownie zaś do art. 494 § 2 K.s.h. na spółkę przejmującą lub spółkę nowo zawiązaną przechodzą z dniem połączenia w szczególności zezwolenia, koncesje oraz ulgi, które zostały przyznane spółce przejmowanej albo którejkolwiek ze spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki chyba, że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi inaczej. Po przeanalizowaniu powyższego przepisu, GIF uznał, że nie ulega wątpliwości, iż sukcesja wynikająca z art. 494 § 2 K.s.h ma charakter ograniczony. Sukcesja administracyjnoprawna, o której mowa w art. 494 § 2 i art. 531 k.s.h., dotyczy koncesji, ulg, zezwoleń, przyznanych po dniu wejścia w życie k.s.h. Skoro przepis art. 633 K.s.h. stanowi, że ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r, to tylko ulgi, zezwolenia, czy też koncesje przyznane po dniu 1 stycznia 2001 r. mogą zostać przeniesione na spółkę przejmującą. Skoro zatem zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej zostało udzielone [...] marca 2007 r. to mamy do czynienia z ciągłością istnienia tego zezwolenia w razie - tak jak w tym przypadku - przejęcia jednej spółki przez drugą w trybie art. 492 § 1 pkt 1 K.s.h.

Organ odwoławczy podkreślił, że przepisy ustawy - Prawo farmaceutyczne wyraźnie określają wymogi jakie musi spełniać podmiot ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Wymogi te podmiot ubiegający o wydanie zezwolenia ma obowiązek spełniać zarówno w chwili starania się o uzyskanie zezwolenia jak i przez cały czas prowadzenia działalności objętej zezwoleniem. Powyższe znajduje potwierdzenie w utrwalonej linii orzeczniczej w przedmiocie dawania rękojmi należytego prowadzenie apteki.

GIF podał, że w wyroku z dnia 19 grudnia 2011 r., (sygn, akt VI SA/Wa 1868/11) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że: "W ocenie Sądu rękojmia należytego prowadzenia punktu aptecznego musi istnieć przez cały czas prowadzenia punktu aptecznego. Jak wynika z art. 37ap ust. 1 pkt 2 prawa farmaceutycznego organ zezwalający cofa zezwolenie w przypadku gdy przedsiębiorca przestał spełniać warunki określone przepisami prawa wymagane do wykonywania działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu". Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 lutego 2015 r, (sygn. akt II GSK 2070/13), w którym wskazał, że: "brak po stronie osoby występującej o zezwolenie na prowadzenie apteki rękojmi należytego prowadzenia apteki stanowi jedną z przyczyn wymienionych w art. 101 ustawy - Prawo farmaceutyczne do odmowy udzielenia zezwolenia. Warunek rękojmi należytego prowadzenia apteki istnieć musi nie tylko w chwili udzielania zezwolenia na prowadzenie apteki ale musi trwać przez cały okres prowadzenia tego rodzaju działalności. Do utraty tej rękojmi może dojść w czasie prowadzenia działalności między innymi na skutek naruszenia przepisów ustawy - Prawo farmaceutyczne, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, poprzez sprzedaż produktów leczniczych do hurtowni, która była działaniem niezgodnym z udzielonym stronie skarżącej zezwoleniem. Warunek rękojmi należytego prowadzenia apteki jest warunkiem ustawowym wynikającym z art. 101 pkt 4 ustawy - Prawo farmaceutyczne. Przepis art. 37ap stanowi, że organ zezwalający, w przypadku gdy m in. przedsiębiorca przestał spełniać warunki określone przepisami prawa, wymagane do wykonywania działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu, zezwolenie to cofa."

Organ odwoławczy podał, że jak wynika z art. 37ap ust. 1 pkt 2 u.p.f. organ zezwalający cofa zezwolenie w przypadku gdy przedsiębiorca przestał spełniać warunki określone przepisami prawa wymagane do wykonywania działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu, natomiast zgodnie z art. 101 pkt 4 u.p.f. warunkiem koniecznym do uzyskania zezwolenia jest dawanie rękojmi należytego prowadzenia apteki.

Jednakże wymogi te zezwoleniobiorca ma obowiązek spełniać zarówno w czasie ubiegania się o uzyskanie zezwolenia jak i przez cały czas prowadzenia działalności objętej zezwoleniem. Przeciwna wykładnia prowadziłaby do wniosku, iż po uzyskaniu zezwolenia przedsiębiorca nie musi spełniać jakichkolwiek wymogów dotyczących prowadzenia działalności objętej zezwoleniem, co w istocie negowałoby nadzór państwa nad obrotem produktami leczniczymi. Po uzyskaniu zezwolenia przedsiębiorca mógłby bowiem prowadzić działalność sprzecznie z wymogami określonymi w ustawie - Prawo farmaceutyczne powołując się na to, iż spełniał wymogi w niej określone w momencie uzyskania zezwolenia.

W dalszej części uzasadnienia GIF wskazał, że w dniu [...] lipca 2015 r. (data doręczenia decyzji stronie) decyzja Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] czerwca 2015 r., o umorzeniu postępowania odwoławczego stała się ostateczna. W związku z powyższym: w tym dniu do obrotu prawnego weszła decyzja z dnia [...] stycznia 2015 r., znak: [...], [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego.

W związku z powyższym do obrotu prawnego trafiło rozstrzygnięcie organu administracji, o cofnięciu zezwolenia z dnia [...] marca 2007 r., znak: [...] na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie: "M." zlokalizowanej w S., przy ul. S., którego podstawą była utrata rękojmi należytego prowadzenia apteki przez przedsiębiorcę - A. sp. jawna z siedzibą w L..

Natomiast połączenie P. sp. z o.o. z A. sp. jawna - spowodował, że w tym dniu P. sp. z o.o, jako spółka przejmującą przestała dawać rękojmię należytego prowadzenia apteki.

GIF podkreślił, że w związku z powyższym organ zezwalający, na podstawie z art. 37ap ust, 1 pkt 2 u.p.f., był zobligowany do wydania decyzji o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie: "M." zlokalizowanej w S., przy ul. S.

Organ odwoławczy wskazał, że podnoszone przez Stronę postępowania zarzuty sprowadzały się w istocie do odmiennej interpretacji, art, 494 § 1 k.s.h., która pozostaje w sprzeczności orzecznictwem sądów administracyjnych jak i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej,

W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy GIF uznał, że decyzja o cofnięciu zezwolenia z dnia [...] marca 2007 r. na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "M." zlokalizowanej w S. jest zasadna i zgodna z prawem.

Powyższa decyzja Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] maja 2018 r. została zaskarżona przez P. sp. z o.o. z siedzibą w S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:

1) przepisów postępowania, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

a) art. 7 i 77 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszystkich niezbędnych czynności do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, w szczególności przez zaniechanie jakichkolwiek dowodów mających potwierdzić brak rękojmi należytego prowadzenia apteki przez skarżącą;

b) art. 8 k.p.a. poprzez naruszenie zasady zaufania uczestników postępowania do organu,

c) Art. 15 k.p.a. poprzez nierozpoznanie istoty sprawy przez organ odwoławczy;

2) przepisów prawa materialnego, których to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy tj..

a) art. 101 pkt 4 ustawy Prawo Farmaceutyczne (dalej jako "pf") poprzez błędne przyjęcie, że w dacie wydania decyzji pierwszej instancji oraz decyzji drugiej instancji przedsiębiorca P. Sp. z o.o. z siedzibą w S. nie spełniała warunków określonych przepisami, wymaganych do wykonywania działalności określonej w zezwoleniu, to jest nie daje rękojmi należytego prowadzenia apteki, podczas gdy po dacie wszczęcia postępowania, w tym przedmiocie, tj. [...].07.2015 roku, w dniu [...].08.2015 roku decyzją znak: [...][...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny wydał zezwolenie na ten podmiot, a więc uznał, że spółka przejmująca spełnia warunki wynikające właśnie z art. 101 pkt 4 pf;

b) art. 494 § 2 Kodeksu Spółek Handlowych (dalej jako "ksh") poprzez błędną jego interpretacje i przyjęcie, że z dniem przejęcia spółki jawnej "A." przez P.Sp. z o.o. przeszło zezwolenie (co uzasadniało bezrefleksyjne wydanie decyzji zmieniającej) na prowadzenie apteki ogólnodostępnej podczas gdy wymagane prawem farmaceutycznym było przeprowadzenie analizy, czy P. Sp. z o.o. spełnia wymagania przewidziane prawem, tj. warunki z art. 101 pkt 4 pf, co w rzeczywistości, w ocenie skarżącej, [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny potwierdził wydając decyzję znak: [...];

c) art. 494 § 1 ksh poprzez błędną jego interpretacje i przyjęcie, że rękojmia należytego prowadzenia apteki przechodzi w ramach sukcesji generalnej na odrębny podmiot (w tym przypadku na Skarżącą), która ma osobną osobowość prawną i po jej stronie nie ma negatywnych przesłanek podmiotowych;

Wskazując na powyższe uchybienia skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji.

W uzasadnieniu skargi, strona skarżąca podniosła, że postępowanie przeprowadzono niewłaściwie, czego skutkiem było nieprawidłowe przyjęcie przez organ, że rękojmia należytego prowadzenia apteki przechodzi w ramach sukcesji generalnej na odrębny podmiot (w tym przypadku na Skarżącą), która ma osobną osobowość prawną i po jej stronie nie ma negatywnych przesłanek podmiotowych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisami art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że skarga jest niezasadna.

W działaniu organów rozstrzygających w niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca.

Jak wynika z art. 37 ap ust. 1 pkt 2 P.f., organ zezwalający cofa zezwolenie w przypadku, gdy przedsiębiorca przestał spełniać warunki określone przepisami prawa wymagane do wykonywania działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu.

Natomiast w art. 101 pkt 4 P.f. wśród warunków, których spełnienie jest konieczne do uzyskania zezwolenia wymienia się rękojmię należytego prowadzenia apteki.

Art. 37ap ust. 1 P.f. nakłada na organ obowiązek cofnięcia zezwolenia w przypadku wystąpienia okoliczności w nim wymienionych. Decyzja wydana na podstawie tego przepisu jest decyzją związaną. Punkt drugi tego ustępu jednoznacznie wskazuje, że organ cofa zezwolenie, jeżeli przedsiębiorca przestał spełniać warunki określone przepisami prawa, wymagane do wykonywania działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu. Odsyła więc i do art. 101 P.f., który mówi, w jakich okolicznościach zezwolenie nie będzie udzielone, czyli jakie kryteria przedsiębiorca musi spełniać, aby zezwolenie uzyskać.

Apteka ogólnodostępna może być prowadzona tylko na podstawie uzyskanego zezwolenia na prowadzenie apteki.

Odpowiedzialność na gruncie art. 37 ap ust. 1 pkt 2 P.f. jest odpowiedzialnością przedsiębiorcy, który uzyskał zezwolenie, a nie odpowiedzialnością osób wykonujących różne funkcje związane z prowadzeniem apteki ogólnodostępnej.

Na wstępie należy odnieść się do zarzutu strony, że decyzja o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej nie powinna zostać wydana wobec skarżącej spółki, gdyż to nie ona dokonywała sprzedaży produktów leczniczych do podmiotów nieuprawnionych, ale czynił to jej poprzednik prawny tj. A. sp. jawna z siedziba w L., co potwierdzono w zaskarżonym rozstrzygnięciu (jest to okoliczność bezsporna w tej sprawie) a zatem utrata rękojmi nie dotyczy podmiotu aktualnie dysponującego zezwoleniem.

Uznając powyższy zarzut za nietrafny przypomnieć trzeba, że w niniejszej sprawie ustalono, iż skarżąca spółka przejęła spółkę - A, sp. jawna z siedziba w L. w trybie art. 492 § 1 pkt 1 K.s.h.

Zgodnie z art. 492 § 1 K.s.h. połączenie spółek może być dokonane przez przejęcie (art. 492 § 1 pkt 1 K.s.h.) lub przez zawiązanie nowej spółki (art. 492 § 1 pkt 2 K.s.h.). Stosownie zaś do art. 494 § 2 K.s.h. na spółkę przejmującą lub spółkę nowo zawiązaną przechodzą z dniem połączenia w szczególności zezwolenia, koncesje oraz ulgi, które zostały przyznane spółce przejmowanej albo którejkolwiek ze spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki chyba, że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi inaczej. Analizując powyższy przepis nie ulega wątpliwości, że sukcesja wynikająca z art. 494 § 2 K.s.h. ma charakter ograniczony. Sukcesja administracyjnoprawna, o której mowa w art. 494 § 2 i art. 531 k.s.h., dotyczy koncesji, ulg, zezwoleń, przyznanych po dniu wejścia w życie k.s.h. Skoro przepis art. 633 K.s.h. stanowi, że ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., to tylko ulgi, zezwolenia, czy też koncesje przyznane po dniu 1 stycznia 2001 r. mogą zostać przeniesione na spółkę przejmującą. Skoro zatem zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej zostało udzielone [...] marca 2007 r. rację ma organ twierdząc, że mamy do czynienia z ciągłością istnienia tego zezwolenia w razie - tak jak w tym przypadku - przejęcia jednej spółki przez drugą w trybie art. 492 § 1 pkt 1 K.s.h. Powyższe stanowisko znajduje oparcie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego - przykładowo w wyroku z dnia 20 lutego 2015 r. sygn. akt II GSK 2066/13 (treść dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

W tej sytuacji rację ma Główny Inspektor Farmaceutyczny wskazując w zaskarżonej decyzji, iż przejęcie spółki w trybie art. 492 § 1 pkt 1 K.s.h. powoduje, iż działania podmiotu poprzednio posiadającego przedmiotowe zezwolenie, wpływają na ocenę prawną w zakresie zgodności z prawem korzystania z tego pozwolenia wobec podmiotu aktualnie posługującego się zezwoleniem. Mamy bowiem do czynienia w istocie z tym samym zezwoleniem.

Materialnoprawną podstawą cofnięcia skarżącej spółce przedmiotowego zezwolenia jest art. 37ap ust. 1 pkt 2 P.f., w związku z art. 101 pkt 4 P.f. z powodu naruszenia przez przedsiębiorcę fundamentalnych zasad działania apteki ogólnodostępnej, co świadczy o tym, że przedsiębiorca nie daje rękojmi należytego prowadzenia apteki.

Pojęcie "rękojmi należytego prowadzenia apteki" nie ma definicji ustawowej. W doktrynie wskazuje się, że "dla udzielenia odpowiedzi w przedmiocie rękojmi należytego prowadzenia apteki można skorzystać z dorobku orzecznictwa odnoszącego się do rękojmi należytego wykonywania zawodu, tym bardziej, że Naczelny Sąd Administracyjny kilkakrotnie stwierdzał, iż orzecznictwo dotyczące poszczególnych zawodów, w których wymagana jest rękojmia prawidłowego wykonywania zawodu, znajduje zastosowanie ogólnie do pojęcia "rękojmi", z uwzględnieniem cech szczególnych danego zawodu (chodzi nie tylko o wiedzę i wysokie kwalifikacje, ale o sumienność i rzetelność)". Każde podejrzenie nierzetelności w wykonywaniu czynności zawodowych uprawnia do stwierdzenia, że kandydat do zawodu nie spełnia warunku rękojmi należytego jego wykonywania (zob. M. Kulesza, Opinia prawna odnośnie do rękojmi należytego prowadzenia apteki. Biuletyn Informacyjny, Okręgowa Izba Aptekarska w Warszawie, luty 2004 r., s. 27; por. wyrok NSA z dnia 13 sierpnia 1999 r., II SA 879/99).

W orzecznictwie wskazuje się natomiast, że pod pojęciem "rękojmi należytego wykonywania zawodu należy rozumieć całość cech, zdarzeń i okoliczności dotyczących danego zawodu, składającej się na jego wizerunek jako osoby zaufania publicznego" (wyrok NSA z dnia 13 sierpnia 1999 r., II SA 879/99). "Na wizerunek ten [...] składają się takie cechy charakteru, jak: szlachetność, prawość, uczciwość, sumienność i bezstronność łącznie" (wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 2001 r., II SA 959/00).

Przy rękojmi w grę wchodzi przesłanka prawna podlegająca ocenie, tym niemniej ocena ta nie może być dowolna, w każdym przypadku musi opierać się na ustalonych faktach i ocena ta podlega kontroli sądowo-administracyjnej - co do jej zgodności z prawem.

Zdaniem Sądu, ocena omawianej przesłanki dokonana przez organ na gruncie tej sprawy nie jest dowolna i ma oparcie w niewadliwie ustalonym stanie faktycznym.

Konieczność posiadania przez przedsiębiorcę rękojmi należytego prowadzenia apteki ogólnodostępnej musi obejmować cały okres korzystania z zezwolenia, a obowiązki nałożone na niego ustawą Prawo farmaceutyczne wyznaczają granice, w jakich może poruszać się prowadząc reglamentowaną działalność.

Nie jest w sprawie sporne, że spółka przejmowana, dokonywała sprzedaży produktów leczniczych w sprzeczności z przepisami prawa farmaceutycznego (odwrócony łańcuch dystrybucji leków).

Dokonywanie zatem przez przedmiotową aptekę nieprawidłowej sprzedaży produktów leczniczych stanowiło naruszenie art. 87 ust. 2 P.f., zgodnie, z którym apteki ogólnodostępne przeznaczone są do: 1) zaopatrywania ludności w produkty lecznicze, leki apteczne, leki recepturowe, wyroby medyczne i inne artykuły, o których mowa w art. 86 ust. 8, 2) wykonywania czynności określonych w art. 86 ust. 1 i 2.

Unormowanie zawarte w art. 86 ust. 2 - 5 i 8 (z uwzględnieniem art. 72 ust. 5) P.f. stanowi numerus clausus usług, jakie świadczyć mogą apteki. Zatem w aptece ogólnodostępnej nie może być prowadzona działalność inna niż określona w art. 86 ust. 2, 5 i 8 P.f.

Apteka ogólnodostępna jest uprawniona do wydawania produktów leczniczych i wyrobów medycznych wyłącznie w trybie określonym w art. 96 ust. 1 P.f. zatem sprzedaż produktów leczniczych do podmiotów nieuprawnionych narusza ten przepis.

W toku postępowania przed organami obu instancji przeprowadzono dokładną analizę stanu faktycznego sprawy.

Wobec powyższego Sąd nie podziela zarzutów naruszenia prawa procesowego wskazanych w skardze. Realizacja obowiązku zebrania i rozpatrzenia pełnego materiału dowodowego w sprawie (art. 7, art. 77 § 1 k.p.a.), przebiega w dwóch płaszczyznach. Po pierwsze polega na przeprowadzeniu postępowania dowodowego, co do wszystkich okoliczności stanowiących fakty prawotwórcze, a więc takich, z którymi w świetle przepisów obowiązującego prawa związane są określone skutki prawne. Po drugie, zebrany materiał dowodowy powinien znaleźć pełne odzwierciedlenie w uzasadnieniu faktycznym decyzji (art. 107 § 3 k.p.a.). W świetle tego, co już powiedziano, dla zastosowania niniejszej sankcji administracyjnej, nie było potrzeby ustalania czy skarżąca, po przejęciu spółki A. sp. jawna z siedziba w L., dokonywała sprzedaży leków do podmiotów nieuprawnionych. Bez wątpienia spółka jawna, którą przejęła skarżąca utraciła rękojmie potrzebną do prowadzenia apteki. Ta negatywna sytuacja "przeszła" na spółkę przejmującą w momencie przejęcia.

W tym miejscu Sąd pragnie przypomnieć, że ocena w zakresie rękojmi dokonywana jest wobec przedsiębiorcy prowadzącego aptekę - w niniejszej sprawie skarżącej spółki z o.o. Sąd nie podziela także zarzutu naruszenia art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Rozstrzygnięcia organów obu instancji zostały uzasadnione w sposób odpowiadający prawu. Wbrew poglądowi strony skarżącej możliwa była kontrola poprawności wnioskowania organu.

Reasumując, Sąd doszedł do przekonania, że organy obu instancji słusznie przyjęły, iż skarżąca przestała spełniać przesłankę rękojmi należytego prowadzenia apteki, gdyż postępowanie skarżącej, jako przedsiębiorcy naruszało przepisy regulujące prowadzenie apteki ogólnodostępnej.

Biorąc wszystkie powyższe względy pod uwagę, Sąd stanął na stanowisku, że organ wydając zaskarżoną decyzję nie dopuścił się naruszeń prawa materialnego, które miałyby wpływ na wynik sprawy, ani uchybień formalnoprawnych w stopniu, w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić.

W tych okolicznościach należy stwierdzić, że badane przez Sąd rozstrzygnięcie Głównego Inspektora Farmaceutycznego było prawidłowe.

W działaniach organu centralnego Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. art. 6, art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 k.p.a. Sąd stwierdza, że przepisy te nie zostały naruszone. Organ administracji publicznej obowiązany był do działania na podstawie i w granicach przepisów prawa i wydając w niniejszej sprawie decyzję administracyjną prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego i procesowego obowiązujące w dacie jej wydawania. Oznacza to, że wskazana w decyzji podstawa prawna wynika z obowiązującego prawa materialnego i nie została naruszona zasada praworządności określona w art. 6 k.p.a. Wbrew zarzutom skarżącej nie można Głównemu Inspektorowi Farmaceutycznemu odmówić respektowania wyrażonej w art. 7 k.p.a. zasady prawdy obiektywnej. Przeprowadzone postępowanie administracyjne zakończyło się wydaniem decyzji, która została wydana po wszechstronnym i wnikliwym rozważeniu całokształtu materiału dowodowego i poprzedziło ją wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego (art. 77 i art. 80 k.p.a.).

Uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada dyspozycji art. 107 § 3 k.p.a., bowiem wynika z niego ocena faktów, prawa i subsumcji oraz cele i skutki rozstrzygnięcia, co w konsekwencji oznacza, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie było prowadzone z poszanowaniem zasady wyrażonej w art. 8 k.p.a.

Uznając zatem brak podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji wyroku.