Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 176/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-11-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 92a ust. 1 ust. 7 ust. 11 art. 92c
journal: Dz.U. 2019 poz 58
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
article: art. 7 art. 77 par. 1 art. 80 art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a lit. c art. 200 art. 205 par. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 26 listopada 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Mirella Ławniczak (spr) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 listopada 2020 roku sprawy ze skargi Spółki A w P. na decyzję [...] Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od [...] Inspektora Transportu Drogowego na rzecz strony skarżącego kwotę [...]- ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W dniu [...] lipca 2019 roku w miejscowości G. na drodze powiatowej [...] przeprowadzono kontrolę samochodu ciężarowego marki [...] o nr [...] załadowanego piaskiem, a kierowanego przez A. P.. Pojazd należał do B. W., natomiast transport realizowało Spółka A. z siedzibą w P.. W toku kontroli, po zważeniu pojazdu stwierdzono następujące naruszenia – dopuszczenie, do wykonywania przewozu drogowego pojazdem lub zespołem pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej [...] t, którego dopuszczalna masa całkowita została przekroczona co najmniej [...]% - tj. art. 92a ust.1,7 i 11 u.t.d-zał.nr [...].,niewłaściwa obsługa lub odłącznie homologowanego i sprawnego technicznie tachografu skutkujące nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi-art. 92 a ust.1,7 i 11w zw. z lp.6.2.1 zał. nr [...] do u.t.d, niewyposażenie kierowcy w dokumenty , o których mowa w art.87 u.t.d na podst.art.92 a ust.1.7 i 11 u.t.d zał. nr [...] lp.1.12, wykonywanie przewozu drogowego rzeczy lub osób bez obowiązkowej kwalifikacji wstępnej lub obowiązkowego szkolenia okresowego kierowcy – art. 92a ust.1.7 i 11 w zw. z lp.1.15 zał. Nr [...] do u.t.d, wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w tachograf , który nie został sprawdzony lub poddany przeglądowi przez warsztat posiadający zezwolenie –art.92 a ust.1,7 i 11 u.t.d w zw. z p.6.1.5 zał.Nr [...] do u.t.d.

Jeszcze w trakcie kontroli, w związku z podejrzeniem przekroczenia dopuszczalnych norm wagowych funkcjonariusze WITD w skierowali pojazd do miejscowości T., w której dokonano ważenia pojazdu. W wyniku tej czynności ustalono, że na skutek załadunku przekroczono dopuszczalną masę całkowitą pojazdu o [...] kg. Kierowca zażądał ponownego ważenia, które potwierdziło uzyskany uprzednio wynik. Kierowca odmówił podpisania protokołu kontroli. Tego samego dnia w charakterze świadka przesłuchano kierownika budowy w Spółce A A. L..

Strona, reprezentowana przez pełnomocnika, w piśmie z dnia [...] lipca 2019 roku odniosła się do naruszeń stwierdzonych w protokołach kontroli. Zaznaczono, że pracownicy strony przed załadunkiem towaru okazywali dowody rejestracyjne oraz wskazywali-ile towaru ma być załadowane na poszczególne pojazdy, zgodnie

z przepisami. Następnie kierowcy osobiście sprawdzali wyniki pomiarów i nie przekraczały one dopuszczalnych norm, dlatego w momencie zatrzymania wnosili

o ponowne ważenie. Strona załączyła do pisma informację od podmiotu dokonującego załadunku, że podczas ważenia pojazdów jeden z czujników tensometrycznych wagi typu STRONG 14 o nr seryjnym [...] został uszkodzony, a w konsekwencji błędnie wskazywał dane i zawieszał się. Usterkę stwierdzono [...] lipca 2019 roku w Spólce B. Tym samym skarżący nie miał żadnego wpływu na wynik ważenia,

a swoim postępowaniem wykazał, że dochował należytej staranności w zapewnieniu przestrzegania dopuszczalnych norm wagowych.

W dniu [...] sierpnia 2019 roku [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego wydał decyzję o nr [...] nakładającą na Spółkę A. z siedzibą w P. karę pieniężną w kwocie [...]zł za stwierdzone toku kontroli naruszenia tj. dopuszczenie, do wykonywania przewozu drogowego pojazdem luz zespołem pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej [...] t, którego dopuszczalna masa całkowita została przekroczona co najmniej [...]%-tj. art. 92 a ust.1,7 i 11 u.t.d-zał.nr [...], niewłaściwa obsługa lub odłącznie homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkujące nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi - art. 92 a ust.1,7 i 11w zw. z lp.6.2.1 zał. .Nr [...] do u.t.d, niewyposażenie kierowcy w dokumenty, o których mowa w art.87 u.t.d na podst.art.92 a ust.1.7 i 11 u.t.d zał.nr [...] lp.1.12, wykonywanie przewozu drogowego rzeczy lub osób bez obowiązkowej kwalifikacji wstępnej lub obowiązkowego szkolenia okresowego kierowcy – art.92a ust.1.7 i 11 w zw. z lp.1.15 zał. .Nr [...] do u.t.d, wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w tachograf, który nie został sprawdzony lub poddany przeglądowi przez warsztat posiadający zezwolenie – art.92a ust.1,7 i 11 u.t.d w zw. z p.6.1.5 zał. Nr [...] do u.t.d.

W uzasadnieniu obu decyzji wskazano, że strona jako profesjonalny podmiot wykonujący przewóz drogowy zobowiązana była pozyskać wiedzę nie tylko odnośnie ciężaru i właściwości towaru, ale także jego wpływu na obciążenie środka transportu. Brak wagi samochodowej, brak możliwości lub zaniechanie ważenia pojazdu po załadunku, bądź też ewentualne niewłaściwe wyniki uzyskanego ważenia nie stanowią przesłanek usprawiedliwiających poruszanie się po drogach publicznych pojazdów nienormatywnych przewożących ładunki podzielne, których przewóz możliwy był pojazdami, których dopuszczalne masy całkowite mieszczą się w normach ustalonych przepisami o warunkach technicznych pojazdów. Organ podkreślił, że nie bez znaczenia pozostaje fakt, że w tym samym miejscu i czasie inspektorzy Inspekcji Transportu Drogowego zatrzymali do kontroli aż [...] pojazdów realizujących transport właśnie na rzecz spółki. We wszystkich przypadkach przekroczono dopuszczalne normy znacznie powyżej [...]%.W tej konkretnej sprawie, umieszczenie ładunku o masie przekraczającej [...] kg jego dopuszczalną masę stanowi jego przeładowanie o ponad [...]%, a to oznacza, że transport takiej ilości piasku powinien być realizowany dwoma pojazdami takimi jak poddanym kontroli, a nie jednym. W tej sytuacji organ wskazał, że w sprawie nie znajduje zastosowania art. 140aa ust.4 pkt 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, a także analogiczny zapis art. 92 c uct.1 pkt 1 u.t.d, wyłączające możliwość wszczęcia postępowania w/w sprawie nałożenia kary pieniężnej. Odnośnie pozostałych naruszeń organ wyjaśnił, że to przedsiębiorstwa transportowe odpowiedzialne są za zapewnienie, by ich kierowcy byli właściwie wyszkoleni i poinstruowani w zakresie prawidłowego działania tachografów, zarówno cyfrowych, jak i analogowych, przeprowadzają regularne kontrole, by zapewnić właściwe użytkowanie tachografów przez swoich kierowców i nie udzielają kierowcom żadnych bezpośrednich ani pośrednich zachęt, które mogłyby ich skłaniać do niewłaściwego używania tachografów. Przedsiębiorca nie zapewnił powyższych warunków, bowiem ostatnia kontrola okresowa urządzenia rejestrującego została przeprowadzona [...] kwietnia 2017 roku, a dodatkowo urządzenie nie zostało poddane wymaganej kalibracji. Obowiązkiem przedsiębiorcy jest też wyposażyć kierowcę w dokumenty, o których mowa w art. 87 u.t.d. Tymczasem dopiero w trakcie kontroli przedsiębiorca przesłał pocztą elektroniczną wypisy z licencji na wykonywanie transportu drogowego rzeczy ,podczas gdy kierowca był zobowiązany mieć przy sobie żądane dokumenty. Ponadto kierowca A. P. nie okazał do kontroli żadnego zaświadczenia o odbyciu kwalifikacji wstępnej ani o ukończeniu szkolenia okresowego dla kierowców przewożących rzeczy na terenie Polski, ani żadnego innego kraju członkowskiego UE. Kierowca nie okazał żadnego ważnego świadectwa kierowcy, natomiast strona w toku postępowania również nie przedstawiła jakiegokolwiek dokumentu poświadczającego, iż w/w kierowca legitymuje się niezbędnym do wykonywania zawodu kierowcy uprawnieniem. Odnośnie naruszenia z art. 92 a ust.1,7

i 11 w zw. z lp.6.2.1 ut.d organ podkreślił, że strona nie zakwestionowała stwierdzonego naruszenia, a to wyłącznie przedsiębiorstwo transportowe jest odpowiedzialne za naruszenia, których dopuszczają się kierowcy.

Strona złożyła odwołanie od powyższej decyzji .Podobnie jak w piśmie z dnia

[...] lipca 2019 roku podniosła, że okoliczności zdarzenia dowodzą jednoznacznie,

że strona nie miała żadnego wpływu na przebieg i wynik ważenia, bo nie była załadowcą towaru, a organ nie wyjaśnił, kto w istocie odpowiada za niewłaściwy załadunek, skoro w uzyskanych dokumentów wynika jednoznacznie, że podczas ważenia doszło do uszkodzenia wagi. Zdaniem odwołującego załadunku dokonywał załadowca, a kierowca przewoźnika nie uczestniczył/nadzorował samego załadunku. Ponownie podkreślił, że pojazdy zostały zważone, a kierowcy osobiście sprawdzali wyniki pomiarów. Pomiary nie przekraczały dopuszczalnych parametrów dla danego pojazdu. Odwołujący podkreślił, że organ zaniechał przesłuchania kierowców, którzy mogliby wyjaśnić okoliczności ważenia. Odnośnie niewyposażenia kierowców

w dokumenty-odwołujący wskazał, że kierowcy ich nie otrzymali, ale organ ich o to nie rozpytał, bowiem zrezygnował z ich przesłuchania. W konsekwencji zaniechał wyjaśnienia tych kwestii. Skarżący podkreślił że jakkolwiek niesporna jest kwestia nierejestrowania aktywności na karcie kierowcy poprzez jej nie włożenie do tachografu, to sporne są okoliczności związane z obarczaniem właściciela odpowiedzialnością za działanie kierowcy. Było to bowiem samowolne działanie kierowcy, który

z niewyjaśnionych przyczyn dopuścił się takiego naruszenia.

Organ II instancji, [...] Inspektor Transportu drogowego decyzją z dnia [...] stycznia 2020r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone decyzje organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał odnośnie naruszenia lp.1.12 załącznika Nr [...] do ustawy Prawo o ruchu drogowym, że istotnie kontrolowani kierowcy nie zostali przesłuchany w charakterze świadków w trakcie kontroli i postępowania, niemniej obowiązkiem kierowcy jest okazać wypis z licencji na wykonywanie transportu drogowego, udzielonej przedsiębiorcy w imieniu którego wykonywał przewóz bez konieczności wcześniejszego przesłuchania, a obowiązkiem przedsiębiorcy przed rozpoczęciem przewozu kierowcę w wypis wyposażyć. Odnośnie naruszenia lp.1.15 załącznika nr [...] do u.t.d, organ wyjaśnił, że w trakcie kontroli kierowca A. P. okazał jedynie prawo jazdy. Żadnych innych dokumentów nie przedłożono ani w trakcie kontroli, ani w trakcie postępowania, co w konsekwencji doprowadziło do uznania,

że kierowca nie posiadał kwalifikacji wstępnej. Odnośnie naruszenia lp. 6.1.5 zał.nr [...]

do u.t.d wskazano, że zgodnie z pkt 3 rozdziału VI załącznika I do rozporządzenia [...] przeglądy okresowe urządzeń zamontowanych w pojazdach są przeprowadzane co dwa lata ,przy czym mogą być przeprowadzone przy okazji okresowego badania technicznego. W konsekwencji wskazane wyżej naruszenie lp.6.1.5 sankcjonuje wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym

w tachograf, który nie został sprawdzony lub poddany przeglądowi przez warsztat posiadający zezwolenie karą pieniężną w kwocie [...]zł .Organ podkreślił,

że w trakcie kontroli inspektorzy jednoznacznie stwierdzili ,że w pojeździe o nr rejestr.

[...] tachograf analogowy miał przegląd ponad [...] lata przed datą kontroli, ponadto urządzenie nie zostało poddane wymaganej kalibracji. Odnośnie naruszenia 6.2.1 organ podtrzymał stanowisko organu I instancji w całości i podkreślił, że to przedsiębiorca jako pracodawca A. P. przyjmując go do pracy jako kierowcę mógł określić mu warunki pracy, a następnie je egzekwować. Nawet jeśli kierowca naruszenia dopuszcza się w samochodzie, na trasie bez zgody pracodawcy, to nie jest to okoliczność zwalniająca przedsiębiorcę z odpowiedzialności za naruszenie przez niego popełnione. Odnośnie naruszenia lp.10.2.4 załącznika Nr [...] do u.t.d ,to organ przywołując treść art. 2 pkt 35a,35 b, 54, 55, 56 oraz art. 61 ust.1 i 64 ust.1-4

ustawy - Prawo o ruchu drogowym stwierdził w wyniku przeprowadzonej kontroli, że strona dopuściła się wykonywania przewozu drogowego z przekroczeniem dopuszczalnej masy całkowitej powyżej [...]%.Organ podtrzymał ustalenia organu

I instancji odnośnie sposobu i okoliczności ważenia kontrolnego, jego powtórzenia,

a także odnośnie zapoznania kierowcy z procedurą ważenia i dokumentami dopuszczającymi wagi do użytku. Podobnie jak organ I Instancji [...] Inspektor Transportu drogowego stwierdził, że w dniu [...] lipca skontrolowano [...] pojazdów strony, którymi wykonywany był przewóz ładunków niepodzielnych .W każdym z pojazdów dopuszczalna masa całkowita pojazdu została przekroczona o kilkanaście ton. Organ stanął więc na stanowisku, że wobec tak znaczącego przekroczenia przez stronę dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu ,ujawnione wyniki nie były spowodowane błędem w działaniu wagi ,ale następstwem niedochowania należytej staranności

w realizacji świadczonych usług. Organ odwoławczy nie dał wiary wyjaśnieniom strony, że nie miała wpływu na ujawnione naruszenie. Skoro bowiem przedsiębiorca transportowy przewóz wykonuje za pośrednictwem kierowcy, to kierowca ten powinien być przeszkolony z obsługi pojazdu , który prowadzi. Winien on wiedzieć, jaka jest dopuszczalna masa pojazdu, a tym samym jaki maksymalny ładunek może przewozić . Podczas załadunku pojazd powinien być zważony zarówno przed załadunkiem, jak również po załadunku. Brak powyższych czynności w dniu kontroli spowodował powstanie zarzucanego naruszenia. Zawodowy kierowca powinien łatwo spostrzec,

że pojazd został załadowany ponad dopuszczalną masę całkowitą. Tym bardziej powinien spostrzec, bowiem był kierowcą zawodowym i wykonywał transport już od jakiegoś czasu w firmie strony. Podkreślono w decyzji, że przedmiotowe naruszenie uregulowane jest w ustawie o transporcie drogowym .Dlatego przepis art. 140aa

ust.1 i ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Przedsiębiorca może się uwolnić od odpowiedzialności za ujawnione naruszenie, jeśli wykaże że powstało ono na skutek okoliczności na które nie miał wpływu i którym nie mógł zapobiec ,jak stanowi art. 92c ustawy o transporcie drogowym. W ocenie organu - przedsiębiorca takich okoliczności nie wykazał. Zaznaczono także, iż nie znajdujące w sprawie zastosowania art. 92 b u.t.d, bowiem dotyczy on stwierdzonych naruszeń dotyczących czasu pracy kierowców.

Strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W skardze zarzucono naruszenie art.6,7,8,9,10,77,80 i 107 § 3 Kpa poprzez niewyjaśnienie kto był odpowiedzialny za załadowanie lub nadanie ładunku , kto pełnił funkcję załadowcy. Nie ustalono na kim ciążył obowiązek załadowania towaru,

nie ustalono w konsekwencji strony postępowania. Zdaniem skarżącego nie ustalono też czy podmiot, który dokonywał załadunku towaru przed wyjazdem poinformował stronę o niesprawnym urządzeniu, nie ustalono-od kiedy działało ono niepoprawnie. Wskazano także naruszenie prawa materialnego poprzez błędne przyjęcie,

że okoliczności sprawy i dowody jednoznacznie wskazują ,że skarżący miał wpływ

lub godził się na powstanie naruszenia –czym naruszono art.92 c ustawy o transporcie drogowym. W uzasadnieniu dodatkowo wskazano, że nie przesłuchano kierownika transportu oraz strony postępowania, natomiast zbagatelizowano zeznania A. L., a także dowód w postaci dokumentu z Spółki B w S. -O. . Podkreślono ,że kierowca przed załadunkiem okazał dowód rejestracyjny oraz wskazał, jaka ilość towaru ma być załadowana ,a po załadunku osobiście sprawdzał wyniki pomiarów. Zdaniem skarżącego argument, że kierowca mógł zweryfikować ilość i wagę towaru jest całkowicie nieuprawniony, bowiem towar ze względu na swoje parametry

i właściwości posiada zróżnicowaną wagę i dokonanie oceny na podstawie wizualnego stwierdzenia w żaden sposób nie odzwierciedla ładunku. Zaakcentowano, że kierowca nie miał podstaw, by kwestionować prawidłowość działania wagi. Zaskakującymi są dla skarżącego ustalenia organu z pominięciem zebranych dowodów, za to w oparciu

o domniemaną korzyść majątkową strony.

Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza

art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 zwana dalej "P.p.s.a."). Stosownie do tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami

i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie wszystkie jej argumenty są zasadne. Okazały się skuteczne jedynie w zakresie naruszenia polegającego na dopuszczeniu do wykonywania przewozu drogowego pojazdem o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej [...] t, których dopuszczalna masa całkowita została przekroczona co najmniej [...]% – tj. art. 92a ust.1,7 i 11 w zw. z lp.10.2.4 załącznika Nr [...] do ustawy

w dnia września 2001 – O transporcie drogowym (t.j. Dz. U. z 2019r,poz.58 ze zm.).

W pierwszej kolejności, nawiązując do pkt 1 a) skargi wskazać należy, że organy inspekcji drogowej mogą wprawdzie prowadzić postępowanie wobec załadowcy, spedytora czy kierowcy, co jednak nie wyłącza prowadzenia postępowania wobec przewoźnika. Tym samym ewentualna odpowiedzialność załadowcy może być przedmiotem odrębnego postępowania, a nie objętego niniejszą skargą. Podobnie następuje niezależne sankcjonowanie naruszeń dotyczących przekroczenia dopuszczalnej masy całkowitej pojazdów, ich długości i szerokości, popełnionych przez przewoźników drogowych wykonujących transport drogowy, od sankcjonowania naruszeń przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym w zakresie przejazdu

po drogach publicznych pojazdów nienormatywnych bez zezwolenia lub niezgodnie

z warunkami dla tego zezwolenia .

Rację należy natomiast przyznać skarżącemu odnośnie niedostatecznego wyjaśnienia okoliczności związanych z załadunkiem towaru, a w konsekwencji

też przedwczesne uznanie o braku możliwości wyłączenia odpowiedzialności przewoźnika.

Otóż całkowicie poza oceną organu pozostały okoliczności związane z pierwotnym ważeniem i załadunkiem towaru ,dokonanym w dacie kontroli. Nie przedstawiono materiału, z którego wynikałoby, czy ważenie przy załadunku mogło nastręczać wątpliwości i jaki był jego przebieg. Akta nie zawierają żadnych materiałów dokumentujących tę czynność. Sam fakt, że ilość towaru w istocie dwukrotnie przekraczała dopuszczalną , co zdaniem organu było widoczne i oczywiste -nie wynika z zebranego materiału. Nie wynika z niego też, czy kierowca podjął jakiekolwiek działania sprawdzające, czy poza okazaniem dokumentów miał możliwość zweryfikowania wyniku ważenia i czy w ogóle to zrobił. Nieznana jest na gruncie zebranego materiału dowodowego reakcja kierowcy na podwójną, ewidentnie widoczną jak twierdzi organ ilość towaru sypkiego. Poza sporem jest jedynie okoliczność, ze kierowca kontynuował przewóz. Ma istotne znaczenie dla ustalenia odpowiedzialności przewoźnika – czy kierowca nadzorował załadunek, czy dokonywał czynności sprawdzających załadunek i parametry pojazdu ,czy jakichkolwiek czynności kontrolnych.

Skoro organ stanął na stanowisku, że niemal dwukrotne przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu tego samego dnia w pojazdach strony jest następstwem niedochowania należytej staranności w realizacji świadczonych usług,

a nie błędem w działaniu wagi, to takie jednoznaczne stwierdzenie wymaga wskazania- w oparciu o jakie środki dowodowe organ je przyjął i uznał. Skoro bowiem nie kwestionował zaświadczenia o uszkodzeniu wagi i nie kontynuował ustaleń w tym zakresie poprzez choćby przesłuchanie osób z firm załadowcy czy wreszcie samych kierowców, to jest to stwierdzenie dowolne, bo nie poparte żadnym materiałem dowodowym. Co więcej- przyjęcie, że tego samego dnia wszystkie pojazdy strony były przeładowane przy jednoczesnym uznaniu dokumentu o uszkodzeniu wagi dowodzi raczej okoliczności, że właśnie tego dnia dokonano błędnego w ważenia, skoro – jak wiadomo sądowi z urzędu- także w sprawach o sygn. III SA/Po [...], III SA/Po [...] i III SA/Po [...] - kontrola nastąpiła niemal jednocześnie. Brak wyjaśnienia choćby kwestii czy także transporty innych firm były przeładowane rodzi szereg wątpliwości, które przedsiębiorca podnosił już w zastrzeżeniach do protokołu, załączając stosowny dokument, którego wiarygodności organ nie kwestionował. Ponadto wbrew twierdzeniu zawartemu w zaskarżonej decyzji-przedsiębiorca nie kwestionował wyniku ważenia dokonanego przez kontrolujących ,a wynik ważenia u załadowcy.

Skoro – jak wskazuje organ w zaskarżonej decyzji –to niedochowanie należytej staranności, a nie błąd wagi był powodem przeciążenia auta i przy ocenie stanu faktycznego organ uwzględnia zdarzenia objęte innymi postępowaniami, to w konsekwencji przyjąć należy ,że we wszystkich tych wypadkach, w analogicznym stanie faktycznym to kierowcy nie dochowali należytej staranności w trakcie załadunku. Gdyby z tak zebranego materiału dowodowego wyciągnąć takie wnioski, to tym bardziej należałoby rozważyć wpływ przedsiębiorcy na zaistniałe zdarzenie wobec zawinionego działania wszystkich kierowców, skoro w ocenie organu wszyscy byli doświadczonymi, zawodowymi kierowcami. Wymaga więc wyjaśnienia, czy przedsiębiorca miał wpływ na zachowanie kierowców i szczegółowego, zgodnego z wymogami Kpa uzasadnienia płynących stąd wniosków. Ponadto realizacja czynności związanych z przewozem wymaga usunięcia wskazanych wyżej wątpliwości co do zorganizowania kwestii załadunku. Stąd też w ocenie Sadu zasadnym jest zarzut naruszenia art. 7, 77 i 80 Kpa. Wskazane zaniechania organów w zakresie postępowania wyjaśniającego, nieprzeprowadzenie wyczerpującego postępowania dowodowego uniemożliwiły – zdaniem Sądu – prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy, a co za tym idzie wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia. Motywy zaskarżonych decyzji nie wyjaśniają toku rozumowania . Organ nie wskazał w uzasadnieniu – czy działanie kilku kierowców w tych samych okolicznościach jest wyłącznie ich zawinionym działaniem czy działaniem załadowcy, a w konsekwencji ,czy są to okoliczności nieprzewidywalne dla przedsiębiorcy w rozumieniu art. 92 c) ustawy o transporcie drogowym. Organ nie odniósł się do zarzutów odwołania w tym zakresie , pomimo że przedsiębiorca wsparł swoje twierdzenia wynikiem badania wagi i wskazując na konieczność przesłuchania kierowców .

Reasumując, ponieważ postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie było prowadzone z istotnym naruszeniem art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a., wskutek tego zaskarżona decyzja została podjęta z takim naruszeniem wskazanych przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W konsekwencji również uzasadnienie decyzji nie odpowiada normie wynikającej z art. 107 § 3 k.p.a.

W zakresie pozostałych naruszeń sąd w całości podziela stanowisko organów. Nie sposób bowiem uznać , by skarżący przy niespornym stanie faktycznym zdołał wskazać jakiekolwiek okoliczności związane z wyłączeniem odpowiedzialności przewoźnika za ich powstanie. Skarżąca nie przedstawiła dokumentów mogących potwierdzać, że w prowadzonym przez nią przedsiębiorstwie wprowadzone zostały odpowiednie środki mające na celu zapobieganie powstaniu naruszeń. Sąd nie podziela również zarzutów związanych z koniecznością przesłuchania kierownika transportu

i strony postępowania na okoliczności związane z tymi naruszeniami, bowiem niezbędne ustalenia faktyczne zostały dokonane na podstawie protokołu kontroli,

a strona miała możliwość wyrażenia swojego stanowiska i z tego skorzystała. Niezasadnym jest też zarzut bagatelizowania czy też pominięcia zeznań A. L., bowiem organ odniósł się do nich i uzasadnił swoje stanowisko w tym zakresie. Twierdzenia strony ,że kierowca miał dokumenty przy sobie , tylko nie został właściwe rozpytany nie znajduje potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym, bowiem okazał on kontrolerom inne dokumenty, które posiadał przy sobie i zrozumiał w tym zakresie polecenia kontrolujących. Stanowisku strony przeczą też zeznania A. L., który przyznał, że kierowcy nie zostali wyposażeni w licencje , a sam kierowca nie kwestionował żadnego z naruszeń. Zeznania świadka A. L. wskazujące na przyzwyczajenia kierowców odnośnie niewłaściwej obsługi tachografu dowodzą jedynie braku bieżącego nadzoru nad nimi. Co więcej- dotyczy to kierowcy , który nie posiadał nawet kompletu dokumentów potwierdzających jego uprawnienia ,co zostało również ustalone w trakcie kontroli, a którym to ustaleniom skarżący nie przeczył. Wyłącznie niedbalstwo przedsiębiorcy pozwala na zatrudnienie kierowcy, który nie ma uprawnień,

a dodatkowo wbrew przepisom ustawy pracuje na rzecz swojego pracodawcy w oparciu o "przyzwyczajenia".

Z czynności kontroli wynika też, że brakujące dokumenty dosyłano pocztą elektroniczną. Poza sporem od początku trwania postępowania pozostawały też okoliczności związane z brakiem kontroli okresowej. Prawidłowe okazały się w tym zakresie ustalenia organów, które zostały szczegółowo opisane i wykazane przez orzekające w sprawie organy i które to ustalenia Sąd w całości podziela.

Uwzględniając powyższe, Sąd na podst. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i a) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję.

Orzeczenie o kosztach postępowania zostało wydane w oparciu o art. 200

i art. 205 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi