Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3331/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-10-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.207 ust. 1 pkt 2, art.184 ust.1
journal: Dz.U. 2013 poz 885
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha (spr.), Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2017 r. sprawy ze skargi W. R. na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia ... października 2016 r. nr ... w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Na podstawie umowy o dofinansowanie nr [...] z [...] września 2013 r., zawartej z Zarządem Województwa [...], skarżąca W. R. realizowała projekt pn.: "[...]", z okresem realizacji od [...] września 2013 r. do [...] sierpnia 2015 r. Celem głównym projektu była poprawa dostępności do edukacji przedszkolnej w mieście L.

W ramach wniosku o dofinansowanie projektu skarżąca zaplanowała przeprowadzenie zajęć edukacyjnych, wspierających i terapeutycznych. Zgodnie z § 20b umowy o dofinansowanie z [...] września 2013 r. skarżąca zobowiązana była do stosowania zasady konkurencyjności przy udzielaniu zamówień w ramach projektu. Zgodnie z obowiązującymi skarżącą Wytycznymi podrozdział 3.1.3.1 zasada konkurencyjności dotyczyła wszystkich zamówień w ramach projektu przekraczających wyrażoną w złotych równowartość kwoty 14 tys. euro netto, tj. bez podatku od towarów i usług (VAT).

W wyniku weryfikacji wniosku o płatność dla projektu "[...]", Instytucja Pośrednicząca (IP) stwierdziła wydatki niekwalifikowalne na łączną kwotę 13 261,82 zł, na którą składały się następujące wydatki:

1. kwota 1 993,30 zł - korekta finansowa za naruszenie zasady konkurencyjności, w tym:

114,00 zł - korekta 25% na zajęcia rytmiczne (poz. 9 załącznika nr 1),

22,80 zł - korekta 10% na zajęcia artystyczne (poz. 10 załącznika nr 1),

177,78 zł - korekta 25% na zajęcia taneczne (poz. 7 załącznika nr 1),

59,25 zł - korekta 25% na zajęcia teatralne (poz. 8 załącznika nr 1),

e) 809,70 zł - korekta 15% na zajęcia z terapii sensorycznej (poz. 48,49 załącznika nr 1),

f) 809,80 zł - korekta 10% na zajęcia rewalidacyjno-kompensacyjne (poz. 50 załącznika nr 1),

kwota 2 407,51 - korekta 25% na zamówienie usług cateringowych (zgodnie ze stanowiskiem IP wyrażonym w piśmie z 2 lipca 2015 r. wydatki te podlegały dodatkowym wyjaśnieniom i beneficjent nie był wzywany do ich zwrotu, nie są one więc przedmiotem prowadzonego postępowania),

kwota 396,55 zł - dotyczy wynagrodzenia nauczyciela języka angielskiego pani E.S. w związku z naruszeniem podrozdziału 4.5.2 pkt 2 lit. a) Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO KL (dalej: Wytyczne),

kwota 2 394,80 zł - dotyczy wynagrodzenia specjalisty ds. rekrutacji pani S.P. w związku z naruszeniem podrozdziału 4.5.2 pkt 2 lit. a) Wytycznych,

kwota 431,67 - dotyczy wynagrodzenia asystenta dziecka niepełnosprawnego pani S. K. w związku z naruszeniem podrozdziału 3.1 pkt 1 lit. h Wytycznych,

kwota 1 651,35 zł - dotyczy wynagrodzenia nauczyciela prowadzącego pani K. W. w związku z naruszeniem podrozdziału 3.1 pkt 1 lit. h Wytycznych,

kwota 3 119,04 zł - dotyczy kosztu cateringu w związku z naruszeniem podrozdziału 3.1.2 pkt 1 Wytycznych,

kwota 867,60 zł - dotyczy pomniejszenia ryczałtowo rozliczanych w projekcie kosztów pośrednich.

Pismem z 2 lipca 2015 r. IP wezwała beneficjenta do zwrotu ww. kwoty, która nie została zwrócona przez beneficjenta.

[...] września 2015 r. wszczęto postępowanie administracyjne w sprawie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu.

Decyzją z [...] lipca 2016 r. znak [...] Marszałek Województwa [...], działając jako organ I instancji, umorzył w części postępowanie administracyjne w sprawie zwrotu środków w wysokości 1 867,15 zł, uznając tę część wydatków za kwalifikowalne, z uwagi na to, iż zasada konkurencyjności nie ma zastosowania do określonych zamówień dotyczących usługi edukacyjnej oraz, że wynagrodzenie specjalisty ds. rekrutacji S. P. zostało poniesione zgodnie z przepisami Wytycznych. Ponadto ustalono, iż kwotę wydatków niekwalifikowalnych stanowi suma 8 818,63 zł, w skład której wchodzą: płatność ze środków europejskich w kwocie 7 495,83 zł oraz dotacja celowa z budżetu krajowego w kwocie 1 322,80 zł. Jednocześnie organ zobowiązał skarżącą do zwrotu ww. środków.

Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem sprawy, pismem z 8 sierpnia 2016 r. skarżąca złożyła odwołanie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżąca zarzuciła organowi błędne ustalenia w zakresie wydatków poniesionych na wynagrodzenie nauczyciela języka angielskiego E. S., wynagrodzenia asystenta dziecka niepełnosprawnego S. K. oraz nauczyciela prowadzącego K. W.

W wyniku ponownego rozpoznania sprawy na skutek złożonego odwołania, Minister Rozwoju i Finansów decyzją z [...] października 2016 r. nr [...] uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej zwrotu kwoty 433,24 zł wraz z odsetkami i w tym zakresie umorzył postępowanie a w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu wskazano, iż zgodnie z § 20b umowy o dofinansowanie z [...] września 2013 r. strona zobowiązana była do stosowania zasady konkurencyjności przy udzielaniu zamówień w ramach projektu. Zgodnie z Wytycznymi podrozdział 3.1.3.1 "zasada konkurencyjności dotyczy wszystkich zamówień w ramach projektu przekraczających wyrażoną w złotych równowartość kwoty 14 tys. euro netto, tj. bez podatku od towarów i usług (VAT)". Jak podkreślił to organ, w przedmiotowej sprawie kluczowe było ustalenie właściwej wartości kupowanych przez stronę usług, a następnie weryfikacja spełnienia warunków prawidłowego postępowania przy ich zakupie wynikających z umowy o dofinansowanie i Wytycznych.

Odnosząc się do zajęć z oligofrenopedagogiem organ wskazał, że ich łączny koszt przewidziany we wniosku o dofinansowanie to 96 800,00 zł, co przekracza wyrażoną w złotych równowartość kwoty 14 tys. euro netto i oznacza obowiązek strony do zakupu usługi zgodnie z zasadą konkurencyjności.

Organ odwoławczy nie zgodził się ze stanowiskiem organu I instancji, który uznał, iż strona nie przedstawiła dokumentów, które potwierdzałyby, że zapytanie ofertowe w związku z zakupem usług oligofrenopedagoga w projekcie zostało upublicznione na stronie internetowej skarżącej. W ocenie Ministra sam fakt niedołączenia przez stronę dokumentów, które potwierdzałyby upublicznienie zapytania ofertowego nie może przesądzać o tym, że faktycznie nie doszło do jego publikacji na stronie internetowej. Organ odwoławczy w toku prowadzonego postępowania odwoławczego zweryfikował, czy na stronie prowadzonej przez skarżącą znajduje się zapytanie ofertowe będące przedmiotem sporu. W ocenie organu dokonane ustalenia okazały się sprzeczne ze stanowiskiem organu I instancji, który dokonał niepełnej i niewłaściwej oceny stanu faktycznego sprawy. Strona prawidłowo udokumentowała przebieg prowadzonego postępowania i nie ma podstaw, aby w tym zakresie orzekać wydatki niekwalifikowalne.

Odnosząc się do uznanego za niekwalifikowalny wydatku na wynagrodzenie nauczyciela języka angielskiego – E.S. rozliczonego w poz. 11 Załącznika nr 1 do wniosku o płatność nr [...] w kwocie 396,55 zł, organ odwoławczy stwierdził, iż pani E. S. była zatrudniona poza projektem u skarżącej, na podstawie umowy o pracę z 31 sierpnia 2013 r., na czas określony od 1 września 2013 r. do 31 sierpnia 2014 r. Poza tą umową 2 stycznia 2014 r. skarżąca zawarła z E.S. umowę zlecenia nr 5 na prowadzenie zajęć z języka angielskiego, w ramach realizowanego projektu, w okresie od 2 stycznia do 31 grudnia 2014 r. Zgodnie natomiast z Wytycznymi podrozdział 4.5.2 "Kwalifikowanie wydatków poniesionych na wynagrodzenie osoby zaangażowanej do projektu na podstawie umowy cywilnoprawnej, która jest jednocześnie pracownikiem beneficjenta zatrudnionym na podstawie stosunku pracy, jest możliwe wyłącznie w uzasadnionych przypadkach, w szczególności gdy charakter zadań wyklucza możliwość ich realizacji w ramach stosunku pracy". Zdaniem organu zakres czynności wykonywanych przez E. S. w ramach projektu był analogiczny w stosunku do zakresu czynności wykonywanego na podstawie umowy o pracę u beneficjenta w ramach pozaprojektowej działalności. Niezasadne zatem było zawieranie z E.S. dodatkowej umowy zlecenia dotyczącej czynności wykonywanych w ramach projektu pt. "[...]". W sprawie należało rozszerzyć zakres obowiązków w ramach umowy o pracę, ponieważ powinna ona w swojej treści obejmować wszystkie obowiązki, jakie wykonywała E. S. w ramach jej zatrudnienia. Z Wytycznych jednoznacznie wynika, iż zawarcie umowy cywilnoprawnej z pracownikiem zatrudnionym w ramach stosunku pracy jest możliwe tylko w sytuacji, gdy charakter zadań wyklucza możliwość ich realizacji w ramach stosunku pracy. Taka okoliczność nie wystąpiła w przedmiotowym projekcie, bowiem E. S. miała za zadanie prowadzić zajęcia z języka angielskiego dla dzieci przedszkolnych zarówno na podstawie jednej, jak i drugiej umowy. Tak więc charakter wykonywanych przez nią zadań w ramach projektu nie wykluczał możliwości ich realizacji w ramach stosunku pracy. Działanie beneficjenta naruszyło zatem zapisy Wytycznych podrozdziału 4.5.2 pkt 1, a więc wydatki w tym zakresie należało uznać za niekwalifikowalne.

Minister uznał za właściwe stanowisko organu I instancji w zakresie niekwalifikowalności wydatków poniesionych na wynagrodzenie asystenta dziecka niepełnosprawnego – S. K. oraz wynagrodzenia rozliczonego dla K. W.

W kontekście wydatków dotyczących kosztu usługi wyżywienia, organ zauważył, iż został on wykazany dwukrotnie przez beneficjenta w złożonych wnioskach o płatność nr [...] pod pozycją nr 90 oraz nr [...] pod pozycją nr 43. Oba wydatki zostały opisane w identyczny sposób, jako "Koszt wyżywienia: catering: śniadanie + obiad + podwieczorek) za miesiąc sierpień 2014 r - wydano 400 szt. posiłków". W związku z tym wydatek wykazany we wniosku o płatność nr [...] w wysokości 3 119,04 zł należało uznać za niekwalifikowalny na podstawie podrozdziału 3.1.2 Wytycznych jako podwójne finansowanie tej samej usługi.

Organ wskazał ponadto, iż odpowiednio zwrotowi powinna podlegać kwota naliczona ryczałtowo (7 %) od niekwalifikowalnych wydatków bezpośrednich kwota kosztów pośrednich, w myśl podrozdziału 4.4 pkt 4 Wytycznych, zgodnie z którym "na wysokość kosztów pośrednich rozliczanych ryczałtem mają wpływ nie tylko koszty bezpośrednie wykazane we wnioskach o płatność, lecz również wszelkiego rodzaju pomniejszenia, które są dokonywane w ramach projektu (np. w związku z szacunkowym budżetem lub korektami finansowymi)."

Łączna kwota wydatków niekwalifikowalnych podlegających zwrotowi to koszty bezpośrednie w wysokości 7 836,81 zł oraz naliczone 7% ryczałtem koszty pośrednie w kwocie 548,58 zł, łącznie 8 385,39 zł.

In fine uzasadnienia swojego rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, iż łączną kwotę wydatków uznanych za niekwalifikowalne należy uznać za nieprawidłowość w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego Rozporządzenie (WE) nr 1260/1999. W ramach PO KL jako nieprawidłowość należy bowiem traktować wszelkie naruszenie przepisów prawa wspólnotowego lub prawa krajowego lub zapisów umowy o dofinansowanie wynikające z działania lub zaniechania ze strony beneficjenta, które powoduje lub mogłoby spowodować szkodę w ogólnym budżecie Unii Europejskiej w drodze finansowania nieuzasadnionego wydatku z budżetu ogólnego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Ministra Rozwoju i Finansów. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 w związku z art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017, poz. 1257 dalej "k.p.a.") oraz przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO KL podrozdział 4.5.2. pkt 1, podrozdział 3.1. pkt 1 lit. g oraz podrozdział 3.1.2.

W motywach skargi skarżąca, cytując fragmenty uzasadnienia zaskarżonej decyzji, podniosła m.in., że organ nie przeprowadził postępowania dowodowego umożliwiającego zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący, a także przekroczył swobodną ocenę dowodów. Skarżąca zarzuciła również wadliwość uzasadnienia faktycznego i prawnego zaskarżonej decyzji. Wskazała, że organ w żadnym miejscu uzasadnienia nie wskazuje, dlaczego uznaje wydatki na wynagrodzenie S. K. i K. W. za nieudokumentowane i dlaczego żąda ich zwrotu. Zdaniem skarżącej z akt sprawy wynika jednoznacznie, że wydatki te zostały sfinansowane ze środków własnych skarżącej, a zatem niezrozumiałe jest żądanie zwrotu tych środków. Z akt sprawy nie wynika również, że doszło do podwójnego sfinansowania usługi wyżywienia, lecz że wydatek ten został sfinansowany jeden raz.

Ponadto skarżąca podniosła, iż zawarcie dodatkowej umowy z E. S. było uzasadnionym przypadkiem, o którym mowa w podrozdziale 4.5.2. pkt 1 Wytycznych. W ramach zawartych z E. S. umów o pracę (jedyną osobą, która zgłosiła się do wykonywania tej usługi w ramach przeprowadzonego postępowania) wykonywana była praca polegająca na nauce języka angielskiego indywidualnie z dziećmi niepełnosprawnymi. Wbrew twierdzeniom organu zmiana umowy o pracę, polegająca na rozszerzeniu pracownikowi zakresu obowiązków z zachowaniem tego samego wynagrodzenia, nie była możliwa ze względu na brak zgody pracownika na tego rodzaju zmianę umowy o pracę. Skarżąca podkreśliła, iż w ramach umowy zlecenia E. S. wykonywała zadania polegające na nauce języka angielskiego w grupie z dziećmi zdrowymi. Praca z dziećmi niepełnosprawnymi i z dziećmi zdrowymi pomimo, iż dotyczyła nauki języka angielskiego jest zupełnie innym rodzajem pracy. Zdaniem skarżącej, mając na względzie powyższe, zawarcie dodatkowej umowy zlecenia z pracownikiem było uzasadnione.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko i argumentację zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego.

Realizując powyższe uprawnienia sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem w sprawie nie doszło do naruszenia zastosowanych przepisów prawa materialnego, zaś w działaniach organów nie sposób dopatrzyć się uchybień proceduralnych, które mogłyby skutkować uchyleniem decyzji.

Materialnoprawną podstawę orzekania w rozpoznawanej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. , poz. 885 ze zm. dalej "u.f.p."). Zgodnie z art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p. w przypadku gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184, podlegają zwrotowi przez beneficjenta wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 9, na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy, z zastrzeżeniem ust. 8 i 10. Zgodnie z art. 184 ust. 1 u.f.p. wydatki związane z realizacją programów i projektów finansowanych ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3, są dokonywane zgodnie z procedurami określonymi w umowie międzynarodowej lub innymi procedurami obowiązującymi przy ich wykorzystaniu.

W przedmiotowej sprawie procedurę, o której mowa w art. 184 u.f.p., stanowi umowa o dofinansowanie projektu zawarta 4 września 2013 r. pomiędzy skarżącą a Zarządem Województwa [...]. Zgodnie z § 3 ust. 4 umowy o dofinansowanie strona zobowiązała się przy wydatkowaniu środków przyznanych w ramach projektu stosować aktualnie obowiązującą treść Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Zgodnie z Wytycznymi 3.1. pkt 1 lit.g "Wszystkie wydatki w ramach PO KL są kwalifikowalne, o ile łącznie spełniają następujące warunki: (...) g) są udokumentowane". W myśl natomiast Wytycznych podrozdział 4.5.2. "Kwalifikowanie wydatków poniesionych na wynagrodzenie osoby zaangażowanej do projektu na podstawie umowy cywilnoprawnej, która jest jednocześnie pracownikiem Beneficjenta zatrudnionym na podstawie stosunku pracy, jest możliwe wyłącznie w uzasadnionych przypadkach, w szczególności gdy charakter zadań wyklucza możliwość ich realizacji w ramach stosunku pracy".

Nie powielając wszystkich ustaleń organu, szczegółowo wymienionych w zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji, a które sąd uznaje za prawidłowe, należy stwierdzić, iż jak wynika z zebranego materiału dowodowego, skarżąca poprzez swoje działanie dopuściła się naruszenia wskazanych postanowień umowy.

Sąd w pełni podziela opinię organu, iż wydatki związane z wynagrodzeniem E. S. zostały poniesione z naruszeniem Wytycznych. E. S. była zatrudniona poza projektem u skarżącej na podstawie umowy o pracę z dnia 31 sierpnia 2013 r. na czas określony od 1 września 2013 r. do 31 sierpnia 2014 r. Jednocześnie w dniu 2 stycznia 2014 r. skarżąca zawarła z E.S. umowę zlecenia na prowadzenie zajęć z języka angielskiego w ramach realizowanego projektu.

Zgodnie natomiast z treścią Wytycznych, tj. rozdz. 4.5.2 Sekcja 2 - stosunek cywilnoprawny, wynagrodzenie osoby zaangażowanej do projektu na podstawie umowy cywilnoprawnej, która jest jednocześnie pracownikiem Beneficjenta zatrudnionym na podstawie stosunku pracy, jest możliwe wyłącznie w uzasadnionych przypadkach, w szczególności gdy charakter zadań wyklucza możliwość ich realizacji w ramach stosunku pracy, o ile spełniony jest m.in. warunek zgodności z przepisami krajowymi tzn. praca wykonywana w ramach umowy cywilnoprawnej jest rodzajowo różna od pracy wykonywanej na podstawie stosunku pracy.

Należy przyznać rację organowi, że ta szczególna sytuacja nie miała miejsca w przypadku skarżącej tzn., że możliwe było powierzenie zadań dotyczących obsługi projektu w ramach stosunku pracy, gdyż były to rodzajowo tożsame obowiązki.

W przedmiotowej sprawie wszystkie obowiązki wykonywane przez E. S. w ramach realizacji projektu powinny być wykonywane na podstawie umowy o pracę, zaś zawarcie przez skarżącą ze swoją pracownicą odrębnej umowy cywilnoprawnej uznać należy za nieprawidłowe i sprzeczne z Wytycznymi. Porównując zakres obowiązków przewidzianych w umowie o pracę i umowie cywilnoprawej należy uznać, iż obowiązki świadczone przez E. S. w ramach powyższych umów - jak słusznie zauważono w zaskarżonej decyzji - są tożsame i obejmują prowadzenie zajęć z języka angielskiego. Zatem w ramach umowy cywilnoprawnej wykonywane były te same zadania, które realizowano w ramach pracowniczych obowiązków służbowych.

Bez wpływu na powyższe pozostają wywody wskazujące na specjalne kwalifikacje E. S. do czynności, które wykonywała poza stosunkiem pracy, ani też argumenty, że jakoby są to kwalifikacje inne niż typowego pracownika zatrudnionego tylko na typowy etat.

Odnosząc się do argumentacji skargi wskazać należy, że dla ustalenia tożsamości wykonywanych czynności znaczenie ma rodzaj tych czynności, zaś niezależnie od źródeł finansowania projektów, które realizowała strona, pracowniczy zakres obowiązków E. S. pokrywał się i obejmował świadczenie na rzecz skarżącej usługi prowadzenia zajęć z języka angielskiego. Podkreślić należy, iż charakter zadań wykonywanych przez E. S. absolutnie nie wykluczał możliwości ich realizacji w ramach stosunku pracy.

Podobnie należy zgodzić się ze stanowiskiem organu, iż niezgodne z Wytycznymi dokonano wydatkowania środków na wynagrodzenie S. K. i K. W. Z wyjaśnień skarżącej zawartych w piśmie z 26 listopada 2015 r. wynika, że do wynagrodzeń za miesiąc lipiec 2014 zostały doliczone premie pracownicze, które zostały opłacone ze środków własnych skarżącej i nie powinny zostać wykazane w projekcie. Na powyższe jednak nie przedstawiono dokumentów. W ramach projektu powinno być rozliczone wyłącznie wynagrodzenie zasadnicze. Rację ma organ, iż w zakresie nieudokumentowania pozostałej części wypłaconych kwot, a co za tym idzie niespełnienia jednego z podstawowych warunków kwalifikowalności wydatku poprzez jego udokumentowanie, należało uznać je za wydatkowane z naruszeniem Wytycznych i podlegające zwrotowi.

Podsumowując uznać należy, iż organ dokonał prawidłowej wykładni przepisów prawa materialnego uznając, iż w sprawie wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p. polegające na wykorzystaniu środków z naruszeniem procedur, co obligowało organ do podjęcia działań mających na celu zwrot środków. Obowiązek taki stanowi konsekwencję art. 2 ust. 7 rozporządzenia (WE) 1083/2006 definiującego nieprawidłowość jako jakiekolwiek naruszenie przepisu prawa wspólnotowego wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego, które powoduje lub mogłoby spowodować szkodę w budżecie ogólnym Unii Europejskiej w drodze finansowania nieuzasadnionego wydatku z budżetu ogólnego. Dla stwierdzenia nieprawidłowości wystarczające jest przy tym stwierdzenie, że naruszenie prawa wspólnotowego mogło spowodować szkodę rozumianą jako możliwość uszczuplenia środków unijnych.

Z akt rozpoznawanej sprawy i z uzasadnienia decyzji wynika ponadto, że organ odwoławczy zbadał wyczerpująco wszystkie okoliczności faktyczne i dokonał obiektywnej oraz wnikliwej ich oceny, a ostateczne rozstrzygnięcie jest ich logiczną konsekwencją. A zatem zarzuty skarżącej natury procesowej należy uznać za bezpodstawne.

Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku .