Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 449/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne postępowanie
Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono decyzję II i I instancji
Powołane przepisy: article: art. 207 par.1,
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art. 73 ust.1,
journal: Dz.U. 2004 nr 68 poz 622
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1  art. 20 ust. 1 i 3 lit.a i lit.c, ust.6, art.67, art.78 ust. 1 i ust.3, art.214 ust. 1, art. 236
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Gorski, Sędziowie Sędzia NSA Anna Orłowska (spr.), Sędzia WSA Alina Dominiak, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Agnieszka Rupińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2010r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...], [...] w przedmiocie zmiany zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] r., nr [...], [...], 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T. 1.511 (tysiąc pięćset jedenaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 6 maja 2009 r. Naczelnik Urzędu Celnego w [...], powołując art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137 poz. 926 ze zm.), art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz.U. Nr 68 poz, 622 ze zm.), art. 20 ust. 1 i ust.3 lit a) i lit. c), ust. 6, art. 67, art. 78 ust. 1 i ust. 3, art. 214 ust. 1, art. 236 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. (WE) Nr L 302 z 19 października 1992r. ze zm.), art. 199 ust. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/1993 Przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (EWG) 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. (WE) Nr L 253 z 1993r. ze zmianami), Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającego załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE Nr 286 z 2007r. ze zm.), art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13, art, 33 ust. 3, art. 34 ust 4, art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) po przeprowadzeniu postępowania wszczętego na wniosek "A" Spółki z o.o. z siedzibą w [...], odmówił: zmiany klasyfikacji taryfowej towaru objętego procedurą dopuszczenia do obrotu na podstawie zgłoszenia celnego nr [...] z dnia 11 czerwca 2008 r.; zwrotu cła w kwocie [...] zł oraz określenia podatku od towarów i usług w nowej wysokości.

Jak wynika z uzasadnienia, w dniu 11 czerwca 2008 r. agencja celna działając z upoważnienia "A" Spółki z o.o. zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu towary opisane w polu 31 dokumentu SAD jako "torby z polipropylenu w rodzaju stosowanych do pakowania z. materiału o masie powierzchniowej 120 g/m2. Zgłoszenie spełniało warunki formalne i zostało przyjęte i zarejestrowane, zaś towar zwolniony został do deklarowanej procedury bez rewizji celnej i bez weryfikacji.

W dniu 10 marca 2009 r. spółka złożyła wniosek o korektę zgłoszenia celnego w zakresie klasyfikacji taryfowej importowanego towaru, określenie należności celnych i podatkowych w prawidłowej wysokości. W uzasadnieniu wskazała, iż w zgłoszeniu celnym nieprawidłowo zadeklarowano kod towaru. Strona powołała się na decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] wydaną w analogicznej sprawie w związku ze sprawozdaniem z badań Centralnego Laboratorium Celnego nr [...].

W odpowiedzi na wezwanie organu celnego I instancji o dostarczenie kopii powyższego sprawozdania z badań oraz wszelkich dokumentów charakteryzujących towar objęty zgłoszeniem, w tym mogących potwierdzić jego tożsamość z towarem poddanym badaniu w Centralnym Laboratorium Celnym, strona poinformowała, iż nie posiada kopii sprawozdania z badań, a pozostałe dokumenty charakteryzujące towar objęty zgłoszeniem celnym zostały do niego załączone i stanowią jego integralną część. Dodatkowo strona nadesłała deklaracje surowcowe producentów.

W odpowiedzi na wniosek organu I instancji, Urząd Celny w [...] przesłał kopie sprawozdań z badań o nr [...] oraz [...], dotyczących zgłaszanego przez spółkę towaru o nazwie "torba z polipropylenu".

Strona wnosiła o zastosowanie dla importowanego towaru kodu Taric 4202 92 98 90 właściwego dla kufrów, waliz, saszetek (...) toreb na zakupy, portfeli (...) oraz podobnych pojemników, ze skóry wyprawionej lub skóry wtórnej, z folii z tworzyw sztucznych, z materiałów włókienniczych, z fibry lub tektury, lub całkowicie lub głównie pokrytych takimi materiałami, lub papierem:

- pozostałe;

- - z zewnętrzną powierzchnią z folii z tworzywa sztucznego lub z materiałów włókienniczych;

- - - z materiałów włókienniczych;

- - - - pozostałe;

- - - - - pozostałe.

Z załączonej do zgłoszenia faktury oraz dokumentów z nią powiązanych: packing list i certyfikatu pochodzenia wynika, iż przedmiotem importu były torby opisane jako "greenbag" z logo z przodu i z tyłu. Z oświadczenia importera wynika, iż zostały one wykonane z polipropylenu, co zostało potwierdzone w oświadczeniach eksporterów nadesłanych przez stronę w toku postępowania.

Ze sprawozdań na które powołała się spółka oraz przesłanych przez Urząd Celny w [...] wynika, że przedmiotem badań Centralnego Laboratorium Celnego były importowane przez stronę torby wykonane z polipropylenu. W przypadku sprawozdania z badań nr [...] była to torba o wymiarach 32 cm x 28 cm x 22 cm, wykonana z włókniny polipropylenowej w kolorze zielonym, posiadająca dwa doszyte paski umożliwiające noszenie jej w ręku. Spód torby wzmocniony został elementem wykonanym z tworzywa sztucznego. Natomiast w przypadku sprawozdania z badań nr [...], badaną próbkę stanowiła torba o wymiarach 36 cm x 34 cm x 22 cm, wykonana z włókniny polipropylenowej w kolorze niebieskim, posiadająca dwa doszyte paski umożliwiające noszenie jej w ręku, ze spodem torby wzmocnionym elementem wykonanym z tworzywa sztucznego.

W ocenie Naczelnika Urzędu Celnego, na podstawie dokumentów stanowiących załączniki do zgłoszenia celnego oraz załączonych przez stronę do wniosku nie można jednoznacznie stwierdzić, że towar objęty zgłoszeniem celnym jest identyczny z towarem poddanym badaniu przez Centralne Laboratorium Celne.

Dla przedmiotowego towaru na zgłoszeniu celnym zadeklarowano kod TARIC 6305 33 91 00, właściwy dla worków i toreb w rodzaju stosowanych do pakowania towarów:

z materiałów włókienniczych chemicznych;

- - pozostałe, z taśmy polietylenowej lub polipropylenowej, lub podobnej;

- - - - pozostałe;

- - - - z materiału o masie powierzchniowej 120 g/m2 lub mniejszej.

Powyższa klasyfikacja jest zgodna z nazwą towaru zamieszczoną w polu 31 zgłoszenia celnego oraz jego składem surowcowym. Zgodnie zaś z art. 199 ust.1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/1993 Przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (EWG) 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, złożenie w urzędzie celnym zgłoszenia podpisanego przez zgłaszającego lub jego przedstawiciela czyni zgłaszającego lub jego przedstawiciela odpowiedzialnym, zgodnie z obowiązującymi przepisami, między innymi za prawdziwość informacji podanych w zgłoszeniu.

W związku z tym, iż w przedmiotowej sprawie kwota należnego cła nie uległa zmianie, podstawa opodatkowania i wysokość podatku od towarów i usług z tytułu importu przedmiotowego towaru, pozostają również bez zmian.

Decyzją z dnia 28 lipca 2009 r. Dyrektor Izby Celnej w [...], po rozpatrzeniu odwołania "A" Spółki z o.o., na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz.60 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia 6 maja 2009 r.

Uzasadniając rozstrzygnięcie, organ odwoławczy podniósł m.in., iż w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego obowiązywało rozporządzenie Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 286 z 31.10.2007 r.).

Istotą postępowania w niniejszej sprawie jest ustalenie, w oparciu o obowiązujące reguły klasyfikacyjne, czy przywieziony towar zgłoszony jako torby z polipropylenu w rodzaju stosowanych do pakowania z materiału o masie powierzchniowej 120 g/m2 lub mniejszej do kodu TARIC 6305 33 91 00 może być klasyfikowany do kodu TARIC 4202 92 98 90, który obejmuje m. in. pozostałe torby na zakupy z zewnętrzną powierzchnią z materiałów włókienniczych.

Opis towaru w polu 31 zgłoszenia celnego odpowiada brzmieniu pozycji 6305 i podpozycji 6305 33. Nadto opis towaru zawarty w załączonej do powyższego zgłoszenia fakturze nr [...] z dnia 09.05.2008 r. "Greenbag z logo na przedzie i z tyłu" nie pozwala na szczegółowe i jednoznaczne ustalenie jakiego rodzaju jest ta torba i jakie jest jej przeznaczenie.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 Rozporządzenia Wykonawczego na wiążącą informację taryfową może powoływać się tylko osoba, dla której ona została wydana. Przywołana przez spółkę decyzja Dyrektora Izby Celnej w [...] znak [...] z dnia 29.02.2008 r. może być wprawdzie wykorzystywana zarówno przez importerów jak i organy celne jako materiał poglądowy w celu jednolitego stosowania przepisów regulujących klasyfikację taryfową przywożonych towarów, jednakże opis towaru zawarty w tej informacji nie znajduje odzwierciedlenia w dokumentach załączonych do danego zgłoszenia celnego. Z dokumentów tych nie wynika jednoznacznie, czy przywiezione torby posiadają dwa doszyte paski umożliwiające noszenie w ręku oraz spód wzmocniony elementem wykonanym z tworzywa sztucznego czyli istotne cechy pozwalające stwierdzić, że jest to towar klasyfikowany do kodu TARIC 4202 92 98 90 w myśl ww. decyzji WIT.

Przedłożona przez spółkę decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w [...] znak [...] z dnia 06.05.2009 r. dotyczy towaru ujętego w zgłoszeniu celnym nr [...] z dnia 19.08.2008 r. Towar ten został zwolniony do procedury dopuszczenia do wolnego obrotu bez weryfikacji. Opis towaru zawarty w załączonej do zgłoszenia fakturze nr [...] z dnia 11.07.2008 r. wskazuje na to, że towar ten jest innego rodzaju niż towar będący przedmiotem niniejszego postępowania. Organ odwoławczy nie może zatem stwierdzić, że jest to towar identyczny. Nadto, sprawozdanie z badań pobranych próbek towaru wykonanych przez Centralne Laboratorium Celne znak [...] z dnia 30.07.2008 r., w oparciu o które została wydana przywołana przez spółkę decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w [...] znak [...] z dnia 13.02.2009 r., odnosi się wyłącznie do towaru ujętego w zgłoszeniu celnym nr [...] z dnia 19.05.2008 r.

Odnosząc się do twierdzeń odwołującej o braku świadomości istnienia w dniu przyjęcia zgłoszenia przesłanek klasyfikacji przywiezionego towaru do kodu TARIC 4202 92 98 90, organ odwoławczy wskazywał, że może to świadczyć o tym, że spółka lub działająca w jej imieniu agencja celna nie dołożyła należytej staranności aby dokonać prawidłowej klasyfikacji taryfowej przywiezionego towaru. Powołując art. 199 Rozporządzenia Wykonawczego, Dyrektor Izby Celnej w [...] wskazywał, że brak możliwości stwierdzenia, że przywieziony towar ujęty w powyższym zgłoszeniu celnym był identyczny z tym zbadanym przez Centralne Laboratorium Celne nie oznacza że kod towaru deklarowany w polu 33 zgłoszenia jest prawidłowy. Z akt sprawy wynika, że spółka nie przedstawiła dowodów pozwalających na sprostowanie zgłoszenia poprzez zmianę klasyfikacji taryfowej przywiezionego towaru.

Podkreślić również należy, że organ I instancji przeprowadził postępowanie i uzasadnił wydanie zaskarżonej decyzji wyłącznie w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy i powszechnie obowiązujące przepisy prawa, niezależnie od tego, jakie rozstrzygnięcie, chociażby w podobnej sprawie, wydał Naczelnik Urzędu Celnego w [...]. Nie budzi wątpliwości fakt, że organ ten dysponował dodatkowo w niektórych postępowaniach dowodami w postaci wyników badań laboratoryjnych reprezentatywnej próbki towaru.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na opisaną decyzję Dyrektora Izby Celnej, pełnomocnik "A" Spółki z o.o. zarzucił organowi naruszenie prawa poprzez błędną interpretację stanu faktycznego, co doprowadziło do nieprawidłowego zastosowania podstawy prawnej oraz naruszenie interesu prawnego strony skarżącej.

Uzasadniając te zarzuty, skarżąca podniosła m.in., że w przedmiotowej sprawie niekompletność danych, o których mowa w art. 78 Wspólnotowego Kodeksu Celnego to brak zapisu w polu 31 dokumentu SAD, dotyczącego przeznaczenia towaru, jakim były torby. Prawidłowy zapis to "Torby na zakupy z polipropylenu". Wyrok ETS z 20 października 2005 r. C-468/03, ECR [2005] s.I-08937 jasno określa "że pomyłki polegające na nieumyślnym braku precyzji prezentowanych danych nie można uznać za dokonanie, z definicji świadomego, wyboru".

Nieprawidłowość danych to błędny kod taryfy celnej 6305 33 91 00. Należy podkreślić, że klasyfikację do pozycji 6305 wyklucza to, że zgodnie z notami wyjaśniającymi, pozycja ta obejmuje worki i torby z materiałów włókienniczych w rodzaju tych, które są stosowane do pakowania towarów do transportu, magazynowania lub sprzedaży. Do artykułów takich, różniących się wielkością i kształtem, zalicza się w szczególności elastyczne opakowania pośrednie na towary masowe, węgiel, ziarno, mąkę. ziemniaki, kawę lub podobne torby na pocztę i małe torby używane do przesłania próbek towarów pocztą. Pozycja ta obejmuje również takie artykuły, jak woreczki na herbatę. W przypadku toreb, wykonanych z włókniny polipropylenowej, posiadających dwa doszyte paski umożliwiające noszenie na ręku, których spód wzmocniony jest elementem wykonanym z tworzywa sztucznego, klasyfikacji towaru należało dokonać w oparciu o Regułę I, zgodnie z którą tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych klasyfikacje towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów. Prawidłowy kod, który powinien zostać podany w zgłoszeniu celnym to 4202 92 98 90.

Takie stanowisko potwierdza również dokument WIT nr [...] ważny od 29.02.2008 r. Oznacza to, że obowiązywał już w dniu przedmiotowego zgłoszenia celnego. To, że dany WIT nie został wydany dla skarżącej, nie oznacza, że firma nie może się nim posiłkować przy taryfikacji towaru.

Wynik badania Centralnego Laboratorium Celnego [...] oraz [...] dodatkowo, na podstawie pobranych przez Urząd Celny w [...] próbek, potwierdza, że dane torby były błędnie taryfikowane.

W toku postępowania spółka dołączyła dokumentację fotograficzną pozwalającą stwierdzić, że podlegające przedmiotowemu zgłoszeniu torby posiadają uchwyty przeznaczone do noszenia ich w ręku. Dodatkowo Spółka od początku swojej działalności w zakresie importu toreb - importuje jedynie torby przeznaczone na zakupy. Wszystkie posiadają uchwyty pozwalające na ich przenoszenie w ręku, większość zaś posiada usztywniane dno z tworzywa sztucznego. Nie ma zatem żadnych podstaw do twierdzenia, że brak możliwości stwierdzenia, że towar objęty przedmiotowym zgłoszeniem był identyczny z tym poddanym badaniu przez Centralne Laboratorium Celne, powoduje, że klasyfikacja w zgłoszeniu celnym jest zgodna. Już w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego istniały przesłanki, aby dany towar klasyfikować do kodu 4202 92 98 90, których importer nie był świadomy.

Nie ulega także wątpliwości fakt, że towary objęte zgłoszeniem przez importera były identyczne z towarami poddanymi badaniom przez Centralne Laboratorium Celne. Towary te są tożsame co do gatunku - wykonane z tych samych materiałów bazowych, wykonane w tej samej technologii i w sposób nie budzący wątpliwości przeznaczone do tych samych zastosowań. Posiadają uchwyty do przenoszenia i stosowane są do transportu zakupów. Nie powinien tu mieć żadnego znaczenia fakt, że na niektórych widnieją nadruki różnych logotypów, że różnią się one kolorystycznie lub rozmiarem czy design. Spółka nie przedstawiła organowi celnemu jako dowodu w sprawie wzoru torby, gdyż w analogicznych sprawach wystarczającym dowodem była dokumentacja fotograficzna i spółka była przekonana, że jest ona tak oczywista wskazując na tożsamość towarów objętych przedmiotowym zgłoszeniem z towarami wymienionymi w WIT, iż nie będzie to budzić żadnych wątpliwości organu odwoławczego i poskutkuje decyzją pozytywną dla skarżącej. Należy uwzględnić ten fakt choćby z punktu widzenia skarżącej, która otrzymała na podstawie identycznej dokumentacji fotograficznej kilkadziesiąt pozytywnych decyzji w Urzędzie Celnym w [...] oraz w Urzędzie Celnym w [...].

Niedopuszczalnym również wydaje się być fakt, że w państwie prawa urzędy państwowe w dwóch analogicznych sprawach, wydają dwie całkowicie różne decyzje. Urząd Celny w [...] w kilkudziesięciu analogicznych sprawach wydał decyzje przychylające się do wniosków skarżącej spółki i nie miał najmniejszych wątpliwości, że mamy tu do czynienia z towarami tożsamymi.

Taki sam towar, nie może być inaczej klasyfikowany w dwóch Urzędach Celnych, na podstawie tych samych obowiązujących przepisów. Przytaczając poglądy wyrażane w orzecznictwie, skarżąca argumentowała, że w konstytucyjnym państwie prawa "podatnik jako obywatel nie może zostać skutecznie prawnie zobowiązany do ponoszenia negatywnych skutków niedoskonałości prawodawczych czy też ułomności techniki legislacyjnej, a nadto nie można na niego przerzucać rozwiązywania wątpliwości co do brzmienia prawa jak i jego stosowania, jeżeli obiektywnie rzecz biorąc (...) wątpliwości te istnieją tak dla obywateli jak i organów państwowych." Jeżeli więc identyczne towary, sprowadzane od tego samego dostawcy są przez same organy celne różnie klasyfikowane to ciężko winić importera za niedoskonały opis towaru w zgłoszeniu celnym. Szczególnie, że nie było to jego świadome działanie. Podkreślić należy fakt, że to organ celny z [...] w pierwszych 3 sprawach wszczął postępowanie z urzędu - na korzyść skarżącej spółki - znajdując uzasadnienie w konieczności zmiany taryfikacji towaru i ustaleniu innej wysokości cła i podatku od towarów i usług. Wskazuje to na oczywistość interesu prawnego strony skarżącej, który jest naruszony zaskarżoną decyzją.

Wydaje się także bezsporne, że organ II instancji na podstawie dokumentacji fotograficznej i innych materiałów przekazanych przez skarżącą był w stanie stwierdzić możliwość zmiany klasyfikacji taryfowej towaru i określić nową wysokość cła oraz podatku od towarów i usług. Niestety błędna ocena materiału dowodowego, a co za tym idzie stanu faktycznego poskutkowała wydaniem przez Dyrektora Izby Celnej w [...] decyzji z naruszeniem prawa i interesu prawnego skarżącej. Jeżeli organ II instancji uznałby za konieczne dostarczenie dodatkowego materiału dowodowego mógł skorzystać z prawa wezwania skarżącej do dostarczenia takiego materiału np. w postaci wyników badań partykularnej próbki towaru. Enigmatyczne wezwanie do uzupełnienia materiału dowodowego poskutkowało załączeniem wszystkich posiadanych materiałów, na które skarżąca powoływała się w analogicznych postępowaniach zakończonych pozytywnie dla skarżącej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż orzeczenia organów celnych obu instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania.

Art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.) stanowi, że do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego. Dział IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( t. j. Dz. U. Nr 8 z 2005 r. poz. 60) dotyczy postępowania podatkowego. Zgodnie z art. 20 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U.UE. L. 92. 302.1 ze zm.), zwanego dalej: WKC, należności celne ustalane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich, która została wprowadzona rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE. L. 87. 256.1). Załącznik I do tegoż rozporządzenia zawiera Nomenklaturę Scaloną oraz stawki celne, dodatkowe jednostki statystyczne i inne niezbędne informacje.

Załącznik ten jest zmieniany co roku, bowiem zgodnie z treścią art. 12 rozporządzenia Rady nr 2658/87, Komisja przyjmuje każdego roku rozporządzenie przedstawiające pełną wersję Nomenklatury Scalonej wraz ze stawkami celnymi. Wspomniane rozporządzenie jest publikowane nie później niż dnia 31 października w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich i stosuje się je od dnia 1 stycznia roku następnego.

W sprawie niniejszej zgłoszenia celnego dokonano w dniu 11 czerwca 2008 r. a zatem obowiązywało wówczas (od dnia 1 stycznia 2008 r.) rozporządzenie Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U.UE.L.04.327.1).

Przepisy art. 78 ust. 1 - 3 WKC dotyczą sprawowanej przez organy celne kontroli zgłoszenia celnego po zwolnieniu towarów, zwanej także kontrolą a posteriori lub kontrolą postimportową. Przepisy te stanowią, że po zwolnieniu towarów organy celne mogą z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać sprostowania zgłoszenia (ust. 1), zaś w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu, przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem oraz późniejszych operacji handlowych dotyczących tych samych towarów. Kontrole te mogą być przeprowadzone u zgłaszającego bądź u każdej osoby bezpośrednio lub pośrednio zainteresowanej zawodowo tymi operacjami, jak również u każdej innej osoby posiadającej dla potrzeb zawodowych wymienione dokumenty i dane. Organy te mogą również przeprowadzić rewizję towarów, o ile istnieje jeszcze możliwość ich okazania (ust. 2). Zgodnie z art. 78 ust. 3 WKC jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli po zwolnieniu towarów wynika, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, organy celne podejmują, zgodnie z wydanymi przepisami, niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują.

Jak wskazano w wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 20 października 2005r. sygn. akt C-468/03 w sprawie Overland Footwear Ltd v. Commissioners of Customs & Excise art. 78 ust. 3 WKC nie rozróżnia pomyłek lub braków możliwych do skorygowania od tych, których skorygować nie można. Pojęcie nieprawidłowe lub niekompletne dane należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono zarówno pomyłki lub braki rzeczowe, jak i błędy w interpretacji stosownych przepisów.

Rzeczą organów celnych, do których wpłynął wniosek o dokonanie kontroli postimportowej w trybie art. 78 WKC było zatem podjęcie wszelkich niezbędnych czynności, o których mowa w art. 78 ust. 2 WKC. Czynności te powinny zostać dokonane w zgodzie z regulującymi postępowanie dowodowe w sprawach celnych przepisami art.121§1 i 2, art. 122 art. 123§1 oraz działu IV rozdziału 11 Ordynacji podatkowej.

Istota sporu między stroną skarżącą i organami celnymi sprowadza się do tego, czy towar objęty zgłoszeniem celnym, określony w nim jako "torby z polipropylenu w rodzaju stosowanych do pakowania z materiału o masie powierzchniowej 120g/m² lub mniejszej", zaliczony w tym zgłoszeniu do kodu TARIC 63053391 stanowił w istocie "torby na zakupy" klasyfikowane do kodu 42029298.

Strona skarżąca w toku postępowania przedłożyła szereg dowodów, świadczących jej zdaniem o tym, że sprowadzony towar był "torbami na zakupy" w rozumieniu obowiązującej taryfy celnej. Wśród przedłożonych dowodów znajdują się decyzje Naczelnika Urzędu Celnego w [...], w których organ ten zmienił w trybie art.78 WKC klasyfikację taryfową towaru określonego w zgłoszeniu celnym identycznie niemal jak w sprawie niniejszej - na pozycję 4202 92 98 90 – obejmującą torby na zakupy. Również z faktury dołączonej do zgłoszenia celnego, złożonego w sprawie niniejszej, wynika oznaczenie towaru identyczne z oznaczeniem zawartym w fakturach towarzyszących zgłoszeniu celnemu dokonanemu w Urzędzie Celnym w [...] (greenbag with logo on front and back).

Rzeczą organu celnego prowadzącego postępowanie dowodowe w sprawie było, o ile istotne cechy importowanych toreb pozostawałyby dla niego okolicznością wątpliwą, zobowiązanie importera do przedłożenia wszelkich dowodów świadczących jego zdaniem o wadliwości zastosowanej w zgłoszeniu celnym klasyfikacji taryfowej i o tym, że sprowadzony towar powinien zostać sklasyfikowany w pozycji taryfy celnej określonej we wniosku. Jeśli bowiem w postanowieniu z 7 kwietnia 2009 r. o wyznaczeniu stronie terminu do wypowiedzenia się w sprawie materiału dowodowego przywołano jako wystarczający dla rozstrzygnięcia sprawy materiał dowodowy wynik badań Laboratorium Celnego (potwierdzający przecież twierdzenia skarżącej spółki co do charakteru sprowadzonego towaru), oraz zgłoszenie celne, to w kontekście wcześniejszych decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w [...] strona była uprawniona, by sądzić, że okoliczności, do udowodnienia których zmierzała, zostały przez organ uznane za wyjaśnione wystarczająco zgodnie z jej twierdzeniami.

Brak w zaskarżonej decyzji i w decyzji organu I instancji jakichkolwiek argumentów, które świadczyłyby o braku wiarygodności oświadczeń strony skarżącej co do istotnych cech objętego zgłoszeniem celnym towaru. Organ nie dokonał w istocie oceny materiału dowodowego, poprzestając na stwierdzeniu, że "spółka nie przedstawiła dowodów pozwalających na sprostowanie zgłoszenia celnego przez zmianę klasyfikacji taryfowej towaru".

Wskazując na to, że Naczelnik Urzędu Celnego w [...] dysponował badaniami laboratoryjnymi próbek towaru, organ nie dostrzegł, że uważając takie badanie za dowód istotny, powinien zwrócić się do importera o przedstawienie próbek towaru i przeprowadzić tego rodzaju badanie (choć celowość dowodu z badań laboratoryjnych w celu ustalenia czy dany produkt jest torbą na zakupy budzi istotne wątpliwości). Zaniechawszy tego organ celny naruszył przepisy art. 121 ust. 1 oraz art. 122 Ordynacji podatkowej, nakazujące organom działanie zmierzające do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy w sposób budzący zaufanie do organów celnych.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzając, że zaskarżona decyzja oraz decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem przywołanych wyżej przepisów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 135 p.p.s.a. jak w sentencji wyroku.

Orzeczenie o kosztach postępowania znajduje wobec uwzględnienia skargi oparcie w przepisie art. 200 p.p.s.a.

Wobec uwzględnienia skargi Sąd stwierdził też, na podstawie art. 152 p.p.s.a., że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.