Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1985/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-01-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. GmbH z siedzibą w Niemczech na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] maja 2013 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia - zawiesić postępowanie sądowe -


UZASADNIENIE

F. GmbH z siedzibą w Niemczech (dalej: "Skarżąca") wniosła skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z 20 maja 2013 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych związanych z organizowaniem spotkań dla pracowników.

W oparciu o przedstawiony stan faktyczny Skarżąca zadała organowi podatkowemu następujące pytania:

1. Czy wartość poniesionych przez Skarżącą wydatków w związku z organizacją spotkań integracyjnych stanowi dla pracowników przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) - dalej: "u.p.d.o.f."?

2. Czy wartość poniesionych przez Spółkę wydatków w związku z organizacją spotkań okolicznościowych stanowi dla pracowników przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f.?

3. Czy wartość poniesionych przez Spółkę wydatków w związku z organizacją szkoleń wyjazdowych stanowi dla pracowników przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W świetle art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) - dalej "P.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W niniejszej sprawie przedmiotem pytań Skarżącej są tzw. "nieodpłatne świadczenia", stanowiące podstawę do ustalenia wartości pieniężnej tych świadczeń wliczanej do przychodu ze stosunku pracy,

W dniu 17 maja 2013 r. Rzecznik Praw Obywatelskich przekazał do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o podjęcie uchwały w zakresie zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości, a mianowicie:

1. Czy sfinansowane przez pracodawcę koszty udziału pracowników w imprezie integracyjnej, których wartość nie jest wolna od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust.1 pkt 11 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.), stanowią dla pracowników, którym umożliwiono udział w tej imprezie, przychód z innego nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 tej ustawy.

2. Czy w sytuacji, gdy wartości świadczeń udostępnionych podczas imprezy integracyjnej i sfinansowanych przez pracodawcę nie można przyporządkować do świadczeń uzyskiwanych (otrzymywanych) przez konkretnego pracownika, możliwe jest ustalenie – na podstawie art. 11 ust. 2a pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) – w odniesieniu do konkretnego pracownika kwoty przychodu z innego nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 tej ustawy.

W ocenie Sądu, zarówno w przedstawionym Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu do rozstrzygnięcia zagadnieniu prawnym, jak i w sprawie będącej przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu, występuje zbieżność stanów faktycznych, jak również przepisów prawa materialnego, będących podstawą rozstrzygnięcia. Wyłoniły się w nich analogiczne wątpliwości merytoryczne, zatem można dostrzec związek merytoryczny pomiędzy tymi sprawami.

Dodatkowo zauważyć należy, że po wniesieniu przedmiotowej skargi, postanowieniem z 21 października 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny, w sprawie o sygn. akt: II FPS 3/13, zawiesił postępowanie toczące się w sprawie z wyżej wskazanego wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich, do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego przedstawionego Trybunałowi przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 października 2013 r., sygn. akt: II FSK 2797/11: "Czy przepisy art. 12 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 i ust. 2a pkt 2 w związku z art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2006 r., w zakresie w jakim nie precyzują pojęcia "innych nieodpłatnych świadczeń" i stanowią podstawę do ustalenia wartości pieniężnej tych świadczeń wliczanej do przychodu ze stosunku pracy, są zgodne z art. 2 oraz art. 217 w związku z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483, z późn. zm.)?"

Mając na względzie powyższe, Sąd uznał, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka wskazana w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., umożliwiająca zawieszenie postępowania z urzędu. Nie budzi wątpliwości, że przepis prawa materialnego, będący przedmiotem spornej wykładni w zaskarżonej interpretacji, będzie poddany ocenie zgodności z Konstytucją RP przez Trybunał Konstytucyjny. Treść orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego niewątpliwie będzie miała wpływ na wyrok Sądu administracyjnego w badanej sprawie. W konsekwencji również odpowiedź Naczelnego Sądu Administracyjnego na przedstawione powyżej pytania będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy z uwagi na tożsamość przedstawionych w nich zagadnień prawnych i kwestii spornej między stronami.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji