Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 2/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2006-09-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki /spr/ Sędziowie: Sędzia NSA Stefan Kłosowski Sędzia WSA Maria Mysiak Protokolant Aneta Kukla po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2006 r. sprawy ze skargi E. L. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę o d d a l a skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Wojewoda , działając na podstawie art. 138 § 2 kpa w związku z art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania A. i P. J. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę garażu dwustanowiskowego - uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu decyzji podano, że A. i P. J. w dniu

[...] złożyli wniosek o pozwolenie na budowę garażu dwustanowiskowego na działce nr [...] położonej przy ul. [...] w [...]. Organ I instancji postanowieniem z dnia [...] nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia braków wniosku, a w dniu [...] zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z zebranymi materiałami w sprawie.

W dniu [...] zgłosiła się do organu I instancji E. L. i po zapoznaniu się z projektem zagospodarowania terenu wniosła sprzeciw co do budowy garażu bezpośrednio na granicy z jej działką. W tym samym dniu zgłosiła się M. K. współwłaścicielka nieruchomości i po zapoznaniu się z projektem budowlanym garażu nie wniosła żadnych uwag. Także Z. i J. S. wyrazili zgodę na lokalizację garażu bezpośrednio na granicy z ich działką nr [...] w sposób przedstawiony w projekcie zagospodarowania terenu.

W dniu [...] organ I instancji odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę garażu dwustanowiskowego na nieruchomości przy ul. [...] w [...]. Od tej decyzji odwołali się A. i P. J. podnosząc, że naruszono przepisy:

- § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez zastosowanie w sprawie pomimo braku przesłanek do jego zastosowania,

- § 12 ust. 3 cyt. rozporządzenia poprzez niezastosowanie w sprawie, pomimo przesłanek do jego zastosowania,

- art. 8 kpa poprzez podważenie zaufania obywateli do organów państwowych oraz art. 32 Konstytucji poprzez nierówne traktowanie obywateli przez organy władzy publicznej.

Organ II instancji odnosząc się do treści odwołania stwierdził, że zgodnie z § 12 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. istnieje możliwość lokalizacji obiektu budowlanego na granicy działki tylko w szczególnych przypadkach gdy np.

- wynika to z ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego lub

- nie jest możliwe zachowanie odległości, o której mowa w ust. 1 pkt 2, ze względu na rozmiary działki.

Przedmiotowy garaż został zaprojektowany na działce nr [...] stanowiącej współwłasność A. i P. J. i M. M.-P., bezpośrednio przy granicy z sąsiednimi działkami nr [...] należącej do E. L. i nr [...] należącej do Z. i J. S. oraz M. K.. E. L. zgłosiła sprzeciw do lokalizacji garażu na granicy z jej działką na etapie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Swój sprzeciw podtrzymała na etapie pozwolenia na budowę. Z. i J. S. oraz M. K. po zapoznaniu się z dokumentami w sprawie wyrazili zgodę na lokalizację garażu bezpośrednio na granicy z ich działką nr [...] w sposób przedstawiony w projekcie zagospodarowania terenu.

Organ I instancji, na podstawie art. 9 ust. 3 Prawa budowlanego, zwrócił się do Ministerstwa Infrastruktury o odstępstwo od przepisu rozporządzenia z dnia

12 kwietnia 2002r. - § 12 ust. 1 pkt 2 dla projektowanego garażu. W odpowiedzi Ministerstwo Infrastruktury w piśmie z dnia [...] wyjaśniło, że biorąc pod uwagę rozmiary działki, zgodnie § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia,

w przypadku zachowania wymagań przepisów odrębnych, projektowane sytuowanie ściany budynku w stosunku do granicy sąsiedniej działki budowlanej nie narusza przepisów rozporządzenia. Zamieszczona w aktach sprawy informacja z bazy ewidencji gruntów i budynków informuje, że działka nr [...] położona przy

ul. [...] w [...] ma powierzchnię [...] m2. Współwłaściciele działki nr [...] przeprowadzili, notarialnie potwierdzony, podział jej użytkowania. W części działki nr [...], będącej w użytkowaniu współwłaścicielki M. M.-P., istnieje obiekt budowlany gospodarczy zlokalizowany na granicy z działką nr [...] od strony ulicy [...]. A. i P. J. lokalizują projektowany garaż na części działki nr [...] będącej w ich użytkowaniu dostawiając go do już istniejącego obiektu należącego do współwłaścicielki.

Nieruchomość położona przy ul. [...] znajduje się w obszarze wartościowego układu przestrzennego z historycznie ukształtowaną zabudową

o wysokich walorach architektonicznych. Proponowana lokalizacja garażu na działce nr [...] w sposób przedstawiony w projekcie budowlanym porządkuje istniejące zagospodarowanie nieruchomości i umożliwia jej racjonalne wykorzystanie.

W związku z tym, zdaniem organu odwoławczego, w przedmiotowej sprawie zachodzi przypadek szczególny, zgodny z § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury, który dopuszcza lokalizację obiektu na granicy działki ze względu na jej rozmiary. Poza tym pomieszczenia w sąsiednim budynku nr [...] przy ul. [...] od strony projektowanego garażu, zgodnie z załączoną do projektu analizą oświetlenia, będą miały zapewniony czas nasłonecznienia ponad [...] godzin, mierzony w dniach równonocy [...], w godzinach pomiędzy godziną [...].

Planowana inwestycja jest zgodna z decyzją o warunkach zabudowy

i zagospodarowania terenu i uzyskała wymaganą opinię Konserwatora Zabytków oraz pozytywną opinię pod względem plastycznym.

Decyzję odmawiającą pozwolenia na budowę garażu organ I instancji uzasadnił niezgodnością zaprojektowanej inwestycji z § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury "gdyż nie można uznać, że działka nr [...] (...) jest mała". Biorąc jednak pod uwagę fakt istniejącego zainwestowania na działce oraz stanowisko Ministerstwa Infrastruktury sprawę należy ponownie rozpatrzyć i rozważyć możliwość usytuowania garażu przy zastosowaniu § 12 ust. 3 pkt 2 cyt. rozporządzenia.

Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu w Szczecinie złożyła E. L., wnosząc o jej uchylenie i zarzucając, że została wydana z naruszeniem prawa.

Skarżąca stwierdziła, iż decyzja Wojewody została podjęta na podstawie mylnych przesłanek, dotyczących rozmiarów działki nr [...] oraz związanych z nimi możliwości zachowania odległości od granicy działki przy planowanej budowie. Organ II instancji w swojej decyzji powołał się na § 12 ust. 3 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r., który przewiduje możliwość lokalizacji obiektu budowlanego przy granicy działki w przypadku, gdy zachowanie odległości (3 m) od granicy działki nie jest możliwe ze względu na rozmiary działki. Uznał zatem, że taka właśnie sytuacja ma miejsce w przypadku planowanej budowy garażu. Tymczasem do [...] na działce nr [...] istniał garaż z tarasem, zlokalizowany bezpośrednio przy budynku mieszkalnym. Dowodzi to niezbicie, że rozmiary działki swobodnie pozwalają na lokalizację garażu w innym miejscu, bez konieczności budowy na granicy jej działki (ul. [...] działka nr [...]).

A. i P. J. otrzymali decyzję nr [...] z dnia [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie i przebudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z rozbiórką garażu, budową tarasu oraz budową garażu (dwustanowiskowego).

W decyzji tej jest zawarta informacja o zgłoszonym przez skarżącą sprzeciwie wobec budowy garażu na granicy działki. Po złożeniu sprzeciwu wobec budowy garażu, sprawa tej budowy została wyłączona do odrębnego postępowania. A. i P. J. uzyskali pozwolenie na budowę tarasu, która to budowa została już zakończona. Obecnie starają się o pozwolenie na budowę garażu, próbując wykazać, że w obecnej sytuacji nie ma wystarczającej ilości miejsca na ich części działki. Miejsce takie jednak było dostępne w momencie przygotowywania projektu budowlanego, ponieważ wyburzony został dotychczasowy garaż z tarasem. Nie istniały wówczas przeszkody w takim usytuowaniu garażu, aby nie występowała konieczność jego lokalizacji na granicy działki.

Skarżąca stwierdziła nadto, że można wyobrazić sobie sytuację, w której inwestor będzie starał się o zgodę na budowę garażu np. [...]. Wówczas rozmiary działki z pewnością nie będą wystarczające na inne usytuowanie obiektu, niż przy granicy działki. Zamiary i plany inwestora nie mogą jednak naruszać praw i interesów osób trzecich, w tym przypadku właścicieli sąsiednich działek. Należy zatem uznać, iż powołanie się przez organ II instancji na § 12 ust. 3 pkt. 2 rozporządzenia jest bezzasadne, ponieważ w tej sytuacji nie ma on zastosowania. Rozmiary działki nr [...] pozwalają na inne usytuowanie garażu, niekoniecznie przy granicy działki należącej do skarżącej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Skarga nie jest zasadna. Odnosząc się do zarzutów podniesionych przez skarżącą należy podkreślić, iż organ odwoławczy wydając decyzję kasacyjną wskazał, że w uzasadnieniu decyzji odmownej organ I instancji przyjął, że planowana inwestycja została zaprojektowana niezgodnie z treścią § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, gdyż nie można uznać, że działka nr [...] na której jest zlokalizowany projekt garażu dwustanowiskowego jest mała i nie jest możliwe zachowanie odległości o których mowa w ust. 1 pkt 2. Ponadto podział notarialny użytkowania części działki przez współwłaścicieli nie jest równoznaczny

z małymi rozmiarami działki według powołanego rozporządzenia.

Ta część uzasadnienia decyzji organu I instancji, stanowiąca w istocie podstawę rozstrzygnięcia, nie została jednak pogłębiona i brak jest chociażby analizy wielkości działki. Użyte określenie "mała" niczego nie wyjaśnia albowiem pojęcie to nie zostało zrelatywizowane w odniesieniu do powierzchni działki i planowanej inwestycji. Dopiero organ odwoławczy na podstawie informacji z ewidencji gruntów

i budynków, wskazał, że działka nr [...] położona przy ulicy [...]

w [...] ma powierzchnię [...]. Poza kwestią wielkości działki organ odwoławczy uznał za zasadne, przy ponownym rozpoznaniu sprawy przez organ

I instancji, wzięcie pod uwagę, że na części działki nr [...], znajdującej się

w użytkowaniu współwłaścicielki M. M. – P., znajduje się obiekt budowlany gospodarczy zlokalizowany na granicy z działką nr [...] od strony ul. [...]. Inwestorzy zamierzają postawić swój garaż przy istniejącym już obiekcie. Poza tym znaczenie mogą mieć elementy układu przestrzennego związane z historycznie ukształtowaną zabudową. W związku z tym, zdaniem organu odwoławczego, w rozpoznawanej sprawie zachodzi przypadek szczególny o którym mowa w § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury, który dopuszcza lokalizację obiektu na granicy działki ze względu na jej rozmiary.

Organ odwoławczy zwrócił również uwagę na kwestię właściwego oświetlenia budynku nr [...] przy ul. [...] od strony projektowanego garażu zgodnie bowiem z przedstawioną analizą oświetlenia, pomieszczenia znajdujące się w tym budynku będą miały właściwy czas nasłonecznienia.

Przedmiotowa inwestycja jest zgodna z decyzją o warunkach zabudowy

i zagospodarowania terenu. Pozytywną opinię wyraził też Konserwator Zabytków.

W tej sytuacji uchylenie decyzji organu I instancji, która została wydana bez uprzedniej, pogłębionej analizy wskazanych wyżej okoliczności nie narusza prawa

i daje podstawę do ponownej oceny sprawy.

Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd na podstawie art. 151 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.