Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 400/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2004-04-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kremis, Sędziowie NSA Andrzej Jurkiewicz, Zygmunt Wiśniewski /sprawozdawca/, Protokolant Katarzyna Grott, po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi D. i Z. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 25 stycznia 2001 r. Nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; II. zasądza na rzecz skarżących od strony przeciwnej kwotę 10 /dziesięciu/ zł. tytułem zwrotu poniesionych kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 27.11.2000 r. Nr [...] wydaną w trybie art. 155 k.p.a. Burmistrz Miasta K. zmienił w swojej decyzji nr [...] z dnia 18.11.1999r., wydanej w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na zabudowie podcieni przy budynku T. 2-4 i C. 15 w ., terminu jej ważności z 18.11.2000r. na 18.11.2001 r.

Powyższą decyzją wydano po rozpatrzeniu prośby Pana Z. Ł., wnioskodawcy wydania poprzedniej decyzji Burmistrza Miasta K. z dnia 18.11.1999r.

W odwołaniu wniesionym od decyzji z dnia 27.11.2000 r. członkowie Wspólnoty Mieszkaniowej, nieruchomości przy ul. T. 2-4 /współużytkownicy wieczyści działki nr 41 przy ul. C. 15 i T. 2-4 na której położona jest nieruchomość/ stwierdzili, że już w dniu 13.10.1999r. negatywnie zaopiniowali zamierzenie wnioskodawcy pana Z. Ł. dot. zabudowy podcieni pod budynkiem T. 4 i nadal podtrzymują swoją pozytywną opinię w tym zakresie wydaną państwu B. Z. O., członkom wspólnoty.

Decyzją z dnia 25 stycznia 2001r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchyliło zaskarżoną decyzję w całości.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. rozpatrując wniesione odwołanie i analizując akta sprawy zważyło, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 155 k.p.a., na który powołał się organ I instancji wydając zaskarżoną decyzję, decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał ... jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony.

W rozpatrywanej sprawie występuje nie jedna strona, czyli wnioskodawca wydania decyzji, ale wiele stron, w tym członkowie Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości, której dotyczy wydana decyzja, a więc zmiana decyzji w trybie art. 155 powinna nastąpić tylko za ich zgodą. Zgoda stron nie może być ani dorozumiana, ani domniemana, tylko udzielona wprost i wyraźnie przez stosowne oświadczenie złożone organowi administracji.

Z akt sprawy nie wynika natomiast, że wydanie decyzji Burmistrza Miasta K. z dnia 27.11.2000 r. nastąpiło za zgodą stron co stanowi wyraźne naruszenie dyspozycji art. 155 k.p.a.

Ponadto w decyzji tej rozstrzygnięto w dniu 27.11.2000 r. o przedłużeniu terminu ważności decyzji Burmistrza Miasta K. nr [...] z dnia 18.11.1999r., która była ważna do dnia 18.11.2000 r., a więc z upływem tego terminu wygasła.

Mając na uwadze powyższe Kolegium uchyliło w całości zaskarżoną decyzję, w trybie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., stwierdzając brak podstaw prawnych do jej wydania.

W skardze na tę decyzję D. i Z. Ł. zarzucili, że jest ona bezzasadna, albowiem nie można było odmówić im ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie.

Sąd administracyjny zważył, co następuje:

Zaskarżona decyzja zawiera wadę, powodującą jej nieważność. Wydana ona bowiem została z rażącym naruszeniem art. 138 § 1 pkt 2 i § 2 kodeksu postępowania administracyjnego.

Organ administracji drugiej instancji ograniczył swe orzeczenie tylko do uchylenia zaskarżonej decyzji organu I instancji. Zgodnie z art. 138 k.p.a. organ odwoławczy uchylając decyzję organu I instancji jest zobowiązany do określenia swego stanowiska w sprawie, co powinno nastąpić poprzez orzeczenie co do istoty sprawy, umorzenie postępowania I instancji lub przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Decyzja organu odwoławczego ograniczająca się tylko do uchylenia decyzji organu administracji I instancji jest nieważna.

Takie stanowisko jest powszechnie przyjęte w orzecznictwie sądowo-administracyjnym, począwszy od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 13.10.1983r. sygn. akt SA/KR/706/83.

W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżona decyzja nie czyni zadość wymogom art. 138 kpa, co stanowi rażące naruszenie prawa, o których mowa w art. 156 § 1 pkt 2 kpa, Sąd w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ orzekł jak na wstępie.

Z tych też powodów zaskarżona decyzja nie może być wykonywana /art. 152 cyt. ustawy/.