Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 897/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2010-12-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2,  art. 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania w sprawie samowolnej nadbudowy budynku gospodarczego postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

M. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 sierpnia 2010 r., Nr "[...]", w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania w sprawie samowolnej nadbudowy budynku gospodarczego.

Skarżąca w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie postanowieniem z dnia 10 grudnia 2010 r. odmówił przyznania M. P. prawa pomocy w żądanym zakresie wskazując, że nie ujawnienie we wniosku o przyznanie prawa pomocy okoliczności uzyskiwania świadczenia opiekuńczego w kwocie 153 zł uniemożliwia ocenę jej rzeczywistych zdolności płatniczych.

Kwestionując rozstrzygnięcia referendarza skarżąca podniosła, że jest osobą, która wymaga opieki innej osoby, a otrzymywany zasiłek pielęgnacyjny przeznaczany jest na koszty opieki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

W myśl art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Skuteczne wniesienie sprzeciwu przez skarżącą, w myśl cytowanego przepisu, powoduje utratę mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 10 grudnia 2010 r. i konieczność rozpoznania sprawy, będącej przedmiotem sprzeciwu, przez Sąd.

Zgodnie z art. 243 § 1 i art. 244 w związku z art. 245 p.p.s.a., na wniosek strony, może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym (obejmujące zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części, albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) lub całkowitym (obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego).

Zdaniem Sądu, który przeanalizował ponownie treść wcześniejszych pism skarżącej oraz informację zawartą w nadesłanym przez nią formularzu PPF, wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie. Oceniając bowiem sytuację socjalno-bytową skarżącej, która jest inwalidą pierwszej grupy wymagającą stałej opieki, a jej źródłem dochodu jest emerytura w wysokości 832 zł netto, Sąd uznał, iż nie jest ona w stanie ponieść kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego dla siebie utrzymania.

Zważyć należy, iż wpis w niniejszej sprawie wynosi 500 zł, co dla osób takich, jak skarżąca, stanowi znaczne obciążenie finansowe. W świetle zasad doświadczenia życiowego jest oczywiste, że skoro M. P. przeznacza zasiłek na opłacenie opieki a zaspokojenie jej podstawowych potrzeb życiowych (koszty utrzymania, opłaty) i koszty leczenia (lekarstwa, dojazdy do lekarza) finansowane jest wyłącznie z emerytury, nie mogła ona również poczynić oszczędności w wydatkach w celu poniesienia kosztów postępowania sądowego.

Rozpoznając, zatem sytuację skarżącej, Sąd, postanowił przyznać jej prawo pomocy w zakresie częściowym i zwolnić od kosztów sądowych.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 260 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji