Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 935/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 73
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu dnia 17 stycznia 2017 r. zażalenia M. P., M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 sierpnia 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 489/16 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. P., M. P., J. W. i S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 10 lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku od nieruchomości i w podatku rolnym za 2009 r. postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 489/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę M. P., M. P., J. W. i S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 10 lutego 2016 r., w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku od nieruchomości i w podatku rolnym za 2009 r.

WSA w Gdańsku stwierdził, że Skarżący wnieśli do Sądu skargę na powyżej wskazaną decyzję. Zarządzeniem z dnia 10 maja 2016 r. zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł z pouczeniem, że wymienioną kwotę należy uiścić w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania, po uprzednim awizowaniu w dniu 16 maja 2016 r., zostały odebrane przez Skarżących odpowiednio 23 i 31 maja 2016 r. Wpis od skargi uiszczono w dniu 7 czerwca 2016 r.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji uznał, iż wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone Skarżącym zgodnie z art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), tj. z ostatnim dniem 14 dniowego okresu o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a., czyli w dniu 30 maja 2016 r. W rezultacie 7 dniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał zdaniem Sądu I instancji w dniu 6 czerwca 2016 r. Skoro Skarżący uiścili wpis dzień później (31 maja 2016 r.) to zaistniała przesłanka o której mowa w art. 220 § 3, co uzasadniało odrzucenie skargi.

Od powyższego rozstrzygnięcia M. P. oraz M. P. wywiedli zażalenie. Skarżący wnieśli o uchylenie postanowienia i uznanie, że opłata od skargi została uiszczona w terminie albo o przywrócenie do terminu opłaty z uwagi na fakt, że Skarżący nie ponoszą winy za uchybienie terminowi będące skutkiem niepoprawnego pouczenia przez operatora pocztowego dotyczące terminu odbioru przesyłki.

W uzasadnieniu pisma podniesiono, że przesyłki zostały odebrane przez M. P. w dniu 31 maja 2016 r. zgodnie z pouczeniem o terminie wskazanym przez operatora pocztowego – firmę I. Awizo pierwsze wystawiono w dniu 16 maja 2016 r. a powtórne w dniu 24 maja 2016 r. Przesyłka sądowa zawierała zarządzenie zobowiązujące do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni od dnia doręczenia przesyłki. Dnia 7 czerwca 2016 r., zachowując 7 dniowy termin, Skarżący wnieśli opłatę od skargi. Skarżący domniemywali, że operator pocztowy prawidłowo wyliczył terminy doręczenia i przechowywania przesyłki w placówce oraz, że poprawie pouczył adresata o skutkach niepodjęcia przesyłki oraz obowiązku terminowego jej podjęcia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważa co następuje:

Zażalenie podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o tym adresata. Zawiadomienie to w myśl art. 73 § 2 p.p.s.a. wraz z informacją o możliwości odbioru pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku nie podjęcia pisma w terminie 7 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma, art. 73 § 3 p.p.s.a. określa obowiązek dokonania powtórnego awizowania. Z kolei art. 73 § 4 p.p.s.a. precyzuje moment, w którym uznaje się takie awizowane podwójnie pismo za doręczone. Z powyższych regulacji wynika, że dla stwierdzenia skutku doręczenia konieczne jest, po pierwsze, złożenie pisma na okres czternastu dni np. w placówce pocztowej, a po drugie, zawiadomienie o tym adresata.

Z akt sprawy wynika, że pierwsze awizowanie miało miejsce w dniu 16 maja 2016 r., powtórne (zgodnie z twierdzeniem strony) w dniu 24 maja 2016 r. Zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem 14 dniowego terminu liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia. Skoro pierwsze awizowanie miało miejsce w dniu 16 maja 2016 r. to wskazany 14 dniowy termin upływał w dniu 30 maja 2016 r. W konsekwencji Skarżący stosując się do wezwania do uiszczenia wpisu sądowego powinni uiścić opłatę w ciągu 7 dni od daty doręczenia wezwania, tj. od dnia 30 maja 2016 r. Ostatnim dniem na dokonanie tej czynności był dzień 6 czerwca 2016 r. Okoliczność, iż powtórne zawiadomienie miało miejsce w dniu 24 maja 2016 r. nie ma dla sprawy znaczenia. Czternastodniowy termin nie może być przedłużony, nawet gdy pracownik operatora pocztowego pozostawi w skrzynce adresata drugie awizo później niż siódmego dnia od daty dostarczenia pierwszego (zob. postanowienie NSA z dnia 19 lutego 2015 r., sygn. akt II FZ 50/15, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro więc wpis sądowy został uiszczony 7 czerwca 2016 r., a powinien najpóźniej w dniu 6 czerwca 2016 r., to Sąd I instancji prawidłowo uznał, że zaistniały przesłanki do odrzucenia skargi.

W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.