Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2162/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6279 Inne o symbolu podstawowym  627
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 1 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 96 ust. 3, ust. 4, ust. 6, art. 96a ust. 2
journal: Dz.U. 2003 nr 128 poz 1175
law: Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), , Protokolant sekretarz sądowy - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi W. Z. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia ... czerwca 2010 r. nr ... w przedmiocie obciążenia kosztami wydalenia cudzoziemca oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2009 r., nr [...], orzekł o poniesieniu przez W. Z. kosztów, w kwocie 12.023 zł, związanych z wydaleniem z terytorium Polski H. H. T. - obywatela [...]. W stosunku do tego cudzoziemca w dniu [...] lipca 2007 r. zapadła decyzja Wojewody [...] o wydaleniu m. innymi za wykonywanie pracy bez wymaganych zezwoleń. W. Z. wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z dnia 14 września 2007 r., sygn. [...] został uznany za winnego powierzenia pracy H. H. T., pomimo nieposiadania przez niego wymaganego zezwolenia, co z mocy art. 96 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach z dnia 13 czerwca 2003 r. stanowi podstawę prawną obciążenia W. Z. kosztami wydalenia cudzoziemca.

W odwołaniu z dnia [...] listopada 2009 r. od powyższej decyzji, skierowanym do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, W. Z. zarzucił naruszenie art. 96 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach, ponieważ do wydalenia z Polski obywatela W. H. H. T. nie doszło.

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r., Nr [...], utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, iż pomimo nie wykonania decyzji z dnia [...] lipca 2007 r. o wydaleniu cudzoziemca, wobec uzyskania przez niego decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. zgody na pobyt tolerowany, organy administracji publicznej poniosły koszty związane z postępowaniem w sprawie wydalenia cudzoziemca, ich wykaz został dołączony do zaskarżonej decyzji i nie obejmuje kosztów doprowadzenia cudzoziemca do granicy państwa ani kosztów jego wyjazdu z Polski.

Art. 96 ustawy o cudzoziemcach w ust. 6 zawiera otwarty katalog kosztów związanych z wydaleniem cudzoziemca, do których zalicz się koszty:

1) postępowania;

2) pobrania odcisków linii papilarnych oraz koszty wykonania fotografii;

3) pobytu w strzeżonym ośrodku lub areszcie w celu wydalenia;

4) badań lekarskich;

5) pomocy udzielonej przez państwo członkowskie Unii Europejskiej w związku z zastosowaniem tranzytu drogą powietrzną przez jego terytorium;

6) jego przejazdu do granicy albo do granicy państwa, do którego się udaje lub zostaje doprowadzony, lub do portu lotniczego albo morskiego tego państwa;

7) doprowadzenia do granicy.

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców podkreślił, iż W. Z. został obciążony tylko kosztami rzeczywiście poniesionymi przez organy administracji publicznej pomimo ostatecznego niewydalenia cudzoziemca wobec uzyskania przez niego zgody na pobyt tolerowany.

W skardze z dnia [...] sierpnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W. Z. zarzucił naruszenie:

1. art. 96 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach wobec niewydalenia cudzoziemca z Polski,

2. art. 96 ust. 1 w zw. z art. 96 ust. 3 przez przyjęcie, że tylko skarżący zobowiązany jest do pokrywania kosztów wydalenia,

3. art. 10 § 1 kpa w zw. z art. 28 kpa i 96 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach poprzez uniemożliwienie cudzoziemcowi uczestnictwa w postępowaniu.

W uzasadnieniu skargi skarżący zajął stanowisko, iż wydanie decyzji o wydaleniu nie jest tożsame z wydaleniem a obciążenie kosztami wydalenia w sytuacji, gdy do niego nie doszło na gruncie art. 96 ustawy o cudzoziemcach nie jest możliwe.

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie wskazując, iż żaden przepis prawa nie stanowi wprost, iż koszty wydalenia określa się dopiero po wykonaniu decyzji lub, że warunkiem orzeczenia o kosztach jest uprzednie wykonanie decyzji. Organ podniósł, iż Skarżący jako osoba, która powierzyła cudzoziemcowi nie posiadającemu zezwolenia pracę i która została skazana za ten czyn prawomocnym wyrokiem jest zobowiązany do poniesienia kosztów wydalenia cudzoziemca.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem w granicach zakreślonych w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Stosując środki określone w wyżej wskazanych ustawach sądy dokonują oceny, czy zaskarżone rozstrzygnięcie organu administracji odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie decyzji.

W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, organ administracji nie dopuścił się naruszenia prawa, które mogłoby skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji.

W. Z. został skazany prawomocnym wyrokiem sądowym za powierzenie pracy cudzoziemcowi nie posiadającemu zezwolenia na jej wykonywanie. Tym samym nie może budzić wątpliwości, iż w stosunku do niego spełniona została przesłanka z art. 96 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach, od której zależy obciążenie pracodawcy lub osoby powierzającej cudzoziemcowi wykonywanie innej pracy zarobkowej lub pełnienie funkcji kosztami wydalenia cudzoziemca. Pracodawca lub osoba, która powierzyła cudzoziemcowi wykonywanie innej pracy zarobkowej lub pełnienie funkcji ponosi koszty wydalenia także wówczas, gdy wydaleniu w związku z wykonywaniem pracy niezgodnie z przepisami ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy podlega cudzoziemiec zaproszony do Polski (ust. 4 art.96 ustawy o cudzoziemcach).

Zasadnie wskazał organ, iż celem przyjętego uregulowania było przeciwdziałanie nielegalnemu zatrudnianiu cudzoziemców.

Na kwotę, którą obciążony został skarżący składają się koszty pobrania odcisków linii papilarnych i wykonania fotografii, koszty pobytu cudzoziemca w areszcie w celu wydalenia oraz koszty postępowania w sprawie o wydalenie. Zostały one wyłożone przez organy administracji publicznej niezależnie od tego, iż ostatecznie do wydalenia H. H. T. z Polski nie doszło.

Z konstrukcji art. 96 ustawy o cudzoziemcach, otwartego katalogu kosztów zawartego w ust. 6 tego artykułu oraz z treści art. 96 a ust.2 wynika, iż decyzja Wojewody o ponoszeniu kosztów wydalenia cudzoziemca obejmować może wyłącznie koszty wyłożone przez organy administracji publicznej na dzień jej wydawania a stosownie do okoliczności Wojewoda, który wydał decyzję dotyczącą kosztów wydalenia, może ją zmienić, w przypadku gdy po jej wydaniu, koszty wydalenia uległy zmianie. Powołane przepisy w żaden sposób nie wiążą możliwości wydania decyzji dotyczącej kosztów wydalenia z faktycznym wydaleniem cudzoziemca z terytorium RP.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie oddalił skargę, w oparciu o art.151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.