Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 252/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-08-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220, art. 230 § 1, § 2, art. 231
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. "K." S.A. w Ś. G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VIII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 8 czerwca 2010 r., sygn. akt VIII SA/Wa 378/10 w zakresie wezwania do uzupełnienia wpisu sądowego w sprawie ze skargi E. "K." S.A. w Ś. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Elektrownia "K." S.A. w Ś. G. pismem z dnia 6 kwietnia 2010 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2010 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za czerwiec 2006 r. Od wniesionej skargi Spółka uiściła wpis w wysokości 500 złotych.

Zarządzeniem objętym zażaleniem Przewodniczący Wydziału VIII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) wezwał Elektrownię "K." S.A. do uzupełnienia wpisu sądowego od wniesionej skargi, w kwocie 99.500 złotych, stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, dalej jako: rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 r.).

Na powyższe zarządzenie Elektrownia "K." S.A. złożyła zażalenie, w którym wniosła o uchylenie tego zarządzenia w całości zarzucając mu naruszenie:

1. art. 230 § 1 w zw. z art. 231 § 1 p.p.s.a. przez niewłaściwe zastosowanie, w sytuacji, gdy przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest sprawa będąca jednocześnie przedmiotem rozstrzygnięcia i zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jako ta sama sprawa w znaczeniu materialnoprawnym,

2. § 1 pkt 4 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. poprzez błędne ustalenie, że w sprawie należy uiścić wpis uzupełniający w wysokości 99.500 złotych w sytuacji, gdy zaskarżony akt stanowi taką samą sprawę w znaczeniu materialnoprawnym,

3. § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r., przez jego niezastosowanie w sprawie.

W uzasadnieniu zażalenia Spółka wskazała, że sprawa dotyczy ustalenia, czy skarżąca ma obowiązek poniesienia ciężaru ekonomicznego podatku akcyzowego. W jej ocenie rozstrzygnięcie powyższej kwestii sprowadza się do określenia przez organ prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego za sporny okres, a w konsekwencji ustalenie istnienia, czy też nieistnienia nadpłaty. Organ określił skarżącej wysokość podatku akcyzowego i odmówił stwierdzenia nadpłaty. Spółka podniosła, że powyższe rozstrzygnięcia nie zostały wydane w jednej decyzji, mimo, że w ocenie skarżącej, jest to jedna sprawa w znaczeniu materialnoprawnym. Wobec powyższego, ustalony na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r., i już uiszczony przez Spółkę wpis sądowy od skargi na decyzję w przedmiocie odmowy stwierdzenia i dokonania zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym za miesiąc czerwiec 2006 r., jest wpisem w tej samej sprawie w znaczeniu materialnoprawnym, co sprawa będąca przedmiotem niniejszego zażalenia.

Niezależnie od powyższego w ocenie skarżącej, nawet gdyby przyjąć, że obowiązana jest ona do uiszczenia osobnego wpisu sądowego, to przedmiotem zaskarżenia nie jest bezpośrednio należność pieniężna, nie wystąpiła zatem w istocie wartość przedmiotu zaskarżenia, stąd ewentualny wpis sądowy powinien być ustalony na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy podkreślić, że niesporne w sprawie jest, iż organ wydał w stosunku do skarżącej Spółki w zakresie podatku akcyzowego za czerwiec 2006 r., dwie decyzje dotyczące: określenia wysokości zobowiązania podatkowego oraz odmowy stwierdzenia nadpłaty. Obie powyższe decyzje zostały zaskarżone do Sądu pierwszej instancji. W niniejszej sprawie, w której wydano zaskarżone zarządzenie, zarejestrowanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. pod sygn. akt VIII SA/Wa 378/10, przedmiotem skargi jest decyzja określająca zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym, co wynika wprost ze skargi. W konsekwencji należy podkreślić, że przedmiotem niniejszego postępowania kontrolnego zarejestrowanego pod sygn. akt I GZ 252/10, jest badanie prawidłowości zarządzenia wzywającego do uzupełnienia wpisu sądowego jedynie od wyżej określonej skargi.

Od pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (art. 230 § 1 p.p.s.a.), którym jest m.in. skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.), należy pobrać wpis stosunkowy, w przypadku gdy przedmiotem zaskarżenia jest akt prawny (np. decyzja) dotyczący należności pieniężnej (art. 231 w zw. z art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.) – por. A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, B. Gruszczyński, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2005 r., s. 564. Takim aktem jest również decyzja określająca zobowiązanie podatkowe (zob. post. NSA z dnia 12 czerwca 2007 r., sygn. akt II FZ 254/07, niepubl.). W tym miejscu należy zauważyć, że sama skarżąca w skardze podała wartość przedmiotu zaskarżenia, co wskazuje na przyjęcie również przez stronę, że przedmiotem zaskarżenia jest określona należność pieniężna.

Zgodnie z art. 220 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania (§ 1). Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3).

Z tych też względów nie można uznać za uzasadnioną argumentację strony, dotyczącą wydania dwóch decyzji w zakresie podatku akcyzowego za lipiec 2006 r. Jakkolwiek koresponduje ona z prezentowanymi w orzecznictwie i piśmiennictwie poglądami, co do sposobu zakończenia postępowania zainicjowanego wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty, w sytuacji gdy organ stwierdzi istnienie zaległości podatkowej (zob. np. wyrok NSA z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II FSK 1449/06, dostępny w internecie; por. także S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Ordynacja podatkowa Komentarz, Lexis Nexis, Warszawa 2006, s. 340 i n.), to nie może przesądzać o wadliwości zarządzenia wydanego w niniejszej sprawie. Nie jest bowiem możliwa, na obecnym etapie postępowania (w ramach orzekania w kwestii wpadkowej), analiza prawidłowości wydania przez organ podatkowy dwóch decyzji podatkowych, na skutek wniosku skarżących o stwierdzenie nadpłaty. Stanowiłoby to nieuprawnione wkraczanie w kompetencje składu orzekającego co do meritum sprawy.

Przesądzająca dla rozstrzygnięcia niniejszej kwestii incydentalnej jest więc okoliczność wniesienia w niniejszej sprawie pisma (skargi) podlegającego opłacie stosunkowej, o której mowa w art. 231 p.p.s.a.

Wobec powyższego należy uznać, że zaskarżone zarządzenie o wezwaniu skarżącej Spółki do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r., odpowiada prawu.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a.