Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 3348/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-03-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86, 87
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. J. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. J. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 29 września 2015 r., uzupełnionym w dniu 28 listopada 2015 r. A. J. wraz ze skargą na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W uzasadnieniu wniosku podał, że w ustawowym terminie wniósł skargę na wskazaną wyżej decyzję, jednak na skutek omyłki pisarskiej zamiast adres: [...] wpisał ul. [...]. W ocenie skarżącego taka omyłka stanowi przykład braku zawinionego działania. W ocenie skarżącego również doręczyciel publiczny mając prawidłową nazwę organu o także kod pocztowy miał pełną możliwość weryfikacji omyłki pisarskiej i skutecznego doręczenia skargi organowi. Ponadto wcześniejsza korespondencja, mimo błędnego adresu została organowi doręczona. Jednocześnie skarżący wskazał, że bieg terminu do złożenia wniosku rozpoczął się w dniu 29 września 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są zgodnie z art. 87 cyt. ustawy brak winy w uchybieniu, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej.

Stwierdzić należy, że o ile zostały spełnione przesłanki złożenia wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz równoczesnego ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej, to nie można uznać, że zachodzi przesłanka braku winy w uchybieniu terminu.

W ocenie Sądu przedstawione przez skarżącego okoliczności nie stanowią wystarczającej przesłanki do uznania, że nie ponosi on winy w uchybieniu terminu.

Z akt sprawy wynika, że decyzja Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] została doręczona skarżącemu w dniu 24 sierpnia 2015 r. Zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do Sądu. Skarżący w dniu 14 września 2015 r. (data stempla pocztowego) nadał skargę na powyższą decyzję, jednak wskazał błędny adres organu. O swojej omyłce dowiedział się – jak wskazuje – w dniu 29 września 2015 r., zaś 1 października 2015 r. ponownie nadał skargę wskazując tym razem poprawny adres.

O orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 lutego 2015 r., sygn. akt I OZ 91/15).

W niniejszej sprawie skarżący natomiast swój błąd próbuje przerzucić na doręczyciela.

W ocenie Sądu, charakter popełnionej omyłki, a mianowicie wpisanie niewłaściwego adresu nie świadczy o braku winy w uchybieniu terminu. Z żadnych przepisów nie wynika, by w sytuacji, gdy na przesyłce była wpisana nazwa ulicy i numer domu wraz z właściwym numerem kodu pocztowego, Poczta Polska miała obowiązku podejmowania czynności sprawdzających. Obowiązkiem operatora pocztowego jest doręczenie przesyłki pod wskazany na przesyłce adres. Odmienne stanowisko oznaczałoby niedopuszczalne nałożenie na operatora pocztowego obowiązku poszukiwania prawidłowego adresu adresata. Okoliczność, że wcześniejsza korespondencja mimo błędnego zaadresowania trafiała do adresata nie zmienia powyższej oceny.

Natomiast skarżący, co wynika z akt sprawy, już wcześniej był informowany o prawidłowym adresie organu odwoławczego. W piśmie z dnia 10 lutego 2015 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego wniosku, z wyraźnym wskazaniem – że uzupełnienie należy przesłać na adres ul. Wawelska 52/54, 00-922 Warszawa.

Powyższe pismo doręczono skarżącemu 13 lutego 2015 r. Stwierdzić zatem należy, że już od lutego 2015 r. skarżący posiadał wiedzę o prawidłowym adresie organu.

Nie można wobec tego uznać, że nie ponosi on winy w uchybieniu terminu. Ponadto w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że błąd popełniony przez skarżącego, polegający na tym, że błędnie zaadresował korespondencję zawierającą skargę w sytuacji gdy został prawidłowo pouczony o wniesieniu środka odwoławczego, nie spełnia przesłanki uprawdopodobnienia braku winy (por. postanowienie NSA z dnia 1 grudnia 2008. sygn. akt II OZ 1261/08; z dnia 21 listopada 2013 r., z dnia 11 stycznia 2013 r., sygn. akt I OZ 962/12 , z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt II GZ 160/10, z dnia 1 grudnia 2008 r., sygn. akt II OZ 1261/08)

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.