Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1712/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-10-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Komendant Policji
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 14 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową i myśliwską p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącemu J. S. prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 stycznia 2009 r. oddalił skargę J. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową i myśliwską.

Skarżący w dniu 18 sierpnia 2009 r. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie z ww. skargi.

Z informacji podanych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z nadesłanych przez skarżącego dokumentów wynika, iż skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Załączony wyrok Sądu Okręgowego [...] zawiera orzeczenie rozwodu skarżącego i jego byłej żony oraz zasądzenie od skarżącego na rzecz małoletnich synów świadczeń alimentacyjnych w łącznej kwocie 1350 zł miesięcznie. [...]. Ponadto skarżący wskazuje, iż posiada 50% udziałów w "S." Sp. j. z siedzibą w S., której działalność w 2008 r., przy przychodach w wysokości 3.119.161,19 zł przyniosła stratę w wysokości 483.265 zł (załączono kopię zaświadczenia firmy consultingowej). Ponadto według załączonego przez skarżącego zaświadczenia Naczelnika Urzędu Skarbowego [...], w 2008 r. skarżący uzyskał dochód w wysokości 11.510,02 zł.

Ponadto skarżący posiada gospodarstwo rolne o powierzchni około 60 ha, na które uzyskał pomoc finansową ze środków Unii Europejskiej w łącznej wysokości 36.816 zł (załączono kopie decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji rolnictwa potwierdzających powyższe). Skarżący w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazał, iż ww. grunty rolne leżą odłogiem.

J. S. dokumentując swoją sytuację finansową nadesłał kopie dwóch umów potwierdzających zaciągniecie w banku kredytów obrotowych związanych z prowadzoną przez niego działalnością rolniczą na łączną kwotę 130.000 zł oraz dokument potwierdzający debet na jego rachunku bankowym w kwocie 99.553,35 zł. Ponadto skarżący wskazał, iż posiada kredyt na zakup gruntów zaciągnięty w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w kwocie 20.153,80 (załączono terminarz spłaty rat ww. kredytu)

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak podnosi w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy (II CZ 104/84) ubiegający się o pomoc w postępowaniu przed sądem winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.

Przedstawiony powyżej stan majątkowy skarżącego wskazuje, iż w roku 2008 r. prowadzona przez niego spółka jawna "S." przy znacznym przychodzie w wysokości 3.119.161,19 poniosła stratę. Skalę działalności prowadzonej przez będącą własnością skarżącego spółki uwidacznia przede wszystkim poziom jej przychodów, fakt natomiast wystąpienia w roku 2008 straty nie stanowi argumentu przemawiającego za brakiem możliwości pokrycia przez skarżącego kosztów sądowych. Ponadto wskazać należy, iż skarżący pomimo strat poniesionych przez ww. spółkę, według załączonego zaświadczenia Naczelnika Urzędu Skarbowego, w 2008 r. uzyskał dochód w wysokości 11.510, 02 zł netto. Dodatkowo skarżący posiada gospodarstwo rolne o powierzchni 60 ha, które, według jego oświadczenia, jest "nie jest prowadzone, odłogowane". Pomimo tego skarżący uzyskał środki z Unii Europejskiej na wspieranie gospodarowania na obszarach górskich w kwocie 36.816 zł. W świetle oświadczeniu skarżącego o nie prowadzeniu gospodarstwa rolnego, należy domniemać, iż omawiane środki dotychczas nie zostały przez skarżącego wykorzystane na cele związane z działalnością rolniczą.

Nadmienić należy, iż podnoszona przez skarżącego kwestia konieczności spłacania kredytów bankowych nie może stanowić podstawy do przyjęcia, że strona nie ma dostatecznych środków na pokrycie kosztów sądowych. Jak podniósł w swoim postanowieniu z dnia 2 października 2001 r. NSA (II SA/Po 2914/01) korzystanie z kredytu bankowego nie oznacza, ze skarżący nie ma dostatecznych środków na pokrycie kosztów procesu. Ta okoliczność świadczy o tym, że skarżący posiada zdolność płatniczą. W przedmiotowej sprawie jeden z kredytów obrotowych na kwotę 50.000 zł został zaciągnięty przez skarżącego w czerwcu 2009 r., a więc już po złożeniu przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym to wniosku wskazywał na swoją bardzo trudna sytuację materialną. Nie można dać wiary, iż bank udzielił ww. kredytu osobie pozostającej w trudnej sytuacji materialnej, a tym samym nie mającej zdolności płatniczej. .

W oparciu o wszystkie przedstawione powyżej argumenty stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał, iż przy osiąganych przez skarżącego dochodach nie był on w stanie zgromadzić środków niezbędnych do dochodzenia swoich praw przed sądem.

W związku z powyższym stwierdzić należy, iż skarżący nie wykazał istnienia przesłanek do przyznania mu w sprawie niniejszej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie i tym samym na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.