Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 413/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1 p.p.s.a.
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kowalik-Grzanka po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 września 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 253/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. W. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2017 r. postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 18 września 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 253/19 działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę J. W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2017 r.

W uzasadnieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wskazał, że postanowieniem z 12 czerwca 2019 r., sygn. akt III SPP/Łd 71/19 starszy referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy, postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem tego Sądu z 31 lipca 2019 r.

Wobec uprawomocnienia się postanowienia z 12 czerwca 2019 r. o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy, zarządzeniem z 2 sierpnia 2019 r. wezwano skarżącego, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł.

Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi został doręczony skarżącemu za pomocą środków komunikacji elektronicznej w dniu 6 sierpnia 2019 r. Mimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi.

Zażaleniem skarżący zaskarżył powyższe postanowienie, żądając jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia. Czynności dokonane przez WSA w Łodzi były podjęte na podstawie przepisów i w granicach prawa, zatem należy je uznać za w pełni zasadne i pozostające w mocy.

Bezspornym w sprawie jest, że zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 sierpnia 2019 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł. Zarządzenie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 sierpnia 2019 r. Termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał zatem z dniem 13 sierpnia 2019 r. Skoro skarżący nie wykonał zarządzenia i nie uzupełnił braków fiskalnych skargi, zasadnym było działanie Sądu I instancji w zakresie odrzucenia skargi.

Zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku wynikają z art. 239, art. 240 i art. 243 p.p.s.a. Sprawa nie jest jedną ze spraw objętych ustawowym zwolnieniem od kosztów. Ponadto skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został uwzględniony w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.