Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 312/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 oraz 232 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Bożena Więch – Baranowska po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. i R. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2011 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji postanawia: 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić skarżącym K. K. i R. K., reprezentowanym przez r. pr. A. C. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2011 r., Nr [...], wydane na podstawie art. 159 k.p.a., odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2010 r., Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, wielorodzinnego z garażem podziemnym i usługami w parterze położonego przy ul. [...] w [...].

Zgodnie z powołanym przepisem, organ administracji publicznej właściwy w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo, że jest ona dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. Na postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji służy stronie zażalenie (§ 2).

Kwestie zaskarżalności do sądu administracyjnego postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym reguluje art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). W myśl tego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), a także na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3).

Objęte przedmiotową skargą postanowienie do żadnej z wymienionych wyżej kategorii postanowień nie należy.

Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela pogląd prezentowany zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie, iż zgodnie z art. 159 § 2 k.p.a. zażalenie służy wyłącznie na postanowienie "o wstrzymaniu" wykonania decyzji (zob. M. Jaśkowska, A. Wróbel Komentarz do kodeksu postępowania administracyjnego, Zakamycze 2005 r. str. 1004, B. Adamiak, J. Borkowski Komentarz do kodeksu postępowania administracyjnego C.H.Beck 2008 str. 782, a także postanowienie NSA z 9 stycznia 2001 r. IV SA 2254/98 i postanowienie NSA z 17 maja 2002 r. IV SA 2210/00). Skoro ustawodawca wyraźnie ograniczył możliwość wnoszenia zażalenia tylko do postanowień "o wstrzymaniu" wykonania decyzji (np. odmiennie uregulowano kwestię zaskarżalności w art. 152 § 2 k.p.a., gdzie zażalenie przewidziano generalnie "w sprawie wstrzymania" wykonania decyzji, czy też w art. 101 § 3 k.p.a. w zakresie zaskarżenia postanowień "w sprawie zawieszenia postępowania"), to należy przyjąć, że na postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania decyzji zażalenie nie przysługuje.

Ma to zaś takie konsekwencje, iż niedopuszczalna jest także w tym przypadku skarga do sądu administracyjnego.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

O zwrocie wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt. 1 p.p.s.a.