Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 905/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-06-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Dariusz Pirogowicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R.T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w W.


UZASADNIENIE

R.T. wnioskiem z dnia 14 czerwca 2010 r. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze swojej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzje Burmistrza W. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] o odmowie przyznania w miesiącu grudniu 2009 r. zasiłku celowego przeznaczonego na zakup produktów diety bezglutenowej oraz leków.

Z danych zawartych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt sprawy wynika, że skarżący mimo, że zamieszkuje wraz z byłą żoną i synem w jednym mieszkaniu to prowadzi odrębne gospodarstwo domowe. Jest osobą legitymującą się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Utrzymuje się z emerytury w kwocie [...] złotych netto oraz otrzymywanych w ramach pomocy społecznej świadczeń. Z uzyskiwanej emerytury spłaca on tytułem wypłaconych z funduszu alimentacyjnego świadczeń kwotę [...] złotych miesięcznie. Nie posiada oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym.

W tym stanie rzeczy stwierdzono co następuje.

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Stosowanie zaś do art. 245 § 1 - 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje m.in. zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2).

W świetle wykazanej przez skarżącego sytuacji materialnej i rodzinnej, stwierdzić należy, że znajduje się on w sytuacji ekonomicznej kwalifikującej do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Prowadząc bowiem samodzielne gospodarstwo domowe i utrzymując się wyłącznie z emerytury w kwocie [...] złotych netto oraz otrzymywanych nieregularnie świadczeń z Ośrodka Pomocy Społecznej należy on do osób ubogich i nie ma możliwości samodzielnego zabezpieczenia środków finansowych niezbędnych do ustanowienie w sprawie adwokat z wyboru bez ryzyka wystąpienia uszczerbku w niezbędnych kosztach utrzymania. Nie może on również liczyć na wsparcie finansowe ze strony byłej żony czy syna, którzy prowadzą odrębne gospodarstwo domowe i również należą do osób ubogich. Tym samym spełniona została przesłanka przyznania prawa pomocy określona w art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy.

Jednocześnie wskazać należy, że podejmując niniejsze rozstrzygnięcie nie orzekano w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, bowiem skarżący zwolniony jest z obowiązku ich uiszczania z mocy ustawy. Zwolnienie to wynika z przepisu art. 239 pkt 1 lit. "a" powołanej wyżej ustawy, w myśl którego strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.