Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 1059/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-09-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i5 p.p.s.a.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 30 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

T. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] o wymierzeniu kary pieniężnej w wysokości [...] zł z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.

Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ zapłacenie kary pieniężnej w kwocie [...]zł spowoduje utratę płynności finansowej przez skarżącego i uniemożliwi m. in. zapłatę wymagalnych zobowiązań. Powyższe w konsekwencji doprowadzi do konieczności wszczęcia postępowania egzekucyjnego i nieodwracalnych skutków w postaci sprzedaży majątku skarżącego. Skarżący przedstawił również dokumenty obrazującego jego sytuację finansową.

Wojewódzki Sąd Administracyjny L. zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności.

[...] przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Twierdzenia powinny być poparte materiałem dowodowym. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego ocenę (vide postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04).

W ocenie Sądu, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący podał, że w roku 2014 uzyskał dochód z prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości [...] zł, z czego [...] zł zostały przeznaczone na pokrycie straty z lat ubiegłych. Tym samym podstawę opodatkowania w roku 2014 stanowiła kwota [...]zł. Skarżący przedstawił również wydruki z dokumentów księgowych za grudzień 2014 r., styczeń-luty 2015 r., marzec-maj 2015 r., z których wynika, że na początku 2015 r. uzyskał z prowadzonej działalności gospodarczej stratę w wysokości [...] zł, a w marcu i maju 2015 r. w wysokości [...] zł. Skarżący podniósł, że zapłacenie kary pieniężnej spowoduje utratę płynności finansowej, a w konsekwencji doprowadzi do konieczności wszczęcia postępowania egzekucyjnego i nieodwracalnych skutków w postaci sprzedaży majątku skarżącego.

W ocenie Sądu, wykazanie straty oraz potencjalna możliwość utraty płynności finansowej i możliwość wszczęcia postępowania egzekucyjnego w bliżej nieokreślonej przyszłości, bez powołania się na jakieś konkretne zdarzenia lub okoliczności, nie są wystarczające do oceny wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na możliwość powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.