Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 881/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-07-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6162 Scalanie i wymiana gruntów
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Ustanowiono radcę prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: - ustanowić dla J. B. radcę prawnego, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 20 czerwca 2009 r. J. B. wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w niniejszej sprawie. W oświadczeniu o majątku i dochodach, złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) wnioskodawczyni wskazała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1087,95 zł netto miesięcznie. Skarżąca oświadczyła, że jest właścicielką domu i budynku gospodarczego na działce o pow. 0,1314 m2, poza tym nie posiada innego majątku, jak również zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że uiściła należny w sprawie wpis sądowy, natomiast nie jest w stanie ponieść kosztów zatrudnienia profesjonalnego pełnomocnika.

Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje:

Z dyspozycji art. 243 § 1, art. 245 §§ 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., wynika, że na wniosek strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym może być jej przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W rozpoznawanej sprawie wnioskodawczyni wniosła o ustanowienie radcy prawnego, a zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Warunkiem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym jest zaś wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych.

Ocena okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku uzasadnia przyjęcie, że w takiej sytuacji znajduje się wnioskodawczyni. Sytuacja majątkowa skarżącej oceniana z perspektywy uzyskiwanych przez nią dochodów oraz wysokości kosztów postępowania w sprawie, której dotyczy wniesiona skarga, w ocenie referendarza sądowego, uniemożliwia wnioskodawczyni poniesienia kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru.

Należy zauważyć, że skarżąca osiąga miesięcznie dochód z tytułu emerytury w wysokości 1 087,95 zł netto. Wnioskodawczyni nie podała co prawda wysokości wydatków ponoszonych na jej bieżące utrzymanie, jednakże, przy aktualnym poziomie cen i opłat za dobra i usługi utrzymania koniecznego uznać należy, że nie jest ona w stanie podołać kosztom zatrudnienia profesjonalnego pełnomocnika. Zestawiając wysokość ewentualnych kosztów zastępstwa procesowego z wysokością środków finansowych, którymi skarżąca dysponuje na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, mając także na uwadze, że skarżąca nie posiada oszczędności, przedmiotów wartościowych, ani majątku, który może stanowić dodatkowe źródło dochodów, należało uznać, że skarżąca spełnia przesłankę z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a uzasadniającą przyznanie jej prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a, należało postanowić jak w sentencji.