Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2099/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-05-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 31
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marian Wolanin, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, asesor WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi O. z siedzibą w W. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] października 2008r. Nr [...] Główny Inspektor Ochrony Środowiska działając na podstawie art 138 § 1 pkt 1 k.p.a w wyniku ponownego rozpoznania sprawy orzekł o utrzymaniu w mocy postanowienia własnego z dnia [...] lipca 2008r. Nr [...], którym w oparciu o art. 31 § 2 k.p.a, po rozpoznaniu żądania O. w W., odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2007r., umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie niezgodności wyrobów wprowadzanych przez Firmę T. S.A. z siedzibą w T., z zasadniczymi wymaganiami w zakresie wtórnego przetwórstwa materiałowego oraz odzysku energii.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż zgodnie z art. 31 § 1 k.p.a w oparciu o który rozstrzygana jest niniejsza sprawa, organizacja społeczna, może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem wszczęcia postępowania jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny.

O. w W. uzasadniając istnienie celów statutowych wskazała, iż [...] kształtuje i upowszechnia zasady etyki w działalności gospodarczej, a przede wszystkim opracowuje i doskonali normy rzetelnego postępowania w obrocie gospodarczym w szczególności w zakresie gospodarki odpadami i recyklingu, w celu racjonalnej gospodarki, mając na względzie wymogi ochrony środowiska naturalnego człowieka oraz zasadę zrównoważonego rozwoju. Jako zasadnicze zadania podała przy tym reprezentowanie interesów zrzeszonych w [...] członków oraz działanie na rzecz ochrony środowiska poprzez: dążenie do tworzenia ogólnopolskich systemów pozyskiwania odpadów do powtórnego wykorzystania, wypracowywanie sposobów finansowania selektywnej zbiórki odpadów, ogólnopolską edukację społeczeństwa w zakresie ochrony środowiska ze szczególnym uwzględnieniem gospodarki odpadami.

Z przedstawionych przez [...] dokumentów w ocenie organu nie wynika, iż cele statutowe tej organizacji, skupiającej podmioty zajmujące się recyklingiem odpadów są powiązane merytorycznie z postępowaniem w którym ustala się, czy opakowania produkowane przez Firmę o obecnej nazwie T. Sp. z o.o.

Sygn. akt IV SA/Wa 2099/08

Sp. komandytowa są zgodne z wymogami czy też należy nie dopuścić do ich dalszej produkcji.

Uczestnictwo organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym na prawach strony musi być uzasadnione także interesem społecznym. [...], reprezentując interesy gospodarcze zrzeszonych w niej firm recyklingowych, w ocenie organu nie wykazała, że działa w interesie społecznym.

Przedstawione we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy uzasadnienie interesu społecznego [...] sprowadza się przede wszystkim do ponownego wymienienia zarzutów odnoszących się do prowadzonego przez [...] WIOŚ postępowania i decyzji w sprawie niezgodności z zasadniczymi wymaganiami wyrobów firmy pod obecną nazwą T. Sp. z o.o. Sp.k., a załączona opinia prawna dotyczy obowiązków prawnych związanych z wykorzystaniem opakowań i postępowania z odpadami opakowaniowymi i w żaden sposób nie potwierdza działania [...] w interesie społecznym.

Zatem twierdzenie, że interes społeczny I. w żądaniu wszczęcia postępowania polega na zapewnieniu przestrzegania obowiązującego prawa, w szczególności przepisów ustawy o systemie oceny zgodności przez organy postępowania administracyjnego, powołane do jego stosowania oraz podmioty obrotu gospodarczego, w dziedzinie objętej działaniem [...] należy ocenić w świetle dokumentu "Apel do przedsiębiorców" z dnia [...] sierpnia 2006r., który został przedstawiony przez [...] w pierwotnym wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w maju 2008r. Z dokumentu tego wynika w istocie troska o koszty jakie mogą ponosić krajowi recyklerzy w razie poddawania recyklingowi opakowań PET z etykietami PCV. Zalecania i wytyczne przywołane w Apelu nie stanowią punktu odniesienia dla oceny spełniania przez opakowania wymogów określonych ustawą z dnia 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych. I. nie potwierdziła więc, że za żądaniem wszczęcia postępowania przemawia interes społeczny, ale tylko partykularny, ekonomiczny interes wąskiej grupy przedsiębiorców.

Jednocześnie organ wskazał, iż uznanie, że działanie [...] zostało podjęte w interesie społecznym, byłoby równorzędne z postawieniem interesu tej [...] ponad interesami stron postępowania. Takie zaś rozumowanie jest niedopuszczalne, chociażby ze względu na zasadę trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych.

Sygn. akt IV SA/Wa 2099/08

Odnosząc się z kolei do wniosku O., aby rozpatrzyć sprawę w trybie art. 157 § 2 k.p.a, organ wskazał, iż podstawą prawną odmowy wszczęcia postępowania na żądanie [...], w sprawie nieważności decyzji, zawartej w postanowieniu Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] lipca 2008r. był art. 31 § 2 k.p.a. Wynikało to z faktu, iż treść skargi z dnia [...] maja 2008r., złożonej w trybie art. 221 i 227 k.p.a, wskazywała na składanie przez [...] wniosku o stwierdzenie nieważności przedmiotowej decyzji [...] WIOŚ, jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa, w rozumieniu art. 156 k.p.a. Pismem z dnia [...] lipca 2008r. [...] potwierdziła, iż intencją skargi jest zainicjowanie wszczęcia ww. postępowania. Wobec powyższego wniosek składany przez organizację społeczną mógł być rozpatrzony tylko w trybie art. 31 § 1 k.p.a.

Natomiast żądanie stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie wskazywanego przez [...] art. 235 § 1 k.p.a, może zostać uwzględnione, gdy zachodzą przewidziane w kodeksie warunki do stwierdzenia nieważności decyzji (§ 2 tegoż artykułu). W sytuacji, gdy O. w W. nie jest stroną postępowania w sprawie niezgodności z zasadniczymi wymaganiami wyrobów wprowadzanych przez Firmę T. SA, co umożliwiałoby jej na podstawie art. 157 § 2 k.p.a wystąpienie z żądaniem wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji WIOŚ w K. z dnia [...] grudnia 2007r., kwestia zaistnienia przesłanek wszczęcia tegoż postępowania na podstawie cytowanego powyżej artykułu pozostawiona jest wyłącznie organowi administracyjnemu, który wszczyna je z urzędu tylko gdy uzna, że są do tego podstawy.

Skargę na powyższe postanowienie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie O. w W., domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2008r. Zaskarżonym postanowieniom strona skarżąca zarzuciła: 1. naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, a w szczególności:

- art. 138 1 pkt 1 k.p.a, poprzez uczynienie z niego wyłącznej podstawy prawnej rozstrzygnięcia, w formie postanowienia, wydanego w wyniku wniesienia przez skarżącego wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy w trybie art. 127 § 3 k.p.a, bez przywołania tegoż przepisu.

Sygn. akt IV SA/Wa 2099/08

* art. 157§ 3 k.p.a, poprzez rozstrzygnięcie sprawy postanowieniem, podczas, gdy

przepis ten, jako szczególny w stosunku do art. 31 § 1 i 2 k.p.a, przewiduje dla

odmowy wszczęcia postępowania formę decyzji, także w przypadku, gdy

wnioskodawcą jest organizacja społeczna. Zdaniem skarżącego tryb przewidziany w

art. 157 k.p.a, jest bowiem trybem szczególnym wobec przewidzianego w art. 31

k.p.a trybu wszczęcia postępowania na wniosek organizacji społecznej i zawsze, bez

względu na osobę wnioskodawcy, powinien mieć zastosowanie w tego rodzaju

sprawach. Jedynie legitymację organizacji społecznej do złożenia wniosku o

wszczęcie postępowania należy oceniać na podstawie art. 31 § 2 k.p.a.

* art. 157 § 2 w zw. z art. 28 k.p.a, poprzez nie uznanie skarżącego za stronę

postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego

Inspektora Ochrony Środowiska w K. - Delegatura w N. z dnia

[...].12.2007r., pomimo ewidentnego interesu prawnego, zrzeszonych w nim

członków, w stwierdzeniu nieważności przedmiotowej decyzji, polegającego na

konieczności dostosowania swoich linii produkcyjnych do przetwarzania odpadów

niezgodnych z zasadniczymi wymaganiami, których wprowadzanie do obrotu zostało

zalegalizowane przedmiotową decyzją, wydaną z rażącym naruszeniem prawa;

* art. 157 § 2 k.p.a, poprzez nie wszczęcie z urzędu postępowania, nawet przy

uznaniu braku interesu prawnego skarżącego w sprawie, wobec powzięcia, na

skutek skargi, wniesionej w trybie art. 235 § 1 w związku z art. 233 k.p.a.,

wiarygodnych informacji o podstawach do stwierdzenia nieważności decyzji nią

objętej, w szczególności, wymienionych w art. 156 § 1 pkt 2 i 6 k.p.a;

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wskazała między innymi, iż pierwotnie postępowanie w sprawie prowadzone było na skutek złożenia przez skarżącego, w trybie art. art. 235 § 1 w związku z art. 233 k.p.a, skargi na nienależyte wykonywanie zadań, naruszenie praworządności oraz naruszenie interesów członków zrzeszonych w O., przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. - Delegatura w N. w postępowaniu administracyjnym o sygnaturze [...], w sprawie niezgodności z zasadniczymi wymaganiami w zakresie wtórnego przetwórstwa materiałowego oraz odzysku energii wyrobów wprowadzanych przez Firmę T. S.A. Tymczasem Główny Inspektor Ochrony Środowiska, wskazując jako podstawę prawną wyłącznie art. 31 § 2 k.p.a, odmówił wszczęcia przedmiotowego postępowania, uznając, bez względu na wskazany przez skarżącego tryb złożenia

Sygn. akt IV SA/Wa 2099/08

skargi, iż skarżący nie wykazał przesłanek wystąpienia o wszczęcie postępowania przez organizację społeczną, wymienionych w dyspozycji art. 31 § 1 k.p.a, zatem w ocenie skarżącego organ winien był odmówić wszczęcia postępowania.

Strona skarżąca zarzuciła organowi, iż pomimo jej wniosku o rozpoznanie sprawy w trybie skargowym organ nie wszczął z urzędu postępowania w trybie art. 157 § 2 kpa, w związku z powzięciem, przez ten organ wiarygodnych informacji o istniejących podstawach do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji.

Ponadto odnosząc się do rozstrzygnięcia organu, skarżąca wskazała, iż w uzasadnieniu swojego wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, podkreśliła, że niewątpliwy interes społeczny w wystąpieniu z przedmiotową skargą, sprowadza się do konieczności wyeliminowania skutków społeczno-gospodarczych, jakie wskazane w niej naruszenie prawa, za sobą pociąga. Za "rażące" uznać należy bowiem takie naruszenie prawa, w wyniku którego powstają skutki niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia wymagań praworządności. W ocenie skarżącego, zaskarżona decyzja zapewniła jej adresatowi, niczym nie ograniczoną, możliwość wprowadzania na rynek opakowań niezgodnych z zasadniczymi wymaganiami. W interesie społecznym leży, aby produkt posiadał deklarację zgodności sporządzoną w sposób prawidłowy i zgodny z obowiązującymi przepisami, a nie w oparciu o opinię biegłego, sporządzoną w postępowaniu cywilnym, o ograniczonym przedmiocie, ostatecznie przewidzianą do zastąpienia w tymże postępowaniu, wobec uzasadnionych wątpliwości, opinią innego biegłego, a ponadto sprzeczną ze stanowiskiem C., wyspecjalizowanej jednostki powołanej do badania tego typu produktów. Opinię, która, całkowicie niezgodnie z rzeczywistością, przyjmuje, iż wskazana w niej technologia "Izopet R" pozwala na skuteczny i powszechny recykling opakowań będących przedmiotem nin. postępowania, podczas gdy w istocie jest to technologia niestosowana na skalę przemysłową z uwagi na to, iż jej produkt nie uzyskał w najmniejszym nawet stopniu, akceptacji rynku. Skarżąca podtrzymuje zatem swoje stanowisko, wyrażone w dotychczasowych pismach, podkreślając jednocześnie, iż zaskarżone działanie [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w zakresie ustalenia stanu faktycznego oraz oceny dowodów nie zostało prawidłowo przeprowadzone. Z kolei na skutek niewłaściwie przeprowadzonego postępowania dowodowego, doszło do błędnego zastosowania prawa materialnego. Tym samym, w sposób rażący naruszona została zasada praworządności (art. 6 k.p.a), zasada prowadzenia

Sygn. akt IV SA/Wa 2099/08

postępowania w sposób budzący zaufanie do organów państwa (art. 8 k.p.a) oraz zasada prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a), wedle której w toku postępowania organy podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy.

W dalszej kolejności skarżąca wskazała, iż Główny Inspektor Ochrony Środowiska, szeroko analizując brak wykazana przez [...] interesu społecznego i kończąc te rozważania konkluzją o reprezentowaniu wyłącznie interesów swoich członków, nie wziął w żaden sposób pod uwagę, iż właśnie z uwagi na te interesy, członkowie [...], reprezentowani przez skarżącą posiadają samoistną legitymację w wystąpieniu z przedmiotowym wnioskiem w trybie art. 157 k.p.a, jako strona tego postępowania, w rozumieniu art. 28 k.p.a, pomimo, że nie byli stroną postępowania, którego wzruszenia żądają.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie .

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zgodnie z art. 134 ustawy Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2008r. utrzymujące w mocy postanowienie tegoż organu z dnia [...] lipca 2008r., którym w oparciu o art. 31 § 2 k.p.a, po rozpoznaniu żądania O. w W. odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia, nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska

Sygn. akt IV SA/Wa 2099/08

z dniu [...] grudnia 2007r., umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie niezgodności wyrobów wprowadzanych przez Firmę T. S.A. z siedzibą w T., z zasadniczymi wymaganiami w zakresie wtórnego przetwórstwa materiałowego oraz odzysku energii.

Rozpoznając niniejszą sprawę należy w pierwszej kolejności wskazać, iż podstawę jej rozstrzygnięcia stanowił art. 31 k.p.a. Wprawdzie w toku postępowania, jak podnosi strona skarżąca, a co wynika również z jej pisma z dnia [...] lipca 2008r. stanowiącego odpowiedź na wezwanie organu do sprecyzowania żądania (k- 111i 112 akt administracyjnych) domagała się ona ewentualnego wszczęcia i prowadzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dniu [...] grudnia 2007r, z urzędu przez organ w oparciu o skargę strony skarżącej wniesioną w trybie art. 235 k.p.a, niemniej jednak należy wskazać, iż trybów tych nie należy łączyć i utożsamiać, inne są bowiem podstawy i przesłanki wszczęcia i prowadzenia postępowania w oparciu o art. 31 k.p.a, a inne w oparciu o art. 235 k.p.a. Każdy z nich wymaga również odrębnego rozstrzygnięcia.

Wobec powyższego wbrew zarzutom skargi wskazać należy, iż w niniejszej sprawie organ rozstrzygał jedynie żądanie strony skarżącej z zakresie wszczęcia postępowania w oparciu o art. 31 k.p.a, i tylko w tym zakresie Sąd zobligowany był dokonać kontroli zgodności z prawem wydanego przez organ rozstrzygnięcia.

Mając na uwadze powyższe należy wskazać, iż rozpoznając niniejszą sprawę Sąd uznał, iż wydane postanowienia nie naruszają prawo w stopniu uzasadniającym konieczność ich wyeliminowania z obrotu prawnego.

Zgodnie z art. 31 § 1 pkt 1 k.p.a., organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem wszczęcia postępowania, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. Organ administracji publicznej, uznając żądanie organizacji społecznej za uzasadnione, postanawia o wszczęciu postępowania z urzędu lub o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu. Na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania lub dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznej służy zażalenie (art. 31 § 2 k.p.a.). Z regulacji tej wynika, że organizacja społeczna może wystąpić o wszczęcie postępowania w sprawie dotyczącej innej osoby, gdy spełnione zostaną łącznie dwie przesłanki, a mianowicie: postępowanie jest uzasadnione celami statutowymi organizacji i przemawia za tym interes społeczny.

Sygn. akt IV SA/Wa 2099/08

Ponadto przepis ten może mieć zastosowanie tylko wówczas, gdy postępowanie "dotyczy innej osoby", co należy rozumieć w ten sposób, że postępowanie dotyczy interesu prawnego lub obowiązku tej osoby lub która żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek (art. 28 k.p.a.). Postępowanie administracyjne natomiast dotyczy interesu prawnego lub obowiązku konkretnego podmiotu, gdy w jego wyniku zostaje wydana decyzja, która rozstrzyga wprost o prawach lub obowiązkach tego podmiotu lub decyzja zawierająca rozstrzygnięcie o prawach i obowiązkach innego podmiotu, którego treść wpływa także na prawa i obowiązki tego podmiotu.

W rozpoznawanej sprawie z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dniu [...] grudnia 2007r., umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie niezgodności wyrobów wprowadzanych przez Firmę T. S.A. z siedzibą w T., z zasadniczymi wymaganiami w zakresie wtórnego przetwórstwa materiałowego oraz odzysku energii wystąpiła strona skarżąca. Przedmiotem tegoż postępowania było zaś określenie czy opakowania jednostkowe-butelki PET z etykietą PVC spełniają zasadnicze wymagania o których mowa w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. o systemie oceny zgodności (Dz. U tj. z 2004r. Nr 204 poz. 2087 ze zm.) w zakresie recyklingu materiałowego i odzysku energii.

W uzasadnieniu wniosku skarżąca [...] wskazała, na postanowienie ogóle jej statutu określone w § 1 pkt 3, zgodnie z którym [...] kształtuje i upowszechnia zasady etyki działalności gospodarczej, a przede wszystkim opracowuje i doskonali normy rzetelnego postępowania w obrocie gospodarczym w szczególności w zakresie gospodarki odpadami i recyklingu w celu racjonalnej gospodarki, mając na względzie wymogi ochrony środowiska brutalnego człowieka oraz zasadę zrównoważonego rozwoju. Ponadto wskazano, iż zgodnie z § 2 pkt. 1 ppkt 1 i 2 statutu do podstawowych zadań [...] należy w szczególności:

reprezentowanie interesów zrzeszonych w [...] członków i samorządu

gospodarczego wobec administracji publicznej;

działanie na rzecz ochrony środowiska poprzez dążenie do tworzenia

ogólnopolskich systemów pozyskiwania odpadów do powtórnego wykorzystywania,

wypracowanie sposobów finansowania selektywnej zbiórki odpadów, ogólnopolską

edukację społeczeństwa w zakresie ochrony środowiska ze szczególnym uwzględnieniem gospodarki odpadami.

Sygn. akt IV SA/Wa 2099/08

Wskazując na cel społeczny strona skarżąca przedstawiła argumentację mającą świadczyć, iż kwestionowana przez nią decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2007r, w sposób rażący narusza prawo, co z kolei w jej ocenie godzi w interes społeczny. Opiera się ona bowiem na opinii biegłego, która w sposób szczątkowy wypowiada się o zgodności spornych opakowań. Załączono także pismo z dnia [...] sierpnia 2006r. zatytułowane "apel do przedsiębiorców" skierowany przez firmy zajmujące się przetwarzaniem opakowań, z którego wynika, iż etykiety PCV i OPS umieszczane na powierzchni opakowań PET są poważną barierą w procesie recyklingu i dyskwalifikują pod względem jakościowym uzyskany produkt. Brak jest przy tym skutecznych technologii przemysłowych pozwalających na wyeliminowanie zanieczyszczeń PCV I OPS z recyklatu PET. Jedyną metodą jest ręczna separacja, która jest mało wydajna i bardzo kosztowna w skali przemysłowej.

W ocenie organu zarówno cele statutowe [...], jak i przedstawiony przez nią interes społeczny nie uzasadniały podstawy do wszczęcia postępowania w sprawie. Zdaniem bowiem organu strona skarżąca nie wskazała, iż działa w interesie społecznym, ale w wąskim partykularnym ekonomicznym interesie jej członków.

Mając na uwadze powyższe odnosząc się do poszczególnych przesłanek określonych w art. 31 § 1 k.p.a, których spełnienie warunkuje wszczęcie postępowania przez organ, należy wskazać, iż w ocenie Sądu wbrew stanowisku prezentowanemu przez organ możliwość żądania wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2007r., wynika z celów statutowych strony skarżącej. Może ją ona wywodzić z celu określonego w § 2 pkt. 1 ppkt 1 statutu, zgodnie z którym do jej zadań należy reprezentowanie interesów zrzeszonych w [...] członków i samorządu gospodarczego wobec administracji publicznej. Zakres tegoż umocowania jest w ocenie Sądu tak szeroki, iż odnosi się do każdego rodzaju interesów jakim legitymować mogą się członkowie [...], a zatem zarówno do interesu prawnego, jak i faktycznego. Nie ulega zaś wątpliwości, iż w świetle przedstawionych przez skarżącego i organ ustaleń przedsiębiorcy zrzeszeni w [...], którzy prowadzą działalność m.in. związaną z recyklingiem odpadów posiadają interes faktyczny (a nie prawny, jak wskazuje strona skarżąca) w kwestionowaniu w/w decyzji, bowiem jej rozstrzygnięcie może mieć wpływ na ich sytuację ekonomiczną.

Sygn. akt IV SA/Wa 2099/08

Powyższa okoliczność nie przesądza jednak o wadliwości zaskarżonego postanowienia, bowiem jak wskazano powyżej aby organ w oparciu o art. 31 § 1 k.p.a wszczął postępowanie w oparciu o żądanie organizacji społecznej organizacja winna wykazać nie tylko, iż jest to uzasadnione jej celem statutowym ale także że przemawia za tym interes społeczny.

W rozpoznawanej sprawie, wbrew zarzutom skargi w ocenie Sądu, słusznie wskazał organ, iż domagając się wszczęcia postępowania w sprawie strona skarżąca nie wykazała jednak, iż za jej prowadzeniem przemawiać ma interes społeczny. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca ograniczyła się do przedstawienia wad prawnych, które w jej ocenie zawiera kwestionowanej przez nią decyzja, oraz przedłożyła pismo przedsiębiorców z dnia [...] sierpnia 2006r. zatytułowane "Apel.." Wskazać zatem należy, iż o tym czy decyzja rzeczywiście zawiera wady oraz czy są to wady rażące, które skutkują koniecznością stwierdzenia jej nieważności decyduje organ w toku postępowania nieważnościowego i w tym zakresie wydaje stosowną decyzję. Organizacja społeczna domagająca się wszczęcia postępowania w sprawie winna zatem wskazać, dlaczego uważa, iż przeprowadzenie tegoż postępowania jest uzasadnione względami ochrony interesu społecznego, a nie grupy zrzeszonej w niej przedsiębiorców. Należy bowiem mieć na uwadze, iż "udział organizacji społecznej w postępowaniu na podstawie art. 31 § 1 k.p.a nie może służyć partykularnym interesom samej organizacji społecznej. Lecz musi odpowiadać wymaganiom racjonalnie pojmowanej kontroli społecznej nad postępowaniem administracyjnym w sprawach indywidualnych i działaniem w nim organów administracyjnych(patrz. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz prof. B. Adamiak, prof. J. Borkowski Wydawnictwo C.H. BECK 2005r. str. 257). Organizacja winna wykazać dopuszczalność żądania oraz zasadność udziału w postępowaniu, ponieważ udział organizacji społecznej w sprawie nie jest obojętny dla stron, zwłaszcza gdy reprezentują one przeciwstawne interesy. Jakkolwiek doniosły byłby interes organizacji społecznej, ze względu na który żąda ona udziału w postępowaniu- nie można stawiać go ponad interesem strony ( Zarys procesu administracyjnego W. Dawidowicz).

Tymczasem w rozpoznawanej sprawie słusznie zdaniem Sądu wywiódł organ, iż przedstawiona przez stronę skarżącą argumentacja świadczy, iż działa ona w interesie ekonomicznym przedsiębiorców zajmujących się recyklingiem. Nie wskazuje ona zaś na zamiar ochrony przez [...] interesu społecznego.

Sygn. akt IV SA/Wa 2099/08

Odnosząc się z kolei do zarzutu ,iż zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem art. 157 § 3 k.p.a, poprzez rozstrzygnięcie sprawy postanowieniem, podczas, gdy przepis ten, jako szczególny w stosunku do art. 31 § 1 i 2 k.p.a, przewiduje dla odmowy wszczęcia postępowania formę decyzji, należy wskazać, iż zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie.

Wskazać należy, iż zgodnie z 104 §1 k.p.a organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Decyzja jest zatem podstawową formą w jakiej rozstrzygane winny być sprawy administracyjne, o ile przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie stanowią inaczej. Art. 31 § 2 k.p.a należy zaś uważać za przepis szczególny, który stanowi, iż odmowa wszczęcia postępowania w oparciu o żądanie organizacji społecznej skierowane na podstawie art. 31 § 1 k.p.a następuje w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Wobec powyższego wbrew zarzutom skargi słusznie orzekający w sprawie organ rozstrzygną niniejszą sprawę postanowieniem.

Za nie mający wpływu na treść rozstrzygnięcia Sąd uznał zarzut niepowołania przez organ w sentencji zaskarżonego postanowienia art. 127 § 3k.p.a. Skoro bowiem z treści postanowienia wynika, iż zostało ono wydane na skutek rozpoznania wniosku strony skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie budzi wątpliwości, iż w sprawie zastosowanie znalazł art. 127 § 3 w zw. z art. 144 k.p.a.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na mocy art. 151 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo i postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm) orzekł jak w sentencji.