Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 733/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-11-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 5 listopada 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Cisowska – Sakrajda, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, , Protokolant Sekretarz sądowy – Dorota Czubak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2014 roku sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Handlowo Usługowego "A" B. M., B. A. Spółki jawnej z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za maj 2009 r. postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r., wydaną na podstawie art. 207, art. 233 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), Dyrektor Izby Celnej w Ł. uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. T. z dnia [...] r. i określił Przedsiębiorstwu Handlowo Usługowemu A. Spółce jawnej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za maj 2009 roku w wysokości 48 336 zł.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne.

Naczelnik Urzędu Celnego w P. T. przeprowadził kontrolę podatkową w Przedsiębiorstwie Handlowo Usługowym A. Spółce jawnej w P. w zakresie prawidłowości ustalania podstawy opodatkowania, rozliczania zobowiązań podatkowych w podatku akcyzowym oraz ewidencji i dokumentacji prowadzonej w tym zakresie w okresie od dnia 1 marca 2009r. do dnia 30 czerwca 2009r. W toku kontroli stwierdzono, że spółka dokonała 15 transakcji zakupu oleju opałowego w łącznej ilości 235 468 litrów. Analiza dokumentów rejestrujących dokonane transakcje sprzedaży oleju opałowego wykazała, że w części dokumentów nie wskazano miejsca (adresu), gdzie znajdują się urządzenia grzewcze, część natomiast opatrzona była nieczytelnym podpisem. Wynik kontroli został zawarty w protokole kontroli podatkowej z dnia 1 kwietnia 2010 r.

W dniu 16 kwietnia 2010r. pełnomocnik spółki złożył zastrzeżenia do protokołu z kontroli, w których wyjaśnił, że ustawodawca zrezygnował z wzoru oświadczenia – co oznacza, że może się ono składać z kilku dokumentów. Podkreślił, że ocena organu dotycząca podpisów na oświadczeniach jest subiektywna. Zdaniem pełnomocnika widniejące na oświadczeniach podpisy są czytelne. Wskazał ponadto, że oświadczenia zostaną uzupełnione o brakujące, w ocenie organu, elementy.

Postanowieniem z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego w P. T. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za maj 2009r.

Decyzją z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego w P. T. określił P.H.U. A. Spółce jawnej zobowiązanie w podatku akcyzowym za maj 2009r. w kwocie 55 389 zł.

W uzasadnieniu powyższej decyzji wskazał, że w przypadku podmiotów gospodarczych zarówno w fakturze VAT, jak również w oświadczeniu brak jest wskazania miejsca, gdzie znajdują się urządzenia grzewcze. Organ I instancji wskazał także, że analizując dokumenty sprzedaży oleju opałowego stwierdzono, że na jednym oświadczeniu brak jest podpisu, a na innym nie umieszczono numeru dowodu osobistego lub innemu dokumentu stwierdzającego tożsamość nabywcy.

Od powyższej decyzji pełnomocnik spółki złożył odwołanie. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania. Zarzucił rażące naruszenie prawa, tj. art. 89 ust. 8, 10 i 16, art. 8 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym oraz naruszenie art. 21 § 3, art. 120, art.121 § 1, art.187, art. 12, art. 210 Ordynacji podatkowej i art. 2, art. 32, art. 64, art. 84 w związku z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP.

Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej w Ł.uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P.T. z dnia [...] r. i określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za maj 2009 r. w wysokości 48 336 zł.

W uzasadnieniu powyższej decyzji organ II instancji wskazał, że stwierdzone w oświadczeniach braki, tj. brak czytelnego podpisu i brak wskazania miejsca usytuowania urządzenia są niewątpliwie brakami dotyczącymi wymaganych przez ustawodawcę elementów koniecznych oświadczenia, uniemożliwiających przyjęcie opałowego przeznaczenia nabytego oleju, a zatem powodują skutek w postaci utraty przez sprzedawcę tego oleju prawa do obniżenia stawki podatku akcyzowego i nie mogą być uzupełniane w trakcie postępowania podatkowego. Organ wskazał, że powyższe dotyczy 10 oświadczeń.

Ponadto organ wskazał, że w dniu 8 lipca 2014 r. wpłynęło pismo pełnomocnika strony, do którego załączone zostało oświadczenie firmy "B." Spółki z o.o. z dnia 3 lipca 2014 r., od której strona nabywała olej opałowy. W oświadczeniu tym ww. podmiot podał, że wszelkie paliwa płynne, m.in. olej opałowy sprzedawany dla P.H.U. "A." zawierały w cenie podatek akcyzowy, który był rozliczny przed dostawą paliwa płynnego do firmy "B." Spółki z o.o. Wobec powyższego Dyrektor Izby Celnej w Ł. uznał, że od nabytego przez stronę oleju opałowego na wcześniejszym etapie obrotu podatek akcyzowy został uiszczony, a zatem zasadne jest jego odliczenie przy określaniu zobowiązania w podatku akcyzowym. Z tego względu uchylił decyzję organu I instancji i określił zobowiązanie w podatku akcyzowym za maj 2009 r. w kwocie 48 336 zł.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pełnomocnik strony skarżącej podtrzymał zarzuty postawione w odwołaniu, tj. naruszenie art. 89 ust. 5-16, art. 8 ust. 2 i 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym oraz art.121 §1, art. 122, art. 187, art. 188, art. 191, art. 210 Ordynacji podatkowej oraz art. 2, art. 32, art. 64, art. 84 w związku z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. wnosił o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270) – zwaną dalej - p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie sądu (por. postanowienia NSA z dnia 11 marca 2005 r. sygn. akt: I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r. sygn. akt: I OZ 382/08), zaś generalnie następuje wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy sądowoadminstracyjnej zależy od wyniku innego postępowania (administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przez Trybunałem Konstytucyjnym).

W orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt: I FZ 221/08, wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt: III SA/Wa 3321/08), przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji.

Dodatkowo należy podkreślić, że w sprawach sądowoadministracyjnych zjawiskiem wielce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym (por. postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r. sygn. akt: I FZ 221/08 LEX nr 479145 oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s.302-303). Jednolitość orzecznictwa - dając stan stałości, pewności i bezpieczeństwa prawnego - służy respektowaniu zasady równości wobec prawa. Równe traktowanie stron znajdujących się w takiej samej sytuacji faktycznej i prawnej oznacza, że wobec nich musi zapaść takie samo rozstrzygnięcie. Biorąc dodatkowo pod uwagę, że przeciwdziałanie rozbieżnościom w orzecznictwie ma szczególne znaczenie właśnie w sferze prawa publicznego, odwołanie się przez sąd do rozstrzygnięcia NSA, jakie zapadnie w analogicznym stanie faktycznym i prawnym nie będzie stanowić uchybienia.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że istotą problemu w tej sprawie są wady oświadczeń nabywców oleju opałowego, w tym brak czytelnego podpisu nabywcy oleju opałowego oraz brak adresu urządzenia grzewczego, czy też numeru dowodu osobistego nabywcy oleju opałowego i w związku z tym zastosowanie przez organ podatkowy sankcyjnej stawki podatku akcyzowego.

Podkreślić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych nie ma ugruntowanego stanowiska dotyczącego przedstawionego powyżej zagadnienia prawnego. Orzecznictwo jest rozbieżne, co wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz ze skargi strony skarżącej.

Sądowi z urzędu wiadomo zaś, że w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 214/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, w identycznym stanie faktycznym, uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. T. z dnia [...] r. określającą skarżącej spółce zobowiązanie w podatku akcyzowym za marzec 2009 r.

Wobec powyższego, zdaniem sądu, z uwagi na tożsamość problemu prawnego wyłaniającego się w obu sprawach, rozbieżność w orzecznictwie sądów administracyjnych dotycząca braków oświadczeń nabywców oleju opłałowego oraz z uwagi na wniesioną przez stronę skarżącą skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego (sprawa zawisła przed NSA pod sygn. akt I GSK 1463/14) celowym jest zawieszenie postępowania w rozpoznawanej sprawie do czasu zakończenia zawisłego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym postępowania kasacyjnego w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 214/14.

Z tych względów, sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.

e.o.