Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 497/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2021-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek rolny
Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 3, art. 4 ust. 1, art. 6c ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 333
law: Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym - t.j.
article: art. 2 ust. 1 pkt 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2019 poz 1170
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - t.j.
article: art. 165 par. 5
journal: Dz.U. 2019 poz 900
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Koziński Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Janicki Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi J. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. numer [...] w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 r. oddala skargę. A.B.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Wójt Gminy S. (dalej jako: organ I instancji, Wójt) ustalił skarżącej wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na 2020 rok w wysokości 585 zł, w tym podatku rolnego w wysokości 410 zł i podatku od nieruchomości w wysokości 175 zł, przedmiotem opodatkowania obejmując użytki rolne o powierzchni 4,6800 ha oraz budynek mieszkalny o powierzchni użytkowej 250,00 m2, położone w miejscowości [...], stanowiące własność skarżącej. Wysokość podatku ustalono na podstawie złożonych przez podatnika informacji oraz danych z ewidencji gruntów. Do obliczenia podatku rolnego przyjęto stawkę podatkową w wysokości 132,50 zł. Stawka podatku od nieruchomości wynosi 0,70 zł/1m2.

Po rozpoznaniu odwołania skarżącej, decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. (dalej jako: SKO, organ odwoławczy), działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900 z późn. zm., dalej jako: o.p.) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wyjaśniono, że organ I instancji prawidłowo ustalił przedmiot i podmiot podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości. SKO nie stwierdziło uchybień przepisom proceduralnym, które mogły mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Organ odwoławczy stwierdził również, że ustalenie zobowiązania podatkowego w podatku rolnym i w podatku od nieruchomości nie narusza interesów skarżącej. Obowiązek podatnika w tym przypadku wynika z ustawy, zaś zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem doręczenia decyzji ustalającej jego wysokość.

Skarżąca zaskarżyła ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, zarzucając jej: 1) zastosowanie zbyt wysokich podwyżek przy ustalaniu wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego tj. podatku rolnego co jest naruszeniem u.p.r., a w szczególności art. 6 pkt 3, 2) naruszenie interesu publicznego interpretowanego jako dyrektywę postępowania nakazującą mieć na uwadze respektowanie wartości wspólnych dla całego społeczeństwa takich jak: sprawiedliwość, bezpieczeństwo, zaufanie obywateli do organów władzy, a nie poprzez władztwo podatkowe, jakie niewątpliwie w tym przypadku występuje do zaspakajania ambicji jednostek władczych, 3) naruszenie ważnego interesu podatnika poprzez jego nadmierne obciążanie zobowiązaniami finansowymi celem poprawy sytuacji i wizerunku zarządzającego jednostką samorządową.

Skarżąca wniosła o uchylenie w całości decyzji SKO i przywrócenie poprzednich wartości stawek, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a nadto o zwrot kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wyjaśnić należy, iż sprawę niniejszą rozpoznano na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 1842 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W okolicznościach niniejszej sprawy należy potwierdzić wypełnienie się powyższych warunków, akcentując w szczególności realne zagrożenie epidemiologiczne dla zdrowia uczestników postępowania występujące na terenie miasta będącego siedzibą tutejszego Sądu.

Stosownie do treści rozporządzenia Rady Ministrów z 16 października 2020 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U. z 2020 r., poz. 1829) począwszy od 17 października 2020 r. miasto na prawach powiatu Łódź, będące siedzibą tutejszego sądu, zostało objęte strefą czerwoną. Powyższe oznacza, że odpowiednie zastosowanie ma również zarządzenie nr 39 Prezesa NSA z 16 października 2020 r. w sprawie odwołania rozpraw oraz wdrożenia w NSA działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażenia wirusem SARS-CoV-2 w związku z objęciem Miasta Stołecznego Warszawy obszarem czerwonym (§ 1 w zw. § 3 tego rozporządzenia).

Reasumując powyższe, z dniem 17 października 2020 r. w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi odwołuje się rozprawy, kontynuując działalność orzeczniczą Sądu w trybie rozpoznawania spraw na posiedzeniach niejawnych, zaś sprawy wyznaczone do rozpatrzenia na rozprawie kieruje się do załatwienia na posiedzeniu niejawnym, co też uczyniono w niniejszej sprawie.

Kontroli Sądu w tej sprawie poddano decyzję SKO z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję Wójta z dnia [...] r. w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2020 r.

Z akt sprawy wynika, że skarżąca jest właścicielem działki nr 83 o powierzchni 4,68 ha położonej w miejscowości [...] 24a, której grunty są sklasyfikowane jako Br-R Illb, Br-R IVa, Br-R VI, PsIV, R IIIb, R IVa, R IVb, R V i R VI tj. stanowią użytki rolne.

Zgodnie z § 67 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2019 r. poz. 393 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, użytki gruntowe wykazywane w ewidencji dzielą się na następujące grupy: 1) grunty rolne; 2) grunty leśne; 3) grunty zabudowane i zurbanizowane; 4) użytki ekologiczne, oznaczone symbolem złożonym z litery "E" oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego określającego sposób zagospodarowania lub użytkowania terenu, np. E-Ws, E-Wp, E-Ls, E-Lz, E-N, E-Ps, E-R; 5) (uchylony); 6) grunty pod wodami; 7) tereny różne oznaczone symbolem - Tr. Grunty rolne, zgodnie z treścią § 68 ust. 1, dzielą się na: 1) użytki rolne, do których zalicza się: a) grunty orne, oznaczone symbolem - R, b) sady, oznaczone symbolem - S, c) łąki trwałe, oznaczone symbolem - Ł, d) pastwiska trwałe, oznaczone symbolem - Ps, e) grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem - Br, f) grunty pod stawami, oznaczone symbolem - Wsr, g) grunty pod rowami, oznaczone symbolem - W, h) grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, oznaczone symbolem - Lzr; 2) nieużytki, oznaczone symbolem - N.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2020 r. poz. 276), dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę m.in. wymiaru podatków i świadczeń.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz.U. z 2020 r. poz. 333, dalej u.p.r.), opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Natomiast za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1 cytowanej ustawy, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej (art. 1 ust. 1 u.p.r.). Zwalnia się od podatku rolnego użytki rolne klasy V, VI i VIz oraz grunty zadrzewione i zakrzewione ustanowione na użytkach rolnych (art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.r.). Podatnikami podatku rolnego są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki, nieposiadające osobowości prawnej, będące użytkownikami wieczystymi gruntów (art. 3 ust. 1 pkt 3 u.p.r.).

W rozpoznanej sprawie bezspornym jest, że skarżąca jest właścicielem 4,68 ha użytków rolnych, a więc gruntów sklasyfikowanych w sposób, o którym mowa w § 68 ust. 1 rozporządzenia i art. 1 u.p.r. Zwolnione od podatku rolnego zostały grunty klasy V, VI oraz grunty zadrzewione i zakrzewione ustanowione na użytkach rolnych.

Podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi: 1) dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego; 2) dla pozostałych gruntów - liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków (art. 4 ust. 1 u.p.r.). Podatek rolny za rok podatkowy wynosi: 1) od 1 ha przeliczeniowego gruntów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 - równowartość pieniężną 2,5 q żyta, 2) od 1 ha gruntów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 - równowartość pieniężną 5 q żyta - obliczone według średniej ceny skupu żyta za 1 kwartałów poprzedzających kwartał poprzedzający rok podatkowy (art. 6 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 u.p.r.). Średnią cenę skupu żyta, o której mowa w ust. 1 wskazanej ustawy, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", w terminie do dnia 20 października roku poprzedzającego rok podatkowy (ust. 2). Rady gmin są uprawnione do obniżenia cen skupu określonych w ust. 2, przyjmowanych jako podstawa obliczania podatku rolnego na obszarze gminy (ust. 3).

Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 18 października 2019 r. w sprawie średniej ceny skupu żyta za okres 11 kwartałów będącej podstawą do ustalenia podatku rolnego na rok podatkowy 2020 jest średnia cena skupu żyta za okres 11 kwartałów poprzedzających kwartał poprzedzający rok podatkowy 2020 i wyniosła 58,46 zł za 1 dt (M.P. z 2019 r. poz. 1017). Jednakże stosownie do § 1 uchwały Nr [...] Rady Gminy S. z dnia [...] r. w sprawie obniżenia średniej ceny skupu żyta stanowiącej podstawę do obliczenia podatku rolnego za rok podatkowy 2020 na obszarze Gminy S. (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z 2019 r. poz. 7016), średnią cenę skupu żyta stanowiącą podstawę do obliczenia podatku rolnego na obszarze gminy na rok 2020 obniżono z kwoty 58,46 złotych za 1 dt do kwoty 53 zł za 1 dt.

Zgodnie z powyższym, podatek rolny na terenie Gminy S. od 1 ha gruntów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.p.r. wynosi na 2020 r. równowartość pieniężną 2,5 q żyta tj. 132,50 zł (53 zł x 2,5 q) i taką właśnie stawkę zastosował Wójt ustalając skarżącej podatek rolny jako organ właściwy ze względu na miejsce położenia gruntów (art. 6a ust. 6 u.p.r.) - 3,0980 ha przeliczeniowych x 132,50 zł = 410,49 zł po zaokrągleniu do pełnych złotych 410,00 zł.

Sąd stwierdza w związku z tym, że organ I instancji prawidłowo ustalił przedmiot i podmiot podatku rolnego, a organ odwoławczy zasadnie zaaprobował te ustalenia.

W ocenie Sądu, również prawidłowo ustalono wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości.

Stosownie do treści art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1170 ze zm. – dalej jako "u.p.o.l."), opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają nieruchomości lub obiekty budowlane, w tym budynki. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. podstawę opodatkowania dla budynków stanowi powierzchnia użytkowa. Podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące właścicielami nieruchomości (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l.).

Skarżąca jest właścicielem budynku mieszkalnego o powierzchni użytkowej 250,00 m2 pod pozycją [...] w [...] 24a. Podatek od nieruchomości został ustalony w sposób prawidłowy: 250,00 m 2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego x 0,70 zł = 175,00 zł. Stosownie do § 1 pkt 2 lit. a uchwały nr [...] Rady Gminy S. z dnia [...] r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości obowiązujących na terenie Gminy S. (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z 2019 r. poz. 7017) wysokość stawek podatku od nieruchomości od budynków i ich części mieszkalnych wynosi 0,70 złotych od 1 m2 powierzchni użytkowej.

Podatek rolny i podatek od nieruchomości są daninami publicznymi o charakterze majątkowym. Sposób ustalenia wysokości stawek podatku rolnego, jak wskazano wyżej, wynika z ustawy. Stawka podatku rolnego zależna jest, jak wskazał organ, od średniej ceny skupu żyta za okres 11 kwartałów poprzedzających kwartał poprzedzający rok podatkowy 2020, jak również od rady gminy, której przysługuje uprawnienie do jej obniżenia. Stawki podatku od nieruchomości w 2020 roku wynikają natomiast z uchwały Nr [...] Rady Gminy S. z dnia [...] r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości obowiązujących na terenie Gminy S. Wójt Gminy S. jest organem wykonawczym, który ma obowiązek stosować przepisy u.p.r., u.p.o.I i prawa miejscowego - uchwały Rady Gminy S.

Zobowiązania podatkowe w podatku od nieruchomości i w podatku rolnym zostały przez organy ustalone w formie łącznego zobowiązania pieniężnego dotyczącego przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej samej gminy (art. 6c ust. 1 u.p.r.), co było działaniem prawidłowym.

Mając to na uwadze Sąd nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. W skardze skarżąca nie przedstawiła żadnych argumentów mogących wpłynąć na powyższą ocenę.

W tym stanie rzeczy skarga podlegała oddaleniu (art. 151 p.p.s.a.).

IS