Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1061/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne: Ochrona danych osobowych
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 23  ust. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 101 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Bronisław Szydło, Sędziowie WSA - Ewa Pisula-Dąbrowska, - Janusz Walawski (spr.), Protokolant - Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2008 r. sprawy ze skargi [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych oddala skargę.


UZASADNIENIE

UZASDNIENIE

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych zatwierdził plan kontroli Przedsiębiorstwa Usługowo Handlowego "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w G. przy ul. [...], którego celem było przeprowadzenie w powyżej określonym podmiocie gospodarczym kontroli zgodności przetwarzania danych osobowych z przepisami o ochronie danych osobowych, tj. ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.) oraz rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie dokumentacji przetwarzania danych osobowych oraz warunków technicznych i organizacyjnych, jakim powinny odpowiadać urządzenia i systemy informatyczne służące do przetwarzania danych osobowych (Dz. U. Nr 100, poz. 1024).

Kontrola obejmowała przetwarzanie przez ten podmiot gospodarczy danych osobowych, m.in. zbiorów danych osobowych o nazwach: "[...]" oraz "[...]".

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, w związku z przeprowadzoną kontrolą, w dniu [...] grudnia 2007 r. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiocie stwierdzonych uchybień w procesie przetwarzania przez kontrolowany podmiot gospodarczy danych osobowych, w rozumieniu ustawy o ochronie danych osobowych.

Powyżej określony organ, działając na podstawie art. 104 § 1 i art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), art. 12 pkt 2, art. 18 ust. 1 pkt 1 i pkt 6 i art. 22 w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 1, art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 oraz art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych i § 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4, § 7 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie dokumentacji przetwarzania danych osobowych oraz warunków technicznych i organizacyjnych, jakim powinny odpowiadać urządzenia i systemy informatyczne służące do przetwarzania danych osobowych oraz częścią C pkt XII ust. 2 i pkt XIII załącznika do powyżej określonego rozporządzenia, w dniu [...] marca 2008 r. wydał decyzję nr [...], którą:

I. Nakazał [...] Sp. z o.o. z siedzibą w G. przy ul. [...], przywrócenie stanu zgodnego z prawem, poprzez:

1) zaprzestanie pozyskiwania do zbioru danych o nazwie "[...]" (aktualna nazwa "[...]") w celach marketingowych danych osobowych potencjalnych klientów, tj. osób, które są zainteresowane kupnem samochodu, a nie brały udziału w jeździe testowej, bez zgody osób, których dane dotyczą, od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna,

2) usunięcie z powyżej określonego zbioru danych osobowych potencjalnych klientów, o których mowa w pkt 1, w terminie miesiąca od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna.

II. W pozostałym zakresie postępowanie umorzył.

W uzasadnieniu decyzji organ podniósł m.in., że zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych, przetwarzanie danych jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy osoba, której dane dotyczą, wyrazi na to zgodę, chyba że chodzi o usunięcie dotyczących jej danych. Natomiast zgodnie z art. 7 pkt 5 powołanej ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o zgodzie osoby, której dane dotyczą - rozumie się przez to oświadczenie woli, którego treścią jest zgoda na przetwarzanie danych osobowych tego, kto składa oświadczenie, zgoda nie może być domniemana lub dorozumiana z oświadczenia woli o innej treści.

W wyniku kontroli stwierdzono, że kontrolowany podmiot gospodarczy nie pozyskuje zgody na przetwarzanie danych osobowych potencjalnych klientów w celu marketingowym, określonym w sentencji decyzji i określonym w niej zbiorze danych.

Z wyjaśnień Prezesa skontrolowanego podmiotu gospodarczego wynika, iż podstawą prawną przetwarzania w przedmiotowym zbiorze danych osobowych klientów i potencjalnych klientów, którzy wzięli udział w jeździe testowej, jest art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie danych osobowych (zgoda osoby, której dane dotyczą). Natomiast dane potencjalnych klientów, którzy nie brali udziału w jeździe testowej, pozyskiwane są do tego zbioru na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 3 powyżej określonej ustawy (w przypadku, gdy dochodzi do stadium przygotowania umowy) lub na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 5 tej ustawy (w przypadku zasięgania przez potencjalnych klientów informacji drogą telefoniczną, faksową, bądź mailową).

Skoro dane osobowe klientów i potencjalnych klientów, którzy wzięli udział w jeździe próbnej, są przetwarzane po uzyskaniu ich zgody, to tym bardziej dane osobowe potencjalnych klientów, tj. osób, które są zainteresowane kupnem samochodu, a nie brały udziału w jeździe próbnej, mogłyby być przetwarzane po uzyskaniu ich zgody, gdyż są przetwarzane w tym samym zbiorze. Tym samym brak jest uzasadnienia, by przetwarzanie danych tych osób następowało na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 3 i 5 ustawy o ochronie danych osobowych. Zgodnie z tym przepisem, przetwarzanie danych jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy jest to konieczne do realizacji umowy, gdy osoba, której dane dotyczą, jest jej stroną lub gdy jest to niezbędne do podjęcia działań przed zawarciem umowy na żądanie osoby, której dane dotyczą. Uznanie tej przesłanki za przesłankę przetwarzania danych osób, które są zainteresowane kupnem samochodu, a nie brały udziału w jeździe testowej w przedmiotowym zbiorze jest bezpodstawne, gdyż warunkiem zastosowania tego przepisu byłoby istnienie umowy łączącej skontrolowany podmiot gospodarczy z powyżej określonymi osobami. Osoby te są zainteresowane wyłącznie ofertą handlową, gdyż nie wyraziły one stanowczej propozycji zawarcia umowy.

Przetwarzanie danych osobowych jest dopuszczalne również wówczas, gdy jest to niezbędne do wypełnienia prawnie usprawiedliwionych celów, realizowanych przez administratorów danych albo odbiorców danych, a przetwarzanie nie narusza praw i wolności osoby, której dane dotyczą. W myśl art. 25 ust. 4 pkt 1 ustawy o ochronie danych osobowych, za prawnie usprawiedliwiony cel, o którym mowa w art. 25 ust. 1 pkt 5 tej ustawy, uważa się w szczególności marketing bezpośredni własnych produktów lub usług administratora danych. Skontrolowany podmiot gospodarczy prowadzi sprzedaż pojazdów samochodowych na podstawie umowy dealerskiej, a tym samym nie prowadzi marketingu własnych produktów, czy też usług.

Reasumując, zdaniem organu, dane osób, które zainteresowane są kupnem samochodu, a nie brały udziału w jeździe testowej są przetwarzane bez podstawy prawnej, o której mowa w art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie danych osobowych (brak zgody osoby, której dane dotyczą).

Ponadto organ stwierdził, że w związku z tym, iż inne stwierdzone podczas kontroli uchybienia zostały usunięte, to w tym zakresie postępowanie należało umorzyć.

Od powyższej decyzji pełnomocnik [...] Sp. z o.o. z siedzibą w G. złożył do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym stwierdził, iż przetwarzanie danych osobowych potencjalnych klientów, tj. osób które są zainteresowane kupnem samochodu, a nie brały udziału w jeździe testowej, w zbiorze określonym w zaskarżonej decyzji, w celach marketingowych, znajduje podstawy w przepisach prawa.

Pełnomocnik podniósł, że reprezentowany przez niego podmiot gospodarczy podejmuje czynności, zmierzające do zawarcia umowy, polegające zwłaszcza na przygotowaniu zindywidualizowanej oferty, bądź szeregu ofert dla konkretnego, potencjalnego klienta i czyni to na wyraźne życzenie (żądanie) klienta, inicjującego kontakt z reprezentowanym podmiotem gospodarczym. Uzasadnione jest więc jego założenie, że potencjalny klient, zwracający się z konkretnym zapytaniem ofertowym, ma wolę zawarcia umowy i należy je traktować, jako stanowczą propozycję zawarcia tejże umowy poprzez stopniowe osiąganie consensusu, z uwagi na dużą wartość produktu, proponowanego do zawarcia umowy. Aby go osiągnąć konieczne jest przetwarzanie elementarnych danych, dotyczących, m. in. potrzeb, preferencji i oczekiwań klientów. W takich przypadkach podstawą przetwarzania danych jest art. 23 ust. 1 pkt 3 ustawy o ochronie danych osobowych. Natomiast w przypadku, gdy brak jest podstaw do stwierdzenia zamiaru zawarcia umowy, podstawą przetwarzania danych osobowych potencjalnych klientów jest art. 23 ust. 1 pkt 5 powołanej ustawy. Przetwarzanie danych osobowych odbywa się w ramach realizacji podstawowego celu, jakim jest sprzedaż pojazdów samochodowych i związanych z tym usług sprzedażowych, zatem ich przetwarzanie odbywa się w prawnie usprawiedliwionym celu i nie narusza praw i wolności osób, których dane dotyczą.

Pełnomocnik skarżącej spółki wskazał również, że reprezentowany przez niego podmiot gospodarczy spełnia przesłankę przetwarzania danych osobowych w celu marketingu bezpośredniego własnych produktów lub usług, gdyż zgodnie z zawartą umową dealerską, sprzedaje własne, tj. zakupione przez siebie u producenta pojazdy samochodowe oraz świadczy usługi w ramach prowadzonej działalności (np. prezentacja pojazdu, jazda próbna).

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz przepisów powołanych w podstawie prawnej decyzji poprzedzającej, w dniu [...] czerwca 2008 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] marca 2008 r.

W jej uzasadnieniu, m.in. odniósł się do argumentów przedstawionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, które w jego ocenie nie zasługują na uwzględnienie, gdyż na podstawie ustalonego w sprawie stanu faktycznego i w świetle przepisów, mających zastosowanie w sprawie, doszło do ich naruszenia. Zdaniem organu, dane potencjalnych klientów, tj. osób zainteresowanych kupnem samochodu, które nie brały udziału w jeździe próbnej były przetwarzane bez podstawy prawnej, o której mowa w art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie danych osobowych, tj. bez zgody osoby, której dane dotyczą.

Decyzja Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] czerwca 2008 r. stała się przedmiotem skargi wniesionej przez [...] Sp. z o.o. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Wnoszący skargę, tak jak we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zarzucił, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 23 ust. 1 pkt 3, art. 23 ust. 1 pkt 5 w zw. z ust. 4 pkt 1, art. 23 ust. 4 pkt 1. Zdaniem skarżącego, naruszenie to polegało na błędnej wykładni tych przepisów. Ponadto, skarżący zarzucił, że organ naruszył art. 8 Kpa, poprzez zakwestionowanie "Kodeksu Dobrych Praktyk w Zakresie Przetwarzania Danych Osobowych Stowarzyszenia Marketingu Bezpośredniego". Podnosząc te zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji poprzedzającej i zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.), każdy ma prawo do ochrony, dotyczących go danych osobowych.

Do zadań Generalnego Inspektora należy, w szczególności, kontrola zgodności przetwarzanych danych z przepisami o ochronie danych osobowych (art. 12 pkt 1 powołanej powyżej ustawy).

Zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 1 i 6 przedmiotowej ustawy, w przypadku naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych, Generalny Inspektor z urzędu lub na wniosek osoby zainteresowanej, w drodze decyzji administracyjnej, nakazuje przywrócenie stanu zgodnego z prawem, a w szczególności usunięcie uchybień i usunięcie danych osobowych.

Z akt sprawy wynika, że w związku z przeprowadzoną kontrolą, Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiocie przetwarzania danych osobowych przez [...] Sp. z o.o. W związku ze stwierdzonymi uchybieniami powyżej określony organ wydał decyzję, w której nakazał skontrolowanemu podmiotowi gospodarczemu przywrócenie stanu zgodnego z prawem w zakresie, określonym w sentencji decyzji.

W ocenie organu, przy pozyskiwaniu w celach marketingowych do zbioru "[...]" danych potencjalnych klientów, tj. osób zainteresowanych kupnem samochodu, które nie brały udziału w jeździe testowej, nie uzyskano od nich wymaganej zgody, czym naruszono art. 23 ust.1 pkt 1 w zw. z art. 7 pkt 5 ustawy o ochronie danych osobowych.

Zdaniem Sądu ocena organu jest zasadna.

Przesłanki dopuszczalności przetwarzania danych osobowych zostały określone w art. 23 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych. Przetwarzanie danych osobowych jest więc dopuszczalne tylko wtedy, gdy:

1) osoba, której dane dotyczą, wyrazi na to zgodę;

2) jest to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa;

3) jest to konieczne dla realizacji umowy, gdy osoba, której dane dotyczą, jest jej stroną lub gdy jest to niezbędne do podjęcia działań przed zawarciem umowy na żądanie osoby, której dane dotyczą;

4) jest to niezbędne do wykonania, określonych prawem, zadań realizowanych dla dobra publicznego;

5) jest to niezbędne dla wypełnienia prawnie usprawiedliwionych celów, realizowanych przez administratorów danych albo odbiorców danych, a przetwarzanie nie narusza praw i wolności osoby, której dane dotyczą.

Powyższe przesłanki mają charakter autonomiczny i niezależny. Wystarczy zatem wystąpienie jednej z nich, by przetwarzanie danych mogło być uznane za usprawiedliwione. Oznacza to także, że zgoda osoby, której dane dotyczą, nie jest wyłączną przesłanką przetwarzania danych osobowych. Jednakże samo powoływanie się przez administratora danych na usprawiedliwione cele, nie przesądza oczywiście jeszcze o dopuszczalności przetwarzania danych osobowych bez zgody osoby, której one dotyczą. Konieczne jest dokonanie ustaleń, czy tego rodzaju przetwarzanie nie narusza prywatności osoby, której dane dotyczą.

Wspomniana autonomiczność nie oznacza, iż obojętne jest w oparciu o którą przesłankę prowadzone jest przetwarzanie danych, bowiem konsekwencje prawne ich naruszenia nie są identyczne.

Zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie kluczowe było przesądzenie, czy podstawą przetwarzania danych przez skarżącego była zgoda osoby, której dane ulegały przetworzeniu, czy przepis prawa, bądź też, czy podstawa ta wynikała z niezbędności wypełniania usprawiedliwionych celów administratora.

Odnosząc się do legalności przetwarzania danych osobowych, to art. 23 ust. 1 pkt 1 przedmiotowej ustawy zezwala na przetwarzanie danych za zgodą osoby, której dane dotyczą, chyba, że chodzi o usunięcie, dotyczących jej danych. Zgoda taka ma charakter oświadczenia woli, co oznacza konieczność badania jej skuteczności z różnych punktów widzenia. Między innymi winna być ona wyraźna. Nie wystarczy zatem samo powiadomienie o zamiarze przetwarzania danych i brak sprzeciwu z drugiej strony. Zgoda nie musi być, co prawda, udzielona na piśmie, ale winna jasno i jednoznacznie prezentować wolę zainteresowanego i jej zakres. Udzielający zgody musi być przy tym zorientowany, o jakie dane chodzi i o jakie ich przetwarzanie, w tym zwłaszcza, do jakich celów. Sposób poinformowania musi być zrozumiały i nie może dotyczyć bliżej niedookreślonych czynności. Przetwarzanie i wykorzystanie danych powinno następować tylko w tym celu, dla którego zostały pozyskane i cel ten powinien być znany osobie, której dane dotyczą. Oznacza to obowiązek informowania o celu gromadzenia i zakaz zbierania danych na zapas, dla nieokreślonych lub niedających się określić celów.

Działalność prowadzona dla celów marketingowych może być dopuszczalna bez zgody zainteresowanego, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 5 przedmiotowej ustawy. Winna ona jednak wówczas odpowiadać bardziej restryktywnym warunkom. Nie wystarczy już bowiem tylko, aby dane te były, w świetle art. 26 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, merytorycznie poprawne i adekwatne do celów, ale muszą być one niezbędne do wypełnienia usprawiedliwionych celów administratora danych i nie mogą naruszać praw i wolności osoby, której dane dotyczą. Stąd, jeżeli dane przetwarzane są po wyrażeniu zgody, ale nie są adekwatne, nie mogą być legalizowane przesłanką z art. 23 ust. 1 pkt 5 tej ustawy.

Odnosząc się do legalności przetwarzania danych w kontekście tego przepisu, Sąd podkreśla, iż przetwarzanie to musi być:

1) niezbędne, tzn. mogą być wykorzystywane do niego tylko te dane, które są konieczne dla wypełnienia usprawiedliwionych celów administratora i odbiorcy danych;

2) przetwarzanie takie nie może naruszać praw i wolności osoby, której dane dotyczą.

Oznacza to w konsekwencji, iż wynik oceny uzależniony będzie od tego, czy w sprawie przeważać będzie usprawiedliwiony interes administratora danych, czy osoby, której dane dotyczą. Interesy te mogą być ważone według różnych kryteriów. Można przetwarzać dane w oparciu o tę podstawę jedynie wówczas, gdy dopuszczenie do ich przetwarzania jest dla zainteresowanego korzystne w takim stopniu, iż nie zarzuci on administratorowi naruszenia swych praw i wolności.

Przepis art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie danych osobowych stanowi, że przetwarzanie danych jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy osoba, której dane dotyczą, wyrazi na to zgodę, chyba że chodzi o usunięcie, dotyczących jej danych. Przez zgodę osoby, której dane dotyczą, rozumie się oświadczenie woli, którego treścią jest zgoda na przetwarzanie danych osobowych, wyrażającego zgodę przetwarzania danych osobowych oraz swobodnego przepływu tych danych. Osoba, od której uzyskano zgodę, powinna wiedzieć jaki jest zakres udzielanej zgody, jakie, zatem, jej dane będą przetwarzane, przez kogo i w jakim celu. Ponadto, zgodnie z treścią art. 23 ust. 2 ustawy, zgoda taka powinna obejmować zgodę na przetwarzanie danych w przyszłości, jeżeli nie zmienia się cel przetworzenia.

W rozpatrywanej sprawie bezspornym jest, że spółka już na etapie wstępnym miała obowiązek uzyskania zgody potencjalnego klienta na przetwarzanie danych osobowych. Brak zgody na przetwarzanie danych osobowych uniemożliwiał ich gromadzenie i przetwarzanie przez Spółkę.

W ocenie Sądu, stosowana przez Spółkę praktyka była niezgodna z prawem. Osoba dzwoniąca wie na co zgodę wyraziła, dlatego uznać należy, iż opisane postępowanie było sprzeczne z art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie danych osobowych.

Odnosząc się do kolejnej przesłanki, legalizującej przetwarzanie danych osobowych, określonej w art. 23 ust. 1 pkt 5 ustawy o ochronie danych osobowych, Sąd zważył, co następuje.

Wykładnia tego przepisu prowadzi do stwierdzenia, że zezwala on na przetwarzanie danych osobowych bez zgody zainteresowanego, jeżeli jest to niezbędne dla wypełniania prawnie usprawiedliwionych celów, realizowanych przez danych odbiorców, a przetwarzanie danych nie narusza praw i wolności osoby, której dane dotyczą. Zgodnie z art. 23 ust. 4 ustawy o ochronie danych osobowych, za prawnie usprawiedliwiony cel, o którym mowa w art. 23 ust.1 pkt 2 tej ustawy, uważa się w szczególności: marketing bezpośredni własnych produktów lub dochodzenie roszczeń z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Treść omawianego przepisu wskazuje na bardziej ostre wymogi ustawowe, gdy chodzi o przetwarzanie danych osobowych bez zgody osoby zainteresowanej, niż wtedy, gdy administrator danych taką zgodę posiada. Tak więc, jeśli dane przetwarzane są po wyrażeniu zgody, ale nie są adekwatne, nie mogą być legalizowane przesłanką z art. 23 ust. 1 pkt 5 cytowanej ustawy. Przepis ten statuuje zatem dwie przesłanki przetwarzania danych: pozytywną, polegającą na niezbędności przetwarzania danych osobowych dla realizacji prawnie określonych celów i negatywną - nienaruszalność przy tym praw i wolności obywatelskich. Obie te przesłanki muszą być spełnione łącznie.

Trudno dopatrywać się prawnie usprawiedliwionego celu w przetwarzaniu przez Spółkę danych osobowych osób, które chcą jedynie zapoznać się z ofertą Spółki.

Dokonując oceny legalności przetwarzania, posiadanych przez Skarżącą, danych osobowych na cele marketingu bezpośredniego, Sąd zważył, iż przetwarzane dane muszą spełniać przesłankę pozyskania ich w prawidłowy sposób i powinny być adekwatne do prowadzonej działalności oraz wykorzystywane w celach marketingowych.

Ponadto, należy zgodzić się z organem, że strona skarżąca nie prowadzi marketingu własnych produktów, czy też usług.

Reasumując, uznać należało, iż po stronie skarżącej nie wystąpiły przesłanki, legalizujące przetwarzanie przez nią danych osobowych.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.