Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1111/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-09-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 51
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska, Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Dorota Wasiłek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2011 r. sprawy ze skargi I. S. i K. V na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki. skargę oddala


UZASADNIENIE

Sygnatura akt VII SA/Wa 1111/11

UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2011r. - w oparciu o art. 138§1 pkt. 2 kpa po rozpatrzeniu odwołania V. uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z dnia [...] .01.2011 r., odmawiającą nakazania rozbiórki tarasu w budynku mieszkalnym, jednorodzinnym, w zabudowie szeregowej usytuowanym na działce nr ewid.[...] z obrębu [...], położonej przy ul. [...] w W. i na podstawie art. 51 ust. 1 ustawy Prawo budowlane odmówił nakazania rozbiórki tarasu w budynku mieszkalnym, jednorodzinnym, w zabudowie szeregowej usytuowanym na działce nr ewid. [...] z obrębu [...], położonej przy ul. [...] w W..

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał na następujące ustalenia faktyczne i prawne:

W dniu 25.01.2010 r. do PINB W. wpłynął wniosek V., o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej tarasu budynku mieszkalnego, jednorodzinnego w zabudowie szeregowej, znajdującego się na działce nr ewid. [...] z obrębu [...] , położnej przy ul. [...] w W., wybudowanego niezgodnie z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją o pozwoleniu na budowę osiedla domków szeregowych i nakazanie rozbiórki tego tarasu lub jego części.

PINB W. w toku postępowania administracyjnego wszczętego na powyższy wniosek — po uprzednim dwukrotnym dokonaniu oględzin przedmiotowego tarasu w dniu [...].03.2010 r. i w dniu [...].08.2010r., postanowieniem z dnia [...].11.2010 r., wydanym na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy Prawo Budowlane, zobowiązał E. J. i M. D. do przedłożenia w wyznaczonym terminie oceny technicznej określonej w sentencji tego postanowienia.

str. 1

[...]WINB postanowieniem nr [...] z dnia [...]12.2010 r., uchylił zaskarżone przez E. J. i M. D. postanowienie pierwszoinstancyjne i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ stopnia powiatowego.

Następnie organ I instancji decyzją z dnia [...]01.2011 r., wydaną na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane, odmówił nakazania rozbiórki przedmiotowego tarasu. Od powyższej decyzji odwołał się terminie V., wnosząc ojej uchylenie i nakazanie rozbiórki przedmiotowego tarasu.

W wyniku rozpoznania odwołania organ odwoławczy wskazał, że art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego nie znajduje zastosowania na gruncie niniejszej sprawy, bowiem tryb przewidziany w art. 48 Prawa budowlanego odnosi się wyłącznie do sytuacji obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę i to w okresie po dniu [...].01.1995 r., natomiast taka sytuacja nie miała miejsca w omawianym przypadku.

Powyższe przemawia za koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji poprzez jej uchylenie.

Jak wynika z akt administracyjnych budynek mieszkalny, jednorodzinny, w zabudowie szeregowej znajdujący się na działce nr ewid. [...], położonej przy ul. [...] w W. jako segment mieszkalny nr [...] został wybudowany w ramach inwestycji budowlanej polegającej na budowie osiedla domków jednorodzinnych — zad. I i II realizowanej na podstawie decyzji Kierownika Wydziału Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego Urzędu Dzielnicowego W. nr [...] z dnia [...].11.1985 r., znak: [...], o pozwoleniu na budowę. Obiekt ten został przyjęty do użytkowania w 1992 r. na podstawie zgłoszenia, co znajduje potwierdzenie w piśmie Kierownika Referatu Nadzoru Budowlanego Wydziału Architektury i Geodezji Urzędu Dzielnicy-Gminy W. z dnia [...].04.1992 r., znak: [...].

Jakkolwiek ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że taras budynku mieszkalnego przy ul. [...] w W. ma większe wymiary niż przewidywał to projekt budowlany zatwierdzony ww. decyzją o pozwoleniu na

str. 2

budowę, to jednak organ miał na względzie, że taras ten w obecnych rozmiarach został wybudowany podczas realizacji powyższego przedsięwzięcia inwestycyjnego i od tego czasu nie był rozbudowywany ani zmieniany, co potwierdzają przedłożone przez M. D. pisemne oświadczenia M. G.i K. G.. Jednocześnie organ wskazał, iż taras ten według projektu budowlanego miał być usytuowany przy granicy z działką przy ul. [...] w W. i ten sposób lokalizacji został zachowany.

Ponadto z akt sprawy wynika, że ww. segment mieszkalny wraz z przedmiotowym tarasem oznaczony nr [...] został wybudowany oraz przyjęty do użytkowania pod reżimem ustawy z dnia 24 października 1974r. — Prawo budowlane (Dz.U. z 1974 r. Nr 38, poz. 229 z późn. zm.), która w ogóle nie zawierała uregulowań prawnych odnośnie odstępstw od projektu budowlanego.

A zatem skoro obiekt został przyjęty do użytkowania w czasie obowiązywania ww. ustawy Prawo budowlane z 1974 r. i od tamtej pory nie prowadzono żadnych robót budowanych przy przedmiotowym tarasie, to należy uznać, iż brak jest podstaw ku temu, aby rozważać legalność tego tarasu o obecnych wymiarach w kontekście przepisów obecnie obowiązującej ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. — Prawo budowlane, w tym przepisów art. 51 ust. 1 w związku z art. 36a odnoszącymi się do zagadnienia istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę.

Wobec tego jako bezzasadne organ uznał żądanie V. o nakazanie rozbiórki przedmiotowego tarasu lub jego części na podstawie przepisów obecnie obowiązującej ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. — Prawo budowlane, tj. w trybie art. 51 ust. 1 ww. ustawy.

W związku z tym, iż wniosek, na podstawie którego wszczęto niniejsze postępowanie administracyjne zawierał żądanie co do merytorycznego załatwienia sprawy poprzez nakazanie rozbiórki, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa organ uchylił wadliwą decyzję PINB W. z dnia [...] .01.2011 r. oraz orzekł co do istoty w formie decyzji odmownej.

str. 3

I. S. i N. V. wnieśli skargę na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] .03.2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W skardze zażądali uchylenia zaskarżonej decyzji oraz wydania nakazu by taras, samowolnie dobudowany, został przywrócony do pierwotnego stanu na koszt uczestników - albowiem nie spełnia on wymogów prawa budowlanego - nie jest oddalony od ich nieruchomości o co najmniej 1,5 m. Podkreślili, że taras został rozbudowany samowolnie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna i jako taka podlega oddaleniu albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu, który mógłby uzasadniać jej uchyleniem. Natomiast zgodnie z brzmieniem art. 145§1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm. dalej P.p.s.a.) sąd uchyla decyzję jedynie w sytuacji gdy stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania

administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny

wpływ na wynik sprawy

W rozpatrywanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte wnioskiem skarżących o

wszczęcie postępowania w sprawie samowoli budowlanej polegającej na wybudowaniu tarasu niezgodnie z projektem budowlanym i nakazanie rozróbki tegoż tarasu.

Jak wynika z prawidłowych ustaleń organu przedmiotowy budynek został zrealizowany w oparciu o pozwolenie na budowę udzielone dnia [...]11.1985r. przez Urząd Dzielnicy W.. Następnie - w 1992r. Spółdzielcze Zrzeszenie

str. 4

Budowy Domów Jednorodzinnych "[...] " zgłosiło do użytku segment nr [...] stanowiący własność pp. D.. Jak wynika z protokółu oględzin robót budowlanych z dnia [...].04.1992r. dokonanych w następstwie zgłoszenia dokonanego przez Zrzeszenie w/w segment został wybudowany zgodnie z projektem i nadaje się do użytku. W konsekwencji organ budowlany poinformował Zrzeszenie Budowy Domków Jednorodzinnych, że przyjmuje do wiadomości zgłoszenie użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego w W. przy ul. [...] (przedmiotowego obiektu). Trafnie zauważył również organ, że z protokołu oględzin oraz składanych oświadczeń tak przez inwestorów – E. J. i M. D. jak i M. G. i K. G. wynika, że po zasiedleniu budynku tj. po 1992r. na przedmiotowym tarasie nie były wykonywane żadne prace budowlane. Inwestorzy oświadczyli, że powiększono taras w czasie budowy obiektu i że kierownik budowy wyraził na to zgodę. W tej sytuacji nie można skutecznie zarzucić organowi działania z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 i 77§ 1 kpa, która nakazuje organom podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy. Godzi się przy tym zauważyć, że wprawdzie skarżący podkreślali, że taras powstał w warunkach samowoli budowlanej a jego wymiary są niezgodne z pozwoleniem na budowę jednakże nie wskazali, aby uczestnicy dobudowywali część tarasu w terminie późniejszym niż oddanie budynku do użytku. Żaden inny dowód znajdujący się w aktach sprawy nie uprawdopodabnia takiej okoliczności. Prawidłowo, zatem organ ustalił, że taras skarżących posiada większe wymiary niż przedstawione w projekcie jednakże brak jest podstaw do uznania aby związane to było z dodatkowymi pracami. W tej sytuacji, jak trafnie ocenił organ, zwiększenie wymiarów tarasu można było ocenić jedynie w kategorii odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego nie zaś w kategorii samowoli budowlanej w rozumieniu art. 48 Prawa budowlanego. Słusznie zatem organ odwoławczy uznał, że wniosek skarżących o nakazanie rozbiórki nie mógł być rozpoznawany w oparciu o art. 48 Prawa budowlanego. Takie stanowisko prezentowane jest także w orzecznictwie sądowo administracyjnym, m.in. przez NSA w wyroku z dnia 6.06.2005r. 2005r. w sprawie OSK 1554/04. Jedynie na marginesie wskazać należy, że przepis art. 48 Prawa budowlanego w okolicznościach niniejszej sprawy nie mógłby mieć zastosowania również z uwagi na treść art. 103 ust. 2 Prawa budowlanego, który stanowi, że przepisu art. 48 nie

str. 5

stosuje się do obiektów, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie ustawy lub w stosunku do których przed tym dniem zostało wszczęte postępowanie administracyjne. Do takich obiektów stosuje się przepisy dotychczasowe. Skoro budowa obiektu, w tym przedmiotowego tarasu, została zakończona przed wejściem w życie ustawy - Prawo budowlane z 1994r. niewątpliwie organ nie mógł rozpoznawać wniosku o nakazanie rozbiórki, nawet gdyby był on merytorycznie uzasadniony, w oparciu przepis art. 48 tego ostatniego prawa.

Natomiast Sąd nie podzielił argumentów organu co do tego, że skoro przepisy ustawy z dnia 24.10.1974r. Prawo budowlane nie zawierają uregulowań prawnych odnośnie odstępstw od projektu budowlanego to nie można było rozpoznać skutecznie wniosku skarżących. Fakt, że ustawa z 1974r. takich rozwiązań nie przewidywała nie oznacza, że nie można takiego postępowania prowadzić. Skoro ustawodawca w przepisach przejściowych ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane uregulował jedynie kwestie zastosowania przepisu art. 48 to oznacza, że w przypadku stwierdzenia istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu w stosunku do obiektu realizowanego w oparciu o pozwolenie na budowę wydanego pod rządami ustawy z dnia 24.10.1974r. organ winien prowadzić postępowanie naprawcze w oparciu o obecnie obowiązujące przepisy (art. 50-51 Prawa budowlanego). Okoliczność ta pozostaje jednak bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy albowiem należało w pełni podzielić argumentację organu I instancji co do tego, że stwierdzone odstępstwo nie ma charakteru istotnego biorąc pod uwagę, że nie stanowi zmian istotnych parametrów obiektu budowlanego. Nie może przy tym ujść uwadze, że w okolicznościach niniejszej sprawy obiektem budowlanym jest cały budynek a nie jedynie taras objęty postępowaniem. Przedmiotem pozwolenia na budowę jest bowiem budynek (a nawet zespół budynków) wraz z tarasem a nie jedynie taras.

W tej sytuacji Sąd uznał, że powyższe uchybienie pozostaje bez wpływu na treść rozstrzygnięcia.

Z tych względów Sąd uznał, że zarzuty skargi nie znajdują oparcia w przepisach prawa a biorąc dodatkowo pod uwagę, że Sąd nie dostrzegł takich

str.6

naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy - skargę należało oddalić.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

str. 7