Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 70/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 59 f ust. 1
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2010 r. sprawy ze skargi B. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu stwierdzonych nieprawidłowości skargę oddala.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 r. Nr [...] działając na podstawie art. 59 f ust. 1 w związku z art. 59a ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane wymierzył inwestorowi B. B. karę w wysokości 7 500,00 zł. ( 500 x 15,0 x 1 ) za stwierdzone odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego budynku handlowo-usługowego (kategoria obiektu - XVII) przy ul. [...] w [...] na działce nr ew. [...] obr. [...].

Organ I instancji podniósł, iż dniu [...] luty 2009 r. inwestor B. B. złożyła wniosek o udzielenie pozwolenia na użytkowanie budynku handlowo-usługowego zlokalizowanego na działce nr ew, [...] obr. [...] przy ul. [...] w [...].

W trakcie obowiązkowej kontroli dokonanej w dniu 3 czerwca 2009 r. stwierdzono niezgodność wykonanych robot z zatwierdzonym projektem budowlanym w zakresie zmiany zagospodarowania terenu co uzasadnia zgodnie z powołanymi przepisami wymierzenie kary.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu zażalenia B. B. postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...]utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Organ odwoławczy stwierdził, iż organ I instancji zasadnie wymierzył B. B. karę w wysokości 7.500,00 zł. z tytułu nieprawidłowości stwierdzonych w trakcie obowiązkowej kontroli budynku handlowo-usługowego zlokalizowanego na działce nr ew. [...] obr. [...] przy ul. [...] w [...].

Organ II instancji podniósł, iż podczas obowiązkowej kontroli przeprowadzonej w dniu 10 czerwca 2009 r. stwierdzono utwardzenie całego terenu - pkt 8.6. protokołu.

Potwierdził to również materiał zdjęciowy oraz inwentaryzacja powykonawcza budynku. Organ odwoławczy podkreślił, że z opisu technicznego projektu budowlanego wynikało, że wokół budynku miała zostać wykonana opaska z kostki brukowej lub betonowej o szer. 50 cm ze spadkiem 2% od budynku. Zatwierdzony projekt budowlany w tym również projekt zagospodarowania przestrzennego nie przewidywał utwardzenia pozostałej części terenu.

Organ II instancji wskazał, iż art. 59 f ust. 6 Prawa budowlanego określa dalsze następstwa prawne stwierdzenia nieprawidłowości w czasie obowiązkowej kontroli. Wprowadzona zostaje zasada, zgodnie z którą w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości z art. 59a ust. 2 Prawa budowlanego organ nadzoru budowlanego ma obowiązek odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie oraz przeprowadzić odpowiednie postępowanie w trybie art. 51 Prawa budowlanego. W tym sensie wymierzenie kary nie jest jedyną konsekwencją nieprawidłowej realizacji obiektu budowlanego.

Przepis art. 59 f ust. 1 określa zasady naliczania kary, która jest na jego podstawie nakładana. Na jej wysokość ma wpływ wysokość stawki opłaty (s) oraz wysokość współczynnika kategorii obiektu budowlanego (k) i współczynnika wielkości obiektu budowlanego (w). W ocenie organu odwoławczego wskazany w zaskarżonym postanowieniu sposób wyliczenia nałożonej kary jest prawidłowy.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła B. B. wnosząc o uchylenie obu postanowień oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania.

Skarżąca zarzuciła: naruszenie prawa materialnego:

1) art. 59 f ust 6 Prawa budowlanego wskutek wymierzenia kary w sytuacji gdy nie stwierdzono uchybień wymienionych w 59 a ust 2 Prawa budowlanego

oraz naruszenie przepisów prawa postępowania, a w szczególności:

2) art. 10 k.p.a., albowiem organ nie zawiadomił wnioskodawcy o prawie do wypowiedzenia ostatniego słowa oraz nie wyznaczył terminu do końcowego zapoznania się z aktami.

3) art. 107 i art. 11 k.p.a. wobec niewskazania materialnej podstawy rozstrzygnięcia oraz niewłaściwego uzasadnienia decyzji,

art. 8 k.p.a. wobec wydania decyzji odmawiającą pozwolenia na użytkowanie, pomimo że do dnia dzisiejszego nie stwierdzono zarzucanych przez organ naruszeń przez projekt budowlany przepisów prawa budowlanego, dokonanie ustaleń sprzecznych z treścią zebranego w sprawie materiału.

W odpowiedzi na skargę [...]i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z art. 59 f ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r., Nr 156, poz 1118 ze zm.) stanowiącym podstawę prawną rozstrzygnięcia w przypadku stwierdzenia w trakcie obowiązkowej kontroli nieprawidłowości w zakresie, o którym mowa w art. 59 a ust 2, wymierza się karę stanowiącą iloczyn stawki opłaty (s), współczynnika kategorii obiektu budowlanego (k) i współczynnika wielkości obiektu budowlanego (w).

Z brzmienia art. 59 a ust 1 ustawy Prawo budowlane wynika natomiast, że obowiązkowa kontrola przeprowadzona przez organ na wezwanie inwestora ma na celu stwierdzenie prowadzenia budowy zgodnie z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę.

Przepis art. 59 a ust 2 wskazuje zakres kontroli, która obejmuje między innymi sprawdzenie zgodności obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki lub terenu oraz zgodności obiektu budowlanego z projektem architektoniczno – budowlanym we wskazanym zakresie.

W rozpoznawanej sprawie, w trakcie obowiązkowej kontroli przeprowadzonej z udziałem skarżącej stwierdzono zmianę zagospodarowania terenu polegającą na utwardzeniu całej części terenu.

Organ wykonał dokumentację fotograficzną obrazującą utwardzenie całego terenu działki.

Organ odwoławczy prawidłowo uznał, iż utwardzenie całej powierzchni działki pozostaje w sprzeczności z zatwierdzonym projektem zagospodarowania działki.

Zatwierdzony decyzją Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...].12.2003 r., nr [...] o pozwoleniu na budowę projekt budowlany przewidywał wykonanie wokół budynku opaski z kostki brukowej lub betonowej o szer. 50 cm ze spadkiem 2% od budynku.

Projekt zagospodarowania działki będący częścią projektu budowlanego nie przewidywał utwardzenia pozostałej części terenu.

Wbrew zarzutowi skargi [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo ocenił utwardzenie całego terenu działki jako nieprawidłowość o której mowa w art. 59 a ust 2 Prawa budowlanego.

Fakt stwierdzonej nieprawidłowości obligował organ do nałożenia kary za odstępstwo od zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę projektu budowlanego.

Przepis art. 59 f ust 6 Prawa budowlanego, którego naruszenie zarzuca skarżąca nie mógł zostać naruszony bowiem nie ma w niniejszej sprawie zastosowania.

Wskazany przepis dotyczy odmowy wydania pozwolenia na użytkowanie.

Za nieuzasadniony sąd uznał zarzut naruszenia art. 107 i art. 11 k.p.a. gdyż wbrew twierdzeniom skarżącej organ wskazał materialną podstawę rozstrzygnięcia oraz właściwego uzasadnił decyzję.

W ocenie sądu naruszenie przez organ art. 10 k.p.a. poprzez nie zawiadomienie skarżącej o prawie do wypowiedzenia się oraz nie wyznaczenie terminu do końcowego zapoznania się z aktami pozostaje bez wpływu na podjęte rozstrzygnięcie z uwagi na bezsporny stan faktyczny sprawy.

W świetle powyższych wywodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem prawa, a zatem stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm.), skargę oddalił.