Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1152/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-09-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

P. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako: "skarżąca" lub "strona"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną w komparycji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. w przedmiocie wymierzenia stronie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach w wysokości 108.000 zł.

W skardze strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentując, że za 2016 r. wykazała stratę, nie posiada też majątku trwałego, który mogłaby spieniężyć. Wskazano, że wszczęcie egzekucji przeciwko spółce doprowadzi ją do upadłości. Strona dodała, że nie ma zdolności kredytowej, aby zaciągnąć zobowiązanie finansowe i środki przekazać na zapłatę kary pieniężnej.

Do wniosku załączono: oświadczenie prezesa zarządu spółki z [...] maja 2017 r., zeznanie podatkowe CIT-8 za 2016 rok, wyciąg z rachunku bankowego za okres od 1 marca do 30 kwietnia 2017r. oraz zestawienie kont syntetycznych i analitycznych za okres od 1 stycznia 2017 r. do 31 grudnia 2017 r.

W oświadczeniu z [...] maja 2017 r. prezes zarządu skarżącej wskazał dodatkowo, że spółka nie posiada wartościowego majątku, a jej zadłużenie znacznie przewyższa możliwości spłaty. Dodał, że spółka zatrudnia jedną osobę, która jest na urlopie wychowawczym. Oświadczył również, że do negatywnej sytuacji firmy przyczyniło się załamanie na rynku nieruchomości (firma głównie zajmowała się podnajmem) oraz liczne kradzieże, które uszczupliły majątek spółki.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu do nadesłania dodatkowych dokumentów oraz wyjaśnienia rozbieżności pomiędzy oświadczeniem prezesa spółki, a nadesłanymi dokumentami finansowymi, skarżąca nadesłała: rachunek zysków i strat za 2016 r., bilans oraz wyjaśnienia do bilansu, wyciąg z rachunku bakowego za okres od 1 kwietnia do 31 lipca 2017 r., wyrok z dnia [...] maja 2016 r. w sprawie o sygn. akt [...] i zawiadomienie o wszczęciu dochodzenia z [...] marca 2017 r. Skarżąca wyjaśniła jednocześnie, że w związku ze złą sytuacją finansową księgowość spółki jest prowadzona samodzielnie przez prezesa spółki, bowiem skarżącej nie stać na zatrudnienie wykwalifikowanej księgowej bądź skorzystanie z usług biura rachunkowego. Wskazała dalej, że znaczna część środków trwałych spółki jest obecnie w dyspozycji Prokuratury Krajowej w R. jako dowód rzeczowy w sprawie prowadzonej pod sygn. akt [...]. Dodała, że są to elementy wyposażenia kawiarenki internetowej warte 66.330 zł. Podkreśliła, że pozbawienie spółki opisanego wyżej majątku uniemożliwia prowadzenie działalności gospodarczej i generowanie przychodów. Wyjaśniła, że w chwili obecnej przedmioty te ujęte są w wykazie środków trwałych, bowiem zarząd spółki liczy na to, że zostaną finalnie zwrócone stronie. Dalej wskazała, że znaczna część majątku (m.in. meble, przetwornica, komputer stacjonarny, kasy fiskalne, laptop, kamery) została skarżącej ukradziona i w chwili obecnej przedmioty te nie zostały wycofane z wykazu środków trwałych, bowiem dochodzenie w sprawie prowadzonej pod sygn. akt [...] jest w toku, a zatem istnieje szansa, że organy ścigania skutecznie przeprowadzą dochodzenie i rzeczy zostaną zwrócone spółce. Odnośnie środka transportu o wartości 55.100 zł skarżąca wskazała, że jest on przedmiotem leasingu. Wskazała również, że negatywny wpływ na kondycję finansową skarżącej spółki miała kradzież kasetki z pieniędzmi firmowymi w kwocie 9.400 zł, co zostało potwierdzone wyrokiem Sądu z dnia [...] maja 2016 r. wydanym w sprawie o sygn. akt [...]. Podsumowując strona podkreśliła, że jej kondycja finansowa uniemożliwia wykonanie zaskarżonej decyzji, wykonanie decyzji wyrządzi spółce szkodę oraz spowoduje nieodwracalne skutki – upadłość spółki.

Przy piśmie procesowym z [...] sierpnia 2017 r. skarżąca nadesłała dodatkowo dowód rejestracyjny oraz umowę leasingu nr [...] wraz z załącznikami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wskazane wyżej przesłanki należy rozumieć w następujący sposób: chodzi o taką szkodę (majątkową lub uszczerbek niemajątkowy), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona skarżąca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać, na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej.

W ocenie Sądu wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Do akt sprawy nadesłano szereg dokumentów dotyczących kondycji finansowej spółki za okres poprzedzający złożenie wniosku (m.in. CIT-8, rachunek zysków i strat, bilans oraz wyjaśnienia do bilansu za 2016 r., wyciągi z rachunku bankowego za okres od 1 kwietnia do 31 lipca 2017 r.). Z nadesłanych dokumentów wynika, że dochody skarżącej nie osiągały kwot nałożonej na nią kary, zaś majątek spółki będący w jej władaniu nie wystarcza na zaspokojenie zobowiązania wynikającego z zaskarżonej decyzji. Powyższe potwierdza również stan rachunku bankowego strony oraz historia przeprowadzonych na nim operacji bankowych w okresie od kwietnia do lipca 2017 r. Ponadto w okresie poprzedzającym wniesienie skargi prowadzona działalność gospodarcza przynosiła stronie straty. Trudną sytuację finansową spółki potwierdzają również wyjaśnienia złożone w niniejszej sprawie, poparte dokumentacją wskazującą na utratę części majątku spółki (z powodu kradzieży) oraz fakt, iż znaczna część majątku spółki jest obecnie w dyspozycji prokuratury jako dowód w sprawie. W ocenie Sądu w tej sytuacji wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby doprowadzić do całkowitej utraty płynności finansowej, a co za tym idzie likwidacji spółki.

Skarżąca uprawdopodobniła zatem, że wykonanie skarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, a tym samym, że zachodzi konieczność zastosowania żądanej przez nią ochrony tymczasowej. Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.