Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 2851/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2004-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 626  Ustrój samorządu terytorialnego, w tym referendum gminne
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Powołane przepisy: article: art. 270-273, art. 277, art. 279
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie : Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. J. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2002 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego -Ośrodka Zamiejscowego we Wrocławiu z dnia 16 maja 2002 r. sygn. akt II SA/Wr 528/03, odrzucono skargę S. J. na uchwałę Rady Miejskiej W. z dnia 17.05.1996 r. wskazując, że skarżący nie wykazał swojego interesu prawnego (art. 101 ust. l ustawy z dnia 8.03.1990 r. o samorządzie gminnym) a nadto nie zachowała warunków przewidzianych art. 34 ust. 3 ustawy z 11.05.1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.

Pismem z dnia 23.12.2003 r.- doprecyzowanym 15.03.2004 r. – S. J. wniósł o wznowienie postępowania w w/w sprawie podnosząc, że postanowienie odrzucające jego skargę nie przedstawia ustawowych dowodów, iż naruszył on obowiązki z ustawy o NSA w zaskarżeniu spornej uchwały.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Na wstępie wskazać należy, iż po myśli przepisu art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi (w tym skargi o wznowienie postępowania) zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01.2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Wobec powyższego przedmiotowy wniosek o wznowienie postępowania podlegał rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, jako rzeczowo i miejscowo właściwy.

Zgodnie z przepisem art. 270 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, w przypadkach przewidzianych w dziale VII powołanej ustawy. Stosownie do treści art. 279 ustawy skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Przepis art. 280 § l ustawy stanowi zaś, że sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.

Przepis art. 277 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazuje, że skargę o wznowienie wnosi się w terminie 3-miesiecznym od dnia w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia.

Ustawowe zaś podstawy wznowienia zostały uregulowane przepisami art. 271-273 wskazanej ustawy.

I tak:

- zgodnie z art. 271 można żądać wznowienia postępowania z powodu

nieważności: l) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona

albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed

uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia;

2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe;

w myśl art. 272 § l można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją umową międzynarodową lub z ustawą na podstawie którego zostało wydane orzeczenie;

- nadto, stosownie do treści art. 273 można żądać wznowienia na tej podstawie,

że: l) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub

przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym;

2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (§1), a także w razie

późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków

dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których

strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (§ 2), jak i w razie

późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej

sprawy (§ 3).

Podnieść trzeba, że - skoro wznowienie postępowania prowadzić może do wzruszenia prawomocnego orzeczenia sądu - instytucja ta ma charakter wyjątkowy. Z tych względów przepisy regulujące wznowienie postępowania interpretowane muszą być ściśle a ich wykładnia rozszerzająca nie jest dopuszczalna.

W niniejszej sprawie skarga o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z dnia 16.05.2002 r. wniesiona została w grudniu roku 2003r. i nie wykazano w niej, aby ustawowy termin do jej wniesienia został dochowany. Nadto treść skargi pozwala na stwierdzenie, że nie została ona oparta na żadnej

- z przedstawionych wyżej - ustawowych podstaw wznowienia.

Z tych względów na podstawie art. 280 § l, zdanie drugie, skarga podlegała odrzuceniu.

Zwrócenia uwagi wymaga dodatkowo, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18.11.2003 r. odrzucił już skargę S. J. o wznowienie postępowania zakończonego wskazanym wyżej

postanowieniem z 16.05.2002 r. o odrzuceniu skargi na uchwałę Rady Miejskiej W. z 17.05.1996 r. Z akt wynika, że w obu sprawach ze skarg S. J. o wznowienie postępowania strona nie sprecyzowała podstaw wniosku o wznowienie, wskazując jedynie, iż nie zgadza się z odrzuceniem skargi uchwałę Rady Miasta W.

Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.