Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1493/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie kasacyjne
Powołane przepisy: article: art. 60, art. 161 § 1 pkt 1, § 2, art. 254
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Janusz Zubrzycki (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej S. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 9 marca 2021 r., sygn. akt I SA/Bd 788/20 w sprawie ze skargi S. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 19 października 2020 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego oleju smarowego postanawia: 1) umorzyć postępowanie ze skargi kasacyjnej S. R.; 2) oddalić zażalenie pełnomocnika z urzędu R. S. na postanowienie o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 9 marca 2021 r., sygn. akt I SA/Bd 788/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę S. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z 19 października 2020 r. w przedmiocie podatku akcyzowego (pkt 1. sentencji wyroku) oraz przyznał adwokatowi R. S. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (pkt 2. sentencji wyroku) (opisany wyrok, podobnie jak pozostałe powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Skarżący za pośrednictwem adwokata ustanowionego z urzędu złożył skargę kasacyjną od opisanego wyżej wyroku, zaskarżając go w całości. W skardze kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i uchylenie decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z 19 października 2020 r., ewentualnie o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Ponadto skarżący wniósł o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania, z kosztami zastępstwa procesowego, według norm przepisanych, a w przypadku nieuwzględnienia skargi kasacyjnej - nieobciążanie skarżącego kosztami postępowania. Skarżący zrzekł się prawa do rozpoznania sprawy na rozprawie. Dodatkowo w skardze kasacyjnej zawarty został wniosek o przyznanie pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną świadczoną z urzędu według norm przepisanych. Wniesiono również o zmianę rozstrzygnięcia zawartego w pkt 2. sentencji kwestionowanego wyroku poprzez zasądzenie od Skarbu Państwa — Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz adw. R. S. kosztów zgodnie z § 4 ust. 1 i 3 oraz § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a w związku z § 8 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2019 r., poz. 18 ze zm.), dalej: rozporządzenie MS w sprawie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w pełnej wysokości.

W piśmie procesowym z 14 września 2021 r. skarżący osobiście cofnął skargę kasacyjną złożoną w niniejszej sprawie.

Pismem z 23 września 2021 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o rozpoznanie zażalenia zawartego w skardze kasacyjnej na postanowienie w przedmiocie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, nieobciążanie skarżącego kosztami postępowania skargowego oraz o przyznanie pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną świadczoną z urzędu w postępowaniu skargowym, oświadczając, że nie zostały one pokryte w części ani w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Jak stanowi art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej: P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten, w związku z treścią art. 193 P.p.s.a., stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Odpowiednie stosowanie art. 60 P.p.s.a. oznacza natomiast, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi kasacyjnej, co z kolei wynika z treści art. 183 § 1 zdanie pierwsze P.p.s.a. Uregulowana w art. 183 § 1 P.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia bowiem, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej.

W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. w związku z art. 193 P.p.s.a. postanowił umorzyć postępowanie ze skargi kasacyjnej S. R..

Naczelny Sąd Administracyjny - rozpoznając zawarte w skardze kasacyjnej zażalenie pełnomocnika skarżącego z urzędu - adwokata R. S., na postanowienie WSA w Bydgoszczy o przyznaniu mu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy - stwierdził, że zażalenie to nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 250 § 1 P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W § 2 tego artykułu wskazano, że w uzasadnionych przypadkach, sąd może obniżyć wynagrodzenie, o którym mowa w § 1. Prawidłowo w niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji, miarkując wysokość wynagrodzenia pełnomocnika, kierował się art. 250 § 2 powyższej ustawy biorąc pod uwagę z urzędu fakt, że pełnomocnik przygotował, podpisał i wniósł znaczną liczbę skarg nieznacznie różniących się treścią w tożsamych sprawach. Wobec powyższego jednostkowy nakład pracy koncepcyjnej pełnomocnika w niniejszej sprawie był umiarkowany, co upoważniało Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy do obniżenia wynagrodzenia przewidzianego w rozporządzeniu MS w sprawie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z 197 § 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie pełnomocnika z urzędu R. S. na postanowienie o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy.

Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny odnosząc się do złożonego w skardze kasacyjnej oraz piśmie procesowym z 23 września 2021 r. wniosku pełnomocnika z urzędu o przyznanie mu wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu wskazuje, że zgodnie z art. 254 § 1 P.p.s.a., wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej składa się do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. W konsekwencji wynagrodzenie pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu za udzieloną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 P.p.s.a.) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 – 261 P.p.s.a. Stosownie do § 3 rozporządzenia MS w sprawie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu pełnomocnik powinien złożyć wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu stosowne oświadczenie, o jakim mowa w tym przepisie i zwrócić się do tego sądu z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.