Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1753/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6, art. 175, art. 276
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Zirk-Sadowski, po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi B. J. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2015 r., sygn. akt I FSK 559/14 w sprawie ze skargi kasacyjnej B. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 sierpnia 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 1022/12 w sprawie ze skargi B. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 12 stycznia 2012 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za październik, listopad i grudzień 2008 r. postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 28 maja 2015 r., I FSK 559/14, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną B. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 sierpnia 2013 r., III SA/Wa 1022/12, oddalającego skargę ww. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 12 stycznia 2012 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2008 r.

W piśmie z 1 września 2015 r. skarżący złożył "skargę na nieważność postępowania" zakończonego ww. wyrokiem NSA, zarzucając nieważność postępowania w związku z uniemożliwieniem stronie wzięcia udziału w rozprawie i przedstawienia swoich racji, wynikłym z braku powiadomienia o terminie rozprawy. Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że jej egzekucja może prowadzić do likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Pismo skarżącego Sąd potraktował jako skargę o wznowienie postępowania zważywszy na to, że w jego treści skarżący nawiązuje do podstawy wznowienia postępowania określonej w art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej Ppsa (pozbawienie możności działania w procesie).

Mając powyższe na uwadze stwierdzić przede wszystkim należy, że gdy skarga dotyczy wznowienia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, to powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika (art. 276 w zw. z art. 175 Ppsa). Niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem nieusuwalnym skargi o wznowienie postępowania, który powoduje jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 276 Ppsa (por. R. Hauser, M. Wierzbowski /red./, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2015, s. 1121, teza 6 do art. 276 i powołane tam orzecznictwo).

Tymczasem przedmiotowa skarga o wznowienie postępowania została sporządzona osobiście przez skarżącego, który nie wykazał, że należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 175 Ppsa. W tym stanie rzeczy uznać należy, że skarga ta podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Z uwagi na powyższe można pominąć omówienie innych uchybień skargi w kontekście treści art. 279-280 ww. ustawy.

W związku z tym, że skarga strony podlega odrzuceniu, bezprzedmiotowe stało się orzekanie w zakresie zgłoszonego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji spornej w postępowaniu, którego wznowienia domaga się strona, ponieważ mogłoby to nastąpić dopiero po wznowieniu postępowania sądowego, przy odpowiednim zastosowaniu art. 61 w zw. z art. 276 Ppsa. W pierwszej kolejności Sąd, do którego wpłynęła skarga o wznowienie postępowania, zobowiązany jest zaś – bez względu na wnioski w niej zawarte – zbadać dopuszczalność skargi (zob. post. NSA z 15 stycznia 2009 r., I OZ 943/08, CBOSA).

W konsekwencji należało postanowić jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 276 Ppsa.