Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SAB/Go 34/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2007-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska - Wawrzon, , , po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.K. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o sprzedaż lub wydzierżawienie nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

K.K. wniosła skargę na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o sprzedaż lub wydzierżawienie nieruchomości, oznaczonej numerem działki [...].

W uzasadnieniu podała, że w 2006 r. wystąpiła z wnioskiem do Burmistrza Miasta o zbycie na jej rzecz, względnie wydzierżawienie wymienionej wyżej nieruchomości, jednak wobec braku reakcji ze strony Burmistrza złożyła skargę na działanie pracownika Urzędu Miejskiego, odpowiedzialnego za nadanie biegu jej wnioskowi, która jednak nie została uwzględniona.

Zarzucając Burmistrzowi bezczynność podała, że naruszył on w ten sposób art. 35 kodeksu postępowania administracyjnego, normujący kwestię terminów załatwiania spraw, ponadto nie wydał w sprawie decyzji ani postanowienia oraz nie przekazał pisma skarżącej, stanowiącego jej zdaniem środek odwoławczy, właściwemu organowi.

Skarga K.K. zawierała brak formalny, nie została bowiem podpisana. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 grudnia 2006 r. skarżąca została wezwana do usunięcia tego braku formalnego w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono w dniu 27 grudnia 2006 r. (potwierdzenie odbioru wezwania w aktach - k. 26 akt). K.K. nie uzupełniła powyższego braku formalnego w wyznaczonym terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skargę podlegała odrzuceniu.

Wymogi formalne skargi zostały określone w art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - dalej w skrócie p.p.s.a.). Przepis ten stanowi, że skarga, oprócz spełnienia warunków szczególnych przewidzianych dla tego rodzaju pisma procesowego, powinna przede wszystkim czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, tj. zawierać elementy wymienione w art. 46 § 1 i § 2 p.p.s.a. Jednym z tych elementów jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).

Skarga K.K. nie została podpisana, wobec czego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 grudnia 2006 r. została ona wezwana do usunięcia tego braku formalnego w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w dniu 27 grudnia 2006 r. wraz z kserokopią skargi, celem złożenia na niej podpisu przez K.K.. Wyznaczony skarżącej siedmiodniowy termin do usunięcia braku formalnego upłynął bezskutecznie, wobec czego, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - dalej w skrócie p.p.s.a.) skargę należało odrzucić.

Niezależnie od powyższego, skarga K.K. podlegałaby odrzuceniu, ze względu na brak kognicji sądu administracyjnego.

Otóż jak wynika z art. 3 ust. 1 pkt. 8 p.p.s.a. sąd administracyjny rozpoznaje skargi na bezczynność organu, tylko w przypadkach gdy organ obowiązany był wydać akt wskazany w pkt 1-4 tego przepisu. Tak więc bezczynność organu, podlegająca zaskarżeniu do sądu administracyjnego, dotyczy niewydania przez ten organ w terminie decyzji administracyjnej, postanowienia wydawanego w postępowaniu administracyjnym, postanowienia wydawanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym w administracji, innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Podobnie art. 101a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz.1591 ze zm), poprzez odwołanie do art. 101 tej ustawy, otwiera drogę do złożenia skargi, gdy bezczynność organu gminy ma miejsce w sprawie z zakresu administracji publicznej. Z powyższego wynika więc, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg na brak aktywności organów publicznych w sprawach dotyczących innych stosunków prawnych niż administracyjne.

Tymczasem bezczynność Burmistrza Miasta, objęta skargą, ma dotyczyć nierozpatrzenia przez organ jej wniosku o wydzierżawienie nieruchomości należącej do Miasta. Sprawa ta ma charakter sprawy cywilnej a nie administracyjnej. Otóż zasady gospodarowania przez gminę nieruchomościami wchodzącymi w skład gminnych zasobów nieruchomości, w szczególności rozporządzania nimi, określa ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.). Zgodnie z art. 13 ust. 1 tej ustawy rozporządzanie nieruchomościami gminy odbywa się, co do zasady, poprzez dokonywanie czynności o charakterze cywilnym, takie jak sprzedaż, zamiana, dzierżawa, najem itp. Organ gminy rozporządzając nieruchomościami działa więc jako podmiot stosunków cywilnoprawnych, a nie organ władzy publicznej. Oznacza to, że sprawy dotyczące rozporządzania nieruchomości przez jednostkę samorządu terytorialnego nie są sprawami z zakresu administracji publicznej (administracyjnymi) i rozstrzygnięcia w tym przedmiocie bądź brak czynności organu nie podlegają ocenie sądu administracyjnego. Pogląd ten jest niekwestionowany w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. post. WSA w Białymstoku II S.A./Bk 286/06, publ. LEX nr 192858, post. NSA z dnia 4 marca 2003 r., sygn II SAB/Kr 151/01, publ. OSP 2004/6/72 post. WSA w Białymstoku z dnia 6 lipca 2006 r. sygn. II SA/Bk 286/06, publ. LEX nr 192858, post. SN z dnia 24 września 1997 r. sygn. III RN 41/97, publ. OSNP 1998/6/171). Na marginesie należy zauważyć, iż wobec powyższego do rozpoznawania wniosków o zawarcie z samorządem umów cywilnych nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 1 k.p.a. a contrario.), a zatem nie znajdują zastosowania także wskazane w art. 35 §1-5 k.p.a. terminy wyznaczone organowi do załatwienia sprawy.

Zatem, niezależnie od nieuzupełnienia w terminie braków skargi, podlegałaby ona odrzuceniu, na podstawie art. 58 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - dalej w skrócie p.p.s.a.)