Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1215/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-04-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu, zwrócono uiszczony wpis
Powołane przepisy: article: art. 86, art. 87, art. 232
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesław Kuśnierz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi M.O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. postanawia 1. odmówić M.O. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. 2. zwrócić Skarżącej kwotę 394 zł (słownie: trzysta dziewięćdziesiąt cztery złote) tytułem zwrotu kwoty uiszczonego wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 11 stycznia 2017 r. odrzucił skargę M.O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że przesyłka pocztowa zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi została skierowana na adres Skarżącej, była dwukrotnie awizowana (w dniu 31 października 2016 r. oraz w dniu 9 listopada 2016 r.) i nie została przez Skarżącą podjęta. Wpis od skargi nie został uiszczony. Odpis powyższego postanowienia został doręczony Skarżącej 23 stycznia 2017 r.

Następnie Skarżąca w piśmie z 30 stycznia 2017 r. (data nadania) wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Podniosła, że nie odebrała żadnego awiza, mimo że w tym czasie przebywała w miejscu zamieszkania. W związku z powyższym nie miała świadomości, że Sąd wzywał ją do uiszczenia wpisu. Podniosła, że złożyła na Poczcie stosowną reklamację. Jednocześnie w tym samym dniu Skarżąca uiściła 394 zł tytułem wpisu od skargi.

Po wezwaniu przez Sąd Skarżąca przedstawiła odpowiedź Poczty Polskiej S.A. na jej reklamację. Poczta poinformowała Skarżącą, że dokonywała przedmiotowego doręczenia stosownie do obowiązujących przepisów. W szczególności Poczta wskazała, że awizowanie przesyłki nr [...] zostało potwierdzone przez listonosza.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.), czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a.).

Przepisy art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a. stanowią zaś, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z § 4 cyt. przepisu równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Koniecznym warunkiem uwzględnienia wniosku o jakim mowa w art. 86 § 1 P.p.s.a. jest zachowanie siedmiodniowego terminu do jego złożenia, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia.

Przekładając powyższe przepisy na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że data 23 stycznia 2016 r. (data otrzymania odpisu postanowienia odrzucającego skargę ze względu na jej nieopłacenie) jest datą, w której zdaniem Skarżącej ustała przyczyna uchybienia terminu do uiszczenia wpisu skargi, bowiem Skarżąca dowiedziała się z tą chwilą o nieodebraniu przesyłki zawierającej odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu.

Zatem składając wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu dochowano powyższego terminu.

Należy jednak wskazać, że okoliczność niewłaściwego awizowania podnoszoną przez Skarżącą można wyjaśnić poprzez analizę potwierdzenia odbioru przesyłki doręczanej w trybie art. 73 P.p.s.a.

W ocenie Sądu wbrew podniesionym zarzutom brak jest nieprawidłowości, które rzutowałyby na przyjęcie argumentacji Skarżącej. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru widnieje pieczątka Urzędu Pocztowego w N., a zatem da się odczytać miejsce pozostawienia pisma do dyspozycji adresata. Podobnie w zakresie daty zwrotu oznaczono ją jako 17 listopada 2016 r., datę pierwszego awiza zaś na kopercie jako 31 października 2016 r. Podkreślono również w sposób jednoznaczny miejsce pozostawienia awiza – oddawcza skrzynka pocztowa adresata.

Na kopercie widnieje również drugie awizo dokonane w dniu 9 listopada 2016 r. Widnieje również pieczątka w zakresie daty zwrotu nadawcy. Druk zawiera podpis doręczyciela. W trybie art. 73 P.p.s.a. istotne jest, aby na kopercie zawarto informację o jej dwukrotnym awizowaniu, co w kontrolowanej sprawie miało miejsce.

Ponadto z załączonej do skargi odpowiedzi poczty na reklamację nie wynika okoliczność nieprawidłowego doręczenia, lecz potwierdzono w niej okoliczności ustalone i przyjęte przez Sąd. Skarżąca nie podważyła zatem w sposób skuteczny, iż doręczenie w trybie art. 73 P.p.s.a. było nieprawidłowo dokonane.

Przyjęcie dopuszczalności kwestionowania w powyższy sposób jak w niniejszej sprawie awizowania, bez podania okoliczności to uprawdopodabniających, przeczyłoby sensowi dokonywania adnotacji o awizowaniu na kopercie, gdyż w każdym przypadku adresat przesyłki mógłby je kwestionować. Dokument potwierdzenia odbioru stanowi dokument urzędowy, który korzysta z domniemania zgodności z prawdą. Innymi słowy pocztowy dowód doręczenia przesyłki stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Pogląd ten jest ugruntowany w orzecznictwie sądowym (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 30 kwietnia 1998 r., sygn. akt III CZ 51/98, opubl. OSNC 1998; wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2008 r. sygn. akt II GSK 555/08, LEX nr 52569).

Taki charakter zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki uzasadnia przyjęcie, że dokument ten korzysta z domniemania prawdziwości. Domniemanie to może zostać obalone przeciwdowodem. Nie można jednak przyjąć, by do obalenia tego domniemania wystarczyło twierdzenie strony, że doręczenie przesyłki było nieskuteczne. Ciężar obalenia domniemania prawdziwości pocztowego dowodu doręczenia pisma spoczywa na zainteresowanym (ciężar przeprowadzenia dowodu spoczywa na tym, kto z określonego faktu wywodzi skutki prawne). W postępowaniu sądowoadministracyjnym, prawne skutki są związane z doręczeniem pisma, natomiast nie jest istotne, z punktu widzenia poprawności czynności procesowych i biegu postępowania, czy adresat zapoznał się z treścią pisma (por. wyrok NSA z 9 stycznia 2014 r., sygn. II OSK 2821/13 wszystkie powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zatem to adresat przesyłki powinien udowodnić fakt, na podstawie którego kwestionuje prawdziwość zwrotnego potwierdzenia odbioru, co w niniejszej sprawie nie nastąpiło (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 1929/09).

W szczególności zawarte w odpowiedzi Poczty na reklamację sformułowania, że "wobec rozbieżności stanowiska Pani oraz listonosza w kwestii awizowania przedmiotowej przesyłki, zgłoszony w tej sprawie sygnał został przekazany służbom kontrolnym nadzorującym pracę listonoszy", a także "Biuro Kontroli i Zarządzania Bezpieczeństwem Dział Operacyjny w K. uprzejmie Panią przeprasza za utrudnienia napotkane podczas korzystania z naszych usług", należy uznać za sformułowania kurtuazyjne, związane z uprzejmą obsługą klienta i wyrażające troskę o wysoką jakość usług. Sformułowania te w żadnym stopniu nie podważają stanowiska listonosza i Poczty w kwestii prawidłowości doręczania przedmiotowej przesyłki.

W efekcie w ocenie Sądu przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu została przesłana Skarżącej na prawidłowy adres. Z powodu niemożności doręczenia, przesyłkę pozostawiono na okres 14 dni do dyspozycji adresata w urzędzie pocztowym. Z powodu nieodebrania korespondencji w terminie 7 dni, przesyłkę awizowano powtórnie. Z powodu niepodjęcia awizowanej przesyłki, nastąpił jej zwrot do nadawcy, a zatem doręczenie nastąpiło w trybie art. 73 P.p.s.a.

W świetle powyższego Sąd uznał, że Skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a.

Jak stanowi art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. W związku z odrzuceniem skargi Sąd postanowił w pkt 2 sentencji o zwrocie uiszczonej z tego tytułu kwoty 394 zł.