Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1069/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6102 Nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Skarbu Państwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 129  par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba Sędziowie: Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Asesor WSA Przemysław Żmich Protokolant Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2008 r. sprawy ze skargi S. w W. na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] Minister Skarbu Państwa pozostawił bez rozpatrzenia odwołanie S. w W. z dnia 31 października 2002, od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2001 r., nr [...] i stwierdził, że zostało wniesione z uchybieniem terminu, przewidzianego do jego wniesienia w art. 129 § 2 kpa.

Powyższa decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2001r., nr [...] stwierdził nabycie z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. nieodpłatnie przez Powiat W. własności nieruchomości zabudowanej, położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów, nr [...] i nr [...] w obrębie ewidencyjnym [...] o powierzchni [...] m2, nie uregulowanej w księdze wieczystej założonej po 1945 roku.

Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] sierpnia 2003r., nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.

Na decyzję tę skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył Starosta Powiatu W., wskazując, że decyzja Wojewody stała się ostateczna w dniu 28 września 2001 roku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 grudnia 2004r., sygn. akt

I SA 2153/03 uchylił decyzję organu II instancji.

Minister Skarbu Państwa postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006r., nr [...], stwierdził, że odwołanie S. w W. z dnia 31 października 2002, które wpłynęło do Wojewody [...] dnia 5 listopada 2002 roku, od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2001r., nr [...] jest niedopuszczalne z uwagi na uchybienie terminu do jego wniesienia.

Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła S. w W. argumentując powyższe błędami w ustaleniach faktycznych polegającymi na przyjęciu, iż odwołanie S. wniesiono po terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2007r., sygn. akt I SA/Wa 1024/06 uchylił w/w postanowienie Ministra Skarbu Państwa, stwierdzając, iż w dokumentacji sprawy nie ma zwrotnych poświadczeń odbioru spornego postanowienia przez strony postępowania, co jest kluczowe dla ustalenia terminu ostateczności.

Rozpatrując ponownie sprawę Minister Skarbu Państwa postanowieniem z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] pozostawił odwołanie S. w W. bez rozpatrzenia stwierdzając, że zostało ono złożone po terminie określonym w art. 129 § 2 kpa. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że w wykonaniu zaleceń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażonych w wyroku z dnia 18 kwietnia 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 1024/06, Wojewoda [...] uzupełnił akta sprawy o zwrotne poświadczenia odbioru, które datowane są na 12 września 2001 r., co pozwoliło ustalić, że decyzja stała się ostateczna z dniem 27 września 2001 r.

Rozpatrując odwołanie S. w W. od decyzji Wojewody [...] Minister Skarbu Państwa zauważył, że odwołanie zostało przesłane (jak wynika ze stempla pocztowego) z datą 31 października 2002, a wpłynęło do Wojewody [...] dnia 5 listopada 2002 roku, tj. w chwili kiedy decyzja była już ostateczna.

Podejmując powyższe rozstrzygnięcie Minister powołał się również na orzecznictwo, zgodnie z którym organ odwoławczy w drodze postanowienia stwierdza uchybienie przez stronę terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Warunkiem, bowiem skuteczności wniesienia przez stronę odwołania jest zachowanie czternastodniowego terminu do wniesienia odwołania od dnia doręczenia decyzji stronie, określonego w art. 129 § 2 k.p.a.

Ponadto organ drugiej instancji zwrócił uwagę na fakt, iż S. w W. w dniu 16 maja 2006r., złożyła w sprawie wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego sporną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] września 2001 r., nr [...].

Na powyższe postanowienie S. w W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i wniosła o jego uchylenie w całości. W uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, iż przedmiotowa decyzja Wojewody [...] nigdy nie została doręczona, a strona skarżąca weszła w jej posiadanie w dniu 24 października 2002 r. i w dniu 31 października 2002 r. wniosła od tej decyzji odwołanie. Ponadto wskazano, iż nie można się zgodzić ze stanowiskiem organu, zgodnie z którym przedmiotowa decyzja z dnia [...] września 2001 r. stała się ostateczna z dniem 27 września 2001 r., bowiem co prawda decyzja została odebrana przez podmioty wskazane w decyzji, lecz nigdy nie została doręczona S. W związku z powyższym skoro nie została ona skutecznie doręczona podmiotowi, który bezsprzecznie w ocenie skarżącej ma przymiot strony w przedmiotowej sprawie, to dla tego podmiotu nigdy nie zaczął biec termin do wniesienia odwołania. W ocenie strony skarżącej Minister Skarbu Państwa w sposób nieprawidłowy zastosował dyspozycję art. 134 kpa, stwierdzając iż odwołanie S. zostało złożone z uchybieniem terminu do wniesienia odwołania wskazanego w art. 129 § 2 kpa.

W odpowiedzi na skargę Minister Skarbu Państwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w treści zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów uznać należy, że skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Zgodnie z art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.

Warunkiem skuteczności czynności procesowej - odwołania jest zachowanie ustawowego terminu do jego dokonania. Uchybienie tego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, następstwem czego jest ostateczność decyzji.

Uchybienie terminu do wniesienia odwołania ma miejsce wówczas, gdy odwołanie zostanie złożone po upływie przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a. 14-dniowego terminu. Wówczas w myśl art. 134 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

Każde bowiem, nawet nieznaczne przekroczenie tego terminu stanowi jego uchybienie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 1996 r., SA/Łd 2665, Biul. Skarb. 1997, nr 5, s. 32 oraz wyrok NSA z dnia 18 października 1995 r., SA/Gd 2865/94, niepubl.). Jest to bowiem okoliczność (kategoria) obiektywna (por. wyrok NSA z dnia 21 marca 1997 r., SA/Łd 2990/95, niepubl.).

Jak wynika z akt sprawy decyzja Wojewody [...] z dnia [...] września 2001 r., nr [...] została doręczona stronom postępowania w dniu 12 i 13 września 2001 r. (k-34-37 akt administracyjnych), co pozwala ustalić, że decyzja stała się ostateczna z dniem 27 września 2001 r.

Pismem z dnia 31 października 2002 r. (data wpływu do organu 5 listopada 2002 r.) S. w W. – nie biorąca udziału w postępowaniu administracyjnym i której organ nie doręczył i nie ogłosił decyzji - wniosła odwołanie od w/w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2001 r.

W ocenie Ministra Skarbu Państwa powyższe odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu, przewidzianego do jego wniesienia w art. 129 § 2 kpa i w związku z tym organ pozostawił przedmiotowe odwołanie bez rozpatrzenia.

Zdaniem Sądu działania organu w niniejszej sprawie należy uznać za prawidłowe.

Instytucją służącą do wzruszenia decyzji organu I instancji w trybie zwykłym jest odwołanie, które strona może wnieść w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej lub ogłoszenia decyzji (art. 127 § 1 i art. 129 § 2 k.p.a.). W tym terminie może wnieść odwołanie także osoba mająca uprawnienia strony w rozumieniu art. 28 k.p.a., która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym i której organ nie doręczył i nie ogłosił decyzji, a o wydaniu jej dowiedziała się z innych źródeł. Każde uchybienie terminu do wniesienia odwołania powoduje, że organ odwoławczy ma obowiązek stwierdzić to uchybienie, wydając postanowienie przewidziane w art. 134 k.p.a., chyba że strona wnosi o przywrócenie uchybionego terminu stosownie do art. 58 i następnych k.p.a. i wniosek ten zostanie uwzględniony. Sam fakt przesłania przez organ administracyjny decyzji, która nie została uprzednio doręczona stronie postępowania administracyjnego, nie może mieć bezpośredniego wpływu na bieg ustawowego terminu do wniesienia odwołania, a w szczególności nie otwiera on biegu tego terminu dla strony. Jednakże stronie, która nie brała udziału w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, przysługuje prawo do wniesienia odwołania wówczas, gdy podmiot ten, któremu organ nie doręczył ani nie ogłosił decyzji (a jest stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a.) wnosi odwołanie w terminie przewidzianym dla pozostałych stron postępowania, którym decyzję doręczono. W razie nieskorzystania przez strony z odwołań w podanym terminie decyzja w myśl art. 16 § 1 k.p.a. staje się ostateczna, niezależnie od tego, czy organ doręczył lub ogłosił ją wszystkim stronom (por. wyrok WSA z dnia 27 kwietnia 2006 r., sygn. akt ISA/Wa1854/05).

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż zaskarżone postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] stwierdzające wniesienie przez S. w W. odwołania z uchybieniem terminu, przewidzianego do jego wniesienia w art. 129 § 2 kpa i w związku z tym pozostawienie przez organ przedmiotowego odwołania bez rozpatrzenia jest prawidłowe, albowiem organ w świetle wyżej wskazanych argumentów i utrwalonego orzecznictwa sądowego w tej kwestii nie mógł rozstrzygnąć inaczej.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) orzekł jak w sentencji wyrok.