Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2106/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-05-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Przywrócono termin
Powołane przepisy: article: art. 86 i art 87
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 maja 2013 r. wniosku E.S. o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 2106/12 w sprawie ze skargi E.S. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia wniosku w sprawie przetwarzania danych osobowych postanawia przywrócić termin do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku


UZASADNIENIE

W dniu 3 kwietnia 2013 r. E.S. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 2106/12, którym oddalono jej skargę na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] wrzesnia 2012 r. nr nr [...]. Równocześnie skarżąca zwróciła się do Sądu o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie.

W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że w niniejszej sprawie reprezentowana była przez radcę prawnego wyznaczonego z urzędu, w ramach przyznanego jej prawa pomocy. Podniosła, że w piśmie z dnia 19 marca 2013 r. pełnomocnik poinformował ją o treści art. 177 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w szczególności o tym, że od wydanego w sprawie wyroku przysługuje skarżącej skarga kasacyjna, którą wnosi się do Sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem, a skarga taka winna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.

Skarżąca wyjaśniła, że powyższe pismo zrozumiała w ten sposób, że radca prawny wniosła już stosowny wniosek o sporządzenie uzasadnienia wydanego w sprawie wyroku i z tego też powodu, w piśmie z dnia 22 marca 2013 r., skarżąca zwróciła się bezpośrednio do Sądu o wydanie kserokopii wydanego wyroku wraz z uzasadnieniem. Podkreśliła, że dopiero z pisma Sądu z dnia 28 marca 2013 r., będącego odpowiedzią na jej wniosek z dnia 22 marca 2013 r., dowiedziała się, że w sprawie nie wpłynął wniosek o uzasadnienie wyroku.

W tej sytuacji skarżąca uznała, że wniosek o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku jest zasadny i konieczny, ponieważ uchybienie terminu do jego wniesienia nastąpiło bez jej winy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Stosownie do treści art. 87 § 1 tej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu

(art. 87 § 2 ustawy).

Oznacza to, że Sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony (art. 87 § 4) oraz uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu.

W pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym przez ustawodawcę w art. 87 § 1 ww. ustawy terminie. Oczywiście, dokonując tego rodzaju ustalenia, Sąd musi określić początek i koniec tego terminu.

W rozpatrywanej sprawie wniosek o przywrócenie terminu dotyczy terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku, a zatem wobec treści wniosku skarżącej oraz pouczenia udzielonego przez występującego w jej imieniu profesjonalnego pełnomocnika z urzędu moment powzięcia wiadomości o powstałym uchybieniu należy odnieść do dnia uzyskania przez stronę informacji o braku sporządzenia przez Sąd uzasadnienia wyroku (termin początkowy). Zestawiając powyższe daty, należy stwierdzić, że skarżąca składając wniosek o przywrócenie terminu w dniu 3 kwietnia 2013 r. (termin końcowy), tj. dzień po dniu, w którym powzięła powyższą wiadomość, dochowała siedmiodniowego terminu do jego złożenia (v. dowód doręczenia skarżącej pisma Sądu z dnia 28 marca 2013 r. wraz z kopią sentencji wyroku, k. 71).

Przechodząc z kolei do oceny okoliczności podanych przez skarżącą w uzasadnieniu przedmiotowego wniosku, trzeba wskazać, że brak winy - jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu - polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (vide: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. sygn. akt I SAB/Wa 78/05 LEX nr 192260).

W przedmiotowej sprawie skarżąca uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, ponieważ treść pouczenia zamieszczonego w przesłanej skarżącej informacji przez pełnomocnika z urzędu mogła być dla skarżącej myląca i to tym bardziej, że jak wynika z treści złożonego przez pełnomocnika do akt pisma (pismo z dnia 19 marca 2013 r., k. 66), to właśnie w piśmie z dnia 19 marca 2013 r., na które powołuje się we wniosku skarżąca, radca prawny poinformował ją o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Oczywistym zatem jest, że skarżąca mogła pozostawać w przeświadczeniu, że opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została sporządzona w odniesieniu do treści sporządzonego przez Sąd I instancji i doręczonego pełnomocnikowi z urzędu uzasadnienia wyroku z dnia 15 marca 2013 r.

Powyższa okoliczność znajduje zresztą potwierdzenie w piśmie skarżącej z dnia 22 marca 2013 r., w którym to piśmie skarżąca wyraźnie zwraca się do Sądu o wydanie kserokopii sporządzonego uzasadnienia wyroku.

W konsekwencji oznacza to, że treść skierowanego do skarżącej pisma radcy prawnego z urzędu, posiadającego w dalszym ciągu skuteczne umocowanie do działania w jej imieniu, mogła wskazywać na fakt sporządzenia uzasadnienia wyroku na wniosek pełnomocnika z urzędu, a w rezultacie mogła spowodować, że skarżąca odstąpiła od osobistego złożenia wniosku o jego sporządzenie.

Tym samym E.S. spełniła warunki określone w art. 87 cytowanej ustawy.

Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.