Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1429/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-08-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 05 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] maja 2015 r., Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze zawarty został wniosek [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniony tym , że egzekucja kwoty [...] zł negatywnie wpłynie na jego działalność wykonywaną w formie prowadzenia [...], tym bardziej, że branża gastronomiczna jest w fazie kryzysu. Wyegzekwowanie kary zablokuje płynność finansową przedsięwzięcia i narazi je na zamknięcie. W rezultacie skarżący i zatrudnieni przez niego pracownicy stracą jedyne bądź główne źródło utrzymania. Zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem i jej wykonanie przed wyrokiem sądu, może narazić Skarb Państwa na odpowiedzialność odszkodowawczą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie mógł zostać uwzględniony z uwagi na fakt, że skarżący nie wykazał, aby w stosunku do niego zachodziła którakolwiek z przesłanek wstrzymania zawartych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a."

W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach wyznaczonych przesłankami z art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Szkoda, o jakiej mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego ( np. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 20 grudnia 2004 r., o sygn. akt GZ 138/04, orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie , które zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie środków.

Obowiązkiem skarżącego , który wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji , było przedstawienie sądowi twierdzeń popartych dokumentami , które uprawdopodobniłyby zasadność wniosku. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków zależy orzeczenie sądu. Brak wskazania we wniosku tych przyczyn uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę ( np. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., o sygn. akt FZ 65/04, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Skarżący nie wykazał, że istotnie zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nie czyni zadość temu obowiązkowi powtórzenie treści przepisu bez wykazania, że w tej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy tez wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Ewentualna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Dokonywanie na tym etapie oceny legalności decyzji, jako przedwczesne , jest niedopuszczalne.

Dla oceny zasadności wniosku konieczne było przedstawienie aktualnych i kompletnych danych o sytuacji finansowej skarżącego . Takich danych skarżący jednak nie przedstawił. Sąd nie mógł więc dokonać kontroli twierdzeń skarżącego pod kątem, czy rzeczywiście nie dysponuje środkami umożliwiającymi pokrycie kary. Jednocześnie sąd stwierdził, że brak jest w aktach sprawy danych odnoszących się do sytuacji majątkowej skarżącego, co uniemożliwiło ustalenie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia wniosku z urzędu ( np. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2005 r. o sygn. II OZ 155/05, orzeczenia.nsa.gov.pl.).

Dlatego sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł , jak w sentencji postanowienia.