Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 1816/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 419
journal: Dz.U. 2006 nr 129 poz 902
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 Prawo ochrony środowiska - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Stelmasiak Sędziowie sędzia NSA Jerzy Bujko sędzia del. NSA Janusz Furmanek /spr./ Protokolant Marcin Sikorski po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej [...] sp. z o.o. z siedzibą w Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 76/10 w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w Z. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od [...] sp. z o.o. z siedzibą w Z. na rzecz Ministra Środowiska kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

WYROKIEM Z DNIA 7 MAJA 2010 R. SYGN. AKT IV SA/WA 76/10 WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE ODDALIŁ SKARGĘ [...] SPÓŁKI Z O.O. Z SIEDZIBĄ W Z. NA POSTANOWIENIE MINISTRA ŚRODOWISKA Z DNIA [...] LISTOPADA 2009 R. NR [...].

ZASKARŻONYM DO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO POSTANOWIENIEM MINISTER ŚRODOWISKA UTRZYMAŁ W MOCY POSTANOWIENIE WŁASNE Z DNIA [...] SIERPNIA 2009 R. , KTÓRYM ZWRÓCIŁ SPÓŁCE PISMO Z DNIA 21 LIPCA 2009 R. W SPRAWIE ODWOŁANIA OD UCHWAŁY Z DNIA 12 MARCA 2009 R., NR 64/2009 R. ZARZĄDU WOJEWÓDZKIEGO FUNDUSZU OCHRONY ŚRODOWISKA I GOSPODARKI WODNEJ W BIAŁYMSTOKU, ODMAWIAJĄCEJ UMORZENIA W CZĘŚCI POŻYCZKI UDZIELONEJ ZE ŚRODKÓW TEGO FUNDUSZU NA ROZBUDOWĘ I MODERNIZACJĘ OCZYSZCZALNI ŚCIEKÓW DLA MIASTA ZAMBROWA.

SPÓŁKA NIE ZGODZIŁA SIĘ ZE ZWROTEM ZŁOŻONEGO ODWOŁANIA. WYWODZIŁA, IŻ UCHWAŁA TA W ISTOCIE JEST DECYZJĄ ADMINISTRACYJNĄ, OD KTÓREJ NIE POUCZONO JEJ O MOŻLIWOŚCI WNIESIENIA ŚRODKA ZASKARŻENIA. SPÓŁKA DOWODZIŁA, IŻ ZARZĄD TEGO FUNDUSZU JEST ORGANEM ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ W SENSIE FUNKCJONALNYM JAKO DYSPONENT ŚRODKÓW PUBLICZNYCH. POŻYCZKA UDZIELANA JEST WPRAWDZIE W FORMIE CYWILNOPRAWNEJ, UMORZENIE JEJ ZAŚ WINNO NASTĘPOWAĆ W DWUETAPOWYM PROCESIE DECYZYJNYM: DECYZJI ADMINISTRACYJNEJ W PRZEDMIOCIE UMORZENIA NALEŻNOŚCI, A NASTĘPNIE OŚWIADCZENIA POŻYCZKODAWCY W TYM PRZEDMIOCIE. NADMIENIONO TAKŻE, IŻ WARUNKI UMORZENIA SPRECYZOWANE ZOSTAŁY W ZAŁĄCZNIKU DO UCHWAŁY NR 68/2007 RADY NADZORCZEJ WFOŚGIW W BIAŁYMSTOKU, KTÓRA ROZSZERZYŁA KATALOG PRZESŁANEK WARUNKUJĄCYCH UMORZENIE POŻYCZKI W STOSUNKU DO WARUNKÓW ZAWARTYCH WE WÓWCZAS OBOWIĄZUJĄCYM ART. 411 UST. 3 USTAWY PRAWO OCHRONY ŚRODOWISKA (T. J. DZ. U. Z 2006 R., NR 129, POZ. 902, PRZED NOWELIZACJĄ DOKONANĄ W DZ. U. Z 2008 R., NR 25, POZ. 150), OKREŚLANEJ DALEJ - P.O.Ś. W OCENIE SPÓŁKI RADA NADZORCZA FUNDUSZU NIE BYŁA UPRAWNIONA DO TWORZENIA W NORMATYWNYM AKCIE WEWNĘTRZNYM NOWYCH KRYTERIÓW UMARZANIA TYCH POŻYCZEK, MOGŁA JEDYNIE DOPEŁNIĆ PRZESŁANKI WYNIKAJĄCE Z USTAWY.

W ZASKARŻONYM POSTANOWIENIU MINISTER ŚRODOWISKA STWIERDZIŁ, IŻ FUNDUSZ NIE MOŻE BYĆ UZNANY ZA ORGAN ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ, BO NIE POSIADA KOMPETENCJI DO ROZSTRZYGANIA INDYWIDUALNYCH SPRAW W DRODZE DECYZJI ADMINISTRACYJNYCH. PODJĘTA, KWESTIONOWANA UCHWAŁA NIE STANOWI TAKIEGO ROZSTRZYGNIĘCIA. WSKAZUJĄC NA LITERATURĘ PRZEDMIOTU MINISTER ZAZNACZYŁ, IŻ ZASADY UMARZANIA POŻYCZEK USTALAJĄ RADY NADZORCZE FUNDUSZU, A DECYZJE W SFERZE CYWILNO A NIE ADMINISTRACYJNOPRAWNEJ PODEJMUJĄ ZARZĄDY FUNDUSZY. ODWOŁUJĄC SIĘ DO TREŚCI ART. 419 UST. 6 P.O.Ś. ZAUWAŻYŁ, IŻ ISTOTNIE ORGANEM NADZORCZYM NAD WOJEWÓDZKIMI FUNDUSZAMI OCHRONY ŚRODOWISKA I GOSPODARKI WODNEJ SĄ WOJEWODOWIE, NIE MOŻNA W NICH JEDNAKŻE UPATRYWAĆ ORGANÓW WYŻSZEGO STOPNIA W ROZUMIENIU ART. 17 PKT 3 KPA. CELEM USTAWODAWCY BYŁO BOWIEM KONTROLOWANIE LEGALNOŚCI DZIAŁAŃ TYCH FUNDUSZY, UMOŻLIWIENIE KONTROLI NAD ICH GOSPODAROWANIEM ŚRODKAMI PUBLICZNYMI, A NIE USTANOWIENIE ORGANÓW WYŻSZEGO STOPNIA W ROZUMIENIU KPA, SKORO WIĘC OBOWIĄZUJĄCE PRZEPISY NIE PRZEWIDUJĄ TRYBU ODWOŁANIA SIĘ OD UCHWAŁY ZARZĄDU FUNDUSZU, TO W OCENIE MINISTRA, ZACHODZIŁY PODSTAWY DO ZASTOSOWANIA ART. 66 § 3 KPA.

WE WNIESIONEJ SKARDZE [...] SPÓŁKA Z O. O. Z SIEDZIBĄ W Z. ZARZUCIŁA JAK WE WNIOSKU O PONOWNE ROZPATRZENIE SPRAWY. POSTAWIŁA ZARZUT NARUSZENIA ART. 66 § 3 KPA, PRZEZ BEZPODSTAWNE PRZYJĘCIE, ŻE MINISTER ŚRODOWISKA JEST ORGANEM NIEWŁAŚCIWYM, A ORGANU WŁAŚCIWEGO NIE DA SIĘ USTALIĆ, POSTAWIŁA TAKŻE ZARZUT NARUSZENIA ART. 107 KPA W ZW. Z ART. 411 UST. 3 P.O.Ś., PRZEZ BŁĘDNE PRZYJĘCIE, ŻE UCHWAŁA ZARZĄDU FUNDUSZU NIE JEST DECYZJĄ ADMINISTRACYJNĄ, A PODSTAWY DO JEJ WYDANIA NIE STANOWI ART. 411 UST. 3 P.O.Ś.

SKARŻĄCA NIE ZGODZIŁA SIĘ ZE STANOWISKIEM MINISTRA, IŻ FUNDUSZ NIE JEST ORGANEM ADMINISTRACJI, WSKAZUJĄC NA ART. 5 § 2 PKT 3 KPA W ZW. Z ART. 1 PKT 2 KPA. W JEJ OCENIE, KWESTIONOWANA UCHWAŁA ZARZĄDU FUNDUSZU W SPOSÓB WŁADCZY I JEDNOSTRONNY ROZSTRZYGNĘŁA O UPRAWNIENIACH PODMIOTU NIEPODPORZĄDKOWANEGO ORGANIZACYJNIE. ARTYKUŁ 411 UST. 3 P.O.Ś. NADAJE FUNDUSZOWI FAKULTATYWNE PRAWO UMORZENIA CZĘŚCI POŻYCZKI, CO WINNO NASTĘPOWAĆ W DWUETAPOWYM PROCESIE DECYZYJNYM.

W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ MINISTER ŚRODOWISKA WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE, PODTRZYMAŁ SWE STANOWISKO ZAWARTE W ZASKARŻONYM POSTANOWIENIU.

W UZASADNIENIU WYROKU ODDALAJĄCEGO SKARGĘ Z DNIA 7 MAJA 2010 R. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE PODKREŚLIŁ, IŻ ART. 411 UST. 3 P.O.Ś. PRZED WSKAZANĄ NOWELIZACJĄ STANOWIŁ, ŻE POŻYCZKI UDZIELANE PRZEZ WOJEWÓDZKIE FUNDUSZE OCHRONY ŚRODOWISKA I GOSPODARKI WODNEJ NA DOFINANSOWANIE KOSZTÓW PRZEDSIĘWZIĘĆ WYMIENIONYCH W ART. 409 CYT. USTAWY MOGĄ BYĆ CZĘŚCIOWO UMARZANE, POD WARUNKIEM TERMINOWEGO WYKONANIA ZADAŃ I OSIĄGNIĘCIA PLANOWANYCH EFEKTÓW. PRZEPIS TEN NIE PRECYZOWAŁ SZCZEGÓŁOWYCH ZASAD OWEGO UMORZENIA, NIE WSKAZYWAŁ TEŻ W CZYJEJ KOMPETENCJI - RADY NADZORCZEJ CZY ZARZĄDU, STANOWIĄCYCH ORGANY TEGO FUNDUSZU -KOMPETENCJA TA WINNA POZOSTAWAĆ. Z TEGO WZGLĘDU DUŻEGO ZNACZENIA NABIERAŁY PEŁNIEJSZE REGULACJE TEJ MATERII ZAWARTE W STATUTACH WOJEWÓDZKICH FUNDUSZY OCHRONY ŚRODOWISKA I GOSPODARKI WODNEJ ORAZ UCHWAŁACH NORMUJĄCYCH ZASADY UDZIELANIA POMOCY FINANSOWEJ ZE ŚRODKÓW POSZCZEGÓLNYCH FUNDUSZY. I TAK W STATUCIE WOJEWÓDZKIEGO FUNDUSZU OCHRONY ŚRODOWISKA I GOSPODARKI WODNEJ W BIAŁYMSTOKU W SPOSÓB BARDZIEJ SZCZEGÓŁOWY DOKONANO PODZIAŁU KOMPETENCJI POMIĘDZY ZARZĄD FUNDUSZU ORAZ JEGO RADĘ NADZORCZĄ, TAKŻE W TYM ZAKRESIE. ZAZNACZONO, IŻ OBA TE CIAŁA OBRADUJĄ NA POSIEDZENIACH, WG PORZĄDKU OBRAD, PODEJMUJĄC UCHWAŁY W SPRAWACH NALEŻĄCYCH DO ICH WŁAŚCIWOŚCI, A Z POSIEDZEŃ TYCH SPORZĄDZANE SĄ PROTOKOŁY (§10 STATUTU). PODKREŚLENIA WYMAGA NADTO, IŻ OBA TE ORGANY SĄ KOLEGIALNE. ZARÓWNO WIĘC RADA NADZORCZA FUNDUSZU, JAK I JEGO ZARZĄD WYPOWIADAJĄ SIĘ W FORMIE UCHWAŁ (§ 21 ORAZ § 27 STATUTU). PRZY CZYM, DO ZADAŃ ZARZĄDÓW WOJEWÓDZKICH FUNDUSZY NALEŻY M. IN. KONTROLOWANIE WYKORZYSTANIA POŻYCZEK PRZYZNANYCH ZE ŚRODKÓW FUNDUSZU (ART. 415 UST 5 PKT 5 P.O.Ś. W ÓWCZESNYM BRZMIENIU). JEDNOCZEŚNIE SĄD PODKREŚLIŁ, IŻ RADA NADZORCZA TEGO FUNDUSZU PODJĘŁA UCHWAŁĘ Z DNIA 20 LIPCA 2007 R., NR 68/2007, W KTÓREJ UNORMOWAŁA ZASADY UDZIELANIA POMOCY FINANSOWEJ ZE ŚRODKÓW POZOSTAJĄCYCH W JEGO DYSPOZYCJI. W § 3 UST. 8 ZAŁĄCZNIKA TEJ UCHWAŁY ZAZNACZONO, ŻE UDZIELENIE POMOCY FINANSOWEJ NASTĘPUJE W FORMIE UCHWAŁY WŁAŚCIWEGO ORGANU FUNDUSZU. Z KOLEI Z § 4 JEJ ZAŁĄCZNIKA WYNIKA, IŻ KOLEJNYM ETAPEM JEST PODPISANIE STOSOWNEJ UMOWY (W ROZPATRYWANEJ SPRAWIE UMOWY POŻYCZKI). KWESTIE ZAŚ ZASAD CZĘŚCIOWEGO UMARZANIA UDZIELONYCH POŻYCZEK NORMUJE § 16 ZAŁĄCZNIKA TEJ UCHWAŁY. W JEGO UST. 9 STWIERDZA SIĘ, IŻ WNIOSEK POŻYCZKOBIORCY O UMORZENIE POŻYCZKI ROZPATRUJE ZARZĄD TEGO FUNDUSZU.

SĄD PODZIELIŁ STANOWISKO SKARGI, ŻE KWESTIA UMORZENIA CZĘŚCI PRZEDMIOTOWEJ POŻYCZKI NIE PODLEGA REGULACJOM CYWILNOPRAWNYM, NIE ZOSTAŁA BOWIEM UREGULOWANA W ZAWARTEJ W NINIEJSZEJ SPRAWIE UMOWIE POŻYCZKI Z DNIA [...] MAJA 2004 R., NR [...]. JAKKOLWIEK ODDZIAŁUJE WIĘC NA STOSUNKI CYWILNOPRAWNE MIĘDZY POŻYCZKODAWCĄ A POŻYCZKOBIORCĄ, FAKT TEN NIE WYŁĄCZAŁ JEJ SPOD NADZORU (WÓWCZAS WOJEWODY) I SPOD KONTROLI SĄDU ADMINISTRACYJNEGO. UCHWAŁA Z DNIA 20 LIPCA 2007 R., NR 68/2007 W § 16 UST. 10 JEJ ZAŁĄCZNIKA WSPOMINA O DECYZJI O UMORZENIU CZĘŚCI POŻYCZKI. Z TEGO SFORMUŁOWANIA JEDNAKŻE NIE MOŻNA, W OCENIE SĄDU WYWODZIĆ, WBREW STANOWISKU STRONY SKARŻĄCEJ, IŻ ZARZĄD FUNDUSZU BĘDĄCY CIAŁEM KOLEGIALNYM WYPOWIADA SIĘ W FORMIE DECYZJI ADMINISTRACYJNEJ. ZAPIS TEN OZNACZA JEDYNIE, IŻ ZARZĄD FUNDUSZU JEST UPRAWNIONY DO ZADECYDOWANIA O UMORZENIU CZĘŚCI UDZIELONEJ POŻYCZKI, PRZY SPEŁNIENIU WARUNKÓW WYNIKAJĄCYCH Z TEJ UCHWAŁY, CZEGO DOKONUJE WE WŁAŚCIWEJ SOBIE FORMIE DZIAŁANIA, A WIĘC PODEJMUJĄC UCHWAŁĘ W SPRAWIE WYMAGAJĄCEJ PODJĘCIA INNEJ (W ROZUMIENIU ART. 3 § 2 PKT 4 P.P.S.A.) CZYNNOŚCI Z ZAKRESU ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ, A NIE WYDAJĄC DECYZJĘ ADMINISTRACYJNĄ. STANOWISKO TO AKCEPTOWANE JEST W DOTYCHCZASOWYM ORZECZNICTWIE SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH. SĄD W PEŁNI PODZIELIŁ POGLĄD NSA ZAWARTY W WYROKU Z DNIA 12 KWIETNIA 2005 R., SYGN. AKT OSK 1302/04, DOTYCZĄCYM UCHWAŁY RADY NADZORCZEJ FUNDUSZU W SPRAWIE CZĘŚCIOWEGO UMORZENIA UDZIELONEJ PRZEZ FUNDUSZ POŻYCZKI. W WYROKU TYM STWIERDZONO, IŻ FORMĄ DZIAŁANIA NARODOWEGO FUNDUSZU I FUNDUSZY WOJEWÓDZKICH (ICH ORGANÓW) SĄ UCHWAŁY, W STOSUNKU DO KTÓRYCH WPROWADZONO USTAWOWY OBOWIĄZEK PRZEKAZYWANIA ICH W CIĄGU 7 DNI OD ICH PODJĘCIA ORGANOWI NADZORU. NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY PODZIELIŁ W TYM WYROKU STANOWISKO SKARGI KASACYJNEJ, IŻ NADZÓR PODMIOTÓW ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ WYKONUJĄCYCH ZADANIA PUBLICZNE MUSI BYĆ ROZUMIANY JAKO NADZÓR NAD "WSZELKĄ DZIAŁALNOŚCIĄ", Z KTÓRĄ ZWIĄZANE JEST PODEJMOWANIE UCHWAŁ, KTÓRĄ TO KWESTIĘ W NIECO INNYM ASPEKCIE PODNOSIŁ TRYBUNAŁ KONSTYTUCYJNY W UCHWALE Z DNIA 27 WRZEŚNIA 1994 R., SYGN. AKT W 10/93 ORAZ W WYROKU Z DNIA 9 GRUDNIA 2003 R., SYGN. AKT P 9/02. W KONKLUZJI NSA STWIERDZIŁ, IŻ OBJĘCIE UCHWAŁ W TYM PRZEDMIOCIE (A WIĘC CZĘŚCIOWO UMARZAJĄCYCH POŻYCZKĘ UDZIELONĄ PRZEZ FUNDUSZ WOJEWÓDZKI) NADZOREM I KONTROLĄ SĄDU ADMINISTRACYJNEGO NIE MOŻE BUDZIĆ WĄTPLIWOŚCI. JAKKOLWIEK WIĘC NSA PRZYZNAŁ, IŻ Z TREŚCI CYT. PRZEPISÓW P.O.Ś. ORAZ STATUTU PRZEDMIOTOWEGO FUNDUSZU WOJEWÓDZKIEGO WYNIKAŁO, ŻE TO ZARZĄD WOJEWÓDZKIEGO FUNDUSZU BYŁ UPRAWNIONY DO PODJĘCIA UCHWAŁY W PRZEDMIOCIE UMORZENIA CZĘŚCI POŻYCZKI, A NIE RADA NADZORCZA, TO KWESTIONOWANE ROZSTRZYGNIĘCIE I TAK POWINNO PODLEGAĆ KONTROLI ORGANU NADZORU ORAZ SĄDU ADMINISTRACYJNEGO.

MAJĄC ZATEM NA UWADZE, IŻ W ROZPATRYWANEJ SPRAWIE W KWESTII UMORZENIA CZĘŚCI UDZIELONEJ PRZEZ FUNDUSZ POŻYCZKI ZARZĄD FUNDUSZU WYPOWIEDZIAŁ SIĘ W FORMIE UCHWAŁY, NALEŻAŁO UZNAĆ, ŻE JEST TO INNA CZYNNOŚĆ Z ZAKRESU ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ, O KTÓREJ MOWA W ART. 3 § 2 PKT 4 P.P.S.A. JEJ KONTROLA W POSTĘPOWANIU PRZED SĄDEM ADMINISTRACYJNYM BYŁA WIĘC MOŻLIWA DOPIERO PO UPRZEDNIM WEZWANIU NA PIŚMIE ZARZĄDU PRZEDMIOTOWEGO FUNDUSZU WOJEWÓDZKIEGO DO USUNIĘCIA NARUSZENIA PRAWA W TERMINIE 14 DNI OD DNIA, W KTÓRYM STRONA SKARŻĄCA (POŻYCZKOBIORCA) DOWIEDZIAŁ SIĘ LUB MÓGŁ SIĘ DOWIEDZIEĆ O JEJ PODJĘCIU. NASTĘPNIE ZAŚ W KWESTII WYWIEDZENIA SKARGI DO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO ZASTOSOWANIE ZNAJDOWAŁ ART. 52 § 3 P.P.S.A.

ZŁOŻENIE WIĘC SKARGI W TYM PRZEDMIOCIE DO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO WYMAGAŁO UPRZEDNIEGO WEZWANIA ZARZĄDU FUNDUSZU WOJEWÓDZKIEGO DO USUNIĘCIA NARUSZENIA PRAWA KWESTIONOWANĄ UCHWAŁĄ, A NASTĘPNIE WNIESIENIA SKARGI DO SĄDU W TERMINIE WYNIKAJĄCYM Z ART. 53 § 2 KPA.

STRONA SKARŻĄCA NATOMIAST BŁĘDNIE UCHWAŁĘ TĘ ZASKARŻYŁA DO MINISTRA OCHRONY ŚRODOWISKA, WNOSZĄC OD NIEJ ODWOŁANIE I TWIERDZĄC, IŻ STANOWI DECYZJĘ ADMINISTRACYJNĄ. W OCENIE SĄDU NIE BYŁO PODSTAW DO UWZGLĘDNIENIA TEGO ŻĄDANIA, SKORO MINISTER NIE BYŁ ORGANEM WŁAŚCIWYM DO ROZPOZNANIA OWEGO "ODWOŁANIA". Z KOLEI ORGAN NACZELNY ZOBOWIĄZANY BYŁBY DO PRZEKAZANIA, W MYŚL ART. 65 KPA, PODANIA (ODWOŁANIA) DO WŁAŚCIWEGO ORGANU ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ, ZAWIADAMIAJĄC O TYM WNOSZĄCEGO PODANIE, JEDYNIE WÓWCZAS, GDY USTALIŁBY, IŻ KWESTIONOWANE ROZSTRZYGNIĘCIE WYDAŁ ORGAN ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ I W MYŚL ART. 17 KPA MÓGŁBY WSKAZAĆ WŁAŚCIWY ORGAN WYŻSZEGO STOPNIA. W ROZPATRYWANEJ SPRAWIE NIE MAMY DO CZYNIENIA Z DECYZJĄ ADMINISTRACYJNĄ WYDANĄ PRZEZ ORGAN ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ. ZAKWESTIONOWANA ZOSTAŁA UCHWAŁA ZARZĄDU FUNDUSZU WOJEWÓDZKIEGO, OD KTÓREJ PRZYSŁUGIWAŁ WNIOSEK O USUNIĘCIE NARUSZENIA PRAWA. NIE POWSTAWAŁ WIĘC W MYŚL ART. 5 § 2 PKT 3 KPA W ZW. Z ART. 1 PKT 2 KPA W ZW. Z ART. 1 PKT 1 KPA OBOWIĄZEK PRZEKAZANIA SPRAWY WG WŁAŚCIWOŚCI. OBOWIĄZEK TAKI SPOCZYWAŁBY NA MINISTRZE, O ILE PRZEDMIOTOWE ROZSTRZYGNIĘCIE STANOWIŁOBY DECYZJĘ ADMINISTRACYJNĄ (WZGLĘDNIE POSTANOWIENIE). TAK JEDNAK NIE JEST ZWAŻYWSZY, IŻ KWESTIONOWANA UCHWAŁA ZARZĄDU FUNDUSZU STANOWIŁA INNĄ CZYNNOŚĆ Z ZAKRESU ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ PODMIOTU ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ WYKONUJĄCEGO ZADANIA PUBLICZNE.

W ŚWIETLE PRZYTOCZONYCH WYWODÓW MINISTER WINIEN BYŁ STWIERDZIĆ NIEDOPUSZCZALNOŚĆ OWEGO ODWOŁANIA W OPARCIU O ART. 134 KPA, A NIE DOKONAĆ ZWROTU PODANIA NA PODSTAWIE ART. 66 § 3 KPA, CO CELNIE PODNOSI SKARGA. MAJĄC JEDNAKŻE NA UWADZE, IŻ TO UCHYBIENIE PROCESOWE NIE MIAŁO ISTOTNEGO WPŁYWU NA WYNIK SPRAWY I PROWADZIŁOBY DO TOŻSAMYCH SKUTKÓW PRAWNYCH, JAK ZASTOSOWANY PRZEZ MINISTRA ZWROT ODWOŁANIA, SKARGĘ NALEŻAŁO ODDALIĆ.

ODNOSZĄC SIĘ DO POZOSTAŁYCH ZARZUTÓW SKARGI SĄD ZAUWAŻYŁ, IŻ ZASTRZEŻENIA PODNIESIONE ODNOŚNIE UCHWAŁY RADY NADZORCZEJ TEGO FUNDUSZU Z DNIA 20 LIPCA 2007 R., NR 68/2007, W KTÓREJ UNORMOWANE ZOSTAŁY ZASADY UDZIELANIA POMOCY FINANSOWEJ ZE ŚRODKÓW POZOSTAJĄCYCH W JEGO DYSPOZYCJI, W TYM KWESTIA § 16 UST. 5 I 6 JEJ ZAŁĄCZNIKA - NIE MOGĄ BYĆ PRZEDMIOTEM KONTROLI SĄDU W TYM POSTĘPOWANIU, KTÓREGO CELEM JEST USTALENIE, CZY MINISTER OCHRONY ŚRODOWISKA BYŁ UPRAWNIONY DO ZWROTU ODWOŁANIA WNIESIONEGO NA UCHWAŁĘ Z DNIA 12 MARCA 2009 R., NR 64/2009 R. ZARZĄDU WOJEWÓDZKIEGO FUNDUSZU OCHRONY ŚRODOWISKA I GOSPODARKI WODNEJ W BIAŁYMSTOKU, ODMAWIAJĄCĄ UMORZENIA W CZĘŚCI POŻYCZKI UDZIELONEJ ZE ŚRODKÓW TEGO FUNDUSZU NA ROZBUDOWĘ I MODERNIZACJĘ OCZYSZCZALNI ŚCIEKÓW DLA MIASTA ZAMBROWA.

OD POWYŻSZEGO WYROKU [...] SPÓŁKA Z O. O. WNIOSŁA SKARGĘ KASACYJNĄ. ZASKARŻONEMU WYROKOWI ZARZUCIŁA NARUSZENIE ART. 134 P.P.S.A., POPRZEZ NIEUZASADNIONĄ ODMOWĘ OCENY ZGODNOŚCI Z PRAWEM § 16 PKT 2 - 7 ZAŁĄCZNIKA DO UCHWAŁY NR 68/2007 RADY NADZORCZEJ FUNDUSZU W BIAŁYMSTOKU, ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. A I C P.P.S.A. POPRZEZ NIEUWZGLĘDNIENIE SKARGI MIMO NARUSZENIA PRZEZ ORGAN PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO, TJ. ART. 7, ART. 77 § 1 K.P.A. I NARUSZENIU PRAWA MATERIALNEGO, TJ. ART. 411 UST 3 I ART. 414 UST. 1 PKT 3 USTAWY PRAWO OCHRONY ŚRODOWISKA. PONADTO ZARZUCIŁA NARUSZENIE ART. 151 P.P.S.A. POPRZEZ BŁĘDNE PRZYJĘCIE, ŻE NARUSZENIE PRZEZ MINISTRA ART. 66 § 3 K.P.A. I ART. 134 KPA NIE MIAŁO WPŁYWU NA POPRAWNOŚĆ ROZSTRZYGNIĘCIA, ART. 141 § 4 P.P.S.A. POPRZEZ NIEODNIESIENIE SIĘ DO CZĘŚCI ZARZUTÓW SKARGI, ART. 411 UST. 3 USTAWY PRAWO OCHRONY ŚRODOWISKA, POLEGAJĄCE NA PRZYJĘCIU, ŻE CZĘŚCIOWE UMORZENIE POŻYCZKI UDZIELONEJ PRZEZ WOJEWÓDZKI FUNDUSZ OCHRONY ŚRODOWISKA I GOSPODARKI WODNEJ JEST INNĄ CZYNNOŚCIĄ Z ZAKRESU ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ, O KTÓREJ MOWA W ART. 3 § 2 PKT 4 P.P.S.A., A NIE DECYZJĄ

ADMINISTRACYJNĄ. ZARZUCIŁA RÓWNIEŻ NARUSZENIE ART 414 UST. 1 PKT 3 USTAWY PRAWO OCHRONY ŚRODOWISKA W ZWIĄZKU Z § 16 PKT 2 -7 ZAŁĄCZNIKA NR 68/2007 RADY NADZORCZEJ FUNDUSZU W BIAŁYMSTOKU, POPRZEZ STWIERDZENIE, ŻE PRZEPISY TE NIE MAJĄ ZASTOSOWANIA W SPRAWIE.

WSKAZUJĄC NA POWYŻSZE, SPÓŁKA WNIOSŁA O UCHYLENIE ZASKARŻONEGO WYROKU W CAŁOŚCI I PRZEKAZANIE SPRAWY WOJEWÓDZKIEMU SĄDOWI ADMINISTRACYJNEMU W WARSZAWIE DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA ORAZ ZASĄDZENIE KOSZTÓW POSTĘPOWANIA.

ODNOSZĄC SIĘ DO ARGUMENTÓW SĄDU, SPÓŁKA ZA NIETRAFNY UZNAŁA POGLĄD, ŻE ZAJĘCIE STANOWISKA PRZEZ ZARZĄD FUNDUSZU W KWESTII UMORZENIA CZĘŚCI POŻYCZKI JEST INNĄ CZYNNOŚCIĄ Z ZAKRESU ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ, A KTÓREJ MOWA W ART. 3 § 2 PKT 4 P.P.S.A. ZDANIEM SPÓŁKI SĄD I INSTANCJI W SPOSÓB WADLIWY ODCZYTAŁ ARGUMENTACJĘ, IŻ PODSTAWY PRAWNEJ DO ROZSTRZYGNIĘCIA W FORMIE DECYZJI ADMINISTRACYJNEJ, W PRZEDMIOCIE UMORZENIU CZĘŚCI POŻYCZKI, SPÓŁKA UPATRUJE W § 16 ZAŁĄCZNIKA UCHWAŁY RADY NADZORCZEJ FUNDUSZU Z 20.07.2007 R., NR 68/2007, A W SZCZEGÓLNOŚCI W § 16 UST. 10. W DOKTRYNIE JAK I W ORZECZNICTWIE NSA OD DAWNA JEST UGRUNTOWANY POGLĄD, IŻ WEWNĘTRZNY AKT NORMATYWNY NIE MOŻE STANOWIĆ PODSTAWY DO WYDANIA DECYZJI ADMINISTRACYJNEJ. SPÓŁKA POGLĄD TEN W PEŁNI PODZIELA A W SKARDZE DO SĄDU I INSTANCJI KONSEKWENTNIE PODNOSIŁA, ŻE PODSTAWĄ MATERIALNĄ DO WYDANIA DECYZJI ADMINISTRACYJNEJ JEST ART. 411 UST. 3 USTAWY. PRZEMAWIAJĄ ZA TYM RÓWNIEŻ ARGUMENTY NATURY SYSTEMOWEJ I FUNKCJONALNEJ. ZDANIEM SPÓŁKI UZNANIE STANOWISKA SĄDU I INSTANCJI ZA SŁUSZNE PROWADZIŁOBY DO SYTUACJI, ŻE KWESTIA UMARZANIA POŻYCZEK UDZIELANYCH PRZEZ WOJEWÓDZKIE FUNDUSZE OCHRONY ŚRODOWISKA BYŁABY W ISTOCIE POZA KONTROLĄ SĄDOWĄ. Z KOLEI UZNANIE, ŻE NA PODSTAWIE ART. 411 UST. 3 USTAWY ZARZĄD FUNDUSZU PODEJMUJE CZYNNOŚĆ, W ROZUMIENIU ART. 3 § 2 PKT 4 P.P.S.A., SĄDOWĄ KONTROLĘ TAKIEJ CZYNNOŚCI CZYNIŁOBY ILUZJĄ ZAGWARANTOWANIA PRAWA DO SĄDU.

SPÓŁKA WSKAZAŁA, ŻE UŻYTE W ART. 411 UST. 3 POJĘCIE "OSIĄGNIĘCIE PLANOWANYCH EFEKTÓW" JEST ZWROTEM NIEOSTRYM, ZATEM W KAŻDYM PRZYPADKU PROCEDURY UMORZENIA CZĘŚCI POŻYCZKI NALEŻY WYJAŚNIĆ I USTALIĆ CZY PLANOWANE EFEKTY ZOSTAŁY OSIĄGNIĘTE, CO WYMAGA PRZEPROWADZENIA POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO. PONADTO USTAWA STANOWI, ŻE POŻYCZKI MOGĄ BYĆ UMARZANE W CZĘŚCI, CO WYMAGA WSKAZANIA PRZESŁANEK I OKOLICZNOŚCI PRZEMAWIAJĄCYCH ZA UMORZENIEM POŻYCZKI W OKREŚLONEJ CZĘŚCI BĄDŹ WSKAZANIA OKOLICZNOŚCI PRZEMAWIAJĄCYCH ZA ODMOWĄ UMORZENIA. USTALENIE CZY TERMINOWO WYKONANO ZADANIE I OSIĄGNIĘTO PLANOWANE EFEKTY ORAZ USTALENIE I ROZWAŻENIE, CZY, A JEŚLI TAK TO W JAKIM ZAKRESIE POŻYCZKĘ NALEŻY UMORZYĆ - PRZEKRACZA RAMY PRAWNE CZYNNOŚCI ORGANU W ROZUMIENIU ART. 3 § 2 PKT 4 PPSA,. DLATEGO TEŻ W OCENIE SKARŻĄCEJ PRZEPIS ART. 411 UST. 3 USTAWY NALEŻY INTERPRETOWAĆ JAKO PODSTAWĘ DO WYDANIA DECYZJI ADMINISTRACYJNEJ O CHARAKTERZE UZNANIOWYM. UZNANIOWOŚĆ W SFERZE UMORZENIA POŻYCZKI PODLEGAŁABY KONTROLI SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W STOPNIU WŁAŚCIWYM DLA DEMOKRATYCZNEGO PAŃSTWA PRAWA. PRZEDMIOTEM OCENY SĄDU OPRÓCZ OCENY PROCEDURY ADMINISTRACYJNEJ BYŁOBY USTALENIE CZY W PROCESIE STOSOWANIA PRAWA ORGAN NIE PRZEKROCZYŁ UZNANIA ADMINISTRACYJNEGO.

ZDANIEM SPÓŁKI SĄD I INSTANCJI NARUSZYŁ RÓWNIEŻ ART. 134 P.P.S.A. POPRZEZ NIEOBJĘCIE PRZEDMIOTEM ROZPOZNANIA POSTANOWIEŃ REGULAMINU RADY NADZORCZEJ FUNDUSZU W BIAŁYMSTOKU, WYDANEGO W OPARCIU O ART. 414 UST. 1 PKT 3 USTAWY PRAWO OCHRONY ŚRODOWISKA, ORAZ NARUSZYŁ ART. 141 § 4 P.P.S.A. UZNAJĄC ZA ZBĘDNE ODNIESIENIE SIĘ DO POZOSTAŁYCH ZARZUTÓW. PRZYJĘCIE PRZEZ SĄD I INSTANCJI, ŻE ROZSTRZYGNIĘCIE W PRZEDMIOCIE UMORZENIA CZĘŚCI POŻYCZKI NASTĘPUJE W FORMIE DECYZJI ADMINISTRACYJNEJ OBLIGOWAŁOBY SĄD I INSTANCJI DO ZAJĘCIA STANOWISKA W PRZEDMIOCIE ZGODNOŚCI Z PRAWEM TYCH POSTANOWIEŃ ZAŁĄCZNIKA DO REGULAMINU RADY NADZORCZEJ, KTÓRE OKREŚLAJĄ DODATKOWE PRZESŁANKI UMORZENIA CZĘŚCI POŻYCZKI, POZA WYMIENIONYMI W ART. 411 UST. 3 USTAWY. WARUNKI WYNIKAJĄCE Z PRZYTACZANEGO REGULAMINU RADY NADZORCZEJ W SPOSÓB OCZYWISTY NARUSZAJĄ ZASADĘ DEMOKRATYCZNEGO PAŃSTWA PRAWNEGO, GDYŻ ZOSTAŁY OKREŚLONE W NORMATYWNYM AKCIE WEWNĘTRZNYM.

W OCENIE SPÓŁKI ART. 414 UST. 1 PKT 3 USTAWY STANOWIĄCY, ŻE DO ZADAŃ RADY NADZORCZEJ WOJEWÓDZKIEGO FUNDUSZU NALEŻY USTALANIE ZASAD UMARZANIA POŻYCZEK, NIE MOŻE BYĆ INTERPRETOWANY W SPOSÓB POWODUJĄCY KOLIZJĘ Z ART. 411 UST. 3 USTAWY. SKORO PRAWODAWCA W USTAWIE WSKAZAŁ PRZESŁANKI DAJĄCE PODSTAWĘ DO UBIEGANIA SIĘ O UMORZENIE POŻYCZKI, TO UPOWAŻNIENIE USTAWOWE DO USTALANIA ZASAD UMARZANIA POŻYCZEK W AKCIE NORMATYWNYM, NIE BĘDĄCYM ŹRÓDŁEM POWSZECHNIE OBOWIĄZUJĄCEGO PRAWA, NIE MOŻE BYĆ ROZUMIANE W TEN SPOSÓB, ŻE RADA NADZORCZA MOŻE OKREŚLIĆ KRYTERIA DODATKOWE W NORMATYWNYM AKCIE WEWNĘTRZNYM. TAKA INTERPRETACJA ART. 414 UST. L PKT 3 USTAWY PROWADZIŁABY DO WNIOSKU, ŻE USTAWODAWCA JEST NIERACJONALNY, GDYŻ W JEDNYM PRZEPISIE WSKAZUJE PRZESŁANKI UMORZENIA POŻYCZKI A W NASTĘPNYM UPOWAŻNIA ORGAN DO OKREŚLENIA DODATKOWYCH PRZESŁANEK W AKCIE NORMATYWNYM O CHARAKTERZE WEWNĘTRZNYM. PRZYTOCZONE POSTANOWIENIA PRZEPISÓW § 16 ZAŁĄCZNIKA DO UCHWAŁY NR 68/2007 RADY NADZORCZEJ FUNDUSZU W BIAŁYMSTOKU NIE MOGŁY STANOWIĆ PODSTAWY DO ODMOWY UMORZENIA CZĘŚCI POŻYCZKI Z DWÓCH POWODÓW, PO PIERWSZE: UCHWAŁA NR 68/2007 RADY NADZORCZEJ FUNDUSZU W BIAŁYMSTOKU NIE JEST ŹRÓDŁEM PRAWA POWSZECHNIE OBOWIĄZUJĄCEGO; PO WTÓRE § 16 UST. 5 I 6 UCHWAŁY ZAWIERAJĄ UNORMOWANIA WYKRACZAJĄCE POZA UPOWAŻNIENIE USTAWOWE.

DLATEGO TEŻ, W OCENIE SPÓŁKI NALEŻY ZAAPROBOWAĆ PRZYTOCZONY POGLĄD DOKTRYNY, ŻE ZASADY UMARZANIA POŻYCZEK, UCHWALONE W TRYBIE ART. 414 UST. 1 PKT 3 USTAWY, MOGĄ JEDYNIE DOPEŁNIAĆ PRZESŁANKI WYRAŻONE W ART. 411 UST. 3 USTAWY - ZGODNIE Z DYREKTYWĄ INTERPRETACYJNĄ DOKONYWANIA WYKŁADNI PROKONSTYTUCYJNEJ W GRANICACH DOPUSZCZALNEGO ZNACZENIA JĘZYKOWEGO.

SKARŻĄCA POWOŁAŁA ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ORAZ SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH. PODZIELIŁA POGLĄD NSA, WYRAŻONY W WYROKU OSK 1302/04, PRZYTOCZONY W KWESTIONOWANYM WYROKU UZNAŁA JEDNAK, ŻE NIE MA ON ZASTOSOWANIA W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE, GDYŻ PRZEDMIOTEM OCENY SĄDU BYŁA UCHWAŁA RADY NADZORCZEJ FUNDUSZU, WYDANA Z PRZEKROCZENIEM UPOWAŻNIENIA USTAWOWEGO, A NIE UCHWAŁA ZARZĄDU FUNDUSZU. ZATEM WOJEWODA JAKO ORGAN NADZORU MÓGŁ KWESTIONOWAĆ W POSTĘPOWANIU SĄDOWOADMINISTRACYJNYM UCHWAŁĘ RADY NADZORCZEJ WYDANĄ Z PRZEKROCZENIEM UPOWAŻNIENIA USTAWOWEGO. ZWRÓCIŁA TEŻ UWAGĘ, ŻE NADZÓR WOJEWODY, ZGODNIE Z ART. 419 UST. 6, 6A I 7 USTAWY, DOTYCZY UCHWAŁ RADY NADZORCZEJ FUNDUSZU, NIE OBEJMUJE NATOMIAST UCHWAŁ ZARZĄDU FUNDUSZU.

W OCENIE SPÓŁKI ZARZĄD FUNDUSZU JEST INNYM PODMIOTEM, W ROZUMIENIU ART. 1 PKT 2 K.P.A., WYPOSAŻONYM W KOMPETENCJE DO ROZSTRZYGANIA SPRAW INDYWIDUALNYCH W DRODZE DECYZJI ADMINISTRACYJNEJ, W PRZEDMIOCIE CZĘŚCIOWEGO UMARZANIA POŻYCZEK NA PODSTAWIE ART. 411 UST. 3 USTAWY. UCHWAŁA NR 64/2009 ZARZĄDU WOJEWÓDZKIEGO FUNDUSZU OCHRONY ŚRODOWISKA W BIAŁYMSTOKU JEST DECYZJĄ ADMINISTRACYJNĄ, W ROZUMIENIU ART. 107 K.P.A., WYDANĄ PRZEZ PODMIOT POWOŁANY NA PODSTAWIE PRZEPISÓW PRAWA DO ROZSTRZYGANIA SPRAW INDYWIDUALNYCH, W ROZUMIENIU ART. 1 PKT.2 K.P.A - OD KTÓREJ SPÓŁKA ZŁOŻYŁA ODWOŁANIE W TERMINIE, POMIMO BRAKU POUCZENIA. DECYZJĄ ADMINISTRACYJNĄ W ŚWIETLE POGLĄDÓW JUDYKATURY I PIŚMIENNICTWA JEST RÓWNIEŻ ODFORMALIZOWANE STANOWISKO ORGANU ZAWIERAJĄCE NIEZBĘDNE MINIMUM DECYZJI ADMINISTRACYJNEJ.

ZDANIEM SPÓŁKI CHYBIONY JEST TEŻ ARGUMENT SĄDU, ŻE ZASTOSOWANIE PRZEZ MINISTRA ART. 66 § 3 K.P.A. ZAMIAST ART. 134 K.P.A., NIE MIAŁO ISTOTNEGO WPŁYWU NA WYNIK SPRAWY. ZWROT PODANIA W TRYBIE 66 § 3 K.P.A. DOTYCZY PODANIA W SPRAWIE ADMINISTRACYJNEJ, NATOMIAST STWIERDZENIE NIEDOPUSZCZALNOŚCI ODWOŁANIA, JEST POWODOWANE USTALENIEM, ŻE PRZEDMIOT ZASKARŻENIA NIE DOTYCZY SPRAWY ADMINISTRACYJNEJ ALBO GDY USTAWA NIE PRZEWIDUJE ODWOŁANIA DO ORGANU WYŻSZEGO STOPNIA, JAK NA PRZYKŁAD W POSTĘPOWANIU ANTYMONOPOLOWYM.

W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ KASACYJNĄ MINISTER ŚRODOWISKA WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE UZNAJĄC, IŻ NIE PODNOSI ONA NOWYCH ISTOTNYCH ARGUMENTÓW PRAWNYCH CZY FAKTYCZNYCH, STANOWI JEDYNIE POLEMIKĘ Z PRAWIDŁOWYM WYROKIEM WYDANYM PRZEZ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE.

NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

SKARGA KASACYJNA NIE MA USPRAWIEDLIWIONYCH PODSTAW.

W MYŚL ART. 412 USTAWY Z DNIA 27 KWIETNIA 2001 R. PRAWO OCHRONY ŚRODOWISKA (TEKST JEDNOLITY OBOWIĄZUJĄCY W DNIU POWZIĘCIA UCHWAŁY, DZ. U. Z 2006 R., NR 129, POZ. 902 ZE ZM.) ORGANAMI NARODOWEGO FUNDUSZU I ODPOWIEDNIO WOJEWÓDZKICH FUNDUSZY SĄ RADA NADZORCZA I ZARZĄD.

PRZEPIS ART. 414 UST. 1 PKT 6 TEJ USTAWY OKREŚLA ZADANIA RADY NADZORCZEJ FUNDUSZU I RAD NADZORCZYCH FUNDUSZY WOJEWÓDZKICH. DO ICH ZADAŃ NALEŻY M. IN. USTALANIE ZASAD UDZIELANIA I UMARZANIA POŻYCZEK, UDZIELANIA DOTACJI ORAZ DOPŁAT, OPROCENTOWANIE PREFERENCYJNYCH KREDYTÓW I POŻYCZEK. TAKIE ZASADY I PODZIAŁ KOMPETENCJI USTALONO W STATUCIE WOJEWÓDZKIEGO FUNDUSZU OCHRONY ŚRODOWISKA I GOSPODARKI WODNEJ W BIAŁYMSTOKU. ZAZNACZONO, ŻE ZARZĄD FUNDUSZU I RADA NADZORCZA JAKO CIAŁA KOLEGIALNE WYPOWIADAJĄ SIĘ W FORMIE UCHWAŁ (§ 21 I § 27 STATUTU).

W ZAŁĄCZNIKU DO UCHWAŁY Z DNIA 20 LIPCA 2007 R. NR 68/2007 DOTYCZĄCEJ UNORMOWANIA ZASAD UDZIELANIA POMOCY FINANSOWEJ ZE ŚRODKÓW POZOSTAJĄCYCH W DYSPOZYCJI FUNDUSZU STWIERDZONO, ŻE WNIOSEK O UMORZENIE POŻYCZKI ROZPATRUJE ZARZĄD (§ 16 UST. 9).

W ART. 419 USTAWY PRAWO OCHRONY ŚRODOWISKA OKREŚLONY JEST ZAKRES I FORMY NADZORU MINISTRA WŁAŚCIWEGO DO SPRAW ŚRODOWISKA W STOSUNKU DO UCHWAŁ FUNDUSZU ORAZ NADZORU WOJEWODY W STOSUNKU DO WOJEWÓDZKICH FUNDUSZY.

PRZEPISY TE NIE PRZEWIDUJĄ JAKIEJŚ SFERY DZIAŁALNOŚCI TYCH FUNDUSZY, KTÓRA NIE PODLEGAŁABY NADZOROWI, MÓWIĄ O "NADZORZE NAD DZIAŁALNOŚCIĄ". PONIEWAŻ ORGANY NARODOWEGO FUNDUSZU I FUNDUSZY WOJEWÓDZKICH MAJĄ CHARAKTER KOLEGIALNY, FORMĄ ICH DZIAŁANIA SĄ UCHWAŁY, CO DO KTÓRYCH WPROWADZONO USTAWOWY OBOWIĄZEK ICH PRZEKAZYWANIA, W CIĄGU 7 DNI OD ICH PODJĘCIA, ORGANOWI NADZORU.

NADZÓR WŁAŚCIWEGO MINISTRA I WOJEWODÓW NAD DZIAŁALNOŚCIĄ NARODOWEGO FUNDUSZU I FUNDUSZÓW WOJEWÓDZKICH MUSI BYĆ ROZUMIANY JAKO NADZÓR NAD "WSZELKĄ DZIAŁALNOŚCIĄ", Z KTÓRĄ ZWIĄZANE JEST PODEJMOWANIE UCHWAŁ. ZGODNIE Z ART. 419 UST. 7 ANALIZOWANEJ USTAWY, PO UPŁYWIE TERMINU OKREŚLONEGO W UST. 3 ORGAN NADZORU NIE MOŻE WE WŁASNYM ZAKRESIE STWIERDZIĆ NIEWAŻNOŚCI UCHWAŁ ORGANÓW FUNDUSZY, ALE MOŻE ZASKARŻYĆ UCHWAŁĘ DO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO.

DO KOMPETENCJI RAD NADZORCZYCH OMAWIANYCH FUNDUSZY NALEŻY UCHWALANIE ZASAD UDZIELANIA POŻYCZEK I ICH CZĘŚCIOWEGO UMARZANIA. UCHWAŁY W TYM ZAKRESIE DOTYCZĄ GOSPODAROWANIA ŚRODKAMI PUBLICZNYMI, NIE MAJĄ CHARAKTERU CYWILNOPRAWNEGO, CHOCIAŻ ODDZIAŁUJĄ NA STOSUNKI CYWILNOPRAWNE I WIĄŻĄ SIĘ TAKŻE Z PRAWAMI I OBOWIĄZKAMI MAJĄTKOWYMI FUNDUSZY. Z TYCH TEŻ WZGLĘDÓW UCHWAŁY W PRZEDMIOCIE UDZIELANIA I UMARZANIA POŻYCZEK OBJĘTE SĄ KONTROLĄ SĄDU ADMINISTRACYJNEGO (POR. TEZA WYROKU NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W WARSZAWIE Z DNIA 12 KWIETNIA 2005 R., OSK 1302/04, ONSA I WSA 2005, POZ. 140).

W ROZDZIALE 4 DZIAŁU II TYTUŁU VII USTAWY PRAWO OCHRONY ŚRODOWISKA REGULUJĄCYM SPRAWY FUNDUSZY OCHRONY ŚRODOWISKA I GOSPODARKI WODNEJ W TYM NARODOWEGO FUNDUSZU, NIE PRZEWIDZIANO TAKICH INSTRUMENTÓW WŁADCZYCH, JAK DECYZJE ADMINISTRACYJNE.

JEDYNIE W ART. 419 UST. 3 USTAWY PRAWO OCHRONY ŚRODOWISKA PRZEWIDZIANO, ŻE O NIEWAŻNOŚCI UCHWAŁY RADY NADZORCZEJ NARODOWEGO FUNDUSZU ORZEKA W DRODZE DECYZJI ORGAN NADZORU (MINISTER WŁAŚCIWY DO SPRAW ŚRODOWISKA). W SPRAWACH TYCH STOSUJE SIĘ ODPOWIEDNIO PRZEPISY KODEKSU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO (UST. 5) A W UST. 7 TEGOŻ ARTYKUŁU PRZEWIDZIANO MOŻLIWOŚĆ ZASKARŻENIA UCHWAŁY DO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO.

W TAKIEJ SYTUACJI, KIEDY W JEDNEJ USTAWIE I W JEDNYM JEJ ROZDZIALE REGULUJĄCYM SPRAWY FUNDUSZY OCHRONY ŚRODOWISKA I GOSPODARKI WODNEJ, PRAWODAWCA WSKAZAŁ WYRAŹNIE W JEDNYM TYLKO PRZYPADKU (ART. 419) PODSTAWY PRAWNE DZIAŁANIA WŁADCZEGO ORGANÓW W FORMIE DECYZJI ADMINISTRACYJNEJ, TO BRAK JEST PODSTAW ABY PRZYJĄĆ NA ZASADZIE ANALOGII, ŻE W POZOSTAŁYM ZAKRESIE SPRAW DOTYCZĄCYCH DZIAŁANIA NARODOWEGO FUNDUSZU, NALEŻY PRZYJĄĆ DOMNIEMANIE FORMY DECYZJI ADMINISTRACYJNEJ (POR. WYROK NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W WARSZAWIE Z DNIA 5 MARCA 2010 R. W SPRAWIE II OSK 390/09, NIEPUBLIKOWANY).

W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM ZARZUT, ŻE UCHWAŁA W PRZEDMIOCIE CZĘŚCIOWEGO UMORZENIA POŻYCZKI MA CHARAKTER DECYZJI JEST CHYBIONY.

NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY PODZIELIŁ STANOWISKO I UZASADNIENIE SĄDU I INSTANCJI, ŻE ZASTOSOWANIE ART. 66 § 3 K.P.A. ZAMIAST WYDANIA POSTANOWIENIA O STWIERDZENIU NIEDOPUSZCZALNOŚCI ODWOŁANIA NIE MIAŁO ISTOTNEGO WPŁYWU NA WYNIK SPRAWY.

Z TYCH TEŻ WZGLĘDÓW SĄD NA PODSTAWIE ART. 184 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.) ODDALIŁ SKARGĘ KASACYJNĄ. O KOSZTACH POSTĘPOWANIA KASACYJNEGO ORZEKŁ STOSOWNIE DO ART. 204 PKT 1 TEJŻE USTAWY.