Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1022/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 65  ust. 1, ust. 3, ust. 5; art. 73  ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 68 poz 622
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne
article: art. 120,  art. 121,  art. 122
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1  art. 78  ust. 1,  ust. 3,  art. 220,  art. 222  ust. 1
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.), Sędzia WSA Gabriela Jyż, Protokolant Sekr. sąd. Aleksandra Doruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2009 r. przy udziale - sprawy ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

U Z A S A D N I E N I E.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. nr [...] z [...], którą postanowiono zaksięgować retrospektywnie kwotę niedoboru cła (symbol A00) w wysokości [...] zł i wezwać importera do zapłaty tego cła wraz z odsetkami liczonymi od dnia powstania długu celnego ([...]) do dnia powiadomienia o tej kwocie.

Jako podstawę prawną wydanej decyzji organ I instancji wskazał art. 207 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, w skrócie O.p.), art. 65 ust. 1, ust. 3, ust. 5 i 6, art. 67a, art. 73 ust. 1 ustawy z 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz.622), art. 20 ust. 1 oraz ust. 3 lit. a, lit. b i c, art. 29 ust. 1, art. 32 ust.1 lit. e (i), art. 67, art. 78 ust. 1 i ust. 3, art. 201 ust. 2, art. 217 ust. 1, art. 220, art. 221 ust. 1, art. 222 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 ze zm.), art. 141 ust. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 253 ze zm.), art. 1 ust. 3 i art. 4 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L nr 256), część pierwsza- Przepisy wstępne. Sekcja 1 litera A-Ogólne reguły interpretacyjne Nomenklatury Scalonej i litera B- Ogólne reguły dotyczące ceł oraz część druga- Tabela stawek celnych rozporządzenia Komisji (WE) nr 1819/2005 z 27 października 2005 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L nr 286 z 28 października 2005).

Stan sprawy przedstawiał się następująco.

Na podstawie zgłoszenia celnego z dnia [...] nr [...] J.M. sprowadził ze Stanów Zjednoczonych towar w postaci lasera medycznego [...], który zaklasyfikował według kodu CN 9018 90 85 (kod Taric 9018 90 85 00) obejmującego "przyrządy i urządzenia stosowane w medycynie, chirurgii, stomatologii lub weterynarii, włączając aparaturę scyntygraficzną, inną aparaturę elektromedyczną oraz przyrządy do badania wzroku-Pozostałe przyrządy i urządzenia--- Pozostałe" ze stawką celną erga omnes dla krajów trzecich w wysokości 0% wartości celnej. Dla importowego towaru zadeklarowano wartość celną w kwocie [...] USD, koszty transportu do miejsca ich wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty(031W) w wysokości [...] zł oraz warunki dostawy na bazie EXW S., USA

Po zwolnieniu towarów organ celny z urzędu przeprowadził kontrolę powyższego zgłoszenia celnego na podstawie art. 78 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny w wyniku, której stwierdzono, że towar ujęty w zgłoszeniu celnym jako laser medyczny – [...] został nieprawidłowo zaklasyfikowany do kodu CN 9018, co spowodowało zastosowanie nieprawidłowej stawki celnej a w konsekwencji błędne naliczenie należności celnych.

Postanowieniem z dnia [...] organ celny wszczął z urzędu postępowanie w celu ustalenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej importowanego towaru.

Pismem z [...] J.M. wyjaśnił, że importowany towar to laser imitujący podczerwień 800 nm (...) który może być stosowany jedynie przez lekarzy w prowadzonych przez nich zawodowych praktykach dermatologicznych do leczenia hirsutyzmu (nadmierne owłosienie typu męskiego u kobiet), zapalenia mieszków włosowych oraz usuwania zmian żylnych w obrębie kończyn dolnych. Zgodnie z wytycznymi producenta klasyfikacja do pozycji 9018 jako urządzenia do stosowania w medycynie potwierdzona jest certyfikatem CE, zgodnie z dyrektywą Rady EWG dotyczącą wyrobów medycznych nr 92/42/EEC.

Z ustaleń organu wynikało, że importowany laser stanowi system depilacji laserowej wykorzystywany jako urządzenie do trwałego usuwania zbędnego owłosienia.

Naczelnik Urzędu Celnego we K. wydał w dniu [...] decyzję nr [...], w której zmienił nieprawidłowe dane zawarte w przedmiotowych zgłoszeniach celnych (przyjmując jako właściwy kod CN 8543 89 97) i orzekł o retrospektywnym zaksięgowaniu należności celnych oraz wezwał stronę do uiszczenia cła wraz z odsetkami, gdyż kwota wynikająca z długu celnego została zaksięgowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych podanych w zgłoszeniu celnym.

W uzasadnieniu organ celny odwołał się do ogłoszonych przez Ministra Finansów wyjaśnień do taryfy celnej obejmującej noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS), stanowiących załącznik do obwieszczenia z dnia 1 czerwca 2006 r. (M.P. Nr 86, poz.880), gdzie dla pozycji 9018 wskazano, że obejmuje ona szeroki zakres przyrządów i urządzeń, które w zdecydowanej większości wypadków są stosowane tylko w praktyce zawodowej (lekarzy chirurgów, stomatologów) do celów diagnostycznych, do zapobiegania lub leczenia schorzeń, do operacji, zaś ze zgromadzonego przez organ materiału dowodowego wynika, że importowany towar stanowi system depilacji laserowej posiadający amerykański atest dopuszczający go na rynek jako urządzenie do trwałego usuwania zbędnego owłosienia. Laser niszczy mieszek włosowy za pomocą światła laserowego, nie zapewnia zatem leczenia medycznego. Organ uznał zatem, że przedmiotem importu jest laser kosmetyczny, które to urządzenie należy klasyfikować do kodu CN 8543 89 97 obejmującego "Maszyny i aparaturę, elektryczne, wykonujące indywidualne funkcje niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w niniejszym dziale-Pozostałe maszyny i aparatura--Pozostałe---Pozostałe---" ze stawką celną erga omnes dla krajów trzecich w wysokości 3,7% wartości celnej

W odwołaniu z [...] J.M. wniósł o uchylenia zaskarżonej decyzji jako niesłusznej. Nie zgadzał się z twierdzeniem organów celnych ich importowane urządzenie nie zapewnia żadnego leczenia. Podkreślił, że zostało ono przez producenta zarejestrowane w Unii Europejskiej jako diodowy laser chirurgiczny z kodem UMDNS nr 18-183 i na tej podstawi firma A z K. dokonała wpisu lasera do rejestru urządzeń medycznych w oparciu o certyfikat CE TUV. Wpis do rejestru obejmuje wszystkie modele lasera chirurgicznego [...]. Podkreślił, że w miesiącu [...] inna firma w zgłoszeniu celnym dla tego samego towaru wskazała klasyfikację 9018, którą organ celny uznał za prawidłową.

Po rozpatrzeniu odwołania importera, Dyrektor Izby Celnej w K. zaskarżoną decyzją z [...] utrzymał w mocy pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie w całości.

W uzasadnieniu swojego orzeczenia organ odwoławczy przytoczył w pierwszej kolejności normatywne podstawy i zasady, według których powinna być dokonywana prawidłowa klasyfikacja importowanych towarów. W tym zakresie powołano się na załącznik I rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256), w brzmieniu określonym przez nowelizujące ów załącznik rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1719/2005 z dnia 27 października 2005 r. (Dz. Urz. WE Nr 286 z dnia 28 października 2005 r.) – mającego zastosowanie do spornego zgłoszenia celnego z [...].

Dyrektor Izby Celnej zwrócił dalej uwagę, że zawarta w przywołanym załączniku I Taryfa celna przyjęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów. Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega zaś pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta, oraz Ogólnym Regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji i podpozycji, z wyłączeniem wszelkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Dla każdego towaru przyporządkowany jest odpowiedni kod taryfy celnej.

Zintegrowana Taryfa Wspólnot Europejskich (Taric) obejmuje z kolei:

a) dodatkowe podpodziały wspólnotowe nazywane "podpozycjami Taric konieczne do opisu towarów z zastrzeżeniem specjalnych środków wspólnotowych wymienionych w załączniku;

b) stawki opłat celnych i inne obowiązujące opłaty;

c) numery kodowe podane w art. 3 ust. 3 i 4;

d) wszystkie inne informacje konieczne do stosowania lub zarządzania zaangażowanymi środkami wspólnotowymi.

Ostateczny, wskazywany w zgłoszeniu celnym (w odniesieniu do procedury dopuszczenia do obrotu) kod towaru, to kod TARIC, obejmujący - zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 - dodatkowe podziały wspólnotowe konieczne do opisu towarów, z zastrzeżeniem specjalnych środków wymienionych w załączniku II do tego rozporządzenia.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że dla ustalenia prawidłowego kodu należy w pierwszej kolejności kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) ujętymi w rozporządzeniu Komisji nr 1719/2005 z 25 października 2005 r. Najważniejszą z nich jest reguła 1, która informuje, że dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów dopiero wówczas, gdy jest to niemożliwe, korzystać z następnych reguł, od 2 do 6, a następnie z Not Wyjaśniających.

Dodatkowo w celu zapewniania właściwej interpretacji Nomenklatury Scalonej, zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia Rady nr 2658/87 wydane są Noty Wyjaśniające do Scalonej Nomenklatury Wspólnot Europejskich publikowane w Dzienniku Urzędowym serii C.

Organ wskazał, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie była klasyfikacja taryfowa laserów diodowych o nazwie handlowej [...] zakupionych od firmy B (faktura nr [...] i [...] z [...]), objętych procedurą dopuszczenia do obrotu na podstawie SAD [...] z [...]. Zdaniem strony towar winien być klasyfikowany do kodu 9018 a zdaniem organu celnego do kodu 8543.

W ocenie Dyrektora Izby Celnej, prawidłowość klasyfikowania towaru do kodu 8543 jest konsekwencją wnikliwej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, na który składa się min. instrukcja obsługi urządzenia czy wydruk ze strony internetowej firmy A, z którą współpracuje importer. Wynika z nich, że urządzenie posiada certyfikat bezpieczeństwa i jakości wydany przez US FDA, jest stosowany zarówno w medycynie i kosmetyce, obsługiwane jest przez kosmetyczki i służy do usuwania owłosienia. Urządzenia klasyfikowane do kodu 90018, w zdecydowanej większości przypadków są stosowane tylko w praktyce zawodowej lekarzy, chirurgów, dla celów diagnostycznych lub leczenia schorzeń, do operacji. Laser zaś nie jest wykorzystywany do leczenia medycznego. Wynikiem zastosowania Reguł 1 i 6 ORINS – jest przypisanie lasera do kody 8543. Potwierdzeniem tego twierdzenia jest Nota Wyjaśniająca, opublikowana w wersji polskiej, jako załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z 1 czerwca 2006 r. (załącznik do M.P. z 2006 r. Nr 86, poz.880).

Organ nie zgodził się z twierdzeniem importera, że urządzenie może być obsługiwane wyłącznie przez lekarza, gdyż z samej instrukcji wynika, że jego użycie musi być poprzedzone jedynie konsultacją lekarską pacjenta, a może być obsługiwane przez osobę przeszkoloną. Również nie przesądza o klasyfikacji celnej towaru wpis towaru do rejestru Wyrobów medycznych i podmiotów odpowiedzialnych za ich wprowadzenie do obrotu i do używania, zgodnie z art. 54 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. Nr 93, poz.896) czy odwołanie się do spełnienia wymogów dyrektywy Rady nr 93/42/EWG z 14 czerwca 1993 r., która reguluje wymagania odnoszące się do projektowania i wytwarzania wyrobów, aby ich używanie zgodnie z warunkami i przeznaczeniem nie zagrażało bezpieczeństwu i zdrowiu pacjentów i użytkowników. Dalej organ celny wskazał na stosowne zapisy ustawy o wyrobach medycznych, w szczególności art.3 ust. 1 pkt 17, ust.3, art. 4, art. 5, art. 15 i art. 16 oraz art. 51 i art. 52, które stanowią jakie wyroby podlegają rejestracji, na kim ciąży ten obowiązek i kto rozstrzyga spory w przypadku rozbieżności co do klasyfikacji i kwalifikacji wyrobów medycznych. Podkreślił również, że zgodnie z obowiązującym Prawem celnym o klasyfikacji towaru do określonej pozycji taryfy celnej decyduje wyłącznie organ celny, a jeżeli zdaniem importera klasyfikacja ta jest problematyczna może wystąpić o Wiążącą Informację Taryfową, która jest bezpłatna i wiąże organy na 6 lat.

Nie godząc się z takim rozstrzygnięciem J.M. zaskarżył decyzję organu odwoławczego. Żądając jej uchylenia oraz decyzji ją poprzedzającej zarzucił naruszenie prawa materialnego, a w szczególności art. 78 ust. 3 rozporządzenia Rady (UE) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L Nr 302 z dnia 19 października 1992 r. ze zm.) poprzez zakwestionowanie prawidłowej klasyfikacji taryfowej importowanego towaru, art. 121 Ordynacji podatkowej poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych i art. 187 O.p. przez nie rozpatrzenie całego materiału dowodowego.

Uzasadniając wskazane żądania i zarzuty, strona skarżąca wywodziła, że organy celne błędnie uznały, że importowane urządzenie nie zapewnia leczenia medycznego, gdyż może być również używane do usuwania owłosienia. Fakt ten nie może przesądzać o jego nie medycznym charakterze, a wszelkie wątpliwości występujące w sprawie nie mogą był interpretowane na szkodę podatnika.

W odpowiedzi strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."), w tym także na decyzje wydawane przez organy celne.

Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a.), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. "b"), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. "c").

Uwzględniając przytoczone zasady oceny dokonywanej przez sądy administracyjne, należy stwierdzić, iż skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Sąd zgodził się z organem celnym, iż opis towaru w zgłoszeniu celnym powinien zawierać oznaczenie jego wszystkich funkcji istotnych dla klasyfikacji taryfowej. W przedmiotowej sprawie w zgłoszeniu celnym wskazano "lasery medyczne [...]". Również taka nazwa widnieje w fakturach sprzedaży. Natomiast z załączonego do zgłoszenia celnego formularza zgłoszeniowego do rejestru wyrobów medycznych i podmiotów odpowiedzialnych za ich wprowadzenie do obrotu i do używania wynika, że jest to wyrób medyczny do różnego przeznaczenia, kl IIb, kod 04, wyrób medyczny elektromechaniczny, laser medyczny, [...], dioda 800nm, która dzięki swemu powinowactwu do melaniny i oksyhemoglobiny służy do trwałego usuwania owłosienia, niebieskich żyłek i przebarwień skóry. Natomiast z deklaracji zgodności nr [...] z [...] wynika, że przedmiotem importu jest laser diodowy, ujęty w Uniwersalnym Systemie Nazewnictwa Wyrobów Medycznych pod nr 18-183 i spełniający warunki oraz podstawowe wymagania Dyrektywy Rady nr 93/42/EWG z 14 lipca 1993 r. w sprawie wyrobów medycznych (k.43 akt). Załączony przez importera Certyfikat Zgodności dla procedury sterylizacji nr [...] z [...] obejmuje argonowe i diodowe systemy laserowe stosowane w medycynie dla procedur okulistycznych i chirurgicznych oraz urządzeń i akcesoriów laserowych sterylnych i nie sterylnych. Ważność certyfikatu zależna jest od utrzymania systemu jakościowego zgodnie z wymogami dyrektywy.93/42/EEC (k.111). Nie ma zatem istotnego znaczenia dla klasyfikacji celnej towaru.

W instrukcji obsługi czytamy: "system lasera diodowego jest łatwy do zainstalowania i instalacji (...) jest wysyłany w jednym lub dwóch obszernych kontenerach i jednym pudełku z akcesoriami" (k 85). Laser [...] jest klasyfikowany jako laser klasy IV przez CDRH i laser klasy 4 przez Europen standard EN 60825. Oznacza to, że wykonanie procedury w sposób inny niż wynika z instrukcji może spowodować napromieniowanie laserem (k.100). Laser diodowy jest przeznaczony do tymczasowej redukcji owłosienia. Jest także przeznaczony do długotrwałej i trwałej redukcji owłosienia poprzez selektywne oddziaływanie poprzez melaninę na mieszek włosowy. Jest przeznaczony do leczenia żyłek na nogach w dermatologii i chirurgii plastycznej, do usuwania zmian pigmentowych bazując na selektywnej fototermolizie naczyń krwionośnych (k. 102). Jest przeznaczony do użycia jedynie przez osoby przeszkolone w obsłudze systemu. Zapisy te przeczą treści oświadczenia importera o wyłącznej obsłudze urządzenia przez lekarzy.

Sąd nie dopatrzył się również naruszenia art. 78 ust. 1 i 3 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, czego dowodzi skarżący w uzasadnieniu skargi. Przepis ten stanowi podstawę prawną dla dokonania kontroli zgłoszenia celnego i załączonych do niego dokumentów w sytuacji, gdy towary nim objęte, po uiszczeniu należności celnych, zostały zwolnione i nabrały statusu towarów wspólnotowych. Tym różni się od art. 68 WKC, który dotyczy kontroli zgłoszenia celnego przed zwolnieniem towaru. Kontrola ta ma na celu umożliwienie jak najszybsze zwolnienie towaru i podjęcie go przez importera. Jest to namiastka weryfikacji zgłoszenia celnego. W ramach kontroli w trybie art. 78 WKC uprawnienia organu są znacznie szersze. Obejmują nie tylko kontrolę samego zgłoszenia, ale także dokumentów doń załączonych i mogą żądać dodatkowych informacji, co organ czynił. W przypadku ustalenia nieprawidłowości w zgłoszeniu celnym, które mają wpływ na wysokość należności celnych organ celny wydaje decyzję o retrospektywnym zaksięgowaniu dodatkowej kwoty długu celnego. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, a o wątpliwościach co do prawidłowości kodu CN w dacie zgłoszenia świadczy adnotacja na zgłoszeniu celnym.

Jeżeli chodzi o istotę sporu, która dotyczyła w rozpoznawanej sprawie prawidłowej klasyfikacji towarów – [...], które strona określiła w zgłoszeniach celnych jako laser medyczny. Bezsporne jest, że urządzenie to było przystosowane do usuwania owłosienia, niebieskich żył oraz przebarwień.

Zważywszy na datę zgłoszenia celnego ([...]) wypada skonstatować, iż organy celne prawidłowo przyjęły za najistotniejszą podstawę normatywną dla dokonywanej klasyfikacji towarowej uregulowania zawarte przede wszystkim w:

- rozporządzeniu Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającemu Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L Nr 302 ze zm.), powoływanym w dalszych wywodach - skrótowo - jako WKC;

- załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256), przywoływanego dalej - w skrócie - jako WTC, w brzmieniu wynikającym z rozporządzeń Komisji (WE) zmieniających ów załącznik Nr 1719/2005 z dnia 27 października 2005 r. (Dz. Urz. WE L Nr 286 ze zm.)

Klasyfikacja towarowa dokonywana jest z uwzględnieniem Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS), którą to Nomenklaturę przyjęto we Wspólnotowej Taryfie Celnej (WTC).

Według reguły 1 ORINS, "Tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następującymi regułami:".

Z cytowanej unormowania wynika, że dla przeprowadzenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej najistotniejszego znaczenia nabierają: "brzmienie pozycji i uwag do sekcji lub działów". Po drugie, pozostałe reguły ORINS (poza 1) mogą znaleźć zastosowanie jedynie przy stwierdzeniu, że nie prowadziłoby to do skutków sprzecznych z brzmieniem samych pozycji i uwag do sekcji lub działów.

Uwzględniając powyższe, zasadnie organy celne rozpoczęły proces klasyfikowania towarów stanowiących przedmiot sporu taryfikacyjnego w niniejszej sprawie od porównania brzmienia pozycji kodu CN wnioskowanej przez stronę (9018) i uwag odnoszących się do tej pozycji, z brzmieniem i uwagami tyczącymi pozycji 8543.

Porównując brzmienie kodu 9018 "przyrządy i urządzenia stosowane w medycynie, chirurgii, stomatologii lub weterynarii, włączając aparaturę scyntygraficzną, inną aparaturę elektromedyczną oraz przyrządy do badania wzroku-Pozostałe przyrządy i urządzenia--- Pozostałe" ze stawką celną erga omnes dla krajów trzecich w wysokości 0% wartości celnej oraz kod 8543, który obejmuje "maszyny i aparaturę, elektryczne, wykonujące indywidualne funkcje niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w niniejszym dziale-Pozostałe maszyny i aparatura--Pozostałe---Pozostałe---Pozostałe" ze stawką celną erga omnes dla krajów trzecich w wysokości 3,7% wartości celnej, klasyfikacja organu celnego jest prawidłowa. Jeżeli laser diodowy jest elektronarzędziem to podlega wyłączeniu z kodu 9018, gdyż z pozycji 9018 wyłączona jest "inna aparatura elektromedyczna".

W świetle przedstawionej argumentacji nie budzi wątpliwości, że pozycja 8543 odnosi się do importowanego towaru, który już wyłączny dystrybutor określa jako wyrób medyczny elektromechaniczny (k.4). Jest nim firma A w K., na której zgłoszenie laseru, jako wyrobu medycznego, powołuje się skarżący.

Trudno uznać za decydujące w sprawie powoływanie się przez skarżącego na certyfikaty zgodności z dyrektywą Rady nr 93/42/EWG, która gwarantuje tylko jakość urządzenia i bezpieczeństwo w użytkowaniu i korzystaniu z lasera diodowego zgodnie z przeznaczeniem. Możliwość wykorzystywania lasera w szeroko pojętej edycyjne (w tym kosmetycznej) nie przesądza o jego klasyfikacji do pozycji 9018.

W świetle powyższych wywodów należało przyjąć, że klasyfikacja taryfowa sprowadzonych urządzeń powinna być dokonana z uwzględnieniem reguły 1 i 6 ORINS. Prawidłowość takiej właśnie interpretacji, powołanych wyżej przepisów taryfowych, potwierdza treść rozporządzenia Komisji (WE) nr 1719/2005 z dnia 27 października 2005 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej (Dz. U. UE L 286). Rozporządzenie to obowiązywało w dacie dokonanego zgłoszenia celnego i co należy podkreślić, zostało wydane w celu zapewnienia w praktyce organów celnych jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE L 256 z dnia 7 września 1987 r.).

Nie bez znaczenia jest i to, że J.M. - jako profesjonalny przedsiębiorca, importer - powinien sobie zdawać w pełni sprawę z przedmiotowych i podmiotowych korzyści wynikających z posiadania WIT. W myśl art. 12 ust. 2 i 4 WKC, wiążąca informacja taryfowa zobowiązuje organy celne wobec osoby oraz towaru, na które została wystawiona, oraz wyłącznie w ciągu 6 lat i w zakresie formalności celnych dokonanych po dniu, w którym informacja została przez te organy wydana. Importer mógł więc uniknąć negatywnych konsekwencji ewentualnego, nieprawidłowego klasyfikowania spornych towarów uzyskując dla siebie WIT. Strona skarżąca nigdy jednak o taką decyzję nie wystąpiła. Nie można jej z tego tytułu czynić zarzutu, ale też nie może ta okoliczność uwalniać ją od obowiązku zapłaty należnego cła, czego się domaga w skardze.

Zdaniem Sądu, w postępowaniu weryfikującym zgłoszenie celne, w którym strona będąca profesjonalistą nieprawidłowo sklasyfikowała towar, nie może ona bronić się skutecznie zarzutem naruszenia przez organy celne zasady zaufania opisanej w art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) w związku z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.), jeżeli sama zaniechała wystąpienia o wiążącą informację taryfową (zobacz wyrok WSA we Wrocławiu sygn. akt III SA/Wr 369/06 z 28 marca 2007 r. czy wyrok z dnia 29 listopada 2004 r., SA/Wr 1693/02 czy III SA/Wr 200/09). Podnoszona rozbieżność praktyki taryfikacyjnej, bez wskazania konkretnej sprawy i innego importera nie może uzasadniać powielania w każdej następnej sprawie błędnej praktyki taryfikacyjnej, a za taką właśnie błędną praktykę - w świetle dotychczasowych wywodów - należy uznać klasyfikowanie spornych towarów (w okresie, w którym doszło do złożenia przez stronę zweryfikowanego zgłoszeń celnych) do pozycji 9018 WTC.

Nie miało też znaczenia ilustracyjne nawiązanie w decyzji organów obu instancji - do Not Wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, które zostały opublikowane w wersji polskiej jako obwieszczenie Ministra Finansów z 1 czerwca 2006 r. czyli po dacie zgłoszenia celnego i stanowi, że pozycja 9018 obejmuje urządzenia i przyrządy w zdecydowanej większości stosowane w praktyce zawodowej lekarzy, chirurgów, (..).

Z przedstawionej wyżej regulacji wynika niewątpliwie, że to na zgłaszającym spoczywa obowiązek wskazania w zgłoszeniu celnym prawidłowych danych dotyczących przedstawionego organom celnym towaru oraz że dane zawarte w takim zgłoszeniu celnym, przyjętym przez organ celny po jego weryfikacji lub bez jej przeprowadzenia, są co do zasady wiążące zarówno dla zgłaszającego, jak i dla organu celnego. Jakkolwiek w myśl art. 78 ust. 1 WKC organy celne mogą z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać zmian w zgłoszeniu także po zwolnieniu towaru, to jednakże jest to możliwe, jak to wynika z postanowień art. 78 ust. 2 WKC, jedynie w wyniku kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem, jak również późniejszych operacji handlowych dotyczących tych samych towarów, podjętych dla upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu, które mogą zostać przeprowadzone zarówno u zgłaszającego, jak i u każdej osoby bezpośrednio zainteresowanej zawodowo tymi operacjami, czy u każdej innej osoby posiadającej dla potrzeb zawodowych wymienione dokumenty i dane. Organy celne mogą po zwolnieniu towarów przystąpić również do ich kontroli, pod warunkiem, iż istnieje możliwość ich okazania. Jak wskazano wyżej organ celny w przedmiotowej sprawie z uprawnień tych skorzystał i zmienił nieprawidłową klasyfikację celną importowanych laserów diodowych oraz naliczył retrospektywnie kwotę powstałego z tego tytułu długu celnego.

Bezpodstawne jest również twierdzenie skarżącego o naruszeniu art. 187 O.p., a w szczególności, że rozstrzygnięcie organu odwoławczego nie zostało poprzedzone szczegółową analizą całego zebranego w sprawie materiału dowodowego. Nie wskazał jakie dowody organ pominął. Należy bowiem zauważyć, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyczerpująco przedstawiona została jego analiza, która uwzględniała również budowę i zastosowanie lasera diodowego. Organ opierał się na przedstawionych przez stronę materiałach informacyjnych oraz na materiałach uzyskanych w wyniku działań własnych, pozyskanych przez organ celny w trakcie postępowania wyjaśniającego. Analiza zebranego materiału dowodowego, nie przyniosła oczekiwanych przez Skarżącego rezultatów, jednakże okoliczność ta nie może być powodem kwestionowania rzetelności poczynań organów celnych lub zasadności zajmowanego przez te organy stanowiska.

Nietrafny jest, zdaniem Sądu, również zarzut łamania przez organy celne zasad ogólnych postępowania administracyjnego wyrażonych w treści art. 121 § 1 O.p.

Zgodnie z art. 120 Ordynacji podatkowej organy administracji państwowej działają na podstawie przepisów prawa. Przestrzeganie praworządności z urzędu dotyczy przepisów prawnych zarówno regulujących procedurę administracyjną, jak i prawa materialnego. Działanie na postawie przepisów prawa w postępowaniu administracyjnym to ustalenie przez organ administracji państwowej zdolności prawnej do prowadzenia postępowania w danej sprawie oraz zastosowanie przepisów prawa materialnego i przepisów prawa procesowego przy rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy. Z art. 122 Ordynacji podatkowej wynika natomiast obowiązek organu administracji państwowej do kontroli przestrzegania prawa przez podmioty i uczestników postępowania oraz samokontroli przestrzegania prawa. Natomiast z zasady prawdy obiektywnej wynika obowiązek organu administracji państwowej wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą, aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz i uzyskać podstawę do trafnego zastosowania przepisu prawa.

W przedmiotowej sprawie strona miała zapewniony udział w każdym stadium postępowania, w tym poprzez składanie dodatkowych dokumentów i wyjaśnień. Decyzje w przedmiotowej sprawie zostały zaś wydane a po ustaleniu stanu faktycznego, na podstawie całokształtu materiału dowodowego w sprawie, po rozpatrzeniu wszystkich dowodów w ich wzajemnej łączności.

Ponieważ skład orzekający nie stwierdził uchybień, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., to - działając na podstawie dyspozycji wynikającej z art. 151 tej ustawy - zobligowany był do oddalenia skargi.