Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1995/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-09-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 23 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego w sprawie ze skargi C.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty podatku do zapłaty oraz kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w podatku od towarów i usług za okres od maja 2008 r. do lutego 2011 r. postanawia - odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie -


UZASADNIENIE

We wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF C. J. (dalej -"Skarżący", "Wnioskodawca") zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia do kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego.

W uzasadnieniu wniosku wskazał, że od ponad roku nie prowadzi działalności gospodarczej i pracuje na pół etatu. Nie posiada oszczędności ani majątku, który mógłby spieniężyć. Wnioskodawca oświadczył, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe jedynie żoną, z którą pozostaje w rozdzielności majątkowej. Żona Wnioskodawcy jest osobą bezrobotną. Łączny dochód Skarżącego i jego żony wynosi 1.788,40 zł brutto (800 zł wynagrodzenie za pracę Wnioskodawcy oraz 988,40 zł zasiłek żony). Żona Skarżącego posiada mieszkanie o pow. 48 m².

Skarżący wskazał, że nie dysponuje środkami na uiszczenie wpisu i wynagrodzenie doradcy podatkowego.

Do wniosku Skarżący załączył zaświadczenie o wysokości uzyskiwanego dochodu oraz umowę o pracę, z których wynika, że jego średnie miesięczne wynagrodzenie z ostatnich trzech miesięcy wynosi 628,43 zł.

Z uwagi na fakt, że oświadczenia zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy, złożonym na urzędowym formularzu PPF, okazały się niewystarczające

do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych Skarżącego,

został on wezwany do: nadesłania zeznania podatkowego Skarżącego i jego żony za 2012 r., nadesłania zaświadczenia o posiadaniu przez żonę Skarżącego statusu osoby bezrobotnej i ewentualnym pobieraniu zasiłku, nadesłanie wyciągów z rachunków bankowych Skarżącego i jego żony za ostatnie trzy miesiące, wskazania wysokości miesięcznych wydatków składających się na bieżące utrzymanie Skarżącego i jego żony (przedstawienie zestawienia miesięcznych dochodów i wydatków)

W odpowiedzi Skarżący nadesłał swój PIT-40 za 2012 r. oraz PIT-11 żony, zaświadczenie o posiadaniu przez żonę statusu osoby bezrobotnej, wyciąg z rachunku bankowego żony, informacje o wysokości opłat za mieszkanie, zaświadczenie o obsłudze kredytu.

Skarżący wskazał, że dochody netto jego żony wynoszą 844,44 zł, a Wnioskodawcy 628,43 plus ewentualne napiwki (Skarżący pracuje jako [...]), których wysokość wynosi od 100 do 500 zł miesięcznie. Wydatki natomiast wynoszą: 465,09 zł czynsz, ok. 89 zł energia elektryczna, 30 zł gaz, 67,73 zł TV i Internet, 620,86 zł obsługa kredytu. Skarżący wskazał ponadto, że jego żona korzysta z pomocy dorosłego dziecka w zakresie wydatków na jedzenie i środki czystości.

Wyjaśnił również, że złożył wniosek o wydanie wyciągów z rachunków bankowych, a jego żona wystąpiła do urzędu skarbowego o wydanie kopii zaznania podatkowego PIT-37 wraz załącznikiem PIT-O. Skarżący zobowiązał się złożyć te dokumenty zaraz po otrzymaniu.

Do dnia dzisiejszego nie nadesłano tych dokumentów.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Wniosek Skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy

w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika

tj. w zakresie całkowitym.

Przepis art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże (podkreślenie własne), że nie jest w stanie ponieść - jakichkolwiek kosztów postępowania.

Ustosunkowując się do powyższego należy podkreślić, że to na Wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że sytuacja finansowa, w której się znajduje uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy. Powyższe wymaga rzetelnego wypełnienia formularza PPF oraz złożenia, na wezwanie, żądanych dokumentów oraz dodatkowych wyjaśnień.

W ocenie referendarza sądowego, w przedmiotowym postępowaniu Wnioskodawca nie przedstawił w sposób należyty swojej sytuacji finansowej i majątkowej, a tym samym uniemożliwił merytoryczną ocenę wniosku.

Zauważyć bowiem należy, że Skarżący, mimo wezwania, nie nadesłał zeznań podatkowych za poprzedni rok ani swoich, ani żony (nadesłane formularze PIT-40 i PIT-11 są jedynie informacją o rocznym obliczeniu podatku przez pracodawcę i nie odzwierciedlają innych, ewentualnych źródeł przychodów w danym roku podatkowym). Skarżący nie nadesłał również wyciągów z dwóch posiadanych przez siebie rachunków bankowych.

Brak powyższych dokumentów uniemożliwia wyjaśnienie wątpliwości, które wiążą się z oceną sytuacji finansowej Skarżącego. Zauważyć bowiem należy, że Wnioskodawca spłaca kredyt w wysokości ponad 620 zł miesięcznie, czyli w wysokości otrzymywanego miesięcznego wynagrodzenia. Wątpliwym jest natomiast, aby Bank udzielił pożyczki w sytuacji, gdy wysokość raty miałby równać się wysokości uzyskiwanego dochodu. Z powyższego może wynikać, że Skarżący, jako zabezpieczenie spłaty pożyczki, wskazał również dochody z innego źródła lub w znacznie wyższej wysokości, czego jednak bez analizy wyciągów z rachunków bankowych oraz zeznań podatkowych nie da się zweryfikować.

Pewne wątpliwości budzi również sytuacja finansowa żony Wnioskodawcy. Wprawdzie Skarżący wskazywał na pomoc jej dorosłego dziecka w zakupie żywności i środków czystości, niemiej jednak nie zmienia to faktu, że żona Wnioskodawcy, mimo że jej jedynym źródłem dochodu jest zasiłek z urzędu pracy, jest w stanie spłacać raty 3 kredytów (pożyczek) na kwotę ponad 700 zł miesięcznie (zob. wyciąg z rachunku bankowego).

Z nadesłanych dokumentów wynika więc, że w zasadzie całość dochodów uzyskiwanych przez Skarżącego i jego żonę przeznaczana jest na spłatę kredytów/pożyczek.

Powyższe budzi wątpliwości co do rzetelności złożonych oświadczeń, a z uwagi na nienadesłanie kompletu żądanych dokumentów uniemożliwia ich weryfikację.

W sytuacji, w której Wnioskodawca nie przedstawia istotnych okoliczności dotyczących jego sytuacji finansowej, bądź też przedstawia niepełne lub niejasne dane - co miało miejsce w niniejszej sprawie - to powinien liczyć się z tym, że referendarz sądowy nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania prawa pomocy.

Tak zobrazowana przez Wnioskodawcę sytuacja finansowa i majątkowa nie pozwalała na dokonanie innej oceny niż stwierdzenie niewykazania przesłanek

do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Mając na względzie całość powyższej argumentacji, na podstawie przepisów art. art. 246 §1 pkt 1 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.