Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 492/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 8 ust. 7
journal: Dz.U. 2001 nr 152 poz 1732
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Sędziowie WSA Danuta Kania, Iwona Maciejuk (spr.), Protokolant spec. Ewa Kielak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2016 r. sprawy ze skargi M. S. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie obniżenia dodatku funkcyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Komendant Główny Policji, na podstawie § 8 ust. 7 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. z 2015 r. poz. 1236), z dniem [...] grudnia 2015 r. obniżył [...] M. S. - [...] Zastępcy Komendanta Wojewódzkiego Policji, pełniącemu obowiązki Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], dodatek funkcyjny do kwoty 4400 (cztery tysiące czterysta) złotych miesięcznie, podwyższony rozkazem personalnym nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2015 r. Decyzji na podstawie art. 108 § 1 k.p.a. Komendant Główny Policji nadał rygor natychmiastowej wykonalności.

Przełożony uzasadniając obniżenie dodatku funkcyjnego do kwoty 4.400 zł stwierdził, że ranga zajmowanego stanowiska służbowego, zakres ponoszonej odpowiedzialności i poziom posiadanych kwalifikacji zawodowych wymienionego policjanta, na które to okoliczności powołano się w rozkazie personalnym nr [...] z dnia [...] października 2015 r., nie uległy zmianie od czasu wydania rozkazu personalnego

nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. Jednocześnie, biorąc pod uwagę fakt,

że wymienionemu policjantowi dwukrotnie podwyższano dodatek funkcyjny w związku

i na czas pełnienia obowiązków Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] (do kwoty 3 900 złotych, a następnie do kwoty 4 400 złotych miesięcznie) KGP stwierdził, że podwyżka dodatku funkcyjnego do kwoty 5 700 złotych miesięcznie, przyznana na stałe na zajmowanym stanowisku [...] Zastępcy Komendanta Wojewódzkiego Policji

w [...], nie znajduje żadnych racjonalnych przesłanek. Natomiast nawet jeśli przesłanki takie istniały w dacie wydania rozkazu personalnego nr [...],

tj. [...] października 2015 r., to nie znalazły odzwierciedlenia w cytowanym uzasadnieniu, a przy tym brak jest podstaw do stwierdzenia, aby te przesłanki istniały nadal.

Organ stwierdził, że wobec aktualnego braku przesłanek uzasadniających przyznanie [...] M. S. dodatku funkcyjnego w kwocie wynikającej

z rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] października 2015 r., w pełni zasadne jest obniżenie wymienionemu policjantowi przedmiotowego dodatku do kwoty przed wskazaną podwyżką.

Rygor natychmiastowej wykonalności nadano decyzji z uwagi na interes społeczny, tożsamy w tym przypadku z interesem służby, przejawiającym

się koniecznością niezwłocznego dostosowania otrzymywanej przez [...] M. S. kwoty dodatku funkcyjnego do zakresu faktycznie realizowanych przez policjanta zadań i czynności służbowych.

Policjant zwrócił się do Komendanta Głównego Policji z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zarzucił naruszenie m.in. art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 10 k.p.a., art. 11 k.p.a., art. 61 § 1, art. 77 i art. 107 k.p.a. Wniósł o uchylenie rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2015 r.

i umorzenie postępowania w sprawie obniżenia dodatku funkcyjnego z dniem [...] grudnia 2015 r.

Komendant Główny Policji rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r. utrzymał w mocy własny rozkaz personalny z dnia [...] grudnia 2015 r.

Podał, że zgodnie z art. 104 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2015 poz. 355, z późn. zm.) policjantowi pełniącemu służbę lub obowiązki na stanowisku kierowniczym lub samodzielnym przysługuje dodatek funkcyjny.

W myśl § 8 ust. 4 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. dodatek funkcyjny przyznaje się policjantowi w stawce kwotowej, w wysokości uzależnionej od rangi zajmowanego stanowiska służbowego, zakresu ponoszonej odpowiedzialności, ze szczególnym uwzględnieniem szczebla działania i wielkości kierowanej jednostki lub komórki organizacyjnej Policji oraz rodzaju i poziomu posiadanych przez policjanta kwalifikacji zawodowych.

KGP wskazał, że rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. zwolnił [...] M. S. z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego i z dniem [...] kwietnia 2012 r. powołał na stanowisko [...] Zastępcy Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] ustalając wysokość dodatku funkcyjnego w kwocie 3 000 złotych miesięcznie.

Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. Komendant Główny Policji podwyższył policjantowi dodatek funkcyjny z dniem [...] kwietnia 2014 r. do kwoty

3 300 złotych miesięcznie.

Rozkazem personalnym nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2015 r. [...] M. S. z dniem [...] maja 2015 r. powierzono pełnienie obowiązków Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], podwyższając jednocześnie, na czas pełnienia obowiązków, dodatek funkcyjny do kwoty 3 900 złotych miesięcznie (na stanowisku [...] Zastępcy Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], a zatem niezależnie od powierzonych obowiązków; wymienionemu przysługiwał wówczas dodatek funkcyjny w wysokości 3 300 złotych miesięcznie). Kwota przedmiotowej podwyżki została ustalona z uwzględnieniem rangi zajmowanego stanowiska służbowego, zakresu ponoszonej odpowiedzialności oraz rodzaju i poziomu posiadanych przez policjanta kwalifikacji zawodowych.

Rozkazem personalnym nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2015 r. [...] M. S. z dniem [...] lipca 2015 r. podwyższono dodatek funkcyjny na stałe, niezależnie od powierzonych obowiązków Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], do kwoty 3 500 złotych miesięcznie.

Rozkazem personalnym nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2015 r. [...] M. S. z dniem [...] lipca 2015 r. podwyższono, na czas pełnienia obowiązków Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], dodatek funkcyjny do kwoty 4 400 złotych miesięcznie, uzasadniając to rangą zajmowanego stanowiska służbowego, zakresem ponoszonej odpowiedzialności oraz rodzajem i poziomem posiadanych przez policjanta kwalifikacji zawodowych.

Rozkazem personalnym nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2015 r. wymienionemu policjantowi z dniem [...] października 2015 r. podwyższono na stałe dodatek funkcyjny do kwoty 5 700 złotych miesięcznie, a zatem niezależnie od powierzonych obowiązków Komendanta Wojewódzkiego Policji

w [...]. W uzasadnieniu wskazano, że podwyższenie dodatku funkcyjnego następuje w związku z wysoką oceną wywiązywania się przez policjanta z obowiązków oraz realizacji przez niego zadań i czynności służbowych, ze szczególnym uwzględnieniem rangi zajmowanego stanowiska służbowego i szczebla działania,

a także zakresu ponoszonej odpowiedzialności oraz rodzaju i poziomu posiadanych kwalifikacji zawodowych.

Komendant Główny Policji obniżając wysokość dodatku funkcyjnego wskazał,

że wysokość dodatku funkcyjnego policjanta kształtowana jest przez przełożonego właściwego w sprawach osobowych, który wydaje w tym zakresie stosowne decyzje administracyjne, przy czym, jak wynika z zestawienia przepisów § 8 powołanego rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r., zmiana wysokości ustalonego na danym stanowisku dodatku funkcyjnego (czyli przyznanie go w innej wysokości) jest dokonywana poprzez podwyższenie lub obniżenie przedmiotowego dodatku, bez konieczności eliminowania z obrotu prawnego decyzji ustalającej dotychczasową wysokość tego dodatku.

Przełożony podniósł, że brzmienie § 8 ust. 7 rozporządzenia jednoznacznie wskazuje, że w sytuacji, gdy podwyższenie dodatku funkcyjnego nastąpiło w związku ze zmianą zakresu obowiązków służbowych, warunków służby, czy też z uwagi na inne przesłanki, zmiana lub ustanie danych przesłanek, uzasadnia obniżenie dodatku funkcyjnego.

KGP wskazał, że z zestawienia rozkazu personalnego nr [...] z dnia

[...] października 2015 r. oraz wcześniejszych rozstrzygnięć ustalających wysokość dodatku funkcyjnego [...] M. S. wynika, że podwyższenie wymienionemu policjantowi dodatku funkcyjnego z dniem [...] października 2015 r. zostało dokonane w oparciu o przesłanki, które nie wynikają z uzasadnienia powołanego rozkazu personalnego nr [...]. Skoro bowiem z dniem [...] lipca 2015 r. ustalono [...] M. S. dodatek funkcyjny w wysokości 3 500 złotych miesięcznie na stanowisku [...] Zastępcy Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] (rozkaz personalny z dnia [...] czerwca 2015 r.), a jednocześnie na czas pełnienia obowiązków Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] ustalono przedmiotowy dodatek w wysokości 4 400 złotych miesięcznie (rozkaz personalny z dnia [...] czerwca 2015 r.), to brak jest racjonalnych podstaw do uznania, że przy niezmienionej randze zajmowanego stanowiska służbowego, zakresie ponoszonej odpowiedzialności i poziomie posiadanych przez wymienionego policjanta kwalifikacji zawodowych, dokonana w okresie niespełna czterech miesięcy (od dnia [...] czerwca 2015 r. do dnia [...] października 2015 r.) ocena wywiązywania się przez policjanta z obowiązków oraz realizacji przez niego zadań i czynności służbowych stanowiła wyłączną przesłankę ustalenia [...] M. S. dodatku funkcyjnego w wysokości 5 700 złotych miesięcznie,

a więc w kwocie o 2 200 złotych wyższej niż dotychczas należna na stanowisku [...] Zastępcy Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...]. Twierdzenie o istnieniu innych, niewymienionych w uzasadnieniu rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] października 2015 r., przesłanek dokonania omawianej podwyżki dodatku funkcyjnego dodatkowo znajduje potwierdzenie w fakcie, że w okresie od dnia [...] kwietnia 2012 r.,

a zatem od dnia powołania [...] M. S. na stanowisko [...] Zastępcy Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], do dnia [...] lipca 2015 r. wysoka ocena wywiązywania się przez wymienionego policjanta z obowiązków oraz realizacji przez niego zadań i czynności służbowych, na którą powoływano się w kolejnych rozkazach personalnych o podwyższeniu dodatku funkcyjnego, stanowiła przesłankę podwyższenia policjantowi danego dodatku o łączną kwotę 500 złotych miesięcznie.

W takim stanie faktycznym przełożony policjanta, nie negując wysokiej oceny wywiązywania się przez [...] M. S. z obowiązków oraz realizacji przez niego zadań i czynności służbowych, stwierdził, że inne przesłanki uzasadniające podwyższenie wymienionemu policjantowi dodatku funkcyjnego do kwoty 5 700 złotych miesięcznie ustały. Dlatego też obniżenie przedmiotowego dodatku nastąpiło do kwoty 4 400 złotych miesięcznie, a więc uwzględniającej zarówno wysoką ocenę służby policjanta, jak też fakt czasowego pełnienia przez [...] M. S. obowiązków na stanowisku Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...]. Przełożony wskazał jednocześnie, że ustalona rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. kwota należnego policjantowi na stale zajmowanym stanowisku [...] Zastępcy Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] dodatku funkcyjnego jest o 900 złotych wyższa, niż przysługująca przed dniem [...] października 2015 r.

KGP podniósł, że aktualnie dodatkową przesłanką obniżenia wymienionemu policjantowi dodatku funkcyjnego jest zaprzestanie przez niego pełnienia obowiązków Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] (zgodnie z rozkazem personalnym

nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2016 r.). Przełożony stwierdził, że policjant, któremu przyznano podwyżkę dodatku funkcyjnego w związku

z wypełnianiem dodatkowych zadań, nie powinien otrzymywać przedmiotowego dodatku w zwiększonej wysokości w przypadku zaprzestania realizacji tych zadań.

Powołując się na brzmienie § 8 rozporządzenia KGP podniósł, że wysokość dodatku funkcyjnego pozostawiona została uznaniu przełożonego, który w zależności od własnej oceny sposobu wywiązywania się przez policjanta z obowiązków służbowych oraz okoliczności wymienionych w § 8 ust. 4 i 7 powołanego rozporządzenia, może podwyższyć, bądź obniżyć omawiany dodatek (z zastrzeżeniem przypadków, gdy obniżenie to jest obligatoryjne - § 8 ust. 8 powołanego rozporządzenia). W konsekwencji policjanci muszą liczyć się z możliwością zmiany wysokości przyznanego dodatku funkcyjnego w przypadku stwierdzenia przez przełożonego, że przyznana kwota dodatku nie koresponduje z przesłankami warunkującymi przyznanie tego dodatku w określonej wysokości. Organ wskazał,

że z taką sytuacją ma do czynienia w przedmiotowej sprawie. Kwota ustalonego [...] M. S. rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. dodatku funkcyjnego jest adekwatna do rangi zajmowanego przez policjanta stanowiska służbowego, zakresu ponoszonej odpowiedzialności oraz szczebla działania i wielkości kierowanej jednostki organizacyjnej Policji. Kwota ta uwzględnia także rodzaj i poziom posiadanych przez policjanta kwalifikacji zawodowych. Przełożony policjanta wskazał nadto, że inni oficerowie Policji pełniący służbę na stanowiskach [...] zastępców komendantów wojewódzkich Policji w otrzymują dodatki funkcyjne w wysokości 3 500 złotych miesięcznie. Przyznanie zatem dodatku funkcyjnego w wysokości 4 400 złotych miesięcznie nie może być traktowane jako naruszające ważny interes wymienionego policjanta.

Rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r. stał się przedmiotem skargi M. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego rozkazu personalnego i zobowiązanie przez Sąd KGP do wydania orzeczenia o umorzeniu postępowania, zaskarżonemu rozkazowi skarżący zarzucił:

I. naruszenie art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 140 k.p.a. poprzez pominięcie w uzasadnieniu zaskarżonego rozkazu rozważenia wszystkich zarzutów podniesionych w wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - zarzutów naruszenia art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 10 k.p.a., art. 11 k.p.a., art. 16 k.p.a., art. 66 § 1 k.p.a., art. 77 k.p.a., art. 107 k.p.a.

II. naruszenie art. 6 k.p.a. w zw. z § 8 ust. 7 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania

i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego poprzez wydanie rozkazu personalnego w przedmiocie obniżenia dodatku funkcyjnego pomimo nieistnienia, w dniu wydania rozkazu personalnego z dnia [...] grudnia 2015 r. przesłanek do wydania takiego orzeczenia,

III. naruszenie art. 100 ustawy o Policji w zw. z art. 103 tej ustawy. poprzez ustalenie uposażenia skarżącemu pomniejszonego o dodatek funkcyjny, który przysługiwał skarżącemu na poprzednim stanowisku, pomimo iż policjant zachowuje prawo do stawki uposażenia pobieranego na poprzednio zajmowanym stanowisku,

IV. naruszanie art. 107 § 1 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. poprzez niezawarcie

w zaskarżonym rozkazie personalnym przekonującego uzasadnienia faktycznego

i prawnego dotyczącego merytorycznych a nie formalnych przesłanek zwolnienia skarżącego z dotychczas zajmowanego stanowiska,

V. naruszanie art. 108 § 1 k.p.a. poprzez bezzasadne nadanie zaskarżonemu rozkazowi personalnemu rygoru natychmiastowej wykonalności,

VI.   naruszanie art. 108 k.p.a. w zw. z art. 107 § 1 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. poprzez brak merytorycznego, odnoszącego się do okoliczności sprawy uzasadnienia nadania rozkazowi rygoru natychmiastowej wykonalności.

W uzasadnieniu skarżący wskazał m.in., iż w dniu wydania rozkazu personalnego z dnia [...] grudnia 2015 r. będąc na stanowisku [...] Zastępcy KWP

w [...] pełnił równocześnie obowiązki Komendanta Wojewódzkiego Policji

w [...], co zostało pominięte. Podniósł, że analiza stanu faktycznego

w zaskarżonym rozkazie nie może ograniczać się do prostej konstatacji, że w dniu

[...] stycznia 2016 r. skarżący przestał pełnić obowiązki Komendanta Wojewódzkiego Policji. Organ przy wydaniu decyzji o obniżeniu dodatku zapomniał o okoliczności, która miała wpływ na zwiększenie zadań służbowych skarżącego, ponieważ w dniu

[...] grudnia 2015 roku na stanowisko Komendanta Głównego Policji został powołany dotychczasowy Zastępca Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...][...] Z. M. Na uwolnione stanowisko nie został powołany inny policjant.

Ta informacja była znana organowi, pomimo tego w dniu [...] grudnia 2015 roku Komendant Główny Policji rozkazem personalnym nr [...] podjął decyzję o obniżeniu dodatku funkcyjnego. W ocenie skarżącego te okoliczności świadczą o braku wyważenia środków dowodowych w jego sprawie. Stronnicze działanie organu nie ma przełożenia na obowiązujące przepisy prawa. Natomiast okoliczności i uzasadnienie obniżenia dodatku nie mieszczą się w ramach podstawy prawnej, na którą organ

się powołuje. Skarżący podniósł, że podwyższenie mu dodatku funkcyjnego do kwoty 5.700 zł miesięcznie nie nastąpiło na okres powierzenia obowiązków na stanowisku Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], ale było oceną jego zaangażowania w realizację zadań służbowych. W ocenie skarżącego zmniejszeniu dodatku funkcyjnego sprzeciwia się zasada ochrony uposażenia policjantów. Na wypadek uznania przez Sąd, iż dodatek funkcyjny nie jest objęty ochroną art. 103 ustawy o Policji skarżący zarzucił, iż KGP przeprowadził postępowanie niewłaściwie pod względem proceduralnym. W pierwszej kolejności, KGP winien zwolnić skarżącego z pełnienia obowiązków Komendanta Wojewódzkiego a dopiero potem wydać rozkaz personalny dotyczący dostosowania wysokości dodatku funkcyjnego do zmienionego stanowiska. Skarżący wskazując, że złożył wniosek o zwolnienie ze służby w związku

z nabyciem uprawnień emerytalnych podniósł kwestię negatywnego wpływu zaskarżonego rozkazu personalnego na sferę jego ekonomicznych interesów.

W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji, reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł o jej oddalenie, powołując dotychczasowe ustalenia. Wskazał,

że podwyżka dodatku funkcyjnego do kwoty 5 700 złotych miesięcznie, przyznana na stałe na zajmowanym stanowisku [...] Zastępcy Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], w kwocie wyższej niż z tytułu powierzenia obowiązków służbowych na stanowisku Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], nie znajdowała jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. Przy przyjęciu jednak, iż przesłanki takie istniały w dacie wydania rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] października 2015 r., Komendant Główny Policji uznał, iż w dniu [...] grudnia 2015 r., tj. w dniu wydania rozkazu personalnego nr [...] o obniżeniu tego dodatku przestały one już istnieć.

Odnosząc się do zarzutów naruszenia art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a.

i art. 107 § 3 k.p.a. pełnomocnik podniósł, iż z materiałów postępowania wynika, iż organ prowadził postępowanie w przedmiotowej sprawie zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, a strona miała możliwość w jej toku realizacji uprawnień wynikających z treści art. 10 k.p.a. Pełnomocnik podniósł, że skarżony w niniejszej sprawie rozkaz personalny dotyczy wyłącznie obniżenia wymienionemu z dniem [...] grudnia 2015 r. dodatku funkcyjnego do kwoty 4400 zł miesięcznie, a nie przeniesienia na stanowisko służbowe zaszeregowane do niższej grupy uposażenia zasadniczego, tym samym przepis art. 103 ustawy o Policji nie miał i nie mógł mieć na gruncie przedmiotowej sprawy zastosowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Zaskarżony i poprzedzający go rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2015 r. nie naruszają prawa. W ocenie Sądu, organ nie naruszył ani przepisów prawa materialnego, tj. art. 100 (także w zw. z art. 103), art. 104 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tj. Dz. U. z 2015 r. poz. 355 ze zm.), jak też § 8 ust. 7 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. z 2015 r. poz. 1236),

ani przepisów postępowania w stopniu, który miałby wpływ na wynik sprawy.

Za nietrafne tym samym Sąd uznał zarzuty skargi.

Zgodnie z art. 104 ust. 2 ustawy o Policji, policjantowi pełniącemu służbę

na stanowisku kierowniczym lub samodzielnym przysługuje dodatek funkcyjny. Zgodnie z § 8 ust. 5 pkt 2 powołanego rozporządzenia, dodatek funkcyjny można w zależności od oceny wywiązywania się przez policjanta z obowiązków oraz realizacji przez niego zadań i czynności służbowych obniżać nie więcej niż o 30% otrzymywanej stawki,

z zastrzeżeniem ust. 8. Stosownie zaś do zastosowanego w sprawie § 8 ust. 7 powołanego rozporządzenia, dodatek funkcyjny może być obniżony także w razie zmiany zakresu obowiązków służbowych, warunków służby bądź ustania innych przesłanek, które uzasadniały przyznanie go w dotychczasowej wysokości.

Zasadnie Komendant Główny Policji wskazał w zaskarżonym rozkazie personalnym, że w sytuacji, gdy ustały "inne przesłanki" (inne, poza wprost wskazanymi w tym przepisie), które uzasadniały przyznanie dodatku funkcyjnego w dotychczasowej wysokości, uprawnione jest obniżenie przez przełożonego dodatku funkcyjnego policjanta. Taki przypadek miał miejsce zdaniem przełożonego policjanta w niniejszej sprawie, albowiem podwyższenie skarżącemu dodatku funkcyjnego rozkazem personalnym z dnia [...] października 2015 r. zostało dokonane w oparciu o przesłanki, które nie wynikają z uzasadnienia rozkazu personalnego nr [...]. Brak jest podstaw do podważenia tego stwierdzenia organu.

W ocenie Sądu, rozkaz personalny z dnia [...] grudnia 2015 r. obniżeniu dodatku funkcyjnego z dniem [...] grudnia 2015 r. do kwoty 4.400 zł, a zatem do kwoty ustalonej wcześniej rozkazem personalnym z dnia [...] czerwca 2015 r. (gdy podwyższono wówczas skarżącemu – jako [...] Zastępcy KWP dodatek funkcyjny na czas pełnienia obowiązków Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...]), nie jest dowolny

i nie narusza tak powołanego wyżej przepisu rozporządzenia, jak też art. 7, art. 77 § 1 czy art. 80 k.p.a. Komendant Główny Policji – wbrew zarzutom skargi – wykazał

w zaskarżonym i poprzedzającym go rozkazie personalnym z dnia [...] grudnia 2015 r., że nie istnieje uzasadnienie, aby skarżący otrzymywał dodatek funkcyjny w wysokości 5.700 zł jako [...] Zastępca KWP w [...], skoro jako [...] Zastępca KWP pełniący jednocześnie obowiązki Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] otrzymywał dodatek funkcyjny w wysokości 4.400 zł i ta wysokość dodatku ustalona została

z uwzględnieniem rangi zajmowanego stanowiska służbowego, zakresu ponoszonej odpowiedzialności oraz uwzględnieniem rodzaju i poziomu posiadanych kwalifikacji zawodowych. Także wysoka ocena wywiązywania się z obowiązków stanowiła podstawę ustalenia dodatku funkcyjnego w wysokości 4.400 zł.

Brak jest podstaw do zakwestionowania przez Sąd twierdzenia Komendanta Głównego Policji, że jeśli były inne przesłanki, na podstawie których podwyższono dodatek funkcyjny do kwoty 5.700 zł (nie wynikają one z uzasadnienia rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] października 2015 r.), to przesłanki te ustały. Tym samym przełożony, który ustala wysokość dodatku funkcyjnego, miał prawo obniżyć policjantowi dodatek funkcyjny do kwoty 4.400 zł miesięcznie. Sąd podziela stwierdzenie organu, że policjanci muszą się liczyć z możliwością zmiany wysokości przyznanego dodatku funkcyjnego w przypadku stwierdzenia przez przełożonego,

że przyznana kwota dodatku nie koresponduje z przesłankami warunkującymi przyznanie tego dodatku w określonej wysokości.

Odnosząc się do przywołanej przez skarżącego w skardze, oceny jego zaangażowania w realizację zadań służbowych, jako przesłankę, która zdaniem strony spowodowała podwyższenie dodatku funkcyjnego do wysokości 5.700 zł, wskazać można jedynie, iż zaangażowanie w realizację zadań służbowych jest zasadniczym a nie nadzwyczajnym elementem należytego wykonywania zadań, nie tylko na kierowniczym stanowisku. Brak pełnego zaangażowania w realizację powierzonych zadań nie pozwalałby zarówno powołać policjanta na kierownicze stanowisko, jak

i ocenić wysoko wywiązywania się przez niego z obowiązków służbowych, czego w tej sprawie przełożony nie kwestionował.

Uzasadnienie zaskarżonego i poprzedzającego go rozkazu personalnego

nie narusza przepisu art. 107 § 3 k.p.a. Przesłanka podjętego rozkazu personalnego została jednoznacznie wskazana w zaskarżonym rozkazie personalnym. Okoliczność, że skarżący nie podziela oceny organu co do ustalonej wysokości dodatku służbowego

i z uwagi na interes ekonomiczny chciałby otrzymywać dodatek w wyższej wysokości, nie stanowi o niezgodności z prawem zaskarżonego rozkazu personalnego. Komendant Główny Policji przedstawił w zaskarżonym rozkazie cały ciąg następujących po sobie podwyżek dodatku funkcyjnego wraz z przesłankami. Jako przełożony miał prawo -

w stanie faktycznym tej sprawy – do podjęcia rozkazu personalnego o obniżeniu dodatku funkcyjnego do kwoty 4.400 zł miesięcznie. Na wynik niniejszej sprawy

nie wpływa w ocenie Sądu okoliczność, że skarżący w dniu [...] grudnia 2015 r. pełnił jeszcze (jako [...] Zastępca KWP) obowiązki Komendanta Wojewódzkiego Policji

w [...], albowiem dodatek funkcyjny po jego obniżeniu nie był niższy niż ten przyznany na czas pełnienia obowiązków Komendanta Wojewódzkiego Policji

w [...] (co miało miejsce w rozkazie personalnym z dnia [...] czerwca 2015 r.), gdzie przełożony wziął pod uwagę tak rangę zajmowanego stanowiska służbowego, zakres ponoszonej odpowiedzialności oraz rodzaj i poziom posiadanych przez skarżącego kwalifikacji zawodowych.

Rygor natychmiastowej wykonalności organ uzasadnił interesem społecznym wykazując, że kwota dodatku w wysokości 5.700 zł miesięcznie nie korespondowała

z przesłankami warunkującymi przyznanie dodatku w określonej wysokości,

co uzasadniało zastosowanie rygoru natychmiastowej wykonalności.

Odnosząc się zaś do zarzutu naruszenia art. 103 ustawy o Policji wskazania wymaga, co trafnie podniósł organ w odpowiedzi na skargę, że zaskarżony rozkaz personalny rozstrzyga wyłącznie w przedmiocie obniżenia dodatku funkcyjnego, a nie przeniesienia na stanowisko służbowe zaszeregowane do niższej grupy uposażenia zasadniczego. Tym samym zarzut skargi także w tym zakresie nie jest zasadny.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.