Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 276/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-07-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 276/15 odrzucił skargę J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...], z uwagi na złożenie skargi z uchybieniem 30 dniowego terminu do jej wniesienia.

Orzeczenie Sądu zostało doręczone pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu dla strony skarżącej w dniu 11 maja 2015 r.

Następnie pismem nadanym w dniu 18 maja 2015 r. pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi uzasadniając, że przyczyną uchybienia terminu do jej wniesienia była błędna interpretacja pouczenia o terminie wniesienia skargi. Przyczyna ta ustała w dniu 11 maja 2015 r., kiedy pełnomocnik strony zapoznał się z treścią uzasadnienia postanowienia Sądu z dnia 9 kwietnia 2015 r. Wskazał ponadto, że uchybienie terminu do wniesienia skargi było wynikiem tego, iż skarżąca została błędnie pouczona przez pracownika Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 7 stycznia 2015 r., gdy składała dokumenty w Sądzie. Uzyskała wówczas informację, że do terminu na wniesienie skargi nie wlicza się dni świątecznych, tj. 25 i 26 grudnia oraz 1 i 6 stycznia. Okoliczność ta uprawdopodabnia zatem brak winy skarżącej w uchybieniu terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

W świetle postanowień zawartych w art. 86 i 87 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; 2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; 5) uchybienie terminowi powoduje powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 ppsa).

Natomiast zgodnie z art. 88 tej ustawy spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

W niniejszej sprawie skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi, wskazując na złą interpelację pouczenia o terminie wniesienia środka zaskarżenia oraz błędne pouczenie przez pracownika sądu o sposobie wyliczenia terminu do wniesienia skargi do Sądu.

Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie ww. terminu nastąpiło bez jej winy.

Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego (np. M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze 2000, s. 368-370), jak i postępowania cywilnego panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy - T. Ereciński, J. Gudowski, M. Jędrzejewska, Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, Część pierwsza, postępowanie rozpoznawcze, t. 1, Warszawa 2003, s. 362. Stanowisko to zostało zaakceptowane w orzecznictwie NSA.

Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi zalicza się z reguły: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (...) (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz", Wydaw. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 333). Jako brak winy nie mogą zostać zakwalifikowane - nieuwaga bądź zaniedbanie leżące po stronie skarżącej. Podkreślenia wymaga, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Ani podeszły wiek ani stan zdrowia nie stanowią przesłanek wykluczających istnienia winy (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2007 r. o sygn. akt II OSK 479/07).

Samo uprawdopodobnienie braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, oznacza wykazanie takich okoliczności, które przy zachowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były nie do przewidzenia oraz nie do przezwyciężenia, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2015 r., sygn. akt II GZ 896/14, oraz z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt I OZ 91/15).

W świetle powyższego nie można zatem przyjąć, że strona skarżąca bez swojej winy uchybiła terminowi do wniesienia skargi.

J. P. została pouczona w zaskarżonej decyzji o terminie wniesienia skargi do Sądu, tj. "30 dni od daty doręczenia". Przy czym we wniosku wskazała, że została poinformowana przez pracownika Sądu, że dni świątecznych 25, 26 grudnia oraz 1 i 6 stycznia nie wlicza się do tego 30-dniowego terminu. Nie wskazała jednak żadnej okoliczności, która mogłaby ten fakt uprawdopodobnić - a z pewnością nie można uznać za takie uprawdopodobnienie tylko jej oświadczenia, iż została błędnie pouczona przez pracownika Sądu.

Pouczenie zawarte w decyzji nie wymaga żadnej interpretacji, jest zrozumiałe i jasne. Zatem gdyby strona zastosowała się do niego nie uchybiłaby terminowi. W razie jakichkolwiek wątpliwości, spowodowanych sprzecznością pomiędzy pouczeniem zawartym w decyzji, a treścią rzekomej informacji uzyskanej w sądzie administracyjnym strona należycie dbająca o swoje interesy mogła zapoznać się z treścią przepisów zawartych w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, regulujących termin wnoszenia skargi do sądu administracyjnego.

Z tego też względu Sąd na podstawie art. 86 w zw. z art. 87 § 2 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji postanowienia.