Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1108/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-01-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej~Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 124 par 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

|Sygn. akt I SA/Kr 1108/16 | POSTANOWIENIE Dnia 19 stycznia 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Paweł Dąbek, Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek (spr.), Sędzia: WSA Wiesław Kuśnierz, Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2017 r., sprawy ze skargi Grupy K. Sp. z o.o. w K. (obecnie Grupa K. Sp. z o.o. w K. w upadłości), na decyzję Dyrektora Izby Celnej, z dnia 18 lipca 2016 r. Nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu, postanawia, , , zawiesić postępowanie sądowe, , , ,


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 11 marca 2015 r. wszczęto z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego Fiat Ducato, nr [...] wobec Grupy K. Sp. z o.o. w K.

Naczelnik Urzędu Celnego, po przeprowadzeniu postępowania, decyzją z 30 marca 2016 r., nr: [...] określił Grupie K. Sp. z o.o. w K. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w wysokości 19.692,00 zł z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia ww. samochodu osobowego.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła Grupa K.Sp. z o.o. w K.zarzucając jej naruszenie przepisów prawa procesowego poprzez naruszenie zasady określonej w art. 123 w związku z art. 187 i art. 192 Ordynacji podatkowej. Zdaniem odwołującej się spółki prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części, wobec czego wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 18 lipca 2016 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 30 marca 2016 r.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że poza sporem jest, że przedmiotowy pojazd był samochodem osobowym i tak był przez spółkę traktowany. Kwestią sporną natomiast jest wartość pojazdu. W deklaracji uproszczonej z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego ww. pojazdu za podstawę wyliczenia podatku akcyzowego spółka przyjęła wskazaną na umowie kupna-sprzedaży z dnia 13 maja 2013 r., kwotę 5.000 euro, która została uiszczona, na dowód czego spółka otrzymała stosowny dokument potwierdzający zapłatę akcyzy na terytorium kraju od nabytego wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju o numerze [...] .

W toku kontroli podatkowej ujawniono natomiast, że prócz umowy kupna sprzedaży pojazdu z dnia 13 maja 2013 r. na kwotę 5.000 euro, istnieje również umowa kupna sprzedaży opisująca zakup dodatkowego wyposażenia pojazdu z dnia 17 maja 2013 r., opiewająca na kwotę 20.000 euro. Organ I instancji w ramach postępowania podatkowego pozyskał od niemieckiej administracji celnej, w ramach pomocy prawnej, dokumenty (protokół przesłuchania sprzedawcy spornego pojazdu, wiążące zamówienie - umowa kupna sprzedaży z 5 czerwca 2013 r.) potwierdzające, że samochód osobowy Fiat Ducato, nr [...] został sprzedany spółce w stanie kompletnym, z pełnym wyposażeniem po uszkodzeniach spowodowanych gradem za 25.000 euro.

Organ II instancji uznał, że spółka bez wątpienia nabyła ww. pojazd z kompletnym wyposażeniem, co wynika zarówno z dokumentów zgromadzonych w sprawie, jak i z wyjaśnień sprzedawcy pojazdu, który zeznał, że pojazd sprzedał spółce w pełni wyposażony, i stwierdził, że zakup kampera bez wyposażenia (meble/kabina prysznicowa/ toaleta) nie jest możliwy. Warto wskazać, że pojazd był pojazdem używanym, zatem dla prawidłowości użytkowania (zgodnie z jego funkcją) niezbędne było jego wyposażenie.

Organ odwoławczy biorąc pod uwagę bezsporne okoliczności faktyczne sprawy wskazał, że ich ocena pozwala uznać, iż wartość nabycia pojazdu wynosiła 25.000 euro.

Dyrektor Izby Celnej, po analizie regulacji art. 104 ust. 8 i 9 ustawy o podatku akcyzowym doszedł do przekonania, że nie znajdują one zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż podstawa opodatkowania wynika z umowy z dnia 5 czerwca 2013 r. Niewątpliwie bowiem sprzedawca otrzymał kwotę łączną, tj. 25.000 euro, a wyposażenie stanowiło element składowy nabytego pojazdu. Podana kwota nie odbiega od wartości rynkowej tego typu pojazdu.

Mając powyższe na uwadze, Dyrektor Izby Celnej, obowiązany w postępowaniu odwoławczym do dokonania oceny merytorycznej i prawnej decyzji organu I instancji, po przeprowadzeniu własnego postępowania w sprawie, nie znalazł podstaw do jej uchylenia.

Z powyższą decyzją nie zgodziła się Grupa K.Sp. z o.o. z siedzibą w K., zaskarżając ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Zakwestionowanej decyzji skarżąca spółka zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego tj. przepisu art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego, art. 305c § 1 Ordynacji podatkowej poprzez wystąpienie do innego organu niż jest wskazany w tym przepisie, oraz art. 207 § 2 Ordynacji podatkowej poprzez brak wskazania okresów, za które nie nalicza się odsetek. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie w pełni podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Pismem z dnia 17 października 2016 r. syndyk masy upadłości zawiadomił WSA, że postanowieniem Sądu Rejonowego Gospodarczy dla spraw upadłościowych i restrukturyzacyjnych z dnia 24 sierpnia 2016 r. sygn. akt VIII GU 130/16 ogłoszona została upadłość dłużnika Grupa K.Sp. z o.o. w K. Jednocześnie wniósł o zawieszenie postępowania na podstawie art. 124 § 1 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 144 prawa upadłościowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 124 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), sąd zawiesza postępowanie z urzędu, jeżeli w stosunku do strony zostało wszczęte postępowanie upadłościowe, a sprawa dotyczy przedmiotu wchodzącego w skład masy upadłości. Zgodnie z § 2 tego przepisu w przypadkach wymienionych w § 1 pkt 1 i 4, zawieszenie ma skutek od dnia zdarzeń, które je spowodowały; zdarzenia te nie wstrzymują jednak wydania orzeczenia, jeżeli nastąpiły po zamknięciu rozprawy. Użyte w § 1 powyższego przepisu wyrażenie "sąd zawiesza postępowanie z urzędu" na gruncie wykładni językowej prowadzi do wniosku, że art. 124 § 1 p.p.s.a. wyraża normę kompetencyjną o charakterze obligatoryjnym. W konsekwencji sąd administracyjny w momencie powzięcia wiadomości o zaistnieniu okoliczności wskazanej w art. 124 § 1 pkt 4 p.p.s.a., tj. o wszczęciu postępowania upadłościowego wobec strony postępowania sądowoadministracyjnego, które dotyczy przedmiotu wchodzącego w skład masy upadłości, jest zobligowany do zawieszenia postępowania z urzędu.

Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego - jeżeli w stosunku do strony zostało wszczęte postępowanie upadłościowe, a sprawa dotyczy przedmiotu wchodzącego w skład masy upadłości - ma na celu umożliwienie syndykowi masy upadłości wstąpienia do postępowania sądowego i zajęcia stanowiska procesowego. Tego typu czynność może być dokona jedynie poprzez oświadczenie złożone expressis verbis.

Ponadto zgodnie z dyspozycją art. 144 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe (Dz. U. z 2015 r. poz. 233 ze zm.) po ogłoszeniu upadłości postępowania sądowe, administracyjne lub sądowoadministracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i prowadzone wyłącznie przez syndyka albo przeciwko niemu. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wielokrotnie już stwierdzano, że przepisy prawa upadłościowego i naprawczego (obecnie upadłościowego), stanowiące o pozbawieniu upadłego prawa do rozporządzania majątkiem, mają charakter bezwzględnie obowiązujący i są przepisami szczególnymi w stosunku do przepisów Ordynacji podatkowej, które dotyczą strony postępowania w znaczeniu formalnym (por. wyrok NSA z dnia 15 października 2009 r., sygn. akt I FSK 1033/08, wyrok NSA z dnia 30 marca 2016 r., sygn. akt I GSK 1931/15, postanowienie NSA z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt II GSK 1175/14 publ.: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dlatego też wyłączną legitymację procesową w zakresie postępowań podatkowych dotyczących masy upadłości ma syndyk.

Reasumując, w świetle art. 124 § 1 pkt 4 p.p.s.a. i art. 144 prawa upadłościowego sąd administracyjny jest zobligowany do zawieszenia postępowania z urzędu ze względu na powzięcie wiadomości o powołaniu syndyka masy upadłości w postępowaniu upadłościowym obejmującym likwidację majątku skarżącej spółki, będącej stroną postępowania sądowoadministracyjnego. Przyczyna zawieszenia trwa do momentu wyraźnego wstąpienia syndyka masy upadłości do postępowania i zajęcia przez niego stanowiska procesowego w sprawie.

Z wymienionych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zawiesił postępowanie na podstawie art. 124 § 1 pkt 4 p.p.s.a.