Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1290/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-07-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Dnia 30 lipca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Beata Sobocha, po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

M. M. (dalej jako "Skarżąca"), działając przez pełnomocnika, pismem z dnia 2 maja 2019 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] marca [...] r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2019 r. pełnomocnik Skarżącej został wezwany pismem z dnia 12 czerwca 2019 r. do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, a także wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia. W wezwaniu pouczono, że nieusunięcie wskazanych braków w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.

Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres korespondencyjny pełnomocnika Skarżącej wskazany w skardze.

Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, wynika, że z uwagi na nieobecność adresata w dniu 17 czerwca 2019 r., przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę awizowano powtórnie 25 czerwca 2019 r. Z uwagi na to, że pełnomocnik Skarżącej przesyłki nie odebrał, zwrócono ją do Sądu 3 lipca 2019 r.

Do dnia wydania niniejszego postanowienia pełnomocnik Skarżącej w zakreślonym przez Przewodniczącą Wydziału terminie nie uzupełnił powyżej wskazanych braków formalnych skargi, tj. nie nadesłał oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz nie wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 65 § 1 i art. 69 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej zwana "P.p.s.a."), Sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy, w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie.

Stosownie natomiast do treści art. 73 § 1 - 3 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – art. 72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia adresata w określony tam sposób, wraz z informacją o możliwości odbioru pisma w terminie siedmiu dni. W przypadku niepodjęcia pisma we wskazanym terminie, powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma, w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, pozostawia się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Zgodnie natomiast z § 4 art. 73 P.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, o którym mowa w art. 73 § 1 P.p.s.a.

Natomiast przepis art. 49 § 1 P.p.s.a., stanowi, że jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Odrzucenie skargi przyjmuje formę postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).

Niewykazanie przy składaniu skargi pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej, a także niewskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia stanowią braki formalne skargi, które mogą być uzupełnione w terminie 7 dni od daty otrzymania stosownego wezwania sądu.

Stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie przesyłka zawierająca wezwania do usunięcia braków formalnych skargi była awizowana dwukrotnie. Pełnomocnik Skarżącej przesyłki nie odebrał, a zatem należało ją uznać za doręczoną z ostatnim dniem czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym, tj. z dniem 1 lipca 2019 r. W związku z tym siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi rozpoczął bieg 2 lipca 2019 r. i upłynął z dniem 8 lipca 2019 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 P.p.s.a.

W sytuacji, gdy do dnia wydania niniejszego postanowienia pełnomocnik Skarżącej, nie przedłożył stosownego pełnomocnictwa oraz nie podał wartości przedmiotu zaskarżenia, stwierdzić należało, że tym samym nie usunął w terminie braków formalnych skargi.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.