Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 57/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-02-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 7 lutego 2017 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2017 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 2615/16 o odrzuceniu skargi [...] na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 2615/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Warszawie odrzucił skargę [...] na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych.

W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że w dniu 26 października 2016 r. [...] złożyła do WSA w Warszawie za pośrednictwem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej GINB) skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych.

Skarga wpłynęła do sądu wojewódzkiego w dniu 4 listopada 2016 r. (data prezentaty). Została zarejestrowana pod sygn. VII KO/Wa 213/16 i w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału VII z dnia 8 listopada 2016 r., przekazana organowi celem udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt sprawy. Przekazanie skargi organowi nastąpiło w dniu 9 listopada 2016 r. (data nadania).

Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] września 2016 r. została doręczona stronie skarżącej w dniu 5 października 2016 r. Decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie, że stronie przysługuje skarga do WSA w Warszawie, wnoszona za pośrednictwem organu, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi.

Wskazując na powyższe sąd I instancji stwierdził, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wynika, iż zaskarżona decyzja Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] września 2016 r. została doręczona stronie skarżącej w dniu 5 października 2016 r. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 4 listopada 2016 r. Strona skarżąca natomiast, wbrew jednoznacznemu pouczeniu zawartemu w powyższej decyzji, wniosła skargę do WSA w Warszawie za pośrednictwem niewłaściwego organu - GINB, która następnie przekazana została do właściwego organu w dniu 9 listopada 2016 r., a zatem z pięciodniowym przekroczeniem ustawowego terminu do jej wniesienia.

Z tej przyczyny sąd I instancji uznał, że skoro strona skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi, skargę należało odrzucić.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła [...], wnosząc o:

1. uchylenie postanowienia w całości, jako godzącego w interes skarżącego,

2. ustalenie, że skarga skarżącej Spółki na decyzję Wojewody Mazowieckiego została wniesiona prawidłowo z zachowaniem terminu,

3. zwrot kosztów postępowania.

W uzasadnieniu zażalenia skarżąca Spółka powołuje się na normę art. 65 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23; dalej: K.p.a.), gdzie wprost wskazano, że podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej "Ppsa"), skarżąca Spółka była zobowiązana wnieść skargę do sądu I instancji za pośrednictwem właściwego organu, tj. Wojewody Mazowieckiego, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia jej rozstrzygnięcia w sprawie. Ponieważ, wbrew dyspozycji art. 54 § 1 Ppsa, skargę wniesiono do niewłaściwego organu - GINB, a nie do organu, który wydał zaskarżoną decyzję, dla oceny zachowania terminu do jej wniesienia należy przyjąć datę przekazania jej przez GINB do Wojewody Mazowieckiego, a wiec organu, za pośrednictwem którego skarga powinna być wniesiona do sądu wojewódzkiego. Należy podkreślić, że wprawdzie żaden z przepisów Ppsa wprost nie przewiduje obowiązku przekazania błędnie skierowanej skargi do właściwego organu, to jednak w orzecznictwie przyjmuje się, że obowiązek taki spoczywa na sądzie bądź innym organie (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 3 grudnia 2007 r., sygn. akt I OSK 248/07, LEX nr 470146 i z dnia 20 maja 2008 r., sygn. akt II FSK 426/07, LEX nr 489100; postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 30 stycznia 2008 r., sygn. akt II FSK 1724/06, LEX nr 453371; z dnia 15 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GSK 295/08, LEX nr 505331; z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt I FSK 631/08, LEX nr 505351; z dnia 26 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 463/08, LEX nr 493793, publ. www.cbois.gov.pl). Powyższe stanowisko prezentowane jest również w doktrynie. Stwierdza się, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, sąd ten lub organ powinien przekazać sprawę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 Ppsa, decyduje data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 103; Komentarz do art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, A. Kabat [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX).

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że z akt sprawy wynika, iż zaskarżoną decyzję doręczono skarżącej Spółce w dniu 5 października 2016 r. Ostatni dzień trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi upływał zatem w dniu 4 listopada 2016 r. Skarżąca Spółka złożyła wprawdzie skargę w dniu 26 października 2016 r., jednak – co należy podkreślić – pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji, skierowała ją do GINB. GINB przy piśmie z dnia 9 listopada 2016 r. przekazał ją do organu właściwego. Okoliczność ta dowodzi, że skarga została złożona do Wojewody Mazowieckiego z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, przewidzianego do jej wniesienia, co musiało skutkować jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa.

Odnosząc się do argumentacji zażalenia wskazać należy, że w procedurze administracyjnej podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu (art. 65 § 2 K.p.a.). Zauważyć jednak należy, że skarga, w odróżnieniu od podania składanego na podstawie K.p.a., podlega rygorom wynikającym z Ppsa. Oznacza to – jak już wskazano – że w przypadku wniesienia skargi do niewłaściwego podmiotu, termin do jej wniesienia jest zachowany tylko wówczas, gdy skarga zostanie przed upływem trzydziestodniowego terminu przekazana właściwemu organowi, czyli temu, za pośrednictwem którego skarżący winien ją skierować do właściwego sądu administracyjnego. Ewentualne ryzyko przekroczenia ww. terminu procesowego oraz skutki z tym związane (odrzucenie skargi) obciążają stronę postępowania.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § Ppsa orzekł, jak w postanowieniu.