Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 780/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym; Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Asesor WSA Małgorzata Grzelak Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2006 r. sprawy ze skargi A. AG w R., Niemcy na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] grudnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia prawa z międzynarodowej rejestracji znaku towarowego [...] 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego RP na rzecz A. AG w R., Niemcy kwotę 1.615 zł (tysiąc sześćset piętnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Urząd Patentowy RP, działając w trybie postępowania spornego po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] grudnia 2004 r. sprawy z wniosku firmy B. S.A. z siedzibą w V., Francja przeciwko firmie A. z siedzibą w R., Niemcy o stwierdzenie wygaśnięcia prawa z międzynarodowej rejestracji znaku towarowego apetito [...] na podstawie art. 169 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 w związku z art. 315 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 oraz z 2004 r. Dz. U. nr 33, poz. 286 - dalej jako p.w.p.) stwierdził wygaśnięcie prawa z międzynarodowej rejestracji znaku towarowego apetito [...] z dniem [...] lipca 2003 r.

Decyzja ta zapadła w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny:

W dniu [...] lipca 2003 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął wniosek firmy B. S.A. z Francji o stwierdzenie wygaśnięcia prawa z międzynarodowej rejestracji znaku towarowego apetito [...] udzielonego na rzecz firmy A. z Niemiec na skutek nieużywania. Jako podstawę prawną swego żądania wnioskodawca podał art. 169 p.w.p.

W uzasadnieniu swego żądania wnioskodawca wskazał na okoliczność ubiegania się o uzyskanie ochrony na znak towarowy APETITO zgłoszony za numerem [...], któremu Urząd Patentowy przeciwstawił sporny znak towarowy. Wnioskodawca podniósł, że zamierza używać w Polsce swojego znaku APETITO w odniesieniu do różnego rodzaju produktów spożywczych, w tym objętych rejestracją międzynarodową [...], do czego ma uprawnienie zgodnie z zakresem działalności gospodarczej wpisanej do rejestru handlowego firmy. Wnioskodawca podniósł także, że zgodnie z posiadaną przez niego wiedzą znak towarowy apetito [...] nie jest i nie był używany w Polsce w ciągu ostatnich pięciu lat.

Uprawniony z międzynarodowej rejestracji wniósł o oddalenie wniosku bowiem jego zdaniem wnioskodawca nie ma obiektywnego interesu prawnego w żądaniu stwierdzenia wygaśnięcia spornego prawa z rejestracji. Wygaszenie prawa z rejestracji tego znaku nastąpi z datą złożenia wniosku, tj. [...] lipca 2003 r. a zatem rejestracja międzynarodowa nadal będzie stanowić przeszkodę w udzieleniu prawa ochronnego na zgłoszony przez wnioskodawcę do ochrony za numerem [...] znak towarowy. O braku obiektywnego interesu prawnego wnioskodawcy, zdaniem uprawnionego, świadczy także to, że znak towarowy apetito [...] jest tożsamy z firmą uprawnionego, która stanowi jego dobro osobiste, tak więc kolizja znaku towarowego z firmą uprawnionego wyklucza rejestrację znaku zgłoszonego przez wnioskodawcę do ochrony.

Uprawniony oświadczył także, że jest wiodącą firmą europejską zapewniającą gotowe dania i posiłki oraz żywnościowe produkty przetworzone do przygotowywania posiłków, jak również usługi kateringowe, a także sprzęt do gotowania, chłodzenia i zamrażania, pojemniki na żywność oraz usługi w zakresie konserwacji i czyszczenia ww. urządzeń, która to firma koncentruje swą aktywność na terenie Unii Europejskiej choć jej produkty oznaczone znakiem apetito znane są także poza granicami Unii Europejskiej, w także w Polsce. Uprawniony podniósł także, że choć skala obecności w Polsce towarów objętych międzynarodową rejestracją [...] nie jest duża to jednak znak apetito jest znany i respektowany w kręgach profesjonalnych ze względu na jego stałą obecność na największych targach produktów spożywczych w Europie pod nazwą [...] oraz specjalistycznych targach [...], na których obecni są także nabywcy z Polski. Jako okoliczność usprawiedliwiającą ograniczoną skalę stosowania znaku apetito i ograniczony zasięg oddziaływania tego znaku w Polsce uprawniony wskazał na formalności związane z przekraczaniem granic podnosząc jednocześnie, że mimo tych ograniczeń towary oznaczone znakiem apetito były dostępne w Polsce w obrocie na obszarze przygranicznym, jak również trafiały do Polski w ramach pomocy i współpracy Polskiego i Niemieckiego Czerwonego Krzyża. Uprawniony podniósł także, że współpracuje z firmą [...], która pośrednio dostarcza wyroby oznaczone znakiem apetito do Polski. Dodatkowo uprawniony podniósł, że w sposób okresowy w prasie fachowej oraz magazynach międzynarodowych zamieszczane są reklamy produktów opatrywanych znakami towarowymi firmy A. AG, które to publikacje niewątpliwie trafiają na polski rynek. Ponadto uprawniony wskazał, że informacje o znakach i produktach firmy A. dostępne są za pośrednictwem internetu na stronach [...] oraz [...].

Na rozprawie, która odbyła się [...] grudnia 2004 r. pełnomocnik uprawnionego z międzynarodowej rejestracji wystąpił z wnioskiem o zawieszenie postępowania lub odroczenie rozprawy do czasu ustanowienia przez wnioskodawcę innego pełnomocnika w przedmiotowej sprawie uzasadniając swoje żądanie tym, że pełnomocnik wnioskodawcy reprezentował uprawnionego w innej sprawie dotyczącej znaku Apetito [...]. Dodatkowo na dowód używania spornego znaku towarowego wnioskodawca przedłożył do akt sprawy artykuły z prasy fachowej z lat 2003 i 2004 w języku angielskim.

W uzasadnieniu decyzji Urząd Patentowy zaznaczył, iż celem instytucji stwierdzenia wygaśnięcia prawa ochronnego jest eliminowanie praw ochronnych udzielonych na te oznaczenia, które nie są faktycznie używane w obrocie gospodarczym. Udzielenie ochrony na znak towarowy wiąże się bowiem z ustawowym obowiązkiem używania znaku towarowego dla towarów i usług dla których znak został zarejestrowany. Z kolei nieużywanie znaku towarowego może skutkować w określonych sytuacjach stwierdzeniem wygaśnięcia prawa ochronnego.

W ocenie organu, skoro ustawodawca wprowadził instytucję stwierdzenia wygaśnięcia prawa ochronnego celem wymuszenia rzeczywistego używania znaku towarowego dla towarów objętych rejestracją, zatem sytuacja w jakiej znalazł się wnioskodawca uzasadnia jego interes prawny w żądaniu stwierdzenia wygaśnięcia prawa ochronnego. W niniejszej sprawie wnioskodawca wystąpił z żądaniem stwierdzenia wygaśnięcia prawa z międzynarodowej rejestracji znaku towarowego w dniu [...] lipca 2003 r., a więc pod rządami ustawy prawo własności przemysłowej, która weszła w życie 22 sierpnia 2001 r. zatem zastosowanie w rozpatrywanej sprawie będą miały przepisy tej ustawy, a zwłaszcza art. 169 ust. l pkt 1 p.w.p.

Przepis art. 169 ust. 1 pkt 1p.w.p. wiąże skutek wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy z nieużywaniem znaku towarowego przez okres pięciu lat zatem w rachubę będzie wchodził okres od [...] lipca 1998 r. do [...] lipca 2003 r. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy upoważnia do stwierdzenia, iż uprawniony ze spornej rejestracji nie przedstawił materiałów, które wskazywałyby na rzeczywiste i poważne używanie znaku towarowego apetito w odniesieniu do towarów, do oznaczania których znak ten jest przeznaczony w opisanym wyżej okresie na obszarze Polski. Materiały jakie uprawniony z międzynarodowej rejestracji przedłożył do akt sprawy na dowód używania spornego znaku towarowego (artykuły z prasy fachowej w języku angielskim) nie są miarodajne w rozpatrywanej sprawie, gdyż nie stanowią dowodu, aby sporny znak towarowy był używany w sposób rzeczywisty i poważny w obrocie na terytorium Polski, jak również dotyczą okresu po złożeniu wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ze spornej rejestracji. Fakt, że informacje o znakach i produktach firmy uprawnionej ze spornej rejestracji są dostępne za pośrednictwem internetu na stronach [...] i [...] nie stanowi okoliczności świadczącej o używaniu znaku w rozumieniu art. 169 ustawy p.w.p. Zdaniem organu taką informację można potraktować jedynie jako ofertę. Uprawniony nie przedstawił żadnych materiałów z których wynikałoby, że informacji o jego znakach i produktach w internecie towarzyszy rzeczywiste wprowadzanie towarów oznaczonych spornym znakiem do obrotu w Polsce.

W ocenie Urzędu Patentowego uprawniony z międzynarodowej rejestracji nie wykazał również, że istniały ważne powody usprawiedliwiające nieużywanie spornego znaku. Wskazując na te okoliczności uprawniony ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że formalności związane z przekraczaniem granic utrudniały mu używanie tego znaku w Polsce, co nie stanowi ważnego powodu usprawiedliwiającego nieużywanie znaku. Uprawniony z międzynarodowej rejestracji nie przedstawił wiarygodnych materiałów dowodowych, które skłaniałyby do opinii, że dołożył on starań w dążeniu do rzeczywistego używania spornego znaku w Polsce. Organ uznał, że wniosek uprawnionego o zawieszenie postępowania nie zasługuje na uwzględnienie bowiem nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 98 k.p.a. w związku z art. 256 ust. 1 p.w.p. Ponadto z wnioskiem o zawieszenie postępowania wystąpiła inna strona, niż ta, na żądanie której postępowanie zostało wszczęte, zaś strona, na żądanie której postępowanie zostało wszczęte, sprzeciwiła się zawieszeniu postępowania.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uprawniony zarzuca naruszenie prawa, a mianowicie art. 169 ust. 1 pkt 1 p.w.p., art. 169 ust. 2 p.w.p., art. 255 ust. 4 p.w.p., art. 4 i 6 Porozumienia madryckiego o międzynarodowej rejestracji znaków z dnia 14 kwietnia 1891 r., (zrewidowane w Brukseli dnia 14 grudnia 1900 r., w Waszyngtonie, dnia 2 czerwca 1911 r., w dnia 6 listopada 1925 r., w Londynie, dnia 2 czerwca 1934 r. , w Nicei, dnia 15 czerwca 1957 r. i w Sztokholmie dnia 14 lipca 1967 r. oraz zmienione dnia 2 października 1979 r.- Dz. U. z dnia 6 grudnia 1993 r. z późniejszymi zmianami dalej jako Porozumienie Madryckie) oraz art. 7 k.p.a. w związku z art. 252 p.w.p.

Skarżący wskazuje na brak interesu prawnego wnioskodawcy - firmy B. S.A. w domaganiu się stwierdzenia wygaśnięcia prawa z międzynarodowej rejestracji znaku towarowego apetito [...]. Zdaniem skarżącego Urząd Patentowy winien się uznać za niewłaściwy do orzekania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa z międzynarodowej rejestracji [...] jako całości gdyż w dacie orzekania rejestracja ta była niezależna od rejestracji tego znaku w kraju pochodzenia (Niemczech), a sporny znak towarowy był stosowany w innych krajach Unii Europejskiej i na terytorium tych krajów nie zachodzą przesłanki stwierdzenia wygaśnięcia prawa z rejestracji tego znaku. Skarżący podniósł także, że oddalenie przez Urząd Patentowy jego wniosku o zawieszenie postępowania w przedmiotowej sprawie, jak twierdzi z powodu braku zgody osoby zainteresowanej, jest sprzeczne z ogólną zasadą, że nikt nie może być sędzią we własnej sprawie. Ponadto skarżący zarzucał, że w toku postępowania wskazywał na szereg okoliczności, które świadczą o używaniu spornego znaku w Polsce, a z drugiej strony usprawiedliwiają nieużywanie tego znaku w Polsce.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej. Dodatkowo wskazał, że interes prawny dotyczy szeroko rozumianej sytuacji prawnej podmiotu prawa wyznaczonej normami prawnymi różnego rodzaju, z których wynikają jego uprawnienia, obowiązki, korzyści czy wolności prawnie chronione. Ów interes prawny można wywieść z wolności prowadzenia działalności gospodarczej. Organ powołał się na art. 20 Konstytucji, który stanowi, iż każdy ma prawo korzystać z wolności działalności gospodarczej oraz na art. 5 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r.- Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. nr 101, poz. 1178 ze zm.), w myśl którego podejmowanie i wykonywanie działalności gospodarczej jest wolne dla każdego na równych prawach z zachowaniem warunków określonych przepisami prawa.

Zdaniem organu, skoro sporny znak towarowy nie był faktycznie używany w obrocie gospodarczym, a tym samym ma jedynie charakter blokujący i ogranicza chronioną przepisami prawa swobodę prowadzenia działalności gospodarczej przez wnioskodawcę ma on więc interes prawny. Zaznaczył jednocześnie, że decyzja Urzędu Patentowego RP o stwierdzeniu wygaśnięcia prawa z międzynarodowej rejestracji znaku towarowego apetito [...] odnosi skutek prawny jedynie na terytorium Polski, co w sposób jednoznaczny wynika z regulacji zawartych w Porozumieniu Madryckim. Ponieważ w wyniku uzyskania prawa z międzynarodowej rejestracji znaku powstaje wielość(wiązka) praw, które podlegają porządkom krajowym zainteresowanych państw, dlatego też stwierdzenie wygaśnięcia prawa z międzynarodowej rejestracji znaku dotyczy terytorium danego państwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie rozpatrzenia sprawy. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej jako p.p.s.a.).

Rozpoznając sprawę z punktu widzenia wskazanych wyżej kryteriów skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem decyzja Urzędu Patentowego RP z dnia [...] grudnia 2004 r. narusza prawo, aczkolwiek nie wszystkie zarzuty skargi są zasadne.

Urząd Patentowy, działając w trybie postępowania spornego jest związany regułami procedury administracyjnej, określającej jego obowiązki w zakresie prowadzenia postępowania i orzekania. Musi zatem przestrzegać m.in. zasady dochodzenia prawdy materialnej, w sposób wyczerpujący rozpatrzeć materiał dowodowy i ocenić na podstawie tego materiału dowodowego czy dana okoliczność została udowodniona (art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a.) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w art. 107 § 3 k.p.a.

Zdaniem Sądu stwierdzając wygaśnięcie prawa ochronnego z międzynarodowej rejestracji na słowny znak towarowy apetito [...], Urząd Patentowy RP dopuścił się naruszenia przepisów postępowania, a w szczególności art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a. – poprzez pominięcie istotnych dla sprawy argumentów strony skarżącej podważających obiektywny interes prawny wnioskodawcy B. S.A z siedzibą w V. we Francji w żądaniu wygaśnięcia przedmiotowego znaku zarejestrowanego na rzecz uprawnionego firmy A. AG z siedzibą w R. w Niemczech. W tym zakresie stanowisko skarżącego dotyczące braku tego interesu nie zostało poddane wszechstronnej analizie z punktu widzenia realiów konkretnej sprawy.

W sprawie niniejszej bezsporna była okoliczność, iż międzynarodowa rejestracja znaku towarowego apetito [...] obejmowała klasy towarowe 5, 29, 30 i 32. Natomiast z treści wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia tego znaku, złożonego przez B. S.A. wynikało, iż wnioskodawca swój interes prawny wywodził z dwóch przesłanek: pierwsza przesłanka dotyczyła faktu zgłoszenia do ochrony swojego znaku APETITO w klasie 29 w odniesieniu do "mleka, serów i produktów mlecznych" w sprawie nr [...] (zawieszonej do czasu rozstrzygnięcia sprawy niniejszej) i przeciwstawienia przez Urząd Patentowy spornego znaku apetito [...] jako przeszkody do rejestracji, zaś druga przesłanka została uzasadniona zamiarem używania w Polsce znaku APETITO także w odniesieniu do pozostałych produktów, które objęte zostały międzynarodową rejestracją [...]. Zakres tej rejestracji, zdaniem wnioskodawcy, pokrywał się z przedmiotem jego działalności gospodarczej wpisanym do rejestru handlowego firmy dotyczącym "produkcji, dystrybucji produktów należących do resortu przemysłu spożywczego a zwłaszcza mleczarskiego i serowarskiego, wszelkich studiów i badań mających na celu polepszenie wydajności, określania i wprowadzania nowych technik dotyczących jakości wewnętrznej, pakowania i przechowywania wszelkiego rodzaju serów i produktów mlecznych".

Kwestia oceny tak sformułowanego interesu prawnego wnioskodawcy z punktu widzenia art. 169 ust. 2 p.w.p. została pominięta w toku postępowania administracyjnego bowiem Urząd Patentowy w wydanej decyzji szczegółowo nie wyjaśnił powodów dla których uznał, że interes prawny wnioskodawcy istnieje w odniesieniu do całego zakresu towarów (usług) objętych międzynarodową rejestracją [...] czyli w odniesieniu do klas towarowych 5, 29, 30 i 32. W ocenie Urzędu skoro ustawodawca wprowadził instytucję stwierdzenia wygaśnięcia prawa ochronnego celem wymuszenia rzeczywistego używania znaku towarowego, zatem sytuacja w jakiej się znalazł wnioskodawca uzasadnia jego interes prawny w żądaniu stwierdzenia wygaśnięcia prawa ochronnego w całości.

Niewątpliwie, zdaniem Sądu, kryteria oceny interesu prawnego wnioskodawcy zastosowane przez Urząd Patentowy są zbyt ogólne i powinny ulec zróżnicowaniu w zależności od okoliczności wskazywanych we wniosku. Kryteria te muszą być poddane analizie w pierwszej kolejności z uwzględnieniem kolizji zaistniałej w sprawie [...], a zatem w zakresie "mleka serów i produktów mlecznych" oraz z punktu widzenia zgłoszonego zamiaru prowadzenia przez stronę działalności gospodarczej w pozostałej części towarów (usług) objętych międzynarodową rejestracją [...] czyli pozostałych towarów z klasy 29 oraz z klas 5, 30 i 32.

Należy przy tym podkreślić, że postępowanie o uznanie za wygasłe prawa z rejestracji znaku towarowego toczy się na wniosek osoby, która wykaże się interesem prawnym (art. 169 ust. 2 p.w.p.). Interes prawny, jak podkreśla się w doktrynie i orzecznictwie, jest interesem opartym na przepisie prawa materialnego i jest interesem indywidualnym. Oznacza to, że z wnioskiem o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego może wystąpić tylko taki podmiot, który wykaże, że źródłem interesu prawnego jest konkretna norma prawa materialnego, na podstawie której określony podmiot, w określonym stanie faktycznym, może domagać się konkretyzacji jego uprawnień lub obowiązków, bądź żądać przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności w celu ochrony jego sfery praw i obowiązków.

Wadliwe działanie organu polegało przede wszystkim na nieustosunkowaniu się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do zarzutów strony skarżącej (uprawnionego z rejestracji) dotyczących braku obiektywnego interesu prawnego. [...]. W opinii uprawnionego dobra osobiste korzystają z ochrony na podstawie prawa cywilnego oraz Konwencji Paryskiej o ochronie własności przemysłowej (art.8), a jednocześnie kolizja ta wyklucza rejestrację znaku towarowego objętego zgłoszeniem [...].

Jednocześnie dopiero w odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy powołał się na dodatkowy i nowy argument uzasadniający interes prawny firmy B. S.A. Argument ten został wywiedziony z zasady wolności prowadzenia działalności gospodarczej, o której mowa m.in. w art. 20 Konstytucji RP i art. 5 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej ( Dz. U. Nr 101, poz. 1178 ze zm.). Tym samym Urząd Patentowy ograniczył stronie skarżącej możliwość polemiki z takim stanowiskiem, co sprawia, iż działaniami tymi organ dopuścił się także obrazy przepisu art. 107 § 3 k.p.a.

Naruszenie wspomnianych przepisów procedury administracyjnej mogło mieć – w ocenie Sądu - istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy, a więc stanowi podstawę prawną do uchylenia przez sąd administracyjny zaskarżonej decyzji Urzędu Patentowego RP. Ponadto sygnalizowany wyżej brak pełnego odniesienia się do kwestii interesu prawnego nie pozwala na właściwe skontrolowanie legalności zaskarżonej decyzji. Należy przy tym zaznaczyć, że nawet gdyby przyjąć za zasadne stanowisko Urzędu co do istnienia takiego interesu prawnego w stosunku do części towarów z klasy 29 czyli "mleka, serów i przetworów mlecznych" a zatem do tych towarów, które są objęte zawieszonym postępowaniem zgłoszeniowym w sprawie [...] to i tak brak w aktach sprawy przetłumaczonego z języka francuskiego dokumentu międzynarodowej rejestracji znaku [...] czyni niemożliwym uwzględnienie stanowiska Urzędu Patentowego w tej części.

Niewątpliwie należy podzielić stanowisko Urzędu Patentowego co do braku podstaw do zawieszenia postępowania administracyjnego z uwagi na konflikt interesów spowodowany faktem wcześniejszego reprezentowania uprawnionego z rejestracji A. AG przez aktualnego pełnomocnika B. S.A. Kwestia ta mogłaby być ewentualnie wzięta pod uwagę w aspekcie postępowania dyscyplinarnego, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych ( Dz. U. Nr 49, poz. 509).

Nie są także zasadne zarzuty skargi dotyczące niewłaściwości Urzędu Patentowego RP do rozstrzygnięcia sprawy wygaśnięcia prawa z międzynarodowej rejestracji. Rację ma organ twierdząc, iż zarówno decyzja tego Urzędu o uznaniu, jak i decyzja o stwierdzeniu wygaśnięcia prawa z międzynarodowej rejestracji odnosi się wyłącznie do terytorium Polski.

Mając powyższe na względzie należy uznać, iż w toku ponownego postępowania organ winien w pierwszej kolejności dokonać szczegółowej analizy interesu prawnego wnioskodawcy i ustosunkować się do wszystkich zarzutów strony skarżącej.

Jak wynika z odpowiedzi na skargę deklarowany zamiar prowadzenia działalności gospodarczej przez wnioskodawcę m.in. w części dotyczącej klas: 29 (oprócz mleka, serów i produktów mlecznych), 5, 30, 32 został potraktowany przez Urząd Patentowy jako uzasadniający interes prawny. W tej sytuacji rozpatrując ponownie wniosek o wygaśnięcie prawa z rejestracji spornego znaku towarowego Urząd Patentowy powinien bliżej uzasadnić swoje stanowisko, w szczególności wyjaśnić dlaczego tak sformułowany zamiar w powiązaniu z zakresem działalności gospodarczej wnioskodawcy uznaje za wystarczający dla wykazania interesu prawnego. Od ustalenia tych okoliczności zależy zatem dalsza ocena przesłanek stwierdzenia wygaśnięcia spornego znaku.

Z tych też przyczyn szczegółowe rozważanie pozostałych zarzutów skargi było bezprzedmiotowe.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Jednocześnie Sąd – działając w oparciu o przepis art. 152 cyt. ustawy – stwierdził, że uchylone decyzje Urzędu Patentowego RP nie podlegają wykonaniu. O kosztach orzeczono na mocy art. 200 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a.