Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1618/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację indywidualną w części uznającej stanowisko za nieprawidłowe
Powołane przepisy: article: art. 14 c § 1 i § 2, art. 121 § 1 w zw. z art. 14 h w zw. z art. 42 a, w zw. z art. 20 ust. 1, art. 10 ust. 1 pkt 9, art. 14 b
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.
article: art. 41 ust. 4, art. 42 ust. 1a, art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 361
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Artur Kot (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Justyna Mazur, sędzia WSA Beata Sobocha, Protokolant referent Michał Strzałkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2018 r. sprawy ze skargi B. [...] S.A. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 27 stycznia 2017 r. nr 1462-IPPB4.4511.1235.2016.1.MS1 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną w części uznającej stanowisko skarżącej za nieprawidłową; 2) zasądza od Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na rzecz B. [...] S.A. z siedzibą w W. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

1. Minister Rozwoju i Finansów, w imieniu którego działał Dyrektor Izby Skarbowej w [...] (dalej: "Minister", "organ interpretacyjny" lub "MF"), pismem

z 27 stycznia 2017 r. udzielił B. [...] Akcyjna z siedzibą

w Warszawie (dalej: "Wnioskodawca", "Skarżący" lub "Bank") interpretacji przepisów prawa podatkowego w jego indywidualnej sprawie dotyczącej skutków podatkowych stosowania promocyjnych warunków cenowych wobec klientów banku i związanych

z tym obowiązków płatnika m. in. na tle art. 41 ust. 4 i art. 42 ust. 1a w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 i art. 20 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, ze zm.; dalej: "updof").

2. Przebieg postępowania podatkowego.

2.1. Skarżący przedstawił następujący stan faktyczny (zdarzenie przyszłe).

Wnioskodawca jest bankiem z siedzibą w Polsce, wykonującym w ramach prowadzonej działalności gospodarczej czynności bankowe, o których mowa w ustawie z 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1376. ze zm.). Prowadzi akcje promocyjne dla klientów banku będących osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej, w tym podejmuje różnego rodzaju działania, które mają

na celu uatrakcyjnienie oferowanych usług. Bank stosuje również promocyjne warunki cenowe mające na celu utrzymywanie dotychczasowych klientów. Oferta Banku przyjmuje postać regulaminu promocji i jest ona dostępna dla wszystkich potencjalnych klientów spełniających warunki na jakich można skorzystać z promocji. W ramach oferty banku klienci zawierający umowę rachunku bankowego, umowy kredytu, umowę pożyczki lub umowę lokaty terminowej, mogą uzyskać możliwość:

• obniżenia opłaty za prowadzenie rachunku, wy danie karty lub wykonanie innej usługi,

• zwolnienia z opłaty za powyższe czynności przez ustalony okres czasu,

• obniżenia oprocentowania kredytu na karcie kredytowej;

• skorygowania wysokości pobranej opłaty rocznej lub zwrotu części lub całości kwoty pobranych przez. Bank prowizji.

Zastosowanie powyższych szczególnych warunków cenowych może zostać ustalone także w wyniku przeprowadzonych indywidualnych negocjacji z klientami.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1. Czy przyznanie klientom, na podstawie obowiązujących regulacji promocyjnych, szczególnych warunków cenowych, będzie generowało po stronie klientów powstanie przychodu podlegającego opodatkowaniu, a w konsekwencji Bank będzie zobowiązany do sporządzenia i przekazaniu informacji PIT-8C?

2. Czy przyznanie klientom indywidualnie przez nich wynegocjowanych szczególnych warunków cenowych będzie generowało po strome klientów powstanie przychodu podlegającego opodatkowaniu, a w konsekwencji Bank będzie zobowiązany do sporządzenia i przekazania informacji PlT- 8C?

Zdaniem Banku, zastosowanie w stosunku do klientów szczególnych warunków cenowych w stosunku do nabywanych od Banku usług nie prowadzi po stronie klientów do powstania przysporzenia majątkowego, które mogłoby zostać uznane za przychód podlegający opodatkowaniu na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stanowi ono bowiem przyznanie przez Bank uprzedniej lub następczej obniżki standardowych cen usług Banku, zawartych tradycyjnie w tabeli prowizji i opłat bankowych. Skorygowanie wysokości pobranych opłat rocznych lub zwrot prowizji (części lub całości) pobranych przez Bank, stanowi następczą obniżkę standardowej ceny usługi, rodzaj rabatu przyznawany po zawarciu transakcji. Jest on przyznawany

w związku ze spełnieniem się określonych przesłanek, np. kontynuacją nabywania przez klientów określonych usług, terminowym realizowaniem płatności (w zależności od regulaminu promocyjnego). W ustawie (updof) brak jest definicji pojęcia rabatu. Zasadne zatem jest odwołanie się do reguł języka polskiego, zgodnie z którymi terminy "bonifikata, rabat, opust, upust" oznaczają zniżkę ceny dóbr lub usług, przyznawaną przez sprzedającego (wykonawcę usługi) po dokonaniu transakcji. Powyższe pojęcie oznacza zatem "zniżkę, ustępstwo procentowe od ustalonych cen towaru, głównie

na rzecz nabywców płacących gotówką, kupujących dużą ilość towarów jednorazowo lub w określonym czasie, upust (Słownik Języka Polskiego PWN R-Z, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996). W praktyce udzielenie rabatu polega na obniżeniu ceny zakupu usług.

Bank traktuje udzielanie rabatu jako element prowadzonej działalności gospodarczej, zorientowanej na osiąganie dodatnich wyników finansowych. Możliwość zastosowania szczególnych warunków cenowych w odniesieniu do pewnego rodzaju usług oferowanych klientom z założenia uwzględnia również przychody, jakie Bank uzyska z innych usług oferowanych tymże klientom. W opisanej we wniosku sytuacji, skutkiem udzielenia rabatu jest skorygowanie ceny zakupu określonych usług, a nie przekazanie nieodpłatnego (częściowo nieodpłatnego) świadczenia. W konsekwencji, po stronie klientów nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu. Możliwość skorzystania ze specjalnych warunków cenowych, opisanych w stanie faktycznym, dostępna jest dla wszystkich klientów, którzy spełnią określone regulacjami promocyjnymi warunki lub podejmą negocjacje cenowe z Bankiem, które zakończą się sukcesem. Skorzystanie z promocji lub wynegocjowanie promocyjnych warunków spowoduje, że w efekcie cena, jaką klienci płacą na rzecz Banku za określone usługi ulegnie obniżeniu.

W ujęciu ekonomicznym oba rodzaje rabatu, tj. zarówno udzielonego przed, jak

i po transakcji, mają tożsamy skutek, tj. powodują zmniejszenie kwoty wynagrodzenia należnego Bankowi z tytułu świadczonej usługi. Takie podejście znajduje potwierdzenie w argumentacji zawartej w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 czerwca 2012 r., sygn. akt I FPS 2/12, której tezy dotyczące oceny charakteru ekonomicznego rabatu mają zdaniem Banku uniwersalne znaczenie.

Reasumując, przyznanie klientom rabatów opisanych w stanie faktycznym, czyli obniżenie ceny, jaką klienci płacą za świadczone przez Bank usługi w okresie trwania umowy, nie oznacza, że klient otrzymuje od Banku jakiekolwiek świadczenie, które mogłoby stanowić dla niego źródło przysporzenia. Bank powołał się na interpretacje indywidualne DIS w Bydgoszczy, Warszawie i Poznaniu o powołanych we wniosku sygnaturach. Wpływu na powyższą kwalifikację nie ma nadto wprowadzenie do ustawy (updof) art. 30 ust. 1 pkt 4b, który to przepis nie będzie mieć zastosowania, gdyż

w związku z opisanymi promocjami kierowanymi przez Bank do klientów, klienci ci nie otrzymują żadnych świadczeń, które mogłyby zostać opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Powołany przepis dotyczy bowiem przychodów, o których mowa w art. 11 updof. Skoro klienci nie otrzymują świadczeń, o których mowa w art. 11, to art. 30 ust. 1 pkt 4b ustawy nie znajduje zastosowania. Z przyczyn, o których mowa wyżej, nie znajduje zastosowania także art. 20 w związku z art. 10 updof. Zasadą bowiem jest, że w przypadku przychodów z innych źródeł, podatek rozliczany jest bez udziału płatnika, przez samą osobę uzyskującą przychód. W związku z powyższym, Bank nie będzie zobowiązany do sporządzenia i przekazania informacji PIT-8C, zgodnie z art. 42a updof, w tytułu udzielania klientom rabatów poprzez zastosowanie szczególnych warunków cenowych.

2.2. Minister uznał stanowisko Banku za prawidłowe w części dotyczącej braku przychodu podlegającego opodatkowaniu u tych klientów, którym przyznano szczególne warunki cenowe na podstawie obowiązujących w Banku regulacji promocyjnych (pytanie pierwsze). Za nieprawidłowe uznał zaś stanowisko odnośnie do pozostałej części (pytanie drugie). Zacytował treść przepisów art. 9 ust.1, art. 11 ust. 1, art. 10 ust. 1, art. 20 ust.1, art. 30 ust. 1 pkt 4b, art. 41 ust. 4, art. 41 ust. 7 pkt 2 oraz art. 42 ust. 1 updof, a także odwołał się do definicji ceny, zawartej w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. z 2013 r., poz. 385) oraz pojęcia rabatu w jego słownikowym znaczeniu. Zauważył, że w sytuacji, gdy cena towarów lub usług ulega zmniejszeniu, zapłacona kwota uwzględniająca przysługujący rabat, dla nabywcy stanowi rzeczywistą cenę zakupu towarów lub usług. Przy czym w przypadka rabatu, nie zawsze występuje przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Rabat jest bowiem neutralny podatkowo w sytuacji, gdy krąg uprawnionych do zakupów z rabatem jest potencjalnie nieograniczony. Nie istnieje wówczas możliwość przypisania przychodu określonej osobie. W przypadku Banku, gdy warunki skorzystania z rabatów polegających na obniżeniu odpłatności ponoszonej za nabycie i korzystanie z usług przez niego oferowanych są dostępne dla wszystkich potencjalnych klientów spełniających określone w regulaminach warunki, to przychód w rozumieniu ustawy (updof) nie powstanie u osób biorących udział w opisanych we wniosku akcjach promocyjnych. W tej części stanowisko Wnioskodawcy organ interpretacyjny uznał zatem za prawidłowe (pytanie pierwsze).

W części spornej wywiódł zaś, że w sytuacji, gdy warunki skorzystania z rabatów polegających na obniżeniu odpłatności ponoszonej za nabycie i korzystanie z usług oferowanych przez Bank zostaną przyznane w ramach indywidualnych negocjacji, to wówczas po stronie klientów powstanie przychód podlegający opodatkowaniu. Nie będą to bowiem rabaty dostępne dla wszystkich na jednakowych warunkach, lecz indywidualnie wynegocjowane warunki dla każdego z klientów. W tej sytuacji nastąpi

po ich stronie, wskutek otrzymania nieodpłatnego świadczenia, zmniejszenie wydatku, gdyż zaoszczędzą na wydatku, który musieliby ponieść, gdyby nie wynegocjowali indywidualnych warunków cenowych. W wyniku uzyskania przez klientów Banku indywidualnych rabatów, w majątku klientów nie pojawił się wprawdzie realny dochód

(w znaczeniu ekonomicznym), ale ponieważ znaczenie terminu "dochód" na gruncie updof jest szersze, zmniejszenie (zaoszczędzenie) wydatków musi być traktowane

na równi z przyrostem majątku. Fakt, że regulacje dotyczące promocyjnych warunków cenowych za usługi Banku, w tym poprzez udzielanie rabatów wobec klientów wynikają z ustalonych przez Bank regulaminów, ofert lub programów, nie stanowi zaś zdaniem Ministra okoliczności wykluczającej uznanie, że klient, któremu udzielono indywidualnie wynegocjowanego rabatu, uzyskuje z tego tytułu nieodpłatne świadczenie. Tym samym zastosowanie wobec klientów rabatów o charakterze indywidualnym jest równoznaczne z otrzymaniem przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zawiązku z art. 20 ust. 1 updof. Zgodnie z art. 41 ust. 4 updof Bank jako płatnik ma zatem obowiązek pobrać zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 19% świadczenia, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 4b ustawy, w odniesieniu

do świadczeń przyznanych klientom w drodze indywidualnych negocjacji. Stosownie do art. 42 ust. 1a updof Bank będzie nadto obowiązany sporządzić roczną deklarację (PIT- 8AR).

3. Postępowanie sądowe.

3.1. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także jako "Sąd"), występując o uchylenie zaskarżonej interpretacji w spornej części, autor skargi postawił zarzuty naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego:

- art 14c § 1 i § 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.; dalej: "Op") oraz art 121 § 1 w związku z art 14h Op poprzez uchylenie się od przedstawienia wyczerpującego uzasadnienia i oceny prawnej stanowiska przedstawionego we wniosku, w tym poprzez brak odniesienia się do wskazanych

we wniosku interpretacji indywidualnych przepisów prawa podatkowego i orzecznictwa sądów administracyjnych;

- art. 42a w związku z art 20 ust. 1 i art. 10 ust. 1 pkt 9 updof poprzez błędną wykładnię oraz niewłaściwą ocenę co do zastosowania polegającą na przyjęciu, że przyznanie klientom indywidualnie przez nich wynegocjowanych warunków cenowych oznacza otrzymanie przez nich nieodpłatnego świadczenia, czyli przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust 1 pkt. 9 w związku z art. 20 ust 1 updof.

3.2. W odpowiedzi na skargę organ interpretacyjny wystąpił o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

4. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skarga zasługuje na uwzględnienie.

4.1. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej interpretacji indywidualnej zgodnie z art. 57a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej także jako "uppsa"), czyli będąc związany zarzutami skargi i powołaną podstawą prawną, Sąd uznał, że wystąpiły przesłanki do uchylenia zaskarżonej interpretacji indywidualnej. Zasadne okazały się bowiem zarzuty procesowe skargi dotyczące naruszenia w spornym zakresie przepisów art 14c § 1 i § 2 oraz art 121 § 1 w związku z art 14h Op w związku z art. 42a w związku z art. 20 ust. 1 i art. 10 ust. 1 pkt 9 Op. Należało zatem uchylić zaskarżoną interpretację w części uznającej stanowisko Banku za nieprawidłowe.

4.2. Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do oceny stanowiska organu interpretacyjnego, który przyjął, że po stronie Banku każdorazowo powstają obowiązki przewidziane w przepisach art. 41 ust. 4 oraz art. 42 ust. 1a updof wówczas, gdy w wyniku indywidualnych negocjacji cenowych klient banku uzyskał rabat (obniżkę ceny za usługę bankową) przewidziany w sformalizowanych regulaminach promocji, ofertach specjalnych lub programach retencyjnych. Rabaty uzyskane przez klientów banku w drodze indywidualnych negocjacji cenowych Minister przeciwstawia bowiem obniżkom cen (rabatom) przewidzianym w sformalizowanych ofertach promocyjnych skierowanych do nieograniczonego kręgu podmiotów (potencjalnych beneficjentów) korzystających z usług bankowych (klientów Banku). Zdaniem Ministra, uzyskanie przez klienta Banku korzyści w postaci rabatu (obniżki ceny za usługę bankową) w drodze indywidualnych negocjacji cenowych wiąże się z powstaniem po stronie tego klienta przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

4.3. Ramy prawne.

W myśl art. 57a uppsa, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Ponadto z istoty postępowania dotyczącego udzielenia indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (art. 14b i 14c Op) wynika, że organ interpretacyjny,

a następnie także i sąd administracyjny w ramach kontroli zaskarżonej interpretacji, są związani przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Specyfika postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej polega bowiem przede wszystkim na tym, że organ wydający interpretację porusza się w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej.

5.1. Zdaniem Sądu, Minister nie przedstawił spójnej i logicznej argumentacji uzasadniającej uznanie stanowiska Banku za nieprawidłowe w spornej części odnośnie do odpowiedzi na pytanie drugie, dotyczące braku przychodów u klientów Banku, którym przyznano szczególne warunki cenowe w drodze indywidualnych negocjacji, czego konsekwencją jest brak po stronie Banku obowiązków płatnika, o których mowa w art. 42a updof (stanowisko Banku) lub (i) art. 41 ust. 4 oraz art. 42 ust. 1a updof (stanowisko Ministra).

Organ interpretacyjny nie przedstawił bowiem spójnej i logicznej argumentacji faktycznej oraz prawnej odnośnie do swojego stanowiska dotyczącego osiągania przez Klientów Banku przychodów z tytułu nieodpłatnych świadczeń ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 updof. Nie wyjaśnił, na czym polegało "nieodpłatne świadczenie" u osób, które w wyniku indywidualnych negocjacji, po spełnieniu określonych warunków dotyczących między innymi nabywania innych usług Banku oraz terminowej spłaty zobowiązań względem Banku, uzyskiwały stosowny rabat (obniżenie odpłatności za usługi Banku), który to rabat zdaniem Ministra nie był dostępny dla wszystkich klientów Banku na jednakowych warunkach. Organ interpretacyjny nie wyjaśnił w konsekwencji, na czym opiera swoje stanowisko odnośnie do obowiązku Banku jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w przepisach art. 41 ust. 4 oraz art. 42 ust. 1a updof. W sposób dowolny przyjął, że każdorazowo powstanie podlegający opodatkowaniu przychód po stronie tych klientów banku, którzy w wyniku indywidualnych negocjacji uzyskali jakikolwiek rabat (obniżkę ceny za usługę bankową). Nie przedstawił żadnych rozważań na tle przepisów art. 30 ust. 1 pkt 4b i art. 42a updof przywołanych przez bank we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Nie przedstawił nadto żadnych rozważań w zakresie stanu faktycznego (zdarzenie przyszłego) przedstawionego we wniosku co do indywidualnego zastosowania w drodze negocjacji cenowych, czyli możliwości zastosowania promocji na rzecz nieograniczonego we wniosku grona klientów, którzy uzyskali lub mogą zyskać stosowny rabat (obniżkę ceny za usługę bankową) jako element sformalizowanych szczególnych warunków cenowych określonych w regulaminie promocji, ofercie specjalnej lub programie retencyjnym. Organ interpretacyjny w sposób dowolny przyjął zatem, że indywidualne wynegocjowanie szczególnych warunków cenowych, o których mowa w oferowanych przez bank promocjach, ma charakter profitów dedykowanych ograniczonej grupie klientów. Takie założenie, oparte na nieostrych sformułowaniach, legło zaś u podstaw stanowiska Ministra odnośnie do występowania istotnych różnic pomiędzy zakresem podmiotowym pytania pierwszego i drugiego oraz stanowiskiem Banku w tym zakresie. Inaczej mówiąc, Minister pochopnie, a przez to wadliwie założył, że uzyskanie rabatu (obniżki ceny za usługę bankową) przez klienta Banku w drodze indywidualnych negocjacji cenowych każdorazowo wiąże się z powstaniem po stronie tego klienta przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia, na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 updof. W konsekwencji, Minister pochopnie, a przez to wadliwie przyjął, że po stronie Banku powstaną obowiązki, o których mowa w art. 41 ust. 4 oraz art. 42 ust. 1a updof. Nie ocenił stanowiska Banku odnośnie do braku podstaw do zastosowania art. 42a updof.

5.2. Zdaniem Sądu, wadliwość procesowa zaskarżonej interpretacji w spornej części jest na tyle poważna, że powoduje konieczność jej uchylenia w części uznającej stanowisko Banku za nieprawidłowe. Organ interpretacyjny pominął bowiem istotne elementy stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego we wniosku wszczynającym postępowanie podatkowe w sprawie. W konsekwencji przyjął wadliwe założenia i nie uzasadnił swojego stanowiska w sposób spójny i logiczny. Pominął przy tym specyfikę działalności gospodarczej prowadzonej przez Bank. W szczególności bezpodstawnie przyjął, że możliwość uzyskania rabatu przez klienta Banku w drodze indywidualnych negocjacji cenowych oznacza uzyskanie przez tego klienta korzyści (oszczędności) w postaci obniżenia ceny za usługi bankowe, które to korzyści zdaniem Ministra nie są dostępne klientom, do których adresowana jest oferta promocyjna. Bezpodstawnie przyjął, że możliwość obniżenia ceny za usługi bankowe w drodze negocjacji cenowych nie jest dostępna dla szerokiego grona klientów banku. W sposób dowolny przyjął zatem, że indywidualne wynegocjowanie przez klienta banku niższej ceny za świadczoną usługę bankową każdorazowo przekłada się z jednaj strony

na uzyskanie przez klienta banku przychodu podlegającego opodatkowaniu z tytułu nieodpłatnego świadczenia (art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 updof), a z drugiej strony powoduje po stronie banku powstanie obowiązków przewidzianych w przepisach art. 41 ust. 4 oraz art. 42 ust. 1a updof. Nie odniósł się do obowiązków przewidzianych w art. 42a updof oraz nie przedstawił żadnych rozważań na tle art. 30 ust. 1 pkt 4b updof, gdy we wniosku Bank przedstawiał swoją argumentację na tle tych przepisów.

6. Zarzuty skargi Sąd uznał za zasadne w części, o której mowa wyżej, dotyczącej wydania zaskarżonej interpretacji z naruszeniem przepisów postępowania, tj. art. 14c § 1 i § 2 w związku z art. 121 § 1 oraz w związku z art. 14h Op poprzez uchylenie się przez Ministra od wyczerpującego uzasadnienia i oceny prawnej stanowiska Banku przedstawionego we wniosku. Zarzuty materialnoprawne Sąd uznał zaś za zasadne o tyle, o ile wiążą się ze wskazanym wyżej naruszeniem przepisów postępowania. Zgodzić bowiem należy się co do zasady z organem interpretacyjnym odnośnie do tego, że nie sposób wykluczyć możliwości uzyskania przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia przez klienta banku, który uzyskuje obniżkę ceny (rabat)

za świadczone na jego rzecz usługi bankowe, jeżeli przyznanie (uzyskanie) rabatu następuje w okolicznościach nieweryfikowalnych lub (i) bez należytego uzasadnienia przez bank odstąpienia w całości lub w części od warunków rynkowych. W opisanym we wniosku stanie faktycznym Bank wskazał jednak, że zastosowanie szczególnych warunków cenowych wyrażonych zazwyczaj w regulaminie promocji, ofercie specjalnej czy też programie retencyjnym może zostać ustalone w wyniku przeprowadzonych indywidualnych negocjacji z klientami. Czyli odwołał się do powszechnie dostępnych ofert promocyjnych stanowiących dla klientów banku podstawę do zmniejszenia ceny

za usługi bankowe, które w ocenie organu interpretacyjnego nie powodują powstania przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń (zob. stanowisko Ministra odnośnie

do pytania pierwszego). Za chybiony należy jednak uznać zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 42a w związku z art 20 ust. 1 i art. 10 ust. 1 pkt 9 updof, gdyż organ interpretacyjny nie przedstawił żadnych rozważań związanych ze stosowaniem tego przepisu, naruszając przepisy postępowania, a nie prawa materialnego. Bank nie przedstawił nadto stosownego uzasadnienia odnośnie do naruszenia powołanego przepisu prawa materialnego, tj. art. 42a updof, czego skutkiem jest brak szerszych rozważań ze strony Sądu w zakresie oceny zasadności tego zarzutu.

7. Ponownie rozpoznając sprawę organ interpretacyjny obowiązany będzie uwzględnić powyższe rozważania, zakładając uprawomocnienie się niniejszego wyroku, czyli przedstawić stosowne rozważania dotyczące oceny prawnej stanowiska Banku wyrażonego we wniosku odnośnie do pytania drugiego, na tle przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) oraz przepisów prawa materialnego wskazanych przez Bank we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej lub w razie potrzeby wezwać Bank do uzupełnienia przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. Rozstrzygając sprawę obowiązany będzie kierować się zasadami doświadczenia życiowego, logiki i wiedzy dostępnej każdemu przeciętnemu człowiekowi. Wnioski wyciągnięte przez organ interpretacyjny z dokonanej oceny stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego we wniosku winny przy tym znaleźć swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu interpretacji.

8. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 146 § 1 uppsa, Sąd orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł zaś na mocy przepisów art. 200, art. 205 § 2 oraz art. 209 uppsa w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804

ze zm.), gdyż strona skarżąca była reprezentowana przed Sądem przez radcę prawnego. Na łączną kwotę (697 zł) przysługujących do zwrotu stronie skarżącej kosztów postępowania sądowego składają się: 200 zł tytułem uiszczonego wpisu stałego od skargi, 480 zł tytułem zastępstwa procesowego oraz 17 zł tytułem zwrotu uiszczonej opłaty skarbowej od dokumentu pełnomocnictwa (pkt 2 sentencji wyroku).