Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 7/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Główny Geodeta Kraju
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 86 par.1 i art. 87 par. 1 i2, art. 184 i 185 w zw. z art. 197
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. N. i J. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 czerwca 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 904/08 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi G. N. i J. N. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie. 2. oddalić zażalenie J. N.


UZASADNIENIE

W dniu 22 kwietnia 2008 r. J. N. i G. N. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 czerwca 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 904/08 odmówił G. N. przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja została doręczona G. N. i J. N. oddzielnie, zatem powoływanie się przez G. N. na niedoręczenie decyzji J. N. nie stanowi podstawy do przywrócenia terminu. Sąd I instancji wskazał również, że zaskarżona decyzja została prawidłowo doręczona G. N. w dniu 21 lutego 2008 r. wraz z pouczeniem jej zaskarżenia do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Powoływane przez skarżącego okoliczności nie uprawdopodobniają okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli G. N. oraz J. N. domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i uznania, że skarga złożona w dniu 7 kwietnia 2008 r. została wniesiona w terminie. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podnieśli, iż J. N. nie doręczono zaskarżonej decyzji, co stanowi przesłankę do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, jednak z innych przyczyn, niż wskazane w zażaleniu.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływanej jako ustawa P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek wymienionych we wskazanym art. 86 P.p.s.a. oraz art. 87 P.p.s.a, który stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie siedmiu dni od momentu ustania przyczyny uchybienia, dokonać uchybionej czynności, uprawdopodobnić okoliczność wskazując na brak winy w uchybieniu terminu. Termin do złożenia przedmiotowego wniosku biegnie od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi powinien zatem powoływać się na okoliczności wskazujące na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku, a przede wszystkim powinien zostać złożony z zachowaniem siedmiodniowego terminu, licząc od daty ustania przyczyny uchybienia.

Mając na uwadze powyższe, Sąd rozpoznający wniosek G. N. powinien w pierwszej kolejności zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy P.p.s.a. określając jednocześnie początek i koniec tego terminu.

Zatem skoro podstawową kwestią wymagającą rozważenia przez Sąd po otrzymaniu wniosku o przywrócenie terminu jest jego dopuszczalność i terminowość, zauważyć należy, że w niniejszej sprawie Sąd I instancji nie zbadał, czy wniosek G. N. został wniesiony w ustawowym terminie 7 dni od czasu ustania przyczyn uchybienia. We wniosku o przywrócenie terminu skarżący wskazali, że przyczyną uchybienia terminu do wniesienia skargi była zawiłość sprawy oraz fakt niedoręczenia decyzji Głównego Geodety Kraju – J. N. Jednocześnie podnieść należy, iż zarówno we wniosku o przywrócenie terminu jak też zażaleniu na postanowienie Sądu z dnia 12 czerwca 2008 r. skarżący nie wskazali, kiedy ustąpiła przyczyna uchybienia terminu.

Z uwagi na niedokonanie przez Sąd I instancji żadnych ustaleń w powyższym zakresie, zachodziły podstawy – po rozpatrzeniu zażalenia G. N. – do uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Przy ponownym rozpatrzeniu wniosku G. N. Sąd I instancji powinien zbadać czy wniosek ten został wniesiony w terminie, a dopiero po ustaleniu daty ustania przyczyny w uchybieniu terminu ewentualnie merytorycznie ocenić przesłanki warunkujące przywrócenie terminu.

Natomiast zażalenie J. N. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił oddalić. Zaskarżone przez niego postanowienie dotyczyło bowiem wyłącznie odmowy przywrócenia terminu G. N., nie rozstrzygało zaś złożonego w tym samym zakresie żądania drugiego ze skarżących. Z powyższych względów J. N. nie jest legitymowany do złożenia zażalenia na postanowienie o odmowie przywrócenia omawianego terminu G. N.

W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 oraz art. 184 w związku z art. 197 § 2 oraz art. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.