Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 792/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-03-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: art. 5 ust.1 pkt1), art.8 ust.1, art 41 ust.1 i art. 146a pkt 1
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity
article: art. 250 i art. 258 par.1 i 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 41b ust.1 i 2
journal: Dz.U. 2011 nr 41 poz 213
law: Ustawa z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym - tekst jednolity
article: par.2 ust.3, par.3 ust.1 pkt 1)lit. f i par.4
journal: Dz.U. 2011 nr 31 poz 153
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w  postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę  podatkowego z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku doradcy podatkowego R. J. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej spadkobiercy za zaległości podatkowe po zmarłej M. S. w podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 1995 r., poszczególne miesiące 1996 r. oraz styczeń, luty, marzec i kwiecień 1997 r. postanawia przyznać doradcy podatkowemu R. J. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wynagrodzenie w kwocie 295,20 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 (słownie: pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu.


UZASADNIENIE

W sprawie, przedmiotem skargi P.S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest oznaczona w sentencji postanowienia decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej spadkobiercy za zaległości podatkowe po zmarłej M. S. w podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 1995 r., poszczególne miesiące 1996r. oraz styczeń, luty, marzec i kwiecień 1997 r.

Prawomocnym postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2013 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym również ustanowienie doradcy podatkowego.

Krajowa Izba Doradców Podatkowych wyznaczyła stronie skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie doradcy podatkowego R. J.

Ustanowiony z urzędu doradca podatkowy występował w imieniu skarżącej w postępowaniu sądowym w pierwszej instancji zakończonym wyrokiem Sądu z dnia 20 grudnia 2013 r. oddalającym skargę. Do protokołu rozprawy przed Sądem w dniu 17 grudnia 2013 r. pełnomocnik procesowy strony skarżącej zgłosił wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadcza, że dotychczas nie uzyskał wynagrodzenia z tego tytułu w całości ani w części.

W sprawie zważono, co następuje.

Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Natomiast na podstawie art. 41b ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (tekst jednolity w Dz. U. z 2011 r. nr 41, poz. 213, dalej powoływana jako ustawa o doradztwie podatkowym) koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu ponosi Skarb Państwa. Szczegółowe zasady ponoszenia tych kosztów, z uwzględnieniem sposobu ustalania tych kosztów, wydatków stanowiących podstawę ich ustalania oraz maksymalnego wynagrodzenia doradcy podatkowego za udzieloną pomoc Minister Sprawiedliwości określi w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii Krajowej Radcy Doradców Podatkowych (ust. 2 art. 41b ustawy o doradztwie podatkowym).

W tym miejscu powołać należy unormowanie § 4 ust. 1 - wydanego na podstawie wyżej wskazanej delegacji - rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. nr 31 poz. 153, dalej powoływane jako Rozporządzenie), na mocy którego koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% kwot wynagrodzenia, o których mowa w § 3 (pkt 1)) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki doradcy podatkowego (pkt 2)).

Zgodnie z § 3 ust. 1 Rozporządzenia kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w pierwszej instancji w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sprawy do 500 zł - 60 zł (lit. a), powyżej 500 zł do 1.500 zł - 180 zł (lit. b), powyżej 1.500 zł do 5.000 zł - 600 zł (lit. c), powyżej 5.000 zł do 10.000 zł - 1.200 zł (lit. d), powyżej 10.000 zł do 50.000 zł - 2.400 zł (lit. e), powyżej 50.000 zł do 200.000 zł - 3.600 zł (lit. f), powyżej 200.000 zł - 7.200 zł (lit. g); natomiast w pozostałych sprawach - 240 zł (pkt 2) ust. 1 § 3 Rozporządzenia).

Sprawa ze skargi na decyzję w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej spadkobiercy za zaległości podatkowe po zmarłej M. S. w podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 1995 r., poszczególne miesiące 1996r. oraz styczeń, luty, marzec i kwiecień 1997 r. zaliczana jest do kategorii spraw określonych w wyżej powołanym przepisie pkt 2) ust. 1 § 3 Rozporządzenia. Dlatego stawka wynagrodzenia ustanowionego w sprawie doradcy podatkowego za udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji wynosi 240 zł (§ 3 ust. 1 pkt 2) Rozporządzenia).

Stosownie do § 2 ust. 3 Rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu, opłatę, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 1), sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tej opłacie. Ponieważ stawka podatku od towarów i usług wynosi 23% (art. 5 ust. 1 pkt 1) w zw. z art. 8 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity w Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.), podatek, o który podwyższeniu podlega wynagrodzenie doradcy podatkowego za udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji, wynosi w sprawie 55,20 zł (23% kwoty 240 zł).

Reasumując, referendarz sądowy postanowił przyznać ustanowionemu z urzędu doradcy podatkowemu wynagrodzenie za udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w kwocie 295,20 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) zł, na które składają się kwota 240 zł wynagrodzenia powiększona o podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 zł.

Postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu znajduje oparcie w wyżej wskazanych przepisach prawa oraz w art. 258 § 1 i § 2 pkt 8) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Admi-nistracyjnym we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.