Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 549/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 104 par. 2,  art. 105 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151,  art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska (spr.) Sędzia WSA Stanisław Nitecki Protokolant sekretarz sądowy Agnieszka Janecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi Z. Ł. na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...]r., uzupełnionym następnie pismem z dnia [...]r., Z.Ł. domagała się zmiany ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta R. nr [...], z dnia [...]r., na podstawie której orzeczono o utracie przez nią prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]r. oraz wypłaty zasiłku dla bezrobotnych za dzień [...] i [...]r. wraz z ustawowymi odsetkami.

Decyzją z dnia [...]r., nr [...], wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta R. przez Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy, na podstawie art. 104 § 2 i art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku Z.Ł., orzeczono o umorzeniu postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ zaznaczył, że decyzją z dnia [...]r. stwierdził nieważność decyzji Prezydenta Miasta R. nr [...], z dnia [...]r., o której zmianę strona wnosiła we wniosku. Eliminacja z obrotu prawnego tej decyzji skutkowała umorzeniem postępowania.

Od decyzji tej odwołanie wniosła Z.Ł., która domagała się jej zmiany oraz zaznaczyła, że w sprawach dotyczących jej osoby i prowadzonych przez Powiatowy Urząd Pracy w R. należy stosować art. 25 ust. 12 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r., Nr 58, poz. 514 z późn. zm.), a nie ust. 11 tego artykułu.

Wojewoda Ś. decyzją z dnia [...]r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy opisał stan faktyczny, który miał miejsce w sprawie i zaznaczył, iż w uzasadnieniu wyroku z dnia 18 grudnia 2006 r. wydanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach o sygn. akt IV SA/Gl 1071/05 podniesiono, iż znajdująca się w aktach administracyjnych decyzja ostateczna Prezydenta Miasta R. nr [...], z dnia [...]r., orzekająca o utracie przez odwołującą prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]r., została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Powołano się na okoliczność, iż została ona wydana w sytuacji, gdy odwołująca nie dysponowała jeszcze prawem do zasiłku dla bezrobotnych. Mając na uwadze powyższe wskazania Sądu, Wojewoda Ś. z urzędu wszczął postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji organu pierwszej instancji nr [...], z dnia [...]r. (akta administracyjne pierwszej instancji karta [...] - postanowienie Wojewody Ś. nr [...], z dnia [...]r.). Następnie decyzją Wojewody Ś. nr [...], z dnia [...]r., wydaną na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 i art. 157 § 1 i 2 w trybie art. 158 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, stwierdzono nieważność powołanej już wcześniej decyzji organu pierwszej instancji nr [...], z dnia [...]r. (akta administracyjne karta [...]). Odnosząc się do treści odwołania Wojewoda Ś. zauważył, że początkowo we wniosku z dnia [...]r. odwołująca domagała się zastosowania w jej sprawie art. 25 ust. 12 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ale w uzupełnieniu tego wniosku - pismem z dnia [...]r. żądała zmiany decyzji organu pierwszej instancji nr [...], z dnia [...]r. Tym samym wobec stwierdzenia nieważności powołanej decyzji uznano postępowanie w sprawie wniosku odwołującej za bezprzedmiotowe.

W skardze z dnia [...]r., złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skarżąca domagała się zmiany decyzji organu pierwszej instancji. Odniosła się również merytorycznie do zagadnienia przyznania jej prawa do zasiłku dla bezrobotnych i treści jej odwołania z dnia [...]r., skierowanego do Powiatowego Urzędu Pracy w R. od decyzji tego organu z dnia [...]r., nr [...].

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

Na rozprawie w dniu [...]r. pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o zwrot poniesionych przez niego kosztów w łącznej kwocie [...],- zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjne zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Sąd rozpoznaje sprawę, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o powołane wyżej przepisy i w granicach sprawy oraz nie jest związany - stosownie do treści art. 134 p.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi.

Przeprowadzona w powyższym zakresie kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazała, iż organ odwoławczy przy rozpatrzeniu sprawy nie dopuścił się naruszenia przepisów prawa materialnego, jak i procesowego w stopniu mającym wpływ na jej wynik.

Przedmiotem niniejszego postępowania sądowadministracyjnego jest wyłącznie decyzja organu odwoławczego z dnia [...]r., nr [...], która utrzymała w mocy decyzję z dnia [...]r., nr [...], wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta R. przez Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy, o umorzeniu postępowania z wniosku skarżącej z dnia [...]r., uzupełnionego następnie jej pismem z dnia [...]r., ze względu na bezprzedmiotowość tego postępowania.

Przesłanek umorzenia postępowania należy poszukiwać w treści art. 105 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie Kodeks postępowania administracyjnego. Zgodnie z treścią tego przepisu, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania (§ 1). Organ administracji publicznej może umorzyć postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz gdy nie jest to sprzeczne z interesem społecznym (§ 2). Mając powyższe na uwadze, należy uznać, że bezprzedmiotowość postępowania wystąpi, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Tak sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, bowiem z uwagi na istotną zmianę okoliczności faktycznych tj. eliminację z obrotu prawnego (stwierdzenie nieważności) decyzji organu pierwszej instancji nr [...], z dnia [...]r., o której zmianę wnosiła skarżąca, nie ma podstaw do merytorycznego rozpatrzenia jej wniosku, gdyż brak jest przedmiotu rozstrzyganej sprawy (por. treść decyzji organu odwoławczego nr [...], z dnia [...]r.).

Reasumując, przesłanka bezprzedmiotowości postępowania istniała już dacie złożenia przez skarżącą wniosku z dnia [...]r., uzupełnionego następnie jej pismem z dnia [...]r., dlatego też nie ma podstaw do kwestionowania zaskarżonej decyzji.

W świetle przeprowadzonej przez Sąd analizy stanu faktycznego i prawnego rozpoznawanej sprawy zauważyć przyjdzie, że w skardze z dnia [...]r. skarżąca domagała się zmiany decyzji organu pierwszej instancji i powołała się na treść odwołania z dnia [...]r., skierowanego do Powiatowego Urzędu Pracy w R. od decyzji tego organu z dnia [...]r., nr [...].

W tym miejscu przypomnieć należy, że odwołanie od decyzji Powiatowego Urzędu Pracy w R. nr [...], z dnia [...]r., zostało rozpatrzone i organ odwoławczy, na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, uchylił powołaną decyzję oraz przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy wydana została nowa decyzja Prezydenta Miasta R. z dnia [...]r., nr [...], w której orzeczono o utracie przez skarżącą prawa do zasiłku dla bezrobotnych z dniem [...]r. Skarżąca także od tej decyzji wniosła odwołanie, po którego rozpatrzeniu, Wojewoda Ś. wydał decyzję z dnia [...]r., nr [...], na którą skarżąca w terminie wniosła skargę do tut. Sądu. W postępowaniu sądowoadministracyjnym opisana powyżej sprawa prowadzona jest pod sygnaturą akt IV SA/Gl 548/08. Zatem kwestie poruszone przez skarżącą w odwołaniu z dnia [...]r. na decyzję Powiatowego Urzędu Pracy w R. z dnia [...]r., nr [...], które skarżąca akcentowała w samej już skardze, nie będą przedmiotem analizy w rozpoznawanej obecnie sprawie.

Przedstawiony powyżej stan faktyczny zaistniały w sprawie był konsekwencją wyroku z dnia 18 grudnia 2006 r. tut. Sądu o sygn. akt IV SA/GL 1071/05. W uzasadnieniu powołanego wyroku wskazano, iż znajdująca się w aktach administracyjnych decyzja ostateczna Prezydenta Miasta R. nr [...], z dnia [...]r., orzekająca o utracie przez skarżącą prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]r., została wydana z rażącym naruszeniem prawa oraz powołano się na okoliczność, iż ta decyzja została ona wydana w sytuacji, gdy skarżąca nie dysponowała jeszcze prawem do zasiłku dla bezrobotnych. Mając na uwadze powyższe wskazania, Wojewoda Ś. z urzędu wszczął postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji organu pierwszej instancji nr [...], z dnia [...]r. (akta administracyjne pierwszej instancji karta [...] - postanowienie Wojewody Ś. nr [...], z dnia [...]r.), celem eliminacji z obrotu prawnego wadliwej decyzji. Następnie decyzją Wojewody Ś. nr [...], z dnia [...]r., wydaną na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 i art. 157 § 1 i 2 w trybie art. 158 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, stwierdzono nieważność powołanej już wcześniej decyzji organu pierwszej instancji nr [...], z dnia [...]r. (akta administracyjne karta [...]). Tym samym decyzja organu pierwszej instancji nr [...], z dnia [...]r., została wyeliminowana z obrotu prawnego, co doprowadziło do wykonania wskazań tut. Sądu zawartych w wyroku z dnia 18 grudnia 2006 r. tut. Sądu o sygn. akt IV SA/Gl 1071/05.

Tak więc nie można uznać, że organ odwoławczy już wcześniej stwierdzając nieważność decyzji organu pierwszej instancji nr [...], z dnia [...]r., przed złożeniem przez skarżącą wniosku w niniejszej sprawie oraz wydając zaskarżoną decyzję naruszył przepisy art. 153 p.p.s.a. i nie zastosował się do wytycznych z powyższego wyroku.

Podjęte w sprawie rozstrzygnięcie organu odwoławczego zostało wydane po wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy i dokonaniu poprawnych rozważań prawnych zawartych w jego uzasadnieniu.

W takiej sytuacji Sąd przeprowadzając ocenę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, w oparciu o wcześniej powołane przepisy p.p.s.a., nie dopatrzył się takiego naruszenia przepisów prawa materialnego, które miałoby wpływ na wynik sprawy, jak i naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na jej wynik (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.).

Reasumując, podjęte w sprawie rozstrzygnięcie pomimo subiektywnych odczuć skarżącej należy uznać za prawidłowe.

W tym stanie rzeczy, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, na podstawie art. 151 p.p.s.a skargę należało oddalić, co orzeczono w sentencji. Natomiast wniosek pełnomocnika skarżącej, sprecyzowany na rozprawie i dotyczący zwrotu poniesionych przez tego pełnomocnika kosztów w łącznej kwocie [...],- zł. nie mógł być uwzględniony, bowiem na podstawie art. 200 p.p.s.a., zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw skarżącej przysługuje tylko w przypadku uwzględnienia skargi.