Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1415/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2016-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 23b ust. 5
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Protokolant: Starszy asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2016r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. w B. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami badania sprawdzającego oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] maja 2015r. Naczelnik Urzędu Celnego w T.

na podstawie art. 23b ust. 5 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych

(Dz. U. nr 201, poz. 1540 ze zm.), dalej: "u.g.h." obciążył stronę kosztami badania

sprawdzającego automatu do gier S. B., nr fabryczny [...],

nr rejestracyjny [...], w wysokości [...] zł.

W złożonym zażaleniu spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia

zarzucając mu naruszenie art. 23b ust. 5 u.g.h. poprzez jego błędną interpretację

polegającą na przyjęciu, iż koszty badania sprawdzającego przeprowadzonego

w niniejszej sprawie obciążają stronę.

Postanowieniem z dnia [...] października 2015r. Dyrektor Izby Celnej

utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ wskazał,

że podstawę wydania zaskarżonego postanowienia obciążającego stronę kosztami

badania sprawdzającego automatu o niskich wygranych stanowił art. 23b ust. 5 u.g.h.,

wprowadzony ustawą z dnia 26 maja 2011r. o zmianie ustawy o grach hazardowych

oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 201 Ir, nr 134, poz. 779), notyfikowaną Komisji

Europejskiej w dniu 16 września 2010r. pod nr 2010/0622/PL. Z treści tego przepisu

wynika jednoznacznie, że: 1. badanie sprawdzające następuje na zlecenie naczelnika

urzędu celnego w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że automat lub urządzenie do

gier nie spełnia warunków określonych w ustawie; 2. przeprowadzane jest przez

jednostkę upoważnioną przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych;

3. koszty badania nie powinny przekraczać średnich stawek za dany rodzaj badania

oraz w przypadku wyniku negatywnego badania - kosztami obciążany jest podmiot

eksploatujący automat. Organ jednocześnie podał, że zaskarżone postanowienie

zostało wydane w toku postępowania o cofnięcie rejestracji automatu do gier o niskich

wygranych. Ma ono charakter wpadkowy. Postępowanie w jego głównym nurcie dotyczy

cofnięcia rejestracji przedmiotowego automatu, ze względu na uzasadnione

podejrzenie, iż nie spełnia on warunków określonych w ustawie o grach hazardowych.

Organ wskazał, że z dokonanej analizy materiału dowodowego wynika,

że istniało uzasadnione podejrzenie, iż przedmiotowy automat nie spełniał wymaganych

ustawowo warunków, dlatego też słusznie Naczelnik Urzędu Celnego zwrócił się do

strony z żądaniem poddania tego automatu badaniu sprawdzającemu przez

upoważnioną jednostkę badającą - Izbę Celną w B. , Wydział Laboratorium

Celne, a następnie wystawił zlecenie badania sprawdzającego przez wskazaną

jednostkę. Treść opinii z przeprowadzonego badania sprawdzającego w dniu [...] marca

2015r. nr [...] wskazuje jednoznacznie, że sporny

automat nie spełnia warunków określonych w art. 129 ust. 3 u.g.h. Świadczy o tym

wynik badania: "negatywny" oraz wyszczególnienie stwierdzonych nieprawidłowości:

1. przekroczenie wartości maksymalnej stawki za udział w jednej grze; 2. niespełnienie

warunku zabezpieczenia liczników elektromechanicznych przed próbą

zmiany wskazań; 3. niespełnienie warunku wyposażenia automatu w widoczne dla

grających informacje umieszczone w sposób uniemożliwiający ich usunięcie bez

uszkodzenia lub zniszczenia automatu.

Organ podał, że w niniejszej sprawie koszt badania określono na podstawie

rozporządzenia z dnia 26 kwietnia 2004r. w sprawie ryczałtowych stawek opłat za

badania lub analizy przeprowadzane przez laboratoria celne (Dz. U. nr 94, poz. 913 ze

zm.). Dyrektor Izby Celnej podkreślił, że nie ma wątpliwości, iż w niniejszej sprawie

wystąpiły wyczerpujące przesłanki upoważniające organ do obciążenia strony kosztami

badania sprawdzającego, albowiem w wyniku jego przeprowadzenia przez

upoważnioną do tego jednostkę stwierdzono, że badany automat nie spełnia wymagań

określonych przepisami prawa. Tym samym organ miał podstawę do zastosowania art.

23b ust. 5 u.g.h.

W skardze spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucając

naruszenie art. 122 oraz art. 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja

podatkowa (Dz. U. z 2015r., poz. 613 ze zm.), dalej: "O.p." poprzez brak ustalenia

wpływu art. 129 ust. 1 i ust. 3 u.g.h. na właściwości lub sprzedaż automatów o niskich

wygranych i w konsekwencji błędną ocenę wskazującą, że przepisy te nie są

przepisami technicznymi w rozumieniu art. 1 pkt 1 dyrektywy 92/34/WE Parlamentu

Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998r. ustanawiającej procedurę udzielania

informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasady dotyczące usług

społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.L 204, str. 37), ostatnio zmienionej dyrektywą

Rady 2006/96/WE z dnia 20 listopada 2006r. (Dz.U. L 363, str. 81) i przyjęcie,

iż w rezultacie mogą być stosowane oraz stanowić wzorzec kontroli przeprowadzanej

przez jednostkę badającą: a w konsekwencji naruszenie art. 23b pkt 5 u.g.h.;

oraz naruszenie art. 125 § 1 O.p. poprzez niezachowanie przez organ wymaganej

wnikliwości i rzetelności.

W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że wbrew twierdzeniom organu, art. 129

u.g.h. został uznany przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wyrokiem z dnia

19 lipca 2012r. w sprawach połączonych C-213/11, C-214/11 i C-217/11 za potencjalny

przepis techniczny w rozumieniu art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34. Stanowisko to zostało

zaaprobowane w wyrokach sądów administracyjnych (III SA/Gd 527/12, II GSK

1527/12). Zdaniem skarżące] organy w niniejszej sprawie nie zachowując wymaganej

przepisem art. 125 § 1 O.p. wnikliwości i rzetelności zastosowały wyżej wskazany

przepis ustawy hazardowej, co w konsekwencji doprowadziło do wydania

postanowienia rażąco sprzecznego z obowiązującym prawem i niesprawiedliwego.

W ocenie skarżącej, organ drugiej instancji w niniejszej sprawie dokonał wybiórczej

wykładni przepisów, a wydane przez niego postanowienie jest nielogiczne

i wewnętrznie sprzeczne. W szczególności organ powołał się na wyroki sądów

administracyjnych w sprawach o zupełnie odmiennych stanach faktycznych i prawnych,

w dodatku w znacznej mierze nieprawomocne.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując

argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Materialnoprawną podstawę rozpoznawanej sprawy stanowiły przepisy ustawy

z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych. Zgodnie z przepisem art. 23b u.g.h.,

na pisemne żądanie naczelnika urzędu celnego, w przypadku uzasadnionego

podejrzenia, że zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków

określonych w ustawie, podmiot eksploatujący ten automat lub urządzenie jest

obowiązany poddać automat lub urządzenie badaniu sprawdzającemu (ust. 1);

w żądaniu, o którym mowa w ust. 1, wskazuje się automat lub urządzenie do gier

podlegające badaniu sprawdzającemu, jednostkę badającą przeprowadzającą badanie

oraz podmiot, któremu automat lub urządzenie ma być przekazane w celu

przeprowadzenia badania, i termin tego przekazania (ust. 2); badanie sprawdzające

przeprowadza, na zlecenie naczelnika urzędu celnego, jednostka badająca

upoważniona do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, w terminie nie

dłuższym niż 60 dni od dnia otrzymania zlecenia (ust. 3); koszty badań sprawdzających

nie powinny przekraczać średnich stawek stosowanych za dany rodzaj badania (ust. 4);

w przypadku potwierdzenia w wyniku badania sprawdzającego, że automat lub

urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie, koszty badania

sprawdzającego obciążają podmiot eksploatujący ten automat lub urządzenie (ust. 5).

w sprawie niniejszej badanie automatu wykonane zostało przez upoważnioną

przez Ministra Finansów jednostkę badającą, tj. Wydział Laboratorium Celne Izby

Celnej w B. na zlecenie Naczelnika Urzędu Celnego w T.. Jak wynika

z opinii, badanie zakończone zostało wynikiem negatywnym. Jednostka badająca

stwierdziła istnienie nieprawidłowości polegających na: 1. przekroczeniu wartości

maksymalnej stawki za udział w jednej grze; 2. niespełnieniu warunku zabezpieczenia

liczników elektromechanicznych przed próbą zmiany wskazań; 3. niespełnieniu warunku

wyposażenia automatu w widoczne dla grających informacje umieszczone w sposób

uniemożliwiający ich usunięcie bez uszkodzenia lub zniszczenia automatu.

Skoro z zawartych w opinii wniosków z przeprowadzonego badania wynikało,

że przedmiotowy automat do gier o niskich wygranych nie spełnia warunków ustawy

o grach hazardowych (w tym art. 129 ust. 3), zatem bezsprzecznie istniały podstawy do

zastosowania przepisu art. 23b ust. 5 u.g.h. i obciążenia skarżącej spółki kosztami

przeprowadzonego badania automatu do gier będącego jej własnością. Weryfikacja

wysokości kosztu badania sprawdzającego przedmiotowego automatu do gier, którym

Naczelnik Urzędu Celnego w T. obciążył skarżącą spółkę, potwierdziła zasadność

wysokości kwoty określonej w postanowieniu.

Zwrócić uwagę należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie zawiera

żadnych merytorycznych argumentów wskazujących na niezasadność nałożenia na

stronę skarżącą kosztów badania sprawdzającego. Skarżąca nie zakwestionowała

w niej ani samego obowiązku poddania spornego urządzenia badaniu, ani kwalifikacji

jednostki badającej, ani też kwoty, do uiszczenia której została zobowiązana.

W skardze ograniczono się w zasadzie jedynie do zarzutów dotyczących braku

ustalenia wpływu przepisu art. 129 ust. 1 i 3 u.g.h. na właściwości lub sprzedaż

automatów o niskich wygranych, błędnego przyjęcia, że nie jest to przepis techniczny

i nie istniał w stosunku do niego wymóg notyfikacji i w konsekwencji uznania, że przepis

ten może być stosowany i stanowić wzorzec kontroli przeprowadzonej przez jednostkę

badającą.

Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że kwestie te nie miały znaczenia

dla przedmiotowego postępowania. Przepis art. 129 ust. 3 u.g.h. nie stanowił podstawy

prawnej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania i zarzuty z nim związane nie mogą

być skutecznie formułowane w niniejszym postępowaniu. Kwestie dotyczące

zastosowania przepisu art. 129 ust. 3 u.g.h. mogą być przedmiotem oceny jedynie w

postępowaniu głównym w przedmiocie cofnięcia rejestracji spornego automatu.

Dodać należy, że przepis art. 23b u.g.h., stanowiący materialnoprawną podstawę

rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, został dodany ustawą z dnia 26 maja 2011r.

o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw, która to ustawa

została notyfikowana Komisji Europejskiej w dniu 16 września 201 Or. pod numerem

2010/0622/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002r.

w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów

prawnych (Dz. U. nr 239, poz. 2039 oraz z 2004r. nr 65, poz. 597), które wdraża

dyrektywę 98/34AA/E Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998r.

ustanawiającą procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów

technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz.

WE L 204 z 21.07.1998, str. 37, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,

rozdz. 13, t. 20, str. 337, z późn. zm.).

W kontekście powyższego stwierdzić należy, że przepis art. 23b ust. 5 u.g.h.

został notyfikowany i jako taki mógł stanowić podstawę wydania zaskarżonego

postanowienia. Zatem zasadnie skarżąca spółka została obciążona kosztami badania

sprawdzającego automatu do gier o niskich wygranych.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia

2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r.,

poz. 718) skargę oddalił.