Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 43/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1, art. 87 § 1 i 2, art. 88
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 14 stycznia 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 1483/09 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 1483/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił wniosek A. B. o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne.

Przedstawiając na wstępie uzasadnienia stan faktyczny sprawy Sąd I instancji podał, że postanowieniem z 2 grudnia 2009 r. WSA w Warszawie odrzucił skargę A. B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2009 r. z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem terminu. Pismem procesowym z 12 grudnia 2009 r. - złożonym osobiście w dniu 14 grudnia 2009 r. - skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi.

Wyjaśniając motywy rozstrzygnięcia Sąd I instancji podniósł, że wniosek skarżącej uznać należało za spóźniony, bowiem jego wniesienie do Sądu nastąpiło z naruszeniem ustawowego terminu, określonego w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.). Sąd podał, że termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 23 września 2009 r., natomiast w dniu 24 września 2009 r. skarżąca strona dokonała czynności procesowej, tj. złożyła skargę osobiście w siedzibie organu. Sąd przyjął, iż przyczyna uchybienia terminowi ustała najpóźniej w dniu dokonania tej czynności, tj. 24 września 2009 r., skoro skarżąca była w stanie złożyć skargę osobiście w siedzibie organu. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż termin do złożenia przedmiotowego wniosku rozpoczął swój bieg dnia następnego po dniu w którym ustała przyczyna uchybienia i upłynął w dniu 1 października 2009 r. W konsekwencji, wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu - złożony osobiście w dniu 14 grudnia 2009 r. – Sąd uznał za spóźniony i jako taki podlegający odrzuceniu.

Zażalenie na postanowienie WSA w W. z dnia 14 stycznia 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 1483/09, wniosła A. B., żądając zmiany zaskarżonego postanowienia poprzez przywrócenie terminu do złożenia skargi. W uzasadnieniu strona skarżąca podała, iż bieg terminu do wniesienia skargi liczyła od dnia następnego po dniu doręczenia czyli od 25 sierpnia 2009 r. do 24 września 2009 r. Skarżąca wskazała nadto, iż WSA zaskarżonym postanowieniem uświadomił jej, że powinna złożyć wniosek o przywrócenie terminu w dacie złożenia skargi lub najpóźniej w dniu 1 października 2009 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu.

Według art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Z treści przytoczonych przepisów wynika, iż przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie 3 przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy; dopełniona została czynność, dla której określony był termin.

Należy jednak zauważyć, że merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności procesowej, poprzedzone jest badaniem dopuszczalności wniosku, w tym terminowości jego wniesienia. Stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Skarżąca w rozpoznawanej sprawie składając wniosek o przywrócenie terminu w dniu 14 grudnia 2009 r. uchybiła wskazanemu siedmiodniowemu terminowi do jego wniesienia, stąd też nie można w sposób uzasadniony stawiać Sądowi I instancji zarzutu, że odrzucenie spóźnionego wniosku było wadliwe. Sąd I instancji prawidłowo bowiem przyjął, iż dniem ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi – wobec powoływania się przez skarżącą we wniosku o przywrócenie terminu na "poważne przeszkody dla wcześniejszego złożenia skargi" - był dzień 24 września 2009 r., w którym skarżąca skargę złożyła.

Jednocześnie należy wyjaśnić, iż strona skarżąca błędnie obliczyła 30-dniowy termin do wniesienia skargi, który należało liczyć od 25 sierpnia 2009 r., ale który upływał w dniu 23 września 2009 r., a nie jak podaje strona 24 września 2009 r.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.