Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 236/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-12-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. N. i J. W. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: odrzucić skargę J. W.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 23 maja 2016 r. P. N. i J. W. reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną – ul. [...], oznaczoną jako działka nr ewid. [...] w obrębie [...] o pow. 78 m2 i ul. [...], oznaczoną jako działka ewid. nr [...] w obrębie [...] o pow. 207 m2 oraz jako działka nr ewid. [...] w obrębie [...] o pow. 103 m2.

Do skargi została załączona kopia pisma Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. stanowiącego odpowiedź na zażalenie z dnia 18 lutego 2015 r. wniesione przez P. N. na bezczynność Prezydenta [...] w postępowaniu w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomości przejęte pod drogę publiczną.

Zgodnie z zarządzeniem z dnia 2 września 2016 r., powyższe pismo skarżącego zatytułowane "skarga na bezczynność" zostało potraktowane jako zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23), dalej k.p.a. Jednocześnie wezwano pełnomocnika skarżącej J. W. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu zażalenia złożonego w trybie art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego wraz z dowodem nadania zażalenia na adres organu bądź dokumentem potwierdzającym złożenie zażalenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi J. W.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy, powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 30 listopada 2016 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął zatem z dniem 7 grudnia 2016 r.

W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej nadesłał kopię pisma z dnia 5 lutego 2016 r. wniesionego w imieniu skarżącej, adresowanego do Dyrektora Biura Gospodarki Nieruchomościami w [...], stanowiące wniosek o bezzwłoczne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie odszkodowania za nieruchomości zajęte pod drogę publiczną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę (§ 3). W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania (§ 4).

Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (§ 1). Organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 2). Zażalenie bądź wezwanie do usunięcia naruszenia prawa służy kwestionowaniu przekroczenia maksymalnego ustawowego terminu załatwienia sprawy przez organ administracyjny.

W przedmiotowym postępowaniu organem wyższego stopnia względem Prezydenta [...] jest Wojewoda [...], zatem przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca powinna złożyć w trybie art. 37 § 1 k.p.a. zażalenie na niezałatwienie sprawy skierowane do Wojewody [...].

Jak wynika z akt sprawy, skarżąca nie złożyła wymaganego zażalenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Wprawdzie pełnomocnik skarżącej na wezwanie Sądu przedłożył pismo z dnia 5 lutego 2016 r., jednakże nie stanowi ono zażalenia na niezałatwienie sprawy, o który mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Pismo to nie zostało bowiem skierowane do organu wyższego.

Stwierdzić zatem należy, że skarżąca nie wykazała, aby tryb wniesienia skargi został wyczerpany, zaś nieuzupełnienie braku formalnego skargi w postaci załączenia do niej odpisu środka prawnego przewidzianego w art. 37 k.p.a., uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 stycznia 2011 r. sygn. akt I OSK 2120/10, Lex nr 687104).

Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.