Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 297/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-07-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Utrzymano w mocy zarządzenie (art. 260 § 1 ustawy PoPPSA)
Powołane przepisy: article: art. 260 par.1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu A Sp. z o.o. z siedzibą w G. od zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 18 czerwca 2018 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 23 stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną postanawia: utrzymać w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 18 czerwca 2018 r.


UZASADNIENIE

Wnioskiem zawartym w piśmie z dnia 24 kwietnia 2018 r. A Spółka z o.o. z siedzibą w G. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 maja 2018 r. doręczono skarżącej urzędowy formularz PPPr i wezwano do jego wypełnienia i odesłania,

w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy

bez rozpoznania. Odpis zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 23 maja 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – karta 32 akt sądowych).

Wobec nieprzedłożenia przez stronę wniosku na urzędowym formularzu starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, zarządzeniem z dnia 18 czerwca 2018 r., pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Odpis zarządzenia z dnia 18 czerwca 2018 r. doręczono skarżącej w dniu 5 lipca 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru: karta 37 akt sądowych).

W sprzeciwie wniesionym od powyższego zarządzenia, skarżąca wniosła o jego uchylenie w całości ewentualnie o jego zmianę i przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy. Podtrzymując dotychczasowe twierdzenia i żądania dotyczące sytuacji materialnej wskazała, że dopełniła wszystkich formalności niezbędnych do uzyskania prawa pomocy. Dłużnik został wpisany do rejestru dłużników niewypłacalnych,

co stanowi urzędowe potwierdzenie jego niezdolności do poniesienia kosztów procesu, w tym kosztów pomocy prawnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302;dalej określanej jako "p.p.s.a.") Sąd, rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (§ 1).

W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia

lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (§ 2). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (§ 3).

Konsekwencją wynikającą z przepisu art. 260 p.p.s.a. jest to, że orzeczenie Sądu wydane w następstwie rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia wydanego

przez referendarza sądowego, jest prawomocne z chwilą jego wydania

i nie przysługuje od niego środek zaskarżenia.

Z treści art. 252 § 2 p.p.s.a. wynika, że wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Z kolei przepis

art. 257 p.p.s.a., stanowi, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła

w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Wzór formularza określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia

2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257 ze zm.). Zgodnie z § 1 pkt 2 powołanego rozporządzenia ustala się wzór formularza wniosku oznaczonego symbolem "PPPr",

dla wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej.

Wątpliwości Sądu nie budzi okoliczność, że skoro skarżąca jest spółką

z ograniczoną odpowiedzialnością, to posiada osobowość prawną, a zatem wniosek

o przyznanie prawa pomocy winna wnieść na formularzu PPPr, według wzoru określonego w powołanym rozporządzeniu Rady Ministrów.

Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że w dniu 23 maja 2018 r. doręczono skarżącej urzędowy formularz PPPr celem jego wypełnienia w terminie 7 dni,

pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Siedmiodniowy termin

na uzupełnienie braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy upływał

w dniu 30 maja 2018 r. W tak zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła wskazanych braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy.

W związku z powyższym zasadnie starszy referendarz sądowy w zarządzeniu

z dnia 18 czerwca 2018 r. orzekł na podstawie art. 257 p.p.s.a. o pozostawieniu

bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 24 kwietnia 2018 r.

Zauważyć ponadto należy, że na etapie złożonego sprzeciwu od zarządzenia starszego referendarza sądowego Spółka również nie przedłożyła prawidłowo wypełnionego formularza PPPr. W ocenie Sądu powoływane przez stronę w sprzeciwie okoliczności dotyczące jej wpisu do rejestru dłużników niewypłacalnych pozostają w tej sytuacji bez wpływu, gdyż, jak już wyżej wspomniano, warunkiem merytorycznego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest złożenie wniosku na urzędowym formularzu.

Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a., utrzymał

w mocy zaskarżone zarządzenie starszego referendarza sądowego.