Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 499/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-12-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zgody zarządcy drogi w okresie od 11 lipca 2013 r. do 12 września 2013 r. postanawia 1) przyznać skarżącej A. O. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 286 (dwieście osiemdziesiąt sześć) złotych; 2) oddalić wniosek w pozostałym zakresie R.A.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 499/14

Uzasadnienie

Pismem z dnia 7 maja 2014 r. A. O. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zgody zarządcy drogi w okresie od 11 lipca 2013 r. do 12 września 2013 r.

W dniu 16 czerwca 2014 r. skarżąca uiściła, na wezwanie Sądu, wpis od skargi w wysokości 186 zł.

Wyrokiem z dnia 14 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę.

W dniu 1 września 2014 r. skarżąca uiściła opłatę kancelaryjną w wysokości 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem.

W dniu 20 października 2014 r. skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę kasacyjną od wyroku z dnia 14 sierpnia 2014 r., formułując jednocześnie wniosek o zwolnienie skarżącej od opłat sądowych i przedkładając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".

Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z niepełnosprawnym, 32-letnim wnukiem R. R. Skarżąca utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.039,52 zł, prowadzi także niewielką działalność gospodarczą (sprzedaż zniczy i kwiatów), z której dochód określiła na 185 - 300 zł miesięcznie. Ponadto wnuk skarżącej otrzymuje zasiłek z pomocy społecznej w wysokości 156,03 zł. Skarżąca mieszka w 46-metrowym mieszkaniu spółdzielczym. Innego majątku nie wykazała. Podała, że miesięczne opłaty za czynsz i energię to ok. 410 zł. Dodatkowo wskazała, że wydaje ok. 100 zł na leki dla siebie i wnuczka. Skarżąca nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro.

W związku z wezwaniem do przekazania dodatkowych informacji o stanie majątku i dochodów skarżąca przekazała kserokopię zeznania podatkowego PIT-28 za 2013 r., z którego wynikało, że z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej uzyskała przychody w wysokości 3.311,80 zł. załączyła także ewidencję sprzedaży, która potwierdziła wysokość uzyskiwanych dochodów z tytułu działalności gospodarczej.

Referendarz Sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącej, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Dochody gospodarstwa domowego skarżącej zamykają się łączną kwotą ok. 1.400 – 1.500 zł. Z tych dochodów skarżąca pokrywa bieżące wydatki i koszty utrzymania. Nie posiada przy tym żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Istotne jest przy tym również, że skarżąca ma na utrzymaniu niepełnosprawnego wnuka, który oprócz zasiłku dla niepełnosprawnych w kwocie 156 zł nie uzyskuje żadnych innych dochodów.

Z powyższego wynika, że sytuacja majątkowa skarżącej jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego może w istotnym stopniu wpłynąć na jej sytuację materialną. Stąd też biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.

Zauważyć jednakże w tym miejscu należy, że skarżąca uiściła wpis od skargi (186 zł) oraz opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem (100 zł). Przy czym sam wniosek o przyznanie prawa pomocy, skarżąca złożyła już na etapie wnoszenia skargi kasacyjnej, po uiszczeniu wskazanych opłat. Istotne jest w związku z tym, że wniosek taki wywiera skutki prawne od daty jego wniesienia, nie obejmuje zatem zwolnienia od kosztów, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 125/04, niepubl.).

W związku z powyższym, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.

R.A.