Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 373/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-07-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
658
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 4, art. 247
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie wniosku z dnia [...] marca 2013 r. w sprawie pomocy na dożywianie w zakresie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W dniu 24 maja 2013 r. Z. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie wniosku z dnia [...] marca 2013 r. w sprawie pomocy na dożywianie, żądając przyznania prawa pomocy.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Jednocześnie wyjaśnił, że akta sprawy dotyczącej skargi na bezczynność tego organu w przedmiocie wniosku z dnia [...] marca 2013 r. o przyznanie pomocy na dożywianie zostały przekazane do tutejszego sądu pismem z dnia 20 maja 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

W świetle art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Nawet zatem, jeśli zachodzą przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony, określone w art. 246 p.p.s.a., oczywista bezzasadność skargi wyłącza możliwość przyznania stronie prawa pomocy.

Oczywista bezzasadność skargi w rozumieniu art. 247 p.p.s.a. zachodzi wówczas, gdy bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może być uwzględniona. Ma to miejsce zwłaszcza wtedy, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2011, s. 731).

W myśl art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku. Okoliczność ta zachodzi wówczas, gdy postępowanie sądowoadministracyjne dotyczące tego samego przedmiotu sprawy sądowoadministracyjnej i między tymi samymi stronami zostało wszczęte i trwa.

Skarga złożona przez Z. W. w niniejszej sprawie dotyczy bezczynności Wójta Gminy w przedmiocie wniosku z dnia [...] marca 2013 r. w sprawie pomocy na dożywianie.

Tymczasem, jak wynika z akt sprawy II SAB/Lu 311/13, w dniu 19 kwietnia 2013 r. Z. W. złożył skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie tego wniosku, skutkiem czego zostało wszczęte postępowanie sądowoadministracyjne dotyczące tego samego przedmiotu sprawy sądowoadministracyjnej między tymi samymi stronami.

Zatem sprawa objęta skargą jest w toku, co uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.

Brak jest zatem podstaw do merytorycznego rozpoznania skargi złożonej w niniejszej sprawie, co oznacza oczywistą bezzasadność tej skargi w rozumieniu art. 247 p.p.s.a.

Z tych względów sąd orzekł, jak w postanowieniu.