Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 9/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2009-02-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 1,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.101 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 o samorządzie gminnym - tekst jednolity
article: art. 16, art. 22, art. 21, art. 18, art. 19
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

II SA/Ke 9/09 POSTANOWIENIE Dnia 27 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2009 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na działalność Rady Miejskiej w przedmiocie odmowy dostępu do informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Ke 9/09

UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Z. K. zaskarżył "uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...], podjętą na XXI/2008 sesji Rady Miejskiej w przedmiocie odmowy dostępu do informacji publicznej- zakazu rejestracji obrazu z obrad".

Skarżący zarzucił, że powyższy zakaz narusza jego konstytucyjne prawa: do informacji publicznej wynikające z art. 61 ust. 2 Konstytucji, godności - art. 30 Konstytucji, wolności - art. 31 Konstytucji, równości i zakazu niedyskryminacji - art. 54 Konstytucji, prawo pozyskiwania i rozpowszechniania informacji oraz przepis art. 3 i art. 18 ustawy o dostępie do informacji publicznej, art. 11 b ustawy o samorządzie gminnym, a także zapisy statutu Gminy dotyczące jawnej działalności organów gminy.

Mając na uwadze powyższe Z. K na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym, wniósł o stwierdzenie nieważności wskazanej uchwały.

W uzasadnieniu skargi jej autor wyjaśnił, że w dniu 26 września 2008 r. złożył

w sekretariacie Urzędu Miasta i Gminy pismo, w którym poinformował Przewodniczącego Rady Miejskiej, że począwszy od sesji Rady Miejskiej w dniu 26 września 2008 r., będzie utrwalał przebieg obrad Rady przy użyciu kamery. W trakcie sesji w dniu 29 października 2008 r. Przewodniczący Rady Miejskiej zwrócił się do skarżącego z żądaniem, aby zaprzestał nagrywania obrad sesji i "zarządził głosowanie nad uchwałą" w tym przedmiocie. Skarżący wskazał, że 11 radnych było przeciwko nagrywaniu obrad, jeden z nich wstrzymał się od głosu, natomiast dwóch nie wzięło w nim udziału, tym samym - w jego ocenie - podjęto uchwałę zakazującą rejestrowania obrazu z obrad Rady Miejskiej.

Z. K/ podał, że w odpowiedzi na jego pismo z dnia 3 listopada 2008 r. Przewodniczący Rady Miejskiej poinformował go, że Rada Miejska wyraziła jedynie swoje stanowisko w głosowaniu, które odnosiło się wyłącznie do sesji nadzwyczajnej w dniu 29 października 2008 r.

W odpowiedzi na skargę Przewodniczący Rady Miejskiej wniósł o jej oddalenie podnosząc, że na sesji w dniu 29 października 2008r. nie podjęto uchwały, a jedynie głosowano stanowisko jednorazowe o nie utrwalanie obrad sesji nadzwyczajnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie może być przedmiotem merytorycznej kontroli, albowiem nie została wniesiona na akt administracyjny, o jakim mowa w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.

Zgodnie z jego treścią, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Wyszczególnienie aktów objętych kognicją sądów administracyjnych jest wyczerpujące, co oznacza, że skarga wniesiona na jakikolwiek inny akt, nie ujęty w dyspozycji art. 3 § 2 p.p.s.a., podlegać musi odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

Uszczegółowieniem ogólnej zasady wyrażonej w przepisie art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., są unormowania zawarte w ustawach dotyczących funkcjonowania jednostek samorządu terytorialnego, a to: w ustawie z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz w ustawach z dnia 5 czerwca 1998 r.: o samorządzie powiatowym i o samorządzie województwa.

Stosownie do treści art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (Dz.U. 01.142.1591 ze zm.), przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być uchwała lub zarządzenie podjęte przez organ gminy z zakresu administracji publicznej, o ile narusza interes prawny lub uprawnienie skarżącego. Jak widać zatem, skargą sądową nie może być objęty jakikolwiek akt woli wyrażony przez organ stanowiący gminy, a jedynie taki, który podjęty został w formie uchwały.

Z akt niniejszej sprawy, a w szczególności z kserokopii protokołu Nr XXI/2008

z nadzwyczajnej sesji Rady Miejskiej w Działoszycach z dnia 29 października 2008 r. wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że w tym dniu nie podjęto uchwały, jak interpretuje to skarżący.

Stosownie do § 49 ust.1 oraz § 50 statutu Gminy Działoszyce, Rada Miejska wyraża swoje stanowisko w formie uchwał oraz apeli, oświadczeń i deklaracji przyjętych po przeprowadzeniu głosowania. W trybie przewidzianym dla uchwał Rada podejmuje:

1/ apele - zawierające prawnie nie wiążące wezwanie do określonego zachowania się, podjęcia inicjatywy lub zadania,

2/ oświadczenie - zawierające stanowisko w określonej sprawie,

3/ deklaracje - zawierające zobowiązanie do określonego postępowania.

Jak wynika zatem z zacytowanych przepisów statutu, nie każde głosowanie przeprowadzone w trakcie obrad rady prowadzi do przyjęcia uchwały. Treść znajdującego się w aktach protokołu nr XXI/2008 z nadzwyczajnej sesji, jaka odbyła się dnia 29 października 2008r. wskazuje przy tym na to, że Rada Miejska - w kwestii nagrywania przez skarżącego przy użyciu kamery przebiegu tej sesji - wyraziła w głosowaniu swoje stanowisko w formie oświadczenia.

Na taką formę wyrażenia woli przez organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego nie przysługuje zaś skarga do sądu administracyjnego, o czym przekonują przepisy: art. 3 § 2 p.p.s.a., art. 101 ustawy o samorządzie gminnym oraz ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.01.112.1198 ze zm.). Artykuł 16 tej ostatniej ustawy, dla odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenia postępowania o udostępnienie takiej informacji przez organ władzy publicznej, przewiduje formę decyzji administracyjnej, która nie jest jednak właściwa dla organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego. Obowiązki kolegialnych organów władzy publicznej

(a więc także rady gminy) w zakresie udostępnienia informacji publicznej przewiduje art. 18 i 19 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zaś art. 21 tej ustawy stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22 (nie mającym

w sprawie zastosowania), przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepisy te zaś (konkretnie art. 3 § 2 pkt 6 w zw. z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym), jak już wskazano wyżej, nie przewidują możliwości zaskarżenia do sądu administracyjnego stanowiska rady gminy podjętego w formie innej aniżeli uchwała.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał wniesioną przez Z. K/ skargę za niedopuszczalną i co za tym idzie odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.