Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 101/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2012-04-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 26, art. 27 ust.1,1a,2,7,7a,9 i 10, art. 28 ust.1 pkt 1
journal: Dz.U. 2009 nr 1 poz 7
law: Ustawa z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis,, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Protokolant Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi M. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia dłużnikowi alimentacyjnemu należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Wójta Gminy J. z dnia [...] października 2011 r., Nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżone decyzje nie mogą być wykonane w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Wójt Gminy J. decyzją z dnia [...] października 2011 roku

nr [...] na podstawie art. 12 ust. 1, art. 27 ust 1, 1 a, ust 2, ust 3

i ust 7 pkt2, art. 25 ustawy z dnia 7 września 2007 roku o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (tekst jednolity: Dz. U nr 1, poz. 7 z 2009 roku) i art. 104 Kpa – ustalił dłużnikowi alimentacyjnemu – Panu M. O. – należność do zwrotu w kwocie 1400 złotych oraz ustawowe odsetki w kwocie 62,47 złotych z tytułu otrzymanych przez Panią M. S. świadczeń z funduszu alimentacyjnego na rzecz małoletniej J. O. za okres od [...] marca 2011 roku do [...] września 2011 roku.

Na skutek odwołania od powyższej decyzji, wniesionego przez Pana M. O., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] grudnia 2011 roku, nr [...]– utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu swojego stanowiska organ odwoławczy podniósł okoliczność, że nie otrzymał od komornika żadnej kwoty, która stanowiłaby zwrot świadczenia

z funduszu alimentacyjnego wypłaconego Pani M. S. dla uprawnionej małoletniej J. O. za okres od [...] marca 2011 roku do [...] września 2011 roku.

W świetle powyższego, zdaniem organu, zasadnym było, w myśl art. 27 ustawy z dnia 7 września 2007 roku o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, zobowiązać odwołującego się dłużnika alimentacyjnego do zwrotu wypłaconych świadczeń za wyżej wymieniony okres wraz z odsetkami.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego

w Białymstoku wywiódł Pan M. O., zarzucając organowi niewyjaśninie kwestii potrącania przez komornika z jego renty wypłaconej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych świadczenia pielęgnacyjnego na rzecz J. O. do rąk Pani M. S. za okres między innymi od [...] marca 2011 roku do [...] września 2011 roku – co, zdaniem skarżącego, wskazuje na fakt podwójnego zaspokojenia roszczeń alimentacyjnych w czasie wyżej wymienionego okresu.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium odwoławcze w S. wnosząc o jej oddalenie, podtrzymało argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył co następuje:

Skardze nie można odmówić słuszności, w zakresie braku szczegółowego wyjaśnienia przez organy obu instancji czy doszło do sytuacji, w której uprawniona małoletnia córka skarżącego, reprezentowana przez swoją matkę, nie otrzymała świadczenia alimentacyjnego z dwóch źródeł jednocześnie – to jest z egzekucji komorniczej i z funduszu alimentacyjnego w okresie od [...] marca 2011 roku do [...] września 2011 roku. Organy oparły swoje rozstrzygnięcie jedynie na treści art. 27 ust. 1, 1 a, 2, 7 i 7 a ustawy z dnia 7 września 2007 roku o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (tekst jednolity: DZ. U. nr 1 poz. 1 z 2009 roku ze zmianami), pomijając zupełnie przesłanki wynikające z art. 26 i art. 27 ust. 9 i 10 oraz art. 28 ust. 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy.

Przepisy te nakładają na organ prowadzący postępowanie egzekucyjne obowiązek udzielenia organowi właściwemu wierzyciela (zgodnie z art. 2 ust. 10 ustawy - wójtowi) informacji mających wpływ na wypłatę świadczeń z funduszu alimentacyjnego z ustawowymi odsetkami (art. 26). W konkretnej sprawie organy poprzestały na stwierdzeniu, ze nie otrzymały żadnych kwot od komornika – bez wyjaśnienia dlaczego nie otrzymały informacji od organu prowadzącego egzekucję, która to informacja miałaby zasadniczy wpływ na treść zaskarżonej decyzji. Organy nie ustosunkowały się także do treści zaświadczenia z dnia [...] lutego 2011 roku przedstawionego przez skarżącego (k. 4 akt sadowych), z którego wynika,

że w okresie od [...] marca 2011 roku do [...] września 2011 roku (poz. 13 – 20) Komornik regularnie potrącał świadczenie alimentacyjne z renty skarżącego wraz

z odsetkami i wpłacał je osobiście uprawnionej do świadczeń alimentacyjnych. Fakt egzekucji z renty Pana M. O. został także potwierdzony przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w B. Oddział w S. w decyzji z dnia

[...] marca 2011 roku (k. 5 akt sadowych).

W świetle powyższych okoliczności organy winny ustalić dlaczego kwoty wyegzekwowane przez komornika nie zostały przekazane Wójtowi – jako właściwemu organowi wierzyciela w myśl art. 27 usta. 9 i 10 oraz art. 28 ust. 1 pkt 1 cytowanej wyżej ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów.

Tym samym – zostanie wyjaśnione żądanie skarżącego – czy doszło do podwójnego wypłacenia świadczenia alimentacyjnego i kto je pobrał nienależnie lub nie rozliczył się prawidłowo.

Bez ustalenia powyższych okoliczności nie jest możliwe ustalenie,

ze zaskarżone decyzje obu instancji są zgodne z prawem.

Dlatego też Sąd uchylił je na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. nr 153, poz. 1270 z 2002 roku z późniejszymi zmianami) oraz orzekł o ich wykonalności w myśl art. 152 cytowanej powyżej ustawy.