Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 660/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-07-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski Sędziowie : Sędzia WSA Mirosław Bator Sędzia WSA Renata Czeluśniak (spr.) Protokolant : Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2012 r. sprawy ze skargi J.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 29 lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy skargę oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] (znak:....) z dnia 22.09.2008 r. Wójt Gminy T. ustalił warunki zabudowy dla budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz szczelnego zbiornika na ścieki wraz z przyłączem kanalizacyjnym na działce nr [...] w miejscowości Z. gm. T.

Od powyższej decyzji odwołanie złożyła J.Ż.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. decyzją z dnia 21.11.2008 r (znak:....) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W wyniku skargi J.Ż. na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 15.05.2009 r. sygn. akt SA/Kr 15/09 uchylił zaskarżoną decyzję Kolegium i poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy T.

Wójt Gminy T. w dniu 19.01.2010 r. wydał decyzję nr [...] (znak:.....) dotyczącą ustalenia warunków zabudowy dla wymienionej wcześniej inwestycji.

Na skutek odwołania J.Ż. od powyższej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. decyzją z dnia 15.03.2010 r. (znak:....) ponownie uchyliło w całości zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę organowi l instancji do ponownego rozpatrzenia.

W dniu 21 lipca 2011 r. Wójt Gminy T. ponownie wydał decyzję nr [...] (znak:....) w przedmiotowej sprawie dotyczącą ustalenia warunków zabudowy ww. inwestycji.

Od powyższej decyzji odwołanie złożyła J.Ż. , a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. decyzją z dnia 3.10.2011 r. (znak:....) uchyliło w całości decyzję i przekazało sprawę organowi l instancji do ponownego rozpatrzenia.

Po ponownym rozpatrzeniu wniosku A.K. decyzją z dnia 3 stycznia 2012 r. znak: [...] Wójt Gminy T. ustalił warunki zabudowy dla budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz szczelnego zbiornika na ścieki wraz z przyłączem kanalizacyjnym na działce nr [...] w miejscowości Z. (gm....), na podstawie art. 4 ust. 2 pkt 2; art. 59 ust. 1; art. 60 ust. 1, 2, 4 i art. 61 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 z 2003 r.) oraz art. 104 § 1 k.p.a.

Ustalono m. in. następujące warunki zabudowy dla ww. inwestycji:

1. z zakresu kształtowania ładu przestrzennego dla budynku mieszkalnego:

- obowiązująca linia zabudowy - 10 m od granicy z dz. nr [...] - zgodnie

z załącznikiem graficznym,

- wysokość zabudowy – min. 8,5 – max.9,5 m,

- dach dwu lub wielospadowy o symetrycznych spadkach i nachyleniu połaci od 20°

do 45°,

- szerokość elewacji frontowej - od 10 m do 12 m,

- architekturę budynku należy zharmonizować z istniejącą zabudową lokalną,

- teren wolny od zabudowy należy zagospodarować urządzeniami komunikacji

(dojazd i dojście do budynku) oraz zielenią urządzoną,

- powierzchnia zabudowy do 20% powierzchni działki,

- dojazd do działki z drogi gminnej publicznej - dz. nr [...] poprzez dz. nr [...] .

2. w zakresie komunikacji:

- wjazd na działkę z drogi gminnej publicznej - dz. nr [...] poprzez dz. nr [...] .

- wójt Gminy T. pismem (znak:....) z dnia 1.03.2011 r. wydał oświadczenie o dostępie działki nr [...] w miejscowości Z.. będącej drogą wewnętrzną dojazdową do drogi publicznej tj. drogi gminnej dz. nr [...] . .

3. dotyczące ochrony interesów osób trzecich.

projektowana inwestycja nie może:

- utrudniać dostępu do drogi publicznej właścicielom sąsiednich działek,

- pozbawiać ich możliwości korzystania z mediów,

- tworzyć uciążliwości spowodowanych przez hałas, wibrację, zakłócenia elektryczne, promieniowanie oraz zanieczyszczanie powietrza, wody lub gleby.

4. linie rozgraniczające teren inwestycji kubaturowej zostały naniesione na załącznik graficzny.

Wójt Gminy T. uzasadnił, że inwestycja polegająca na budowie obiektu mieszkalnego oraz szczelnego zbiornika na ścieki wraz z przyłączem kanalizacyjnym wymaga w myśl art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ustalenia warunków zabudowy. Wniosek o ustalenie warunków zabudowy złożony przez inwestora zawierał niezbędne informacje określone w art. 52 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Podniesiono, że zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717), wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków: co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu; teren ma dostęp do drogi publicznej; istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy o której mowa w art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80 poz. 717); decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. Sposób ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego określono w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. (Dz.U. Nr 164 poz. 1588), w sprawie ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu na działce nr [...] w miejscowości Z. , wyznaczono obszar analizowany, którego granice zostały zaznaczone zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu Dz.U. Nr 164, poz. 1588 w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem i nie mniejszej niż 50 m. Ustalono obszar objęty analizą – 120 m tj. trzykrotną szerokość frontu działki objętej wnioskiem – 3 x 40 m. Przeprowadzono analizę funkcji oraz cech zabudowy w zakresie ww. warunków. Po przeprowadzeniu powyższej analizy stwierdzono, iż w obszarze analizowanym znajdują się istniejące budynki mieszkalne i budynek garażowy. Planowana inwestycja - budynek mieszkalny jednorodzinny ma stanowić kontynuację i uzupełnienie istniejącej zabudowy. Teren objęty decyzją spełnił więc wymogi stawiane w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

J.Ż. w złożonym odwołaniu wskazała, iż działka nr [...] w Z. stanowi prywatną drogę dojazdową, której jest współwłaścicielem w 1/3 części, co do której toczy się postępowanie rozgraniczeniowe w sprawie ustalenia granic tej działki. Działka ma szerokość poniżej 2 m, co pozwala "jedynie na przejazd rowerem". Ponadto podniosła, że powyższa decyzja nie powinna być wydana ze względu na toczące się postępowanie rozgraniczeniowe.

Decyzją z dnia 29.02.2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. na podstawie m.in. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 59 ust. 1 i art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym po rozpatrzeniu odwołania J.Ż. od decyzji Wójta Gminy T. z dnia 3 stycznia 2012 r. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

SKO w T. podniosło, że zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, konkretyzującą treść konstytucyjnie zagwarantowanego prawa własności, każdy ma prawo w granicach określonych ustawą do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami ustalonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza to chronionego prawem interesu publicznego oraz osób trzecich.

Kolegium uznało, jak wyjaśnił to już organ l instancji, że obszar objęty wnioskiem nie posiada obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a zatem zgodnie z dyspozycją art. 4 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji (niż określone w pkt 1) ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy. Stosownie do art. 59 ust. 1 ww. ustawy, zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. W myśl przepisu art. 61 ww. ustawy warunki zabudowy można ustalić tylko wówczas, gdy inwestycja jest zgodna z przepisami odrębnymi oraz spełnia wszystkie warunki w nim wskazane. Organ odwoławczy podniósł, że spełnienie łącznie tych przesłanek wiąże organ prowadzący postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy w taki sposób, że gdy inne przepisy nie stoją na przeszkodzie, organ jest zobligowany do wydania pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy. Stosownie do art. 61 ust. 7 ww. ustawy, wymagania dotyczące nowej zabudowy zostały określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. nr 164, poz. 1588). Dla ustalenia warunków zabudowy koniecznym jest sporządzenie prawidłowej analizy graficznej oraz tekstowej, jej wyniki stanowią bowiem podstawę dla ustalenia warunków i wymagań ochrony ładu przestrzennego. Stosownie do § 9 ust. 2 ww. rozporządzenia wyniki analizy zawierające część tekstową oraz graficzną stanowią załącznik do decyzji o warunkach zabudowy. Ze znajdującej się w aktach sprawy analizy sporządzonej przez urbanistę wpisanego na listę izby samorządu zawodowego urbanistów wynika, iż w obszarze analizowanym, znajdują się zlokalizowane na działkach nr [...] i [...] budynki mieszkalne, których parametry pozwalają na ustalenie wymagań dotyczących nowej zabudowy. SKO zauważyło, że poza tymi budynkami mieszkalnymi, w obszarze analizowanym znajduje się również budynek gospodarczy zlokalizowany na działce nr [...] . Wysokości tych budynków to odpowiednio 9,5 m, 8,5 m oraz 4 m, a konstrukcje ich dachów są jedno lub dwuspadowe o kącie nachylenia do 45°. Jak dalej uzasadnił organ odwoławczy, z dokonanych ustaleń wynika także, że istniejące oraz projektowane uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia inwestycyjnego, a działka nr [...] z uwagi na powierzchnię (20 arów) nie wymagała uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów na cele nierolnicze, a inwestycja zgodna jest z przepisami odrębnymi. Dokonana analiza, sporządzona przez uprawnionego urbanistę, doprowadziła SKO do wniosku, że prawidłowo ustalono warunki zabudowy dla budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, a także z uwagi na brak kanalizacji sanitarnej dla budowy szczelnego zbiornika na ścieki wraz z przyłączem kanalizacyjnym. Znajdująca się w obszarze analizowanym zabudowa mieszkaniowa pozwala na ustalenie cech oraz parametrów i wskaźników kształtowania nowej zabudowy. W aktach sprawy znajdują się wstępne oświadczenia dysponentów sieci energetycznej oraz wodociągowej o zapewnieniu możliwości przyłączenia do tych sieci. Warunki z art. 61 ust. 2 - 5 ustawy SKO uznało zatem za spełnione. Co do dostępu do drogi publicznej, Kolegium stwierdziło, że dojazd do działki nr [...] odbywać się ma poprzez działkę nr [...] stanowiącą współwłasność A.K. do drogi gminnej (działki nr...). Warunek z art. 61 ust.1 pkt 1 ww. ustawy również został spełniony. Inwestycja zgodna jest także z przepisami odrębnymi. SKO stwierdziło też, że projekt decyzji uzgodniony został ze Starostą Powiatu w T. w zakresie ochrony gruntów rolnych (postanowienie z dnia 4 maja 2011 r. znak:....), a także z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w K. w zakresie obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody oraz [...] Zarządem Melioracji i Urządzeń Wodnych w K. w zakresie melioracji wodnych. Organy te w ustawowym terminie nie zajęły i stanowiska, stąd też uzgodnienie projektu decyzji zostało uznane za dokonane (art. 53 ust. 5 ww. ustawy). Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Kolegium organ stopnia podstawowego zasadnie ustalił warunki zabudowy dla planowanej inwestycji. Planowane przedsięwzięcie, jak wykazała przeprowadzona przez organ szczegółowa analiza, nie będzie bowiem sprzeczne z zastanym na tym terenie sposobem zagospodarowania, zaś cechy urbanistyczne nowej zabudowy nie będą odbiegały od cech urbanistycznych zabudowy mieszkalnej już istniejącej w tym obszarze.

SKO w T. , powołując się na wykładnie systemową (ochronę prawa własności, zasadę wolności zagospodarowania terenu, w tym jego zabudowy) oraz celowościową (ratio legis), wskazało, że należy w sposób szeroki interpretować zarówno pojęcie działki sąsiedniej, jak i kontynuacji funkcji. Przepis art. 61 ust. 1 pkt 1 ma na celu powstrzymywanie zabudowy niedającej się pogodzić z zabudową już istniejącą oraz nałożenie na inwestora warunku w postaci konieczności dostosowania nowej zabudowy do cech urbanistycznej zabudowy zastanej.

Organ II instancji odniósł się do podniesionej w odwołaniu kwestii dojazdu z drogi gminnej. W decyzji z dnia 3 stycznia 2012 r. wskazano, iż dojazd do działki nr [...] odbywa się z drogi gminnej publicznej - działki nr [...] poprzez działkę nr [...] . Z kolei działka nr [...] posiada dostęp do drogi publicznej, działki nr [...] , poprzez drogi gminne dojazdowe, działki nr [...] i [...] . W świetle art. 2 pkt 14 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez dostęp do drogi publicznej należy rozumieć bezpośredni dostęp do tej drogi albo dostęp do niej przez drogę wewnętrzną lub przez ustanowienie odpowiedniej służebności drogowej. Zatem dla ustalenia warunków zabudowy wystarczającym jest zbadanie kwestii dostępu działki objętej wnioskiem do najbliższej drogi publicznej. Nie podlega natomiast badaniu okoliczność, czy ta droga publiczna łączy się z innymi drogami i w jaki sposób to połączenie się odbywa. Odnosząc się do zarzutu, iż działka nr [...] nie spełnia parametrów drogi, SKO wskazało, iż nie jest rzeczą organów ustalenie, czy szlak drogowy spełnia warunki drogi dojazdowej. Z treści przepisu art. 61 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy wynika, iż organ wydający decyzje o warunkach zabudowy ma obowiązek dokonania ustaleń czy inwestycji posiada dostęp do drogi publicznej. W niniejszej sprawie, jak podniósł organ wyższej instancji, dostęp taki jest zapewniony.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze zauważyło także, że w odwołaniu skarżąca zarzuciła, iż na mapie stanowiącej załącznik graficzny do decyzji uwidoczniony został podział działki nr [...] (na działki nr...), mimo iż nie wydana została decyzja w zakresie podziału nieruchomości. Odnosząc się do tego zarzutu, zdaniem Kolegium uwzględnienie działek [...] i [...] w załączniku graficznym nie miało żadnego wpływu na poprawność decyzji. Sposób zagospodarowania tych działek, jak również toczące się postępowanie podziałowe nie miały żadnego znaczenia dla możliwości ustalenia warunków zabudowy na działce nr [...] . Co się zaś tyczy zarzutu, iż załącznik graficzny nosił ślady poprawiania numeru decyzji, organ podniósł, że nie ma to znaczenia dla rozpoznania niniejszej sprawy i dla uznania ważności tego dokumentu.

Według stanowiska organu II instancji okoliczność toczącego się postępowania rozgraniczeniowego również była obojętna dla ustalenia warunków zabudowy. Postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy ma bowiem na celu określenie, czy i pod jakimi warunkami możliwa jest lokalizacja inwestycji. Postępowanie rozgraniczeniowe ma natomiast na celu ustalenie przebiegu granic nieruchomości. Z uwagi na fakt, że decyzja o warunkach zabudowy nie ma wpływu na prawo własności (art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) powszechnie przyjmuje się, że nie ma również wpływu na granice nieruchomości, określające teren, do którego przysługuje prawo własności.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję Kolegium J.Ż. wniosła o uchylenie ww. decyzji i skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, a także o zwrot kosztów postępowania sądowego. Zwróciła się z prośbą o dołożenie należytej staranności przy rozpatrzeniu przesłanek wydania decyzji, wynikających z art. 61 i 53 ust. 4 pkt. 10 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, gdyż jej zdaniem, przy wydaniu decyzji, nie sprawdzono, czy działka nie jest przeznaczona na realizację ponadlokalnych inwestycji publicznych, czy jest terenem zamkniętym lub terenem górniczym, na podstawie przepisów odrębnych. Zwróciła uwagę, że działka nr [...] w Z. leży na szlaku służebności przesyłu. Ponadto zarzuciła, że nie sprawdzono kolizji z przepisami szczególnymi z zakresu zapewnienia bezpieczeństwa przeciwpożarowego dla wnioskowanego obiektu i terenów przyległych. Istniejące drogi, wg skarżącej, nie spełniają wymagań przepisów szczególnych określających warunki, jakim powinny odpowiadać drogi, stanowiące dojazd do terenów budowlanych. Wskazała, iż aby droga [...] stanowiła drogę publiczną powinna być podjęta uchwałą na tą okoliczność przez właściwy organ i działka o tym numerze winna być wymieniona jako droga gminna publiczna we właściwym publikatorze. Skarżąca podkreśla, że nie ustalono w sposób niebudzący wątpliwości, czy jest możliwość zapewnienia uzbrojenia terenu w sieci i urządzenia infrastruktury, wymagane do funkcjonowania obiektu. Zaznaczyła, że toczy się postępowanie rozgraniczeniowe w Sądzie Rejonowym w D. i brak jest możliwości na obecnym etapie identyfikacji przedmiotu postępowania. Jako wadę postępowania wskazała również okoliczność, że decyzja SKO nie została doręczona wszystkim sąsiadom - uczestnikom postępowania, np. właścicielom działki nr [...] . Podobny brak dotyczy również decyzji Wójta z dnia 3.01.2012 r.

W odpowiedzi na skargę SKO w T. wniosło o jej oddalenie.

Na rozprawie skarżąca podtrzymała skargę, nie podnosząc nowych zarzutów i nie składając żadnych dodatkowych wniosków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 1270), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy).

Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z przepisem art. 133 § 1 ppsa Sąd administracyjny orzeka na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarga nie jest zasadna.

Podstawę prawną rozstrzygnięcia niniejszej sprawy stanowią przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zwanej dalej "ustawą" oraz aktu wykonawczego do tej ustawy, tj. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zwanego dalej "rozporządzeniem".

Sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak w niniejszej sprawie, ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy na wniosek inwestora (art. 4 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 59 ust. 1 i art. 52 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy). Wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków określonych w art. 61 ust. 1 ustawy:

1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu;

2) teren ma dostęp do drogi publicznej;

3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego;

4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 omawianej ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1 tejże ustawy;

5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi.

Aby ustalić spełnienie wymogów określonych w art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy, stosownie do § 3 ust. 1 rozporządzenia, organy prawidłowo wyznaczyły granice analizy "wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków" z zastosowaniem koncepcji tzw. dobrego sąsiedztwa. Istotnym jest, że ustaliły, że działka przewidywana do nowej zabudowy ma dostęp do tej samej drogi publicznej co działki nr [...] i [...] zabudowane budynkami mieszkalnym. W odniesieniu do istniejącej na tej działce zabudowy organy ustaliły prawidłowo wskaźniki zabudowy, słusznie przyjmując, że wymogi dla wydania decyzji o warunkach zabudowy zostały spełnione, ponieważ działka nr [...] ma dostęp do drogi publicznej – działki nr [...] przez drogę wewnętrzną działkę nr [...] stanowiącą m.in. współwłasność inwestora (art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy), istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego (art. 61 ust. 1 pkt 3 ustawy), a teren nie wymaga zmiany przeznaczenia gruntów na cele nierolnicze i nieleśne (art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawy).

Organy uzasadniły swoje stanowiska zgodnie z art. 107 § 3 kpa, a SKO w uzasadnieniu swojej decyzji przedstawiło zarzuty zawarte w odwołaniu, swoje stanowisko w zakresie spełnienia wymogów do wydania decyzji o warunkach zabudowy oraz szczegółowo i prawidłowo wyjaśniło, dlaczego zarzuty odwołującej nie zostały uwzględnione.

Zarzuty skargi Sąd uznał za niezasadne.

Jak trafnie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji toczące się postępowanie podziałowe działki [...] nie miało żadnego znaczenia dla możliwości ustalenia warunków zabudowy na działce nr [...] , podobnie jak okoliczność toczącego się postępowania rozgraniczeniowego. Postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy ma bowiem na celu określenie, czy i pod jakimi warunkami możliwa jest lokalizacja inwestycji, a z uwagi na fakt, że decyzja ta nie ma wpływu na prawo własności (art. 63 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) powszechnie przyjmuje się, że nie ma również wpływu na granice nieruchomości, określające teren, do którego przysługuje prawo własności.

Decyzja o warunkach zabudowy powinna zawierać część tekstową i część graficzną. Część graficzną decyzji o warunkach zabudowy oraz część graficzną analizy, o której mowa w § 3 ust. 1, sporządza się na kopiach mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy (kopii mapy zasadniczej lub, w przypadku jej braku, na kopii mapy katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujących teren, którego wniosek dotyczy i obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:500 lub 1:1.000, a w stosunku do inwestycji liniowych również w skali 1:2.000 ), w czytelnej technice graficznej zapewniającej możliwość wykonywania ich kopii. W przedmiotowej sprawie decyzja Wójta Gminy T. zawiera ww. załączniki graficzne sporządzone na kopii mapy zasadniczej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod nr [...] , obejmującej teren, którego wniosek dotyczy i obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:1.000.

Podnieść ponadto należy, iż rację ma organ II instancji, iż zgodnie z art.63 ust.2 cyt. ustawy decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich, a ich ochrona stanowić będzie przedmiot szczegółowego badania na etapie postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę (m.in. w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa przeciwpożarowego dla projektowanego obiektu i terenów przyległych, czy "odpowiedniej" drogi stanowiącej dojazd do działki budowlanej).

Jak wynika z oświadczenia Wójta Gminy T. (k. [...] akt adm. I inst.) działka nr [...] ma zapewniony dostęp do drogi publicznej tj. drogi gminnej nr [...] (działki nr....) dlatego organy prawidłowo uznały, że spełniony został wymóg z art.61 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy.

Co do braku doręczenia decyzji wszystkim sąsiadom - uczestnikom postępowania, np. właścicielom działki nr [...] , to podnieść należy, iż jak wynika z wypisu z rejestru gruntów (k. [...] akt adm. I inst.) współwłaścicielami działki są A.K. (inwestor) c. K.K. , K.K. (reprezentujący inwestora A.K. do czasu uzyskania przez nią pełnoletniości, jako przedstawiciel ustawowy) i skarżąca. Formalnie więc K.K. winien otrzymać odrębne od córki wydane w sprawie decyzje i pisma, to jednak należy pamiętać, że do czasu uzyskania przez nią pełnoletniości w dniu 30 marca 2012 r. był jej przedstawicielem ustawowym i otrzymując wszelkie pisma dla córki zapoznawał się z ich treścią. Ponadto podnieść należy, że po pierwsze pominiętej w postępowaniu stronie przysługuje wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego, a po drugie – nie wydaje się, aby w przedmiotowej sprawie, wskutek ww. braku odrębnego doręczania korespondencji, K.K. uznał, że naruszono jego prawo do czynnego udziału w przedmiotowym postępowaniu. Ponadto z analizy ww. wypisu z rejestru gruntów nie wynika, aby organy pominęły jakąkolwiek inną stronę w niniejszym postępowaniu.

Co do zarzutu, iż nie sprawdzono, czy działka inwestora nie jest przeznaczona na realizację ponadlokalnych inwestycji publicznych, czy jest terenem zamkniętym podnieść należy, że jak wyjaśnił już organ odwoławczy, iż z pisma znajdującego się na k.100 akt adm. I inst. wynika, że teren inwestycji, zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy [...], znajduje się w terenie o symbolu "A" - obszarze o ekstensywnej urbanizacji typu podmiejskiego i wiejskiego (...).

Ponieważ projektowana inwestycja spełnia wszystkie wskazane w art. 61 cyt. ustawy kryteria, organ administracji był zobligowany do ustalenia warunków zabudowy.

Mając na uwadze powyższe, uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów ustawy z 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 ze zm.) w związku z §§ 3-8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26.08.2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. nr 164, poz. 1588), ani też przepisów proceduralnych, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ppsa.