Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1926/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-07-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski Sędziowie : Sędzia WSA Mirosław Bator (spr.) Sędzia WSA Renata Czeluśniak Protokolant : Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2012 r. sprawy ze skargi A./ Sp. z o.o. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 8 grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania postanawia umorzyć postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 18 lipca 2008r. nr [...] Prezydent Miasta K. zezwolił na usunięcie drzew ozdobnych z nieruchomości nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w K.

[...] sp. z o.o. w W. wniosła od tej decyzji odwołanie, jednakże Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 8 grudnia 2008 r. znak: [...] odmówiło przywrócenia terminu do jego wniesienia. Jako podstawę rozstrzygnięcia wskazano art. 58 § 1 i § 2 i art. 123 § 1 i 2 k.p.a. W uzasadnieniu w/w postanowienia Kolegium wyjaśniło, że doręczenie decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 18 lipca 2008 r. nastąpiło w tym samym dniu tj. 18 lipca 2008 r., a zatem odwołanie mogło zostać złożone najpóźniej w dniu 1 sierpnia 2008r. Dalej organ wskazał, że z uwierzytelnionego odpisu druku L-4 wynika, iż osoby uprawnione do złożenia odwołania tj. W.C. pozostawał w leczeniu szpitalnym w okresie od dnia 31 lipca 2008r. do dnia 5 sierpnia 2008 r., natomiast R.C. - Wiceprezes Zarządu spółki, pozostawał w leczeniu w okresie od 28 lipca 2008 r. do dnia 3 sierpnia 2008 r. W ocenie Kolegium przedstawione powyżej ustalenia prowadzą do stwierdzenia, iż brak jest podstaw dla uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Powołując wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 marca 2006 r., sygn. akt IV SA/Wa 1559/05 organ wskazał, że kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W konsekwencji to na stronie ciąży obowiązek uwiarygodnienia, poprzez przedstawienie stosownej argumentacji, że dochowała ona należytej staranności, jednakże dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od osoby zainteresowanego i istniejącej przez cały czas, aż do wniesienia wniosku. W ocenie Kolegium, W.C. i R.C. można zarzucić niedbalstwo stanowiące o ich winie, gdyż w dniu 18 lipca 2008 r. właściwie umocowany do tego członek zarządu miał wiedzę o treści decyzji. Oznacza to, iż najpóźniej od tego dnia sam adresat decyzji musiał mieć wiedzę o decyzji, był zatem w stanie udzielić pełnomocnictwa pełnomocnikowi zawodowemu do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Powyższe ustalenia powodują zatem konieczność stwierdzenia, iż nie zostały spełnione przesłanki pozwalające na przywrócenie terminu do złożenia odwołania od wskazywanej na wstępie decyzji.

Skargę na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła [...] sp. z o.o. w W. , zarzucając naruszenie art. 58 § 1 i 2 k.p.a. poprzez przyjęcie, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, naruszenie art. 59 § 1 k.p.a. w zw. z art. 141 § 1 i 2 k.p.a., art. 127 § 3 k.p.a. i art. 144 k.p.a. poprzez ich błędne zastosowanie w niniejszej sprawie i błędne pouczenie strony skarżącej, że od postanowienia z dnia 8 grudnia 2008 r. przysługuje wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, a nie skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego, naruszenie art. 9 k.p.a. poprzez nienależyte wykonanie obowiązku wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków. Strona skarżąca wyjaśniła, że zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonym postanowieniu złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w wyniku czego Kolegium postanowieniem z dnia 17 marca 2009 r. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie z dnia 8 grudnia 2008 r. Na postanowienie Kolegium z dnia 17 marca 2009 r. strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 18 września 2009 r. uchylił zaskarżone postanowienie z dnia 17 września 2009 r., jednakże nie wzruszył skarżonego postanowienia z dnia 8 grudnia 2008 r. Tymczasem postanowienie to wydane zostało z rażącym naruszeniem prawa ponieważ zawierało błędne pouczenie o możliwości złożenia przez stronę skarżącą wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Spółka powzięła informację obłędnym działaniu Kolegium dopiero w dniu 21 października 2011 r. Ponadto strona skarżąca podniosła, że decyzja od której wniosła odwołanie została wydana i doręczona w czasie, kiedy wszyscy członkowie zarządu nie byli zdolni do działania z powodu choroby. Zapadnięcie na nagłą chorobę jest zdarzeniem w pełni przez nich niezawinionym, jest przejawem siły wyższej i dlatego w ocenie strony skarżącej przesłanka braku winy została w przedmiotowej sprawie uprawdopodobniona.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z dyspozycją art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Rozpoznając przedmiotową sprawę wyjaśnić należy, że zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 8 grudnia 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 18 lipca 2008 r. Na skutek błędnego pouczenia zawartego w tym postanowieniu strona skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Rozpoznając ten wniosek Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 17 marca 2009 r. utrzymało w mocy swoje postanowienie z dnia 8 grudnia 2008 r. Następnie na skutek złożonej skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 18 września 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 722/09 uchylił zaskarżone postanowienie Kolegium z dnia 17 marca 2009 r., pozostawiając w mocy postanowienie zaskarżone w niniejszej sprawie. Z kolei postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2009 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. działając na podstawie art. 134 k.p.a. w związku z art. 129 §2 k.p.a. stwierdziło, iż odwołanie złożone przez [...] sp. z o.o. od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 18 lipca 2008 r. nr [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu tego postanowienia Kolegium wskazało, że decyzja omawiana została skutecznie doręczona wiceprezesowi zarządu w dniu 18 lipca 2008r., a zatem odwołanie mogło być złożone najpóźniej w dniu 1 sierpnia 2008 r. Kolegium zaznaczyło, że w/w decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o prawie, terminie i sposobie złożenia odwołania. Skarga złożona na powyższe postanowienie prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 września 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 105709 została oddalona. W wyroku tym sąd wskazał, że kontrola legalności zaskarżonego postanowienia w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania obejmuje: po pierwsze - ocenę zasadności uznania, że odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 18 lipca 2008 r. zostało złożone przez skarżącą po upływie przewidzianego w art. 129 §2 k.p.a. terminu do jego wniesienia, a po drugie ocenę prawidłowości orzekania w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia. W pierwszej kwestii zaskarżone postanowienie nie budzi zastrzeżeń. Zawiera ono prawidłowe, znajdujące potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym ustalenia, które poddano ocenie z uwzględnieniem właściwych przepisów praw. Powyższe jako niekwestionowane w skardze pozostaje poza szerszymi rozważaniami. W kwestii obejmującej ocenę legalności postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 8 grudnia 2008 r., Sąd uznał, że pomimo pewnych uchybień, przedmiotowe orzeczenie odpowiada prawu. W postanowieniu tym uwzględniono prawidłowo fakt złożenia przez stronę odwołania od decyzji organu pierwszej instancji po upływie terminu ustawowego oraz w konsekwencji wskazano trafnie na istnienie podstaw do rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej. Ponadto w uzasadnieniu powołanego wyroku z dnia 22 września 2009 r. sąd odniósł się do także do zarzutów skargi dotyczących nagłej i ciężkiej choroby członków zarządu mających w ocenie strony skarżącej uzasadniać brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Otóż sąd stwierdził, że treść zaświadczeń lekarski wskazuje, że pomimo stwierdzonej w nich niezdolności do pracy (a więc wielogodzinnego wykonywania obowiązków zawodowych), stan zdrowia obu pacjentów – nieprzebywających w szpitalu, mogących chodzić także w okresie zwolnienia lekarskiego - nie był na tyle zły, by uniemożliwiał im samodzielne dokonanie odkładanej uprzednio w czasie, terminowej czynności procesowej. Tak względy logiki, jak i doświadczenia życiowego nakazują uznać, że żadnej poważnej chorobie natury psychicznej lub fizycznej nie mogą towarzyszyć wskazania lekarskie dopuszczające możliwość chodzenia. Mając na uwadze powyższe sąd stwierdził, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu.

Z uwagi na przytoczone powyżej okoliczności przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że kontrolna zaskarżonego obecnie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 grudnia 2008 r. stała się bezprzedmiotowa. Dalszy etap postępowania został już bowiem prawomocnie zakończony poprzez oddalenie skargi na postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Powyższe czyni zatem bezprzedmiotowym rozstrzyganie kwestii ewentualnego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Mając powyższe na względzie oraz treść art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), sąd umorzył postępowanie sądowe w niniejszej sprawie jako bezprzedmiotowe.