Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2504/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6017 Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono uchwałę I  i II  instancji
Powołane przepisy: article: art. 9 ust. 1, art. 11 ust. 2, art. 14 okt 4, art. 24 ust. 1 pkt 3, art. 28 ust. 1 pkt 4, art. 36 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2001 nr 5 poz 42
law: Ustawa z dnia 15 grudnia  2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów.
article: art. 11, art. 86, art. 107 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 153
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Protokolant st. ref. Paulina Stylińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2014 r. sprawy ze skargi A. R. na uchwałę Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Urbanistów z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie potwierdzenia kwalifikacji 1. uchyla zaskarżoną uchwałę oraz poprzedzającą ją uchwałę Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej Okręgowej Izby Urbanistów z siedzibą w W. z dnia [...] października 2012 r.; 2. stwierdza, że uchylone uchwały nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Urbanistów na rzecz skarżącej A. R. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Izby Urbanistów uchwałą Nr [...] z [...] maja 2013 r., wydaną na podstawie art. 11 ust. 1 oraz art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 42, ze zm.), (dalej jako ustawa o samorządach), w związku z § 44 ust. 2 pkt 1 Statutu Izby Urbanistów oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymała w mocy uchwałę Nr [...] Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej Okręgowej Izby Urbanistów z siedzibą w W. z [...] października 2012 r. w sprawie potwierdzenia kwalifikacji A. R. (dalej "wnioskująca", "strona", "Skarżąca") ubiegającej się o wpis na listę członków Okręgowej Izby Urbanistów z siedzibą w W.

Do wydania uchwały doszło w następującym stanie faktycznych i prawnym.

Wnioskiem z [...] marca 2006 r. Skarżąca wniosła o przeprowadzenie postępowania w sprawie potwierdzenia kwalifikacji uprawniających do wpisu na listę członków Okręgowej Izby Urbanistów z siedzibą w W., o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 3 ustawy o samorządach.

Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna Okręgowej Izby Urbanistów z siedzibą w W. uchwałą Nr [...] z [...] grudnia 2006 r. odmówiła Skarżącej potwierdzenia kwalifikacji uprawniających do wpisu na listę członków okręgowej izby wskazując, że wnioskująca posiada wymagane wykształcenie i okres pracy, ale nie posiada wymaganego ustawą doświadczenia zawodowego.

W wyniku rozpatrzenia odwołania, Krajowa Komisja Kwalifikacyjna uchwałą Nr [...] z [...] września 2007 r. uchyliła uchwałę Nr [...] Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej Okręgowej Izby Urbanistów z siedzibą w W. z [...] grudnia 2006 r. w całości i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał na obowiązek ponowienia przeprowadzenia postępowania dowodowego, w tym przesłuchania strony oraz rozważenia powołania opiekuna praktyki jako biegłego w sprawie.

Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna Okręgowej Izby Urbanistów po ponownym rozpatrzeniu wniosku uchwałą Nr [...] z [...] września 2008 r. odmówiła potwierdzenia kwalifikacji wnioskodawczyni, wymaganych od osób ubiegających się o przynależność do Izby Urbanistów.

W wyniku rozpatrzenia odwołania strony, Krajowa Komisja Kwalifikacyjna uchwałą Nr [...] z [...] października 2009 r. utrzymała w mocy zaskarżoną uchwałę Nr [...] Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej z siedzibą w W., podzielając w uzasadnieniu podzielając opinię Okręgowej Komisji, co do braku dowodów potwierdzających nabycie doświadczenia przez wnioskującą.

Na powyższą uchwałę strona wzniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, podnosząc m. in., iż w toku postępowania kwalifikacyjnego złożyła wszelkie dokumenty, wykazy, opinie, opracowania oraz rekomendacje określone przepisami Regulaminu postępowania kwalifikacyjnego. W jej ocenie, wobec należytego udokumentowania wymogów dotyczących odpowiedniego wykształcenia, stażu pracy oraz doświadczenia zawodowego, uchwała Nr [...] Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej została podjęta z naruszeniem art. 8 pkt. 5 oraz art. 24 ust. 1 pkt. 3 ustawy o samorządach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 28 października 2010 r. uchylił zaskarżoną uchwałę Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej oraz utrzymaną w mocy uchwałę Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej Nr [...] z [...] września 2008 r. dowodząc, że tryb postępowania kwalifikacyjnego został naruszony.

W wyniku rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna Okręgowej Izby Urbanistów z siedzibą w W., ponownie rozpatrzyła wniosek strony o potwierdzenie kwalifikacji zawodowych, a następnie wezwała kandydatkę do osobistego złożenia wyjaśnień. Skarżąca złożyła stosowne wyjaśnienia w [...] grudnia 2011 r., przedstawiając Komisji zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy P. i odpowiadając na pytania dotyczące powyższego dokumentu oraz procedury formalno-prawnej jakiej podlega plan miejscowy.

Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna [...] października 2012 r. uchwałą Nr [...] ponownie odmówiła Skarżącej potwierdzenia kwalifikacji zawodowych wymaganych od osób ubiegających się o wpis na listę członków Izby Urbanistów. Komisja stwierdziła, że w wyniku przeprowadzonego postępowania dowodowego nie mogła potwierdzić spełnienia przez wnioskującą wymogu posiadania wykształcenia i doświadczenia zawodowego, o którym mowa w art. 5 ust. 3 pkt 3 ustawy o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów.

Od powyższej uchwały strona, po raz kolejny, wniosła odwołanie do Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej. Zaskarżonej uchwale zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych stanowiący podstawę rozstrzygnięcia, polegający na błędnym ustaleniu, iż strona nie spełniała wymogu wykształcenia i doświadczenia zawodowego. Ponadto ponownie zarzuciła uchwale Okręgowej Komisji naruszenie przepisów postępowania kwalifikacyjnego wskutek przesłuchania strony w trybie art. 86 k.p.a., które jej zdaniem było formą niedopuszczalnego egzaminu. Skarżąca zarzuciła też niewłaściwe zastosowanie powyższego artykułu, z uwagi na niewyczerpanie w sprawie innych środków dowodowych, np. dowodu z opinii biegłego. Wskazała też na nieistnienie jakichkolwiek niewyjaśnionych faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, na okoliczność których strona mogła być przesłuchana. Podniosła dodatkowo naruszenie zasady przekonywania, poprzez niewskazanie w uzasadnieniu uchwały Nr [...] Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej z [...] października 2012 r. przyczyn, z powodu których należycie udokumentowane doświadczenie zawodowe zostało uznane za wątpliwe. Ponadto zarzuciła naruszenie zasady szybkości postępowania poprzez rażące naruszenie przez Okręgową Komisję terminów na załatwienie sprawy wynikających z przepisów postepowania administracyjnego.

Krajowa Komisja Kwalifikacyjna w uchwale Nr [...] z [...] maja 2013 r. utrzymując w mocy zaskarżoną uchwałę, odmówiła Skarżącej potwierdzenia kwalifikacji zawodowych uprawniających do wpisu na listę członków Izby Urbanistów.

Organ w uzasadnieniu uznał, że strona w trakcie procedury weryfikacyjnej nie potwierdziła posiadania poziomu wiedzy w zakresie planowania i zagospodarowania przestrzennego, który gwarantowałby umiejętności samodzielnego projektowania przestrzeni w skali regionalnej i lokalnej oraz kierowania zespołem projektowym.

Na powyższą uchwalę Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej, Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności oraz poprzedzającej ją uchwały organu I instancji.

W skardze podniosła naruszenie przepisów:

- art. 5 ust. 3 pkt 3 w zw. z art. 8 pkt 5 w zw. z art. 24 ust. 1 pkt. 3 ustawy o samorządach, polegające na zastosowaniu niewłaściwego trybu postępowania w sprawie z wniosku Skarżącej o wpis na listę członków Okręgowej Izby Urbanistów z siedzibą w W., wskutek przesłuchania strony w trybie art. 86 k.p.a., które przybrało postać niedopuszczalnego, podczas gdy trybem postępowania przewidzianym przez ustawę o samorządach było potwierdzenie kwalifikacji zawodowych Skarżącej, co w rezultacie doprowadziło do błędnego ustalenia przez organ okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, a mianowicie przyjęcia przez organ, że strona nie spełniała wymogu posiadania odpowiedniego doświadczenia zawodowego;

- art. 11 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. oraz § 23 ust. 3 Regulaminu postępowania kwalifikacyjnego stanowiącego Załącznik Nr 1 do uchwały Nr 13/2005 Krajowej Rady Izby Urbanistów, uchwalonego na podstawie art. 33 pkt. 7 ustawy o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów, polegające na naruszeniu zasady przekonywania obowiązującej w postępowaniu administracyjnym, poprzez niewskazanie w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały przyczyn, z powodu których należycie udokumentowane przez Skarżącą doświadczenie zawodowe zostało poddane przez organ w wątpliwość, oraz na braku uzasadnienia faktycznego i prawnego uchwały, a w szczególności braku wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione oraz dowodów, na których oparto rozstrzygnięcie;

- art. 107 § 1 k.p.a. polegające na niepodpisaniu Uchwały Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej Okręgowej Izby Urbanistów z siedzibą w W. z [...] października 2012 r. (która to uchwała została utrzymana w mocy przez zaskarżoną Uchwałę Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Urbanistów nr [...] z [...] maja 2013 r.), przez wszystkich członków organu, którzy zgodnie z treścią uchwały brali udział w jej podjęciu;

- art. 86 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przesłuchaniu strony, pomimo niewyczerpania przez organ innych dostępnych środków dowodowych oraz wobec niewykazania przez organ istnienia jakichkolwiek niewyjaśnionych faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, na okoliczność których mogłaby zostać przesłuchana;

- art. 12 w zw. z art. 35 § 3 oraz art. 133 k.p.a., polegające na naruszeniu zasady szybkości postępowania poprzez rażące przekroczenie przez Okręgową Komisję Kwalifikacyjną Okręgowej Izby Urbanistów z siedzibą w W. i Krajową Komisję Kwalifikacyjną Izby Urbanistów przewidzianych w art. 35 § 3 k.p.a. terminów do załatwienia sprawy oraz określonego w art. 133 k.p.a. terminu do przesłania przez organ I instancji odwołania wraz z aktami sprawi organowi odwoławczemu.

W uzasadnieniu Skarżąca podniosła dodatkowo, iż organ odwoławczy nie wziął pod uwagę własnych zaleceń, podjętych w uchwale Krajowej Komisji z [...] września 2007 r., nr [...], bowiem nie odniósł się do faktu, iż Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna, po ponownym rozpoznaniu sprawy w uzasadnieniu podjętej uchwały w żaden sposób nie skorzystała z treści opinii biegłego. Ponadto, Skarżąca dodała, że nie została zawiadomiona o przeprowadzeniu takiego dowodu w trybie art. 79 ust. 1 k.p.a.

Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Izby Urbanistów w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.

Sąd badając legalność zaskarżonej uchwały uznał, iż skarga jest zasadna, ze względu na naruszenie przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przedmiotem skargi jest uchwała Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Urbanistów, która utrzymała w mocy uchwałę Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej Okręgowej Izby Urbanistów.

Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna jest organem Okręgowej Izby Urbanistów, jak stanowi art. 14 ust. pkt 4 ustawy o samorządach, natomiast Krajowa Komisja Kwalifikacyjna jest organem Krajowej Izby Urbanistów, zgodnie z art. 28 ust. 1 pkt 4 tej ustawy. Zarówno Okręgowa Izba Urbanistów, jak i Krajowa Izba Urbanistów są jednostkami organizacyjnymi samorządu zawodowego urbanistów, co wynika z art. 9 ust. 1 ustawy o samorządach. Art. 24 ust 1 pkt 3 ustawy o samorządach, wśród kompetencji Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej, wymienia potwierdzanie kwalifikacji osób, które wyrażają wolę zrzeszenia się w samorządzie urbanistów czego warunkiem jest posiadanie dyplomu ukończenia studiów wyższych o kierunkach architektura, urbanistyka lub gospodarka przestrzenna, a także doświadczenie zawodowe zdobyte w czasie dwuletniej pracy związanej z gospodarką przestrzenną. W świetle art. 24 ust. 3 omawianej ustawy, uchwałę w zakresie potwierdzenia kwalifikacji osoby ubiegającej się o przynależność do Izby Urbanistów, zainteresowany może zaskarżyć do Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej, która w świetle art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy o samorządach, prowadzi postępowanie odwoławcze i wydaje decyzje w drugiej instancji w tej sprawie.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o samorządach, do postępowania w sprawach indywidualnych uregulowanych w ustawie, z wyjątkiem spraw dyscyplinarnych, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Jak wynika z przepisów omawianej ustawy oraz z przepisów wewnętrznych samorządu urbanistów, decyzje rozstrzygające sprawy indywidualne zapadają w formie uchwał. Podkreślenia wymaga, że art. 11 ust. 2 ustawy o samorządach stanowi, że rozstrzygnięcia organów w sprawach indywidualnych podpisują wszyscy członkowie składu orzekającego organu. Z § 10 ust. 1 Regulaminu Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej i okręgowych komisji kwalifikacyjnych Izby Urbanistów stanowiącego załącznik do Uchwały Nr 12/VI/2007 VI Krajowego Zjazdu Izby Urbanistów z dnia 11 maja 2007 r. wynika, że uchwały komisji zapadają zwykłą większością głosów, w obecności co najmniej połowy jej członków. Natomiast ust. 2 tego przepisu, powtarza normę wynikającą z art. 11 ust. 2 ustawy o samorządach stanowiąc, że uchwały komisji w sprawach indywidualnych podpisują wszyscy członkowie biorący udział w głosowaniu.

Przechodząc do meritum niniejszej sprawy, Sąd stwierdza, że uchwała Nr [...] Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej Okręgowej Izby Urbanistów z siedzibą w W. z [...] października 2012 r. rozstrzygająca sprawę Skarżącej w I instancji, nie spełniła powyższych wymogów. Z komparycji przedmiotowej uchwały wynika, że Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna Okręgowej Izby Urbanistów podjęła tę uchwałę w składzie siedmioosobowym, tymczasem uchwałę podpisało pięć osób. W odpowiedzi na skargę Krajowa Komisja Kwalifikacyjna wyjaśniła, że uchwała Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej została podpisana przez wszystkie osoby biorące udział w głosowaniu, a przy nazwiskach nieobecnych członków komisji pozostawione zostały puste miejsca. Okoliczności tej jednak organ II instancji nie udokumentował protokołem z posiedzenia Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej, na którym została podjęta przedmiotowa uchwała, pomimo zobowiązania pełnomocnika organu, postanowieniem Sądu wydanym na rozprawie 20 stycznia 2014 r., do przedłożenia takiego protokołu w terminie 7 dni. Organ powtórzył jedynie wyjaśnienia, zawarte w odpowiedzi na skargę. Wobec braku ww. protokołu, Sąd nie jest w stanie zweryfikować twierdzeń strony i pomimo, że do podjęcia uchwały wymagane quorum byłoby spełnione, jednakże nie można stwierdzić, że uchwałę podpisali wszyscy członkowie biorący udział w głosowaniu.

W tym stanie rzeczy, Sąd uznał, że zasadny jest zarzut Skarżącej naruszenia art. 107 § 1 k.p.a. poprzez niepodpisanie Uchwały Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej Okręgowej Izby Urbanistów z siedzibą w W. z dnia [...] października 2012 roku, która to uchwała została utrzymana w mocy przez zaskarżoną uchwałę Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Urbanistów nr [...] z [...] maja 2013 roku, przez wszystkich członków organu, którzy zgodnie z treścią uchwały brali udział w jej podjęciu.

Zgodnie z treścią art. 107 § 1 k.p.a.: "Decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji lub, jeżeli decyzja wydana została w formie dokumentu elektronicznego, powinna być opatrzona bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu.(...)".

Jednym z istotnych elementów decyzji administracyjnych, w niniejszym przypadku uchwały, wymienionych w art. 107 § 1 k.p.a, jest podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Zarówno w doktrynie jak i w judykaturze, podkreśla, się, że w przypadku kolegialnych organów, podpis na rozstrzygnięciu powinny złożyć wszystkie osoby biorące udział w podjęciu tego rozstrzygnięcia. "Trzeba stanowczo podkreślić, że zachowanie wymagań ustanowionych w art. 107 obowiązuje w jednakowej mierze organy jednoosobowe, jak również organy kolegialne powołane do sprawowania orzecznictwa administracyjnego. Organy kolegialne orzekające w pełnym składzie członków, jak też w węższych zespołach orzekających, muszą uwidaczniać w decyzjach osoby powołane do orzekania w sprawie oraz zawierać podpisy osób wydających decyzję. Kodeks postępowania administracyjnego poddaje organy kolegialne i jednoosobowe w tym względzie jednakowemu uregulowaniu prawnemu i wyjątków nie wprowadza" (Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz prof. dr hab. Barbara Adamiak, prof. dr hab. Janusz Borkowski. Rok wydania: 2012. Wydawnictwo: C.H.Beck. Wydanie: 12). W wyroku z 30 stycznia 2013 r. sygn. akt II GSK 2099/12 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: "Brak jednego z podpisów osób, które uczestniczyły w podejmowaniu uchwały stanowi niewątpliwie wadę tej uchwały, jako decyzji administracyjnej, ale nie pozwala na przyjęcie poglądu, że uchwały nie było i że mamy do czynienia z aktem nieistniejącym, w szczególności w sytuacji, gdy nawet, bez udziału osoby, której podpisu zabrakło, uchwała mogłaby zostać skutecznie podjęta, zarówno z uwagi na wymagane quorum, jak i większość przy podejmowaniu. Naczelny Sąd Administracyjny prezentuje pogląd, że uchwała, na której brak jednego z wymaganych podpisów, jest aktem istniejącym, ale wadliwym (...)".

Uwzględniając powyższe, Sąd stwierdził, że Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna wydając uchwałę I instancji, której nie podpisały wszystkie osoby wymienione komparycji uchwały, jako skład podejmujący tę uchwałę, jak i Krajowa Komisja Kwalifikacyjna utrzymując w mocy tę uchwałę, naruszyły przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Sąd uznaje za niesłuszny zarzut naruszenia art. 86, art. 11 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. oraz § 23 ust. 3 Regulaminu postępowania kwalifikacyjnego stanowiącego Załącznik Nr 1 do uchwały Nr 13/2005 Krajowej Rady Izby Urbanistów. Podkreślenia wymaga, iż w przedmiotowej sprawie na wcześniejszym etapie postępowania zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 października 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 1353/10, który w świetle dyspozycji art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., wiąże niniejszy Sąd oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania, wyrażonymi w jego uzasadnieniu. W wyroku tym Sąd, po obszernym przytoczeniu regulacji zawartej w ww. Regulaminu postępowania kwalifikacyjnego, wskazał, że: "Sprawdzenie doświadczenia zawodowego w takim zakresie dokonuje się przede wszystkim, w oparciu o prace związane z gospodarką przestrzenną, w projektowaniu których osoba zainteresowana brała udział. Okręgowa komisja kwalifikacyjna dokonując potwierdzenia kwalifikacji osób, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 3 ustawy, również dokonuje oceny zdobytego doświadczenia zawodowego przez te osoby. Dlatego Sąd nie podziela stanowiska skarżącej, w ocenie której, w sytuacji o jakiej mowa w art. 5 ust. 3 pkt 3 ustawy, potwierdzenie kwalifikacji stanowi pewien automatyzm działania komisji, która wobec niekwestionowanego przedstawienia przez wnioskodawczynię kompletu dokumentów wymaganych przez regulamin postępowania kwalifikacyjnego, winna potwierdzić automatycznie jej kwalifikacje. O ile w przypadku weryfikacji dyplomu i czasu stażu pracy, weryfikacja jest ułatwiona z uwagi na ich konkretność. To jednak potwierdzenie kwalifikacji w zakresie doświadczenia zawodowego podlega ocenie. Dokonując tej oceny okręgowa komisja kwalifikacyjna może mieć wątpliwości, które może wyjaśnić również w drodze przesłuchania strony w trybie art. 86 kpa. Art. 11 ustawy przewiduje, że do postępowania w sprawach indywidualnych uregulowanych w ustawie, z wyjątkiem spraw dyscyplinarnych, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Skoro dowód z przesłuchania strony dotyczy kwestii związanej z doświadczeniem zawodowym, to pytania członków komisji winny dotyczyć umiejętności praktycznego zastosowania posiadanej wiedzy w zakresie urbanistyki. Ocena potrzeby przeprowadzenia dowodu z przesłuchania strony, jak wynika z treści art. 86 kpa, pozostawiona jest organowi. Organ nie ma obowiązku informowania strony, na jaką okoliczność widzi konieczność jej przesłuchania".

W świetle powyższego nie można zgodzić się z zarzutem strony, że organ niewłaściwie dokonał przesłuchania Skarżącej, pomimo niewyczerpania innych dostępnych środków dowodowych oraz wobec niewykazania istnienia jakichkolwiek niewyjaśnionych faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, jak również z zarzutem, że organ naruszył zasadę przekonywania obowiązującą w postępowaniu administracyjnym, poprzez niewskazanie w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały przyczyn, z powodu których należycie udokumentowane doświadczenie zawodowe skarżącej zostało poddane przez organ w wątpliwość.

Analizując też treść uchwał obu instancji, trudno się zgodzić z zarzutem braku ich uzasadnienia faktycznego oraz prawnego.

Zasadny jest natomiast zarzut naruszenia zasady szybkości postępowania w szczególności należy podkreślić, że od przesłuchania strony [...] grudnia 2011 r. do wydania uchwały nr [...] z [...] października 2012 r. upłynął okres 10 miesięcy, przy czym już [...] stycznia 2012 r. strona była informowana o zakończeniu postępowania dowodowego. Z akt administracyjnych nie wynika, aby strona wnosiła zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, jest w nich natomiast pismo z [...] czerwca 2012 r., z Biura Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczące skargi strony do Rzecznika Praw Obywatelskich na bezczynność Okręgowej Izby Urbanistów w niniejszej sprawie. Z akt również wynika, że organ informował stronę o przedłużaniu postępowania, jednak naruszenie ustawowych terminów załatwienia sprawy nie ulega wątpliwości. Naruszenie to jednak, w ocenie Sądu, nie miało wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy.

Przedwczesna natomiast jest, wobec naruszenia art. 107 § 1 k.p.a., ocena zarzutu naruszenia prawa materialnego tj. art. 5 ust. 3 pkt 3 w zw. z art. 8 pkt 5 w zw. z art. 24 ust. 1 pkt. 3 ustawy o samorządach.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 152 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku, postanawiając o kosztach postępowania w oparciu o art. 200 w zw. z art. 209 p.p.s.a.