Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 693/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-01-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku I. Z. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uznania świadczeń rodzinnych za nienależnie pobrane i zobowiązanie do ich zwrotu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania powyższej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 12 października 2017 r. I. Z. (dalej: skarżąca), złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 30 sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie uznania świadczeń rodzinnych za nienależnie pobrane i zobowiązanie do ich zwrotu.

W skardze wniosła o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, uzasadniając to tym, że jej wykonanie rodzi potencjalne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w majątku skarżącej, gdyż może prowadzić do wyegzekwowania należności, o których mowa w decyzjach, co z kolei może spowodować trudne do odwrócenia skutki.

Postanowieniem z dnia 26 października 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu, nr [...], odmówiło wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając to tym, że skarżąca nie uzasadniła swojego wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie jest zasadny.

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej: ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 ppsa, sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Nadto z treści art. 61 § 3 ppsa wynika wprost, że wniosek o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego nie może dotyczyć innego aktu, niż aktu zaskarżonego.

Odnośnie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu należy wskazać, że sformułowanie "znacznej szkody" oznacza sytuację, w której naprawienie powstałej szkody nie będzie mogło nastąpić przez późniejszy zwrot przymusowo spełnionego świadczenia bądź przez przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego.

Z kolei "trudne do odwrócenia skutki" to skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę w rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego, o ile jest możliwy, może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W szczególności trudnym do odwrócenia skutkiem będzie utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiona, bądź konieczność ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa połączonej z likwidacją jego majątku.

Przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2014 r., sygn. akt II OZ 942/14, LEX nr 1530896).

W postanowieniu z dnia 17 września 2014 r., sygn. Akt II GSK 2045/14 (LEX nr 1519096) Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdził, że: "Dla wskazania spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 nie jest wystarczającym sam wywód strony, dotyczący okoliczności uzasadniających wstrzymanie, gdyż uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności, a twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej strony. Lakoniczne uzasadnienie wniosku skarżącego o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia zatem jego merytoryczną ocenę."

Przechodząc do merytorycznej oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zauważyć należy, że skarżąca uzasadniając go, poprzestała jedynie na ogólnym wywodzie w którym stwierdziła, że wykonanie decyzji rodzi potencjalne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w jej majątku, gdyż może prowadzić do wyegzekwowania należności, o których mowa w decyzjach, co z kolei może spowodować trudne do odwrócenia skutki.

Uszczuplenie stanu finansowego skarżącej nie jest wystarczającą przesłanką wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji administracyjnej. Faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z decyzji, nawet przy uwzględnieniu sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt I OZ 737/14, LEX nr 1529107).

Dodać ponadto należy, zważywszy na treść obowiązku ustalonego zaskarżoną decyzją, że wykonanie obowiązku o charakterze pieniężnym z natury rzeczy nie wywołuje nieodwracalnych skutków.

W tej sytuacji sąd uznał, że brak jest w sprawie przesłanek z art. 61 § 3 ppsa do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w związku z czym wniosek ten oddalił.