Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 204/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: stwierdzono że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa
umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3, art. 149 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 4 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędziowie : WSA Jacek Bursa (spr.) WSA Iwona Niżnik-Dobosz Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2014 r. sprawy ze skargi E.R. na bezczynność [....] S.A w K. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej I. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. umarza postepowanie sądowe; III. zasądza od [....] S.A. w K. na rzecz skarżącej E.R. kwotę 357 zł ( trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

E. R. pismem z dnia 30 maja 2014r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność "T’ S.A. w K., polegającą w jej ocenie na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek z dnia 8 marca 2013r., dotyczący udostępnienia kserokopii decyzji stanowiących podstawę budowy, posadowienia i przebudowy linii energetycznych na szczegółowo wskazanych działkach skarżącej. W uzasadnieniu skargi podano, że pismo "T" S.A. z dnia 12 kwietnia 2013r. nie zawierało odpowiedzi na wniosek, w związku z czym skarżąca wystosowała jeszcze pismo z dnia 19 lipca 2013r. z ponownym wnioskiem. W piśmie z dnia 3 września 2013r. "T" S.A. zakwestionował precyzyjność wniosku. Ponadto skarżący wskazał, że pojęcie "zadanie publiczne" cechuje powszechność i użyteczność dla ogółu, a także sprzyjanie osiąganiu celów określonych w Konstytucji RP lub ustawie. Dystrybucja energii i inne zadania wykonywane przez przedsiębiorstwo energetyczne ze względu na znaczenie energii elektrycznej dla rozwoju cywilizacyjnego i poziomu życia obywateli, a tym sam urzeczywistniania dobra wspólnego, są "zadaniami publicznymi". Skoro "T" S.A. zajmuje się dystrybucją energii elektrycznej, to wykonuje zadania publiczne i w związku z tym jest zobowiązany do udostępniania informacji publicznej w oparciu o art. 4 ust.1 pkt 5 w/w ustawy.

W odpowiedzi na skargę "T" S.A. w K., wniósł o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na udostępnienie, pomimo niedoprecyzowania przez skarżącą, w dniu 20 czerwca 2014r. odszukanych kserokopii map i protokołu z odbioru remontu, informując jednocześnie, że innych dokumentów, w tym decyzji administracyjnych nie posiada.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270 ze zm.), w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast § 2 cytowanego artykułu w pkt 8 w związku z pkt 4 precyzuje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, w tym na bezczynność w dokonywaniu czynności materialno – technicznych z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień wynikających z przepisów prawa.

Przedmiotem rozpoznawanej sprawy była kwestia bezczynności spółki prawa handlowego – "T" SA z siedzibą w K. - dotyczącej nieudostępnienia informacji publicznej. Postępowanie administracyjne we wskazanym zakresie wszczęte zostało wnioskiem skarżącej z dnia 8 marca 2013r. Treść żądania skarżącej dotyczyła udostępnienia kserokopii wszelkich ewentualnych decyzji, stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii elektroenergetycznych na jej działce. Z uwagi na przedmiot zaskarżenia należy mieć na uwadze przepisy ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Powołana ustawa reguluje zakres podmiotowy i przedmiotowy jej stosowania, a także tryb i procedurę udostępniania informacji publicznej.

Żądane dokumenty stanowią informację publiczną oraz skarżona spółka akcyjna - jest podmiotem zobowiązanym do ich udostępnienia, co zostało powszechnie przyjęte w orzecznictwie sądowym (por. np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30.08.2013r., II SA/Kr 115/13, a także wyrok NSA z 17.07.2013r., sygn. akt I OSK 642/13). Stanowisko to wskazuje, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu w trybie i na zasadach określonych w tej ustawie. Udostępnieniu podlegają w szczególności informacje o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, którymi w szczególności są akty administracyjne oraz inne rozstrzygnięcia (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy). Zatem w świetle powołanego przepisu wnioskowane przez skarżącego kopie decyzji administracyjnych związanych z procesem inwestycyjnym obejmującym budowę linii energetycznej na jego działce - posiadają status informacji publicznej. Co do kwestii, czy "T" SA w K. jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej należy wskazać, że zgodnie z art. 4 ust. 1 cyt. ustawy obowiązek udostępnienia informacji publicznej nałożony został na "władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne". W orzecznictwie sądowowadministracyjnym podkreśla się, że wymienione w tym przepisie pojęcie "zadania publiczne" jest szersze od zakresu pojęcia "zadania władzy publicznej". Pierwsze z tych pojęć abstrahuje bowiem od elementu podmiotowego, co implikuje wniosek, że zadania publiczne mogą być wykonywane także przez podmioty niemające statusu władzy publicznej. Zadania publiczne są przy tym realizowane powszechnie i są użytecznie dla ogółu, służąc zarazem osiąganiu celów wskazanych w Konstytucji RP i ustawach (por. wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2010r.; sygn. akt I OSK 851/2010; LexPolonica nr dok.: 2552873).

Z uwagi na powyższe uznać należy, iż przedsiębiorstwo, któremu w kontrolowanej sprawie zarzucono bezczynność (przedsiębiorstwo energetyczne) realizuje (wykonuje) także określone zadania publiczne, w rozumieniu powyżej przedstawionym, gdyż zarówno dystrybucja energii elektrycznej jak również inne zadania wykonywane przez przedsiębiorstwo energetyczne, ze względu na znaczenie energii elektrycznej dla rozwoju cywilizacyjnego i poziomu życia obywateli, a tym samym urzeczywistnianie dobra wspólnego, o którym mowa w art. 1 Konstytucji RP - są zadaniami publicznymi, o których mówi powołany wyżej przepis. Ta zaś okoliczność, nakłada na przedsiębiorstwo energetyczne obowiązek udzielenia informacji dotyczącej sfery związanej z wykonywaniem przez to przedsiębiorstwo zadań publicznych.

Wobec tego "T" SA w K. był podmiotem, zobowiązanym - co do zasady - do udzielenia informacji, stanowiącej informację publiczną, objętej wnioskiem złożonym w niniejszej sprawie. Jednocześnie "T’ SA przed złożeniem skargi nie udostępnił żądanej informacji publicznej.

Jednakże po wniesieniu skargi, pismem z dnia 20 czerwca 2014r., jak wyżej wskazano, udostępnił kserokopie posiadanych map i protokołu z odbioru remontu instalacji, informując jednocześnie, że innych dokumentów, w tym decyzji administracyjnych nie posiada. Zauważyć przy tym należy, że skarżąca nie wskazuje jakich konkretnie decyzji administracyjnych, to jest kiedy konkretnie wydanych i przez jakie organy żąda. Skarżąca nie wykazała także, że "T’ posiada inne dokumenty ponad te co przekazał. Nadto z pisma z dnia 20.06.2014r. skierowanego do skarżącej, wynika, że organ przekazuje całość wnioskowanej dokumentacji, którą dysponuje w sprawie dotyczącej wniosku.

Mając więc na uwadze, że udostępnione zostały skarżącej dokumenty dotyczące interesującej ją kwestii, przy jednoczesnym braku konkretnych zarzutów wskazujących na niekompletność otrzymanej dokumentacji, sąd uznał, że na chwilę orzekania w sprawie, stan bezczynności nie występuje. Postępowanie sądowe jest zatem bezprzedmiotowe w zakresie zobowiązania organu do wydania określonego aktu lub dokonania stosownej czynności. To zaś jest powodem umorzenia postępowania sądowego, o czym sąd orzekł w pkt II sentencji wyroku. Podstawą prawną umorzenia postępowania jest art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Nie ulega przy tym wątpliwości, że "T’ SA udzielił skarżącej żądanej informacji publicznej już po wniesieniu do sądu skargi na jego bezczynność.

Udostępnienie informacji publicznej, jak to ma miejsce w rozpatrywanej sprawie, nie zwalnia sądu z obowiązku orzekania w przedmiocie stwierdzenia, czy bezczynność miała miejsce rażącym naruszeniem prawa. Obowiązek ten wynika z art. 149 § 1 zd. 2 p.p.s.a. Oceniając powyższy aspekt sprawy sąd uznał, iż bezczynność "T’ SA nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt I wyroku). Ocena ta wynika z faktu, że w stosunku do spółki wystosowano bardzo dużą ilość wniosków o udostępnienie informacji publicznej, podobnych w swojej treści do wniosku złożonego w kontrolowanej sprawie, a więc nie zawierających podania konkretnych decyzji i dokumentów. Pomimo tego, że wnioski te powodują konieczność podjęcia przez spółkę szeregu czynności poszukiwawczych w celu odnalezienia posiadanej dokumentacji, spółka jednak w niniejszej sprawie odnalazła i przekazała posiadaną dokumentację, co powoduje, ze nie można w jej działaniu doszukać się złego zamiaru czy celowego unikania udzielenia informacji publicznej, mogącego powodować rażące naruszenie prawa.

O zwrocie kosztów sądowych na rzecz skarżącej orzeczono w punkcie III wyroku na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. Umorzenie postępowania sądowego z tego powodu, że organ - po wniesieniu skargi - udzielił odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej (a więc z powodu bezprzedmiotowości postępowania sądowego) stanowi sytuację podobną do sytuacji autokontroli uregulowanej w art. 54 § 3 p.p.s.a., która jest podstawą do zwrotu kosztów sądowych właśnie na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w wyroku.