Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 113/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-05-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6034 Zjazdy z dróg publicznych
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86  par. 1 w zw. z  art. 87  par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie budowy zjazdu z drogi publicznej w kwestii wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. A. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., skargę na decyzję tegoż organu z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego

w W. z dnia [...] r., nr [...], znak: [...] w przedmiocie umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania w sprawie budowy zjazdu z drogi publicznej na działkę [...]w W. przy ul. [...].

Przewodniczący Wydziału II zarządzeniami z dnia 24 stycznia 2008 r. wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, tj.

w wysokości określonej w § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), a ponadto zobowiązał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dodatkowych jej dwóch odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem, celem doręczenia uczestnikom postępowania. Dla dokonania powyższych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, wskazane pisma skarżąca odebrała w dniu [...] r., co oznacza, że zakreślony termin do uzupełnienia braków upłynął w dniu [...] r. W odpowiedzi na powyższe w przewidzianym terminie (tj. w dniu [...] r.) uiszczono jedynie wpis sądowy. W piśmie z dnia [...] r. nadanym w tej samej dacie, skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W jego uzasadnieniu podała, iż nienadesłanie przez nią wymaganych odpisów skargi było przeoczeniem spowodowanym faktem zawierania umowy o pracę. W załączeniu do przedmiotowego wniosku skarżąca przesłała żądane odpisy.

Wobec powyższego skarżąca zarządzeniem Przewodniczącego z dnia [...] r. zobowiązana została do uprawdopodobnienia okoliczności, że bez swojej winy w przewidzianym terminie nie mogła złożyć odpisów skargi,

a ponadto wezwana została do podania daty ustania przyczyny zwłoki

w wykonaniu przez nią powyższej czynności - pod rygorem odmowy przywrócenia terminu lub odrzucenia wniosku. Nadto zobowiązana została także do uzupełnienia braków formalnych przedmiotowego wniosku poprzez nadesłanie dodatkowych trzech jego odpisów poświadczonych za zgodność

z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, celem doręczenia organowi

i uczestnikom postępowania, pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania. Dla dokonania powyższych czynności przewidziano siedmiodniowy termin.

W odpowiedzi na powyższe strona skarżąca przy piśmie z [...] r. przesłała kserokopię zawartej w dniu [...] r. umowy o pracę, mającej w jej ocenie świadczyć o braku winy w nie usunięciu braków formalnych skargi. Nadto w przedmiotowym piśmie zwróciła się o sporządzenie kopii wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, wobec czego zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 17 marca 2008 r. wezwana została do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości [...] zł, którą to skarżąca uiściła.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

W ocenie Sądu wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała

w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia przywrócenie terminu. W myśl art. 87 p.p.s.a pismo

z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Powołane powyższej przesłanki przywrócenia terminu, tj. dopełnienie czynności, której uchybiono, zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który zaczyna biec od dnia ustania przeszkody uchybienia terminu oraz uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy - muszą wystąpić łącznie, ażeby wniosek mógł zostać uwzględniony. Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest zatem od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu.

Podkreślić należy, iż przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy,

a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (por. np. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, s. 207-209). Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności

w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności (wyr. NSA z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, Mon. Praw. 2003, nr 8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (post. NSA z dnia 2 października

2002 r., V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Natomiast dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę (wyr. NSA z dnia 8 stycznia 2002 r., II SA/Wr 1329/01, niepubl.), czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (post. NSA z dnia 10 lutego 2000 r., SA/Sz 1117/99, niepubl.) skutkują odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności (B. Dauter, op.cit., s. 210). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając przedmiotową sprawę stwierdza, iż powoływanie się przez skarżącą jedynie na fakt przeoczenia, który jest niczym innym jak wynikiem zaniedbania własnych spraw i niedostateczną starannością w ich prowadzeniu, nie może stanowić

o braku winy po stronie skarżącej, a co za tym idzie okoliczności faktycznej uzasadniającej przywrócenie uchybionego terminu. Podkreślić przy tym należy, iż umowa, której przyczyną jest owe przeoczenie została zawarta w dniu [...] r., zaś termin do usunięcia braków upływał dopiero w dniu [...] r. Powyższe oznacza, iż po sfinalizowaniu wskazanej umowy strona skarżąca miała sześć dni na dokonanie wymaganych czynności. Ponadto przyjdzie zważyć, że skarżąca o fakcie niedochowania należytego terminu pisze ogólnie, zaś takie lakoniczne wyjaśnienie nie może zostać uznane za wystarczające uprawdopodobnienie braku winy w przekroczeniu terminu.

Na marginesie wypada zaznaczyć, iż skarżąca nie wskazała daty ustania przyczyny uchybienia terminu do dokonania wymaganej czynności.

Uwzględniając przytoczoną argumentację Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.