Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 948/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2007-11-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 1,2,3, art. 246 par. 1 pkt 1,2, w zw. z art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1271
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 7 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w osobie referendarza sądowego Bożeny Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2007 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

Z. K. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.

Skarżący, wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi 200 zł złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sadowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku podał, że nie ma żadnego majątku, mieszka sam, a jego jedynym dochodem jest renta chorobowa wynosząca 229 zł miesięcznie brutto. Do wniosku dołączył przekaz pocztowy z ZUS Oddział w K. z września 2007 r.

Wezwaniem z dnia 3 października 2007 r. (doręczonym w dniu 16 października 2007 r.) referendarz sądowy wezwał skarżącego do przedłożenia w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy:

- wyciągów lub wykazów z rachunku bankowego skarżącego z okresu ostatnich trzech miesięcy,

- dowodów potwierdzających wydatki na utrzymanie domu i leczenie z okresu ostatnich trzech miesięcy,

- kserokopii ostatnich decyzji dotyczących podatku od nieruchomości w której skarżący mieszka,

- zaświadczenia z właściwej do spraw opieki społecznej jednostki organizacyjnej gminy dotyczącego sytuacji rodzinnej, w tym liczby osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym oraz korzystania z pomocy opieki społecznej w okresie ostatnich dwóch lat.

Skarżący nie przedłożył dowodów wskazanych w wezwaniu. W piśmie procesowym z dnia 20 października 2007 r. oświadczył natomiast, że nie posiada rachunku bankowego, nie korzysta z opieki pomocy społecznej, a nieruchomość w której mieszka nie należy do niego. Ponadto, że miesięcznie na leczenie wydaje ok. 60 zł, a obecnie przebywa na leczeniu sanatoryjnym.

W myśl art. 245 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1), w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2).

Powyższe oznacza, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej.

Zgodnie z cytowanym wyżej przepisem art. 246 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z pomocy.

W myśl art. 255 ww. ustawy, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

Wnioskodawca nie przedłożył dokumentów określonych w wezwaniu z dnia 3 października 10 września 2007 r., a informacje zawarte w złożonym przez niego urzędowym formularzu nie były wystarczające do oceny jego rzeczywistej sytuacji rodzinnej, majątkowej i możliwości płatniczych. Skarżący oświadczył, że mieszka sam w domu który do niego nie należy, ale nie udokumentował żadnych wydatków na utrzymanie tego domu, nie wskazał też kto te wydatki ponosi ani do kogo należy dom. Nie udokumentował wydatków na leczenie. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania z dnia 3 października 2007 r. wynika, że pismo to odebrała siostra skarżącego D. K. jako dorosły domownik. Skarżący nie przedłożył zaświadczenia o liczbie osób pozostających w gospodarstwie domowym. Wnioskodawca udokumentował, że uzyskuje dochód wynoszący netto 229, 79 zł, pomimo tego oświadczył, że nie korzysta z pomocy opieki społecznej. W ocenie Sądu oświadczenie skarżącego o sytuacji rodzinnej i majątkowej nie jest pełne i nie odzwierciedla jego rzeczywistej sytuacji, co uniemożliwia rozpoznanie wniosku.

Ponieważ skarżący nie wykazał w sposób przekonujący, że znajduje się w sytuacji uniemożliwiającej poniesienie jakichkolwiek czy też częściowych kosztów postępowania, wniosek należało oddalić na podstawie art. 246 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.