Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1811/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz Asesor WSA Joanna Skiba (spr.) referendarz sądowy Aneta Wirkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2006 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji administracyjnej po wznowieniu postępowania oddala skargę


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 roku nr [...] utrzymało w mocy – po ponownym rozpatrzeniu sprawy – własną decyzję z dnia [...] lipca 2005 roku numer [...], wydaną po wznowieniu postępowania zakończonego decyzją Kolegium z dnia [...] marca 2005 roku numer [...], utrzymującą w mocy decyzje wydaną przez Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej W. z dnia [...] stycznia 2005 roku nr [...] odmawiającej A. S. udzielenia pomocy w postaci dietetycznego posiłku raz dziennie.

Powyższą decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wydało w oparciu o następujący stan faktyczny.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2005 roku Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej W. odmówił A. S. przyznania pomocy w postaci jednego dietetycznego gorącego posiłku raz dziennie , gdyż Ośrodek Pomocy Społecznej nie mógł takiego posiłku zapewnić z uwagi na konieczność zachowanie specjalnych wymogów dietetycznych. Poza tym wskazano, że od stycznia do grudnia 2004 roku A. S. otrzymała w formie zasiłków celowych pomoc w wysokości ogółem [...] zł, a więc posiada dostateczne środki na spełnienie wymogów dietetycznych.

Decyzją z dnia [...] marca 2005 roku numer [...], ww. decyzja została utrzymana w mocy przez Kolegium, które w uzasadnieniu również podkreśliło, że A. S. –mimo przekroczenia przez nią kryterium dochodowego określonego w ustawie otrzymała od OPS w 2004 roku pomoc w kwocie [...] zł ([...] zł – zasiłki celowe specjalne i [...] zł – koszt usług opiekuńczych ). Wskazano również ,że organ I instancji nie dopuścił się naruszenia wskazanych w odwołaniu przez stronę przepisów: art. 76§1 , 89§2 , 84 kpa oraz to, że Szpital [...], nie będąc organem administracji , odpowiadając na wystąpienie OPS w sprawie możliwości skorzystania przez stronę z posiłków tego szpitala ( których jadłospis zatwierdza dietetyk ) -nie działał w trybie art. 106 kpa .

Na ww. decyzję A. S. nie wniosła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, lecz wystąpiła do Kolegium z wnioskiem o wznowienie postępowania , jako przesłankę wznowienia wskazując fakt, iż decyzja Kolegium została wydana na podstawie fałszywych dowodów , ponieważ oparto się na dziennej normie żywieniowej, opracowanej na wniosek Ośrodka Pomocy Społecznej , odrzucając opinię lekarską.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wznowiło postępowanie postanowieniem z dnia [...] maja 2005 roku, na podstawie art. 149 §1 w związku z art. . 145 § 1 pkt 1 kpa, a następnie decyzją z dnia [...] lipca 2005 roku sygn. akt [...] odmówiło uchylenia ww. decyzji z [...] marca 2005 roku . W uzasadnieniu podało, że decyzja z [...] marca 2005 roku nie została oparta na fałszywych dowodach a jedynie wystąpił fakt zwrócenia się przez OPS – stosując zalecenia lekarza- do Szpitala [...] z prośbą o umożliwienie korzystania przez stronę z dietetycznych obiadów i następny fakt w postaci odmowy zaakceptowania jadłospisu sporządzonego przez dietetyka ww. szpitala przez lekarza prowadzącego .

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy na wniosek A. S. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z [...] sierpnia 2005 roku numer [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Kolegium podało, że organ I Instancji prawidłowo ustalił, że nie ma możliwości przyznania pomocy w formie jednego gorącego dietetycznego posiłku, gdyż lekarz prowadzący nie zaakceptował jadłospisu przygotowanego przez dietetyka ze Szpitala [...] . Z tych względów stronie przyznano zasiłek celowy w wysokości [...] zł na zakup żywności oraz w formie bezpłatnych gospodarczych usług opiekuńczych w zakresie zakupu artykułów spożywczych oraz w przygotowaniu obiadu, aby strona mogła mieć posiłki przygotowywane w domu z własnych środków, przyznanych na ten cel przez OPS. Ponadto podało , że w sprawie nie wystąpiły przesłanki z art. 145§1 pkt 1 i § 2 kpa . W konkluzji organ uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i należało ją utrzymać w mocy .

Na ww. decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła A. S., wnosząc o stwierdzenie jej nieważności na podst. art. 156§1 pkt 2 i 6 kpa w związku z art. 2 ust. 2 , 7 pkt 6, 25, 41 pkt 2 96 ust. 4 art. 100 1 i 6 ustawy o pomocy społecznej w związku z Uchwalą nr [...] Rady W. z dnia [...] września 2004 roku oraz naruszenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze art. 76§1 i 2 , 84, 136, 139, 145 § 2kpa przez oparcie się w postępowaniu administracyjnym, dotyczącym przyznania pomocy społecznej na ustaleniach dietetyka jako biegłego . To zdaniem skarżącej skutkuje wadliwością decyzji Kolegium i pozbawia decyzję umocowania prawnego co do zajętego stanowiska. W obszernym uzasadnieniu skargi strona przedstawiła swoje stanowisko co do sposobu działania Ośrodka Pomocy Społecznej B.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie . W uzasadnieniu nie zgodziło się ze złożonym w skardze wnioskiem o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji na podst. art. 156§1 pkt 2 kpa tj. z zarzutem , że zaskarżona decyzja w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą, uznając ten zarzut za całkowicie gołosłowny. W zakresie zaś złożonego wniosku o wznowienie postępowania, podtrzymała argumentację podaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296) oraz art. 3 §1 i §2 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz, U. Nr 153. poz. 1271 z poźń. zm. ) – sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji, orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania wg stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonej decyzji . Należy jeszcze dodać, że zgodnie z treścią art. 134§1 ustawy Prawo o postępowaniu ( ...) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany podstawą podaną w skardze.

W orzecznictwie administracyjnym utrwalony jest pogląd, że postępowanie o wznowienie postępowania jest samoistne, ale wiąże się z postępowaniem zwykłym instancyjnym, gdyż zachodzi tożsamość przedmiotu sprawy. Wznowienie postępowania administracyjnego jest instytucją procesową, która ma na celu ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ostateczną decyzją w sytuacji, gdy zaistnieją przesłanki określone w art. 145 §1 kpa . Chodzi przy tym o wady postępowania administracyjnego, a nie o samą decyzję (tak E. Mzyk Wznowienie postępowania administracyjnego. Zachodnie Centrum Organizacji 1994 ).

Pierwszym etapem postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania jest wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania ( w sytuacji, gdy zaistnieją formalne podstawy wznowienia t,j, gdy z żądaniem występuje strona, został zachowany termin określony w art. 148 kpa, oraz gdy strona powołała się na ustawowe przesłanki wznowienia ). Następnie organ bada podstawy wznowienia, które zostały enumeratywnie wymienione w art. 145 §1 kpa . W obowiązującym systemie prawnym, istnieje zasada interpretacyjna, według której wszelkie przepisy szczególne (a takim jest postępowanie wznowieniowe) należy wykładać ściśle, niedopuszczalna jest zatem wykładnia rozszerzająca. Po zbadaniu podstaw wznowienia, organ wydaje jedną z decyzji określonych w art. 151 kpa: o odmowie uchylenia decyzji wobec braku podstaw wznowienia, decyzję o uchyleniu dotychczasowej decyzji łącznie z orzeczeniem o istocie sprawy, decyzję o ograniczająca się do stwierdzenia, iż dotychczasowa decyzja wydana została z naruszeniem prawa.

W przedmiotowej sprawie strona wniosła o wznowienie postępowania od decyzji ostatecznej w sytuacji, gdy nie upłynął jeszcze termin do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Taka sytuacja jest dopuszczalna, bo tylko od strony zależy, który tryb wybierze: wznowieniowy czy też odwoławczy . W sytuacji jednak , gdy strona złoży wniosek o wznowienie postępowania, badane będą jedynie te przesłanki, które zostały opisane wyżej.

Jako podstawę wznowienia skarżąca podała art. 145§1 pkt 1 kpa - " dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe"

Aby skutecznie wykazać zaistnienie podstawy wznowienia z tego artykułu muszą łącznie wystąpić trzy przesłanki: 1) w decyzji ostatecznej organ administracyjny rzeczywiście poczynił ustalenia faktyczne z powołaniem się na sfałszowany dowód 2) sfałszowanie musi zostać stwierdzone orzeczeniem sądu lub innego organu (chyba, że zajdą okoliczności , o których mowa w art. 145§2 lub 3 kpa tzn. można wznowić postępowanie przed wydaniem orzeczenia sądu lub innego organu , jeżeli sfałszowanie dowodu jest oczywiste lub wznowienie jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo szkody dla interesu społecznego , a także wówczas gdy postępowania przed sadem lub innym organem nie może być wszczęte na skutek upływu czasu lub innych przyczyn określonych w przepisach prawa;) 3) na sfałszowanym dowodzie oparte zostało takie ustalenie, które miało wpływ na rozstrzygnięcie decyzją ostateczną . Te wszystkie przesłanki musza wystąpić łącznie, jeżeli zatem nawet jedna z nich nie wystąpi, nie można mówić o zaistnieniu podstawy wznowienia z art. 145§1 pkt 1 kpa.

We wniosku o wznowienie postępowania, w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2005 roku nr [...], skarżąca podała jako podstawę art. 145 §1 pk1 i § 2 kpa, konkretyzując ją jako oparcie się w decyzji na fałszywym dowodzie – opracowaniu dziennej normy żywieniowej przez dietetyka ze Szpitala [...], a odrzuceniem opinii lekarskiej . Tych okoliczności nie można uznać jako wypełnienie przesłanek z ww. przepisu, których szczegółowe określenie zostało podane wyżej . Z pewnością nie można uznać tego faktu za oparcie się w uzasadnieniu decyzji z [...] marca 2005 roku na sfałszowanym dowodzie, gdyż sfałszowany dowód to dowód podrobiony lub przerobiony, względnie poświadczający nieprawdę , a nie dowód, z którym strona się nie zgadza , gdyż różni się od dowodu złożonego przez nią. Z całą pewnością nie nastąpiło również stwierdzenie sfałszowania tego dowodu przez sąd lub inny organ. Prawidłowo więc organ orzekł w decyzji z [...] lipca 2005 roku oraz utrzymującej ją w mocy, decyzji z [...] sierpnia 2005 roku , odmawiając uchylenia zaskarżonej decyzji z powodu braku podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 §1 kpa . Wydanie takiej treści decyzji, która w ocenie sądu jest prawidłowa, wyklucza dalsze badanie zarzutów podniesionych w skardze, odnoszących się do treści decyzji z [...] marca 2005 roku.

Brak jest również podstaw do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji z powodu wystąpienia przesłanki określonej w art. 156§1 pkt 2 i 6 kpa tj. gdy wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa oraz jej wykonanie wywołałoby czyn zagrożony karą. Te okoliczności nie wystąpiły w sprawie i stanowią wyłącznie własną interpretację skarżącej, w zakresie skutków jakie wywołałaby zaskarżona decyzja.

Biorąc pod uwagę powyższe należało orzec jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.