Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 372/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-05-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 141 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 6 maja 2011 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2011 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 stycznia 2011 roku, sygn. akt II SA/Kr 428/10 odmawiające sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi A.S. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] stycznia 2010 roku nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił Alojzie Spiechowicz – Dudzie sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie z jej skargi na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 14 stycznia 2010 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skoro na rozprawie w dniu 29 grudnia 2010 r. wyrok nie został ogłoszony, to brak było podstaw do sporządzenia uzasadnienia. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca podnosząc argumenty dotyczące zasadności postanowienia Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 14 stycznia 2010 r. Skarżąca wskazała również na swój zły stan zdrowia i podeszły wiek. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. W niniejszej sprawie poza sporem jest, że na wyznaczonej na dzień 29 grudnia 2010 r. rozprawie nie został wydany wyrok oddalający skargę. Z tego też względu wniosek skarżącej nie mógł zostać uwzględniony, a więc Sąd I instancji zobowiązany był odmówić sporządzenia wyroku. Sąd rozumie trudną sytuację życiową skarżącej, jednak obowiązujące przepisy nie pozwalają na podjęcie innego rozstrzygnięcia, przy czym podkreślić należy, że zaskarżone postanowienie nie rozstrzygało negatywnie wniesionej skargi, a tylko kwestię możliwości złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jedynie na marginesie wskazać należy, że sąd administracyjny nie jest władny podjąć z urzędu czynności zmierzających do zapewnienia stronie profesjonalnej pomocy prawnej, nawet w sytuacji jej niepełnosprawności. Konstytucyjnie zagwarantowana ochrona osób niepełnosprawnych zapewniona jest w tym przypadku przez odpowiednie uregulowanie zakresu działania domu pomocy społecznej, w którym skarżąca przebywa. Stąd też ewentualnie od pracowników domu pomocy społecznej skarżąca powinna oczekiwać pomocy w składaniu, jak również sporządzeniu pism procesowych, tak aby nie poniosła szkody w związku ze swoim złym stanem zdrowia i sytuacją życiową. Mając powyższe na uwadze i na podstawie art. 184 z związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił A.S. sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie z jej skargi na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] stycznia 2010 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skoro na rozprawie w dniu 29 grudnia 2010 r. wyrok nie został ogłoszony, to brak było podstaw do sporządzenia uzasadnienia.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca podnosząc argumenty dotyczące zasadności postanowienia Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] stycznia 2010 r. Skarżąca wskazała również na swój zły stan zdrowia i podeszły wiek.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku.

W niniejszej sprawie poza sporem jest, że na wyznaczonej na dzień 29 grudnia 2010 r. rozprawie nie został wydany wyrok oddalający skargę. Z tego też względu wniosek skarżącej nie mógł zostać uwzględniony, a więc Sąd I instancji zobowiązany był odmówić sporządzenia wyroku.

Sąd rozumie trudną sytuację życiową skarżącej, jednak obowiązujące przepisy nie pozwalają na podjęcie innego rozstrzygnięcia, przy czym podkreślić należy, że zaskarżone postanowienie nie rozstrzygało negatywnie wniesionej skargi, a tylko kwestię możliwości złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jedynie na marginesie wskazać należy, że sąd administracyjny nie jest władny podjąć z urzędu czynności zmierzających do zapewnienia stronie profesjonalnej pomocy prawnej, nawet w sytuacji jej niepełnosprawności. Konstytucyjnie zagwarantowana ochrona osób niepełnosprawnych zapewniona jest w tym przypadku przez odpowiednie uregulowanie zakresu działania domu pomocy społecznej, w którym skarżąca przebywa. Stąd też ewentualnie od pracowników domu pomocy społecznej skarżąca powinna oczekiwać pomocy w składaniu, jak również sporządzeniu pism procesowych, tak aby nie poniosła szkody w związku ze swoim złym stanem zdrowia i sytuacją życiową.

Mając powyższe na uwadze i na podstawie art. 184 z związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.