Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 796/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2019-02-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6195 Funkcjonariusze Straży Pożarnej
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Komendant Straży Granicznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178, art. 177 par 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 lutego 2019 r. skargi kasacyjnej T. L. z dnia [...] grudnia 2018 r. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 16 stycznia 2018 r., sygn. akt II SA/Bk 796/17 oddalającego skargę T. L. na decyzję P. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w B. z dnia [...] sierpnia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zwiększenia dodatku służbowego postanawia odrzucić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Przed tut. Sądem toczyło się postępowanie ze skargi T. L. na decyzję P. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w B. z dnia 30 sierpnia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zwiększenia dodatku służbowego. Wyrokiem z dnia 16 stycznia 2018 r. Sąd oddalił skargę T. L. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 20 lutego 2018 r.

Wnioskiem z dnia 9 marca 2018 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych

i ustanowienie adwokata w celu wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku.

Postanowieniem z dnia 14 marca 2018 r. referendarz sądowy tut. Sądu umorzył postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 19 marca 2018 r. zastępca sekretarza Okręgowej Rady Adwokackiej w Białymstoku wyznaczyła adwokata K. R. do prowadzenia przedmiotowej sprawy, który został o tym zawiadomiony w dniu 19 marca 2018 r. (k. 42, 89). Pełnomocnik ten nie wniósł skargi kasacyjnej w ustawowym terminie, ani też nie sporządził opinii o braku podstaw do jej wniesienia.

Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2018 r. stwierdzono prawomocność ww. wyroku tut. Sądu z dnia 16 stycznia 2018 r. wydanego w niniejszej sprawie, od dnia 20 kwietnia 2018 r. (k. 20 verte).

Pismem z dnia 26 lipca 2018 r., które wpłynęło do tut. Sądu w dniu 30 lipca 2018 r., zastępca sekretarza Okręgowej Rady Adwokackiej w Białymstoku wyznaczyła adwokat D. W. do prowadzenia przedmiotowej sprawy w miejsce adwokata K. R., w związku z wnioskiem skarżącego z dnia [...] lipca 2018 r. o zmianę pełnomocnika (k. 94, 95). Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik została poinformowana o wyznaczeniu do reprezentowania skarżącego w niniejszej sprawie dnia 31 lipca 2018 r. (vide: wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej z dnia 6 grudnia – k. 144), zaś z aktami sprawy zapoznała się w tut. Sądzie w dniu 23 sierpnia 2018 r. (k. 104).

W dniu 27 sierpnia 2018 r. adwokat D. W. nadała na adres tut. Sądu skargę kasacyjną od wyroku tut. Sądu z dnia 16 stycznia 2018 r. Tut. Sąd odrzucił jednak tą skargę kasacyjną postanowieniem z dnia 13 września 2018 r., utrzymanym w mocy postanowieniem NSA z dnia 20 listopada 2018 r. I OZ 1100/18 (k. 114-115 i 134-137). U podłoża odrzucenia ww. skargi kasacyjnej legła okoliczność, że dokonanie zmiany pełnomocnika wyznaczonego z urzędu nie powoduje ponownego rozpoczęcia ani przesunięcia biegu 30-dniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, który w niniejszej sprawie upłynął bezskutecznie w dniu 18 kwietnia 2018 r. NSA wskazał natomiast, że okoliczność ta może stanowić podstawę wniosku o przywrócenie terminu do dokonania ww. czynności procesowej.

W dniu 6 grudnia 2018 r. adwokat D. W. skierowała do tut. Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tut. Sądu z dnia 16 stycznia 2018 r., wraz z którym złożyła skargę kasacyjną z dnia

6 grudnia 2018 r., jednakże na mocy postanowienia tut. Sądu z dnia 25 stycznia 2019 r. wniosek ten został odrzucony na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: "p.p.s.a.") - ze względu na jego wniesienie z uchybieniem

7-dniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Postanowienie to doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącego w dniu 5 lutego 2019 r. (k. 171). Do chwili wydania niniejszego postanowienia nie wpłynęło do tut. Sądu zażalenie na ww. postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z zastrzeżeniem § 2-3 tego artykułu, które nie mają zastosowania w niniejszej sprawie.

Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Natomiast w myśl art. 177 § 3 p.p.s.a. w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

Jak wynika z akt sprawy odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 20 lutego 2018 r. (k. 29), natomiast ustanowiony skarżącemu adwokat z urzędu w osobie adwokata K. R. został zawiadomiony

o jego wyznaczeniu w dniu 19 marca 2018 r. (k. 42, 89). Od tego dnia, w myśl ww. art. 177 § 3 p.p.s.a., rozpoczął bieg 30-dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej, który upłynął bezskutecznie w dniu 18 kwietnia 2018 r. W związku zaś

z faktem, że wyznaczony z urzędu pierwszy pełnomocnik nie wniósł w tym terminie ani skargi kasacyjnej, ani nie złożył opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, nie może w niniejszej sprawie mieć zastosowania regulacja z art. 177 § 4 i 5 p.p.s.a.

Podkreślić przy tym należy, że zgodnie z ugruntowanym poglądem orzeczniczym, (który NSA przytoczył również w uzasadnieniu postanowienia z dnia 20 listopada 2018 r. wydanego w niniejszej sprawie), zmiana pełnomocnika wyznaczonego z urzędu uprawnia go do dokonywania przez niego dalszych czynności w imieniu skarżącego, jednak nie powoduje ani automatycznego przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (por. m.in.: postanowienie NSA z 14 grudnia 2017 r., I OZ 1681/17, postanowienie NSA

z 20 stycznia 2017 r., I OZ 34/17 - CBOSA), ani też ponownego rozpoczęcia biegu

30-dniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA

z 7 lipca 2017 r., II OZ 715/17, CBOSA). Jakkolwiek zaś okoliczność zmiany pełnomocnika może stanowić podstawę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (por. NSA m.in. w ostatnio powołanym postanowieniu), to w niniejszej sprawie do przywrócenia tego terminu nie doszło, ze względu na odrzucenie spóźnionego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Skarga kasacyjna, wniesiona w dniu 6 grudnia 2018 r. przez drugiego pełnomocnika skarżącego (wyznaczonego na wniosek skarżącego w miejsce adwokata K. R.), nie została zatem złożona w ww. 30-dniowym terminie, który upłynął bezskutecznie dnia 18 kwietnia 2018 r.

Zgodnie z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Mając na uwadze powyższe, spóźniona skarga kasacyjna z dnia 6 grudnia 2018 r. podlegała odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 177 § 1 p.p.s.a.