Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 228/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska – Rzepecka, Protokolant Ewa Pecelt, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2006 r. sprawy ze skargi Prezydenta Miasta K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2005 r. znak [...] w przedmiocie nałożenie kary pieniężnej za przekroczenie terminu do wydania decyzji o pozwoleniu na przebudowę i dobudowę. I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego Prezydenta Miasta K. kwotę 350 (trzysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] uchylił postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2005 r. w sprawie wymierzenia Prezydentowi Miasta K. kary w wysokości 60.000zł za 120 dni zwłoki w postępowaniu w sprawie pozwolenia na przebudowę dachu budynku mieszkalnego jednorodzinnego z przeznaczeniem pomieszczeń na cele mieszkalne oraz dobudowę związaną ze zmianą klatki schodowej przy ul. K. w K. i nałożył na Prezydenta K. karę pieniężną w wysokości 52.000zł.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ odwoławczy wskazał, że Wojewoda [...] kontrolując terminowość załatwienia sprawy dotyczącej pozwolenia na przebudowę dachu i dobudowę związaną ze zmianą klatki schodowej budynku mieszkalnego, stwierdził 120-dniowe przekroczenie terminu z art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane, co skutkowało nałożeniem na Prezydenta K. kary pieniężnej w wysokości 60.000zł. Jednakże jak wskazał organ odwoławczy nie uwzględnione zostały okresy podlegające odliczeniu od biegu terminu z art. 35 ust. 6 prawa budowlanego, bowiem wniosek o pozwolenie wpłynął do organu w dniu 4 sierpnia 2003 r., co stanowiło, że dwumiesięczny termin upływał w dniu [...] października 2003 r. Postanowieniem z dnia [...] września 2003 r. wezwano inwestora do usunięcia braków wniosku w terminie do [...] października 2003 r. i był to 16 dniowy okres, który powinien być odliczony od terminu, jako okoliczność niezawiniona przez organ. Odliczenie okresu 16 dni od 120-dniowego przekroczenia terminu wskazuje, iż doszło do 104 dni zwłoki. Odnosząc się do zarzutów zażalenia organ wskazał, iż okresy dotyczące zawiadomienia nie wstrzymują biegu terminu do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Skargę sądową na powyższe postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniósł Prezydent Miasta K., zarzucając naruszenie art. 35 ust. 6-8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane i domagając się stwierdzenia nieważności zaskarżonego postanowienia, bądź jego uchylenia.

Zdaniem skarżącego organy obu instancji nie odliczyły okresów związanych z zawiadomieniem stron o wszczęciu postępowania administracyjnego oraz okresu wyznaczonego stronom do zapoznania się z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, a także okresu oczekiwania na zwrotne potwierdzenie odbioru. Nadto nie odliczono także w całości okresu oczekiwania na komplet wymaganych dokumentów, których brak wyniknął z winy strony. Według skarżącego, po odliczeniu tych okresów, dwumiesięczny termin przekroczony został nie o 104 dni, lecz o 91 dni.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Ocena działalności organów administracji publicznej, dokonywana przez sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest do zbadania czy organ administracji orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.

Skarga podlega uwzględnieniu lecz z innych przyczyn niż w niej wskazane.

Ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane (Dz. U. nr 93, poz. 888), która weszła w życie w dniu 31 maja 2004 r. nadano nowe brzmienie ust. 6 art. 35 Prawa budowlanego. Dotychczasowy termin 2 miesięcy, przewidziany na wydanie decyzji w sprawie pozwolenia na budowę, po upływie którego organ wyższego stopnia wymierza karę, zastąpiono terminie 65 dni. Zgodnie z art. 2 ust. 1 cyt. wyżej ustawy do spraw wszczętych, a nie zakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy niniejszej ustawy z zastrzeżeniem ust. 2-4.

Jak wynika z akt sprawy postępowanie administracyjne w przedmiocie naliczenia kary zostało wszczęte przez Wojewodę [...] w dniu [...]sierpnia 2004 r. (data pierwszego pisma), a więc w stanie prawnym po nowelizacji ustawy Prawo budowlane z dnia 16 kwietnia 2004 r. Oznacza to, że termin o którym mowa w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane powinien zostać obliczony na podstawie znowelizowanych przepisów. Dopiero nie wydanie decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie65 dni od daty złożenia wniosku, a nie 2 miesięcy jak przyjął Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, uprawniało organ wyższego stopnia do wymierzenia kary.

Bez znaczenia jest przy tym fakt, iż postępowanie o udzielenie pozwolenia na budowę, będące przedmiotem kontroli, zostało zakończone wydaniem decyzji w dniu [...] lutego 2004 r., a więc w stanie prawnym obowiązującym przed nowelizacją.

Zważywszy na powyższe naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.

Przy orzekaniu zastosowano art. 152 i 200 cytowanej wyżej ustawy.