Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 739/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 3 ,  art. 276
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Dnia 13 grudnia 2022 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2022 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 września 2022 r., sygn. akt II SA/Wr 233/22 o odrzuceniu skargi M. S. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 czerwca 2021 r., sygn. akt II SA/Wr 149/21 postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 1 września 2022 r., sygn. akt II SA/Wr 233/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) we Wrocławiu odrzucił skargę M. S. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem WSA we Wrocławiu z 30 czerwca 2021 r., II SA/Wr 149/21.

W uzasadnieniu swego postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że w dniu 24 marca 2022 r. M. S. (dalej: strona skarżąca, skarżący) wniósł do WSA we Wrocławiu skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem tego sądu z 30 czerwca 2021 r., II SA/Wr 149/21 odrzucającego skargę J. C. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Budowlanego we Wrocławiu (DWINB) z 7 stycznia 2021 r., nr 14/2021 w przedmiocie nakazu rozbiórki samowolnie wybudowanej budowli wagi samochodowej zagłębionej.

W wykonaniu zarządzenia z 24 marca 2022 r. wezwano stronę skarżącą do nadesłania 2 odpisów skargi oraz uprawdopodobnienie przesłanki wznowienia postępowania, tj. nadesłanie pisma z 15 marca 2022 r., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu została doręczona skarżącemu w dniu 12 sierpnia 2022 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie strona pismem z 19 sierpnia 2022 r. oświadczyła, że załącza 3 kopie aktu notarialnego dotyczące zakupu nieruchomości, na której znajduje się waga samochodowa, 3 kopie oświadczeń T. C. i M. C., jednocześnie wyjaśniając, że w wyniku awarii komputera nie jest obecnie możliwe złożenie odpisów skargi, wobec czego wnosi o przedłużenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi.

Sąd pierwszej instancji stwierdził, że pomimo upływu zakreślonego w zarządzeniu terminu skarżący nie przekazał do sądu odpisów skargi o wznowienie, w związku z czym skarga podlegała odrzuceniu.

Odnosząc się z kolei do wniosku o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie złożonego przez skarżącego, sąd wojewódzki wyjaśnił, że termin siedmiu dni na uzupełnienie braków formalnych, określony w Ppsa jest terminem ustawowym, co oznacza, że nie może być skracany ani przedłużany.

Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł M. S., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżając je w całości.

Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie:

- art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 47 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022, poz. 329 ze zm. - Ppsa), poprzez błędne ich zastosowanie i odrzucenie skargi skarżącego, w sytuacji gdy skarżący wypełnił braki formalne w zakresie uiszczenia wpisu sądowego od skargi, przedstawił 3 kopie aktu notarialnego zakupu nieruchomości oraz oświadczeń T. C. i M. C., jak również złożył wniosek o przesłanie dwóch kopii skargi w celu ich podpisania i przesłania do sądu.

Wobec podniesionego zarzutu skarżący wnosi o:

1. uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości,

2. zasądzenie na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania wg norm prawem przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że plik komputerowy ze skargą uległ zniszczeniu (wraz z dyskiem), a skarżący natomiast nie posiadał innego egzemplarza skargi, przez co nie mógł inaczej uzupełnić tego braku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że w niniejszej sprawie skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Na mocy art. 276 Ppsa przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do skargi o wznowienie postępowania. Z kolei z treści art. 57 § 1 Ppsa wynika, że skarga winna odpowiadać wszelkim wymaganiom, jakie muszą spełniać pisma w postępowaniu sądowym, a zatem winna spełniać wszystkie warunki formalne, które wymienia w sposób wyczerpujący przepis art. 46 Ppsa. Oprócz wymagań wskazanych w tym przepisie, art. 47 § 1 Ppsa przewiduje, że do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi wątpliwości, że na równi z wymogami pisma o których mowa w art. 46 Ppsa należy traktować wymogi z art. 47 Ppsa (tak też doktryna – por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego; wyd. CH Beck, Warszawa 2011, s. 236-237).

W niniejszej sprawie skarżący nie kwestionuje, że mimo wezwania nie uzupełnił braku formalnego skargi o wznowienie w postaci nadesłania jej 2 odpisów. Zatem sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że niezłożenie przez stronę, mimo wezwania, wymaganych egzemplarzy odpisów skargi, uniemożliwia nadanie tej skardze dalszego biegu. Uzasadnia to jej odrzucenie, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa. Powyższy pogląd znajduje oparcie w wiążącej uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r. I OPS 13/13, który przyjął, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 Ppsa, jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 Ppsa, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd".

Pełnomocnik skarżącego w zażaleniu twierdzi, że skarżący bez swojej winy nie przedłożył podpisanych odpisów skargi o wznowienie, bowiem "zapisany plik komputerowy ze skargą uległ zniszczeniu (wraz z dyskiem). Skarżący natomiast nie posiadał innego egzemplarza skargi, przez co nie mógł inaczej uzupełnić tego braku". Fakt ten w żaden sposób nie zmienia prawidłowych ustaleń WSA we Wrocławiu, co do nieuzupełnienia w terminie braku formalnego skargi. Okoliczności wskazane przez skarżącego - co do zasady – stanowić mogłyby ewentualną podstawę do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu. W sytuacji bowiem, gdy strona uchybiła terminowi z powodu okoliczności przez siebie niezawinionych, ma możliwość wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu, którego zasadniczym celem jest wyeliminowanie negatywnych skutków uchybienia terminowi.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 Ppsa, postanowił jak w sentencji.