Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1042/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2019-05-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 3 w zw. z art. 148 par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędzia WSA Renata Siudyka, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 maja 2019 r. sprawy ze skargi B. T. i M. T. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zmiany w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Starosta [...], na podstawie art. 22 ust. 1 , art. 24 ust. 2b pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r, Prawo geodezyjne i kartograficzne orzekł o dokonaniu aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków polegających na zmianie użytków gruntowych działki nr 1, której właścicielami są B. i M. T.. Podstawą zmiany była dokumentacja geodezyjna przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] r.

Decyzja ta, wskutek odwołania złożonego przez pełnomocnika właścicieli - W. T., została uchylona decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] r. Nr [...], a sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Rozpatrując sprawę ponownie Starosta [...] decyzją z dnia [...] r. nr [...], działając na podstawie art. 22 ust. 1, art. 24 ust. 2b pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r, Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.jedn. D.U. z 2017 r., poz. 2101 ze zm.) orzekł o dokonaniu aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków polegających na zmianie użytków gruntowych działki nr 1 o pow. 0.6400ha z "RV" o pow. 0.5900Ha i "Br-RV" o pow. 0.0500ha na "RV" o powoi. 0.4553ha i "B" o pow. o.1847ha położonej w L. przy ulicy [...] , której właścicielami są B. i M. T.. W uzasadnieniu organ stwierdził, że w toku postępowania w sprawie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków potwierdzono, iż przedmiotowa działka nie nosi śladów zabudowy związanej z działalnością rolniczą, nie ma tym samym charakteru zabudowy zagrodowej oznaczonej symbolem "Br". Dotychczasowe oznaczenie użytków gruntowych nie spełnia więc wymogów określonych obowiązującymi przepisami. Podstawę wydania decyzji stanowi dokumentacja geodezyjna nr [...] przyjęta do zasobu geodezyjnego i kartograficznego dnia [...] r. Decyzja doręczona została na adres pełnomocnika W. T. i odebrana przez jego żonę w dniu [...] r. (wynika to z załączonego do akt sprawy potwierdzenia obioru).

Pismem z dnia [...] r. W. T., działając jako pełnomocnik właścicieli, złożył żądanie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Starosty [...] z dnia [...] r. W złożonym wniosku przyznał, że decyzją z dnia [...] r. organ nadrzędny - Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] r. wskazując w uzasadnieniu, jakie okoliczności należy uwzględnić w ponownym postępowaniu. Zaleceń tych nie wykonał ani organ, ani Geodeta Powiatowy. Podniósł, że jako pełnomocnik nie dostał żadnego zawiadomienia o ponownym rozpatrzeniu uchylonej decyzji. Przyznał, że otrzymując tę decyzję nie poinformowano go, że "jest to decyzja po ponownym rozpatrzeniu sprawy." Zauważył przy tym, że nowa decyzja organu pierwszej instancji jest powtórzeniem tej uchylonej decyzji, tyle że ze zmienioną datą. Stąd w jego odczuciu decyzja z dnia [...] r. nie istnieje, a jego odwołanie od nieistniejącej decyzji byłoby zbędne. Dodał dalej, że o nowej decyzji z datą [...] r. dowiedział się dopiero z przekazanych pism swoich mocodawców wyrażających pretensje o zaniedbanym procesie odwoławczym. O pismach, z których powziął widomość o wydaniu i uprawomocnieniu się decyzji z dnia [...] r. dowiedział w połowie kwietnia i stąd złożył żądanie o ponowne rozpatrzenie tej sprawy, co jest w pełni uzasadnione.

Dodatkowo w piśmie z dnia [...] r. pełnomocnik złożył uzupełnienie do powyższego wniosku. Wyjaśnił, że nie miał wiedzy o wydaniu przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzji z dnia [...] r. Dowiedział się o niej dopiero od syna w [...] r. podczas gdy on jako pełnomocnik właścicieli został pominięty i decyzji nie otrzymał.

Ponownie podkreślił identyczną treść decyzji z dnia [...] r., z decyzją z dnia [...] r. W związku z tym był przekonany, że jest to uzupełnienie decyzji z dnia [...] r. Nie uważał zatem za zasadne odwoływać się od tej decyzji, gdyż w jego przekonaniu takie odwołanie już złożył.

W odpowiedzi na pismo organu z dnia [...] r. wzywające do wyjaśnienia charakteru pisma, przywołał przepisy art. 145 § 1 pkt 1, pkt 2, pkt 4 i pkt 8 Kodeksu postępowania administracyjnego wskazując na ich naruszenie i żądając wycofania z obrotu prawnego decyzji z dnia [...] r. .

Postanowieniem z dnia [...] r. Starosta [...], przywołując w podstawie prawnej art. 149 § 3 w związku z art. 148 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] r. orzekającą o dokonaniu aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków. W uzasadnieniu organ przedstawił przebieg dotychczasowego postępowania, podkreślając, że decyzja kończąca postępowanie z dnia [...] r. została w sposób prawidłowy doręczona pełnomocnikowi postępowania. Wyjaśnił, że dokonując analizy wniosku o wznowienie postępowania organ w pierwszej kolejności bada czy żądający wznowienia powołuje się na przesłanki określone w art. 145 § 1 pkt 1 - 8, art. 145a Kodeksu postępowania administracyjnego oraz czy podanie o wznowienie postępowania złożone zostało z zachowaniem terminów określonych w art. 148 tego Kodeksu.

Organ uznał, że wnioskodawca powołał się w piśmie na przesłanki określone w art. 145 § 1 pkt 1, pkt 2 pkt 4 i pkt 8 Kodeksu postępowania administracyjnego. Badając z kolei dochowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania stwierdził, iż wniosek taki wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym storna dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia, a w przypadku przesłanki z pkt 4 - w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o decyzji.

Odnosząc się do przesłanki z pkt 4 - organ wyjaśnił, że wnioskujący wskazywał, że o decyzji z dnia [...] r. dowiedział się w połowie [...] r., ale jednocześnie stwierdził też, że o tej decyzji dowiedział się w [...] r. na posiedzeniu Komisji Rewizyjnej. Dodatkowo sam twierdził, że doręczono ją przez Kuriera. Po analizie jej treści uznał, iż jej treść jest identyczna z decyzją z dnia [...], a zmieniono tylko datę - uaktualniono. Z dołączonego do akt sprawy potwierdzenia odbioru wynika, że decyzja z dnia [...] r. odebrana została przez żonę wnioskującego - H. T. w dniu [...] r. Stąd też w ocenie organu żądanie wznowienia decyzji z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego złożone zostało z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.

W zakresie przesłanek z art. 145 § 1 pkt 1, pkt 2 i pkt 8 oraz § 2 Kodeksu, pomimo dwukrotnego wezwania do uzupełnienia wniosku poprzez wskazanie, kiedy dokładnie dowiedział się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, strona w pismach kierowanych do organu opisała jedynie okoliczności, m.in. potwierdzające w jego przekonaniu fałszerstwo dokumentów, nie wypowiedziała się jednak na temat kluczowych terminów. Powyższe nie pozwala na jednoznaczne ustalenie, czy złożenie podania w kontekście przesłanek z pkt 1, pkt 2 i pkt 8 oraz § 2 art. 145 Kodeksu administracyjnego odbyło się z zachowaniem terminów określonych w art. 148 § 1 Kodeksu.

Jednak z treści składnych w toku postępowania pism należy dowodzić, że o wskazanych nieprawidłowościach wnioskujący wiedział już w [...] r., a o przesłance z pkt 8 - wiedział co najmniej w dniu [...] r. - na posiedzeniu Komisji Rewizyjnej.

Uwzględniając powyższe w ocenie Starosty wznowienie postępowania byłoby nieuzasadnione i godziłoby w zasadę trwałości decyzji administracyjnych.

Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie złożył W. T., pełnomocnik właścicieli działki nr 1 B. i M. T. Zarzucił organowi pierwszej instancji działanie sprzeczne z prawem, domagając się wyjaśnienia dlaczego nie doręczono mu, jako pełnomocnikowi decyzji organu odwoławczego z dnia [...] r. i kto ponosi odpowiedzialność za takie działania. Domagał się wyjaśnienia czy działania organów (uchylającego poprzednią decyzję) oraz ponownie rozpatrującego sprawę są zgodne z prawem, wskazując na wydanie decyzji pierwszoinstancyjnej o identycznej treści. Zarzucił, iż organ drugiej instancji nie dokonał kontroli przyjętej do zasobu dokumentacji geodezyjnej i nie nakazał Staroście przeprowadzenia postępowania w sprawie ustalenia właściciela wodociągu posadowionego na przedmiotowej działce. Podkreślił też, że nie przeprowadzono postępowania starannie i rzetelnie, pomijając ważne kwestie dotyczące wodociągu i gazociągu.

Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.

Wskazał, że Starosta [...] działał w sprawie jako organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków. Rozstrzygnięcie dotyczyło wznowienia postępowania w sprawie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków. Wniosek o wznowienie dotyczył postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] r. Instytucja wznowienia postępowania należy do tzw. nadzwyczajnych trybów postępowania. Przedmiotem postępowania nadzwyczajnego, w przeciwieństwie do postępowania jurysdykcyjnego, nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, ale zbadanie prawidłowości ostatecznego rozstrzygnięcia wydanego w postępowaniu zwykłym, z uwzględnieniem wad enumeratywnie wymienionych w art. 145 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Skarżący jako podstawę wznowienia podał art. 145 § 1 pkt 1, pkt 2, pkt 4 i pkt 8 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Odnosząc się do podanych powyżej przesłanek organ wskazał, że w przypadku przesłanki z pkt 1 - wznowienie postępowania ze względu na fałszerstwo dowodów możliwe jest dopiero po stwierdzeniu ich fałszerstwa orzeczeniem sądu lub innego właściwego organu. Skarżący, poza własnym przekonaniem, nie wykazał, że organ oparł się na fałszywym dokumencie. Nie wskazał także chwili, w której dowiedział się o takiej okoliczności. Wskazuje jedynie na okoliczność wadliwości decyzji z dnia [...] r. z uwagi na identyczną treść jak decyzji wydanej poprzednio oraz niezgodne z przepisami prawa wykonanie pracy geodezyjnej, stanowiącej podstawę aktualizacji ewidencji gruntów i budynków. Podobne okoliczności podnosił już jednak w odwołaniu od decyzji z dnia [...]r., czyli znane mu one były już przynajmniej w dniu [...] r.

Inną przesłanką na którą skarżący się powołuje to wydanie decyzji w wyniku przestępstwa, przy czyn jako przestępstwo określa nieprawidłowości jakich dopuścił się, w jego odczuciu, geodeta. Nie przedstawił jednak na tę okoliczność prawomocnego wyroku.

Ostatniej przesłanki - wydania decyzji w oparciu o inną decyzję, która została następnie uchylona - skarżący upatrywał w uchyleniu rozstrzygnięcia w postępowaniu odwoławczym.

Następnie organ odwoławczy wyjaśnił, że w pierwszej kolejności organ rozpatrując wniosek o wznowienie postępowania bada czy wniosek ten oparty jest na ustawowych, enumeratywnie wymienionych przesłankach oraz czy został wniesiony z zachowaniem ustawowego terminu przewidzianego w art. 148 Kodeksu postępowania administracyjnego. W przypadku stwierdzenia, że podanie o wznowienie postępowania nie wskazuje tych przesłanek, bądź nie został zachowany termin do jego złożenia organ administracji na podstawie art. 149 § 3 Kodeksu wydaje postanowienie o odmowie wznowienia postępowania.

W przedmiotowej sprawie skarżący wskazał przesłanki mające, w jego ocenie, stanowić podstawę do wznowienia postępowania. W odniesieniu do ustalenia zachowania terminu - organ dwukrotnie wyzwał skarżącego do wykazania w jakim terminie uzyskał informacje na temat przesłanek podanych podaniu o wznowienie. Mając jednak na uwadze, że tożsame zarzuty podniesione zostały w odwołaniu od decyzji z dnia [...] r., uznał że znane mu były już one w dniu [...] r., a wobec powyższego żądanie wznowienia postępowania złożone zostało z naruszeniem miesięcznego terminu.

Ustosunkowując się do zarzutu naruszenia prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu organ wskazał, że decyzja wydana w postępowaniu, którego wznowienia domaga się skarżący, została mu doręczona w dniu [...] r., a zapoznał się z nią, jak sam twierdzi, w dniu [...] r., czyli także w tym przypadku złożenie wniosku o wznowienie postępowania złożone zostało z uchybieniem terminu.

Uwzględniając zatem powyższe, w stanie faktycznym sprawy należało uznać, że wniosek i wznowienie postępowania złożony został z uchybieniem terminu. Jednocześnie organ zawarł odpowiedzi na postawione przez skarżącego pytania.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach złożyli B. T. i M. T., reprezentowani przez pełnomocnika W. T.. Pełnomocnik skarżących zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów a działaniu organu brak wymaganej staranności i rzetelności. Podkreślił, że organ nadzorczy i kontrolny działał z naruszeniem przepisu art. 35 § 3 i art. 36 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Cytując fragmenty wydanych w sprawie rozstrzygnięć zakwestionował ustalenia organów obu instancji. Podkreślił, iż nie może zgodzić się z twierdzeniem organu pierwszej instancji, iż nie odwołał się od decyzji z dnia [...] r. i decyzja ta z dniem z dniem [...] r. stała się ostateczna, gdyż według niego decyzja ta nie istniała, stąd jego odwołanie od decyzji nieistniejącej było zbędne. Dodał przy tym, że o tej decyzji dowiedział się z pisma swoich mocodawców w połowie [...] r., stąd żądanie "ponownego rozpatrzenia sprawy jest uzasadnione i zgodne z obowiązującym Kodeksem postępowania administracyjnym - w szczególności art. 147 i art. 148 § 1. W związku z powyższym domagał się uchylenia postanowienia Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego oraz postanowienia poprzedzającego Starosty [...] i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, a także uchylenia decyzji tegoż Starosty z dnia [...] r. oraz kontroli przedłożonej w sprawie dokumentacji geodezyjnej i dokładne zdania sprawy w świetle zgłoszonych zarzutów. Uzasadniając swoje stanowisko powtórzył argumentację przedstawianą w toku postępowania administracyjnego. Do skargi załączone zostały kserokopie licznych pism składnych w toku postępowania administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach wnosząc o oddalenie skargo, podtrzymał swoje stanowisko prezentowane w zaskarżonym postanowieniu. .

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje:

W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w treści ustawy. Kryterium kontroli wykonywanej przez te sądy określa art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 2107) stanowiący, że jest ona sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zatem kontrola sądów polega na zbadaniu, czy kwestionowana decyzja lub postanowienie nie uchybia przepisom prawa materialnego lub procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy albo dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądy badają również, czy organ administracji publicznej nie dopuścił się uchybień skutkujących nieważnością decyzji (art. 145 § 1 cytowanej ustawy).

Kierując się tym zapisem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził, iż skarga jest bezzasadna, gdyż zaskarżone postanowienie i postanowienie je poprzedzające są zgodne z prawem, nie naruszają bowiem prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, ani też organy administracji nie naruszyły reguł procedury administracyjnej.

Należy zaznaczyć, że przedmiotem rozstrzygnięcia organów administracji było zagadnienie dotyczące wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją administracyjną Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] r. orzekającą o dokonaniu aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków polegających na zmianie użytków gruntowych działki nr 1 o pow. 0.6400ha z "RV" o pow. 0.5900Ha i "Br-RV" o pow. 0.0500ha na "RV" o powoi. 0.4553ha i "B" o pow. o.1847ha położonej w L. przy ulicy [...] , której właścicielami są B. i M. T..

Instytucja wznowienia postępowania jest nadzwyczajnym trybem weryfikacji decyzji ostatecznych. Stwarza ona prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym doszło do jej wydania, było dotknięte jedną z kwalifikowanych wad procesowych, wyliczonych wyczerpująco w przepisach prawa procesowego. Mając jednak na uwadze jedną z podstawowych zasad postępowania administracyjnego – zasadę trwałości decyzji administracyjnych, wynikającą z art. 16 Kodeksu postępowania administracyjnego, obowiązkiem organów rozpatrujących niniejszą sprawę było postępowanie zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego (art.145 do art. 153) dotyczącymi wznowienia postępowania. Z chwilą złożenia wniosku o wznowienie postępowania obowiązkiem organu w pierwszej kolejności jest zbadanie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania określonego w art. 148 ( 1 Kodeksu, czyli zbadania czy wniosek został złożony w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Dopiero, jeżeli termin został zachowany, właściwy organ winien dokonać wznowienia postępowania (art. 149 § 1), względnie dokonać decyzją odmowy wznowienia tego postępowania (art. 149 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego). Przeprowadzone postępowanie wznowienie może zaś doprowadzić do odmowy uchylenia dotychczasowej decyzji (art. 151 § 1 pkt 1,) względnie do uchylenia decyzji dotychczasowej i wydania decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy (art. 151 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego).

W rozpatrywanej sprawie strona powołała się na przesłanki określone w art. 145 § 1 pkt 1, pkt 2, pkt 4 i pkt 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, czyli stwierdził, że:

a/- dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe;

b/ - decyzja wydana została w wyniku przestępstwa;

c/ - strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu oraz

d/ - decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję, lub orzeczenie sądu, które zostały następnie uchylone lub zmienione.

Wobec zatem powołania się na przesłanki wskazane w przepisie art. 145 |Kodeksu postępowania administracyjnego, w pierwszej kolejności, zgodnie z utartym orzecznictwem i doktryną, organ administracji obowiązany jest z urzędu badać zachowanie terminu określonego w art. 148 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek pomimo uchybienia terminu stanowi bowiem naruszenie prawa (B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2004 r. s. 656-657). Stąd też podstawowym obowiązkiem organów administracyjnych jest jednoznaczne ustalenie wszystkich istotnych okoliczności, a przede wszystkim bezspornego zbadania zachowania terminu wskazanego w art. 148 § 1 Kodeksu. Strona zaś powinna udowodnić zachowanie tego terminu. W przypadku przesłanek określonych w punktach a/ b/ i d/ podanie o wznowienie wnosi się do organu w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, a w przypadku przesłanki wskazanej w punkcie c/ - w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o decyzji.

Prawidłowo orzekające w sprawie organy uznały, że termin ten w przypadku strony skarżącej nie został zachowany. Zasadnie też wskazano, że powołując się na wydanie decyzji w oparciu o fałszywe dowody, owa fałszywość musi być stwierdzona orzeczeniem sądu lub innego organu właściwego. Skarżący wskazując na wydanie decyzji w oparciu o fałszywe dowody i w wyniku przestępstwa, upatruje tego w działaniu Geodety Powiatowego, podnosząc powtórzenie w nowej decyzji (z dnia [...] r.) treści decyzji uchylonej z dnia [...] r. Wskazując też, że ta nowa decyzja podjęta została na podstawie błędnej, fałszywej dokumentacji. Zgodzić jednak się należy, że podobne zastrzeżenia skarżący zgłaszał już w odwołaniu od pierwszej decyzji Starosty [...] , czyli w piśmie z [...] r. Trudno zatem podzielić twierdzenie skarżącego, iż w tym przypadku zachowany został miesięczny termin (liczony do daty dowiedzenia się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia) do zgłoszenia wniosku o wznowienie postępowania.

Należy też zgodzić się z orzekającymi w sprawie organami, że w przypadku przesłanki określonej w pkt 4 art. 145 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdzie termin do wniesienia biegnie od daty dowiedzenia się o decyzji, iż też ten termin nie został zachowany. W aktach sprawy znajduje się bowiem potwierdzenie odbioru decyzji z dnia [...] r, z którego wynika, że odebrała ją w dniu [...] r. żona skarżącego. Należy zatem w tych okolicznościach sprawy uznać, że przedmiotową decyzję prawidłowo doręczono stronie postępowania (w sposób przewidziany w art. 43 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego). Nie są zatem wiarygodne twierdzenia skarżącego, że od decyzji dowiedział się w połowie [...] r., a tym samym nie można uznać, iż złożył on podanie o wznowienie postępowania w ustawowym, wymaganym terminie jednego miesiąca od daty dowiedzenia się o decyzji. Skoro bowiem decyzja ta w sposób prawidłowy została doręczona skarżącemu, to nie sposób przyznać racji twierdzeniu skarżącego, nawet jeśli faktycznie zapoznał się z decyzją (przeczytał ją ) w [...] r.

W konsekwencji, prawidłowo organy administracji uznały, że skarżący złożył podanie o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Starosty [...] z dnia [...] r. z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 148 Kodeksu postępowania administracyjnego, co uniemożliwia dalsze postępowanie - ocenę zgłaszanych w sprawie przesłanek i ich wpływ na treść wydanej w sprawie decyzję.

Podnieść przy tym trzeba, że ze składnych w sprawie licznych pism skarżącego można odnieść wrażenie, że skarżący nie tyle nie zgadza się z decyzją w zakresie zmiany oznaczenia użytków gruntowych (gruntów Br-RV na grunty B), ile kwestionuje ustalenia w zakresie posadowienia na tej działce dwóch urządzeń technicznych - tj. gazociągu przesyłowego oraz wodociągu wody przemysłowej. Z dostępnych akt nie wynika, by kwestia ta była przedmiotem kwestionowanego postępowania i czy nie może być przedmiotem nowego, odrębnego postępowania.

Z powyższych względów skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.