Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 138/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyznaczenie organu właściwego do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 4, art. 15 § 1 pkt 4 i § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Barbara Adamiak Sędziowie NSA Joanna Runge-Lissowska (spr.) del. NSA Jerzy Stankowski Protokolant asystent sędziego Jan Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2014 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta Rzeszowa o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta Rzeszowa a Prezydentem Miasta Mielca w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku S.L. w sprawie skierowania i ustalenia odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z 17 lipca 2014 r. Prezydent Miasta Rzeszów wystąpił o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, jaki powstał pomiędzy nim a Prezydentem Miasta Mielec, który z nich ma rozpoznać wniosek S. L. o skierowanie do domu pomocy społecznej.

W uzasadnieniu wniosku Prezydent Rzeszowa wyjaśnił: S. L. mieszkał w Rzeszowie z rodziną, gdzie zameldowany był na pobyt stały, jednak od roku zamieszkuje w Mielcu z synem i narzeczoną syna i w Mielcu ma miejsce stałego zameldowania i z tym miastem wiąże swoją przyszłość. Obecnie, w związku z pogarszającym się stanem zdrowia, przebywa czasowo w Zakładzie Pielęgnacyjno-Opiekuńczym w P.. Okoliczności sprawy ustalono na podstawie oświadczenia rodziny S. L., a także informacji zebranych przez pracowników socjalnych.

W takim stanie rzeczy organem właściwym do wydania decyzji w sprawie skierowania S. L. do domu pomocy społecznej jest, zdaniem Prezydenta Miasta Rzeszów, Prezydent Miasta Mielec, co wynika z art. 101 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej w związku z art. 25 k.c.

Prezydent Miasta Mielec, odpowiadając na wniosek, wyjaśnił: 27 czerwca 2014 r. wpłynął wniosek S. L. o skierowanie do Domu Pomocy Społecznej w Mielcu, ale wobec ustalenia, iż jest on mieszkańcem Rzeszowa do Prezydenta tego Miasta przekazano wniosek. Członkowie rodziny – córka – oświadczyła, że ojciec mieszkał w Rzeszowie, ale rodzina chce aby był skierowany do domu pomocy w Mielcu, dlatego w tym miejscu zameldował się na stałe. Pracownik socjalny udał się do mieszkania pod adresem zameldowania S. L. i ustalił, że pod adresem wskazanym przez rodzinę nie mieszka ani syn z narzeczoną, u których miał przebywać S. L., ani on sam, zaś mieszkanie jest wynajmowane osobom trzecim. 28 sierpnia 2014 r. pracownik socjalny przeprowadził rozmowę ze S. L., który oświadczył, że jest mieszkańcem Rzeszowa, nie jest zainteresowany skierowaniem do Domu Pomocy Społecznej w Mielcu, chce przebywać w Zakładzie Pielęgnacyjno-Opiekuńczym w P., a po zakończonej w nim hospitalizacji wróci do Rzeszowa i rezygnuje z pomocy w formie skierowania do domu pomocy, zaś wniosek z 27 czerwca 2014 r. wycofuje.

W związku z takim stanem sprawy, Prezydent Miasta Mielec stwierdził, że właściwym do załatwienia sprawy jest Prezydent Miasta Rzeszów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z akt sprawy wynika, że S. L. 27 czerwca 2014 r. zwrócił się do Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Mielcu z wnioskiem o skierowanie do Domu Pomocy Społecznej w tym mieście, który to wniosek, 9 lipca 2014 r. został przekazany do załatwienia wg właściwości Prezydentowi Miasta Rzeszów. Po wystąpieniu tego organu do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozpoznanie sporu o właściwość, Prezydent Miasta Mielec w trakcie dokonywania ustaleń co do miejsca zamieszkania S. L., w związku zdaje się z wątpliwościami, jakie powziął w tej kwestii wobec oczekiwań rodziny i wynajmowania mieszkania, w którym zameldowany był S. L., dowiedział się, że S. L. mieszka w Rzeszowie, tam chce wrócić po hospitalizacji, a wobec tego cofa wniosek o skierowanie do Domu Pomocy Społecznej w Mielcu. Wynika to z protokołu z 28 sierpnia 2014 r., podpisanego przez pracownika socjalnego i S. L..

W takim stanie rzeczy konieczne jest ustalenie, czy S. L. istotnie cofnął wniosek z 27 czerwca 2014 r. o skierowanie do Domu Pomocy Społecznej w Mielcu, czy też wniosek ten podtrzymuje lub go modyfikuje. Na dzień orzekania bowiem wniosek został cofnięty, a wobec tego trudno mówić o sporze o właściwość, skoro nie ma przedmiotu do wydania decyzji przez organy.

Wobec powyższego wniosek o rozstrzygnięcie sporu należało oddalić i Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, na podstawie art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270).