Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1287/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-07-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 57 par. 1 pkt 3, art. 58 par. 1 pkt 5a i par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 446
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym

SENTENCJA

Dnia 25 lipca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski, po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. R. i P. S. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2015 roku, Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] postanawia: odrzucić skargę P. S.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 28 kwietnia 2016r. B. R. i P. S. wnieśli za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2015r. Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] – obszar położony w rejonie istniejącego cmentarza.

Zarządzeniem z dnia 5 kwietnia 2017r. (k. 67) skarżący P. S. został wezwany do wykazania interesu prawnego w zaskarżeniu uchwały Rady Gminy [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 roku w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] – obszar położony w rejonie istniejącego cmentarza, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem podrzucenia skargi. Skarżący został pouczony, że interes prawny musi być osobisty, własny, indywidualny i konkretny, dający się obiektywnie stwierdzić oraz aktualny a nie ewentualny. Ponadto, że przez interes prawny rozumie się związek pomiędzy chronioną przez przepisy prawa sferą indywidualnych praw skarżącego (np. prawa własności, prawa użytkowania wieczystego) i obowiązków, a aktem organu administracji publicznej. Skarżący został pouczony również, że w sytuacji, gdy wywodzi interes prawny z tytułu prawnego do określonej nieruchomości (prawa własności, prawa użytkowania wieczystego), należy nadesłać dokumenty potwierdzające prawo do nieruchomości (np. wypis z rejestru gruntów, odpis księgowi wieczystej), w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe zarządzenie wraz z pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 26 kwietnia 2017r. (potwierdzenie odbioru k. 100). Zatem siedmiodniowy termin do wykazania interesu prawnego w zaskarżaniu uchwały upłynął w dniu 4 maja 2017r. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący P. S. nie wykazał interesu prawnego w zaskarżeniu uchwały Rady Gminy [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 roku, w tym w szczególności nie przedłożył żadnego dokumentu potwierdzającego jego tytuł prawny do nieruchomości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 57 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm.) – dalej p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

Podstawę prawną wniesionej skargi stanowił art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2016, poz. 446 ze zm.), w świetle którego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym służy ona podmiotowi, który wykaże naruszenie przez zaskarżoną uchwałę własnego interesu prawnego lub uprawnienia, a zatem w przypadku, gdy zaskarżona uchwała godzi w indywidualną sferę prawną podmiotu przez wywołanie negatywnych następstw prawnych. Podkreślenia jednak wymaga, że legitymacja do wniesienia skargi na miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego do sądu administracyjnego przysługuje nie temu kto ma w tym interes prawny, ale temu czyj interes prawny został naruszony skarżonym rozstrzygnięciem (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2004 r., sygn. akt. OSK 476/04, ONSAiWSA 2005, nr 1, poz. 2).

W skardze na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2015r. Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] – obszar położony w rejonie istniejącego cmentarza skarżący P. S. nie wykazał własnego interesu prawnego, wobec czego zarządzeniem z dnia 5 kwietnia 2017 roku został wezwany do wykazania interesu prawnego z zaskarżeniu uchwały Rady Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2015r.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż skoro odpis zarządzenia zawierający wezwanie do wykazania interesu prawnego w zaskarżeniu uchwały, został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 26 kwietnia 2017r. to siedmiodniowy termin do jego wykonania upłynął w dniu 4 maja 2017r. Skarżący nie wykonał jednak zarządzenia z dnia 5 kwietnia 2017r.

Wobec powyższego Sąd był zatem zobligowany, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 5a i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec, jak w sentencji postanowienia.