Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 55/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-10-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy co do całości wniosku
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 w zw. z art. 245 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 14 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie ze skargi K. T. na bezczynność Prezesa Sądu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu.


UZASADNIENIE

Skarżący w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 24 września 2009 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. W jego uzasadnieniu wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i otrzymuje dochód z tytułu korepetycji z fizyki w wysokości około 400 zł miesięcznie. Od [...] 2006 r. jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Ponadto wyjaśnił, że toczy się wobec żony postępowanie o zaspokojenie potrzeb rodziny na rzecz skarżącego i jednocześnie oddalono wniosek o zabezpieczenie tych potrzeb. Żona skarżącego nie łoży na zaspokojenie potrzeb rodziny. W związku ze światowym kryzysem i wzrostem stopy bezrobocia nie ma możliwości podjęcia zatrudnienia. Z tych względów nie jest w stanie pokryć kosztów sądowych, zaś nieprzyznanie prawa pomocy pozbawi go prawa do sądu. Wraz z żoną jest współwłaścicielem garażu jednakże z tytułu jego posiadania nie uzyska żadnego kredytu ani pożyczki. Z akt sprawy o sygnaturze IV SAB/Wr 12/09, w której skarżącemu dnia 16 września 2009 r. zostało przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym wynika nadto, że trwa proces o rozwiązanie jego małżeństwa przez rozwód, mieszkanie stanowi własność żony, a wydatki miesięczne to: energia elektryczna 150 zł, żywność 250 zł oraz że skarżący w [...] r. nie uzyskał żadnych dochodów. Skarżący dodał, że od momentu przyznania prawa pomocy w wyżej wskazanej spawie jego sytuacja materialna nie uległa poprawie.

Przepis art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Z treści art. 245 § 2 cytowanej wyżej ustawy wynika, że zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego obejmuje prawo pomocy w zakresie całkowitym.

Natomiast art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Zgodnie z art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.

Mając na uwadze, że skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, osiągającą niskie dochody w wysokości 400 zł z tytułu udzielanych korepetycji, wysokość wykazanych wydatków, a także brak majątku i realizację prawa do sądu przyjąć trzeba, iż wykazał on, że przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.