Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 765/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-07-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2, art. 245 par. 3, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 26 lipca 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – A. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 rok. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od tej skargi w kwocie 3.867 zł skarżąca złożyła na urzędowym formularzu (PPPr) wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu sądowego od skargi.

We wniosku tym skarżąca Spółka podała, że przedmiotem prowadzonej przez nią działalności gospodarczej jest pośrednictwo finansowe. Zastrzegła przy tym, że od 2002 roku nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej z uwagi na zablokowanie kont bankowych przez urząd skarbowy. Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że wysokość jej kapitału zakładowego wynosi 1.045.000 zł, wartość środków trwałych stanowi zaś kwotę 984,98 zł. Ponadto w ostatnim roku obrotowym poniosła stratę z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości -15.792,50 zł. Oświadczyła również, że na posiadanym przez nią rachunku bankowym saldo stanowi kwotę 0,67 zł.

Ponadto w uzasadnieniu wniosku Spółka wskazała, że nie ma dostatecznych środków na uiszczenie kosztów sądowych. Spółka w latach 2008-2010 wykazywała stratę, która wynosiła odpowiednio za 2008 rok – 7.413,70 zł, za 2009 rok –

10.779,50 zł oraz za 2010 rok – 15.792,50 zł. Podkreśliła przy tym, że nie posiada również żadnych środków finansowych. Posiadane rachunki zostały zajęte przez urząd skarbowy. Skarżąca dodała ponadto, że nie posiada żadnych ruchomości, które przedstawiałby wartość. Na skutek zajęcia rachunków bankowych oraz braku posiadania innych środków Spółka od 2002 roku praktycznie zaprzestała prowadzenia działalności. Do wniosku skarżąca załączyła wyciągi z rachunku bankowego, zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego, postanowienie komornika sądowego o umorzeniu egzekucji oraz deklaracje CIT-8 za lata: 2008, 2009 i 2010.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.".

Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 2 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej może być przyznane na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż analiza oświadczeń skarżącej oraz załączonych do wniosku dokumentów źródłowych prowadzi do wniosku, że skarżąca Spółka nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu sądowego od skargi (art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 p.p.s.a.). W tym względzie przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że Spółka nie posiada majątku o znaczącej wartości i nie osiąga obecnie dochodów pozwalających na pokrycie kosztów sądowych. Z zeznania o wysokości osiągniętego przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych (CIT-8) wynika przy tym, że w 2010 roku skarżąca nie osiągnęła żadnego dochodu i rok zamknęła startą w wysokości

15.792,50 zł. Istotne jest również to, że saldo na rachunku bankowym należącym do skarżącej zamyka się kwotą 0,67 zł. Ponadto postanowieniem z dnia 11 września 2010 roku Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Ł. umorzył względem skarżącej postępowanie egzekucyjne. Przyczyną umorzenia, jak wskazano w uzasadnieniu, była bezskuteczność egzekucji z ruchomości, wynagrodzenia, rachunku bankowego oraz wierzytelności.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Referendarz sądowy uznał, iż wniosek skarżącej Spółki zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wykazana bowiem przez skarżącą sytuacja majątkowa dowodzi, iż nie ma ona dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i

art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

(MSi)