Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 62/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2018-06-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. G. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Op 120/17 w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Op 120/17, oddalono skargę S. G. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 24 stycznia 2017 r., nr [...], o utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta Miasta Opola z dnia 2 listopada 2016 r. wnoszącej sprzeciw do zgłoszenia dokonanego przez skarżącego w dniu 25 października 2016 r. zamiaru:

- zmiany sposobu użytkowania garażu na pomieszczenie mieszkalno-biurowe, adaptacji/zmiany projektu wynikającego z pozwolenia na budowę Prezydenta Miasta Opola nr [...] z 23 września 2008 r. oraz

- adaptacji/zmiany projektu wynikającego z pozwolenia na budowę Prezydenta Miasta Opola nr [...] z 30 listopada 2010 r., przy ul. [...], na działce gruntowej oznaczonej w operacie ewidencji gruntów i budynków numerem a k.m. [...] - obręb [...], jednostka ewidencyjna [...].

W dniu 22 czerwca 2017 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 20 kwietnia 2017 r.

Skarżącemu odmówiono przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Rozstrzygnięcie to doręczono w dniu 4 grudnia 2017 r., zaś w dniu 4 stycznia 2018 r. ww. wyrok z dnia 20 kwietnia 2017 r. stał się prawomocny.

Skarżący w dniu 9 stycznia 2018 r. złożył do tut. Sądu pismo procesowe z dnia 8 stycznia 2018 r. W związku z jego niejednoznaczną treścią, został wezwany do wskazania, do jakiej czynności przywrócenia terminu się domaga. Skarżący pismem z dnia 22 stycznia 2018 r. wyjaśnił, że wnosi albo o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i ustanowienie pełnomocnika, albo o wznowienie postępowania, bo wówczas składanie skargi kasacyjnej będzie bezprzedmiotowe.

Na wezwanie Sądu o sprecyzowanie żądania, skarżący pismem z dnia 12 lutego 2018 r. oświadczył, że jego wniosek należy traktować jako wniosek o wznowienie postępowania.

W związku z tym, na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Op 120/17, w kwocie 250 zł, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zawierało pouczenie, w którym w punkcie 1 wskazano, że o zachowaniu terminu do uiszczenia wpisu decyduje data jego uiszczenia, za datę uiszczenia wpisu przyjmuje się datę dokonania tej wpłaty w kasie Sądu (podano godziny otwarcia kasy) albo wpłaty na rachunek bankowy Sądu (podano konto - NBP Oddział Okręgowy w Opolu nr 24 1010 1401 0051 8022 3100 0000).

Skarżący odebrał wezwanie w dniu 20 lutego 2018 r. osobiście, co dokumentuje zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru (k. 17 akt sądowych).

Skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi o wznowienie ani w kasie Sądu, ani na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Okoliczność tę potwierdza zapisek urzędowy z dnia 5 marca 2018 r. (k. 19 akt sądowych).

W dniu 6 marca 2018 r. (data stempla pocztowego) Naczelny Sąd Administracyjny przesłał wydruk dokumentu elektronicznego polecenia przelewu wpisu sądowego od skargi o wznowienie, dokonanego przez stronę skarżącą na rachunek Naczelnego Sądu Administracyjnego (74 1010 1010 0402 2422 3100 0000); obciążenie rachunku wpłacającego nastąpiło w dniu 27 lutego 2018 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do ustalenia, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), dalej zwanej "P.p.s.a."

Zgodnie z treścią art. 220 § 3 P.p.s.a, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z kolei art. 219 § 2 P.p.s.a stanowi, że opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu.

W rozpatrywanej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi doręczono skarżącemu w dniu 20 lutego 2018 r. Jak wynika z akt sprawy, w wyznaczonym terminie skarżący dokonał wprawdzie przelewu kwoty 250 zł tytułem wpisu należnego od skargi o wznowienie postępowania, jednak uczynił to na zupełnie inne konto niż podane w zarządzeniu. Podkreślić przy tym należy, że skarżącego prawidłowo pouczono o terminie i możliwych sposobach uiszczenia wpisu od skargi, a także wskazano prawidłowy numer konta WSA w Opolu.

Zdaniem Sądu, w tej sytuacji nie sposób uznać, by skarżący wywiązał się z obowiązku uzupełnienia braku fiskalnego. W świetle przedstawionych powyżej przepisów nie budzi wątpliwości, że w razie, gdy strona decyduje się na uiszczenie wpisu na rachunek bankowy, zobowiązana jest prawidłowo zaadresować wpłatę, przez co należy rozumieć także podanie właściwego numeru konta. Nie można zatem przyjąć, że dla prawidłowego uiszczenia wpisu wystarczające jest dokonanie wpłaty w terminie na jakikolwiek rachunek bankowy. Tym samym ustawowy, siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął skarżącemu bezskutecznie w dniu 27 lutego 2018 r. (wtorek).

Z ustaleń dokonanych przez Sąd wynika ponadto, że wpłata dokonana przez skarżącego na rachunek Naczelnego Sądu Administracyjnego nie została przeksięgowana na rachunek tutejszego Sądu. W orzecznictwie sądowym podkreśla się, iż przelew dokonany na konto niewłaściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego stanowi uchybienie obowiązkowi należytego opłacenia pisma. Uchybienie temu obowiązkowi może polegać nie tylko na uiszczeniu opłaty sądowej w niewłaściwej wysokości, czy też po upływie przewidzianego w ustawie terminu, lecz również na uiszczeniu opłaty na niewłaściwy rachunek bankowy, to jest inny niż rachunek wojewódzkiego sądu administracyjnego, który jest właściwy do rozpoznania sprawy (por. postanowienia NSA: z 8 lipca 2011 r., II FZ 328/11; z 1 grudnia 2016 r., II GZ 1220/16; z 11 października 2017 r., II OZ 1055/17, dostępne na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie trafnie przyjmuje się również, że uiszczenia opłaty sądowej na rachunek bankowy niewłaściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego nie można uznać za skuteczne. W takiej sytuacji termin do uiszczenia opłaty uważa się za zachowany jedynie wówczas, gdy niewłaściwy wojewódzki sąd administracyjny dokona w terminie do uiszczenia opłaty sądowej przelania wpłaconej mylnie kwoty na rachunek bankowy właściwego sądu (por. postanowienie NSA z 22 czerwca 2012 r., II GSK 968/12, dostępne jak wyżej).

Przedstawione powyżej poglądy należy odnieść do niniejszej sprawy, w której skarżący błędnie uiścił wpis na konto Naczelnego Sądu Administracyjnego, a Sąd ten nie przelał wpłaconej mylnie kwoty na rachunek bankowy tut. Sądu.

Wobec tego, że wniesiona przez S. G. skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego nie została należycie opłacona, podlegała odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.