Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt SA/Sz 1045/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2005-01-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Sędzia NSA Elżbieta Makowska Protokolant st. sekr. sąd. Krzysztof Chudy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2005r. sprawy ze skargi D. i H. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia[...] . Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. u c h y l a zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza [...] z[...] . Nr[...] , II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] r. Burmistrz [...] na podstawie art. 40 ust. 1 i 3 i art. 46a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm./ oraz ustaleń Planu szczegółowego zagospodarowania przestrzennego Promenady w [...] zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] /Dz. Urz. Województwa [...] z [...] r. Nr 7, poz. 91/, odmówił wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie altany ogrodowej na działce geodezyjnej nr [...] w obrębie [...] położonej przy ulicy [...] w [...] p.p. D. i H. R..

Dla terenu objętego wnioskiem jest uchwalony i obowiązuje plan szczegółowego zagospodarowania przestrzennego Promenady w [...] zatwierdzony uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w [...] .

Działka oznaczona w ewidencji gruntów nr [...] położona w[...] , przy ul. [...] znajduje się w granicach terenu elementarnego oznaczonego symbolem [...] , dla którego zapis ustaleń planu zagospodarowania brzmi:

"Zabudowa istniejąca o charakterze trwałym do dalszego użytkowania. Budownictwo prowizoryczne do rozbiórki. Wzdłuż ul. [...] przebudowa parterów budynków na punkty usługowe o dowolnym programie. Zakaz zwiększania intensywności zabudowy, w miejsce likwidowanej zabudowy, obowiązek powiększania powierzchni zieleni".

Ponadto dla wskazanego wyżej terenu elementarnego obowiązują ustalenia ogólne, które brzmią:

"Teren objęty opracowaniem jest położony w bezpośrednim sąsiedztwie terenów nadmorskich. Dominującą funkcją tego obszaru jest szeroko pojęta funkcja wczasowo-turystyczna oraz usługowa w zakresie ruchu turystycznego. Funkcją uzupełniającą jest program mieszkalny integralnie powiązany z rekreacją oraz funkcją uzdrowiskową.

W planie przewidziano tereny do zainwestowania kubaturowego oraz tereny otwarte bez prawa zabudowy. Tereny przewidziane do zainwestowania kubaturowego mogą być inwestowane zgodnie z przeznaczeniem w ustaleniach szczegółowych. Przebudowa, rozbudowa obiektów istniejących jest dopuszczalna pod warunkiem, że jest zgodna z wyznaczoną funkcją oraz nie jest sprzeczna z warunkami technicznymi zabudowy. Na terenach otwartych nie dopuszcza się żadnych obiektów kubaturowych z wyjątkiem urządzeń służących do eksploatacji i użytkowania tych terenów".

W związku z powyższymi zamierzenie inwestycyjne polegające na budowie altany ogrodowej na terenie nieruchomości położonej przy ulicy [...] w [...] jest sprzeczne z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego.

W odwołaniu od decyzji Burmistrza [...] D. i H. R. podnieśli, że zamierzone przedsięwzięcie inwestycyjne w postaci altany ma polepszyć zakres świadczonych usług dla wczasowiczów w ramach pensjonatu [...] i według Nich nie jest sprzeczne z planem zagospodarowania przestrzennego.

Decyzją z [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy stwierdził, że organ wydający decyzję jest związany ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Według Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z zacytowanych przez organ I instancji ustaleń planu wynika, że przedmiotowa działka objęta jest ustaleniem [...] o treści: "Zabudowa istniejąca o charakterze trwałym do dalszego użytkowania... Zakaz zwiększania intensywności zabudowy, w miejsce likwidowanej zabudowy obowiązek powiększenia powierzchni zieleni".

Z tak sprecyzowanych ustaleń planu należy wywieść, że na przedmiotowym terenie istnieje zakaz zwiększenia zabudowy i to bez znaczenia jaki charakter miałaby spełniać ta zabudowa.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego D. I H. R. zarzucili obrazę art. 1,2, i 3 ustawy z 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym.

Skarżący podnieśli, że w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego każdy ma prawo do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny.

D. i H. R. wskazali też, że przedmiotowa działka nie znajduje się na terenie otwartym, Burmistrz nie określił co według planu stanowi zabudowę prowizoryczną.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje:

Właściwość Sądu została ustalona na podstawie art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ w myśl którego sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne.

Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ doprowadziła do stwierdzenia, że skarga jest zasadna.

Zdaniem Sądu wprowadzenie wobec obywatela określonego zakazu, gdyż tym w istocie jest odmowa ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, musi wynikać z jasnego przepisu prawa.

Zakazu zabudowy na określonym obszarze ujętym w planie zagospodarowania przestrzennego nie można wyinterpretować z nieczytelnych dla obywatela przepisów prawa miejscowego.

Uzasadnienie decyzji Burmistrza [... ] z [...] r. wskazuje, na obszerne fragmenty części opisowej planu zagospodarowania przestrzennego Promenady w [...] z [...] r. jednak nie precyzuje, który zapis wynikający z planu jest podstawą odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie altany ogrodowej.

Z uzasadnienia decyzji SKO w [...] wynika, że odmowa ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu została wywiedziona z ustalenia [...] o treści: "Zakaz zwiększania intensywności zabudowy".

W ocenie Sądu określenie zakaz zwiększania intensywności zabudowy nie jest tożsame z określeniem zakaz zabudowy.

Zakaz zwiększania intensywności zabudowy wiąże się z istnieniem określonego kryterium jakim jest "intensywność zabudowy".

Organy obu instancji nie odniosły się do wspomnianego kryterium w uzasadnieniu decyzji .

W myśl art. 107 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego decyzja administracyjna powinna zawierać m.in. uzasadnienie prawne i faktyczne. Uzasadnienie prawne sprowadza się zaś do wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

Zdaniem Sądu organy obu instancji nie wyjaśniły skarżącym podstawy prawnej odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.

Przytoczone zostały, co prawda zapisy części opisowej planu zagospodarowania przestrzennego ale nie wyjaśniono w sposób przekonywujący zakazu zabudowy dla przedmiotowego przedsięwzięcia.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ uchylił decyzje organów obu instancji.