Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 3345/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-08-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Insfrastruktury i Budownictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1 i  art. 38 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 700
law: Ustawa z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Golat, Sędziowie sędzia WSA Kaja Angerman (spr.), sędzia WSA Jarosław Łuczaj, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego oddala skargę.


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 3345/17

UZASADNIENIE

Minister Infrastruktury i Budownictwa decyzją z [...] października 2017 r.

po rozpatrzeniu odwołań J.S., M.T., A.D., A.G. oraz J.W. od decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2017 r., o ustaleniu lokalizacji inwestycji towarzyszącej inwestycji w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...] polegającej na budowie gazociągu wysokiego ciśnienia DN1000 MOP 8.4 MPa relacji [...]- [...] wraz z infrastrukturą niezbędną do jego obsługi na terenie województwa [...], sprostowanej postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...] marca 2017 r., znak: [...],

I. Uchylił:

- załącznik Nr 1.8 (rys. DL-Z2-07) do zaskarżonej decyzji, stanowiący mapę zasadniczą w skali 1:1000, określającą granice terenu objętego inwestycją w zakresie terminalu,

- załącznik Nr 1.16 (rys. DL-Z2-14) do zaskarżonej decyzji, stanowiący mapę zasadniczą w skali 1:1000, określającą granice terenu objętego inwestycją w zakresie terminalu,

- w rozstrzygnięciu zaskarżonej decyzji znajdujący się w punkcie 12 dotyczącym oznaczenia gruntów pokrytych wodami powierzchniowymi oraz gruntów dróg publicznych dla których inwestor jest uprawniony do nieodpłatnego zajęcia tego terenu na czas realizacji inwestycji w zakresie terminalu, na stronie 14, w wierszu 1 licząc od dołu strony, zapis: "233/36",

- w rozstrzygnięciu zaskarżonej decyzji znajdujący się na stronie 2 w wierszach 3-4 licząc od góry strony zapis: "stanowiącej załącznik Nr 1 do niniejszej decyzji, składający się z 40 arkuszy (od Nr 1.1 do Nr 1.40)",

i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie w miejsce uchylenia:

- zamiennej mapy w skali 1:1000 (rys. DL-Z2-07), określającej granice terenu objętego inwestycją w zakresie terminalu, która stanowi załącznik nr 1 do ostatecznej decyzji Ministra Infrastruktury i Budownictwa,

- zamiennej mapy w skali 1:1000 (rys. DL-Z2-14), określającej granice terenu objętego inwestycją w zakresie terminalu, która stanowi załącznik nr 2 do ostatecznej decyzji Ministra Infrastruktury i Budownictwa,

- w punkcie 12, dotyczącym oznaczenia gruntów pokrytych wodami powierzchniowymi oraz gruntów dróg publicznych dla których inwestor jest uprawniony do nieodpłatnego zajęcia tego terenu na czas realizacji inwestycji w zakresie terminalu, na stronie 14, w wierszu 1 licząc od dołu strony nowego zapisu: "233/3",

- na stronie 2, w wierszach 3-4 licząc od góry strony, nowego zapisu:

"stanowiącej załączniki Nr 1 - 2 do ostatecznej decyzji Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] października 2017 r., znak: [...], oraz załącznik Nr 1 do decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2017 r., znak: [...] - arkuszach nr 1.1 - 1.7, 1.9-1.15, 1.17-1.40)".

II. W pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.

Decyzja była wynikiem następujących ustaleń i oceny prawnej.

Operator Gazociągów Przesyłowych [...] S. A. z siedzibą w [...], zwana dalej "inwestorem", reprezentowana przez pełnomocnika – A.S. z firmy [...]S.A. z siedzibą w [...], wystąpiła do Wojewody [...] z wnioskiem z dnia 20 stycznia 2017 r., (wpływ do [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...] w dniu 23 stycznia 2017 r.), o wydanie decyzji o ustalenie lokalizacji inwestycji towarzyszącej inwestycji w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...] polegającej na budowie gazociągu wysokiego ciśnienia DN1000 MOP 8.4 MPa relacji [...] - [...] wraz z infrastrukturą niezbędną do jego obsługi na terenie województwa [...].

Po przeprowadzeniu postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji przedmiotowej inwestycji Wojewoda [...] wydał w dniu [...] lutego 2017 r. decyzję Nr [...] , ustalającą lokalizację przedmiotowej inwestycji.

Od powyższej decyzji Wojewody [...] odwołanie do Ministra Infrastruktury i Budownictwa wnieśli: J.S., M.T., A.D, A.G., J.W. oraz Sołtys [...] - Pan M.M.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że w niniejszym przypadku wniosek dotyczy wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji przedmiotowej inwestycji towarzyszącej inwestycjom w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...], który został wniesiony do Wojewody [...] w dniu 23 stycznia 2017 r. przez właściwy podmiot, zgodnie z art. 38 pkt 2 specustawy gazowej, tj. przez Operatora Gazociągów Przemysłowych [...] S. A. z siedzibą w [...], reprezentowaną przez pełnomocnika A.S. z firmy [...] S.A. z siedzibą w [...].

Projektowana inwestycja mieści się w katalogu inwestycji towarzyszących inwestycjom w zakresie terminalu, którą jest zgodnie z art. 38 pkt 2 lit. k specustawy gazowej budowa gazociągu [...] - [...] - [...] - [...] - [...] - [...] wraz z infrastrukturą niezbędną do jego obsługi na terenie województw [...], [...], [...], [...], [...] i [...].

Budowa gazociągu wysokiego ciśnienia DN1000 MOP 8,4 MPa relacji [...] - [...] wraz z infrastrukturą niezbędną do jego obsługi jest inwestycją realizowaną w ramach budowy gazociągu [...] - [...] - [...] - [...] - [...] - [...] wraz z infrastrukturą niezbędną do jego obsługi na terenie województw [...], [...], [...], [...], [...] i [...]. Początek odcinka realizowanego w ramach przedmiotowej inwestycji rozpoczyna się w gminie [...] we wsi [...], a koniec znajduje się w gminie [...] we wsi [...] - [...], na granicy pomiędzy województwami [...] i [...]. Gazociąg zaprojektowano jako obiekt podziemny i prawie na całej długości (ok. 31,92 km) przebiegający przez obszary pól uprawnych, łąk, nieużytków, terenów leśnych (lasy prywatne) oraz w nieznacznym stopniu w rejonie istniejących zabudowań.

Celem ww. przedsięwzięcia jest poprawa warunków technicznych przesyłania gazu oraz zwiększenie stopnia bezpieczeństwa i ciągłości dostarczenia gazu do odbiorców poprzez modernizację i rozbudowę systemu przesyłowego w rejonie południowej i południowo - wschodniej części Polski. Dzięki realizacji projektu zapewnione zostaną warunki do przesyłu zwiększonych ilości gazu na południu kraju. Budowa przedmiotowego gazociągu stanowi istotny element wdrożenia na terenie Polski koncepcji środkowoeuropejskiego korytarza gazowego Północ - Południe. Ponadto gazociąg umożliwi zastąpienie paliw stałych paliwem gazowym, zwłaszcza w układach kogeneracyjnych przy produkcji ciepła i energii, co pozwoli na obniżenie emisji gazów i płynów do atmosfery.

Minister uznał, że złożony przez inwestora wniosek zawiera wszystkie elementy wymagane na podstawie przepisu art. 6 ust. 1 w zw. z art. 39 ust. 1 specustawy gazowej.

Wniosek zawierał mapy do celów projektowych w skali 1:1000, na których zaznaczono granice terenu objętego wnioskiem inwestora oraz mapy w skali 1:1000 z projektami podziału nieruchomości wraz z wykazem zmian gruntowych.

Do wniosku załączono również określenie zmian w dotychczasowym sposobie zagospodarowania i uzbrojenia terenu, analizę powiązania inwestycji z uzbrojeniem terenu, charakterystykę projektowanej inwestycji wraz z określeniem: zapotrzebowania w wodę, energię oraz sposób odprowadzenia lub oczyszczania ścieków, a także innych potrzeb w zakresie uzbrojenia terenu, a w razie potrzeby również sposobu zagospodarowania odpadów, określenie planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym przeznaczenia i gabarytów projektowanych obiektów budowlanych, określenie charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji oraz danych charakteryzujących jej wpływ na środowisko.

Wniosek inwestora zawierał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji omawianego przedsięwzięcia, wydaną przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] w dniu [...] grudnia 2016 r. Decyzja powyższa stała się ostateczna z dniem 10 lutego 2017 r.

Inwestor do wniosku załączył również wykaz nieruchomości objętych wnioskiem wraz z wypisami z rejestru gruntów, wykaz nieruchomości, w stosunku do których wnioskowana decyzja ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 20 ust. 1, art. 20 ust. 3, art. 24 ust. 1 oraz art. 25 ust. 1 specustawy gazowej wraz z wykazem gruntów pokrytych powierzchniowymi wodami płynącymi.

Do wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji ww. inwestycji inwestor dołączył, zgodnie z art. 6 ust. 3 w zw. z art. 39 ust. 1 specustawy gazowej:

- pismo Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 listopada 2016 r., znak: [...], z dnia 23 grudnia 2015 r., znak: [...], oraz z dnia 30 stycznia 2017 r" znak: [...],

- pismo Ministerstwa Zdrowia z dnia 26 października 2016 r., znak: [...],

- pismo Starosty [...]z dnia 4 września 2015 r., znak: RL.644.01.201[...] 5,

- pismo [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] z dnia 26 lutego 2016 r., znak: [...],

- pismo Rejonowego Oddziału w [...] [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] z dnia 1 kwietnia 2015 r., znak: [...], oraz z dnia 17 listopada

2015 r" znak: [...],

- ostateczne postanowienie [...] z dnia 7 czerwca 2016 r" znak: [...],

- pismo Zastępcy [...] Komendanta Wojewódzkiego z dnia 14 grudnia 2016 r., znak: [...],

- pismo [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 28 listopada 2016 r., znak[...],

- pismo Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 21 listopada 2016 r., znak[...],

- pismo Zarządu Powiatu w [...]z dnia 17 listopada 2016 r., znak: [...],

- pismo Wójta Gminy [...] z dnia 14 listopada 2016 r., znak: [...], oraz z dnia 21 listopada

2016 r" znak: [...],

- uchwałę Nr [...] Zarządu Powiatu [...] z dnia [...] lutego 2016 r. oraz pismo z dnia 19 grudnia 2016 r" znak: [...],

- pismo Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia 3 listopada 2016 r., znak: [...]

Ponadto, inwestor wystąpił o opinie, o których mowa w art. 6 ust. 3 pkt 4, 5, 7a, 9, 10, 11 specustawy gazowej, do:

- Starostwa Powiatowego w [...]- pismo z dnia 10 lutego 2016 r., znak: [...], z dnia [...] października 2016 r" znak: [...], oraz z dnia [...] listopada 2016 r" znak: [...]

- Marszałka Województwa [...] - pismo z dnia 10 lutego 2016 r., znak: [...], z dnia 11 lutego 2016 r., znak: [...], z dnia 3 listopada 2016 r., znak: [...], oraz z dnia 4 listopada 2016 r., znak: [...],

- Starostwa Powiatowego w [...] - pismo z dnia 3 listopada 2016 r., znak: [...], oraz z dnia 11 lutego 2017 r" znak: [...],

- [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] - pismo z dnia 9 listopada 2016 r., znak: [...] 5502/P.007382/AKS/2016,

- Urzędu Gminy w [...] - pismo z dnia 10 lutego 2016 r" znak: [...], z dnia 26 lutego 2016 r., znak: [...], z dnia 26 lutego 2016 r., znak: [...], z dnia 4 listopada 2016 r., znak: [...], z dnia 4 listopada

2016 r" znak: [...]., oraz z dnia 9 listopada 2016 r., znak: [...]

- Urzędu Miasta i Gminy w [...]- pismo z dnia 10 lutego 2016 r., znak: [...], z dnia 9 listopada 2016 r" znak: [...], oraz z dnia 29 grudnia 2016 r" znak: [...],

- Urzędu Miasta i Gminy [...] - pismo z dnia 10 lutego 2016 r., znak: [...], z dnia 4 listopada 2016 r., znak: [...], oraz z dnia 9 listopada 2016 r., znak: [...].

Właściwe organy nie wydały opinii, w terminie wskazanym w art. 6 ust. 4 specustawy gazowej, wobec czego potraktowano to jako brak zastrzeżeń do wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji towarzyszącej inwestycji w zakresie terminalu.

Co do pozostałych opinii, wskazanych w art. 6 ust. 3 pkt 2, 3, 7, 10 i 14 specustawy gazowej, Organ odwoławczy zauważył, iż inwestor nie miał obowiązku ich przedkładania, gdyż w obszarze projektowanej inwestycji nie znajdują się tereny, z których istnieniem ustawodawca wiąże skutek uzyskania stosownych uzgodnień.

Organ odwoławczy stwierdził, że Wojewoda [...] wszczął przedmiotowe postępowanie na wniosek podmiotu uprawnionego w rozumieniu przepisów specustawy gazowej.

Organ pierwszej instancji poinformował strony o wszczętym postępowaniu, podał jego podstawę prawną, a zatem należycie poinformował strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, będących przedmiotem postępowania administracyjnego, które mogły mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków.

Wojewoda [...], zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 2 specustawy gazowej, pismem z dnia 25 stycznia 2017 r., znak[...] zawiadomił o wszczęciu przedmiotowego postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji towarzyszącej inwestycji w zakresie terminalu regazyfikacyjnego wnioskodawcę, właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętych wnioskiem. Ww. zawiadomienia wysłane zostały na adresy określone w katastrze nieruchomości.

Pozostałe strony postępowania zostały poinformowane o jego wszczęciu w drodze obwieszczeń w urzędzie wojewódzkim, urzędzie gminy właściwym ze względu na lokalizację inwestycji w zakresie terminalu, na stronach internetowych tych gmin oraz urzędu wojewódzkiego, a także w prasie o zasięgu ogólnopolskim. Ponadto obwieszczenie o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie, zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 3 specustawy gazowej, zostało opublikowane w dniu 30 stycznia 2017 r. w prasie o zasięgu ogólnopolskim, tj. w dzienniku "Nasz Dziennik".

Do zgłoszonych uwag, wniosków i zastrzeżeń, Wojewoda [...] odniósł się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (strony 19 - 23). Ponadto w kwestiach podniesionych przez zainteresowane osoby, wypowiedział się pełnomocnik inwestora, przesyłając swoją odpowiedź do wiadomości zainteresowanym.

Organ odwoławczy, badając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, nie dostrzegł również nieprawidłowości w zakresie doręczenia zapadłego rozstrzygnięcia stronom postępowania.

Wojewoda [...], zgodnie z obowiązkiem wynikającym z art. 12 ust. 1 w zw. z art. 39 specustawy gazowej, doręczył decyzję inwestorowi w dniu 27 lutego 2017 r. Ponadto, pismem z dnia 22 lutego 2017 r., znak[...], organ pierwszej instancji zawiadomił o wydaniu decyzji Wojewody [...] właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętych ww. decyzją o czym świadczą zwrotne potwierdzenia odbioru znajdujące się w aktach sprawy. Ww. zawiadomienie zawierało m.in. informację o miejscu, w którym strony mogą zapoznać się z treścią decyzji Wojewody [...], jak i o terminie oraz sposobie wniesienia środka zaskarżenia na wydane rozstrzygnięcie. Pozostałe strony postępowania zostały poinformowane o wydaniu decyzji Wojewody [...] w drodze obwieszczeń w urzędzie wojewódzkim, urzędzie gminy właściwym ze względu na lokalizację inwestycji towarzyszącej inwestycji w zakresie terminalu, na stronach Internetowych tych gmin oraz urzędu wojewódzkiego, a także w prasie o zasięgu ogólnopolskim. Ponadto obwieszczenie zawiadamiające o wydaniu decyzji Wojewody [...], zgodnie z art. 12 ust. 1 w zw. z art. 39 ust. 1 specustawy gazowej, zostało opublikowane w dniu [...] lutego 2017 r. w prasie o zasięgu ogólnopolskim, tj. w dzienniku "Nasz Dziennik".

Minister wskazał, że kontrolowana decyzja Wojewody [...] czyni zadość wymogom przedstawionym w art. 10 ust. 1 i 2 w zw. z art. 39 ust. 1 specustawy gazowej, zawiera bowiem wszystkie niezbędne elementy określone w tym przepisie.

Decyzja Wojewody [...] zawiera określenie: terenu objętego inwestycją w zakresie terminalu, w tym linii rozgraniczającej (art. 10 ust. 1 pkt 1 specustawy gazowej), przedstawionego na mapach ewidencyjnych w skali 1:1000, stanowiących załącznik nr 1 do decyzji Wojewody [...], warunków technicznych realizacji inwestycji (art. 10 ust. 1 pkt 2 specustawy gazowej), warunków wynikających z potrzeb ochrony środowiska i ochrony zabytków oraz przeciwdziałania poważnym awariom przemysłowym, ochrony przeciwpożarowej (art. 10 ust. 1 pkt 3 i 4 specustawy gazowej), warunków dotyczących ochrony interesów osób trzecich (art. 10 ust. 1 pkt 5 specustawy gazowej). Zaskarżona decyzja Wojewody [...] zawiera zatwierdzenie podziału nieruchomości, o którym mowa w art. 20 ust. 1, 3 specustawy gazowej.

Decyzja Wojewody [...] zawiera ponadto oznaczenie nieruchomości, w stosunku do których ww. decyzja ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 24 ust. 1 specustawy gazowej (art. 10 ust. 1 pkt 8 specustawy gazowej), oznaczenie gruntów pokrytych powierzchniowymi wodami płynącymi (art. 10 ust. 1 pkt 11 specustawy gazowej), oznaczenie nieruchomości znajdujących się w granicach terenu objętego wnioskiem w stosunku, do których zgodnie z art. 25 ust. 1 specustawy gazowej inwestor jest uprawniony do nieodpłatnego zajęcia na czas realizacji inwestycji oraz określa termin wydania nieruchomości lub opróżnienia lokali i innych pomieszczeń (art. 10 ust. 1 pkt 9 specustawy gazowej).

Ponadto w punkcie 10 zaskarżonej decyzji Wojewody [...] organ wskazał, że ze względu na lokalizację inwestycji na terenie województwa [...], brak jest podstaw do określenia lokalizacji sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń w polskich obszarach morskich oraz podmorskich kabli i rurociągów za pomocą współrzędnych geograficznych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 10 specustawy gazowej.

Zdaniem Ministra, kontrolowana decyzja zawiera wymagane przepisami prawa elementy, a w szczególności spełnia wymagania oraz wskazuje warunki, które powinny być uwzględnione na dalszych etapach procesu inwestycyjnego.

Po zapoznaniu się ze zgromadzonym w niniejszej sprawie materiałem dowodowym organ drugiej instancji stwierdził, że wydana decyzja Wojewody [...] wymaga dokonania korekty merytoryczno - reformacyjnej. Minister dostrzegł błąd na mapach określających zakres decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji towarzyszącej inwestycji w zakresie terminalu, stanowiących odpowiednio załączniki nr 1.8 i 1.16 do ww. decyzji w zakresie oznaczenia działek o nr ewid. [...], [...] z obrębu [...], gmina [...] oraz działki o nr ewid. [...] z obrębu [...], gmina [...].

Jak wynika z dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy, działki o nr ew. [...] i [...] - gmina [...], obręb [...] oraz działka nr ew. [...], gmina [...], obręb [...], stanowią tereny dróg publicznych, oznaczone jako użytek "dr". Tymczasem na mapach określających zakres decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu, stanowiących odpowiednio załączniki nr 1.8 i 1.16 do decyzji Wojewody [...] (rysunki nr DL-Z2-07 oraz DL-Z2-14), ww. nieruchomości zostały oznaczone jednocześnie jako "działki ewidencyjne, w stosunku do których decyzja ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 25 ust. 1 Specustawy" oraz jako "grunty pokryte powierzchniowymi wodami płynącymi".

Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 25 ust. 1 specustawy gazowej, w przypadku gdy inwestycja w zakresie terminalu wymaga przejścia przez tereny wód płynących, dróg publicznych, bądź tereny linii kolejowej, inwestor jest uprawniony do nieodpłatnego zajęcia tego terenu na czas realizacji tej inwestycji. Przy czym, w myśl ust. 2 ww. przepisu inwestor, niezwłocznie przed planowanym zajęciem terenu, o którym mowa w ust. 1 ww. ustawy, uzgadnia w drodze pisemnego porozumienia z zarządcą drogi, zarządcą infrastruktury kolejowej lub z odpowiednimi organami, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2017 r. poz. 1121, z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą Prawo wodne", zakres, termin i warunki zajęcia tego terenu.

Stosownie zaś do treści art. 26 specustawy gazowej grunty pokryte wodami, stanowiące własność Skarbu Państwa, niezbędne do realizacji inwestycji w zakresie terminalu oddaje się inwestorowi na czas prowadzenia i eksploatacji inwestycji w użytkowanie za opłatą roczną na zasadach określonych w art. 20 ustawy Prawo wodne.

Organ odwoławczy stwierdził, że jakkolwiek w odniesieniu do ww. działek o nr ew. [...] i [...] - gmina [...], obręb [...] oraz nr ew. [...], gmina [...], obręb [...], stanowiących tereny dróg publicznych, zastosowanie znajdzie art. 25 ust. 1 specustawy gazowej, to niezasadne jest jednoznaczne oznaczenie ww. nieruchomości jako terenów wód płynących. Mając na uwadze powyższe ustalenia, organ odwoławczy podjął czynności zmierzające do skorygowania błędu zaistniałego w dokumentacji graficznej.

Minister, działając, na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt 2 kpa, w punkcie I niniejszej decyzji uchylił załącznik Nr 1.8 (rys. DL-Z2-07) i załącznik Nr 1.16 (rys. DL-Z2-14) do zaskarżonej decyzji, stanowiący mapy zasadnicze w skali 1:1000, określające granice terenu objętego inwestycją w zakresie terminalu i orzekł w tym zakresie, poprzez ustalenie w miejsce uchylenia zamiennej mapy w skali 1:1000 (rys. DL-Z2-07), określającej granice terenu objętego inwestycją w zakresie terminalu, która stanowi załącznik nr 1 do ostatecznej decyzji Ministra, zamiennej mapy w skali 1:1000 (rys. DL-Z2-14), określającej granice terenu objętego inwestycją w zakresie terminalu, która stanowi załącznik nr 2 do ostatecznej decyzji Ministra. Powyższe rozstrzygnięcie skutkowało koniecznością dokonania odpowiednich zmian w zaskarżonym rozstrzygnięciu organu pierwszej instancji, co Minister uczynił również w tym samym punkcie.

Minister dostrzegł błąd także w punkcie 12 rozstrzygnięcia, oznaczającym grunty pokryte wodami powierzchniowymi oraz gruntami dróg publicznych dla których inwestor jest uprawniony do nieodpłatnego zajęcia tego terenu na czas realizacji inwestycji w zakresie terminalu, w zakresie oznaczenia działki o nr ewid. [...] z obrębu [...], gmina [...]. W ww. punkcie rozstrzygnięcia, na stronie 14 w wersie 1 licząc od dołu strony wpisano działkę o nr ewid. [...] z obrębu [...], wobec której ma być zastosowany reżim prawny wynikający z art. 25 ust. 1 specustawy gazowej.

Jednakże z zestawienia wniosku inwestora z dnia 20 stycznia 2017 r. z mapą określającej teren objęty przedmiotową inwestycją oraz samym zapisem w zaskarżonej decyzji określającym teren objęty omawianą inwestycją, znajdującym się na stronie drugiej, wynika, że omyłkowo wpisano w punkcie 12 rozstrzygnięcia działkę z obrębu [...] o numerze ewidencyjnym [...].

Uwzględniając powyższe, Minister, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, w punkcie I niniejszej decyzji uchylił w rozstrzygnięciu zaskarżonej decyzji znajdujący się w punkcie 12 dotyczącym oznaczenia gruntów pokrytych wodami powierzchniowymi oraz gruntów dróg publicznych, dla których inwestor jest uprawniony do nieodpłatnego zajęcia tego terenu na czas realizacji inwestycji w zakresie terminalu, na stronie 14, w wierszu 1 licząc od dołu strony, zapis: "233/36", i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie w miejsce uchylenia, w punkcie 12, dotyczącym oznaczenia gruntów pokrytych wodami powierzchniowymi oraz gruntów dróg publicznych dla których inwestor jest uprawniony do nieodpłatnego zajęcia tego terenu na czas realizacji inwestycji w zakresie terminalu, na stronie 14, w wierszu 1 licząc od dołu strony nowego zapisu, uwzględniającego prawidłowy numer działki objętej przedmiotową inwestycją a więc działki nr [...].

Organ odwoławczy dokonując powyższych rozstrzygnięć uznał, że nie naruszają one zasady dwuinstancyjności postępowania, o której mowa w art. 15 kpa, ponieważ zasadniczym rozstrzygnięciem decyzji Wojewody [...] było ustalenie lokalizacji inwestycji towarzyszącej inwestycji w zakresie terminalu, a ta pozostaje zgodna z wnioskiem inwestora.

Minister uznał, iż zarzutów podniesione przez skarżących nie zasługują na uwzględnienie.

Z uwagi na przedstawienie przez skarżących zarzutów dotyczących rozwiązań lokalizacyjnych przyjętych zaskarżoną decyzją Wojewody [...], Minister, mając na uwadze przepis art. 7 kpa, przekazał inwestorowi pismem z dnia 19 kwietnia 2017 r., odwołania skarżących oraz wezwał do wypowiedzenia się w sprawie zagadnień w nich poruszonych, w szczególności w zakresie możliwości dokonania zmiany w lokalizacji planowanej inwestycji, aby zminimalizować ingerencję planowanej inwestycji w nieruchomości prywatne.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, inwestor pismem z dnia 27 kwietnia 2017 r., znak: [...], ustosunkował się do zarzutów zawartych w odwołaniach, wyjaśniając podwody, dla których zmiana trasy gazociągu, zgodnie z oczekiwaniami skarżących, jest niemożliwa. Jak wyjaśnił inwestor, w procesie projektowym, mając na uwadze bezpieczeństwo zdrowia i życia, trasa gazociągu była optymalizowana w celu zminimalizowania ilości łuków czyli zmian kierunku. Dodatkowo objaśnił, iż "zmiana trasy gazociągu, wymagać będzie dostawienia kolejnych łuków poziomych/pionowych na trasie inwestycji, co mogłoby spowodować utrudnienia w eksploatacji gazociągu, między innymi podczas przeprowadzania operacji tłokowania. Ponadto, każde zwiększenie ilości połączeń spawanych na rurze stalowej o średnicy DN1000 zwiększa zagrożenie powstania ognisk korozyjnych, a tym samym powstania wżerów korozyjnych i awarii gazociągu, a dodatkowo obniża wytrzymałość materiałową rurociągu."

Po uzyskaniu stanowiska inwestora oraz przeanalizowaniu zarzutów podniesionych przez Skarżących Minister uznał za zasadne wyjaśnienia inwestora, przemawiające za prawidłowością zaprojektowanych rozwiązań.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że zarówno wojewoda orzekający w sprawie jako organ pierwszej instancji, jak i Minister działający jako organ odwoławczy, pełnią w procesie inwestycyjnym funkcję organów, które będąc właściwe do wydania decyzji w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji towarzyszącej inwestycji w zakresie terminalu nie są jednocześnie uprawnione do wyznaczania i korygowania trasy inwestycji, ani do zmiany proponowanych we wniosku rozwiązań. To inwestor we wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji towarzyszącej inwestycji w zakresie terminalu decyduje o jej przebiegu oraz o wielkości terenu niezbędnego dla jej realizacji. Inwestor samodzielnie dokonuje wyboru najbardziej korzystnych rozwiązań lokalizacyjnych i następnie techniczno- wykonawczych inwestycji, mając na uwadze spowodowanie jak najmniejszych uciążliwości dla właścicieli nieruchomości. Zarówno wojewoda, jak i organ odwoławczy, mogą działać tylko w granicach tego wniosku i nie mają możliwości ingerowania w lokalizację inwestycji. Ocenie dokonanej przez organy pierwszej i drugiej instancji podlega zgodność z prawem planowanego przedsięwzięcia, w szczególności spełnienie warunków zawartych w przepisach specustawy gazowej. Przepisy specustawy gazowej nie określają obowiązku przedstawienia przez inwestora różnych wariantów przebiegu planowanej inwestycji, dlatego też organ orzekający ma obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem takiego wariantu, jaki przedstawił wnioskodawca (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 kwietnia 2013 r, sygn. akt II OSK 432/13). W tym zakresie organ dokonał w niniejszej sprawie takowej oceny.

Zgodnie z art. 6 ust. 2 specustawy gazowej nie można uzależniać ustalenia lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu od zobowiązania inwestora do spełnienia nieprzewidzianych odrębnymi przepisami świadczeń lub warunków.

Skoro ustawodawca precyzyjnie określił zakres wniosku składanego przez inwestora dotyczącego przedsięwzięcia w zakresie terminalu, to porównując jego zawartość z ustawowo wyznaczoną treścią orzeczniczą decyzji, określoną w art. 10 ust. 1 specustawy gazowej, organy orzekające nie mogą modyfikować ustaleń i parametrów zawartych we wniosku o wydanie ww. decyzji, jeżeli nie wynika to z wiążących organ przepisów prawa. W przypadku uznania, iż przedstawiony przez inwestora projekt spełnia wymogi prawa i cel danej inwestycji, zarówno wojewoda, jak też Minister nie jest uprawniony do zmiany przebiegu inwestycji. Za powyższym stanowiskiem przemawia również fakt, iż w celu skutecznego zainicjowania postępowania w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu inwestor na podstawie przepisów specustawy gazowej obowiązany jest do przedstawienia opinii i uzgodnień oraz decyzji innych organów, wyrażających stanowisko co do przebiegu przedsięwzięcia i jego lokalizacji w określonym kształcie. Ingerowanie w kształt inwestycji przez organy orzekające - przy spełnieniu przez inwestora wszystkich wymagań określonych przepisami prawa - stanowiłoby działanie niedopuszczalne.

Trzeba mieć także na względzie liniowy charakter inwestycji gazowych, który dyktuje w sposób naturalny pewne rozstrzygnięcia, w szczególności co do wyboru nieruchomości objętych decyzją Przy założonym przebiegu inwestycji - z jednej strony, wybór działek, przez które ma ona przebiegać, jest bardzo ograniczony albo wręcz wybór taki nie istnieje, z drugiej strony - wypadnięcie choćby jednej z grup nieruchomości może unicestwić całą inwestycję. Dodatkowo sam przebieg inwestycji został przesądzony na etapie postępowania środowiskowego, gdyż zgodnie z art. 86 pkt 2 ustawy środowiskowej, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organy wydające decyzje, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 15 ww. ustawy, tj. decyzje o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu.

Wobec powyższego, podniesiona kwestia zmiany przebiegu gazociągu uwzględniająca interesy skarżących, w świetle powyższych wyjaśnień nie może stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji jako wadliwej w tym zakresie. Zarzuty kwestionujące lokalizację przedmiotowej inwestycji nie zasługują na uwzględnienie. Minister podzielił stanowisko, iż trasa gazociągu została zaprojektowana w sposób optymalny, a ewentualne zmiany wymagałyby zaprojektowania kolejnych łuków, co mogłoby spowodować utrudnienia w jego eksploatacji oraz zmniejszyć wytrzymałość całej konstrukcji.

W konsekwencji bezzasadny jest również zarzut podniesiony przez Panią J.S. dotyczący naruszenia art. 7, 8, 77 § 1, 78 § 1, 80, 84 § 1 kpa, poprzez zaniechania podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, a w szczególności poprzez niezebranie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego i ocenę okoliczności jedynie na podstawie cząstkowego materiału dowodowego, nieuwzględnienie żądania strony dotyczącego przeprowadzenia dowodu pomimo znaczenia dla sprawy dowodzonej okoliczności, niepowołanie biegłego architekta celem ustalenia możliwości innego ułożenia gazociągu, pomimo wniosku dowodowego strony oraz niepowołanie biegłego z własnej inicjatywy. Minister wskazał, iż zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym, organ orzekający nie jest związany wnioskiem o przeprowadzenie dowodu na okoliczność, która nie ma znaczenia dla sprawy lub w sposób niebudzący wątpliwości może być ustalona przez organ na podstawie dokumentów zebranych w sprawie (por. wyrok Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2014 r., sygn. akt II OSK 2621/12).

Odnosząc się zaś do pozostałych zarzutów podniesionych przez skarżących, organ odwoławczy uznał, iż także nie zasługują na uwzględnienie.

Wojewoda [...] w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji na stronie 22 i 23 odniósł się do uwag i zastrzeżeń J.S. , wskazując na ich niezasadność i bezprzedmiotowość.

W ocenie Ministra, organ pierwszej instancji prawidłowo zebrał materiał dowodowy i ustalił stan faktyczny sprawy, a następnie rozpatrzył wniosek inwestora, wydając decyzję Wojewody [...]. W uzasadnieniu ww. decyzji organ ten wyjaśnił zasadność zapadłego rozstrzygnięcia, wskazując na oparcie tegoż rozstrzygnięcia o przepisy obowiązującego prawa, jak i przyczyny nieuwzględnienia żądań skarżącej.

Odpowiadając na zarzut J.S. dotyczący "zaniechania rozstrzygnięcia kwestii odszkodowawczych" przez Wojewodę [...], a tym samym naruszenia art. 23 ust. 1, art. 24 ust. 1 i 2 specustawy gazowej, organ odwoławczy wyjaśnił, że kwestie odszkodowawcze nie są przedmiotem rozstrzygnięcia w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu. Przepis art. 10 ust. 1 specustawy gazowej określa szczegółowo treść decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu. Z ww. przepisu wynika, że z postępowania lokalizacyjnego ustawodawca wyłączył postępowanie odszkodowawcze. Kwestię tą regulują przepisy znajdujące się w rozdziale 3 specustawy gazowej zatytułowanym "Nabywanie tytułu prawnego do nieruchomości i realizacja inwestycji w zakresie terminalu", a w szczególności przepis art. 23 i 24 specustawy gazowej. Zatem postępowanie odszkodowawcze stanowi odrębne od lokalizacyjnego postępowanie administracyjne. W związku z tym, Wojewoda [...] nie miał obowiązku, co więcej, nie miał prawa do rozstrzygnięcia kwestii związanych z odszkodowaniem w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu. Z tego względu nie można Wojewodzie [...] skutecznie uczynić zarzutu naruszenia art. 23 ust. 1 i art. 24 ust. 1 i 2 specustawy gazowej. W konsekwencji również zarzut nieuwzględnienia żądania strony dotyczącego przeprowadzenia dowodu na okoliczność spadku wartości nieruchomości, powołania biegłego ds. szacowania wartości nieruchomości i strat spowodowanych planowanym ułożeniem rurociągu, nie znajduje uzasadnienia w świetle poczynionych wyjaśnień.

Co do ograniczenia lub uniemożliwienia możliwości inwestycyjnych lub budowlanych nieruchomości w związku z planowanym ułożeniem gazociągu oraz w konsekwencji spadkiem jej wartości, na które wskazała J.S. i J.W. oraz planów budowlanych A.G.usza związanych z rozwojem jego gospodarstwa rolnego, Minister jednoznacznie wskazał, że przepisy specustawy gazowej nie przewidują wypłaty odszkodowań za brak możliwości realizacji przyszłych zamierzeń inwestycyjnych, w związku z wydaniem decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji towarzyszącej inwestycji w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...]. Samo niezadowolenie, czy też obawa, iż wybudowanie gazociągu stwarza ograniczenie możliwości racjonalnego wykorzystania działki w pełnym potencjalnym zakresie, nie jest wystarczającym argumentem do kwestionowania zasadności, czy też prawidłowości wydanej decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu.

W kontekście powyższego zarzutu organ wskazał, że gazociąg na działce o nr ewid. [...] z obrębu [...], gmina [...], stanowiącej własność J.S., w części liniowej będzie usytuowany na gruntach rolnych. Po zrealizowaniu przedsięwzięcia działka powyższa (poza strefą kontrolowaną) nadal będzie mogła być użytkowana rolniczo tak jak dotychczas bez żadnych ograniczeń.

Zaś w kwestii działki nr [...] z obrębu [...], gmina [...], będącej własnością A.G., inwestor w swoich wyjaśnieniach wskazał, iż "zrealizowany gazociąg nie będzie (...) przeszkodą w dalszym użytkowaniu rolniczym działki. Ograniczenie jakie wynika z lokalizacji strefy kontrolowanej nie spowoduje też całkowitej «blokady» pod kątem jej planowanej zabudowy. Zabudowa działki będzie możliwa z ograniczeniem [w zakresie strefy kontrolowanej]".

Również w odniesieniu do działki nr [...] z obrębu [...], będącej własnością J.W., zajęcie terenu pod pas budowlano - montażowy będzie miało charakter czasowy i ograniczy się do okresu prowadzenia robót budowlanych. Po zakończeniu budowy, wzdłuż gazociągu na czas jego eksploatacji, wyznaczona będzie strefa kontrolowana o szerokości 12m (po 6m w obie strony od osi gazociągu).

Organ wyjaśnił pomocniczo, że jeżeli założenie lub przeprowadzenie ciągów, przewodów i urządzeń uniemożliwia właścicielowi albo użytkownikowi wieczystemu dalsze prawidłowe korzystanie z nieruchomości w sposób dotychczasowy albo w sposób zgodny z jej dotychczasowym przeznaczeniem, właściciel lub użytkownik wieczysty może żądać, aby odpowiednio starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, lub występujący z wnioskiem o ustalenie lokalizacji inwestycji (w niniejszej sprawie inwestor), nabył od niego na rzecz Skarbu Państwa, w drodze umowy, własność albo użytkowanie wieczyste nieruchomości (art. 124 ust. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami).

Za chybiony organ uznał podniesiony przez J.S. zarzut naruszenia art. 10 § 1 kpa, poprzez uniemożliwienie stronie zapoznania się z decyzją administracyjną wynikające z jej niedoręczenia oraz "utrudnioną" możliwością zapoznania się z jej treścią tylko w siedzibie organu. Skarżąca nie wskazała, jakich czynności procesowych nie mogła dokonać w związku z uniemożliwieniem zapoznania się z wydaną decyzją. Skarżąca brała udział w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją przedstawiając swoje uwagi względem planowanej inwestycji. Zastrzeżenia skarżącej zostały rozpatrzone przez Wojewodę [...] w zaskarżonej decyzji, co potwierdza treść jej uzasadnienia (strona 22 i 23 decyzji Wojewody [...]). Ponadto skutecznie wniosła odwołanie od decyzji Wojewody [...], wyrażając tym samym swoje niezadowolenie z rozstrzygnięcia wydanego w pierwszej instancji. Złożenie odwołania i jego rozpatrzenie przez organ odwoławczy pozwoliło skarżącej na przedstawienie swojego stanowiska w przedmiotowej sprawie oraz na obronę swoich praw i interesów.

Organ odwoławczy podkreślił, że ww. decyzja została wydana na podstawie przepisów specustawy gazowej jako regulacji o szczególnym charakterze, jeśli chodzi o przyjęte w niej rozwiązania proceduralne, w tym dotyczące sposobu doręczenia decyzji. Przepis art. 12 ust. 1 specustawy gazowej stanowi jednoznacznie, że wojewoda doręcza decyzję o ustaleniu lokalizacji terminalu jedynie wnioskodawcy. Natomiast pozostałe strony wojewoda zawiadamia o wydaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji terminalu w drodze zawiadomień, wysyłanych na adres określony w katastrze nieruchomości ze skutkiem doręczenia (właściciele i użytkownicy wieczyści nieruchomości objętych ww. decyzją) lub w drodze obwieszczeń w urzędzie wojewódzkim i urzędach gmin właściwych ze względu na lokalizację inwestycji, na stronach internetowych tych gmin oraz urzędu wojewódzkiego, a także w prasie o zasięgu ogólnopolskim, ze skutkiem doręczenia na dzień obwieszczenia w urzędzie wojewódzkim (pozostałe strony). Z wykładni przepisu art. 12 ust. 1 w związku z art. 34 ust. 2 specustawy gazowej wynika, że co do zasady momentem doręczenia decyzji właścicielom lub użytkownikom wieczystym nieruchomości objętych decyzją jest moment doręczenia zawiadomienia o wydaniu takiej decyzji.

Z powyższego wynika jednoznacznie, że wbrew twierdzeniom skarżącej, brak jest obowiązku doręczania decyzji wszystkim stronom postępowania.

Ponadto, z zawiadomienia Wojewody [...] z dnia 22 lutego 2017 r., znak: [...], doręczonego także skarżącej w dniu 1 marca 2017 r. jednoznacznie wynika, że z treścią decyzji może się zapoznać w określonym miejscu i czasie (w Wydziale Skarbu Państwa i Nieruchomości [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...], al. [...] 3, budynek [...], [...] piętro, pok. [...] , od poniedziałku do piątku w godzinach: 7:30 - 15:30). Organ prawidłowo doręczył decyzję inwestorowi, natomiast skarżącej wysłał zawiadomienie o jej wydaniu.

Organ odwoławczy uznał, że w toku postępowania zakończonego wydaniem decyzji Wojewody [...] nie doszło w ogóle do naruszenia przepisu art. 10 § 1 kpa, a tym bardziej w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zdaniem organu niezasadny jest zarzut J.S. naruszenia art. 2 specustawy gazowej, poprzez działanie przez organ administracji publicznej na wniosek niewłaściwego podmiotu. Z art. 38 specustawy gazowej wynika, że podmiotem właściwym do realizacji wskazanych w ww. przepisie inwestycji towarzyszących inwestycjom w zakresie terminalu jest Operator Gazociągów Przesyłowych [...] S.A. z siedzibą w [...]. W niniejszej sprawie z wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji towarzyszącej w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu zmiennego w [...] wystąpił A.S. z firmy [...] S.A. z siedzibą w [...], działający na podstawie pełnomocnictwa nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. (w aktach sprawy) udzielonego przez M.K. - Zastępcę Dyrektora Pionu Inwestycji Operatora Gazociągów Przesyłowych [...] S.A. z siedzibą w [...], występującego w imieniu Operatora Gazociągów Przesyłowych [...] S.A. z siedzibą w [...] na podstawie pełnomocnictwa [...] z dnia [...] marca 2016 r. (w aktach sprawy). Zgodnie z zasadą wynikającą z art. 32 kpa, strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. Przepisy specustawy gazowej nie zawierają w tym zakresie odmiennych unormowań.

W związku z powyższym organ stwierdził, że wniosek o wydanie przedmiotowej decyzji został wniesiony do Wojewody [...] w dniu 23 stycznia 2017 r. przez właściwy podmiot, tj. przez Operatora Gazociągów Przemysłowych [...] S. A. z siedzibą w [...].

Odpowiadając na zarzut J.S. dotyczący naruszenia art. 7 specustawy gazowej, organ podkreślił, że nie może on stanowić o wadliwości omawianego postępowania, jak i wydanej decyzji. Podniesiona przez skarżącą kwestia znajduje się poza zakresem omawianego postępowania. Ustalenie wysokości kary za zwłokę w wydaniu takiej decyzji następuje w odrębnym postępowaniu. Wobec powyższego, kwestia wydania zaskarżonej decyzji w terminie dłuższym niż przewidzianym w specustawie gazowej nie jest przedmiotem niniejszego postępowania, jak również nie wpływa na legalność decyzji Wojewody [...]. Niemniej na marginesie organ wskazał, że decyzja Wojewody [...] została wydana w dniu [...] lutego 2017 r., a więc w terminie nie wykraczającym poza jednomiesięczny termin wynikający z przywołanego przez skarżącą art. 7 specustawy gazowej.

Odnosząc się do odwołań M.T. oraz A.D., w których obaj odwołujący się zakwestionowali przebieg zaplanowanej drogi transportowej, wskazując na możliwość wytyczenia alternatywnej drogi, znacznie krótszej, omijającej zabudowania, nie powodującej żadnych uszkodzeń i zagrożeń, a przebiegającej przez działki o numerach [...] i [...], organ powtórzył, że organy orzekające nie mogą modyfikować ustaleń i parametrów zawartych we wniosku o wydanie ww. decyzji, jeżeli nie wynika to z wiążących organ przepisów prawa. Zaś co do obaw M.T. oraz A.D. związanych z zagrożeniem dla sieci wodociągowej znajdującej się działce stanowiącej drogę gminną stanowiącą drogę publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1440, z późn. zm.), oraz konstrukcji budynków mieszkalnych i gospodarczych, jakie mogą zaistnieć w związku z planowaną inwestycją organ zauważył, że strony postępowania mogą podnosić zarzuty jedynie w takim zakresie, w jakim dotyczą one ochrony ich interesu prawnego. Tym samym te zarzuty M.T. oraz A.D., które wskazują na zagrożenia dla sieci wodociągowej znajdującej się na działce stanowiącej drogę gminną będącej własnością jednostki samorządu terytorialnego, wykraczają poza interes prawny skarżących i mogą świadczyć jedynie o istnieniu interesu faktycznego. Na obecnym etapie ww. zarzuty należy uznać za przedwczesne. Szczegółowe rozwiązania techniczne zostaną zaprezentowane w pozwoleniu na budowę inwestycji w zakresie terminalu, które wyda Wojewoda [...] po złożeniu stosownego wniosku przez inwestora. Niezależnie od powyższego organ nadmienił, iż z wniosku o wydanie przedmiotowej decyzji wynika, że skrzyżowanie projektowanego gazociągu z uzbrojeniem podziemnym, tj. wodociągiem, kanalizacją będzie wykonane z zachowaniem min. 0,2m odległości między skrajnymi powierzchniami zewnętrznymi projektowanego gazociągu i istniejącym/projektowanym uzbrojeniem.

W kwestii nie wyrażenia zgody przez A.G. na wejście i zrealizowanie inwestycji na działce stanowiącej jego własność (działka nr [...] z obrębu [...]), organ wyjaśnił, że zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa zgoda właścicieli nieruchomości objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu nie jest wymagana. Przepisy specustawy gazowej są regulacją szczególną która ma na celu przyspieszenie i uproszenie procesu związanego z budową terminalu LNG oraz inwestycji towarzyszących.

Co zaś się tyczy podniesionej przez J.W. kwestii bezpieczeństwa związanego z zamieszkiwaniem w sąsiedztwie gazociągu, organ zauważył, że zaskarżona decyzja, zgodnie z wymogami zawartymi w art. 10 ust. 1 pkt 2, 3 i 4 specustawy gazowej, w punkcie 2 rozstrzygnięcia określa warunki techniczne realizacji inwestycji, jakie należy spełnić na etapie projektowania i realizacji inwestycji, ze wskazaniem konkretnych przepisów prawa, z których te warunki wynikają. Ponadto w punkcie 3 i 4 rozstrzygnięcia decyzji Wojewody [...] określono warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska i ochrony zabytków, w tym dotyczące przeciwdziałania poważnym awariom przemysłowym oraz warunki ochrony przeciwpożarowej dla inwestycji, jak i ochrony przeciwpożarowej dla inwestycji. Zaskarżona decyzja zawiera także wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich, jakie należy zapewnić podczas projektowania i realizacji inwestycji, polegające w szczególności na zapewnieniu ochrony przed uciążliwościami powodowanymi przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne i promieniowanie oraz przed zanieczyszczeniem powietrza, wody i gleby. Zwrócić należy uwagę, iż przedmiotowy gazociąg został zaprojektowany z uwzględnieniem warunków wynikających z rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz. U. z 2013 r. poz. 640).

W kwestii bezpieczeństwa wypowiedział się inwestor (pismo z dnia 27 kwietnia 2017 r., znak: [...]), podkreślając, iż "gazociąg na odcinku liniowym nie stanowi żadnego zagrożenia dla mienia, zdrowia i życia ludzi, gdyż jest instalacją jednorodną podziemną przy realizacji której zachowuje się maksymalny reżim technologiczny ze wskazaniem na bezpieczeństwo użytkowników."

Skargę na decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła J.S. zarzucając jej:

1) naruszenie art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., poprzez niedopełnienie obowiązku zebrania i rozpatrzenia sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego i ocenę okoliczności jedynie na podstawie cząstkowego materiału dowodowego;

2) naruszenie art: 78 § 1 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie żądania strony dotyczącego przeprowadzenia dowodu pomimo znaczenia dla sprawy dowodzonej okoliczności;

3) naruszenie art. 84 § 1 k.p.a. poprzez niepowołanie biegłego ds. szacowania wartości nieruchomości oraz biegłego architekta, pomimo wniosku dowodowego strony;

4) naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez niepodjęcie czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, nieuwzględnienie słusznego interesu obywatela;

5) naruszenie art. 8 k.p.a. poprzez przemilczenie wniosku dowodowego strony postępowania i nieodniesienie się do pytań strony zawartych w piśmie z dnia 12 lutego 2017 r.

6) naruszenie art. 10 §1 k.p.a. poprzez uniemożliwienie stronie zapoznania się z decyzją administracyjną wynikające z niedoręczenia decyzji i udostępnianie decyzji jedynie w siedzibie organu;

7) naruszenie art. 32 §1 k.p.a. poprzez działanie przez pełnomocnika, który nie jest osobą fizyczną,

8) naruszenie art. 2 Ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 roku o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...] poprzez działanie organu administracyjnego - Wojewody [...] na wniosek nieuprawnionego podmiotu - [...] S.A.

9) naruszenie art. 7 ust. 1 Ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 roku o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...] poprzez wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji w terminie dłuższym, niż przewidziany przez ustawę;

10) naruszenie art. 23 ust.1 i art. 24 ust. 1 i 2 Ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 roku o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...] poprzez nieustalenie odszkodowania za naruszenie i ograniczenia prawa własności nieruchomości;

Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji Ministra oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2017 roku o ustaleniu lokalizacji inwestycji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła m.in., że organ I instancji w toku wydawania decyzji nie zebrał całości materiału dowodowego i nie ustalił czy istnieje inny - alternatywny sposób przeprowadzenia rurociągu ze skutkiem jak najmniejszej ingerencji w prawo własności strony. Organ nie tylko nie uwzględnił wniosków dowodowych strony celem przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych co do możliwości zmiany ułożenia gazociągu oraz oszacowania strat spowodowanych planowanym ułożeniem rurociągu, ale w ogóle nie odniósł się do wniosków dowodowych strony, podobnie - biernie zareagował na pytania strony dotyczące ewentualnych kwestii i odszkodowawczych oraz rozważenia alternatywnego ułożenia gazociągu. Organ pierwszej instancji poinformował stronę, iż w kwestii pytań i wniosków zobowiązał wnioskodawcę do odpowiedzi na nie przesyłając jednocześnie kopii pisma stronie. W piśmie tym, organ I instancji jako wnioskodawcę wskazał [...] S.A. Podmiot ten, nie figuruje jednak w ustawie o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...] jako uprawniony do inicjowania postępowania bądź bycia stroną. W związku z powyższym niniejsze postępowanie toczyć się może na wniosek nieuprawnionego podmiotu. Nawet gdyby zaś uznać, iż wnioskodawca działał jako pełnomocnik właściwego podmiotu, to nie można przyznać mu prawa działania jako pełnomocnik, gdyż zgodnie z treścią art. 32 §1 k.p.a., pełnomocnikiem może być jedynie osoba fizyczna.

Całość niniejszego postępowania administracyjnego przeprowadzona została w sposób istotnie ograniczający możliwość czynnego udziału strony w postępowaniu. Jako właściciel nieruchomości, której dotyczy decyzja Wojewody [...] skarżąca nie otrzymała przedmiotowej decyzji, a umożliwienie zapoznania się z nią było utrudnione z uwagi na udostępnienie jej jedynie w urzędzie organu administracji oddalonym od jej miejsca zamieszkania o ok. 80 km, na krótki okres czasu. Organ I instancji całkowicie zaniechał rozstrzygnięcia kwestii odszkodowawczych. Nie tylko nie powołał on wnioskowanego przez stronę biegłego i nie wypowiedział się co do pytań strony o przewidywane odszkodowanie, ale też w ogóle nie podjął działań celem uzgodnienia ze stroną kwestii odszkodowawczych. Poprzez takie działanie organ administracji naruszyć mógł obowiązujące w postępowaniu administracyjnym zasady przekonywania czy pogłębiania zaufania obywatela do organów państwa, a przede wszystkim przepisy ustawy o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...].

Okoliczność zmiany położenia gazociągu bądź ułożenia go wzdłuż linii granicznej nieruchomości jest dla skarżącej uciążliwa przede wszystkim z uwagi na fakt, iż przedmiotowa nieruchomość - podobnie jak okalające ją działki, przeznaczona może zostać do celów budowlanych. Posadowienie zaś, w sposób ujęty w skarżonej decyzji administracyjnej, gazociągu spowoduje, iż możliwości inwestycyjne lub budowlane na nieruchomości zostaną ograniczone lub wręcz uniemożliwione a przez to dojdzie do znaczącego spadku jej wartości. Okoliczności te winny być brane pod uwagę przez organ I i II instancji w trakcie rozważania zasadności wniosku strony o powołanie biegłych celem ustalenia alternatywnego ułożenia gazociągu, a zwłaszcza w związku z pytaniem strony o udzielenie informacji na temat przewidywanych alternatywnych sposobów ułożenia rurociągu.

Po rozpatrzeniu odwołania od decyzji organu I instancji, Minister Infrastruktury i Budownictwa w decyzji z dnia [...] października 2017 roku podtrzymał dotychczasową decyzję Wojewody [...] w zakresie w jakim dotyczy ona skarżącej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W ocenie Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem decyzja Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] października 2016 r. nie narusza przepisów prawa.

Podstawę materialnoprawną decyzji stanowi ustawa z z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...] (Dz.U. z 2016 r., poz. 1731 j.t.) zwana dalej "specustawą gazową".

Organ odwoławczy prawidłowo ocenił, że wniosek inwestora o wydanie decyzji o ustalenie lokalizacji inwestycji towarzyszącej inwestycji w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...] polegającej na budowie gazociągu wysokiego ciśnienia DN1000 MOP 8.4 MPa relacji [...]– [...] zawiera wszystkie wymagane elementy. Inwestycja ta mieści się niewątpliwie w katalogu inwestycji towarzyszących inwestycjom w zakresie terminalu, gdyż jest inwestycją realizowaną w ramach budowy gazociągu [...] - [...] - [...]- [...] - [...] - [...] wraz z infrastrukturą niezbędną do jego obsługi na terenie województw [...], [...], [...], [...], [...] i [...] (wymienionego w art. 38 pkt 2 specustawy gazowej). Także wydana decyzja o ustaleniu lokalizacji planowanego przedsięwzięcia po dokonaniu przez organ odwoławczy niewielkiej korekty eliminującej nieścisłości związane z oznaczeniem działek o nr ew. [...], [...] z obrębu [...] i [...] z obrębu [...] zawiera wszystkie wymagane przez przepisy prawa elementy, a w szczególności wskazuje warunki, które muszą być uwzględnione na dalszych etapach procesu inwestycyjnego. Dokonana przez organ odwoławczy zmiana w treści wydanej przez organ I instancji decyzji była zmianą racjonalną i porządkującą, a jej zasadność nie została zakwestionowana ani przez inwestora, ani przez żadną ze stron.

W ocenie sądu żaden z zarzutów podniesionych w skardze przez J.S. nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim skarżąca odnosi stawiane zarzuty do postępowania prowadzonego przez organ I instancji, pomijając, że organ odwoławczy w ramach zasady dwuinstancyjności przeprowadził ponownie postępowanie i dokonał merytorycznej oceny zasadności złożonego przez inwestora wniosku. Organ odwoławczy uznał, że postępowanie przeprowadzone przez organ I instancji było prawidłowe. Na tym etapie postępowania ewentualne zarzuty skarżącej powinny dotyczyć zatem decyzji wydanej przez organ II instancji.

Nie znajduje uzasadnienia twierdzenie skarżącej, że organ odwoławczy przeprowadził postępowanie z naruszeniem zasad określonych w art. 7, 8, 77 § 1 i 80 kpa, a tym samym wydana decyzja jest wadliwa. Organ odwoławczy dokonał wszystkich czynności niezbędnych do rozstrzygnięcia sprawy, zgromadził wystarczający materiał dowodowy i dokonał wszechstronnej jego oceny. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy ocenił w sposób wnikliwy, odniósł się do wszystkich twierdzeń i zarzutów zawartych w odwołaniu, szczegółowo motywując przeprowadzoną analizę dowodów i własną ocenę w uzasadnieniu decyzji.

Niezrozumiały jest zarzut skargi dotyczący uwzględnienia wniosku pochodzącego od nieuprawnionego wnioskodawcy, bowiem nie ma wątpliwości, że planowana inwestycja mieści się w katalogu inwestycji towarzyszących inwestycjom w zakresie terminalu określonym w art. 38 specustawy gazowej, a podmiotem właściwym do realizacji tych inwestycji jest Operator Gazociągów Przesyłowych [...] S.A. z siedzibą w [...], który to podmiot jest wnioskodawcą w przedmiotowej sprawie. Nie doszło zatem do naruszenia art. 2 ust. 1 i art. 38 pkt 2 specustawy. Niesłusznie zarzuca skarżąca, że wnioskodawca działał w postępowaniu administracyjnym przez podmiot, który zgodnie z art. 32 § 1 kpa pełnomocnikiem być nie może. W postępowaniu o wydanie decyzji o ustalenie lokalizacji dla planowanej inwestycji pełnomocnikiem wnioskodawcy, prawidłowo umocowanym był A.S., któremu upoważnienia do działania na rzecz wnioskodawcy udzielił upoważniony do reprezentowania wnioskodawcy i udzielania dalszych pełnomocnictw M.K. Nie ma znaczenia dla kwestii prawidłowości udzielonego pełnomocnictwa okoliczność, że A.S. jest pracownikiem spółki [...] S.A. z siedzibą w [...].

Należy wskazać, że decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji ma charakter związany, co oznacza, że w sytuacji gdy wniosek o ustalenie lokalizacji czyni zadość wymaganiom formalnym i jest zgodny z przepisami prawa, to organ zobowiązany jest wniosek uwzględnić i wydać decyzję pozytywną.

Oznacza to jednocześnie, że organ związany jest żądaniem zawartym we wniosku i nie może wykroczyć poza jego granice w rozstrzygnięciu podjętym w sprawie.

Wbrew zarzutom skargi organ odwoławczy bardzo szczegółowo wyjaśnił kwestię związania żądaniem wniosku w uzasadnieniu decyzji, czyniąc zadość zarówno zasadzie przekonywania, jak też prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (art. 7 i 8 § 1 kpa). Rację ma organ, że przepisy specustawy nie określają obowiązku przedstawienia przez inwestora we wniosku różnych wariantów planowanej inwestycji, dlatego ocena możliwości wydania pozytywnej decyzji dotyczy zgodności z prawem wariantu określonego przez inwestora. To inwestor wskazuje we wniosku planowaną lokalizację oraz wielkość terenu niezbędnego do realizacji inwestycji. Prawidłowo także wyjaśnił organ odwoławczy, że przebieg inwestycji oceniany był na etapie poprzedzającym wystąpienie z wnioskiem o wydanie decyzji lokalizacyjnej, a więc na etapie związanym z uzyskaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. Uzyskana przez inwestora decyzja środowiskowa jest elementem koniecznym dołączanym do wniosku i wiąże zarówno inwestora, jak też organ właściwy do wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji. Także jak słusznie wyjaśnił organ wymagane od inwestora opinie i uzgodnienia dotyczą konkretnie wskazanego przez inwestora przebiegu gazociągu, a charakter liniowy inwestycji gazowych w sposób naturalny ogranicza samego inwestora w zakresie przebiegu gazociągu i tym samym wyboru działek na których zostanie posadowiony.

Organ odwoławczy jednak uwzględniając interes wszystkich stron tego postępowania i realizując wymóg wszechstronnej oceny materiału dowodowego uzyskał stanowisko inwestora co do ewentualnej możliwości zmiany przebiegu gazociągu. Inwestor przedstawił racjonalną argumentację przemawiającą za brakiem możliwości dokonywania jakichkolwiek zmian w zakresie planowanego przebiegu inwestycji, którą słusznie ocenił organ jako rzetelnie umotywowaną.

Organ odwoławczy wyjaśnił także skarżącej, że w takiej sytuacji nieuwzględnienie żądania przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego architekta w celu ustalenia możliwości innego posadowienia gazociągu nie stanowi o naruszeniu zasad postępowania, bowiem organ nie jest związany wnioskiem o przeprowadzenie dowodu na okoliczność, która nie ma znaczenia dla sprawy lub może być ustalona na podstawie materiału zebranego w sprawie. Sąd podziela stanowisko organu co do braku zasadności przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego architekta, w sytuacji związania organu wnioskiem inwestora i racjonalnością argumentacji przemawiającą za brakiem możliwości modyfikacji wniosku przez inwestora w tym zakresie. Nie doszło zatem do naruszenia art. 78 § 1 i 84 § 1 kpa.

Organ odwoławczy nie naruszył art. 23 ust. 1 i art. 24 ust. 1 i 2 specustawy gazowej nie rozstrzygając w decyzji o określeniu odszkodowania za ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości skarżącej, bowiem kwestia odszkodowania stanowi ewentualnie przedmiot odrębnego postępowania administracyjnego. W tej sytuacji nie miała znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy także kwestia ewentualnego obniżenia wartości nieruchomości skarżącej, a tym samym nie zasługiwał na uwzględnienie jej wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność wartości nieruchomości.

Lokalizacja inwestycji w zakresie budowy gazociągu z samej istoty tego przedsięwzięcia zawsze stanowi ingerencję w czyjeś prawo własności. Dla decyzji o lokalizacji inwestycji dotychczasowe przeznaczenie nieruchomości nie ma żadnego znaczenia i nie podważa prawidłowości decyzji. Może mieć jednak znaczenie dla obiektywnej możliwości dalszego korzystania z nieruchomości w dotychczasowy sposób i ewentualnego roszczenia odszkodowawczego przysługującego zgodnie z art. 124 ust. 5 u.g.n. Według bowiem art. 24 ust. 1 specustawy do ustalenia wysokości odszkodowania stosuje się odpowiednio przepisy art. 124 ust. 2 i 4-7 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Stosownie do treści art. 124 ust. 5 jeżeli założenie lub przeprowadzenie ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. 1, uniemożliwia właścicielowi albo użytkownikowi wieczystemu dalsze prawidłowe korzystanie z nieruchomości w sposób dotychczasowy albo w sposób zgodny z jej dotychczasowym przeznaczeniem, właściciel lub użytkownik wieczysty może żądać, aby odpowiednio starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, lub występujący z wnioskiem o zezwolenie, o którym mowa w ust. 2, nabył od niego na rzecz Skarbu Państwa, w drodze umowy, własność albo użytkowanie wieczyste nieruchomości.

Nie jest także uzasadniony zarzut naruszenia art. 10 § 1 kpa.

Organ w prawidłowy sposób zastosował art. 12 ust. 1 specustawy gazowej, który jest przepisem szczególnym, regulującym odrębnie tryb doręczenia stronom postepowania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu. Stosownie do treści tego przepisu wojewoda doręcza decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu wnioskodawcy oraz zawiadamia pozostałe strony o jej wydaniu, w drodze obwieszczenia, w urzędzie wojewódzkim i urzędach gmin właściwych ze względu na lokalizację inwestycji w zakresie terminalu, na stronach internetowych tych gmin oraz urzędu wojewódzkiego, a także w prasie o zasięgu ogólnopolskim, ze skutkiem doręczenia na dzień obwieszczenia w urzędzie wojewódzkim. Właścicielom i użytkownikom wieczystym nieruchomości objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu zawiadomienie o wydaniu decyzji wysyła się na adres określony w katastrze nieruchomości ze skutkiem doręczenia.

Oznacza to, że organ nie ma obowiązku doręczenia wydanej decyzji wszystkim stronom postępowania, a jedynie wnioskodawcy.

Według art. 12 ust.2 ustawy zawiadomienie o wydaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu zawiera informację o miejscu, w którym strony mogą zapoznać się z treścią decyzji i organ zrealizował ten obowiązek. Skarżąca została powiadomiona zawiadomieniem doręczonym jej 1 marca 2017 r., że z treścią decyzji może zapoznać się w siedzibie Urzędu Wojewódzkiego w [...] w godzinach pracy tego urzędu. Skarżąca brała aktywny udział w toku postępowania, zgłaszała uwagi i wnioski. Skorzystanie z uprawnienia do zapoznania się z wydaną decyzją i aktami postępowania nie wymaga osobistego udziału strony, która może realizować swoje prawa przez ustanowionego pełnomocnika.

Nie doszło do naruszenia art. 7 specustawy, bowiem decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji została wydana przed upływem zakreślonego terminu. Kwestia ewentualnego przekroczenia przewidzianego w ustawie terminu do wydania decyzji nie miałaby jednak wpływu na ocenę prawidłowości wydanej decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji, bowiem sankcją za naruszenie zasady szybkości postępowania jest kara administracyjna ustalana w odrębnym postępowaniu administracyjnym.

Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz.1369 j.t.) orzekł o oddaleniu skargi.