Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 6/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. sp. z o.o. z siedzibą w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 1 lipca 2013 r., sygn. akt I SA/Wr 995/13 w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 1 lipca 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny [...] odmówił M. sp. z 0.0. z siedzibą w P. (dalej zwanej: skarżącą) wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Ceinej [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r.

Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Skarżąca wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego sformułowała również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że organ podatkowy wydał wobec niej decyzje określające zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w łącznej kwocie 7.720.460,00 zł (wraz z odsetkami blisko 11.000.000,00 zł) i ich ewentualne wykonanie, ze względu na sytuację majątkową skarżącej, grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia jej znacznej szkody i powstaniem trudnych do odwrócenia skutków. Egzekucja uniemożliwi bowiem prowadzenie jakiejkolwiek działalności gospodarczej i zagrozi dalszemu bytowi spółki. Kwota zobowiązania podatkowego przekracza osiągnięty przez skarżącą zysk za poprzedni rok obrotowy.

Strona do wniosku załączyła sporządzony na dzień 31 grudnia 2012 r. bilans, rachunek zysków i strat, rachunek przepływów pieniężnych i zestawienie zmian w kapitale własnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpatrując wniosek w dniu 1 lipca 2013 r. odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji wskazując, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli uzna, że spełniona jest ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostaną wykonane. Nie wystarczy do tego ogólny wywód strony, lecz twierdzenia skarżącej powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

WSA stwierdził, że skarżąca nie wykazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji w jej obecnej sytuacji majątkowej, spowoduje wyrządzenie skarżącej znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki, także przy uwzględnieniu istnienia innych decyzji określających zobowiązanie w podatku akcyzowym. W ocenie Sądu, z przedłożonych przez stronę dokumentów wynika, że spółka ma możliwość uregulowania zobowiązania w podatku akcyzowym w kwocie 11.000.000,00 zł, wynikającego z wszystkich wydanych wobec skarżącej decyzji. Z przedłożonego bilansu wynika, że na koniec 2012 roku spółka posiadała aktywa trwałe o wartości 81.887.690,45 zł, w tym grunty budynki, lokale o wartości ponad 45.000.000,00 zł oraz inwestycje długoterminowe w postaci długoterminowych aktywów finansowych w jednostkach powiązanych, w akcjach lub udziałach, o wartości 21.835.566,79 zł; aktywa obrotowe w kwocie 126.448.690,05 zł, w tym należności krótkoterminowe w kwocie 93.859.608,08 zł i środki pieniężne w kasie i na rachunkach w kwocie 4.559.086,66 zł. W 2012 roku spółka osiągnęła przychód w kwocie 866.076.851,60 zł i zysk w kwocie 6.206.541,59 zł. W stosunku do roku 2011 przychody spółki zwiększyły się o ponad 120.000.000,00 zł. Ponadto skarżąca nie podnosiła, że nie posiada zdolności kredytowej pozwalającej jej na uzyskania koniecznych środków z instytucji finansowych. Należy zwrócić uwagę na fakt posiadania przez stronę majątku trwałego o znacznej wartości, który może stanowić zabezpieczenie takiej pożyczki.

Stwierdzono, że spółka ma możliwość uregulowania zobowiązania i nie dopuszczenia do jego przymusowej egzekucji, a tym samym negatywnych skutków z nią związanych.

Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. spółka M. wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 1 lipca 2013 r. zarzucając naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazała na błędne zastosowanie tego przepisu poprzez ocenę, iż uregulowanie kwoty zaległości podatkowej, która trzykrotnie przekracza wartość posiadanych przez skarżącą środków pieniężnych i dwukrotnie przekracza wypracowany w 2012 roku zysk i nie wypełnia znamion wyrządzenia znacznej szkody oraz nie prowadzi do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do

odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki rozumie się taką szkodę, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia lub nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 sierpnia 2006 r., I OZ 1144/06, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzeczenia.nsa.qov.pl).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, WSA w wyczerpujący sposób wyjaśnił - z powołaniem się na informacje zawarte w bilansie - że spółka osiąga przychody oraz posiada środki umożliwiające uregulowanie zobowiązań w podatku akcyzowym wynikającym ze wszystkich wydanych w jej sprawie decyzji. Ponadto w niniejszej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 272.798 zł, co w porównaniu z posiadanymi środkami pieniężnymi wyraźnie wskazuje, że rozważania skarżącej dotyczące konieczności zbycia majątku spółki lub konieczności wzięcia kredytu nie mogły zostać uznane za podstawę do twierdzenia, o możliwości wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Skutki w tym zakresie są oczywiste i zawsze prowadzą do ujemnych następstw polegających na zmniejszeniu majątku zobowiązanego. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu przed jakimikoiwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których w sytuacji ewentualnego wygrania sporu sądowego nie można by było naprawić. Nie bez znaczenia dla oceny wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest też to, iż w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi uiszczone, a nienależne zobowiązanie będzie podlegać zwrotowi wraz z odsetkami, stanowiącymi swoistą formę odszkodowania, co dodatkowo przemawia za "odwracalnością" skutków, które wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować dla strony.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd ! instancji prawidłowo ocenił sytuację majątkową skarżącej. Przedstawione przez spółkę wyniki finansowe za rok za 2012 wskazują na brak spełnienia przez stronę przesłanek zastosowania nadzwyczajnej instytucji, jaką jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku żart. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

-----------------------

4