Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 730/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2015-09-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 20,22,24,24a
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Włodarska (spr.) sędzia WSA Grzegorz Saniewski Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Kloska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2015 r. sprawy ze skargi [...] Ogrodniczego M. R. sp. k. w [...] na decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru [...] i[...] w [...] z dnia[...]maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie zmiany danych w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta B. decyzją z dnia [...].01.2015 r., wydaną na podstawie art. 7d pkt 1, art. 20 ust. 1, art. 22, art. 24 ust. 2a, 2b ustawy z dnia 17.05.1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r., Nr 193, poz.1287; ze zm.), dalej powoływanej w skrócie jako "Pgik", § 44 pkt 2, § 45 ust. 1 i 2, § 47 ust. 3, § 68 ust. 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r., Nr 38, poz. 454; ze zm.), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267; ze zm.), dalej powoływanej w skrócie jako "kpa", po rozpatrzeniu wniosku spółki G. (skarżącego), w sprawie wprowadzenia zmiany danych w operacie ewidencji gruntów i budynków polegającej na zmianie rodzaju użytków gruntowych dla działek [...]/5 i [...]/7 w obrębie [...] dla Miasta B. orzekł:

1. Dokonać zmiany danych w operacie ewidencji gruntów i budynków dla działki [...]/5 w części dotyczącej użytku "drogi" (symbol dr) o powierzchni 1.3611 ha, poprzez włączenie drogi wewnętrznej do konturów użytków przyległych i wprowadzenie w operacie w jego miejsce "łąk trwałych" (symbol Ł): klasy IV o powierzchni 0.0655 ha, klasy V o powierzchni 0.2655 ha, klasy VI o powierzchni 0.0202 ha, "gruntów ornych" (symbol R): klasy V o powierzchni 0.6302 ha. klasy VI o powierzchni 0.3400 ha oraz "inne tereny zabudowane" (symbol Bi) o powierzchni 0.0397 ha.

2. Pozostawić w operacie ewidencji gruntów i budynków dla działki [...]/5/użytki "inne tereny zabudowane" (symbol Bi) i "zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy" (symbol Bp).

3. Odmówić zmiany danych w operacie ewidencji gruntów i budynków dla działki [...]/7 tj. pozostawić dane aktualnie ujawnione w operacie.

W obszernym uzasadnieniu tej decyzji organ opisał zdarzenia poprzedzające wszczęcie postępowania administracyjnego, a następnie wyjaśnił, że zmiana rodzaju użytków gruntowych dla działek [...]/5 i [...]/7 w obrębie [...], będących własnością G. została wprowadzona w operacie ewidencji gruntów i budynków w 2008 r. w trybie art. 24a ustawy Pgik. Z uwagi na to, iż w okresie wyłożenia projektu operatu opisowo-kartograficznego do wglądu osób zainteresowanych, jak również w 30-dniowym terminie po ogłoszeniu w dzienniku urzędowym województwa informacji o przyjęciu tego operatu, właściciel nie skorzystał z przysługujących mu uprawnień, przewidzianych w art. 24a ust. 6 i ust. 9 ustawy Pgik, do zgłoszenia uwag do przedstawionych w operacie danych ewidencyjnych, projekt operatu stał się obowiązującym. W związku z powyższym organ I instancji uznał, że do rozpatrzenia wniosku skarżącego ma zastosowanie art. 24a ust. 12 ustawy Pgik, który stanowi, że zarzuty zgłoszone po terminie określonym w ust. 9 traktuje się jak wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków.

Dalej w uzasadnieniu ww. decyzji Prezydent Miasta B. wskazał, że zgodnie z załącznikiem nr 6 do rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2015 r., poz. 520 -zwane dalej "rozporządzeniem"), nie zalicza się do użytku gruntowego o nazwie "drogi" (symbol dr) gruntów w granicach pasów drogowych dróg wewnętrznych, jeżeli wchodzą w skład gospodarstwa rolnego, a włącza się je do przyległego użytku rolnego oraz jeśli wchodzą w skład działki budowlanej włącza się je do odpowiedniego użytku z grupy użytków zurbanizowanych i zabudowanych. Mając powyższe na uwadze w toku prowadzonego postępowania organ I instancji stwierdził błędną informację, dotyczącą wykazanego w ewidencji dla działki [...]/5 w obrębie [...] użytku dr o powierzchni 1,3611. Z analizy zebranych dokumentów wynika, że w dniu 9 lutego 2005 r., w oparciu o wykaz zmian gruntowych sporządzony 25 września 2003 r. dla przedmiotowej działki przez MPG, zarejestrowany w Grodzkim Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej pod numerem [...], wprowadzono użytek dr w miejsce dr-ŁIV, dr-ŁV, dr-ŁVI, dr-RV, dr-RVl. Zmiana ta wynikała z obowiązku dostosowania operatu ewidencji gruntów i budynków do stanu prawnego wynikającego z rozporządzenia, w związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2003 r. przepisów zmieniających ustawę o podatkach i opłatach lokalnych. W toku modernizacji ewidencji gruntów i budynków w zakresie użytków gruntowych dla obrębu [...], przeprowadzonej w 2008 r. przez MPG, nie wykryto zapisu niezgodnego z obowiązującym wówczas załącznikiem nr 6 do rozporządzenia, którego pkt 3 podpunkt 7a mówił, że grunty zajęte pod wewnętrzna komunikację gospodarstw rolnych, leśnych oraz poszczególnych nieruchomości nie są droga w rozumieniu rozporządzenia i wlicza się je do przyległego do nich użytku gruntowego. W związku z powyższym, zgodnie z art. 24 ust. 2a pkt l d Pgik organ postanowił sprostować z urzędu wykryty błędny wpis w operacie ewidencji dla działki [...]/5, dotyczący ujawnionego użytku dr o powierzchni 1,3611 ha poprzez włączenie go do konturów użytków przyległych.

Odnosząc się natomiast do zarzutu skarżącego dotyczącego wielkości użytku Bi o powierzchni 5.2167 ha dla działki [...]/5 i powierzchni 1.0308 ha dla działki [...]/7, organ wyjaśnił, że w wyniku przeprowadzonych wizji terenowych stwierdzono, iż powierzchnia gruntu niezbędnego do obsługi usytuowanych na nim budynków wykazana w operacie nie odzwierciedla stanu faktycznego na gruncie. Zwrócił też uwagę, że obowiązek aktualizacji danych w operacie, a co za tym idzie dostarczenie niezbędnych dokumentów będących podstawą zmian, (przeprowadzone przez właściciela analizy powierzchni utwardzonych pomierzonych samochodem nie stanowią wymaganego dokumentu), ciąży na właścicielu nieruchomości, gdyż zgodnie z art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy Pgik z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z przepisów prawa, dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4, materiałów zasobu i wykrycia błędnych informacji. Zmiana wielkości użytku Bi nie zawiera się w żadnym z wymienionych wyżej przypadków działania z urzędu. Podkreślił, iż niejednokrotnie, w prowadzonej korespondencji, informowano skarżącego o obowiązku aktualizacji operatu, oraz że skarżący wielokrotnie informował organ, a także oświadczył podczas wizji terenowej w dniu 18 grudnia 2014 r., iż od chwili zakupu nieruchomości nie wnosił o aktualizację danych w operacie ewidencji gruntów i budynków, przy jednoczesnym przyznawaniu zmiany sposobu użytkowania.

Odwołanie od powyższej decyzji Prezydenta Miasta B. wniosła spółka G., zarzucając przedmiotowej decyzji rażące naruszenie zasady praworządności wyrażonej w art. 7 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483; z późn. zm.), a także rażące naruszenie rozporządzenia. Ponadto skarżący zarzucił ww. decyzji niezgodność wpisów w ewidencji gruntów i budynków z obowiązującym stanem prawnym i stanem faktycznym. Skarżący wniósł o uchylenie przedmiotowej decyzji w pkt. 1 i 2 i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W piśmie z dnia 3 marca 2015 r. G. poinformowało o sprostowaniu swojego odwołania dotyczącego uchylenia pkt 1 i 2 zaskarżonej decyzji i wniosło o uchylenie decyzji w części stanowiącej pkt 2 i 3 orzeczenia.

W uzasadnieniu odwołania skarżący podkreślił, że organ, wbrew ciążącym na nim obowiązkom ustawowym zawartym w art. 7 i 87 ust 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, przepisom ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne, art. 46 1 ustawy kodeks cywilny oraz art. 2 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (Dz.U. Nr 64, poz. 592 ) oraz przepisom w szczególności art. 6; 7 i kolejne kpa, oraz posiadanym dowodom, mając dokładną wiedzę co do rzeczywistego stanu klasyfikacji gruntów oraz faktycznie wykonywanej na tychże gruntach działalności rolniczej, uznał że na obszarze działek [...]/ 5 i [...]/7 występują grunty o cechach Bi (inne tereny zabudowane), Bp (zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy), co jest rażąco sprzeczne z wieloletnim, faktycznym wykorzystywaniem tychże gruntów i budynków wyłącznie do działalności rolniczej i rażąco sprzeczne EX TUNC z katalogiem rodzajów użytków zawartym w Załączniku nr 6 do Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. (Dz.U. Nr 38, poz. 454), czyli z obowiązującym prawem, co stanowi rażące naruszenie prawa. Skarżący stwierdził, że spółka G. funkcjonuje na działkach o nr [...]/5; [...]/7 i [...]/8 nieprzerwanie od dnia zakupu nieruchomości rolnej w dniu 26 listopada 1998 r., tj. od chwili zakupu kompleksu ogrodniczego od Agencji Nieruchomości Rolnych Skarbu Państwa i prowadzi intensywną działalność ogrodniczą aż do dnia zawalenia się szklarni w 2013 r. Po tym fakcie zgłoszony został zamiar prac rozbiórkowych które trwają aż do dnia dzisiejszego i nadal nie wyklucza się po ich zakończeniu odłogowania całego obszaru lub rozpoczęcia innej działalności rolniczej. Łączna powierzchnia działek nr [...]/5 i [...]/7 objętych zaskarżoną decyzją wynosi 19,6881 ha czyli 196.881 m² z czego na cele inne niż rolnicze zajęta jest powierzchnia 542 m², co stanowi 0,27 % łącznej powierzchni działek. Powierzchnia gruntów zajęta i wykorzystywana wyłącznie na cele rolnicze wynosi 196.339 m², co stanowi 99,73 % łącznej powierzchni działek. W okresie prowadzenia zmian w ewidencji tj. w latach 2003, 2004, 2005 i 2008 powierzchnia działek [...]/5 i [...]/7, zajęta wyłącznie na cele rolnicze wynosiła 100 % gruntów i 100 % budynków. Grunty o cechach opisanych w powołanym rozporządzeniu jako "Bp" i " Bi" nigdy faktycznie nie występowały na działkach stanowiących własność Spółki ani na działkach [...]/5 i [...]/7 objętych zaskarżoną decyzją. Tymczasem z decyzji wynika, że na tych działkach znajdują się grunty o cechach Bp 1.989 m² ; Bi 62.475 m², gdyż takie zapisy nadal zawiera sporna ewidencja i te właśnie zapisy skarżąca kwestionuje jako sprzeczne EX TUNC z obowiązującym prawem i stanem faktycznym. Skarżąca spółka wyjaśniła, że rażącą niezgodność ze stanem faktycznym i obowiązującym prawem wpisów w ewidencji dotyczących spornych działek stwierdziła dopiero w dniu otrzymania postanowienia Prezydenta Miasta B. z dnia [...].09.2013r. dotyczącego wyjaśnienia przyczyn niewykazania w złożonej za 2009 r. deklaracji podatkowej gruntów o symbolach Bi, Bp i Dr o łącznej powierzchni 78 075 m². Natomiast w dniu 29 sierpnia 2014 r., wykryła rzeczywistą przyczynę niezgodnych ze stanem faktycznym i obowiązującym prawem wpisów w ewidencji a mianowicie "dokumenty", które skutkowały kwestionowanymi wpisami w ewidencji. W związku z tym spółka wystąpiła do Prezydenta Miasta B. z wnioskami o doprowadzenie ewidencji do stanu zgodności z obowiązującym prawem, skutkiem czego dnia [...] października 2014 r. postępowanie zostało wszczęte.

Skarżąca wyjaśniła następnie kolejność istotnych jej zdaniem okoliczności prawnych mających szczególnie znaczenie dla sprawy i wskazała, że dla działek o nr [...]/5 i [...]/7 aż do dnia 31 grudnia 2003 r. obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, który określał cały obszar działek [...]/5 i [...]/7 jako nieruchomość rolną. W dniu 29 marca 2001 r., a więc jeszcze w okresie obowiązywania w/w planu miejscowego weszło w życie rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa (Dz.U Nr 38, poz. 454). Rozporządzenie a w szczególności § 68 ust 1 szczegółowo opisuje grunty rolne i dzieli je na:

- grunty rolne (ust 1 p. 1), symbol R,

- łąki ( ust 1 p. 3 ), symbol Ł,

- grunty rolne zabudowane (ust 1 p. 5), symbol B - Ł lub B – R.

Zaliczanie gruntów do poszczególnych rodzajów użytków zostało, na podstawie § 68 ust. 6 w/w rozporządzenia, jednoznacznie opisane w Załączniku nr 6 do tegoż rozporządzenia . Grunty skarżącej są opisane w p 1. Załącznika w podpunktach 1, 3 i 5, a sposób zaliczenia drogi wewnętrznej w p. 7 lit. a. Tymczasem dla niektórych rodzajów użytków pojawiły się we wrześniu 2003 r. opisy rażąco sprzeczne zarówno z obowiązującym wtedy jeszcze planem miejscowym, który określał wszystkie grunty gospodarstwa ogrodniczego jako grunty rolne, jak i z obowiązującym już od ponad roku rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa, jak i stanem faktycznym polegające na określaniu niektórych części gruntów jako tereny przemysłowe o symbolu Ba oraz zurbanizowane tereny niezabudowane o symbolu Bp - dodatkowo te symbole niezgodnie z obowiązującym prawem zostały "złamane" jako Ba/R i Bp/R. W styczniu 2004 r., na podstawie pisma Głównego Geodety Kraju, gruntom nieprawidłowo opisanym jako Ba i Bp odjęto dopisek R. Błąd ten powielono w operacie z 2005 r. a w 2008 r. zamieniono, pomimo braku stosownej wyraźnej parafy spółki, symbole tych gruntów na Bi. W ten sposób w praktyce gospodarstwo rolne zostało pozbawione 39,63 % gruntów rolnych (78.075 m²), a droga wewnętrzna stała się wbrew obowiązującemu prawu użytkiem "dr" również przez skreślenie dopisku R lub Ł - dzieje się to 10 stycznia 2004 r.

Wszystkie te zmiany w ewidencji rozpoczęte w 2003 r. kolejno dokonują się w latach 2004, są powielane w operacie w 2005 r., w 2008 r. i wreszcie w 2010 r. zostają ogłoszone w Dzienniku Urzędowym pomimo ich rażącej niezgodności zarówno z obowiązującym prawem jak i faktycznym nieprzerwanym sposobem użytkowania jako gospodarstwo rolne jakim niewątpliwie było i jest zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa również gospodarstwo ogrodnicze. Wobec tego, że powyższe znajduje potwierdzenie w udostępnionych skarżącej w dniu 29 sierpnia 2014 r. dokumentach geodezyjnych skarżąca podtrzymała twierdzenie, że zmian w ewidencji dla jej działek nr [...]/5 i [...]/7 dokonano z rażącym naruszeniem szeregu przepisów prawa a w szczególności ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego, ustawy kodeks cywilny oraz w szczególności rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. - w tym Załącznika nr 6 do tegoż rozporządzenia.

Skarżąca odniosła się także do ustaleń wizji lokalnej z dnia 8 grudnia 2014 r., twierdząc, że konkluzja o rzekomym utwardzeniu przeważającej części terenu użytku Bi o powierzchni wykazywanej jako 62.475 m² jest oczywiście sprzeczna ze stanem faktycznym w terenie - zgodnie z naniesieniami na mapie zasadniczej powierzchnię tych " utwardzeń" można oszacować w miarę dokładnie i w przybliżeniu stanowi ona od 4.500 do 5.500 m², co stanowi od ok. 7,2 do ok. 8,8 % . A zatem od 92,8 do 91,2 % powierzchni użytku opisanego nieprawidłowo jako Bi stanowi grunt nieutwardzony, a w domyśle możliwy do uprawy. Skarżąca wskazała, że do gruntów rolnych zabudowanych, w myśl przepisów rozporządzenia zalicza się również place składowe i manewrowe w obrębie zabudowy a z takimi jej zdaniem mamy do czynienia na działkach [...]/5 i [...]/7, co wynika z mapy zasadniczej. Skarżąca podała, że w trakcie wizji lokalnej w dniu 8 grudnia 2014 r. udostępniła osobom wizytującym posiadane dane finansowe jednoznacznie potwierdzające prowadzenia przez nią, w latach 1998 - 2012 działalności ogrodniczej na wielką skalę. Uznała, że nie byłoby to możliwe wyłącznie na 60% gruntów, że do tej działalności potrzebowała 100% gruntów, budynków i wszystkich innych składników majątku gospodarstwa.

Skarżąca podkreśliła, że Starosta ma ustawowy obowiązek utrzymywania ewidencji w stanie zgodności z obowiązującym prawem i zmian zapewniających zgodność wpisów z prawem musi dokonywać z urzędu, że obowiązek ten wynika wprost z ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, a jego materialny wyraz znajduje się w art. 46 ust 2 pkt 2 rozporządzenia. Obowiązek ten, w przypadku opisów użytków dla działek nr [...]/5 i [...]/7, jej zdaniem ciąży na Staroście już od dnia 29 kwietnia 2001 r. (vacatio legis rozporządzenia) i nadal nie jest w pełni wykonany. Spółka wnioskowała bowiem o wykonanie tego obowiązku w dniu 18 września 2013 r., a do dnia dzisiejszego Starosta ten obowiązek wykonał częściowo i z dużym opóźnieniem - nadal nie dokonał aktualizacji w zakresie użytków o cechach Bi i Bp. Grunty o cechach dokładnie opisanych w rozporządzeniu jako Ba, Bi i Bp nigdy nie występowały na działkach stanowiących własność Spółki, a tym bardziej na działkach [...]/5 i [...]/7 objętych przedmiotową decyzją. Na działkach skarżącej spółki istnieje droga wewnętrzna gospodarstwa ogrodniczego, która w świetle rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. jest kwalifikowana wg przyległego użytku gruntowego, a tymczasem organ uznał, że na działkach spółki znajdują się grunty o cechach Bp 1.989 m² ; Bi 62.475 m², gdyż takie zapisy nadal zawiera sporna ewidencja. Według skarżącej w ramach użytku opisanego sprzecznie z obowiązującym prawem jako Bi od ok. 7, 2 % do ok. 8,8 % stanowią drogi, place manewrowe i składowe gospodarstwa ogrodniczego. Pozostałą część tego użytku (ponad 90 %) stanowią nadal aż do chwili obecnej użytki Ł i R. Starosta opisując tą kwestię, że rzekomo większa część tego terenu jest utwardzona, mija się z prawdą, gdyż został wprowadzony w błąd przez odpowiedzialne służby geodezyjne. Wynika to z analizy map znajdujących się w dyspozycji tychże służb Starosty, a dodatkowo spółka opisała tą kwestię już w dniu 11 grudnia 2014 r. i ponownie podnosi w odwołaniu. Analogiczna kwestia dotyczy użytku opisanego sprzecznie z prawem jako Bp, który nie jest w ogóle utwardzony i stanowi aż do dzisiaj użytek faktyczny Ł lub R. Powyższe widać, zdaniem skarżącej tzw. "gołym okiem", co podnosiła w trakcie wizji lokalnej w dniu 8 grudnia 2014 r.

Podsumowując skarżąca stwierdziła, że w przedmiotowej sprawie od samego początku i nadal mamy do czynienia najpierw ze swoistym "majstrowaniem" przy ewidencji a następnie ze zmową odpowiedzialnych urzędników skutkującą między innymi opóźnianiem wszczęcia postępowania a w trakcie postępowania nieliczenie się z argumentami skarżącej, pomijanie istotnych dowodów i prowadzenie postępowania wbrew przepisom ustawy Kodeks Postępowania Administracyjnego. Nonszalancki stosunek do prawa, wybiórcze, według własnego widzimisię, jego stosowanie i interpretowanie, najpełniej obrazuje zdaniem skarżącej zaskarżona decyzja. Skoro, stwierdza skarżąca, w przypadku użytku Dr przywraca się stan zgodny z obowiązującym od 2001 r. prawem i dokonuje się zmiany pomimo braku wcześniejszych sprzeciwów skarżącej, pomimo , że i ta zmiana została opisana w 2003 r., w styczniu 2004 r., w 2005 r. i w 2008 r. nieprawidłowo i pomimo faktu ogłoszenia tych zmian w 2010 r., to dlaczego i na jakiej podstawie prawnej odmawia się zmian w zakresie pozostałych całkowicie sprzecznych z obowiązującym prawem opisów użytków. Skarżąca podkreśliła, że na dowód jej twierdzeń przedstawiała Prezydentowi Miasta jako właściwemu Staroście dowody materialne w postaci Aktu Notarialnego, a w trakcie wizji lokalnej w dniu 8 grudnia 2014 r. udostępniła również bilanse i rachunki wyników ilustrujące faktyczne wykonywania od 1998 do 2012 r. wyłącznie działalności ogrodniczej i stwierdziła, że nie sposób było tą działalność prowadzić bez blisko 40 % gruntów, bez budynków i budowli, bez dróg wewnętrznych, placów składowych i manewrowych.

W świetle przytoczonych wyżej przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa (Dz.U. Nr 38, poz. 454 ) i brzmienia Załącznika nr 6, zdaniem spółki nadal całkowicie uprawnione jest jej twierdzenie o rażącej niezgodności ex tunc z obowiązującym prawem wszelkich zapisów w ewidencji dotyczących rzekomego występowania na jej działkach gruntów o cechach Bp i Bi.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej, w skrócie: "Inspektor"), decyzją z dnia [...].05.2015 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wyjaśnił, że na podstawie zebranego materiału dowodowego, w toku prowadzonego postępowania odwoławczego ustalono, że Prezydent Miasta B. zawiadomił zainteresowanych, że w dniach od 21 lipca 2008 r. do 8 sierpnia 2008 r. w B. przy ulicy [...] (budynek C) będzie wyłożony do wglądu projekt operatu opisowo-kartograficznego dotyczący modernizacji ewidencji gruntów i budynków w zakresie użytków gruntowych m. B. między innymi dla obrębu [...], a każdy czyjego interesu prawnego dotyczą dane ujawnione w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, może w okresie wyłożenia projektu do wglądu zgłaszać uwagi do tych danych (wywieszono dnia 08.07.2008 r., zdjęto 09.08.2008 r.). Ogłoszenie takie zostało również zamieszczone w dniu 9 lipca 2008 r. w Dzienniku Finansowym (dodatek ekonomiczny do gazety [...]). Po upływie tego terminu w dzienniku urzędowym Województwa [...] Nr 156, poz. 1956 z dnia 15 października 2010 r. została zamieszczona informacja Prezydenta Miasta B. z dnia 1 października 2010 r., iż projekt operatu opisowo-kartograficznego dotyczący m. B. obejmujący m.in. obręb [...], z dniem 1.10.2010 r. staje się operatem ewidencji gruntów i budynków. Wobec powyższego, w ocenie Inspektora procedura dotycząca przeprowadzenia modernizacji ewidencji gruntów i budynków została zachowana przez Prezydenta Miasta B., a skarżąca nie skorzystała z przysługujących jej praw wypowiedzenia się co do ustaleń projektu operatu zarówno na etapie wyłożenia operatu, jak również w stosownym czasie po ogłoszeniu go w dzienniku urzędowym województwa. Zatem projekt operatu opisowo-kartograficznego stał się pełnoprawnym operatem ewidencji gruntów i budynków dla obrębu ewidencyjnego [...] m. B. W związku z tym zarzuty zgłoszone przez skarżącą po terminie określonym w art. 24a ust. 9 ustawy Pgik należy, zdaniem Inspektora traktować jako wniosek o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków. Wyjaśniono także, iż w pozostającym w aktualności orzecznictwie sądów administracyjnych przeważa pogląd, że aktualizacja danych w ewidencji dotyczy naniesienia zmian powstałych już po wprowadzeniu do ewidencji danych kwestionowanych (por. wyrok NSA z dnia 10 lutego 2003 r., II SA 1478/01, Lex nr 156384). Aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje przez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych (§ 45 ust. 1). Przepisy rozporządzenia posługują się pojęciem aktualizacji ewidencji, a nie jej prostowania. Zatem usuwanie ewentualnych błędów lub omyłek w ewidencji w ramach jej "aktualizacji" nie jest wyłączone, jednakże pod warunkiem, że uzasadnia to aktualny stan prawny, który ewidencja gruntów ma odzwierciadlać, a nie tworzyć. Inspektor pokreślił, że zgodnie z art. 24 ust. 2a ustawy Pgik informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają m.in. z materiałów zasobu oraz wykrycia błędnych informacji. Z analizy akt postępowania wynika, że Prezydent Miasta B. przeprowadził analizę materiałów pzgik oraz oględziny ww. nieruchomości w trakcie których wykrył niezgodność danych ujawnionych w operacie ewidencyjnym ze stanem faktycznym na gruncie (art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. d ustawy Pgik). Błędne informacje dotyczyły niewłaściwego ustalenia dotychczasowego użytków gruntowych, tj. terenów zapisanych w ewidencji gruntów i budynków jako drogi. Zgodnie z załącznikiem nr 6 do rozporządzenia do użytku gruntowego o nazwie "drogi" nie zalicza się miedzy innymi gruntów w granicach pasów drogowych dróg wewnętrznych, jeżeli wchodzą w skład gospodarstwa rolnego lub leśnego a grunty w granicach pasów drogowych dróg wewnętrznych niezaliczone do użytku gruntowego "drogi" włącza się do przyległego użytku rolnego, jeżeli wchodzą w skład gospodarstwa rolnego. W związku z powyższym organ I instancji w oparciu o znowelizowane zapisy ustawy, na podstawie art. 24 ust 2b pkt 2 w zw. z art. 24 ust. 2a pkt 1 lit d z urzędu, zaskarżaną decyzją, wprowadził zmiany do ewidencji gruntów i budynków w zakresie opisanym w punkcie 1 ww. decyzji. W ocenie organu odwoławczego powyższe ustalenia należy uznać za prawidłowe, tym bardziej, że z faktem tym zgadza się skarżąca. Ponadto Inspektor wskazał, że z akt postępowania wynika, iż przeprowadzone oględziny nieruchomości zarówno przez pracowników MPG oraz Wydziału Mienia i Geodezji Urzędu Miasta B. potwierdzają, że przedmiotowe grunty stanowią zarówno użytki rolne oraz grunty, na których nie jest prowadzana działalność rolnicza, w szczególności chodzi tu o tereny utwardzone oraz budynki, które wykorzystywane były lub są do działalności pozarolniczej. Część budynków wykorzystywana była jako hotel robotniczy (budynek przy ul. [...]) oraz do prowadzenia działalności gospodarczej (warsztaty, stacja kontroli pojazdów), zatem nie są to budynki związane z produkcją rolniczą. Inspektor podkreślił, że obowiązujące przepisy dotyczące ewidencji gruntów i budynków, w załączniku 6 do rozporządzenia określają zasady zaliczenia do poszczególnych użytków gruntowych i nie wykluczają istnienia na działkach ewidencyjnych wyodrębnienia obok siebie użytków rolnych oraz innych nie stanowiących takich użytków. Sam fakt prowadzenia na tym samym obszarze gospodarstwa rolnego nie powoduje automatycznego zaliczenia wszystkich gruntów jako rolnych oraz budynków jako wchodzących w skład gospodarstw rolnych. W ocenie Inspektora stan faktyczny spornych działek został prawidłowo przedstawiony, a przy przeprowadzeniu postępowania administracyjnego i wprowadzeniu zmian do operatu ewidencyjnego organ I instancji kierował się przepisami z zakresu geodezji i kartografii, które nie zostały naruszone. Przede wszystkim zaś zmiany do operatu ewidencyjnego wprowadzane były na podstawie dokumentacji geodezyjnej, włączonej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierającej wykaz zmian danych ewidencyjnych.

W opinii Inspektora bezspornym w przedmiotowej sprawie pozostaje fakt, że istnieje niezgodność pomiędzy stanem ujawnionym w ewidencji gruntów i budynków a rzeczywistym stanem w terenie, co potwierdza skarżąca w odwołaniu i w swoich pismach, gdzie wskazuje między innymi, że część gruntów i budynków nie jest wykorzystywana do produkcji rolniczej (m.in. w pisma z dnia 17.09.2013 r., 12.03.2014 r., 11.12.2014 r.). W tej sytuacji aktualizacja zasięgu użytków gruntowych oraz funkcji budynków ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków może nastąpić po przedstawieniu przez skarżącą stosownej dokumentacji geodezyjnej włączonej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zawierającej wykaz zmian danych ewidencyjnych. Zdaniem Inspektora obowiązujące przepisy prawa nie pozwalają na dokonanie zmian w operacie ewidencyjnym zgodnie z oczekiwaniami właściciela bez takich dokumentów. Podkreślono, że skarżąca pomimo wezwań nie przedłożyła dokumentacji umożliwiającej aktualizację ewidencji gruntów i budynków.

Inspektor wyjaśnił ponadto jak należy rozumieć pojęcie "grunty rolne zabudowane" po zmianie rozporządzenia z 2013 r. Stwierdził, że do gruntów rolnych zabudowanych (Br) zaliczyć można wyłącznie grunty "objęte zabudową zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej", których rodzaje określone jako "w szczególności" wymieniono w pkt 1 ppkt 5.1-4 załącznika do rozporządzenia oraz, że po zmianie rozporządzenia nie jest możliwe uznanie innych terenów zabudowanych (Bi) jako gruntów rolnych zabudowanych (Br), gdyż nie wypełniają one aktualnie obowiązującej definicji tych gruntów, w szczególności definicji zabudowy zagrodowej.

Podkreślił nawiązując do wypowiedzi skarżącej, że postępowanie w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów jest odrębnym postępowaniem regulowanym przez inne przepisy i nie jest związane z postępowaniem w sprawie aktualizacji użytków gruntowych w operacie ewidencyjnym. Jest jednym z elementów postępowania umożliwiającym dokonanie tej aktualizacji tj. poprzedza aktualizacje operatu ewidencyjnego.

Wyjaśnił także, że jeżeli zmiany w ewidencji następują, to mają one skutek ex nunc tj. na przyszłość, a nie skutek ex tunc tj. z mocą wsteczną, co potwierdza orzecznictwo sądów administracyjnych, jak i treść przepisów art. 22 ust. 2i art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy Pgik.

W skardze na powyższą decyzję organu II instancji skarżąca zarzuciła, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B., wbrew ciążącym na nim obowiązkom ustawowym zawartym w szczególności w art. 7 i 87 ust 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, przepisom ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne z dnia 17 maja 1989 r., art. 46 1, art. 55 3 ustawy Kodeks cywilny oraz art. 2 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego, przepisom w szczególności art. 6 ; 7 i kolejne oraz w szczególności art. 156 § 1 pkt 7 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, a także całkowicie wbrew przepisom rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. (Dz.U. Nr 38, poz. 454 ), w tym zwłaszcza brzmieniem Załącznika nr 6 do tegoż rozporządzenia, posiadanym dowodom materialnym, mając dokładną wiedzę co do rzeczywistego stanu klasyfikacji gruntów oraz faktycznie wykonywanej na tychże gruntach działalności rolniczej o wielkiej skali, uznał, że na obszarze działek [...]/ 5 i [...]/7, całkowicie wbrew literze obowiązującego prawa, występowały i nadal występują grunty o cechach Bi (inne tereny zabudowane) i Bp (zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy). Zaskarżonej decyzji skarżąca spółka zarzuciła w szczególności:

1. wadliwe ustalenie stanu faktycznego,

2. wadliwe opisanie wniosku skarżącej,

3. naruszenie przepisów szeregu ustaw a w szczególności: m.in. art. 46 1 i art. 55 3 ustawy Kdeks cywilny i art. 2 ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego,

4. naruszenie przepisów ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne z dnia 17 maja 1989 r. poprzez naruszenie w szczególności art. 68 ust 1 i rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. oraz Załącznika nr 6 do tegoż rozporządzenia,

5. rażące naruszenie zasady prawdy obiektywnej jako naczelnej zasady postępowania co skutkuje w analizowanej sprawie nieprawidłowym ustaleniem stanu faktycznego, nieprawidłowym zastosowaniem norm prawa materialnego wskazanych wyżej, a co skutkuje zarówno naruszeniem praw skarżącej jak i interesu publicznego polegającego na rażącym naruszeniu obowiązujących norm prawa materialnego.

Z tych powodów skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w całości oraz o uchylenie z tych samych powodów decyzji organu I instancji - obu jako wydanych ze szczególnie rażącym naruszeniem obowiązującego prawa i wbrew udokumentowanemu, stanowi faktycznemu. W obszernym uzasadnieniu skargi przedstawiono opis okoliczności faktycznych poprzedzających wydanie zaskarżonych decyzji, a następnie wyjaśniono zarzuty przedstawione w skardze powołując argumenty takie same, jak zaprezentowane w odwołaniu, które zostały powyżej przytoczone.

Ze skargi wynika między innymi, że skarżąca stoi na stanowisku, iż jest oczywistym, że działki nr [...]/5 i [...]/7, jako służące przez wiele lat (od zakupu w 1998 r. do zawalenia się szklarni w 2013r.) do produkcji ogrodniczej na wielką skalę, co jej zdaniem potwierdzają to takie dokumenty jak akt notarialny z dnia 26.11.1998 r., bilans i inne dokumenty znajdujące się w Krajowym Rejestrze Sądowym, zostały błędnie opisane w ewidencji gruntów symbolami Bi oraz Bp i wobec tego organy powinny z urzędu to zmienić i opisać je jako użytki rolne. Skarżąca podkreśliła, że jej wnioski kierowane do Prezydenta, we wrześniu 2013 r. zmierzały do przywrócenia przez organ stanu zgodnego z przepisami prawa przez stwierdzenie nieważności "ex tunc" wpisów aktualnie istniejących w ewidencji, a nie były wnioskami o "zwykłą zmianę danych w ewidencji".

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe argumenty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "ppsa", sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związany granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ppsa. Orzekanie - w myśl tego przepisu następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ppsa), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ppsa), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 ppsa), jeżeli zachodzą przyczyny określone w innych przepisach, sąd stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa.

Dokonując kontroli zaskarżonych decyzji w oparciu o wyżej wskazane kryteria Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawą materialnoprawną rozpoznania sprawy będącej przedmiotem zaskarżonych decyzji jest ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne (w skrócie "Pgik"), cytowana na wstępie oraz rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków (rozporządzenie), również cytowane na wstępie. Wskazać należy, że zgodnie z art. 2 pkt 8 Pgik ewidencja gruntów i budynków (kataster nieruchomości) to system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnienie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz innych podmiotach władających tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Organem prowadzącym ewidencję gruntów i budynków oraz gleboznawczą klasyfikację gruntów jest starosta (art. 22 ust. 1 Pgik). Przepisy rozporządzenia regulują zasady prowadzenia ewidencji gruntów i wprowadzania w niej zmian. Jak wynika z § 44 rozporządzenia do zadań starosty związanych z prowadzeniem ewidencji należy m.in. utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi (pkt 2), okresowa weryfikacja danych ewidencyjnych (pkt 6), modernizacja ewidencji (pkt 8).

Przepis art. 20 Pgik określa rodzaje informacji objętych ewidencją: w ust. 1 pkt 1 tych dotyczących gruntów, a w ust. 2 o właścicielach nieruchomości. Powyższe informacje o gruntach, budynkach i lokalach, zarówno podmiotowe, jak i przedmiotowe, zawiera tzw. operat ewidencyjny, który składa się z bazy danych, obejmującej zbiory danych przestrzennych infrastruktury informacji przestrzennej, dotyczące ewidencji gruntów i budynków (katastru nieruchomości), prowadzonej za pomocą systemu teleinformatycznego i zbioru dokumentów uzasadniających wpisy do bazy danych (art. 24 ust. 1 Pgik).

W odniesieniu do gruntów informacje o charakterze przedmiotowym dotyczą ich położenia, granic, rodzaju użytków gruntowych i klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub rodzaju dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. Informacje podmiotowe dotyczą wskazania właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych lub samorządowych - innych osób fizycznych lub prawnych, w których władaniu znajdują się grunty, budynki lub ich części. Dane podmiotowe służyć mają wyłącznie odzwierciedleniu aktualnego stanu prawnego nieruchomości. Zgodnie z art. 24 ust. 2a Pgik informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji. Może to nastąpić z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z przepisów prawa, dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4 (np. prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych itp.), materiałów zasobu, wykrycia błędnych informacji albo na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 (głównie właścicieli nieruchomości), lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania. Aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków może nastąpić w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie, przepisów prawa, wpisów w księgach wieczystych, prawomocnych orzeczeń sądu, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów notarialnych, zgłoszeń budowy budynku, zawiadomień o zakończeniu budowy budynku oraz zgłoszeń rozbiórki budynku, o których mowa odpowiednio w art. 30, art. 54 oraz art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, oraz zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, wpisów w innych rejestrach publicznych, wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach (art. 24 ust. 2b Pgik). Aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi, ujawnienia nowych danych ewidencyjnych, wyeliminowania danych błędnych (§ 45 ust. 1 rozporządzenia).

Wskazać należy także, iż starosta, stosownie do treści art. 24a ust. 1 Pgik może zarządzić przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych. Zgodnie z § 55 rozporządzenia modernizacja ewidencji to zespół działań technicznych, organizacyjnych i administracyjnych podejmowanych przez starostę w celu uzupełnienia bazy danych ewidencyjnych i utworzenia pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych zgodnie z wymogami rozporządzenia, modyfikacji istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu. W tym też trybie dokonano zmian w ewidencji w 2008 r. w odniesieniu między innymi do działek nr [...]/7 i [...]/5 stanowiących własność skarżącej. Polegały one na tym, że działkę [...]/7 opisano jako użytek Bi (inne tereny zabudowane) w miejsce B-RV, B-RVI, a działkę [...]/5 jako użytek Bp (zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy) w miejsce użytku Ba (tereny przemysłowe). Podkreślić należy, że modernizacji ewidencji dokonuje się z zachowaniem ściśle określonych procedur. Opisano je w art. 24a ust. 2 – 11 Pgik. Przepisy te w czasie dokonywania modernizacji ewidencji (w 2008 r.) brzmiały następująco:

- Starosta podaje do publicznej wiadomości informację o rozpoczęciu prac geodezyjnych oraz informuje o trybie postępowania związanego z modernizacją ewidencji gruntów i budynków (ust. 2).

- Informacje, o których mowa w ust. 2, podlegają wywieszeniu na okres 14 dni na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego (ust. 3).

- Projekt operatu opisowo-kartograficznego podlega, na okres 15 dni roboczych, wyłożeniu do wglądu osób fizycznych, osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, w siedzibie starostwa powiatowego (ust. 4).

- Starosta informuje o terminie i miejscu wyłożenia, o którym mowa w ust. 4, poprzez wywieszenie tej informacji na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego i właściwego urzędu gminy, na co najmniej 14 dni przed dniem wyłożenia, oraz ogłoszenia jej w prasie o zasięgu krajowym (ust. 5).

- Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane ujawnione w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, może w okresie wyłożenia projektu do wglądu zgłaszać uwagi do tych danych (ust. 6).

- Upoważniony pracownik starostwa powiatowego, posiadający uprawnienia, o których mowa w art. 43 pkt 2, przy udziale wykonawcy prac geodezyjnych, kartograficznych lub taksacyjnych, związanych z opracowaniem projektu operatu ewidencyjnego, rozstrzyga o przyjęciu lub odrzuceniu uwag zgłoszonych do tego projektu, po czym informuje zgłaszającego uwagi o sposobie rozpatrzenia uwag oraz sporządza wzmiankę o treści zgłoszonych uwag i sposobie ich rozpatrzenia w protokole (ust. 7).

- Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 4, projekt operatu opisowo-kartograficznego staje się operatem ewidencji gruntów i budynków. Informację o tym starosta ogłasza w dzienniku urzędowym województwa (ust. 8).

- Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8, zgłaszać zarzuty do tych danych (ust. 9).

- O uwzględnieniu lub odrzuceniu zarzutów starosta rozstrzyga w drodze decyzji (ust. 10).

- Do czasu ostatecznego zakończenia postępowania, o którym mowa w ust. 10, w stosunku do gruntów, budynków lub lokali, których dotyczą zarzuty, dane ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym nie są wiążące (ust. 11).

Procedury te, jak prawidłowo ustaliły organy zostały w niniejszej sprawie zachowane. Z przedłożonych Sądowi akt administracyjnych bezspornie wynika, na co także wskazały organy obu instancji w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji, że Miejska Pracownia Geodezyjna (MPG) przeprowadziła modernizację ewidencji gruntów, w tym działek [...]/7 i [...]/5 w 2007 r. W dniu 14.08.2008 r. przyjęła i zarejestrowała dokumentację powstała w wyniku tego procesu modernizacji. Warto także w tym miejscu wskazać, że przedtem prezes skarżącej spółki, w dniu 5.06.2008 r. złożył dwa oświadczenia, w których wyraził zgodę na dokonanie zmian w operacie ewidencji gruntów dotyczących działki [...]/5 polegającej na zmianie użytku Ba na Bp i działki [...]/7 polegającej na zmianie użytku Ba na Bi (vide: k 5 i 7 operatu technicznego). Skarżąca bagatelizuje znaczenie tych oświadczeń, jednakże niewątpliwie na ich podstawie należy przyjąć co najmniej, że była świadoma dokonywanych zmian w ewidencji odnośnie gruntów będących jej własnością. Następnie Prezydent Miasta B. zawiadomił zainteresowanych, że w dniach od 21 lipca 2008 r. do 8 sierpnia 2008 r. w B. przy ulicy [...] będzie wyłożony do wglądu projekt operatu opisowo-kartograficznego dotyczący modernizacji ewidencji gruntów i budynków w zakresie użytków gruntowych m. B. między innymi dla obrębu [...], a każdy czyjego interesu prawnego dotyczą dane ujawnione w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, może w okresie wyłożenia projektu do wglądu zgłaszać uwagi do tych danych (wywieszono dnia 08.07.2008 r., zdjęto 09.08.2008 r.). Ogłoszenie takie zostało również zamieszczone w dniu 9 lipca 2008 r. w Dzienniku Finansowym (dodatek ekonomiczny do gazety Dziennik Polska-Europa-Świat). Po upływie tego terminu w dzienniku urzędowym Województwa [....] Nr 156, poz. 1956 z dnia 15 października 2010 r. została zamieszczona informacja Prezydenta Miasta B. z dnia 1 października 2010 r., iż projekt operatu opisowo-kartograficznego dotyczący m. B. obejmujący m.in. obręb [...], z dniem 1.10.2010 r. staje się operatem ewidencji gruntów i budynków (vide: k 70 – 76 akt).

Jest poza sporem, że skarżąca nie skorzystała z przysługujących jej praw wypowiedzenia się (zgłoszenia uwag lub zarzutów) co do ustaleń projektu operatu zarówno na etapie wyłożenia operatu, jak również w stosownym czasie po ogłoszeniu go w dzienniku urzędowym województwa. W efekcie projekt operatu opisowo-kartograficznego stał się pełnoprawnym operatem ewidencji gruntów i budynków dla obrębu ewidencyjnego [...] m. B., a dokonane w wyniku modernizacji wpisy w ewidencji stały się obowiązujące i wiążące, chociaż trzeba mieć na uwadze, że modernizacja ewidencji nie jest niewzruszalna i że może być obalona, bowiem ewidencja gruntów i budynków służy uwidocznieniu stanu rzeczywistego (tak NSA w wyroku z dnia 7.12.2011r., w sprawie o sygn. akt I OSK 4/20011; LexisNexis nr 3074614).

Jak wynika z akt sprawy skarżąca dopiero pismem z dnia 18.09.2013 r., w związku z toczącym się postępowaniem podatkowym, zakwestionowała wprowadzone zmiany, jednocześnie podważając prawidłowość wpisów w ewidencji sprzed modernizacji. Pismo to organy prawidłowo w świetle powyżej przedstawionych okoliczności faktycznych i prawnych zakwalifikowały jako wniosek o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków przewidziany w art. 24a ust. 12 Pgik, zgodnie z którym zarzuty zgłoszone po terminie określonym w ust. 9 (30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji o ujawnieniu w bazie nowych danych), traktuje się jak wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków. Należy w tym miejscu przypomnieć, że zmiana danych ewidencyjnych, w przypadku złożenia wniosku przez właściciela gruntu odbywa się w trybie aktualizacji operatu ewidencyjnego, poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi, ujawnienia nowych danych ewidencyjnych, wyeliminowania danych błędnych (§ 45 ust. 1 rozporządzenia).

Z powyższego pisma skarżącej, a także innych składanych w toku postępowania administracyjnego wynika, że wolą jej było opisanie przez organy działek [...]/5 i [...]/7, tak jak w akcie notarialnym z dnia 26.11.1998r., jako " nieruchomości rolne (grunty rolne)", ponieważ uważa, że nie nastąpiły żadne zmiany w zakresie rodzajów użytków gruntowych od czasu zakupu nieruchomości w 1998 r.

Przedmiotem rozważań w niniejszej sprawie jest więc to, czy wniosek skarżącej o zmianę danych w ewidencji w żądanym zakresie znajduje uzasadnienie w obowiązujących przepisach prawa. Organy odmówiły uwzględnienia tego wniosku w tym zakresie. W ocenie Sądu stanowisko to poprzedzone zostało dokonaniem w sprawie ustaleń w oparciu o prawidłowo zebrany i oceniony materiał dowodowy. Prawidłowo też do ustalonego stanu faktycznego zastosowano obowiązujące przepisy prawa. Podkreślić należy, że tak jak wynika to z powyżej przytoczonych przepisów prawa, zmiana danych objętych ewidencją gruntów i budynków, z którą mamy do czynienia w tej sprawie, polegająca na zaliczeniu gruntów do konkretnych rodzajów użytków gruntowych musi wynikać z dokumentów potwierdzających istniejący na gruncie stan faktyczny i nie jest możliwa z datą wsteczną. W niniejszej sprawie musiałyby to być dokumenty obrazujące zmiany objęte nowym zdarzeniem prawnym rozumianym jako zdarzenie mające miejsce po wprowadzeniu do ewidencji zmian kwestionowanych, czyli po skończeniu modernizacji ewidencji (w 2010 r.).

W ocenie Sądu skarżąca w toku postępowania, pomimo wezwań ze strony organu nie przedstawiła dokumentów, na podstawie których organ mógłby dokonać zmiany danych ewidencyjnych w trybie art. 24a ust. 12 Pgik w żądanym zakresie. W szczególności dokumentem takim nie jest umowa sprzedaży nieruchomości obejmująca działki nr [...]/5 i [...]/7 sporządzona w formie aktu notarialnego z dnia 26.11.1998r., przede wszystkim dlatego, że pochodzi ona sprzed modernizacji ewidencji i po zawarciu tej umowy doszło do wielu zmian ewidencyjnych w obrębie tych działek, co potwierdzone zostało w toku postępowania modernizacyjnego. Zmiany te miały miejsce w 2003 r., kiedy to w operacie w sposób zautomatyzowany została zlikwidowana dwuczłonowość użytków gruntowych w związku z wejściem w życie nowych przepisów w zakresie ewidencji gruntów i budynków i w 2005 r. kiedy to zmieniono oznaczenie użytku i konturu klasyfikacyjnego działki nr [...]/5, a następnie w 2008 r. podczas modernizacji ewidencji. Poza tym akt notarialny, co do zasady nie jest dokumentem źródłowym potwierdzającym zaliczenie gruntów do odpowiednich rodzajów użytków gruntowych w rozumieniu przepisów ustawy Pgik i rozporządzenia. Wskazać należy, że w § 1 tiret 7 tego aktu całość przedmiotu sprzedaży opisana została jako " nieruchomości rolne w rozumieniu art. 46 1 kodeksu cywilnego", co nie odpowiada oznaczeniom użytków gruntowych stosowanym na podstawie powyższych przepisów. Poza tym, jak słusznie zauważ organ (tak też Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 5.09.2012r., w sprawie o sygn. akt IV CSK 93/12; lex 1229816) nie są nieruchomościami rolnymi nieruchomości, które odpowiadają wymaganiom przewidzianym w art. 46 1 kodeksu cywilnego, ale w planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczone zostały na inne cele niż rolne (art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11.04.2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego; tj. Dz.U. z 2012, poz. 803) - tu na tereny obiektów produkcyjnych, składowych i magazynów (vide: k-32,33 akt). Wskazać należy także, że organ po zapoznaniu się z dokumentami i przeprowadzeniu w dniu 22.10.2013 r. oraz w dniu 15.01.2014 r. kontroli terenowej, stwierdził, że wnioskowane zmiany, to jest opisanie działki [...]/5 i [...]/7 jako "nieruchomości rolne (grunty rolne)" jest aktualnie niemożliwe, jako nie mające potwierdzenia także w znanych organowi z urzędu dokumentach, ani w istniejącym na gruncie stanie faktycznym. W wyniku kontroli terenowej organ ustalił, iż znaczna część spornej nieruchomości nie jest użytkowana rolniczo, trwa rozbiórka istniejących jeszcze w czasie modernizacji ewidencji szklarni (zawaliły się w 2013 r.), kilka jest już zlikwidowanych, w budynkach trwałych prowadzona jest działalność nie związana z rolnictwem (warsztat samochodowy, stacja kontroli pojazdów) i to zarówno w obszarze oznaczonym w operacie jako "Bi", jak i na terenie sklasyfikowanym jako grunty rolne "RV" – usługi skupu złomu (vide: pisma organu k – 22, 109-110 akt). Ustalono także, że na obszarze zajmowanym przez gospodarstwo ogrodnicze, część gruntu oznaczona jest jako łąki, co nie jest zgodne z faktycznym sposobem użytkowania tego terenu, jak i z definicją łąki wynikającą z załącznika nr 6 do rozporządzenia i wymaga przeprowadzenia odrębnego postępowania w sprawie zmiany klasyfikacji gruntów, lecz musiałoby się to stać z inicjatywy właściciela gruntów (vide: pismo Dyrektora MPG k-61,62 akt). W związku z poczynionymi ustaleniami organ stwierdził, że aktualnie istnieje niezgodność pomiędzy stanem ujawnionym w ewidencji gruntów i budynków, a rzeczywistym stanem w terenie, co odnosi się do zasięgu gruntów nie związanych z produkcją rolniczą i konieczna jest aktualizacja danych ewidencyjnych w tym zakresie, co może nastąpić po przedłożeniu przez właściciela gruntów stosownej dokumentacji geodezyjnej włączonej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zawierającej wykaz zmian danych ewidencyjnych, której to dokumentacji skarżąca nie przedstawiła.

Mając na uwadze powyższe, podzielając stanowisko organów o braku możliwości dokonania zmian w ewidencji polegających na "przywróceniu stanu zgodnego z obowiązującymi (...) przepisami prawa" lub "przywróceniu praworządności" i to "począwszy co najmniej od 2000r.", jak chciałaby tego skarżąca (vide: skarga k-5v akt sądowych), za niewadliwe Sąd uznał rozstrzygnięcie organu I instancji zawarte w pkt 2 i 3 sentencji decyzji z dnia [...].01.2015r. sprowadzające się do pozostawienia niezmienionych zapisów odnośnie działek nr [...]/5 i [...]/7.

Odnośnie wprowadzenia punktem 1 decyzji z dnia [...].01.2015 r. zmian w ewidencji, stwierdzić należy, że możliwe one były, jak prawidłowo wyjaśnił to organ, na podstawie art. 24 ust. 2a pkt 1 Pgik. Zgodnie z tym przepisem informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają między innymi z wykrycia błędnych informacji. Przy czym aktualizacja ta następuje w drodze decyzji administracyjnej (art. 24 ust. 2b pkt 2 Pgik). Wykryte przez organ w efekcie analizy materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz oględzin nieruchomości błędne informacje dotyczyły zasięgu terenów zapisanych w ewidencji jako drogi. Działając z własnej inicjatywy (z urzędu), w oparciu o treść załącznika nr 6 do rozporządzenia, stwierdziwszy, że do użytku gruntowego o nazwie "drogi" nie zalicza się między innymi gruntów w granicach pasów drogowych dróg wewnętrznych, jeżeli wchodzą w skład gospodarstwa rolnego lub leśnego, a grunty w granicach pasów drogowych dróg wewnętrznych niezaliczone do użytku gruntowego "drogi" włącza się do przyległego użytku rolnego, jeżeli wchodzą w skład gospodarstwa rolnego, organ prawidłowo wprowadził zmiany danych w ewidencji opisane szczegółowo w pkt 1 sentencji decyzji, sprowadzające się do zmniejszenia powierzchni użytków gruntowych o nazwie "drogi". Uznając te zmiany za uzasadnione pod względem prawnym i faktycznym należy także podkreślić, że skarżąca ich nie kwestionowała.

Reasumując stwierdzić należy, że ani stan faktycznie istniejący na spornym gruncie, ani zgromadzone w sprawie dokumenty nie potwierdzają możliwości wprowadzenia wnioskowanych przez skarżącą zmian w zakresie użytków gruntowych. Wobec tego uznając, że zaskarżone decyzje nie naruszają obowiązujących przepisów prawa w stopniu uzasadniającym konieczność ich uchylenia albo stwierdzenia nieważności, orzeczono na podstawie art. 151 p.p.s.a. o oddaleniu skargi.