Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1459/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-06-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6319 Inne o symbolu podstawowym 631
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Jolanta Królikowska – Przewłoka (spr.) Sędziowie : Sędzia Maria Jagielska WSA Małgorzata Grzelak Protokolant: Łukasz Poprawski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi Z. Z. na postanowienie Komendanta Głównego Policji w [...] z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] czerwca 2004 r.; 2. stwierdza, że uchylone postanowienia nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Komendanta Głównego Policji w [...] na rzecz Z. Z. kwotę 355 (trzysta pięćdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu [...] sierpnia 2003r. Z. Z., skarżący w niniejszej sprawie zwrócił się do [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...]

o wydanie pozwolenia na posiadanie broni myśliwskiej.

Postanowieniem z dnia [...] października 2003r. nr [...] [...] Komendant Wojewódzki Policji w [...] zawiesił postępowanie administracyjne w tej sprawie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. uznając,

iż rozpatrzenie sprawy jest uzależnione od wyniku postępowania karnego prowadzonego przeciwko Z. Z. w zw. z przedstawieniem mu zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 296 § 1 k.k., sygn. akt [...].

Wskutek zażalenia Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia

[...] stycznia 2004r. nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie

i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia stwierdzając brak przesłanki,

o której mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy [...] Komendant Wojewódzki Policji w [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2004r. nr [...] zawiesił postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na posiadanie broni myśliwskiej przez Z. Z., jak wskazano w uzasadnieniu, do czasu prawomocnego zakończenia postępowania karnego w sprawie [...], od którego wyniku, w ocenie organu, zależy rozstrzygniecie w niniejszej sprawie.

W zażaleniu na te postanowienie Z. Z. zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, tj. art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 21 maja 1998r. o broni i amunicji (Dz.U. Nr 53, poz. 549 ze zm.) w zw. z art. 97 § 1

pkt 1 k.p.a. na skutek niewłaściwego zastosowania tych przepisów

i w konsekwencji, na skutek nieprawidłowego orzeczenia o zawieszeniu postępowania o wydanie pozwolenia na posiadanie kolejnej sztuki broni myśliwskiej a nadto naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 138 § 2 zdanie ostatnie k.p.a. na skutek nieprzeprowadzenia postępowania administracyjnego w celu ustalenia okoliczności wskazanych przez organ

II instancji w decyzji z dnia [...] marca 2004r. nr [...].

Podnosząc powyższe zarzuty Z. Z. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W jego ocenie żaden przepis ustawy o broni

i amunicji nie uzależnia wydania pozwolenia na posiadanie broni od karalności lub niekaralności wnioskodawcy za jakiekolwiek przestępstwo, jak również od faktu prowadzenia postępowania karnego o jakiekolwiek przestępstwo.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2004r. nr [...] Komendant Główny Policji utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Podzielając stanowisko organu I instancji co do istnienia w świetle art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. przesłanki do zawieszenia postępowania Komendant podniósł, że w Prokuraturze Apelacyjnej w [...] toczy się postępowanie przygotowawcze, w którym przedstawiono Z. Z. zarzuty o czyny z art. 300 k.k. i 296 § 1 i § 3 k.k. i skala zrzucanych mu czynów może mieć istotne znaczenie dla organu I instancji w przedmiocie rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej wydania pozwolenia na kolejny egzemplarz broni. Odnosząc się do zarzutu zażalenia, iż nie przeprowadzono postępowania wyjaśniającego, które wykazałoby związek przyczynowy między zrzucanym czynem karalnym, a obawą użycia broni w sposób sprzeczny z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego Komendant Główny stwierdził, że sprecyzowanie wniosku co do zaliczenia strony do kategorii osób określonej w art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy byłoby przedwczesne ponieważ nieznany jest wynik postępowania prowadzonego przez prokuraturę.

W skardze na to postanowienie skarżący Z. Z. zarzucił naruszenie prawa procesowego, tj. art. 7 i 11 k.p.a. przez niewyjaśnienie stanu faktycznego

i nieprzedstawienie przesłanek rozstrzygnięcia, art. 107 § 3 k.p.a. w zw.

z art. 12 k.p.a. przez niewskazanie faktów i dowodów uzasadniających znaczenie wpływu postępowania karnego na merytoryczne rozstrzygnięcie,

art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. przez niewłaściwe zastosowanie oraz naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 15 ust. 1 pkt 6 powołanej ustawy przez niewłaściwe przyjęcie, że na obecnym etapie postępowania administracyjnego nie jest możliwe ustalenie, czy skarżący zalicza się do kategorii osób określonych w tym przepisie.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr. 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. l34 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej p.p.s.a.).

Badając skargę z uwzględnieniem powyższych kryteriów Sąd uznał,

iż skarga zasługuje na uwzględnienie bowiem zaskarżone postanowienie,

jak i utrzymane nim w mocy postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji, narusza prawo.

Postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na posiadanie broni myśliwskiej zostało zawieszone przez organ I instancji na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. i taką też podstawę prawną wskazał Komendant Główny Policji

w zaskarżonym postanowieniu.

Należy jednak mieć na uwadze, iż stosownie do art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ zawiesza postępowanie tylko wówczas, gdy rozstrzygniecie sprawy

i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zagadnienie wstępne w rozumieniu powołanego przepisu to okoliczność warunkująca rozstrzygniecie merytoryczne w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, przy czym ocena tego zagadnienia należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu niż ten, przed którym toczy się postępowanie

w głównej sprawie (por. wyrok NSA z dnia 30 sierpnia 2001r. sygn. II SA 1982/00, wyrok NSA z dnia 7 marca 2001r. sygn. akt II SA 21/00). Bez rozstrzygnięcia tak rozumianego zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w sprawie jest niemożliwe. Musi zatem istnieć związek przyczynowy między rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. W przypadku braku takiego związku zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. nie jest dopuszczalne. Organy w niniejszej sprawie nie wykazały jednak, aby taki związek istniał.

W tym względzie uzasadnienie obu postanowień sprowadza się do ogólnych i lakonicznych stwierdzeń co do istnienia zagadnienia wstępnego, bez bliższego wyjaśnienia istoty zachodzącego w ocenie organów związku przyczynowego miedzy rozstrzygnięciem powyższej sprawy a wynikiem toczącego się w stosunku do skarżącego postępowania karnego. Organ

I instancji, jak wynika z uzasadnienia postanowienia z dnia [...] czerwca 2004r. wiąże konieczność zawieszenia postępowania na powyższej podstawie

z uchyleniem jego decyzji o odmowie wydanie pozwolenia na broń błędnie przy tym (w świetle ww. decyzji i jej uzasadnienia) przyjmując, iż Komendant Główny Policji uznał za zasadne wstrzymanie się z jej wydaniem do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia prowadzonego przeciwko skarżącemu postępowania karnego, zaś Komendant Główny przecząc swemu stanowisku wyrażonemu w postanowieniu z dnia [...] stycznia 2004r. (mocą którego uchylił postanowienie o zawieszeniu postępowania z dnia [...] października 2003r.) stwierdza istnienie przesłanki określonej w powołanym przepisie na tej tylko podstawie, iż w jego ocenie skala zarzucanych stronie czynów może mieć istotne znaczenie w przedmiocie rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej wydania pozwolenia na kolejny egzemplarz broni.

Taki sposób wyjaśnienia przesłanek, którymi organy kierowały się wydając zaskarżone postanowienia stanowi o naruszeniu art. 11 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. i błędnym rozumieniu istoty sprawy, w której toczy się postępowanie administracyjne z wniosku skarżącego o wydanie pozwolenia na broń myśliwską.

Wniosek ten podlega bowiem ocenie z punktu widzenia przepisów powołanej ustawy w tym powoływanego przez organ I instancji art. 15 ust. 6,

a przepis ten nie uzależniał rozstrzygnięcia w powyższej sprawie od skazania za przestępstwo w niej określone lub inne. Wynik prowadzonego wobec skarżącego postępowania karnego nie może być zatem uznany za zagadnienie

o charakterze prejudycjalnym, co oznacza, iż zawieszenie postępowania na podstawie art. 997 § 1 pkt 4 k.p.a. wobec braku przesłanki określonej w tym przepisie było niedopuszczalne. Zatem zaskarżone postanowienie

(jak i postanowienie z dnia [...] czerwca 2004r.) zostało wydane z naruszeniem powołanego przepisu.

W tym stanie rzeczy Sąd uznając, iż naruszenie wskazanego przepisu postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy orzekł, jak w

pkt 1 sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a., w pkt 2 sentencji zgodnie z art. 152 p.p.s.a. zaś o kosztach (pkt 3 sentencji) orzeczono stosowanie do art. 200 p.p.s.a. i przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.)