Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3216/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-09-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
6560
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 11 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Kraus, po rozpoznaniu w dniu 11 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: zawiesić postępowanie sądowe


UZASADNIENIE

M. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Spółka") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego.

Zaskarżoną interpretacją indywidualną z dnia [...] sierpnia 2011 r. Minister Finansów stwierdził, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 6 maja 2011 r. o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów smarowych w okresie od dnia 1 marca 2009 r. do dnia 31 marca 2010 r. i od dnia 1 kwietnia 2010 r. – jest nieprawidłowe.

Spór w sprawie dotyczy następujących kwestii - czy, biorąc pod uwagę treść przepisów Dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. U. UE z 1992 r. Nr L 76, str. 1, dalej: "Dyrektywa 92/12/EWG") oraz Dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. U. UE L Nr 283, poz. 52, dalej: "Dyrektywa energetyczna"), Spółka - w okresie od 1 marca 2009 r. do 31 marca 2010 r. - była zobowiązana do zapłaty podatku akcyzowego w następstwie nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów smarowych, które były przeznaczone i zużywane do celów innych niż napędowe lub opałowe? A także, czy biorąc pod uwagę treść przepisów Dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG (Dz. U. UE z 2009 r. Nr L 9/12, dalej: "Dyrektywa 2008/118/WE") oraz Dyrektywy energetycznej, Spółka w okresie od 1 kwietnia 2010 r. była zobowiązana do zapłaty podatku akcyzowego w następstwie nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów smarowych, które były przeznaczone i zużywane do celów innych niż napędowe lub opałowe?

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: "p.p.s.a.") Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli wynik sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Sąd stwierdził, że w sprawie niniejszej taka przesłanka zaistniała.

Wskazać bowiem należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2012 r. sygn. akt I GSK 1017/10, na podstawie art. 187 § 1 p.p.s.a., przedstawił składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: Czy objęcie podatkiem akcyzowym wyrobów, o których mowa w art. 2 pkt 2 w związku z poz. 4 załącznika nr 2 i art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 29, poz. 257, ze zm.), w tym produktów energetycznych wykorzystywanych do celów innych niż paliwo silnikowe lub paliwa do ogrzewania, mieści się w upoważnieniu do wprowadzenia lub utrzymania podatków, określonym w art. 3 ust. 3 dyrektywy Rady 92/12/EWG?

W stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy istotą problemu jest kwestia dopuszczalności objęcia podatkiem akcyzowym olejów smarowych wykorzystywanych do innych celów niż paliwo silnikowe lub paliwo do ogrzewania, na podstawie upoważnienia do wprowadzenia lub utrzymania podatków, określonego w art. 3 ust. 3 Dyrektywy 92/12/EWG, a następnie w obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2010 r. odpowiedniku ww. przepisu - art. 1 ust. 3 Dyrektywy 2008/118/WE.

Jak zaś wskazano powyżej, pytanie prawne zadane postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt I GSK 1017/10 dotyczy art. 3 ust. 3 Dyrektywy 92/12/EWG i zostało sformułowane na gruncie ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym. Tym niemniej trzeba stwierdzić, że również na gruncie ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626) problem ten nadal jest aktualny, bowiem kwestią podstawową jest odpowiedź na pytanie, czy objęcie podatkiem akcyzowym olejów smarowych wykorzystywanych do innych celów niż paliwo silnikowe lub paliwo do ogrzewania mieści się w granicach upoważnienia wynikającego z art. 3 ust. 3 Dyrektywy 92/12/EWG.

W ocenie Sądu zasadnym jest wiec stwierdzenie, że istota problemu w niniejszej sprawie jest tożsama z problemem będącym przedmiotem rozpoznania w sprawie o sygn. akt I GSK 1017/10.

Sąd uznał zatem, że odpowiedź udzielona przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, na pytanie zadane w sprawie o sygn. akt I GSK 1017/10, będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie dokonane w sprawie niniejszej. Zdaniem Sądu, zasada szybkości postępowania sądowego powinna ustąpić pierwszeństwa zasadzie jednolitości oraz stabilności orzecznictwa sądowego. Zawieszenie postępowania sądowego jest ponadto zgodne z zasadą ekonomiki procesowej, gdyż pozwala uniknąć szeregu potencjalnie zbędnych czynności do czasu rozstrzygnięcia kwestii prejudycjalnej, która ma podstawowe znaczenie dla kontroli legalności zaskarżonej interpretacji.

Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.