Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 898/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędziowie WSA Dorota Apostolidis WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2011 r. sprawy ze skarg B. S. i M. L. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargi.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] Minister Infrastruktury, po rozpatrzeniu skargi Prezydenta Miasta K., uwzględnił skargę w całości i uchylił postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2009 r., nr [...].

Powyższe rozstrzygniecie zostało wydane w następującym stanie sprawy.

Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] września 2009 r., nr [...] stwierdził nieważność decyzji z dnia [...] kwietnia 1958 r., nr [...], w części dotyczącej wywłaszczenia części parceli o powierzchni [...] m2 z całej nieruchomości o powierzchni [...] m2, oznaczonej [...].

Od powyższej decyzji Gmina Miasta K. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] Minister Infrastruktury stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2009 r., [...]. W uzasadnieniu Minister Infrastruktury wskazał, iż przedmiotowy wniosek został nadany w urzędzie pocztowym w dniu 16 października 2009 r., natomiast termin na jego wniesienie upłynął w dniu 13 października 2009 r., a strona nie złożyła jednocześnie wniosku o przywrócenie terminu.

Ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

na postanowienie z dnia [...] grudnia 2209 r., nr [...] wystąpił Prezydent Miasta K. W uzasadnieniu skargi zarzucono organowi naruszenie art. 77 Kpa poprzez uchybienie obowiązkowi wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, wskazując, że w dniu 13 października 2009 r. pracownik Wydziału Geodezji Urzędu Miasta K. osobiście nadał przesyłkę poleconą z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2009 r., nr [...], w Urzędzie Pocztowym K. 1.

Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] uwzględnił skargę w całości i uchylił swoje postanowienie z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej Ppsa organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Minister zauważył, że do skargi Prezydenta Miasta K. załączone zostało pismo Poczty Polskiej S.A. Centrum Poczty Oddziału Rejonowego K. Urzędu Pocztowego K. z dnia 22 stycznia 2010 r., nr [...], w którym wskazano że przesyłka polecona o numerze nadawczym [...] została nadana w tej placówce w dniu [...] października 2009 r. Wobec tego Minister uznał, że niezasadnie orzekł, iż wniosek Prezydenta Miasta K. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2009 r., nr [...] został wniesiony z uchybieniem ustawowego terminu.

Na powyższe postanowienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosły B. S. oraz M. L. domagając się jego uchylenia. B. S. zarzuciła wydanemu rozstrzygnięciu naruszenie prawa procesowego, a w szczególności: 1) naruszenie art. 54 § 3 Ppsa wobec uwzględnienia przez Ministra Infrastruktury (w ramach samokontroli) skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na wydane przez ten organ postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, bez uprzedniego podjęcia przez ten organ wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych sprawy, pozwalających na wydanie takiego rozstrzygnięcia, a mianowicie bez uprzedniego wyjaśnienia rozbieżności wynikających z dostarczonych przez Prezydenta Miasta K. dowodów spośród których niektóre wskazywały na datę nadania przesyłki pocztowej, zawierającej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w dniu 16 października 2009 r., (po upływie terminu do dokonania tej czynności), a niektóre na zachowanie terminu do wniesienia przedmiotowego pisma (to jest na złożenie przedmiotowego pisma w placówce pocztowej w dniu 13 października 2009 r.); 2) art. 54 § 3 Ppsa w związku z art. 77 § 1 Kpa wobec uwzględnienia skargi skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pomimo braku wyczerpującego rozpatrzenia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego – wydanie zaskarżonego postanowienia z całkowitym pominięciem znajdującego się w aktach sprawy dowodu w postaci oświadczenia zawartego w piśmie Urzędu Miasta K., Wydziału Geodezji z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] oraz załączonej do tego pisma uwierzytelnionej kopii potwierdzenia nadania wniosku o ponowne rozparzenie sprawy, z których wynikało, że przedmiotowy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony w dniu 16 października 2009 r., a zatem po upływie terminu do dokonania tej czynności; 3) art. 54 § 3 Ppsa w związku z art. 107 § 3 Kpa oraz w związku z art. 126 Kpa wobec braku wyjaśnienia przez Ministra Infrastruktury w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia przyczyn z powodu których organ ten uznał za wiarygodny dowód w postaci pisma Poczty Polskiej S.A. Centrum Poczty Polskiej Oddziału Rejonowego K. Urzędu Pocztowego K. 1 z dnia 22 stycznia 2010 r., znak [...], w którym wskazano, iż przesyłka polecona o numerze nadawczym [...] została nadana w tej placówce w dniu 13 października 2009 r., a odmówił wiarygodności dowodom w postaci oświadczenia zawartego w piśmie Urzędu Miasta K., Wydziału Geodezji z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] oraz załączonej do tego pisma uwierzytelnionej kopii dokumentu, zawierającej potwierdzenie nadania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w dniu 16 października 2009 r.; 4) art. 54 § 3 Ppsa w związku z art. 8 Kpa oraz art. 11 Kpa poprzez naruszenie zasady przekonywania oraz zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa wobec uwzględnienia przez Ministra Infrastruktury w ramach samokontroli skargi skierowanej przez Prezydenta Miasta K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pomimo, iż w świetle okoliczności faktycznych sprawy omówionych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nie istniały uzasadnione podstawy pozwalające temu organowi na podjęcie tego rodzaju rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu skargi B. S. zaznaczyła, że wobec sprzecznych w swojej treści oświadczeniach i dowodach przedstawionych przez Prezydenta Miasta K. w toku niniejszej sprawy Minister Infrastruktury nie mógł bez uprzedniego ich wyjaśnienia uwzględnić skargi w ramach samokontroli. Zdaniem skarżącej, nie można uznać, iż pismo placówki pocztowej w którym wskazany jest jedynie numer przesyłki i data jej nadania stanowi wystarczający dowód pozwalający na ustalenie, iż Prezydent Miasta K. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie.

Skarżąca zauważyła, że z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie wynika, aby Minister Infrastruktury podjął niezbędne kroki w celu wyjaśnienia czy przesyłka o takim numerze faktycznie zawierała wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz aby ustalił skąd wynikają rozbieżności w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Odnosząc się do pisma P. [...] S.A. skarżąca wskazała, że aby mogło ono zostać uznane za podstawę uchylenia postanowienia z dnia [...] grudnia 2009 r. zawarte w tym piśmie informacje musiałby zostać porównane z danymi zamieszczonymi na kopercie, w której dostarczono do Ministerstwa Infrastruktury wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Brak natomiast podstaw do przyjęcia, iż organ sprawdził, czy numery przesyłek wskazane w tych dokumentach są zgodne.

Reasumując skarżąca zaznaczyła, że brak wyjaśnienia rozbieżności pomiędzy zgromadzonymi w sprawie dowodami wskazującymi na datę złożenia przez Prezydenta Miasta K. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2009 r., nr [...] oraz brak wskazania w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia przyczyn, z powodu których Minister Infrastruktury oparł się wyłącznie na dowodzie w postaci pisma P. [...] S.A. pozwalają uznać, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 Kpa.

M. L. w swojej skardze zaznaczyła, że nie jest zasadny zarzut Prezydenta Miasta K., że Minister Infrastruktury zaniedbał ustawowy obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego. Skarżącą zauważyła, że pismo Ministra Infrastruktury z dnia 12 listopada 2009 r., skierowane do Urzędu Miasta K. świadczy o czymś zupełnie innym. Nie mając pewności, co do daty nadania listu, ale przypuszczając, ze mogło nastąpić naruszenie terminu Minister zwrócił się do Prezydenta Miasta K. o przesłanie dowodu daty jego nadania lub wskazanie adresu urzędu pocztowego w którym został nadany. Prezydent Miasta K. zaniedbał swój obowiązek nie odpowiadając na to pismo, zatem naturalnym było przyjęcie w tej sytuacji przez Ministerstwo, że list został nadany z naruszeniem ustawowego terminu.

W ocenie M. L. wydając zaskarżone postanowienie Minister Infrastruktury nie rozważył i nie ustosunkował się do tego, dlaczego Prezydent Miasta K. nie dołączył jako dowodu nadania pisma potwierdzenia jego nadania, które zawsze otrzymuje w poczcie i dlaczego - jeśli z jakiegoś powodu go nie miał - nie przysłał dowodu w postaci pisma P. [...] zaraz po zasygnalizowaniu przez Ministra Infrastruktury niepewności, co do dochowania terminu, a załączył go dopiero do skargi wniesionej do Sądu Administracyjnego na dodatek z datą 22 stycznia 2010 r., czyli ponad dwa miesiące od daty pisma wysłanego do Prezydenta Miasta K. przez Ministerstwo Infrastruktury z prośbą o wyjaśnienie niepewności, co do zachowania terminu.

Skarżąca za niezgodne z prawem uznała przyjmowanie dowodów po terminie, jeśli nie zaistniały szczególnie usprawiedliwiające to okoliczności, ani przyjmowanie dowodów zastępczych bez zbadania powodów zaistnienia takiej sytuacji i oceny ich ważności.

W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swe dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skargi nie są uzasadnione.

Zdaniem Sądu, Minister Infrastruktury prawidłowo zastosował przepis art. 54 § 3 Ppsa. Z koperty, w której nadano za pośrednictwem poczty wniosek Prezydenta Miasta K. o ponowne rozpatrzenie sprawy, nadesłanej przy piśmie z dnia 23 listopada 2009 r., nr [...] uwierzytelnionej urzędowo kopii dowodu nadania powyższego środka zaskarżenia oraz pisma Urzędu Pocztowego K. 1 z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] wynika, że przesyłka listowa polecona zawierająca przedmiotowy wniosek o numerze nadawczym [...] (taki numer widnieje na wskazanych wyżej dowodach) została nadana w placówce pocztowej 13 października 2009 r.

Skoro tak, to Minister Infrastruktury zasadnie uwzględnił skargę Gminy Miejskiej K. i uchylił swoje postanowienie z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...]. Oczywistym jest bowiem, że wniosek Prezydenta Miasta K. o ponowne rozpatrzenie sprawy został wniesiony z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 w zw. z art. 127 § 3 Kpa. Z zestawienia dat doręczenia Prezydentowi Miasta K. decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2009 r., nr [...] (29 września 2009 r.) i nadania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (13 października 2009 r.) wynika, że wniosek ten został nadany w ostatnim dniu biegu 14 - dniowego terminu do wniesienia środka zaskarżenia.

Odnosząc się do zarzutów skarg Sąd zauważa, że w niniejszej sprawie nie można zarzucić Ministrowi Infrastruktury naruszenia przepisów art. 7,art. 8, art. 11, art. 77 § 1, art. 107 § 3, art. 126 Kpa w zw. z art. 54 § 3 Ppsa. Ze znajdującego się w aktach sprawy wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie wynika data jego sporządzenia. Znajdująca się w aktach sprawy koperta oraz uwierzytelniona kopia dowodu nadania środka zaskarżenia są nieczytelne, jeżeli chodzi o dzień nadania przesyłki listowej. W tej sytuacji organ odwoławczy prawidłowo zwrócił się do urzędu pocztowego, w którym nadano przesyłkę o wyjaśnienie daty jej nadania. Minister po otrzymaniu skargi i stanowiska Urzędu Pocztowego K. 1 wskazującego datę nadania przesyłki prawidłowo wydał postanowienie autokontrolne, skoro środek zaskarżenia był wniesiony z zachowaniem ustawowego terminu. Dla niniejszej sprawy nie miało znaczenia to, że Prezydent Miasta K. dopiero na etapie wniesienia skargi sądowej przedstawił stanowisko Urzędu Pocztowego odnośnie daty nadania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przepisy Kpa nie przewidują bowiem systemu prekluzji w zakresie gromadzenia materiału dowodowego, a inne zgromadzone w sprawie dowody (koperta, uwierzytelniony dowód nadania przesyłki listowej) nie wskazują dziennej daty nadania środka zaskarżenia, która zaprzeczałaby dacie nadania wskazanej w piśmie Urzędu Pocztowego K. 1 z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...]. Same skarżące również nie przedstawiły wiarygodnego dowodu na to, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został nadany w dniu późniejszym, niż 13 października 2009 r. Nie można zgodzić się z B. S., że w piśmie z dnia 23 listopada 2009 r. Urzędu Miasta K. wskazano datę nadania przesyłki 16 października 2009 r. W piśmie tym data ta nie została wymieniona, a jak wskazano wyżej data podana na uwierzytelnionym dowodzie nadania przesyłki jest nieczytelna i - co potwierdza niniejsza sprawa - jest odczytywana jako 13 października 2009 bądź 16 października 2009 r. przez co dowody te nie mogły stanowić wiarygodnego źródła.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 151 Ppsa orzekł, jak w sentencji.