Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 386/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2007-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
article: art. 119
journal: Dz.U. 2003 nr 188 poz 1848
law: Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 października 2003 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo Spółdzielcze

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, Sędziowie Sędzia NSA Jolanta Sikorska, Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków, (sprawozdawca), Protokolant Robert Hubacz, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 26 października 2007 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Nr [...], na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 9 pkt 14 lit. a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) oraz art. 104 kpa, Prezydent W. odmówił uznania A. K. za osobę bezrobotną z dniem 1 lutego 2006r.

W uzasadnieniu decyzji wskazał, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, bezrobotny - oznacza (m.in.) osobę, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej.

Organ orzekający w sprawie podał, że w dniu 1 lutego 2006r. A. K. zgłosił się do Powiatowego Urzędu Pracy we W. Na podstawie przedłożonych dokumentów ustalono, że w okresie od dnia 18 lipca 1983r. do dnia 31 stycznia 2006r. był zatrudniony w Spółdzielni Pracy Usług Budowlanych - w likwidacji, W., ul. [...], w pełnym wymiarze czasu pracy, w tym w okresie od dnia 18 lipca 1983r. do dnia 30 września 2001r. na stanowisku Kierownika Bazy Transportu, a następnie od dnia 1 października 2001r. do dnia 31 stycznia 2006r. świadczył pracę jako likwidator.

Z zebranych w postępowaniu materiałów, w tym złożonego przez stronę oświadczenia wynika, że stosunek pracy łączący go ze wskazaną Spółdzielnią ustał z dniem 31 stycznia 2006r. na podstawie porozumienia stron - art. 30 § 1 pkt 1 kp - z powodu likwidacji stanowiska. Natomiast nadal jest on związany ze Spółdzielnią stosunkami organizacyjnymi, jako likwidator, bowiem pomimo uchwały Rady Spółdzielni o odwołaniu go z tej funkcji, nie został równocześnie wyznaczony nowy likwidator, do czego zobowiązuje prawo spółdzielcze. Spółdzielnia Pracy Usług Budowlanych w likwidacji w dalszym ciągu jest wpisana w Krajowym Rejestrze Sądowym, a A. K. figuruje w tym rejestrze jako likwidator.

W związku z powyższym można wnioskować, że wciąż zajmuje się sprawami Spółdzielni, a zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami "likwidator działa w ramach przepisów właściwych dla zarządu z odpowiednimi modyfikacjami (...), jest on przedstawicielem ustawowym" /A.Kidyba, Prawo Handlowe, Warszawa 2002/.

Taki stan faktyczny nie jest do pogodzenia z warunkami definicji osoby bezrobotnej, która stanowi, że za bezrobotnego można uznać osobę zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy. Taką wykładnię potwierdza pismo Krajowego Urzędu Pracy z dnia [...] Nr [...], zgodnie z którą osoba pełniąca funkcję organizacyjną nie może posiadać statusu osoby bezrobotnej i nie ma w tej sytuacji znaczenia bezpłatne wykonywanie powierzonej funkcji.

W odwołaniu od tej decyzji A. K. wniósł o jej uchylenie i orzeczenie, że z dniem 1 lutego 2006r. stał się osobą bezrobotną. Podniósł, że stanowisko organu I instancji nie znajduje uzasadnienia tak prawnego jak i faktycznego.

Wskazał, iż istotnie był likwidatorem Spółdzielni i pełnił tę funkcję w ramach stosunku pracy do dnia 31 stycznia 2006r. Jednakże w związku z rezygnacją z tej funkcji, Rada Spółdzielni odwołała go i stosunek pracy został rozwiązany z tym dniem, co potwierdza wydane i przedłożone organowi świadectwo pracy.

Zgodnie z tym stanem faktycznym, nie tylko nie pozostaje od dnia 1 lutego 2006r. w stosunku pracy, ale również nie pozostaje w stosunkach organizacyjnych ze Spółdzielnią, bowiem z funkcji likwidatora został bezspornie odwołany.

A. K. stwierdził, że organ I instancji powołuje się na wykładnię, zawartą w piśmie Krajowego Urzędu Pracy z dnia [...], zgodnie z którą osoba pełniąca funkcję organizacyjną nie może posiadać statusu osoby bezrobotnej. Z pewnością z taką interpretacją można się zgodzić, ale nie ma ona zastosowania w niniejszej sprawie, bowiem nie jest on w świetle prawa osobą pełniącą funkcje organizacyjne.

Dodał jeszcze, iż w tym miejscu wyjaśnienia wymaga jedynie charakter wpisu osoby likwidatora do Krajowego Rejestru Sądowego.

Zgodnie z utrwaloną w tej mierze wykładnią prawa odwołanie osoby pełniącej funkcję likwidatora spółdzielni następuje z dniem określonym w akcie odwołania, a więc z dniem podjęcia przez Radę Spółdzielni jako organu uprawnionego, uchwały o odwołaniu likwidatora z pełnionej dotychczas funkcji. Skutkiem odwołania jest wygaśnięcie stosunku organizacyjnego, będącego podstawą pełnienia funkcji.

W wyniku odwołania powinno nastąpić wykreślenie z rejestru, co ma wyłącznie skutek deklaratoryjny, a nie materialno-prawny. W szczególności oznacza to, że skuteczność odwołania likwidatora nie zależy od dokonania odpowiedniego wpisu do rejestru. Niezależnie od powyższego podnieść należy, że istotnie, zgodnie z przepisami Prawa Spółdzielczego, Rada Spółdzielni odwołując likwidatora powinna wyznaczyć nowego likwidatora i złożyć stosowny wniosek do KRS. To, że takiej czynności prawnej nie dokonała leży jednak już poza sferą kompetencji poprzedniego likwidatora, który nie pełniąc już tej funkcji nie jest uprawniony do zgłaszania wniosków o wpis, bądź wykreślenie wpisu w KRS.

Po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia [...] Nr [...] Wojewoda D., na podstawie art. 138 § 2 kpa, uchylił decyzję organu I instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ w uzasadnieniu wskazując, że materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w jego opinii, nie dawał podstaw do jej merytorycznego rozstrzygnięcia.

Decyzję tę A. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

Wyrokiem z dnia 31 stycznia 2007r., sygn. akt IV SA/Wr 858/06 Sąd uchylił decyzję Wojewody D., stwierdzając, iż organ odwoławczy nie miał wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy i posiadał wystarczający do jej rozpoznania materiał dowodowy. W tych okolicznościach miał więc obowiązek orzec co do istoty sprawy, nie zaś przekazywać ją do ponownego rozpoznania.

W związku z powyższym Wojewoda D., w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2004r. Nr 99, poz. 1001 ze zm.), wydał zaskarżoną w obecnym postępowaniu decyzję z dnia [...] Nr [...].

W jej motywach wskazał, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, bezrobotny oznacza m.in. osobę niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej.

W świetle ustaleń stanu faktycznego Spółdzielnia Usług Budowlanych we W. - w likwidacji, z dniem 31 stycznia 2006r. rozwiązała z A. K. stosunek pracy za porozumieniem stron z powodu likwidacji stanowiska pracy i skutecznie nie odwołała go z funkcji likwidatora. Nadal figuruje on w Krajowym Rejestrze Sądowym jako likwidator Spółdzielni.

Przepisy art. 119 § 4 i § 5 Prawa spółdzielczego stanowią, że likwidator może być odwołany w każdej chwili przez organ, który go wyznaczył. Ponadto likwidatora może odwołać z ważnych przyczyn związek rewizyjny, w którym spółdzielnia jest zrzeszona.

Organ, który odwołuje likwidatora, obowiązany jest równocześnie wyznaczyć innego likwidatora. Odwołanie A. K. z funkcji likwidatora uchwałą Rady Nadzorczej Spółdzielni jest nieskuteczne, gdyż zainteresowanego na likwidatora powołano uchwałą Walnego Zgromadzenia Spółdzielni. Zainteresowany nadal figuruje w Krajowym Rejestrze Sądowym jako likwidator Spółdzielni, nie został wykreślony z Rejestru z powodu nieskutecznego odwołania uchwałą Rady Nadzorczej Spółdzielni oraz brakiem wyznaczenia innego likwidatora. Należy jednocześnie podnieść, że samo rozwiązanie stosunku pracy z likwidatorem nie wywołuje skutku w postaci odwołania z funkcji likwidatora, skutek ten następuje na podstawie uchwały upoważnionego organu spółdzielni bądź na podstawie uchwały związku rewizyjnego, w którym spółdzielnia jest zrzeszona.

Skoro odwołujący się nadal związany jest ze Spółdzielnią stosunkiem organizacyjnym (cywilnoprawnym) jako likwidator, gdyż nie został skutecznie odwołany z tej funkcji uchwałą Walnego Zgromadzenia Spółdzielni oraz nie został wyznaczony nowy likwidator nie może być aktualnie uznany za osobę bezrobotną. Zgodnie z powołaną definicją zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy osoba bezrobotna oznacza m.in. osobę zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej. Formalne pełnienie funkcji likwidatora Spółdzielni, pomimo złożenia przez odwołującego się oświadczenia z dnia 8 sierpnia 2006r., iż po odwołaniu przez Radę Spółdzielni z funkcji likwidatora nie wykonuje żadnych czynności związanych z tą funkcją, stanowi przeszkodę prawną do uznania zainteresowanego za osobę bezrobotną zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Brak możliwości uznania A. K. za osobę bezrobotną w świetle tego przepisu odpowiada stanowisku Krajowego Urzędu Pracy zawartym w piśmie z dnia [...] Nr [...], zgodnie z którym osoba pełniąca funkcję organizacyjną nie może posiadać statusu osoby bezrobotnej, bez znaczenia jest w tej sytuacji bezpłatny charakter wykonywania powierzonej funkcji.

Zgodnie z treścią uzasadnienia postanowienia Sądu Rejonowego dla W.-F. VI Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...], sygn. akt [...], A. K. został nieskutecznie odwołany z funkcji likwidatora, bowiem brak jest uchwały podjętej przez upoważniony organ, tj. Walne Zgromadzenie Spółdzielni.

W związku z tym, że strona nie przedłożyła podjętej przez Walne Zgromadzenie Spółdzielni uchwały o odwołaniu go z funkcji likwidatora Spółdzielni i wykreśleniu go przez Sąd Rejestrowy z Krajowego Rejestru Sądowego z funkcji likwidatora nie może on być uznany za osobę bezrobotną, bowiem nie spełnia wszystkich wymogów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Odwołujący się jako osoba formalnie pełniąca funkcję likwidatora nie ma pełnej zdolności i gotowości do podjęcia zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej.

W skardze na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu A. K. zarzucił jej naruszenie art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz naruszenie jego interesu prawnego, w związku z czym wniósł o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

W skardze na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu A. K. zarzucił jej naruszenie art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, naruszenie jego interesu prawnego w związku z czym, wniósł o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Skarżący podniósł, że stanowisko organów I i II instancji jest niezgodne z obowiązującymi przepisami, przy czym wskazał, iż stanowisko Krajowego Urzędu Pracy, o którym mowa w zaskarżonej decyzji, nie jest obowiązującym przepisem prawa, ani wiążącą wykładnią przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Dodał, iż wbrew stanowisku organów decyzyjnych spełnia przesłanki wymienione w art. 2 ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i powinien być uznany za osobę bezrobotną.

Stwierdził, że niewątpliwym jest, iż nie jest nigdzie zatrudniony, nie osiąga żadnych przychodów, nie pełni faktycznie funkcji ponieważ z jej pełnienia zrezygnował. Można jedynie wskazywać na bezsporną okoliczność, że jest wpisany jako likwidator w KRS. Podniósł jednak, że oba organy pominęły ważny aspekt tego wpisu. W szczególności przypisują mu charakter konstytutywny (kształtujący prawo), gdy tymczasem wpis ten, czy też brak wykreślenia tego wpisu z przyczyn, jak dodał, nie leżących po jego stronie, ma charakter wyłącznie deklaratoryjny. Oznacza to, że jego sytuację w tym zakresie można rozpatrywać wyłącznie pod kątem odpowiedzialności wobec osób trzecich, ale nie w zakresie stwierdzenia, czy rzeczywiście pełni funkcję, czy też nie. Innymi słowy istniejący wpis w KRS nie potwierdza w rozumieniu przepisów prawa materialnego, czy dana osoba faktycznie pełni funkcję likwidatora.

W opinii skarżącego w tym stanie faktycznym nie można też mówić o jego powiązaniu organizacyjno-prawnym ze Spółdzielnią, skoro stosunek pracy został rozwiązany, a z funkcji likwidatora skarżący zrezygnował z przyczyn obiektywno-zdrowotnych.

Wprawdzie, jak wskazał, organ administracji pomija tę udokumentowaną przez niego okoliczność, podnosząc przede wszystkim nieskuteczne odwołanie przez organ nie uprawniony spółdzielni, ale ma on zasadnicze znaczenie przy ocenie łączących go ze spółdzielnią stosunków organizacyjnych.

Ponadto, nie bez znaczenia jest okoliczność, że wnosił do Sądu Rejestrowego wniosek o wykreślenie go jako likwidatora. Na przeszkodzie jednak staje przepis Prawa Spółdzielczego, który wykreślenie wpisu likwidatora uzależnia od jednoczesnego powołania nowego, a ten nie może być powołany, ponieważ żadne organy Spółdzielni od dawna nie działają, tak jak i sama Spółdzielnia. Taka jej sytuacja organizacyjno-prawna oraz fakt nie prowadzenia przez nią od lat żadnej działalności statutowej powoduje, że nie tylko nie pełni on faktycznie funkcji likwidatora, ale także nie może skutecznie wykreślić się z rejestru KRS.

Jednym z wielu założeń ustawodawcy w zakresie rynku pracy było zagwarantowanie zapisanego w art. 67 ust. 2 Konstytucji RP prawa socjalnego, określającego, że "obywatel pozostający bez pracy, nie z własnej woli i nie mający innych środków utrzymania ma prawo do zabezpieczenia, którego zakres i formy określa ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Skarżący stwierdził, iż pozbawia się go prawa do tego zabezpieczenia pomimo, że spełnia warunki ustawowe określone w art. 2 ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Podsumowując skarżący podkreślił, że organ II instancji, jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, pominął wskazane aspekty prawne, kładąc przede wszystkim nacisk na fakt istnienia wpisu deklaratoryjnego w KRS i pomijając fakt, że figuruje on w rejestrze bez względu na swoją wolę, bowiem nie może dokonać wykreślenia wpisu, a nadto, że nie pełni faktycznie funkcji likwidatora.

Gdyby zatem interpretacja prawna obowiązujących przepisów oraz zaistniałego stanu faktycznego przez organ II instancji była prawidłowa, wówczas decyzja Prezydenta W. podlegałaby uchyleniu w całości.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Według art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlega zgodność wydanych aktów (w tym wypadku decyzji administracyjnej) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego.

Rozpatrując skargę, Sąd nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa, o jakim mowa wyżej. Skarga zatem nie mogła zostać uwzględniona.

Rozważając niniejszą sprawę przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z art. 119 § 1 ustawy z dnia 16 września 1982r. - Prawo spółdzielcze (Dz.U z 2003r., Nr 188, poz. 1848 ze zm.) do likwidatora stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zarządu spółdzielni i członków zarządu, jeżeli przepisy o likwidacji nie stanowią inaczej.

Po myśli § 4 tego artykułu likwidator może być odwołany w każdej chwili przez organ, który go wyznaczył. Ponadto likwidatora może odwołać z ważnych przyczyn związek rewizyjny, w którym spółdzielnia jest zrzeszona.

Z kolei w jego § 5 mowa jest o tym, że organ, który odwołuje likwidatora, obowiązany jest równocześnie wyznaczyć innego.

W sprawie niespornym jest, że Spółdzielnia Pracy Usług Budowlanych we W. - w likwidacji, mieszcząca się przy ulicy [...] w dniu 31 stycznia 2006r. rozwiązała ze skarżącym stosunek pracy za porozumieniem stron, z uwagi na likwidację zajmowanego przez niego stanowiska pracy. Niespornym jest również to, że skarżący w rzeczonej Spółdzielni od dnia 1 października 2001r. pełnił funkcję jej likwidatora, powołany na to stanowisko uchwałą Walnego Zgromadzenia Członków Spółdzielni z dnia [...] Nr [...].

W związku z rozwiązaniem stosunku pracy łączącego skarżącego ze Spółdzielnią Pracy Usług Budowlanych we W., zarejestrował się on w dniu 1 lutego 2006r. w Powiatowym Urzędzie Pracy we W., jednakże decyzją pierwszoinstancyjną Prezydent W. orzekł o odmowie jego uznania za osobę bezrobotną z tym dniem. Jako przyczynę odmowy wskazał to, że skarżący figuruje w Krajowym Rejestrze Sądowym jako likwidator Spółdzielni, a zatem nie został skutecznie odwołany z tej funkcji, do czego sprowadza się spór w niniejszej sprawie. Skarżący bowiem uważa, że jego odwołanie jest skuteczne, gdyż od dnia rozwiązania stosunku pracy nie wykonuje żadnych czynności wynikających z tej funkcji i nie uzyskuje z tego tytułu żadnych dochodów.

Tymczasem z dokonanej przez Sąd analizy akt sprawy wynika, że na dowód powoływanej okoliczności odwołania ze stanowiska likwidatora Spółdzielni skarżący przedstawił jedynie pismo z dnia 30 stycznia 2006r. kierowane do niego przez Przewodniczącego Rady Spółdzielni Pracy Usług Budowlanych we W., w którym znajduje się oświadczenie następującej treści: "Rada Nadzorcza Spółdzielni Pracy Usług Budowlanych w likwidacji odwołuje p. A. K. z funkcji likwidatora Spółdzielni i równocześnie rozwiązuje z nim umowę o pracę w dniu 31.01.2006r. zgodnie z uchwałą R.N. z dn. 30.01 2006r. Przyczyną odwołania jest likwidacja zakładu pracy."

Jednakże, z cytowanych na wstępie przepisów ustawy Prawo spółdzielcze bezsprzecznie wynika, że likwidator może być odwołany w każdej chwili przez organ, który go wyznaczył. Likwidatora może odwołać z ważnych przyczyn związek rewizyjny, w którym spółdzielnia jest zrzeszona zaś organ, który odwołuje likwidatora, obowiązany jest równocześnie wyznaczyć innego. W niniejszej sprawie natomiast Sąd nie stwierdził, aby tego rodzaju przesłanki zostały wypełnione. Nie może więc być mowy o skutecznym zwolnieniu skarżącego z pełnienia powierzonej funkcji, gdyż brak jest uchwały podjętej przez właściwy do tego organ, czyli Walne Zgromadzenie Członków Spółdzielni. Skarżący na żadnym etapie postępowania nie przedstawił uchwały, z której wynikałoby jego odwołanie, zaś ze Spółdzielnią nadal łączy go stosunek organizacyjny.

Z kolei, jego twierdzenie, jakoby nie pobierał z tego tytułu żadnego wynagrodzenia i realnie nie pełnił funkcji likwidatora, zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które podzielił Sąd w obecnym składzie, wyrażonym w wyroku z dnia 5 lutego 2002r., sygn. akt II SA 2902/01 (LEX nr 81919) i znajdującym pełne zastosowanie również w przypadku spółdzielni, nie ma dla rozstrzygnięcia żadnego znaczenia. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego pełnienie funkcji w zarządzie spółki prawa handlowego, nawet w przypadku niepobierania wynagrodzenia z tego tytułu, powoduje brak pełnej gotowości do podjęcia zatrudnienia, a zatem osoba ta nie spełnia podstawowych przesłanek z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

Wobec powyższego, słusznie rozstrzygnęły organy decyzyjne o odmowie uznania A. K. za osobę bezrobotną, bowiem stosunek organizacyjny, który nadal łączy go ze Spółdzielnią jest równoznaczny z brakiem pełnej gotowości do podjęcia zatrudnienia, a zatem wbrew opinii skarżącego, powoduje niespełnienie przesłanek z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2004r. Nr 99, poz. 1001 ze zm.).

Natomiast, odpowiadając na trafny zarzut skargi dotyczący deklaratoryjnego, a nie konstytutywnego za jaki uznały go organy orzekające, charakteru wpisu do ewidencji Krajowego Rejestru Sądowego, w którym skarżący widnieje jako likwidator Spółdzielni, nie ma istotnego wpływu na rozważaną sprawę, ponieważ nie ulega wątpliwości, że w żaden sposób nie zostało w niej wykazane, że zwolnienie A. K. z funkcji likwidatora jest skuteczne.

Na marginesie jeszcze dodać należy, że również w treści uzasadnienia postanowienia Sądu Rejonowego dla W.-F. VI Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...], sygn. akt [...], znajduje potwierdzenie to, iż A. K. został nieskutecznie odwołany z funkcji likwidatora, bowiem brak jest uchwały podjętej przez upoważniony organ, tj. Walne Zgromadzenie Spółdzielni.

W świetle powyższego uznać należy, że wydane w sprawie decyzje mogą pozostać w obrocie prawnym, a skarga na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 września 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlegała oddaleniu, co orzeczono w sentencji wyroku.