Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1301/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-12-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 29 grudnia 2010 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w przedmiocie kosztów postępowania zawarte w punkcie 3 wyroku z dnia 15 października 2010 roku sygn. akt II SA/Wr 364/10 w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia [...] marca 2010 roku Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o wykonaniu aktu nadania postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 15 października 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, po rozpoznaniu skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia [...] marca 2010 r. w przedmiocie umorzenia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o wykonaniu aktu nadania, uchylił zaskarżoną decyzje oraz stwierdził, że uchylona decyzja nie może być wykonana. W punkcie 3 wyroku Sąd I instancji zawarł postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania zasądzając od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu na rzecz skarżącej kwotę 457 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że o zwrocie kosztów postępowania sądowego Sąd postanowił na mocy art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów wniosła skarżąca wskazując, że prawidłową podstawę zasądzenia kosztów powinien stanowić § 18 ust. 1 pkt. 1 lit. a w związku z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) i w związku z art. 200 oraz art. 205 § 2 ppsa. W związku z powyższym strona wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i zasądzenie na rzecz skarżącej od organu kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 2867 zł, a także zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 9 ppsa w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zażalenie przysługuje na postanowienia, których przedmiotem jest zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej.

Nie ulega wątpliwości, że postanowienie o zasądzeniu zwrotu kosztów postępowania sądowego w wyniku uwzględnienia skargi przez wojewódzki sąd administracyjny (art. 209 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) wymaga podania w uzasadnieniu orzeczenia podstawy prawnej podjętego w tym zakresie rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienia. Obowiązek taki wynika z art. 141 § 4 w związku z art. 166 ppsa. W niniejszej sprawie Sąd I instancji w uzasadnieniu wyroku ograniczył się jedynie do wskazania podstawy prawnej rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów, uniemożliwiając tym samym zarówno stronom postępowania jak i Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu poznanie motywów leżących u podstaw tego rozstrzygnięcia. W ocenie skarżącej podstawą obliczenia kosztów zastępstwa procesowego powinna być stawka obliczona według wartości przedmiotu sprawy. Tymczasem, jak należy domniemywać na podstawie przepisu powołanego w uzasadnieniu wyroku, Sąd I instancji przyjął ogólną stawkę właściwą dla spraw, których przedmiotem nie jest należność pieniężna i które objęte są wpisem stałym, nie sposób jednak ustalić w jaki sposób Sąd I instancji doszedł do powyższych wniosków. W tej sytuacji uznać należy, że Sąd I instancji naruszył przepis art. 141 § 4 w zw. z art. 166 ppsa w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonego postanowienia. Brak możliwości oceny rozstrzygnięcia Sądu I instancji uniemożliwia jednocześnie odniesienie się do kwestii prawidłowości wysokości zasądzonych kosztów postępowania.

Ponownie rozpoznając sprawę w zakresie zwrotu kosztów postępowania między stronami, Sąd I instancji obowiązany będzie w sposób szczegółowy przedstawić motywy podjętego rozstrzygnięcia, wskazując nie tylko podstawę prawną postanowienia, lecz również ją wyjaśniając w odniesieniu do stanu faktycznego niniejszej sprawy.

Brak było natomiast podstaw do uwzględnienia wniosku o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, bowiem żaden z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości orzekania przez Naczelny Sąd Administracyjny o zwrocie między stronami kosztów tego postępowania w przypadku uwzględnienia zażalenia. Kwestia ta będzie przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu I instancji.

Z uwagi na powyższe okoliczności, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.