Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 517/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-08-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu
Powołane przepisy: article: art. 157 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jolanta Zdanowicz po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P Sp. z o.o. w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2009r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: oddalić wniosek P Sp. z o.o. w [...] o uzupełnienie wyroku Sądu z dnia 26 maja 2009r.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi P" w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2009r. znak: [...] , wydał w dniu 26 maja 2009r. wyrok uchylający zaskarżone postanowienie. W wyroku tym zasądzono od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego P Sp. z o. o w [...] kwotę 360 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Postanowieniem z dnia 22 lipca 2009r. sprostowano oczywistą omyłkę w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2009r. w ten sposób, iż w punkcie III sentencji w miejsce słów " 360 (trzysta sześćdziesiąt)" wpisano słowa "1610 ( tysiąc sześćset dziesięć)".

W dniu 27 lipca 2007r. do Sądu wpłynął wniosek strony skarżącej reprezentowanej przez radcę prawnego B. O o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2009r.

We wniosku wniesiono o uzupełnienie sentencji poprzez orzeczenie o kosztach postępowania i zasądzenie na rzecz strony skarżącej kwoty 3.767,00 złotych tytułem kosztów postępowania sądowego, w tym kwoty 2.417,00 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego. Podniesiono, iż w niniejszej sprawie ww. koszty obejmowały wpis od skargi w kwocie 1.350 złotych, minimalną stawkę kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 2.400 złotych (§ 14 ust. 2 pkt 1 a w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ) oraz opłata skarbowa za pełnomocnictwo w kwocie 17 złotych - łącznie 3.767 złotych. Wskutek powyższego w ocenie strony skarżącej Sąd nie zamieścił orzeczenia o wszystkich kosztach postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dni 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona może w ciągu czternastu dni od daty doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli Sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Wydany w sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2009r. spełnia wymagania określone przepisami prawa, ponieważ rozstrzyga o całości skargi wniesionej przez stronę skarżącą oraz orzeka o złożonym wniosku o zwrocie kosztów postępowania sądowego.

Okoliczność, iż skarżący nie zgadzają się z wysokością zasądzonych kosztów nie uzasadnia żądania uzupełnienia wyroku w tym zakresie, gdyż zasądzenie kosztów postępowania w niższym rozmiarze nie oznacza, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie rozstrzygnął o całości skargi i dodatkowych orzeczeniach, które powinny być zamieszczone w wyroku.

Zatem zastrzeżenia co do zasądzonych kosztów w wyroku strona skarżąca mogła składać w skardze kasacyjnej bądź zażaleniu na postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki w zakresie zasądzenia kosztów sądowych.

Z powyższych względów, na podstawie art. 157 § 1 i § 2 cytowanej wyżej ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.