Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1342/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-07-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, par. 3 par. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 124 ust. 1, art. 9, art. 124 ust. 1a
journal: Dz.U. 2015 poz 1774
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.

SENTENCJA

Dnia 1 lipca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. D. i T. D. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi K. D. i T. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016r. Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania T. D. i K. D., utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2016 roku, zezwalającej spółce pod firmą [...] S.A. z siedzibą w [...] na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości położonej miejscowości [...], gmina [...], oznaczonej jako działki nr [...] o pow. 1,6676 ha, nr [...] o pow. 0,6900 ha, nr [...] o pow. 3,3634 ha i nr [...] o pow. 0,3654 ha, stanowiącej własność K. i T. D. (KW nr [...]), objętej decyzją Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2016 roku, sprostowaną postanowieniem z dnia [...] lutego 2016 roku, Nr [...], ograniczającą sposób korzystania z części wymienionej nieruchomości, poprzez zezwolenie [...] S.A. z siedzibą w [...] na przeprowadzenie na tej nieruchomości inwestycji, polegającej na budowie napowietrznej linii elektroenergetycznej o napięciu znamionowym 110 kV relacji [...], w granicach pasa technologicznego o szerokości 18 m i powierzchni 3808 m2 na działce nr [...], powierzchni 3 m2 na działce nr [...], powierzchni 3273 m2 na działce nr [...], powierzchni 14 m2 na działce nr [...] oraz nadającą ww. decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli T. D. i K. D. W treści skargi zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Uzasadniając wniosek skarżący podnieśli, że brak wstrzymania wykonania decyzji i rozpoczęcie prac związanych z realizacją inwestycji spowoduje, że na nieruchomości skarżących fizycznie rozpoczną się prace budowlane, których skutki mogą być trudne do odwrócenia, jak również spowodować znaczną szkodę na nieruchomości skarżących.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 t.j. zwanej dalej p.p.s.a.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w niniejszym postępowaniu jest decyzja utrzymująca w mocy decyzję w o zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości oraz o nadaniu ww. decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.

Zgodnie z treścią art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. 2015, poz. 1774 j.t.) – dalej u.g.n. starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Przepis art. 9 u.g.n. stanowi, że w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie.

Wyłączenia przewidziane w art. 9 u.g.n. są w pełni zrozumiałe, gdyż decyzje w tych sprawach są wydawane pod presją okoliczności, po to by uniknąć zbędnej zwłoki. Wstrzymanie wykonania takich decyzji nastąpić może na zasadach ogólnych, w wyniku złożenia wniosku o wstrzymanie ich wykonania do organu odwoławczego lub do sądu administracyjnego, pod warunkiem złożenia skargi na tę decyzję (postanowienie NSA z 5 lutego 2015r., I OZ 80/15). Ponadto wyłączenia te należy uznać za wyraz uznania za większe dobro celów, którym służą przepisy wyłączone z działania art. 9 cytowanej ustawy, niż celu, jakiemu służy generalnie regulacja art. 9, czyli ochrony własności (Komentarz do art. 9 w: Ustawa o gospodarce nieruchomościami. Komentarz. E. Bończak – Kucharczyk, Lex 2013).

Z kolei z treści art. 124 ust. 1a u.g.n. wynika, że w przypadkach określonych w art. 108 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2016, poz. 23 j.t.) lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1, a decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

Decyzja o niezwłocznym zajęciu nieruchomości wydawana w trybie art. 124 ust. 1a u.g.n. ma charakter subsydiarny w stosunku do decyzji o zezwoleniu na ograniczenie prawa. Rozstrzygnięcie o niezwłocznym zajęciu nieruchomości stwarza możliwość rozpoczęcia procedury mającej na celu przeprowadzenie prac inwestycyjnych, ale tylko w zakresie rozstrzygniętym w decyzji o ograniczeniu. Zgodnie z brzmieniem art. 124 ust. 1a u.g.n. decyzja o niezwłocznym zajęciu nieruchomości może zostać wydana tylko po wydaniu decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z tej nieruchomości. Jej subsydiarny charakter oznacza, że decyzja taka może istnieć w obrocie prawnym tylko wtedy, kiedy funkcjonuje w obrocie prawnym poprzedzającą ją decyzja o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości.

W ramach niniejszej sprawy zostały wydane dwie decyzje, pierwsza – w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n. – decyzja Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2016r. o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości, druga – w trybie art. 124 ust. 1a u.g.n. – decyzja tego organu z dnia [...] lutego 2016r. zezwalająca na niezwłoczne zajęcie nieruchomości wraz z rygorem natychmiastowej wykonalności. Decyzja z dnia [...] stycznia 2016r. została utrzymana w mocy decyzją Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016r., a następnie postanowieniem Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] maja 2016r. wstrzymano z urzędu wykonanie ww. decyzji na podstawie art. 9 u.g.n. Z kolei decyzja Starosty [...] z dnia [...] lutego 2016r. o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie nieruchomości wraz z rygorem natychmiastowej wykonalności została utrzymana w mocy decyzją Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016r.

W okolicznościach niniejszej sprawy podkreślenia wymaga, że budowa linii elektroenergetycznej o napięciu znamionowym 110kV relacji [...] stanowi inwestycję celu publicznego służącą zwiększeniu pewności i jakości zasilania w energię elektryczna nowych odbiorców na terenie gminy [...] oraz gminy [...]. Decyzja wydana na podstawie art. 124 ust. 1a u.g.n. jest decyzją ściśle związaną z decyzją, o której mowa w art. 124 ust. 1 tej ustawy. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. należało wstrzymać wykonanie decyzji nr [...], albowiem wstrzymanie wykonania tylko decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości bez wstrzymania wykonania decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości niweczyłoby sens tej instytucji.

Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.