Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 982/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-09-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Utrzymano w mocy zarządzenie (art. 260 § 1 ustawy PoPPSA)
Powołane przepisy: article: art. 257
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 7 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Gdańsku sprzeciwu K. K. od zarządzenia Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 lipca 2018 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku Skarżącego o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 21 kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2013 r. postanawia utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.


UZASADNIENIE

Skarżący K. K. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.

Dokonując analizy nadesłanego formularza Referendarz sądowy stwierdził,

że przedmiotowy wniosek został wypełniony w sposób nieprawidłowy, uniemożliwiający nadanie dalszego biegu sprawie.

W związku z tym, zarządzeniem z dnia 29 czerwca 2018 r., zobowiązano Skarżącego do usunięcia braków wniosku poprzez wypełnienie lub zakreślenie zgodnie z treścią pouczenia rubryk o numerach: 5 (uzasadnienie), 6 (stan rodzinny),

7.1 (nieruchomości), 7.2.1. (oszczędności zgromadzone na rachunkach bankowych oraz w gotówce), 7.2.2. (papiery wartościowe i inne prawa majątkowe), 7.2.3. (wierzytelności), 7.3 (przedmioty wartościowe), 8 (stan majątkowy osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym), 9 (inne, dodatkowe informacje o stanie majątkowym), 10 (dochody), 11 (zobowiązania i stałe wydatki) formularza PPF

w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku

o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Odpis niniejszego zobowiązania doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 29 czerwca 2018 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie z dniem 6 lipca 2018 r. Skarżący nie uzupełnił bowiem braków formalnych przedmiotowego wniosku.

Zaskarżonym zarządzeniem Referendarz Sądowy pozostawił wniosek Skarżącego bez rozpoznania.

Pismem z dnia 8 sierpnia 2018 r. Skarżący złożył sprzeciw od ww. zarządzenia. Wnioskodawca zarzucił zaskarżonemu zarządzeniu naruszenie art. 257 i 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., wskazując, że wydane zarządzenie jest bezpodstawne, a wezwanie do usunięcia braków formalnych było nieprawidłowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje:

Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), powoływanej

w dalszej części uzasadnienia jako dalej "p.p.s.a.", rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. (§ 1). W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. (§ 2). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (§ 3).

W myśl art. 252 § 2 p.p.s.a., warunkiem koniecznym rozpoznania wniosku

o przyznanie prawa pomocy jest złożenie go na urzędowym formularzu. Wzór obowiązującego formularza został określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy

w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r. poz. 1257).

Złożony do akt sprawy formularz bezsprzecznie zawierał braki formalne uniemożliwiające nadanie mu dalszego biegu, albowiem Skarżący nie wypełnił żadnego z wymaganych do poznania sytuacji majątkowej Strony pól formularza w części zawierającej oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach.

W związku z tym przed przystąpieniem do oceny wniosku Referendarz Sądowy zasadnie wezwał Stronę do uzupełniania stwierdzonego braku poprzez prawidłowe wypełnienie, zgodnie z treścią pouczenia wymienionych w treści zarządzenia rubryk formularza, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Zarządzenie to doręczono Stronie w dniu 29 czerwca 2018 r. (potwierdzenie odbioru k. 124). W zakreślonym siedmiodniowym terminie, który upłynął 6 lipca 2018 r., Skarżący nie uzupełnił braku formalnego wniosku.

Dodania wymaga, że braki wniosku zostały wskazane w zarządzeniu Referendarza w sposób czytelny i nie pozostawiający wątpliwości co do tego,

które rubryki formularza PPF wymagały wypełnienia. Brak jest zatem podstaw do twierdzenia, że strona została wezwana do uzupełnienia tych braków w sposób nieprawidłowy.

Wbrew zarzutowi zawartemu w sprzeciwie, Skarżący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych zawartych w formularzu PPF i pouczony o skutkach niezastosowania się do wezwania. Pomimo tego, Skarżący nie zaniechał uzupełnienia braków formalnych wniosku, co skutkuje pozostawieniem go bez rozpoznania, zgodnie z art. 257 p.p.s.a.

Podkreślenia wymaga, że referendarz sądowy wyjaśnił też Stronie, iż termin do uzupełnienia braków formalnych, o którego przedłużenie zawnioskowała, jest terminem ustawowym, tj. wynikającym bezpośrednio z przepisów prawa, który nie podlega ani przedłużeniu ani skróceniu. Stanowisko to jest prawidłowe. Dodać należy, że przepisem przewidującym siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych pisma strony jest art. 49 § 1 p.p.s.a.

Jak stanowi art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła

w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Jednocześnie zaznaczyć należy, że podstawy orzekania nie stanowiło unormowanie art. 255 u.p.p.s.a. Przepis ten dotyczy wzywania strony o dodatkowe informacje, jeżeli oświadczenia wymagane w formularzu zostały złożone lecz nie są one wystarczające do oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Strona w ogóle nie złożyła bowiem wymaganych we wniosku oświadczeń, pozostawiając puste rubryki formularza.

Jak stanowi art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła

w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Strona składając wniosek o przyznanie prawa pomocy winna mieć świadomość obowiązku jego prawidłowego wypełnienia i musi wcześniej zgromadzić niezbędne go tego informacje.

Mając zatem na uwadze ustalony stan faktyczny oraz treść przywołanego

art. 257 p.p.s.a., stwierdzić należy, że Referendarz sądowy prawidłowo orzekł

o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, bowiem Strona w wyznaczonym terminie nie uzupełniła braków formalnych wniosku.

Nadmienić należy, że orzeczenie wydane w następstwie rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia wydanego przez referendarza sądowego jest prawomocne z chwilą jego wydania i nie przysługuje od niego środek zaskarżenia.