Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 221/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2007-07-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: 224 § 2
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Maria Piórkowska /spr./ Sędziowie NSA Maria Serafin-Kosowska WSA Barbara Stukan-Pytlowany Protokolant sek. sąd. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym w dniu 5 lipca 2007r. sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania decyzji - oddala skargę -


UZASADNIENIE

I SA/Rz 221/06

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia (...) stycznia 2006r. (...) Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpoznaniu odwołania M. W. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia (...) grudnia 2005r. znak; (...) w przedmiocie odmowy wstrzymania zaskarżonej decyzji orzekającej o solidarnej odpowiedzialności jako osoby trzeciej za zobowiązania spółki.

Jako podstawę prawną postanowienia orzekający organ powołał art. 216, art. 233 § 1 pkt 1, art. 224 § 2 i art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. ordynacja podatkowa /tekst jedn. Dz.U. z 2005r. Nr 8 poz.60 ze zm./.

W uzasadnieniu organ podniósł, że w dniu 25.11.2005r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego wpłynęło odwołanie M. W., na decyzję tego organu podatkowego w przedmiocie orzeczenia solidarnej odpowiedzialności - wspólnika s.c. "A" z siedzibą w P., jako osoby trzeciej za zaległości w podatku od towarów i usług za m-c grudzień 2001r. w wysokości 5.122 zł wraz z należnymi odsetkami ustalonymi na dzień wydania decyzji w wysokości 3.177,30 zł. W odwołaniu Podatnik wniósł również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Podatnik, jako uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji podał, że nie istnieją podstawy do orzeczenia o jego odpowiedzialności podatkowej jako osoby trzeciej - wspólnika s.c. "A". Na poparcie powyższego wskazał decyzję Prezydenta Miasta, która stanowi, iż Spółka uległa wykreśleniu z ewidencji działalności gospodarczej 28.02.2001r. i że nie powinien odpowiadać za swoje działania. Natomiast organ podatkowy za wszelką cenę "utrzymuje przy życiu" s.c. "A" aż do grudnia 2001r., tylko po to, aby na podstawie art.115 §2 Ordynacji podatkowej orzec o jego odpowiedzialności finansowej za zobowiązania spółki, natomiast okoliczności, że zobowiązania te powstały w czasie, gdy Podatnik nie był już wspólnikiem, zwalniają go z jakiejkolwiek odpowiedzialności jako osoby trzeciej.

M. W. zarzucił, że nie istnieje obowiązek płacenia podatku VAT po rozwiązaniu Spółki. Według Podatnika datę rozwiązania Spółki należy utożsamiać z datą wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 224 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. ordynacja podatkowa, organ podatkowy, z urzędu lub na wniosek strony, wstrzymuje w drodze postanowienia wykonanie decyzji w całości lub w części, w przypadku uzasadnionym ważnym interesem strony lub interesem publicznym. Możliwości wstrzymania wykonania decyzji na wniosek strony są dość ograniczone. Rozstrzygnięcie jest pozostawione uznaniu organu, który "może" wydać korzystne dla strony postanowienie. Prawnym kryterium podjęcia decyzji jest "ważny interes strony" lub "interes publiczny". Dyrektywy te są pojęciami nieostrymi, co stwarza możliwość szeroko rozumianej interpretacji powyższego pojęcia, z uwzględnieniem różnorodności sytuacji faktycznych, mogących mieć wpływ na rozstrzygnięcie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.

Ważny interes podatnika, to sytuacja, gdy z powodu nadzwyczajnych, losowych przypadków, podatnik nie jest w stanie zaległości podatkowych uregulować. Będzie to utrata możliwości zarobkowania, utrata losowa majątku. Z drugiej strony, interes publiczny to sytuacja, gdy zapłata zaległości podatkowej spowoduje konieczność sięgania przez podatnika do środków pomocy państwa, gdyż nie będzie w stanie zaspokoić swoich potrzeb.

W rezultacie, nie sposób wskazać, jakie pozytywne przesłanki mogłyby przemawiać za wstrzymaniem wykonania decyzji. Decyduje o tym zawsze indywidualna sytuacja podatnika. Jednak nawet wskazanie ważnego interesu strony nie gwarantuje wstrzymania wykonania decyzji. Również wątpliwości, choćby oczywiste, co do zasadności podjętego rozstrzygnięcia nie są argumentem przemawiającym za wstrzymaniem wykonania decyzji.

Należy również podkreślić, iż zastosowanie wobec podatnika wskazanej instytucji traktowane być musi jako przywilej podatnika.

Na postanowienie to M. W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji do zakończenia sprawy.

W uzasadnieniu Skarżący podniósł, że istnieje szczególnie ważny interes strony do wstrzymania wykonania decyzji przejawiający się tym, że z uwagi na długotrwałą chorobę uniemożliwiającą wykonanie pracy. Ściągnięcie należności z którymi nie zgadza się w całości, w której to sprawie toczy się postępowanie, spowoduje uszczerbek środków niezbędnych dla utrzymania jego i rodziny.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm./ sąd administracyjny kontroluje zaskarżone decyzje administracyjne i postanowienia w zakresie ich legalności, rozumianej jako zgodność tych aktów z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, zaś na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W rozpoznawanej sprawie M. W., łącznie z odwołaniem od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego , z dnia (...) października 2005r. (...) w przedmiocie orzeczenia o wspólnej odpowiedzialności za zobowiązania spółki cywilnej, złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek uzasadnił tym, że nie powinien odpowiadać za działania spółki albowiem zobowiązania podatkowe powstały gdy on już nie był wspólnikiem spółki.

Organy podatkowe rozpoznając wniosek w przedmiocie wstrzymania zaskarżonej decyzji, w oparciu o treść art. 224 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. odmówiły wstrzymania.

Z przepisu powołanego przez organy jako podstawa prawna rozstrzygnięcia wynika, że jakkolwiek wniesienie odwołania od decyzji organu podatkowego nie wstrzymuje jej wykonania /§ 1/, to jednak organ podatkowy, z urzędu lub na wniosek strony, wstrzymuje w drodze postanowienia wykonanie decyzji w całości lub w części, w przypadku uzasadnionym ważnym interesem strony lub interesem publicznym. Zarówno pojęcia interes publiczny jak i ważny interes podatnika są pojęciami nieostrymi, a więc należy posiłkować się orzecznictwem sądów administracyjnych w świetle których interes społeczny należy rozumieć jako dyrektywę postępowania, nakazująca mieć na uwadze respektowanie wartości wspólnych dla całego społeczeństwa lub danej społeczności lokalnej, takich jak; sprawiedliwość, bezpieczeństwo, równość w ponoszeniu danin publicznych jakimi są podatki. Natomiast za ważny interes podatnika judykatura przyjmuje sytuacje gdy z powodu nadzwyczajnych, losowych przypadków, podatnik nie jest w stanie uregulować zaległości podatkowych. Wskazać również należy, że takie sformułowanie przepisu art. 224 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa oznacza, że ma tutaj zastosowanie swego rodzaju uznanie administracyjne. Oznacza to, że organ podatkowy jest obowiązany do wyważenia interesu społecznego z indywidualnym interesem strony do czego zobowiązuje go art. 2 Konstytucji RP w każdym przypadku, w którym w sprawie ma zastosowanie norma prawna uzależniająca załatwienie sprawy od uznania administracyjnego /wyrok NSA z dnia 8.10.2002r. SA/Wr 1458/01 POP 2004, z.3, poz. 59/. Mając na uwadze zarówno treść przepisu art. 224 § 2 Ordynacji podatkowej, jak i uznaniowość podjętych w tym przedmiocie rozstrzygnięć przyjąć należy, że organy przeprowadzając w tym zakresie postępowanie, winne ustalić pełny stan faktyczny uwzględniający wszystkie podniesione przez Skarżącego okoliczności faktyczne wskazujące na to, że odmowa wstrzymania decyzji spowoduje zagrożenie ważnego interesu strony, a w szczególności jego egzystencji.

W rozpoznawanej sprawie Skarżący, składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w żaden sposób nie uprawdopodobnił, że odmowa wstrzymania wykonania decyzji może spowodować zagrożenie jego, czy też jego rodziny egzystencji. Argumentując zasadność wniosku podniósł okoliczności merytoryczne, mogące być rozpatrywane w wyniku złożonego odwołania od decyzji orzekającej o solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania spółki, które natomiast, jak to słusznie podniósł organ, nie mają znaczenia w postępowaniu o wstrzymanie wykonania decyzji. Dołączony do zażalenia z dnia 14 grudnia 2005r. na postanowienie organu I instancji odmawiające wstrzymania zaskarżonej decyzji, wypis z treści orzeczenia lekarza rzeczoznawcy pochodzi z dnia 5 kwietnia 2005 r. i dotyczy czasowej niezdolności Skarżącego do października 2005 r.W tej zaś sytuacji brak jest podstaw do uwzględnienia tej okoliczności przez organ II instancji. Dołączony do skargi przez Skarżącego wypis z treści orzeczenia komisji lekarskiej, z dnia 31 stycznia 2006r., a ustalający okres czasowej niezdolności do pracy do lutego 2006r., nie rodzi skutków albowiem sąd administracyjny, jak na wstępie podniesiono, kontroluje zaskarżone akty w zakresie legalności, rozumianej jako zgodność tych aktów z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, zaś na podstawie art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ wyrok wydaje na podstawie akt sprawy.

Z przyczyn wyżej podniesionych, skoro zaskarżone postanowienie nie narusza prawa zarówno materialnego jak i procesowego, Sąd działając w oparciu o treść art. 151 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.