Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 73/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2014-01-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy: article: art. 190, art. 197 par. 2, art. 200, art. 201 par. 1, art. 205 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 14 ust. 2 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b
journal: Dz.U. 2013 poz 490
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez  Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Sędzia WSA Beata Jezielska Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.B. na bezczynność Dziekana Wydziału Uniwersytetu w O. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia zasądzić od Dziekana Wydziału Uniwersytetu w O. na rzecz skarżącego P.B. kwotę 817 zł (słownie: osiemset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. WSA/post.1 – sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 7 listopada 2013 r., sygn. akt II SAB/Ol 73/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie - po rozpoznaniu skargi P.B. (dalej zwanego skarżącym) na bezczynność Dziekana Wydziału Uniwersytetu w O. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej - 1/ stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2/ orzekł o niewymierzaniu organowi grzywny; 3/ umorzył postępowanie sądowe w pozostałym zakresie; 4/ zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 357 zł., tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wysokość zasądzonych kosztów postępowania uzasadniono przytaczając art. 201 § 1 ustawy ppsa. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 490).

Zawarte w tym wyroku rozstrzygnięcie w części dotyczącej kosztów postępowania stało się przedmiotem zażalenia skarżącego, w którym podniesiono, że Sąd nie uwzględnił wszystkich kosztów postępowania, gdyż nie wziął pod uwagę ani wpisu od uwzględnionej skargi kasacyjnej wywiedzionej w tej sprawie ani też kosztów zastępstwa procesowego w tej sprawie.

Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2013 r., sygn. akt I OZ 1179/13, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie zawarte w pkt 4 powołanego wyroku i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu tego orzeczenia wskazano, że Sąd I instancji, wbrew wyraźnej dyspozycji art. 200 ustawy ppsa., nie zasądził na rzecz strony zwrotu wszystkich kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zauważono, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie orzekał w sprawie dwukrotnie: postanowieniem z dnia 21 marca 2013 r., sygn. akt II SAB/Ol 13/13, umorzył bowiem postępowanie sądowe, a następnie - po uwzględnieniu skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania - wydał wyrok z dnia 7 listopada 2013 r., sygn. akt II SAB/Ol 73/13. Uznano więc, że w tej sytuacji poniesione przez skarżącego koszty postępowania kasacyjnego podlegały zaliczeniu do poniesionych kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw i powinny być uwzględnione w wyroku z dnia 7 listopada 2013 r. Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny zaaprobował stanowisko wyrażane w orzecznictwie i doktrynie, zgodnie z którym, jeżeli profesjonalny pełnomocnik reprezentuje stronę w obu instancjach, stawki wynagrodzenia odnoszą się do każdej instancji oddzielnie. Podobnie, jeżeli orzeczenie sądu I instancji zostanie uchylone, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania, za ponowny udział przed sądem I instancji przysługuje odrębne wynagrodzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.) dalej jako: ustawa ppsa., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyn określonych w art. 54 § 3 ustawy ppsa., czyli w sytuacji gdy organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, w zakresie swojej właściwości uwzględni skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy (art. 201 § 1 ustawy ppsa.). Stosownie zaś do art. 205 § 2 tej ustawy, do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej (tak jak w niniejszej sprawie) przez radcę prawnego zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

W niniejszej sprawie podkreślenia wymaga także, że w świetle z art. 190 w związku z art. 197 § 2 ustawy ppsa, tutejszy Sąd ponownie rozpoznając wniosek skarżącego o zasądzenie kosztów postępowania związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie w powołanym postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2013r., sygn. akt I OZ 1179/13. Uwzględniając tą wykładnię tutejszy Sąd do kosztów postępowania, których zwrot zasądzono na rzecz skarżącego od organu, zaliczył przede wszystkim koszty wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika, będącego radcą prawnym, reprezentującego skarżącego w niniejszej sprawie na różnych jej etapach. Wysokość kosztów tego wynagrodzenia ustalono z uwzględnieniem stawek minimalnych określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490), które w takich sprawach w pierwszej instancji wynoszą 240 zł (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia), a w drugiej instancji - za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej - 120 zł. (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia). Ponieważ pełnomocnik, będący radcą prawnym, reprezentował skarżącego w niniejszej sprawie dwukrotnie przed Sądem I instancji i jeden raz w postępowaniu kasacyjnym, wysokość kosztów jego wynagrodzenia, ustalona na podstawie powołanych przepisów rozporządzenia, wynosi 600 zł. Do kosztów postępowania zaliczono także wysokość poniesionych przez skarżącego kosztów sądowych, to jest: wpisu od skargi (100 zł.) i wpisu od skargi kasacyjnej (100 zł.), a ponadto wysokość opłaty skarbowej uiszczonej za złożenie dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa (17 zł.).

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 201 § 1 ustawy ppsa. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" i § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490), orzeczono jak w sentencji.