Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 588/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-07-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6059 Inne o symbolu podstawowym 605
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220, 184,197 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak, po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 maja 2019 r. sygn. akt III SA/Gd 373/18 w przedmiocie odrzucenia skargi J. J. na decyzję Wojewody P. z dnia 10 kwietnia 2018 r. nr ... w przedmiocie udostępnienia danych z ewidencji ludności postanawia: 1. sprostować oczywistą omyłkę w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 maja 2019 r. sygn. akt III SA/Gd 373/18 w ten sposób, że w miejsce słów: "udostępnienia danych z ewidencji gruntów", wpisać słowa: "udostępnienia danych z ewidencji ludności" 2. oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 maja 2019 r. sygn. akt III SA/Gd 373/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę J. J. na decyzję Wojewody P. z dnia 10 kwietnia 2018 r. nr ... w przedmiocie udostępnienia danych z ewidencji ludności.

W motywach rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że J. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Wojewody P. 10 kwietnia 2018 r. w przedmiocie udostępnienia danych z rejestrów ewidencji ludności. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Referendarz sądowy postanowieniem z 11 lipca 2018 r. odmówił skarżącemu przyczynia prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 11 lipca 2018r.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (k. 54) z dnia 31 sierpnia 2018 r., na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zobowiązano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł.

Skarżący ponownie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 4 stycznia 2019 r. (k.75) wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 31 sierpnia 2018 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł.

Postanowieniem z 9 kwietnia 2019 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Następnie w wyniku sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wydał 29 kwietnia 2019 r., sygn. akt III SPP/Gd 9/19 postanowienie, w którym utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego z 9 kwietnia 2019 r.

Z akt sprawy oraz notatki urzędowej (k. 120) wynika, że skarżący nie uiścił w zakreślonym terminie wpisu od skargi.

Odrzucając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wywiódł, że skarżący, pomimo wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia o wpisie z dnia 31 sierpnia 2018 r. doręczonego skarżącemu w dniu 11 stycznia 2019 r. (k. 79) w wyznaczonym terminie nie uiścił wpisu od skargi. Podkreślił, że prawomocnym postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy.

Mając powyższe na uwadze Sąd wskazał, że nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu od skargi wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych złożony po prawomocnym oddaleniu uprzednio złożonego wniosku w tym przedmiocie. Natomiast skarżący w piśmie z dnia 16 kwietnia 2019 r. nie wskazał żadnych nowych okoliczności świadczących o tym, że jego sytuacja materialna uległa zmianie. Sąd uznał zatem, że kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie przerwał biegu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Mając powyższe na uwadze, wobec bezskutecznego upływu zakreślonego w ponownym wezwaniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego, sąd odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J. J.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela przytoczony przez Sąd pierwszej instancji pogląd wyrażany tak w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. postanowienie SN z dnia 21 kwietnia 1999r., sygn. I CKN 1461/98, publ. OSNC 1999, nr 11, poz. 196 ; postanowienie SN z dnia 23 lutego 1999 r., sygn. I CKN 1064/97, publ. OSNC 1999, nr 9, poz. 153), jak również w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia NSA: z dnia 8 maja 2007 r. sygn. akt II FSK 649/06, LEX nr 927112; z dnia 3 lutego 2009 r. sygn. akt I OZ 53/09, LEX nr 544984; z dnia 28 lipca 2009 r. sygn. akt I FZ 252/09, LEX nr 552218 i z dnia 7 lutego 2011 r. sygn. akt II FSK 2274/10, LEX nr 742349), zgodnie z którym ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy. W takiej sytuacji słusznie Sąd pierwszej instancji uznał, że kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie zawiesił biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. J. J., zobligowany był do dotrzymania terminu i uiszczenia należnej kwoty.

Powołane powyżej okoliczności obligowały Sąd pierwszej instancji do uznania, że stan faktyczny przedmiotowej sprawy wypełnia przesłankę z art. 220 § 3 p.p.s.a. z powodu nieuiszczenia wpisu sadowego w wyznaczonym terminie.

Na marginesie wskazać należy, że w sentencji postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku z dnia 27 maja 2019 r. sygn. akt III SA/Gd 373/18, omyłkowo oznaczono przedmiot zaskarżonej decyzji. Poprawnie oznaczony przedmiot decyzji to - udostępnienie danych z ewidencji ludności, zatem Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 ustawy– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprostował ww. oczywistą omyłkę.

Z przytoczonych powyżej powodów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, mając na uwadze art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.

-----------------------

3