Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1369/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-10-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 pkt 2, art. 260
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 21 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu W. K. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 września 2014 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. K. na rozstrzygnięcie Rzecznika Praw Pacjenta z dnia [...] maja 2014 r., znak: [...] w przedmiocie niestwierdzenia naruszenia praw pacjenta postanawia: odmówić przyznania W. K. prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

W dniu 11 sierpnia 2014 r. do Sądu wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, z którego wynika, iż wnioskodawca, W. K., jest zarejestrowany jako bezrobotny, nie posiada dochodów, nieruchomości ani oszczędności.

Skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku poprzez wskazanie: gdzie zamieszkuje i kto jest właścicielem tego lokalu; z jakich środków bądź z czyjej pomocy się utrzymuje; czy uzyskuje pomoc od rodziny, a jeśli tak, to w jakiej formie i wysokości; stałych miesięcznych wydatków; czy otrzymuje świadczenia z pomocy społecznej; nadesłanie kopii wyciągu z rachunku bankowego.

W odpowiedzi skarżący wskazał, że najczęściej zamieszkuje w lokalu należącym do byłej żony, utrzymuje się z pomocy rodziny, nie posiada rachunku bankowego. Ponadto ukończył 65 lat i oczekuje na emeryturę, którą mu odebrano ustawą.

W aktach sprawy znajduje się również kopia zaświadczenia z urzędu pracy z dnia 29 marca 2013 r. o statusie bezrobotnego.

Postanowieniem z dnia 9 września 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, wskazując, że skarżący nienależycie wykonał wezwanie do uzupełnienia wniosku, przez co sytuacja majątkowa skarżącego nie może być zweryfikowana.

Skarżący złożył sprzeciw od tego postanowienia, wskazując, że obecnie nie otrzymuje żadnych pieniędzy, w tym emerytury. W związku z osiągnięciem wieku emerytalnego utracił status bezrobotnego, od czego się odwołał.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.

Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. § 2 stanowi, iż przyznaje się osobie fizycznej prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zgodnie z treścią art. 260 p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Skarżący, znając powody odmowy przyznania prawa pomocy, w sprzeciwie nie uzupełnił braków, do których uzupełnienia został wezwany zarządzeniem z dnia 18 sierpnia 2014 r. Wciąż zatem nie jest wiadome, jakie skarżący ponosi wydatki na swoje utrzymanie i w jaki sposób pozyskuje na nie środki.

Ponadto wskazać należy, że do czasu uchylenia decyzji o skreśleniu z rejestru bezrobotnych skarżący nie jest osobą bezrobotną.

Strona winna wniosek o przyznanie prawa pomocy uprawdopodobnić w sposób wiarygodny i rzetelny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2009 r., sygn. akt II OZ 140/09). W ocenie Sądu, wniosku skarżącego do rzetelnych nie sposób zaliczyć, albowiem pomija on istotne informacje dotyczące źródła utrzymania i wysokości ponoszonych wydatków. Wobec tego niemożliwe jest dokonanie oceny stanu majątkowego skarżącego, niezbędnej dla ustalenia, czy słuszne jest przyznanie mu prawa pomocy.

Uwzględniając powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia.