Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1162/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-10-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3, § 3, art. 36, art. 34, art. 37 § 1, art. 46 § 3, art. 49 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 31 października 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości - postanawia - odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu 19 sierpnia 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga na opisane w sentencji postanowienie podpisana przez występującego w charakterze pełnomocnika M.M. Z.M. Do skargi nie zostało dołączone pełnomocnictwo, zatem zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 24 sierpnia 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "P.p.s.a."). Wezwanie, zawierające pouczenie o 7 - dniowym terminie na jego wykonanie liczonym od dnia jego doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi, doręczono na adres pełnomocnika skarżącej w dniu 26 sierpnia 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru karta 15). Odbiór przesyłki pokwitował adresat osobiście. W wykonaniu wezwania pełnomocnik nadesłał kserokopię pełnomocnictwa z dnia 1 marca 2016 r. zawierającego umocowanie udzielone przez M.M. dla Z.M. (ojca) "do prowadzenia w jej imieniu wszystkich spraw w obrębie terytorium Polski". W następstwie kolejnego wezwania z dnia 7 września 2016 r. do przedłożenia oryginału pełnomocnictwa lub notarialnie potwierdzonej jego kopii, doręczonego adresatowi w dniu 9 września 2016 r. i zawierającego pouczenie, że pełnomocnictwo powinno obejmować występowanie w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, pełnomocnik skarżącej nadesłał poświadczony notarialnie odpis przedłożonego uprzednio pełnomocnictwa z dnia 1 marca 2016 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje:

Warunkiem wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest skuteczne wniesienie skargi spełniającej określone w ustawie warunki formalne, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Stosownie do treści art. 34 P.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników.

Na mocy art. 37 § 1 zd. pierwsze P.p.s.a. pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, a po myśli art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.

Po myśli art. 36 P.p.s.a. pełnomocnictwo może być: 1) ogólne - do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi; 2) do prowadzenia poszczególnych spraw; 3) do niektórych tylko czynności w postępowaniu. Prawidłowo sformułowane pełnomocnictwo procesowe ogólne musi zawierać wyraźne wskazanie, że obejmuje upoważnienie prowadzenia spraw przed sądem lub sądami administracyjnymi (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Sz 914/14, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Umocowania w określonym zakresie nie można domniemywać, musi być ono określone wyraźnie i wynikać jednoznacznie z treści przedłożonego pełnomocnictwa. Sąd nie ma podstaw, aby wywodzić umocowanie do działania w imieniu skarżącego w oparciu o pełnomocnictwo, w którego treści słowa "sąd administracyjny" ani nawet "sąd" nie zostały użyte (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 1916/09, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Złożone do akt postępowania administracyjnego pełnomocnictwo [...] "do załatwiania wszystkich moich spraw" nie wskazuje na postępowania przed sądami administracyjnymi, nie może zatem również być rozważane w kontekście art. 40 P.p.s.a., albowiem nie obejmując działania przed sądami administracyjnymi, nie może wykraczać poza zakres pełnomocnictwa określony w art. 36 P.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 9 sierpnia 2016 r., sygn. akt I OZ 865/16, www. orzczenia.nsa.gov.pl).

Zgodnie z dyspozycją art. 49 § 1 P.p.s.a., niedołączenie pełnomocnictwa do pisma złożonego przez pełnomocnika stanowi brak formalny pisma i skutkuje koniecznością wezwania pełnomocnika do jego uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, w przypadku zaś skargi - pod rygorem jej odrzucenia, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

W świetle przywołanych wyżej unormowań nie budzi wątpliwości, że warunkiem nadania skardze na wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie dalszego biegu było złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi (pełnomocnictwo ogólne). Pomimo prawidłowo doręczonych 2 wezwań pełnomocnik nie uzupełnił tego braku formalnego skargi. Nadesłane pełnomocnictwo nie zawierało bowiem określonego w powyższy sposób umocowania do działania w imieniu skarżącej, a zatem nie odpowiadało dyspozycji pełnomocnictwa ogólnego w rozumieniu art. 36 pkt 1 P.p.s.a. Skoro braki formalne skargi nie zostały uzupełnione Sąd nie mógł nadać skardze dalszego biegu i zobligowany był ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a.