Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1761/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 260 par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 693/15 odrzucające zażalenie J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 września 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 693/15 w sprawie ze skargi J. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie rozpoznania wniosku o zawieszenie postępowania postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 8 czerwca 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 693/15 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek J. B. o przyznanie prawa pomocy. Po rozpoznaniu sprzeciwu J. B., Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 września 2016 r. utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. Na powyższe postanowienie J. B. złożył zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 października 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 693/15 odrzucił zażalenie. Sąd wskazał, że w sprawie miał zastosowanie art. 260 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej "p.p.s.a.") w znowelizowanym brzmieniu, tj. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658), która weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r. Sąd podał, że od wejścia w życie wspomnianej regulacji w/w przepis stanowi, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy rozpoznaje referendarz sądowy, a wojewódzki sąd administracyjny – rozpoznając sprzeciw od takiego orzeczenia – orzeka jako sąd drugiej instancji. Sąd I instancji stwierdził, że wobec tego w niniejszej sprawie postanowienie wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu jest niezaskarżalne, gdyż nie należy do katalogu wymienionych w art. 194 § 1 p.p.s.a.

Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie nowelizacja ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wprowadzona ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658 - dalej zwanej "ustawą nowelizującą"), mocą której został zmieniony m.in. art. 260, mający w niniejszej sprawie zastosowanie. Na podstawie art. 1 pkt 73 ustawy nowelizującej, art. 260 p.p.s.a. otrzymał w § 1 następujące brzmienie: "Rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy". W § 2 przyjęto natomiast, że "W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu" a w § 3, że "Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym". W art. 2 ustawy nowelizującej przyjęto zaś regułę prawa międzyczasowego, zgodnie z którą przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 ustawy nowelizującej należało stosować również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W zdaniu drugim postanowiono, że "w pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym". Stosownie do art. 3 ustawy nowelizującej, zmiany weszły w życie z dniem 15 sierpnia 2015 r. Ponieważ art. 1 pkt 73 ustawy nowelizującej nadający nowe brzmienie art. 260 p.p.s.a. nie został wymieniony w zdaniu pierwszym art. 2 ustawy nowelizującej, zgodnie z przyjętą w zdaniu drugim zasadą działania dawnego prawa, do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie należało stosować przepis art. 260 ustawy "w brzmieniu dotychczasowym", tj. obowiązującym przed dniem 15 sierpnia 2015 r. Oznacza to, że jeżeli postępowanie zostało wszczęte przed dniem 15 sierpnia 2015 r. – w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie referendarza sądowego, przeciwko któremu został on wniesiony, traciło moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlegała rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie wydane przez sąd przysługiwało zażalenie na zasadach ogólnych do Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 260 w związku z art. 194 § 1 p.p.s.a.).

Jak wynika z akt, w niniejszej sprawie postępowanie zostało wszczęte po dniu 15 sierpnia 2015 r. – za datę tę należy przyjąć datę złożenia przez skarżącego skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie – a więc po wejściu w życie ustawy nowelizującej. Zasadnie zatem Sąd I instancji przyjął, że zażalenie skarżącego podlegało rozpoznaniu w trybie przepisów obowiązujących po dniu 15 sierpnia 2015 r., w tym na podstawie art. 260 § 2 p.p.s.s.a., zmienionego wskutek nowelizacji. Oznacza to, że postanowienie wydane wskutek rozpoznania sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego jest niezaskarżalne, bowiem WSA rozpoznając sprzeciw orzeka jak sąd II instancji (art. 260 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej zaś sprawie zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego tegoż Sądu z dnia 8 czerwca 2016 r. w przedmiocie prawa pomocy. Zasadnie zatem Sąd I instancji odrzucił zażalenie na postanowienie z dnia 7 września 2016 r. jako niedopuszczalne.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.