Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2608/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-02-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia (...) kwietnia 2011 r. znak (...) w przedmiocie odmowy wstrzymania egzekucji administracyjnej postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

W dniu 18 listopada 2011 r. (data wpływu do Sądu) B. B. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia (...) kwietnia 2011 r., znak (...) w przedmiocie odmowy wstrzymania egzekucji administracyjnej.

W odpowiedzi na zarządzenie Sądu z dnia 30 listopada 2011r. wzywające do usunięcia braków formalnych wniosku z dnia 27 lipca 2011 r. poprzez wskazanie czy powyższe pismo stanowi jednocześnie i wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi i skargę czy tylko wniosek o przywrócenie terminu, skarżąca wyjaśniła, że jej wniosek jest jednocześnie wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i jest skargą na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 i 87 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4).

Jednocześnie ustawodawca w art. 88 p.p.s.a. postanowił, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wnioskiem spóźnionym jest wniosek złożony z uchybieniem terminu wskazanego w art. 87 § 1 p.p.s.a., a więc złożony po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

W przedmiotowej sprawie niewątpliwie niedokonanie czynności w terminie powoduje dla strony ujemne skutki w postaci odrzucenia skargi, a co za tym idzie brak możliwości merytorycznego rozpoznania sprawy. Jednakże aby ich uniknąć konieczne jest spełnienie łączne wszystkich pozostałych przesłanek uzasadniających przywrócenie terminu do dokonania czynności. Wniosek o przywrócenie terminu został nadany w Urzędzie Pocztowym w dniu 28 lipca 2011r. (data stempla pocztowego), a więc w terminie 7 dniu od dnia ustania przyczyny powodującej uchybienie terminu do wniesienia skargi, tj. od zakończenia choroby, która jak wynika z zaświadczenia lekarskiego zakończyła się w dniu 27 lipca 2011 r. Zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie, zgodnie z wyjaśnieniem skarżącej wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi stanowi jednocześnie skargę, tak więc warunek został spełniony. Ponadto skarżąca uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, ponieważ w dniach od 19 do 27 lipca 2011r. przebywała na zwolnieniu lekarskim, w którym w rubryce 16 wskazania lekarskie wpisano "1", a więc "chory powinien leżeć".

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji postanowienia.