Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 183/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1, art. 87 § 2, art. 184 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2014 r. zażalenia C.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 1333/13 o odmowie przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi C.P. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie przekazania danych osobowych postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił C.P. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych jego skargi. Sąd wskazał, iż zarządzeniem z dnia 12 sierpnia 2013 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia braków skargi poprzez nadesłanie dwóch jej odpisów, celem doręczenia pozostałym uczestnikom postępowania. W zakreślonym terminie braki nie zostały uzupełnione, dlatego postanowieniem z dnia 12 listopada 2013 r. odrzucono skargę. We wniosku o przywrócenie terminu skarżący podkreślił, iż o obowiązku uzupełnienia braków formalnych skargi dowiedział się dopiero z uzasadnienia postanowienia z 12 listopada 2013 r., gdyż nie zapoznał się dokładnie z treścią zarządzenia z dnia 12 sierpnia 2013 r. Ponadto w jego ocenie dopuszczenie uczestników do udziału w sprawie winno być potwierdzone odpowiednim postanowieniem, które w niniejszej sprawie nie zostało wydane. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż wskazane przez stronę okoliczności nie uzasadniają przywrócenia terminu i odmówił takiego przywrócenia, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.".

W zażaleniu na to postanowienie C.P. podniósł, iż wezwanie z dnia 12 sierpnia 2013 r. wskazywało w swoim tytule na konieczność uiszczenia wpisu od skargi, co mogło zmylić stronę co do rzeczywistego zakresu żądania Sądu. Ponadto, zdaniem skarżącego, udział w postępowaniu stron, które nie wnosiły skargi, winien być potwierdzony postanowieniem, po uprzednim zbadaniu ich interesu prawnego. Orzeczenie takie winno być doręczone wraz z zarządzeniem wzywającym do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. możliwe jest przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności w postępowaniu, o ile strona nie ponosi winy w uchybieniu. Okoliczności wskazujące na brak winy winny być wskazane we wniosku strony, co wynika z art. 87 § 2 P.p.s.a. W niniejszej sprawie C.P. uchybił terminowi do uzupełnienia braków formalnych jego skargi, a jako przyczyny uzasadniające – jego zdaniem – przywrócenie terminu do dokonania tej czynności wskazał niejasne sformułowanie wezwania do uzupełnienia braków skargi oraz niewydanie przez Sąd postanowienia o ustaleniu kręgu podmiotów będących stronami postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny okoliczności tych nie uznał za przesłanki przywrócenia terminu, a stanowisko to uznać należy za w pełni uzasadnione.

Zauważyć bowiem trzeba, iż wbrew twierdzeniom strony doręczone jej wezwanie w zakresie uzupełnienia braków skargi w sposób jasny i klarowny wskazywało, obok obowiązku uiszczenia należnego wpisu sądowego, iż Sąd wzywa skarżącego do nadesłania dwóch odpisów skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia środka zaskarżenia. Niezastosowanie się do tego wezwania nie znajduje żadnego uzasadnienia w okolicznościach niniejszej sprawy.

Nie można za słuszne uznać także stanowiska, jakoby Sąd winien był wydać postanowienie w zakresie ustalenia kręgu podmiotów będących stronami postępowania. Obowiązek taki nie wynika z jakiegokolwiek przepisu ustawy P.p.s.a., a jedynie w przypadku gdyby Sąd nie dopełnił obowiązku nałożonego na niego przez przepisy można byłoby mówić o ewentualnym uchybieniu. Zgodnie z art. 33 § 1 P.p.s.a. uczestnikiem postępowania na prawach strony jest każdy, kto brał udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniósł skargi, jeżeli wynik postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Ustalenie kręgu podmiotów będących uczestnikami postępowania następuje więc z mocy prawa i nie wymaga wydania jakiegokolwiek odrębnego orzeczenia w tym zakresie.

Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.