Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1102/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2016-02-01 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 20 października 2015r., sygn. akt II SA/Bd 1102/15, oddalił skargę S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...]w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego.

Pismem z dnia [...] listopada 2015 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] listopada 2015r.) S. M. wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku tut. Sądu z dnia 20 października 2015 r. wraz z jednoczesnym wnioskiem o przywrócenie terminu dokonania tej czynności. Skarżący podkreślił, że o rozprawie dowiedział się dopiero w dniu [...] listopada 2015 r., bowiem zawiadomienie o terminie rozprawy odebrał jego wujek, który jak podkreślił zapomniał mu przekazać korespondencji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje:

Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012r., poz.270 ze zm. ) zwanej dalej P.p.s.a.

Dokonywanie czynności przez stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym ograniczone jest w przeważającej części terminami procesowymi. Mają one służyć m.in. zdyscyplinowaniu, zdynamizowaniu postępowania, jak również potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie i stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia. Uchybienie terminu wywołuje skutek prawny w płaszczyźnie procesowej, prowadząc do bezskuteczności podjętej czynności, o czym stanowi art. 85 P.p.s.a.

Od negatywnych skutków uchybienia terminowi strona może bronić się wyłącznie poprzez złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Na podstawie dyspozycji przepisu art. 86 § 1 P.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z przytoczonego przepisu wynika, że sąd postanawia o przywróceniu terminu, jeżeli strona wykaże, że w okresie, w którym powinna dokonać czynności w postępowaniu sądowym, nie dokonała jej bez swojej winy.

Przesłanki przywrócenia terminu, wynikające z art. 87 ustawy to: uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia takiego wniosku i dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin. Przywrócenie terminu uwarunkowane jest wystąpieniem łącznie wymienionych przesłanek.

Podkreślić należy, iż brak winy w uchybieniu terminowi można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. W orzecznictwie sądowym podnosi się, że jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W razie, gdy ustalone przez sąd okoliczności uchybienia terminu świadczą o zachowaniu się strony noszącym znamiona winy – w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony.

W rozpoznawanym przypadku skarżący jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, wskazał doręczenie zawiadomienia o terminie rozprawy wujkowi, który zapomniał przekazać informację o terminie rozprawy.

W ocenie Sądu, wskazana przez wnioskodawcę przyczyna nie może uzasadniać przywrócenia terminu. Skuteczne doręczenie dorosłemu domownikowi w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a. nie może być rozpatrywane w kategorii braku winy strony, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu. Ponadto skarżący pismem z dnia [...] października 2015 r., które wpłynęło do Sądu w dniu [...] października 2015 r. zwrócił się do Sądu o wyjaśnienie kwestii związanej z zawyżeniem dochodu jego rodziny przez GOPS w G. D. W związku z powyższym mógł oczekiwać odpowiedzi na wystosowane pismo. Nadto mając na względnie chorobę wujka i jego problemy z pamięcią mógł zaznaczyć w urzędzie pocztowym, aby przesyłki do niego kierowane były doręczane tylko osobiście. Zdaniem Sądu takie czynności mieszczą się w granicach przeciętnej dbałości o własne interesy i nie wymagają podejmowania nadzwyczajnie trudnych czynności. Wskazane w art. 87 § 2 p.p.s.a. kryterium braku winy polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej.

W świetle powyższych okoliczności należy stwierdzić, że niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw nie uzasadnia przywrócenia terminu. Uznając zatem, że niedochowanie przez skarżącego terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku w terminie wraz z uzasadnieniem nie było następstwem okoliczności od niego niezależnych, lecz było konsekwencją niedostatecznej staranności w prowadzeniu przez niego własnych spraw, należało stwierdzić, że nie zaistniała podstawa do przywrócenia uchybionego terminu.

W tym stanie rzeczy Sąd orzekł, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a, jak w sentencji postanowienia.