Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 360/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-06-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 33 ust. 1, ust. 3, art. 34 ust. 3
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. i M. S. na decyzję Wójta Gminy z dnia 12 kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

E. S. i M. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę, zatytułowaną "Odwołanie", na decyzję Wójta Gminy z dnia 12 kwietnia 2012 r. o rozgraniczeniu nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] obręb M., gm. K., dla której Sąd Rejonowy w W., Zamiejscowy Wydział Ksiąg Wieczystych w P. prowadzi księgę wieczystą KW nr [...].

Zdaniem skarżących, Wójt wydał zaskarżoną decyzję bez dotrzymania terminu na złożenie zażalenia w sprawie podziału działki nr [...], co spowodowało brak możliwości wypowiedzenia się stron postępowania. Nadto organ powołał się na pomiar geodety, który został zakwestionowany przez M. S. już podczas wykonywania tych czynności. Niewątpliwie rozstrzygniecie godzi w prawo własności stron.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy stwierdził m.in., że strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy może żądać w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji w tej sprawie, przekazania sprawy sądowi. Właściwym jest Sąd Rejonowy w W.

W piśmie procesowym z dnia 28 maja 2012 r. skarżący stwierdzili, że organ nie poinformował ich o możliwości wniesienia odwołania do sądu rejonowego i wnoszą "o rozpatrzenie odwołania w trybie procesowym w właściwym do tego sądzie rejonowym".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony wprost w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.).

W świetle tych przepisów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Z kolei w myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – w skrócie p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Z powołanych przepisów wynika, że właściwość sądów administracyjnych nie została określona za pomocą klauzuli generalnej.

Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. Ustawy przewidują również wyłączenie odwołania i trybu sądowoadminstracyjnego dla rozstrzygnięć w formie decyzji administracyjnej.

Jednym z takich przypadków są regulacje ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.). Przepis art. 33 ust. 1 tej ustawy przewiduje, że wójt (burmistrz, prezydent miasta) wydaje decyzję o rozgraniczeniu nieruchomości, jeżeli zainteresowani właściciele nieruchomości nie zawarli ugody, a ustalenie przebiegu granicy nastąpiło na podstawie zebranych dowodów lub zgodnego oświadczenia stron.

Stosownie do art. 33 ust. 3 ustawy zaś strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy może żądać, w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej decyzji w tej sprawie, przekazania sprawy sądowi. Sąd rozpatruje sprawy o rozgraniczenie nieruchomości w trybie postępowania nieprocesowego (art. 34 ust. 3 ustawy).

Zatem skarżący winni wnieść o przekazanie przedmiotowej sprawy rozgraniczenia do właściwego sądu rejonowego, a jego rozpatrzenie winno być dokonane w trybie nieprocesowym uregulowanym w Kodeksie postępowania cywilnego.

Sąd administracyjny nie jest bowiem właściwy do rozpatrzenia przedmiotowej "skargi" (por. też uzasadnienie uchwały 5 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 r., w sprawie sygn. akt OPK 31/02, publ. ONSA 2003/4/122, w którym wskazano, że decyzja o rozgraniczeniu jest "decyzją administracyjną o ustaleniu przebiegu granicy, i tylko w stosunku do tej decyzji zostało wyłączone w odrębnym przepisie ustawy (art. 33 ust 3) odwołanie administracyjne przez zastąpieniem go prawem strony do żądania przekazania sprawy do sądu powszechnego").

Na marginesie należny wskazać, że faktycznie pouczenie zawarte w zaskarżonej decyzji jest nieprecyzyjne i mogło wywołać u stron błędne przekonanie, że właściwym jest sąd administracyjny, a nie sąd powszechny (co mogłoby być podniesione w ewentualnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania). Niemniej Sąd nie ma podstaw do przekazania sprawy do sądu powszechnego.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.