Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 731/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-08-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie w części i odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 par. 1 pkt 7, art. 194 par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. Z., A. Z., A. Z. i A. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1871/16 o odrzuceniu skargi kasacyjnej H. Z., A. Z., A. Z. i A. Z. z dnia 29 grudnia 2017 r. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1871/16 o odrzuceniu skargi kasacyjnej H. Z., A. Z., A. Z. i A. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1871/16 w sprawie ze skargi H. Z., A. Z., A. Z. i A. Z. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia uchylić zaskarżone postanowienie w punkcie 1 (pierwszym) i w tym zakresie odrzucić zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1871/16.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną skarżących H. Z., A. Z., A. Z. i A. Z. z dnia 29 grudnia 2017 r. od postanowienia tego Sądu z dnia 22 listopada 2017 r. (pkt 1) oraz zwrócił uiszczony od niego wpis (pkt 2).

Jak wskazał Sąd pierwszej instancji postanowieniem z dnia 22 listopada 2017 r. na podstawie art. 178 P.p.s.a. odrzucono skargę kasacyjną skarżących od wyroku tego Sądu z dnia 29 maja 2017 r., a zatem od powyższego postanowienia przysługiwało prawo złożenia środka zaskarżenia w postaci zażalenia. Ponieważ pełnomocnik skarżących wniósł niewłaściwy środek prawny, to skarga kasacyjna jest niedopuszczalna. Nadto, przyjmując nawet, że radca prawny błędnie jedynie oznaczył środek zaskarżenia, to brak było podstaw, aby uznać ten środek prawny za dopuszczalny albowiem złożony został po upływie terminu do wniesienia zażalenia (art. 194 § 2 P.p.s.a.). Zaskarżone postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 1 grudnia 2017 r., zatem siedmiodniowy termin na złożenie zażalenia upłynął w dniu 8 grudnia 2017 r. Przedmiotowy środek zaskarżenia został wniesiony w dniu 29 grudnia 2017 r., a zatem po upływie ustawowego terminu. Z tych też przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 – zwanej dalej P.p.s.a.) orzekł jak na wstępie.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli skarżący, zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie art. 194 § 2 P.p.s.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy oraz wnosząc o jego uchylenie w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zawarta w zażaleniu argumentacja jest częściowo zasadna tym niemniej nie wpływa ona ostatecznie na wynik rozstrzygnięcia. Powoduje natomiast zmianę oznaczenia rodzaju wniesionego przez skarżących środka zaskarżenia od postanowienia Sądu pierwszej instancji z dnia 22 listopada 2017 r.

Stwierdzić bowiem trzeba, że zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Oznacza to, że Sąd pierwszej instancji błędnie zakwalifikował środek zaskarżenia wniesiony przez skarżących w dniu 20 maja 2017 r. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2017 r. jako skargę kasacyjną zamiast zażalenia. I chociaż środek ten został tak oznaczony przez stronę ją wnoszącą, to jednak nie można przyjąć, że o przysługujących środkach zaskarżenia decyduje subiektywna wola, czy przekonanie strony. Katalog ten określa ustawodawca, przyznając konkretny środek zaskarżenia od konkretnego typu rozstrzygnięcia. Mówiąc wprost, to jaki środek zaskarżenia rozpoznaje Sąd decyduje przepis prawa a nie skarżący. Sąd nie jest przy tym związany nazwą pisma procesowego, ale jego treścią, a więc pomimo błędnego oznaczenia ocenia pismo w świetle warunków, jakie musi spełniać środek zaskarżenia przewidziany przez ustawę w danej sytuacji.

W uzasadnieniu rozpoznawanego postanowienia takie ustalenia poczynił Sąd pierwszej instancji trafnie dostrzegając, że sporządzony w dniu 29 grudnia 2017 r. środek zaskarżenia od postanowienia z dnia 22 listopada 2017 r. został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu do złożenia zażalenia, o którym mowa w art. 194 § 2 P.p.s.a. Z tych też przyczyn zażalenie to, błędnie nazwane skargą kasacyjną, podlegało odrzuceniu zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., o czym Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł uchylając zaskarżone postanowienie.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 188 oraz art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. Zwrot uiszczonego wpisu orzeczony w punkcie 2 zaskarżonego postanowienia pozostaje prawidłowy.