Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 621/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3, art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3 w zw. z art. 52 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie : Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. W. na decyzję Starosty z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. G. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Starosty z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia G. W. pozwolenia na budowę.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie lub odrzucenie wskazując, że G. W. zaskarżyła decyzję organu pierwszej instancji, która stała się ostateczna w dniu [...] r., następnie została uchylona w trybie 163 Kpa decyzją tego organu z dnia [...] r. Wobec wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji Starosty z dnia [...] r. w przedmiocie pozwolenia na budowę skarga skarżącej jest bezprzedmiotowa i winna być oddalona lub odrzucona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Skargę należało odrzucić.

Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) – sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Zakres tej kontroli sprecyzowany został w art. 3 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty w nim wymienione. Ponadto, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).

Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne,

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

4a) pisemne interpretacje prawa podatkowego,

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Stosownie do przepisu art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść na akty, czynności (bezczynność) organów administracji publicznej w zakresie powyżej wskazanym, po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. O spełnieniu tego warunku można mówić po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej. Oznacza to, iż wniesienie skargi do sądu administracyjnego winno być poprzedzone nie tylko wniesieniem właściwego środka zaskarżenia od decyzji organu pierwszej instancji, lecz również zakończeniem postępowania administracyjnego przed organem drugiej instancji poprzez wydanie rozstrzygnięcia, które mogłoby stanowić przedmiot skargi do sądu administracyjnego w rozumieniu art. 3 P.p.s.a.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi G. W. jest decyzja, która jest rozstrzygnięciem organu pierwszej instancji w sprawie z zakresu prawa budowlanego. Jest zatem aktem, od którego strona mogła złożyć odwołanie w trybie postępowania administracyjnego do organu drugiej instancji.

Jak wynika z akt sprawy skarżąca nie wniosła odwołania od decyzji Starosty z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia G. W. pozwolenia na budowę do Wojewody. Przedmiotowa decyzja stała się ostateczna

w dniu [...] r.

W konsekwencji powyższego wniesienie skargi do sądu administracyjnego na decyzję Starosty jest niedopuszczalne z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia przysługujących stronie w toku instancji w postępowaniu administracyjnym.

Mając na względzie powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3

w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zobligowany był przedmiotową skargę jako niedopuszczalną odrzucić, o czym orzeczono na wstępie.