Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 30/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: *Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 1 pkt 1,  art. 7 i 75 par. 1,  art. 107,
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit a i c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Malinowska-Grakowicz Sędziowie Sędzia WSA Maciej Guziński (sprawozdawca) Sędzia WSA Marcin Miemiec Protokolant Ewa Pąsiek po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 28 lutego 2013 r. sprawy ze skargi A.S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych za rok 2008 I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu [...] r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) we W. wpłynął wniosek kontynuacyjny A. S. (dalej skarżący) o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na rok 2008. Wniosek producenta obejmował:

1. Pakiet "Utrzymanie łąk ekstensywnych" realizowany w wariancie półnaturalne łąki dwukośne (P01b) na obszarze [...] ha, wnioskowana kwota płatności [...] zł.

2. Pakiet S02 "Rolnictwo ekologiczne" realizowany w ramach wariantów: uprawy rolnicze (gryka) z certyfikatem zgodności (S02a02) na areale [...] ha, trwałe użytki zielone z certyfikatem zgodności (S02b02) na obszarze [...] ha.

Decyzją z dnia [...] r. (nr [...]) Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W., przyznał płatności do pakietu P01b, odmówił zaś przyznania do pakietu S02, z powodu ustalenia, że rolnik nie spełnia wymogów w zakresie prowadzenia gospodarstwa zgodnie z wymogami dla rolnictwa ekologicznego, wynikającymi z ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz. U. 2004 r. Nr 93, poz. 898, ze zm.) oraz określonymi w rozporządzeniu Rady Nr 2092/91/EWG z dnia 24 czerwca 1991 r. w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych i środków spożywczych (Dz. Urz. WE L 198,22.07.1991, ze zm.).

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. (Nr [...]) Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR we W.- po rozpatrzeniu odwołania - utrzymaniu w mocy w całości decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia – odnośnie spełnienia warunków dla produkcji w rolnictwie ekologicznym - organ wskazał na protokół z czynności sprawdzających z dnia [...] r. sporządzony przez inspektorów Wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych we W. (WIJHARS).

Podniesiono, że chociaż ten protokół nie zawiera jednoznacznego stwierdzenia, iż rolnik nie spełnia wymogów dla produkcji w rolnictwie ekologicznym, to jednak załącznik do niego zawiera szereg nieprawidłowości wykrytych podczas kontroli w trybie nadzorczym, a w konkluzji stwierdzono cyt: "Zastosowane w stosunku do producenta rolnego sankcje w postaci przyznawanych punktów karnych wynikające z zastosowania konwencjonalnego materiału siewnego i nasadzeniowego bez uzyskania zgody WIORN/GIORN, nie były skuteczne i nieprawidłowość powtarzała się corocznie od początku zgłoszenia działalności w rolnictwie ekologicznym tj. od 2005 r." Wskazano, że treść załącznika do protokołu z czynności sprawdzających sporządzonego przez inspektorów WIJHARS jednoznacznie wskazuje, że producent nie stosował skutecznych zabiegów w celu utrzymania lub podwyższania żyzności i biologicznej aktywności gleby, co jest niezgodne z wymaganiami określonymi w pkt 2.1 części A Załącznika I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2092/91 z dnia 24 czerwca 1991 r. w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych i środków spożywczych ( Dz. Urz. UE z 1991 r. Nr L 198.1 ze zm.), natomiast jej zachwaszczenie jest niezgodne z wymaganiami zawartymi w pkt 3 części A Załącznika I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2092/91, który stanowi, iż szkodniki, choroby i chwasty są zwalczane poprzez wykorzystanie następujących środków:

- wybór właściwych gatunków i odmian,

- program właściwego płodozmianu,

- reguły postępowania podczas mechanicznej uprawy,

- ochrona naturalnych wrogów szkodników za pomocą korzystnych przepisów (tj. wprowadzanie żywopłotów, ochrona gniazd, wypuszczanie drapieżników),

- wypalanie chwastów.

W dalszej części decyzji organ wywodził, że ponieważ płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt stanowią jeden z instrumentów Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej, mogą być przyznawane producentom rolnym, spełniającym warunki określone przez prawo krajowe i unijne, tylko w takiej wysokości, w jakiej zostały one konkretnie określone przez Unię Europejską. Wszelkie odstępstwa, zarówno na korzyść jak i niekorzyść producenta rolnego, stanowią rażące naruszenie prawa. Przepisy prawa krajowego i unijnego nie dopuszczają jakiejkolwiek uznaniowości w ustalaniu wysokości płatności realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych.

W skardze na powyższą decyzję skarżący domagał się uchylenia obu decyzji administracyjnych w części dotyczącej odmowy przyznania skarżącemu płatności z tytułu wariantów: S02a02 - uprawy rolnicze z certyfikatem zgodności oraz S02b02 - trwałe użytki zielone z certyfikatem zgodności,

Zaskarżonej decyzji organu II instancji zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

1) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. - poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu l instancji, pomimo iż decyzja tego organu wydana została z naruszeniem prawa;

2) art. 7 i 75 § 1 k.p.a. - poprzez dopuszczenie jako merytorycznego dowodu z uwierzytelnionej kopii dokumentu pn. "Protokół z czynności sprawdzających" z dnia [...] r., sporządzonego przez inspektorów WIJHARS we W., mimo że dokument ten nie spełnia wymogów, o jakich mowa w art. 28 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. 2005 r. Nr 187, poz. 1577 ze zm.) w brzmieniu ustawy obowiązującym w dacie czynności objętych tych dokumentem, przez co nie może stanowić dowodu merytorycznego w sprawie;

3) art. 7, 77, 80 i 107 § 3 k.p.a. - poprzez dokonanie dowolnych ustaleń w przedmiocie niespełnienia przez skarżącego wymagań w rolnictwie ekologicznym w ramach wariantu S02b02 - trwałe użytki zielone z certyfikatem zgodności, w braku wystarczających dowodów w tym zakresie;

4) art. 7, 76, 77, 80 i 107 § 3 w związku z art. 1 i 3 ust. 1 oraz art. 9 ust. 1 pkt 1, art. 9 ust. 2 pkt 1 oraz art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o rolnictwie ekologicznym w związku z przepisami rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 października 2004 r. w sprawie wzoru formularza wykazu producentów, którzy spełnili wymagania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym (Dz. U. z 2004 r. Nr 232, poz. 2336) - poprzez pominięcie przy ustalaniu stanu faktycznego sprawy wykazu producentów, którzy spełnili wymagania w rolnictwie ekologicznym w roku 2008, sporządzonego przez Jednostkę Certyfikującą COBICO Sp. z o.o. Skarżący znajduje się w tym wykazie.

Rozpoznając skargę, WSA we Wrocławiu, wyrokiem z dnia [...] r. (sygn. akt [...]), oddalił skargę.

W uzasadnieniu wskazano, że ustalenia, co do nie dochowania przez skarżącego, w odniesieniu do spornych działek w pakiecie S02, w obu wariantach, wymogów określonych w pkt 2.1 załącznika I część A rozporządzenia 2092/91/EWG z dnia 24 czerwca 1991 r. w sprawie ekologicznego otrzymywania produktów rolnych oraz oznaczeń z tym związanych umieszczanych na produktach rolnych i artykułach spożywczych (Dz. Urz. EWG L 198 z 22.7.1991), zostały zdaniem Sądu prawidłowo przeprowadzone w toku prowadzonego w obu instancjach postępowania na podstawie kompletnego materiału dowodowego, który pozwolił na rozeznanie stanu faktycznego sprawy, na podstawie którego organ wyprowadził trafne wnioski

Wymienione bowiem okoliczności faktyczne co do stanu działek zostały ustalone na podstawie materiału dowodowego dostarczonego przez jednostki, które są również upoważnione do dokonywania kontroli w zakresie spełnienia wymagań rolnictwa ekologicznego. Dalej w uzasadnieniu Sąd stwierdził, że jakkolwiek do stwierdzenia, czy beneficjent spełnia warunki przyznania pomocy w formie płatności rolnych uprawnione są wyłącznie jednostki ARiMR, to wszakże trzeba zauważyć, iż na tle art. 75 kodeksu postępowania administracyjnego, którego stosowanie nie jest wyłączone w postępowaniu przed tymi organami, obowiązuje otwarty system środków dowodowych. Tym samym, jeśli jest to niezbędne dla wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych w sprawie, organy ARMiR mogą dopuścić jako dowód protokoły z kontroli przeprowadzonych stosownie do norm prawa przez inne instytucje bądź organy do tego powołane, co dotyczy również kontroli sprawowanych na mocy regulacji zawartych w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz. U. z 2004 r. Nr93, poz. 898 ze zm.), oraz poddać go ocenie w ramach całokształtu oceny zgromadzonego materiału w sprawie. W art. 1 wskazany akt prawny określa zadania oraz właściwość organów i jednostek organizacyjnych w zakresie rolnictwa ekologicznego określonym w cytowanym wyżej rozporządzeniu Rady nr 2092/91/EWG z dnia 24 czerwca 1991 r. w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych znakowania produktów rolnych i środków spożywczych, a jako organy właściwe w sprawach kontroli i certyfikacji w rolnictwie ekologicznym wymienia między innymi w art. 3 pkt 2 Inspekcję Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, sprawującą nadzór nad upoważnionymi przez ministra właściwego do spraw rolnictwa jednostkami certyfikującymi.

Sporządzony w ramach tej kontroli dokonanej przez WIJHAR we W. protokół spełnia wymagania określone w art. 28 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz.1577). Nie zachodzą zatem jakiekolwiek podstawy by przyjmować naruszenie trybu tej kontroli oraz podważać moc dowodową sporządzonego dokumentu.

W uzasadnieniu podniesiono, że jednostki certyfikujące uprawnione są jedynie do kwalifikowania konkretnych produktów z gospodarstwa rolnego na rynek rolnictwa ekologicznego. Jednostki te nie mają zaś uprawnień do kwalifikowania konkretnych działek rolnych do przyznawania płatności rolnośrodowiskowych ani do określenia sposobu ustalania tej płatności. Dlatego też sporządzany przez nie wykaz producentów, którzy spełnili wymagania produkcji w rolnictwie ekologicznym, nie może być dokumentem na podstawie którego kompetentny organ nalicza płatności.

Ponadto w uzasadnieniu wyroku wskazano, że stosownie zaś do § 16 ust. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich ( Dz. U. z 2004 r. Nr 174, poz. 1809 ze zm.), jeżeli zostanie stwierdzone uchybienie w realizacji poszczególnych zadań w ramach pakietów, o których mowa w § 1 ust. 2 pkt 1, płatność rolnośrodowiskowa podlega w danym roku zmniejszeniu o wysokości określone w załączniku nr 5 do rozporządzenia, w części przyznanej producentowi rolnemu do działek rolnych, w stosunku do których stwierdzono takie uchybienie. W odniesieniu do wariantu S02 nieprowadzenie produkcji rolnej zgodnie z zasadami określonymi w przepisach o rolnictwie ekologicznym, skutkujące nieodpowiednim stanem uprawy, w szczególności zachwaszczeniem lub porażeniem roślin uprawnych przez szkodniki lub choroby skutkuje pomniejszeniem płatności o 100 %.

Rozpoznając skargę kasacyjną, wyrokiem z dnia [...] r. ([...]) NSA uchylił zaskarżony wyrok z dnia [...] r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA we W.

W uzasadnieniu wyroku wskazano, że organy prawidłowo dopuściły jako dowód protokół sporządzony w dniu [...] r. przez inspektorów Wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Artykułów Rolno-Spożywczych we W., nie naruszając w tym zakresie regulacji z art. 7, 75 § 1, 80 k.p.a.

Wskazano w uzasadnieniu, że zasadny jest zarzut skargi kasacyjnej, polegający na braku przeprowadzenia przez sąd oceny ustaleń faktycznych dokonanych przez organy w przedmiocie wariantu SO2b02, dotyczącego trwałych użytków zielonych. Jak stwierdził Sąd, z dołączonego do akt administracyjnych protokołu czynności sprawdzających, w części dotyczącej ustaleń wynika, że inspektorzy WIJHAR-S dokonali również oględzin działek nr [...],[...],[...] (łąki) nie stwierdzając nieprawidłowości. Protokół z dnia [...] r., nie zawierał wiec jednoznacznych stwierdzeń dotyczących użytkowania trwałych użytków zielonych. W aktach administracyjnych brak jest także dowodów wskazujących na nieprawidłowości w realizacji wariantu SO2b02.

Zdaniem NSA, przedstawione przez organy wywody, dotyczące upraw rolniczych SO2a02 znajdowały potwierdzenie w protokole czynności sprawdzających z dnia [...] r. Nie można uznać jednak, że dotyczyły one także trwałych użytków zielonych w pakiecie SO2b02, zgłoszonych przez skarżącego działek nr [...],[...], [...].

W uzasadnieniu NSA stwierdził także, że zasadny okazał się również zarzut dotyczący naruszenia prawa materialnego polegający na błędnym zastosowaniu sankcji wynikającej z załącznika nr 5 do pakietu SO2 rozporządzenia rolnośrodowiskowego.

Przywołana treść § 16 ust. 1 tego rozporządzenia, wprowadzająca pomniejszenie płatności o 100%, została wprowadzona do załącznika nr 5, dopiero rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 października 2008 r., zmieniającym rozporządzenie rolnośrodowiskowe z dnia 20 lipca 2004 r. (Dz. U. z 2008 r. Nr 190, poz. 1160), które zaczęło obowiązywać w dniu 24 października 2008 r. W rozporządzeniu tym nie zawarto przepisów przejściowych. Natomiast organy, jak również Sąd pierwszej instancji nie wyjaśniły, dlaczego w przypadku złożonego przez skarżącego w maju 2008 r. wniosku, zastosowano sankcję wprowadzoną kilka miesięcy później.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Decyzja jest zgodna z prawem, jeżeli została wydana z zachowaniem reguł prawa procesowego oraz norm prawa materialnego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej w skrócie jako p.p.s.a).

Rozpatrując ponownie sprawę, należy zauważyć, że sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną wcześniej w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie z art. 190 p.p.s.a. Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Sąd pierwszej instancji rozpoznający sprawę ponownie nie może zatem dokonać interpretacji przepisów w sposób odmienny, niż wynikającą z orzeczenia wydanego w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej; nie może też ocenić prawidłowości rozstrzygnięcia sądu odwoławczego.

Uwzględniając przytoczone zasady oceny dokonywanej przez sądy administracyjne, należy stwierdzić, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Jak już wskazano, w wyroku z dnia [...] r., NSA stwierdził brak przeprowadzenia oceny ustaleń faktycznych dokonanych przez organy w przedmiocie wariantu SO2b02, dotyczącego trwałych użytków zielonych.

Jak wynika z akt sprawy, skarżący wystąpił z wnioskiem kontynuującym o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na rok 2008, obejmujący także: Pakiet S02 "Rolnictwo ekologiczne" realizowany w ramach wariantów: uprawy rolnicze (gryka) z certyfikatem zgodności (S02a02) na areale [...]ha, trwałe użytki zielone z certyfikatem zgodności (S02b02) na obszarze [...]ha, na działkach nr . nr [...],[...],[...].

Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowią przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004 r. Nr 174, poz. 1809 ze zm., rozporządzenie rolnośrodowiskowe), w szczególności § 11 ust. 1 z którego to wynika, że płatność rolnośrodowiskową przyznaje, zmniejsza i wstrzymuje, w drodze decyzji administracyjnej, kierownik biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa właściwy ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę producenta. Według § 2 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia - płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana producentowi rolnemu, który prowadzi działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym o powierzchni wynoszącej, co najmniej 1 ha użytków rolnych i zobowiąże się do przestrzegania wymagań, o których mowa w art. 23 rozporządzenia 1257/1999/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju wsi przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOiGR), nowelizującego i uchylającego niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. WE L160 z 26.06.1999, ze zm.) oraz art. 13 i 20 rozporządzenia 817/2004/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r., ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia 1257/1999/WE (Dz. Urz. UE L 153 z 30.04.2004) oraz zobowiąże się do realizacji pakietów rolnośrodowiskowych zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej. Szczegółowe obowiązki wnioskodawcy powinien określać przedstawiony przez niego przy wniosku "plan działalności rolnośrodowiskowej", przy czym powinności te uwzględniać muszą wymagania określone w części II załącznika nr 1 do rozporządzenia rolnośrodowiskowego. Gospodarowanie, pojmowane jako "produkcja roślinna" lub "użytkowanie działek rolnych" obejmować musi nie tylko opisane tamże zaniechania, ale także działania, które obowiązany jest podejmować rolnik. Zgodnie z treścią załącznika 1 cz.II pkt 1 rozporządzenia do " zadań realizowanych w ramach pakietu - rolnictwo ekologiczne" należy prowadzenie produkcji rolnej zgodnie z zasadami określonymi w przepisach o rolnictwie ekologicznym tj. rozporządzenia 2092/91/EWG z dnia 24 czerwca 1991 r. w sprawie ekologicznego otrzymywania produktów rolnych oraz oznaczeń z tym związanych umieszczanych na produktach rolnych i artykułach spożywczych (Dz. Urz. EWG L 198 z 22.7.1991) oraz rozporządzenia 1804/99/WE z dnia 24 sierpnia 1999 r. uzupełniające rozporządzenie 2092/91/EWG w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych i środków spożywczych w celu włączenia produkcji zwierzęcej (Dz. Urz. WE L 222 z 24.8.1999).

Odmawiając płatności w ramach tego pakietu, organy przyjęły, że treść załącznika do protokołu z czynności sprawdzających z dnia [...] r. (będącego dowodem w sprawie) sporządzonego przez inspektorów WIJHARS jednoznacznie wskazuje, iż producent nie stosował skutecznych zabiegów w celu utrzymania lub podwyższania żyzności i biologicznej aktywności gleby, co jest niezgodne z wymaganiami określonymi w pkt 2.1 części A Załącznika I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2092/91 z dnia 24 czerwca 1991 r. w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych i środków spożywczych, natomiast jej zachwaszczenie jest niezgodne z wymaganiami zawartymi w pkt 3 części A Załącznika I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2092/91.

Organy uznały, w oparciu o powyższy protokół, po przeprowadzeniu postępowania, że skarżący nie dochował w odniesieniu do spornych działek w pakiecie S02, w obu wariantach – wymogów wynikających z powyższych przepisów - i odmówiły płatności dla pakietu SO2, z powodu ustalenia, że rolnik nie spełnia wymogów w zakresie prowadzenia gospodarstwa zgodnie z wymogami dla gospodarstwa ekologicznego.

Tymczasem z dołączonego do akt administracyjnych protokołu czynności sprawdzających z dnia [...] r., w części dotyczącej ustaleń wynika, że inspektorzy WIJHARS dokonali również oględzin działek nr [...],[...],[...] (łąki), nie stwierdzając nieprawidłowości.

W świetle powyższego, przedstawione przez organy wywody o niedochowaniu wymogów gospodarstwa ekologicznego, dotyczące upraw rolniczych SO2a02, nie można uznać - bez dodatkowych wyjaśnień - że dotyczą także trwałych użytków zielonych w pakiecie SO2b02 zgłoszonych przez skarżącego w ramach działek nr [...],[...],[...]. Jak wynika z zapisu powyższego protokołu: "Inspektorzy WIJHARS dokonali również oględzin działek nr [...],[...],[...] (łąki) nie stwierdzając nieprawidłowości".

W tym stanie nie można przyjąć w sposób niebudzący wątpliwości, jak to uczyniły organy w oparciu o protokół sprawdzający z dnia [...] r., że skarżący nie dochował w odniesieniu do spornych działek w pakiecie SO2, w odniesieniu do wariantu drugiego S02b02 – wymogów określonych w punkcie 2.1 załącznik I, część A rozporządzenia 2091/91/EWG z dnia 21 czerwca 1991 r. W konsekwencji uznać w sposób niebudzący wątpliwości, odmowę przyznania płatności dla pakietu SO2 w zakresie obu wariantów, z powodu nie spełnia warunków w zakresie prowadzenia gospodarstwa zgodnie z wymogami dla gospodarstwa ekologicznego, w oparciu o powyższy protokół.

Odnośnie tej ostatniej kwestii należy wskazać, że zgodnie z § 16 ust. 1 rozporządzenia rolnosrodowiskowego, jeżeli zostanie stwierdzone uchybienie w realizacji poszczególnych zadań w ramach pakietów, o których mowa w § 1 ust. 2 pkt 1, płatność rolnośrodowiskowa podlega w danym roku zmniejszeniu o wysokości określone w załączniku nr 5 do rozporządzenia, w części przyznanej producentowi rolnemu, w stosunku do których stwierdzono takie uchybienie. Zauważyć należy jednak, że skutkująca pomniejszeniem płatności o 100% regulacja - nieprowadzenie produkcji rolnej zgodnie z zasadami określonymi w przepisach o rolnictwie ekologicznym, skutkujące nieodpowiednim stanem uprawy, w szczególności zachwaszczeniem lub porażeniem roślin uprawnych przez szkodniki lub choroby - została wprowadzona do załącznika nr 5, dopiero rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 października 2008 r., zmieniającym rozporządzenie rolnośrodowiskowe z dnia 20 lipca 2004 r. (Dz. U. 2008 r. Nr 190, poz. 1160), które zaczęło obowiązywać w dniu 24 października 2008 r.

Tego rodzaju nieprawidłowość organu Agencji niewątpliwie uniemożliwia ocenę rozstrzygnięcia w przedmiocie zakresu i wysokości należnej skarżącemu płatności rolnosrodowiskowej. W tym stanie, uznać należy, że badana decyzja nie odpowiada prawu, zawiera naruszenia przepisów mających istotny wpływ na wynika sprawy, dlatego podlega uchyleniu na mocy art.145 § 1 pkt 1) lit. a) i c) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Orzeczenie w pkt II wyroku znajduje wsparcie w art. 200 p.p.s.a.