Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1599/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-01-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 86  par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryka Łysikowska na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 stycznia 2015 r. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2010 rok postanawia: odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

W dniu 22 października 2014 r. doręczono stronie odpis zapadłego w sprawie wyroku wraz z uzasadnieniem. Pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. pełnomocnik skarżącej spółki wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku, załączając do wniosku skargę kasacyjną oraz zaświadczenie lekarskie z [...] listopada 2014 r., z którego wynika, że z powodu [...] od [...] listopada 2014 r. do [...] listopada 2014 r. nie mógł wykonywać żadnych czynności zawodowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu nie jest zasadny.

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 i 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. w Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej p.p.s.a.) strona może wnosić o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie to nie nastąpiło z jej winy. Art. 87 p.p.s.a. wymaga, aby wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został wniesiony za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynność, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Zarówno w nauce prawa jak i w orzecznictwie sądowym utrwalony jest pogląd, że kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonaniu czynności procesowej (postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2003 r. sygn. akt II SA 4162/01, Monitor Prawniczy 2003/8/340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r. sygn. akt V SA 793/02, Monitor Prawniczy 2002/23/1059).

Oceniając wniosek we wskazanym wyżej zakresie stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione przesłanki wymienione w cytowanym art. 87 p.p.s.a., warunkujące przywrócenie stronie skarżącej terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wnioskodawca nie uprawdopodobnił bowiem, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Jakkolwiek z przedłożonego zaświadczenia lekarskiego wynika, że z powodu [...] podpisany pod wnioskiem o przywrócenie terminu oraz skargą kasacyjną pełnomocnik w ostatnim dniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie mógł wykonywać czynności zawodowych, to wskazać należy, że z pełnomocnictwa z [...] listopada 2014 r. (k. [...] akt sądowoadministracyjnych) wynika, że skarżąca spółka udzieliła pełnomocnictwa jeszcze dwóm innym profesjonalnym pełnomocnikom. W ocenie Sądu, w chwili nagłej choroby, pełnomocnik niezdolny do wykonywania czynności zawodowych powinien skontaktować się z którymś z pozostałych pełnomocników i zlecić mu dokonanie czynności w sprawie. Z przedłożonego Sądowi zaświadczenia lekarskiego nie wynika, że działający w sprawie pełnomocnik nie był zdolny do telefonicznego kontaktu z pozostałymi pełnomocnikami. Od strony postępowania, reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika, należy zaś oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. W ocenie Sądu, taka szczególna staranność w rozpatrywanej sprawie nie została zachowana.

Z tych względów Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.