Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 1180/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
6392 Skargi  na  uchwały rady powiatu  w przedmiocie ...  (art. 87  i  88  ustawy o  samorządzie powiatowym)
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Inne
Skarżony organ: Zarząd Powiatu
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 90 ust. 3
journal: Dz.U. 2004 nr 256 poz 2572
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Anna Stec (spr.) Sędzia NSA Stanisław Gronowski Sędzia del. WSA Pamela Kuraś-Dębecka Protokolant Beata Kołosowska po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2016 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej D. K., R. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 stycznia 2015 r. sygn. akt I SA/Sz 618/14 w sprawie ze skargi D. K., R. K. na uchwałę Zarządu Powiatu Szczecineckiego z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości stawek dotacji dla szkół i placówek niepublicznych oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 8 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Sz 618/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę D. K., R. K. na uchwałę Zarządu Powiatu [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. w przedmiocie ustalenia wysokości stawek dotacji dla szkół i placówek niepublicznych.

Przedstawiając stan sprawy Sąd I instancji wskazał, że uchwałą z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...], w sprawie ustalenia wysokości stawek dotacji dla szkół i placówek niepublicznych na rok 2014, wydaną na postawie art. 32 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.; dalej: usp), art. 90 ust. 2a, 3 i 3a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.; dalej: uso) oraz uchwały nr [...] Rady Powiatu w [...] z dnia [...] listopada 2012 r. w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania przez Powiat [...] dotacji szkołom i placówkom niepublicznym oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich wykorzystywania (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2012 r., poz. 3322), Zarząd Powiatu [...] w § 1 pkt 2 uchwały nr [...] ustalił na rok 2014 miesięczne stawki dotacji na każdego ucznia/słuchacza szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych dotowanych przez Powiat [...] w następującej wysokości:

- liceum ogólnokształcące dla dorosłych – 113,17 zł,

- uzupełniające liceum ogólnokształcące dla dorosłych – 43,59 zł,

- szkoła policealna dla dorosłych kształcąca w kierunkach niemedycznych – 97,84 zł,

- szkoła policealna dla dorosłych kształcąca w kierunkach medycznych – 169 zł.

Pismem z dnia 27 stycznia 2014 r. Starosta [...] przesłał organom prowadzącym szkoły niepubliczne o uprawnieniach szkół publicznych ww. uchwałę nr [...] Zarządu Powiatu [...] oraz poinformował je o podstawie obliczenia dotacji, wskazując m. in., że dla szkół policealnych dla dorosłych kształcących w kierunkach medycznych podstawę taką stanowią wydatki bieżące Powiatu [...] na prowadzenie szkoły tego typu i rodzaju w przeliczeniu na jednego ucznia w 2014 r.

D. K. i R. K. – prowadzący [...]w [...] i [...] w [...] – pismem z dnia 5 lutego 2014 r. wezwali Zarząd Powiatu [...] do zaprzestania naruszenia prawa poprzez uchylenie uchwały nr [...], jako podjętej z naruszeniem prawa, polegającym na naruszeniu art. 90 ust. 3 i 4 uso przez ustalenie stawek dotacji na jednego ucznia z pominięciem zasad ustalonych ww. uchwałą nr [...] Rady Powiatu w [...] z dnia 30 listopada 2012 r. oraz uzasadnieniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie (sygn. akt I SA/Sz 687/13) poprzez brak wskazania uzasadnienia najbliższego powiatu, wyboru szkoły według rodzaju i trybu oraz uzasadnienia tego wyboru.

Odpowiadając na to wezwanie Zarząd Powiatu [...] uchwałą nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. uznał je za bezzasadne. Organ wyjaśnił w załączniku do uchwały, że Powiat [...] jest organem prowadzącym tylko dla liceum ogólnokształcącego dla dorosłych i dla szkoły policealnej dla dorosłych kształcącej w kierunkach niemedycznych, w związku z czym organ wystąpił do innych powiatów o podanie planowanych wydatków do poniesienia w 2014 r. na prowadzenie szkoły policealnej dla dorosłych kształcącej w kierunkach medycznych. Po uzyskaniu informacji z trzech powiatów, Zarząd Powiatu [...] za "najbliższy powiat" w rozumieniu art. 90 ust. 3 uso uznał Powiat D. Dla wyliczenia stawki dotacji dla pozostałych ww. szkół wykorzystano natomiast planowane wydatki bieżące w szkołach prowadzonych przez Powiat [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uzasadniając oddalenie skargi D. K. i R. K. na uchwałę z dnia [...] stycznia 2014 r. wskazał, że ani przepisy art. 90 ust. 3 lub ust. 4 uso, ani ww. postanowienia § 6 i § 14 uchwały Rady Powiatu Nr [...] nie zawierają bezpośrednich wskazań co do treści uchwały organu wykonawczego samorządu powiatu ustalającej wysokość stawek dotacji na jednego ucznia. Zdaniem Sądu, brak wskazań o sposobie wyliczenia stawek (w tym np. wskazanie "najbliższego" powiatu, typu lub rodzaju szkół uwzględnianych przy ustaleniu stawek) nie skutkuje uznaniem, że uchwałę należy wyeliminować z obrotu prawnego przez stwierdzenie jej nieważności. Prawna istota takiej uchwały polega bowiem na ustaleniu wysokości stawek, natomiast sposób ich wyliczenia może być wskazany (uzupełniony) np. w załączniku do uchwały lub w innych zgromadzonych przez organ dokumentach. O sposobie wyliczenia stawek adresaci uchwały powinni być poinformowani pisemnie – czego skarżony organ dokonał. Beneficjenci dotacji mogą też żądać przedłożenia dodatkowej dokumentacji bądź podania dodatkowych informacji. Niespełnienie przez organ takich żądań może stanowić podstawę zarzutu o bezczynności organu.

Sąd stwierdził też, że zasadnie organ wskazywał, iż ustawa o systemie oświaty nie definiuje "najbliższego powiatu" - w rozumieniu art. 90 ust. 3 tej ustawy – i brak podstaw do żądania, aby taka definicja miała być uchwalona przez organy samorządu terytorialnego. Ponadto w art. 90 ust. 3 in fine wskazano na "wydatki bieżące ponoszone przez najbliższą gminę lub powiat", a nie na wydatki ponoszone na konkretne szkoły. Nie oznacza to, że beneficjent dotacji nie może uzyskać takich informacji, m.in. poprzez zwrócenie się do tego wskazanego przez organ "najbliższego" powiatu. Na podstawie tak uzyskanych informacji beneficjent dotacji może więc wykazać, w jaki sposób organ naruszył jego uprawnienia.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 90 ust. 3 uso dotyczącego niewskazania przez organ typu i rodzaju szkoły, WSA wskazał, że w przepisie tym w odniesieniu do szkół położonych na terenie powiatu ustawodawca dwukrotnie wskazał, że dotyczy to szkół "tego samego typu i rodzaju", natomiast w odniesieniu do szkół z "najbliższego" powiatu użył określenia "tego samego typu lub rodzaju". Zdaniem Sądu to świadome ograniczenie wymogów formalnych w odniesieniu do wydatków ponoszonych przez "najbliższy" (czyli inny) powiat, przez uwzględnienie typu "lub" rodzaju szkoły. Ustawodawca pozostawił więc w takiej sytuacji organom samorządu terytorialnego pewną swobodę w ustalaniu wysokości dotacji dla szkół – mając zapewne także na względzie sytuację ekonomiczną danego powiatu. Ustawa pozwala więc w tym wypadku na poprzestaniu np. na typie szkoły, bez dodatkowego precyzowania jej rodzaju.

Wprawdzie organ nie uzasadnił bliżej wyboru "najbliższego" powiatu, przyjmując za podstawę jeden z sąsiednich powiatów (D.), jednak i w tym zakresie skarżący nie wykazali, w jaki sposób takie działanie organu doprowadziło do naruszenia ich interesu prawnego.

Mając powyższe na względzie, Sąd nie znalazł też podstaw do stwierdzenia, że organ dopuścił się naruszenia zasady jawności w gospodarowaniu środkami publicznymi (art. 33 ust. 1 ustawy o finansach publicznych). Skarżący nawet nie wskazali, do jakich informacji nie otrzymali dostępu.

Dalej, w odniesieniu do zarzutu naruszenia na art. 90 ust. 3 uso oraz § 3 ust. 2 i 3 ww. uchwały Rady Powiatu [...] – że "wysokość dotacji uzależniona jest od wydatków bieżących ustalonych w budżecie gminy lub powiatu", natomiast w ww. uchwale nr [...] Rady Powiatu w [...] z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie uchwalenia budżetu na rok 2014 nie sposób doszukać się podstaw, w oparciu o które obliczono stawki dotacji dla liceum ogólnokształcącego dla dorosłych oraz szkoły policealnej dla dorosłych kształcącej w zawodach niemedycznych, WSA stwierdził, że skarżący mieli możliwość ustalenia i oceny, czy jest to "ten sam rodzaj szkoły", zatem powinni sprecyzować, w jaki sposób w tym zakresie uchwała budżetowa naruszyła ich prawa – czego ani w skardze, ani w postępowaniu sądowym nie wykazano.

Tę samą uwagę WSA odniósł do zarzutu dotyczącego liceum ogólnokształcącego dla dorosłych. W tym zakresie skarżący podnieśli bowiem, że Rada Powiatu "użyła ogólnego i lakonicznego stwierdzenia, że podstawą obliczenia stawki na jednego słuchacza były wydatki bieżące ponoszone w szkołach tego samego typu i rodzaju prowadzonych przez powiat [...]".

W odniesieniu do stawek dla szkół policealnych kształcących w kierunkach medycznych WSA wskazał, że w odniesieniu do szkół z "najbliższego" powiatu ustawodawca w art. 90 ust. 3 in fine wskazał, że "podstawą do ustalenia wysokości dotacji są wydatki bieżące ponoszone przez najbliższą gminę lub powiat na prowadzenie szkoły publicznej danego typu lub rodzaju" – nie odnosząc tej podstawy do uchwały budżetowej tego powiatu. WSA uznał to za rozwiązanie logiczne, wskazując, że w przeciwnym razie mogłoby dojść do sparaliżowania organów stanowiących powiatów (odpowiednio też gmin) w zakresie uchwalanie rocznych budżetów. Organy te musiałyby bowiem przed podjęciem "własnej" uchwały budżetowej wzajemnie oczekiwać na takie uchwały "najbliższych" powiatów. Problem ten ilustruje także rozpoznawana sprawa, bowiem obie wskazane wyżej uchwały budżetowe podjęte zostały w tym samym dniu, tj. [...] grudnia 2014 r. Nie można więc czynić zarzutu, że w uchwale budżetowej Rady Powiatu w [...] wskazano na stawki dla tego typu i rodzaju szkoły (która nie funkcjonuje na terenie tego powiatu) "obliczone w 2013 r." – jak następnie organ wyjaśnił - na podstawie danych z powiatu d. Niezależnie od powyższego stawki te (jak również pozostałe stawki dotacji ustalone dla szkół skarżących) ustalono w zaskarżonej uchwale w wysokości wyższej niż w 2013 r. – co potwierdził pełnomocnik skarżących na rozprawie. Oznacza to, że mimo wskazania w uzasadnieniu uchwały budżetowej na dane z 2013 r., w zaskarżonej uchwale przyjęto stawki wyższe - a więc nie z roku 2013 - w tym w odniesieniu do szkoły kształcącej w kierunkach medycznych, według planowanych na rok 2014 wydatków bieżących ponoszonych przez powiat d. Również w tym zakresie zdaniem WSA skarżący nie wykazali naruszenia ich interesu prawnego.

Skarżący kwestionowali także "możliwość posiłkowania się przez Zarząd Powiatu [...] wydatkami bieżącymi szkoły policealnej kształcącej w kierunkach medycznych z terenu powiatu d., tj. [...] w K." uznając, że kształcenie w tym zakresie stanowi zadanie oświatowe samorządów województwa, zatem wskazany powiat - w myśl art. 5 ust. 5b uso – nie mógł prowadzić takiej szkoły, gdyż nie posiadał porozumienia z samorządem wojewódzkim.

W powyższym zakresie Sąd podzielił argumentację prawną przedstawioną w odpowiedzi na skargę, iż w myśl art. 5 ust. 5a uso "zakładanie i prowadzenie publicznych szkół podstawowych specjalnych i gimnazjów specjalnych, szkół ponadgimnazjalnych, [...], należy do zadań własnych powiatu", a szkołą ponadgimnazjalną jest m.in. szkoła policealna (art. 9 uso). Szkoła policealna kształcąca w zawodach medycznych nie jest też szkołą o znaczeniu regionalnym czy ponadregionalnym, których prowadzenie jest zadaniem samorządów wojewódzkich. Dlatego do jej prowadzenia niepotrzebne jest porozumienie, o którym mowa w art. 5 ust. 5b uso.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli D. K. i R. K. zaskarżając to orzeczenie w całości.

II. Na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: ppsa) zaskarżonemu wyrokowi zarzucili naruszenie prawa materialnego, tj.:

1) art. 90 ust. 3 uso oraz z § 3 i 6 uchwały Rady Powiatu w [...] z dnia [...] listopada 2012 r. w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania przez Powiat [...] dotacji szkołom i placówkom niepublicznym oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich wykorzystywania w zw. z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 885), poprzez:

a) niewłaściwą wykładnię pierwszych trzech przepisów wyrażającą się w przyjęciu, iż przepisy te nie wymagają wskazania w uchwale organu wykonawczego podstawy oraz sposobu wyliczenia stawek dotacji, a informację o tym beneficjenci uchwały mogą uzyskać w inny sposób (m. in. na podstawie informacji i dokumentów doręczonych po wydaniu uchwały, w tym także w odpowiedzi na skargę), a także sami powinni dokonać weryfikacji uchwały, podczas gdy informacje o podstawach wyliczenia dotacji, w tym o kryteriach wyboru najbliższego powiatu i wybór szkoły znajdującej się w tym powiecie, a także o sposobie jej wyliczenia, powinny zaleźć się w uchwale ustalającej konkretne stawki dotacji,

b) przyjęcie, że nie doszło do naruszenia art. 33 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, podczas gdy jakikolwiek brak informacji w uchwale o sposobie i podstawach wyliczenia dotacji sam w sobie powinien decydować o naruszeniu tego przepisu,

2) art. 90 ust. 3 uso poprzez niewłaściwą jego wykładnię wyrażającą się w przyjęciu, że określenie w tym przepisie, iż w przypadku braku na terenie gminy lub powiatu szkoły publicznej danego typu i rodzaju podstawą do ustalenia wysokości dotacji są wydatki bieżące ponoszone przez najbliższą gminę lub powiat na prowadzenie szkoły publicznej danego typu lub rodzaju oznacza, że organ ustalający stawki dotacji może przyjąć wydatki szkoły albo określonego typu albo określonego rodzaju znajdującej się w powiecie sąsiednim, podczas gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu powinna prowadzić do wniosku, że musi to być szkoła tego samego typu i rodzaju,

3) naruszenie art. 5 ust. 5b w zw. z art. 5 ust. 5a w zw. z art. 5a ust. 2 pkt. 3 uso poprzez przyjęcie, że powiat ma uprawnienia do prowadzenia szkół policealnych bez zawarcia stosowanego porozumienia z samorządem województwa, podczas gdy porozumienie takie powinno być zawarte, a jego brak uniemożliwia organowi wykonawczemu powiatu sąsiedniego ustalenie stawek dotacji w oparciu o wydatki bieżące szkoły działającej w ramach struktury powiatowej lecz bez takiego porozumienia.

Powołując się na powyższe autor skargi kasacyjnej wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia i uwzględnienie skargi poprzez stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały Zarządu Powiatu [...] [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., względnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie, a także o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Podstawy, na których oparto skargę kasacyjną, nie usprawiedliwiają wniosku o uchylenie zaskarżonego wyroku.

Odniesienie się do zarzutu naruszenia art. 90 ust. 3 uso przez błędną jego wykładnię wymaga uwagi, że prawidłowo sformułowany zarzut wadliwej interpretacji przepisu wymaga wskazania, w jakim zakresie strona wnosząca skargę kasacyjną nie zgadza się z rozumieniem tego przepisu przedstawionym przez Sąd I instancji oraz wyjaśnienia jak przepis winien być prawidłowo rozumiany.

Mając powyższe na uwadze trzeba stwierdzić, że zarzut błędnej wykładni art. 90 ust. 3 uso, sformułowany w pakt 2 petitum skargi kasacyjnej, spełnia przedstawiony wyżej wymóg. Istotnie, jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku, Sąd na gruncie powołanej regulacji wyraził pogląd, że określenie w tym przepisie, iż w przypadku braku na terenie gminy lub powiatu szkoły publicznej danego typu i rodzaju podstawą do ustalenia wysokości dotacji są wydatki bieżące ponoszone przez najbliższą gminę lub powiat na prowadzenie szkoły publicznej danego typu lub rodzaju – co oznacza, że organ ustalający stawki dotacji może przyjąć wydatki szkoły albo określonego typu albo określonego rodzaju znajdującej się w powiecie sąsiednim.

Takiemu rozumieniu przepisu nie można jednak postawić skutecznie zarzutu wadliwej interpretacji. Pozostaje on bowiem w zgodzie z literalnym brzmieniem unormowania.

Art. 90 ust. 3 uso stanowi mianowicie, że dotacje dla szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych niewymienionych w ust. 2a przysługują na każdego ucznia uczestniczącego w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu, w wysokości nie niższej niż 50% ustalonych w budżecie odpowiednio danej gminy lub powiatu wydatków bieżących ponoszonych w szkołach publicznych tego samego typu i rodzaju w przeliczeniu na jednego ucznia, pod warunkiem że osoba prowadząca szkołę niepubliczną poda organowi właściwemu do udzielania dotacji planowaną liczbę uczniów nie później niż do dnia 30 września roku poprzedzającego rok udzielania dotacji, z zastrzeżeniem ust. 3h oraz 3i.

W przypadku braku na terenie gminy lub powiatu szkoły publicznej danego typu i rodzaju podstawą do ustalenia wysokości dotacji są wydatki bieżące ponoszone przez najbliższą gminę lub powiat na prowadzenie szkoły publicznej danego typu lub rodzaju.

Brzmienie zdanie drugiego przytoczonej regulacji wskazuje zatem wprost, że o ile przy wskazaniu na brak na terenie gminy lub powiatu szkół mowa jest o szkołach publicznych danego "typu i rodzaju" o tyle co do szkół z najbliższego powiatu ustawodawca nakazuje uwzględniać "typ lub rodzaj" szkoły.

Wbrew wywodom skargi kasacyjnej zgodzić należy się z Sądem I instancji, że owemu rozróżnieniu (typ i rodzaj szkoły - typ lub rodzaj szkoły) nie można przypisywać, przeoczenia czy niedokładności ustawodawcy lecz takie sformułowanie przepisu ocenić należy jako zabieg celowy, zmierzający do poprzestania przy ustalaniu wysokości dotacji w przypadku określonym w zdaniu drugim art. 90 ust. 3 uso wybiórczo tylko na typie lub tylko na rodzaju szkoły.

Mając na uwadze przytoczony wyżej art. 90 ust. 3 uso za trafne uznać należy też stanowisko WSA, że z jego brzmienia nie można wywieść bezpośrednich wskazań co do treści uchwały. Wskazań takich nie zawierają też postanowienia uchwały Rady Powiatu w [...] z dnia [...] listopada 2012 r. a to § 3 i 6 tej uchwały, objęte podstawami skargi kasacyjnej. Fakt zawarcia w powołanych regulacjach zwrotu: "ustala" - nie oznacza, że w treści uchwały konieczne jest wskazanie podstawy oraz sposobu wyliczenia stawek dotacji. Takie stanowisko wyraził też Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 25 maja 2016 r., sygn. akt II GSK 2678/14.

Zwrócenia uwagi wymaga nadto, że zarzut błędnej wykładni art. 90 ust. 3 uso oraz postanowień uchwały był już przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego w powołanym wyżej wyroku, w sprawie o sygn. akt II GSK 2678/14 w przedmiocie dotacji na rok 2013. W powyższej sprawie wprawdzie NSA związany był (na zasadzie określonej art. 190 ppsa) wydanym uprzednio orzeczeniem przesądzającym, że "analizowana uchwała" jest aktem prawa miejscowego, co - jak wskazano w pisemnych motywach rozstrzygnięcia - implikowało określone skutki związane z procesem ich stanowienia, m. in. odnośnie do wymogów dotyczących treści tych uchwał.

Skład orzekający w niniejszej sprawie (w przedmiocie dotacji za rok 2014) nie jest związany taką oceną i nie podziela poglądu co do zasadności przypisywania kwestionowanej uchwale waloru aktu prawa miejscowego. Przedmiotowa uchwała jest bowiem aktem stosowania prawa. Akty prawa miejscowego wydawane mogą być tylko na podstawie i w granicach upoważnień ustawowych a takich w omawianym zakresie brak (por. wyrok NSA z dnia 12 lutego 2014 r., sygn. akt II GSK 66/13). Powyższe nie zmienia jednak faktu, że skutki braku uzasadnienia uchwały – mimo iż jest aktem stosowania prawa - mogłyby być przedmiotem rozważań w razie postawienia zarzutów naruszenia przepisów postępowania, z jednoczesnym wykazaniem, że uchybienie takie mogło mieć wpływ – i to istotny – na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 ppsa).

W rozpatrywanym przypadku tymczasem podniesiono jedynie zarzut naruszenia wskazanych przepisów prawa materialnego przez błędną ich wykładnię, a jak już wskazano z treści objętych skargą kasacyjną regulacji żadnych wniosków co do wymogów uzasadniania uchwał nie można wyprowadzić.

Brak przedstawienia w uchwale sposobu i podstaw wyliczenia dotacji nie stanowi też naruszenia art. 33 ust. 1 ustawy o finansach publicznych.

Zgodnie z tym przepisem, gospodarka środkami publicznymi jest jawna.

Generalnie jawność finansów publicznych obejmuje "swobodny dostęp obywatela do informacji o działalności państwa w wymiarze finansowym". Z powyższego nie można jednak wywieść obowiązku uzasadniania uchwał będących aktem stosowania prawa nawet jeśli dotyczą kwestii dotacji. Trafnie nadto podniósł Sąd I instancji, że skarżący koncentrując się na braku podania sposobu ustalenia dotacji w uzasadnieniu uchwały nie wykazali jakich informacji - dostępu do których oczekiwali - nie ujawniono im.

Nietrafny jest w końcu zarzut naruszenia art. 5 ust. 5b w zw. z art. 5 ust. 5a w zw. z art. 5a ust. 2 pkt 3 uso. Zarzut ten postawiono celem wykazania, wadliwości prowadzenia szkół w "najbliższej" gminie. Tymczasem skład orzekający przychyla się do poglądu, że organ - ustalając wysokość dotacji na podstawie art. 90 ust. 3 zdanie drugie uso, tzn. w oparciu o wydatki bieżące ponoszone przez "najbliższą" gminę lub powiat na prowadzenie szkoły publicznej danego typu lub rodzaju - nie może kontrolować prawidłowości działania szkoły dotowanej przez tenże "najbliższy" powiat. Kwestia ta pozostawała i pozostaje zatem poza granicami rozpoznawanej sprawy.

Z tych wszystkich względów skarga kasacyjna - nie mając usprawiedliwionych podstaw - podlegała oddaleniu.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ppsa orzekł jak w sentencji wyroku.