Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 690/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Administracji i Cyfryzacji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 21 ust. 3; art. 26 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 w zw. z art. 27 ust. 1 i 2; art.29 ust. 4
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska - Jóźków, Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Piotr Kraczowski (spr.), Protokolant specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2012 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na rozstrzygnięcie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi z 22 marca 2012 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez "[...]" Spółki z o.o. w [...] (zwaną dalej: skarżącą) jest rozstrzygnięcie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] lutego 2012 r. nr [...] informujące o nieuwzględnieniu protestu od pisma Władzy Wdrażającej Programy Europejskie (zwanej dalej: WWPE) z [...] lipca 2011 r. znak [...] informującym, że projekt "Zapewnienie dostępu do Internetu szerokopasmowego w technologii FTTh na terenie miejscowości [...]" uzyskał wynik negatywny i tym samym nie został zatwierdzony do realizacji w ramach Działania 8.4.

Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym.

Skarżąca złożyła [...] grudnia 2010 r. wniosek o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 8. Oś Priorytetowa: Społeczeństwo informacyjne – zwiększenie innowacyjności gospodarki; Działaniu 8.4: Zapewnienie dostępu do Internetu na etapie "ostatniej mili" pod tytułem "Zapewnienie dostępu do Internetu szerokopasmowego w technologii FTTh na terenie miejscowości [...]".

Pismem WWPE z [...] lipca 2011 r. skarżąca została poinformowana, że jej projekt nie został zatwierdzony do realizacji w ramach Działania 8.4. Projekt uzyskał 49,5 punktów. Nie zdobył minimum 50% punktów w ramach Grup: 1 – Wnioskodawca oraz 3 – Budżet, a także 60% całkowitej liczby punktów.

W ramach poszczególnych kryteriów dwaj oceniający dokonali następujących ocen.

Grupa 1 – Wnioskodawca:

1. "Wnioskodawca posiada odpowiedni potencjał techniczny i kadrowy (m.in. zespół ludzi, sprzęt) umożliwiający prawidłową realizację projektu" (Oceniający I - 2/10 pkt, Oceniający II - 3/10 pkt).

Pierwszy z Oceniających wskazał, że firma świadczy usługi budowlane, deweloperskie. Wnioskodawca informuje we wniosku, że świadczy również usługi dostępu do szerokopasmowego Internetu, jednakże w załączonych dokumentach nie ma potwierdzenia tego obszaru działalności. W p. 17 Wnioskodawca informuje, że posiada odpowiednie zasoby techniczne oraz potencjał kadrowy do realizacji projektu, jednak nie jest to zgodne ze stanem faktycznym, tym bardziej, że Wnioskodawca już w następnym akapicie wyjaśnia, że na potrzeby projektu zaangażuje odpowiednie osoby, które jednak w chwili złożenia wniosku zatrudnione były w innych firmach na terenie kraju. Wnioskodawca informuje o posiadanych zasobach technicznych jednak schemat organizacyjny nie przedstawia żadnych komórek wykonawczych w strukturze firmy. To ważne w ocenie potencjału Wnioskodawcy kryterium przestaje być istotne, gdyż w rzeczywistości Wnioskodawca nie będzie sam prowadził żadnych prac, natomiast już w pierwszym etapie wybrany zostanie Wykonawca Generalny. Drugi z Oceniających zwrócił uwagę na to, że Wnioskodawca nie posiada doświadczenia w zakresie budowy i eksploatacji sieci światłowodowych ani nie zatrudnia personelu dysponującego takimi umiejętnościami.

2. "Wnioskodawca posiada doświadczenie w zakresie realizacji i zarządzania projektami z dziedzin objętych konkursem" (Oceniający I - 0/5 pkt, Oceniający II - 2/5 pkt)

Oceniający w uzasadnieniu oceny tego kryterium wskazali, że Wnioskodawca ma niewielkie doświadczenie w zakresie realizacji i zarządzania projektami z dziedzin objętych konkursem. Załączone do wniosku referencje nie dotyczą tych zagadnień. Wpis do Rejestru Przedsiębiorców Telekomunikacyjnych Wnioskodawca uzyskał dopiero w 2010 r. Na jego brak doświadczenia wskazuje także fakt, iż kierownikiem projektu i osobą do kontaktów jest pracownik innej firmy ([...]). Wnioskodawca nie posiada też doświadczenia w zakresie wykorzystywania środków zewnętrznych, w tym unijnych (korzystać będzie z usług firmy doradczej).

Grupa II – Projekt:

3. "Wykazane zostały potrzeby realizacji projektu na określonym obszarze" (Oceniający I - 4/8 pkt, Oceniający II - 4/8 pkt)

Uzasadniając ocenę w ramach ww. kryterium Oceniający wskazali, że Wnioskodawca nie określił w poprawny sposób potrzeb realizacji projektu na danym obszarze, odwołując się jedynie do badań dotyczących dostępu do Internetu na obszarze całego kraju. Nie wiadomo, jak liczba przewidywanych użytkowników końcowych ma się do liczby mieszkańców terenu, na którym realizowany będzie projekt. Treść wniosku powiela zapisy innych wniosków złożonych w ramach działania 8.4, co świadczy o braku unikalnego podejścia do realizacji projektu na wskazanym obszarze. Stwierdzono także, iż projekt obejmuje swoim obszarem de facto wyłącznie jedną miejscowość w gminie.

4. "Harmonogram jest: przejrzysty, wykonalny/możliwy do przeprowadzenia, uwzględnia czas niezbędny na przeprowadzenie procedur przetargowych i wpływ czynników zewnętrznych" (Oceniający I-3/6 pkt, Oceniający II-3/6 pkt)

W uzasadnieniu oceny wskazano, że Wnioskodawca zaplanował realizację projektu w ciągu 30 miesięcy w 5 etapach, co wskazuje na małą dynamikę projektu (18 przyłączonych gospodarstw na miesiąc). Czas realizacji jest stosunkowo długi, co może spowodować problemy w przypadku zmiany kursu walut lub pojawienia się konkurencji ze strony dużych operatorów. We wniosku nie określono w sposób szczegółowy, w jakich okresach i jakie prace inwestycyjne będą wykonywane w miejscowościach wskazanych jako obszar realizacji projektu.

5. "Zaproponowane rozwiązania techniczne są efektywne i uwzględniają specyfikę terenu, na którym prowadzony będzie projekt" (Obaj oceniający przyznali po 14/20 pkt)

W uzasadnieniu oceny przedmiotowego kryterium wskazano, że Wnioskodawca planuje zastosować w projekcie dwie technologie - światłowodową i radiową w paśmie licencjonowanym, uznano je za efektywne i uwzględniające specyfikę terenu, jednakże przyznano mu 14 punktów z możliwych 20, traktując projekt jako realizowany w technologii mieszanej.

Grupa 3 – Budżet:

6. "Środki wykorzystane są w sposób efektywny (relacja nakład/rezultat). Zachowano właściwe proporcje pomiędzy ponoszonymi kosztami a oczekiwanymi rezultatami projektu" (Oceniający I - 3/15 pkt, Oceniający II - 4/15 pkt)

Oceniający, uzasadniając przyznanie niższej od maksymalnej liczby punktów w ramach przedmiotowego kryterium, wskazali, że koszt brutto podłączenia jednego klienta w projekcie wynosi 48.113 zł i jest 12-krotnie wyższy od średniego kosztu jednego przyłączenia do sieci radiowo-światłowodowej według danych UKE.

7. "Planowane wydatki są uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu" (Oceniający I - 3/15 pkt, Oceniający II - 5/15 pkt)

Oceniający wskazali, że koszt projektu jest znacznie większy niż przeciętny koszt projektu o podobnej skali. Wskazuje to na występowanie wydatków nieracjonalnych (na zapas), nieuzasadnionych lub znacznie przeszacowanych. Opisy wydatków są nieprzejrzyste i nie pozwalają na ich weryfikację. Wnioskodawca nie podaje ilości poszczególnych elementów operując kwotą globalną (wskazując np. zakup I routera brzegowego w cenie 688.800 zł, gdy zazwyczaj zakup routera to wydatek rzędu 600 zł). Znacznie wyższe niż w porównywalnych projektach są np. koszty budowy 1 km linii światłowodowej, koszt 1 przyłącza abonenckiego (nie zostało również wyjaśnione, dlaczego inwestuje się w 2800 przyłączy, jeśli użytkowników będzie 550), radiolinii i innych elementów sieci.

Powyższe rozstrzygnięcie skarżąca zaskarżyła protestem złożonym 25 sierpnia 2011 r. do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Zarzuciła w nim naruszenie art. 26 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 w zw. z art. 27 ust. 1 i 2 oraz art. 29 ust. 4 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712; dalej: u.z.p.p.r.) oraz naruszenia Regulaminu przeprowadzenia konkursu i kryteriów oceny stanowiących załącznik do Regulaminu i przewodnika przeprowadzenia po kryteriach oceny, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie lub pominięcie w stosowaniu bądź też niezastosowanie czy też nieuprawnione zmiany kryteriów podczas dokonywanej oceny, polegające na braku rzetelności oceny, dowolności oceny, oparciu oceny na przypuszczeniach z jednoczesnym brakiem oparcia oceny na treści wniosku, braku wyczerpującego uzasadnienia pozwalającego na zweryfikowanie oceny, nieadekwatności oceny, niezapewnieniu przy dokonywaniu oceny przejrzystości i równego dostępu do pomocy.

Rozstrzygnięciem z [...] lutego 2012 r. MSWiA stwierdził, że protest nie został uwzględniony. Odnosząc się do poszczególnych zarzutów protestu organ podał następujące wyjaśnienia:

Ad. 1. Zadania związane z budową sieci i jej administrowaniem są kluczowe dla realizacji projektu objętego dofinansowaniem w ramach działania 8.4. Tym samym ocena potencjału technicznego i kadrowego powinna obejmować również i ten zakres realizacji projektu. Potencjał techniczny i kadrowy Wnioskodawcy został uznany za tylko częściowo wystarczający do realizacji projektu (w zakresie obsługi podmiotów podłączonych do sieci). Wnioskodawca nie przedstawił argumentów, które przemawiałyby za niewłaściwą oceną jego potencjału w pozostałym zakresie, tj. budowy sieci szerokopasmowych, a tym samym za niewłaściwą oceną przedmiotowego kryterium. Również zastrzeżenia co do potencjału technicznego są trafne - Wnioskodawca wskazał wprawdzie ogólnie na posiadane przez niego zasoby lokalowe, a także tabor samochodowy i sprzęt komputerowy, nie określił jednak w jakim zakresie aktywa te będą wykorzystywane na potrzeby projektu. Dlatego też organ uznał ocenę przedmiotowego kryterium za prawidłową.

Ad. 2. Organ wskazał, że z zapisów dokumentacji konkursowej wynika, że warunkiem uzyskania punktów w ramach oceny przedmiotowego kryterium jest posiadanie doświadczenia związanego z realizacją projektów z dziedzin objętych konkursem, przy czym doświadczenie to można ocenić dopiero po zakończeniu projektów, ponieważ dopiero wówczas znane będą efekty działań Wnioskodawcy. Informacja zawarta we wniosku, że Wnioskodawca realizował projekty zbliżone w jego opinii do działania 8.4, bez konkretnego opisu pozwalającego na ocenę ich rzeczywistego funkcjonowania, nie może być podstawą do uznania, że takie doświadczenie posiadał on w dniu złożenia wniosku. Ponadto w informacji o posiadanym doświadczeniu Wnioskodawca powinien był zawrzeć informacje odnoszące się do strony technicznej wybudowanych przez niego sieci, tylko takie informacje pozwalają bowiem na ocenę, czy posiada on odpowiedni do planowanego projektu poziom doświadczenia w zakresie technicznej obsługi projektu. Dodatkowo organ zauważył, że wprawdzie data rejestracji Wnioskodawcy w rejestrze operatorów telekomunikacyjnych, czy też data rozpoczęcia działalności gospodarczej nie powinna być samoistną przesłanką do stwierdzenia niezgodności z wymogami przedmiotowego kryterium, jednakże w powiązaniu z innymi wskazanymi przez Oceniających brakami potwierdza brak doświadczenia Wnioskodawcy w zakresie realizacji i zarządzania projektami z dziedzin objętych konkursem. Natomiast załączone do wniosku referencje dotyczą udziału firmy wyłącznie w projektach dotyczących instalacji sieci bezprzewodowych, nie poświadczają natomiast w żaden sposób, czy i z jakim skutkiem Wnioskodawca zrealizował projekty związane z działaniem 8.4 i jaki był zakres współpracy z podmiotami udzielającymi referencji. Sam Wnioskodawca nie polemizuje z oceną, iż nie posiada doświadczenia z zakresu realizacji projektów współfinansowanych ze środków publicznych.

Ad. 3. Organ wskazał – powołując się na zapisy Przewodnika po kryteriach i Instrukcję – że wszelkie zatem niejasności, niespójności, czy też nieprecyzyjne sformułowania wniosku co do zasady będą przemawiały na niekorzyść Wnioskodawcy. Brak jest we wniosku informacji odnoszących się do potrzeby realizacji projektu na wskazanym obszarze, co nie pozwala uznać, że Wnioskodawca prawidłowo zidentyfikował i rozpoznał potrzeby grupy docelowej oraz możliwy popyt na dostawę Internetu. Wnioskodawca w treści pkt 16 wniosku odnosi się do danych liczbowych przedstawiających zapotrzebowanie na Internet na wskazanym we wniosku obszarze, powołuje się także na przeprowadzone analizy i badania rynkowe (bez podania źródła i metodologii ww. badań), z których ma wynikać zainteresowanie ok. 63% mieszkańców przyłączeniem do Internetu. Nawet gdyby przyjąć, że takie rozeznanie zostało w sposób prawidłowy przeprowadzone, to nie znalazło ono żadnego odzwierciedlenia w treści wniosku, więc nie może być podstawą pozytywnej oceny w ramach przedmiotowego kryterium. Wnioskodawca ma obowiązek nie tylko przeprowadzić takie rozeznanie, ale również przedstawić w treści wniosku jego rezultaty, metodologię wykonanych badań lub obiektywne źródła danych, w taki sposób, aby Oceniający nie mieli wątpliwości co do sposobu realizacji projektu i danych będących podstawą jego realizacji. Samo deklaratywne stwierdzenie o przeprowadzeniu badań nie dowodzi, że rzeczywiste zapotrzebowanie na usługi Wnioskodawcy zostało prawidłowo oszacowane.

Ad. 4 i 5. Organ oceny wniosku w ramach przedmiotowych kryteriów uznał za wadliwe, przy czym zaznaczył, że tylko przy uwzględnieniu zarzutów, odnoszących się do pozostałych kryteriów, powyższe kryteria mogłoby zostać poddane ponownej ocenie w Instytucji Pośredniczącej, zgodnie z § 9 ust. 10 pkt 3 Procedury Odwoławczej.

Ad. 6. Organ podzielił zastrzeżenia Oceniających, wskazujących na znaczne zawyżenie kosztów realizacji projektu w przeliczeniu na jednego abonenta. Wnioskodawca nie przedstawił przyczyn umieszczenia w projekcie kosztów 2800 przyłączeń, podczas gdy w czasie realizacji projektu zamierza podłączyć zaledwie 550 abonentów. Założenia POIG nie mogą być odczytywane w ten sposób, że w ramach działania 8.4 dofinansowane miałyby być projekty oparte na nieracjonalnych założeniach ekonomicznych. Co do zasady celem działania 8.4 jest objęcie infrastrukturą szerokopasmową obszarów, na których jej powstanie byłoby ekonomicznie nieopłacalne, nie zwalnia to jednak Wnioskodawcy z takiego przygotowania wniosku i Biznes Planu, aby opisane tam działania i planowane wydatki były możliwe do zweryfikowania, zwłaszcza, czy zostały zaplanowane zgodnie z zasadami gospodarki finansowej i uwzględniają najkorzystniejszą relację nakładów do rezultatów. Nie ma przeciwwskazań do realizacji projektu zakładającego wysokie koszty podłączenia abonentów, jednakże koszty takie nie mogą przekraczać niezbędnego poziomu związanego z koniecznymi wydatkami, innymi słowy muszą być racjonalnie i prawidłowo uzasadnione. W sytuacji, gdy z wniosku nie wynika w sposób jednoznaczny, jaki jest rzeczywisty koszt podłączenia 1 abonenta oraz ilu ich będzie, nie jest możliwe zweryfikowanie, czy przyjęty przez Wnioskodawcę poziom wydatków można uznać za efektywny kosztowo.

Ad. 7. Organ wskazał, że nie można uznać wydatków za uzasadnione, racjonalne i adekwatne w przypadku niedokładnego opisu działań w projekcie, a w szczególności braku uzasadnienia dla przyjęcia dwóch tak różnych liczb wybudowanych przyłączeń (550 oraz 2800) w ramach czasowych projektu. Niewłaściwy opis nie pozwala na potwierdzenie adekwatności poszczególnych kosztów do celów projektu, czy też ich racjonalności. Jednocześnie, ze względu na brak możliwości potwierdzenia, że wydatki te nie zostały przeszacowane, nie można uznać, że środki zostaną wykorzystane efektywnie.

W podsumowaniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że Wnioskodawca powinien dochować należytej staranności w zakresie takiego przedstawienia projektu, tak aby nie budził on wątpliwości. Z wniosku i Biznesplanu nie wynika jednoznacznie, jaką rzeczywistą rolę w projekcie będzie pełniła firma [...], a Oceniający byli uprawnieni do wyciągania własnych wniosków w oparciu o ww. dokumenty.

Pismem z 22 marca 2012 r. skarżąca złożyła skargę na ww. rozstrzygnięcie MSWiA, wnosząc o uwzględnienie skargi poprzez stwierdzenie, że dokonana ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, co doprowadziło do jej oczywistego zaniżenia oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania właściwej Instytucji.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła, iż:

1. wydane zostało w oparciu o niewłaściwą oraz błędną ocenę stanu faktycznego przedstawionego przez Spółkę w treści dokumentacji obejmującej wniosek wraz ze wszystkimi załącznikami, a także dokumentacją przedłożoną w sprawie;

2. wydane zostało z naruszeniem art. 26 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 w zw. z art. 27 ust. 1 i 2 oraz art., 29 ust. 4 u.z.p.p.r., a także z naruszeniem postanowień Regulaminu przeprowadzania konkursu i kryteriów oceny stanowiących załącznik do Regulaminu oraz zapisów Przewodnika po kryteriach oceny - poprzez ich niewłaściwe zastosowane lub pominięcie w stosowaniu, bądź

3. też niezastosowanie, jak też w wyniku zastosowania niedopuszczalnych i niezgodnych z przepisami praw modyfikacji kryteriów podczas dokonywania oceny,

w wyniku czego wyrażona ocena Projektu w zakresie w jakim została uznana za prawidłową przez Instytucję Pośredniczącą jest nierzetelna, dowolna, oparta na hipotezach i przypuszczeniach oraz nie znajduje rzeczywistego oparcia na treści wniosku, a przy tym argumentacja użyta w uzasadnieniu oceny jest niespójna i nie pozwala na weryfikację dokonanej oceny;

4. wydane zostało na podstawie uznania za prawidłowe ocen dokonanych przez Instytucję Wdrażającą, które to oceny wg Spółki dokonane zostały z naruszeniem zasad określonych w Przewodniku po "Kryteriach wyboru finansowanych operacji dla POIG 2007 - 2013".

W uzasadnieniu skargi skarżąca odnosząc się do pierwszego z zakwestionowanych kryteriów "Wnioskodawca posiada odpowiedni potencjał techniczny i kadrowy umożliwiający odpowiednią realizację projektu" zarzuciła, że przedstawiając we wniosku swój potencjał kadrowy dokonała w sposób rzetelny prezentacji osób, których udział został zagwarantowany w realizacji projektu, kwalifikacji tych osób, ich doświadczenia zawodowego, a także rzetelnie opisała potencjał techniczny, którym dysponuje. Jej zdaniem Oceniający utożsamiają posiadanie przez Wnioskodawcę potencjału technicznego i kadrowego z doświadczeniem, co jest błędnym postawieniem sprawy, ponieważ kryterium to, nie wymaga aby wnioskodawca zatrudniał personel dysponujący umiejętnościami w budowie i eksploatacji sieci światłowodowej. Przez odpowiedni personel należy rozumieć osoby, których wykształcenie i doświadczenie rokują powodzenie projektu, co nie oznacza jednak, że osoby te muszą mieć doświadczenie właśnie w budowie sieci światłowodowych. Wystarczające jest, aby osoby te miały doświadczenie z dziedzin pokrewnych czy zbliżonych, ponieważ w znacznej mierze problemy i rozwiązania, a także wyzwania techniczne związane z budowaniem sieci są wspólne dla inwestycji niezależnie od stosowanego medium. Kryterium powyższe nie jest aż tak szczegółowe, aby uzasadniało żądanie wykazania doświadczenia w budowie dokładnie takich samych sieci jak objęte projektem. Dlatego nieuprawnione było zaniżenie oceny z uwagi na fakt, że osoby mają doświadczenie przy realizacji projektów podobnych, a nie identycznych z ocenianym. Poza tym zatrudnienie osób składających się na potencjał kadrowy Wnioskodawcy może przybrać różnorodne formy prawne, a wg Przewodnika po kryteriach forma zatrudnienia nie podlega badaniu. Tak samo nie można wymagać, aby osoby były zatrudnione przez Wnioskodawcę już w chwili złożenia wniosku. Poza tym ocena wniosku nie powinna być zaniżona z uwagi na zatrudnienie generalnego wykonawcy. W kryteriach oceny i Przewodniku po kryteriach brak jest podstaw, aby odstąpić od oceny potencjału technicznego z tego względu, że wnioskodawca planuje posłużyć się generalnym wykonawcą przy realizacji Projektu.

W ramach kryterium "Wnioskodawca posiada doświadczenie w zakresie realizacji i zarządzania projektami dziedzin objętych konkursem" skarżąca podniosła, że posiada odpowiednie doświadczenie. Sposób dokonywania oceny został określony w przewodniku po kryteriach. Zgodnie bowiem z treścią Przewodnika po kryteriach należy badać, czy Wnioskodawca realizował projekty z zakresu przeciwdziałania wykluczeniu cyfrowemu oraz z zakresu informatyzacji. Swoje doświadczenie opisała w pkt III. 11 wniosku, gdzie wskazała, że w lokalizacjach swoich inwestycji budowlanych jest dostawcą Internetu, a w związku z realizowanymi obiektami budowlanymi wykonywała instalacje nisko i średnio prądowe, przyłącza telekomunikacyjne, okablowanie logiczne wewnętrznych sieci LAN, montaż systemów alarmowych i monitoringu. Z referencji załączonych do wniosku wynika, że skarżąca projektowała i wykonywała sieci LAN, dostarczała sprzęt komputerowy, wykonała instalację sieci bezprzewodowych punktów dostępowych do Internetu, realizowała budowę sieci telekomunikacyjnych i elektroenergetycznych. Wszystkie te prace są pracami z zakresu informatyzacji. Są to więc prace, które powinny zostać uznane za prace z dziedzin objętych konkursem.

W zakresie kryterium "Wykazane zostały potrzeby realizacji projektu na określonym obszarze" skarżąca zarzuciła, że ocena nie uwzględnia rzeczywistej treści wniosku. Na stronie 13 wniosku wskazano, że przeprowadzono analizę potrzeb, wywiady rynkowe i stwierdzono, że ponad 63% (ok. 3500) gospodarstw domowych jest zainteresowanych podłączeniem do Internetu w ciągu 5 lat od zakończenia projektu. Dane tam zawarte i w biznes planie są jasne i precyzyjnie, a uzasadnienie oceny jest niezrozumiałe i dotknięte wadami, ponieważ Oceniający nie wskazali konkretnych fragmentów wniosku, w których byłyby wskazane błędne dane, jak też nie wezwali skarżącej o udzielenie dodatkowych wyjaśnień.

W zakresie kryterium "Środki wykorzystane są w sposób efektywny (relacja nakład/rezultat). Zachowano właściwe proporcje pomiędzy ponoszonymi kosztami, a oczekiwanymi rezultatami projektu" skarżąca zarzuciła, że Oceniający błędnie uznali, że koszt przyłączenia jednego gospodarstwa wynosi ok. 48.113 zł. Wskazała, że w biznesplanie wskazano podstawy wycen poszczególnych elementów Projektu. Na stronie 53 zapisano, że podstawą wyceny prac projektowych były Środowiskowe Zasady Wyceny Prac Projektowych. Wycena prac została dokonana w oparciu o Katalogi Nakładów Rzeczowych. Stosowano także cennik [...]. Do biznesplanu załączono szczegółowe kosztorysy robót przygotowane przez zewnętrzną firmę kosztorysową. Wskazano tam też jakie koszty uwzględniano przy wycenie budowy sieci (str. 53 i 54). W efekcie skarżąca wykazała, iż koszt podłączenia jednego abonenta nie wynosi 48.113 zł. Oceniający do obliczenia tej kwoty błędnie przyjęli liczbę abonentów 550. W rzeczywistości bowiem dostęp do Internetu uzyska 2800 podmiotów. Prawidłowe obliczenie i koszt przyłączenia wynosi 9.450 zł.

W zakresie kryterium "Planowane wydatki są uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu" skarżąca zarzuciła, że Oceniający nie wskazali, które z planowanych wydatków są nieracjonalne, nieadekwatne do celów projektu, nieuzasadnione czy przeszacowane; aby ocenę można uznać za rzetelną należałoby konkretnie odnieść się do treści Wniosku i wskazać te wydatki. Zarzuciła, że nieprawdą jest, iż we wniosku nie podano ilości poszczególnych elementów operując kwotą globalną. Bowiem na stronach 22-25 wniosku przedstawiono wydatki w ujęciu szczegółowym podając ceny jednostkowe, ilości i ceny łączne. Cena routera 688.800 zł odnosi się do jednego urządzenia, nie jest to cena globalna. Oceniający najprawdopodobniej pomylili router brzegowy z routerami abonenckimi. Cena rynkowa tych nowoczesnych urządzeń to 1.477,85 zł a nie 600 zł. Skarżąca podniosła, że zastosowanie właściwych danych daje koszt jednego przyłączenia 14.496,5 zł a nie 48.113,70 zł, jak twierdzi organ. Skarżąca podkreśliła, że koszty projektu zostały zaplanowane rzetelnie, w pkt VI protestu wskazano na podstawy wyliczenia tych kosztów.

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumentację jak w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

skarga nie jest zasadna.

Materialnoprawną podstawę rozpoznania skargi stanowią w niniejszej sprawie przepisy powołanej wyżej ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Zgodnie z art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r., sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Jednocześnie w myśl art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), w związku z art. 30e u.z.p.p.r., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną.

Dopłaty, o które ubiegała się skarżąca, są formą wsparcia finansowego w ramach wspólnej polityki rozwoju, będącej jednym z celów Unii Europejskiej, określonych w art. 87 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (TWE). Niniejsza sprawa została zainicjowana wnioskiem skarżącej o dofinansowanie w ramach POIG, na lata 2007-2013, Priorytet 8: Społeczeństwo informacyjne – zwiększenie innowacyjności gospodarki, Działanie 8.4: Zapewnienie dostępu do Internetu na etapie "ostatniej mili". Program ten został zatwierdzony przez Komisję Europejską decyzją z 1 października 2007 r. nr K (2007) 4562 w sprawie przyjęcia POIG w ramach pomocy wspólnotowej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego objętego celem "konwersacja" w Polsce, a następnie przyjęty uchwałą Rady Ministrów 30 października 2007 r. Został on przygotowany na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31 lipca 2006 ze zm.).

Zgodnie z art. 21 ust. 3 u.z.p.p.r. właściwy minister (...) – w zakresie programów operacyjnych, w ramach których zarząd województwa pełni funkcję instytucji zarządzającej lub instytucji pośredniczącej, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udzielania pomocy, o której mowa w ust. 1, mając w szczególności na uwadze konieczność zapewnienia zgodności udzielanej pomocy z warunkami jej dopuszczalności, w przypadku gdy odrębne przepisy nie określają szczegółowych warunków i trybu udzielania tej pomocy.

W zakresie Działania 8.4. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wydał rozporządzenie z 16 września 2010 r. w sprawie udzielania przez Władzę Wdrażającą Programy Europejskie pomocy finansowej na dostarczenie usługi szerokopasmowego dostępu do Internetu na odcinku "ostatniej mili" w ramach POIG, 2007-2013 (Dz. U. Nr 170 poz. 1147), które to rozporządzenie określa szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udzielania przez WWPE pomocy finansowej w ramach działania 8.4. Zasady przeprowadzania konkursu POIG dotyczącego ww. działania jak również wytyczne określające kryteria ocen składanych w tym zakresie wniosków regulują m.in.: 1) ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, 2) Regulamin przeprowadzania konkursu, 3) Przewodnik po kryteriach wyboru operacji finansowych w ramach POIG 2007-2013.

Zgodnie z poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w wyroku z 2 marca 2011r. sygn. akt II GSK 177/11 (orzeczenia.nsa.gov.pl), który Sąd orzekający w całości aprobuje "wydane przez instytucję zarządzającą akty dotyczące ocen i wymogów dokumentacji konkursowej odnoszące się do kryteriów dokonywanej przez tę instytucję oceny wniosków (tj. Regulamin konkursu, kryteria wyborów projektów) nie są przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Ich zadaniem jest osiągnięcie wskazanych wyżej celów ustawowych, tj. sprawne i rzetelne przeprowadzenie konkursu. Zgodnie bowiem z art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. instytucja zarządzająca, wykonując zadania, o których mowa w ust. 1 (...), powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnić przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów. Tak określone cele ustawowe mogą być prawidłowo zrealizowane, gdy ocena zgłoszonego projektu będzie wnikliwym badaniem danych zawartych w regulaminie konkursu i we wniosku o dofinansowanie oraz w załącznikach do tego wniosku. Wówczas dopiero przeprowadzona ocena projektu będzie oceną zgodną z prawem, gdyż u.z.p.p.r. uprawnia instytucję zarządzającą do określenia systemu realizacji programu operacyjnego oraz ustalania treści informacji o konkursie". Ponadto należy podkreślić, że wymagania określone w aktach wydanych przez instytucję zarządzającą muszą być zgodne z wymogami ustawowymi i muszą być z tymi wymogami ustawowymi konfrontowane w procesie sprawdzania projektu. W związku z powyższym skarżąca przystępując do konkursu winna znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować.

Mając na uwadze ww. uregulowania określające wymogi wniosku o wsparcie w ramach przedmiotowego POIG oraz sposób jego oceny, Sąd rację przyznał stanowisku przedstawionemu przez organ w zaskarżonym rozstrzygnięciu.

Zgodnie z § 7 ust. 2 pkt 6 Regulaminu przeprowadzania konkursu POIG – ocena merytoryczna, jest oceną "0-1" i punktową. Niespełnienie przez wnioskodawcę kryterium ocenianego metodą "0-1" skutkuje odrzuceniem projektu. W przypadku pozostałych kryteriów oceniający przyznaje punkty od zera do maksymalnej wartości określonej dla danego kryterium. Przyznawane są całkowite wartości punktów. W ramach działania 8.4 maksymalna możliwa do uzyskania liczba punktów wynosi 100. Do dofinansowania, mogą być rekomendowane wnioski, które uzyskały w trakcie oceny min. 60% maksymalnej liczby punktów, przy jednoczesnym uzyskaniu 50% punktów w ramach poszczególnych ocenianych kategorii.

W związku z powyższym aby wniosek mógł zostać rekomendowany do wsparcia musi spełniać wszystkie wymagane kryteria na odpowiednim poziomie punktowym. Nawet zatem w przypadku uwzględnienia zarzutów odnoszących się do oceny niektórych z kryteriów merytorycznych obligatoryjnych bądź kryteriów fakultatywnych, jeżeli ocena projektu w pozostałym zakresie była prawidłowa wniosek nie zostaje kwalifikowany do dofinansowania, a tym samym przeprowadzoną ocenę projektu należy uznać za zgodną z prawem. Poza tym choć postępowanie sądowe w przedmiocie kontroli negatywnych rozstrzygnięć w zakresie oceny wniosku o dofinansowanie projektu jest istotnie zmodyfikowane w stosunku do przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to jednak przepisy u.z.p.p.r. nie wyłączają od stosowania przez Sąd art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zdaniem Sądu oznacza to, iż tylko w przypadku stwierdzenia w działaniu organu takiego naruszenia procedury, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub prawa materialnego, następuje uwzględnienie skargi. W niniejszej sprawie takich istotnych uchybień w sprawie Sąd nie stwierdził i uznał, że organ zasadnie ocenił, że wniosek nie uzyskał wymaganej Regulaminem minimalnej liczby punktów w ramach grupy I - Wnioskodawca i III - Budżet.

Ponadto odnosząc się do poszczególnych zarzutów skargi Sąd zwraca uwagę, że zgodnie z § 6 ust. 4 Regulaminu przeprowadzania konkursu – wnioskodawca powinien w jasny i precyzyjny sposób przedstawić sposób realizacji projektu oraz osiągnięcia zakładanych celów i rezultatów, w kontekście działania 8.4 POIG. Ponadto w myśl Instrukcji wypełnienia wniosku o dofinansowanie realizacji Projektu w ramach POIG. Działanie 8.4. Zapewnienie dostępu do Internetu na etapie "ostatniej mili" rubryki opisowe wniosku o dofinansowanie muszą uwzględniać wszystkie wymagane w danym punkcie informacje wskazane w niniejszej instrukcji. Brak niektórych informacji może prowadzić do negatywnej oceny odpowiedniego kryterium merytorycznego. Części opisowe wniosku powinny być możliwie zwięzłe, treściwe i konkretne. Należy unikać ogólnikowych, nie wnoszących dodatkowych informacji stwierdzeń (np. umieszczania fragmentów instrukcji) oraz powielania tych samych informacji w różnych częściach wniosku. Wszelkie zatem niejasności, niespójności czy też nieprecyzyjne sformułowania wniosku co do zasady będą przemawiały na niekorzyść Wnioskodawcy przy podejmowaniu oceny.

Sąd za chybione uznał zarzuty dotyczące błędnej oceny kryterium "Wnioskodawca posiada odpowiedni potencjał techniczny i kadrowy umożliwiający prawidłową realizacją projektu". Należy zwrócić uwagę, że obaj oceniający przyznali projektowi po 2 i 3 na 10 możliwych, a zatem uznali, że pewien potencjał techniczny i kadrowy skarżąca posiada, lecz nie na tyle wysoki aby przyznać mu większą ilość punktów. Trafnie w odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wskazał, że zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach wyboru POIG – w ramach oceny tego kryterium należało zbadać, czy przedstawiony przez wnioskodawcę opis jego potencjału instytucjonalnego, a także czy posiada lub dysponuje on potencjałem kadrowym i technicznym (m.in. zespół ludzi, posiadane zaplecze sprzętowe) umożliwiającym prawidłową realizację projektu. Zgodnie zaś z Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie do pkt 17 wniosku "doświadczenie i potencjał techniczny i kadrowy Wnioskodawcy" w punkcie tym należy przedstawić potencjał kadrowy i techniczny Wnioskodawcy (m.in. zespół łudzi, sprzęt i inne zasoby techniczne), który będzie wykorzystany w trakcie realizacji projektu. Należy wskazać, czy pozwalają one na realizację projektu i (...) czy posiadane zasoby ludzkie są wystarczające do wdrożenia projektu oraz osiągnięcia celów określonych w projekcie, jeżeli nie są, czy i w jakim zakresie Wnioskodawca zamierza korzystać z usług zewnętrznych.

Zatem dokumentacja konkursowa formułuje pod adresem wnioskodawców w ramach tego kryterium wymóg posiadania personelu zdolnego do realizacji konkretnego projektu. Jeżeli zatem zakłada się realizację projektu w technologii światłowodowej to istotne przy ocenie powyższego kryterium będzie, czy wnioskodawca dysponuje personelem posiadającym kwalifikacje w powyższym zakresie. Podstawą do uznania za wystarczający tak określonego potencjału nie może być deklaracja Wnioskodawcy o zatrudnieniu do realizacji projektu bliżej nieokreślonej firmy zewnętrznej. Ocenie podlega bowiem potencjał aktualny, a nie planowany, przy czym ocena ta nie może opierać się na zdarzeniach przyszłych niepewnych. Wynika to już z brzmienia nazwy kryterium, zgodnie z którą ocenie podlega, czy Wnioskodawca taki potencjał aktualnie posiada, nie zaś czy planuje powiększenie potencjału.

Logiczny jest także wniosek, że oceny najwyższe, maksymalne będą przeznaczone dla wnioskodawców, którzy już w strukturach firmy posiadają odpowiednich, zatrudnionych specjalistów. Zwrócił na to uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 30 marca 2010 r., sygn. akt II GSK 309/10, w którym stwierdził, że po pierwsze, zachowanie zasady równego traktowania podmiotów uczestniczących w konkursie może nastąpić wyłącznie wówczas, gdy ocenie poddany zostanie aktualny potencjał firm zgłaszających się do konkursu ponieważ tylko taki stan może być porównywalny, po drugie, ocen co do wskazanego kryterium nie można budować na zdarzeniach przyszłych i niepewnych, a wreszcie, tylko ocena stanu bieżącego potencjału może wyrobić przekonanie, że ewentualnie udzielone dofinansowanie będzie służyło celowi opisanych wyżej unormowań, a więc osiągnięciu potencjalnie trwałego, nie zaś doraźnego, zwiększenia potencjału ekonomicznego danego przedsiębiorstwa. Istotnie, brak jest przeciwwskazań w dokumentacji konkursowej, aby część zadań związanych z realizacją projektu powierzyć wykonawcy zewnętrznemu, ale wnioskodawca powinien określić dokładnie jakie to będą zadania, a także wskazać wykonawcę, tak, aby ocenie można było poddać potencjał tego wykonawcy. Zatem odwołanie się w dokumentacji aplikacyjnej do bliżej nieokreślonego generalnego wykonawcy, którego potencjału i jego adekwatności dla planowanych do przekazania zadań nie sposób ocenić, nie może być uznane za wystarczające dla przyznania maksymalnej liczby punktów w ramach powyższego kryterium. Jeszcze raz Sąd podkreśla, że oceniający pomimo stwierdzonych uchybień uznali za wskazane przyznanie mniejszej niż maksymalna liczby punktów w ramach powyższego kryterium, co prowadzi do stwierdzenia, że skarżąca posiada pewien potencjał, jednakże na podstawie przedstawionego w dokumentacji opisu należy go uznać za niewystarczający.

Sąd za niezasadne uznał zarzuty dotyczące błędnej oceny kryterium "Wnioskodawca posiada doświadczenie w zakresie realizacji i zarządzania projektami z dziedzin objętych konkursem". Na taką ocenę złożyło się to, że skarżąca nie realizowała dotychczas projektów opierających się na budowie sieci światłowodowych, a postanowienia dokumentacji konkursowej określają ogólne ramy oceny, które powinny być dostosowane do specyfiki danego projektu. Skoro skarżąca planuje realizację projektu w technologii światłowodowej, to powinna wykazać, że posiada doświadczenie obejmujące znajomość tej technologii i posiadać odpowiedni personel, w zakresie budowy sieci w tej konkretnej technologii, a nie doświadczenie w realizacji projektów z zakresu informatyzacji w ogóle (podobne stanowisko zajął tutejszy Sąd w wyroku z 30 czerwca 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 1039/11 w sprawie o podobnym stanie faktycznym). Na uwzględnienie nie zasługuje również twierdzenie skarżącej, że kryteria nie wymagają doświadczenia w zakresie wykorzystania środków zewnętrznych. Do wymogu posiadania doświadczenia w powyższym zakresie nawiązuje się już w nazwie kryterium przez wskazanie, że wymagane jest nie tylko doświadczenie w realizacji projektów, ale i doświadczenie w zarządzaniu nimi, przy czym przez zarządzanie projektami, należy rozumieć zarządzanie projektami konkursowymi, tj. takimi, które są realizowane przy wykorzystaniu zewnętrznych źródeł finansowania. Powyższy wymóg został sprecyzowany w Instrukcji, w której wyraźnie określono, że w punkcie 17 wniosku należy przedstawić doświadczenie i umiejętności w realizacji i zarządzaniu projektami, w tym również doświadczenie w realizacji i zarządzaniu projektami z dziedzin objętych konkursem (projekty informatyczne). W opisie projektu należy również uwzględnić informacje na temat doświadczenia w zakresie wykorzystywania krajowych, środków publicznych, środków przedakcesyjnych, lub środków udzielonych przez inne organizacje i instytucje międzynarodowe (Bank Światowy. Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju, Europejskiego Bank Inwestycyjny, itp.) w tym m.in. tytuł projektu oraz wartość przyznanego dofinansowania. Ponownie zauważyć należy, że skarżąca posiada pewien zasób doświadczenia, lecz niewystarczający do przyznania maksymalnej liczby punktów w ramach danego kryterium, dlatego też ocena tego kryterium jest właściwa.

Sąd za błędne uznał zarzuty dotyczące oceny kryterium "Wykazane zostały potrzeby realizacji projektu na określonym obszarze". Przede wszystkim wskazać należy na błędną interpretację skarżącej § 1 ust. 3 rozporządzenia MSWiA z 16 września 2010 r. w sprawie udzielania przez WWPE pomocy finansowej na dostarczenie usługi szerokopasmowego dostępu do Internetu na odcinku "ostatniej mili" w ramach POIG, 2007-2013, zgodnie z którym – przez dostarczenie usługi szerokopasmowego dostępu do Internetu na odcinku "ostatniej mili" rozumie się podejmowanie przez mikroprzedsiębiorstwa, małe przedsiębiorstwa lub średnie przedsiębiorstwa inwestycji polegających na realizacji usługi przyłączenia do sieci telekomunikacyjnej w celu dostarczenia usługi szerokopasmowego dostępu do Internetu użytkownikowi końcowemu przez, zbudowanie infrastruktury telekomunikacyjnej pomiędzy najbliższym lub najbardziej efektywnym punktem dystrybucji Internetu a użytkownikiem końcowymi. Zdaniem skarżącej z powyższego przepisu wynika, iż istotne jest samo wybudowanie infrastruktury, nie zaś podłączenie podmiotów do sieci. Taką interpretację należy uznać za niewłaściwą, natomiast trafna jest definicja powyższego przepisu zawarta w odpowiedzi na skargę. Przepis ten zawiera definicję "dostarczenia usługi szerokopasmowego dostępu do Internetu", która składa się z dwóch elementów, z jednej strony określa, że polega ona na realizacji inwestycji, natomiast druga część przepisu wyraźnie wskazuje, że inwestycja ta nie jest celem samym w sobie, celem tej usługi jest dostarczenie usługi użytkownikowi końcowemu poprzez jego przyłączenie do sieci telekomunikacyjnej, nie zaś tylko "stworzenie możliwości przyłączenia". Dodatkowo w § 1 ust. 2 tego rozporządzenia wskazano, że pomoc finansowa, o której mowa w rozporządzeniu, jest udzielana przez WWPE w formie bezzwrotnego wsparcia finansowego, przeznaczonego na pokrycie części wydatków kwalifikowalnych, na dostarczenie usługi szerokopasmowego dostępu do Internetu użytkownikowi końcowemu. Celem działania nie jest zatem wyłącznie budowa infrastruktury, ale świadczenie określonej usługi przy pomocy tej infrastruktury użytkownikowi końcowemu. Powyższe znajduje bezpośrednie odzwierciedlenie w postanowieniach systemu realizacji POIG, którego jednym z założonych wskaźników rezultatu działania 8.4 jest osiągnięcie określonej liczby abonentów usługi Internetowej realizowanej za pomocą wybudowanej infrastruktury "ostatniej mili". Nie ma mowy w Programie natomiast o celu w postaci jedynie wybudowania infrastruktury, czy też stworzenia możliwości korzystania z niej. Dlatego też celem projektów realizowanych w ramach działania 8.4 nie jest jedynie wybudowanie infrastruktury, ale świadczenie przy jej pomocy usługi dostępu do Internetu szerokopasmowego określonej liczbie osób. Znajduje to odzwierciedlenie w dokumentacji konkursowej, która wskazuje m.in. jako obligatoryjny wskaźnik rezultatu wskaźnik w postaci liczby odbiorców końcowych usługi szerokopasmowego dostępu do Internetu dostarczonej w ramach projektu (por. Instrukcja, s. 8). Zatem zasadnie organ podniósł, że skarżąca powyższy wskaźnik określiła na poziomie 550, tym samym tylko i wyłącznie ten wskaźnik podlega weryfikacji w okresie realizacji umowy i tylko z tego wskaźnika beneficjent jest rozliczany. Działania inwestycyjne powinny być dostosowane do przyjętego poziomu tego wskaźnika. Deklaracja, że po zakończeniu okresu trwałości podłączy ona dodatkową liczbę abonentów (2800) nie może być zweryfikowana w ramach projektu, a co więcej podłączenie tych osób nie może być objęte dofinansowaniem, ponieważ wykracza poza zakres projektu, który obejmuje podłączenie wyłącznie 550 abonentów. Dofinansowanie ma służyć bowiem osiągnięciu konkretnego celu, nie jest nim dotowanie skarżącej, ale osiągnięcie celu publicznego, określonego w POIG, to jest podłączenie określonej ilości abonentów. Wskazać także należy, że Instytucja Wdrażająca nie będzie miała możliwości zweryfikowania deklaracji przyszłego podłączenia 2800 abonentów, monitorowanie wartości wskaźników obejmuje bowiem wyłącznie osiągnięcie wskaźników wskazanych we wniosku jako wskaźniki produktu i rezultatu. Dofinansowanie obejmujące wskaźniki wyższe niż określone we wniosku, a zadeklarowane do osiągnięcia już po jego zakończeniu przyznane byłoby nienależnie i jako takie podlegałoby obowiązkowi zwrotu. Z powyższego względu Sąd uznał, że wytknięta przez oceniających co do ostatecznej liczby abonentów niespójność, świadczy o nieprawidłowym rozpoznaniu potrzeb realizacji projektu na danym obszarze.

Ponadto na przyznanie jedynie połowy z 8 możliwych punktów do zdobycia złożyło się również to, że analiza skarżącej odnosi się do całego obszaru gminy, tymczasem projekt ma objąć jedynie część jej obszaru. Poza tym przyjęta przez skarżącą wysokość szacowanego zapotrzebowania na Internet nie znalazła oparcia w żadnych danych obiektywnych, badaniach czy analizach, a więc wskazana liczba 63% mieszkańców zainteresowanych jakoby dostępem do Internetu zasadnie uznano za dowolną i niewiarygodną. Skarżąca nie przedstawiła treści wymaganych Instrukcją w pkt 16 wniosku, co celnie zostało wskazane w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Należy wskazać, że projekt realizowany w ramach działania 8.4 powinien mieć charakter ekonomicznie opłacalny, tym samym przed jego realizacją należy przeprowadzić stosowne rozeznanie biznesowe, uwzględniające nie tylko brak Internetu na danym obszarze, ale także rzeczywiste zapotrzebowanie na jego dostarczenie, przy uwzględnieniu określonego poziomu cenowego. Skarżąca takiego rozeznania nie przeprowadziła. Nie przytoczyła także danych statystycznych dla tego obszaru mogących być podstawą do przyjęcia takich wyliczeń. We wniosku w analizie problemu oparto się jedynie na wskaźnikach statystycznych (dot. gęstości zaludnienia), natomiast niewiele napisano o działaniach bezpośrednich badających popyt, jakie wykonano na terenie realizacji projektu - nie przedstawiono w Biznes Planie wyników tych działań, co pozwoliłoby na zweryfikowanie prognozy przychodów. Nie podjęto próby oszacowania rzeczywistego wskaźnika penetracji usługi dostępu do Internetu na terenie realizacji projektu i nie przedstawiono analizy zapotrzebowania potencjalnych klientów na proponowane usługi, przy określonym poziomie cenowym. Sąd z powyższych względów, ocenę przedmiotowego kryterium uznać za prawidłową.

Sąd za niezasadne uznał zarzuty dotyczące niespełnienia kryteriów "Środki będą wykorzystane w sposób efektywny (relacja nakład/rezultat). Zachowano właściwe proporcje pomiędzy ponoszonymi kosztami, a oczekiwanymi rezultatami projektu" oraz "Planowane wydatki są uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu". Za niezasadnością zarzutów przemawia niespójność w treści wniosku pomiędzy deklarowaną przez skarżącą liczbą użytkowników, których zamierza podłączyć, a określonym wskaźnikiem rezultatu. Wydatki w projekcie powinny być zaplanowane w sposób adekwatny m.in. do celów projektu, zasadniczym celem projektu jest natomiast osiągnięcie wskaźnika liczba podłączonych użytkowników końcowych w określonej wysokości. Założone podłączenie kolejnych abonentów po zakończeniu projektu, i koszty związane z tym podłączeniem nie mieszczą się w ramach projektu, nie podlegają dofinansowaniu i jako takie nie mogą być uznane za adekwatne do zakresu i celów projektu. Zatem przyjęte przez oceniających wyliczenia, odnoszące się do średniego kosztu podłączenia jednego abonenta są prawidłowe, a jako że wyniki tych wyliczeń odbiegają w sposób istotny od średnich kosztów podłączenia jednego abonenta w technologii światłowodowej, tak zaplanowane wydatki prawidłowo uznano za przeszacowane. Ponadto organy trafnie wskazały na brak właściwego uzasadnienia niektórych wydatków np. routera brzegowego (kwota 688.800 zł), którego cena odbiega w sposób istotny od typowego urządzenia tego rodzaju, a opis wydatków zamieszony zarówno we wniosku, jak i w Biznes Planie nie pozwolą na określenie jego parametrów, co uniemożliwia odniesienie się do cen rynkowych takiego urządzenia.

Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w zaskarżonym rozstrzygnięciu w sposób jasny i szczegółowy rozwinął powody, które legły u podstaw negatywnej oceny wniosku skarżącej. Zaskarżone rozstrzygnięcie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji pozwalała na dokonanie przez Sąd szczegółowej kontroli dokonanej oceny wniosku o dofinansowanie. Tym samym zarzuty naruszenia art. 26 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 w zw. z art. 27 ust. 1 i 2 oraz art., 29 ust. 4 u.z.p.p.r. oraz dokumentacji konkursu Sąd uznał za chybione.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. orzekł jak w sentencji wyroku.