Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 512/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Rozwoju Regionalnego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 30c ust. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2006 nr 227 poz 1658
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi P. [...] Sp. z o.o. w B. na informację Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia ... lutego 2011 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi z ... marca 2011 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez P. Sp. z o.o. w B. jest informacja Ministra Rozwoju Regionalnego (zwanego dalej również: MRR) wyrażona w piśmie z ... lutego 2011 r. nr ... o negatywnym rozpatrzeniu odwołania w sprawie wniosku pn. "..." złożonego w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko, Priorytetu IX: Infrastruktura energetyczna przyjazna środowisku i efektywność energetyczna, w ramach Działania 9.4: Wytwarzanie energii odnawialnych.

Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco;

Wnioskiem zarejestrowanym pod numerem ... skarżąca wystąpiła o dofinansowanie projektu realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko, Priorytetu IX: Infrastruktura energetyczna przyjazna środowisku i efektywność energetyczna, w ramach Działania 9.4: Wytwarzanie energii odnawialnych.

Pismem z ... września 2010 r., Ministerstwo Gospodarki poinformowało skarżącą o odrzuceniu złożonego wniosku jako niespełniającego kryteriów merytorycznych II stopnia określonych w Kryteriach wyboru projektów dla Działania 9.4 tj. Kryterium nr 1.1 – Poprawność analizy finansowej i ekonomicznej, Kryterium nr 4 – Trwałość projektu, Kryterium nr 5 – Wykonalność finansowa projektu.

Nie zgadzając się z powyższym stanowiskiem, skarżąca pismem z ... października 2010 r., wniosła protest kwestionując w nim ocenę merytoryczną II stopnia przedstawioną w piśmie z dnia ... września 2010 r. oraz poprawność przeprowadzonego postępowania konkursowego skutkującą negatywną oceną projektu.

Rozpatrując powyższy protest, pismem z ... grudnia 2010 r., Ministerstwo Gospodarki poinformowało skarżącą o jego negatywnym rozpatrzeniu w zakresie kryterium 1.1 oraz kryterium 4, co uzasadniono prawidłowo przeprowadzoną oceną merytoryczną złożonego wniosku.

W odpowiedzi na skierowane przez skarżącą odwołanie w związku z negatywnym rozpatrzeniem protestu dotyczącego oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu pt. "..." rozstrzygnięciem z ... lutego 2011 r. nr ... Minister Rozwoju Regionalnego poinformował o negatywnym rozpatrzeniu odwołania w zakresie kryterium 1.1 Poprawność analizy finansowej i ekonomicznej. Minister wskazał, że skarżąca mimo obowiązku nie przedstawiła we wniosku ani w przedłożonej dokumentacji projektowej tj. w Studium Wykonalności wymaganej analizy opcji technicznych i lokalizacyjnych. Wskazanie przez spółkę tzw. wariantu zerowego nie spełniało obligatoryjnego elementu Studium Wykonalności w postaci wskazania alternatywnego rozwiązania inwestycyjnego – w ujęciu lokalizacyjnym i technologicznym.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia MRR - pełniący funkcję Instytucji Zarządzającej – wyjaśnił dalej, że w załączniku 6 do Regulaminu konkursu nr ... określony został zakres studium wykonalności, który w pkt 7.1 – 7.4 wskazuje m.in., że należy przedstawić metodykę analizy opcji technicznych stanowiących porównanie alternatywnych rozwiązań lokalizacyjnych i technologicznych wobec czego skarżąca mogła wiedzieć, jak prawidłowo przygotować studium wykonalności i jakie informacje powinny zostać w nim uwzględnione.

W ocenie MRR, w rozpatrywanej sprawie, skarżąca wraz z wnioskiem o dofinansowanie przedstawiła konkretne dane i na podstawie tych danych została dokonana ocena zaskarżonych kryteriów. Poza sporem pozostaje kwestia, że podając we wniosku o dofinansowanie dane niepełne, konsekwencje takiego działania ponosi sama skarżąca. Nadto MRR zwrócił uwagę, iż w złożonym proteście skarżąca nawet nie próbowała uprawdopodobnić, że niepełne informacje zawarte we wniosku o dofinansowanie znalazły się tam bez jej winy lub wiedzy, lub były wynikiem innych okoliczności. Uzupełnienie natomiast dokumentacji dopiero na etapie wnoszenia protestu, a więc po odrzuceniu wniosku z konkursu, nie może być podstawą przywrócenia wniosku do konkursu, gdyż postępowanie odwoławcze nie może być traktowane jako kolejny etap oceny wniosku, ale jako postępowanie, które ma na celu zweryfikowanie poprawności przeprowadzonej oceny.

Powyższe pismo z ... lutego 2011 r. skarżąca, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżyła w całości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o:

- uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu pn. "...", została przeprowadzona w sposób naruszający prawo;

- przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Instytucję Zarządzającą;

- zasądzenie kosztów postępowania w sprawie.

W uzasadnieniu skargi zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie:

- art. 26 ust. 2 w związku z art. 30a ust. 3 oraz art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r. - poprzez naruszenie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich beneficjentów w ramach programu, poprzez dokonanie oceny projektu złożonego przez skarżącą w sposób dowolny w szczególności przez niewłaściwe zastosowanie kryteriów oceny merytorycznej Wniosku II stopnia, przejawiające się w błędnym uznaniu, że Wniosek nie spełnia kryteriów oceny merytorycznej II stopnia określonych w Kryteriach Wyboru Projektów dla Działania 9.4 "Wytwarzanie energii ze źródeł odnawialnych", Priorytetu IX Infrastruktura energetyczna przyjazna środowisku i efektywność energetyczna", Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2007-2013 wyszczególnionych w "Liście sprawdzającej do oceny merytorycznej II stopnia" stanowiącej załącznik 7c Regulaminu tj. Kryterium nr 1.1 (Poprawność analizy finansowej i ekonomicznej) w tym w szczególności nie uwzględnienie, że w załączniku do Wniosku znalazła się analiza zawierająca porównanie alternatywnych wariantów lokalizacyjnych;

- art. 26 ust. 2 w związku z art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r. poprzez naruszenie zasady przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów polegającej na tym, że lakoniczna ocena projektu nie wskazuje w jakim zakresie informacje jakie znalazły się we wniosku nie są spójne z Kryteriami Oceny Projektu;

- art. 26 ust. 2 w związku z art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r. poprzez naruszenie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich beneficjentów w ramach programu polegającej na mechanicznej, formalistycznej ocenie projektu w sytuacji gdy wszechstronnie i racjonalnie rozpatrzenie Wniosku powinno doprowadzić do wniosku, iż brak w studium wykonalności analizy wariantowej w przypadku gdy w załączniku stanowiącym integralną część wniosku taka analiza wariantowa się znalazła, nie powinien eliminować skarżącej z postępowania konkursowego.

Rozszerzając zarzuty o charakterze merytorycznym skarżąca dodała, iż w momencie składania wniosku o dofinansowanie posiadała już ważne dokumenty, które na etapie aplikowania wymagały podania oraz opisu technologii i cech charakterystycznych na tyle szczegółowo, że technologia produkcji energii elektrycznej z wiatru musiała zostać już wybrana. Ponadto, z uwagi na posiadanie tytułu prawnego do dysponowania jedynie działkami zlokalizowanymi w gminie R., analizowanie alternatywnych lokalizacji realizacji projektu było, w ocenie skarżącej, bezzasadne.

Analiza lokalizacyjna została dokonana w kontekście warunków lokalnych, regionalnych i ogólnopolskich wobec czego wykazano, że wybrany wariant reprezentuje najlepsze spośród wszelkich możliwych alternatywnych rozwiązań, a informacje uzyskane w wyniku przeprowadzanych analiz jasno wskazują i potwierdzają zasadność wyboru danego wariantu realizacji projektu. Dotyczy to w pełni także posadowienia lokalizacji planowanej inwestycji.

W odpowiedzi na skargę Minister Rozwoju Regionalnego wniósł o jej oddalenie twierdząc, iż nie można podzielić stanowiska skarżącej, co do wybranej przez nią lokalizacji inwestycji bowiem skarżąca nie rozważała nawet innego wariantu realizacji inwestycji np. budowy obu elektrowni wyłącznie na terenie miejscowości R., gdzie występują lepsze warunki powietrzne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;

Na wstępie należy zaznaczyć, że przedmiotem skargi jest informacja MRR zawarta w piśmie z ... lutego 2011 r. nr ... o negatywnym rozpatrzeniu odwołania w sprawie wniosku złożonego w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko, Priorytetu IX: Infrastruktura energetyczna przyjazna środowisku i efektywność energetyczna, w ramach Działania 9.4: Wytwarzanie energii odnawialnych pod tytułem "...".

Skarga została wniesiona zgodnie z przepisem art. 30c u.z.p.p.r., który stanowi, że po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270, z późn. zm.) – dalej: p.p.s.a.

Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd uznał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.

Przede wszystkim wskazać należy, że dofinansowanie, o które ubiega się Spółka, jest formą wsparcia finansowego w ramach wspólnej polityki rozwoju, będącej jedną z celów Unii Europejskiej, określonych w art. 87 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. Niniejsza sprawa została zainicjowana wnioskiem skarżącej Spółki o dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko na lata 2007-2013 (POIiŚ), Osi Priorytetowej IX – Infrastruktura energetyczna przyjazna środowisku i efektywność energetyczna, Działanie 9.4 – Wytwarzanie energii ze źródeł odnawialnych. Program ten został zatwierdzony przez Komisję Europejską decyzją z dnia 7 grudnia 2001r. oraz przez Radę Ministrów uchwałą nr 2/2008r. z dnia 3 stycznia 2008r. w sprawie przyjęcia POIiŚ. Został on przygotowany na podstawie rozporządzenia :

1) Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylający rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31.07.2006r.), zwanej dalej "rozporządzeniem 1083/2006";

2) Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1828/2006 z dnia 8 grudnia 2006r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności oraz rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (Dz. Urz. UE L. 371 z 27.12.2006r.) zwane dalej "rozporządzeniem 1828/2006";

3) Rozporządzenia Rady (WE) nr 1084/2006 z dnia 11 lipca 2006r. ustanawiającego Fundusz Spójności i uchylające (WE) nr 1164/1994 (Dz. Urz. UE L. 210 z 31.07.2006r.), zwanej dalej "rozporządzenie 1084/2006";

4) Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 8 sierpnia 2008r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (Dz. Urz. UE L. 214 z dnia 09.08.2008r. str.3) zwane dalej "rozporządzeniem w sprawie wyłączeń blokowych".

W ramach prawa krajowego zastosowanie ma do niego w/w ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju z 6 grudnia 2006r. (Dz. U. 227/06 poz. 1658 ze zm.) Na podstawie tej ustawy art. 26 ust 1, art. 27 ust 1 i art. 35 ust 3 wydane zostały regulacje prawne w postaci szczegółowego opisu priorytetów POIiŚ 2007 – 2013 – zatwierdzone przez Ministerstwo Rozwoju Regionalnego w dniu ... stycznia 2008r. ( zaktualizowane w dniu ... maja 2008r. i w dniu 1 grudnia 2008r. wraz z załącznikami np. w postaci zał. Nr 2 – organizacją systemu oceny i wyboru projektów, w postaci Kryteriów wyboru projektów, w postaci Szczegółowego opisu działań.

Wydane zostały też przez Ministra Rozwoju Regionalnego Wytyczne w zakresie wybranych zagadnień związanych z przygotowaniem projektów inwestycyjnych, w tym projektów generujących dochód. Zgodnie z dokumentami Minister Rozwoju Regionalnego był Instytucją Zarządzająca (IZ). Instytucją organizującą konkurs była zaś Instytucją Pośredniczącą (IP), której rolę pełnił Minister Gospodarki.

Minister Gospodarki opracował Regulamin Konkursu. Był to konkurs zamknięty o nr ... Regulamin zawierał szereg załączników określających szczegółowo treść wniosku i potrzebę dołączenia do niego określonych dokumentów. Wszystkie wymienione regulacje określające system realizacji programu operacyjnego, w tym obejmujące zasady oceny projektów zostały wydane w oparciu w/w ustawę. Zostały opublikowane na stronach internetowych instytucji uczestniczących w programie wraz z ogłoszeniem konkursu. Skarżąca Spółka przystępując do konkursu godziła się na warunki opracowane w w/w dokumentach o charakterze operacyjno – wdrożeniowym.

Zatem zasady wymienione w tych dokumentach mają zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Są to zasady odnoszące się do wszystkich podmiotów biorących udział w konkursie. Z ich treści nie wynika aby preferowały jedne podmioty kosztem innych.

Uczestnicy postępowania mogli złożyć wniosek wg. wzoru stanowiącego załącznik nr 2 do Regulaminu (§ 2 pkt. 18 Regulaminu) w dwóch wersjach papierowych wraz z wymaganymi załącznikami oraz tożsamą wersję elektroniczną ( § 8 pkt. 2 Regulaminu).

Wniosek powinien być przygotowany wg. zapisów instrukcji jego wypełnienia wymienionej w załączniku nr. 3 do Regulaminu oraz na podstawie obowiązujących wytycznych ( § 8 pkt.9 Regulaminu). Wymagane załączniki do wniosku określały Załączniki nr 4 i 5 Regulaminu ( § 8 pkt. 14 Regulaminu).

Ocena wniosku składała się z dwóch etapów: preselekcji (oceny formalnej i merytorycznej I stopnia) oraz ostatecznej oceny wyników (oceny merytorycznej II stopnia) §9 pkt 1 Regulaminu. Zgodnie zaś z §9 pkt 4 Regulaminu wnioski były ocenione na podstawie list sprawdzających (załącznik 7a, 7b, 7c do Regulaminu) oraz w oparciu o Kryteria wyboru projektów przyjęte przez Komitet Monitorujący POIiŚ i stanowiące załącznik nr 1 do Szczegółowego opisu priorytetów POIiŚ.

Skarżąca składając wniosek o numerze ... pt. "..." dotarła do etapu oceny merytorycznej II stopnia. Na tym etapie ostatecznie wniosek został odrzucony z uwagi na niespełnione kryterium nr. 1.1 - poprawność analizy finansowej i ekonomicznej.

Zgodnie z Kryteriami wyboru projektów w ramach kryterium 1.1. oceniana jest zgodność z wytycznymi MRR w zakresie wybranych zagadnień związanych z przygotowaniem projektów inwestycyjnych, w tym projektów generujących dochód (gdy mają zastosowanie), spójność i czytelność przyjętych dodatkowych założeń, poprawność dokonanych wyliczeń w szczególności wyliczeń mających wpływ na wysokość wydatków kwalifikowanych, w tym wielkość luki finansowej. Kryterium nie ma zastosowania jeśli poprawność została sprawdzona na wcześniejszym etapie oceny projektu, a dane mające wpływ na poziom dofinansowania nie uległy zmianie.

Zgodnie zaś z rozdziałem 3 pkt. 1 i 3 Wytycznych wnioskodawca powinien dla każdego projektu przedstawić Studium wykonalności. Zakres Studium Wykonalności został określony w załączniku nr.6 do Regulaminu Konkursu.

W Studium tym powinna znaleźć się analiza wykonalności i rozwiązań alternatywnych.

Zgodnie z zapisem pkt. 7.2 wymienionego załącznika nr 6 do Regulaminu Studium wykonalności powinno zawierać "alternatywne rozwiązania lokalizacyjne i technologiczne wraz z wariantem zaniechania inwestycji". Zaś w wyjaśnianych do pkt. 7.1 – 7.4 załącznika nr 6 wskazano, że w Studium należy przedstawić metodykę analizy opcji technicznych stanowiących porównanie alternatywnych rozwiązań lokalizacyjnych i technologicznych (pkt 7.1). Analiza powinna obejmować również tzw. wariant zerowy (tzw. zaniechanie inwestycji), ale nie może on być traktowany jako alternatywne rozwiązanie inwestycyjne. Wybór rozwiązań technologicznych powinien zostać uzasadniony, a samo rozwiązanie opisane w ujęciu lokalizacyjnym, technologicznym (pkt 7.2) i finansowym (pkt 7.3).

Zatem wyraźnie i stanowczo została uregulowana potrzeba przedstawienia alternatywnych rozwiązań lokalizacyjnych i technologicznych.

Wariant zerowy (czyli zaniechanie inwestycji) miał być elementem przedstawianym obok w/w alternatywnych rozwiązań a nie zamiast nich, czy też jako element tej alternatywy. Zgodnie zaś z rozdziałem 6 Wytycznych, obowiązkiem wnioskodawcy było wykazanie, że wybrany przez niego wariant realizacji projektu reprezentuje najlepsze rozwiązanie spośród wszelkich możliwych alternatywnych rozwiązań, a informacje uzyskane w wyniku tej analizy powinny jasno wskazywać i potwierdzać zasadność wyboru danego wariantu realizacji projektu.

W ramach analizy wykonalności i rozwiązań alternatywnych wnioskodawca powinien poddać analizie ograniczoną liczbę istotnych i technicznie wykonalnych rozwiązań. Przeprowadzenie analizy wykonalności poszczególnych rozwiązań alternatywnych miało na celu określenie możliwych wariantów realizacji projektu, a tym samym umożliwiało wybór najlepszego wariantu realizacji danego projektu inwestycyjnego spośród analizowanych.

Sądowa kontrola przedłożonych przez skarżącą Spółkę akt nie potwierdza aby przedłożone przy wniosku Studium wykonalności zawierało analizę wymaganych opcji technicznych i lokalizacyjnych.

Zawarte jest wskazanie dwóch lokalizacji inwestycji tj. w miejscowości S. oraz R. dla dwóch farm wiatrowych, które zgodnie z wnioskiem mają tam powstać. Zatem wskazanie to dotyczy wprost realizacji inwestycji w dwóch miejscach i w żaden sposób nie stanowi o alternatywnych wskaźnikach lokalizacyjnych.

Wskazywany zaś przez skarżącą wariant zerowy (zaniechanie inwestycji) w żadnym razie nie może być uznany w świetle powyższych uwag za wskazanie alternatywnych rozwiązań. Nie stanowi wariantu realizacji inwestycji.

Słusznie zatem organ stosując zasady opisane w powyższej dokumentacji o charakterze operacyjno – wdrożeniowej, jednakowej dla wszystkich podmiotów biorących udział w konkursie, uznał, że dokumentacja skarżącej Spółki nie wypełnia w zakresie kryterium 1.1 wymogów Wytycznych przez co nieumożliwia przeprowadzenia oceny i ustalenia zgodnie z treścią kryterium, że istotnie ten wybór będzie najlepszy spośród wszystkich alternatywnych rozwiązań. Wytyczne w Rozdziale 6 wskazują, że przeprowadzenie analizy wykonalności poszczególnych rozwiązań alternatywnych ma na celu określenia możliwych wariantów realizacji projektu, a tym samym umożliwia wybór najlepszego wariantu realizacji danego projektu inwestycyjnego spośród analizowanych.

Nie jest to zatem wbrew twierdzeniom skarżącej Spółki wybór między wariantem realizacji projektu a wariantem zaniechania realizacji projektu (wariantem zerowym).

Wbrew twierdzeniu skarżącej załączony do wniosku odrębny dokument sporządzony przez Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej, Ośrodek Meteorologii pt. "...", nie zawiera porównania jakichkolwiek alternatywnych lokalizacji, czy też wariantów posadowienia siłowni. Wykonawca opinii stwierdza wprost, że analizował warunki do wytworzenia energii elektrycznej na działkach w zakresie wyznaczonym w pozwoleniu na budowę dołączonym do wniosku o dofinansowanie. Tym samym dokument ten nie pozwala na dokonanie oceny, czy wybrany przez skarżącego wariant lokalizacyjny był najlepszym rozwiązaniem spośród wszelkich możliwych rozwiązań, gdyż nie zawiera żadnych rozwiązań alternatywnych, lokalizacyjnych.

Natomiast z treści dokumentu wynika w sposób bezsprzeczny, że na działce położonej R. występują lepsze warunki wietrzne, przez co jedna z siłowni wiatrowych będzie mogła wyprodukować o blisko ...% więcej energii elektrycznej przy zastosowaniu tych samych urządzeń, niż siłownia posadowiona na działce położonej w S. (Kompleksowa ocena....., s. ...).

Słusznie zatem organ uznał, iż w świetle powyższego trudno jest zgodzić się ze skarżącą, że wybrana przez nią lokalizacja inwestycji jest rozwiązaniem najlepszym, ponieważ skarżąca nie rozważała nawet innego wariantu realizacji inwestycji, np. budowy obu elektrowni wyłącznie na terenie miejscowości R., gdzie występują lepsze warunki wietrzne.

Przedstawiona ocena jest prawidłowa. Została dokonana z zachowaniem obowiązujących procedur. Nie ma w niej elementów dowolności zarzucanych przez skarżącą. Nie narusza też zasad równego dostępu do pomocy wszystkich beneficjentów. Zarzuty skarżącej w tej kwestii pozostają gołosłowne. Są polemiką z ustaleniami organu oraz próbą wykonania nieuzasadnionej wykładni, iż rozdział 6 Wytycznych Ministra Rozwoju Regionalnego nie nakłada obowiązku aby alternatywne rozwiązanie było jednocześnie rozwiązaniem inwestycyjnym. Takie twierdzenie pozostaje w sprzeczności z treścią poszczególnych punktów tegoż rozdziału stanowiących o potrzebie wskazywania wariantów realizacji projektu oraz potrzebie wyboru "najlepszego wariantu realizacji danego projektu inwestycyjnego spośród analizowanych".

Twierdzenie skarżącej, iż przedłożone przez nią dokumenty zawierają zarówno ustalenie, iż nie istnieją inne warianty względem wybranego rozwiązania, jak też stanowią wykazanie jedynej w tej sytuacji dopuszczalnej analizy możliwych rozwiązań alternatywnych – pozostają w sprzeczności z w/w i omówioną treścią tych dokumentów.

Wbrew twierdzeniom skarżącej Spółki sama analiza opcji technologicznych nie jest pełnym wykonaniem Wytycznych odnoszących się do analizy rozwiązań lokalizacyjnych i technologicznych. Obowiązek wykazania rozwiązań alternatywnych odnosi się do dwóch elementów tj. do lokalizacji i do technologii.

Prawidłowo organ tę kwestię ocenił. Przedstawiony przez Spółkę argument, że zakupiła gotowy projekt oraz, że posiada tytuł prawny do dysponowania nieruchomościami nie jest argumentem mogącym wpływać na ocenę kryterium 1.1 w świetle opisanych wymogów jakie powinien spełniać wniosek skarżącej i załączniki do niego.

Dokonując oceny organ zachował przejrzystość ustanowionych przez siebie reguł postępowania.

Nie znajduje uzasadnienia zarzut skarżącej o braku zachowania przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów wyrażający się w uzasadnieniu pisemnej informacji skierowanej do strony o odrzucenie jej projektu.

Przede wszystkim podnieść należy, że pisemna informacja nie jest decyzją administracyjną w myśl art. 30a ust. 3 oraz art. 30b ust. 1 i art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r. Nie stosuje się do niej przepisu art. 107 k.p.a. co rzutuje na wskazaną ocenę uzasadnienia rozstrzygnięcia.

Rozstrzygnięcie zawiera wskazanie, które kryterium nie zostało spełnione i czego zabrakło w dokumentach skarżącej Spółki powodując jego niespełnienie. Zatem w sposób wystarczający uzasadnia odrzucenie wniosku. Nie bez znaczenia jest fakt, iż odwoływanie się do niespełnienia określonego kryterium przy istnieniu ściśle określonych w/w regulacji stanowiących co pod tym kryterium powinien zawierać wniosek i dołączona do niego dokumentacja już jest wskazaniem motywu rozstrzygnięcia. Reszta jest tylko jego uzupełnieniem.

Niezasadny jest zatem zarzut skarżącej Spółki o lakoniczności i ogólnikowości uzasadnienia wszystkich rozstrzygnięć zapadłych w sprawie przez co nie mogła Spółka poznać przesłanek i okoliczności, którymi kierowały się osoby oceniające wniosek.

Uzasadnienia rozstrzygnięć zapadłych w sprawie pozwalały na rzetelną ich weryfikację wbrew twierdzeniom skarżącej.

Nie znajdują też zasadności zarzuty skarżącej o zbyt formalistycznym, mechanicznym podejściu organu do oceny projektu skarżącej.

Podnieść należy, że skarżąca złożyła wniosek o dofinansowanie w ramach konkursu. Istotą konkursu jest wybór najlepszego projektu. Zatem aby tego wyboru dokonać muszą być ustanowione w sposób mocno sformalizowany zasady i regulacje odnoszące się do treści i zakresu dokumentacji składanej przez wnioskodawców oraz do zakresu stosowanych ocen przy analizie tych wniosków. Tylko zachowanie tych reguł w każdym w przypadku i do każdego z wnioskodawców daje podstawę do zachowania obiektywizmu w sprawie. Odstępstwo od tych reguł w stosunku do jakiegokolwiek wnioskodawcy złamałoby tą zasadę obiektywizmu. Dopiero wówczas można byłoby mówić o braku przejrzystości w działaniu.

W przedmiotowej sprawie działania organu są prawidłowe.

Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa ani z art. 26 ust. 2, ani art. 30a ust. 3 i art. 30b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, ani naruszeń przepisów procedury ustanowionej w dokumentach operacyjno – wdrożeniowych ani innych przepisów.

Z tych względów Sąd uznając skargę za bezzasadną oddalił ją zgodnie z art. 30c ust. 3 pkt. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju z 6 grudnia 2006r.