Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 196/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-09-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Rada Gminy
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 1 i art 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 15 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. z dnia 25 lipca 2011 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi W. S. na bezczynność Rady Gminy [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z 13 kwietnia 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia 1. zwolnić W. S. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla W. S. radcę prawnego.


UZASADNIENIE

W. S. dnia 24 sierpnia 2011 r. wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 12 sierpnia 2011 r. sygn. akt II SAB/Wa 196/11 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.

Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej "ppsa"), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zaskarżone postanowienie traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ppsa, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w nadesłanych w dniu 24 sierpnia 2011 r. dokumentach, w tym kserokopii zaświadczeń ustalono, co następuje.

Skarżący we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z żoną, czworgiem małoletnich dzieci oraz matką i ojcem. Majątek stanowi dom o powierzchni 200 m2 oraz nieruchomość rolna o powierzchni 10,8845 ha fiz. Rodzice skarżącego uzyskują emerytury rolnicze w wysokości po 859,26 zł brutto miesięcznie (740,26 zł netto – ustalono na podstawie odcinków emerytur, k. 47 akt sądowych II SAB/Wa 236/11). Ponadto żona skarżącego uzyskuje zasiłki rodzinne na czworo dzieci w wysokości łącznej 341 zł miesięcznie oraz 160 zł zasiłku z tytułu wychowywania dzieci w rodzinie wielodzietnej. Dodatkowo skarżący przedstawił kserokopię zaświadczenia Wójta Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. o dochodach rocznych z tytułu pracy w gospodarstwie rolnym położonym na terenie Gminy [...] w łącznej wysokości 8.894,50 zł oraz kserokopię zaświadczenia Burmistrza [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. o dochodzie rocznym z tytułu pracy w gospodarstwie rolnym położonym w [...] w wysokości 2.080,67 zł. Na podstawie powyższych dokumentów Sąd ustalił, iż roczny dochód z tytułu pracy w gospodarstwie rolnym uzyskiwany przez skarżącego, jego żonę oraz rodziców skarżącego wynosi 10.975,17 zł (914,59 zł miesięcznie). Stały miesięczny wydatek stanowi opłata za energię elektryczną w wysokości około 400 zł miesięcznie. Skarżący oraz pozostałe osoby prowadzące wspólne gospodarstwo domowe nie mają oszczędności.

Zdaniem Sądu skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, w tym kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Osiągany bowiem łączny dochód w gospodarstwie domowym z tytułu emerytur rolniczych (740,26 zł x 2), zasiłków (501 zł) oraz pracy w gospodarstwie rolnym (914,59 zł) wynosi miesięcznie 2.896,11 zł netto. Stąd też na jedną osobę w 8-osobowym gospodarstwie domowym przypada kwota 362, 01 zł netto miesięcznie. Ponadto rodzina ponosi stałe wydatki na energię elektryczną w wysokości 400 zł. Dlatego też należy uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące Sąd do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Z tych względów, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 260 ppsa, postanowił jak w sentencji.