Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 943/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 233 art. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Sędziowie Sędzia WSA Anna Sokołowska,, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od stycznia 2016 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie decyzją

z dnia 11.09.2017 r, znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta D. z dnia 20.06.2017 r., znak: [...], którą określono zobowiązanej J. L. (dalej także "Zobowiązana", "Strona" lub "Skarżąca") wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od 1 stycznia 2016 r. w wysokości po [...] zł miesięcznie.

Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U z 2017 r., poz.201 – zwanej w skrócie "O.p."), art. 6h, 6m ust. 2a i 2b ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U z 2017 r., poz.1289 – zwanej w skrócie "ustawą o utrzymaniu czystości") i w oparciu o następujące ustalenia.

Organ I instancji, działając na podstawie art. 6m ust. 2b i art. 6q ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości, ustalił, że J. L. - będąc właścicielką nieruchomości położonej w D. przy ulicy [...], złożyła deklarację w dniu 04.12.2015 r. o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, w której wskazała dwie osoby zamieszkujące te nieruchomość oraz oświadczyła, że odpady będą odbierane w sposób selektywny, a nadto została zawiadomiona o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, stosownie do złożonej deklaracji - nie uiszcza opłaty w terminach płatności.

Wobec tego wyżej opisaną decyzją z dnia 20.06.2017 r. Organ I instancji określił Zobowiązanej wysokość opłaty miesięcznej za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od 1 stycznia 2016 r. w kwocie po [...] zł,

Od decyzji organu I instancji Strona złożyła odwołanie, w którym zakwestionowała prawidłowość prowadzenia postępowania w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Nadto, podniosła trudną sytuację materialną. Wskazała, że jest emerytką, jej emerytura wynosi [...] zł. Jej córka, ma I grupę, jest całkowicie niezdolna do pracy i do samodzielnej egzystencji, wymaga opieki osoby trzeciej i jest uprawniona do pobierania zasiłku stałego i dodatku pielęgnacyjnego inwalidztwa, jednak zasiłku nie otrzymuje. A w związku z tym, że córka jest niepełnosprawna i nie otrzymuje żadnego dochodu, nie może wytwarzać odpadów, czego organ nie wykazał. A zatem, naliczanie opłaty za odpady komunalne za dwie osoby w sytuacji, gdy córka nie ma żadnego dochodu, jest bezpodstawne. Poza tym odpady z jej nieruchomości nie są odbierane.

W wyniku rozpatrzenia zarzutów odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy ww. decyzję organu I instancji z dnia 20.06.2017 r.

Kolegium wyjaśniło, że w myśl przepisów art.6c ustawy o utrzymaniu czystości, gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. Natomiast właściciele nieruchomości są obowiązani ponosić na rzecz gminy, na terenie której są położone ich nieruchomości, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi (art. 6h).

Następnie wskazano, że zgodnie zaś z art. 6k ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości, rada gminy dokonuje w drodze uchwały wyboru jednej z metod ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami oraz ustala stawkę takiej opłaty jak też stawkę opłaty za pojemnik o określonej pojemności. Opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi, w myśl art. 6j ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości stanowi iloczyn:

1) liczby mieszkańców zamieszkujących dana nieruchomość albo

2) ilości zużytej wody z danej nieruchomości albo

3) powierzchni lokalu mieszkalnego - oraz stawki opłaty ustalonej na podstawie art. 6k ust. 1

W przypadku nieruchomości, o której mowa w art. 6c ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości, rada gminy może uchwalić jedną stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od gospodarstwa domowego (ust. 2), jak też rada gminy może zróżnicować stawki opłaty w zależności od powierzchni lokalu mieszkalnego, liczby mieszkańców zamieszkujących nieruchomość, odbierania odpadów z terenów wiejskich lub miejskich, a także od rodzaju zabudowy (ust. 2a).

W przedmiotowej sprawie Rada Miasta D. uchwałą z dnia 28.10.2015 r. nr XV/114/2015 r. ustaliła stawki opłaty od jednej osoby zamieszkującej nieruchomość w kwocie [...]zł - w przypadku zbierania odpadów w sposób selektywny oraz w kwocie [...]zł w przypadku odpadów zbieranych i odbieranych w sposób nieselektywny.

Jak dalej wskazało Kolegium, w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy art. 6m ust. 2a i 2b ustawy o utrzymaniu czystości, mianowicie, w przypadku uchwalenia nowej stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wójt, burmistrz lub prezydent miasta zawiadamia właściciela nieruchomości o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wyliczonej jako iloczyn nowej stawki opłaty i danych podanych w deklaracji. W takim przypadku właściciel nieruchomości nie jest obowiązany do złożenia nowej deklaracji i uiszcza opłatę za gospodarowanie, odpadami komunalnymi w wysokości podanej w zawiadomieniu (2a). Natomiast w przypadku gdy właściciel nieruchomości nie uiszcza opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, w wysokości podanej w zawiadomieniu, wójt, burmistrz lub prezydent miasta wydaje decyzję określającą wysokość tej opłaty, stosując wysokość opłaty podaną w zawiadomieniu (2b).

W rozpatrywanej sprawie organ I instancji zawiadomił Stronę o zmianie stawek opłaty pismem z dnia 07.01.2016 r., znak: [...], które to pismo Strona odebrała w dniu 26.01.2016 r.

W związku z tym, że Strona nie wnosiła opłat, zostało wszczęte postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w przedmiotowej nieruchomości postanowieniem z dnia 25.04.2017 r.

Zawiadomieniem z dnia 19.05.2017 r. poinformowano Stronę w trybie art. 200 § 1 O.p. o zebraniu materiału dowodowego w sprawie i możliwości wypowiedzenia się.

W odpowiedzi na ww. zawiadomienie Strona podniosła ponownie okoliczności wskazane w odwołaniu co do swojej trudnej sytuacji, wnosząc przy tym o udostępnienie kserokopii dowodów i materiałów zebranych przez organ w sprawie.

Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium wskazało, że kwestie sytuacji materialnej strony nie są i nie mogą być przedmiotem niniejszej decyzji, bowiem postępowanie dotyczy określenia wysokości opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi a nie kwestii możliwości finansowych strony. Jak już wyżej wskazano, właściciele nieruchomości są obowiązani ponosić opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi (art. 6h ustawy o utrzymaniu czystości) na rzecz gminy, na terenie której są położone ich nieruchomości. Podkreślono przy tym, że nie dokonywanie opłat w wysokości podanej w zawiadomieniu obliguje organ do wydania decyzji określającej jej wysokość (art. 6o ustawy o utrzymaniu czystości). W przypadku nieruchomości zamieszkanych opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi należna jest za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości zamieszkuje mieszkaniec, zaś w przypadku nieruchomości niezamieszkanych, na których powstają odpady, opłata należna jest za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości powstały odpady komunalne (art. 6i ustawy o utrzymaniu czystości).

Dalej Kolegium wskazało, że istotne przy tym jest, że podmioty zobowiązane do uiszczenia opłaty nie mają swobody kształtowania treści stosunku pralnego, w szczególności wysokości opłaty, ewentualnego jej obniżenia lub odstąpienia od niej oraz terminu zapłaty. Elementy te określa bowiem ustawa oraz akt prawa miejscowego w zakresie wskazanym w ustawie (art. 6k i art. 6I ustawy o utrzymaniu czystości). Opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości określonej w decyzji obowiązuje do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje zmiana danych niezbędnych do określenia wysokości tej opłaty, (art. 6o ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości). Po doręczeniu decyzji określającej wysokość opłaty złożenie deklaracji nie jest dopuszczalne, jeżeli nie następuje zmiana danych niezbędnych do określenia wysokości tej opłaty, w tym stawki opłaty (art. 6o ust. 3 ustawy o utrzymaniu czystości).

Odnosząc się do pozostałych zarzutów odwołania Kolegium zauważyło, że w ustawie o utrzymaniu czystości ustawodawca przyjmuje założenie, że z zamieszkiwaniem ludzi związane jest wytwarzanie śmieci i nie przewiduje możliwości obalenia tego założenia. Dla rozstrzygnięcia sprawy nie ma zasadniczo znaczenia, czy na nieruchomości faktycznie powstają odpady i w jakich ilościach oraz, że mieszkańcy np. dokonują segregacji odpadów komunalnych, które we własnym zakresie utylizują, czy też przekazują do odpowiednich instytucji w celu ich składowania. Nie przewiduje także wyjątków w odniesieniu do takich sytuacji, pozwalających na odstąpienie od wymierzenia opłaty.

Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że Strona jako podmiot władający nieruchomością nie dokonuje opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, co oznacza naruszenie art. 6m ustawy o utrzymaniu czystości. Zatem, organ był uprawniony i zarazem zobowiązany do wydania decyzji w oparciu o art. 6m ust. 2b ustawy o utrzymaniu czystości, i określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

W skardze na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11.09.2017 r. Strona, wnosząc o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z dnia 20.06.2017 r., zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie art. 77 § 1 w związku z art. 80 K.p.a., które to normy obligują organ administracji do zebrania i oceny całokształtu materiału dowodowego.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca powtórzyła argumentację odwołania co do swojej trudnej sytuacji materialnej i osobistej.

Nadto, Skarżąca podniosła, że od dnia 01.02.2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 28 listopada 2014 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, która w art. 6k ust. 4 przewiduje przesłankę do zwolnienia z opłaty w całości bądź w części za wywóz odpadów komunalnych, tj. kryterium dochodowe określone przez ustawę o pomocy społecznej. Tak więc Gmina może zwolnić z opłat za wywóz odpadów komunalnych te osoby, które nie przekraczają kryterium dochodowe. W związku z tym Skarżąca wystąpiła pismem z dnia 02.01.2017 r. do Burmistrza Miasta D. o zwolnienie Jej z tej opłaty, na co pismem z dnia 19.01.2017 r. Burmistrz Miasta D. odpowiedział, że Rada Miejska w D. nie podjęła uchwały zwalniającej z opłat, o której mowa w art. 6k ust.4 ustawy o utrzymaniu czystości, na potwierdzenie czego załączyła do skargi, m.in. odpowiedź Burmistrza Miasta D. z dnia 19.01.2017 r.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko i argumentację wyrażoną w zaskrzonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł co następuje:

Skarga jest niezasadna, gdyż Sąd nie stwierdził by doszło do naruszenia zaskarżoną decyzją przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w sposób, które miało lub mogło mieć wpływ na wynik sprawy, czego dla uchylenia zaskarżonej decyzji wymaga ustawodawca w art. 145 1 pkt 1lit. a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2016 r. poz. 718 z późn. zm. – zwanej w skrócie "p.p.s.a."),

Przypomnieć przy tym należy, że stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1066 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej tylko pod względem zgodności z prawem.

W myśl zaś art. 134 § 1 p.p.s.a., sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną.

Rozpoznając niniejszą sprawę według wyżej przedstawionych reguł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, że zaskarżona decyzja i ją poprzedzająca decyzja organu I instancji odpowiadają prawu.

Przedmiotem skargi jest wydana po przeprowadzeniu postępowania z urzędu decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11.09.2017 r., utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta D. z dnia 20.06.2017 r., którą określono Skarżącej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości położonej w D. przy ulicy [...] od 01 stycznia 2016 r. w wysokości [...] zł miesięcznie.

Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu

I instancji są obowiązujące w spornym okresie przepisy ustawy z dnia

29 lutego 2016 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2016 r., poz. 250 z późn. zm.) – zwaną w skrócie "ustawą o utrzymaniu czystości" oraz przepisy prawa miejscowego obowiązujące na terenie Miasta D., tj. uchwała Nr XV/114/2015 Rady Miejskiej w D. w sprawie wyboru metod ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i ustalenia stawek tych opłat oraz ustalenia stawki opłaty za pojemnik o określonej pojemności (Dz. Urz. Woj. Z. z 2015 r., poz. 4662).

Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii, czy zgodnie z prawem organ wydał w stosunku do Skarżącej zaskarżoną wyżej opisaną decyzję, czy też powinien przyznać Skarżącej wnioskowane zwolnienie z opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi w trybie art. 6k ust. 4 ustawy o utrzymaniu czystości.

W rozpoznawanej sprawie nie są sporne ustalenia organu, a mianowicie, że:

- Skarżąca jest właścicielką nieruchomości położonej w D. przy ulicy [...];

- Skarżąca złożyła deklarację w dniu 04.12.2015 r. o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, w której wskazała dwie osoby zamieszkujące ww. nieruchomość, a nadto oświadczyła, że odpady będą odbierane w sposób selektywny;

- Skarżąca pismem z dnia 07.01.2016 r. została zawiadomiona o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, stosownie do treści złożonej deklaracji z dnia 04.12.2015 r.; zawiadomienie to doręczono Skarżącej w dniu 26.01.2016 r., co Skarżąca potwierdziła własnym podpisem osobiście;

- Skarżąca nie uiszcza opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminach płatności wskazanym w ww. zawiadomieniu z dnia 07.01.2016 r.

Poza sporem jest także okoliczność, że Rada Miasta D. nie podjęła uchwały zwalniającej z opłat, o której mowa jest w art. 6k ust. 4 ustawy o utrzymaniu w czystości, sama Skarżąca potwierdziła bowiem tę okoliczność w skardze, jak i załączonym do skargi pismem Burmistrza D. z dnia 19.01.2017 r.

W skardze Skarżąca zarzuciła organowi, że mimo iż obowiązuje przepis art. 6k ust. 4 ustawy o czystości, który pozwala gminie na zwolnienie Jej z opłat na podstawie kryterium dochodowego, które spełnia oraz mimo, że wnosiła o całkowite zwolnienie z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi - organ, chociaż może Skarżącą zwolnić z opłaty, wykazuje "świadomy brak dobrej woli".

Przywołać zatem należy przepis art. 6k ust. 4 ustawy o utrzymaniu czystości (w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2016 r.), który stanowi, że:

"Rada gminy, w drodze uchwały, może zwolnić w całości lub w części z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy, w części dotyczącej gospodarstw domowych, w których dochód nie przekracza kwoty uprawniającej do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, o której mowa w art. 8 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 930, z późn. zm.), lub rodziny wielodzietne, o których mowa w ustawie z dnia 5 grudnia 2014 r. o Karcie Dużej Rodziny (Dz. U. z 2016 r. poz. 785 i 1579 oraz z 2017 r. poz. 777)".

W spornej kwestii istotne jest zatem, że w myśl art. 6k ust. 4 ustawy o utrzymaniu czystości - powołanego przez Skarżącą w skardze - rada gminy została jedynie upoważniona do pojęcia uchwały w sprawie zwolnienia w całości lub w części z opłaty za gospodarowanie odpadami, której jednakże do dnia wydania zaskrzonej decyzji nie podjęła (niesporne).

Zgodnie z przytoczonym przepisem art. 6k ust. 4 ustawy o utrzymaniu czystości, ustawodawca przyznał tylko kompetencje radzie gminy do wprowadzenia zwolnienia z opłaty za gospodarowanie odpadami w całości lub w części, co oznacza, że kompetencje te mają charakter fakultatywny, tzn. rada gminy nie ma obowiązku podejmować takiej uchwały, pozostaje to jedynie w zakresie jej uprawnień (upoważnienia ustawowego). A więc, gdyby Rada Miasta D. taką uchwałę podjęła, to dopiero wówczas taka uchwała mogłaby stanowić podstawę do zastosowania zwolnienia z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Jednakże, co istotne i nie jest kwestionowane przez Skarżącą, Rada Miasta D. nie podjęła takiej uchwały zwalniającej z opłaty. A zatem, nie wystąpiła podstawa materialnoprawna do zastosowania żądanego przez Skarżącą zwolnienia z opłaty za gospodarowanie odpadami.

Sumując, nie budzi wątpliwości, że Skarżąca złożyła wniosek o całkowite zwolnienie Jej z opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, jednakże, skoro Rada Miasta D. nie podjęła uchwały, o której mowa w art. 6k ust. 4 ustawy o utrzymaniu czystości, brak było podstawy prawnej (przepisu materialnoprawnego) umożliwiającej wszczęcie postępowania w sprawie wnioskowanego zwolnienia. Podnoszone okoliczności w skardze miałyby znaczenie tylko w sytuacji, gdyby Rada Miasta D. podjęła stosowną uchwałę w trybie art. 6k ust. 4 ustawy o utrzymaniu czystości.

Wobec tego, że nie są sporne w niniejszej sprawie wyżej wskazane ustalenia organów co do tego, że Skarżąca, będąc właścicielką nieruchomości położonej w D. przy ulicy [...], złożyła deklarację w dniu 04.12.2015 r. o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, w której wskazała dwie osoby zamieszkujące te nieruchomość oraz oświadczyła, że odpady będą odbierane w sposób selektywny, a nadto została zawiadomiona o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, stosownie do złożonej deklaracji, a przy tym, że nie uiszcza opłaty w terminach płatności wskazanych w zawiadomieniu, organ zgodnie z przepisami ustawy o utrzymaniu czystości wydał w stosunku do Skarżącej zaskarżoną decyzję, utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta D. z dnia 20.06.2017 r., którą określono Skarżącej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od 01 stycznia 2016 r. w wysokości [...] zł.

W stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy znajduje przede wszystkim zastosowanie przepis art. 6m ustawy o utrzymaniu czystości, który stanowi, że:

"1. Właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych.

1a. Deklaracja zawiera dane niezbędne do określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

1b. Rada gminy określając wzór deklaracji może wymagać podania następujących danych:

1) imię i nazwisko lub nazwę właściciela nieruchomości oraz adres miejsca zamieszkania lub siedziby;

2) adres nieruchomości;

3) dane stanowiące podstawę zwolnienia z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi;

4) numer telefonu właściciela nieruchomości;

5) adres poczty elektronicznej właściciela nieruchomości;

6) inne informacje niezbędne do wystawienia tytułu wykonawczego.

1c. W przypadku nieruchomości zabudowanej budynkiem wielolokalowym, wspólnota mieszkaniowa lub spółdzielnia mieszkaniowa może żądać od właściciela lokalu, osoby, której służy spółdzielcze prawo do lokalu lub osoby faktycznie zamieszkującej lokal podania danych niezbędnych do ustalenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

1d. Wysokość zobowiązania określonego w deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi obowiązuje za kolejne miesiące do czasu korekty deklaracji lub zmiany stawki opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, z zastrzeżeniem art. 6o.

2. W przypadku zmiany danych będących podstawą ustalenia wysokości należnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi lub określonej w deklaracji ilości odpadów komunalnych powstających na danej nieruchomości właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć nową deklarację w terminie 14 dni od dnia nastąpienia zmiany. Opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w zmienionej wysokości uiszcza się za miesiąc, w którym nastąpiła zmiana.

2a. W przypadku uchwalenia nowej stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wójt, burmistrz lub prezydent miasta zawiadamia właściciela nieruchomości o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wyliczonej jako iloczyn nowej stawki opłaty i danych podanych w deklaracji. W takim przypadku właściciel nieruchomości nie jest obowiązany do złożenia nowej deklaracji i uiszcza opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości podanej w zawiadomieniu.

2b. W przypadku gdy właściciel nieruchomości nie uiszcza opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości podanej w zawiadomieniu,

o którym mowa w ust. 2a, wójt, burmistrz lub prezydent miasta wydaje decyzję określającą wysokość tej opłaty, stosując wysokość opłaty podaną w zawiadomieniu".

Zdaniem Sądu, w stanie faktycznym i prawnym rozpoznawanej sprawy istotne znaczenie prawne dla rozstrzygnięcia sprawy miała okoliczność złożenia przez Skarżącą, będącą właścicielem nieruchomości, deklaracji z dnia 04.12.2015 r. o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, w której wskazano dwie osoby zamieszkujące wskazaną nieruchomość oraz Jej oświadczenie, że odpady będą odbierane w sposób selektywny, a nadto zawiadomienie Skarżącej o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, stosownie do złożonej deklaracji, i w końcu okoliczność braku uiszczania opłaty w terminach płatności wskazanych w zawiadomieniu, co ostatecznie skutkowało wydaniem zaskarżonej decyzji na podstawie art. 6m ust. 2b ustawy o utrzymaniu czystości, którą określono wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w kwocie [...]zł miesięcznie od nieruchomości, stanowiącej własność Skarżącej, położonej w D. przy ulicy [...].

W ocenie Sądu, ustalenia poczynione przez organy nie naruszyły przepisów postępowania przewidzianych w ustawie - Ordynacja podatkowa, które miały zastosowanie w niniejszej sprawie w myśl art. 6q ustawy o utrzymaniu czystości, a nie przepisy K.p.a. (błędnie wskazane w skardze). W toku postępowania organy działały zgodnie z przepisami prawa, podjęły wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, a zgromadzony materiał dowodowy rozpatrzony został oceniony zgodnie z prawem.

Sąd nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, nie dopatrzył się też innych naruszeń prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy, ani też naruszeń przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Na marginesie wskazać należy, że Sąd dostrzegł, iż niewątpliwie sytuacja osobista i materialna Skarżącej jest trudna, jednakże okoliczność ta nie miała znaczenia dla merytorycznego rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji. Takimi sprawami, dotyczącymi trudnych sytuacji życiowych, zajmują się właściwe organy z zakresu pomocy społecznej i w celu uzyskania takiej pomocy Skarżąca jest uprawniona wystąpić do tych organów, które rozpoznają sprawę w trybie odrębnej procedury przewidzianej odrębnymi przepisami prawa. W tym też celu Skarżąca jest uprawniona udać się do najbliższego ośrodka pomocy społecznej, który udzieli właściwej pomocy adekwatnej do ustalonej sytuacji potrzebującej osoby.

W tym stanie sprawy, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł

o oddaleniu skargi jako niezasadnej.