Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1255/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-01-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3 art. 46 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy skierowaną do skarżącego decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] r. nr [...].

Na mocy zarządzenia z dnia [...] r., którego odpis przesłano przesłanego przy piśmie z dnia [...] r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu, a zarządzeniem z dnia [...], przesłanym również przy piśmie z dnia [...] r. do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni przez złożenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, pod rygorem jej odrzucenia, dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę podpisana pod skargą (np. aktualnego na dzień podpisana skargi odpisu z KRS-u).

W odpowiedzi na wezwanie skarżący – przy piśmie z dnia [...] r. przedłożył wymagane pełnomocnictwo. Nie uzupełnił jednak braku formalnego w postaci złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej osoby, której podpis widnieje pod skargą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Pod pojęciem przesłanek dopuszczalności zaskarżenia należy rozumieć wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawne do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego. Zatem skarga, jako pierwsze pismo strony (skarżącego) w postępowaniu sądowym, powinna czynić zadość wymaganiom formalnym określonym w art. 46 § 1 i 2 ustawy z dnia 30

sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr

153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej: p.p.s.a.). Zawierać winna ona m.in.:

1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;

2) oznaczenie rodzaju pisma;

3) osnowę wniosku lub oświadczenia;

4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;

5) wymienienie załączników.

Nadto, w świetle art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.

Nieuzupełnienie braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi. Przepis ten zawiera obligatoryjną dyspozycję dla Sądu, nie uzależniając rozstrzygnięcia w zakresie dopuszczalności skargi od uznania Sądu lub kierowania się innymi przesłankami, niż stwierdzone braki w zakresie określonym powołanymi wyżej przepisami p.p.s.a. Uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego leży bowiem w dyspozycji strony, która powinna - pod rygorem odrzucenia skargi - spełnić wszystkie wymogi formalne, warunkujące skuteczność tego środka prawnego.

W przedmiotowej sprawie skarżąca została pouczona przez Sąd w wezwaniu z dnia [...] r. o następstwie nieuzupełnienia braków formalnych skargi w zakreślonym 7-dniowym terminie, ale braki nie zostały terminowo uzupełnione. Wspomniane wezwanie w sprawie uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci uiszczenia wpisu oraz złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę podpisaną pod skargą, zostało bowiem doręczone stronie [...] r., natomiast data nadania odpowiedzi na wezwanie to [...] r. Podkreślić należy również, że termin 7 dniowy stanowi termin ustawowy, niebędący terminem instrukcyjnym.

Wobec powyższego, uwzględniając przytoczoną argumentację Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.