Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1150/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-01-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. J. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży lokalu mieszkalnego postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 11 października 2016 r. (data stempla pocztowego), złożonym na formularzu PPF, A. J. zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Z oświadczenia wnioskodawcy o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) oraz przedłożonych przez niego na wezwanie referendarza sądowego dokumentów źródłowych (dodatkowego oświadczenia z dnia 15 grudnia 2016 r., kserokopii: umowy o pracę z dnia 16 sierpnia 2016 r., zaświadczeń o wysokości wynagrodzenia z dnia 9 września i 5 grudnia 2016 r., harmonogramu spłat kredytu gotówkowego, PIT-11 za 2015 r., wyciągów z dwóch rachunków bankowych za okres od 1 sierpnia do 30 listopada 2016 r. oraz od 6 października do 6 grudnia 2016 r., decyzji naczelnika urzędu skarbowego z dnia 17 października 2016 r., informacji od pracodawców wnioskodawcy i jego matki w przedmiocie wypłacanych im wynagrodzeń i należnych składek za sierpień, wrzesień i październik 2016 r., terminarzy spłat pożyczek z dnia 8 grudnia 2016 r., PIT-40 za 2015 r., wyciągu z rachunku karty kredytowej za okres od 17 października do 16 listopada 2016 r., zaświadczenia lekarskiego z dnia 5 grudnia 2016 r., faktury za zakup leków z dnia 5 grudnia 2016 r., zestawień spłat rat kredytów oraz karty kredytowej z dnia 8 grudnia 2016 r., dowodów zapłaty za bilet okresowy komunikacji miejskiej oraz za usługi telekomunikacyjne) wynika, że jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę z wynagrodzeniem obliczanym według stawki godzinowej w wysokości 20 zł brutto. Średni miesięczny dochód netto z tego tytułu za miesiące od sierpnia do listopada 2016 r. wyniósł 3.019,77 zł. Wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z matką, której średnie miesięczne wynagrodzenie za pracę za okres od sierpnia do października 2016 r. kształtowało się na poziomie 1.450,09 zł netto. Wnioskodawca nie jest właścicielem nieruchomości, nie posiada oszczędności, wierzytelności, papierów wartościowych ani innych praw majątkowych, jak również przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł, posiada zaś zaległości podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie 47.848 zł, rozłożone na raty decyzją z dnia 17 października 2016 r., których wysokość jest zmienna. W okresie od listopada 2016 r. do sierpnia 2017 r. wynoszą one 500 zł (w zaokrągleniu do pełnego złotego). Wnioskodawca opłaca też kredyt gotówkowy, którego rata, zgodnie z przedłożonym harmonogramem, wynosi aktualnie 877,94 zł miesięcznie. Matka wnioskodawcy również nie jest właścicielką nieruchomości ani nie posiada zasobów finansowych, posiada natomiast zadłużenie w łącznej wysokości 55.494,86 zł (stan na styczeń br.) z tytułu zaciągniętych pożyczek bankowych, których miesięczne raty wynoszą odpowiednio 589,43 zł i 56,87 zł oraz zadłużenie na karcie kredytowej w kwocie 1.361,22 zł (saldo na dzień 16 listopada 2016 r.). Wnioskodawca i jego matka zamieszkują w mieszkaniu lokatorskim, za które opłacają do spółdzielni czynsz w aktualnej wysokości 664,41 zł. Do innych udokumentowanych kosztów związanych z utrzymaniem mieszkania zaliczyć należy opłaty za: energię elektryczną w kwocie 112,23 zł (średniej miesięcznej wysokości za okres od sierpnia do listopada 2016 r.), gaz w kwocie 21,81 zł (średniej miesięcznej wysokości za październik i listopad 2016 r.) oraz usługi telekomunikacyjne (internet i telewizję) w kwocie 165,89 zł miesięcznie. Nadto ponoszą wydatki na leki, które zażywa matka wnioskodawcy. Z tego tytułu wydatkowali w grudniu 2016 r. kwotę 99,55 zł.

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, uznano, że wnioskodawca wykazał, iż nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Za taką oceną przemawia brak jakichkolwiek zasobów finansowych, rozmiar rozłożonych na raty zaległości podatkowych oraz łączna wysokość dochodów wnioskodawcy i jego matki w stosunku do wysokości ponoszonych przez nich stałych obciążeń finansowych oraz wysokość kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w szczególności należnego wpisu od skargi w kwocie 857 zł.

Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.