Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 660/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Nieruchomości
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. i B. małżonków J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 kwietnia 2006 r., sygn. akt II SA/Gl 871/05 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi K. i B. małżonków J. na uchwałę Rady Miejskiej w Bieruniu z dnia 31 maja 2005 r. [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

K. J. i B. J. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Bieruniu z dnia 31 maja 2005 r. Nr VI/2/2005 w przedmiocie zagospodarowania przestrzennego.

Skarżący wezwani do uiszczenia wpisu sądowego należnego od złożonej skargi w kwocie 300 zł, uiścili opłatę sądową w kwocie 100 zł. i zwrócili się do Sądu o zwolnienie od kosztów w całości lub w części. Następnie, na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Uzasadniając powyższy wniosek wskazali, że zajmują dom o powierzchni 150 m² (uszkodzony w wyniku działalności kopalni), są właścicielami nieruchomości rolnej o powierzchni 6,9 ha, uzyskują łączny dochód w kwocie 3.320zł brutto. Z dodatkowych dokumentów nadesłanych przez skarżących wynika, iż są opiekunami prawnymi ubezwłasnowolnionej H. S., która otrzymuje rentę w wysokości 1.420 zł. Ponadto, K. J. jest współwłaścicielem budynku mieszkalnego o powierzchni 90 m², w którym zamieszkuje H. S.. Skarżący mieszkają wraz z dwójką dorosłych dzieci, które pracują, jednak nie partycypują w ponoszeniu kosztów związanych z utrzymaniem gospodarstwa domowego. Wydatki ponoszone z tytułu nieruchomości należących do skarżących wynoszą 800 zł miesięcznie, natomiast wydatki ponoszone na zakup leków wynoszą 460 zł miesięcznie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w osobie referendarza sądowego postanowieniem z dnia 23 grudnia 2005 r. odmówił K. i B.J. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów, co zostało zakwestionowane wniesieniem przez w/w sprzeciwu od tego postanowienia , a ten spowodował utratę jego mocy.

Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zdaniem Sądu, z posiadanych dochodów skarżący są w stanie zgromadzić środki niezbędne do poniesienia wydatków w niniejszej sprawie bez uszczerbku koniecznego dla ich utrzymania. Sąd zauważył ponadto, że pełnoletnie dzieci skarżących również powinny przyczyniać się do utrzymania wspólnego gospodarstwa w ramach wzajemnej pomocy między rodzicami a dziećmi. W konsekwencji Sąd uznał, że w sytuacji, gdy skarżący posiadają nieruchomości oraz stały dochód w postaci świadczeń emerytalno-rentowych, nie można uznać, aby pozostawali w niedostatku, który uzasadniałby przyznanie im prawa pomocy.

W związku z powyższym Sąd I instancji mając na względzie przedstawione okoliczności, na podstawie art. 246 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Skarżący złożyli zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, wskazując, że nie przedstawili wszystkich ponoszonych przez nich wydatków. W uzasadnieniu wyjaśnili, że łączne koszty utrzymania i modernizacji budynku, w którym mieszka pozostająca pod ich opieką H. S. wynoszą 1.190zł, ponadto koszty utrzymania skarżących i ich podopiecznej wynoszą miesięcznie 1.300 zł. Dodatkowo, skarżący ponoszą koszty naprawy budynku, w którym mieszkają w kwocie około 230 zł miesięcznie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), natomiast w zakresie częściowym, gdy nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).

Z konstrukcji tego przepisu wynika, iż to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy. W tym stanie rzeczy należy przyjąć, że rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę .

Ponadto, instytucja udzielenia prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest stosowana wobec osób o bardzo trudnej sytuacji materialnej , czyli takich , które ze względu na okoliczności życiowe są pozbawione jakichkolwiek środków do życia lub środki te są tak bardzo ograniczone, że wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych.

W świetle powołanych przepisów oraz okoliczności sprawy, w pełni należy podzielić stanowisko Sądu I instancji zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu, że wykazana przez skarżących sytuacja materialna w żaden sposób nie uzasadnia przyznania im prawa pomocy w zakresie zwolnienia ich od kosztów sądowych. Uwzględniając bowiem dochody gospodarstwa domowego skarżących, które łącznie z rentą H. S., której są opiekunami prawnymi, wynoszą 4.100 zł , jak również przedstawione przez nich wydatki, w okolicznościach tej nie można przyjąć, by poniesienie przez nich kosztów sądowych groziło im uszczerbkiem koniecznego dla nich utrzymania.

W takiej sytuacji należy uznać, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach prawidłowo postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2006 r. oddalił wniosek Krystyny Jagody i Bernarda Jagody o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmujący zwolnienie od kosztów sądowych.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 z związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.