Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1662/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Hasła tematyczne: Telekomunikacja
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 153, art. 152, art. 200, art. 205 par. 2 i 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2008 r. sprawy ze skargi T. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] maja 2008 r. Nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w sprawie ustalenia warunków świadczenia usługi hurtowego dostępu do sieci 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie z dnia [...] marca 2008 r.; 2. stwierdza, że uchylone postanowienia nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na rzecz T. S.A. z siedzibą w W. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3, art. 113 § 1 i 3 oraz art. 144 k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku T. S.A. z siedzibą w W. (zwanej dalej T. S.A. lub skarżącą) o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymał w mocy postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] marca 2008 r. w sprawie sprostowania oczywistych omyłek.

Do wydania tego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu [...] listopada 2006 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, zwany dalej Prezesem UKE, wydał decyzję nr [...]), zwaną dalej Decyzją, w której ustalił warunki świadczenia usług hurtowego dostępu do sieci telekomunikacyjnej T..

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] Prezes UKE dokonał sprostowania oczywistej omyłki zawartej m. in. w pkt. V, VI, VIII, X, XII, XIV oraz XV powyższej decyzji, w ten sposób, że:

- w załączniku Nr 3 do Decyzji [...] "Wysokość opłat za usługi dostępu do sieci [...] - dostęp analogowy" dla Usługi Pełnej, w części II w punkcie J "Połączenia na numery PRS: 0

30x, 0

40x, 0

70x" w podpunkcie 4 w części "Opłata hurtowa" zmienia się 1,69 na 1,68;

- w załączniku Nr 3 do Decyzji [...] "Wysokość opłat za usługi dostępu do sieci [...] - dostęp analogowy" dla Usługi Pełnej, w części II w punkcie L "Połączenia na numery CCP 0

20 x" w podpunkcie 4 w części "Opłata hurtowa" zmienia się 1,69 na 1,68;

- w załączniku Nr 4 do Decyzji [...] "Wysokość opłat za usługi dostępu do sieci [...] - dostęp ISDN" dla Usługi Podstawowej, w części II w punkcie B "Opłaty za inicjacje połączeń", w podpunkcie 2 w części "Opłata hurtowa" zmienia się 1,38 na 0,138;

- w załączniku Nr 4 do Decyzji [...] "Wysokość opłat za usługi dostępu do sieci [...] - dostęp ISDN" dla Usługi Pełnej, w części II w punkcie B "Opłaty za inicjacje połączeń", w podpunkcie 2 w części "Opłata hurtowa" zmienia się 1,20 na 0,16;

- w załączniku Nr 4 do Decyzji [...] "Wysokość opłat za usługi dostępu do sieci [...] - dostęp ISDN" dla Usługi Pełnej, w części II w punkcie B "Opłaty za inicjacje połączeń", w podpunkcie 3 w części "Opłata hurtowa" zmienia się 1,38 na 0,138;

- w załączniku Nr 4 do Decyzji [...] "Wysokość opłat za usługi dostępu do sieci [...] - dostęp ISDN" dla Usługi Pełnej, w części II w punkcie P "Połączenia na numery PRS: 0

30x, 0

40x, 0

70x" w podpunkcie 4 w części "Opłata hurtowa" zmienia się 1,69 na 1,68;

- w załączniku Nr 4 do Decyzji [...] "Wysokość opłat za usługi dostępu do sieci [...] - dostęp ISDN" dla Usługi Pełnej, w części II w punkcie S "Połączenia na numery CCP 0-20 x" w podpunkcie 4 w części "Opłata hurtowa" zmienia się 1,69 na 1,68.

W dniu [...] grudnia 2006 r. T. S.A. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem powyższego postanowienia, zarzucając mu naruszenie art. 113 § 1 k.p.a. poprzez merytoryczną zmianę treści decyzji oraz naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a.; wniosła o jego uchylenie w ww. punktach.

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2007 r. [...] Prezes UKE utrzymał w mocy swoje uprzednie rozstrzygnięcie. Wskazał, iż sprostowanie oczywistej omyłki we wskazanych przez T. S.A. punktach rozstrzygnięcia dotyczyło jedynie błędów rachunkowych, które polegały na podaniu błędnego wyniku obliczeń matematycznych. Organ stwierdził ponadto, iż wydanie postanowienia z dnia [...] grudnia 2006 r. nie doprowadziło do merytorycznej zmiany rozstrzygnięcia Decyzji a jedynie do poprawnego przedstawienia obliczenia matematycznego. Błąd wynikł z omyłkowego dokonania obliczenia wysokości ceny hurtowej za połączenia do numerów: CCP 0

20x, do numerów PRS: 0

30x, 0

40x, 0

70x, a także opłaty za inicjację połączeń.

Skargę na powyższe postanowienie złożyła T. S.A. z siedzibą w W. zarzucając obrazę przepisów postępowania tj. obrazę art. 113 § 1 k.p.a., polegającą na merytorycznej zmianie Decyzji w niedopuszczalny sposób poprzez zastosowanie instytucji sprostowania oczywistej omyłki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi wyrokiem z dnia 17 sierpnia 2007 r. sygn. akt VI SA/Wa 434/07, uchylił zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie z dnia [...] grudnia 2006 r. w części obejmującej punkty V, VI, VIII, X, XII, XIV oraz XV oraz stwierdził, że postanowienia w uchylonym zakresie nie podlegają wykonaniu.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Prezes UKE wydając zaskarżone postanowienia dopuścił się, mającego istotny wpływ na wynik sprawy - naruszenia przepisu art. 113 § 1 k.p.a.

Sąd stwierdził, iż Prezes UKE, w trybie instytucji sprostowania oczywistej omyłki, dokonał w istocie merytorycznej zmiany decyzji z dnia [...] listopada 2006 roku nr [...]. Wprowadzone w punktach: V, VI, VIII, X, XII, XIV oraz XV postanowienia z dnia [...] grudnia 2006 r. zmiany w treści decyzji nr [...] dotyczą wysokości opłat należnych T. za świadczenie poszczególnych usług. Postanowieniem została wprowadzona zmiana cen. Zmiany w pozostałych punktach dotyczą zmiany uprawnionego podmiotu.

Sąd zgodził się ze skarżącą, że cena jest istotnym elementem umowy o dostęp telekomunikacyjny, a w konsekwencji również decyzji administracyjnej zastępującej taką umowę. Każda więc zmiana ceny stanowi merytoryczną zmianę decyzji. Nie może ona być swobodnie zmieniana poprzez wydanie postanowienia, wydanego w trybie art. 113 § 1 k.p.a., które ma przecież na celu sprostowanie oczywistej omyłki. Zmiana decyzji wymaga wydania decyzji, zgodnie z art. 154 i 155 k.p.a.

W konkluzji Sąd stwierdził, iż w formie sprostowania oczywistej omyłki Prezes UKE dokonał w istocie zmiany decyzji. Dowodzi tego ilość dokonanych sprostowań, a przede wszystkim jego przedmiot, materia istotna tak w zakresie cen jak i pozostałych sprostowań (określenia uprawnionego podmiotu).

Powyższy wyrok z dnia 17 sierpnia 2007 r. nie został zaskarżony przez żadną ze stron, stał się prawomocny od dnia 23 października 2007 r.

Organ pismem z dnia 7 lutego 2008 r. powiadomił strony postępowania, tj. skarżącą oraz E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o prowadzonym postępowaniu administracyjnym w sprawie sprostowania oczywistych omyłek i prawach wynikających z art. 10 k.p.a.

W odpowiedzi na ww. pismo T. S.A. wnosiła o umorzenie postępowania podnosząc, iż Prezes UKE związany jest prawomocnym orzeczeniem Sądu, który orzekł, iż w przedmiotowej sprawie nie mogą zostać wprowadzone zmiany do decyzji w drodze postanowienia o sprostowaniu oczywistych omyłek.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] Prezes UKE dokonał sprostowania oczywistych omyłek w decyzji z dnia [...] listopada 2006 r. powtarzając identyczną treść sprostowania, jak w uchylonym przez WSA postanowieniu z dnia [...] grudnia 2006 r., tj. w ten sposób, że:

- w załączniku Nr 3 do Decyzji [...] "Wysokość opłat za usługi dostępu do sieci [...] - dostęp analogowy" dla Usługi Pełnej, w części II w punkcie J "Połączenia na numery PRS: 0

30x, 0

40x, 0

70x" w podpunkcie 4 w części "Opłata hurtowa" zmienia się 1,69 na 1,68;

- w załączniku Nr 3 do Decyzji [...] "Wysokość opłat za usługi dostępu do sieci [...] - dostęp analogowy" dla Usługi Pełnej, w części II w punkcie L "Połączenia na numery CCP 0

20 x" w podpunkcie 4 w części "Opłata hurtowa" zmienia się 1,69 na 1,68;

- w załączniku Nr 4 do Decyzji [...] "Wysokość opłat za usługi dostępu do sieci [...] - dostęp ISDN" dla Usługi Podstawowej, w części II w punkcie B "Opłaty za inicjacje połączeń", w podpunkcie 2 w części "Opłata hurtowa" zmienia się 1,38 na 0,138;

- w załączniku Nr 4 do Decyzji [...] "Wysokość opłat za usługi dostępu do sieci [...] - dostęp ISDN" dla Usługi Pełnej, w części II w punkcie B "Opłaty za inicjacje połączeń", w podpunkcie 2 w części "Opłata hurtowa" zmienia się 1,20 na 0,16;

- w załączniku Nr 4 do Decyzji [...] "Wysokość opłat za usługi dostępu do sieci [...] - dostęp ISDN" dla Usługi Pełnej, w części II w punkcie B "Opłaty za inicjacje połączeń", w podpunkcie 3 w części "Opłata hurtowa" zmienia się 1,38 na 0,138;

- w załączniku Nr 4 do Decyzji [...] "Wysokość opłat za usługi dostępu do sieci [...] - dostęp ISDN" dla Usługi Pełnej, w części II w punkcie P "Połączenia na numery PRS: 0

30x, 0

40x, 0

70x" w podpunkcie 4 w części "Opłata hurtowa" zmienia się 1,69 na 1,68;

- w załączniku Nr 4 do Decyzji [...] "Wysokość opłat za usługi dostępu do sieci [...] - dostęp ISDN" dla Usługi Pełnej, w części II w punkcie S "Połączenia na numery CCP 0-20 x" w podpunkcie 4 w części "Opłata hurtowa" zmienia się 1,69 na 1,68.

W uzasadnieniu Prezes UKE stwierdził, iż dokonał sprostowania błędów arytmetycznych, które polegały na podaniu błędnego wyniku obliczeń matematycznych. Podał proste przykłady obliczania wysokości opłaty hurtowej. Podkreślił, iż zmiany nie mają charakteru zmian merytorycznych bowiem wszystkie wskaźniki (cena referencyjna, wysokość upustu hurtowego) pozostały na dotychczasowym poziomie.

W dniu [...] marca 2008 r. T. S.A. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem powyższego postanowienia, zarzucając mu naruszenie art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), cyt. dalej p.p.s.a. Wniosła o jego uchylenie i stwierdzenie, iż nie ma podstaw do sprostowania oczywistych omyłek w decyzji z dnia [...] listopada 2006 r. lub uchylenie postanowienia i umorzenie postępowania.

Zarzucała, iż organ poprzez ponowne wprowadzenie merytorycznych zmian do Decyzji, które w całości odpowiadają zmianom wprowadzonymi innymi postanowieniami uchylonymi prawomocnym wyrokiem Sądu dopuścił się oczywistego naruszenia prawa.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2008 r. Prezes UKE utrzymał w mocy swoje uprzednie rozstrzygnięcie. Wskazał, iż WSA uchylając wyrokiem z dnia 17 sierpnia 2007 r. postanowienie z dnia [...] stycznia 2007 r. oraz w części postanowienie z dnia [...] grudnia 2006 r. argumentował, że Prezes UKE nie wskazał obliczeń, które błędnie wykonano formułując treść Decyzji. W obecnym rozstrzygnięciu dokładnie wskazał działania matematyczne, które zostały błędnie wykonane i wyniki, które należało sprostować. Podkreślił, iż T. S.A. we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie kwestionuje faktu błędnego wykonania matematycznych obliczeń powtarzając jedynie tezy WSA, że zmiana cen jest zmianą merytoryczną, której nie można dokonać za pomocą sprostowania decyzji.

Nie podzielił zarzutu naruszenia art. 170 p.p.s.a., stwierdzając, iż organ – po kasacyjnym wyroku WSA - miał obowiązek rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, którą rozstrzygnął zgodnie z art. 153 p.p.s.a., będąc związanym oceną prawną i wytycznymi co do dalszego postępowania. Stwierdził, iż Sąd wielokrotnie podkreślił w wyroku, że wadliwość rozstrzygnięcia polegała na wadliwym uzasadnieniu rozstrzygnięcia. Podkreślił, iż w wyniku ponownego rozstrzygnięcia nie dokonano zmiany ceny tylko zmiany błędnych wyników działań matematycznych dokonanych na elementach składowych ceny.

Skargę na powyższe postanowienie złożyła T. S.A. z siedzibą w W. zarzucając obrazę przepisów postępowania tj. obrazę art. 170 p.p.s.a. w związku z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. polegającą na wprowadzeniu zmian do decyzji Prezesa UKE z dnia [...] listopada 2006 r. z wykorzystaniem instytucji sprostowania oczywistej omyłki pomimo prawomocnego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w którym stwierdzono, że wprowadzenie takich zmian nie może nastąpić w drodze postanowienia o sprostowaniu oczywistych omyłek. Wnosiła o stwierdzenie nieważności obu postanowień oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Prezes UKE wnosił o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Ponadto co należy podkreślić, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 p.p.s.a.

W myśl art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

Oceniając zasadność skargi według powyższych zasad należało wyeliminować z obrotu prawnego przez uchylenie zarówno zaskarżone postanowienie jak i postanowienie je poprzedzające gdyż Prezes UKE - wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 153 p.p.s.a. - nie uwzględnił w postanowieniach stanowiska wyrażonego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 17 sierpnia 2007 r., o sygn. akt VI SA/Wa 434/07 co do oceny prawnej.

Przez ocenę prawną rozumie się powszechnie wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie. Pojęcie to obejmuje zarówno krytykę sposobu zastosowania normy prawnej w zaskarżonym akcie (czynności), jak i wyjaśnienie, dlaczego stosowanie tej normy przez organ, który wydał ten akt (czynność), zostało uznane za błędne.

Ocena prawna o charakterze wiążącym musi dotyczyć właściwego zastosowania konkretnego przepisu czy też prawidłowej jego wykładni w odniesieniu do ściśle określonego rozstrzygnięcia podjętego w konkretnej sprawie. Musi ponadto pozostawać w logicznym związku z treścią orzeczenia sądu administracyjnego, w którym została sformułowana. (zob. wyrok WSA w Warszawie III SA/Wa/13/07, LEX nr 328217).

W piśmiennictwie (J. P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. Prawnicze, Warszawa 2004, str. 223) podkreśla się, że ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu administracyjnego jest wiążąca w sprawie dla tego sądu oraz organu administracji państwowej zarówno wówczas, gdy dotyczy zastosowania przepisów prawa materialnego, jak również przepisów postępowania administracyjnego. Oznacza to, że organ administracji publicznej jest obowiązany rozpatrzyć sprawę ponownie, stosując się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku, bez względu na poglądy prawne wyrażone w orzeczeniach sądowych w innych sprawach, a tym bardziej w orzeczeniach organów administracyjnych wydanych w innych sprawach. Nawet w wypadku sporu co do stanu faktycznego będącego podstawą subsumcji prawa, a więc i oceny prawnej lub odmiennej interpretacji prawa albo nawet możliwości niezgodności oceny sądu z prawem obowiązującym, zapatrywania prawne wynikające z oceny prawnej sądu mają moc wiążącą do czasu, aż wyrok zostanie wzruszony w przewidzianym do tego trybie. Odmienna ocena materiału dowodowego stanowi prawnie niedopuszczalną polemikę z prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego.

Naruszenie przez organy administracyjne powołanego przepisu powoduje konieczność - w razie złożenia na tej podstawie skargi - uchylenia zaskarżonej decyzji, zaś niezastosowanie się przez sąd do oceny prawnej wyrażonej w orzeczeniu sądu administracyjnego jest naruszeniem prawa stanowiącym podstawę do wniesienia skargi kasacyjnej. (zob. wyrok WSA z dnia 13 czerwca 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 625/07 LEX nr 344933).

Sąd podkreśla, iż ustawodawca, na gruncie art. 153 p.p.s.a., w żadnym przypadku nie przewiduje zwolnienia organu od obowiązku uwzględnienia w toku ponownego rozpoznawania sprawy oceny prawnej i wskazań, co do dalszego postępowania wyrażonych w orzeczeniu Sądu.

W sprawie niniejszej Prezes UKE nie zastosował się do oceny prawnej zawartej w wyroku Sądu z dnia 17 sierpnia 2007 r. Sąd wyraźnie stwierdził, że Prezes UKE, w trybie instytucji sprostowania oczywistej omyłki, dokonał w istocie merytorycznej zmiany decyzji z dnia [...] listopada 2006 r. Zmiana decyzji wymaga wydania decyzji, zgodnie z art. 154 i 155 k.p.a.

Prezes UKE ponownie wydał identyczne rozstrzygnięcie uzupełniając jedynie jego uzasadnienie poprzez wskazanie działań matematycznych, jakich dokonał dla ustalenia wysokości opłaty hurtowej.

W literaturze i orzecznictwie podkreśla się, iż sprostowaniu w trybie art. 113 § 1 k.p.a. podlegają tylko błędy i omyłki nieistotne.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 kwietnia 2007 r. (sygn. akt II OSK 581/06, LEX nr 325253), określona w art. 113 § 1 k.p.a. instytucja sprostowania służy wyłącznie do usuwania nieistotnych wadliwości decyzji, polegających na prostowaniu błędów pisarskich i rachunkowych oraz innych oczywistych pomyłek. Redakcja tego przepisu wskazuje wyraźnie, że wymienione w nim wady orzeczenia charakteryzować się muszą cechą oczywistości. Cecha ta stanowi granice przedmiotowej dopuszczalności sprostowania, wyrażającej się tym, że sprostowanie nie może prowadzić do merytorycznej zmiany decyzji. Tak, więc jest poza sporem, że nie mogą podlegać sprostowaniu w trybie art. 113 k.p.a. błędy i omyłki istotne, czyli takie, które nie są widoczne na pierwszy rzut oka i wymagają przeprowadzenia dodatkowych badań i ustaleń.

W przedmiotowej sprawie pomyłka w działaniach matematycznych w decyzji z dnia [...] listopada 2006 r. nie jest oczywista, nie jest widoczna na pierwszy rzut oka. Dla uzyskania właściwej wysokości opłaty hurtowej należy dokonać nie jedno a dwa działania matematyczne. Sprostowane opłaty hurtowe w kilku punktach różnią się istotnie od wartości wskazanych w ww. decyzji, co dodatkowo świadczy o tym, że są to omyłki istotne.

Sąd rozstrzygający sprawę obecnie, z mocy art. 153 p.p.s.a., także zobowiązany jest do podporządkowania się w niniejszej sprawie wcześniej wyrażonemu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny poglądowi oraz do reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się przez organ administracji do wskazań tego Sądu wyrażonych w wyroku z dnia 17 sierpnia 2007 r.

Skarżąca stawiając organowi zarzut niezastosowania się do wyroku Sądu wskazała naruszenie art. 170 p.p.s.a., który stanowi, iż orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.

Związanie prawomocnym orzeczeniem sądu, o jakim mowa w art. 170 p.p.s.a., dotyczy każdego nowego postępowania prowadzonego w zakresie danej sprawy. Moc wiążąca rozstrzygnięcia jest związana z tożsamością stosunku prawnego będącego przedmiotem sprawy. Zmiana choćby jednego z elementów stosunku prawnego stwarza inną sprawę. (zob. wyrok WSA I SA/Wa 2027/06, LEX nr 307165).

Moc wiążąca orzeczenia określona w art. 170 p.p.s.a. w odniesieniu do sądów oznacza, że podmioty te muszą przyjmować, iż dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu. Zatem w kolejnym postępowaniu, w którym pojawia się dana kwestia, nie może być już ona ponownie badana (por. J. Kunicki, glosa do postanowienia SN z dnia 21 października 1999 r., I CKN 169/98, OSP 2001, z. 4, poz. 63).

W przedmiotowej sprawie organ naruszył art. 153 p.p.s.a. co uzasadnia uwzględnienie skargi.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie, działając w tym zakresie na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.

Stwierdzając, że uchylone postanowienia nie podlegają wykonaniu, Sąd działał w oparciu o dyspozycję art. 152 p.p.s.a. a orzekając o zwrocie kosztów postępowania na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 i 3 p.p.s.a. oraz na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.).