Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 809/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2010-10-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 67 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Urszula Wiśniewska (spr) Sędziowie: sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka sędzia WSA Leszek Kleczkowski Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Synakiewicz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 27 października 2010r. sprawy ze skargi P.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od czynności cywilnoprawnych. oddala skargę


UZASADNIENIE

I SA/Bd 809/10

UZASADNIENIE

We wniosku o umorzenie zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych, które zostało ustalone decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego

w R. z dnia [...]r., strona podała, że nie jest w stanie finansowo sprostać temu zobowiązaniu z uwagi na niską rentownością produkcji rolnej oraz zadłużenie powstałe w związku z rozwojem gospodarstwa rolnego. Kwestię uzyskanej od ojca pożyczki nieudokumentowanej w organie podatkowym w stosownym czasie i na właściwym formularzu podatkowym strona argumentowała nieznajomością obowiązujących przepisów podatkowych. Podkreśliła, że jej wolą nie było uchylenie się od zobowiązania podatkowego, ponieważ, z uwagi na pokrewieństwo z osobą pożyczkodawcy, przysługiwało jej zwolnienie od podatku. Dodatkowo wniosła

o udzielenie ulgi w ramach pomocy de minimis.

Decyzją z dnia [...]r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w R. odmówił umorzenia wnioskowanej zaległości podatkowej w podatku od czynności cywilnoprawnej w kwocie [...] zł.

Wskutek złożonego odwołania Dyrektor Izby Skarbowej w B. decyzją

z dnia [...]r. uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W wyniku ponownego rozpatrzenia wniosku, Naczelnik Urzędu Skarbowego

w R. decyzją z dnia [...]r. odmówił udzielenia ulgi podatkowej

w postaci umorzenia zaległości podatkowej w podatku od czynności cywilnoprawnych

w wysokości [...] zł.

W odwołaniu od powyższej decyzji strona wniosła o uchylenie jej w całości. Zaskarżonej decyzji zarzuciła błędne rozpoznanie pojęcia ważnego interesu podatnika jako interesu finansowego i nieskorzystanie z przysługującego temu organowi uznania administracyjnego. W opinii odwołującego, podatek od uzyskanej pożyczki, czyli czynności cywilnoprawnej nie jest bezpośrednio związany z produkcją rolną, dlatego nie powinien być rozpoznany jako pomoc de minimis dla rolnictwa. Wówczas, w ocenie strony, miałaby ona możliwość ubiegania się o pomoc inną, niż de minimis w rolnictwie. Dodatkowo odwołujący zakwestionował dokonaną przez organ pierwszej instancji ocenę sytuacji finansowej rodziny.

Decyzją z dnia [...]r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podał, że w lipcu 2009r. organ podatkowy I instancji przeprowadził u podatnika kontrolę w zakresie zasadności zwrotu bezpośredniego podatku od towarów i usług wynikającego z deklaracji VAT-7K za

II kwartał 2009r., w której wykazano zakup środka trwałego (maszyny rolniczej)

w kwocie 319.518 zł. Według oświadczenia strony, transakcję tę sfinansował jej ojciec, dokonując płatności przelewu ze swego rachunku bankowego. Podatnik, w ramach ustnej umowy, zobowiązał się zwrócić powyższą kwotę ojcu w ciągu pięciu lat od dokonania przelewu. Według przedłożonej do kontroli faktury VAT dokumentującej powyższą transakcję, nabywcą maszyn rolniczych było Gospodarstwo Rolne K. P. W związku z tym, że na fakt uzyskanej od ojca pożyczki podatnik powołał się dopiero w trakcie kontroli podatkowej w podatku VAT, organ podatkowy wszczął postępowanie podatkowe w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych, zakończone wydaniem decyzji z dnia [...]r. określającej wysokość zobowiązania w tym podatku w kwocie [...] zł.

Ze złożonego oświadczenia o stanie majątkowym z dnia 02 kwietnia 2010r., wynika, iż podatnik prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną i czterema córkami w wieku 17, 14, 13 i 3 lata. Zamieszkuje wspólnie z rodziną w domu jednorodzinnym w B. o powierzchni 138 m2 położonym na działce

o powierzchni 900 m2 o szacunkowej wartości ok. 180.000 zł (udział majątkowy w tej własności stanowi 50%). Ponadto posiada 100% własności gospodarstwa rolnego

w B., którego wartość szacunkową określiła na 356.000 zł. Podatnik jest właścicielem ciągnika siodłowego CASE IH (r. prod. 2009), o wartości 319.518 zł, zakupionego z przedmiotowej pożyczki od ojca, samochodu osobowego OPEL ZAFIRA (rok produkcji 2002) oraz agregatów uprawowo-siewnego, podorywkowego

i uprawowego, których wartość określił na ponad 10.000 zł. W zakresie uzyskiwanych przez małżonków Kwiatkowskich miesięcznych dochodów z pracy w charakterze nauczyciela, podatnik określił ich wysokość na łączną kwotę 5.950 zł. Jako miesięczne wydatki związane z utrzymaniem domu i rodziny wskazano opłata za energię elektryczną w kwocie 200 zł, wodę i kanalizację w kwocie 150 zł, gaz w kwocie 60 zł, koszty ogrzewania w sezonie grzewczym w kwocie 7.500 zł, tj. miesięcznie ok. 625 zł, opłaty za telefon stacjonarny w kwocie 25 zł, komórkowy w kwocie 75 zł, korzystanie

z sieci internet w kwocie 70 zł, koszty ubezpieczenia domu w kwocie 300 zł rocznie, tj. 25 zł miesięcznie, koszty ubezpieczenia samochodu w kwocie 400zł, tj. miesięcznie 33zł, podatek od nieruchomości w kwocie 2.500 zł rocznie, tj. 208 zł miesięcznie, wydatki na naukę w kwocie 1.640 zł rocznie, tj. 137 zł miesięcznie, wydatki na ochronę zdrowia w kwocie 2.800 zł, tj. 233 zł miesięcznie, koszty wyżywienia ok. 1.500 zł miesięcznie, środki czystości ok. 350 zł miesięcznie, odzież w kwocie ok. 1.300 zł miesięcznie, wydatki związane z nauką dzieci ok. 9.500 zł rocznie, tj. 792 zł miesięcznie, koszty dojazdów do pracy w kwocie ok. 1.900,00 zł rocznie, tj. ok. 190,00 zł miesięcznie, wydatki na cele remontowe domu ok. 18.000 zł rocznie, tj. 1.500 zł miesięcznie. Dodatkowo budżet rodziny obciąża spłata pożyczki uzyskanej od Komisji Oświaty we W. w kwocie 16.000 zł, miesięczna rata stanowi kwotę 270 zł. Zatem łączny koszt miesięcznych wydatków według oświadczenia strony wynosi 7.743,00 zł. Organ dodał, że z dokumentacji zebranej w sprawie wynika, że na potrzeby dokonywanych inwestycji w prowadzone gospodarstwo rolne podatnik uzyskał pomoc

w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 - Poprawa bezpieczeństwa produkcji poprzez zakup maszyn rolniczych, polepszanie warunków przechowywania ziarna, od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w kwocie 138.110,00 zł.

Jak wyjaśnił organ odwoławczy decyzja w sprawie udzielenie ulgi podatkowej ma charakter uznaniowy, co oznacza, że do organu podatkowego należy wybór jednego

z możliwych sposobów rozstrzygnięcia sprawy. Nie ma zatem znaczenia zgoda wyrażona przez Wójta Gminy R. na umorzenie zaległości w podatku od czynności cywilnoprawnej w kwocie 49.554,00 zł.

Zdaniem organu odwoławczego w art. 67a § 1 Ordynacji, który jest podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, jest mowa o kwalifikowanej formie ważnego interesu podatnika, przez co należy rozumieć m.in. okoliczności wskazujące na zagrożenie egzystencji podatnika wobec istnienia nadzwyczajnie trudnej sytuacji rodzinnej, majątkowej czy zdrowotnej, ocenianej zwykle jako następstwo zdarzeń wyjątkowych o charakterze losowym, uniemożliwiających realizację zobowiązań. Zatem okoliczności uzasadniające zastosowanie ulgi podatkowej w postaci umorzenia muszą mieć szczególny charakter.

Dokonując analizy całokształtu materiału dowodowego, organ odwoławczy stwierdził, że przedmiotowa zaległość podatkowa powstała na skutek niedopełnienia wynikających z przepisów prawa podatkowego obowiązków w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Zatem posiadana zaległość podatkowa nie powstała z przyczyn od niezależnych od podatnika, w wyniku zdarzenia nagłego, losowego czy też innego zdarzenia posiadającego nadzwyczajny charakter. Organ odwoławczy nie dostrzegł okoliczności nadzwyczajnych, spowodowanych działaniem czynników, na które strona nie miała wpływu i które byłyby niezależne od jej postępowania, a tylko taka sytuacja przemawiałaby za udzieleniem ulgi, stosownie do treści art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej. Zatem zważywszy na przyczyny powstania przedmiotowej zaległości podatkowej, jak również z uwagi na brak przesłanek warunkujących udzielenie ulgi podatkowej, a także mając na uwadze stanowisko ugruntowane w linii orzecznictwa sądowego, że ryzyko prowadzenia działalności, w tym przypadku gospodarstwa rolnego, nie powinno być przenoszone na budżet państwa, Dyrektor Izby Skarbowej nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji. W ocenie Dyrektora organ

I instancji prawidłowo ustalił, że kondycja finansowa rodziny jest dobra, co potwierdziły także dokonane inwestycje na rozwój produkcji rolnej.

Dodatkowo organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z rozporządzeniem Komisji Nr 1535/2007 z dnia 20 grudnia 2007r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy de minimis w sektorze produkcji rolnej (Dz.U. EU L337/35 z 21 grudnia 2007r.), wielkość pomocy udzielonej jednemu beneficjentowi jest ograniczona limitem i nie może przekroczyć kwoty 7.500 EURO w okresie trzech lat obrotowych, stosownie do art. 3 tego rozporządzenia. Ponadto jeżeli łączna kwota pomocy przewidziana w ramach środka pomocy przekracza pułap, nie może być ona objęta przepisami niniejszego rozporządzenia, nawet w odniesieniu do części pomocy nieprzekraczającej tego pułapu.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy strona zarzuciła:

1. naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie art. 67a Ordynacji podatkowej, w konsekwencji czego dokonano nieprawidłowej interpretacji przesłanek zastosowania tego przepisu do indywidualnej sytuacji finansowej strony;

2. naruszenie art. 122 i art. 187 Ordynacji podatkowej, poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego, brak odniesienia do stwierdzonych rozbieżności w stanie faktycznym posiadanej zaległości, wybiórczą i błędną ocenę faktów i dowodów, przyjęcie sprzecznych założeń w celu ustalenia zasadności przesłanek do umorzenia.

Zdaniem skarżącego, organy podatkowe dokonały wąskiej i restrykcyjnej oceny dopuszczalności zastosowania instytucji umorzenia wobec jego sytuacji majątkowej, nie dostrzegły w niej przesłanek ważnego interesu podatnika. W powyższym względzie strona ponownie podniosła, iż nie miała na celu zatajenia dokonanej z ojcem transakcji, lecz w pełni współpracowała z organem podatkowym na etapie prowadzonej kontroli, zaś ujawnienie źródła finansowania zakupionego sprzętu rolniczego było podjęte wyłącznie zjej inicjatywy. Na poparcie tego stanowiska Skarżący wskazał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt II FSK 1952/08, zgodnie z którym celem zwolnienia w podatku od spadków i darowizn jest ochrona interesów majątkowych członków najbliższej rodziny, zaś obowiązek udokumentowania transakcji ma zapobiec fikcyjnym umowom.

W ocenie skarżącego, badanie przesłanek ważnego interesu podatnika dokonane przez organy podatkowe jedynie w kontekście sytuacji majątkowej podatnika

i w oderwaniu od jego faktycznej płynności płatniczej czyni zasadnym zarzut naruszenia powołanych wyżej przepisów.

Dodatkowo w uzasadnieniu złożonej skargi, podatnik ponownie nie zgodził się

z rozpatrzeniem przez organy podatkowe złożonego wniosku w ramach pomocy de minimis w rolnictwie, jak również zakwestionował zasadność złożenia oświadczenia

o nieznajdowaniu się beneficjenta trudnej sytuacji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd kontroluje zaskarżone decyzje

w zakresie ich legalności, rozumianej jako zgodność tych aktów z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, zaś na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 1,53, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną.

Skarga jest nieuzasadniona.

Decyzja o umorzeniu (bądź odmowie umorzenia) zaległości podatkowej wraz

z odsetkami wydana na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej ma charakter uznaniowy. Oznacza to, że do organu administracji państwowej należy wybór jednego

z możliwych sposobów rozstrzygnięcia sprawy. Jeżeli więc organ administracyjny stwierdzi, iż w sprawie nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 67 a § 1 Ordynacji podatkowej tj. ważny interes podatnika lub interes publiczny, przepis ten

w ogóle nie może mieć zastosowania Dopiero wystąpienie takich przesłanek nakazuje rozważenie czy w ogóle, a jeżeli tak, to w jakiej części, zaległość (odsetki) może być umorzona. Użyte w powołanym przepisie pojęcie "ważny interes podatnika" jest pojęciem nieostrym, natomiast pojęcie "interes publiczny", to pojęcie niedookreślone.

O istnieniu ważnego interesu podatnika, jak podnosi się w piśmiennictwie przedmiotu, nie decyduje subiektywne przekonanie podatnika, lecz decydować powinny kryteria zobiektyzowane, zgodne z powszechnie aprobowaną hierarchią wartości, w której wysoką rangę mają zdrowie i życie, a także zagrożenie egzystencji rodziny czy sytuacja finansowa i rokowania na przyszłość, a przede wszystkim sytuacje, w których niemożność spłaty zadłużenia wynika z działania czynników, na które podatnik nie ma wpływu i które są niezależne od sposobu jego postępowania (wyrok WSA w Łodzi

z dnia 11 października 2005r. sygn. l SA/Łd 883/2005, wyrok III SA/Wa sygn. akt 2118/04). Natomiast przez interes publiczny rozumie się dyrektywę postępowania nakazującą mieć na uwadze respektowanie wartości wspólnych dla całego społeczeństwa, takich jak, bezpieczeństwo, zaufanie obywateli do organów władzy, itp. (por. wyrok NSA sygn. akt III SA 2457/02, system informacji prawnej Lex).

Uznaniowy charakter decyzji nie wyklucza sam przez się jej kontroli , ale zakres tej kontroli znacznie ogranicza. Sądowa kontrola tego rodzaju decyzji obejmuje samo postępowanie poprzedzające jej wydanie, ale nie rozstrzygnięcie, będące wynikiem dokonania wyboru. Sprowadza się ona zasadniczo do badania czy wydanie decyzji zostało poprzedzone prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem, z zachowaniem przepisów procedury. Decyzja uznaniowa jest przez Sąd uchylana w wypadku stwierdzenia, że została wydana z takim naruszeniem przepisów o postępowaniu, że na wynik sprawy mogło to mieć wpływ istotny (art.145 §1 pkt.1 lit.c P.p.s.a.). O tego rodzaju naruszeniach prawa można by mówić, gdyby organ dokonując oceny sprawy pominął istotne dla niej dokumenty lub okoliczności faktyczne, dokonał oceny dokumentów i okoliczności wbrew zasadom logiki lub doświadczenia życiowego. Gdy pozostawił poza swoimi rozważaniami argumenty podnoszone przez stronę, pominął istotny dla rozstrzygnięcia materiał dowodowy. Kontrola legalności decyzji wydanych w ramach uznania administracyjnego sprowadza się do badania czy w procesie dochodzenia do tej decyzji organ podatkowy uwzględnił całokształt okoliczności faktycznych mających wskazywać na ważny interes podatnika lub ważny interes społeczny uzasadniający umorzenie zaległości podatkowej lub odsetek oraz czy

w ramach swego uznania nie naruszył on zasady swobodnej oceny dowodów(por. wyrok NSA z dnia 13 maja 2000r. III SA 3416/99 system informacji prawnej Lex 13/2006). Należy podkreślić, że negatywne rozstrzygniecie wniosku powinno być przekonywująco uzasadnione zarówno co do faktów jak i co do prawa, tak by nie było wątpliwości, że wszystkie okoliczności sprawy zostały głęboko rozważone i ocenione,

a ostateczne rozstrzygniecie jest ich logiczną konsekwencją.

W rozpoznawanej sprawie organy podatkowe spełniły w sposób należyty powyższe powinności rozpatrując wniosek, a następnie rozpatrując odwołanie wnioskodawcy od decyzji organu I instancji.

Zdaniem Sądu, ocena organów podatkowych istnienia przesłanek do zastosowania uznania administracyjnego, została dokonana po wszechstronnym i wnikliwym rozważeniu całokształtu materiału dowodowego (art.191 Ordynacji podatkowej) poprzedzonym dokładnym wyjaśnieniem okoliczności faktycznych (art.122 Ordynacji podatkowej). Aby stwierdzić czy w niniejszej sprawie ważny interes podatnika potwierdza zasadność wniosku, organy podatkowe poczyniły wyczerpujące ustalenia odnośnie sytuacji materialnej i rodzinnej skarżącego i jego rodziny. Poczyniły ustalenia czy dochód skarżącego i jej niezbędne wydatki dają realne możliwości uregulowania zaległości podatkowej.

Organy ustaliły, że wprawdzie wykazane przez skarżącego miesięczne wydatki (7.743zł) przekraczają wysokość uzyskiwanych dochodów z tytułu wynagrodzenia za pracę skarżącego i małżonki (5.950 zł) to jednak jest on w stanie uregulować zaległość podatkową, bowiem uzyskuje dodatkowo dochody z tytułu prowadzonego gospodarstwa rolnego (regularne zwroty podatku od towarów i usług za poszczególne kwartały)

a fakty dotyczące ponoszenia przez wnioskodawcę wydatków nie stanowią wystarczającej przesłanki do zastosowania ulgi. W przypadku skarżącego nie wystąpiły żadne wydarzenia, które można by określić jako ważny interes podatnika,

a podnoszone przez skarżącego okoliczności dotyczące przyczyn powstania zaległości w podatku od czynności cywilnoprawnych nie są okolicznościami nadzwyczajnymi.

Organ odwoławczy po rozpatrzeniu odwołania nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania i stwierdził mając na uwadze zgromadzony materiał dowodowy, że organ I instancji w przedmiotowej sprawie prawidłowo ustalił stan faktyczny oraz właściwie zastosował przepisy prawa. Zdaniem organu odwoławczego

w sprawie nie było podstaw do udzielenia ulgi podatkowej.

Nie ulega wątpliwości, że jednym z przejawów równości wobec prawa jest, to iż każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków określonych w ustawie (art. 84 Konstytucji RP). Uzyskanie ulgi podatkowej jest odstępstwem od tej zasady, bowiem na mocy indywidualnej decyzji podatnik zostaje zwolniony z obowiązku świadczenia wynikającego z ustawy. Dlatego szczególnie istotne jest prawidłowe stosowanie prawnych przesłanek umorzenia zaległości podatkowych. W niniejszej sprawie ocena wniosku skarżącego dokonana przez organy podatkowe nie budzi zastrzeżeń Sądu przy konfrontacji z zgromadzonym materiałem dowodowym w zakresie zaistnienia przesłanki ważnego interesu podatnika jak i przesłanki interesu publicznego.

Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego podatnik prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną i czterema córkami w wieku 17, 14, 13 i 3 lata. Zamieszkuje wspólnie z rodziną w domu jednorodzinnym w B.

o powierzchni 138 m2 położonym na działce o powierzchni 900 m2 o szacunkowej wartości ok. 180.000 zł (udział majątkowy w tej własności stanowi 50%). Ponadto posiada 100% własności gospodarstwa rolnego w B., którego wartość szacunkową określiła na 356.000 zł. Podatnik jest właścicielem ciągnika siodłowego CASE IH (r. prod. 2009), o wartości 319.518 zł, zakupionego z przedmiotowej pożyczki od ojca, samochodu osobowego OPEL ZAFIRA (rok produkcji 2002) oraz agregatów uprawowo-siewnego, podorywkowego i uprawowego, których wartość określił na ponad 10.000 zł. W zakresie uzyskiwanych przez małżonków Kwiatkowskich miesięcznych dochodów z pracy w charakterze nauczyciela, podatnik określił ich wysokość na łączną kwotę 5.950 zł. Jako miesięczne wydatki związane z utrzymaniem domu i rodziny wskazano opłata za energię elektryczną w kwocie 200 zł, wodę i kanalizację w kwocie 150 zł, gaz w kwocie 60 zł, koszty ogrzewania w sezonie grzewczym w kwocie 7.500 zł, tj. miesięcznie ok. 625 zł, opłaty za telefon stacjonarny w kwocie 25 zł, komórkowy

w kwocie 75 zł, korzystanie z sieci internet w kwocie 70 zł, koszty ubezpieczenia domu w kwocie 300 zł rocznie, tj. 25 zł miesięcznie, koszty ubezpieczenia samochodu

w kwocie 400zł, tj. miesięcznie 33zł, podatek od nieruchomości w kwocie 2.500 zł rocznie, tj. 208 zł miesięcznie, wydatki na naukę w kwocie 1.640 zł rocznie, tj. 137 zł miesięcznie, wydatki na ochronę zdrowia w kwocie 2.800 zł, tj. 233 zł miesięcznie, koszty wyżywienia ok. 1.500 zł miesięcznie, środki czystości ok. 350 zł miesięcznie, odzież w kwocie ok. 1.300 zł miesięcznie, wydatki związane z nauką dzieci ok. 9.500 zł rocznie, tj. 792 zł miesięcznie, koszty dojazdów do pracy w kwocie ok. 1.900,00 zł rocznie, tj. ok. 190,00 zł miesięcznie, wydatki na cele remontowe domu ok. 18.000 zł rocznie, tj. 1.500 zł miesięcznie. Dodatkowo budżet rodziny obciąża spłata pożyczki uzyskanej od Komisji Oświaty we W. w kwocie 16.000 zł, miesięczna rata stanowi kwotę 270 zł. Zatem łączny koszt miesięcznych wydatków według oświadczenia strony wynosi 7.743,00 zł. Z dokumentacji zebranej w sprawie wynika, że na potrzeby dokonywanych inwestycji w prowadzone gospodarstwo rolne podatnik uzyskał w 2009r. pomoc w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 - Poprawa bezpieczeństwa produkcji poprzez zakup maszyn rolniczych, polepszanie warunków przechowywania ziarna, od Agencji Restrukturyzacji

i Modernizacji Rolnictwa w kwocie 138.110,00 zł. Ponadto strona posiada wierzytelność u swego kontrahenta na kwotę 12.000 zł, a w związku z prowadzoną działalnością rolniczą uzyskuje zwroty podatku od towarów i usług.

W świetle powyższego zdaniem Sądu, nie jest dowolna ocena organów podatkowych, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy nie zaistniała sytuacja nadzwyczajna i wyjątkowa wyczerpująca przesłanki z art. 67a Ordynacji podatkowej - ważnego interesu podatnika czy też ważnego interesu publicznego.

Słusznie stwierdzają organy, że ponoszenie wydatków na utrzymanie gospodarstwa domowego nie są nadzwyczajnymi okolicznościami, które uzasadniałyby umorzenie. Niewątpliwie nie stanowi ich również fakt, "współdziałania" przez skarżącego

z organami kontroli skarbowej. Zasadność dokonanych przez organy ustaleń potwierdza fakt, iż na dzień wydania zaskarżonej decyzji skarżący uregulował całą kwotę posiadanych zaległości. Nie zostało też w postępowaniu wykazane by w gospodarstwie domowym zaistniały nadzwyczajne losowe okoliczności niezależne od postępowania skarżącej jak powódź, klęski nieurodzaju. Z materiału dowodowego nie wynika też by za zastosowaniem umorzenia przemawiał interes publiczny.

Fakt, że skarżący czuje się pokrzywdzona koniecznością zapłaty podatku od umowy pożyczki , w sytuacji gdy nie ukrywał okoliczności jej otrzymania a jedynie nie dokonał jej zgłoszenia w formie prawem przewidzianej nie stanowi nadzwyczajnej okoliczności uzasadniającej umorzenie. Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd uznał je za nieuzasadnione, bowiem sprowadzają się one jedynie do polemiki z ustaleniami organów podatkowych poczynionymi w ramach przysługującego im uznania administracyjnego. Sąd zauważa, że okoliczność iż dokonana przez organy podatkowe ocena materiału dowodowego zebranego w sprawie, odbiega od samooceny dokonanej przez skarżącego nie świadczy , iż ocena ta była dowolna. Jak już Sąd wyżej zauważył, dokonana przez organy ocena materiału zgromadzonego w sprawie mieściła się

w ramach przewidzianej w art. 191 Ordynacji podatkowej zasady swobodnej oceny dowodów. Skoro zaś zaskarżona decyzja była wynikiem rozważania wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, to brak było podstaw do uznania jej za niezgodną z prawem. W zakresie rozpatrzenia złożonego wniosku w ramach pomocy de minimis w rolnictwie to organ odwoławczy słusznie zauważył, iż w piśmie z dnia

27 listopada 2009r. skarżący sam wskazał, iż ubiega się o przyznanie pomocy de minimis w rolnictwie. Stosownie do tego wniosku oraz mając na uwadze przepisy ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej oraz Rozporządzenia Komisji nr 1535/2007 prawidłowo uznano, iż skarżącemu nie mogła być przyznana pomoc de minimis.

Mając powyższe na względzie Sąd w oparciu o art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił

E. Kruppik – Świetlicka U. Wiśniewska L. Kleczkowski .