Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 446/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2007-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski ( spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Henryk Dolecki Sędzia WSA Maria Mysiak Protokolant Joanna Białas - Gołąb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2007r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę o d d a l a skargę.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 7 października 2004r. sygn. akt SA/Sz 104/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpatrzeniu odwołania S. K. uchylił decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty z [...]r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania dla Spółki A. pozwolenia na budowę [...] budynków mieszkalnych [...] z przyłączami: wody, kanalizacji sanitarnej i deszczowej, energii elektrycznej i gazu na działkach [...], drogi osiedlowej i dojazdowej z oświetleniem na działce nr ewidencyjny [...] w miejscowości [...], Gmina [...] i działce nr [...] leżącej w granicach administracyjnych [....].

Przyczyną takiego rozstrzygnięcia było stwierdzenie przez Sąd naruszenia przepisów przez brak współdziałania organów samorządowych [...] gmin przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy dla będącej częścią wyżej opisanego przedsięwzięcia inwestycyjnego inwestycji drogowej (drogi osiedlowej i dojazdowej), biegnącej przez obszar [...] gmin – Gminy [...] i Gminy [...].

W sytuacji, gdy działka [...], leży w granicach administracyjnych [...], a jej teren, zgodnie z zaskarżoną decyzją, stanowić ma drogę wewnętrzną, to zgodnie z art. 40 ust. 3c ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn.: Dz. U. z 1999r., Nr 15, poz. 139), decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji położonej w granicach Gminy [...] oraz na terenie działki Nr [...] w [...] powinna wydana być przez Wójta Gminy w porozumieniu z Prezydentem Miasta. Porozumienie, o jakim mowa w art. 40 ust. 3c ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, to jedna z form współdziałania organów, którego tryb uregulowany został w art. 106 K.p.a.

Rozpatrując ponownie odwołanie S. K. od decyzji Starosty z dnia [...] r. Wojewoda zwrócił się do Wójta Gminy o usunięcie uchybień wskazanych w wyroku WSA z dnia 7 listopada 2004r. sygn. akt SA/Sz 104/02.

Wójt Gminy, postanowieniem z dnia [...]r. znak [...], w oparciu o art. 145 § 1 pkt 6 Kpa wznowił z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla wyżej opisanej inwestycji, zakończone decyzją ostateczną z dnia [...]r. znak [...], oraz zwrócił się do prezydenta Miasta o uzgodnienie przebiegu drogi wewnętrznej przez działkę nr [...].

Prezydent Miasta postanowieniem z dnia [...]r. zaopiniował lokalizację inwestycji drogowej na dz. nr [...] przy ulicy [....] bez uwag. W uzasadnieniu stwierdził, że sposób zagospodarowania działki [...] nie stoi w sprzeczności z ustaleniami planu miejscowego miasta [...] z [...]r. Zgodnie z ustaleniami planu działka ta przeznaczona była na cele zainwestowania miejskiego z mieszkalnictwem, jako funkcją dominującą.

Po uzyskaniu w/w postanowienia Wójt Gminy decyzją z dnia [...]r. znak [...] odmówił uchylenia dotychczasowych decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu nr [...] z dnia [....]r. i Nr [...] z dnia [...]r., uzasadniając to brakiem podstaw do ich uchylenia. W wyniku rozpatrzenia odwołania S. K. od w/w decyzji Wójta Gminy z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]r. znak [..] uchyliło decyzję organu I instancji z dnia [...]r. i umorzyło postępowanie pierwszej instancji stwierdzając, że w przedmiotowej sprawie nie jest możliwe ponowne rozpatrzenie sprawy, w trybie wznowionego postępowania, bowiem kwestionowane decyzje zostały wydane w oparciu o przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, która została uchylona ustawą z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ponadto decyzje z dnia [...]r. i [...]r. były decyzjami terminowymi, których trwałość upłynęła w dniu [...]r. Po upływie tego terminu decyzje te straciły swą ważność

w obrocie prawnym i dlatego nie mogą być badane w postępowaniu wznowieniowym, co uzasadnia umorzenie postępowania w odniesieniu do w/w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu – jako bezprzedmiotowego.

Decyzją z dnia [...]r., nr [...] Wojewoda na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa w związku z art. 28 ust. 1, art. 32 ust. 3, art. 33, art. 34 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. nr 89, poz. 414 ze zm.) ponownie utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...]r. znak [....] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, obejmującego opisane na wstępie przedsięwzięcie inwestycyjne, wraz z drogą [...] i [...] na działce nr [...], znajdującej się w granicach m.[...].

W uzasadnieniu organ II instancji powołał się na treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 października 2004r. wskazując, że wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w tym wyroku wiążą w sprawie ten sąd i organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia.

Zgodnie ze wskazówkami Sądu, zawartymi w w/w wyroku, organ architektoniczno-budowlany wystąpił do organu właściwego w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu o uzupełnienie braku postępowania w tym przedmiocie przez uzyskanie uzgodnienia z Prezydentem Miasta.

W wyniku wznowienia przez Wójta Gminy postanowieniem z dnia

[...]r. znak [...], postępowania w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu i na wniosek tego organu Prezydent Miasta wydał w dniu [...]r. postanowienie nr [...] w którym pozytywnie zaopiniował lokalizację inwestycji w postaci drogi dojazdowej do projektowanego osiedla wraz z przyłączami na działce nr [...] przy ulicy [...], stwierdzając, że przedstawiony sposób zagospodarowania działki nr [...] nie stoi w sprzeczności z ustaleniami planu miejscowego miasta [...] z [...] r.

Inwestor - Spółka A. uzyskał zatem wszelkie wymagane prawem uzgodnienia i opinie. Wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zaś projekty zostały opracowane przez uprawnionych projektantów. W tej sytuacji organ odwoławczy uznał brak podstaw do zmiany bądź uchylenia decyzji organu I instancji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę dla w/w inwestycji.

Powyższą decyzję ostateczną S. K. ponownie zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego domagając się jej uchylenia z powodu rażącego naruszenia przepisów postępowania i naruszenia przepisów prawa materialnego. Skarżący zarzucił organowi odwoławczemu powielenie wcześniejszej decyzji, uchylonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie sygn. akt SA/Sz 104/04, co stanowi rażące naruszenie prawa. Decyzja ta narusza przepisy dotyczące budowy obiektów na granicy działki. Budowa obiektu bezpośrednio przy granicy może być zrealizowana tylko na zasadach art. 5 ustawy – prawo budowlane.

Podniósł też, że nie został powiadomiony o postępowaniu w sprawie zaopiniowania lokalizacji inwestycji na działce [...] i nie otrzymał postanowienia wydanego przez Prezydenta Miasta w tym przedmiocie z dnia [...]r.

W uzupełnieniu skargi tj. w piśmie z dnia [...] r. skarżący podniósł, że powinien być uchwalony plan zagospodarowania przestrzennego – wspólny dla inwestycji obejmującej sąsiadujące gminy. Nadto podniósł, że Inwestor nie uzyskał jego zgody na zlokalizowanie drogi bezpośrednio przy granicy jego działki, oraz że jako strona nie został zawiadomiony o wznowieniu postępowania w sprawie warunków zabudowy.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (D z U. z dnia 20 września 2002 r., Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, co w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny zgodności zaskarżonej decyzji z prawem (art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 dalej: P.p.s.a.), z uwzględnieniem z art. 153 P.p.s.a., który stanowi, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

Zatem w rozpatrywanej ponownie sprawie Sąd administracyjny, rozpatrujący skargę na decyzję wydaną przez organ odwoławczy w wyniku uchylenia przez Sąd administracyjny wcześniejszej decyzji tego organu, związany jest treścią prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 października 2004r. sygn. akt SA/Sz 104/02 i dokonaną w nim oceną prawną, wyrażoną w uzasadnieniu tego orzeczenia. Oznacza, to że Sąd, ponownie orzekając w tej sprawie, bada czy organ administracji przy ponownym wydawaniu decyzji, zastosował się do oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania zawartych we wskazanym orzeczeniu. Ponadto należy mieć na uwadze, iż zgodnie z art. 134 P.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, granice te zakreśla treść i charakter zaskarżonego aktu oraz przedmiot rozstrzygnięcia.

Jedyną wadą prawną decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego

i udzielenia inwestorowi pozwolenia na budowę opisanej wyżej inwestycji, wskazaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 października 2004r. sygn. akt SA/Sz 104/02 był brak uzgodnienia wydanej przez Wójta Gminy decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z Prezydentem Miasta dla części inwestycji, w postaci drogi [...], biegnącej przez obszar działki [...] leżącej w granicach Gminy Miasto [...].

Jak wynika z akt sprawy oraz treści zaskarżonej decyzji, Prezydent Miasta, działając na wniosek Wójta Gminy, po zapoznaniu się ze sprawą lokalizacji drogi [...] na działce nr [...] przy ul. [...] w [...], wydał w dniu [...] r. w trybie art. 106 Kpa. postanowienie znak [...], którym zaopiniował wskazaną lokalizację inwestycji bez uwag. Organ ten stwierdził, w oparciu o miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta [...], uchwalony Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...]r. zmieniony Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...]r., który obowiązywał do dnia [...]r., że sposób zagospodarowania przedmiotowej działki drogą [...] nie stoi w sprzeczności z ustaleniami tego planu, przewidującego dla tego terenu przeznaczenie na cele zainwestowania miejskiego, z mieszkalnictwem jako funkcją dominującą.

Jeśli chodzi o pozostałe zarzuty skargi to skarżący nie wykazał naruszenia przedmiotową decyzją innych przepisów prawa budowlanego. Zarzut naruszenia art. 5 ustawy prawo budowlane jest bardzo ogólnikowe i nie daje podstaw do uwzględnienia skargi. Każdy właściciel nieruchomości przeznaczonej do określonej zabudowy ma prawo dokonać takiej zabudowy. Kwestia ta nie jest uzależniona od zgody właściciela działki sąsiedniej. Ochronie prawnej wynikającej z przepisów prawa budowlanego podlegają uzasadnione interesy osób trzecich (art. 5 ust.1 pkt 9). Chodzi tu w szczególności o ochronę właściciela sąsiedniej nieruchomości przed zakłócaniem korzystania z jego nieruchomości ponad przeciętną miarę (art. 144 Kodeksu cywilnego).

Przesłanka ta nie została przez skarżącego wykazana. Usytuowanie drogi [...] przebiegającej w sąsiedztwie nieruchomości położonej na obszarze zurbanizowanym, nie może być uznane za zakłócenie korzystania z nieruchomości ponad przeciętną miarę. Kwestię tę przesądza plan zagospodarowania przestrzennego i obiektywne wymogi zapewnienia wszystkim dostępu do drogi publicznej.

Natomiast podnoszone w skardze pominięcie skarżącego w postępowaniu dotyczącym wydania decyzji w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla danego przedsięwzięcia inwestycyjnego, jak też nie doręczenia mu postanowienia Prezydenta Miasta z dnia [...]r. nie może być badane i oceniane przez Sąd w niniejszym postępowaniu ,dotyczącym badania zgodności z prawem decyzji o pozwoleniu na budowę.

Nie znajduje się ono bowiem w granicach sprawy badanej przez Sąd (art. 134 P.p.s.a). Zasadą tą Sąd jest związany.

W tej sytuacji Sąd należało uznać, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. W niniejszym postępowaniu, dotyczącym zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę, usunięte bowiem zostały uchybienia o którym mowa w wyroku Sądu z dnia 7 października 2004r. (sygn. akt II SA/Sz 104/02) w formie przewidzianej w § 5 tego przepisu.

Naruszenia innych przepisów prawa przy wydawaniu wyżej wskazanego pozwolenia na budowę lub przepisów postępowania w tej sprawie skarżący nie zarzucił, jak również, Sąd badając legalność zaskarżonej decyzji, nie stwierdził.

Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak na wstępie.