Postanowienie NSA, sygn. akt II FPP 11/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
659
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę na przewlekłość postępowania
Powołane przepisy: article: art. 12 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 179 poz 1843
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Rypina (sprawozdawca), Sędzia NSA Jolanta Sokołowska, Sędzia del. WSA Alina Rzepecka, po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi M. M. na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt II FSK 624/16 w sprawie ze skargi kasacyjnej M. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2015 r. sygn. akt III SAB/Wa 48/14 w sprawie ze skargi M. M. na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa Bemowo w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 14 marca 2018 r. (data nadania 15 marca 2018 r.) M. M. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt II FSK 624/16, zarzucając nieuzasadnioną przewlekłość postępowania. Jednocześnie wniósł o przyznanie od Skarbu Państwa na jego rzecz sumy pieniężnej w kwocie 20.000 zł.

Z akt sprawy wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. akt III SAB/Wa 48/14 oddalił skargę M. M. na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa Bemowo. W dniu 10 sierpnia 2015 r. skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2015 r. Sąd Wojewódzki ustanowił na jego rzecz radcę prawnego, który w dniu 2 listopada 2015 r. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu pierwszej instancji. W dniu 18 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny przywrócił stronie termin do wniesienia skargi kasacyjnej.

Skarga kasacyjna wraz z aktami sprawy wpłynęła do Sądu odwoławczego w dniu 4 marca 2016 r. Zarządzeniem z tego samego dnia sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II FSK 624/16 i skierowana do spraw oczekujących na wyznaczenie terminu rozprawy, zgodnie z kolejnością wpływu.

W dniu 1 lutego 2018 r. Przewodniczący Wydziału Naczelnego Sądu Administracyjnego wydał zarządzenie o wyznaczeniu rozprawy na dzień 16 marca 2018 r. na godzinę 10:00 w sali F. Zawiadomienie o rozprawie zostało skierowane do pełnomocnika strony dnia 6 lutego 2018 r. W dniu 16 marca 2018 r. odbyła się rozprawa przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, który to Sąd oddalił skargę kasacyjną skarżącego i zasądził od niego na rzecz organu 180 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Natomiast w dniu 20 marca 2018 r. do Sądu kasacyjnego wpłynęła skarga strony o stwierdzenie przewlekłości postępowania sądowego i zasądzenie zadośćuczynienia w kwocie 20.000 zł. Skarżący nadał tą skargę w urzędzie pocztowym w dniu 15 marca 2018 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga na przewlekłość postępowania podlega oddaleniu, ponieważ nie doszło do naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2017 r. poz. 75, dalej "ustawą"). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Stosownie do przepisu § 42 ust. 1 uchwały Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2010 r. w sprawie regulaminu wewnętrznego urzędowania Naczelnego Sądu Administracyjnego (M.P. Nr 86, poz. 1007 ze zm.) Przewodniczący Wydziału w zarządzeniu o wyznaczeniu posiedzenia jawnego albo niejawnego w składzie trzech sędziów przydziela sprawy sędziom wydziału według kolejności ich wpływu, z wyłączeniem spraw wymienionych w powołanym przepisie Regulaminu bądź spraw, w których szybszy termin rozpoznania wynika z przepisów szczególnych. Powyższe oznacza, że sprawa wniesiona później nie może być rozpoznana (nie można wyznaczyć terminu rozprawy) przed rozpoznaniem spraw, które zostały wniesione do sądu wcześniej. Dotyczy to również spraw podlegających szybszemu rozpoznaniu. To znaczy, że nawet jeżeli wpływa do Sądu sprawa podlegająca - ze względu na jej przedmiot - szybszemu wyznaczeniu na posiedzenie, to i tak nie może ona zostać wyznaczona przed innymi sprawami podlegającymi rozpoznaniu poza kolejnością, które wpłynęły do sądu wcześniej. W każdej sprawie, niezależnie od jej przedmiotu, to liczba spraw wpływających do Sądu jest przyczyną oczekiwania na wyznaczenie terminu rozprawy.

Istnieją również podstawy do szybszego rozpoznawania spraw wynikające z przepisów ww. Regulaminu regulujących tryb postępowania umożliwiający rozpoznanie sprawy poza kolejnością. Ma to szczególne znaczenie w sprawach, w których stopień faktycznej i prawnej zawiłości nie jest znaczny, a ich charakter prawny i znaczenie dla strony przemawia za szybszym rozpoznaniem sprawy. Takie możliwości stwarza zarządzenie rozpoznania sprawy poza kolejnością, jeżeli strona przedstawi powody uzasadniające rozpoznanie sprawy poza kolejnością (§ 42 ust. 5 Regulaminu).

W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Sprawa wraz ze skargą kasacyjną została przedstawiona Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w dniu 4 marca 2016 r. Po prawidłowym i terminowym wykonaniu wstępnych czynności sądowych, sprawa oczekiwała na wyznaczenie terminu rozprawy zgodnie z kolejnością wpływu. W rozpoznawanym przypadku sprawę skierowano do oczekujących na wyznaczenie terminu rozprawy, zgodnie z zarządzeniem z dnia 4 marca 2016 r., a następnie zarządzeniem z dnia 1 lutego 2018 r. Przewodniczący Wydziału Naczelnego Sądu wyznaczył rozprawę na dzień 16 marca 2018 r. na godzinę 10:00 w sali F. Zawiadomienie o rozprawie zostało skierowane do pełnomocnika strony dnia 6 lutego 2018 r.

W kategorii spraw, do której należy niniejsza sprawa, przepisy ustaw szczególnych ani przepisy Regulaminu wewnętrznego urzędowania Naczelnego Sądu Administracyjnego nie nakładają na Sąd obowiązku rozpoznania sprawy poza kolejnością. Skarżący nie składał również wniosku o przyśpieszenie rozpoznania sprawy. W związku z powyższym, mając na uwadze dużą liczbę spraw wpływających do tego Naczelnego Sądu Administracyjnego i konieczność rozpoznawania ich według kolejności wpływu, nie można uznać, że zwłoka w prowadzeniu postępowania w sprawie o sygn. II FSK 624/16 przez Sąd była nieuzasadniona, tym bardziej, że w dniu 16 marca 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny wydał wyrok w sprawie.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.