Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 511/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy: article: art. 6 ust. 1, art. 8
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska Sędziowie WSA Andrzej Góraj Iwona Dąbrowska (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi L. S. na bezczynność PGE Polska Grupa Energetyczna S.A. w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] maja 2014 r. o udzielenie informacji publicznej 1. zobowiązuje PGE Polska Grupa Energetyczna S.A. do rozpatrzenia wniosku skarżącego L. S. z dnia [...] maja 2014 r. o udzielenie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od PGE Polska Grupa Energetyczna S.A. na rzecz skarżącego L. S. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Skarżący L. S. w dniu [...] maja 2014 r. zwrócił się do PGE Polska Grupa Energetyczna S.A. o udzielenie, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198), informacji publicznej i przesłania skanów dokumentów na wskazany adres mailowy, dotyczącej wykonania umowy "[...]", znak postępowania: (nr sprawy prowadzonej przez PGE Polska Grupa Energetyczna S.A. ul. [...], [...]), której przedmiotem była sukcesywna dostawa komputerów stacjonarnych, przenośnych (notebooki), monitorów oraz stacji dokujących dla PGE Polska Grupa Energetyczna S.A. (zwanej dalej PGE) oraz spółek Grupy Kapitałowej PGE i odpowiedzi na następujące pytania:

1) czy wykonawcy ww. zamówienia publicznego naliczone zostały kary umowne z tytułu nienależytego wykonania umowy,

2) w przypadku, gdy wykonawcy zostały naliczone kary umowne z tytułu nienależytego wykonania umowy wniósł o udostępnienie wszystkich dokumentów dotyczących naliczenia przedmiotowych kar umownych, w szczególności protokołów odbioru poszczególnych nienależycie wykonanych dostaw, not księgowych stanowiących podstawę do zaksięgowania przez zamawiającego kar umownych, korespondencji prowadzonej z wykonawcą w sprawie kar umownych,

3) czy wykonawca skierował do sądu pozew o zapłatę należności z tytułu wykonania wyżej wymienionego zamówienia publicznego,

4) w przypadku, gdy wykonawca skierował do sądu pozew o zapłatę należności z tytułu wykonania wyżej wymienionego zamówienia publicznego, wniósł o udostępnienie pozwu, odpowiedzi na pozew lub sprzeciwu lub zarzutów od nakazu zapłaty oraz zapadłych w sprawie orzeczeń sądowych.

Następnie pismem z dnia [...] czerwca 2014 r., znak: [...], Spółka odpowiedziała skarżącemu, że wnioskowane dane nie mają charakteru informacji publicznej i w związku z tym nie zostaną udostępnione.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] lipca 2014 r., skarżący L. S. zarzucił PGE Polska Grupa Energetyczna S.A. bezczynność w zakresie rozpoznania jego wniosku z dnia [...] maja 2014 r. (data wpływu do organu [...] maja 2014 r.) i wniósł o zobowiązanie PGE do udzielenia żądanej informacji oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania.

W uzasadnieniu – powołując się na opisany powyżej stan faktyczny – podał, że PGE jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej, bowiem akcjonariuszem PGE Polska Grupa Energetyczna S.A. w 61,89 % jest Skarb Państwa.

Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Dalej podał, że wnioskowana informacja stanowi informację publiczną, bowiem w ujęciu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują względnie gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, w zakresie tych kompetencji. Informację publiczną stanowi treść dokumentów urzędowych, wystąpień, a także ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej bądź podmioty gospodarujące mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, niezależnie od tego, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Zatem będą to także informacje związane z zamówieniami publicznymi, w zakresie objętym regulacjami ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych. Informacja dotycząca naliczenia kar umownych oraz wypłaty wynagrodzenia z tytułu wykonywania umowy, wniesionych spraw sądowych dotyczących wypłaty wynagrodzenia w ramach zawartej umowy zawiera informację o działalności podmiotu, który gospodaruje mieniem Skarbu Państwa – PGE Polska Grupa Energetyczna S.A.

W art. 8 tej ustawy sformułowano zasadę jawności postępowania o udzielenie zamówienia, zaś w art. 139 ust. 3 stwierdzono, że umowy są jawne i podlegają udostępnianiu na zasadach określonych w przepisach o dostępie do informacji publicznej. Konsekwencją tej treści regulacji jest stwierdzenie, że stan realizacji umów mający odzwierciedlenie w dokumentach znajdujących się u zamawiającego, stanowi również informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Żądane we wniosku informacje stanowią zatem informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz podlegają udostępnieniu, zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy, bowiem domaga się on udzielenia informacji w zakresie naliczenia kar umownych oraz dotyczących wypłaty wynagrodzenia wykonawcy zamówienia publicznego, a więc udzielenia informacji dotyczącej zamówienia publicznego. Tego rodzaju informacje winny być w posiadaniu zamawiającego, chociażby w sporządzanych na bieżąco dokumentach, takich jak protokoły odbioru poszczególnych nienależycie wykonanych dostaw, noty księgowe stanowiące podstawę do zaksięgowania przez zamawiającego kar umownych, korespondencja prowadzona z wykonawcą w sprawie kar umownych.

W dalszej części wskazał, że informacją publiczną jest zarówno treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, które na gruncie tej ustawy zostały zobowiązane do udostępniania informacji mających walor informacji publicznej, treści wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie od tego do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą, jak również treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do każdego organu władzy publicznej, związanych z nimi, bądź w jakikolwiek sposób ich dotyczących. Niewątpliwie zatem żądane informacje stanowią informację publiczną.

W odpowiedzi na skargę PGE Polska Grupa Energetyczna S.A. wniosła o jej oddalenie, a wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne dodała, że skarga na bezczynność jest bezzasadna z uwagi na fakt, iż informacje objęte wnioskiem z dnia [...] maja 2014r r. nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

W przypadku powołania się przez adresata wniosku na okoliczność, iż żądana informacja nie jest informacją publiczną, w ocenie PGE Polska Grupa Energetyczna S.A. wystarczającym jest wystosowanie pisma informacyjnego o tym fakcie do wnioskującego, bez konieczności wydania decyzji administracyjnej. Decyzja administracyjna powinna być wydana tylko w przypadku odmowy, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.

Podjęcie zatem działań przez PGE Polska Grupa Energetyczna S.A., tj. wysłanie pisma informującego z dnia [...] czerwca 2014 r. podważa zasadność podniesienia przez skarżącego zarzutu bezczynności.

Zdaniem PGE Polska Grupa Energetyczna S.A., informacje objęte żądaniem skarżącego nie stanowią informacji publicznej, ponieważ nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym ustawy o dostępie do informacji publicznej. Odnosząc powyższą definicję informacji publicznej do przedmiotowej sprawy stwierdzono, że informacje objęte wnioskiem dotyczyły wykonania umowy zawartej po przeprowadzeniu postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, na podstawie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 907 ze zm.). Zakup komputerów nie był zatem powiązany z faktem finansowania ze środków publicznych, ale służył prowadzeniu określonej, bieżącej działalności gospodarczej spółki. Umowa, której wykonania dotyczył wniosek skarżącego, pomimo że została zawarta po przeprowadzeniu postępowania o wykonanie zamówienia publicznego, nie wiązała się z wydatkiem środków pieniężnych ani nie miała na celu osiągnięcia celów o znaczeniu publicznym. Jej treść, a tym bardziej okoliczności dotyczące jej wykonania przez drugą stronę nie dotyczyła majątku publicznego.

W ocenie PGE, informacji żądanych przez skarżącego nie można również zakwalifikować do katalogu informacji, określonego w art. 6 ust. 1 ustawy o udostępnieniu informacji publicznej. Zgodnie bowiem z ustawą Prawo zamówień publicznych, jawne są umowy i podlegają udostępnieniu na zasadach określonych w przepisach o dostępie do informacji publicznej.

Dodatkowo wskazano, że żądając udostępnienia dokumentów dotyczących naliczania kar umownych, w tym w szczególności wykonania dostaw, not księgowych, korespondencji potwierdzonej z wykonawcą w sprawie kar umownych domagał się w istocie dokumentów źródłowych, a nie informacji. Zatem wniosek skarżącego, co najmniej w zakresie pkt 2 i pkt 4 powinien zostać oddalony, bowiem:

- skarżący nie wskazał, jakiego rodzaju informacje chce uzyskać z dokumentów wymienionych w pkt 2 swego wniosku, co jest nieprawidłowe zwłaszcza, że informacja, której skarżący żąda w pkt 1 wniosku była przygotowana m.in. w oparciu o dokumentację wskazaną w pkt 2 wniosku,

- w przypadku prowadzenia postępowań sądowych w zakresie dotyczącym kwestii poruszonych w pkt 1 i 3 wniosku skarżącego, żądanie w zakresie wskazanym w pkt 2 i 4 może być ocenione jako wniosek o dostęp do akt sprawy, a przez to oceniony przez pryzmat art. 9 § 1 K.p.c., a także § 94 ust. 2 regulaminu urzędowania sądów powszechnych z dnia 23 lutego 2007 r. (Dz. U. Nr 38, poz. 249 ze zm.), co zdaniem PGE wyklucza możliwość ich udostępnienia w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Skarga analizowana pod kątem bezczynności organu zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne;

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7. akty nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego;

8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Z bezczynnością organu mamy zatem do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia – jak w rozpoznawanej sprawie – czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Powyższe oznacza więc, że zarzut bezczynności powinien się pojawić wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu.

Mówiąc natomiast o dostępie do informacji publicznej i ewentualnej bezczynności w tym zakresie stwierdzić na samym początku należy, że Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, iż obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, zaś według ust. 2, prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu, przy czym tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy (ust. 3).

Konkretyzacją natomiast tego prawa zajmuje się m.in. ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), gdzie w myśl art. 1, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w tym akcie prawnym. Ponadto na podstawie art. 2 ust. 1, każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, co jednocześnie nie oznacza, że każdy podmiot jest zobligowany do jej udostępniania. Realizacja bowiem tego prawa spoczywa na określonych w ustawie podmiotach. I tak, zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności:

1) organy władzy publicznej,

2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych,

3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa,

4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego,

5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Zobowiązanymi do udostępnienia informacji publicznej są również organizacje związkowe i pracodawców reprezentatywne, w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz. U. Nr 100, poz. 1080 z późn. zm.), oraz partie polityczne (ust. 2).

Wobec treści art. 4 ust. 1 pkt 5) ustawy nie budzi zatem wątpliwości fakt, że PGE Polska Grupa Energetyczna S.A. jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Bezspornym jest, że akcjonariuszem PGE Polska Grupa Energetyczna S. A. jest w 61,89 % Skarb Państwa.

Natomiast zgodnie z art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2007 r. Nr 50, poz. 331 z późn. zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o przedsiębiorcy dominującym – rozumie się przez to przedsiębiorcę, który posiada kontrolę, w rozumieniu pkt 4, nad innym przedsiębiorcą, a zgodnie z pkt 4 pod pojęciem przejęcia kontroli rozumie się wszelkie formy bezpośredniego lub pośredniego uzyskania przez przedsiębiorcę uprawnień, które osobno albo łącznie, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności prawnych lub faktycznych, umożliwiają wywieranie decydującego wpływu na innego przedsiębiorcę lub przedsiębiorców; uprawnienia takie tworzą w szczególności: dysponowanie bezpośrednio lub pośrednio większością głosów na zgromadzeniu wspólników albo na walnym zgromadzeniu, także jako zastawnik albo użytkownik, bądź w zarządzie innego przedsiębiorcy (przedsiębiorcy zależnego), także na podstawie porozumień z innymi osobami.

Skoro zatem PGE Polska Grupa Energetyczna S.A. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania, przetwarzania, magazynowania, przesyłania, dystrybucji paliwa albo energii lub obrotu nimi w myśl art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 1095 ze zm.), a więc wykonuje zadania publiczne, to tym samym jest ona zobowiązana do udzielenia informacji publicznej.

Wskazać również należy, że informacją publiczną w rozumieniu ustawy jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Zatem jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto, informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich i są nimi zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych, jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet jeżeli nie pochodzą wprost od nich. Niezależnie od powyższego, aby konkretna informacja posiadała walor informacji publicznej, to musi się odnosić do sfery faktów.

W dalszej części stwierdzić należy, że zgodnie z treścią art. 14 ust. 1 ustawy, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Zatem żądana przez skarżącego informacja w postaci udzielenia odpowiedzi na wskazane już na wstępie pytania zawarte we wniosku z dnia [...] maja 2014 r., (data wpływu do organu [...] maja 2014 r.), a dotyczące wykonania umowy "[...]", jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Stwierdzić bowiem należy, że powyższe pytania nie odnoszą się do spraw organizacyjnych ani porządkowych, lecz do spraw publicznych, gdyż służą realizacji zadań publicznych, które cechuje powszechność i użyteczność dla ogółu, a także sprzyjanie osiąganiu celów określonych w Konstytucji i ustawie.

Dodać w tym miejscu należy, że jeśli wnioskujący wskaże, że jest zainteresowany uzyskaniem dokumentów związanych z zamówieniami publicznymi, to realizacja jego wniosku musi przebiegać przy uwzględnieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, jak i ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 113, poz. 759 z późn. zm.). W szczególności chodzi tu o art. 96 ust. 3 i art. 139 ust. 3 tej ostatniej ustawy. W myśl tych przepisów protokoły i umowy w sprawach zamówień publicznych są jawne i podlegają udostępnieniu na zasadach określonych w przepisach o dostępie do informacji publicznej. Przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej i przepisy ustawy – Prawo zamówień publicznych pozostają w stosunku do siebie w relacji przepisu ogólnego do szczególnego. Wynika z tego, że do spraw wszczętych w trybie dostępu do informacji publicznej, podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej stosuje przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej przy uwzględnieniu szczególnych unormowań ustawy – Prawo zamówień publicznych.

W praktyce jawność umów i protokołów w sprawach zamówień publicznych wyłącza na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej możliwość odmowy ich udostępnienia z powołaniem się na jakąkolwiek z tajemnic ustawowo chronionych. Innymi słowy mówiąc, w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej nie jest dopuszczalne wydanie decyzji odmawiającej udostępnienia umów i protokołów w sprawach zamówień publicznych, gdyż te są jawne.

Nie oznacza to jednak, że ustawa – Prawo zamówień publicznych przez tego rodzaju zawarte w niej regulacje odbiera przymiot informacji publicznej innym, niż umowy, dokumentom posiadającym taki walor, a dotyczącym postępowań przetargowych i szeroko pojętej realizacji zamówień. Ustawa ta zawiera uregulowania szczególne, które należy uwzględniać przy stosowaniu trybu dostępu do informacji publicznej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lutego 2012 r. o sygn.. akt I OSK 2215/11).

Niezależnie od powyższego wskazać należy, że w myśl art. 2 ust. 1 ustawy, prawo do informacji publicznej przysługuje każdemu, z zastrzeżeniem art. 5, który ogranicza je z uwagi na ochronę informacji niejawnych oraz ochronę innych tajemnic ustawowo chronionych. Nie jest przy tym wymagane wykazanie ani interesu publicznego, ani celu, w jakim uzyskana informacja zostanie wykorzystana. Jedynie w przypadku informacji przetworzonej, stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy, ustawodawca wprowadził wymóg wykazania, że uzyskanie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Dodać również należy, że według art. 13 ust. 1 ustawy, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2, a jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Zatem w świetle powyższych rozważań, spełniona została przesłanka przedmiotowa zastosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej w odniesieniu do wniosku skarżącego.

Tymczasem w rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że do dnia wyrokowania, PGE Polska Grupa Energetyczna S.A. nie udzieliła skarżącemu żądanej informacji w zakresie jego wniosku z dnia [...] maja 2014 r. i tym samym pozostaje w bezczynności do chwili obecnej.

Wskazać również należy, że stwierdzona bezczynność nie miała charakteru kwalifikowanego i wynikła raczej z niezrozumienia intencji skarżącego i innej interpretacji prawa, a zatem nie nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa, bowiem nie świadczy ona o lekceważeniu, bądź ignorowaniu skarżącego.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 149 ust. 1 w zw. z art. 132, a w sprawie kosztów na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 i art. 209 cytowanej już wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji wyroku.