Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 716/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-07-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 pkt 1b, pkt 3, pkt 7, art. 41 ust. 1
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 105 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz Sędziowie: NSA Joanna Tuszyńska (spr.) WSA Krystyna Daniel Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2010 r. sprawy ze skargi J. T. i W. W. na Wojewodę w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie o sygn. II SA/Kr 903/09 skargę oddala.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 22 grudnia 2008 r. w sprawie do sygn. akt II SA/Kr 903/08 w sprawie ze skargi J. T., M. L., B. G. i W. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia 20 maja 2002 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddalił skargę. Wyrok uprawomocnił się z dniem 23 marca 2009 r.

W dniu 27 maja 2009 r. J. T. i W. W. złożyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. wyrokiem, domagając się jego uchylenia i merytorycznego rozpoznania sprawy. Podniosły, że zawiadomienie o rozprawach w dniach 21 października 2008 r. i 22 grudnia 2008 r. nie zostało doręczone J. T. jako pełnomocnikowi pozostałych wnioskodawców oraz J. T. nie zostało doręczone zawiadomienie o rozprawie w dniu 22 grudnia 2008 r., kiedy to nie działała już przez pełnomocnika, który był umocowany do reprezentowania jej jedynie na rozprawie w dniu 11 grudnia 2006 r. O wydaniu wyroku J. T. dowiedziała się w dniu 13 maja 2009 r., kiedy go osobiście odebrała wraz z protokołami rozpraw. Wskazały, że nie doręczenie zawiadomień o terminach rozpraw pozbawiło J. T. możliwości osobistego działania, zaś pozostałych wnioskodawców prawidłowej reprezentacji przez właściwie ustanowionego pełnomocnika.

Do wniosku wznowienie postępowania dołączono kserokopię pisma adw. S. P. z dnia 22 maja 2009 r. (k.4), w którym oświadczył, że był pełnomocnikiem z urzędu ustanowionym dla J. T. w sprawie cywilnej i z uwagi na prośbę klientki zgodził się stanąć na posiedzeniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie jako jej pełnomocnik z wyboru, uzgodnił jednak z klientką, że jego pełnomocnictwo jest jednorazowe i obejmuje tylko stawienie się na rozprawie (ręcznie dopisano datę: 11.12.2006), następnie zaś zostanie odwołane. Ze względu na stan zdrowia do swoich spraw wyznaczył substytutów, lecz zgodnie z ustaleniami nie zrobił tego do sprawy J. T. toczącej się przed WSA, "skoro jego pełnomocnictwo już wtedy nie istniało". Po okresie dłuższej nieobecności zastał w kancelarii korespondencję w ww. sprawie. Uznał, że została ona skierowana do niego omyłkowo, nie dysponował wówczas adresem, ani telefonem J. T..

Wojewódzkim Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie przytoczyć należy treść przepisów normujących kwestię wznowienia postępowania przed sądem administracyjnym.

Stosownie do art.271 pkt 2) ustawy z dnia 30 sierpnia 202 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz.1270 z późn.zm.) można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.

W myśl art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.

Z kolei zgodnie z art.281 p.p.s.a. na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek (skargę), jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Sąd może jednak po rozważeniu stanu sprawy połączyć badanie dopuszczalności wznowienia z rozpoznaniem sprawy.

Oddalenie skargi o wznowienie postępowania nastąpić powinno wówczas, gdy zgłoszona podstawa wznowienia postępowania jest bezzasadna lub stwierdzona przyczyna restytucyjna nie miała wpływu na treść uprzednio wydanego orzeczenia. Natomiast w przypadku nieważności postępowania bada się jedynie to, czy w chwili wydania prawomocnego orzeczenia zaistniała przyczyna nieważności (por. wyrok NSA z dnia 15.04.2008 r., sygn. II OSK 406/07, LEX nr 469203). Negatywny wynik merytorycznej oceny wniosku (skargi) o wznowienie powoduje jego oddalenie (por. postanowienie NSA z dnia 10.05.2005 r., sygn. OSK 1342/04LEX nr 168048).

Jak wynika z akt sprawy zakończonej wyrokiem z dnia 22 grudnia 2008 r. (sygn. akt II SA/Kr 903/08, początkowo sygn. II SA/Kr 1647/02) skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia 20.05.2002 r. złożyli: J. T., W. W. i S. G. (początkowa sygnatura: II SA/Kr 1647/02). Skarga została osobiście podpisana przez wszystkich skarżących.

Na rozprawie w dniu 14 lutego 2006 r. J. T. oświadczyła, że reprezentuje siostrę W. W. oraz dzieci zmarłego S. G.: M. L. i B. G.. Sąd pouczył J. T. o konieczności przedłożenia pełnomocnictw procesowych od skarżącej W. W. i następców prawnych zmarłego S. G..

Sąd nie dopuścił również tymczasowo J. T. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika tych osób.

W dniu 16 lutego 2006 r. J. T. przedłożyła kserokopię pełnomocnictwa (k. 114 akt sygn. II SA/Kr 1647/02), jakiego udzielili jej B. G. i M. L. - dzieci zmarłego brata skarżącej S. G.. Pełnomocnictwo to dotyczy postępowania spadkowego.

Na k. 133 omawianych akt znajduje się pismo skarżącej J. T. z dnia 26.04.2006 r. informujące, że adw. S. P. wyraził zgodę na reprezentowanie jej w tym postępowaniu.

Na karcie 152 akt (sygn. II SA/Kr 1647/02) znajduje się pełnomocnictwo udzielone w dniu 16.05.2006 r. przez J. T. adw. S. P. w sprawie toczącej się do sygn. II SA/Kr 1647/02 i dalszych instancjach.

Pełnomocnik skarżącej J. T. adw. S. P. stawił się na rozprawie w dniu 23.05.2006 r. (k.153) i na rozprawie w dniu 11.12.2006 r.(k.187).

Sąd kierował pisma do W. W., M. L. i B. G. i odpowiadali oni na wezwania Sądu (k. 158, 159, 160, 164, 165, 166). Zostali oni również zawiadomieni o rozprawie w dniu 11 grudnia 2006 r. (k. 172, 173, 174).

Na rozprawie w dniu 11 grudnia 2006 r. obecni byli J. T., W. W., B. G. i M. L..

Wobec uchylenia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wydanego w dniu 11 grudnia 2006 r. przez Naczelny Sąd Administracyjny, sprawie została nadana nowa sygnatura - II SA/Kr 903/08.

W dniu 6.10.2008 r. (do tej sygnatury akt - II SA/Kr 903/08) skarżąca J. T. złożyła pismo o wydanie kserokopii z akt sprawy (k.306).

O rozprawie wyznaczonej na dzień 21.10.2008 r. zawiadomieni zostali (k.290) : pełnomocnik J. T. - adw. S. P. (dowód doręczenia zawiadomienia - k.295) W. W. (dowód doręczenia zawiadomienia - k.293), M. L. (brak dowodu doręczenia zawiadomienia) i B. G. (dowód doręczenia zawiadomienia - k.301, podpisała K. G., dorosły domownik).

J. T. nie została zawiadomiona o rozprawie jako pełnomocnik pozostałych skarżących, ponieważ złożone do akt pełnomocnictwa były nieskuteczne (k.113, 114 - pełnomocnictwo od B. G. i M. L. dotyczyło innej sprawy). Na rozprawie w dniu 21.10.2008 r. nikt się nie stawił. Rozprawa ta została odroczona wobec braku dowodu doręczenia zawiadomienia o rozprawie dla M. L..

O rozprawie wyznaczonej na dzień 22.10.2008 r. zawiadomieni zostali (k.341): pełnomocnik J. T. - adw. S. P. (dow. dor. - k.348) W. W. (dow. dor. - k.345, osobiście), M. L. (k.344 - powtórnie awizowano) i B. G. (dow. Dor. - k.346, osobiście). Na rozprawie nikt się nie stawił. Sąd ogłosił wyrok.

O wydaniu wyroku ogłoszonego w dniu 22.10.2009 r., sygn. II SA/Kr 903/08 J. T. dowiedziała się w dniu 28.04.2009 r., co wynika z osobistego potwierdzenia odbioru kserokopii wyroku i jego uzasadnienia.

Skargi o wznowienie M. L. i B. G. odrzucone (k.110 akt II SA/Kr 716/09).

Wobec powyższego Sąd uznał, że zgłoszona podstawa wznowienia postępowania jest bezzasadna, gdyż nie ziściła się przesłanka, że strona nie była należycie reprezentowana, ewentualnie, że wskutek naruszenia przepisów prawa strona została pozbawiona możności działania.

O rozprawach wyznaczonych na dzień 21.10.2008 r. i 22.10.2008 r. nie została zawiadomiona skarżąca J. T., lecz jej pełnomocnik adw. S. P., zgodnie z treścią art. 67 § 5 p.p.s.a.

Uzgodnienie dokonane przez adw. S. P. ze skarżącą co do charakteru udzielonego mu pełnomocnictwa (jednorazowego do stawiennictwa na rozprawie) nie mogło odnieść skutku w stosunku do Sądu, skoro został o tym zawiadomiony dopiero przy wniosku o wznowienie postępowania, a w aktach sprawy toczącej się do sygn. sygn. II SA/Kr 1647/02 znajduje się pełnomocnictwo udzielone w dniu 16.05.2006 r. przez J. T. adw. S. P. - w sprawie sygn. II SA/Kr 1647/02 i dalszych instancjach (art.42 p.p.s.a)..

Z kolei zawiadomienie o rozprawach w dniach 21 października 2008 r. i 22 grudnia 2008 r. nie zostało doręczone J. T. jako pełnomocnikowi pozostałych skarżących, gdyż J. T. nie była ich pełnomocnikiem. Pomimo pouczenia przez Sąd, prawidłowe pełnomocnictwo nie zostało złożone do akt.

Nawet, gdyby postawić Sądowi rozpoznającemu sprawę, której dotyczyła skarga o wznowienie, że nie wydał postanowienia o niedopuszczeniu do udziału w sprawie J. T. jako pełnomocnika pozostałych skarżących, to nie miało to żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, gdyż o pozbawieniu strony możliwości działania można mówić wtedy, gdy nie dano jej w ogóle możliwości działania. W innych przypadkach zachodzi tylko utrudnienie działania, co nie uzasadnia wznowienia postępowania.

Dlatego też orzeczono jak w sentencji.