Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA 2162/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2004-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędzia S.O. deI. do WSA Asesor WSA Protokolant Marzenna Glabas Maria Matyja Katarzyna Matczak (Spr.) Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Wojewody z dnia "[...]" r. Nr "[...]" w przedmiocie zawieszenia prawa do zasiłku przedemerytalnego: I uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającąją decyzję Starosty z dnia "[...]" r. II orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia wyroku .


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 27 grudnia 2001r. Starosta G., działając na podstawie art. 37j ust. l, 3, 4 oraz art. 6 pkt 6 lit. b ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu orzekł o przyznaniu Z. B. prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia 18 grudnia 2001r. w wysokości 762,80 zł miesięcznie.

W dniu 26 lutego 2003r. Z. B. powiadomił Powiatowy Urząd Pracy w G., iż w październiku 2002r. został wybrany jako radny powiatowy. Z tego tytułu otrzymuje diety, których wysokość wynosiła odpowiednio: 182,60 zł w listopadzie 2002r., 1123 zł w grudniu 2002r., oraz ponad 200 zł w styczniu i lutym 2003r.

Decyzją z dnia 11 marca 2003r. Starosta G., działając na podstawie art. 37 n ust. 2 pkt 3 oraz art. 6 pkt 6 lit. b ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2001 r. Nr 6, póz. 56, ze zm) orzekł o zawieszeniu prawa do zasiłku przedemerytalnego z dniem l grudnia 2002r.

W uzasadnieniu wskazał, że powołany art. 37 n ust. 2 pkt 3 określa instytucję zawieszenia prawa do świadczenia przedemerytalnego w sytuacji osiągania przychodów z innego tytułu niż zatrudnienie, innej pracy zarobkowej, pozarolniczej działalności, podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz uzyskiwania diet i innych należności pieniężnych przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich, jeżeli łączna kwota uzyskiwanych przychodów w danym miesiącu z tych tytułów oraz z tytułu zasiłku przedemerytalnego byłaby wyższa od kwoty 200% zasiłku, o jakim mowa w art. 24 ust. l tej ustawy.

W odwołaniu od tej decyzji Z. B. podał, że organ niesłusznie dokonał zawieszenia zasiłku przedemerytalnego, gdyż nie podjął żadnej pracy na umowę o pracę, jak też nie rozpoczął działalności gospodarczej. Wyjaśnił, że w październikowych wyborach samorządowych wybrany został na radnego powiatu i z tego tytułu otrzymuje dietę, która w myśl cytowanego art. 37n ust. 2 pkt 3 ustawy została wyłączona z dochodów warunkujących zawieszenie zasiłku przedemerytalnego.

Po rozpatrzeniu przedmiotowego odwołania, Wojewoda, decyzją z dnia 29 kwietnia 2003r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że w oparciu o art. 37n ust. 2 pkt 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu zasiłek przedemerytalny Z.

B. podlegał zawieszeniu od dnia l grudnia 2002r., ponieważ łączna kwota uzyskanych przychodów w grudniu 2002r. z tytułu wykonywania czynności związanych z pełnieniem obowiązków społecznych oraz z tytułu zasiłku przedemerytalnego była wyższa od kwoty 200% zasiłku dla bezrobotnych, którego 100% stanowiło kwotę 498,20 zł - zasiłek podstawowy.

W skardze kierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Z. B. ponownie podniósł, że organy orzekające w jego sprawie błędnie zastosowały art. 37 n ust. 2 pkt 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu i zawiesiły jego prawo do zasiłku przedemerytalnego. Wskazał, że powołany wyżej przepis wyłącza spod dochodów warunkujących zawieszenie prawa do zasiłku przedemerytalnego diety i inne należności pieniężne. Nadto poinformował, że zostając radnym nie zabrał nikomu miejsca pracy, zaś otrzymywana dieta w wysokości 500 - 800 zł miesięcznie, w zależności od ilości posiedzeń, jest mu niezbędna do pokrywania kosztów związanych z wykonywaniem obowiązków radnego.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wniósł o oddalenie

skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, iż na skutek reformy sądownictwa administracyjnego w myśl art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1271, ze zm) skargi wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004r. podlegaj ą rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne.

Podkreślić należy, że stosownie do art. l § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, póz. 1269) Wojewódzki Sąd Administracyjny ma obowiązek badania zgodności zaskarżonej decyzji organu odwoławczego wyłącznie z punktu widzenia jej legalności, a więc z punktu widzenia jej zgodności z przepisami powszechnie obowiązującego prawa.

W niniejszej sprawie zarzuty skargi zasługują na uwzględnienie w całości.

Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia w sprawie stanowił art. 37n ust. 2 pkt 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w

brzmieniu obowiązującym od dnia l kwietnia 2002r. W myśl art. 37 n ust. 3 pkt 3 prawo do świadczenia przedemerytalnego ulega zawieszeniu w przypadku osiągania

przychodów z innych tytułów niż wymienione w pkt l i 2 z wyłączeniem przychodów uzyskanych z tytułu odsetek lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku podatnika, podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz uzyskiwania diet i innych należności pieniężnych przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich, jeżeli łączna kwota uzyskanych przychodów w danym miesiącu z tych tytułów oraz z tytułu świadczenia przedemerytalnego byłaby wyższa od kwoty 200% zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust. l.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że wprawdzie powyższa regulacja dotyczy świadczenia przedemerytalnego, natomiast jak wynika z decyzji Starosty G. z dnia 27 grudnia 2001 r. strona skarżąca nabyła prawo do zasiłku przedemerytalnego to na podstawie art. 11 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakresie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej komisji do Spraw Społeczno - Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom szkół (Dz.U. Nr 154, póz. 1793) do osób posiadających prawo do zasiłku przedemerytalnego stosuje się odpowiednio m.in. przepisy art. 371 - 37o ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w zakresie dotyczącym świadczeń przedemerytalnych.

Zasadny jest zarzut strony skarżącej, iż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 37 n ust. 2 pkt 3 ustawy, bowiem z wykładni gramatycznej tego przepisu wynika, że z katalogu przychodów mających wpływ na zawieszenie prawa do świadczenia przedemerytalnego zostały wyłączone przychody uzyskiwane z tytułu odsetek lub innych przychodów od środków płatniczych zgromadzonych na rachunku podatnika, podlegających opodatkowaniu podatkiem od osób fizycznych oraz uzyskiwane diety i inne należności pieniężne przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich. Zatem w przypadku uzyskiwania diet i innych należności pieniężnych są one wyłączone z przychodów warunkujących zawieszenie prawa do świadczenia jedynie wówczas, gdy uzyskiwane są przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich. W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości Sądu okoliczność, że strona skarżąca wykonująca obowiązki radnego powiatu określone w art. 21 ustawy z 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. Nr 142, póz. 1592, ze zm) spełnia

wymóg dotyczący wykonywania czynności związanych z pełnieniem obowiązków społecznych, o których mowa w art. 37 n ust. 2 pkt 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

Poza tym gdyby podzielić stanowisko organów orzekających w tej sprawie, iż przychody w tytułu diet i innych należności pieniężnych uzyskiwane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich miały wpływ na zawieszenie prawa do świadczenia, to w jakim celu w treści przepisu umieszczony został zapis o "wyłączeniu" tych właśnie przychodów. Zgodnie z ogólną zasadą racjonalnego działania ustawodawcy, skoro w treści przepisu znalazł się zapis "z wyłączeniem", to należy stwierdzić, że wolą ustawodawcy było właśnie wyłączenie z kręgu przychodów powodujących zawieszenie świadczenia jakiejś grupy, która nie będzie miała wpływu na takie zawieszenie.

Tym samym stwierdzając w niniejszej sprawie naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 145 § l pkt l lit a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. O wstrzymaniu wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono w oparciu o art. 152 tej ustawy.