Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 551/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatek rolny
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 21 ust. 1
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: art. 3 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 617
law: Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Jacek Surmacz Sędziowie WSA Jarosław Szaro WSA Kazimierz Włoch / spr./ Protokolant ref. staż. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi W. D. i E. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymiaru podatku rolnego za 2016 rok 1) oddala skargę, 2) przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wynagrodzenie adwokatowi A. P. – Kancelaria Adwokacka za pomoc prawną udzieloną skarżącym z urzędu w kwocie 147,60 (sto czterdzieści siedem i 60/100) złotych, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 27,60 (dwadzieścia siedem sześćdziesiąt i 60/100) złotych.


UZASADNIENIE

I SA/Rz 551/16

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2016r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy Z. z dnia [...] marca 2016r. znak: [...] w sprawie wymiaru podatku rolnego za 2016r. w wysokości 107 złotych, wobec W. D. i E.D.

Organ I instancji powołał się na treść art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 marca 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz.U. z 2010r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.), zgodnie z którym podstawą wymiaru podatków i świadczeń w zakresie powierzchni, rodzaju i klas użytków rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Od tej reguły nie zostały wprowadzone żadne wyjątki, wobec czego organ podatkowy ustalając wymiar podatku jest zobowiązany uwzględnić dane wynikające z ewidencji, gdyż jest ona dla organu wiążąca, zarówno co do wielkości gruntów jak i sposobu ich klasyfikacji i ma moc dokumentu urzędowego. Zgodnie z zapisem w ewidencji gruntów małż. W. i E. D. są właścicielami działki o nr ew. [...] położonej w N. o łącznej powierzchni 2,91 ha, która posiada następującą klasyfikację gleboznawczą:

Grunty orne:

RIVa - 0,16ha

RIVb - 0,34 ha

Lzr-RIlIb - 0,34 ha

Lzr-RIVa - 0,85 ha

Lzr-RIVb - 0,09 ha

Użytki zielone:

Ł III - 0,44 ha

Ps IV - 0,13 ha

Lzr- LIII - 0,23 ha

Br-Pslll - 0,33 ha

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 10 grudnia 2001r. w sprawie zaliczenia gmin oraz miast do jednego z czterech okręgów podatkowych (Dz.U. nr 143 poz. 1614) Gmina Z. została zaliczona do II-giego okręgu podatkowego.

Z tych względów powierzchnia przeliczeniowa powyższego gruntu wynosi 1,6440 ha.

Natomiast liczba hektarów przeliczeniowych do wymiaru podatku rolnego wynosi 1,3420 ha, bez gruntów klasy:

Lzr-RIIIb - 0,34 ha co stanowi 0,0680 ha przeliczeniowych,

Lzr-RIVa - 0,85 ha co stanowi 0,1700 ha przeliczeniowych,

Lzr-RIVb - 0,09 ha co stanowi 0,0180 ha przeliczeniowych,

Lzr-ŁIII - 0,23 ha co stanowi 0,0460 ha przeliczeniowych,

które są zwolnione ustawowo.

Ponieważ grunty będące własnością małż. E. i W. D. stanowią gospodarstwo rolne w rozumieniu ustawy o podatku rolnym, dlatego w decyzji ustalającej wysokość podatku rolnego na 2016 rok, przyjęto stawkę dla gospodarstw rolnych - równowartość 2,5q żyta.

Zgodnie z Uchwałą Nr XV/96/15 Gminy Z. z dnia 25 listopada 2015r. cenę skupu żyta obniżono do 32 zł za 1 dt. W związku z tym podatek rolny wyliczono w następujący sposób:

1,3420ha przeliczeniowych x (2,5dt. x 32,00zł) = 1,3420 ha przeliczeniowych x 80,00zł = 107,36zł, w zaokrągleniu 107,00zł.

W odwołaniu od przedmiotowej decyzji zarzucono, że wydana została przy niepełnym materiale dowodowym ze Starostwa Powiatowego w D. , pomimo, że dalsze czynności inwentaryzacyjne są w toku, a termin ich zakończenia ustalono na 30 czerwca 2016r.

Ponadto Gmina Z. jest dłużnikiem samoistnym wobec małż. W. i E. D. , ponieważ dokonała bezprawnej wycinki drzew gatunku wiąz na szkodę podatników a także do zniszczenia siedliska o co toczy się postępowanie cywilne przed Sądem Okręgowym w R. wobec czego uprawnieni są do potrącenia swojej wierzytelności.

Z uwagi na powyższe Skarżący domagali się uchylenia decyzji organu I instancji i zawieszenia postępowania w trybie art. 97 § 1 ust. 4 K.p.a. na okres sześciu miesięcy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. decyzją z dnia [...] maja 2016r. znak [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy powołał się na definicję podatnika podmiotu rolnego określoną w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984r. (Dz.U. z 2016r. poz. 617). Podniósł, że warunkiem uznania nieruchomości za grunt opodatkowany podatkiem rolnym jest sklasyfikowanie go w ewidencji gruntów i budynków jako użytku rolnego – zgodnie z art. 1 powyższej ustawy. Podstawą wymiaru podatku rolnego były dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków przekazane przez Starostę D. w wypisie z rejestru gruntów z dnia 13 kwietnia 2016r., zgodnie z art. 21 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne, który to dokument był dla organu I instancji wiążący.

Jeżeli podatnicy kwestionują prawidłowość danych zawartych w ewidencji gruntów, powinni wszcząć postępowanie przed Starostą D. o ich zmianę.

Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] maja 2016r. W. D. i E. D. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R. , w której domagali się uchylenia zaskarżonej decyzji, przyznania im pełnomocnika z urzędu oraz zwolnienie z opłat sądowych.

W uzasadnieniu skargi Skarżący podobnie jak w odwołaniu powołali się na fakt wyrządzenia im przez Gminę Z. szkody w postaci wycięcia 10 sztuk drzew gatunku wiąz i zniszczenia siedliska na ogólną kwotę 2.600.000zł o co toczy się sprawa cywilna przed Sądem Okręgowym w R.

Skarżący podnieśli, że ewidencja gruntów jest zafałszowana, na skutek kumoterstwa i powiązań pomiędzy Gminą Z. i Powiatem D. m.

Starosta D. w powiązaniu z Wójtem Gminy Z. ich krzywdzi, wobec czego zwrócą się do odpowiednich organów w Kraju o wszczęcie odpowiednich postępowań.

Skarżący są w podeszłym wieku i są prześladowani oraz krzywdzeni przez urzędników. Skarżący nie mogą przedłożyć żadnych dokumentów, zmienić zafałszowanych granic oraz zapisów w księgach wieczystych, usunąć wady w zapisach i wyrysach ponieważ dokumentami dysponuje starosta.

Skarżący domagali się uchylenia zaskarżonej decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało dotychczas zajmowane stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

Dokonując wymiaru podatku rolnego organ I instancji oparł się na dane zawarte w ewidencji gruntów. Zgodnie bowiem z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz.U. z 2005r. Nr 240, poz. 2027) podstawą planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Dokument w postaci wypisu z rejestru gruntów jest dla organów podatkowych wiążący zarówno co do wielkości gruntów danego podatnika, jak i sposobu ich klasyfikacji.

Podatnik kwestionujący dane zawarte w ewidencji gruntów może wszcząć postępowanie przed odpowiednim starostą o jej zmianę.

Dlatego też nie mogły w sprawie odnieść skutku ogólnikowe zarzuty Skarżących, iż ewidencja jest zafałszowana, co do powierzchni przebiegu granic. Skarżący jak sami przyznali, nie byli w stanie przedłożyć żadnych dowodów dla wykazania tych faktów.

Na rozprawie strona skarżąca przedłożyła decyzję Starosty D. z dnia [...] sierpnia 2016r. znak [...] odmawiającą wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków w obrębie ewidencyjnym N. gmina Z. .

Powyższa decyzja została uchylona decyzją Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. z dnia [...]listopada 2016 r. znak [...].

Jednakże uchylenie nastąpiło z przyczyn naruszenia prawa procesowego w postaci art. 7 i 77 § 1 K.p.a., gdyż stwierdzono brak precyzyjnego ustalenia przedmiotu i zakresu złożonego wniosku wszczynającego postępowanie oraz braki w materiale dowodowym, niepozwalające na rozstrzygnięcie sprawy co do istoty i powodujące konieczność ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznym zakresie.

Ponadto stwierdzono, że organ I instancji wydał rozstrzygnięcie w przedmiocie żądań, które nie dotyczyły aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków przez co wykroczył poza zakres rozstrzygnięcia określoną w art. 24 ust. 2c Prawo geodezyjne i kartograficzne.

Należy więc stwierdzić, że w dacie wydania decyzji administracyjnych, jak i wyrokowania przez Sąd obowiązujące były dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków z dnia 13 kwietnia 2016r., przedstawione organowi podatkowemu przez Starostę D.

Organ I instancji bardzo szczegółowo przedstawił sposób wyliczenia kwoty podatku rolnego, z określeniem powierzchni gruntu, jego klasyfikacji, liczby hektarów przeliczeniowych dla wymiaru podatku rolnego, liczby hektarów przeliczeniowych zwolnionych ustawowo z powołaniem się na stawkę dla gospodarstw rolnych – wynosząca 2,5q żyta, a także cenę skupu wynosząca 32zł za 1 dt – określony w wyżej cyt. uchwale Nr XV/96/15 Rady Gminy Z. , wobec czego nie budzi ona wątpliwości. Problem spowodowania dla podatników ewentualnej szkody przez Gminę Z. na skutek wycięcia starych drzew – gatunek wiąz i zniszczenia siedliska, zostanie rozstrzygnięty przez Sąd Okręgowy w R. w drodze postępowania cywilnego, które aktualnie się toczy – według twierdzeń podatników. Jednakże nie może to mieć dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie znaczenia.

Nie może bowiem nastąpić potrącenie wierzytelności cywilno-prawnych podatników z wierzytelnościami publiczno-prawnymi organu podatkowego, bo taki charakter mają należności podatkowe.

Z uwagi na powyższe ponieważ organy podatkowe nie naruszyły prawa materialnego jak i procesowego, skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu w oparciu o art. 151 P.p.s.a.