Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 418/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2005-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Asesor sąd. Edyta Podrazik (spr.) Protokolant masz. Maria Kasztelan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2005 r. przy udziale sprawy ze skargi E.F. i L.C. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym; o d d a l a s k a r g ę. /-/ E. Podrazik /-/ A. Łaskarzewska /-/ B. Drzazga


UZASADNIENIE

II SA/Po 418/03

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...]r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu zażalenia zobowiązanych E.F. i L.C., utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r., w którym w oparciu o art. 34 § 4 ustawy z dnia 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, odrzucono zarzuty zobowiązanych w sprawie postępowania egzekucyjnego, prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...]r., wystawionego przez PINB, a dotyczącego obowiązku rozbiórki pawilonu handlowego przy ul. [...] w P. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia podano, iż zarzut przedawnienia się obowiązku nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach, powoływany przepis art. 49 ustawy Prawo budowlane znajduje zastosowanie w postępowaniu merytorycznie rozstrzygającym sprawę samowoli budowlanej, postępowanie takie zostało zakończone ostateczną decyzją o nakazie rozbiórki. Również zgłoszony zarzut niewykonalności obowiązku, z uwagi na możliwość uszkodzenia sąsiednich budynków, nie jest zasadny, naruszając prawo przez wzniesienie obiektu bez wymaganego pozwolenia należy się liczyć z konsekwencjami i prowadzić rozbiórkę w sposób zapewniający bezpieczeństwo życia i mienia, stanowisko skarżących w zakresie wykonalności obowiązku nie potwierdziły oględziny przeprowadzone w dniu [...]r.

Od powyższego postanowienia skargę złożyli E.F. i L.C., domagając się jego uchylenia i zarzucając mu naruszenie art. 33 pkt 5 ustawy z dnia 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz art. 7 i art. 10 kpa. W uzasadnieniu skarżący podali, iż obowiązek rozbiórki pawilonu handlowego jest niewykonalny, rozbiórka uszkodziłaby sąsiednie budynki oraz spowodowałaby niepowetowaną szkodę, ponieważ działalność handlowa stanowi główne źródło utrzymania skarżących. Ponadto podniesiono, iż po wydaniu postanowienia przez organ I instancji przeprowadzono w dniu [...]r. oględziny pawilonu, a skarżący nie mieli możliwości wypowiedzieć się odnośnie zebranego w sprawie materiału dowodowego, również żaden z organów nie ustosunkował się do wyniku tych oględzin, a organ odwoławczy nie zajął stanowiska co do podnoszonego zarzutu z art. 33 pkt 5 ustawy.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego jako organ egzekucyjny wszczął i prowadzi egzekucję administracyjną ciążącego na skarżących E. F. i L. C. obowiązku niepieniężnego. Tytuł wykonawczy nr [...] z dnia [...]r., na podstawie którego prowadzona jest egzekucja, wystawiony został w oparciu o decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Decyzją tą nakazano skarżącym E.F. i L.C., na podstawie przepisu art. 48 ustawy Prawo budowlane, rozbiórkę pawilonu handlowego przy ul. [...] w P. Ponadto z akt, w szczególności z dokumentacji fotograficznej i protokołu oględzin z dnia [...] r., wynika, iż przedmiotowy pawilon handlowy wybudowany został w [...] r., jest murowany i ma jedną ścianę wspólną z sąsiednim budynkiem mieszkalnym.

Organy obu instancji prawidłowo rozpatrzyły zgłoszone przez skarżących zarzuty przedawnienia i niewykonalności stwierdzonego tytułem wykonawczym obowiązku. Zarzut przedawnienia nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach, w szczególności ustawie z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane i ustawie z dnia 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Powoływany przez zobowiązanych przepis art. 49 ustawy Prawo budowlane (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonego postanowienia) uniemożliwia wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego w okolicznościach w nim wskazanych, znajduje on zastosowanie w postępowaniu merytorycznie rozstrzygającym sprawę samowoli budowlanej, a nie egzekucyjnym. W niniejszej sprawie wydana została decyzja nakazująca rozbiórkę, jest ona ostateczna, a w dacie jej wydawania nie zachodziły okoliczności ze wskazanego powyżej przepisu. Również zarzut o niewykonalności obowiązku rozbiórki jest niezasadny. Niewykonalność tego typu obowiązku niepieniężnego w rozumieniu przepisu art. 33 pkt 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji musi mieć charakter obiektywny, dotyczy sytuacji, gdy obowiązek jest niemożliwy do wykonania w oparciu o aktualne osiągnięcia wiedzy i techniki nie tylko przez zobowiązanego, ale także przez żadną inną osobę. Okoliczność, że wykonanie obowiązku może wiązać się z różnego typu utrudnieniami, kosztami czy koniecznością zapewnienia bezpieczeństwa dla ludzi czy mienia, jak również subiektywne odczucia osób zobowiązanych są nieistotne dla oceny wykonalności obowiązku. W powyższym kontekście ciążący na skarżących obowiązek rozbiórki pawilonu handlowego jest wykonalny.

Zarzuty skargi, iż żaden z organów nie ustosunkował się do wyników oględzin z dnia [...] r., a organ odwoławczy nadto nie zajął stanowiska co do podnoszonego zarzutu z art. 33 pkt 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (w skardze wskazano na art. 35 pkt 5 ustawy, jednak z treści skargi, jak i zażalenia wynika, iż chodzi o art. 33 pkt 5 ustawy) są nietrafne, na co wskazuje treść uzasadnienia zaskarżonego postanowienia. Podkreślić należy, że oględziny z dnia [...] r. miały miejsce po wydaniu postanowienia przez organ I instancji, organ ten nie mógł więc się ustosunkować do ich wyniku w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia. Istotnie w toku postępowania zażaleniowego doszło do uchybień przepisom postępowania, a mianowicie skarżący nie zostali zawiadomieni o terminie oględzin, które miały miejsce w dniu [...] r., i nie brali w nich udziału, organ odwoławczy nie dokonał także zawiadomienia skarżących w trybie art. 10 kpa, nie mogło to jednak mieć istotnego wpływu na wynik sprawy. Skarżący zostali zawiadomieni pismem z dnia [...] r. o tym, że materiał dowodowy zostanie uzupełniony oględzinami pawilonu, a termin oględzin wyznaczony będzie w okresie 21 dni, zaskarżone postanowienie wydano po upływie ponad miesiąca od oględzin, skarżący mieli więc faktyczną możliwość zapoznania się z protokołem oględzin, ustosunkowania się do jego treści i wniesienia uwag czy wniosków. Ponadto wynik oględziny ma charakter argumentu posiłkowy dla stwierdzenia braku przesłanek z art. 33 pkt 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) skargę należało oddalić.

/-/ E. Podrazik /-/ A. Łaskarzewska /-/ B. Drzazga