Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 246/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 29 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. F. w przedmiocie przeprowadzenia konkursu postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na sposób przeprowadzenia konkursu na stanowisko kierownika Działu [...] w Zakładzie Gospodarowania Nieruchomościami w W. i podjęte w jego wyniku rozstrzygnięcie, wnosząc w skardze o unieważnienie postępowania konkursowego i zobowiązanie organu do jego ponownego przeprowadzenia.

Zakład Gospodarowania Nieruchomościami jest jednostką budżetową W. działającą na podstawie Uchwały Nr [...] Rady W. z dnia [...] grudnia 2004 r.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej jako p.p.s.a. ) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Podkreślić jednakże należy, iż sprawy z zakresu administracji publicznej nie obejmują tych działań, które rodzą bezpośrednio skutki cywilnoprawne (p. Andrzej Kabat "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz" Wydawnictwo Wolters Kluwer Polska, Warszawa, 2006 r., str. 28). Jak zaznaczył natomiast Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 21 lutego 1997 r. (sygn. akt I SA 264/1997), nie jest on sądem właściwym w sprawach należących do właściwości innych sądów, a zgodnie z art. 2 § 1 k.p.c. do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne. Podkreślenia wymaga przy tym, iż w myśl art. 1 Kodeksu postępowania cywilnego normuje on postępowanie sądowe również w sprawach ze stosunków prawa pracy.

Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, że wprawdzie czynności związane z powierzeniem stanowiska w jednostce organizacyjnej organu samorządu terytorialnego zawierają pewne aspekty z zakresu publicznej administracji samorządowej, to jednak dominują w nich czynności ze sfery prawa pracy, zmierzające do nawiązania stosunku pracy na konkretnym stanowisku kierowniczym w drodze zgodnego oświadczenia woli pracodawcy i pracownika. Taki pogląd został również wyrażony w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 29 sierpnia 2001 r. (sygn. akt III RN 123/01 OSNAPU 2002 12 poz. 282), gdzie stwierdzone również zostało, że stosunek taki ma charakter zobowiązaniowy podobnie jak poprzedzające jego nawiązanie akty /czynności/ postępowania konkursowego, nakierowane na wyłonienie osoby, która spośród możliwie licznej grupy jednakowo traktowanych kandydatów spełniałaby w najwyższym stopniu merytoryczne wymagania kwalifikacyjne, warunkujące zatrudnienie na danym stanowisku kierowniczym. W powyższym orzeczeniu Sąd Najwyższy podkreślił, iż kategoria pojęciowa "sprawy ze stosunku prawa pracy" obejmuje nie tylko sprawy o roszczenia ze stosunku pracy, lecz również sprawy o roszczenia z nim związane, przy czym w tej drugiej grupie mieści się między innymi żądanie ustalenia legalności postępowania konkursowego służącego wyłonieniu kandydata na określone stanowisko. Jest to bowiem roszczenie z przynależnych do przedmiotu prawa pracy sfery stosunków społecznych poprzedzających stosunek pracy.

Mając na uwadze powyższe uznać należało, że kontrola czynności dotyczących postępowania konkursowego na stanowisko kierownicze w jednostce budżetowej W., jaką jest Zakład Gospodarowania Nieruchomościami, nie podlega kognicji sądu administracyjnego określonej w art. 3 § 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 powołanej ustawy odrzucić skargę.