Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 585/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2020-09-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6140 Nadanie stopnia i tytułu naukowego oraz potwierdzenie równoznaczności dyplomów, świadectw i tytułów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 327
journal: Dz.U. 2020 poz 85
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce - t.j,

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Sędziowie asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska,, sędzia WSA Małgorzata Roleder, po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 września 2020 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. D. na postanowienie Rektora Uniwersytetu Medycznego w B. z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie nostryfikacji dyplomu 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające jego wydanie postanowienie Rektora Uniwersytetu Medycznego w B. z [...] stycznia 2020 r.; 2. zasądza od Rektora Uniwersytetu Medycznego w B. na rzecz skarżącego P. D. kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Skarga została wywiedziona na podstawie następujących okoliczności.

P. D. w dniu 19 sierpnia 2019 r. zwrócił się do Uniwersytetu Medycznego w B. z wnioskiem o przeprowadzenie procedury nostryfikacyjnej dyplomu wydanego w dniu [...] czerwca 2017 r. przez Uniwersytet T. w Syryjskiej Republice Arabskiej w Wydziale Stomatologicznym.

Rektor UM w B. postanowieniem z [...] stycznia 2020 r., wydanym na podstawie art. 327 ustawy z 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1668 ze zm.; dalej powoływana jako ustawa), § 5 i 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 28 września 2018 r. w sprawie nostryfikacji dyplomów ukończenia studiów za granicą oraz potwierdzania ukończenia studiów na określonym poziomie (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1881 ze zm.; dalej powoływane jako rozporządzenie) oraz art. 219 K.p.a., odmówił nostryfikacji dyplomu. W uzasadnieniu podano, że w procedurze nostryfikacji decydujące znaczenie ma klasyfikacja uzyskanego tytułu zawodowego w systemie szkolnictwa wyższego danego państwa. Ponieważ każde państwo, w tym również Polska, posiada własny system oświaty i szkolnictwa wyższego, w procedurze uznania wykształcenia należy ustalić, czy zagraniczny dyplom posiada swój odpowiednik w systemie szkolnictwa kraju, w którym został przedłożony. Organ podniósł, że Narodowa Agencja Wymiany Akademickiej (dalej powoływana jako NAWA) w piśmie z 17 października 2019 r. zaopiniowała, iż przedłożony przez stronę dokument stanowi tymczasowe zaświadczenie i potwierdza ukończenie studiów pierwszego stopnia. Zgodnie zaś z § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 28 września 2018 r. w sprawie studiów (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1861 ze zm.) kierunki lekarski i lekarsko – dentystyczny prowadzone są wyłącznie jako jednolite studia magisterskie. Dlatego też uzyskane na tych kierunkach zagraniczne dyplomy ukończenia studiów pierwszego stopnia jako nie mające swojego odpowiednika w polskim systemie szkolnictwa wyższego nie podlegają formalnemu uznaniu za równoważne w drodze nostryfikacji.

P. D. nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i zarzucił naruszenie:

- art. 61 § 4 K.p.a., polegające na niewydaniu odpowiedniego postanowienia o wszczęciu postępowania administracyjnego oraz na niepoinformowaniu o wszczęciu postępowania administracyjnego;

- art. 124 § 1 w zw. z art. 219 K.p.a., art. 327 ust. 7 ustawy oraz § 6 rozporządzenia, polegające na niewskazaniu prawidłowych podstaw prawnych stanowiących podstawę wydania przedmiotowego postanowienia, tj. błędnym przyjęciu, że wydanie postanowienia w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia w sprawie nostryfikacji jest równoznaczne z wydaniem postanowienia o odmowie przeprowadzenia postępowania nostryfikacyjnego, podczas gdy są to dwa odrębne postanowienia, jedno dotyczące merytorycznego rozpoznania sprawy, drugie zaś dotyczące możliwości rzeczywistego wszczęcia tego postępowania i podjęcia jakichkolwiek dalszych czynności, w tym czynności mających na celu zgromadzenie materiału dowodowego w sprawie;

- art. 9 K.p.a., przez nieinformowanie odwołującego o przebiegu postępowania nostryfikacyjnego, w ten sposób uniemożliwiając mu prawidłową ochronę swoich praw;

- art. 10 § 1 K.p.a., przez uniemożliwienie odwołującemu jakiegokolwiek udziału w toku postępowania, w tym m.in. przedstawienia odpowiednich wniosków dowodowych, a także niepoinformowanie go o zamiarze wydania postanowienia w przedmiotowym postępowaniu i uniemożliwienie mu w ten sposób zapoznanie się z aktami sprawy i wypowiedzenie się co do zebranych dowodów;

- art. 7 w zw. z art. 77 § 1 K.p.a., przez przeprowadzenie postępowania dowodowego w sposób powierzchowny oraz dokonanie oceny zgromadzonego materiału dowodowego w sposób nieobiektywny, w szczególności:

a) dokonanie błędnej oceny treści dyplomu, tj. błędne przyjęcie, że wykształcenie uzyskane przez odwołującego na terenie Syrii odpowiada wykształceniu na poziomie studiów wyższych pierwszego stopnia, podczas gdy w rzeczywistości, biorąc pod uwagę organizację szkolnictwa wyższego w Syrii, a także czas trwania studiów, program tych studiów, odpowiadają one programowi jednolitych studiów magisterskich w Polsce;

b) niezwrócenie się do odpowiednich organów oraz niezwrócenie się o udzielenie pomocy prawnej do Syrii, celem uzyskania dodatkowych informacji dotyczących procedury kształcenia w toku studiów wyższych, w szczególności jakim uprawnieniom w stosunku do innych państw odpowiada uzyskanie tytułu "Doctor of Medicine", czy są to studia, które mogą być kontynuowane na studiach drugiego stopnia, czy uzyskanie tytułu "Doctor of Medicine" wyczerpuje cechy właściwe dla studiów drugiego stopnia;

- art. 327 ust. 7 i art. 327 ust. 5 ustawy w zw. z § 6 ust. 1 w zw. z § 8 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie studiów w zw. z art. 326 ust. 1 pkt 3 ustawy, polegające na błędnym niewydaniu odwołującemu zaświadczenia o uznaniu dyplomu za równoważny z dyplomem polskich jednolitych studiów magisterskich lekarsko-dentystycznych, podczas gdy ukończone przez odwołującego studia oraz uzyskany dyplom spełniają wszystkie cechy konieczne dla uznania tego dyplomu za równoważny z dyplomem polskim.

Wskazując na powyższe naruszenia odwołujący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia, przez wydanie zaświadczenia o uznaniu dyplomu za równoważny z dyplomem polskim. Nadto odwołujący wniósł o przeprowadzenie dowodu z załączonego do wniosku "praktycznego przewodnika po uznawalności wykształcenia" wydanego przez NAWA na okoliczność możliwości nostryfikowania uzyskanego przez niego dyplomu oraz zwrócenie się do odpowiednich organów w Syrii z wnioskiem o udzielenie pomocy prawnej przez udzielenie informacji dotyczących charakteru zakończonych przez niego studiów, czy są to studia jednolite, pierwszego, czy drugiego stopnia, czy istnieje możliwość kontynuacji nauki na dalszym etapie studiów.

Rozpoznając sprawę ponownie organ zwrócił się do NAWA z wnioskiem o ponowną analizę dokumentów przedłożonych przez stronę - pismo z 11 marca 2020 r. W odpowiedzi w piśmie z 29 kwietnia 2020 r. (przekazanym drogą e-mailową) NAWA podtrzymała swoje stanowisko, że tymczasowe zaświadczenie wydane w 2017 r. przez T. University (Syria) potwierdza ukończenie studiów pierwszego stopnia. Studia pierwszego stopnia w zakresie stomatologii nie mają w Polsce swojego odpowiednika, w związku z tym nie podlegają procedurze nostryfikacji. Nadto NAWA podtrzymała swoje stanowisko, że przedłożony dokument nie jest dyplomem ukończenia studiów, a zaświadczeniem.

Po uzyskaniu tej informacji organ, działając w trybie art. 79a § 1 i 2 K.p.a., zawiadomił stronę, że nie przedstawiono dyplomu ukończenia studiów jednolitych lub drugiego stopnia na kierunku dentystycznym. Pouczył przy tym, że strona w trybie art. 327 ust. 3 ustawy, może ubiegać się o potwierdzenie ukończenia studiów na określonym poziomie. Postępowanie to odbywa się na podstawie odrębnego wniosku do którego powinny być dołączone dokumenty potwierdzające ukończenie studiów jednolitych lub drugiego stopnia na kierunku dentystycznym, bowiem ukończenie studiów pierwszego stopnia nie uprawnia do ubiegania się o potwierdzenie ukończenia studiów na tym kierunku. Jednocześnie poinformowano o możliwości przedłożenia dodatkowych dowodów celem wykazania spełnienia przesłanek warunkujących nostryfikację dyplomu oraz poinformowano, że nieprzedłożenie dyplomu może skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem – zawiadomienie z 15 maja 2020 r.

W odpowiedzi na powyższe w piśmie z 26 maja 2020 r. pełnomocnik strony wniósł o: przeprowadzenie dowodu z kserokopii oryginału i tłumaczenia przysięgłego wypisu z ocen; z kserokopii oryginału i tłumaczenia przysięgłego zaświadczenia dotyczącego przedmiotów na czwartym i piątym roku studiów; z kserokopii oryginału i tłumaczenia przysięgłego sylabusa dotyczącego poszczególnych przedmiotów nauczanych na poszczególnych latach studiów; z kserokopii oryginału i tłumaczenia przysięgłego dokumentu zawiadomienia o ukończeniu studiów; z kserokopii oryginału i tłumaczenia przysięgłego dokumentu stanowiącego wykaz przedmiotów wraz z zaliczeniami, na okoliczność ukończenia przez odwołującego studiów o charakterze odpowiadającym studiom jednolitym magisterskim. Pełnomocnik wniósł o poinformowanie go gdyby organ wymagał oryginałów tych dokumentów oraz ich tłumaczeń. Ponadto wniósł o zwrócenie się do Ambasady Syryjskiej Republiki Ludowej, celem uzyskania informacji dotyczących: czy i w jakiej formie uczelnie wyższe w Syrii wydają dyplomy, czy dokumenty przedłożone przez odwołującego stanowią taki dyplom lub są dokumentem równoważnym, jaki charakter mają studia medyczne dentystyczne w Syrii, w szczególności ile lat trwają i jaki program obejmują, czy są to studia odpowiadające według prawa polskiego studiom jednolitym magisterskim bądź studiom II stopnia, czy dokumenty przedłożone przez odwołującego stanowią dowód ukończenia przez odwołującego takich studiów. Nadto wniósł o zwrócenie się do Ambasady o udzielenie pomocy prawnej przez zwrócenie się do Uniwersytetu T. w przedmiocie udzielenia informacji o ukończeniu studiów przez odwołującego oraz charakterze i programie studiów.

Postanowieniem z [...] czerwca 2020 r. nr [...], organ utrzymał w mocy swoje postanowienie z [...] stycznia 2020 r. i podtrzymał stanowisko, że brak jest właściwości uczelni do przeprowadzenia postępowania nostryfikacyjnego. Odnosząc się do wniosków dowodowych strony podano, że na podstawie art. 327 ust. 4 ustawy, postępowanie nostryfikacyjne wszczyna się na wniosek. Postępowanie prowadzi uczelnia posiadająca kategorię naukową A+, A albo B+ w dyscyplinie, której dotyczy wniosek. W § 2 ust. 2 rozporządzenia wymieniono wykaz dokumentów, które należy dołączyć do wniosku, przy czym na pierwszym miejscu, wskazano dyplom ukończenia studiów. Wnioski dowodowe zgłoszone przez odwołującego w piśmie z 26 maja 2020 r. podlegają oddaleniu na podstawie art. 78 § 1 K.p.a. Podniesiono, że ustawodawca wskazał jednoznacznie, jakie dokumenty powinien dołączyć wnioskodawca do wniosku o wszczęcie postępowania nostryfikacyjnego. Zgłoszone przez odwołującego wnioski dowodowe są bezprzedmiotowe. Ponowne przeprowadzenie dowodu z kserokopii i tłumaczenia przysięgłego wymienionych dokumentów nie wnosi niczego nowego do sprawy. Dokumenty te były przedmiotem analizy przez organ przy wydawaniu postanowienia z 7 stycznia 2020 r. Żaden z tych dokumentów nie jest dyplomem ukończenia studiów. Wniosek odwołującego o zwrócenie się przez organ do Ambasady w celu uzyskania informacji dotyczących przedłożonych dokumentów, a także o udzielenie pomocy prawnej poprzez zwrócenie się przez Ambasadę do Uniwersytetu T. w przedmiocie udzielenia informacji o ukończeniu studiów przez odwołującego oraz charakterze i programie studiów, nie zasługuje również na uwzględnienie. Nostryfikacja w Polsce dyplomu ukończenia studiów wyższych za granicą odbywa się na podstawie polskich przepisów z uwzględnieniem polskiego systemu szkolnictwa wyższego. Zarówno Ambasada Syryjska Republiki Ludowej w Warszawie, jak i Uniwersytet T. nie posiadają kompetencji dotyczącej oceny przedłożonych przez odwołującego dokumentów. Jedyną właściwą instytucją, zgodnie z art. 326 ust. 4 ustawy, jest Dyrektor NAWA który udziela, na wniosek zainteresowanego podmiotu, pisemnej informacji o dyplomie wydanym przez zagraniczną uczelnię, o poziomie studiów i statusie uczelni. Organ skorzystał z tej regulacji i dwukrotnie została dokonana ocena przez NAWA dokumentów dołączonych do wniosku. Wobec nieprzedłożenia dyplomu ukończenia studiów jednolitych lub drugiego stopnia na kierunku dentystycznym przez odwołującego, niemożliwe jest przeprowadzenie postępowania nostryfikacyjnego. Nietrafny jest zarzut, podniesiony we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, naruszenia art. 61 § 4 K.p.a. Przepis ten dotyczy postępowań wszczynanych z urzędu i postępowań, w których występuje więcej niż jedna strona. Postępowanie nostryfikacyjne toczy się na wniosek osoby ubiegającej się o nostryfikację. Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia, datą wszczęcia postępowania nostryfikacyjnego jest dzień doręczenia wniosku uczelni nostryfikującej, a zatem za bezprzedmiotowe należy uznać zawiadamianie o wszczęciu postępowania, które toczy się na wniosek osoby, która składa wniosek. Za nieuzasadniony należy uznać zarzut naruszenia art. 124 § w zw. z art. 219 K.p.a., art. 327 ust. 7 ustawy oraz § 8 rozporządzenia. Wydane w sprawie postanowienie obejmuje odmowę przeprowadzenia nostryfikacji. Organ, wbrew stanowisku odwołującego, ma świadomość, że wydane postanowienie w sprawie nie jest równoznaczne z postanowieniem o odmowie wydania zaświadczenia w przedmiocie nostryfikacji. Nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 9 i art. 10 K.p.a. Postępowanie nostryfikacyjne przeprowadzane jest na wniosek zainteresowanego, w oparciu o przedłożone przez niego dokumenty, które zostały zdefiniowane w rozporządzeniu. Ponadto, organ umożliwił odwołującemu wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów, informując o możliwości przedłożenia dodatkowych dowodów, wskazując że nieprzedłożenie dyplomu ukończenia studiów jednolitych lub drugiego stopnia na kierunku dentystycznym, może skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem. Brak jest podstaw do uwzględnienia zarzutu naruszenia ar. 7 w zw. z art. 77 K.p.a. Organ podjął bowiem wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, jak również zebrał w sposób wyczerpujący i rozpatrzył cały materiał dowodowy. Organ nie naruszył również art. 327 ust. 7 i art. 327 ust. 5 ustawy w zw. z § 6 rozporządzenia w zw. z § 8 ust. 1 pkt rozporządzenia w sprawie studiów w zw. z art. 326 ust. 1 pkt 3 ustawy. Przedłożone przez odwołującego dokumenty, dołączone do wniosku o przeprowadzenie postępowania nostryfikacyjnego nie spełniały przesłanek wymaganych do nostryfikacji dyplomu ukończenia studiów wyższych za granicą na kierunku dentystycznym. Zamiast wymaganego dyplomu zostało przedłożone tymczasowe zaświadczenie, przy czym potwierdzało ono ukończenie studiów pierwszego stopnia i uzyskanie tytułu Licence w zakresie stomatologii, nadawanego po ukończeniu studiów pierwszego stopnia (w tłumaczeniu na język polski błędnie przełożone jako "licencja lekarza w zakresie stomatologii"). Studia pierwszego stopnia w zakresie stomatologii nie mają w Polsce swojego odpowiednika, w związku z tym nie podlegają procedurze nostryfikacji.

Skargę od tego postanowienia do sądu administracyjnego wniósł P. D. i zarzucił naruszenie:

- art. 327 ust. 7 i art. 327 ust. 5 ustawy w zw. z § 6 ust. 1 rozporządzenia w zw. z § 8 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 27 września 2018 r. w sprawie studiów w zw. z art. 326 ust. 1 pkt 3 ustawy, per analogiam polegające na błędnym niewydaniu skarżącemu zaświadczenia o uznaniu dyplomu za równoważny z dyplomem polskim jednolitych studiów magisterskich lekarsko-dentystycznych, podczas gdy ukończone przez skarżącego studia oraz uzyskany dyplom spełniają wszystkie cechy konieczne dla uznania tego dyplomu za równoważny z dyplomem polskim;

- art. 7 w zw. z art. 77 w zw. z art. 78 w zw. z art. 80 K.p.a., przez przeprowadzenie postępowania dowodowego w sposób powierzchowny oraz dokonanie oceny zgromadzonego materiału dowodowego w sposób nieobiektywny, w szczególności: a) dokonanie błędnej oceny treści dyplomu uzyskanego przez skarżącego, tj. błędnym przyjęciu, że wykształcenie uzyskane przez skarżącego na terenie Syrii odpowiada wykształceniu na poziomie studiów wyższych pierwszego stopnia, podczas gdy w rzeczywistości, biorąc pod uwagę organizację szkolnictwa wyższego w Syrii, a także czas trwania studiów, program tych studiów, odpowiadają one programowi jednolitych studiów magisterskich w Polsce;

b) niezwrócenie się do odpowiednich organów oraz o udzielenie pomocy prawnej do Syrii, celem uzyskania dodatkowych informacji dotyczących procedury kształcenia w toku studiów wyższych, w szczególności jakim uprawnieniom w stosunku do innych państw odpowiada uzyskanie tytułu "Doctor of Medicine", czy są to studia, które mogą być kontynuowane na studiach drugiego stopnia, czy uzyskanie tytułu "Doctor of Medicine" wyczerpuje cechy właściwe dla studiów drugiego stopnia;

c) pominięciu bądź niewydaniu postanowienia dowodowego odnośnie wniosków dowodowych złożonych w piśmie z 26 maja 2020 r., w szczególności zaś pominięcie wniosku dowodowego o zwrócenie się do Ambasady w celu uzyskania informacji dotyczących dokumentacji ukończenia studiów przez skarżącego oraz zwrócenia się przez Ambasadę do Uniwersytetu T. celem uzyskania dodatkowych informacji, podczas gdy okoliczności te miały istotne znaczenie dla ustalenia jakiego rodzaju studia ukończył skarżący, a co za tym idzie, możliwa była nostryfikacja jego dyplomu;

d) oparciu całości ustaleń faktycznych i prawnych sprawy na stanowisku uzyskanym przez organ administracji od NAWA, a tym samym niedokonaniu własnych ustaleń faktycznych i prawnych przez organ administracji,

2. art, 107 § 3 w zw. z art. 11 K.p.a., polegającego na jedynie pozornym ustosunkowaniu się przez organ administracji do zarzutów skarżącego wskazanych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a tym samym uniemożliwienie kontroli instancyjnej wydanego orzeczenia,

3. art. 138 § 1 pkt 1-3 w zw. z art. 138 § 2 w zw. z art. 15 K.p.a., polegające na błędnym niedokonaniu zmiany postanowienia z [...] stycznia 2020 r., pomimo naruszenia przy wydawaniu tego postanowienia:

a) art. 61 § 4 K.p.a., polegającego na niewydaniu odpowiedniego postanowienia o wszczęciu postępowania administracyjnego oraz na niepoinformowaniu skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego;

b) art. 124 § 1 w zw. z art. 219 K.p.a., art. 327 ust. 7 ustawy oraz § 6 rozporządzenia, polegającego na niewskazaniu prawidłowych podstaw prawnych stanowiących podstawę wydania przedmiotowego postanowienia, tj. błędnym przyjęciu, że wydanie postanowienia w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia w przedmiocie nostryfikacji jest równoznaczne z wydaniem postanowienia o odmowie przeprowadzenia postępowania nostiyfikacyjnego, podczas gdy są to dwa odrębne postanowienia, jedno dotyczące merytorycznego rozpoznania sprawy, drugie zaś dotyczące możliwości rzeczywistego wszczęcia tego postępowania i podjęcia jakichkolwiek dalszych czynności, w tym czynności mających na celu zgromadzenie materiału dowodowego w sprawie;

c) art. 9 K.p.a., przez niepoinformowanie skarżącego o przebiegu postępowania nostryfikacyjnego, w ten sposób uniemożliwiając mu prawidłową ochronę swoich praw,

d) art. 10 § 1 K.p.a., przez uniemożliwienie skarżącemu jakiegokolwiek udziału w toku postępowania, w tym m. in. przedstawienia odpowiednich wniosków dowodowych, a także niepoinformowanie skarżącego o zamiarze wydania postanowienia w przedmiotowym postępowaniu i uniemożliwienie mu w ten sposób zapoznanie się z aktami sprawy, wypowiedzenie się co do zebranych dowodów;

e) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 K.p.a., przez przeprowadzenie postępowania dowodowego w sposób powierzchowny oraz dokonanie oceny zgromadzonego materiału dowodowego w sposób nieobiektywny, w szczególności:

- dokonanie błędnej oceny treści dyplomu uzyskanego przez skarżącego, tj. błędnym przyjęciu, że wykształcenie uzyskane przez skarżącego na terenie Syrii odpowiada wykształceniu na poziomie studiów wyższych pierwszego stopnia, podczas gdy w rzeczywistości, biorąc pod uwagę organizację szkolnictwa wyższego w Syrii, a także czas trwania studiów, program tych studiów, odpowiadają one programowi jednolitych studiów magisterskich w Polsce;

- niezwrócenie się do odpowiednich organów oraz o udzielenie pomocy prawnej do Syrii celem uzyskania dodatkowych informacji dotyczących procedury kształcenia w toku studiów wyższych, w szczególności jakim uprawnieniom w stosunku do innych państw odpowiada uzyskanie tytułu "Doctor of Medicine", czy są to studia, które mogą być kontynuowane na studiach drugiego stopnia, czy uzyskanie tytułu "Doctor of Medicine" wyczerpuje cechy właściwe dla studiów drugiego stopnia;

f) art. 327 ust. 7 i art. 327 ust. 5 ustawy w zw. z § 6 ust. 1 rozporządzenia w zw. z § 8 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie studiów w zw. z art. 326 ust. 1 pkt 3 ustawy, per analogiam polegające na błędnym niewydaniu skarżącemu zaświadczenia o uznaniu dyplomu za równoważny z dyplomem polskim jednolitych studiów magisterskich lekarsko-dentystycznych, podczas gdy ukończone przez skarżącego studia oraz uzyskany dyplom spełniają wszystkie cechy konieczne dla uznania tego dyplomu za równoważny z dyplomem polskim;

III. naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, tj.:

1. art. 145 §1 pkt 4 w zw. z art. 10 § 1 w zw. z art. 9 w zw. z art. 61 § 4 K.p.a., tj. uniemożliwienie skarżącemu udziału w postępowaniu administracyjnym I instancji, uzasadniające wznowienie postępowania, przejawiające się w:

a) niepoinformowaniu skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego;

b) nieinformowaniu skarżącego o toku postępowania administracyjnego,

c) uniemożliwienie skarżącemu zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału dowodowego.

Wskazując na powyższe naruszenia skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia z 7 stycznia 2020 r. Nadto na podstawie art. 119 pkt 2 P.p.s.a. wniósł o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym i o zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego, wyliczonych zgodnie z normami przepisanymi. Skarżący wniósł także o przeprowadzenie dowodu z dokumentu - zaświadczenia ambasadora Ambasady Syryjskiej Republiki Ludowej z 9 lipca 2020 r. - na okoliczność, że ukończone przez niego studia na Uniwersytecie T. w Syrii na Wydziale Lekarsko-Dentystycznym są 5-letnimi studiami jednolitymi. W uzasadnieniu skargi rozwinięto argumentację zawartą w jej zarzutach.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli sądu w sprawie niniejszej jest rozstrzygnięcie Rektora Uniwersytetu Medycznego w B. odmawiające nostryfikacji dyplomu P. D., wydanego w dniu 4 czerwca 2017 r. przez Uniwersytet T. w Syryjskiej Republice Arabskiej w Wydziale Stomatologicznym.

Procedura nostryfikacji uregulowana jest w ustawie z 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 85 ze zm.; dalej powoływana jako ustawa) oraz w wydanym na podstawie art. 327 ust. 8 tej ustawy rozporządzeniu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 28 września 2018 r. w sprawie nostryfikacji dyplomów ukończenia studiów za granicą oraz potwierdzenia ukończenia studiów na określonym poziomie (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1881 ze zm.; dalej powoływane jako rozporządzenie).

Zgodnie z art. 327 ust. 1 ustawy, dyplom ukończenia studiów za granicą może być uznany za równoważny odpowiedniemu polskiemu dyplomowi i tytułowi zawodowemu na podstawie umowy międzynarodowej określającej równoważność, a w przypadku jej braku - w drodze postępowania nostryfikacyjnego. Jak stanowi ust. 4 art. 327 ustawy, postępowanie nostryfikacyjne (...) wszczyna się na wniosek a postępowanie to prowadzi uczelnia posiadająca kategorię naukową A+, A albo B+ w dyscyplinie, której dotyczy wniosek. Po przeprowadzeniu postępowania nostryfikacyjnego (...) wydaje się zaświadczenie – ust. 5 art. 327 ustawy. W przypadku stwierdzenia braku właściwości do przeprowadzenia postępowania, uczelnia wydaje postanowienie o odmowie jego przeprowadzenia, na które służy zażalenie – ust. 7 art. 327 ustawy. Szczegółowy tryb postępowania nostryfikacyjnego określa ww. rozporządzenie. Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia, osoba ubiegająca się o uznanie dyplomu ukończenia studiów za granicą za równoważny odpowiedniemu polskiemu dyplomowi i tytułowi zawodowemu składa wniosek do wybranej uczelni. Jak stanowi § 2 ust. 2 rozporządzenia, do wniosku dołącza się: dyplom ukończenia studiów; dokumenty umożliwiające ocenę przebiegu studiów, uzyskiwanych efektów uczenia się i czasu trwania studiów; świadectwo, dyplom lub inny dokument, na podstawie którego wnioskodawca został przyjęty na studia; oświadczenie wnioskodawcy o miejscu i dacie urodzenia. Przepis ust. 3 § 2 rozporządzenia, dopuszcza złożenie ww. dokumentów w postaci kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem przez uczelnię nostryfikującą. Zgodnie z § 3 rozporządzenia, datą wszczęcia postępowania nostryfikacyjnego jest dzień doręczenia wniosku uczelni nostryfikującej (ust. 1). W pierwszej kolejności uczelnia nostryfikująca dokonuje oceny formalnej wniosku. W przypadku stwierdzenia braków formalnych wniosku uczelnia nostryfikująca wyznacza wnioskodawcy, termin, nie krótszy niż 14 dni, do jego uzupełnienia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (ust. 2). Po przeprowadzeniu oceny formalnej wniosku uczelnia nostryfikująca może zażądać od wnioskodawcy przedłożenia tłumaczenia zwykłego na język polski przedłożonych dokumentów (§ 4 rozporządzenia). Zgodnie z § 5 ust. 1-2 rozporządzenia, uczelnia nostryfikująca porównuje program studiów, uzyskiwane efekty uczenia się i uprawnienia zawodowe, realizowane praktyki zawodowe oraz czas trwania studiów z programem studiów, uzyskiwanymi efektami uczenia się i uprawnieniami zawodowymi, realizowanymi praktykami zawodowymi oraz czasem trwania podobnych studiów prowadzonych w tej uczelni. W przypadku stwierdzenia różnic w programie studiów, efektach uczenia się lub czasie trwania studiów uczelnia nostryfikująca może zobowiązać wnioskodawcę do złożenia określonych egzaminów lub odbycia praktyk zawodowych. Po przeprowadzeniu postępowania nostryfikacyjnego uczelnia nostryfikująca uznaje albo odmawia uznania dyplomu ukończenia studiów za granicą za równoważny odpowiedniemu polskiemu dyplomowi i tytułowi zawodowemu w terminie 90 dni od dnia złożenia wniosku spełniającego wymagania formalne - § 6 ust. 1 rozporządzenia.

Z powyższej regulacji wynika, że postępowanie nostryfikacyjne przebiega dwuetapowo. Pierwszy etap dotyczy oceny formalnej wniosku. W przypadku stwierdzenia braków formalnych, po uprzednim bezskutecznym wezwaniu wnioskodawcy do ich uzupełnienia, uczelnia pozostawia taki wniosek bez rozpoznania. Po pozytywnej formalnej weryfikacji wniosku uczelnia przeprowadza postępowanie weryfikacyjne, podejmując czynności o których mowa w § 5 rozporządzenia. Po przeprowadzeniu postępowania nostryfikacyjnego uczelnia albo uznaje dyplom ukończenia studiów za granicą za równoważny odpowiedniemu polskiemu dyplomowi i tytułowi zawodowemu (następuje to w formie zaświadczenia), albo odmawia nostryfikacji.

Przenosząc te ogólne uwagi na grunt sprawy niniejszej stwierdzić należy, że "pomieszano" w niej te dwa odrębne etapy postępowania. Rozpoznając sprawę po raz pierwszy organ odmówił nostryfikacji dyplomu, powołując w podstawie rozstrzygnięcia art. 327 ustawy, § 5 i § 6 ust. 1 rozporządzenia oraz art. 219 K.p.a. (przepis ten stanowi, że odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie). Z uzasadnienia postanowienia wynika, że podstawą odmowy nostryfikacji było ustalenie że skarżący uzyskał zagraniczny dyplom ukończenia studiów pierwszego stopnia, które nie mają swojego odpowiednika w polskim systemie szkolnictwa wyższego i w związku z tym nie podlegają formalnemu uznaniu za równoważne w drodze nostryfikacji. Z powyższego można wnioskować, że postanowienie zostało wydane po pozytywnej formalnej weryfikacji wniosku i po przeprowadzeniu postępowania nostryfikacyjnego w wyniku którego ustalono, że nie można uznać dyplomu skarżącego za równoważny odpowiedniemu polskiemu dyplomowi i tytułowi zawodowemu. Z kolei z uzasadnienia postanowienia wydanego po ponownym rozpatrzeniu sprawy wynika, że podstawą odmowy nostryfikacji było również i to, że skarżący zamiast wymaganego dyplomu przedłożył tymczasowe zaświadczenie z 2017 r. potwierdzające ukończenie przez niego studiów. Takie postępowanie uczelni, jak słusznie podnosi skarżący, może rodzić wątpliwości dotyczące jego sytuacji prawnej. Nie jest bowiem jednoznaczne czy nostryfikacji odmówiono po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego i merytorycznej ocenie wniosku, czy też nostryfikacji odmówiono z uwagi na braki formalne wniosku. W przypadku stwierdzenia braku formalnego wniosku w postaci braku dyplomu ukończenia studiów, uczelnia powinna wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia tego braku, a po bezskutecznym upływie terminu pozostawić wniosek bez rozpoznania. Wniosek o nostryfikację, nie zawierający właściwego dyplomu, nie powinien być przedmiotem postępowania merytorycznego.

Kolejna nieprawidłowość polega na tym, że odmowa nostryfikacji nie powinna nastąpić w formie postanowienia, o którym mowa w art. 219 K.p.a. Z treści przepisów regulujących postępowanie nostryfikacyjne wynika, że uczelnia nostryfikuje dyplom w formie zaświadczenia. Nie oznacza to jednak, że w odmowa nostryfikacji jest tożsama z odmową wydania zaświadczenia (art. 219 K.p.a.). Odmowa wydania zaświadczenia najczęściej ma miejsce wówczas, gdy organ nie dysponuje wnioskowanymi danymi. Odmowa nostryfikacji nie dotyczy takiej sytuacji. Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie wydawane jest nie dlatego, że organ nie dysponuje odpowiednimi danymi, ale dlatego że po przeprowadzeniu postępowania nostryfikacyjnego ustalił, że dyplom uzyskany za granicą nie jest równoważny dyplomowi uzyskanemu na polskiej uczelni. Zdaniem sądu odmowa nostryfikacji dyplomu powinna nastąpić w formie decyzji administracyjnej. Decyzją administracyjną organ załatwia sprawę indywidulaną – art. 104 K.p.a. Ustawodawca regulując postępowanie nostryfikacyjne wskazał jedynie formę w której dokonuje się nostryfikacji – wówczas wydaje się zaświadczenie. Nie uregulował formy odmowy nostryfikacji. Zdaniem sądu, jeżeli istnieje wątpliwość co do formy załatwienia sprawy administracyjnej, należy przyjąć, że powinna być ona załatwiona w drodze decyzji administracyjnej, albowiem to ta forma gwarancje stronie najszersze gwarancje procesowe dochodzenia swoich praw. Przykładowo można wskazać wyroki sądów administracyjnych w których wyjaśniano, czy organ administracji publicznej powinien zastosować decyzję jako formę działania w konkretnej sytuacji, gdy brzmienie norm prawa materialnego nie rozstrzygało tej kwestii w sposób jednoznaczny (vide: wyrok NSA z 25 lutego 1983 r., II SA 2083/82, ONSA 1983/1, poz. 14 – odmowa dokonania wpisu w akcie stanu cywilnego; postanowienie NSA z 13 lipca 1983 r., II SA 983/83, ONSA 1983/2, poz. 57, z glosą P. Kucharskiego, PiP 1984/4, s. 149, i J.P. Pruszyńskiego, PiP 1984/4, s. 151 – nadanie stopnia naukowego; wyrok NSA z 27 października 1998 r., III SA 1485/97, ONSA 1999/3, poz. 94 – przyznanie lub odmowa przyznania dotacji z budżetu państwa z tytułu ulg i zwolnień w podatkach). Zajęcie przez sąd stanowiska, że odmowa nostryfikacji powinna nastąpić w drodze decyzji wymaga wyjaśnienia podstawy rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Postawą zastosowania tego trybu w sprawie niniejszej był przepis art. 119 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2020 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej powoływana jako P.p.s.a.), który stanowi że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W sprawie niniejszej skarżący zgłosił taki wniosek a Uniwersytet nie żądał przeprowadzenia rozprawy. Podstawy zastosowania tego trybu nie stanowił zaś przepis art. 119 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd rozpoznaje sprawę w trybie uproszczonym jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Powodem uwzględniania skargi oprócz uchybień dotyczących trybu postępowania nostryfikacyjnego było również przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego z naruszeniem przepisów w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy. W ocenie sądu w sprawie niniejszej naruszono art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. Przepis art. 7 K.p.a., nakazuje organom administracji podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy (zasada prawdy obiektywnej). Zasada ta jest realizowana przede wszystkim przez przepisy normujące postępowanie dowodowe, zwłaszcza przez art. 77 § 1 K.p.a., nakazujący organom administracji zebranie i rozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, oraz art. 80, nakazujący ocenę faktu udowodnienia poszczególnych okoliczności na podstawie całego materiału dowodowego. Z art. 7 wynika, że organ administracji nie może ograniczyć się do oczekiwania na przedstawienie przez stronę dowodów potwierdzających jej żądanie, ale że powinien aktywnie dążyć do wyjaśnienia sprawy (vide: np. teza pierwsza wyroku NSA z 17 maja 1994 r., SA/Lu 1921/93, LEX nr 26517; teza druga wyroku NSA z 4 czerwca 1998 r., I SA/Kr 1052/97, LEX nr 33618; wyrok NSA z 25 czerwca 1999 r., I SA 1551/98, LEX nr 48556). Przy czym nie wyklucza to obowiązku strony współprzyczynienia się do zapewnienia pełnego i wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego – w drodze złożenia wyjaśnień lub przytoczenia innych dowodów w sprawie (wyrok NSA z 4 grudnia 1996 r., SA/Łd 2620/95, LEX nr 27407).

W sprawie niniejszej kwestionowane rozstrzygnięcie oparte zostało wyłącznie na stanowisku zajętym przez Dyrektora Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej. Istotnie zgodnie z treścią art. 326 ust. 4 ustawy, Dyrektor NAWA udziela, na wniosek zainteresowanego podmiotu, pisemnej informacji o dyplomie wydanym przez zagraniczną uczelnię, o poziomie studiów i statusie uczelni. Zdaniem sądu, uczelnia opierając się tylko na tej informacji bezpodstawnie zastosowała formalną ocenę dowodów zamiast oceny swobodnej. W postępowaniu administracyjnym zasadniczo nie obowiązuje koncepcja legalnej oceny dowodów, aczkolwiek przepisy szczególne mogą wprowadzać pewne elementy tej koncepcji. Przykładowo w wyroku z 30 listopada 2012 r., II GSK 1776/11, LEX nr 1291808, NSA stwierdził, że "jedynym dowodem w sprawie stanowiącym podstawę dla ustaleń odstąpienia od norm określających wymiar czasu pracy kierowców jest tylko i wyłącznie odręczna adnotacja kierowcy na wykresówce urządzenia rejestrującego lub na wydruku z urządzenia rejestrującego, albo na planie pracy. Ogranicza to zakres postępowania dowodowego wyrażonego w przepisach k.p.a., gdyż prawodawca w pewnym sensie nawiązał tu do tzw. formalnej teorii dowodów, zgodnie z którą określone okoliczności mogą być wykazane tylko przy pomocy ściśle określonych dowodów". Ustawodawca, wprowadzając zasadę formalizmu dowodowego jako odstępstwo od zasady obiektywnej oceny materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym, powinien wyrazić swą wolę w tym zakresie wprost i jednoznacznie (vide: wyrok NSA z 5 marca 2009 r., I OSK 292/08, LEX nr 529933).

Treść przepisu art. 326 ust. 4 ustawy, nie czyni z informacji udzielanej przez Dyrektora NAWA jedynego dowodu w sprawie nostryfikacji dyplomu. Zdaniem sądu informacja ta ma charakter pomocniczy i dotyczy dyplomu, poziomu studiów i statusu uczelni (są to informacje o charakterze ogólnym, niezindywidualizowanym). Zasadnicze postępowanie przeprowadza zaś sama uczenia, o czym stanowi § 5 rozporządzenia. To uczelnia nostryfikująca porównuje program studiów, uzyskiwane efekty uczenia i uprawnienia zawodowe, realizowane praktyki zawodowe oraz czas trwania studiów z programem studiów, uzyskiwanymi efektami uczenia się i uprawnieniami zawodowymi, realizowanymi praktykami zawodowymi oraz czasem trwania podobnych studiów prowadzonych w tej uczelni – postępowanie to ma już charakter indywidulany. Uczelnia przyznając prymat dowodowi z informacji uzyskanej od Dyrektora NAWA odmówiła nostryfikacji bazując jedynie na tym, że skarżący ukończył studia pierwszego stopnia. Przyjęto, że skoro w Polsce, zgodnie z § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 28 września 2018 r. w sprawie studiów (Dz.U. poz. 1861), kierunki lekarski i lekarsko – dentystyczny prowadzone są wyłącznie jako jednolite studia magisterskie, to brak jest w polskim systemie szkolnictwa wyższego odpowiednika studiów ukończonych przez skarżącego i nostryfikacja takiego dyplomu nie jest możliwa. Informacja ta, w ocenie sądu, ma charakter schematyczny i została oparta na ogólniedostępnym opracowaniu dotyczącym zagranicznych systemów szkolnictwa wyższego – Praktyczny przewodnik po uznawalności wykształcenia. W ocenie sądu, informacja że skarżący ukończył studia pierwszego stopnia nie wyklucza automatycznie możliwości nostryfikacji dyplomu. Postępowanie nostryfikacyjne ma bowiem na celu uznanie dyplomu ukończenia studiów za granicą za równoważny (a nie identyczny) odpowiedniemu polskiemu dyplomowi – art. 327 ust. 1 ustawy. W sprawie niniejszej uczelnia przeprowadziła w trybie § 5 rozporządzenia, postępowanie nostryfikacyjne we własnym zakresie. W wyniku czynności podjętych w tym postępowaniu, włącznie z przeprowadzeniem egzaminu z którego skarżący uzyskał 99 punktów, podjęto uchwałę nr [...] z [...] października 2019 r., wyrażającą pozytywną opinię w sprawie uznania dyplomu skarżącego ze równorzędny z dyplomem ukończenia studiów na kierunku lekarsko-dentystycznym. Ostatecznie jednak odmówiono mocy dowodowej tym czynnościom.

Traktując przedmiotową informację Dyrektora NAWA jako jedyny wiążący dowód w sprawie, organ zaniechał przy tym przeprowadzenia dowodów wnioskowanych przez skarżącego. Wnioski te zostały zgłoszone dopiero na etapie ponownego rozpatrywania sprawy, gdyż przed wydaniem rozstrzygnięcia w pierwszej instancji organ zaniechał obowiązków o których mowa w art. 10 K.p.a. Stąd też rację ma skarżący zarzucając, że uniemożliwiono mu udział w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Nie zasługuje z kolei na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 61 § 4 K.p.a., gdyż jak słusznie podnosi organ przepis ten dotyczy postępowań wszczynanych z urzędu i postępowań w których występuje więcej niż jedna strona (sprawa niniejsza została wszczęta na wniosek skarżącego i jest on jedyną stroną tego postępowania). Przy ponownym rozstrzyganiu sprawy organ, co prawda, wypełni zarówno obowiązek z art. 10 jak i z art. 79a K.p.a., ale zgodzić się należy ze skarżącym, że były to czynności pozorne. Przepis art. 79a został dodany do Kodeksu postępowania administracyjnego nowelą z 7 kwietnia 2017 r. Stanowi on uzupełnienie regulacji art. 10 i 81 K.p.a. W uzasadnieniu rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (VIII kadencja, druk sejm. nr 1183, s. 27–28) wskazano, że "wprowadzenie art. 79a k.p.a. ma na celu zmobilizowanie organów administracji do wnikliwego badania merytorycznej treści żądań strony na wszystkich etapach postępowania wszczynanego na żądanie strony (art. 61 § 1 K.p.a.)". Celem tego przepisu, zgodnie z intencją ustawodawcy, "jest zapobieganie sytuacjom, w których strona dysponuje dodatkowymi dowodami na okoliczności istotne dla wykazania zasadności jej żądania albo może je łatwo uzyskać, a z powodu braku odpowiedniej wiedzy o potrzebnych dowodach bądź o sposobie oceny wcześniej przedstawionych dowodów – nie korzysta z takiej możliwości. W tych przypadkach strona będzie zaskoczona negatywnym rozstrzygnięciem sprawy oraz zmuszona do zaskarżenia decyzji i przedstawiania tych dodatkowych dowodów dopiero na etapie postępowania odwoławczego. W tym kontekście niewystarczające jest informowanie strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań". W świetle art. 79a K.p.a. strona nie jest zobligowana do podjęcia czynności zmierzających do wykazania spełnienia wskazanych przesłanek, a brak jej reakcji w wyznaczonym przez organ terminie nie stoi na przeszkodzie do zakończenia postępowania i wydania decyzji na ogólnych zasadach. Na organie nie ciąży w szczególności obowiązek wydania decyzji niezgodnej z żądaniem strony. Jeżeli zaś przedstawione dodatkowo przez stronę dowody nie zostaną uznane przez organ za wystarczające do wydania decyzji pozytywnej, może on na ogólnych zasadach wydać decyzję nieuwzględniającą żądania. Wprowadzenie tej instytucji ma zmierzać do wyeliminowania jak największej liczby odwołań oraz skarg do sądów administracyjnych, a także ponownych postępowań. Zakłada się bowiem, że co do zasady, uzasadnione jest nieznaczne wydłużenie czasu trwania postępowania i wezwanie strony do spełnienia brakujących przesłanek, gdyż może ono uchronić administrację i stronę przed udziałem w postępowaniu odwoławczym, sądowoadministracyjnym czy też wszczynaniem kolejnego postępowania".

W sprawie niniejszej pomimo tego, że skarżący zgłosił dodatkowe wnioski dowodowe organ nie prowadził postępowania dowodowego we własnym zakresie jak też uniemożliwił skarżącemu pozyskanie tych dowodów. Wnioski te zostały zgłoszone w piśmie z 26 maja 2020 r. a rozstrzygnięcie zostało wydane w dniu [...] czerwca 2020 r. Wnioskowane dowody zostały przedłożone przez skarżącego dopiero na etapie postępowania sądowego. W zaświadczeniu wydanym przez Ambasadę Syryjską Republiki Arabskiej w Warszawie w dniu 9 lipca 2020 r. potwierdzono po pierwsze, że skarżący uzyskał dyplom lekarza stomatologa o nr 40, po ukończeniu studiów na Wydziale Lekarsko – Dentystycznym Uniwersytetu T. w Syrii w roku akademickim 2016/2017. Po drugie potwierdzono, że uniwersytet ten jest jednym z państwowych uniwersytetów w Syrii, w którym studia na Wydziale Lekarsko – Dentystycznym trwają 5 lat i są studiami jednolitymi. Po ukończeniu nauki absolwent przystępuje do egzaminu państwowego, po którym otrzymuje zaświadczenie o ukończeniu studiów. Po czwarte zaświadczenie to jest równoważne z dyplomem ukończenia studiów w Polsce i upoważnia do wykonywania zawodu lekarza na terytorium Syryjskiej Republiki Arabskiej. Informacje udzielone przez Ambasadę wskazują, że dyplom uzyskany przez skarżącego może być uznany za równoważny z dyplomem uzyskanym na polskiej uczelni. Istotne jest to, że informacje te zostały uzyskane u źródła czyli z uniwersytetu ukończonego przez skarżącego, a nie tak jak w przypadku informacji udzielonej przez Dyrektora NAWA na podstawie opracowania dotyczącego ogólnych zasad organizacji szkolnictwa w Syrii. Nadto skarżący przedłożył tłumaczenie dyplomu, które zostało dokonane na podstawie kserokopii dokumentu sporządzonego w języku arabskim poświadczoną za zgodność z oryginałem, na której widnieją oryginale pieczątki.

W świetle powyższych rozważań organ rozpoznając sprawę ponownie przeprowadzi postępowanie nostryfikacyjne zgodnie z etapami wynikającymi z omówionych przepisów prawa. W pierwszej kolejności oceni wniosek pod względem formalnym. W sprawie niniejszej istotne jest to czy przedłożone zaświadczenie o ukończeniu studiów może być uznane za równoważne z dyplomem ukończenia studiów. W przypadku stwierdzenia braku formalnego wniosku w postaci dyplomu organ wezwie skarżącego do uzupełnienia tego braku. Nie uzupełnienie tego braku powinno skutkować pozostawieniem wniosku bez rozpoznania. Natomiast pozytywna formalna ocena wniosku obliguje uczelnię do przeprowadzenia postępowania nostryfikacyjnego. W postępowaniu tym powinny być dopuszczone wszystkie dowody, które pozwolą ustalić czy dyplom uzyskany przez skarżącego jest równoważny odpowiedniemu polskiemu dyplomowi. Po przeprowadzeniu postępowania nostryfikacyjnego uczelnia albo uzna dyplom ukończenia studiów za granicą za równoważny odpowiedniemu polskiemu dyplomowi i wyda w tym zakresie zaświadczenie, albo decyzją odmówi nostryfikacji.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylono zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające jego wydanie postanowienie z 7 stycznia 2020 r. Konsekwencją uwzględnienia skargi było orzeczenie o obowiązku zwrotu przez organ na rzecz skarżącego poniesionych przez niego kosztów postępowania sądowego – art. 200 w zw. z art. 210 § 1 ww. ustawy. Do kosztów tych zaliczono koszty ustanowienia pełnomocnika z wyboru (480 zł) - § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.), opłatę skarbową od pełnomocnictwa 17 zł i wpis od skargi 100 zł.