Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1857/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-03-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6290 Reforma rolna
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Dokonano wykładni wyroku
Powołane przepisy: article: art. 158
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 2 ust. 1 lit. b
journal: Dz.U. 1945 nr 3 poz 13
law: Dekret Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska sędzia WSA Grzegorz Czerwiński sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M., G. T., M. W. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: - dokonać wyjaśnienia wątpliwości co do treści uzasadnienia wyroku-


UZASADNIENIE

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, zwany dalej Ministrem, decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] umarzającą postępowanie o stwierdzenie, że nieruchomość ziemska G., KW G., karta [...] stanowiąca byłą własność E. L. nie podpadała pod dekret PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (t.j. Dz. U. z 1945 r. Nr 3, poz. 13).

Wyrokiem z dnia 8 lutego 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na tę decyzję. Sporządzone do tego wyroku uzasadnienie wymaga wyjaśnienia wątpliwości

W uzasadnieniu tym zabrakło podania przyczyn, dla których ostatecznie Sąd doszedł do przekonania, że skarga na decyzję Ministra została oddalona.

Wskazać należy, że (co do zasady) nieuprawnione byłoby utrzymanie w mocy przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. tylko w oparciu o argumentację, zawartą w postanowieniu TK z dnia 1 marca 2010 r. sygn. akt P 107/08.

Jednakże Sąd, analizując treść decyzji organu I instancji, doszedł do przekonania, że mimo wskazanych w uzasadnieniu wad zaskarżonej decyzji może ona jednak ostać się w porządku prawnym.

Należy bowiem wziąć pod uwagę, że Wojewoda [... umorzył postępowanie dlatego, że nieruchomość została przejęta na podstawie art. 2 ust.1 lit. b dekretu z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej. Zatem mimo błędnego (zdaniem Sądu) uzasadnienia decyzji z dnia [...].07.2010 przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, opartego na braku podstaw do orzekania w sprawie przez Wojewodę [...], decyzja ta powinna pozostać w porządku prawnym.

Zdaniem Sądu niecelowym byłoby jej uchylenie w sytuacji, gdy żądanie skarżących, zawarte w ich wniosku z dnia [...] maja 2007, nie mogło zostać uwzględnione. W konsekwencji nie zasługiwała na uwzględnienie skarga wniesiona do tutejszego Sądu.

Z treści zaświadczenia Powiatowego Urzędu Ziemskiego [...] z dnia [...].07.1946 wynika wprost, że majątek E. L. został przejęty na podstawie art. 2 ust 1 lit b) dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (t.j. Dz. U. z 1945 r. Nr 3, poz. 13). W tej sytuacji bezprzedmiotowe było postępowanie o wydanie decyzji stwierdzającej, że majątek E. L. nie podpadał pod art. 2 ust 1 lit e) ww. dekretu. Jak słusznie bowiem wskazał [...] Urząd Wojewódzki w G. w piśmie z dnia [...].08.2008, przekazującym odwołanie od decyzji z dnia [...].01.2008, skoro przejęcie nieruchomości nie nastąpiło na podstawie lit. e) dekretu, do oceny zaświadczenia właściwy jest sąd powszechny, a nie organ administracji.

W tej sytuacji prawidłowa jest zatem- co do zasady- zaskarżona do Sądu decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...].07.2010, utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...], choć jej uzasadnienie nie było prawidłowe.

Dlatego też Sąd orzekający oddalił skargę na tę ostatnio wymienioną decyzję, choć w (niepełnym) uzasadnieniu odniósł się tylko do samego uzasadnienia zaskarżonej decyzji, nie przechodząc do rozważań, które legły u podstaw wydania wyroku oddalającego skargę.

Sąd w uzasadnieniu wyroku z dnia 08.02.2011 zaakcentował, że całkowicie zgadza się z uchwałą NSA, z dnia 10.01.2011 (I OPS 3/10). Dlatego też zacytował ją i uznał zawarte w niej poglądy za własne. Sąd nie zawarł jednak w akapicie 3 na stronie 3 uzasadnienia zastrzeżenia, że "skarga - tylko co do zasady- zasługiwałaby na uwzględnienie". Również na s. 5 uzasadnienia znalazł się (podlegający wykreśleniu) akapit 2 od dołu. Sąd bowiem miał na uwadze, że literalna treść uzasadnienia zaskarżonej decyzji, opartego tylko na argumentacji, zawartej w postanowieniu TK z dnia 10.03.2010 jest niewystarczająca dla rozstrzygnięcia sprawy zawisłej przed Sądem. Dlatego też w akapicie 1 od dołu na s. 5 uzasadnienia Sąd zaznaczył, że co do zasady należałoby uwzględnić skargę na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c).

Jednakże w sytuacji, gdy co do zasady słuszne było rozstrzygnięcie Wojewody [...], zasadne było utrzymanie go w mocy przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, choć nastąpiło ono z błędnym uzasadnieniem

Zasadne też było oddalenie skargi, gdyż jej uwzględnienie wywołałoby zbędne czynności Ministra w sytuacji, gdy po ponownym rozpoznaniu sprawy musiałby wydać decyzję tej samej treści. Uchylenie decyzji Ministra tylko po to, by naprawić

błędy uzasadnienia tej decyzji, było niecelowe, skoro po ponownym rozpoznaniu sprawa musiałaby zostać wydana tej samej treści decyzja, choć z innym uzasadnieniem.

Wyrok oddalający skargę, zdaniem Sądu, musiał zostać wydany, choć u jego podstaw legły dalsze jeszcze przesłanki, niż podane w (doręczonym stronie) uzasadnieniu. Mianowicie skoro decyzja organu I instancji była prawidłowa, i prawidłowa była sentencja decyzji organu II instancji, to mimo błędnego jej uzasadnienia skarga na tę decyzję została oddalona.

O możliwości dokonania wykładni uzasadnienia wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 158 p.p.s.a. W literaturze przedmiotu dopuszcza się bowiem możliwość dokonania wykładni uzasadnienia wyroku (patrz komentarz do art. 158 B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.).

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji, na podstawie powołanych wyżej przepisów.