Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 302/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 § 1, art. 54 § 1, art. 198, art. 184 w zw. z art. 197
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 marca 2011 r., sygn. akt IV SO/Wr 11/11 odrzucające zażalenie A. D. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 lutego 2011 r., sygn. akt IV KO 14/11 w przedmiocie przekazania skargi A. D. Burmistrzowi D., jako mylnie skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 21 marca 2011 r., sygn. akt IV SO/Wr 11/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie A. D. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV tegoż Sądu z dnia 4 lutego 2011 r., przekazujące Burmistrzowi D. skargę A. D., jako mylnie skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

Sąd wskazał, że zażalenie jest dopuszczalne jedynie w przypadkach wskazanych w art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W ocenie Sądu pierwszej instancji zarządzenie z dnia 4 lutego 2011 r. nie mieściło się w katalogu orzeczeń, od których służy stronie zażalenie w postępowaniu sądowoadministracyjnym i z tego powodu środek zaskarżenia z jakim wystąpił A. D. podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Na to postanowienie A. D. złożył zażalenie zarzucając naruszenie między innymi art. 25, art. 26, art. 49, art. 52, art. 53 i art. 54 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

zgodnie z art. 54 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl § 2 tego artykułu, organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

Natomiast wniesienie pisma zawierającego skargę do sądu zamiast do organu administracji publicznej skutkuje tym, że sąd powinien ją przekazać, zgodnie z art. 54 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (który w tym wypadku zastępuje działanie skarżącego) do właściwego organu administracji publicznej.

Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, w której Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przekazał skargę A. D. do Burmistrza D. w trybie art. 54 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodnie natomiast z art. 194 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:

1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;

2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;

3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;

4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;

5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;

6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;

7) odrzucenie skargi kasacyjnej;

8) odrzucenie zażalenia;

9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;

10) ukaranie grzywną.

Wobec takiego wyczerpującego unormowania dopuszczalności zażalenia, nie ma podstaw do dowolnego rozszerzania możliwości zaskarżenia tym środkiem odwoławczym.

Natomiast stosownie do treści art. 198 powołanej ustawy, przepisy dotyczące środków odwoławczych stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Tymczasem zarządzenie przekazujące skargę organowi w trybie art. 54 tejże ustawy nie stanowi zarządzenia, na które przysługuje zażalenie. Nie ma bowiem charakteru zarządzenia merytorycznego, o którym mowa w art. 227 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a więc zarządzenia na które przysługuje zażalenie. Oznacza to zatem, że takie zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.

W związku z tym uznać należy, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 marca 2011 r. nie narusza przepisów obowiązującego prawa.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.