Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 821/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-08-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Wiesława Batorowicz /spr./ Protokolant Sekretarz sądowy Dobrosława Sobczak po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 03 sierpnia 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi B.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego; I. oddala skargę II. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu) adwokatowi A. D. tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 240 zł podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług oraz kwotę 15 zł. /-/ W.Batorowicz /-/ E.Brychcy /-/ B.Drzazga


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...]nakazał B. S. rozbiórkę, wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, budynku letniskowego oraz obiektu typu "sucha ubikacja" jako urządzenia budowlanego związanego z w/w budynkiem zlokalizowanych na działce nr ewid. [...]w miejscowości R. gm. B .

Z uzasadnieniu decyzji wynikało, że ustalenia dokonane przez organ wykazały, iż opisany obiekt budowlany został wzniesiony w latach 2000-2004 bez wymaganego pozwolenia na budowę. Zgodnie z zaświadczeniem Urzędu Gminy w B. działka, na której został zlokalizowany obiekt znajduje się na terenie, na którym miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego stracił ważność z dniem 31 grudnia 2003 r. W aktualnie obowiązującym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy B. zatwierdzonym uchwałą Nr XLI/192/98 Rady Gminy dnia 19 czerwca 1998 r. działka przeznaczona jest pod teren oferowany do koncentracji zabudowy letniskowej i rekreacji poza obowiązującą 100 m strefą ochronną. Przedmiotowa działka w całości znajduje się w promieniu 50 m od linii brzegowej Jeziora B. W ocenie organu zabudowania wzniesiono bez wymaganego pozwolenia na budowę, a ich istnienie narusza przepisy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co skutkuje nakazem orzeczenia rozbiórki w trybie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. Nr 207 z 2003 r. poz. 2016 z późn.zm.).

Odwołanie od decyzji wniosła B. S. domagając się jej uchylenia. W uzasadnieniu podniosła, że zarówno przy zakupie nieruchomości jak i jej zabudowie nie była świadoma, iż działka nie może być zabudowana, a więc decyzja jest dla niej krzywdząca.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu podkreślił, iż z uwagi na unormowanie art. 48 ust. 3 pkt 1 prawa budowlanego dokumentem umożliwiającym legalizację samowoli budowlanej może być jedynie zaświadczenie o zgodności budowy z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy B . Skoro brak jest tego planu, inwestor nie mógłby dopełnić ewentualnie nałożonego obowiązku o przedłożeniu stosownego zaświadczenia, co skutkować musiało zastosowaniem art. 48 ust. 1 prawa budowlanego o rozbiórce obiektów budowlanych.

Skargę na decyzję złożyła B. S. domagając się jej uchylenia. Skarżąca podniosła, iż przy kupnie działki została poinformowana przez notariusza, że może wybudować domek letniskowy bez fundamentu do 30 m2 bez pozwolenia na budowę. Przez wiele lat Gmina B . przyjmowała podatek od nieruchomości, co utwierdziło ją w świadomości legalnej budowy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując na uzasadnienie swojej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się nieuzasadniona. Skarżąca przyznała, że przedmiotowy obiekt budowlany został wzniesiony z pominięciem procedury dotyczącej pozwolenia na budowę. Powyższą sytuację reguluje przepis art. 48 prawa budowlanego, który nakazuje rozbiórkę takiego obiektu. Wyjątek od tego nakazu istnieje jedynie w sytuacji, w której można samowolę budowlaną zalegalizować w trybie art. 48 ust. 2. Warunki takie w sprawie niniejszej nie zachodzą, co szczegółowo wyjaśnił organ nadzoru budowlanego w zaskarżonej decyzji.

Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia jest podnoszona przez skarżącą okoliczność, że notariusz zapewnił ją o możliwości zabudowy działki bez pozwolenia na budowę. Uzyskanie wiedzy zgodnej z prawem nie nastręczało żadnych trudności - organem właściwym jest organ nadzoru budowlanego.

Podobnie bez znaczenia dla rozstrzygnięcia jest to, że skarżąca płaciła w Gminie podatek od nieruchomości. Jak wynika z załączonych dowodów wpłaty, podatek Gmina pobierała od nieruchomości rolnej, a nie od nieruchomości zabudowanej. Nie zmienia to w niczym okoliczności wzniesienia budynku w warunkach samowoli budowlanej i braku możliwości jej legalizacji,

W tych warunkach należało skargę oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 162 poz. 1270 ze zm.).

/-/ W.Batorowicz /-/ E.Brychcy /-/ B.Drzazga

MK