Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 663/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2018-10-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6560
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną interpretację indywidualną
Powołane przepisy: article: art. 5a pkt 6 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2018 poz 200
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz sędzia WSA Jarosław Szulc Protokolant: asystent sędziego Katarzyna Chowańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2018 r. sprawy ze skargi A. W. na interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz A. W. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego


UZASADNIENIE

I SA/Bd 663/18

UZASADNIENIE

W dniu [...] maja 2018 r. wpłynął do Organu podatkowego ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług. We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono stan faktyczny, zgodnie z którym Wnioskodawca jest tzw. rolnikiem ryczałtowym

w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o podatku od towarów i usług. Posiada gospodarstwo rolne o wielkości około 60 hektarów gruntów rolnych (to się zmieniało na skutek zakupów i sprzedaży części tych gruntów rolnych). Wnioskodawca opisał nabywanie gruntów oraz działki, z jakich składa się gospodarstwo. Dodał, że gdy dokonywał zakupu gruntów, to zakupy te były od innych rolników i były bez podatku od towarów

i usług (zwanego dalej podatkiem VAT). Działalność rolniczą Wnioskodawca prowadzi od 1980 r. Na te grunty Wnioskodawca otrzymywał dopłaty unijne, bo jest i była tam prowadzona działalność rolnicza – uprawy rolne. Jednocześnie Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej mebli i wynajmu pomieszczeń, dla której jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca opisał podziały działek w poszczególnych latach oraz ich sprzedaż. Nie było tutaj celem zarobienie na różnicy cen. Rzeczone działki nie stanowią składnika majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawcy. Wnioskodawca nigdy nie prowadził i nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Poza owymi 60 ha nie był właścicielem innych sprzedanych gruntów. Według Wnioskodawcy obrót nieruchomościami, o których mowa we wniosku o interpretację nie ma charakteru zorganizowanego i ciągłego. Sprzedaż rzeczonych działek nie nastąpiła w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej. Od nabycia (dokupienia) gruntów rolnych minęło pięć lat od końca roku, w którym zostały nabyte.

W jednym wyjątku, Wnioskodawca sprzedając w dniu [...] września 2016 r. działkę nr [...], którą nabył w dniu [...] marca 2013 r. zadeklarował, że dochód uzyskany z tej działki wyda na cele mieszkaniowe, skutkujące zwolnieniem z podatku dochodowego od osób fizycznych (zwanego dalej podatkiem PIT). Sprzedawane w wyniku podziału grunty nie były wcześniej ani wynajmowane, ani dzierżawione. Wnioskodawca ma

z małżonką wspólnotę majątkową, dlatego wszelkich transakcji dokonywał i dokonuje wspólnie z nią.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Czy sprzedaż przez Wnioskodawcę działek gruntów – opisanych w pkt 1 i 2 stanu faktycznego – podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?

Czy sprzedaż przez Wnioskodawcę działek oznaczonych geodezyjnie: nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], mająca miejsce po 5 latach od końca roku, w którym miało miejsce ich nabycie, podlega opodatkowaniu podatkiem PIT, w myśl art. 5a pkt 6 lub w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (zwanej dalej: ustawą

o PIT)?

Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do pytania oznaczonego nr [...] w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, sprzedaż przez Niego wskazanych działek mająca miejsce po 5 latach od końca roku, w którym miało miejsce ich nabycie, nie podlega opodatkowaniu podatkiem PIT ani w myśl art. 5a pkt 6, ani w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT. Wnioskodawca w stanowisku w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego w zakresie podatku od towarów i usług wskazał, że sprzedaż przez Niego działek gruntów – opisanych w pkt 1 i 2 stanu faktycznego – nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Zdaniem Wnioskodawcy, uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Zdaniem Wnioskodawcy, w niniejszej sprawie konieczne stało się zatem ustalenie, czy w świetle przedstawionych informacji, w celu sprzedaży nieruchomości, podjął On aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co skutkować będzie koniecznością uznania go za podmiot prowadzący "działalność gospodarczą", w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług czy też sprzedaż ta nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Zdaniem Wnioskodawcy, w analizowanej sytuacji brak jest podstaw do uznania Jego, w związku ze sprzedażą działek za podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie handlu nieruchomościami. Powyższe wynika

z faktu, że nieruchomości, o których mowa we wniosku, nie zostały nabyte przez Wnioskodawcę z zamiarem ich dalszej odsprzedaży. Nieruchomości te zostały nabyte dla celów rolniczych (i to dawno temu w znakomitej większości), a konkretnie dla Wnioskodawcy, jako rolnika ryczałtowego, używając języka ustawy o VAT – i dla tych celów te nieruchomości były wykorzystywane prze długie lata. Zaznaczyć przy tym należy, że sam fakt prowadzenia działalności rolniczej na przedmiotowych gruntach nie przesądza o konieczności opodatkowania dostaw działek. Wnioskodawca nie prowadził i nie prowadzi związanej z przedmiotową nieruchomością działalności gospodarczej. Nieruchomość nie była również przedmiotem najmu bądź dzierżawy. Ponadto, Wnioskodawca nie podejmował czynności przygotowawczych, zmierzających do zbycia przedmiotowej nieruchomości np. uzbrojenie terenu, ogrodzenie terenu. Sam fakt podziału działek na mniejsze tego nie zmienia, bo ma tylko ułatwić ich sprzedaż. Nie zmienia tego także to, że początkowo informacje o sprzedaży były w biurze nieruchomości, także na portalu [...], a także to, że na działce opisanej, jako 1 w stanie faktycznym stał baner z telefonem do Wnioskodawcy.

W związku z tym, ponieważ minęło także 5 lat licząc od końca roku, w którym Wnioskodawca nabył rzeczone nieruchomości, ich sprzedaż nie będzie podlegać podatkowi PIT. Art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT nie znajdzie tutaj zastosowania właśnie z uwagi na upływ czasu. W konsekwencji sprzedaż rzeczonych gruntów (działek) nie będzie wcale opodatkowana podatkiem PIT.

W interpretacji z dnia [...] lipca 2018 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej podał, że jej przedmiotem jest odpowiedź na pytanie dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych oznaczone we wniosku nr [...], natomiast w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr [...] dotyczącego podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Organ ocenił stanowisko Wnioskodawcy jako nieprawidłowe. Wskazał, że w celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez Wnioskodawcę do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem udziału w wyodrębnionych geodezyjnie nieruchomościach (działkach), o których mowa we wniosku.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści przywołanych przepisów doprowadziła organ do stwierdzenia, że sprzedaż wyodrębnionych geodezyjnie w latach 2007/2008 oraz w 2017 r. działek, nastąpiła w wykonaniu pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W sprawie spełnione zostały wszystkie przesłanki pozarolniczej działalności gospodarczej, tj. działalność wykonywana jest we własnym imieniu i na własny rachunek, w sposób zorganizowany i ciągły oraz w celu zarobkowym.

Dyrektor zauważył, że Wnioskodawca w latach 2007/2008 dokonał geodezyjnego podziału działek: nr [...], nr [...], nr [...] na 36 odrębnych działek oraz w 2017 r. dokonał geodezyjnego podziału działki nr [...] na 32 odrębne działki budowlane. Wnioskodawca dla działki nr [...] wystąpił z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Jest to szereg czynności przygotowujących ww. działki do sprzedaży. Wnioskodawca zamieścił również ogłoszenia w Internecie oraz w biurze nieruchomości o sprzedaży działek wyodrębnionych geodezyjnie z ww. działek. Wnioskodawca postawił także na ww. działkach baner umożliwiający nawiązanie kontaktu przez sprzedającego z kupującym. Tak więc, świadome działanie polegające na odpłatnym zbyciu wyodrębnionych geodezyjnie działek nie może zostać uznane za czynności sporadyczne i incydentalne.

Z całokształtu opisanego, określonego zespołu konkretnych działań Wnioskodawcy wynika, zdaniem organu, że przedmiotowa sprzedaż dotychczasowych nieruchomości (działek) następuje w warunkach wskazujących na jej handlowy

i zarobkowy charakter. Działania Wnioskodawcy – obok zorganizowanego charakteru – są także nacechowane przymiotem ciągłości, bowiem niewątpliwie na to wskazuje ilość zawartych transakcji sprzedaży nieruchomości (działek). W opinii organu, całokształt czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę świadczy bezsprzecznie o celowym działaniu, które ujawnia zamiar zbycia nieruchomości. Zatem, dochód osiągnięty przez Wnioskodawcę ze sprzedaży wyodrębnionych geodezyjnie działek będzie podlegał opodatkowaniu jako pochodzący z wyodrębnionego źródła przychodu, określonego

w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy od podatku dochodowym od osób fizycznych. Takiej sprzedaży nie można kwalifikować do przychodów ze źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przypadku Wnioskodawcy nie został spełniony pierwszy warunek określony w tym przepisie, który precyzuje, że odpłatne zbycie nie może następować w wykonaniu działalności gospodarczej. W konsekwencji uzyskane przez Wnioskodawcę przychody z tytułu sprzedaży udziału w nieruchomościach (działkach) należy traktować jako przychód, którego źródłem jest pozarolniczą działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy

o podatku dochodowym od osób fizycznych) i opodatkować według zasad przewidzianych dla tego źródła. W przedmiotowej sprawie pozostaje bez znaczenia data nabycia i upływ pięciu lat od daty nabycia nieruchomości (działek).

W skardze do tut. Sądu skarżący wniósł o uchylenie interpretacji w całości, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, a w szczególności:

- art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 2032 ze zm.), zwanej dalej ustawą

o PIT, poprzez brak jego zastosowania w sprawie,

- 5a pkt 6 ustawy w związku z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT poprzez ich bezpodstawne zastosowanie w sprawie w odniesieniu do moich przychodów ze sprzedaży działek pochodzących z podziału gruntów wchodzących uprzednio w skład gospodarstwa rolnego, a które to przepisy nie powinny być zastosowane,

- art. 2a w związku z art. 121 § 1 Ordynacji w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 5a pkt 6 i art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, poprzez zakwalifikowanie uzyskanych przez Wnioskodawcę przychodów ze sprzedaży nieruchomości do źródła przychodów działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 5a pkt 6 ustawy o PIT) zamiast – z uwagi na istniejące wątpliwości prawne w myśl art. 2a Ordynacji –zakwalifikować to do źródła przychodów odpłatne zbycie nieruchomości/części nieruchomości (art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.

Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), stanowiąc w art. 1 ust. 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W myśl art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Oceniając zaskarżoną indywidualną interpretację z punktu widzenia legalności, Sąd uznał, iż narusza ona prawo.

Zasadnicza istota sporu w rozpatrywanej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy zbycie nieruchomości (działek) skutkuje powstaniem przychodu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f.

Zgodnie z powyższym przepisem źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a - c), przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Na mocy art. 19 ust. 1 u.p.d.o.f. przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej - w wysokości wartości rynkowej.

W rozpatrywanej sprawie skarżący jest tzw. rolnikiem ryczałtowym w rozumieniu art. 2 pkt 19) ustawy o VAT. Posiada gospodarstwo rolne o wielkości około 60 hektarów gruntów rolnych (to się zmieniało na skutek zakupów i sprzedaży części tych gruntów rolnych). Zakupy gruntów następowały od innych rolników i były bez podatku od towarów i usług. Działalność rolniczą Wnioskodawca prowadzi od 1980 r. Na te grunty otrzymywał dopłaty unijne, bo jest i była tam prowadzona działalność rolnicza – uprawy rolne. Jednocześnie skarżący prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą, dla której jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Sprzedaż wyodrębnionych geodezyjnie w latach 2007/2008 oraz w 2017 r. działek nastąpiła w wykonaniu pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W ocenie Sądu, ani formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, ani okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości, nie mogą przesądzać

o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, że w odniesieniu do tej konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Tak więc w dalszym ciągu przedmiotem oceny czynności dokonywanych przez określony podmiot jest zasadnicza kwestia, tj. w jakim charakterze działał on przeprowadzając daną transakcję (transakcje). Zwłaszcza w przypadku działalności gospodarczej w zakresie handlu, zamiar częstotliwego wykonywania czynności ujawniony być musi już w momencie nabycia towaru, a nie w momencie jego sprzedaży, przyjmując, że pod pojęciem "handel" należy rozumieć dokonywanie

w sposób zorganizowany zakupów towarów w celu ich odsprzedaży (wyrok NSA z 11 stycznia 2012 r., I FSK 447/11).

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, że fakt, iż osoba przy sprzedaży korzysta z usług biura nieruchomości przemawia raczej, co do zasady, w oderwaniu od innych okoliczności sprawy, za niepodjęciem działań charakterystycznych dla prowadzącego handel nieruchomościami, jeżeli osoba ta jest klientem biura pośrednictwa. Także, biorąc pod uwagę stanowisko wyrażone w ww. wyroku TSUE z dnia 15 września 2011 r., nie ma decydującego znaczenia osiągnięcie zysku przez zbywającego.

W orzecznictwie NSA prezentowany jest pogląd, że okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny, czy jak podnosi skarżąca w przedmiotowej sprawie, aby łatwiej było je zbyć (na mniejsze działki szybciej można znaleźć nabywców) sama w sobie nie jest decydująca. Natomiast dla ustalenia zawodowego profilu działalności istotne będą takie okoliczności, jak ewentualne uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia. Wskazywać mogą one bowiem na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami, przybierającą formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną. Na taki rodzaj działalności wskazywać mogą także takie działania, jak uzyskanie przed sprzedażą, decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, zwłaszcza w sytuacji, gdy sprzedawca jest już podatnikiem w zakresie usług budowlanych, deweloperskich, czy innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec), wymaga uprzedniego ustalenia, że jej działalność

w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą (powtarzalność czynności i zamiar wykazany obiektywnymi dowodami ich kontynuacji),

a w konsekwencji zorganizowaną. Przesłanka "stałości" działalności gospodarczej wynika z porównania art. 9 i art. 12 dyrektywy 2006/112/WE, gdyż skoro art. 12 wprowadza, jako zasadę szczególną, możliwość uznania za podatnika także podmiotów wykonujących działalność gospodarczą w sposób sporadyczny (okazjonalny), to oznacza, że zasadą ogólną jest, by działalność gospodarcza musiała być wykonywana w sposób ciągły (zob.: wyrok NSA z dnia 27 stycznia 2012r., sygn. akt I FSK 1809/11).

Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa

w charakterze podatnika prowadzącego działalność handlową wymaga ustalenia, że działalność ta przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą (powtarzalność czynności i zamiar ich kontynuacji), a w konsekwencji zorganizowaną. Zbycie, nawet kilkunastu (kilkudziesięciu) działek budowlanych, powstałych z podziału gruntu rolnego nabytego na cele prywatne i po zmianie przeznaczenia tego gruntu, nie stanowi działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu, z uwagi na brak przesłanek

ku temu (brak zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru). Tylko wtedy, gdy osoba sprzedająca działki swoim zachowaniem wykaże, że realizując tę sprzedaż działa w charakterze podatnika (handlowca, chcącego kontynuować tego rodzaju sprzedaż), czyli podmiotu prowadzącego w tym zakresie działalność profesjonalną, stałą i zorganizowaną - sprzedaż taka będzie opodatkowana podatkiem od towarów

i usług (wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 1203/09, LEX nr 558045).

Z okoliczności przywołanych we wniosku nie wynika, aby skarżący przejawiał aktywność w zakresie obrotu działkami, podobną do aktywności producentów, handlowców i usługodawców prowadzących działalność gospodarczą. Skarżący nie angażowała też środków podobnych do tych, które wykorzystywane są przez przedsiębiorców. W ocenie tut. Sądu w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy trudno mówić o prowadzeniu przez skarżącą działalności gospodarczej. Zauważyć należy, że skarżący prowadzi działalność rolnicza od 1980 r. Decyzja o sprzedaży działek w roku 2007 i 2017 nie może być traktowana jako podjęta w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. W pełni zrozumiały jest także podział działek dużych na mniejsze, ponieważ w obecnej dobie zainteresowanie małymi działkami jest znacznie większe niż dużymi, a tym samym sprzedaż majątku prywatnego w całości często jest trudna, wiąże się z długim okresem oczekiwania na nabywcę i często po znacznie obniżonej cenie. Stąd zbywcy dokonują podziału działek na mniejsze, co daje większą gwarancję ich zbycia, a przynajmniej części z nich i uzyskania środków finansowych.

Sąd mając na uwadze stan faktyczny przywołany we wniosku oraz argumentację podatniczki wskazuje, że dla wielu osób fizycznych zakup gruntów jest swoistą lokatą posiadanej nadwyżki pieniężnej. Po kilku, czy kilkunastu latach (jak w niniejszej sprawie) w zależności od sytuacji finansowej, rodzinnej i życiowej dochodzi do sprzedaży nieruchomości, a uzyskane środki finansowe służą na potrzeby rodziny np. budowę domu, zakup mieszkania, czy wykształcenie dzieci. Takiej sytuacji należy –

w ocenie Sądu – upatrywać w przedmiotowej sprawie. Skarżący wskazał, że osiągnięty dochód z działek przeznaczył na zakup żywca oraz modernizację budynku. W ocenie tut. Sądu są to typowe sytuacje, z którymi spotykają się osoby fizyczne.

Jak wyżej podano, ze stanu faktycznego opisanego we wniosku wynika,

że skarżący nie podjął czynności, które wskazywałyby na zamiar sprzedaży działek

w ramach profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Brak zatem podstaw, by przypisać skarżącemu w tym zakresie prowadzenie działalności handlowej.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a orzekł jak

w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.

E. Kruppik-Świetlicka H. Adamczewska-Wasilewicz J. Szulc