Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 734/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2020-10-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono sprzeciw od orzeczenia wydanego na podstawie art.138 par. 2 k.p.a.
Powołane przepisy: article: art. 50 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6, par. 3, art. 64a, art. 64b par. 1, art. 232 par. 1, par. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 27 października 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 27 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu Burmistrza W. od decyzji kasatoryjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia postanawia: 1. odrzucić sprzeciw; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz Burmistrza W. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od sprzeciwu, zaksięgowaną 29 września 2020 r., pod poz. [...]. dc


UZASADNIENIE

Burmistrz W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi sprzeciw od decyzji kasatoryjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] r. Wspomnianą decyzją Kolegium uchyliło decyzję Burmistrza W. z [...] r. w przedmiocie odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Odpowiadając na sprzeciw Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jego odrzucenie z uwagi na brak legitymacji skargowej Burmistrza W.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Sprzeciw jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 64a i art. 64b § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późń.zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a.") od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Według art. 50 § 1 i 2 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia sprzeciwu jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia sprzeciwu jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem sądów administracyjnych stroną postępowania sądowoadministracyjnego nie może być organ, który rozstrzygał sprawę w pierwszej instancji, bowiem jego rola w postępowaniu skończyła się z chwilą wydania zindywidualizowanego aktu prawnego skierowanego w stosunku do podmiotu znajdującego się na zewnątrz administracji publicznej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 lutego 2006 r., sygn. akt I OSK 460/05 - dostępny pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi / sprzeciwu przez gminę stanowiłoby de facto umożliwienie kwestionowania przez jednostkę samorządu terytorialnego rozstrzygnięć organów odwoławczych od decyzji I-instancyjnych wydawanych przez jej organy (w rozpoznawanej sprawie Burmistrza W.). Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej (postanowienia), niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy czy porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego czy też sądowoadministracyjnego. Włączenie organów samorządowych do systemu organów administracji publicznej, prowadzących postępowanie w konkretnej sprawie, znacznie ogranicza zakres uprawnień procesowych tych jednostek jako osób prawnych. W zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej, nie jest on (ani też żaden z pozostałych organów danej jednostki) uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej. Nie do przyjęcia jest bowiem stanowisko, że gmina może zajmować różną pozycję (raz organu wydającego decyzję, innym razem strony postępowania) w zależności od etapu załatwiania sprawy z zakresu administracji publicznej. Dopuszczenie do udziału jednostki samorządu terytorialnego jako strony w postępowaniu, w którym organem właściwym do wydania tej decyzji jest na podstawie ustawy organ tej jednostki, budziłoby wątpliwości co do bezstronności postępowania, a ponadto naruszałoby zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa. W konsekwencji podzielić należy pogląd, w świetle którego powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, bądź sądowoadministracyjnego. Powyższy pogląd przyjęty w uchwale 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 r., OPS 1/03 (ONSA 2003 r. Nr 4, poz. 115, por. też: uchwała NSA z dnia 9 października 2000 r., OPK 14/00, ONSA 2001, nr 1, poz. 17), jest utrwalony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (vide: postanowienia NSA z: 5 września 2013 r. sygn. akt II OSK 1897/13, 7 czerwca 2017 r. sygn. akt II OSK 1134/17, 24 marca 2015 r. sygn. akt I OSK 1693/13, 30 września 2014 r. sygn. akt II OSK 2588/14, 22 stycznia 2010 r., sygn. akt II OSK 157/09, 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2585/11, 28 maja 2008 r. I OSK 551/08, 22 października 2009 r. I OSK 1406/09, 27 czerwca 2012 r. I OSK 964/11 oraz wyroki NSA z: 14 listopada 2012 r. sygn. akt II OSK 888/12, 16 lutego 2005 r. sygn. akt OSK 1017/04, 18 czerwca 2019 r. II OSK 1125/19, 9 października 2013 r. II OSK 1082/12 i 16 stycznia 2014 r. I OSK 1387/12, - www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

A zatem w tej samej sprawie organ nie może występować w dwóch niejako rolach – jako organ prowadzący postępowanie (administrujący) i jako strona, czy też organ strony (administrowany). Ról tych co do zasady nie można łączyć. Nie jest również dopuszczalne aby ten sam podmiot zajmował raz pozycję organu, innym razem strony, w zależności od etapu sprawy z zakresu administracji publicznej. Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego.

Brak po stronie wnoszącego sprzeciw, w tym wypadku Burmistrza W. interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. stanowi "inną przyczynę" niedopuszczalności sprzeciwu w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a.

Skoro zatem sprzeciw został wywiedziony przez podmiot nieposiadający legitymacji skargowej, Sąd odrzucił sprzeciw, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a.

O zwrocie wpisu sądowego od sprzeciwu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.

dc