Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2678/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-01-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 1429
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę


UZASADNIENIE

Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego (zwany dalej Pierwszym Prezesem SN/Organem) decyzją z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr znak [...] (zwaną dalej decyzją z dnia [...] sierpnia 2020 r.) po rozpatrzeniu wniosku Pana M. K. (zwanego dalej Wnioskodawcą/Skarżącym) o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego (zwanego dalej Organem I instancji) z dnia [...] lipca 2020 r. nr znak [...] (zwaną dalej decyzją z dnia [...] lipca 2020 r.) w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Skarżącym wnioskiem z dnia [...] czerwca 2020 r. wniósł o udzielenie informacji publicznej w postaci:

- wszystkich uchwał, postanowień i zarządzeń Sądu Najwyższego

w przedmiocie wykonywania kary pozbawienia wolności, tymczasowego aresztowania oraz innych kar i środków przymusu, za cały okres orzeczniczy Sądu Najwyższego;

- postanowień i wyroków wydanych w sprawach, w których stroną był Skarb Państwa - Dyrektor Aresztu Śledczego w [...] (ul. [...],[...]), wraz

z uzasadnieniami, za okres od stycznia 2009 r. do dnia wpływu wniosku;

- postanowień i wyroków wydanych w sprawach, w których stroną był Skarb Państwa - Dyrektor Zakładu Karnego w [...] (ul. [...],[...]), wraz z uzasadnieniami, za okres od stycznia 2009 r. do dnia wpływu wniosku;

- postanowień i wyroków wydanych w sprawach, w których stroną był Skarb Państwa - Dyrektor Aresztu Śledczego [...] (ul. [...],[...]), wraz z uzasadnieniami, za okres od stycznia 2009 r. do dnia wpływu wniosku;

- postanowień i wyroków wydanych w sprawach, w których stroną był Skarb Państwa - Dyrektor Zakładu Karnego w [...] (ul. [...],[...]), wraz z uzasadnieniami, za okres od stycznia 2009 r. do dnia wpływu wniosku.

Pismem z dnia [...] czerwca 2020 r. znak: [...] Organ I instancji stwierdził, że żądana informacja publiczna ma charakter przetworzony i w świetle

art. 3 ust. 1 pkt 1 (ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej; t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1429 ze zm.; zwana dalej u.d.i.p.) nie może być udostępniona bez wykazania przesłanki specjalnego znaczenia jej udostępnienia dla interesu publicznego. Wobec czego wezwał Wnioskodawcę do wykazania, w terminie 7 dni, że uzyskanie tej informacji publicznej ma szczególne znaczenie dla interesu publicznego.

Wnioskodawca pismem z dnia [...] lipca 2020 r. odpowiedział na przedmiotowe wezwanie i stwierdził, że każde orzeczenie Sądu Najwyższego jest publiczne,

a obywatel powinien mieć do niego dostęp. Zdaniem Wnioskodawcy, nie żąda on jakichkolwiek zestawień danych, a jedynie kopii uchwał, postanowień i zarządzeń SN w przedmiocie wykonywania kary pozbawienia wolności. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż informacje objęte wnioskiem winny być uznane za informację przetworzoną, ponieważ udostępnienie tych danych nie wymaga ponadprzeciętnego nakładu czynności. Pismem z dnia [...] lipca 2020 r. wniósł o przesłanie postanowień i wyroków wydanych w sprawach, w których stroną był Skarb Państwa - Dyrektor Zakładu Karnego nr [...] w [...] (z okresu od stycznia

2009 r. do dnia wpływu wniosku do organu). Ponadto, Wnioskodawca wniósł

o dołączenie przedmiotowego żądania do sprawy prowadzonej pod znakiem [...]z uwagi na zbliżony zakres żądanych informacji.

Decyzją z dnia [...] lipca 2020 r., nr [...], Organ I instancji odmówił udostępnienia informacji w zakresie wnioskowanym przez Wnioskodawcę. Jego zdaniem żądana informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., ale jest to informacja przetworzona. Wskazał, że ograniczenia

w dostępie do informacji publicznej są przewidziane m.in. w art. 3 ust. 1 pkt. 1 u.d.i.p.. Zauważył, że zgodnie z tym przepisem prawo do informacji publicznej obejmuje m.in. prawo do uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie,

w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W ocenie Organu I instancji żądane przez Wnioskodawcę informacje

w postaci wszystkich uchwał, zarządzeń i postanowień Sądu Najwyższego

w przedmiocie zagadnień wykonywania kary pozbawienia wolności, tymczasowego aresztowania oraz innych kar i środków przymusu, a także w postaci postanowień

i wyroków wydanych w sprawach, w których stroną był określony we wniosku podmiot, wraz z uzasadnieniem - za wybrany przez Wnioskodawcę okres - mają charakter przetworzony i w świetle art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. nie mogą być udostępnione bez wykazania przesłanki specjalnego znaczenia ich udostępnienia dla interesu publicznego. Zauważył, że Sąd Najwyższy nie znajduje się w posiadaniu gotowych zbiorów orzeczeń o charakterystyce wskazanej przez Wnioskodawcę,

a ponadto nie jest możliwe ich wygenerowanie w sposób automatyczny z systemów wykorzystywanych do obsługi administracyjnej Sądu Najwyższego. W ocenie Organu I instancji, spełnienie żądania Wnioskodawcy wiązałoby się ze stworzeniem kilku zbiorów orzeczeń Sądu Najwyższego - z uwzględnieniem szczegółowej charakterystyki wskazanej we wniosku - co należy uznać za przetworzenie.

Powołując się na orzecznictwo (wyroki WSA w Warszawie z dnia 16 września 2004 r. sygn. akt II SA/Wa 1139/04, z dnia 22 sierpnia 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 1048/07, z dnia 27 czerwca 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 112/07 oraz z dnia 17 maja 2005 r. sygn. akt II SA/Wa 481/05, wyrok NSA z dnia 24 czerwca 2015 r. sygn. akt I OSK1398/14 orzeczenia.nsa.gov.pl), stanowisko doktryny (H. Knysiak-Molczyk, Granice prawa do informacji w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym, Warszawa 2013, s. 182; M. Bernaczyk, M. Jabłoński, K. Wygoda, Biuletyn informacji publicznej. Informatyzacja administracji, Wrocław 2005, s. 85), stwierdził, że różnica między informacją prostą a informacją przetworzoną polega na tym, że informacją prostą jest informacja zawarta w istniejącym dokumencie lub dokumentach, a informacja przetworzona, musi zostać dopiero wytworzona na podstawie istniejących dokumentów "...specjalnie" przygotowana dla wnioskodawcy. Zdaniem Organu I instancji informacją przetworzoną jest pewna suma informacji prostych, jeżeli z uwagi na treść żądania jej udostępnienie wymaga dokonania analiz, obliczeń, wyciągów, zestawień statystycznych, czy dokonywania innych czynności połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych. Jego zdaniem zadanie to byłoby niezwykle pracochłonne, biorąc pod uwagę, że "wszystkich uchwał, zarządzeń i postanowień Sądu Najwyższego w przedmiocie zagadnień wykonywania kary pozbawienia wolności, tymczasowego aresztowania oraz innych kar i środków przymusu" - Wnioskodawca domaga się za cały okres orzeczniczy Sądu Najwyższego.

W tym stanie rzeczy uznał, że żądane przez Wnioskodawcę informacje - mają charakter przetworzony i w świetle art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. nie mogą być udostępnione bez wykazania przesłanki specjalnego znaczenia ich udostępnienia dla interesu publicznego.

Organ I instancji stwierdził, że Wnioskodawca nie wykazał, że informacja, o którą wniósł, mogłaby zostać wykorzystana w celu wywierania wpływu na poprawę funkcjonowania Sądu Najwyższego, czy sądownictwa w ogólności. Ponadto wskazał, że przeprowadzona z urzędu, analiza w kierunku zaistnienia tej przesłanki nie wykazała aby w tym wypadku interes publiczny zaistniał.

Wnioskodawca wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy celem udostępnienia informacji publicznej. Wskazał, że Organ I instancji nawet nie podjął próby sprawdzenia, ile orzeczeń spełnia kryteria przez niego wskazane. Według Wnioskodawcy, nakład pracy będzie zupełnie inny przy 500 orzeczeniach, a inny przy 1250 orzeczeniach. Podniósł on, że nie sposób zgodzić się z zarzutem, że wniosek zmierza do uzyskania informacji uznawanych za należące do interesu prywatnego, ponieważ każdy obywatel ma prawo do zapoznania się z każdym wyrokiem w sprawach publicznych.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2020 r. znak [...], Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] lipca 2020 r.

Podtrzymał stanowisko Organu I instancji uznając, że zadane informacje są informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Wskazał, że u.d.i.p. zawiera jednak pewne ograniczenia w dostępie do informacji publicznej i są one przewidziane m.in. w art. 3 ust. 1 pkt. 1 u.d.i.p., który stanowi, że prawo do informacji publicznej obejmuje m.in. prawo do uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie,

w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Podzielił stanowisko, że żądane przez Wnioskodawcę informacje w postaci wszystkich uchwał, zarządzeń i postanowień Sądu Najwyższego w przedmiocie zagadnień wykonywania kary pozbawienia wolności, tymczasowego aresztowania oraz innych kar i środków przymusu, a także w postaci postanowień i wyroków wydanych w sprawach, w których stroną był określony we wniosku podmiot, wraz

z uzasadnieniem, za wybrany przez Wnioskodawcę okres - mają charakter przetworzony i w świetle art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. nie mogą być udostępnione bez wykazania przesłanki specjalnego znaczenia ich udostępnienia dla interesu publicznego.

Wskazał, że spełnienie żądania Wnioskodawcy wiązałoby się ze stworzeniem kilku zbiorów orzeczeń Sądu Najwyższego - z uwzględnieniem szczegółowej charakterystyki wskazanej we wniosku - co należy uznać za przetworzenie (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 września 2004 r.- sygn. akt II SA/Wa 1139/04, orzeczenia.nsa.gov.pl).

W ocenie Organu to zadanie byłoby niezwykle pracochłonne, biorąc pod uwagę, że "wszystkich uchwał, zarządzeń i postanowień Sądu Najwyższego

w przedmiocie zagadnień wykonywania kary pozbawienia wolności, tymczasowego aresztowania oraz innych kar i środków przymusu" - Wnioskodawca domaga się za cały okres orzeczniczy Sądu Najwyższego.

Podkreślił, że Wnioskodawca nie wykazał, ażeby uzyskanie informacji przetworzonej było szczególnie istotne dla interesu publicznego. Podniósł, że na podstawie argumentacji przedstawionej w odpowiedzi na wezwanie można przypuszczać, że przedmiotowy wniosek zmierza raczej do uzyskania informacji uznawanych za należące do zakresu interesu prywatnego, który jest przeciwstawiany interesowi publicznemu (wyrok NSA z dnia 9 listopada 2011 r" sygn. akt I OSK 1365/11, orzeczenia, nsa.gov,pl).

Organ nie stwierdził z urzędu, aby w sprawie występował interes publiczny uzasadniający udzielenie Wnioskodawcy przetworzonej informacji publicznej.

Zdaniem Organu przeprowadzona analiza sprawy wskazuje, że przesłanka interesu społecznego nie została spełniona. Wnioskodawca nie wykazał, że informacja, o którą wniósł, mogłaby zostać wykorzystana w celu wywierania wpływu na poprawę funkcjonowania Sądu Najwyższego, czy sądownictwa w ogólności. Spełnienie tej przesłanki jest zaś niezbędne dla uznania, że żądana informacja ma znaczenie dla interesu publicznego. Uzyskanie żądanej informacji przetworzonej wiąże się natomiast z koniecznością zaangażowania określonych środków osobowych i organizacyjnych, trudnych do pogodzenia z bieżącą działalnością Sądu Najwyższego.

Skargę na powyższą decyzję Organu wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący.

1. Odniósł się do kwestii terminu na złożenie skargi. Przedstawił obszerną argumentację wskazująca na prawidłowość/terminowość wniesienie pisma z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia. oraz

2. żądania udostępnienia wskazanych przez Skarżącego informacji publicznych.

Zarzucił naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię, tj. art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez uznanie, że zakres żądanych przez Skarżącego informacji stanowi informację publiczną przetworzoną

w rozumieniu powołanej wyżej ustawy, podczas gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego jasno wynika, że informacje te mieszczą się w kategorii informacji publicznej prostej. Zdaniem Skarżącego, powyższe naruszenie doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych polegającego na uznaniu przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego, że należało odmówić udostępnienia informacji publicznej, albowiem Wnioskodawca nie wykazał zaistnienia przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego, i mimo, iż żądane przez Skarżącego informacje stanowią informację prostą i jako takie mogą zostać udostępnione bez obowiązku wykazania przesłanki specjalnego znaczenia ich udostępnienia dla interesu publicznego. Wskazał, że wszystkie żądane dokumenty znajdują się posiadaniu organu i systemu informatycznego, w którym Sąd Najwyższy gromadzi informacje

o wydanych orzeczeniach, nie powoduje, że żądana informacja jest informacją przetworzoną. Stwierdził, że domagał się udostępnienia informacji źródłowej,

a realizacja wniosku poprzez udostępnienie kopii orzeczeń nie stanowi jakościowo nowej informacji, a jedynie informacji już istniejącej, którą należy odszukać w aktach postępowania, uporządkować i skopiować. Samo zebranie wnioskowanych dokumentów, odpowiednie ich zestawienie i uszeregowanie według określonego kryterium nie prowadzi do wytworzenia informacji przetworzonej (wyrok NSA

z 7.04.2017 r., I OSK 1836/15, LEX nr 2330210). Pomijając zatem twierdzenie Organu o nieposiadaniu gotowych zbiorów orzeczeń o charakterystyce wskazanej przez Skarżącego, ewentualne stworzenie przez Organ kilku zbiorów orzeczeń Sądu Najwyższego nie może zostać uznane za przetworzenie.

Nadto podniósł, że Organ nie posłużył się żadnym kryterium ilościowym, nie wskazując nawet orientacyjnej wielkości dokumentów niezbędnych do przygotowania w celu realizacji wniosku. W żaden sposób nie wykazał, że ich udostępnienie wymagałoby szczególnego wysiłku związanego z koniecznością poświęcenia temu dużej ilości czasu, czy też wiązałoby się z trudnościami organizacyjno-technicznymi, bądź biurowymi.

Odnosząc się do wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu przez pełnomocnika z urzędu w podwójnej wysokości stawki minimalnej, wskazano, że z uwagi na znaczny nakład pracy pełnomocnika,

w szczególności czas poświęcony na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, dokładne przejrzenie akt oraz sporządzenie skargi, zasadnym jest jego uwzględnienie.

W związku z powyższym wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości

i przekazanie sprawy Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego do ponownego rozpoznania, a także przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej Skarżącemu przez pełnomocnika z urzędu w podwójnej wysokości stawki minimalnej.

W odpowiedzi na skargę Organ podtrzymał stanowisko jak w decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi jest decyzja Organu z dnia [...] sierpnia 2020 r. utrzymująca w mocy decyzję Organu I instancji z dnia [...] lipca 2020 r. w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej,

przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w zakresie swojej właściwości, ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie, czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających

z przepisów prawa, z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym

i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu lub podjęcia spornej czynności. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej "P.p.s.a.").

W zakresie terminowości wniesienia skargi Sąd podziela stanowisko pełnomocnika Skarżącego i nie widzi powodów przemawiających za podważeniem terminowości wniesienia skargi.

Skarżący wniósł o udzielenie informacji publicznej w postaci:

- wszystkich uchwał, postanowień i zarządzeń Sądu Najwyższego w przedmiocie wykonywania kary pozbawienia wolności, tymczasowego aresztowania oraz innych kar i środków przymusu, za cały okres orzeczniczy Sądu Najwyższego;

- postanowień i wyroków wydanych w sprawach, w których stroną był Skarb Państwa - Dyrektor Aresztu Śledczego w [...] (ul. [...],[...]), wraz z uzasadnieniami, za okres od stycznia 2009 r. do dnia wpływu wniosku;

- postanowień i wyroków wydanych w sprawach, w których stroną był Skarb Państwa - Dyrektor Zakładu Karnego w [...] (ul. [...],[...]), wraz z uzasadnieniami, za okres od stycznia 2009 r. do dnia wpływu wniosku;

- postanowień i wyroków wydanych w sprawach, w których stroną był Skarb Państwa - Dyrektor Aresztu Śledczego [...] (ul. [...],[...]), wraz z uzasadnieniami, za okres od stycznia 2009 r. do dnia wpływu wniosku;

- postanowień i wyroków wydanych w sprawach, w których stroną był Skarb Państwa - Dyrektor Zakładu Karnego w [...] (ul. [...],[...]), wraz z uzasadnieniami, za okres od stycznia 2009 r. do dnia wpływu wniosku.

Organy uznały, że żądana informacja jest informacją przetworzoną i w związku z niewykazaniem przez Skarżącego okoliczności szczególnie istotnych dla interesu publicznego odmówiono udostępnienia informacji w zakresie wnioskowanym przez Wnioskodawcę.

Przetworzenie w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. polega na stworzeniu nowej informacji z już istniejących. Powstaje zatem zupełnie nowa jakość co dotyczy również zebrania wielu informacji prostych, ponieważ nakład pracy przy ich zebraniu powoduje, że wykracza to poza zwykłą działalność podmiotu zobowiązanego, co

z kolei powoduje, że stworzony zostaje nowy zbiór charakteryzujący się w istocie nowymi cechami nie istniejącymi w chwili złożenia wniosku.

Skarżący twierdzi, że żądana informacja publiczna jest informacją publiczną prostą.

Należy zauważyć, że informacje żądane przez Skarżącego w postaci wszystkich uchwał, zarządzeń i postanowień Sądu Najwyższego w przedmiocie zagadnień wykonywania kary pozbawienia wolności, tymczasowego aresztowania oraz innych kar i środków przymusu, a także w postaci postanowień i wyroków wydanych w sprawach, w których stroną był określony we wniosku podmiot, wraz

z uzasadnieniem, za wybrany przez Wnioskodawcę okres - mają charakter przetworzony i w świetle art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. nie mogą być udostępnione bez wykazania przesłanki specjalnego znaczenia ich udostępnienia dla interesu publicznego. Jak wskazano w decyzji z dnia [...] sierpnia 2020 r., Sąd Najwyższy nie znajduje się w posiadaniu gotowych zbiorów orzeczeń o charakterystyce wskazanej przez Wnioskodawcę, a ponadto nie jest możliwe ich wygenerowanie w sposób automatyczny z systemów wykorzystywanych do obsługi administracyjnej Sądu Najwyższego. Spełnienie żądania Skarżącego wiązałoby się ze stworzeniem kilku obszernych zbiorów orzeczeń Sądu Najwyższego - z uwzględnieniem szczegółowej charakterystyki wskazanej we wniosku - co jak słusznie wskazano, należy uznać za przetworzenie (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 września 2004 r. sygn. akt II SA/Wa 1139/04, orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto słusznie wskazano w zaskarżonej decyzji, że udostępnienie żądanych informacji byłoby zadaniem niezwykle pracochłonnym, biorąc pod uwagę, że udostępnienie "wszystkich uchwał, postanowień i zarządzeń Sądu Najwyższego w przedmiocie wykonywania kary pozbawienia wolności, tymczasowego aresztowania oraz innych kar i środków przymusu" (pierwsze żądanie przedstawione we wniosku z dnia [...] czerwca 2020 r.) - Skarżący domaga się za cały okres orzeczniczy Sądu Najwyższego. Twierdzenia Skarżącego, że "zebranie i sporządzenie kopii dokumentów (...) jest to prosta selekcja dokumentów, która nie daje podstaw do zakwalifikowania żądanych dokumentów jako informacji przetworzonej" są całkowicie nietrafne. Przeciwnie do tych twierdzeń, zebranie i sporządzenie kopii dokumentów, które interesują Skarżącego byłoby zajęciem niezwykle czasochłonnym (o czy świadczy sam przedmiot wniosku, zawierający żądanie sporządzenia pięciu odrębnych baz danych, z czego jedna dotyczy całego okresu orzeczniczego Sądu Najwyższego, a więc kwerendy dziesiątek tysięcy spraw).

Skarżący domaga się wybranych orzeczeń za cały okres orzeczniczy Sądu Najwyższego, a jak wskazano, niektóre systemy informatyczne jeszcze nie funkcjonowały w Sądzie Najwyższym. Zasadnie podniesiono, że Sąd Najwyższy nie może przy użyciu systemów teleinformatycznych wygenerować w sposób automatyczny żądanych baz danych, ponieważ użytkowane w Sądzie systemy nie posiadają takiej funkcjonalności, która pozwala na kompleksowe tworzenie baz danych wybranych orzeczeń przy użyciu danych wskazanych przez Skarżącego (systemy teleinformatyczne w Sądzie Najwyższym nie pozwalają m.in. na generowanie zestawień spraw toczących się z udziałem konkretnego podmiotu

w określonym charakterze procesowym).

Obszerny zakres przedmiotowy wniosku (wszystkie uchwały, postanowienia

i zarządzenia Sądu Najwyższego w przedmiocie wykonywania kary pozbawienia wolności, tymczasowego aresztowania oraz innych kar i środków przymusu, za cały okres orzeczniczy Sądu Najwyższego (tj. także przed 1946r.); postanowienia i wyroki wydane w sprawach, w których stroną był Skarb Państwa - Dyrektor Aresztu Śledczego w [...], wraz z uzasadnieniami, za okres od stycznia 2009 r. do dnia wpływu wniosku; postanowienia i wyroki wydane w sprawach, w których stroną był Skarb Państwa - Dyrektor Zakładu Karnego w [...], wraz z uzasadnieniami, za okres od stycznia 2009 r. do dnia wpływu wniosku; postanowienia i wyroki wydane w sprawach, w których stroną był Skarb Państwa - Dyrektor Aresztu Śledczego [...], wraz z uzasadnieniami, za okres od stycznia 2009 r. do dnia wpływu wniosku; postanowienia i wyroki wydane w sprawach, w których stroną był Skarb Państwa – Dyrektor Zakładu Karnego w [...], wraz z uzasadnieniami, za okres od stycznia 2009 r. do dnia wpływu wniosku), powoduje, że zasadne jest twierdzenie Organu, że z urzędu jest wiadomym, że liczba wnioskowanych orzeczeń jest bardzo znacząca. Organ wykazał, że spełnienie żądania Skarżącego skutkowałoby koniecznością zaangażowania co najmniej dwóch spośród czterech pracowników Referatu dostępu do informacji publicznej na okres przynajmniej dwóch tygodni. Niemniej jednak, z uwagi na fakt, uznania żądanej informacji za informację przetworzoną, okoliczność zaangażowania dużych środków w spełnieniu żądania Wnioskodawcy nie ma decydującego znaczenia przy decyzji odmownej. Podstawę wydania tej decyzji stanowił przetworzony charakter żądanej informacji oraz brak wykazania po stronie Wnioskodawcy spełnienia przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego.

Pojęcie informacji przetworzonej nie zostało zdefiniowane w ustawie, jednak zostało ukształtowane w orzecznictwie sądów administracyjnych. Orzecznictwo to podsumował m.in. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 18 grudnia 2018 r., SK 27/14. Wskazano w nim, że "informacja publiczna przetworzona to zatem taka informacja, która w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym, podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych na podstawie posiadanych informacji prostych (por. np. wyrok NSA z 30 września 2015 r., sygn. akt I OSK 1746/14, Lex nr 1985767). Może być jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego (por. wyroki NSA z: 28 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OSK 2658/1, Lex nr 2081159; 5 stycznia 2016 r., sygn. akt I OSK 33/15, Lex nr 1968641). Jednocześnie w orzecznictwie podkreśla się, że nie musi być wyłącznie wytworzoną rodzajowo nową informacją. Informacja przetworzona obejmuje dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się zatem musi z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. A więc również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników, może być traktowana jako informacja przetworzona (zob. np. wyroki NSA z: 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 863/14, Lex nr 1753714; 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1645/14, Lex nr 17700329; 9 sierpnia 2011 r" sygn. akt I OSK 977/11, Lex nr 1068557)."

W najnowszym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. np. wyrok NSA 14 maja 2021 r., III OSK 1466/21, wyrok NSA z 25 września 2020 r.,

I OSK 574/20; wyrok NSA z 17 września 2020 r., I OSK 396/20; publ. orzeczenia.nsa.gov.pl), dla oceny czy mamy do czynienia z informacją publiczną przetworzoną pomocniczo korzysta się z dwóch uzupełniających kryteriów:

- zgodnie z pierwszym kryterium, za informację przetworzoną uznaje się informację jakościowo nową, nieistniejącą dotychczas w ostatecznej treści i postaci, której wytworzenie wymaga podjęcia przez podmiot zobowiązany określonych czynności analitycznych, porządkujących w odniesieniu do posiadanego zbioru danych; przetworzeniem jest zebranie, często na podstawie różnych kryteriów, informacji prostych i następnie ich przeanalizowanie, zredagowanie, opracowanie w postaci nowego dokumentu i nowej informacji o treści, która do tej pory w takiej postaci nie istniała;

- zgodnie z drugim kryterium informacja przetworzona dotyczy przypadków, gdy żądanie udostępnienia istniejącej informacji publicznej ma taki zakres i rozmiar, że wymaga od podmiotu zobowiązanego podjęcia działań poza zakresem jego rutynowych czynności, a nakierowanych na przygotowanie żądanej informacji

i nadanie jej formy umożliwiającej udostępnienie, albowiem proste udostępnienie

w formie posiadanej przez podmiot zobowiązany nie jest możliwe.

Przenosząc powyższe kryteria na grunt rozpoznawanej sprawy należy ponownie zwrócić uwagę na oświadczenie Organu, że nie posiada bazy danych, której funkcjonalność umożliwiałaby proste wygenerowanie żądanych informacji.

Sąd podziela stanowisko Organu, że wnioskowana informacja wymaga specjalnego przygotowania a to oznacza, że słusznie została zakwalifikowana przez Organ jako informacja przetworzona.

Zdaniem Sądu należy jednocześnie uznać, iż Organ wyczerpująco zbadał istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Organ rozstrzygając sprawę - oparł się na materiale prawidłowo zebranym, i dokonał jego wszechstronnej oceny.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w związku z art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.

-----------------------

12