Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 848/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 33
journal: Dz.U. 2017 poz 1201
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Sawczuk Sędziowie: WSA Artur Kuś WSA Tomasz Stawecki (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadne zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "[...] WINB") postanowieniem nr [...] z [...] lutego 2020 r., znak: [...], po rozpatrzeniu zażalenia [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "skarżąca"), utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] nr [...]z [...] stycznia 2018 r., znaki: [...] oraz [...], uznające zarzuty wniesione przez skarżącą za bezzasadne.

Zaskarżone postanowienie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

2. W wyniku postępowania administracyjnego przeprowadzonego w ramach nadzoru budowlanego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] (dalej: "PINB") na podstawie decyzji nr [...]z [...] lipca 2017 r. nakazał skarżącej rozbiórkę nośnika reklamowego w postaci tablicy reklamowej o wymiarach ok. 4,0 x 12,0 m, podświetlanej trzema lampami na wysięgnikach i zamocowanej do konstrukcji stalowej. Nośnik został wybudowany na dachu budynku mieszkalnego wielorodzinnego, usytuowanego na działce nr ewid. [...] w obrębie [...], przy [...] w [...].

Powyższa decyzja stała się ostateczna, a obowiązek stał się wymagalny w rezultacie decyzji nr [...] [...] WINB z [...] października 2017 r., którą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję PINB z [...] lipca 2017 r.

3. Z uwagi na powyższe okoliczności oraz stwierdzenie niewykonania w całości przedmiotowego obowiązku, PINB wszczął postępowanie egzekucyjne w stosunku do skarżącej z zachowaniem obowiązków przewidzianych w art. 15, art. 26 § 5 oraz art. 32 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1201 ze zm.; dalej: "u.p.e.a."). Organ powiatowy doręczył bowiem skarżącej: (1) pismem z [...] listopada 2017 r. - upomnienie nr [...]z [...] października 2017 r., a następnie, (2) pismem z [...] grudnia 2017 r. - tytuł wykonawczy [...] z[...]listopada 2017 r.

W związku z toczącym się postępowaniem egzekucyjnym skarżąca przesłała do PINB pismo informacyjne z [...] listopada 2017 r., w którym oświadczyła, że w dniu [...] listopada 2017 r. doszło do sprzedaży przedmiotowego nośnika reklamowego podmiotowi określonemu jako "firma [...] ". Siedziba nabywcy nie została wskazana, lecz skarżąca oświadczyła, że na żądanie organu przedstawi stosowne dokumenty. Informacja o sprzedaży nośnika została ponownie przesłana do PINB pismem z [...] grudnia 2017 r., już po wystawieniu przez organ tytułu wykonawczego [...]. W obu pismach zamieszczone było żądanie, aby postępowanie egzekucyjne w dalszym ciągu toczyło się przeciwko nabywcy przedmiotowego nośnika.

Pismem z [...] grudnia 2017 r. skarżąca działając na podstawie art. 33 § 1 u.p.e.a. wniosła zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Skarżąca powołała się jedynie na fakt sprzedaży nośnika reklamowego [...]. Z ostrożności procesowej skarżąca wniosła też o odroczenie przez organ egzekucyjny do dnia [...] marca 2018 r. terminu wykonania obowiązku nałożonego tytułem wykonawczym Nr [...].

4. Po przeanalizowaniu zarzutów, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] postanowieniem nr [...]z [...] stycznia 2018 r. uznał zarzuty wniesione przez skarżącą za bezzasadne.

Organ pierwszej instancji wydał powyższe rozstrzygnięcie na podstawie art. 33 § 1 oraz art. 34 § 1 i 4 w związku z art. 17 oraz art. 20 § 1 pkt 4 u.p.e.a.

Uzasadniając rozstrzygnięcie organ powiatowy wyjaśnił, że skuteczne wniesienie zarzutów przez zobowiązanego powoduje wszczęcie postępowania w sprawie ich rozpoznania i wydania rozstrzygnięcia w zakresie zasadności.

Według PINB analiza zarzutów skarżącej nie ujawniła jednak okoliczności, które mogłyby uzasadniać wniesienie zarzutów na podstawie art. 33 § 1 u.p.e.a. Stanowisko skarżącej ograniczyło się jedynie do poinformowania organu egzekucyjnego o sprzedaży nośnika reklamowego objętego ww. tytułem wykonawczym, a następnie złożenia wniosku o odroczenie przez organ egzekucyjny terminu wykonania obowiązku nałożonego tytułem wykonawczym do dnia [...] marca 2018 r. oraz wydania w tym przedmiocie postanowienia. Jak wyjaśnił organ egzekucyjny, przedstawionych okoliczności instytucja zarzutów nie przewiduje. Przeciwnie, skarżąca nie wskazała przesłanki przewidzianej w art. 33 § 1 u.p.e.a., na podstawie której zarzuty zostały wniesione.

Ponadto, mimo skutecznego doręczenia upomnienia, skarżąca nie wykonała nałożonego na nią obowiązku. Organ podkreślił również, że pomimo wymagalności obowiązku rozbiórki przedmiotowego nośnika, zamiast wykonania rozbiórki obiektu, obiekt jest nadał używany, gdyż na tablicach reklamowych stanowiących kluczową część ww. nośnika regularnie dokonywane są zmiany treści reklamowych.

Organ wyjaśnił również, że konsekwencje wybudowania obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia na budowę obciążają jego sprawcę oraz następców prawnych, a zatem bez znaczenia jest fakt, że skarżąca nie jest już właścicielem spornego nośnika reklamowego.

5. Pismem z [...] lutego 2018 r. skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie organu pierwszej instancji Nr [...]. Zażalenie zostało wniesione na podstawie art. 34 § 2, art. 33 §1 pkt 2, art. 17 § 1 oraz art. 23 § 4 pkt 1 u.p.e.a. Skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia Nr [...]oraz o przekazanie sprawy Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla [...] do ponownego rozpoznania.

Zdaniem skarżącej art. 33 § 1 pkt 2 u.p.e.a. przewiduje, że podstawą zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym jest m.in. odroczenie terminu wykonania obowiązku Okoliczność ta – zdaniem skarżącej – nie została uzależniona od żadnej innej okoliczności lub warunku. W tym kontekście rozumowanie organu pierwszej instancji, a zwłaszcza argumenty na rzecz bezpodstawności zarzutów, są nieuprawnione i chybione.

6. Rozstrzygnięcia dotyczące przedmiotowego nośnika reklamowego usytuowanego na dachu budynku mieszkaniowego wielorodzinnego przy [...], były kontrolowane przez sądy administracyjne.

W dniu [...] maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem wydanym w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 2898/17, wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji [...] WINB Nr [...]z [...] października 2017 r. utrzymującej w mocy decyzję organu powiatowego nr [...]nakazującą rozbiórkę obiektu.

Postanowienie WSA o wstrzymaniu wykonania decyzji [...] WINB [...] zostało utrzymane w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny z 3 kwietnia 2019 r., sygn. akt II OZ 248/19.

Należy też przypomnieć, że już od [...] grudnia 2017 r. w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie oczekiwała na rozpatrzenie skarga skarżącej na ww. decyzję [...]WINB Nr [...]z [...] października 2017 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki.

W związku ze wstrzymaniem wykonania decyzji z [...] października 2017 r. oraz oczekiwaniem na dokonanie przez Sąd kontroli decyzji utrzymującej w mocy nakaz rozbiórki, [...] WINB zawiadomieniem z [...]czerwca 2018 r. poinformował skarżącą, że jej zażalenie na postanowienie PINB nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów za bezpodstawne zostanie rozpatrzone po uzyskaniu prawomocnego wyroku w sprawie nakazu rozbiórki.

Według organu, wskazany warunek ziścił się w dniu [...] grudnia 2019 r. gdy do organu odwoławczego wpłynął prawomocny wyrok WSA w Warszawie z 29 sierpnia 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 2898/17, oddalający skargę skarżącej na decyzję [...] WINB z [...]października 2017 r. nr [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki.

Jeszcze wcześniej, [...]WINB jako organ drugiej instancji w związku z rozpatrywaniem zażalenia skarżącej na decyzję PINB o uznaniu zarzutów egzekucyjnych za bezzasadne, działając na podstawie art. 136 k.p.a., zlecił organowi powiatowemu przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego w celu ustalenia, czy obowiązek nałożony decyzją PINB Nr [...] został wykonany.

7. Mając na względzie wcześniejsze akty organów administracji, czynności skarżącej, orzeczenia sądów administracyjnych oraz ustalenia uzupełniającego postępowania dowodowego, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru [...] lutego 2020 r. utrzymał w mocy postanowienie PINB Nr [...] z [...] stycznia 2018 r. o uznaniu zarzutów egzekucyjnych za bezzasadne.

Organ odwoławczy wydał ww. rozstrzygnięcie na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 256; dalej: "k.p.a.") oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1186; dalej: "pr.bud.").

[...] WINB wskazał, że egzekwowany obowiązek nie został wykonany, nie został umorzony, nie przedawnił się i nie wygasł, jego wykonalność nie pozostaje wstrzymana przez sąd ani organ administracyjny, a także jest obowiązkiem istniejącym. Wobec powyższego organ powiatowy orzekający [...] stycznia 2018 r. prawidłowo podjął czynności egzekucyjne celem wyegzekwowania obowiązku nałożonego ostateczną decyzją nr [...].

Organ drugiej instancji podkreślił też, że skarżąca składając w piśmie z [...] grudnia 2017 r. zarzuty w trybie art. 33 § pkt 2 u.p.e.a. wniosła również o "odroczenie przez organ egzekucyjny do dnia [...] marca 2018 r. terminu wykonania obowiązku nałożonego tytułem wykonawczym Nr [...] i wydania w przedmiocie zgłoszonych zarzutów postanowienia". Organ nie uznał jednak wniosku o odroczenie za zasadny, a wskazany przez skarżącą termin wykonania obowiązku minął.

W tym stanie rzeczy w ocenie [...] WINB w zażaleniu skarżącej nie wskazano żadnych okoliczności, które zgodnie z art. 33 § 1 u.p.e.a., włącznie z art. 33 § 1 pkt 2, mogłyby stanowić podstawę do zakwestionowania stanowiska organu powiatowego odnośnie do uznania zarzutów za bezzasadne. Argumenty przedstawione przez skarżącą nie mogą więc skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia organu pierwszej instancji, a przez to pozostają bez wpływu na toczące się postępowanie egzekucyjne. Przedstawioną ocenę wspiera fakt, że organ pierwszej instancji dokonał zgromadzenia i oceny zebranego materiału dowodowego zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami

W ocenie organu odwoławczego postanowieniu PINB nie można zatem zarzucić obrazy przepisów prawa materialnego, jak też i procesowego, które mogłyby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie sprawy.

8. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skarżąca pismem z [...] kwietnia 2020 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia [...] WINB z [...] lutego 2020 r. Dodatkowo skarżąca wniosła o przyznanie jej kosztów postępowania.

Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy w postaci ustalenia uprawomocnienia się wyroku WSA w Warszawie z 29 sierpnia 2018 r., wydanego w sprawie o sygn. akt: VII SA/Wa 2898/19, podczas gdy przedmiotowy wyrok został zaskarżony skargą kasacyjną z 20 listopada 2018 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego;

2) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia w sytuacji gdy wyrok WSA w Warszawie z 29 sierpnia 2018 r., wydany w sprawie o sygn. akt: VII SA/Wa 2898/19, nie uprawomocnił się, bowiem skarżąca złożyła skargę kasacyjną.

9. Odpowiadając w dniu [...] kwietnia 2020 r. na ww. skargę organ drugiej instancji podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Organ stwierdził, że przesłanki, którymi kierował się przy podejmowaniu zaskarżonego postanowienia zostały wskazane w jego uzasadnieniu, a zarzuty pozostają bez wpływu na treść wydanego rozstrzygnięcia.

Analizując sentencje oraz daty wydania orzeczeń sądów administracyjnych w sprawie [...] WINB uznał, że w dacie rozpoznawania zażalenia skarżącej na postanowienie PINB nr [...] był w posiadaniu prawomocnego wyroku sądu administracyjnego wydanego w przedmiocie rozbiórki. Z tego względu zarzuty podniesione przez skarżącą należy uznać za bezprzedmiotowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

10. Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.) zadanie Sądu jest ściśle określone: Sąd ma obowiązek przeprowadzić kontrolę zaskarżonego aktu administracyjnego pod względem zgodności z prawem, czyli prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.

W związku z tym, Sąd ma obowiązek wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, jeśli stwierdzi, że w danej sprawie niewątpliwie doszło do naruszenia przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Nakazuje to art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."). Sąd ma też obowiązek stwierdzić nieważność decyzji lub postanowienia, jeśli akt taki jest dotknięty którąkolwiek z wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a.

Natomiast w przypadku niestwierdzenia wskazanych postaci naruszenia prawa przez organ administracji, skarga podlega oddaleniu. Inaczej mówiąc, jeśli zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, uchylenie jej przez sąd jest niedopuszczalne.

11. Ponadto, stosownie do art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 1842; dalej: "ustawa covidowa"), przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.

12. Sąd oddalił skargę, gdyż uznał, że w rozpatrywanej sprawie nie doszło ani do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ani do naruszenia prawa materialnego z analogicznym skutkiem. Rozstrzygnięcie sprawy nastąpiło poprzez wydanie postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...][...] lutego 2020 r., które jest zgodne z prawem.

Podstawowy problem prawny wynikający ze skargi, który Sąd rozpatrując niniejszą sprawę miał obowiązek rozpatrzyć i rozstrzygnąć miał charakter procesowy. Mianowicie, Sąd musiał ustalić, czy zaskarżone postanowienie organu drugiej instancji mogło być wydane w sytuacji, gdy skarżąca wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną, a przez to - zdaniem skarżącej - wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie uprawomocnił się.

Zdaniem Sądu stanowisko skarżącej jest błędne, a zarzuty skargi na postanowienie [...] WINB nr [...] z [...] lutego 2020 r. niezasadne.

Należy przypomnieć, że w odniesieniu do przedmiotowego nośnika reklamowego przy [...] w [...] toczyły się dwa postępowania administracyjne: (a) postępowanie nadzorcze zwykłe w przedmiocie nakazu rozbiórki ww. nośnika reklamowego, a także (b) postępowanie egzekucyjne mające na celu doprowadzenie do wykonania wskazanego obowiązku rozbiórki.

W pierwszym postępowaniu decyzja organu administracji pierwszej instancji ([...]) została wydana w dniu [...] lipca 2017 r., a decyzja organu drugiej instancji ([...]) – [...] października 2017 r. Ostateczna decyzja [...] WINB w przedmiocie nakazu rozbiórki została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Równocześnie ze skargą do Sądu skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji utrzymującej wykonanie nakazu rozbiórki. Jak wskazano wcześniej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 9 maja 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 2898/17, wstrzymał wykonane zaskarżonej decyzji [...] WINB nr [...]. Od tego momentu organy nadzoru budowlanego miały obowiązek czasowo zaniechać czynności mających na celu doprowadzenie do rozbiórki nośnika reklamowego.

Obowiązek organów nadzoru budowlanego nie został przez nie naruszony, gdyż wszczęcie postępowania egzekucyjnego nastąpiło jeszcze w 2017 r. poprzez doręczenie skarżącej w dniu [...] grudnia 2017 r. tytułu wykonawczego [...]. We wskazanym postępowaniu egzekucyjnym czynności podjęła również sama skarżąca składając [...] grudnia 2017 r. zarzuty na podstawie art. 33 § 1 u.p.e.a. W tym kontekście, obowiązku zaniechania czynności w postępowaniu nadzorczym nie naruszało również postanowienie PINB nr [...] z [...] stycznia 2018 r. uznające zarzuty przedstawione przez skarżącą za bezzasadne.

Praw skarżącej z tytułu wstrzymania wykonania nakazu rozbiórki nie naruszył ani nie podważył również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który wyrokiem z 29 sierpnia 2018 r. oddalił skargę skarżącej na decyzję [...] WINB z [...] października 2017 r. nr [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki. Było to bowiem rozstrzygnięcie co do istoty sprawy. Nie stało się ono wszakże prawomocne z uwagi na wniesienie przez skarżącą skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Mimo oddalenia skargi na decyzję organu drugiej instancji w postępowaniu nadzorczym, wskazane wyżej postanowienie WSA w Warszawie z 9 maja 2018 r. w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji rozbiórkowej było nadal skuteczne. Przesądzał o tym art. 61 § 6 p.p.s.a., zgodnie z którym "Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem:

1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę;

2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę".

Warunek hipotezy normy wyznaczającej utratę mocy przez postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji wyrażony w punkcie pierwszym nie ma zastosowania w rozpatrywanej sprawie, a zatem wiążący jest warunek wyrażony w art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a. Tak długo więc jak nie uprawomocnił się wyrok sądu pierwszej instancji, prawa skarżącej były chronione.

Moment prawomocności wyroku z 29 sierpnia 2018 r. przesunął się jednak w czasie ze względów proceduralnych.

a) Przede wszystkim postanowieniem z dnia 30 stycznia 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 2898/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną skarżącej od wyroku tego Sądu z dnia 29 sierpnia 2018 r. i zwrócił skarżącej Spółce uiszczony przez nią wpis sądowy od tej skargi. Odrzucenie skargi kasacyjnej nastąpiło z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi.

b) z kolei zażalenie skarżącej na ww. postanowienie z dnia 30 stycznia 2019 r. zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2019 r., sygn. akt II OZ 248/19. Od tego momentu można mówić o prawomocności wyroku w przedmiocie nakazu rozbiórki nośnika reklamowego (patrz też kopie wyroku WSA z oznaczeniem daty prawomocności, k. 214).

Sądy administracyjne zajęły również stanowisko w przedmiocie wniosku skarżącej o przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej:

a) postanowieniem z dnia 29 maja 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 2898/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił wniosek skarżącej, a

b) postanowieniem z dnia 25 września 2019 r., również pod sygn. akt II OZ 248/19 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie WSA z dnia 29 maja 2019 r.

Sporo czasu zabrało też Sądowi skuteczne doręczenie wskazanych postanowień.

Z wymienionych względów przyjęto, że działania organów administracji w przedmiocie nakazu rozbiórki nośnika reklamowego oraz odpowiednio we wszczętym postępowaniu egzekucyjnym mogły się toczyć dopiero od dnia 11 grudnia 2019 r. faktycznie, organ drugiej instancji podjął zawieszone postępowanie w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym dopiero w początku roku 2020.

W tym stanie rzeczy należy uznać, że postanowienie nr [...][...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydane w dniu 24 lutego 2020 r., utrzymujące w mocy postanowienie PINB nr [...] z [...] stycznia 2018 r. uznające zarzuty złożone przez skarżącą za bezzasadne, jest w pełni zgodne z prawem. Skarga z [...] kwietnia 2020 r. rozpatrywana przez Sąd w niniejszym postępowaniu jest zatem niezasadna i nie zasługiwała na uwzględnienie.

Należy więc podkreślić, że skarżąca nie wskazała w skardze, ani w innym piśmie znajdującym się w aktach sprawy, czynności podjętych przez organy administracyjne prowadzące postępowanie z udziałem skarżącej, których podjęcie po wystąpieniu ze skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego mogłoby naruszać prawa skarżącej. Przeciwnie, szczegółowa analiza czynności organów wskazuje jednoznacznie, że były one podejmowane albo przed wydaniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowienia z 9 maja 2018 r. o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji rozbiórkowej, albo już po uprawomocnieniu się wyroku Sądu oddalającego skargę skarżącej na decyzję, której wykonania domagają się organy właściwe w sprawie.

Sąd nie będąc związany zarzutami skargi zbadał też kontrolowane akty organów administracji właściwych w sprawie i potwierdza, że nie zaistniała żadna okoliczność, która w świetle art. 33 u.p.e.a. mogłaby uzasadniać zarzuty wobec postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...], jak i [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w związku z nośnikiem reklamowym zlokalizowanym przy [...] w [...].

13. Mając na względzie powyższe ustalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.