Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 126/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2014-06-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Odpady
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 47 ust.1 i 2
journal: Dz.U. 2013 poz 21
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi P. G. O. K. J. Sp. k. w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na zbieranie odpadów oddala skargę


UZASADNIENIE

Starosta B. decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] cofnął P. Sp. k. siedzibą w B., zezwolenie na zbieranie odpadów. Jak wynika z uzasadnienia ww. decyzji cofnięcie nastąpiło ze względu na naruszanie warunków udzielonego zezwolenia. Organ wskazał, że w czasie kontroli przeprowadzonej w dniach 19-25 kwietnia 2013 r. na terenie składowiska: I. [...] w K. stwierdzono, że odpady o kodzie 15 01 01, 15 01 07, 07 02 13, 08 01 13, 17 02 01, 12 01 13 nie są magazynowane zgodnie z warunkami decyzji, ponadto Spółka nie prowadzi ilościowej i jakościowej ewidencji odpadów, w tym kart przekazania odpadu oraz formularzy przyjęcia odpadów metali, zgodnie z przyjętą klasyfikacją i wzorami dokumentów określonymi w obowiązujących przepisach. Podczas kolejnej kontroli w zakresie przestrzegania warunków udzielonego zezwolenia organ ponownie stwierdził, że nie są one przestrzegane. W konsekwencji pismem z dnia 13 maja 2013 r. organ wezwał stronę do zaniechania naruszeń.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła spółka P. Sp. k. zarzucając jej naruszenie: art. 47 ust. 2 ustawy o odpadach poprzez wydanie decyzji cofającej zezwolenie mimo braku naruszenia przepisów ustawy przez Spółkę, jak również mimo braku prowadzenia działalności niezgodnie z warunkami wydanej decyzji oraz art. 84c ust. 9 w zw. z art. 84c ust. l i art. 79 ust. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej poprzez nierozpoznanie sprzeciwu na czynności kontrolne i prowadzenie czynności kontrolnych po zaistnieniu przesłanek z art. 84c ust. 12 cyt. ustawy, tj. odstąpieniu od czynności kontrolnych z mocy prawa wobec nierozpoznania sprzeciwu w terminie. Wskazano też na naruszenie art. 78 § 1 w zw. z art. 7, art. 10 § l, art. 75 § l i art. 77 § l k.p.a., poprzez odmowę umożliwienia spółce przedłożenia dowodu d akt sprawy w postaci opinii inspektora BHP w sprawie prawidłowości sposobu zbierania odpadów i przestrzegania warunków decyzji z dnia 28 czerwca 2012 r.; art. 107 § l i 3 k.p.a. poprzez nieprawidłowe oznaczenie podstawy prawnej wydanej decyzji poprzez błędne podanie oznaczenia ustawy prawa materialnego.

Pełnomocnik Spółki zaskarżyła również w całości postanowienie Starosty B. z dnia [...] maja 2013 r. odmawiające wyłączenia M. R. i K. R. oraz postanowienie tegoż organu z dnia [...] maja 2013 r. odmawiające wyłączenia A. A. i M. R., wskazując, że w/w osoby podlegały wyłączeniu na podstawie art. 24 § 3 k.p.a., a odstąpienie od ich wyłączenia, miało wpływ na treść decyzji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z [...] października 2013r. nr [...] utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu organ w pierwszej kolejności wyjaśnił, że podstawą materialnoprawną dla prowadzonego postępowania administracyjnego stanowił przepis art. 47 ust. l ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2013 r. póz. 21), która zastąpiła obowiązującą w tym zakresie dotychczas ustawę z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach. SKO podkreśliło jednocześnie, że obecnie obowiązujące unormowania, co do trybu cofnięcia zezwolenia na zbieranie odpadów, są analogiczne do tych, które przewidziane były przepisami ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. o odpadach, co oznacza, że również orzecznictwo sądowo-administracyjne, ugruntowane na tle dotychczas obowiązującej regulacji zachowuje aktualność na gruncie obecnie obowiązujących przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

Dalej Kolegium stwierdziło, że postępowanie przed organem I instancji zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami wskazanej ustawy. Po pierwsze w toku kontroli warunków decyzji zezwalającej na zbieranie odpadów, organ potwierdził, że odpady gromadzone były niezgodnie z tą decyzją. Po drugie organ prawidłowo wezwał Spółkę do niezwłocznego zaniechania naruszeń przepisów ustawy i posiadanego zezwolenia (pismo z 13 maja 2013r.), a wezwanie to zostało sporządzone w sposób odpowiadający prawu. Dalej Kolegium podkreśliło, że w dniach 4-6 czerwca 2013 r. przeprowadzono kolejną kontrolę przestrzegania warunków decyzji [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. zezwalającej na zbieranie odpadów, które potwierdziła że: odpady o kodzie 15 01 01,15 01 02,15 01 07, 07 02 13 są magazynowane niezgodnie z warunkami decyzji, a wezwanie z 13 maja 2013r. do niezwłocznego zaniechania naruszeń nie zostało przez Spółkę wypełnione.

Odnosząc się z kolei do zarzutów odwołania Kolegium stwierdziło, że Spółka prawidłowo została zawiadomiona o zamiarze przeprowadzenia kontroli, pismem z dnia 4 kwietnia 2013 r., a wezwanie z 13 maja 2013r. spełniało wymagania określone w art. 79 ust. 6 ustawy dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej z ( Dz.U. z 2013 r., póz. 672). Kolegium podkreśliło jednocześnie, że wniesiony przez Spółkę sprzeciw na czynności kontrolne nie spełniał warunków określonych w art. 84c ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, gdyż został wniesiony przed wszczęciem kontroli. Na uwzględnienie, zdaniem SKO, nie zasługuje też zarzut stronniczości pracowników organu I instancji, albowiem Spółka w ogóle nie uprawdopodobniła zaistnienia okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwość co do bezstronności wymienionych pracowników. Przy czym, jak podkreślono, to na skarżącej Spółce ciążył obowiązek uprawdopodobnienia istnienia takich okoliczności. W ocenie Kolegium na uwzględnienie nie zasługują także zarzuty dotyczące naruszenia art. 7, art. 77 § 1 k.p.a., albowiem organ I instancji dokonał wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności stanu faktycznego. Kolegium nie dopatrzyło się też naruszenia przepisów art. 10 l, art. 75 §1, art. 80 k.p.a. wskazując, że zgromadzony materiał dowodowy ma charakter kompletny i został zebrany w sprawie zgodnie z obowiązkiem ciążącym na organie.

Skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego złożyła do sądu administracyjnego spółka P. sp.k. w B. formułując w stosunku do zaskarżonej decyzji zarzuty analogiczne do opisanych w odwołaniu. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik Spółki podkreśliła, że protokoły z czynności kontroli nie powinny być jedynym dowodem, na którym oparły się organy przy ocenie prawidłowości wykonywania działalności zbierania odpadów. Autorka skargi zgłosiła też zarzut nieważności czynności kontrolnych, wskazując, że wniesiony przez Spółkę sprzeciw był skuteczny, a skutkiem nie wydania postanowienia w tym przedmiocie powinno być odstąpienie od tycz czynności. Pełnomocnik Spółki zasygnalizowała też nieprawidłowość postępowania polegającą na nie przeprowadzeniu wnioskowanego przez Spółkę dowodu z opinii biegłego na okoliczność potwierdzenia prawidłowości prowadzonej działalności. Skarżący nie zgodził się również z poglądem organów, że wezwanie do usunięcia stwierdzonych przez organ naruszeń może dotyczyć innych naruszeń niż te stwierdzone później w decyzji cofającej zezwolenie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację z uzasadnienia zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlega oddaleniu, albowiem kontrolowana decyzja nie jest dotknięta wadami podniesionymi w skardze, jak również innymi, które sąd administracyjny jest obowiązany uwzględniać z urzędu jako niezwiązany wnioskami i zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. nr 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na zbieranie odpadów. Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia organów stanowił art. 47 ust.1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012r. o odpadach (t.j. Dz.U. z 2013r. poz. 21). Zgodnie z tym przepisem jeżeli posiadacz odpadów, który uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów, narusza przepisy ustawy w zakresie działalności objętej zezwoleniem lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, właściwy organ wzywa go do niezwłocznego zaniechania naruszeń, wyznaczając termin usunięcia nieprawidłowości. W przypadku gdy posiadacz odpadów, o którym mowa w ust. l, mimo wezwania, nadal narusza przepisy ustawy lub działa -niezgodnie z wydanym zezwoleniem, właściwy organ cofa to zezwolenie, w drodze decyzji, bez odszkodowania (ust. 2). Treść przytoczonego wyżej art. 47 ust. 2 ustawy o odpadach wskazuje, jak słusznie podkreśliło Kolegium, że decyzja o cofnięciu udzielonego zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie m.in. zbierania odpadów ma charakter związany co oznacza, że w przypadku niezastosowania się posiadacza odpadów do wystosowanego do niego wezwania, o jakim mowa w art. 47 ust. l ustawy o odpadach, organ jest zobowiązany wydać decyzję o cofnięciu udzielonego zezwolenia.

W kontrolowanej sprawie podstawą cofnięcia skarżącej Spółce zezwolenia na zbieranie odpadów było naruszanie warunków decyzji z dnia [...] czerwca 2012r. nr [...] zezwalającej na zbieranie odpadów. Jak wynika z materiału zgromadzonego w toku postępowania administracyjnego w dniach 19-25 kwietnia 2013r. na terenie składowiska odpadów I. [...] w K. przeprowadzono została kontrola, w trakcie której stwierdzono, że odpady o kodzie 15 01 01, 15 01 07, 07 02 13, 08 01 13, 17 02 01, 12 01 13 nie są magazynowane zgodnie z warunkami decyzji, a Spółka nie prowadzi ilościowej i jakościowej ewidencji odpadów.

W wyniku stwierdzonych naruszeń organ I instancji pismem z dnia 13 maja 2013r. wezwał skarżącą Spółkę do niezwłocznego zaniechania naruszeń i zastosowania się do warunków udzielonego zezwolenia w terminie siedmiu dni.

Ponowna kontrola została przeprowadzona przez organ w dniach 4-6 czerwca 2013 r. (protokół z kontroli). Podczas kontroli stwierdzono, iż odpady o kodzie 15 01 01,15 01 02,15 01 07, 07 02 13 są magazynowane niezgodnie z warunkami decyzji, Spółka nie prowadzi ilościowej i jakościowej ewidencji odpadów, w tym kart przekazania odpadu oraz formularzy przyjęcia odpadów metali, a wezwanie z dnia 13 maja 2013r. do niezwłocznego zaniechania naruszeń nie zostało przez Spółkę wypełnione.

W tych okolicznościach należy stwierdzić, iż skarżąca Spółka pomimo dokonanego pismem z dnia 13 maja 2013r. przez organ administracji stosownego wezwania do niezwłocznego zaniechania naruszeń przepisów ustawy oraz zaniechania działań niezgodnych z wydanym zezwoleniem w dalszym ciągu naruszała zapisy wydanego zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów. Z protokołu kontroli dokonanej w dniach 4-6 czerwca 2013r. oraz zdjęć wykonanych podczas tej kontroli bezspornie wynika, że skarżąca nadal nie dostosowała swej działalności do wymogów wydanego zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów.

W ocenie Sądu, przy tak ustalonym stanie faktycznym, cofnięcie zezwolenia na prowadzenie działalności m.in. w zakresie zbierania odpadów udzielonego skarżącej Spółce było uzasadnione.

Odnosząc się z kolei do zarzutów skargi, a mianowicie nieważności czynności kontrolnych, zgodzić się należy z Kolegium, że skarżąca Spółka została prawidłowo zawiadomiona o zamiarze przeprowadzenia kontroli pismem z dnia 4 kwietnia 2013r., a wniesiony zaś przez Spółkę sprzeciw na czynności kontrolne z dnia 11 kwietnia 2013 r. nie spełnia warunków określonych w art. 84c ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, z uwagi na fakt, że został wniesiony przed wszczęciem kontroli. Stosownie zaś do art. 84c ustawy o swobodzie działalności gospodarczej sprzeciw wnosi się w terminie 3 dni roboczych od dnia wszczęcia kontroli przez organ kontroli. Jak wynika z powyższego sprzeciw do czynności kontrolnych wniesiony przed wszczęciem samej kontroli jest bezskuteczny.

W ocenie Sądu na uwzględnienie nie zasługuje również zarzut stronniczości pracowników organu I instancji, albowiem jak słusznie zasygnalizowało Kolegium, skarżący nie uprawdopodobnił w żaden sposób istnienia okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwość co do bezstronności wskazanych do wyłączenia pracowników.

Nie można też zgodzić z zarzutem skargi, iż wezwanie do usunięcia stwierdzonych przez organ naruszeń może dotyczyć tylko tych naruszeń, które stwierdzone są później w decyzji cofającej zezwolenie. W niniejszej sprawie rzeczone wezwanie dotyczyło niezwłocznego zastosowania się skarżącej Spółki do warunków udzielonego zezwolenia tj. zaprzestania magazynowania odpadów o kodzie: 15 01 01, 15 01 02, 15 01 07, 07 02 137, niezgodnie z warunkami decyzji. W ocenie Sądu bez znaczenia w sprawie cofnięcia zezwolenia w zakresie zbierania (transportu) odpadów jest rodzaj stwierdzonych naruszeń warunków udzielonego zezwolenia lub przepisów ustawy o odpadach, która nie dziali naruszeń na istotne i nieistotne, a dalej nie różnicuje rodzajów sankcji. Niezależnie, bowiem od wagi naruszeń, jeżeli posiadacz odpadów mimo wezwania nadal działa niezgodnie z zezwoleniem lub przepisami ustawy, sankcją jest cofnięcie zezwolenia bez odszkodowania, a jej skutkiem - wstrzymanie działalności objętej zezwoleniem. Uwzględniając powyższe okoliczności Sąd nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja naruszała prawo materialne obowiązujące w dacie jej wydania. Nie doszło też do naruszenia przepisów procedury w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Wobec powyższego, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.