Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 595/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2018-10-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Drogi publiczne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 12 ust. 1 pkt 5, ust. 2a i ust. 2b
journal: Dz.U. 2017 poz 978
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Protokolant st.sekr.sąd. Elżbieta Dzięcielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2018 r. sprawy ze skargi T.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] Starosta odmówił T.K. wydania krajowego prawa jazdy kat. B. Decyzja wydana została na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (DZ.U. z 2017 r. poz. 978) zwana dalej ustawą oraz na podstawie art. 104 i art. 107 kpa.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 28 kwietnia 2017 r. T.K. złożył wniosek o wydanie polskiego prawa jazdy kat. B. Weryfikując przedłożone dokumenty ustalono, że T.K. jest obywatelem Niemiec, w związku z tym na podstawie art. 4 pkt 2 ustawy, w celu sprawdzenia czy w.w. nie posiada niemieckiego krajowego prawa jazdy organ wstąpił z zapytaniem do Federalnego Urzędu Transportu w Niemczech.

W piśmie z dnia [...] czerwca 2017 r. Federalny Urząd Transportu poinformował, że T.K. nie posiada obecnie ważnego niemieckiego prawa jazdy, gdyż w dniu [...] listopada 2015 r. został on pozbawiony uprawnień do kierowania pojazdami z powodu uzależnienia od narkotyków. Warunkiem odzyskania niemieckiego prawa jazdy jest pozytywny wynik badań lekarsko – psychologicznych przeprowadzonych w Niemczech, co warunkuje dopuszczenie T.K. do kierowania pojazdami mechanicznymi po drogach publicznych.

Organ wskazał, że w związku z informacją zawartą w piśmie Federalnego Urzędu Transportu o cofniętych uprawnieniach do kierowania pojazdami oraz możliwości ich odzyskania przez T.K. spełnione zostały przesłanki art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy.

Od powyżej decyzji T.K., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł odwołanie. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego w postaci art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy oraz przepisów prawa procesowego, czyli art. 6, art. 7, art. 8 i art. 77 § 1 kpa.

W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącego wskazał, że organ błędnie interpretuje warunek ponownego uzyskania nowego niemieckiego prawa jazdy, którym jest pozytywny wynika badań lekarsko – psychologicznych, jako okres obowiązywania cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. W wypadku T.K. okres ten (cofnięcie uprawnień) minął, co wynika z załączników do pisma tamt. organu z dnia [...] czerwca 2017r. Skarżący podniósł, iż w orzecznictwie konsekwentnie przyjmuje się, że kierujący posiadać jedno ważne prawo jazdy, nawet w sytuacji gdy prawo jazdy na daną chwilę nie jest ważne, lecz po spełnieniu określonych przesłanek jego ważność może zostać ponownie przywrócona, wówczas również mamy do czynienia z ważnym prawem jazdy. Natomiast w żadnym wypadku nie można mówić o ważnym prawie jazdy w sytuacji, gdy uprawnienia zostały cofnięte, a jedynie po przedstawieniu np. wyników badań medyczno – psychologicznych możliwe jest uzyskanie nowego prawa jazdy ( tak w wyroku sygn. II SA/Gl 1167/16). Z dokumentów przekazanych przez organ niemiecki wynika, że skarżący posiadał zakaz prowadzenia pojazdów do dnia [...] maja 2013 r. Z kolei daty dotyczące zatarcia skazania, tj. [...] listopada 2014 r. i [...] grudnia 2027 r. nie mają związku z zakazem prowadzenia pojazdów, czy cofnięciem uprawnień. Pełnomocnik podkreślił, że T.K. spełnia przesłanki z art. 11 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami do wydania prawa jazdy kat. B.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu SKO wskazało, że T.K., obywatel Niemiec, w dniu 28 kwietnia 2017 r. złożył do Starosty wniosek o wydanie polskiego prawa jazdy kat. B.

Po myśli art. 4 ust. 2 ustawy kierowca może posiadać tylko jedno ważne prawo jazdy. W celu sprawdzenia, czy kierowca nie posiada niemieckiego krajowego prawa jazdy organ wystąpił do z zapytaniem do Federalnego Urzędu ds. Ruchu Drogowego w Niemczech. Z uzyskanej odpowiedzi wynika, że T.K. nie posiada ważnego niemieckiego prawa jazdy, w rejestrze zawierającym informacje o wykroczeniach drogowych znajdują się decyzje, które są dołączone w formie załączników. T.K. może w Niemczech ponownie wejść w posiadanie prawa jazdy, jeżeli przedłożona zostanie pozytywna ekspertyza medyczno – psychologiczna. Powyższe dane były postawą do wydania decyzji o odmowie wydania decyzji na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy o odmowie wydania skarżącemu prawa jazdy kategorii B.

Dalej organ II inst. wskazał na treść art.12 ust. 1 pkt 5 ustawy, w myśl którego prawo jazdy nie może być wydane osobie która uzyskała za granicą prawo jazdy, a to prawo jazdy zostało zatrzymane lub uprawnienie do kierowania pojazdami zostało cofnięte - w okresie obowiązywania zatrzymania prawa jazdy lub cofnięcia uprawnienia. Obowiązująca ustawa wdrożyła przy tym Dyrektywę 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie prawa jazdy (DZ.U. UE L 2006 403 18). Stosownie do treści art. 11 ust. 4 w.w. dyrektywy państwo członkowskie odmawia wydania prawa jazdy osobie, której prawo jazdy podlega ograniczeniu, zawieszeniu lub cofnięciu w innym państwie członkowskim.

SKO podniosło, że po myśli art. 4 ust. 2 ustawy kierowca może posiadać tylko jedno ważne prawo jazdy. Z kolei zgodnie z ust. 3 art. 4 na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie jest uznawane za ważne prawo jazdy wydane w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, jeżeli na terytorium któregokolwiek z tych państw to prawo jazdy zostało zatrzymane lub czasowo albo na stałe cofnięto posiadane uprawnienie do kierowania pojazdem. Organ wskazał, że Konwencja o ruchu drogowym sporządzona we Wiedniu dnia 8 listopada 1968 r., której stroną jest Polska oraz Niemcy (DZ.U. z 1998 r. Nr 5 poz. 40 i 44) przewiduje w art. 41 wzajemne uznawanie "każdego krajowego prawa jazdy", podobnie stanowi Dyrektywa 2006/126/WE w art. 2 ust. 1.

W toku postępowania administracyjnego Starosta wystosował w dniu 5 maja 2017 r. do Federalnego Urzędu ds. Ruchu Drogowego za pośrednictwem Europejskiej Sieci Praw Jazdy, zapytanie o informacje dotyczące posiadanych uprawnień do kierowania pojazdami przez T.K.. Pismem z dnia [...] czerwca 2017 r., przetłumaczonym przez tłumacza przysięgłego z języka niemieckiego na język polski, niemiecki organ odpowiedział, że T.K. nie posiada ważnego niemieckiego prawa jazdy. Z akt sprawy wynika, że T.K. uzyskał prawo jazdy w Niemczech, ale jego uprawnienia do kierowania pojazdami zostały cofnięte z powodu narkomanii i mogą być przywrócone po przedłożeniu pozytywnej opinii lekarko – psychologicznej. Oznacza to że wystąpiła sytuacja opisana w art. 12 ust. 1pkt 5 ustawy. Uprawnienia T.K. zostały cofnięte przynajmniej do czasu przedstawienia opinii lekarko – psychologicznej.

Odnosząc się do zarzutów odwołania organ stwierdził, że niemieckie prawo jazdy T.K. podlega zwrotowi pod warunkiem jednak przedstawienia odpowiednich orzeczeń medycznych potwierdzających dobry stan zdrowia psychicznego i fizycznego kierującego pojazdem. Do momentu przedstawienia orzeczeń niemieckie prawo jazdy faktycznie pozostaje zatrzymane, zdaniem SKO jest ono nadal ważne. Organ wskazał, że wymóg przedstawienia badań psychologicznych stwierdzających brak przeciwskazań do kierowania pojazdem w celu wydania prawa jazdy kategorii B nie jest obcy również polskiemu ustawodawstwu. Zgodnie bowiem z art. 11 ust. 6 ustawy dodatkowym warunkiem wydania prawa jazdy osobie, wobec której została wydana decyzja o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w trybie art. 103 ust. 1 pkt 2 lub 3, jest uzyskanie orzeczenia psychologicznego o braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem. Organ zauważył, że dokument prawa jazdy poświadcza jedynie uprawnienie, a zatem ma charakter pochodny od uprawnień. Dokument prawa jazdy może uzyskać tylko ten, kto posiada określone uprawnienia.

Od powyższej decyzji T.K., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 4 ust. 2 ustawy poprzez jego błędną wykładnię i niezasadne przyjęcie, że przez posiadanie ważnego prawa jazdy należy rozumieć sytuację, w której uprawnienia do prowadzenia pojazdów zostały bezterminowo cofnięte; art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji niezasadną odmowę wydania prawa jazdy kategorii B; ponadto zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 6, art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 107 kpa.

W uzasadnieniu pełnomocnik podniósł, że w przypadku skarżącego można mówić o cofnięciu uprawnień i o ewentualnej możliwości uzyskania nowego prawa jazdy, nie zaś o zatrzymaniu prawa jazdy. Skoro z pism Federalnego Urzędu do Spraw Ruchu Drogowego wynika, że uprawnienia do kierowania pojazdami zostały bezterminowo cofnięte, a T.K. nie posiada w Niemczech ważnego prawa jazdy, ponieważ zostało mu one odebrane, to nie sposób podzielić ustaleń organu, że posiada on ważne prawo jazdy w Niemczech. Pełnomocnik wskazał, że w odniesieniu do skarżącego orzeczony w Niemczech zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych obowiązywał do dnia [...] maja 2013 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność ich wykładni oraz prawidłowość przyjętej procedury.

Badając legalność zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) zwanej p.p.s.a., sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną i bierze z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa niezależnie od treści podnoszonych w skardze zarzutów. Rozstrzyga jednak tylko w granicach danej sprawy co oznacza, że nie może oceniać innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę.

Na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w sytuacji naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). W przypadku braku wskazanych uchybień, na mocy art. 151 p.p.s.a., skarga podlega natomiast oddaleniu.

W niniejszej sprawie, przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji, którą odmówiono T.K. wydania krajowego prawa jazdy kat. B.

Skarga nie była zasadna.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że stosownie do treści art. 4 ust. 2 ustawy kierowca może posiadać tylko jedno ważne prawo jazdy. Trzeba w tym miejscu podkreślić, że Konwencja o ruchu drogowym, sporządzona w Wiedniu dnia 8 listopada 1968 r., której stroną jest Polska oraz Niemcy (Dz. U. z 1988 r. Nr 5, poz. 40 i 44), przewiduje w art. 41 wzajemne uznawanie "każdego krajowego prawa jazdy". W konsekwencji tego należy przyjąć, iż w sytuacji, w której dokumenty prawa jazdy wystawiane są w różnych państwach, mamy do czynienia z tym samym uprawnieniem do kierowania pojazdami. Przepis art. 4 ust. 2 ustawy nie dotyczy jednak międzynarodowego prawa jazdy, co oznacza, że można posiadać jednocześnie ważne prawo jazdy oraz międzynarodowe prawo jazdy. Ponadto zakaz nie dotyczy krajowego prawa jazdy wydawanego szefom i cudzoziemskiemu personelowi przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych i misji specjalnych państw obcych oraz organizacji międzynarodowych, korzystających z przywilejów i immunitetów dyplomatycznych lub konsularnych. Osoby te mogą zatem posiadać więcej niż jedno prawo jazdy (np. prawo jazdy wydane w Polsce oraz prawo jazdy wydane we własnym państwie). Należy zwrócić uwagę, że powyższe regulacje odnoszą się do dokumentów określanych jako "ważne". Zgodnie z art. 4 ust. 3 u.k.p., nie jest uznawane za ważne prawo jazdy wydane w innym państwie członkowskim UE, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, jeżeli na terytorium któregokolwiek z tych państw to prawo jazdy zostało zatrzymane lub posiadane uprawnienie do kierowania pojazdem zostało cofnięte czasowo albo na stałe. Można zatem przyjąć, iż przez ważne prawo jazdy należy rozumieć prawo jazdy pozostające w mocy, obowiązujące, potwierdzające aktualnie istniejące i niezwieszone uprawnienie. Musi to być prawo jazdy, dla którego nie upłynął jeszcze wskazany w nim okres ważności. Chodzi przy tym o dokument istniejący w sensie materialnym, legalny, mający wszystkie właściwe dla niego cechy i zabezpieczenia, a przy tym niezniszczony, nieprzerobiony i niepodrobiony (por. Maciej Dębski komentarz do art. 4 ustawy o kierujących pojazdami, Lex).

Z pisma Federalnego Urzędu ds. Ruchu Drogowego z dnia [...] czerwca 2017 r. wynika, że skarżący nie posada ważnego prawa jazdy, może ponownie wejść w posiadanie prawa jazdy jeżeli zostanie przedłożona pozytywna ekspertyza medyczno – psychologiczna. Do pisma dołączono – w formie załączników – decyzje zawierające informacje o wykroczeniach popełnionych przez T.K.. Z dołączonych dokumentów wynika, że orzeczone wobec skarżącego kary o zakazie prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz decyzje o odebraniu prawa jazdy ulegną umorzeniu -kolejno – [...] grudnia 2014 r., [...] listopada 2014 r. oraz [...] grudnia 2027 r. A zatem do tego czasu wydanie skarżącemu prawa jazdy może nastąpić po przejściu procedury przewidzianej dla uzyskania prawa jazdy oraz po przedłożeniu pozytywnej ekspertyzy medyczno – psychologicznej. Powyższe oznacza, że skarżący uzyskał prawo jazdy za granicą, ale jego uprawnienie do kierowania pojazdami zostało cofnięte i to do czasu przedstawienia ekspertyzy medyczno – psychologicznej, a zatem ziściła się przesłanka z art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy. Z w.w. pisma Federalnego Urzędu ds. Ruchu Drogowego oraz dołączonych do załączników wynika, że uzyskanie przez skarżącego prawa jazdy w Niemczech nie będzie możliwe bez przedstawienia pozytywnej opinii lekarsko – psychologicznej.

Powyższe okoliczności ustalono na podstawie pisma Federalnego Urzędu ds. Ruchu Drogowego z dnia [...] czerwca 2017 r. oraz dołączonych do niego załączników, które zostały przetłumaczone z języka niemieckiego na język polski przez tłumacza przysięgłego. Wskazać przyjdzie, że w.w. dokumenty mają walor dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 § 1 kpa. Stosownie do treści art. 76 § 1 kpa dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone.

Należy zauważyć, że w sprawach o wydanie prawa jazdy osobom nie posiadającym obywatelstwa polskiego, dla ustalenia istotnych okoliczności sprawy, ustawodawca wprowadził szczególny tryb postępowania. Zgodnie z art. 12 ust. 2a i 2b ustawy w celu wydania prawa jazdy właściwy organ wydający prawo jazdy zwraca się do odpowiednich organów państw członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, o potwierdzenie, że osoba ubiegająca się o uprawnienie nie posiada prawa jazdy wydanego w jednym z tych państw ani nie rozpoczęła procedury wymiany prawa jazdy na krajowe prawo jazdy lub procedury wydania wtórnika polskiego krajowego prawa jazdy. Zapytanie i potwierdzenie, o których mowa w ust. 2a, następuje wyłącznie w drodze teletransmisji przy użyciu Europejskiej Sieci Praw Jazdy. Z powyższego wynika, że uzyskanie wymaganych dla spawy informacji może nastąpić jedynie przy użyciu Europejskiej Sieci Praw Jazdy.

W analizowanej sprawie informacja zawarta w piśmie z dnia [...] czerwca 2018 r. pochodziła od odpowiedniego organu oraz uzyskana została zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 12 ust. 2a i 2b ustawy.

Zgodnie z art. 76 § 3 kpa przeprowadzenie dowodu przeciwko treści dokumentów urzędowych nie jest wyłączone. Zwrócić należy uwagę, że w analizowanej sprawie skarżący nie podważył treści dokumentu – pisma z [...] czerwca 2017r. – lecz przedstawił odmienną interpretację treści załączników oraz prezentował odmienną wykładnię przepisów prawa materialnego. Podnieść należy, że skarżący na żadnym etapie postępowania nie kwestionował nałożonego na niego obowiązek poddania się odpowiednim badaniom lekarsko – psychologicznym oraz przedstawienia opinii.

Trafnie omawiane zagadnienie zostało przedstawione w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 stycznia 2018 r. sygn. I OSK 690/16, który zapadł wprawdzie na tle nieco odmiennego stanu faktycznego, ale wyraża zasadę zakazu posiadania więcej niż jednego ważnego prawa jazdy. Sąd wskazał, że osobie w stosunku do której wydano decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami lub zatrzymaniu prawa jazdy - w okresie i zakresie obowiązywania tej decyzji - nie może być wydane prawo jazdy (art. 12 ust. 1 pkt 3 u.o.k.p.). Przepis ten stosuje się także do osoby ubiegającej się o wydanie prawa jazdy kategorii C, C1,D 1 lub D - w okresie obowiązywania decyzji o cofnięciu lub zatrzymaniu prawa jazdy kategorii B. Osoba, która ubiega się o przywrócenie uprawnienia do kierowania pojazdem cofniętego na okres przekraczający 1 rok lub w związku z utratą kwalifikacji podlega sprawdzeniu kwalifikacji w formie egzaminu państwowego (art. 49 u.o.k.p.). Dopiero spełnienie tego wymogu, a także przedstawienie stosownych orzeczeń lekarskich umożliwia uwzględnienie wniosku. Nie zmienia tego przedłożenie prawa jazdy kategorii B wydanego przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, a to dlatego że w art. 4 ust. 2 u.o.k.p. ustawodawca stanowi, że kierowca może posiadać tylko jedno ważne prawo jazdy. Skoro skarżącemu wydano w 2003 r. prawo jazdy, które następnie zostało zatrzymane w związku z prowadzeniem pojazdu w stanie nietrzeźwości, to niedopuszczalnym po myśli art. 4 ust. 2 u.o.k.p. było wydanie drugiego prawa jazdy. Procedura " odzyskania" prawa jazdy jest jasna, należy zdać egzamin państwowy i przedstawić stosowne orzeczenia lekarskie. Dopiero wówczas można ubiegać się po " odzyskaniu" prawa jazdy kategorii B o dalsze kategorie, w tym kategorię C. W związku z jednoznaczną treścią art. 4 ust. 2 u.o.k.p. przedłożenie przez skarżącego angielskiego prawa jazdy kat. B nie mogło stanowić podstawy do wydania skarżącemu prawa jazdy kat. C. Tego rodzaju działanie, uzyskanie w innym kraju członkowskim U.E. prawa jazdy w sytuacji posiadania prawa jazdy we własnym kraju, choć zatrzymanego, stanowi obejście przewidzianej w u.o.k.p. procedury przywrócenia uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi.

W tej sytuacji zwrócenie się o wydanie prawa jazdy z powołaniem się art. 11 ust. 1 ustawy z dni 5 stycznia 2011 r. o kierującym pojazdami stanowiłoby obejście wymogu przedłożenia przez stronę ekspertyzy lekarsko – psychologicznej, do czego była zobowiązana na gruncie odpowiednich przepisów prawa niemieckiego. Skarżący posiada prawo jazdy, które może mu być wydane po spełnieniu określonych warunków, a jednym z nich jest przedłożenie opinii lekarsko – psychologicznej.

W myśl art. 11 ust. 4 Dyrektywy nr 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 20 grudnia 2006 r. państwo członkowskie odmawia wydania prawa jazdy osobie, której prawo jazdy podlega ograniczeniu, zawieszeniu lub cofnięciu w innym państwie członkowskim. Państwo członkowskie odmawia uznania ważności jakiegokolwiek prawa jazdy wydanego przez inne państwo członkowskie osobie, której prawo jazdy podlega ograniczeniu, zawieszeniu lub cofnięciu na terytorium wydającego państwa członkowskiego. Państwo członkowskie może także odmówić wydania prawa jazdy osobie ubiegającej się o prawo jazdy, której prawo jazdy zostało w innym państwie członkowskim unieważnione. Przepisy Dyrektywy nr 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady zostały w całości implementowane do prawodawstwa krajowego.

Warto w tym miejscu zwrócić uwagę, że w prawie polskim wprowadzone zostały rozwiązania podobne do rozwiązań w tym miejscu analizowanych. Mianowicie zgodnie z art. 11 ust. 6 ustawy dodatkowym warunkiem wydania prawa jazdy osobie, wobec której została wydana decyzja o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w trybie art. 103 ust. 1 pkt 2 lub 3, jest uzyskanie orzeczenia psychologicznego o braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem. Stosownie zaś do treści art. 103 ust. 1 starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku: 2) ponownego przekroczenia liczby 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie 5 lat od dnia wydania skierowania na kurs reedukacyjny, o którym mowa w art. 99 ust. 1 pkt 4 lit. a; 3) popełnienia w okresie próbnym trzech wykroczeń przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji lub jednego przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji.

Powyższe prowadzi do wniosku, że analizując wniosek o wydanie skarżącemu prawa jazdy na podstawie ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami organ nie mógł pominąć okoliczności, że w innym państwie członkowskim skarżącemu zostało odebrane prawo jazdy, a wydanie mu ponownego prawa jazdy jest uzależnione od przedłożenia pozytywnej ekspertyzy psychologiczno – medycznej.

Analizując sprawę trzeba mieć na uwadze, że omawiany przepis art. 12 ust. 1 ustawy wymienia przesłanki, które uniemożliwiają wydanie prawa jazdy, nawet wówczas gdy kandydat spełnia wymagane warunki, do których zalicza się wiek, brak przeciwwskazań zdrowotnych, odbycie przeszkolenia, zdanie egzaminu. Uzależnienie od alkoholu lub innego podobnie działającego środka (pkt 1) jest stanem patologicznym, powstałym w wyniku bardziej lub mniej długotrwałego, nałogowego używania alkoholu. Lekarze potwierdzają, że raz nabyte uzależnienie, np. od alkoholu, pozostaje do końca życia, nawet jeśli osoba, której dotyczy, nie spożywa już tego środka. Jest to forma bierna uzależnienia. Przeciwwskazanie do wydania prawa jazdy może wynikać tylko z aktywnej formy uzależnienia, a więc nałogowego spożywania środków uzależniających w okresie ubiegania się o prawo jazdy. Uzależnienie to może być stwierdzone na podstawie badania lekarskiego.

Wobec powyższego zarzuty skargi nie mogły zostać uwzględnione. Zebrany w sprawie materiał dowodowy daje wystarczające podstawy do przyjęcia, że w sprawie powinien znaleźć zastosowanie przepis art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy. Z pisma Federalnego Urzędu ds. Ruchu Drogowego z dnia [...] czerwca 2017 r. wynika, że skarżącemu odebrane zostało prawo jazdy, a ponowne jego wydanie jest uzależnione od przedłożenia pozytywnej ekspertyzy lekarsko – psychologicznej, natomiast z dołączonych do tegoż pisma dokumentów wynika okres, w jakim wydanie prawa jazdy jest uzależnione od spełnienia owego dodatkowego warunku. Powyższe należy interpretować w ten sposób, że uprawnienie do kierowania pojazdami zostało skarżącemu cofnięte, a w okresie w okresie obowiązywania cofnięcia, na podstawie przepisów prawa polskiego, prawo jazdy nie może zostać skarżącemu wydane.

Z podanych powyżej przyczyn skarga nie była zasadna. Organy administracji rozpatrujące niniejszą sprawę, nie naruszyły przepisów postępowania administracyjnego i przepisów prawa materialnego. Zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji, zostały wydane w wyniku ustalenia istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktycznych i po dokonaniu prawidłowej oceny dowodów i zastosowaniu prawidłowej wykładni prawa.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.