Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1213/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2015-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 33 pkt 9
journal: Dz.U. 2012 poz 1015
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity
article: art. 5a ust. 5
journal: Dz.U. 2010 nr 127 poz 858
law: Ustawa z dnia 25 czerwca 2010 r. o zmianie ustawy o kontroli skarbowej oraz niektórych innych ustaw

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski, Protokolant Starszy Sekretarz sądowy Agnieszka Rupińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 21 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 24 lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 2 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.; dalej jako K.p.a.), art. 34 § 1, § 2 w związku z art. 17 § 1 oraz art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 z późn. zm.; u.p.e.a.), po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez stronę skarżącą "A" sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie wierzyciela - Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia 26 lutego 2014 r. zawierające stanowisko wierzyciela w przedmiocie nie uwzględnienia zgłoszonych przez stronę zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny (art. 33 § 1 pkt 9 u.p.e.a.) - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Podstawą rozstrzygnięcia były następujące ustalenia i rozważania:

Wierzyciel Naczelnik Urzędu Skarbowego wystawił w dniu 31 grudnia 2013 r. na stronę (jako zobowiązaną) tytuły wykonawcze [...] (obejmujący należności z tytułu podatku od towarów i usług za okres 10/2009 r. w kwocie należności głównej 24.720,30 zł - k. nr 46-47 akt postępowania) i [...] z dnia 31 grudnia 2013 r. (obejmujący należności z tytułu podatku od towarów i usług za okres 10/2009 r. w kwocie należności głównej 301.681,90 zł - k. nr 44-45). Następnie ww. tytuły wykonawcze przekazał do realizacji organowi egzekucyjnemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w W.

W oparciu o ww. tytuły wykonawcze, Naczelnik Urzędu Skarbowego w W., działając na podstawie art. 80 u.p.e.a., zawiadomieniem z 13 stycznia 2014 r. (k. nr 48) dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w [...], informując jednocześnie Bank oraz stronę, że na podstawie art. 154 § 4 pkt 1 u.p.e.a., z dniem wystawienia tytułów wykonawczych o numerach: [...] i [...], zajęcie zabezpieczające z dnia 21 lutego 2011 r. Nr [...] przekształciło się w zajęcie egzekucyjne. Zawiadomienie doręczono dłużnikowi zajętej wierzytelności w dniu 20 stycznia 2014 r., a jego odpis zobowiązanej stronie (wraz z odpisami tytułów wykonawczych o numerach: [...] i [...]) w dniu 16 stycznia 2014 r. (k. nr 50).

Pismem z 22 stycznia 2014 r. (k. nr 15) skierowanym do Naczelnika Urzędu Skarbowego w W., strona reprezentowana przez pełnomocnika wniosła zarzut w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...], tj. zarzut prowadzenia egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny (art. 33 § 1 pkt 9 u.p.e.a.). Strona podniosła, że z dniem 1 stycznia 2014 r. właściwym dla zobowiązanego organem egzekucyjnym jest Naczelnik Urzędu Skarbowego [...]. Ponadto, w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym pełnomocnik strony zwrócił się z pytaniem, czy przy obliczeniu kwoty odsetek od zaległości podatkowych wymienionych w tytule wykonawczym uwzględniono okoliczność zabezpieczenia przez Naczelnika Urzędu Skarbowego kwoty 346.996,00 zł, która to mając na uwadze art. 54 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.; dalej jako O.p.) - bezpośrednio wpływa na sposób ich obliczania. Jednocześnie zauważono, że z porównania tytułu wykonawczego nr [...] z tytułem wykonawczym nr [...] wynika, że dotyczą one jednego i tego samego zobowiązania. Mimo tego faktu w treści drugiego z wymienionych tytułów uwzględniono przerwę w naliczaniu odsetek, natomiast w pierwszym z tytułów nie. Z treści przedstawionych dokumentów nie wynika, co legło u podstaw takiego działania organu.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w W., pismem z dnia 14 lutego 2014 r. (k. nr 16), działając na podstawie art. 34 u.p.e.a., wystąpił do wierzyciela Naczelnika Urzędu Skarbowego, celem zajęcia stanowiska w zakresie zarzutów zgłoszonych przez stronę.

Z kolei postanowieniem z dnia 14 lutego 2014 r. (k. nr 18) organ egzekucyjny, działając na podstawie art. 56 § 3 oraz art. 35 § 1 u.p.e.a., w związku z pismami strony zatytułowanymi "Zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego", zawiesił od dnia 14 lutego 2014 r. postępowanie prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych [...] i [...].

Wierzyciel Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia 26 lutego 2014 r. (k. nr 19), doręczonym pełnomocnikowi w dniu 4 marca 2014 r. (k. nr 21), zajął stanowisko w zakresie zgłoszonego zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...], uznając za niezasadny zarzut prowadzenia egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny.

Na postanowienie wierzyciela pełnomocnik strony wniósł zażalenie, żądając jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Strona zarzuciła naruszenie art. 33 § 1 pkt 9 u.p.e.a. poprzez uznanie, że postępowanie egzekucyjne prowadzone jest przez właściwy organ egzekucyjny, w sytuacji kiedy Naczelnik Urzędu Skarbowego nie przeprowadził w tym przedmiocie żadnego postępowania dowodowego. Pełnomocnik strony podniósł, że w swych rozważaniach organ pominął, iż właściwość miejscowa oraz rzeczowa organu egzekucyjnego nie jest kwalifikacją, która ustalana jest w drodze konstytutywnego rozstrzygnięcia właściwego organu, a wprost przeciwnie jest kwalifikacją, która wynika wprost z przepisów prawa. Rozstrzygająca dla spornej kwestii nie jest analiza treści pism przedstawianych przez inne organy, ani też stan baz danych. Rozstrzygająca dla spornej kwestii jest analiza przepisów prawa, której w danej sprawie organ zaniechał. Pełnomocnik wskazał, że organy administracji związane są przepisami ustaw oraz rozporządzeń i to na ich podstawie winne są dokonywać ocen prawnych, a nie na podstawie pism oraz danych zawartych we właściwych bazach. W przedmiotowej sprawie w ocenie zobowiązanej spółki organ powinien przede wszystkim wykazać, czy jest spełniona któraś z przesłanek, o których mowa w art. 5 ust. 9b ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych, uznania strony za tzw. dużego podatnika. W ocenie pełnomocnika, właściwość tę organ podatkowy powinien zawsze badać z urzędu. Naczelnik Urzędu Skarbowego w skarżonym postanowieniu nie wskazał, która konkretnie okoliczność uzasadnia właściwość Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. Ponadto, pełnomocnik podniósł, że rozpatrując łącznie przepis art. 33 § 3 oraz art. 54 § 1 pkt 1 O.p. uznać należy, że cała kwota zabezpieczenia powinna być zaliczona na zaległość podatkową, co wprost wynika z drugiego ze wskazanych przepisów, w sprawie nie znajduje zastosowania art. 55 § 2 O.p.

Dyrektor Izby Skarbowej rozpoznając sprawę w postępowaniu zażaleniowym, w dniu 24 lipca 2014 r. wydał postanowienie, którym utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego zawierające stanowisko wierzyciela w przedmiocie nie uwzględnienia zgłoszonych przez stronę zarzutów dotyczących prowadzenia na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny (art. 33 § 1 pkt 9 u.p.e.a.).

W uzasadnieniu swego stanowiska organ przytoczył m.in. art. 5 ust. 9a ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych (Dz. U. z 2004 r., Nr 121, poz. 1267 z późn. zm.; dalej jako u.u.i.s.), zgodnie z którym terytorialny zasięg działania określonego urzędu skarbowego wyłącznie w zakresie: 1) niektórych kategorii podatników, 2) wykonywania niektórych zadań określonych w ust. 6 - może obejmować terytorialny zasięg działania innych urzędów skarbowych. Nakładanie się zasięgów działania może dotyczyć strony podmiotowej - niektórych kategorii podatników lub strony przedmiotowej - niektórych zadań. Wyznaczenie terytorialnego zasięgu działania organów podatkowych określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 19 listopada 2003 r. w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych (Dz. U. Nr 209, poz. 2027 ze zm.).

Mając to na uwadze organ odwoławczy stwierdził, że siedziba danej jednostki (podatnika/płatnika) leży w terytorium zasięgu działania dwóch naczelników urzędów skarbowych wymienionych w załączniku nr 1 i nr 2 do ww. rozporządzenia, tj. Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. oraz jednego z pozostałych naczelników urzędów skarbowych województwa [...].

Zgodnie z treścią art. 5a ust 1 u.u.i.s. dla podatników, o których mowa w art. 5 ust. 9b u.u.i.s., zmiana właściwości naczelnika urzędu skarbowego na właściwego wyłącznie w zakresie określonych kategorii podatników następuje:

1) z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym nastąpiło ich włączenie do danej kategorii podatników - w przypadku podatników wymienionych w art. 5 ust. 9b pkt 1-6 oraz w pkt 7 lit. b-d,

2) z dniem 1 stycznia drugiego roku następującego po roku, w którym nastąpiło przekroczenie kwoty, o której mowa w art. 5 ust. 9b pkt 7 lit. a - w przypadku podatników wymienionych w tym przepisie.

Natomiast w myśl art. 5 a ust. 5 u.u.i.s., dla podatników, dla których właściwym jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy wyłącznie w zakresie określonych kategorii podatników i którzy przez dwa kolejne lata podatkowe nie należeli do kategorii podatników, o których mowa w art. 5ust. 9b u.u.i.s. zmiana właściwości naczelnika właściwego wyłącznie w zakresie określonych kategorii podatników następuje z dniem 1 stycznia drugiego roku następującego po roku, w którym nastąpiło ich wyłączenie z danej kategorii podatników.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. w piśmie nr [...] z dnia 27 listopada 2013 r. poinformował wierzyciela, że "A" sp. z o.o. w dniu 21 listopada 2013 r. została zarejestrowana w Urzędzie Skarbowym w W., na podstawie złożonego zgłoszenia NIP - 2. Zatem tytuł wykonawczy wystawiony na zaległe zobowiązanie w podatku od towarów i usług za 10/2009 r. został wystawiony w dniu 31 grudnia 2013 r. i skierowany do organu egzekucyjnego - Naczelnika Urzędu Skarbowego w W., który jest właściwy do rozliczeń podatkowych spółki oraz do prowadzenia postępowania egzekucyjnego.

Z posiadanych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego dokumentów finansowych strony wynikało, że zobowiązana spółka spełniała warunki określone w art. 5 ust. 9b pkt 7 lit. a u.u.i.s. przychód netto w rozumieniu przepisów o rachunkowości, ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług osiągnięty przez spółkę w 2010 r. był wyższy niż równowartość 5.000.000 euro według średniego kursu ogłaszanego przez NBP na koniec roku podatkowego, co stanowi podstawę do uznania od dnia 1 stycznia 2012 r. właściwości Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. Prezes Zarządu Spółki R. S. złożył w dniu 17 października 2011 r. Zawiadomienie o zmianie właściwości naczelnika urzędu skarbowego na podstawie ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych i określił właściwość Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. po zmianie dotychczasowej właściwości podatnika. W dniu 24 czerwca 2011 r. wpłynął także Rachunek Zysków i Strat za okres od 1 stycznia 2010 r. do 31 grudnia 2010 r., podpisany przez Prezesa zarządu R. S., potwierdzający fakt złożenia ww. "Zawiadomienia".

Ponadto, Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że z przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego wynika, że "A" sp. z o.o. podlega pod właściwość Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. od dnia zmiany adresu siedziby spółki na ul. [...] w W., tj. od dnia 23 października 2013 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. stwierdził, że jest w posiadaniu informacji, że w latach 2011 i 2012 r. spółka nie wykazała przychodu powyżej 5.000.000 euro. Zatem wyłączenie podmiotu z właściwości wyspecjalizowanego urzędu skarbowego zgodnie z art. 5a ust. 9b u.u.i.s. nastąpi od dnia 1 stycznia 2015 r.

Odnosząc się do podniesionej okoliczności zabezpieczenia, która wpływa na sposób naliczania należnych odsetek za zwłokę, organ drugiej instancji stwierdził, że Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją nr [...] z 8 listopada 2013 r. określił nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym VAT za 10/2009 do zwrotu na rachunek bankowy strony w kwocie 22.151,00 zł. Z informacji uzyskanej w piśmie Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] z 9 kwietnia 2014 r. wynika, że zwrotu nadwyżki VAT za 10/2009, wynikającej ze złożonej deklaracji VAT-7 dokonano w dniu 22 stycznia 2010 r., w kwocie 375.428,00 zł. W związku z tym powstała zaległość w kwocie 353.277,00 zł. Na poczet zaległości zarachowano nadwyżkę określoną decyzją z dnia 29 listopada 2013 r. Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] w kwocie 26.874,82 zł należności głównej oraz odsetek za zwłokę w kwocie 36,82 zł. O powyższym sposobie zarachowania poinformowano stronę postanowieniem z dnia 11 grudnia 2013 r. W związku z wniesieniem przez "A" sp. z o.o., reprezentowanej przez pełnomocnika zażaleniem wniesionym pismem z dnia 27 grudnia 2013 r., uzupełnionym pismami tej samej treści z dnia 27 grudnia 2013 r. i 19 marca 2014 r., Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem nr [...] z dnia 30 maja 2014 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji nr [...] z dnia 11 grudnia 2013 r. Pismem z dnia 27 czerwca 2014 r. strona wniosła skargę na postanowienie z dnia 30 maja 2014 r. Postępowanie w tej sprawie jest w toku.

Po uwzględnieniu powyższego zarachowania, na pozostałą kwotę zaległości w wysokości 326.402,18 zł zostały wystawione tytuły wykonawcze nr [...] i [...] z dnia 31 grudnia 2013 r.

W dniu 9 grudnia 2013 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. przekazał Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w W. akta postępowania zabezpieczającego oraz środki pieniężne uzyskane w dniu 21 lutego 2011 r. w tym postępowaniu. Zgodnie z otrzymaną informacją kwota przekazanych środków wyniosła 336.284,50 zł. Kwota ta zgodnie z Ordynacją podatkową została zaliczona na poczet należności głównej w kwocie 301.681,90 zł oraz należnych odsetek za zwłokę w kwocie 34.602,60 zł naliczonymi na dzień uzyskania środków. Stąd też tytuł wykonawczy za 10/2009 r. nr [...] z dnia 31 grudnia 2013 r., został wystawiony na kwotę 301.681,90 zł, który zawiera przerwę w naliczaniu odsetek za zwłokę od 21 lutego 2011 r., tj. od dnia uzyskania środków w postępowaniu zabezpieczającym. Organ wskazał przy tym, że zgodnie z art. 54 § 1 pkt 1 O.p. odsetek za zwłokę nie nalicza się za okres zabezpieczenia, od zabezpieczonej kwoty zobowiązania, jeżeli objęte zabezpieczeniem środki pieniężne, w tym kwoty uzyskane ze sprzedaży objętych zabezpieczeniem rzeczy lub praw, zostały zaliczone na poczet zaległości podatkowych.

Odnosząc się do zarzutów zażalenia, Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że w przedmiotowym postępowaniu nie został naruszony art. 33 § 1 pkt 9 u.p.e.a. O tym, które organy pełnią funkcje organów egzekucyjnych przesądzają przepisy ustawy egzekucyjnej oraz przepisy szczególne. Z dokonanych ustaleń wynika, że "A" sp. z o.o. podlega pod właściwość Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. od dnia zmiany adresu siedziby spółki na ul. [...] w W., tj. od dnia 23 października 2013 r. "A" sp. z o.o. został włączony do właściwości wyspecjalizowanego urzędu skarbowego z uwagi na spełnienie kryterium, o którym mowa w art. 5 ust. 9b pkt 7a u.u.i.s.

Dyrektor Izby Skarbowej ustosunkowując się do kolejnych zarzutów zażalenia stwierdził, że Naczelnik Urzędu Skarbowego wystawił tytuł wykonawczy nr [...] z dnia 31 grudnia 2013 r., obejmujący zaległość z tytułu podatku od towarów i usług za okres 10/2009 r. z uwzględnieniem art. 33 § 3 O.p. Z przepisu tego wynika, że zabezpieczeniu podlega również kwota odsetek za zwłokę należnych od zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu. Zgodnie z art. 54 § 1 pkt 1 O.p., odsetek za zwłokę nie nalicza się: za okres zabezpieczenia. Zasada ta odnosi się do okresu zabezpieczenia, dokonanego przed wydaniem decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego. Zatem mając to na uwadze, odsetki za zwłokę nie są naliczane za okres zabezpieczenia od tej części zobowiązania, która została zabezpieczona i następnie zostanie zaspokojona z przedmiotu zabezpieczenia w postępowaniu egzekucyjnym. Wobec powyższego tytuł wykonawczy nr [...], w którym wskazano przerwy w naliczaniu odsetek został wystawiony na tę część zobowiązania, która stanowiła kwotę zabezpieczenia.

Organ odwoławczy wskazał również, że Naczelnik Urzędu Skarbowego pismem nr [...] z dnia 11 lipca 2014 r. dokonał aktualizacji tytułu wykonawczego nr [...], do kwoty 205.880,18,- zł. W związku z przeksięgowaniem nadpłaty za 02/2010 r. - nadpłata z dnia 25 marca 2014 r.

Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zarzucając:

1) naruszenie prawa materialnego przez błędną interpretację art. 33 pkt 9 w związku z art. 20 § 1 u.p.e.a. oraz art. 5a ust. 5 u.u.i.s. poprzez przyjęcie, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. jest organem właściwym do prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...],

2) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 54 O.p. poprzez jego niezastosowanie, polegające na niezaliczeniu pełnej kwoty zabezpieczenia na zaległość podatkową.

Zarzucając powyższe, strona skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia go poprzedzającego i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, jak również o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wedle obowiązujących przepisów.

Strona skarżąca wskazała, że wadliwość stanowiska organów skarbowych w przedmiocie zarzutu prowadzenia egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny wynika z błędnej interpretacji art. 5a ust. 5 u.u.i.s., określającego moment zmiany właściwości naczelnika urzędu skarbowego z naczelnika właściwego wyłącznie w zakresie kategorii podatników, o której mowa w art. 5 ust. 9b u.u.i.s. Dokonując analizy art. 5a ust. 5 u.u.i.s., strona zauważyła, że w pierwszej części przepisu ustawodawca określa dwa warunki, które muszą być spełnione, aby zmiana właściwości naczelnika urzędu skarbowego mogła być przeprowadzona: warunek podlegania właściwości naczelnikowi wyspecjalizowanego urzędu skarbowego oraz warunek niespełnienia przesłanek zaliczenia do kategorii podatników, o których mowa w art. 5 ust. 9b u.u.i.s. przez okres dwóch kolejnych lat podatkowych. Zdaniem strony skarżącej, pierwszy warunek nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. Drugi zaś warunek zostanie spełniony, jeżeli podatnik nie będzie należał do kategorii podatników wskazanych w art. 5 ust. 9b u.u.i.s., przez okres dwóch następujących po sobie lat podatkowych, przy czym ustawodawca wskazuje na dwa pełne lata podatkowe. W przypadku strony, z uwagi na wartość przychodu, z dniem 1 stycznia 2012 r. nastąpiła zmiana właściwości miejscowej na wyspecjalizowany urząd skarbowy - Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. Po tej dacie, tj. w dniu 21 listopada 2013 r. strona z uwagi na zmianę adresu siedziby: W., ul. [...] została zarejestrowana w Urzędzie Skarbowym w W., należącym również do grupy wyspecjalizowanych urzędów skarbowych. Strona wskazała, że z uwagi na fakt, iż przez dwa kolejne lata, tj. 2011-2012 nie wykazywała przychodu powyżej 5.000.000 euro, z dniem 31 grudnia 2012 r. została wyłączona z kategorii podatników, o których mowa w art. 5 ust. 9b pkt 7 lit. a) u.u.i.s. Zatem zmiana właściwości naczelnika urzędu skarbowego z naczelnika właściwego wyłącznie w zakresie określonej kategorii podatników nastąpiła w dniu 1 stycznia 2014 r., nie zaś jak stwierdzono w zaskarżonym postanowieniu z dniem 1 stycznia 2015 r.

Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi.

W toku postępowania sądowego strony podtrzymały swe dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Na wstępie rozważań należy wskazać, że Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżanych decyzji z prawem. Art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.

Stan faktyczny sprawy został wyżej szczegółowo przedstawiony i nie będzie powtarzany w całości. W dalszej części uzasadnienia jego elementy będą przywoływane wyłącznie w zakresie niezbędnym do oceny prawidłowości dokonanej przez organ subsumcji.

Strona skarżąca zgłosiła zarzut w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...], zarzucając naruszenie art. 33 § 1 pkt 9 u.p.e.a. poprzez prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny.

Wskazać należy w tym miejscu, że zarzuty są środkiem prawnym przysługującym w fazie wszczęcia postępowania egzekucyjnego (a nawet jeszcze wcześniej, w ramach postępowania zabezpieczającego na postanowienie o zabezpieczeniu - art. 166b u.p.e.a.), nie zaś w jego toku. W dalszych etapach tego postępowania pozostaje zobowiązanemu tylko obrona przed egzekucją poprzez przedstawienie organowi egzekucyjnemu dowodów stwierdzających wykonanie, umorzenie, wygaśnięcie lub nieistnienie obowiązku, odroczenie wykonania obowiązku, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnych albo gdy zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego (art. 45 u.p.e.a.).

Na podstawie art. 1a pkt 7 u.p.e.a., za organ egzekucyjny uważa się organ uprawniony do stosowania w całości lub w części określonych w ustawie środków służących doprowadzeniu do wykonania przez zobowiązanych ich obowiązków o charakterze pieniężnym lub obowiązków o charakterze niepieniężnym oraz zabezpieczania wykonania tych obowiązków. O tym, które organy pełnią funkcje organów egzekucyjnych przesądzają przepisy ustawy egzekucyjnej oraz przepisy szczególne.

Z mocy art. 5 ust. 9a u.u.i.s. terytorialny zasięg działania określonego urzędu skarbowego wyłącznie w zakresie niektórych kategorii podatników i wykonywania niektórych zadań określonych w ust. 6 art. 5 u.u.i.s. może obejmować terytorialny zasięg działania innych urzędów skarbowych. Nakładanie się zasięgów działania może dotyczyć strony podmiotowej - niektórych kategorii podatników lub strony przedmiotowej - niektórych zadań.

Zasadnie organ odwoławczy wskazał, że wyznaczenie terytorialnego zasięgu działania organów podatkowych określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 19 listopada 2003 r. w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych (Dz. U. Nr 209, poz. 2027 ze zm.).

Wykładnia wskazanych przepisów, wbrew stanowisku autora skargi nie jest wadliwa, bowiem pozwala na uzasadnione przyjęcie, że siedziba danej jednostki leży w terytorium zasięgu działania dwóch naczelników urzędów skarbowych wymienionych w załączniku nr 1 i nr 2 do ww. rozporządzenia, tj. Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. oraz jednego z pozostałych naczelników urzędów skarbowych województwa [...].

Zgodnie z treścią art. 5a ust 1 u.u.i.s. dla podatników, o których mowa w art. 5 ust. 9b u.u.i.s., zmiana właściwości naczelnika urzędu skarbowego na właściwego wyłącznie w zakresie określonych kategorii podatników następuje:

3) z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym nastąpiło ich włączenie do danej kategorii podatników - w przypadku podatników wymienionych w art. 5 ust. 9b pkt 1-6 oraz w pkt 7 lit. b-d,

4) z dniem 1 stycznia drugiego roku następującego po roku, w którym nastąpiło przekroczenie kwoty, o której mowa w art. 5 ust. 9b pkt 7 lit. a - w przypadku podatników wymienionych w tym przepisie.

Co w rozpoznawanej sprawie istotne, zgodnie z art. 5 a ust. 5 u.u.i.s., dla podatników, dla których właściwym jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy wyłącznie w zakresie określonych kategorii podatników i którzy przez dwa kolejne lata podatkowe nie należeli do kategorii podatników, o których mowa w art. 5ust. 9b u.u.i.s., zmiana właściwości naczelnika właściwego wyłącznie w zakresie określonych kategorii podatników następuje z dniem 1 stycznia drugiego roku następującego po roku, w którym nastąpiło ich wyłączenie z danej kategorii podatników.

Przywołane przez organy obu instancji przepisy nie wymagają, wobec ich czytelnego zapisu, innej wykładni niż językowa.

Jak wynika z akt postępowania jak również z uzasadnienia skarżonego postanowienia Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. poinformował wierzyciela, że "A" sp. z o.o. w dniu 21 listopada 2013 r. została zarejestrowana w Urzędzie Skarbowym w W., na podstawie złożonego zgłoszenia NIP-2.

Według systemu SeRCe na dzień 25 lutego 2014 r., brak jest informacji o zmianie właściwości rzeczowej i miejscowej.

A zatem tytuł wykonawczy wystawiony na zaległe zobowiązanie w podatku od towarów i usług za październik 2009 r. wystawiony w dniu 31 grudnia 2013 r. i skierowany do organu egzekucyjnego - Naczelnika Urzędu Skarbowego w W., jako organu właściwego do rozliczeń podatkowych spółki oraz do prowadzenia postępowania egzekucyjnego, jest prawidłowy.

Zasadnie też Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że na podstawie akt rejestracyjnych "A" sp. z o.o. z uwagi na osiągniętą wartość przychodu z dniem 1 stycznia 2012 r. nastąpiła zmiana właściwości miejscowej na Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. Podkreślono, że z posiadanych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego dokumentów finansowych skarżącej spółki wynika, że spełniała ona warunki określone w art. 5 ust. 9b pkt 7 lit. a) u.u.i.s., bowiem przychód netto w rozumieniu przepisów o rachunkowości ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług osiągnięty przez spółkę w 2010 r. był wyższy niż równowartość 5.000.000 euro według średniego kursu ogłaszanego przez NBP na koniec roku podatkowego, co stanowi podstawę do uznania od dnia 1 stycznia 2012 r. właściwości Naczelnika Urzędu Skarbowego w G.

Strona skarżąca podlega pod właściwość Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. od dnia zmiany adresu siedziby spółki (ul. [...] W.), tj. od dnia 23 października 2013 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. stwierdził, że jest w posiadaniu informacji, że w latach 2011 i 2012 r. spółka nie wykazała przychodu powyżej 5.000.000 euro.

Uzasadniona jest zatem reasumpcja organu odwoławczego, że wyłączenie podmiotu z właściwości wyspecjalizowanego urzędu skarbowego - zgodnie z art. 5 a) ust. 9b u.u.i.s. - nastąpi dopiero od 1 stycznia 2015 r. (a nie - jak wywodzi strona - od 1 stycznia 2014 r.).

Podsumowując, w ocenie Sądu nie został naruszony w rozpoznawanej sprawie art. 33 § 1 pkt 9 u.p.e.a.; bowiem strona podlega pod właściwość Naczelnika Urzędu Skarbowego w W.; skoro została włączona do właściwości wyspecjalizowanego urzędu skarbowego wobec wyczerpania dyspozycji art. 5 ust. 9b pkt 7a u.u.i.s.

Stanowisko organów obu instancji w pozostałym zakresie jest również zasadne.

M.in. Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. przekazał Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w W. akta postępowania zabezpieczającego oraz środki pieniężne uzyskane w dniu 21 lutego 2011 r., w tym postępowaniu (dot. 336.284,50 zł); kwota ta została zaliczona na poczet należności głównej w kwocie 301.681,90 zł oraz należnych odsetek za zwłokę w kwocie 34.602,60 zł, naliczonymi na dzień uzyskania środków. Stąd też tytuł wykonawczy za 10/2009 r. nr [...] z dnia 31 grudnia 2013 r., został wystawiony na kwotę 301.681,90 zł, który zawiera przerwę w naliczaniu odsetek za zwłokę od 21 lutego 2011 r., tj. od dnia uzyskania środków w postępowaniu zabezpieczającym. Z mocy art. 54 § 1 pkt 1 O.p. odsetek za zwłokę nie nalicza się za okres zabezpieczenia, od zabezpieczonej kwoty zobowiązania, jeżeli objęte zabezpieczeniem środki pieniężne, w tym kwoty uzyskane ze sprzedaży objętych zabezpieczeniem rzeczy lub praw, zostały zaliczone na poczet zaległości podatkowych.

Stwierdzając brak podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem, a także nie znajdując przesłanek do uznania, że decyzja ta wydana została z mającym co najmniej istotny wpływ na wynik sprawy naruszeniem przepisów postępowania podatkowego, stosownie do przepisu art. 151 p.p.s.a., Sąd skargę jako bezzasadną oddalił.