Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 559/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wrocław, dnia 24 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 24 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za okres od stycznia do grudnia 2005 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W oparciu o zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 05 kwietnia 2011 r. D.S.(dalej skarżąca) została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z dnia [...]r. r., nr [...]w przedmiocie podatku akcyzowego za okres od stycznia do grudnia 2005 r. w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 11 kwietnia 2011 r.

W odpowiedzi na wezwanie strona wniosła o przyznanie prawa pomocy.

Postanowieniem z dnia 09 maja 2011 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy.

Przyznania prawa pomocy odmówił także Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 06 czerwca 2011 r., wydanym na skutek wniesienia przez skarżącą sprzeciwu.

Natomiast w dniu 09 sierpnia 2011 r. zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie oddalił Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie (sygn. akt I GZ 131/11).

W związku z powyższym skarżąca została ponownie wezwana do uiszczenia wpisu, w oparciu o zarządzenie Przewodniczącej Wydziału I z dnia 05 kwietnia

2011 r.

Odpis tego zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 22 września 2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na to, że skarżąca nie uiściła w terminie należnego od niej wpisu.

Zgodnie z art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) opłatę sądową (wpis) należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Na mocy art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. pismem podlegającym opłacie jest także skarga.

Z kolei w myśl art. 220 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata.

W przypadku, gdy odpowiedni wpis nie został uiszczony, przewodniczący, na podstawie art. 220 § 1 zdanie 2 w zw. z § 3 p.p.s.a., wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił od tej skargi wpis, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Bezskuteczny upływ tego terminu skutkuje, w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzuceniem skargi przez sąd.

Na podstawie art. 83 § 1 p.p.s.a., terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z kolei zgodnie z art. 111 § 1 k.c. termin liczony

w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli jego początkiem jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.

Ponadto należy wskazać, że w przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, w oparciu o art. 67 § 1 p.p.s.a. pisma sądowe doręcza się temu pełnomocnikowi.

Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczono skarżącej w dniu 22 września 2011 r. Tym samym siedmiodniowy termin do uzupełnienia tego braku upłynął w dniu 29 września 2011 r. (czwartek). W tak zakreślonym terminie skarżący nie uiścił należnego wpisu.

Wobec czego, w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak na wstępie.