Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 236/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-07-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184 w związku z art. 197 § 2, art. 220 § 1 i § 3, art. 230 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Michał Kowalski po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 kwietnia 2022 r., sygn. akt III SA/Łd 263/22 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 27 stycznia 2022 r., nr SKO.418.54.2021 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów na postępowanie egzekucyjne postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 27 kwietnia 2022 r., sygn. akt III SA/Łd 263/22 na podstawie art. art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę P. N. (dalej też: "skarżący") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 27 stycznia 2022 r., nr SKO.418.54.2021 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej.

Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi.

Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z 24 marca 2021 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł.

W treści pisma z 19 kwietnia 2022 r. skarżący wskazał, że w sprawach o sygn. akt III SA/Łd 261/22, III SA/Łd 262/22 i III SA/Łd 263/22 powinna być pobrana jedna opłata od skargi, bowiem sprawy te powinny być połączone i rozpoznane jako jedna sprawa.

Sąd I instancji odrzucił skargę motywując to treścią art. 220 § 1 p.p.s.a., który mówi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). WSA podkreślił, że w każdej z wymienionych spraw skarżący został wezwany odrębnie do uiszczenia wpisu sądowego. Skargi wniesione w tych sprawach dotyczą odmiennych aktów administracyjnych i w ujęciu materialnym każda skarga jest przedmiotem odrębnej sprawy sądowoadministracyjnej. W związku z powyższym każda ze skarg powinna być należnie opłacona, niezależnie od możliwości połączenia przez sąd tych spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia.

Pismem z 16 maja 2022 r. zostało wniesione zażalenie na powyższe postanowienie. Skarżący wskazał, że brak zaliczenia przez WSA w Łodzi wpisu 100 zł, jako opłaty od trzech nadanych sygnatur od sprawy prowadzonej na podstawie jednego wniosku skarżącego, powoduje dodatkowy uszczerbek finansowy po jego stronie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Z treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z tego rodzaju pism jest skarga. Strona skarżąca ma zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od każdej wnoszonej skargi, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (art. 239 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a.), bądź postanowienia przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (art. 239 pkt 4 p.p.s.a.).

Zgodnie ze wskazanym w zaskarżonym postanowieniu art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy opłata taka nie została uiszczona, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Przewodniczący prawidłowo zatem wezwał skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni wpisów sądowych od wniesionej skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Wspomniany rygor wynika z treści art. 220 § 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Bez znaczenia dla omawianego obowiązku jest okoliczność, czy rozstrzygnięcia administracyjne będące przedmiotem różnych skarg, jak i same te skargi są podobne lub pozostają ze sobą w związku. Wprawdzie w takiej sytuacji możliwe jest zarządzenie połączenia przez sąd kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia (art. 111 § 2 p.p.s.a.), jednakże nawet w takim przypadku strona ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od każdej ze skarg w połączonych sprawach. Połączenie spraw następuje w formie postanowienia, które wpisuje się dopiero do protokołu rozprawy bez spisywania odrębnej sentencji. Postanowienie nie wymaga uzasadnienia, bowiem nie służy na nie zażalenie. Wiąże ono sąd od chwili ogłoszenia. Użyty w przepisie zwrot "sąd zarządza" nie stanowi o formie procesowej rozstrzygnięcia, lecz jedynie wskazuje na jego treść i czysto techniczny charakter. Postanowienie w przedmiocie połączenia spraw do wspólnego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia może być kwestionowane w toku postępowania kasacyjnego w trybie art. 191 p.p.s.a. (B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 111.)

Sprawa niniejsza nie należy do kategorii spraw, w których nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 239 p.p.s.a.). Z akt sprawy nie wynika także, by skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Oznacza to, że na skarżącym ciąży obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od skargi wniesionej w niniejszej sprawie.

W kwestii zaliczenia dokonanej przez skarżącego wpłaty 100 zł na poczet sprawy o sygn. akt III SA/Łd 261/22, zauważyć należy, że jest to sprawa o najniższej sygnaturze. Sąd I instancji słusznie wybrał nie przypadkową sygnaturę, ale właśnie tą najwcześniejszą i w ten sposób postąpił zgodnie z powszechnie obowiązującą praktyką. Ta sama zasada obowiązuje przy dołączaniu odpisów pism w przypadku nadesłania przez stronę jednego pisma do wielu spraw oraz łączenia spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygania (§ 26 zarządzenia nr 14 Prezesa NSA z dnia 6 sierpnia 2015 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych).

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie