Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 7/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2009-05-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Ł. i J. Ł. na bezczynność Starosty Powiatu w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków - postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 10 stycznia 2008 r. A. Ł. i J. Ł. zwrócili się do Starosty

z wnioskiem o wszczęcie postępowania administracyjnego w związku z tym,

iż "w toku czynności geodezyjnych związanych z założeniem ewidencji gruntów miasta J. obręb nr [...], decyzja sporządzona przez U.P. w J. nr [...] z dnia [...].09.1974 r. nie jest zgodna ze stanem wytyczonym na gruncie przy ul. E. (obecnie działka 2074, 2076)".

W odpowiedzi na powyższe Starosta pismem z dnia 7.02.2008 r. wyjaśnił,

iż sprawa aktualizacji stanu ewidencyjnego m. in. działek nr 2074 i 2076 m. J. obr. nr [...] rozstrzygnięta została ostateczną decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...].01.2006 r. , nr [...].

Z uwagi na niejasną treść żądania organ wezwał wnioskujących

o sprecyzowanie czy wnoszą oni o wznowienie postępowania czy też ich wniosek dotyczący wszczęcia postępowania w sprawie stanu działek nr 2074, 2076 w trakcie postępowania uwłaszczeniowego zakończonego wydaniem aktu własności ziemi

(w formie decyzji) z dnia [...] września1974 r.

W odpowiedzi A. Ł. i J. Ł. wnieśli o "wszczęcie nowego postępowania

w sprawie mylnego dokonania ustalenia granic gruntów przy ul. E. w J.". W dniu 20.03.2008 r. J. Ł. przedłożył do sprawy kserokopie kilku dokumentów (niepotwierdzonych za zgodność z oryginałem), a w piśmie z dnia 10.07.2008 r. wnioskodawcy wskazali, iż wniosek dotyczy także "nieprawidłowości w wykazaniu na mapie ewidencyjnej miasta J. granic działek nr 2074, 2076 z działką nr 2073".

W związku z tak sformułowanym żądaniem Starosta uznał je za zgłoszenie dokonania zmian w trybie aktualizacji operatu ewidencyjnego i wezwał strony

o przedłożenie dokumentacji geodezyjnej wymaganej przepisami prawa. Wobec faktu, iż strony nie przedstawiły stosownej dokumentacji w zakreślonym terminie organ w dniu 31.07.2008 r. pozostawił ich wniosek bez rozpoznania.

Od powyższego pisma z dnia 31.07.2008 r. A. Ł. i J. Ł. złożyli odwołanie.

Wnioskodawcy złożyli również "odwołania" na postanowienie o odmowie wyłączenia pracownika i postanowienie dotyczące przedłużenia terminu załatwienia sprawy – oba wydane przez Starostę. W obydwu przypadkach Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego stwierdził niedopuszczalność odwołań, natomiast pismem z dnia 13 listopada 2008 r. nakazał Staroście rozpoznać we własnym zakresie wniosek A. Ł. i J. Ł. dotyczący dokonania zmian w trybie aktualizacji operatu ewidencyjnego.

Wobec powyższego po otrzymaniu akt Starosta zawiadomieniem z dnia 29 stycznia 2009 r. poinformował strony o wszczęciu postępowania administracyjnego

w sprawie aktualizacji operatu ewidencji gruntów Obr. [...] miasta J. w zakresie między innymi granicy działek nr 2074, 2076 z działką nr 2073 oraz o przedłużeniu do 31 marca 2009 r. terminu załatwienia sprawy.

W dniu 11.02.2009 r. A. Ł. i J. Ł. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność Starosty wskazując,

iż zgodnie z art. 35 k.p.a. organ administracji publicznej ma działać bez zbędnej zwłoki w terminach wskazanych w tym przepisie. Ponadto, o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ winien zawiadomić strony. Tymczasem Starosta do chwili obecnej nie wydał decyzji, ani nie zawiadomili stron o przyczynach zwłoki.

W odpowiedzi na skargę Starosta wskazał, iż skarżący nie złożyli zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia na bezczynność starosty, natomiast sprawa z wniosku A. i J. Ł. o aktualizację operatu ewidencji gruntów i budynków zostanie rozpoznana w zakreślonym terminie.

Ostatecznie w dniu 31.03.2009 r. Starosta decyzją nr [...] odmówił aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków miasta J. – obręb nr [...] w przedmiocie granic działek nr 2074, 2076 z działka nr 2073 z powodu braku dowodów niewłaściwego ich wykazania w operacie oraz umorzył postępowanie w sprawie aktualizacji operatu gruntów i budynków miasta J. obręb nr [...] w zakresie granic działek nr 2074 z 1979/1, 2074 z 2075, 2076 z 2075 jako bezprzedmiotowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. wynika natomiast, że kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w formie decyzji administracyjnej.

Stosownie zaś do art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany

w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.)

Warunkiem wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie złożenie zażalenia

w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

Zgodnie z ugruntowanym poglądem w orzecznictwie i doktrynie warunkiem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu administracji jest uprzednie złożenie zażalenia w trybie art. 37 kpa. Niezłożenie takiego zażalenia stanowi brak formalny skargi, skutkujący jej odrzuceniem – (por. postanowienie NSA z dnia 17.10.1997 r., sygn. IV SAB 31/97 – publ. OSP 1998/10 poz. 185). Tak więc wniesienie skargi do sądu na bezczynność organu jest możliwe tylko wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, ponieważ zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 P.p.s.a. (patrz: wyrok WSA w Warszawie z dnia 15.11.2007 r., sygn.

I SAB/Wa 112/2007 – publ. System Informacji Prawniczej LexPolonica nr 2000470).

W przedmiotowej sprawie A. Ł. i J. Ł. zarzucili, iż Starosta nie rozpoznając ich sprawy pozostaje w bezczynności. Oznacza to, iż zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. skarżący przed złożeniem skargi powinni wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia tj. do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Tymczasem z akt sprawy wynika, iż tego nie uczynili.

W tym wypadku, z uwagi na niezłożenie określonego wyżej zażalenia, Sąd zobligowany jest skargę odrzucić. Z tego też względu bezprzedmiotowym stało się odniesienie się przez Sąd do zarzutów merytorycznych skargi.

Mając na uwadze powyższe, działając na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia i skargę A. Ł.

i J. Ł. jako niedopuszczalną odrzucił.