Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 334/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-06-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka Sędzia NSA Stanisław Małek Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska /spr./ Protokolant Sekr.sąd. Katarzyna Bela po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2004 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta w Z. z dnia [...] listopada 2001 r. Nr [...] znak [...], II. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 50 zł (pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/ A.Łaskarzewska /-/ G.Radzicka /-/ St.Małek


UZASADNIENIE

Dnia [...] listopada 2001 r. Prezydent Miasta w Z. decyzją nr [...] znak [...] ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego na działkach nr [...] przy ulicy [...] w Z..

W decyzji zastrzeżono nieprzekraczalną linię zabudowy, która została naniesiona na rysunku stanowiącym załącznik decyzji. Odległość na rysunku oznaczono jako 6 metrów. Wywiedziono, że linie zabudowy niewidoczne na rysunku planu winny odpowiadać wymogom przepisów prawa budowlanego, uwzględniać konfigurację terenu i istniejący starodrzew.

W wyniku złożonego odwołania przez inwestora M. S. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] listopada 2001 r.

W uzasadnieniu podkreślono, iż stosownie do treści art. 42 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu określa linie rozgraniczające teren inwestycji określone na mapie w stosownej skali.

Zdaniem organu odwoławczego z uzasadnienia decyzji Prezydenta Miasta w Z. wynika jednoznacznie, iż plansza podstawowa planu zagospodarowania przestrzennego sporządzona jest w skali 1:2000 i określa nieprzekraczalną linię zabudowy dla nieruchomości, na której wnioskodawca zamierza inwestycji dokonać. Zaś odległość linii zabudowy od strony południowej w odniesieniu do skali planu tj. 1:2000 wynosi 6 metrów. Pomiar dokonany przez organ I instancji spełnia w ocenie organu odwoławczego wymogi z art. 42 ust. 1 pkt 6 cytowanej ustawy. Dokonany jest bowiem według rysunku planu zagospodarowania przestrzennego oraz odniesiony jest do stosownej skali kartograficznej, w której plan jest sporządzony. Ponadto żaden przepis prawa powszechnie obowiązującego nie odnosi dokonywanych pomiarów granicy zabudowy do skali przyrządu jakim pomiaru dokonujemy.

Zgodnie zaś z art. 43 cytowanej ustawy jeżeli zamierzenie jest zgodne z przepisami prawa i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.

W przedmiotowej sprawie dyspozycja tego przepisu została spełniona i dlatego decyzję organu I instancji jako zasadną należało utrzymać w mocy.

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Poznaniu złożył M. S.. Żądał uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Obydwu decyzjom skarżący zarzucił rażące naruszenie prawa. W ocenie skarżącego w planie zagospodarowania przestrzennego brak jednoznacznego zapisu co do linii zabudowy.

Pomiarów na planie nie sposób odnieść do rzeczywistych odległości.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

I tak materiał zgromadzony w aktach sprawy nie pozwala na jednoznaczne ustalenie co do przebiegu linii zabudowy na działce inwestora.

Rację ma skarżący wywodząc, iż brak jest szczegółowych postanowień w tym względzie w planie zagospodarowania przestrzennego, w jego części opisowej, którą w całości załączono do akt.

Tekst planu odsyła w tym zakresie do rysunku planu. Jednak dokumentacja graficzna znajdująca się w aktach sprawy nie pozwala na poczynienie jednoznacznych ustaleń. W aktach sprawy organ winien był zamieścić fragment części graficznej planu odnoszący się do analizowanego terenu, szczegółowo przedstawić sposób ustalenia nieprzekraczalnej linii zabudowy poprzez podanie stosownych wyliczeń odległości na mapie w odniesieniu do rzeczywistości.

Tylko wówczas bowiem możliwe jest do przeprowadzenia sądowa kontrola działań organu administracyjnego, który ma obowiązek działać zgodnie z przepisami prawa, w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów państwa (art. 6, 8 kpa). Jedynie wówczas organ administracji uczyniłby zadość temu obowiązkowi , a także obowiązkowi rzeczywistego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego (art. 9 kpa).

Opisane wyżej braki w aktach nie pozwalają na przyjęcie, iż organ administracji w sposób wyczerpujący zbadał i rozpatrzył cały materiał dowodowy w rozumieniu art. 77 § 1 kpa.

Rysunkowi planu ustawodawca poprzez art. 8 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym nadał moc obowiązującą przepisu gminnego na równi z tekstem uchwały.

Połączenie tekstu z rysunkiem jest niezwykle istotne, gdyż pozwala nie opisywać w nieskończoność granic działek, linii rozgraniczających oraz całego terenu, który obejmuje liczne nieruchomości. Pozwala na uniknięcie nieczytelności planu.

Jako przepis gminny część graficzna planu musi więc być czytelna tak dla obywatela jak i sądu administracyjnego.

A zatem mając na względzie powyższe w świetle tak licznych naruszeń przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję należało uchylić mając na względzie art. 145 § 1 pkt 1 p.pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.).

Jak w pkt. II orzeczono na zasadzie art. 152 w/w cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.).

/-/ A.Łaskarzewska /-/ G.Radzicka /-/ St.Małek

MK