Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 556/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2021-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Piotr Kieres (sprawozdawca),, Sędziowie: sędzia WSA Katarzyna Radom,, sędzia WSA Marta Semiczek,, , po rozpoznaniu w Wydziale I, w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 lutego 2021 r. sprawy ze skargi: V. C. reprezentowany przez przedstawicieli ustawowych: O. C. i T. C. w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 5 grudnia 2019 r., sygn. akt III SAB/Wr 925/19, postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Małoletni V. C. reprezentowany przez przedstawicieli ustawowych wniósł skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 grudnia 2019 r., sygn. akt III SAB/Wr 925/19 uwzględniającego skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę. W dniu 17.02.2020 r. Organ otrzymał odpis prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Pismami z 18 czerwca 2020 r. doręczonymi Organowi 25 czerwca 2020 r. Strona wezwała Organ do wykonania ww. wyroku Sądu. I wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na niewykonanie ww. wyroku Sądu wraz z wymierzeniem Organowi grzywny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Sąd administracyjny przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Negatywny wynik takiej kontroli skutkuje brakiem możliwości rozstrzygnięcia sporu i wydania w sprawie wyroku. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej jako p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powyższego przepisu wynika, że bezwzględnym warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. jest uprzednie wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Wymagane jest przy tym, aby przed jego złożeniem doszło do uprawomocnienia się wyroku, a następnie prawomocny już wyrok, winien zostać doręczony organowi wraz z uzasadnieniem i aktami sprawy. Dopiero od daty otrzymania przez organ tych dokumentów zaczyna biec termin do wykonania orzeczenia sądu (załatwienia sprawy) - wynika to wprost z treści art. 286 § 1 i § 2 p.p.s.a.

Zdaniem Sądu wezwanie o wykonanie wyroku doręczone organowi równocześnie ze skargą na niewykonanie wyroku należy uznać za przedwczesne i pomijające warunek z art. 154 § 1 p.p.s.a. skierowania skargi "po uprzednim wezwaniu organu". Równoczesne wniesienie wezwania i skargi pomija część przepisu art. 154 § 1 p.p.s.a., co jest niedopuszczalne przy wykładni i stosowaniu prawa. Prowadzi to do uznania, że warunek "uprzedniości’ względem skargi wystosowania do Organu wezwania o wykonanie wyroku okazuje się zbędny. Zgodnie zaś z zasadą wykładni "per non est", w procesie tym nie można pominąć części przepisu bądź uznawać, że jest ona zbędna.

Sąd zauważa również, ze w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 czerwca 2016 r., sygn. akt I FPS 1/16 (dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – dalej jako CBOSA) wprawdzie dotyczącej wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa lecz analogicznej sytuacji, bo związanej z terminem złożenia skargi, wskazano, że:

"Przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.) należy rozumieć w ten sposób, że w przypadku skargi na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 tej ustawy, skargę można wnieść najwcześniej następnego dnia, po dniu wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, nie czekając na doręczenie odpowiedzi organu na to wezwanie."

Nie czyni zatem zadość wymogom formalnym równoczesne wnoszenie do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa i skargi do sądu administracyjnego, w rozumieniu takim, że następuje to w tym samym dniu.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznaje, że brak wezwania bądź ewentualnie jego złożenie przed doręczeniem organowi wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności lub po wniesieniu skargi bądź równocześnie z wniesieniem skargi, skutkuje odrzuceniem skargi na niewykonanie wyroku na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W niniejszej sprawie, stwierdzić więc należy, że złożenie przez Stronę 25 czerwca 2020 r. w Organie skargi na niewykonanie wyroku równocześnie z wezwaniem organu do wykonania tego wyroku uczyniło skargę przedwczesną. Konsekwencją takiego stanu rzeczy jest odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.).