Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 288/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność uchwały w całości
Powołane przepisy: article: art. 28 ust. 1 w związku z art. 85 ust. 2
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.), Sędzia NSA Łucja Franiczek, Protokolant Referent stażysta Grzegorz Śliwa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi K. D. na uchwałę Rady Gminy M. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały


UZASADNIENIE

Uchwałą z dnia [...] r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Rada Gminy [...]przyjęła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego fragmentu gminy [...] dla sołectwa K. – terenu objętego uchwałą Rady Gminy [...] z [...]r., nr [...] – obszaru nazwanego jednostką planistyczną nr [...]. W podstawie prawnej uchwały podano przepis art. 7 i 26 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r., nr 15, poz. 139 ze zm.) w związku z art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.). W aktach sprawy znajduje się uchwała nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...]r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...], teren sołectwa [...], podjęta na podstawie art. 12 ust. 1 i 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994 r. Uchwała w przedmiocie planu miejscowego została opublikowana w Dz. Urz. Woj. [...]. z dnia 30 czerwca 2007 r. nr 75, poz. 2159 i weszła w życie po upływie 14 dni od daty ogłoszenia, zgodnie z § 20 uchwały.

Pismem złożonym w siedzibie organu [...]r. K. D. zwrócił się do Rady Gminy z żądaniem usunięcia naruszenia prawa, polegającego na nieuwzględnieniu jego wniosku o przeznaczenie działki nr [...] pod zabudowę rekreacyjną. Podał, że działkę tę przeznaczono pod zalesienie, bez prawa zabudowy. Uchwała w przedmiocie planu została przyjęta z rażącym naruszeniem procedury planistycznej, wobec czego żąda jej unieważnienia. We wrześniu [...] roku złożył uwagi do projektu planu wsi [...], wnioskując o przeznaczenie działki pod zabudowę rekreacyjną. Projektu tego planu wówczas w siedzibie organu nie było. O terminach wyłożenia projektu tego planu, sposobie załatwienia uwag w ogóle nie został zawiadomiony. Dopiero przypadkiem dowiedział się, że plan został uchwalony a działka przeznaczona pod zalesianie.

Wezwanie to nie zostało uwzględnione, uchwałą z dnia [...]r. nr [...] Rada uznała zarzuty za nieuzasadnione. Podano, że plan, po przeprowadzeniu postępowania nadzorczego przez Wojewodę został opublikowany. Projekt planu był wyłożony do publicznego wglądu w okresie od [...]r. do [...]r. Odpowiedź Rady została doręczona stronie [...]r.

Pismem z dnia [...]r., złożonym w siedzibie organu [...]r., K. D. wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] r. w przedmiocie planu miejscowego sołectwa [...] , wnioskując o stwierdzenie jej nieważności. W skardze powołał się na fakt, że Rada uchwałą z [...]r. nie uwzględniła wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Zarzucił, że uchwała w przedmiocie planu została podjęta z naruszeniem procedury wynikającej z art. 18 i 27 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994 r. Wskazał, że w ogóle nie został poinformowany o terminie wyłożenia do wglądu projektu planu. Planu tego nie było przy wyłożeniu planu zagospodarowania wsi [...], był jednak zapewniany przez urzędników, że będzie oddzielnie powiadomiony o terminie wyłożenia projektu przedmiotowego planu. Składając uwagi do planu wsi [...] w październiku [...] r. zawnioskował o zmianę przeznaczenia działki na cele leśne lub rekreacyjne, gdyż tak miały być określane działki pod zabudowę letniskową. O uchwaleniu planu dowiedział się przypadkowo w [...]r. przy okazji wyceny działki. Skarżący zawnioskował o zasądzenie od Wójta kwoty 25 000 zł tytułem kosztów sądowych związanych z zawieszeniem sprawy o podział spadku. Stanowisko swoje podtrzymał w piśmie procesowym z dnia [...]r. i [...]r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako nieuzasadnionej. Podał, że uchwała została opublikowana po przeprowadzeniu postępowania nadzorczego przez Wojewodę. Projekt planu był wyłożony do publicznego wglądu w okresie od [...] do [...]r. z równoczesnym określeniem terminów do składania protestów i zarzutów przez zainteresowanych właścicieli nieruchomości. W dokumentacji planistycznej brak jest uwag K. D., nie ma w niej również jego pisma z [...]r., którego kopię dołączono do skargi. Natomiast inni współwłaściciele działki zwracali się z wnioskami o przeznaczenie działki na cele rolne lub leśne. Zgodnie z planem działkę przeznaczono pod zalesianie, co odpowiada sposobowi zagospodarowania działek sąsiednich. Wprowadzony planem zakaz zabudowy jest zbieżny z analogicznym zakazem przewidzianym w poprzednim planie zagospodarowania, który działkę skarżącego kwalifikował jako użytki rolne, bez prawa zabudowy. Zarówno pod rządami starego planu, jak i pod rządami planu nowego, teren nie jest przeznaczony pod zabudowę, natomiast nie ma przeszkód aby działka była nadal wykorzystywana rolniczo.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu z 4 maja 2010 r. Wójt Gminy [...] podał, że projekt zaskarżonego planu był jeden raz wyłożony do publicznego wglądu, powtórne wyłożenie dotyczyło planów dla innych jednostek. Wyłożony projekt jest tożsamy z uchwalonym planem. Pośród zwrotnych potwierdzeń odbioru zawiadomień o terminie publicznego wyłożenia projektu planu brak jest potwierdzenia odbioru zawiadomienia przez K. D. Zawiadomienie dotyczyło ponad 7000 osób i brak zawrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji został przeoczony. Wobec powyższego przesłano w załączeniu kopię książki nadawczej, potwierdzającej fakt zawiadomienia skarżącego o wyłożeniu planu. Z kopii tej książki wynika, że przesyłka została nadana [...]r. Organ potwierdził także, że w czasie prowadzenia procedury planistycznej skarżący był ujawniony w ewidencji gruntów jako współwłaściciel działki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozważył, co następuje:

Zaskarżona uchwała została podjęta 28 marca 2006 r. z powołaniem się na przepis art. 7 i 26 ustawy z 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Okoliczność ta ma decydujące znaczenie dla sprawy. W dacie podejmowania uchwały obowiązywała już druga z wymienionych ustaw. W art. 85 ustawy z 27 marca 2003 r. uregulowano niektóre kwestie intertemporalne. W szczególności przepis art. 85 ust. 2 ustawy przewiduje stosowanie przepisów poprzednio obowiązującej ustawy w stosunku do procedury planistycznej, w której podjęto uchwałę o przystąpieniu do sporządzania planu oraz zawiadomiono o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu, ale postępowanie nie zostało zakończone przed dniem wejścia nowej ustawy w życie. Aktualnie obowiązująca ustawa obowiązuje od 11 lipca 2003 r. Warunkiem kontynuowania procedury planistycznej na podstawie ustawy z 7 lipca 1994 jest, aby przed dniem 11 lipca 2003 r. doszło co najmniej do podjęcia uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu oraz do zawiadomienia o terminie wyłożenia projektu planu do publicznego wglądu. Dopiero zachowanie tych warunków pozwala na prowadzenie po 11 lipca 2003 r. procedury planistycznej w oparciu o przepisy uchylonej ustawy. Ustawa nakazuje zastosowanie przepisów dotychczasowych, jeżeli zawiadomiono o terminie wyłożenia projektu planu. Nie wystarczy zatem ogłoszenie w miejscowej prasie, obwieszczenie i ogłoszenie w sposób zwyczajowo przyjęty, konieczne jest także zawiadomienie na piśmie właścicieli i władających nieruchomościami, o których mowa w art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994 r. (por. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz. Red. Z. Niewiadomski, Warszawa 2005, s. 575). W niniejszej sprawie akta postępowania planistycznego potwierdzają, że zawiadomienie o terminie i miejscu wyłożenia projektu przedmiotowego planu zostało opublikowane w prasie lokalnej z [...]r. (Gazeta Wyborcza C.) oraz wywieszone w okresie od [...]r. na tablicy ogłoszeń Urzędu i sołectwa. Brak natomiast w aktach jakichkolwiek dowodów zawiadomienia o wyłożeniu właścicieli nieruchomości położonych na terenie objętym planem, do czego obligował przepis art. 18 ust. 2 pkt 5 lit. a ustawy z 1994 r. Z wyjaśnień organu wynika zaś, że zawiadomienie o terminie wyłożenia projektu planu zostało skarżącemu wysłane [...]r., zatem już po wejściu nowej ustawy w życie. Fakt ten każe uznać, że nie została spełniona przesłanka uzasadniająca prowadzenie procedury planistycznej w oparciu o dotychczasowe przepisy, o jakiej mowa w art. 85 ust. 2 aktualnie obowiązującej ustawy. Przeprowadzenie procedury planistycznej i uchwalenie planu w oparciu o niewłaściwe przepisy, nie mające zastosowania w sprawie, stanowi istotne naruszenie trybu sporządzania planu, co skutkuje nieważnością uchwały rady gminy w całości, zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Mając na uwadze wskazane okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania nie orzeczono ze względu na brak stosownego wniosku skarżącego w tym zakresie. O treści art. 210 § 1 powołanej wyżej ustawy skarżący był pouczony przez Sąd już w piśmie z [...]r., doręczonym [...]r.

Żądanie skargi zasądzenia od Wójta Gminy odszkodowania w kwocie 25.000 zł nie podlega kognicji sądu administracyjnego, który powołany jest do badania legalności aktów organów administracji publicznej.