Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 385/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2019-04-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 16 kwietnia 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2019 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia "A" S.A. z siedzibą we W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 października 2018 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 30 stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za III kwartał 2014 r. p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 22 października 2018 roku (k. 217) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie "A" S.A. z siedzibą we W. (dalej w skrócie zwana Spółką) na postanowienie tego Sądu z dnia 27 czerwca 2018 r., w przedmiocie odrzucenia skargi.

Na powyższe postanowienie Spółka, pismem z dnia 19 listopada 2018 r. (k. 262) wniosła zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 18 stycznia 2019 r. wezwano Spółkę do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie 1 egzemplarza podpisanego zażalenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia została przesłana na adres skarżącej Spółki. W dniu 25 stycznia 2019 r. podjęto próbę doręczenia przesyłki, a wobec braku możliwości doręczenia, przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, zawiadamiając o tym adresata poprzez umieszczenie zawiadomienia w oddawczej skrzynce pocztowej. Powtórne zawiadomienie o nadejściu przesyłki umieszczono w skrzynce oddawczej adresata w dniu 4 lutego 2019 r. Przesyłka zawierająca zarządzenie została wydana w placówce pocztowej w dniu 11 lutego 2019 r. (pismo "B" k. 295). Odpis zażalenia został nadany przesyłką poleconą w dniu 18 lutego 2019 r. (vide koperta k. 290).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) – dalej w skrócie zwana p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w treści przywołanego przepisu. Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia (art. 194 § 2 p.p.s.a.). Natomiast z mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Jak stanowi art. 73 § 1 p.p.s.a. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.).

Domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do złożenia zażalenia. Faktyczne odebranie pisma (w urzędzie pocztowym, czy sądzie), już po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a., nie ma wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z 16 listopada 2004 r., GZ 104/04; z 28 stycznia 2013 r., II FZ 1055/12, z 14 lutego 2013 r., II FZ 36/13, z dnia 5 marca 2013 r. II FZ 40/13, dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Jak wynika z akt sprawy, przesyłkę zawierającą zarządzenie z dnia 18 stycznia 2019 r., wobec nieskutecznego doręczenia, złożono w dniu 25 stycznia 2019 r. w placówce pocztowej. Zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki pozostawiono skarżącej w skrzynce do doręczenia korespondencji. Powtórnie uczyniono to w dniu 4 lutego 2019 r. (vide pismo "B" – k. 295). Tym samym, czternastodniowy termin, liczony od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.) upłynął 8 lutego 2019 r. Doręczenie należało zatem uznać za dokonane właśnie w tym dniu. Faktyczne wydanie przesyłki w terminie późniejszym tj. w dniu 11 lutego 2019 r., nie ma wpływu dla liczenia terminu według wskazanego już wyżej art. 73 p.p.s.a. W konsekwencji ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia był dzień 15 lutego 2019 r. Ponieważ przesyłka zawierająca odpis zażalenia została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 18 lutego 2019 r. (vide koperta k. 290), należało uznać, że uzupełnienie braku formalnego nastąpiło z uchybieniem przepisanego terminu.

Sąd pragnie przy tym zauważyć, że w orzecznictwie wyrażony jest pogląd, zgodnie z którym wydłużenie przez operatora pocztowego terminu do odbioru przesyłki, poprzez pozostawienie jej w placówce pocztowej przez okres przekraczający 14 dni licząc od daty pierwszego awizowania oraz wydanie przesyłki adresatowi pomimo upływu tego 14 dniowego terminu, nie może powodować negatywnych skutków dla strony i uzasadnia uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu. Strona skarżąca nie może bowiem ponosić negatywnych konsekwencji nieprawidłowego działania operatora pocztowego doręczającego przesyłki i nie można jej z tej przyczyny pozbawiać prawa do wniesienia przysługującego jej środka zaskarżenia (por. wyroki NSA z dnia 20 grudnia 2012 r., sygn. I FSK 132/12, z dnia 27 września 2013 r., sygn. akt I FSK 1407/12, postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2017 r., I FZ 410/16).

Jakkolwiek sytuacja jaka zaistniała w przedmiotowej sprawie może uzasadniać przywrócenie terminu do wniesienia skargi w przypadku złożenia przez stronę stosownego wniosku, to jednak wobec kategorycznego brzmienia art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Sąd zobligowany był do odrzucenia skargi, jako złożonej po upływie przepisanego prawem terminu. Przywołane przepisy zobowiązują bowiem Sąd do odrzucenia środka zaskarżenia w każdym przypadku uchybienia terminowi, a także niezależnie od tego, że do jego uchybienia doszło z przyczyn nie leżących po stronie skarżącej.

Mając powyższe na względzie, Sąd na mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił o odrzuceniu zażalenia.