Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1451/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 8 ust. 1 pkt 1, ust. 4
journal: Dz.U. 2004 nr 174 poz 1809
law: Rozporządzenie Rady Ministtrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie  przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich.
journal: Dz.U.UE.L 2004 nr 141 poz 18 art. 2 pkt 1a, art. 23 ust. 1, art. 28 ust. 2, art. 30 ust. 1, 2, 4, art. 51 ust. 1, art. 68 ust. 1
law: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji  oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla  systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot – Szustowska Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak – Kolczyńska Sędzia NSA Anna Stępień (spr.) Protokolant asystent sędziego Anna Dębowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. przyznał M. K. płatność rolnośrodowiskową w łącznej wysokości 97.944,48 zł, w tym z tytułu: P02b01 – Pastwiska nizinne z wypasem tradycyjnym kwotę w wysokości 37.175,20 zł, P02b01 – Pastwiska nizinne z wypasem tradycyjnym o stawce 400 zł za powierzchnię uwzględnioną w płatności 90,13 ha/rok kwotę w wysokości 36.052 zł, P02b01(N2000) – Pastwiska nizinne z wypasem tradycyjnym o stawce 480 zł za powierzchnię uwzględnioną w płatności 2,34 ha/rok kwotę w wysokości 1.123,20 zł, P01b – Półnaturalne łąki dwukośne kwotę w wysokości 60.769,28 zł, P01b – Półnaturalne łąki dwukośne o stawce 880 zł za powierzchnię uwzględnioną w płatności 46,16 ha/rok kwotę w wysokości 40.620,80 zł, P01b(N2000) – Półnaturalne łąki dwukośne o stawce 1.056 zł za powierzchnię uwzględnioną w płatności 19,08 ha/rok kwotę w wysokości 20.148,48 zł.

Jako podstawę prawną decyzji organ pierwszej instancji wskazał: art. 1 ust. 1 pkt 3 oraz art. 3 ust. 2 pkt 1 i art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz.U. z 2003r. nr 229, poz. 2273 ze zm.), art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004, art. 67, art. 69, art. 71 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 817/2004 z dnia 29 kwietnia 2004r., art. 64 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006r., art. 2 pkt 1 a, art. 2 pkt 22, art. 23 ust. 1, art. 23a, art. 28, art. 30 ust. 1, art. 49 ust. 1 lit. B, art. 50 ust. 1 i ust. 3, art. 51 ust. 1, art. 68, art. 80 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r., art. 1 pkt 1, art. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 380/2009 z dnia 8 maja 2009r. zmieniającego Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 796/2004 ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w Rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w Rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz.U.UE z 2009r. nr L 116, s. 09-015), w związku z § 1, § 2 ust. 1 pkt 1 – 3 oraz ust. 2 i ust. 3, § 3 ust. 1 pkt 1, § 6 ust. 1 i ust. 2 oraz ust. 5, § 8 ust. 1 pkt 1 i ust. 4, § 9 ust. 1 pkt 2, § 11 ust. 1 – 3 oraz ust. 5, § 12 ust. 1 pkt 1 i pkt 3, § 13 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U. nr 174, poz.1809 ze zm.) oraz na podstawie art. 104, art. 8, art. 9, art. 32, art. 40 § 2, art. 107 § 1 i § 3 K.p.a.

W uzasadnieniu organ pierwszej instancji podał, że w dniu 14 maja 2008r. M. K. złożył wniosek kontynuacyjny o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na rok 2008.

We wniosku producent zadeklarował realizację pakietu P01 – utrzymanie łąk ekstensywnych, w ramach: wariantu P01b – półnaturalne łąki dwukośne o powierzchni 65,24 ha. Realizuje on również pakiet P02b – pastwiska nizinne, w ramach wariantu P02b01 – pastwiska nizinne z wypasem tradycyjnym na powierzchni 102,37ha. Ponadto strona wnioskowała o podwyższoną płatność z tytułu realizacji pakietów na obszarze Natura 2000. W dniu 14 lipca 2008r. M. K. złożył opinię Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody dotyczącą położenia działek ewidencyjnych nr [...] i [...] zlokalizowanych w obrębie T., gmina O. oraz działki ewidencyjnej nr [...] zlokalizowanej w obrębie O., gmina O., położonych na obszarze Specjalnej Ochrony Ptaków "A". Z dokumentu tego wynika, że prowadzona działalność rolnośrodowiskowa na wskazanych działkach, obejmująca pakiet P01b (półnaturalne łąki dwukośne) oraz pakiet P02b01 (pastwiska nizinne z wypasem tradycyjnym) jest zgodna z celami ochrony obszaru Natura 2000.

W dniu 28 lipca 2008r. M. K. złożył korektę do wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt, w której dokonał uzupełnień na str. 4, sekcji VII wniosku - pole "Położenie gospodarstwa rolnego" na obszarze NATURA 2000, wpisując powierzchnię 21,42 ha. W odpowiedzi na wezwanie do złożenia wyjaśnień w dniu 25 listopada 2008r. M. K. złożył korektę do wniosku wraz z załącznikami: kserokopią mapy z projektem podziału nieruchomości, obejmującą wykaz zmian gruntowych dla działek ewidencyjnych nr [...] oraz kserokopię opinii Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody z O.. Na podstawie tej opinii organ pierwszej instancji stwierdził, iż działki ewidencyjne nr [...] i [...] zlokalizowane w obrębie T., gmina O., położone są na terenie [...] Parku Krajobrazowego, a prowadzona działalność rolnośrodowiskowa na w/w działkach obejmująca pakiet P01b (półnaturalne łąki dwukośne) jest zgodna z celami ochrony obszaru Natura 2000. Natomiast działka ewidencyjna nr [...] zlokalizowana w obrębie [...], gmina O. położona jest poza obszarami Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000 oraz nie znajduje się na terenie rezerwatu przyrody czy parku krajobrazowego.

W korekcie do wniosku z dnia 25 listopada 2008r. M. K. zmniejszył powierzchnię działki rolnej C, na której realizuje wariant P02b01 (pastwiska nizinne z wypasem tradycyjnym) z 14,09 ha do 12,12 ha. Z uwagi na to, że korekta ta została złożona po przeprowadzonej kontroli na miejscu w gospodarstwie wnioskodawcy, a więc po poinformowaniu go o nieprawidłowościach, zmniejszenie powierzchni działki rolnej C nie zostało uwzględnione przy rozpatrywaniu sprawy.

W dniu 26 listopada 2008r. M. K. zmienił wniosek w ten sposób, iż dokonał zmiany powierzchni działek rolnych w granicach działek ewidencyjnych nr [...] i [...]. Zmiana ta nie miała wpływu na wysokość przyznanej płatności. W wyniku kontroli na miejscu przeprowadzonej w dniach 22 – 26 września 2008r. w obecności S. D., przedstawiciela strony, stwierdzono następujące nieprawidłowości:

dla działki rolnej C (z wariantem P02b01) powierzchnia deklarowana to 14,09 ha, powierzchnia stwierdzona to 9,84 ha; dla działki rolnej I (z wariantem P02b01) powierzchnia deklarowana to 2,40 ha, powierzchnia stwierdzona to 2,84 ha; dla działki rolnej Ł (z wariantem P01b) powierzchnia deklarowana to 1,97 ha, powierzchnia stwierdzona to 3,95 ha.

Ponowna kontrola na miejscu w gospodarstwie M. K. została przeprowadzona w dniu 7 kwietnia 2009r. przez A Oddział Regionalny ARiMR. W trakcie tej kontroli ponownie skontrolowano powierzchnię działki rolnej C. Domierzono 0,51 ha trwałej łąki, która w poprzedniej kontroli nie została zaliczona do działki C. Z uwagi na powyższe, dla działki rolnej C (z wariantem P02b01) podczas kontroli na miejscu stwierdzono powierzchnię 10,35 ha.

M. K. został poinformowany o wynikach ponownie przeprowadzonej kontroli pismem z dnia 24 kwietnia 2009r., do którego dołączono również kopię raportu z kontroli. Płatność rolnośrodowiskowa na rok 2008r. została naliczona zgodnie z § 8 i załącznikiem 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich. Różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną (poza obszarem NATURA 2000 – 100,03 ha), a powierzchnią stwierdzoną podczas kontroli na miejscu dla wariantu P02b01 (96,73 ha), wyniosła 3,41 %.

Wykrycie nieprawidłowości pomiędzy deklaracją wnioskodawcy, a wynikami kontroli na miejscu, tj. stwierdzenie zawyżenia zadeklarowanej powierzchni działki rolnej C, spowodowało przyznanie M. K. płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na rok 2008 w wysokości 97.944,48 zł, tzn. pomniejszonej o dwukrotność stwierdzonej różnicy, tj. o kwotę 3.960 zł.

W odwołaniu od tej decyzji M. K. podniósł, iż decyzją z dnia [...] nałożono na niego sankcje w wysokości 3.960,00 zł, zaś organ administracji naruszył art. 6 i art. 7 w związku z art. 77 § 1 w związku z art. 80 K.p.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, polegające na pominięciu przy wydaniu decyzji korzystniejszych dla strony wyników pomiaru działki "C", ujętych w raporcie kontrolnym z dnia 30 sierpnia 2008r., które powinny zostać uzupełnione wynikami "domiaru" z dnia 7 kwietnia 2009r. (+ 0,51 ha wykonanego na działce o nr ewid. [...]). Ponadto, przy wydawaniu decyzji pominięto wyjaśnienie okoliczności związanych z określeniem w raporcie kontrolnym z dnia 7 kwietnia 2009r. tolerancji łącznej w odniesieniu do działek rolnych "C", "D" i "E", podczas gdy suma wartości tolerancji właściwych dla każdej z działek osobno byłaby wartością znacznie wyższą i nie wykluczone nawet, że zachodziłaby wtedy zgodność pomiędzy powierzchnią działek zadeklarowanych we wniosku a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli. Podstawowe znaczenie przy dokonywaniu weryfikacji wniosków powinny stanowić dane z ewidencji gruntów, zwłaszcza, że z raportów kontrolnych wynikają sprzeczne ustalenia.

M. K. zarzucił również pominięcie dowodu z pomiarów powierzchni ewidencyjno – gospodarczej PEG, odpowiadającej powierzchni użytkowanej rolniczo w ramach tych działek ewidencyjnych, na których położona jest działka rolna "C", pochopne uznanie protokołów z kontroli za dowody jednoznaczne i wystarczające oraz nieprzedstawienie argumentacji uzasadniającej ich uznanie za dowody w pełni wiarygodne, pomimo odmiennych ustaleń w nich zawartych.

M. K. zarzucił ponadto naruszenie art. 68 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że jest winny nieprawidłowości, w sytuacji gdy wyniki wielokrotnych pomiarów na miejscu nigdy nie były tożsame, a powierzchnia zadeklarowana przez wnioskodawcę była zgodna z danymi z ewidencji gruntów i budynków. Natomiast pomiary powierzchni ewidencyjno – gospodarczej PEG, od 2009r. traktowane jako kluczowy dowód w tego rodzaju postępowaniach, przemawiają za przyjęciem braku jego winy.

Decyzją z dnia [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Jako podstawę prawną decyzji organ administracji wskazał: art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 1 ust. 1 pkt 3 oraz art. 3 ust. 2 pkt 1, art. 5 ust. 2 wskazanej wyżej ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich (....), przepisy wskazanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej (...), art. 66 ust. 2, art. 67, art. 69, art. 70, art. 71 rozporządzenia Komisji (WE) nr 817/2004 z dnia 29 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) (Dz.Urz. (WE), nr L 153, z 30 kwietnia 2004, str. 30 – 83), art. 64 rozporządzenia komisji (WE) Nr 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w spawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. (WE) nr L 368, z dnia 23 grudnia 2006r., str. 15 – 73 ze zm.), art. 2 ust. 1a, art. 2 pkt 22, art. 2 pkt 26, art. 2 pkt 27, art. 12 ust. 3 i ust. 4, art. 23 ust. 1, art. 23a, art. 28, art. 30 ust. 1, art. 49 ust. 1 lit. b, art. 50 ust. 1 i ust. 3, art. 51 ust. 1, art. 68, art. 80 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009 oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. (WE) z 2004r., nr L 141 z 30 kwietnia 2004r., str. 18 – 58 ze zm.), art. 1 pkt 1, art. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 380/2009 z dnia 8 maja 2009r. zmieniającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz.U. UE z 2009r. nr L 116, s. 09 – 015), art. 15, art. 17 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz.Urz. UE z 2009r. nr L 030 s. 0016 – 0099).

W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, iż wniosek złożony przez M. K. w dniu 14 maja 2008r., jest wnioskiem kontynuacyjnym złożonym w ramach programu rolnośrodowiskowego rozpoczętego w dniu 1 marca 2007r., na wniosek z dnia 30 sierpnia 2006r.

Wnioskiem kontynuacyjnym M. K. zgłosił do programu rolnośrodowiskowego, obok dotychczas realizowanego pakietu utrzymanie łąk ekstensywnych, także pakiet utrzymanie pastwisk ekstensywnych. We wniosku z dnia 14 maja 2008r. zadeklarował realizację pakietu utrzymanie łąk ekstensywnych w wariancie półnaturalne łąki dwukośne na działkach rolnych o łącznej powierzchni 65,24 ha, realizację pakietu utrzymanie pastwisk ekstensywnych na działkach rolnych o łącznej powierzchni 102,37 ha.

Zgodnie z wnioskiem strona zadeklarowała realizację wskazanych pakietów na działce rolnej A - położonej na części działek ewidencyjnych nr [...] i nr [...], C - położonej na części działek ewidencyjnych nr [...] i nr [...], D - położonej na części działek ewidencyjnych nr [...] i nr [...], F - położonej na części działki ewidencyjnej nr [...], G - położonej na części działki ewidencyjnej nr [...], l - położonej na części działki ewidencyjnej nr [...], J - położonej na części działki ewidencyjnej nr [...], L - położonej na części działek ewidencyjnych nr [...] i całości działki ewidencyjnej nr [...], Ł - położonej na części działki ewidencyjnej nr [...], M - położonej na części działki ewidencyjnej nr [...], N - położonej na części działki ewidencyjnej nr [...], S - położonej na części działki ewidencyjnej nr [...].

Strona wnioskowała także o zwiększenie płatności z tytułu realizacji pakietów na obszarze Natura 2000.

Przedmiotem sporu jest pomniejszenie płatności rolnośrodowiskowej przez organ pierwszej instancji w stosunku do działek rolnych położonych poza obszarami Natura 2000, w pakiecie utrzymanie pastwisk ekstensywnych (P01), w wariancie utrzymanie pastwisk nizinnych z wypasem tradycyjnym (P02b01) - o 3.960 zł z uwagi na rozbieżność pomiędzy zadeklarowaną powierzchnią działki rolnej C, a powierzchnią stwierdzoną podczas kontroli na miejscu.

We wniosku strona wskazała, iż działka ta ma powierzchnię 14,09 ha i położona jest na dwóch działkach ewidencyjnych o nr [...] i [...] w województwie [...], w powiecie [...], gminie O., obrębie ewidencyjnym O. Następnie w dniu 25 listopada 2008r. strona dokonała korekty wniosku, zmniejszając zadeklarowaną powierzchnię działki rolnej C do 12,12 ha, z czego 9,09 ha miało się znajdować na działce ewidencyjnej o nr [...], a 3,03 ha – na działce ewidencyjnej nr [...].

Powierzchnia działki rolnej C była przedmiotem trzykrotnej kontroli na miejscu: kontroli zasadniczej w dniu 30 sierpnia 2008r., kontroli sprawdzającej w dniach 22 – 26 września 2008r. oraz kontroli sprawdzającej w dniu 7 kwietnia 2009r. Podczas kontroli w dniu 30 sierpnia 2008r. kontrolerzy stwierdzili, że powierzchnia stwierdzona działki rolnej C wynosi 10,47 ha i jest mniejsza od powierzchni zadeklarowanej przez stronę we wniosku (14,09 ha). Jak wynika z adnotacji kontrolerów na stronie 3 – 1 "działkę pomierzono według wskazania producenta". Dodatkowo kontrolerzy dla powyższych działek sporządzili komentarz "Działka rolna C niespójna. C 1 pow. 10, 01 ha (...), C 2 - 0,46 ha (...)". O zamiarze przeprowadzenia tej kontroli poinformowano pełnomocnika strony – S. D. Kontrola odbyła się w jego obecności. Z wykonanej kontroli sporządzono raport, do którego dołączono szkice działek rolnych oraz dokumentację fotograficzną. Kontrola ta została wykonana przez inspektorów terenowych wykonawcy zewnętrznego – A Sp. z o.o. w O. na podstawie delegacji udzielonej przez Prezesa ARiMR.

Na tej też podstawie w gospodarstwie rolnym wnioskodawcy została przeprowadzona przez upoważnionych inspektorów Biura Kontroli na Miejscu Oddziału Regionalnego ARiMR w O., w dniach 22 – 26 września 2008r. - metodą inspekcji terenowej, kontrola sprawdzająca działek rolnych, które były przedmiotem kontroli w dniu 30 sierpnia 2008r.

W jej wyniku wykryto, że powierzchnia stwierdzona działki rolnej C wynosi 9,84 ha i jest mniejsza od powierzchni zadeklarowanej przez stronę we wniosku. Jak wynika z adnotacji kontrolerów na stronie 3 "działki C, D, E zmierzono łącznie. Występują w dwóch kompleksach I - 21,36 ha (...), II – 1,28 ha, I + II = 22,64 ha". Z wykonanej kontroli sporządzono raport, do którego dołączono szkice działek rolnych oraz dokumentację fotograficzną. Kontrola odbyła się w obecności pełnomocnika strony – S. D. Raport z kontroli na miejscu został przekazany stronie przesyłką poleconą z dnia 19 stycznia 2009r.

Na skutek zgłoszenia przez stronę pisemnych zastrzeżeń w piśmie z dnia 11 marca 2009r., dotyczących pominięcia przy dokonywaniu pomiarów części działki rolnej C położonej na działce ewid. nr [...], w dniu 7 kwietnia 2009r. przeprowadzono ponowną kontrolę sprawdzającą w wyniku, której kontroli ustalono, że powierzchnia stwierdzona działki rolnej C wynosi 10,35 ha i jest mniejsza od powierzchni zadeklarowanej przez stronę we wniosku. Zgodnie z adnotacją kontrolerów "domierzono dodatkowo fragment działki C o pow. 0,51 ha obw. 373m. Łącznie C+D+E 23,15 ha (...) Zdjęcia nr 697-700 wykonano w dniu 7 kwietnia 2009r.". Wyniki kontroli przedstawiono w raporcie, do którego dołączono szkic działki rolnej C oraz dokumentację fotograficzną. Producenta rolnego nie poinformowano o kontroli. Uczestniczył w niej jednak jego pełnomocnik – S. D. Raport z kontroli na miejscu został przekazany stronie przesyłką poleconą z dnia 24 kwietnia 2009r. za zwrotnym potwierdzeniem odbioru.

Reasumując, organ odwoławczy stwierdził, iż w ramach przeprowadzonych kontroli ustalono najpierw, że powierzchnia stwierdzona działki rolnej C wynosi 10,47 ha, następnie w kontroli sprawdzającej ustalono, że powierzchnia stwierdzona tej działki wynosi 9,84 ha, a w wyniku ponownej weryfikacji powierzchni tej działki rolnej - w związku z zastrzeżeniami strony - ustalono, że powierzchnia stwierdzona działki rolnej C wynosi 10,35 ha.

Organ stwierdził, iż podczas kontroli w dniach 22 – 26 września 2008r. omyłkowo pominięto przy pomiarze część powierzchni działki rolnej C, kwalifikującej się do uzyskania płatności rolnośrodowiskowej, położonej na działce ewidencyjnej nr [...]. Powierzchnia działki rolnej C z pewnością nie jest zgodna z deklaracją strony zawartą we wniosku. We wniosku strona podała, iż działka rolna C ma powierzchnię 14,09 ha, zaś następnie, już po stwierdzeniu nieprawidłowości przez organ podczas kontroli na miejscu, w korekcie do wniosku z dnia 25 listopada 2008r., wskazała, iż powierzchnia działki rolnej C wynosi 12,12 ha.

Zarzut dotyczący łącznego pomiaru kompleksu działek rolnych C, D i E oraz jego wpływu na tolerancję pomiaru jest bezpodstawny. Żaden przepis prawa nie dyskwalifikuje takiej metody pomiaru, tzn. łącznego pomiaru działek rolnych, o ile znajduje się na nich ta sama uprawa. W przypadku takiego pomiaru w raporcie z kontroli na miejscu wpisuje się metodę pomiaru "inna". Zgodnie z art. 2 pkt 1a rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 za działkę rolną uznawany jest zwarty obszar gruntu, na której jeden rolnik prowadzi jedną uprawę, jednak, jeśli wymagane jest oddzielne zgłoszenie użytkowania pewnego obszaru w ramach gruntów objętych grupą upraw, w takim przypadku działkę rolną stanowi obszar danej uprawy. Instrukcja wypełniania wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt stanowi, że działka rolna to zwarty obszar gruntu rolnego, na którym uprawiana jest jedna uprawa o powierzchni nie mniejszej niż 0,10 ha, wchodzący w skład gospodarstwa.

Materiał z kontroli w postaci szkiców graficznych i zdjęć jednoznacznie wskazuje, że działki rolne C, D i E zajęte są pod pastwisko trwałe i w dużej części połączone są ze sobą, wskutek czego stanowią zwarty obszar gruntu, na której prowadzona jest jedna uprawa. Część gruntów rolnych łączących się ze sobą, położonych w granicach działek rolnych C i D winna zostać zadeklarowana jako jedna działka rolna. Odrębną działkę rolną winny stanowić obszary oddzielone lasem (w przypadku obszaru zadeklarowanego w granicy działki rolnej C chodzi o teren domierzony podczas kontroli w dniu 7 kwietnia 2009r., zaś w przypadku obszaru zadeklarowanego w granicy działki rolnej D – o teren znajdującym się we wschodnio-północnej części działki ewidencyjnej nr [...]). Ponadto, działka rolna E winna być deklarowana odrębnie, pomimo iż stanowi ona pastwisko trwałe, ale z racji tego, że nie została zadeklarowana do płatności rolnośrodowiskowej wymagane jest oddzielne jej zgłoszenie.

Tym samym stwierdzone kompleksy na gruntach rolnych zadeklarowanych w granicach działek rolnych C, D, E w rzeczywistości odzwierciedlają prawidłowy sposób, w jaki należało zadeklarować te obszary w postaci działek rolnych we wniosku. W ocenie organu odwoławczego w sposób prawidłowy dokonano lokalizacji działek rolnych podczas kontroli na miejscu przeprowadzonej w dniach 22 – 26 września 2008r. Dokumentacja fotograficzna oraz kierunek wykonywanych zdjęć zaznaczony na szkicach graficznych potwierdza prawidłowość ustaleń. Fotografie o nr od 35 do 39, wykonane podczas kontroli sprawdzającej w dniu 23 września 2008r., potwierdzają, iż powierzchnia zadeklarowana na działkach rolnych C i D stanowi zwarty obszar, na którym znajduje się pastwisko trwałe. Fotografia nr 5_133, wykonana podczas kontroli w dniu 30 sierpnia 2008r., potwierdza brak widocznych granic między działkami D i E. Stanowią one zwarty obszar gruntu o takim samym sposobie użytkowania.

Tym samym należy odmówić wiarygodności pomiarowi działki rolnej C, ustalonemu w wyniku kontroli w dniu 30 sierpnia 2008r. Z racji braku widocznych granic w terenie pomiędzy obszarem zadeklarowanym przez stronę jako działka rolna C i działka rolna D, dokładny pomiar jedynie powierzchni zadeklarowanej w granicach działki rolnej C był wyjątkowo utrudniony. Za wiarygodne organ odwoławczy natomiast uznał ustalenia wynikające z kontroli przeprowadzonej w dniach 22 – 26 września 2008r. z uwzględnieniem "domiaru" podczas kontroli w dniu 7 kwietnia 2009r. Podniósł przy tym, że pomiar przeprowadzany w tych dniach dokonywany był za pomocą urządzenia GPS po linii lasu oraz występujących zadrzewień, według wskazań pełnomocnika strony – S. D.

Biorąc pod uwagę kierunek wykonywanych zdjęć oraz udokumentowany na nich stan faktyczny stwierdzić można, iż niezaliczone do powierzchni stwierdzonej działki rolnej zostały powierzchnie niekwalifikujące się do płatności rolnośrodowiskowej – zadrzewienia widoczne na zdjęciach o nr 35, 36, 37 wzdłuż rowu na działce ewidencyjnej nr [...], części obszaru porośniętego drzewami, znajdującego się blisko granicy z działką ewidencyjną nr [...], uwidocznionego na zdjęciu nr 38, oraz obszar zadrzewiony na działce ewidencyjnej nr [...] w granicach działki rolnej C. Zaznaczając granice działki rolnej C na kopii mapy ewidencyjnej załączonej do wniosku rolnośrodowiskowego oraz na załączniku graficznym złożonym wraz z wnioskiem obszarowym, a dołączonym do raportu z kontroli na miejscu z dnia 30 sierpnia 2008r. strona włączyła środkową część działki ewidencyjnej nr [...] do powierzchni działki rolnej C. Zdjęcie nr 39 z kontroli przeprowadzonej w dniach 22 – 26 września 2008r. oraz zdjęcia nr 697, 698, 699 potwierdzają występowanie w środkowej części działki ewidencyjnej nr [...] lasu, który powinien być odliczony przez stronę z powierzchni działki rolnej C.

Nieodliczenie przez stronę z powierzchni działki rolnej C zadrzewień jest bezpośrednim powodem wykrycia, iż powierzchnia stwierdzona działki rolnej C jest mniejsza niż powierzchnia zadeklarowana. Pomiar pastwiska podczas kontroli w dniach 22 – 26 września 2008r., w części oznaczonej przez stronę jako działka rolna C, za pomocą urządzenia GPS, dał wynik 9,84 ha. Podczas kontroli w dniach 22 – 26 września 2008r. nie uwzględniono wszystkich powierzchni kwalifikujących się do płatności w granicach działki rolnej C wskazanych przez stronę. Kontrola z dnia 7 kwietnia 2009r. potwierdziła, iż doliczyć należało powierzchnię znajdującą się za "odliczonym lasem", położoną we wschodniej części działki nr [...]. Pastwisko znajdujące się w tej części uwidocznione jest na zdjęciach o nr 698, 699, 700, a jego powierzchnia wynosi 0,51 ha. W granicach działek rolnych D i E nie stwierdzono jakichkolwiek obszarów podlegających wykluczeniu z płatności.

Wszystkie obszary podlegające wykluczeniu znajdują się w granicach działki rolnej C. W toku prowadzonego postępowania strona nie przedstawiła żadnych przeciwdowodów podważających ustalenia organu. Z art. 30 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 wynika, że jedną z wartości, na podstawie której wyliczana jest tolerancja, jest obwód działki rolnej. We wniosku strona błędnie dokonała podziału obszaru, na którym znajduje się pastwisko trwałe na działki rolne C, D, E, gdyż w dużej mierze stanowią one zwarte obszary, na których prowadzona jest jedna uprawa. Prawidłowo, działki rolne winny być zadeklarowane tak, jak stwierdzone podczas kontroli kompleksy i to dla nich należało liczyć tolerancję pomiaru.

Wszelkie zarzuty dotyczące doliczenia tolerancji do powierzchni zmierzonej działki rolnej C są jednak nieistotne, ponieważ w toku postępowania administracyjnego, w dniu 25 listopada 2008r., po wykryciu nieprawidłowości przez organ, strona pomniejszyła powierzchnię działki rolnej C o 1,97 ha, z 14,09 ha do 12,12 ha.

Tym samym działka rolna została pomniejszona o więcej niż maksymalna tolerancja, która w myśl art. 30 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 nie może przekroczyć 1,0 ha.

W przypadku, w którym różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną, a powierzchnią zmierzoną będzie większa niż ustalona tolerancja, to powierzchnię stwierdzoną będzie stanowić powierzchnia zmierzona.

W niniejszej sprawie już sama różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku, a powierzchnią podaną w korekcie do wniosku wynosi 1,97 ha, w związku z czym nie mieści się w maksymalnej tolerancji.

Korekta została złożona po wykryciu nieprawidłowości przez organ, a zatem powierzchnia działki rolnej C, podana w korekcie, nie może być uznawana za powierzchnię deklarowaną tej działki.

W myśl § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana producentowi rolnemu do działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, użytkowanych jako grunty orne, łąki lub pastwiska.

Płatność nie jest przyznawana do działek ewidencyjnych. Dane zawarte w ewidencji gruntów i rejestrze gruntów mają charakter pomocniczy, a ich celem jest określenie położenia działek rolnych, wchodzących w skład gospodarstwa rolnego oraz ich ilości na poszczególnych działkach ewidencyjnych. Nie można utożsamiać pojęcia działki ewidencyjnej z pojęciem działki rolnej, z uwagi na to, że powierzchnia działek ewidencyjnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, a powierzchnia działek rolnych znajdujących się na tych działkach ewidencyjnych nie jest zagadnieniem tożsamym. Ilość działek rolnych, sposób ich wykorzystania, a także powierzchnia działek rolnych może się zmieniać w czasie, przy niezmienionych danych zawartych w rejestrze gruntów, co do działek ewidencyjnych, ich powierzchni, rodzaju użytków rolnych na tych działkach i sposobu użytkowania działek rolnych.

Dla potrzeb pomocy obszarowej podstawowe znaczenie ma rzeczywisty obszar gruntu rolnego, na którym prowadzona jest określona uprawa. Weryfikacja danych obszarowych działek rolnych wskazanych we wniosku producenta rolnego o przyznanie płatności, nie następuje na podstawie danych zawartych w ewidencjach i rejestrach, lecz przede wszystkim na podstawie kontroli na miejscu, a w szczególności fizycznej inspekcji działek, co do rzeczywistego obszaru zgłoszonych upraw.

Ustalając powierzchnię działki rolnej C organ pierwszej instancji wziął pod uwagę wniosek o przyznanie płatności oraz raport z kontroli sprawdzającej, przeprowadzonej w dniach 22 – 26 września 2008r., uzupełniony o raport z czynności kontrolnych z dnia 7 kwietnia 2009r.

Ze względu na to, że działka rolna C została zlokalizowana podczas tych kontroli prawidłowo, bez znaczenia są dane znajdujące się w EGiB.

Organ przeprowadza weryfikację zgodności powierzchni zadeklarowanych przez stronę z powierzchnią ewidencyjnogospodarczą, tzw. PEG, przy pomocy systemu informacji geograficznej, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009. W związku z tym nie jest to pomiar, który w rzeczywistości, faktycznie przeprowadzany jest na zadeklarowanych działkach rolnych. Działki strony były przedmiotem kontroli na miejscu, a więc kontroli, która polegała na sprawdzeniu powierzchni działek rolnych w rzeczywistości.

W takiej sytuacji, w ocenie organu odwoławczego, większą moc dowodową będzie miała powierzchnia działki rolnej stwierdzona w wyniku prawidłowo przeprowadzonej kontroli na miejscu.

W skardze na powyższą decyzję M. K. wniósł o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

1. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. poprzez zaniechanie wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego i dowolne ustalenia faktyczne oraz zaniechanie omówienia oceny faktów i dowodów;

2. art. 107 § 3 i 4 K.p.a. poprzez niepełne uzasadnienie faktyczne i prawne, w tym brak analizy wszystkich dowodów;

3. art. 8 K.p.a. poprzez rozstrzyganie wątpliwości na niekorzyść obywatela;

4. ewentualnie art. 68 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że jest winny nieprawidłowości pomimo, że trzykrotne pomiary na miejscu wykonywane przez osoby upoważnione przez organ za każdym razem dawały inne wyniki, przy czym różnica w pomiarach przekraczała 0,6 ha, co przy powierzchni 14,09 ha stanowi błąd rzędu 4,47 %.

W odpowiedzi ma skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Odnosząc się do sformułowanych w niej zarzutów, mających w istocie wyłącznie procesowy charakter, należy w pierwszej kolejności zauważyć, iż zadaniem sądów administracyjnych jest badanie zgodności z prawem kwestionowanych aktów i czynności (bezczynności) organów administracji publicznej (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych – Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm., art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest przyznanie skarżącemu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na 2008r. w pomniejszonej wysokości, w wyniku ustalenia przez organy administracji, że powierzchnia działki rolnej, oznaczonej we wniosku jako C, jest mniejsza od zadeklarowanej.

Analiza twierdzeń skarżącego wskazuje, iż jego zdaniem, właściwy w sprawie organ dopuścił się uchybienia, polegającego na wyciągnięciu błędnych, niekorzystnych dla niego wniosków z nieprawidłowych pomiarów działki rolnej C, przeprowadzonych trzykrotnie podczas czynności kontrolnych w terenie.

Z uchybieniem tym skarżący łączy również naruszenie wskazanych w skardze przepisów, normujących postępowanie przed organami administracji – art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 – 4 K.p.a., a nadto - ewentualnie art. 68 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004.

Z zarzutami tymi nie sposób się jednak zgodzić.

Przede wszystkim zauważyć należy, że z akt sprawy wynika, iż w czynnościach kontrolnych w terenie, w trakcie których dokonywano spornych pomiarów działki C, uczestniczyła osoba upoważniona przez skarżącego, będąca jednocześnie zarządcą gospodarstwa rolnego – S. D. Z raportów w czynności kontrolnych natomiast nie wynika, aby w trakcie tych czynności był kwestionowany sposób dokonywania pomiarów oraz ustaleń odnośnie tego, co powinno być ich przedmiotem, jak również tego, co w rzeczywistości znajduje się na działkach ewidencyjnych, zadeklarowanych jako działka rolna C, pomimo tego, że z art. 28 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 769/2004 wynika, iż rolnik nie tylko może podpisać raport w celu zaświadczenia swojej obecności przy kontroli, ale także może dodać do niego swoje spostrzeżenia.

Skarżący, choć zakwestionował prawidłowość ustaleń wynikających z tych czynności, to jednak nie przedstawił w toku postępowania przed organami administracji żadnych dowodów mogących świadczyć o tym, iż ustalenia z nich wynikające, są błędne, a stanowisko organów administracji zajęte w niniejszej sprawie nietrafne, pomimo zapewnienia mu czynnego w nim udziału.

Organy administracji natomiast, wbrew wywodom skarżącego, szczegółowo omówiły w uzasadnieniach wydanych w niniejszej sprawie decyzji, podejmowane w trakcie postępowania czynności i zebrane w sprawie dowody, w szczególności w postaci dokumentacji fotograficznej, raportów z czynności kontrolnych, szkicu działki rolnej C.

Organ odwoławczy w sposób wyczerpujący przedstawił argumentację, mającą uzasadniać zajęte stanowisko w sprawie, którą sąd w składzie rozpatrującym przedmiotową skargę, w pełni podziela.

Należy przy tym zauważyć, że zasady ogólne K.p.a., na które powołuje się skarżący, mają wprawdzie chronić prawa strony, ale nie zwalniają jej z dbałości o własne interesy i wszelkiej aktywności procesowej (por. np. wyroki NSA z dnia 18 kwietnia 2008r., sygn. akt II GSK 51/08 i z dnia 6 grudnia 2007r., sygn. akt I OSK 284/07 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Powoływanie się przez skarżącego na dane z ewidencji gruntów i budynków, mające świadczyć o braku winy w nieprawidłowym wypełnieniu wniosku i w konsekwencji tego stanowić podstawę do zastosowania przez organy administracji art. 68 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, jest w tej sytuacji niewystarczające. Nie może bowiem budzić wątpliwości, że dla potrzeb pomocy w formie płatności rolnośrodowiskowych istotne znaczenie ma pojęcie działki rolnej, którą w myśl art. 2 pkt 1a rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 stanowi zwarty obszar gruntu, na którym jeden rolnik prowadzi jedną grupę upraw; jednak w przypadku gdy w kontekście niniejszego rozporządzenia wymagane jest oddzielne zgłoszenie użytkowania pewnego obszaru w ramach gruntów objętych grupą upraw, działka rolna jest ograniczona na podstawie tego konkretnego użytkowania, a w konsekwencji tego - rzeczywisty obszar gruntu rolnego, na którym prowadzona jest uprawa.

Dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków mają charakter pomocniczy, a ich celem jest określenie położenia działek rolnych, wchodzących w skład gospodarstwa rolnego oraz ich ilość na poszczególnych działkach ewidencyjnych. Weryfikacja danych obszarowych działek rolnych wskazanych we wniosku producenta rolnego o przyznanie płatności nie następuje na podstawie danych zawartych w rejestrach i ewidencjach, lecz przede wszystkim na podstawie kontroli na miejscu, a w szczególności fizycznej inspekcji działek co do rzeczywistego obszaru zgłoszonych upraw (por. wyrok NSA z dnia 20 grudnia 2007r., sygn. akt II GSK 259/07 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Celem kontroli na miejscu, o jakiej stanowi art. 23 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 jest bowiem zapewnienie skutecznej weryfikacji zgodności z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności.

Należy przy tym również zauważyć, że art. 30 ust. 1, 2 i 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 stanowi, iż powierzchnia działki rolnej określana jest za pomocą wszelkich środków spełniających minimalną jakość pomiaru przynajmniej równoważną wymaganej przez obowiązujące na poziomie Wspólnoty normy techniczne.

Tolerancja pomiaru jest określana przy uwzględnieniu 1,5 – metrowej strefy buforowej okalającej obwód działki rolnej. Maksymalna tolerancja w odniesieniu do każdej działki rolnej nie może przekroczyć wartości bezwzględnej 1,0 ha. Można wziąć pod uwagę całkowitą powierzchnię działki rolnej pod warunkiem, że jest ona w pełni użytkowana zgodnie z normami przyjętymi w danym Państwie Członkowskim lub regionie. W innych przypadkach brana jest pod uwagę powierzchnia faktycznie użytkowana. Warunki kwalifikujące działki rolne do pomocy weryfikuje się za pomocą wszelkich właściwych środków. W tym celu, w uzasadnionych przypadkach wymagane są dodatkowe dowody. Wytyczne prawa wspólnotowego nie nakładają wprost obowiązku stosowania określonych metod pomiarowych, lecz jedynie zobowiązują do zastosowania metody, za pomocą której pomiary będą spełniały wymóg minimalnej jakości pomiaru, spełniającej wymogi techniczne obowiązujące na terenie Wspólnoty.

Zastosowanie pomiaru za pomocą urządzenia GPS przez imiennie upoważnionych kontrolerów w niniejszej sprawie należy więc uznać za wystarczające.

W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, iż brak jest podstaw do uznania, że skarżący złożył wniosek poprawny pod względem faktycznym lub wykazał, że nie jest winny nieprawidłowości.

Nie sposób zatem podzielić zarzutu skarżącego, że niniejszej sprawie wystąpiły okoliczności ekskulpacyjne, o jakich stanowi art. 68 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004.

Nadto, z uwagi treść powołanych wyżej art. 2 pkt 1a oraz art. 30 ust. 1 i 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 oraz wobec ustalenia, iż na działce C występują zadrzewienia, które jako nie stanowiące upraw, niewątpliwie nie podlegają zaliczeniu do powierzchni działek rolnych, należy podzielić stanowisko organu, iż strona błędnie dokonała podziału na działki C, D i E, gdyż powinny one stanowić kompleksy.

W tej sytuacji okoliczność dokonania przez skarżącego korekty wniosku w dniu 25 listopada 2008r. i zmniejszenie zadeklarowanej powierzchni działki rolnej C z 14,09 ha do 12,12 ha, w dodatku już po przeprowadzonej pierwszej kontroli na miejscu w dniu 30 sierpnia 2008r., wskazującej na nieprawidłowości w zadeklarowanej powierzchni działki C, nie może mieć żadnego wpływu na wynik sprawy.

Konsekwencją stwierdzonych w wyniku przeprowadzonych kontroli nieprawidłowości, dotyczących podanej powierzchni działki rolnej C, było zastosowanie sankcji określonych w art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004.

Organ odwoławczy szczegółowo uzasadnił sposób jej wyliczenia. Przy czym wskazać należy, iż przepis ten zawiera pewną gradację sankcji w zależności od wielkości stwierdzonej różnicy pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną.

W niniejszej sprawie różnica ta wynosi 3,74 ha i chociaż przekracza 3 % powierzchni zadeklarowanej (3,41 %), to jednak nie przekracza 20 %, co w myśl wskazanego przepisu obligowało organ do ustalenia wysokości przyznawanej pomocy na podstawie stwierdzonego obszaru pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy.

W tej sytuacji stwierdzić trzeba, że ustalenie wysokości przyznanej skarżącemu pomocy w formie płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości w oparciu o zasadę wynikającą z tego przepisu oraz § 8 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich jest prawidłowe i stanowi jedynie skutek stwierdzenia w wyniku podjętych czynności kontrolnych rozbieżności pomiędzy powierzchnią stwierdzoną, a zadeklarowaną we wniosku.

W świetle tych uwag, uznając, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i nie znajdując podstaw od uwzględnienia skargi, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.