Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 330/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-10-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1, art. 222
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Zirk-Sadowski, po rozpoznaniu w dniu 6 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. sp. z o.o. z/s w G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku z dnia 27 listopada 2014 r. sygn. akt I SA/Gd 770/14 w zakresie wpisu od skargi w sprawie ze skargi S. sp. z o.o. z/s w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 28 kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów za wrzesień 2010 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem z 27 listopada 2014 r., I SA/Gd 770/14, Przewodniczący Wydziału w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku wezwał pełnomocnika S. sp. z o.o. z siedzibą w G. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 218 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

W zażaleniu na powyższe zarządzenie strona zgłosiła wniosek o jego uchylenie podnosząc, że nie posiada zarządu wobec czego postępowanie w jej sprawie powinno zostać zawieszone.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

W zażaleniu nie zakwestionowano wysokości żądanej opłaty sądowej, która nawiasem mówiąc nie budzi zastrzeżeń w świetle § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.), zważywszy na ustaloną w niniejszej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia, tj. 5444 zł (k. 27-28 akt sądowych).

Podnoszona natomiast przez pełnomocnika strony okoliczność, że spółka nie posiada zarządu, nie ma wpływu na poprawność zaskarżonego zarządzenia. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej Ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jedyny wyjątek od powyższej zasady ustanawia art. 222 ww. ustawy, zgodnie z którym nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu. Tylko zatem w przypadku, gdy pismo obarczone jest wadami, które nie podlegają konwalidacji (w szczególności gdy skarga podlega odrzuceniu a limine), dopuszczalne jest odstąpienie od żądania opłaty sądowej.

Wprawdzie brak zarządu, na którą to okoliczność powołuje się pełnomocnik skarżącej spółki, może stanowić podstawę odrzucenia skargi w przypadku gdy ma charakter pierwotny (istnieje w dacie wnoszenia skargi), a to stosownie do art. 58 § 1 pkt 5 in fine Ppsa, tym niemniej jest to brak formalny podlegający uzupełnieniu na podstawie § 2 ww. artykułu w zw. z art. 49 § 1 Ppsa. Tym samym okoliczność powyższa nie stanowi w świetle art. 222 Ppsa przesłanki odstąpienia od wezwania do uiszczenia wpisu od skargi.

Tytułem wyjaśnienia wskazać więc również należy, że gdy braki w składzie organu uniemożliwiające działanie spółki mają miejsce już w dacie wnoszenia skargi, stanowi powyższe podstawę do odrzucenia skargi (w razie nieuzupełnienia tego braku), a nie zawieszenia postępowania. Przesłanka zawieszenia postępowania sądowego wskazana w art. 124 § 1 pkt 2 Ppsa zachodzi bowiem wyłącznie w sytuacji, gdy braki w składzie organów nie mają pierwotnego charakteru, co oznacza, że muszą powstać w toku prowadzonego przez sąd postępowania (por. np. post. NSA z 1 kwietnia 2011 r., II OZ 226/11, CBOSA). Rzeczą Sądu pierwszej instancji jest wyjaśnienie, która z powyższych sytuacji zachodzi w przedmiotowym przypadku i podjęcie stosownych czynności na podstawie art. 58 § 2 albo art. 124 § 1 pkt 2 Ppsa.

Z tych powodów należało orzec jak w sentencji, stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 Ppsa.