Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1382/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35  par. 1;  art. 49  par. 1,  art. 58  par. 1  pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W sprawie, J. . wniósł i podpisał skargę I. S. na opisane wyżej postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. OZ w J. G..

Zarządzeniem z dnia 26 listopada 2010 r. wezwano J. G. do wykazania w terminie 7 dni umocowania do występowania w przedmiotowej sprawie jako pełnomocnik skarżącej, stosownie do art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej: "ppsa". Z uwagi na to, że powyższe zarządzenie nie było kompletne, zarządzeniem z dnia 20 grudnia 2010 r. ponownie wezwano J. G. do wykazania stosownego umocowania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w tym przedmiocie doręczono wymienionemu w dniu 28 grudnia 2010 r. W odpowiedzi na wezwanie, J. G. pismem z dnia 5 stycznia 2011 r., uznając, iż termin o jakim mowa w wezwaniu jest terminem sądowym, wniósł o jego przedłużenie ze względu na przeszkody w uzyskaniu pełnomocnictwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Jednym z koniecznych warunków skutecznego wniesienia skargi jest wykazanie przez pełnomocnika umocowania do wniesienia skargi w imieniu mocodawcy. W przedmiotowej sprawie brak jest takiego umocowania.

W myśl art. 35 § 1 ppsa pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Powołana regulacja wymienia krąg podmiotów uprawnionych do występowania w sprawie sądowoadministracyjnej w charakterze pełnomocników stron i wyróżnienia dwie kategorię takich pełnomocników. Pierwszą z nich są profesjonalni pełnomocnicy, którzy zawodowo trudnią się świadczeniem usług prawniczych, do drugiej kategorii zaliczymy natomiast pełnomocników, których łączą ze stroną więzy rodzinne bądź procesowe. Wyliczenie zawarte w art. 35 ma charakter wyczerpujący w tym sensie, że osoba niespełniająca wymagań oznaczonych w tym przepisie nie może działać jako pełnomocnik procesowy w postępowaniu przed sądem administracyjnym, choćby nawet udzielone jej zostało pełnomocnictwo do działania za mocodawcę na podstawie art. 98 kc. (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005). Dlatego też J. G. został wezwany do wykazania, iż należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 35 ppsa, czego w wyznaczonym terminie nie uczynił.

Należy również wskazać, że braki formalne skargi podlegają uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 ppsa, zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Rygor pozostawienia bez rozpoznania nie będzie więc dotyczył skargi, która należy do katalogu pism kwalifikowanych. W tym przypadku, nieusunięcie braków formalnych w terminie siedmiu dni powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Z powyższych unormowań wynika zatem, że termin do usunięcia braków formalnych skargi, jest terminem ustawowym (wyraźnie wskazanym w ustawie), a co za tym idzie, nie podlega on ani przedłużeniu, ani skróceniu, zaś uchybienie takiemu terminowi powoduje określone w ustawie skutki procesowe. Tak więc wniosek J. G. z dnia 5 stycznia 2011 r. o przedłużenie terminu do wykonania wezwania Sądu, uznać należy za niedopuszczalny. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi nie jest bowiem terminem sądowym, tj. terminem wyznaczonym przez przewodniczącego lub sąd (art. 82 ppsa). Podkreślenia jednak wymaga, że w przypadku uchybienia terminowi ustawowemu istnieje możliwość jego przywrócenia, o ile strona wykaże, iż niedokonanie czynności procesowej nastąpiło bez jej winy, a więc z przyczyn od niej niezależnych. Instytucję przywrócenia terminu regulują przepisy art. 86 do 89 ppsa.

Reasumując, skoro J. G. nie wykazał, pomimo wezwania, umocowania do występowania w sprawie jako pełnomocnik procesowy skarżącej, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.