Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 642/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2015-11-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: zwolniono od kosztów sądowych
ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 20 listopada 2015 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P.-K. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. P.-K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2015 r. p o s t a n a w i a 1. zwolnić R. P.-K.od kosztów sądowych; 2. ustanowić dla R. P.-K.adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2015 r. R.P.-K. złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Skarżąca oświadczyła, że pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z mężem oraz dwoma synami w wieku 34 lat i 17 lat. W jej rodzinie są dwie osoby niepełnosprawne – mąż jest chory na SM, porusza się na wózku inwalidzkim oraz starszy syn - I grupa inwalidzka od urodzenia. Rodzina skarżącej utrzymuje się z emerytury skarżącej w wysokości 880 zł miesięcznie brutto oraz z pracowni twórczej (za miesiąc październik brak dochodu), renty męża w wysokości 880 zł brutto miesięcznie oraz renty socjalnej starszego syna w kwocie 643,02 zł brutto miesięcznie. Przedstawiając sytuację finansową rodziny skarżąca wskazała - czynsz i media ok. 950 zł (posiadają zaległości), dofinansowanie do mieszkania - 385,40 zł, ubezpieczenie samochodu – 100 zł miesięcznie, wydatki szkolne młodszego syna (bez wskazania kwoty), wydatki na leczenie starszego syna ok. 250 zł (potrzeba 12.000zł), niespłacony dług 13.000zł, egzekucja ponad 10.000 zł, koszty sądowe. Jako posiadany majątek skarżąca wykazała mieszkanie wielkości 72m² oraz samochód zajęty przez komornika.

Zdaniem referendarza sądowego, wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie.

Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej ustawa p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie kosztów sądowych i ustanowienie adwokata przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.

W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację finansową skarżącej, a zwłaszcza wysokość i źródła uzyskiwanych dochodów, wysokość wydatków koniecznych oraz zaległości w opłatach i zobowiązaniach, jak również stan zdrowia męża i syna skarżącej należy stwierdzić, że skarżąca wykazała należycie, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ponadto powyższe okoliczności, uzasadniają także przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

Końcowo wskazać należy, że skarżąca wypełniła i złożyła wniosek na nieaktualnym druku PPF zamiast na aktualnie obowiązującym urzędowym formularzu PPF stanowiącym załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. (Dz.U z 2015 r. poz. 1257). Jednak z uwagi na to, że złożony wniosek został wypełniony rzetelnie, a jego treść nie pozostawia wątpliwości, co do sytuacji majątkowej i rodzinnej oraz żądania strony skarżącej odstąpiono od przesłania skarżącej aktualnego urzędowego formularza PPF i zobowiązania do jego wypełnienia i przedłożenia Sądowi.

Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. referendarz sądowy orzekł jak w sentencji postanowienia.