Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 772/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2020-03-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6336 Pożyczki   na   sfinansowanie kosztów szkolenia, zorganizowanie   dodatkowych   miejsc  pracy oraz   podjęcie   działaln
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 87§ 1 , art. 88
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.N. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M.N. na czynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania środków na podjęcie działalności gospodarczej postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] października 2019 r. M.N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na czynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy z dnia [...] marca 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania środków na podjęcie działalności gospodarczej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że 11 marca 2019 r. odebrał pismo z Powiatowego Urzędu Pracy zawierającego informację o negatywnym rozpatrzeniu jego wniosku o przyznanie jednorazowo środków na podjęcie działalności gospodarczej. Wyjaśnił, że o możliwości wniesienia skargi dowiedział się dopiero 1 października 2019 r., kiedy to jego adwokat poinformował go o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Podkreślił, że jego niewiedza wynika z braku pouczeń ze strony organu.

Pismem z dnia [...] marca 2019 r. skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o: 1) odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, 2) odrzucenie skargi z uwagi na wniesienie jej po terminie, 3) a z ostrożności procesowej wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek należało odrzucić.

W pierwszej kolejności należy podkreślić, że z uwagi na podjęcie zaskarżonej czynności w dniu 11 marca 2019 r., w zakresie trybu i terminu wniesienia skargi w niniejszej sprawie zastosowanie znajdą przepisy określone w art. 52 § 2 i art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) w brzmieniu obowiązującym od 1 czerwca 2017 r., które nie zawierają już, przed wniesieniem skargi do sądu, wymogu uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. W tym dniu bowiem weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2017.935), która zmieniła ich treść.

Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do treści art. 52 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym zarówno w dacie podejmowania zaskarżonej czynności, jak i w dacie wnoszenia skargi, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei art. 53 § 2 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę.

Skarżący zaskarżył czynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy z dnia [...] marca 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania środków na podjęcie działalności gospodarczej. Skarżący dowiedział się o niej w dniu 11 marca 2019 r. (wtedy też zostało mu doręczone ww. pismo). Od tego czasu miał 30 dni na wniesienie skargi do sądu. Tymczasem w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy nastąpiło to dopiero pismem z dnia [...] października 2019 r., a zatem po upływie terminu określonego w art. 53 § 2 p.p.s.a., w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie.

Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W świetle art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a). Spóźniony zaś lub z mocy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.).

Jak wynika z akt sprawy skarga w przedmiotowej sprawie, jak i wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia wpłynęły do organu w dniu 4 października 2019 r.

Z prezentowaną argumentacją strony skarżącej we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie można się zgodzić. Analiza akt sprawy wskazuje, że w dniu 11 marca 2019 r. skarżący odebrał pismo PUP, a już 3 dni później, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa . Bez znaczenia przy tym pozostaje fakt, iż takie wezwanie na dzień jego złożenia nie było wymagane przepisami prawa.

Podkreślenia wymaga również fakt, że wiedzę którą skarżący zdobył 1 października 2019 r. (od swojego profesjonalnego pełnomocnika) w sprawie możliwości wniesienia skargi, mógł również uzyskać w marcu 2019 r. Skarżący próbował bowiem zachować pewną procedurę (choć już nieobowiązującą) przed wniesieniem skargi, ale mimo wystosowanego wezwania skargi nie złożył.

Złożenie zatem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi dopiero w październiku 2019 r. skutkować musiało jego odrzuceniem, z uwagi na uchybienie terminowi, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 88 p.p.s.a.