Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 1037/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 145 § 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 3 ust. 3, art. 7 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 1164
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Kazimierz Włoch / spr./ Sędziowie WSA Grzegorz Panek WSA Tomasz Smoleń Protokolant ref. staż. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2015r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2012 r., oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2015r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. po rozpatrzeniu odwołania skarżącego M. K. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] czerwca 2015r. nr [...] o uchyleniu uprzednio wydanej decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r. oraz przyznaniu skarżącemu M. K. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2012 rok w nowej pomniejszonej wysokości.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz akt postępowania administracyjnego wynika, że Skarżący M. K. we wniosku o przyznanie płatności na rok 2012 w ramach jednolitej płatności obszarowej, zadeklarował posiadanie kilku działek rolnych użytkowanych rolniczo o łącznej powierzchni 8,20 ha, w tym działki rolne D i E o powierzchni 3,52 ha położone na działce o numerze ewidencyjnym 92/4.

Opisaną wyżej decyzją z dnia [...] listopada 2012 roku Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przyznał Skarżącemu wnioskowane płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego z tytułu jednolitej płatności obszarowej (zwanej dalej płatnością JPO) w łącznej wysokości 6 002,89 zł.

Następnie, postanowieniem z dnia 23 października 2014 r. organ ten wznowił postępowanie w sprawie przyznania wyżej opisanej płatności, stwierdzając, że w sprawie tej wyszły na jaw nowe, istotne okoliczności faktyczne, nieznane wcześniej organowi, a istniejące w dniu wydania decyzji, jakimi były nowe ortofotomapy obrazujące sposób faktycznego wykorzystania zadeklarowanych przez stronę działek rolnych w 2012 r. - wykonane na podstawie zdjęć lotniczych z dnia 11 maja 2012r. dostępne organowi od dnia 13 grudnia 2012 r.

W wyniku przeprowadzonego postępowania decyzją z dnia [...] stycznia 2015 roku nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR uchylił decyzję dotychczasową oraz przyznał Skarżącemu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego do powierzchni 7,26 ha, ustalając że powierzchnia spornych działek rolnych wynosi nie jak zadeklarowała strona 3,52 ha ale 2,58 ha, czyli o 0,94 ha mniej niż pierwotnie zadeklarowano. W wyniku wniesionego odwołania decyzja ta została wyeliminowana z porządku prawnego na mocy decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r.

Po przeprowadzeniu dodatkowego postępowania uzupełniającego ustalono ostatecznie, iż powierzchnia ewidencyjno-gospodarcza (PEG) dla działki ewidencyjnej nr 92/4 (działki rolne D i E) uprawniona do płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2012r. wynosi 2,68 ha czyli o 0,84 ha mniej niż pierwotnie zadeklarowano we wniosku.

Wobec tego różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a zatwierdzoną wynosiła 11,413 %, co skutkowało pomniejszeniem przedmiotowej płatności o kwotę 1 229,86 zł. Podstawę naliczenia sankcji określał w tym wypadku przepis art. 58 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 stanowiący, iż w przypadku gdy różnica miedzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3% lub 2 ha, lecz nie więcej niż 20% powierzchni stwierdzonej, wówczas kwota jaka ma być przyznana zostaje pomniejszona w danym roku o kwotę stanowiąca dwukrotność wykrytej różnicy.

Wobec tego Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, wyżej opisaną decyzją z dnia [...] czerwca 2015r. uchylił uprzednio wydaną decyzję w przedmiocie płatności JPO za 2012r. oraz pomijając zakwestionowaną we wznowionym postępowaniu powierzchnię działki nr 92/4, przyznał skarżącemu płatność z tytułu jednolitej płatności obszarowej JPO w pomniejszonej wysokości - w kwocie 4 158 zł.

W odwołaniu od powyższej decyzji, Skarżący podniósł, że wnioskując o przedmiotowe dopłaty korzystał z pomocy upoważnionych do tego pracowników gminy Ś. oraz że wypełniając wnioski brał pod uwagę stan faktyczny istniejący w chwili ich składania. Przyznał, iż w roku 2014 powierzchnia podlegająca dopłatom zmniejszyła się wskutek nawałnicy, która przeszła przez region w maju 2014, powodując duże szkody na okolicznych działkach.

Po rozpatrzeniu powyższego odwołania, organ odwoławczy nie dopatrzył się podstaw do jego uwzględnienia. Stwierdził, że w sprawie zaistniały nowe okoliczności nieznane wcześniej organowi w postaci nowych ortofotomap wykonanych na podstawie zdjęć lotniczych z dnia 11 maja 2012 r. dostępnych organowi od dnia 13 grudnia 2012 r., co stanowiło podstawę do wznowienia postępowania. Po analizie merytorycznej ortofotomap, organ odwoławczy stwierdził, iż powierzchnia spornych działek D i E ustalona przez organ I instancji, została wyznaczona w sposób prawidłowy, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie procedurami i przy zachowaniu należytej staranności, a powierzchnia ewidencyjno-gospodarcza dla działki ewidencyjnej nr 92/4 wynosi 2,68 ha, podczas gdy skarżący we wniosku o przedmiotowe płatności zadeklarował m.in. działki D i E o łącznej powierzchni 3,52 ha. Uzasadniając powyższe wyliczenia organ podkreślił, że zakwestionowane części działki stanowią widoczne na ortofotomapie zadrzewienia uniemożliwiające prowadzenie działalności rolniczej.

Organ podkreślił, że powierzchnia ustalona została w oparciu o system informacji geograficznej, który utworzony jest na potrzeby Agencji zgodnie z prawem unijnym - Rozporządzeniem Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. UE L 30/16 z 31 stycznia 2009 r.), - zwanym dalej rozporządzeniem nr 73/2009, zgodnie którym system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznej, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność kartografii w skali 1:10000. System informacji geograficzny utworzony został zatem w celu weryfikacji powierzchni uprawnionej do płatności w ramach działek ewidencyjnych, gdyż jednolita płatność obszarowa jest przyznawana do powierzchni faktycznie użytkowanej w celu rolniczym, a nie powierzchni wynikającej z ewidencji gruntów i budynków.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2012 r., poz. 1164 ze zm.) - zwanej dalej ustawą o płatnościach bezpośrednich, rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych, wchodzących w skład jego gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia 73/2009, jeżeli wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności.

Zgodnie zaś z § 4 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie minimalnych norm (Dz. U. 2014 r., poz. 1372) grunty rolne nie powinny być porośnięte drzewami i krzewami z wyjątkami określonymi w pkt 1-2, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie- zadrzewienia nie mieszczą się w kategorii wyjątków, o których mowa w wymienionym przepisie. Natomiast art. 7 ust. 1a ustawy o płatnościach bezpośrednich stanowi, iż jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowany obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit 2 ustawy. Przepis ten stanowi, iż na potrzeby płatności jednolitej lub systemu jednolitej płatności obszarowej odnośnie do każdej działki referencyjnej określa się maksymalny kwalifikowany obszar. Weryfikacja powierzchni uprawnionych do płatności zgłoszonych we wniosku, powinna nastąpić przy użyciu wszelkich metod zmierzających do poprawnej analizy danych w ramach tzw. kontroli administracyjnej. Zdaniem organu, ortofotomapy cyfrowe wykonane w układzie współrzędnych płaskich prostokątnych stanowią najlepsze źródło dokonywania pomiarów powierzchni kwalifikowanej oraz interpretacji w zakresie zagospodarowania i użytkowania gruntów w ramach działki. Pomiary wykonywane na podstawie ortofotomapy prowadzone są w tzw. rzucie prostopadłym, sama zaś ortofotomapa nie jest zdjęciem robionym pod różnym kątem, lecz mapą posiadającą skalę gwarantującą dokładność pomiaru.

Organ II instancji, przy ponownym rozpatrzeniu sprawy stwierdził, że powierzchnia ewidencyjno-gospodarcza dla działki ewidencyjnej nr 92/4 oraz powierzchnia zadeklarowanej przez wnioskodawcę dla położonych na powyższej działce ewidencyjnej działek rolnych D i E została ustalona prawidłowo - zasadnie bowiem pominięto te części spornej działki, na których znajdują się zadrzewienia, uniemożliwiające prowadzenie działalności rolniczej, a więc obszar, który nie kwalifikuje się do przyznania płatności. Wykluczenie zatem z płatności powierzchni zadrzewionych i zakrzaczonych niekwalifikujących się do przyznania płatności skutkowało pomniejszeniem przysługujących skarżącemu płatności za 2012 r.

Odnosząc się do treści odwołania, organ podkreślił, że szkody poczynione przez nawałnicę, która przeszła nad nieruchomością w maju 2014 r., nie mogą być brane pod uwagę w sprawie dotyczącej roku 2012.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, Skarżący wnosząc o jej uchylenie w całości, zarzucił organom błąd w ustaleniach faktycznych polegający na niewłaściwym ustaleniu powierzchni działki nr 92/4 oraz bezzasadnym przyjęciu iż część tej działki w roku 2012 nie była wykorzystywana jako użytek rolny, a także naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez zaniechanie przeprowadzenia oględzin nieruchomości oraz dowodu z opinii biegłego z zakresu geodezji.

W treści skargi, Skarżący zarzucił, że w kolejno przeprowadzanych postępowaniach, na podstawie tych samych środków dowodowych - ortofotomap z 2012 roku, organ wykazywał inną powierzchnię spornej działki - najpierw 2,58 ha później 2,68 ha, co w ocenie skarżącego wywołuje poważne wątpliwości co do prawidłowości przyjętych przez organ wyliczeń powierzchni działki, skutkujących pomniejszeniem płatności za 2012 r. Skarżący zarzucił również, że ortofotomapy nie są najdokładniejszym odzwierciedleniem faktycznego stanu działki gdyż, zwłaszcza w terenach podgórskich i górskich, zaniżają powierzchnię działki, bazując na rzucie powierzchni nieruchomości z góry, który w terenach położonych na stokach wykazuje tym mniejszą powierzchnię terenu im większe jest nachylenie stoku.

W odpowiedzi na skargę organ, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlegają zatem zgodność aktów administracyjnych zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przy tak zakreślonych granicach zaskarżenia, Sąd uznał, że rozpoznawana skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu.

Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy, organy dokonały ustaleń faktycznych, konsekwencją których było pomniejszenie Skarżącemu płatności JPO na 2012 rok z uwagi na stwierdzone podczas kontroli nieprawidłowości w zakresie gospodarczego wykorzystania części powierzchni działki nr 92/4 oznaczanej we wniosku lit. D i E. Na podstawie ortofotomap stwierdzono mianowicie, że w roku 2012, na znacznej części powierzchni spornej działki, zadeklarowanej przez skarżącego jako wykorzystywana rolniczo, działalność rolnicza nie miała miejsca, z uwagi na istniejące na nieruchomości zadrzewienia i zakrzaczenia uniemożliwiające prowadzenie takiej działalności.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o płatnościach bezpośrednich, rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu powierzchni gruntów rolnych, wchodzących w skład jego gospodarstwa rolnego kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009 m.in. pod warunkiem, że wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności. Zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, do celów przyznania płatności w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej kwalifikują się działki rolne stanowiące grunty orne, trwałe użytki zielone, uprawy trwałe oraz ogródki przydomowe, na których rolnicy nie mają obowiązku prowadzenia produkcji rolnej, a które mogą wykorzystywać do wszelkich celów rolniczych.

Z powyższego wynika, że minimalnym wymaganiem, jakie spełnić musi rolnik ubiegający się o płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego jest rolnicze wykorzystanie posiadanych gruntów gospodarstwa rolnego.

Jak wykazał organ w przedmiotowej sprawie, w roku 2012 znaczna część obszaru działki 92/4 stanowiącej grunty rolne, została wyłączona z użytkowania w celu rolniczym z uwagi na istniejące na nieruchomości zadrzewienia i zakrzaczenia wykluczające rolnicze wykorzystanie przedmiotowej działki w celu rolniczym. Znajdujące się w aktach sprawy zdjęcia przedmiotowej nieruchomości uwidaczniają znaczne połacie działki ewidencyjnej nr 92/4 wykluczone z produkcji rolnej. Tym samym wyłączenie z dopłat obszaru wyłączonego z rolniczego wykorzystania było prawidłowe i oparte na obowiązujących przepisach prawa.

Uznać także należy, że istniała przesłanka do wznowienia postępowania w sprawie określona w przepisie art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267) gdyż zaistniały nowe okoliczności faktyczne, które w dniu wydania pierwotnych decyzji nie były znane organowi I instancji. Nowe ortofotomapy zostały wykonane na podstawie zdjęć lotniczych z maja 2012 r. i były dostępne organowi I instancji od grudnia 2012r., podczas gdy pierwotna decyzja w sprawie przyznania skarżącemu płatności za 2012 rok wydana została w listopadzie 2012 roku. W przedmiotowej sprawie zaistniała zatem przesłanka do wznowienia postępowania.

Odnosząc się do zarzutów skargi w przedmiocie prawidłowości obliczeń dokonanych na podstawie ortofotomap oraz ogólnej prawidłowości tego instrumentu, należy podkreślić, że na podstawie Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009 str. 65 ze zm.) poszczególne państwa członkowskie prowadzą system, który oprócz skomputeryzowanej bazy danych, systemu identyfikacji i rejestracji uprawnień do płatności zawiera m.in. system identyfikacji działek LPIS, ustanawiany na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych oraz korzysta z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych GIS. Wszystkie prace wykonywane na potrzeby systemu identyfikacji działek rolnych są zatwierdzane przez osoby posiadające stosowne uprawnienia geodezyjne. W przypadku poszczególnych działek ewidencyjnych wyznaczona jest powierzchnia ewidencyjno-gospodarcza PEG - ortofotomapy cyfrowe pozyskane w trybie art. 12 ustawy z dnia 17 maja 1983 r. prawo geodezyjne i kartograficzne, po wykonaniu prac, podlegają przekazaniu do państwowego zasobu geodezyjno-kartograficznego i są gromadzone w centralnym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej. Ortofotomapy cyfrowe wykonane są w układzie współrzędnych płaskich 1992 tj. państwowym systemem odniesień przestrzennych, stanowią najlepsze źródło dokonywania pomiarów. Wbrew zarzutom skargi ortofotomapa nie jest zdjęciem robionym pod różnym kątem, ale mapą posiadającą skalę. ARiMR dysponuje zatem zintegrowanym systemem zarządzania i kontroli, tj. jednym z podstawowych narzędzi służących do wykonywania kontroli.

Podkreślić należy też, że strona pomimo kwestionowania przyjętych przez organy wielkości, nie przedstawiła żadnych dowodów dla których Sąd mógłby odrzucić wyliczenia dokonane przez organy. Należy przy tym wskazać na ciężar dowodu w postępowaniu prowadzonym przez Agencję z mocy art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach bezpośrednich, ciąży na stronie która z niego wywodzi skutki prawne.

Skarżący w trakcie postępowania przed Agencją nie przedstawił żadnych dowodów wskazujących na to, że dokonane ustalenia Agencji w przedmiocie powierzchni działek są nieprawidłowe i nie wskazał jakie powierzchnie są prawidłowe. W związku z tym jego twierdzenia w tym zakresie jako nie poparte dowodami nie mogły być podstawa uwzględniania skargi. Organy w tym zakresie przeprowadziły obliczenia na podstawie narzędzi informatycznych, z których wyprowadziły wnioski co do powierzchni działek. W ocenie sądu brak jest przeciwdowodów mogących prowadzić do zakwestionowania tych ustaleń.

Odnosząc się do podniesionego w treści skargi zarzutu dokonania wielokrotnych obliczeń powierzchni spornej działki, która to okoliczność zdaniem strony świadczyć ma przeciwko prawidłowości dokonanego ostatecznie pomiaru, należy zauważyć, że wadliwość dokonanego uprzednio pomiaru odzwierciedlona w treści decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] stycznia 2015 roku nr [...] została zauważona w toku postepowania przed organem odwoławczym i przez ten organ wyeliminowana. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...], uchylając zaskarżone rozstrzygnięcie, przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji w celu prawidłowego ustalenia wykorzystywanej rolniczo powierzchni działki. Fakt, iż organ ten dostrzegł błąd i zlecił jego usunięcie nie może przemawiać przeciwko prawidłowości dokonanego ostatecznie pomiaru- z założenia bowiem postępowanie instancyjne służy eliminowaniu pojawiających się błędów i wad wydawanych decyzji, nie może natomiast podważać prawidłowości ustaleń dokonanych w następstwie wcześniejszego uchylenia wadliwej decyzji.

Ponieważ różnica powierzchni zadeklarowanej do powierzchni uprawnionej do dopłaty mieściła się w przedziale od 3 do 20 procent, płatność została przyznana w pomniejszonej wysokości o dwukrotność stwierdzonej różnicy w oparciu o przepisy na które powołały się organy. Prawidłowość tych obliczeń nie jest kwestionowana.

W związku z powyższym, uznając przedmiotową skargę za niezasadną, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.