Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 193/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Irla /spr./ Sędziowie WSA Renata Czeluśniak AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2006 r. sprawy ze skargi J.G. na decyzję Wojewody K. z dnia 23 września 1998 r. nr [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Decyzją administracyjną z dnia 30 lipca 1998 roku (znak....) Burmistrz Miasta i Gminy S. , działając w oparciu o art. 28 ust. 1, art. 32 ust. 4, art. 34 ust. 4, art. 36 ust. 2, art. 87 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane w zw. z art. 5 ust. 16 lit. f ustawy z dnia 17 maja 1990 roku o podziale zadań i kompetencji określonych w ustawach szczególnych pomiędzy organy gminy a .organy administracji rządowej, a także porozumienia zawartego pomiędzy Zarządem Gminy Miejskiej w S. a Kierownikiem Urzędu Rejonowego w K. z dnia [....] sierpnia 1990 roku i aneksu z dnia [....] grudnia 1997 roku zatwierdził projekt budowlany na rozbudowę zakładu stolarskiego, położonego w C. Równocześnie decyzją tą udzielił S.S. i H.S. prowadzącym Zakład Stolarski [....] pozwolenia na rozbudowę tego zakładu, zlokalizowanego na działce o nr geod. Nr nr [....] w [....] . Rozbudowa polegać miała na dobudowie do południowo wschodniej ściany istniejącego murowanego, jednokondygnacyjnego budynku produkcyjnego /stolarnia/ - budynku dwukondygnacyjnego o powierzchni zabudowy - 94,3 m2, powierzchni użytkowej - 147 m2, kubaturze - 578 m3 z funkcją magazynową w przyziemiu i biurowo - socjalną na piętrze z wykonaniem instalacji: elektrycznej, wodociągowo - kanalizacyjnej oraz na dobudowie do istniejącej suszarni od strony zachodniej - składu /magazynu/ drewna o powierzchni zabudowy 30,6 m2, powierzchni użytkowej - 28,7 m2, kubaturze -168m3.

Od powyższej decyzji w dniu [....] sierpnia 1998 roku odwołanie do Wojewody [....] wniósł J.G. Wskazał, iż rozbudowa, na którą zostało udzielone zezwolenie zmniejsza odległość do budynku mieszkalnego, którego jest właścicielem. Hałas wytwarzany przez zakład stolarski osiąga wartość 60 dB, natomiast rozbudowa przyczyni się do dalszego wzrostu tej wartości. Dodał, iż dobudowa do stolarni dwukondygnacyjnego budynku spowoduje zablokowanie przewiewu suszarni, w której komin i rury wentylacyjne są niskie. Dym i opary z wentylacji, z uwagi na istnienie lasu od strony wschodniej zostaną skierowane na budynek mieszkalny odwołującego się. Uniemożliwi to wykończenie pomieszczeń mieszkalnych na poddaszu. Odwołujący się zarzucił ponadto, iż w projekcie rozbudowy nie zostało uwzględnione oddziaływanie hałasu wytwarzanego przez magazyn wskutek dokonywania przed nim rozładunku i załadunku towarów oraz hałasu wytwarzanego przez pojazd do transportu własnej produkcji. Podniósł dalej, iż zakład jest uciążliwy, gdyż prowadzi produkcję seryjną skrzyń na [....] , a suszarnia pracuje całą dobę w systemie ciągłym. Zarzucił również, iż badania, na podstawie których wydano pozwolenie na rozbudowę były przeprowadzane w czasie kiedy zakład funkcjonował jako warsztat usługowy, a w chwili obecnej została zwiększona produkcja i zatrudnienie co powoduje zwiększenie uciążliwości dla sąsiedztwa. Na terenie zakładu osoby obsługujące piły pracują w specjalnych nausznikach wyciszających hałas i eliminujących wibracje.

Decyzją z dnia 23 września 1998 roku znak: [....] Wojewoda [....] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wskazał, iż decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana zasadnie, zgodnie z decyzją z dnia 2 czerwca 1997roku znak [....] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie zakładu stolarskiego o część socjalno - magazynowo - biurową, jak również w zgodzie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S. , zatwierdzonego uchwałą Rady Narodowej Miasta i Gminy S. z dnia 27 marca 1980 roku ze zmianami zatwierdzonymi uchwałą Rady Miejskiej w S. z 1992 roku. Zgodnie z tymi ustaleniami teren wskazany przez inwestorów pod rozbudowę istniejącego zakładu położony jest na obszarze oznaczonym symbolem Da - MN1 i przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną z usługami nieuciążliwymi. Organ wskazał, iż projekt budowlany przedstawiony przez inwestorów uzyskał pozytywną opinię pod względem bhp oraz opracowany został zgodnie z zaleceniami postanowienia Terenowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia 25 lipca 1997 roku. Ponadto decyzja o pozwoleniu na budowę nie narusza przepisów techniczno - budowlanych, bowiem jak wynika z przedłożonego projektu usytuowanie inwestycji jest zgodne z § 12 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, który stanowi m.in., że dla budynków zwróconych w stronę granicy ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi należy zachować co najmniej 4 m odległości zabudowy od granic działki. W przedmiotowej sprawie odległość budynku od granicy działki odwołującego się wynosi 4,2 m. Zdaniem organu orzekającego projekt budowlany będący załącznikiem do decyzji jest kompletny, posiada niezbędne opinie i uzgodnienia oraz został wykonany przez osoby posiadające uprawnienia budowlane. Dodatkowo, decyzją z dnia 15 listopada 1994 roku Wojewoda [....] po rozpatrzeniu wniosku właściciela zakładu i w oparciu o posiadane materiały odstąpił od ustanowienia strefy ochronnej dla zakładu stolarskiego, stwierdzając, iż ani zakład stolarski po rozbudowie (suszarnia) ani budynek socjalno - magazynowy nie powodują uciążliwości dla środowiska naturalnego.

W dniu [....] października 1998 roku J.G. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody [....] z dnia 23 września 1998 roku wnosząc o jej uchylenie i o uchylenie decyzji organu l instancji, ewentualnie o stwierdzenie ich nieważności. Skarżący zarzucił, iż zaskarżona przez niego decyzja narusza art. 32 ust. 1 Prawa budowlanego, gdyż brak jest uzgodnienia z Wydziałem Ochrony Środowiska Urzędu Wojewódzkiego, zaś przedmiotowa inwestycja może oddziaływać niekorzystnie na środowisko. Wskazał, iż postanowieniem z dnia 24 maja 1994 roku znak SE [....] Państwowego Terenowego Inspektoratu Sanitarnego w K. przedmiotowa inwestycja została uznana za inwestycję uciążliwą dla środowiska i wyznaczono jej 50 m pas ochronny. Zarzucił również naruszenie art. 33 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego poprzez zaniechanie uzyskania zgody Gminy S. na przeprowadzenie kabla energetycznego przez drogę będącą drogą gminną. Skarżący zarzucił ponadto, że nie została ustalona z Telekomunikacją [....] trasa linii telefonicznej. W dalszej kolejności skarżący wskazał na naruszenie § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez wydanie pozwolenia na rozbudowę w sytuacji, gdy przedmiotowa rozbudowa spowoduje, iż do domu skarżącego nie będzie wpadać naturalne światło.

Zdaniem skarżącego wątpliwości budzi również prawidłowość usytuowania zbiornika na nieczystości ciekłe, jak również brak odniesienia się organu orzekającego do postanowienia Terenowego Inspektora Sanitarnego w K. zawierającego negatywną opinię lokalizacji inwestycji, którą określono jako III stopień uciążliwości.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [....] wskazał, iż zarzuty skarżącego dotyczące uciążliwości zakładu, którego dotyczy rozbudowa były analizowane w postępowaniu dotyczącym udzielenia pozwolenia na użytkowanie suszarni drewna, zakończonym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, w którym po rozważeniu stanowiska organu do spraw ochrony środowiska uznano, iż zakład stolarski rozbudowany o suszarnię drewna nie spowoduje uciążliwości dla otoczenia. Zdaniem Wojewody [....] rozbudowa zakładu o część socjalno - magazynowo - biurową nie powiększy uciążliwości zakładu dla otoczenia, a zarzuty skargi, iż część ta będzie pełniła funkcje produkcyjne są przedwczesne. Wojewoda wskazał, iż obiekt budowlany musi być użytkowany zgodnie z jego przeznaczeniem, a zmiana przeznaczenia wymaga zgody właściwego organu. W przedmiocie zarzutu dotyczącego przebiegu kabla energetycznego Wyjaśnił, iż pozwolenie na przeprowadzenie tego kabla zostało udzielone odrębną decyzją organu l instancji z dnia 25 listopada 1997 roku, natomiast ani projekt budowlany ani pozwolenie na budowę nie przewidują linii telefonicznej. Wskazał również, iż zarzut ograniczenia dostępu światła do budynku mieszkalnego skarżącego jest bezzasadny, gdyż projektowana dobudowa ma być wysokości około 6 metrów licząc od poziomu terenu od strony działki skarżącego od krawędzi przesłaniającej i będzie oddalona 4,20 m od tej granicy. Zatem, nie tylko nie ograniczy naturalnego oświetlenia pomieszczeń mieszkalnych w sąsiednim budynku mieszkalnym oddalonym 7,40 metrów od granicy i przesuniętym w kierunku północno zachodnim, a nie na wprost budynku projektowanego, lecz także nie ograniczy naturalnego oświetlenia do pomieszczeń mieszkalnych w przypadku rozbudowy budynku skarżącego w kierunku granicy. Tym samym nie występuje naruszenie przepisu § 13 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Pismem z dnia [....] marca 2001 roku S.S. i H.S. zgłosili udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym na prawach strony.

Pismem nadanym w dniu [....] lipca 2006 roku skarżący J.G. wskazał, iż budynki będące przedmiotem niniejszego postępowania zostały już postawione oraz były użytkowane. W chwili obecnej zakład stolarski już nie funkcjonuje, budynki stoją puste.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Na podstawie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 02.153.1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 02.153.1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie zaś z art. 134§ 1 tej ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja Wojewody [....] z dnia 23 września 1998 roku (znak:......) utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia 30 lipca 1998 roku (znak.....) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, została wydana zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. 94.89.414 z późn. zm.), obowiązującymi w chwili jej wydania.

W myśl art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U.94.89.414 z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym w dniu 23 września 1998 roku tj. w dniu wydania zaskarżonej decyzji, roboty budowlane można było rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z zastrzeżeniem art. 29-31. Zgodnie zaś z art. 32 ust. 1 ustawy pozwolenie na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego mogło być wydane po uprzednim uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi uzgodnień, pozwoleń lub opinii innych organów. Pozwolenie na budowę mogło być wydane wyłącznie temu kto złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli była ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym oraz wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Stosowanie do art. 35 ustawy Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdzał zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przepisami, w tym techniczno -budowlanymi, badał kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. W razie spełnienia powyższych wymagań właściwy organ nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania decyzji przez organ II instancji).

W przedmiotowej sprawie decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia budowę oraz utrzymująca ją w mocy decyzja organu II instancji pozostają w zgodzie z obowiązującymi w czasie ich wydawania przepisami.

Do wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę wnioskodawcy H.S. i S.S. dołączyli wymagane przepisami ustawy Prawo budowlane dokumenty, w tym decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu Nr [....] z dnia 2 czerwca 1997 roku, oświadczenie J.C. o wyrażeniu zgody na budowę w granicy jego działki budynku zgodnie z dokumentacją dla potrzeb zakładu stolarskiego H.S. i S.S. , dowód dysponowania nieruchomością na cele budowlane w postaci umowy darowizny z dnia [....] listopada 1989 roku zawartej w formie aktu notarialnego, decyzję zatwierdzającą projekt budowlany pt. "Zasilanie kablowe [....] 4 x 120 m2 zakładu stolarskiego w C." i udzielającej pozwolenia na budowę linii kablowej bezpośrednio ze stacji transformatorowej C.

Decyzja organu l instancji została wydana w zgodzie z decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącego zakładu stolarskiego o część socjalno - magazynowo - biurową oraz budowie linii kablowej ze stacji trafo dla potrzeb zakładu z dnia 2 czerwca 1997 roku (znak......) utrzymaną w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 11 sierpnia 1997 roku.

Niezasadny jest zarzut skarżącego, iż istnieje zagrożenie, że przedmiotowa inwestycja będzie oddziaływać niekorzystnie na środowisko, a nie została ona uzgodniona z Wydziałem Ochrony Środowiska Urzędu Wojewódzkiego. Skarżący wskazał w tym zakresie na postanowienie Państwowego Terenowego Inspektoratu Sanitarnego w K. z dnia 24 maja 1994 roku ( znak ....), w myśl którego przedmiotowa inwestycja została uznana za inwestycje uciążliwą dla środowiska i wyznaczono jej 50 metrowy pas ochronny. Wskazać jednakże należy, iż postanowieniem z dnia 7 września 1994 roku (.....) Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny dla województwa [....] po rozpatrzeniu zażalenia H.S. i S.S. uchylił postanowienie Państwowego Terenowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia 24 maja 1994 roku i dopuścił do eksploatacji suszarnię i spalarnię odpadów drzewnych uznając, iż działalność suszarni wraz ze spalarnią odpadów drzewnych nie powinna powodować ponadnormatywnej uciążliwości dla otoczenia i jej lokalizacja jest poprawna ze względów sanitarno - higienicznych. Ponadto decyzją z dnia 15 listopada 1994 roku Wojewoda [....] , działając na podstawie art. 71 ust. 3 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 roku o ochronie i kształtowaniu środowiska (Dz. U. z 1994 roku Nr 49 poz. 196) odstąpił od ustanowienia strefy ochronnej dla Zakładu Stolarskiego [....] w C. gm. [....].

Nietrafnie skarżący podniósł, iż nie została uzyskana zgoda Gminy [....] na przeprowadzenie kabla energetycznego przez drogę będącą droga gminną. Odrębną decyzją z dnia 25 listopada 1997 roku Burmistrz Gminy [....] zatwierdził bowiem projekt budowlany pt. "Zasilanie kablowe [....] 4x120 mm 2 zakładu stolarskiego w C." oraz udzielił pozwolenia na jego przeprowadzenie. Odpis tej decyzji został dołączony do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę.

Również zarzut naruszenia § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 10 poz. 46 z 1995 roku z późn. zm.) nie znajduje potwierdzenia w stanie faktycznym sprawy. Przepis § 13 wskazanego rozporządzenia stanowi, iż odległość budynku mającego pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń. Warunek ten uznaje się za spełniony, jeżeli odległość od obiektu przesłaniającego jest nie mniejsza niż jego wysokość - dla obiektów przesłaniających o wysokości do 55 m włącznie oraz nie mniejsza niż 55 m - dla obiektów przesłaniających wyższych niż 55 m. Wysokość obiektu przesłaniającego liczy się od poziomu dolnej krawędzi najniżej położonych okien budynku przesłanianego do poziomu najwyższej zacieniającej krawędzi obiektu przesłaniającego. Projektowany budynek ma być położony 4,2 metrów od granicy działki sąsiedniej, jego wysokość w najwyższym miejscu ma wynosić 7,2 metrów. Budynek na działce skarżącego usytuowany jest zaś 7,4 m od granicy. Tym samym wysokość budynku przesłaniającego (7,2 metrów) jest mniejsza niż odległość miedzy budynkiem przesłaniającym a budynkiem na działce sąsiedniej (11,6 metrów).

Ponadto projektowana inwestycja pozostaje w zgodzie z wymaganiami przepisu § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 10 poz. 46 z 1995 roku z późn. zm.), gdyż jest oddalona ponad 4 metry od granicy działki sąsiedniej.

Zważywszy na powyższe należało uznać, iż zaskarżona decyzja wydana została zgodnie z prawem. Należało w związku z tym skargę oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 02 Nr 153 poz. 1270).