Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1660/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-12-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6017 Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie
Hasła tematyczne: Uprawnienia do wykonywania zawodu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art.24 ust.1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 1725
law: Ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów.
article: art.104, art.14, art.12,
journal: Dz.U. 2018 poz 1202
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
article: par.5 ust.5,
journal: Dz.U. 2014 poz 1278
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 września 2014 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie.
article: art.145 , art.200 i 205
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wegner Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.) Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Bytner po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi D. P. na decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia "(...)" czerwca 2019 r. nr "(...)"w przedmiocie nadania uprawnień budowlanych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej "(...)"Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia "(...)" kwietnia 2019 r.; 2. zasądza od Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa na rzecz skarżącego D. P. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2019r. Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna [...] Okręgowej Izby Inżynierów i Budownictwa działając na podstawie

art. 24 ust. 1 pkt 1 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa (Dz.U. i 2016 poz. 1725 ze zm.) zgodnie

z art. 104 ust. 1 i 2 kpa, art. 14 ust. 4 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1991r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 1202 ze zm.), § 5 ust. 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury

i Rozwoju z dnia 11 września 2014 r. sprawie samodzielnych funkcji technicznych

w budownictwie (Dz. U. 2014 poz. 1278) odmówiła mgr inż. D. P. nadania uprawnień budowlanych do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności inżynieryjnej hydrotechnicznej bez przeprowadzenia egzaminu.

W uzasadnieniu wskazano, że D. P. w dniu 5 lutego 2019r. złożył do Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa wniosek o nadanie uprawnień budowlanych bez ograniczeń do kierowania robolami budowlanymi w specjalności inżynieryjnej hydrotechnicznej.

W ramach przeprowadzonego postępowania kwalifikacyjnego Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna dokonała oceny posiadania wiedzy i umiejętności w zakresie inżynierii wodnej lub inżynierii sanitarnej i wodnej.

Organ wskazał, że do przeprowadzenia analizy posłużyły suplementy do dwóch dyplomów posiadanych przez wnioskodawcę: suplement nr [...] do dyplomu z dnia 15.03.2010 r. ukończenia na Politechnice P. studiów I stopnia z tytułem inżyniera na kierunku Inżynieria Środowiska oraz suplement nr [...] do dyplomu z dnia 12.10.2011 r. ukończenia na Politechnice P. studiów II stopnia z tytułem magistra inżyniera na kierunku Inżynieria Środowiska. Na jej podstawie wykazano, że programy studiów I i II stopnia nie obejmowały zajęć w zakresie zagadnień hydrotechnicznych (brak przedmiotów specjalności hydrotechnicznej) co wskazuje na brak wiedzy i umiejętności w zakresie inżynierii wodnej lub inżynierii sanitarnej i wodnej.

Z uwagi na powyższe Komisja Kwalifikacyjna postanowiła odmówić nadania uprawnień budowlanych do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń

w specjalności inżynieryjnej hydrotechnicznej bez ograniczeń.

Pismem z dnia 30 kwietnia 2019r. odwołanie od powyższej decyzji wniósł D. P. Wskazał, że jego wykształcenie powinno być uznane za odpowiednie dla specjalności inżynieryjnej hydrotechnicznej na podstawie § 22 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 września 2014 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, a nie załącznika nr 2 do tego rozporządzenia .

Decyzją z dnia [...] czerwca 2019r. nr [...]Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096) oraz w związku z art. 36 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa, art. 12 ust. 2, art. 14 ust. 1 pkt 3 lit c) ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz. 1202 ze zm.) oraz art. 2 ustawy z dnia 22 lutego 2019 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r. poz. 695), po rozpatrzeniu odwołania D. P. od decyzji Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2019 r. w sprawie odmowy nadania uprawnień budowlanych do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności inżynieryjnej hydrotechnicznej, utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ wskazał, że jak wynika z akt sprawy, kwestią sporną jest wykształcenie strony.

Organ zauważył, że rozporządzenie rozporządzenia Ministra Infrastruktury

i Rozwoju z dnia 11 września 2014 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych

w budownictwie (Dz. U z 2014 r., poz. 1278), utraciło moc z dniem 29 kwietnia 2019r. Do wniosku strony rozporządzenie to ma jednak zastosowanie na podstawie art. 2 ustawy z dnia 22 lutego 2019 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane (Dz. U. z 2019r. poz. 695).

Zgodnie z § 22 w/w rozporządzenia, osoby, które przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia uzyskały wymagane wykształcenie określone

w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz.U. Nr 83, poz. 578, z 2007 r. Nr 210, poz. 1528 oraz z 2011 r. Nr 99, poz. 573) i przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia rozpoczęły praktykę zawodową w trybie określonym w przepisach rozdziału 2 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, po odbyciu praktyki zawodowej mogą przystąpić do postępowania kwalifikacyjnego na podstawie przepisów niniejszego rozporządzenia bez konieczności spełnienia wymagań dotyczących wykształcenia, określonych w załączniku nr 2 do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do uprawnień budowlanych, o które się ubiegają, przy czym: osoby, które rozpoczęły praktykę zawodową w celu uzyskania uprawnień budowlanych w specjalności konstrukcyjno- budowlanej uznaje się - w przypadku odbycia tej praktyki w wymaganym zakresie - za osoby uprawnione do przystąpienia do postępowania kwalifikacyjnego w celu uzyskania uprawnień budowlanych także w specjalności inżynieryjnej hydrotechnicznej.

Organ wskazał, że przepis § 22 odwołuje się do załącznika nr 1 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz.U. Nr 83, poz. 578, z 2007 r. Nr 210, poz. 1528 oraz z 2011 r. Nr 99, poz. 573), ponieważ skarżący ubiega się o uprawnienia w specjalności inżynieryjnej hydrotechnicznej.

Tytułem wstępu organ wyjaśnił, że w okresie obowiązywania w/w rozporządzenia specjalność ta w ogóle nie występowała. Budownictwo hydrotechniczne wchodziło w zakres specjalności konstrukcyjno-budowlanej. Stąd

w okresie obowiązywania powołanego rozporządzenia osoby zainteresowane budownictwem hydrotechnicznym musiały ubiegać się o uprawnienia w specjalności konstrukcyjno-budowlanej. Z chwilą wyodrębnienia specjalności inżynieryjnej hydrotechnicznej osoby te na skutek zmian w prawie w zakresie wykształcenia odpowiedniego dla tej nowej specjalności mogły się znaleźć w niekorzystnej sytuacji, gdyż nierzadko musiałyby uzupełniać uzyskane wykształcenie. Stąd omawiany przepis przewiduje, że osoby, które przed wejściem w życie rozporządzenia uzyskały wykształcenie wymagane, czyli odpowiednie lub pokrewne dla specjalności konstrukcyjno-budowlanej na gruncie rozporządzenia z dnia 28 kwietnia 2006 r.

w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz.U. Nr 83, poz. 578, z 2007 r. Nr 210, poz. 1528 oraz z 2011 r. Nr 99, poz. 573), mogą na podstawie tego wykształcenia ubiegać się o uprawnienia w specjalności inżynieryjnej hydrotechnicznej nawet wówczas, gdy wykształcenie to nie spełnia warunków określonych w załączniku nr 2 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju

z dnia 11 września 2014 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych

w budownictwie.

Stąd w pierwszej kolejności ustalił, czy wykształcenie strony jest wymagane na gruncie rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie i czy wykształcenie

to zostało uzyskane przed wejściem w życie rozporządzenia Ministra Infrastruktury

i Rozwoju z dnia 11 września 2014 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Z akt sprawy wynika, że skarżący uzyskał tytuł magistra inżyniera na kierunku inżynieria środowiska w dniu 6 października 2011 r., a więc na pewno przed wejściem w życie rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 września 2014 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie.

Z treści załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa

z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych

w budownictwie wynika natomiast, że wykształcenie magisterskie na kierunku inżynieria środowiska jest pokrewne dla specjalności konstrukcyjno- budowlanej. Skoro zatem na gruncie przepisów w/w rozporządzenia strona mogła ubiegać się

o uprawnienia budowlane o ograniczonym zakresie w specjalności konstrukcyjnej, która tym samym obejmowała także budownictwo hydrotechniczne w ograniczonym zakresie, to na podstawie § 22 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju

z dnia 11 września 2014 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych

w budownictwie może ubiegać się o uprawnienia w ograniczonym zakresie

w specjalności inżynieryjnej hydrotechnicznej.

Organ zauważył jednak że strona legitymując się wykształceniem magisterskim na kierunku inżynieria środowiska, żąda nadania mu uprawnień budowlanych bez ograniczeń. Z wyżej wskazanych względów § 22 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 września 2014 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie nie mógł stanowić podstawy do uznania tego wykształcenia, jako uprawniającego do uzyskania takich uprawnień budowlanych.

W tej sytuacji zdaniem organu wykształcenie strony musi spełniać warunki określone w załączniku nr 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 września 2014 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie.

Zatem wykształcenie strony uzyskane na kierunku inżynieria środowiska stosownie do treści pkt 9 w/w załącznika musi umożliwiać uzyskanie wiedzy

i umiejętności w zakresie inżynierii wodnej lub inżynierii sanitarnej i wodnej.

Jednocześnie w myśl § 5 ust. 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury

i Rozwoju z dnia 11 września 2014 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie przewidziano, wymóg posiadania wiedzy i umiejętności w zakresie,

o którym mowa w załączniku nr 2 do rozporządzenia, uznaje się za spełniony, jeżeli:

1) nazwa specjalności określona w ramach kierunku studiów odpowiada zakresowi wiedzy i umiejętności dla danej specjalności uprawnień budowlanych lub

2) informacje zawarte w suplemencie do dyplomu albo wypisie z przebiegu studiów potwierdzonym przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni potwierdzają, że program studiów obejmuje zajęcia w tym zakresie.

Organ stwierdził, że strona z całą pewnością nie spełnia w/w warunków. Wnioskodawca uzyskał wykształcenie w specjalności "zaopatrzenie w wodę ochrona wód i gleby", co oznacza, że nazwa ta nie odpowiada zakresowi wiedzy

i umiejętności dla specjalności inżynieryjnej hydrotechnicznej, lecz jedynie specjalności sanitarnej.

Organ odwoławczy jednocześnie podzielił i przyjął jako własne stanowisko organu I instancji w sprawie braku w programie studiów I jak i II stopnia przedmiotów z zakresu budownictwa wodnego (inżynierii wodnej). Zdaniem organu ustaleń tych skarżący nie kwestionuje w odwołaniu.

Pismem z dnia 16 lipca 2019r. D. P. wniósł na powyższą decyzję skargę do WSA w Warszawie, zarzucając:

1. naruszenie przepisów postępowania (mające istotny wpływ na wynik sprawy):

a) art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa, polegające na niewyczerpującym zebraniu

i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy,

w tym niewyjaśnienie, czy zdobyte wykształcenie magisterskie na kierunku inżynieria środowiska oraz zdobyte doświadczenie - praktyka zawodowa uprawnia do nadania skarżącemu uprawnień budowlanych do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności inżynieryjnej hydrotechnicznej;

b) art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 kpa polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego wbrew ciążącemu na organie II instancji na mocy art. 77 § 1 kpa obowiązkowi w tym zakresie i w konsekwencji niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz sporządzenie uzasadnienia niezgodnie z wymogami wynikającymi z art. 107 § 3 kpa;

c) art. 8 i art. 107 § 3 kpa przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji

z uwagi na zawarcie w nim zbyt ogólnych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji, w szczególności niewyjaśnianie dlaczego organ uznał, że skarżący nie posiada odpowiedniego wykształcenia w rozmienieniu § 5 ust. 5 i § 22 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 września 2014 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie w zw. z załącznikiem nr 2 ww. rozporządzenia;

d) art. 9 i 11 kpa poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek utrzymania w mocy decyzji Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budowlanych z dnia [...] kwietnia 2019 r. znak [...] w o odmowie nadania uprawnień budowlanych do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności inżynieryjnej hydrotechnicznej;

e) art. 138 § 1 pkt 1 kpa polegające na bezzasadnym utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budowlanych z dnia [...] kwietnia 2019 r. znak [...] w sytuacji, gdy prawidłowe było uchylenie przedmiotowej decyzji o odmowie nadania uprawnień budowlanych do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności inżynieryjnej hydrotechnicznej i orzeczenie o nadaniu ww. uprawnień;

2. naruszenie przepisu prawa materialnego tj. naruszenie art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy

z dnia 15 grudnia 2000r. o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa, art. 12 ust. 2, art. 14 ust. 1 pkt 3 lit. c) ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane oraz art. 2 ustawy z dnia 22 lutego 2019 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane w zw. z § 5 ust. 5 i § 22 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury

i Rozwoju z dnia 11 września 2014 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie przez dokonanie błędnej subsumcji do ustalonego w sprawie stanu faktycznego, będącej wynikiem błędnego przyjęcia, że § 22 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 września 2014 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie nie może stanowić podstawy do uznania wykształcenia skarżącego jako uprawniającego do uzyskania wnioskowanych uprawnień budowlanych, a wykształcenie strony musi spełniać warunki określone w załączniku nr 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 września 2014r.

w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie przy całkowitym pominięciu treści § 17 ww. rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie - co w konsekwencji doprowadziło do błędnego uznania przez organ II Instancji,

że skarżący nie dysponuje odpowiednim wykształceniem i utrzymania w mocy decyzji Organu I Instancji, nadto organ błędne przywołał przepis art. 14 ust. 1 pkt 3 lit. c) ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, który w niniejszym stanie faktycznym nie ma zastosowania, a zastosowany winien być przepis art. 14 ust. 1 pkt 3 lit. e) ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych;

W uzasadnieniu skarżący rozwinął podniesione zarzuty wskazując, że posiada już przyznane prawomocną decyzją uprawnienia do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci instalacji

i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych , które to uprawnienia niewątpliwie kwalifikują się jako umiejętności w zakresie inżynierii wodnej lub inżynierii sanitarno wodnej.

Skarżący wskazał również, że z treści suplementu do dyplomu nr [...] oraz do dyplomu [...] wynika, że na studiach uczestniczył w zajęciach zapewniających mu odpowiednią wiedzę i umiejętności w zakresie inżynierii wodnej lub inżynierii sanitarno wodnej - mechanika płynów, mechanika płynów II, geologia i hydrologia, instalacje sanitarne, budownictwo i konstrukcje, meteorologia klimatologia, odprowadzanie ścieków, technologia ścieków, odpady i osady ściekowe, zarządzanie środowiskiem, gospodarka wodna, systemy kanalizacyjne, systemy oczyszczania ścieków, wody i ścieki przemysłowe, gospodarka odpadami, geotechnika.

Skarżący wskazał również, że w celu ustalenia czy posiadane przez niego wykształcenie oraz praktyka zawodowa jest wystarczająca do uzyskania żądanych uprawnień zwracał się oficjalnym zapytaniem do różnych Izb Inżynierów Budownictwa m.in. "Czy po ukończeniu kierunku Inżynieria Środowiska na politechnice (studia inżynieryjskie i magisterskie), mając praktykę przy obiektach hydrotechnicznych, można ubiegać się o nadanie uprawnień do kierowania robotami b.o. w specjalności inżynieryjnej hydrotechnicznej?" otrzymując pozytywne odpowiedzi.

Skarżący zauważył, że powyższe ustalenia są konieczne w szczególności, że jak wynika z oficjalnej informacji umieszczonej przez Polską Izbę Inżynierów Budownictwa na stronie internetowej w dniu 23 października 2012 r. (wydruk załączony do odwołania Skarżącego z dnia 30 kwietnia 2019 r.) " (...) zakres uprawnień budowlanych w specjalności konstrukcyjno budowlanej określa jednocześnie zakres uprawnień w zakresie budowli hydrotechnicznych oraz obiektów budowlanych melioracji wodnych. Wyjątek w tym zakresie wynika z § 17 ust. 3 ww. rozporządzenia (dopisek pełnomocnika: dot. rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. Nr 83, poz. 578 z późn.zm.)), zgodnie z którym ograniczenia uprawnień w specjalności konstrukcyjno budowlanej uzyskane przez osoby legitymujące się wykształceniem wyższym na kierunku inżynierii środowiska nie dotyczą obiektów budowlanych gospodarki wodnej i obiektów budowlanych melioracji wodnych. Zatem osoby legitymujące się wykształceniem wyższym zdobytym na kierunku inżynieria środowiska uzyskujące uprawnienia w specjalności konstrukcyjno-budowlanej w ograniczonym zakresie upoważnione są jednocześnie do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w zakresie budowli hydrotechnicznych oraz obiektów budowlanych melioracji wodnych bez ograniczeń."

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2019.2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym

w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym

i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy – ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U.2019.2325, dalej jako "p.p.s.a").

Oceniając zaskarżoną decyzję w oparciu o powołane kryteria sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Na uwzględnienie zasługują zarzuty skargi, że organy dopuściły się naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa oraz art. 107 § 3 kpa poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego w sprawie

i niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym niewyjaśnienie, czy zdobyte wykształcenie magisterskie na kierunku inżynieria środowiska oraz zdobyte doświadczenie - praktyka zawodowa uprawnia do nadania skarżącemu uprawnień budowlanych do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności inżynieryjnej hydrotechnicznej oraz sporządzenie uzasadnienia niezgodnie z wymogami wynikającymi z art. 107 § 3 kpa.

Jak wskazał organ, w niniejszej sprawie zastosowanie znajduje przepis § 5

ust. 5 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 września 2014 r.

w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz.U. z 2014 r. poz. 1278), zgodnie z którym wymóg posiadania wiedzy i umiejętności w zakresie,

o którym mowa w załączniku nr 2 do rozporządzenia, uznaje się za spełniony, jeżeli:

1) nazwa specjalności określona w ramach kierunku studiów odpowiada zakresowi wiedzy i umiejętności dla danej specjalności uprawnień budowlanych lub

2) informacje zawarte w suplemencie do dyplomu albo wypisie z przebiegu studiów potwierdzonym przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni potwierdzają, że program studiów obejmuje zajęcia w tym zakresie.

Organy uznały, że skarżący uzyskał wykształcenie w specjalności "zaopatrzenie w wodę ochrona wód i gleby", co oznacza, że nazwa ta nie odpowiada zakresowi wiedzy i umiejętności dla specjalności inżynieryjnej hydrotechnicznej, lecz jedynie specjalności sanitarnej.

W ocenie sądu nie zostało jednak ustalone przez organy czy spełniona została przesłanka opisana w pkt 2) przepisu § 5 ust. 5 ww. rozporządzenia.

Orzekające w sprawie organy lakonicznie stwierdziły, że programy studiów

I i II stopnia nie obejmowały zajęć w zakresie zagadnień hydrotechnicznych (brak przedmiotów specjalności hydrotechnicznej) co wskazuje na brak wiedzy i umiejętności w zakresie inżynierii wodnej lub inżynierii sanitarnej i wodnej.

Jednakże jak wskazuje skarżący, z treści suplementu do dyplomu nr [...] oraz do dyplomu [...] wynika, że na studiach uczestniczył w zajęciach zapewniających mu odpowiednią wiedzę i umiejętności w zakresie inżynierii wodnej lub inżynierii sanitarno wodnej - mechanika płynów, mechanika płynów II, geologia

i hydrologia, instalacje sanitarne, budownictwo i konstrukcje, meteorologia klimatologia, odprowadzanie ścieków, technologia ścieków, odpady i osady ściekowe, zarządzanie środowiskiem, gospodarka wodna, systemy kanalizacyjne, systemy oczyszczania ścieków, wody i ścieki przemysłowe, gospodarka odpadami, geotechnika.

Obowiązkiem organów było zatem szczegółowe przeanalizowanie programu studiów, merytorycznych treści odbytych zajęć z punktów widzenia możliwości zdobycia przez skarżącego wiedzy i umiejętności w zakresie inżynierii wodnej lub inżynierii sanitarnej i wodnej, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Brak powyższej analizy pozbawia stronę i sąd możliwości ustalenia w jakim konkretnie zakresie wykształcenie bądź praktyka zawodowa skarżącego jest przez organy kwestionowana.

Organ nie uwzględnił też okoliczności, że skarżący posiada przyznane prawomocną decyzją uprawnienia do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych. Organ powinien rozważyć czy te uprawnienia nie kwalifikują się jako umiejętności

w zakresie inżynierii wodnej lub inżynierii sanitarno wodnej.

Jak słusznie wskazano w skardze, organ administracji jest zobowiązany do wnikliwego zbadania stanu faktycznego sprawy i do odniesienia się do materiału dowodowego przedłożonego przez stronę. Jeżeli organ miał wątpliwości co do zakresu wiedzy zdobytej przez skarżącego na studiach, w tym co do tego czy przedmioty wykładane na studiach swoim zakresem obejmowały niezbędny materiał do uzyskania wnioskowanych przez skarżącego uprawnień, to miał możliwość wezwania go do przedłożenia dodatkowych dokumentów, z których wynikałby np. zakres wykładanych przedmiotów.

Mając na uwadze, że sąd administracyjny nie czyni własnych ustaleń w sprawie, a jedynie ocenia zaskarżony akt pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, a taka kontrola jest jednak możliwa tylko w warunkach wyczerpujących istotę zagadnień ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych przez organ administracyjny rozstrzygający sprawę, za niezbędne Sąd uznał uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi.

W ponownie przeprowadzonym postępowaniu organ uwzględni wyrażone powyżej stanowisko Sądu. Skarżący będzie miał natomiast możliwość uzupełnienia materiału dowodowego o dokumenty dołączone do skargi.

Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c orzekł jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania Sąd postanowił na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Sąd zasądził na rzecz strony skarżącej sumę 697 zł, na którą składają się kwoty: 200 zł uiszczona tyłem wpisu oraz kwota 480zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika obliczona na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015r., poz. 1804 ze zm.) a także kwota 17 zł uiszczona tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.