Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 594/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2016-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 13 ust. 1
journal: Dz.U. 2014 poz 752
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz sędzia WSA Leszek Kleczkowski Protokolant: starszy sekretarz sądowy Stanisława Majkut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2016 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego oleju napędowego Oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2014r. Naczelnik Urzędu Celnego w T. określił M. B. (skarżącemu) wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotoweqo w dniu [...] sierpnia 2011 r. oleju napędowego o kodzie [...] w wysokości [...] zł.

Podstawą rozstrzygnięcia były ustalenia o nieprawidłowościach w obrocie paliwami, poczynione w dniu [...] sierpnia 2011 roku na terenie bazy paliwowej

w R. 27, gmina R., należącej do skarżącego. Postępowanie to zostało wszczęte na podstawie informacji uzyskanych z m.in. Prokuratury Okręgowej we [...].

W złożonym odwołaniu skarżący podniósł, że zabezpieczonym w cysternach towarem był olej opałowy (kolor czerwony), a nie olej napędowy, co potwierdzone zostało dokumentami przewozowymi i zeznaniami kierowców, którzy zeznali, że olej ten był koloru czerwonego. To, że rzekome badania wykazały co innego, to nie jest sprawą przewoźnika. Skarżący podniósł, że żadne obowiązujące przepisy nie dają prawa urzędom celnym do zrzucenia odpowiedzialności za jakość paliwa na przewoźnika, w roli którego w tej sprawie występował. W tym konkretnym zleceniu transportowym właścicielem i odpowiedzialnym za przewożony towar była firma A.-T. G. z B., co wynika z dokumentów.

Zdaniem podatnika uzasadnienie zaskarżonej decyzji świadczy

o manipulowaniu materiałami dowodowymi, gdyż organ bezprawnie i bezpodstawnie używa sformułowań, niezgodnych z prawdą, w postaci: "u M. B. czy "właściciel firmy M. B., gdyż nigdy nie był właścicielem spółki T. i S. N. ani K. L..

Ponadto zdaniem strony decyzja jest bezzasadna, ponieważ dotyczy zabezpieczonego, a później zwróconego właścicielowi oleju opałowego. Uzasadnienie decyzji dotyczy zabezpieczonego oleju opałowego na autocysternie [...] i [...], a to oznacza, że uzasadnienie decyzji nie jest związane

z tym postępowaniem.

Dyrektor Izby Celnej, rozstrzygając sprawę w postępowaniu odwoławczym decyzją z dnia [...] kwietnia 2015r. utrzymał w mocy decyzję organu

I instancji. Organ przywołał, mające zastosowanie w sprawie, przepisy ustawy Ordynacja podatkowa oraz ustawy z dnia 06 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, regulujące przedmiotowy i podmiotowy charakter tego podatku. Wskazał, że zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym, przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego. Podał, że w myśl art. 10 ust. 4 powyższej ustawy obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą, dokonanego na potrzeby wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej na terytorium kraju, powstaje z dniem otrzymania wyrobów akcyzowych przez podatnika, nie później jednak niż w 7 dniu, licząc od dnia dokonania wysyłki określonej

w uproszczonym dokumencie towarzyszącym. Zaś podatnikiem podatku akcyzowego, stosownie do treści art. 13 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą, lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą.

W ocenie organu, ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika,

że podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego

w dniu [...] sierpnia 2011 roku oleju napędowego o kodzie CN 27101941 dokonanego autocysternami nr [...] oraz [...] jest M. B.,

co potwierdził sam podatnik w toku przesłuchania w dniu [...] lutego 2013r.

Przedstawiając stan faktyczny w sprawie, organ wskazał na okoliczności, które jego zdaniem potwierdzają powyższe stwierdzenia. W ocenie organu ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że właścicielem bazy w R.

w sierpniu 2011 r., był M. B.. Dyrektor Izby Celnej stwierdził,

iż z materiału zgromadzonego w sprawie, w tym z przesłuchań kierowców cystern,

tj. P. G. i M. P. wynika, że na polecenie skarżącego przywozili na teren bazy w R. olej napędowy z [...]. Wykonali łącznie cztery transporty paliwa z B. do miejscowości R., przy czym trzy pierwsze transporty zostały zlane do zbiorników podziemnych, natomiast ostatni transport - został zatrzymany przez funkcjonariuszy Centralnego Biura Śledczego.

Dla potwierdzenia tych okoliczności organ przywołał zeznania ww. kierowców tj. P. G. oraz M. P. z dnia [...] sierpnia 2011 roku, złożone w postępowaniu karnym. Organ przywołał również wyjaśnienia i zeznania skarżącego oraz odniósł się do nich, uznając je za sprzeczne i niewiarygodne. Wskazano, że skarżący, przesłuchany w dniu [...] lutego 2013 roku w charakterze strony zeznał, że baza w R. obecnie nie należy do niego, jednak w sierpniu 2011 roku była jego własnością. Podał, że w bazie są trzy zbiorniki po 100 tysięcy litrów i jeden zbiornik na 20 tysięcy litrów. Zbiornik na 20 tysięcy litrów nie był wydzierżawiony, natomiast pozostałe zbiorniki były wydzierżawione. Skarżący jednak nie był w stanie podać dokładnych nazw firm, które użytkowały ww. 3 zbiorniki – gdyż ograniczył się do stwierdzenia, że były zawarte umowy "na wynajem". Podał, że paliwo do tych zbiorników przywozili różni przewoźnicy z [...], [...], G. oraz że jego firma Usługi Transportowe M. B. również świadczyła takie usługi, a od marca lub kwietnia 2011 roku czyniła to spółka "N. ".

Skarżący podał, że zna P. G. i M. P., którzy, jak zeznał, byli zatrudnieni jako kierowcy w spółce "[...]" na umowę zlecenie. Kierowcy ci mieli jeździć z paliwami na kraj i poza granice kraju – strona wskazała, że kierowcy wykonali jeden lub dwa transporty do [...] i mieli jeszcze zrobić transporty na [...] lub [...], ale nie zdążyli, ponieważ [...] sierpnia 2011 roku działalność na bazie w R. została zatrzymana. Podał, że paliwo, które przewozili M. P. oraz P. G. prawdopodobnie miało jechać na [...], ale jego baza jest po drodze i dlatego kierowcy zjechali zatankować samochody i zrobić pauzę w trasie. Skarżący nie był w stanie wskazać, czy paliwo, które wcześniej ci kierowcy przywieźli, zostało dostarczone na [...]. Podał również, że jak kierowcy M. P. oraz P. G. jechali po paliwo,

to utrzymywał z nimi jakiś kontakt telefoniczny, np. pytając, czy dojechali.

Organ podał, że wraz z pismem z dnia [...] kwietnia 2014 roku skarżący przekazał nieuwierzytelnione kopie 2 umów wynajmu nieruchomości zawartych pomiędzy:

1. Usługi Transportowe M. B. a "O. P." spółka z o.o. wraz z upoważnieniem;

2. Usługi Transportowe M. B. a "O. " s.i.a.

Skarżący w ww. piśmie wskazał, że protokoły przekazania nieruchomości były

w dokumentach firmy, które zostały zabezpieczone wraz z pozostałymi dokumentami przez Prokuraturę Okręgową we [...]. W związku z powyższym organ odwoławczy w dniu [...] maja 2014 roku przesłuchał w charakterze świadka, prezesa "O. P." spółki. z o.o. J. P., który zeznał, że podpis widniejący na umowie najmu nieruchomości jest jego autorstwa, ale zaprzeczył, że umowę zawarto w dniu [...] stycznia 2011 roku. Dodał również, że po podpisaniu umowy nie został sporządzony protokół przekazania nieruchomości. Zeznał ponadto, że w bazie paliw w R. był tylko raz, nie potrafił jednak powiedzieć, ile zbiorników było na terenie bazy, kiedy została podpisana umowa na wynajem i na jaki okres oraz ile wynosił czynsz. Przesłuchany w toku postępowania karnego w dniu [...] października 2012 r. zeznał, że nie dzierżawił nigdy od B. z R. żadnych zbiorników. Podał, że nie zna jego ani jego syna, a dyrektorem tej firmy był tylko na papierze. Podał, że wszystko wykonywał na polecenie innej osoby, a do jego zadań należało podpisywanie fikcyjnych faktur, które poświadczają nieprawdę.

Organ przywołał też zeznania L. S., który m.in zajmował się przyjmowaniem i wydawaniem paliw w bazie w R., z których wynika, że "zbiorniki na bazie nie były w jakiś szczególny sposób oznaczane, ten który był wolny to do tego się wlewało". Zeznający wyjaśnił, że w okresie, w którym pracował przyjeżdżały samochody z tablicami rejestracyjnymi z [...], [...] i [...]. Wskazał, że te samochody przyjeżdżały z paliwem, nie pamięta, aby odbierały paliwo z bazy.

Podał, że w przypadku wydawania paliwa, to skarżący do niego dzwonił i mówił ile ma wydać. Nie musiał przy tym wystawić żadnych dokumentów. Podał, że zajęte przez Centralne Biuro Śledcze paliwo znajdujące się w cysternach o nr [...] oraz [...] również miała zostać zlane w bazie w R..

Organ odnosząc się natomiast do twierdzeń podatnika dotyczących firmy [...] i K. L. wskazał, że skarżący w toku postępowania podatkowego zeznał, że: "znana jest mi firma K. L., to była kiedyś nasza Spółka, byliśmy udziałowcami tej spółki, na pewno nie byłem udziałowcem jako osoba fizyczna, tylko jako przedstawiciel podmiotu gospodarczego – prawdopodobnie Spółki M. . Ta firma K. L. miała siedzibę w R. przy ul. [...]." Podał, że pod tym samym adresem siedzibę miała również jego firma Usługi Transportowe M. B., a później jedno z pomieszczeń wynajmowała Spółka M.. Stwierdził, że nie pamięta "kto był prezesem w firmie K. L. w sierpniu 2011 r. (...). Tą Spółką zarządzał zarząd, w każdej spółce za spółkę odpowiada zarząd (...)" Podał, że w Spółce [...] "byłem doradcą do spraw transportowych". Dalej w toku przesłuchania świadek zeznał, że Spółka [...] w sierpniu 2011 r. też miała swoją siedzibę na ulicy [...] w R.. W Spółce [...] jednym z udziałowców była firma M.. Prezesem był L. G.. Podał, że kierowcy P. G. i M. P. byli zatrudnienie w firmie [...]. Umowy były zgłoszone do ZUS-u. Spółka [...] miała licencję na transport krajowy, później chyba uzyskała też licencję na transport międzynarodowy. Spółka K. L. miała licencję na transport międzynarodowy. Udziały w ww. Spółkach nie były kupowane, te spółki były tworzone od podstaw. Świadek nie pamiętał, kto zajmował się tworzeniem Spółek. Nie pamiętał też do kogo należały samochody, którymi jechali G. i P.. Użytkownikiem prawdopodobnie była Spółka [...].

Przedstawiając stan faktyczny sprawy, organ odwoławczy wskazał również

na zeznania L. G., z dnia [...] sierpnia 2011 roku, z których wynikało, że był zatrudniony jako kierowca w firmie Usługi Transportowe M. B., następnie w okresie od listopada 2009 roku do lutego 2010 roku pracował w firmie B. o nazwie M. S.. z o.o. jako pomocnik mechanika. W lutym 2011 roku M. B. zawiązał, jako spółka M., razem z synem T. B. spółkę o nazwie [...]

i zaproponował L. G. funkcję prezesa zarządu. Firma [...] zajmuje się spedycją towarów spożywczych, stali i drewna. Jeden z kierowców wozi cysterną materiały niebezpieczne, a kursy zleca mu skarżący. Świadek podał ponadto, że jest również prezesem w firmie K. sp. z o.o., na stanowisko to powołał go skarżący. Firma ta niczym się nie zajmowała, nie wykonywała żadnych usług. L. G. był również prezesem w firmie C., E. z siedzibą

w W.. W siedzibie firmy na polecenie M. B. odbierał pocztę. Firma ta nie wykonywała żadnych usług. Wszystkie decyzje w spółce [...] podejmuje rada nadzorcza złożona z Panów B.. L. G. podpisuje te dokumenty, które daje mu do podpisania skarżący. Z protokołu przesłuchania wynika również, że ww. firmami w zasadzie kieruje M. B., natomiast L. G. jest zatrudniony na umowę zlecenie za najniższą krajową.

Mając na uwadze powyższe ustalenia organ odwoławczy stwierdził,

że podatnikiem w przedmiotowej sprawie jest M. B.. Organ wskazał, że przywożone przez kierowców paliwo było zlewane w bazie w R., której właścicielem był skarżący. Olej był transportowany przez firmy transportowe tworzone przez podatnika i którym, jak wynika z zeznań świadków, faktycznie zarządzał. Przesłuchani kierowcy zeznali, że nigdy nie transportowali paliwa

w miejsce wskazane w dokumentach CMR. Wszystkie dyspozycje dotyczące transportu wydawane były przez skarżącego. Wyjaśnili też, że nie wiedzą, co dalej działo się z paliwem.

W konsekwencji organ uznał za niewiarygodne i nieznajdujące poparcia

w materiale dowodowym zeznania skarżącego zarówno dotyczące wynajmu zbiorników w bazie R. jak i powyżej wskazanych innych okoliczności związanych z dostawą paliw do bazy.

Organ wskazał, że zgodnie z treścią art. 78 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym w przypadku, gdy podatnik nabywa wewnątrzwspólnotowo wyroby akcyzowe z akcyzą zapłaconą na terytorium państwa członkowskiego na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej na terytorium kraju, jest obowiązany bez wezwania organu podatkowego, złożyć właściwemu naczelnikowi urzędu

celnego deklarację uproszczoną, według ustalonego wzoru, oraz obliczyć akcyzę

i dokonać jej zapłaty na terytorium kraju, na rachunek właściwej izby celnej,

w terminie 10 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego.

W przedmiotowej sprawie termin złożenia deklaracji oraz zapłaty akcyzy upływał

w dniu [...] września 2011 roku. Podatnik nie złożył deklaracji uproszczonej z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego oleju napędowego.

W przedmiotowej sprawie Prokuratura Okręgowa we [...] wydała przedmiotowy towar firmie A. T. G., uznając, że jest właścicielem towaru. Zdaniem organu okoliczność ta nie ma jednak wpływu na fakt, iż nastąpiło nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych. Organ podał, że z definicji nabycia wewnątrzwspólnotowego ujętej w art. 2 pkt 9 cyt. ustawy o podatku akcyzowym wynika, iż jest to przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju. Bez względu na dodatkowe okoliczności samo przemieszczenie wyrobów akcyzowych na terytorium kraju wypełnia definicję nabycia wewnątrzwspólnotowego, skutkiem czego jest w świetle powołanych przepisów powstanie obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym.

Organ dodał, że w przedmiotowej sprawie na podstawie dokumentów CMR ustalono, że skarżący dokonał nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych w łącznej ilości 59.729 litrów w temperaturze 15°C. Z dokumentów CMR wynika, iż nabyty został olej opałowy lekki o kodzie [...]. Jednakże

z przeprowadzonych przez Laboratorium Celne badań wynika, że nabyty według CMR olej opałowy nie spełnia wymagań w zakresie zawartości barwnika Solvent Red 19, w konsekwencji czego stwierdzono, że olej ten nie spełnia wymagań Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 sierpnia 2010 roku w sprawie znakowania i barwienia wyrobów energetycznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1054).

W związku z powyższym w ocenie organu przedmiotowy produkt jest olejem napędowym, który należy zaklasyfikować do kodu CN 2710 19 41 do którego powyższym zastosowanie ma stawka wynosząca 1.822,00 zł/1000 litrów.

W skardze strona wniosła o "unieważnienie" zaskarżonej decyzji w całości,

ponieważ została ona wydana z naruszeniem obowiązującego prawa.

Zdaniem skarżącego, organ I instancji bezpodstawnie nie uwzględnił żadnych

dokumentów takich jak: umowy dzierżawy, faktury za dzierżawę zbiorników, faktury za olej napędowy potwierdzającej skąd w bazie w R. znalazł się olej napędowy.

Organ bezpodstawnie zakwestionował również dokumenty potwierdzające, kto był właścicielem oleju opałowego w zbiorniku i dokumenty potwierdzające prawnego właściciela oleju opałowego w zabezpieczonych naczepach-cysternach. W ocenie strony organy celne podważają postanowienia Prokuratora Okręgowego we [...], który to najpierw wydał postanowienie o zabezpieczeniu oleju opałowego na cysternach, a po ok. 8 miesiącach wydał postanowienie o zwrocie prawnemu właścicielowi, tj. firmie "A. T." G. z N. .

Skarżący twierdzi, że bezpodstawnie zrzuca się na niego odpowiedzialność za rzekome niespełnienie norm oleju opałowego, który nie był jego własnością. Organ

I instancji posiadał dokumenty potwierdzające prawnego właściciela kwestionowanego paliwa.

Skarżący zarzucił, że organ nie zajął stanowiska odnośnie przesłanych dokumentów i faktur. Dowodzi to zdaniem strony manipulowania materiałami dowodowymi w sprawie.

Strona zarzuciła ponadto, że w decyzjach organów brak jest jakiegokolwiek stanowiska odnośnie do dokumentów potwierdzających zarzuty skarżącego, a jest jedynie analiza zeznań osób, które nie mogły posiadać wiedzy o tym, z kim były zawarte umowy najmu zbiorników, kto zleca usługi transportowe. Skarżący dodał, że w ten sposób funkcjonują wszystkie podmioty gospodarcze, to znaczy jest w nich podział kompetencji.

Skarżący nie zgodził się z twierdzeniem, że nie przedstawił przetłumaczonej umowy wynajmu z firmą litewską, ponieważ przesłał kserokopię umowy w języku polskim.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej.

Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 cyt. ustawy). Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie zaś z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) zwanej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawując kontrolę działalności administracji publicznej stosują środki określone ustawą.

Z przepisów art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wynika, że skarga może zostać uwzględniona, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji według powyższych kryteriów Sąd stwierdza, że skarga nie mogła zostać uwzględniona, ponieważ decyzja ta odpowiada prawu, a to oznacza, że skarga jako niezasadna podlega oddaleniu.

Spór w sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy organy podatkowe zasadnie uznały, iż skarżącego należy obciążyć podatkiem akcyzowym

i uznać go za podatnika w sytuacji, gdy z okoliczności faktycznych niniejszej sprawy wynika, że organy kontrolne ujawniły między innymi oprócz paliwa w zbiornikach również paliwo przewożone w dwóch autocysternach [...] i [...].

W konsekwencji, czy organ celny zasadnie decyzją z dnia [...] grudnia 2014r. określił skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotoweqo w dniu [...] sierpnia 2011 r. oleju napędowego o kodzie CN 27101941 w wysokości [...] złotych.

Niniejsza sprawa dotyczy właściwie jedynie oleju znajdującego się

w autocysternach, ale związana jest z kontrolą organów ścigania przeprowadzoną

w dniu [...] sierpnia 2011 r., podczas której organy uznały, że w bazie będącej własnością skarżącego doszło do nieprawidłowości w obrocie paliwami. Organy celne przeprowadziły dwa postępowania, zakończone wydaniem dwóch decyzji. Niniejsza sprawa dotyczy wewnątrzwspólnotowego nabycia oleju znajdującego się

w autocysternach nr [...] oraz [...]. P. obie sprawy są ze sobą związane, organy uznały, że i w tej sprawie należy przywołać stan faktyczny będący podstawą rozstrzygnięcia.

Jak wynika z akt sprawy podstawą faktyczną wydanej decyzji były ustalenia poczynione w trakcie postępowania na podstawie informacji uzyskanych z m.in. Prokuratury Okręgowej we [...], o ujawnionych w dniu [...] sierpnia 2011 roku na terenie bazy paliwowej w R. 27, gmina R., nieprawidłowości w obrocie paliwami. Bezspornie, w dacie dokonania kontroli w bazie w R., tj. w sierpniu 2011 r., skarżący był jej właścicielem.

Działalność skarżącego została potwierdzona zeznaniami kierowców cystern P. G. i M. P., którzy z polecenia skarżącego przywozili olej napędowy z [...]. Zeznali, że wykonali w tym czasie 4 transporty, przy czym 3 pierwsze zostały zlane do zbiorników podziemnych w bazie w R.,

a ostatni transport został zatrzymany przez funkcjonariuszy CBŚ. Zeznania te zostały powtórzone w dniu [...] sierpnia 2011 r. w postępowaniu karnym.

Skarżący, nie zgadzając się z powyższą decyzją, w odwołaniu zarzucił organom przede wszystkim to, że wskazane paliwo nie było olejem napędowym a opałowym. Uznał, że organy bezprawnie manipulują dowodami, a zwłaszcza nadużyciem jest to, że uznają go za osobę będącą właścicielem wymienianych firm. Podniósł, że nigdy nie był właścicielem spółki T. i S. N. ani K. L., a jedynie przewoźnikiem, którego nie można obciążać za jakość paliwa. Podniósł, że zajęte paliwo było własnością firmy A.-T. G. z B., co wynika z dokumentów i z faktu, że Prokuratura po ośmiu miesiącach zwróciła zajęty olej opałowy właścicielowi.

Organ odwoławczy decyzją z dnia [...] kwietnia 2015r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Zdaniem organu nie ma znaczenia fakt, że Prokuratura zwróciła zajęte paliwo firmie niemieckiej, gdyż do uznania za podatnika podatku akcyzowego wystarczające jest samo nabycie wyrobu akcyzowego, w tym wypadku nastąpiło wewnątrzwspólnotowe nabycie paliwa.

Z powyższym stwierdzeniem organu Sąd się w pełni zgadza. Z definicji nabycia wewnątrzwspólnotowego ujętej w art. 2 pkt 9 ustawy o podatku akcyzowym wynika, iż jest to przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju. Bez względu na dodatkowe okoliczności samo przemieszczenie wyrobów akcyzowych na terytorium kraju wypełnia definicję nabycia wewnątrzwspólnotowego, skutkiem czego jest w świetle powołanych przepisów – powstanie obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym. Należy również wskazać, że ta konstatacja wynika również z art. 8 ust. 1 pkt 4 cyt. ustawy, zgodnie z treścią ww. przepisu: "przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego".

A zatem samo wewnątrzwspólnotowe nabycie i posiadanie jest wystarczającą przesłanką do uznania, że w przedstawionym stanie faktycznym skarżący jako nabywca i posiadacz przedmiotowego towaru akcyzowego, przyjmując nawet, że nie był jego właścicielem, stał się podatnikiem podatku akcyzowego.

Podatnikiem podatku akcyzowego, stosownie do treści art. 13 ust. 1 ustawy

o podatku akcyzowym, jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą, lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą.

Zatem organ zasadnie uznał, że skarżący jest podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego w dniu [...] sierpnia 2011 roku oleju napędowego o kodzie [...] dokonanego autocysternami nr [...] oraz [...].

Organy uznały, że zeznania skarżącego są wzajemnie sprzeczne

i niewiarygodne. Z tym twierdzeniem organów Sąd się w pełni zgadza, dlatego w tym miejscu zasadne jest ich przytoczenie w konfrontacji z zeznaniami pracowników strony. Najważniejsze w sprawie są tu zeznania kierowców P. G.

i M. P., którzy bezsprzecznie zeznali, że z polecenia skarżącego przywozili olej napędowy z [...] do bazy strony w R.. Zeznali, że byli

w [...] 4 razy, z czego 3 transporty zostały zlane do zbiorników podziemnych a ostatni transport, jak potwierdził ten fakt również w zeznaniach L. S.

(przyjmujący i wydający olej z bazy) został zatrzymany działaniami organów ścigania w dniu kontroli tj. [...] sierpnia 2011 r.

Zeznania strony i zarzuty co do umów z najemcami w niniejszej sprawie nie mają znaczenia, gdyż nie dotyczą niniejszego sporu. Zatem i faktury za dzierżawę zbiorników nie mogą wbrew stanowisku strony zostać wzięte pod uwagę.

Ważne jest tylko to, że zeznania strony co do przedmiotowego oleju w autocysternach zostały uznane przez organy za niewiarygodne i ze sobą sprzeczne.

W tej sprawie skarżący nie zgadza się z manipulowaniem przez organ materiałem dowodowym i bezprawnym łączeniem jego osoby z firmami [...] i K. L.. Organy, zdaniem Sądu, zasadnie uznały, iż to skarżący zarządzał ww. firmami, co potwierdzają w pełni zeznania L. G., kierowcy z najniższą krajową pensją, który był w trzech firmach prezesem zarządu, jak zeznał, z nadania skarżącego. Nie zasługuje na uznanie oświadczenie L. G. złożone [...] maja 2015r., tj. po wydaniu zaskarżonej decyzji, a nadto przeczy zeznaniom złożonym przed organami ścigania w dniu [...] sierpnia 2011 r. Skarżący wbrew swym twierdzeniom kontrolował kierowców. Nie ma oparcia w materiale dowodowym twierdzenie strony, że tylko sprawdzał, czy dojechali. Zgodnie z dokumentami przewozowymi etapem końcowym miała być [...] i nie można uznać,

że wyładowywali olej u niego, a przy ostatniej dostawie zatrzymali się, bo baza

w R. była po drodze i zrobili sobie przerwę na postój. Ta teza przeczy zeznaniom kierowców, że olej zakupiony w [...] zlewany był do zbiorników

w bazie.

Jak już wskazano wyżej, L. S., który zajmował się między innymi przyjmowaniem i wydawaniem paliw w bazie w R. zeznał, że zajęte przez Centralne Biuro Śledcze paliwo znajdujące się w cysternach o nr [...] oraz [...] również miała zostać zlane w bazie w R..

Nie znajduje oparcia w materiale dowodowym twierdzenie skarżącego, że jako przewoźnik nie odpowiada za klasyfikację nabytego towaru. Po pierwsze należy stwierdzić, że skarżący dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia tego towaru akcyzowego w postaci paliwa, znajdującego się w autocysternach. A zatem stał się podatnikiem podatku akcyzowego, co zostało powyżej opisane. Jak wynika ze zgromadzonych dokumentów sprawie skarżący dokonał nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych w łącznej ilości 59.729 litrów

w temperaturze 15°C. Z dokumentów CMR wynika, iż nabyty został olej opałowy lekki o kodzie [...]. Z przeprowadzonych przez Laboratorium Celne w B. P. badań wynikało, że nabyty według CMR olej opałowy nie spełnia wymagań w zakresie zawartości barwnika Solvent Red 19. Ten fakt stał się powodem do uznania, że towar ten nie spełnia wymagań Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 sierpnia 2010 roku w sprawie znakowania i barwienia wyrobów energetycznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1054). W związku z powyższym organ zdaniem Sądu zasadnie uznał, że przedmiotowy produkt jest olejem napędowym, który należy zaklasyfikować do kodu CN 2710 19 41, do którego powyższym zastosowanie ma stawka wynosząca 1.822,00 zł/1000 litrów.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że skarga strony nie ma oparcia w zebranym materiale dowodowym. Bezsprzecznie stwierdzono, że skarżący był w dacie przeprowadzenia kontroli na bazie w R. jej właścicielem i on dokonał nabycia wewnątrzwspólnotowego towaru akcyzowego w postaci oleju napędowego, znajdującego się w autocysternach i z tego powodu jako podatnik winien uiścić podatek akcyzowy.

W związku z czym organ zasadnie decyzją z dnia [...] grudnia 2014r. określił skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotoweqo w dniu [...] sierpnia 2011 r. oleju napędowego

o kodzie CN 27101941 w wysokości [...] złotych, znajdującego się w dwóch autocysternach [...] i [...].

Reasumując należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy. Zarzuty skargi nie znajdują oparcia w zebranym materiale dowodowym. Sąd ograniczył się w niniejszej sprawie do zarzutów dotyczących zaskarżonej decyzji z uwagi na fakt, że jak wskazano wyżej, niniejsza sprawa dotyczy wyłącznie oleju napędowego znajdującego się

w autocysternach, a sprawa dotycząca zbiorników podziemnych, a więc umów najmu przedmiotowej nieruchomości w R. wraz z fakturami za wynajem, została już rozstrzygnięta wyrokiem tut. Sądu w dniu [...] października 2016r. w sprawie o sygn. akt I SA/ Bd 593/15.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd skargę oddalił.

E. Kruppik-Świetlicka H. Adamczewska-Wasilewicz L. Kleczkowski