Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 592/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-07-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano skarżącemu prawo pomocy w części dotyczącej ustanowienia adwokata.
*Odmówiono przyznania prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 245  par. 2,  art. 246  par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej jako członka zarządu spółki z o.o. za zobowiązanie dodatkowe tej spółki w podatku towarów i usług za grudzień 2001 r. postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata; 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata wskazując, że aktualnie na jego sytuację ma wpływ niniejsza sprawa, w związku z którą obciążony jest zobowiązaniem podatkowym w VAT spółki z o.o. A, za okres od 1997 do 2001 r. oraz orzeczony przez sąd powszechny zakaz prowadzenia działalności gospodarczej (którego kopia znajduje się w aktach sprawy). Jak wskazał skarżący, powyższy zakaz stanowi praktycznie brak możliwości zarobkowania dla osoby będącej obecnie wieku 60 lat, która prowadziła działalność od 1983 r.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, posiada mieszkanie komunalne oraz lokal użytkowy zrujnowany, nieużytkowany od 1998 r. Poza tym skarżący nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Dochody uzyskuje z rac dorywczych w wysokości 400 zł, co nie starcza na niezbędne utrzymanie.

Jako znane z urzędu wskazać trzeba, że w niniejszej sprawie skarżący składał już wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, który wpłynął 27 stycznia 2010 r. W uzupełnieniu tego wniosku skarżący podał, że zeznania podatkowego za 2008 r. nie złożył z przyczyn od niego niezależnych, o czym poinformował Urząd Skarbowy w W., nie otrzymuje żadnego wynagrodzenia od 1 września 2008 r, w związku z orzeczeniem Sądu Rejonowego w W., obecnie nie ponosi żadnych wydatków miesięcznych poza związanymi z wyżywieniem i środkami czystości – zalega z czynszem i opłatami za media w łącznej kwocie około 1.400 zł. Mieszka sam – żona mieszka z matką, którą się opiekuje. Nie otrzymuje żadnych wyciągów bankowych, nie posiada żadnych środków transportu.

Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Wnioskodawca tę okoliczność wykazał.

Należy zwrócić uwagę, że wspomniany już wyżej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych został pozytywnie rozpoznany postanowieniem z dnia 1 lutego 2010 r. Z uwagi na krótki okres pomiędzy datą orzeczenia co do powyższego wniosku i niniejszego rozstrzygnięcia, uzasadnienie uwzględnienia żądania wniosku pozostaje aktualne.

Uwzględnić należało nie tylko informacje wynikające z rozpoznawanego wniosku, ale także wynikające z całości akt sprawy. W rezultacie okoliczności, na które skarżący powołuje się od 2008 r., należało uznać ostatecznie za uprawdopodobnione. Wynika z nich, że wnioskodawca nie ma stałego dochodu, który pozyskiwał z działalności spółki z o.o. "A". Zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w W.z dnia 12 lutego 2008 r., T. K. został pozbawiony na okres pięciu lat prawa do prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek oraz pełnienia funkcji członka rady nadzorczej, reprezentanta lub pełnomocnika w spółce handlowej, przedsiębiorstwie państwowym, spółdzielni, fundacji lub stowarzyszeniu. Jedyną możliwością zarobkowania obecnie jest zatem zatrudnienie na umowę o pracę (przy czym przeszkodą uzyskania zatrudnienia może być wiek skarżącego) lub praca dorywcza, z której – jak wynika z pism wnioskodawcy zawartych w aktach sprawy – pozyskuje on środki na utrzymanie.

Ponadto ciąży na nim odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe wymienionej wyżej spółki, co również kształtuje jego sytuację majątkową.

Mając zatem na uwadze powyższe, uznać należy, że ostatecznie skarżący wykazał, że nie ma możliwości pozyskania środków na opłacenie kosztów postępowania, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, o które wnosi.

Niemniej wskazania wymaga, że przywołanym wyżej postanowieniem z dnia 1 lutego 2010 r. skarżący został już zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Co za tym idzie, nie jest możliwe przyznanie prawa pomocy w zakresie, z którego już korzysta.

Dlatego też, na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.