Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 786/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6102 Nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 73 ust. 1
journal: Dz.U. 1998 nr 133 poz 872
law: Ustawa z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną.
article: art. 7,  art. 10 par. 1,  art. 107 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas Sędziowie WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) Protokolant Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2011 r. sprawy ze skargi Gminy Miejskiej [...] na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z dniem 01.01.1999 r., nieodpłatnie prawa własności nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2011 r., Nr [...] Minister Infrastruktury utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2010 r., Nr [...] stwierdzającą nabycie z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Gminę Miasto L. prawa własności nieruchomości położonej w L., obręb [...], oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...]ha, objętej księgą wieczystą KW nr [...], zajętej pod część ul. [...].

Decyzja powyższa wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

Pismem z dnia [...] sierpnia 2009 r. J. i K. J. wnieśli o potwierdzenie nabycia przez Gminę L. z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. własności nieruchomości położonej w L., oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] w obrębie [...], zajętej pod drogę publiczną.

Decyzją z dnia [...] października 2010 r., Nr [...] Wojewoda [...], na podstawie w trybie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.), stwierdził nabycie przez Gminę Miasto L. z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. własności w/w nieruchomości zajętej pod część ulicy [...] w L.

Od decyzji powyższej odwołanie do organu wyższego stopnia złożył Prezydent Miasta L., zarzucając Wojewodzie szereg uchybień procesowych, w tym art. 7, art. 10 § 1, art. 107 § 1 i 3 kodeksu postępowania administracyjnego.

Po rozpatrzeniu odwołania, Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] marca 2011 r., Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] i wyjaśnił, że będąca przedmiotem postępowania działka nr [...] stanowiła w dniu 31 grudnia 1998 r. własność J. i K. J. Organ zauważył jednocześnie, że uchwałą Rady Narodowej W. z dnia [...] maja 1988 r. Nr [...] w sprawie zaliczenia dróg publicznych na terenie W. i województwa [...] do kategorii dróg lokalnych miejskich oraz dróg gminnych, ul. [...] w L. została zaliczona do kategorii dróg lokalnych miejskich. Ponadto fakt zajęcia działki nr [...] pod drogę, potwierdza wyrys z mapy ewidencyjnej, na którym granice nieruchomości zajętych pod drogi zostały wskazane zgodnie ze stanem na dzień 31 grudnia 1998 r. Dodatkowo Minister powołał umowy dotyczące prac konserwacyjnych, oświetlenia ulicznego, remontów nawierzchni ulic oraz zimowego utrzymania dróg lokalnych miejskich i wiosennego oczyszczenia ulic i ciągów pieszych potwierdzające sprawowane na przedmiotowej drodze władztwo.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. Prezydent W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2011 r. zarzucając organowi:

- naruszenie przepisów postępowania w tym art. 10 § 1 i art. 77 § 4 kpa, poprzez uniemożliwienie Gminie L. zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych materiałów, co w konsekwencji doprowadziło do zamknięcia stronie drogi do dochodzenia swoich interesów prawnych i miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy;

- naruszenie art. 7, art. 8, art. 11 i art. 80 kpa poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego faktycznego i wszystkich okoliczności sprawy oraz zasadności przesłanek, którymi kierował się organ przy podejmowaniu decyzji.

Odpowiadając na skargę Minister wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skarga podlega oddaleniu .

Istota sporu w sprawie niniejszej zasadza się w tym, iż skarżący Gmina Miejska L. zarzuca zaskarżonej decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2011r. naruszenie art.10 § 1 i 77 § 4 k.p.a. poprzez uniemożliwienie Gminie wypowiedzenia się co do zebranych w postępowaniu materiałów dowodowych a także art.7, 8, 11 i 80 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego i wszystkich okoliczności sprawy.

Zdaniem skarżącej , wydanie decyzji stwierdzającej, że z dniem 1 stycznia 1999r. Gmina Miejska L. nabyła z mocy prawa, własność nieruchomości położonej w L. przy ul. [...], oznaczonej jako działka nr [...], o powierzchni [...]ha, zajętej pod drogę gminną, nie znajduje oparcia w stanie faktycznym sprawy. Władztwo publiczne , jako warunek wypełnienia dyspozycji art.73 ust.1 ustawy z dnia 13 października 1998r. , zostało bowiem ustalone w sprawie niniejszej na podstawie umów dotyczących prac konserwacyjnych, oświetlenia ulicznego, remontów nawierzchni ulic i zimowego utrzymania dróg lokalnych, które nie dotyczyły bezpośrednio ul. [...] i działki o nr [...], lecz ogólnie ulic położonych na terenie L.

Zdaniem Sądu orzekającego, podniesione zarzuty uznać należy za nietrafne. Zgodnie z treścią art. 73ust.1 ustawy z dnia 13.10.1998r. przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 1 stycznia 1999r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem.

Obowiązkiem Sądu jest zatem dokonanie oceny, czy organy orzekające w sprawie niniejszej ferowały zakwestionowane decyzje w warunkach spełnienia przesłanek tego przepisu

Ze zgromadzonego w aktach administracyjnych materiału dowodowego wynika, że działka o numerze ewidencyjnym [...], o powierzchni [...]ha, stanowiła własność osoby prywatnej. We wskazanej dacie była zajęta pod drogę tj. ul. [...], która na podstawie Uchwałą Rady Narodowej W. z dnia [...] maja 1988r. w sprawie zaliczenia dróg publicznych na terenie miasta W. i województwa [...] do kategorii dróg lokalnych miejskich i gminnych, została zaliczona do kategorii dróg lokalnych miejskich, które to drogi na podstawie art. 103 ust 2 wyżej wymienionej ustawy z 13 września 1998r stały się drogami gminnymi.

Także sprawowane nad nią władztwo publiczne zostało, w ocenie Sądu, należycie udokumentowane. W dołączonych do skargi aktach administracyjnych znajdują się bowiem umowy potwierdzające ten fakt , a mianowicie: nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...]

Wskazane umowy dotyczą prac konserwacyjnych, oświetlenia ulicznego, remontów nawierzchni ulic i zimowego utrzymania dróg lokalnych, tym samym stanowią dowód władania tym gruntem przez Gminę Miejską L. Wbrew twierdzeniom skargi dotyczą zarówno konkretnie ul. [...] jak i innych ulic położonych na terenie miasta L. Tym samym wniosek co do władania publicznego spornym gruntem przez skarżącą jest uprawniony jako znajdujący potwierdzenia w materiale dowodowym sprawy a w szczególności jako w pełni korespondujący z zaświadczeniem z dnia [...].08.2009 r. wydanym przez Urząd Miasta L. J. J., z którego wynika, że na dzień 31 grudnia 1998 r. Gmina L. sprawowała zarząd nad przedmiotowa działką między innymi poprzez: prowadzenie remontów cząstkowych nawierzchni asfaltowej, utrzymanie stałej organizacji ruchu, prowadzenie utrzymania zimowego, ponoszenia kosztów opłat za modernizację i konserwację oświetlenia ulicznego oraz za energię elektryczną.

Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ).