Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 461/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2015-11-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7,
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Sp. z o.o. o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi "A" Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie: podatku od towarów i usług za miesiące od września do grudnia 2006 r. postanawia przyznać prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych WSA/post.1-sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 20 października 2015 r. złożonym na urzędowym formularzu PPPr., skarżąca "A" Sp. z o.o. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z oświadczenia Spółki wynika, że ma zawieszoną działalność gospodarczą. Przedmiotem jej działalności był przede wszystkim handel hurtowy z wył. handlu pojazdami. Wysokość kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych Spółki wynosi 100.000,00 zł. Z oświadczenia strony wynika także, że wartość środków trwałych według bilansu za ostatni rok obrotowy wynosi 0 zł. Strona także wyjaśniła, że konto Spółki zostało zamknięcie, nie posiada żadnych środków w kasie, nie posiada również majątku trwałego. Nie uzyskuje dochodów i nie generuje kosztów. W uzasadnieniu wniosku Spółka wskazała, że zawiesiła działalność gospodarczą i na chwilę obecną nie posiada żadnych środków pozwalających na zapłatę. Zawieszenie działalności gospodarczej było podyktowane chęcią zaprzestania generowania kosztów utrzymania Spółki oraz koniecznością oczekiwania na zakończenie procesu likwidacji jednego z wierzycieli strony. Za rok 2014 Spółka sporządziła tzw. zerowy CIT-8.

W związku z powyższymi ustaleniami, mając na uwadze, że zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy oświadczenie skarżącej było niepełne i nie zawierało wszystkich niezbędnych informacji, referendarz wezwał skarżącą, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), do nadesłania w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy dokumentów i informacji, które umożliwiłyby prawidłową ocenę zdolności płatniczych strony.

W związku z tym zażądano: wyjaśnienia, czy z umowy spółki wynika obowiązek dokonywania przez wspólników (wspólnika) dopłat w związku z czasowymi trudnościami finansowymi spółki lub w celu jej dokapitalizowania; bądź czy umowa Spółki była w tym celu zmieniana, w przypadku odpowiedzi pozytywnej należało podać w jakich granicach liczbowo oznaczonej wysokości w stosunku do udziału zostały ustalone dopłaty i przedstawić uchwały wzywające do dopłat, ewentualnie przedstawić oświadczenia, z jakich przyczyn Spółka nie skorzystała z tego typu uprawnienia wraz z dokumentami mogącymi uwiarygodnić te informacje. Nadto zobowiązano Spółkę do wyjaśnień, w zakresie wysokości przysługujących Spółce wierzytelności i wysokości wyegzekwowanych już należności od dłużnika będącego w likwidacji, w związku ze złożonym oświadczeniem z dnia 22.09.2015 r. Spółka miała również przedstawić zaświadczenie z banku o likwidacji prowadzonego na rzecz Spółki rachunku bankowego, ewentualnie miała przedstawić odpisy wyciągów bankowych za ostanie 6 miesięcy.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca wyjaśniła, że umowa Spółki nie przewidywała obowiązku dokonywania przez wspólników dopłat w związku z czasowymi trudnościami finansowymi Spółki lub w celu jej dokapitalizowania. Umowa Spółki nie była w tym celu zmieniana. Odnosząc się do kwestii posiadanych przez Spółkę wierzytelności stwierdziła, że posiada wierzytelność w kwocie 220.067,74 zł wraz z ustawowymi odsetkami. Komornik sądowy prowadzący egzekucję z wniosku Banku "B" wobec strony zajął powyższą wierzytelność zaś uzyskaną w ramach egzekucji kwotę 14.114,59 zł przekazał wierzycielowi Spółki w roku 2015 r.

Strona nie przestawiła zaświadczenia z banku o likwidacji prowadzonego na jej rzecz rachunku bankowego wyjaśniając, iż nie była w stanie uzyskać takowego zaświadczenia. Dodatkowo stwierdziła, że od około dwóch lat nie ma rachunku bankowego.

Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwana dalej w skrócie p.p.s.a., generalną zasadą jest, że każdy podmiot wszczynający postępowanie przed sądami administracyjnymi musi liczyć się z koniecznością poniesienia kosztów postępowania sądowego. Zgodnie jednak z art. 246 § 2 pkt 1 i 2 p.p.s.a. osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym bądź częściowym, gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek środków postępowania czy dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Zatem to na stronie spoczywa obowiązek udowodnienia zaistnienia okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy w określonym zakresie. Osoba prawna (jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej) obowiązana jest wykazać nie tylko, że nie ma adekwatnych środków na poniesienie kosztów postępowania, ale także że nie ma ich, mimo iż podjęła wszelkie niezbędne środki, aby zdobyć fundusze na pokrycie tych wydatków.

Oceniając sytuację finansową na podstawie złożonych przez Spółkę oświadczeń należy stwierdzić, iż skarżąca wykazała, że spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Spółka nie prowadzi działalności gospodarczej, nie posiada majątku, środków trwałych. Nie posiada zasobów pieniężnych na rachunku bankowym jak i w kasie. Wyegzekwowane należne Spółce należności od dłużnika strony, zostały przekazane przez Komornika sądowego wierzycielowi Spółki.

Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.