Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 15/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.G. na decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pomocy w postaci świadczenia pieniężnego w ramach programu "Nie jesteś sam w chorobie" postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

L.G. pismem procesowym z dnia [...] wniósł za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pomocy w postaci świadczenia pieniężnego w ramach programu "Nie jesteś sam w chorobie". Nadto w skardze tej wystąpił o rozpatrzenie jego odwołania wniesionego do SKO w K., ponieważ jego zdaniem wskazany organ nie posiada narzędzi prawnych do rozpoznania sprawy wraz z nakazem wykonalności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Stosownie do postanowień art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone powyżej, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynności organów. Jednocześnie zgodnie z treścią art. 52 § 1 wyżej wymienionej ustawy skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W rozpatrywanej sprawie skarga została wniesiona do tutejszego Sądu na decyzje organu pierwszej instancji, a tym samym jest ona niedopuszczalna, ponieważ nie został wyczerpany tok instancji. Okoliczność ta wyczerpuje przesłankę odrzucenia skargi przewidzianą treścią art. 58 § 1 pkt 6 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Nadto należy zaznaczyć, że przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna także z tego powodu, że została wniesiona nie na żaden z wymienionych w art. 3 wyżej wymienionej ustawy akt organu administracji, lecz skarżący domaga się rozpatrzenia wniesionego przez niego odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, gdyż organ odwoławczy, jego zdaniem nie dysponuje wystarczającymi uprawnieniami. W sposób jednoznaczny przyjdzie stwierdzić, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do zastępowania organu administracji publicznej, a tym, samym nie może rozpatrywać skargi na wniesione odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji. Wskazana okoliczność wyczerpuje przesłankę niedopuszczalności skargi przewidzianą przywołanym powyżej art. 58 § 1 pkt 6 ustawy.

W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, że skarga złożona przez skarżącego jest niedopuszczalna.

Niedopuszczalność skargi stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowi podstawę jej odrzucenia. Zatem mając na myśli postanowienia art. 58 § 3 wyżej wymienionej ustawy należało orzec jak w sentencji.

SJ/