Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 214/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2008-07-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6334 Stypendia
Hasła tematyczne: Zatrudnienie
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2008 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2008r. znak: [...] w przedmiocie prawa do stypendium z tytułu odbywania przygotowania zawodowego w miejscu pracy - postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 28 lutego 2008r. wpłynęła do Wojewody, skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, skarga na decyzję tego organu z dnia [...] lutego 2008r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] stycznia 2008r. znak: [...], która orzekała o utracie przez M. K., z dniem 1 stycznia 2008r., prawa do stypendium z tytułu odbywania przygotowania zawodowego w miejscu pracy.

W nagłówku skargi, jako ją wnoszący, wskazany został M. K., natomiast pod jej treścią widniało jedynie sformułowanie: "Matka" bez jakiegokolwiek podpisu.

W związku z powyższym, wezwano M. K. do podpisania skargi lub wskazania imienia, nazwiska oraz adresu zamieszkania osoby, która wniosła skargę w jego imieniu lub też przesłania pełnomocnictwa, które umocowuje ją do wniesienia skargi w jego imieniu. Na wykonanie wezwania wskazano termin 7 dni, liczony od daty jego doręczenia oraz pouczono o rygorze odrzucenia skargi na wypadek niezastosowania się do jego treści.

W odpowiedzi na powyższe, M. K. przesłał do tut. Sądu pismo, w którym podał, iż przedmiotową skargę napisała w jego imieniu matka – E. K.

W zaistniałej sytuacji wezwano matkę skarżącego – E. K. do przedłożenia pełnomocnictwa upoważniającego ją do reprezentowania syna M. K. w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem przyjęcia, że pełnomocnictwo w niniejszej sprawie nie zostało złożone.

Pomimo upływu wyznaczonego terminu żądane pełnomocnictwo nie zostało nadesłane.

W związku z powyższym Sąd wezwał M. K. do podpisania skargi – w terminie 7 dni, liczonych od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie to zostało doręczone wyżej wymienionemu w dniu 18 czerwca 2008r., na co wskazuje jego podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przedmiotowej korespondencji.

W dniu 26 czerwca 2008r. (data nadania na poczcie) M. K. wniósł do tut. Sądu pismo, w którym podniósł, iż ze względu na trudną sytuację finansową nie jest w stanie przyjechać do Sądu aby uzupełnić brak wniesionej przez niego skargi, dlatego też zwraca się z prośbą o przesłanie mu tejże skargi celem umożliwienia złożenia na niej podpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Składana do sądu administracyjnego skarga powinna odpowiadać wymogom określonym w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a.

Jednym z takich wymogów jest obowiązek podpisania skargi przez stronę, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, co wynika z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.

Podpis strony ma istotne znaczenie, bowiem ma na celu zidentyfikowanie osoby go składającej.

W niniejszej sprawie, skarga nie została – pomimo stosownych wezwań - podpisana ani przez skarżącego M. K. ani też przez jego matkę E. K., która sporządziła tę skargę. Nie zostało też przedłożone pełnomocnictwo umożliwiające reprezentowanie strony skarżącej.

W tym miejscu Sąd podkreśla, iż nie może uwzględnić prośby skarżącego

o przesłanie znajdującego się w aktach sprawy egzemplarza skargi (jego kserokopii), bowiem została ona złożona dopiero po upływie siedmiodniowego terminu wyznaczonego wyżej wymienionemu na uzupełnienie braku skargi. Termin ten bowiem upłynął w dniu 25 czerwca 2008r., natomiast prośbę złożono w dniu 26 czerwca 2008r.

Nieuzupełnienie braku formalnego skargi w postaci podpisu bądź samego skarżącego bądź też osoby działającej jego imieniem (w tym drugim przypadku razem z przedstawieniem stosownego pełnomocnictwa) uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie tejże skargi.

Z podanych wyżej przyczyn odrzucono skargę M. K., działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a.