Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2508/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-09-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 39, art. 40 § 1 i art. 42 § 1, art. 58 § 1 i § 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 17 § 1, art. 18
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Krystyna Kleiber, Sędziowie Sędzia WSA Maciej Kurasz (sprawozdawca), Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, Protokolant specjalista Alicja Bogusz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 września 2011 r. sprawy ze skargi A. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę


UZASADNIENIE

1. Z przedłożonych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie akt sprawy wynikało, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. prowadził postępowanie egzekucyjne wobec A. G. (dalej "Strona", "Skarżąca") na podstawie tytułów wykonawczych: własnego z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...], obejmującego grzywnę nałożoną orzeczeniem z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] oraz Burmistrza N. z dnia [...] października 2008 r. nr [...], obejmującego należność z tytułu podatku od nieruchomości za styczeń i luty 2008 r. W dniu 24 listopada 2008 r. organ egzekucyjny sporządził protokół o stanie majątkowym Skarżącej, z którego wynika, iż od 1 sierpnia 2005 r. prowadzi działalność gospodarczą (PHU "A." S.C. A.G., A.W. w M.), posiada mieszkanie własnościowe w Spółdzielni Mieszkaniowej "Z." w M. oraz dom w N.. Ma dwóch pracujących synów. Jest właścicielką dwóch samochodów osobowych. Jednocześnie w dniu sporządzenia protokołu o stanie majątkowym zobowiązanej, poborca skarbowy doręczył Stronie tytuły wykonawcze z dnia [...] lipca 2008 r. o numerze [...] oraz z dnia [...] października 2008 r. o numerze [...].

2. Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. dokonał w trybie art. 89 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.; dalej "u.p.e.a.") zajęcia wierzytelności u dłużnika Strony, tj.: w Urzędzie Skarbowym w M. zawiadomieniem z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] (doręczonym Skarżącej w dniu 17 lipca 2009 r. - o czym świadczy podpis na potwierdzeniu odbioru), w A. Sp. z o.o. w N. zawiadomieniem z dnia [...] października 2009 r. nr [...] (doręczonym dłużnikowi zajętej wierzytelności w dniu 4 listopada 2010 r., zaś Skarżącej w dniu 3 listopada 2009 r. po zaawizowanlu przesyłki listowej z powodu niemożliwości doręczenia jej w dniu 2 listopada 2009 r. - podpisy na potwierdzeniu odbioru) u Komornika Sądowego w M. zawiadomieniem z dnia 2 grudnia 2009 r. [...] (doręczonym Skarżącej w dniu 4 grudnia 2009 r.

3. Pismem z dnia 8 grudnia 2009 r. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w M. złożył oświadczenie, iż wierzytelność Skarżącej w miarę wpływu przekazywana będzie na konto bankowe Urzędu Skarbowego w M.. Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. dokonał w trybie art. 96j § 1 u.p.e.a. zawiadomieniem z dnia 18 grudnia 2008 r. zajęcia 200 udziałów o łącznej wartości 20.000 zł u dłużnika Skarżącej, tj. w A. Sp. z o.o. w N. (doręczone dłużnikowi zajętej wierzytelności w dniu 23 grudnia 2008 r., zaś Skarżącej w dniu 29 października 2008 r.).

4. Pismem z dnia 30 października 2009 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. wystąpił do Sądu Rejonowego w O. o oszacowanie oraz zarządzenie sprzedaży zajętych 200 udziałów w spółce A. Sp. z o.o. w N.. Postanowieniem z dnia[...] lutego 2010 r. Sąd Rejonowy, Sąd Gospodarczy w O. zarządził sprzedaż 200 udziałów o wartości 100 zł każdy udział o łącznej wartości 20.000 zł należących do Skarżącej, wspólnika "A." Sp. z o.o. w N., co następnie, na skutek skargi złożonej przez Stronę na postanowienie z dnia [...] lutego 2010 r., potwierdził postanowieniem z dnia [...]kwietnia 2010 r. Sąd Rejonowy Sąd Gospodarczy w O..

5. Pismami z dnia 12 maja 2009 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. zwrócił się o przekazanie informacji o udostępnienie danych Skarżącej ze zbioru danych osobowych do: Starostwa Powiatowego w M., Spółdzielni Budowlano Mieszkaniowej "Z." w M., Spółdzielni Lokatorsko-Własnościowej "Z." w M., Towarzystwa [...] Sp. z o.o. w M.. Starostwo Powiatowe w M. pismem z dnia 19 maja 2009 r. oraz Spółdzielnia Lokatorsko-Własnościowej "Z." w M.pismem z dnia 4 czerwca 2009 r. poinformowały, że Skarżąca jest właścicielką działek o numerach [...] i [...] oraz lokalu mieszkalnego nr [...] Spółdzielnia Budowlano Mieszkaniowej "Z." w M. pismem z dnia 14 maja 2009 r. oraz Towarzystwo [...] Sp. z o.o. w M. pismem z dnia 2 czerwca 2009 r. poinformowały, iż Strona nie figuruje w zasobach mieszkaniowych. Protokołem z dnia 28 listopada 2009 r. komornik skarbowy dokonał zajęcia samochodu osobowego [...] stanowiącego własność Skarżącej. Starosta P.zawiadomieniem z dnia 20 stycznia 2009 r. wszczął postępowanie administracyjne wobec D. K. i J.K. w przedmiocie uchylenia decyzji Starosty P. z dnia [...] grudnia 2009 r. w sprawie czasowej rejestracji pojazdu marki [...], z powodu zajęcia środka transportowego przez Urząd Skarbowy w M.. Decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. Starosta P. postanowił odmówić rejestracji ww. pojazdu. Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. pismem z dnia [...]grudnia 2008 r. powiadomił Skarżącą o podjęciu czynności zmierzających do przeprowadzenia w drodze licytacji zajętego w dniu [...]listopada 2008 r. pojazdu marki [...]. Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. w trybie art. 89 § 1 u.p.e.a. dokonał zajęcia wierzytelności u dłużnika Skarżącej, tj. u Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w W. P G. w W. zawiadomieniem z dnia 13 kwietnia 2010 r. (doręczone dłużnikowi zajętej wierzytelności w dniu 19 kwietnia 2010 r., zaś Skarżącej w dniu 16 kwietnia 2010 r., po zaawizowaniu przesyłki pocztowej z powodu nieodebrania jej w dniu 15 kwietnia 2010 r.). Pismem z dnia 5 maja 2010 r. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla W. poinformował Naczelnika Urzędu Skarbowego w M., iż postępowanie egzekucyjne w sprawie zajęcia wierzytelności Skarżącej zostało zakończone wobec uregulowania całości zadłużenia.

6. Pismem z dnia 23 kwietnia 2010 r. Strona złożyła zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego wnioskując o umorzenie postępowania na podstawie art. 33 pkt 1 u.p.e.a., ponieważ brak jest obligatoryjnych danych dotyczących dochodzonych należności oraz wzmianki o doręczeniu upomnienia o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a.

7. Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. postanowieniem z dnia[...]maja 2010 r. odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...]lipca 2008 r. nr [...] oraz z dnia[...] października 2008 r. nr [...].

8. Pismem z dnia 28 maja 2010 r. Strona osobiście złożyła zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...]maja 2010 r. wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu pisma zarzuciła organowi egzekucyjnemu naruszenie art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego, ponieważ nie została zapoznana z aktami oraz dowodami zgromadzonymi w sprawie. Zdaniem Skarżącej postanowienie z dnia [...] maja 2010 r. nie posiada uzasadnienia faktycznego i prawnego.

9. Dyrektora Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...]lipca 2010r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia z dnia [...] maja 2010 r. przez Stronę na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w M.z dnia [...] maja 2010 r. odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...] lipca 2008 r. o numerze [...] Izby Skarbowej w uzasadnieniu przytoczył treść art. 17 § 1, art. 18 u.p.e.a., art. 57 § 1, art. 58 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wyjaśnił, że przedmiotowe postanowienie zostało doręczone Stronie w dniu 20 maja 2010 r. za potwierdzeniem odbioru zgodnie z zasadami ustalonymi w art. 39, art. 40 § 1 i art. 42 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Z druku pocztowego "Potwierdzenie odbioru" wynika, że Skarżąca odebrała przesyłkę listową, zawierającą postanowienie organu egzekucyjnego, w dniu 20 maja 2010 r. Pouczenie o prawie wniesienia zażalenia było zawarte w postanowieniu. Termin do wniesienia zażalenia upłynął zatem z dniem [...] maja 2010 r. Przedmiotowe zażalenie zostało doręczone osobiście przez Stronę w dniu [...]maja 2010 r., o czym świadczy data stempla kancelarii Urzędu Skarbowego w M.. Dyrektor Izby Skarbowej zatem stwierdził, iż zażalenie zostało wniesione po upływie 1 dnia od wyznaczonego terminu. Skarżąca w zażaleniu nie wniosła prośby o przywrócenie uchybionego terminu na podstawie art. 58 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.

10. Strona pismem z dnia 5 września 2010 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]lipca 2010 r. Skarżąca jednocześnie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia rozpatrzenia odwołania z dnia 23 kwietnia 2010 r. W uzasadnieniu skargi wskazała, że w odpowiedzi z dnia [...] maja 2010 r., zawarte są sformułowania niezgodne z faktami tej sprawy. Skarżąca ponadto wniosła "o ustanowienie pełnomocnika, gdyż została okradziona przez byłych wspólników, przy współudziale Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. i Wymiar Sprawiedliwości w N,. Jest pokrzywdzoną w kilkunastu sprawach karnych art. 299 k.p.k., toczą się przeciwko nim postępowania karne, w tej chwili przez Prokuraturę Okręgową w O,. Strona wyjaśniła, że wszystko zaczęło się dwa lata temu, jak to, po przeprowadzonej kontroli UKS-u w O,, okazało się, że do jej firmy wspólnicy, wraz z księgowym wstawiali fikcyjne faktury na olej napędowy i opałowy. Gdy dowiedziała się o tych procederze powiadomiła Prokuraturę Rejonową w N,. Strona wniosła aż 24 doniesienia. Prokuratura, także Sąd wszystkie oddaliła. Sprawą w końcu zainteresowała się Prokuratura Krajowa w W,, skasowała aż 11 spraw i cofnęła do ponownego rozpatrzenia dopatrując się faktycznie rażących uchybień. Wszystkie rozpatrywała ponownie Prokuratura w N,przez 6-mcy, ponieważ ponownie popełniła te same błędy, wszystkie sprawy przeniesiono do Prokuratury Rejonowej w S,, Prokurator odmówił kontynuowania tej sprawy ze względu na wysokie matactwo w sprawach i oddał sprawy do Prokuratury Okręgowej w O,. W trakcie trwania tych spraw Strona wielokrotnie informowała ustnie, także pisemnie Urząd Skarbowy w N, i w M,, o całej sprawie, wnosząc o pomoc w odzyskaniu środków od przestępców. Z nie wiadomych jej przyczyn urzędnicy udawali, że jej nie rozumieją. Zamiast pomocy, urzędnicy skarbowi chcieli wsadzić ją do więzienia na 5 lat, w porozumieniu z przestępcami. Urzędnicy działali na jej szkodę. Właśnie trwają dochodzenia, ponieważ Prokuratura Krajowa prowadziła i nadzorowała postępowania pod sygn. akt [...], została zlikwidowana, sprawę przejęła Prokuratura Generalna w W. pod sygn. akt [...]. W rozmowie z Panią Prokurator Prokuratury Generalnej dowiedziała się w dnia [...] sierpnia 2010 r., że wszystkie sprawy zostaną przeniesione do innej Prokuratury Okręgowej w Polsce. Skarżąca stwierdziła, że sprawa ta jest wyjątkowa korupcjogenna, rozwojowa, zamieszani są wysokiej rangi urzędnicy, którzy uczestniczyli w wyłudzaniu podatku VAT od Skarbu Państwa".

11. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

12. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem, z uwzględnieniem stanu prawnego, który miał zastosowanie w chwili orzekania w sprawie. W związku z tym, zgodnie z przepisem art. 145 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji lub postanowienia.

13. Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że poza przypadkiem wymienionym pod literą b), warunkiem sine qua non uchylenia zaskarżonego postanowienia jest stwierdzenie, że naruszenie prawa, którego dopuścił się organ administracji, miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku opisanym pod literą c) wymaga się ponadto, aby wpływ ten był istotny. Jedynie w razie stwierdzenia naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) możliwe jest uchylenie zaskarżonego aktu administracyjnego niezależnie od tego, czy naruszenie mogło, czy też nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy. Mając na uwadze powyższe normy prawne, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podzielając stanowisko zaprezentowane w rozpoznawanej sprawie przez organ podatkowy uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa materialnego, w stopniu dającym podstawę do jego uchylenia, jak również przepisów proceduralnych w stopniu mającym istotny wpływ na wynik niniejszej sprawy. Sąd nie dopatrzył się też w przedmiotowym postępowaniu naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub wystąpienia przesłanek pozwalających na stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia.

14. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że istota niniejszej sprawy sprowadza się do ustalania, czy Skarżąca wniosła w terminie zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...]maja 2010 r. odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...] lipca 2008r. o numerze [...] oraz Burmistrza N. z dnia [...] października 2008r. o numerze [...].

15. Sąd pragnie wskazać, że w myśl art. 17 § 1 u.p.e.a. rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia. Zgodnie z art. 18 u.p.e.a. w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli przepisy tej ustawy nie stanowią inaczej. Według art. 57 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Stosownie do art. 58 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Jednak w przepisach cytowanego wyżej Kodeksu ustanowione zostały cztery przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie. Należy do nich: uprawdopodobnienie przez stronę braku swojej winy w uchybieniu terminu; wniesienie przez stronę wniosku (prośby) o przywrócenie terminu; dochowanie terminu 7-dniowego (nieprzywracalnego) do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, liczonego od dnia ustania przeszkody; oraz dopełnienie tej czynności, dla której był ustanowiony przywracalny termin, wraz z jednoczesnym wniesieniem prośby o jego przywrócenie. Zważywszy powyższe wskazać należy, iż wyłącznie właściwe organy podatkowe mogą rozpatrywać wniosku podatników o przywrócenie terminu do wniesienia środków zaskarżenia. Sąd kontrolując legalność zaskarżonych aktów administracyjnych takich kompetencji nie posiada. Z tych też przyczyn wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia zawarty w skardze do tut. Sąd jest niedopuszczalny.

16. Sąd podzielił ustalenia faktyczne Dyrektora Izby Skarbowej, zgodnie z którymi postanowienie z dnia [...] maja 2010 r. odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] oraz Burmistrza N. z dnia [...] października 2008 r. nr [...] zostało doręczone Skarżącej w dniu [...] maja 2010 r. za potwierdzeniem odbioru - zgodnie z zasadami ustalonymi w art. 39, art. 40 § 1 i art. 42 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Z druku pocztowego "Potwierdzenie odbioru" wynika, że Strona odebrała przesyłkę listową, zawierającą postanowienie organu egzekucyjnego, w dniu [...] maja 2010 r. Pouczenie o prawie wniesienia zażalenia w ww. terminie było zawarte w postanowieniu. Termin do wniesienia zażalenia upłynął zatem z dniem [...] maja 2010 r. Przedmiotowe zażalenie zostało wniesione osobiście przez Skarżącą w dniu [...]maja 2010 r., o czym świadczy data stempla kancelarii Urzędu Skarbowego w M..

17. Podnoszone w skardze zarzuty, między innymi takie, że "przedmiotowa sprawa jest wyjątkowa korupcjogenna, rozwojowa, zamieszani są wysokiej rangi urzędnicy, którzy uczestniczyli w wyłudzaniu podatku VAT od Skarbu Państwa, nie mogą być rozpatrywane przez tutejszy Sąd". Na tym etapie postępowania, Sąd bada jedynie, czy Skarżąca uchybiła terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...] maja 2010 r. odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych Urzędu Skarbowego w M.z dnia [...] lipca 2008 r. o numerze [...] oraz Burmistrza N. z dnia [...] października 2008 r. o numerze [...].

18. Sąd jednoznacznie stwierdził, że z akt sprawy wynikało, iż Strona przedmiotowe zażalenie wniosła z jednodniowym uchybieniem powyższego terminu.

19. W związku z powyższym Sąd uznając, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.