Wyrok NSA, sygn. akt I SA 1076/91
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 1992-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 621  Sprawy mieszkaniowe, w tym dodatki mieszkaniowe
Powołane przepisy: article: art. 59
journal: Dz.U. 1987 nr 30 poz. 165
law: Obwieszczenie Ministra Budownictwa, Gospodarki Przestrzennej i Komunalnej z dnia 2 października 1987 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe.
article: par. 1, par. 2 ust. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 1988 nr 27 poz. 187
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 lipca 1988 r. w sprawie zasad i trybu zaspokajania potrzeb mieszkaniowych.
Teza: Wprawdzie zamiana lokalu mieszkalnego "z urzędu" następuje w drodze przydziału lokalu, jednakże nie są stosowane kryteria dotyczące sytuacji materialnej i warunków zamieszkiwania, o których mowa w / 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 lipca 1988 r. w sprawie zasad i trybu zaspokajania potrzeb mieszkaniowych /Dz.U. nr 27 poz. 187 ze zm./; warunki takiego przydziału reguluje wyłącznie par. 2 ust. 1 pkt 4 tego rozporządzenia.

TEZY

Wprawdzie zamiana lokalu mieszkalnego "z urzędu" następuje w drodze przydziału lokalu, jednakże nie są stosowane kryteria dotyczące sytuacji materialnej i warunków zamieszkiwania, o których mowa w / 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 lipca 1988 r. w sprawie zasad i trybu zaspokajania potrzeb mieszkaniowych /Dz.U. nr 27 poz. 187 ze zm./; warunki takiego przydziału reguluje wyłącznie par. 2 ust. 1 pkt 4 tego rozporządzenia.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił na podstawie art. 207 par. 5 Kpa skargę Jadwigi O. na decyzję Kolegium Odwoławczego przy Sejmiku Samorządowym Województwa O-kiego z dnia 8 lipca 1991 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego.


UZASADNIENIE

Kolegium Odwoławcze przy Sejmiku Samorządowym Województwa O-kiego decyzją z dnia 8 lipca 1991 r. nr KO-810-30/91, wydaną po ponownym rozpatrzeniu sprawy, utrzymało w mocy swą decyzję z dnia 15 maja 1991 r., stwierdzającą nieważność decyzji Burmistrza Miasta Sz. z dnia 7 marca 1991 r. nr GM.8176/2/91, którą przydzielono Jadwidze i Wiesławowi małżonkom O. lokal nr 7 w domu nr 4 przy ul. K. w Sz., składający się z dwóch pokoi, w zamian za dotychczas zajmowany w tym domu lokal nr 2, obejmujący jeden pokój. Kolegium Odwoławcze pozostało przy swym wcześniejszym stanowisku, że decyzja o przydziale rażąco narusza prawo, gdyż w chwili jej wydania lokal był w dyspozycji poprzedniego najemcy - Zdzisława P., ponadto zaś dokonana z urzędu zamiana nie znajduje uzasadnienia w świetle art. 59 ust. 2 prawa lokalowego.

Występując ze skargą do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Jadwiga O. zarzuciła przede wszystkim, że w chwili przydziału lokal był wolny, gdyż Zdzisław P. już w lutym wymeldował się z lokalu. Podniosła, że przydział nastąpił w wyniku rezygnacji z roszczeń z tytułu wstrzymania przez urząd prowadzonej przez nią budowy pawilonu handlowego.

W odpowiedzi Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, wyjaśniając, że ani sytuacja materialna ani warunki zamieszkiwania nie kwalifikowały skarżącej do otrzymania przydziału innego lokalu, przydział zaś powinien służyć zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych; w tej sprawie był następstwem cywilnoprawnej transakcji.

Na rozprawie w dniu 26 listopada 1991 r. przewodnicząca Kolegium Odwoławczego zarzuciła, że przydział nastąpił poza listą przydziałów. Jak wynika z listy przydziałów lokali mieszkalnych docelowych na rok 1991 oraz listy przydziałów zastępczych pomieszczeń mieszkalnych na ten rok, nadesłanych sądowi, Jadwiga O. nie została umieszczona na żadnej z nich.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Rażące naruszenie prawa, o którym mowa w art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa, charakteryzuje zarówno oczywistość uchybienia, jak i wpływ uchybienia na wynik sprawy.

Lokal został odebrany dopiero w dniu 22 kwietnia 1991 r., lecz już w dniu 12 lutego Zdzisław P. deklarował gotowość jego przekazania, przy czym opóźnienie powstało w związku z koniecznością odnowienia lokalu. Okoliczności te nie pozwalają uznać, aby uchybienie organu lokalowego - chociaż oczywiste - miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Nie można także uznać, że przydziału lokalu dokonano z naruszeniem art. 59 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /Dz.U. 1987  nr 30 poz. 165 ze zm./ w związku z par. 20 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 1987 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów prawa lokalowego /Dz.U. nr 36 poz. 203 ze zm./, gdyż zawarte w art. 59 ust. 2 wyliczenie przyczyn uzasadniających zamianę nie jest zupełne, co pozwala brać pod uwagę również inne przyczyny, jeżeli przemawia za tym słuszny interes strony.

Z kolei zamiana "z urzędu" następuje wprawdzie w drodze przydziału lokalu, lecz kryteria dotyczące sytuacji materialnej i warunków zamieszkiwania nie znajdują zastosowania, gdyż przydziały tego rodzaju reguluje nie par. 1, lecz par. 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 lipca 1988 r. w sprawie zasad i trybu zaspokajania potrzeb mieszkaniowych /Dz.U. nr 27 poz. 187 ze zm./.

Natomiast rażącego naruszenia prawa dowodzi okoliczność, że skarżąca nie została objęta listą przydziałów, gdy tymczasem - stosownie do / 8 ust. 1 powołanego wyżej rozporządzenia z dnia 18 lipca 1988 r. - przydziały lokali mogą dotyczyć wyłącznie osób umieszczonych na liście z wyjątkami, które nie odnoszą się do przydziału lokalu w zamian za dotychczas zajmowany.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 207 par. 5 Kpa.