Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1038/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-12-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 245 par. 3, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 2 grudnia 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za listopad i grudzień 2008 r. p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – A. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

A.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za listopad i grudzień 2008 roku.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1.320 zł podatnik złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów, precyzując w jego uzasadnieniu, iż wnosi o zwolnienie od opłaty od skargi. W złożonym oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Wskazał, że z tytułu prowadzonej działalności za cały 2008 rok poniósł stratę w wysokości 59.113,87 zł, zaś za 2009 rok osiągnął dochód w wysokości 676,44 zł. Aktualnie nie osiąga bieżących dochodów własnych. W koniecznym utrzymaniu pomagają mu dorosłe dzieci. Nie posiada także żadnego majątku.

W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał ponadto, że prośbę swoją uzasadnia bardzo trudną sytuacją materialną, w jakiej znalazł się na przełomie lat 2008/2009 i która trwa do chwili obecnej i uniemożliwia mu poniesienie kosztów wpisu od skargi, bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Wyjaśnił, że w 2008 roku przystąpił do realizacji inwestycji budowy farmy wiatrowej w miejscowości G., która w przeważającej części miała być finansowana z kredytu udzielonego przez A SA. Na skutek drastycznej zmiany złotego względem kursu euro w 2008 roku, po złożeniu wniosku o przyznanie kredytu, z wyliczonym kosztem inwestycji, wedle dawnego kursu – środki uzyskane z kredytu nie wystarczyły na dokończenie inwestycji i wszelkie prace zostały wstrzymane. Próba dokończenia inwestycji pochłonęła wszystkie posiadane przez niego środki i skończyła się niepowodzeniem. Obecnie ciążą na nim zobowiązania względem banku z tytułu udzielonego kredytu, których od dłuższego czasu nie spłaca. Jednocześnie skarżący podkreślił, że podjął starania, aby uzyskać kredyt na dokończenie rozpoczęcia inwestycji w formie zastawu na elektrowni wiatrowej. Od czasu rozpoczęcia inwestycji w 2008 roku praktycznie nie uzyskuje dochodów. Dodał, że stara się o uzyskanie kredytu na sprowadzenie zakupionej elektrowni wiatrowej z A. i jej uruchomienie, co pozwoli mu na spłatę zadłużenia. Wobec powyższego do dnia złożenia wniosku działalność nie została wyrejestrowana. Do wniosku skarżący załączył zeznanie podatkowe PIT-36 oraz informację o wysokości dochodu (straty) z pozarolniczej działalności gospodarczej PIT/B za 2009 rok, a ponadto zeznanie podatkowe PIT-36L za 2008 rok.

Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawcy, zarządzeniem z dnia 29 października 2009 roku wezwano skarżącego do przedstawienia dodatkowych informacji i dokumentów dotyczących jego sytuacji majątkowej, w tym: określenia kwoty środków pomocy finansowej udzielnej mu przez dorosłe dzieci; nadesłania wyciągów z posiadanych rachunków bankowych za ostatnie 3 miesiące (również rachunku związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej); złożenia deklaracji podatkowych potwierdzających fakt nieosiągania ‘"własnych dochodów bieżących", wskazania kwoty zobowiązań ciążących na nim w związku z kredytem udzielonym przez A S.A. - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.

W dniu 19 listopada 2010 roku skarżący nadesłał wymagane przez Referendarza sądowego dokumenty i informacje dotyczące jego sytuacji majątkowej, objęte zarządzeniem z dnia 29 października 2010 roku.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".

Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz dokumentów źródłowych wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku. W 2008 roku przystąpił do realizacji inwestycji budowy farmy wiatrowej w miejscowości G., która w przeważającej części miała być finansowana z kredytu udzielonego przez A. Inwestycja ta w związku ze zmianą złotego względem kursu euro w 2008 roku i brakiem dostatecznych środków z tytułu udzielonego kredytu zakończyła się niepowodzeniem. Próba dokończenia inwestycji pochłonęła wszystkie posiadane przez skarżącego środki. Z tytułu prowadzonej działalności za 2008 rok skarżący poniósł stratę w wysokości 59.113,87 zł, zaś w 2009 roku osiągnął dochód w wysokości 676,44 zł. Aktualnie skarżący korzysta z pomocy finansowej udzielanej mu przez córki. Kwota tej pomocy nie przekracza 1000 zł miesięcznie.

Jednocześnie skarżący posiada dwa rachunki bankowe. Jeden z nich (w A) został zablokowany ze względu na brak obsługi kredytu inwestycyjnego, na którym zadłużenie na dzień 14 lipca 2010 roku wynosiło 2.367.761,56 zł, obecnie wzrosło o odsetki. Natomiast saldo na rachunku w B na dzień złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy stanowiło kwotę rzędu 158,53 zł. Dochód skarżącego z prowadzonej działalności gospodarczej za okres ośmiu miesięcy wyniósł 5.399 zł. Ponadto skarżący został sądownie zobowiązany do płacenia żonie alimentów w wysokości 1.000 zł na niepełnosprawną córkę D.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżący wykazał dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, w tym zwłaszcza wpisu sądowego od wniesionej skargi, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

(MSi)