Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 53/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2021-07-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku skarżącego w przedmiocie udzielenia informacji publicznej
Powołane przepisy: article: art. 13 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
article: art. 149 par 1a, art. 119 pkt 4, art. 120, art. 200 w zw. z art. 205 par 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska Sędziowie Sędzia WSA Alicja Polańska (spr.) Sędzia WSA Ewa Wojtysiak po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym w dniu 15 lipca 2021 r. sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Prezydenta Miasta do załatwienia wniosku A. K. – [...] z dnia [...] lutego 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie wniosku wskazanego w punkcie 1. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. oddala wniosek o wymierzenie grzywny Prezydentowi Miasta, 4. zasądza od Prezydenta Miasta na rzecz A. K. – [...] kwotę [...](sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu [...] lutego 2021 r. na skrzynkę podawczą Urzędu Miasta S. wpłynął wniosek A. K. o udostępnienie informacji publicznej w sprawie wyroku o sygn. akt II SAB/Sz 53/20 (w formie ankiety) oraz w zakresie kosztów spraw sądowych (punkty: 4, 5, 6 wniosku). Skarżący wniósł, aby organ wypełnił 3 tabele obejmujące sprawy z okresu lat 2005-2021, w szczególności;

pkt 4) na które na organ wyrokiem sądu administracyjnego (WSA lub NSA) nałożona została grzywna;

pkt 5) które organ przegrał, naruszając prawa i interesy stron, wyrokiem sądu administracyjnego (WSA lub NSA);

pkt 6) które organ przegrał (np. naruszając prawa i interesy stron) wyrokiem sądu powszechnego (SR, SO, SA, SN, itp.).

Nadto skarżący wniósł, aby na początku tabeli, każdy rok podsumować odrębnie sumą zbiorczą oraz podać, czy ustalono osoby odpowiedzialne za naruszenie prawa.

W dniu [...] lutego 2021 r. organ udzielił częściowej odpowiedzi. tj. odnośnie do wyroku o sygn. akt II SAB/Sz 53/20, a w pozostałym zakresie, za uwagi na zakreślony we wniosku okres, tj. od 2005 do 2021 r., a także konieczność przygotowania informacji przez poszczególne jednostki organizacyjne Urzędu, przedłużył termin na udostępnienie informacji publicznej do [...] kwietnia 2021 r.

W dniu [...] kwietnia 2021 r. organ udzielił odpowiedzi na wniosek w pozostałym zakresie. Organ wskazał, że w załączniku nr 1 zamieszcza informacje dotyczące kosztów poniesionych w związku z nałożeniem na organ grzywny wyrokiem sądu administracyjnego. Odnoście do pkt 5 i pkt 6 organ wskazał, że pozostałe tabele obejmują dane dotyczące prawomocnych wyroków i zasądzonych kosztów postępowań sądowych w latach 2005-2021 wydane przez sądy administracyjne i sądy powszechne. Jednocześnie organ wskazał, że tabela w części dotyczącej osób odpowiedzialnych za naruszenie prawa nie została uzupełniona z uwagi na to, że nie ustalono osób odpowiedzialnych - brak danych.

W dniu [...] kwietnia 2021 r. skarżący wysłał do organu e-maila zawierającego uwagi co do otrzymanej odpowiedzi.

W dniu [...] kwietnia 2021 r. na skrzynkę e-PUAP Urzędu Miasta S. wpłynęła skarga na bezczynność Prezydenta Miasta S. .

W ww. dniu organ odniósł się do zgłoszonych uwag.

W skardze do sądu skarżący podniósł, że w związku z nieudostępnieniem informacji publicznej w zakresie, w sposób i w formie wskazanej we wniosku, składa skargę na bezczynność organu i wnosi o orzeczenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz wymierzenie organowi grzywny w wysokości [...] złotych.

Nakreślając stan faktyczny skarżący wskazał, że w odpowiedzi na jego wniosek, organ [...] lutego 2021 r. przesłał informację, że w zakresie punktów 4, 5 i 6 odpowie w terminie nie dłuższym niż do [...] kwietnia 2021 r. W dniu [...] kwietnia 2021 r. organ przesłał odpowiedź na wniosek, jednak nie była ona udostępniona w zakresie, w sposób i w formie wskazanej we wniosku. Skarżący wskazał, że odpowiedź nie została wysłana na e-maila, tylko udostępniona przy pomocy linka do pliku zip, co jest o tyle kuriozalne, że sam plik zajmował ledwie [...] i można było go swobodnie wysłać jako załącznik do e-maila, skoro plik pdf tak właśnie został wysłany. Nadto, nie udzielono jemu odpowiedzi jako wypełnienie ankiety (3 tabel), nie wypełniono 3 zestawień tabelarycznych, zamiast tego skarżący otrzymał kilkadziesiąt zestawień, każde w innym formacie i z innymi danymi, zwykle z danymi niepełnymi lub błędnymi, o które w ogóle nie wnosił.

Nadto skarżący wskazał, iż wnosił o podanie sumy zasądzonych kwot kosztów, opłat dla danej sprawy, a nie rozrzucenie ich na kilka pozycji, natomiast otrzymał w zestawieniach niezsumowane kwoty dodatnie pomieszane z kwotami ujemnymi, często bez nazw sądów i sygnatur spraw. Brak było również podsumowania każdego roku odrębnie, o co wyraźnie wnosił. Skarżący podniósł, że nie wyjaśniono przyczyny, dlaczego nie ustalono osób odpowiedzialnych za naruszenie prawa, skoro przecież znana jest informacja, jaki urzędnik zajmował się daną sprawą i za nią odpowiadał.

Skarżący, konkretnie odnosząc się do braków żądanych informacji w udostępnionych przez organ plikach, wskazał:

a) w pliku WZiON KOSZTY SĄDOWE 2009 - zwrot bonifikat.xlsx - brak sygnatury sprawy, brak nazwy sądu, brak daty wyroku;

b) w pliku WZiON KOSZTY SĄDOWE 2010 - zwrot bonifikat.xlsx-często brak było sygnatur sprawy, brak daty wyroku, pojawiła się kolumna z fakturą VAT, pojawiły się podmioty inne niż sądy, np. Kancelaria Radcy Prawnego, bez powiązania z sygnaturą sprawy i bez powiązania z sądem; pojawiło się kilkadziesiąt kwot ujemnych, np. 2010-04-08 – [...] zł; jakaś KOREKTA [...], która nie wiadomo czego dotyczy albo przy "2010-09-09" jest kwota dodatnia - [...] zł opłata od pozwu Gmina Miasto S. p-ko, a tego samego dnia od razu kwota ujemna - [...] zł opłata pozew [...], później znowu kwota ujemna - [...] zł pozew gmina [...], a następnie dodatnia po czym na koniec dodatnia [...]; pozew gmina [...] (wszystkie tego samego dnia, nie wiadomo jakiej sprawy, jakiego sądu to w ogóle dotyczy);

c) w pliku WZiON KOSZTY SĄDOWE - GMINA 2010.xlsx - podobne braki jak powyżej, a ponadto przykładowo w pierwszym wierszu "2010-02-15" pojawił się jakiś użytkownik wieczysty, bez wskazania sygnatury sprawy, daty wyroku, sądu; podobnie inne wiersze; w "2010-12-13" jest ujemna kwota - [...], zwrot opłaty błędnie przekazanej, ale nie wiadomo jakiej sygnatury sprawy to dotyczy, czy była to przegrana sprawa;

d) w prawie każdym pliku można znaleźć tego rodzaju chaotyczne informacje, niezgodne z zakresem informacji, których skarżący żądał, ani nie były podsumowane w ramach danej sprawy, a te porozrzucane osobno w różnych datach, nie były często przypisane do żadnej sprawy i do żadnego sądu, i do żadnej daty wyroku.

W ocenie skarżącego, organ jednocześnie miał pełną świadomość, jak poprawnie udostępnić informację, gdyż w pliku Wydziału Inwestycji Miejskich "tabela wyroki i koszty postępowań sądowych informacja publiczna" zostały podane wszystkie wymagane informacje, podsumowania każdej sprawy, podsumowania każdego roku, sygnatury, nazwy sądów, daty wyroków.

Skarżący wskazał także, że [...] kwietnia 2021 r. skierował do organu pismo ze wskazaniem powyższych zastrzeżeń, na które nie otrzymał żadnej odpowiedzi. Organ nie poinformował go, dlaczego nie udostępnił informacji w zakresie, w formie i w sposób, który skarżący wskazał we wniosku, ani czy zamierza uzupełnić odpowiedź, ani czy organ potrzebuje więcej czasu i kiedy udostępni żądane informacje. Niezależnie od tego, według skarżącego, takie samo niechlujne przygotowanie odpowiedzi świadczy o rażącym naruszeniu prawa.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, ewentualnie stwierdzenie, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i odstąpienie od stosowania art. 149 § 2 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325); dalej: "p.p.s.a.".

Organ wyjaśnił, że - zgodnie z wnioskiem skarżącego - informacja udostępniona została w formie zestawień tabelarycznych zapisanych w postaci arkusza kalkulacyjnego Exel (33 szt.) oraz dwóch tabel w wersji Word, spakowanych i umieszczonych pod wskazanym adresem. Co do sposobu wejścia przez skarżącego w posiadanie informacji, zgodnie z wnioskiem, udostępniona została ona drogą elektroniczną na wskazany przez skarżącego adres.

Odnosząc się do zarzutu udostępnienia informacji w plikach zip z dostępem poprzez wskazany link, organ poinformował, że jest to stała praktyka mająca na celu unikanie sytuacji, w których skrzynki e-mailowe są blokowane z uwagi na pojemność przepływającej informacji.

Odnosząc się do zakresu wniosku - na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej - organ wskazał, iż udostępnił informacje, które posiadał, a - w związku z wypłaconymi kosztami - nie ustalano osób odpowiedzialnych i taka informacja została skarżącemu udzielona w piśmie przewodnim z dnia [...] kwietnia 2021 r.

Według organu, udostępnił posiadaną informację publiczną, przesyłając odpowiedź na wskazany adres e-mailowy i w sposób umożliwiający jej kopiowanie oraz drukowanie, czym wypełnił dyspozycję art. 12 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zarówno co do sposobu, jak i formy udostępniania informacji publicznej.

W ocenie organu, nie pozostaje on w bezczynności.

W piśmie z dnia [...] maja 2021 r. skarżący ustosunkował się do odpowiedzi na skargę, nie podzielając stanowiska organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia [...] lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137), kontrola sądowa zaskarżonych aktów administracyjnych, czynności oraz bezczynności organów sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Natomiast, stosownie do art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4.

Stosownie także do art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd - uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a - zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności. Sąd stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 149 § 1 pkt 3) oraz stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a). Na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.

Przedmiotem skargi rozpoznawanej w sprawie jest bezczynność Prezydenta Miasta S. w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] lutego 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej wyroku o sygn. akt II SAB/Sz 53/20 oraz w zakresie kosztów spraw sądowych i ustalenia osób odpowiedzialnych naruszenia prawa.

Wyjaśnienia wymaga, że w przypadku skarg na bezczynność organu, kontroli sądu poddawany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ administracji, względnie inny podmiot zobowiązany, miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Na gruncie spraw z zakresu informacji publicznej bezczynność zachodzi w szczególności wówczas, gdy podmiot zobowiązany do udostępniania informacji publicznych, pomimo dysponowania żądaną informacją publiczną, nie udostępnia jej - zgodnie z art. 13 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia [...] września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 2176); dalej: "u.d.i.p." - bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, nieodpowiadający treści żądania bądź też w tym terminie nie wydaje, na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się ponadto pogląd, który sąd w składzie orzekającym akceptuje, że na równi z brakiem podjęcia przez organ określonych czynności co do wniosku o udostępnienie informacji publicznej należy traktować także udzielenie wnioskodawcy informacji innej niż ta, której oczekiwał, a także przedstawienie informacji niejasnej czy niebędącej pełną odpowiedzią na wniosek zainteresowanego. Z tą ostatnią sytuacją, w ocenie sądu, mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie.

Dla oceny, czy podmiot będący adresatem wniosku o udzielenie informacji publicznej pozostaje w bezczynności istotne znaczenie ma ustalenie, czy był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, a także czy wnioskowana informacja jest informacją publiczną w rozumieniu przepisów u.d.i.p.. Dopiero stwierdzenie, że podmiot do którego skierowany został wniosek był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz, że żądana informacja ma charakter informacji publicznej, w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na skuteczne postawienie wskazanemu podmiotowi zarzutu bezczynności.

W piśmiennictwie i orzecznictwie przyjmuje się, że bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej może mieć miejsce również w przypadku udzielenia informacji innej niż taka, której oczekuje wnioskodawca, tudzież udzielenia informacji niepełnej czy chaotycznej (por. P. Szustakiewicz, Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielania informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych, "Przegląd Prawa Publicznego", 2012, nr 6, s. 75). Właściwa realizacja wniosku o dostęp do informacji publicznej wymaga precyzyjnego udzielenia informacji na temat zawartych w nim kwestii. Nie chodzi bowiem o udzielenie jakiejkolwiek informacji, ale o przedstawienie jej w takim zakresie i w taki sposób, jaki odpowiada treści żądania. Przedstawienie informacji innej niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też nieadekwatnej do treści wniosku, świadczy o bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, do którego skierowano wniosek o jej udostępnienie, co uchybia regulacji zawartej w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. (zob. wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2010 r. sygn. akt I OSK 1737/10 i z 28 listopada 2017 r. sygn. akt I OSK 1432/17).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że skarżący przesłanym na skrzynkę podawczą Urzędu Miasta S. wnioskiem z dnia [...] lutego 2021 r. wystąpił o udostępnienie informacji publicznej w sprawie wyroku o sygn. akt II SAB/Sz 53/20 (w formie ankiety) oraz w zakresie kosztów spraw sądowych. Skarżący wniósł, aby organ wypełnił 3 tabele obejmujące sprawy z okresu lat 2005-2021, w następujący sposób:

pkt 4) w których na organ wyrokiem sądu administracyjnego (WSA lub NSA) nałożona została grzywna;

pkt 5) które organ przegrał, naruszając prawa i interesy stron, wyrokiem sądu administracyjnego (WSA lub NSA);

pkt 6) które organ przegrał (np. naruszając prawa i interesy stron) wyrokiem sądu powszechnego (SR, SO, SA, SN, itp.).

Nadto skarżący wniósł, aby na początku tabeli, każdy rok podsumować odrębnie sumą zbiorczą oraz wskazać, czy ustalono osoby odpowiedzialne naruszenia prawa.

Analizując wniosek skarżącego uznać należy, że Prezydent Miasta S. , jako organ władzy publicznej, jest jednym z podmiotów zobowiązanych do realizacji gwarancji zapewniających dostęp do informacji publicznej, wskazanych w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. zgodnie z którym, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Nadto, żądana informacja jest informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.i.p., gdyż dotyczy trybu działania władzy publicznej i jej jednostek organizacyjnych. Wobec tego, należy ocenić czy działania podjęte w sprawie przez podmiot zobowiązany odpowiadały przepisom u.d.i.p.

Przepisy u.d.i.p. nie przewidują żadnej szczególnej formy udzielenia informacji publicznej, stąd jej udostępnienie realizowane jest w formie czynności materialno-technicznej. Stosownie do art. 14 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnym z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonym we wniosku. Przepisy u.d.i.p. przewidują załatwienie wniosku poprzez wydanie decyzji administracyjnej w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzenia postępowania (art. 14 ust. 2 oraz art. 16 ust. 1 w zw. z art. 17 ust. 1), jeśli zaś żądanie strony nie dotyczy informacji publicznej, wniosek podlega załatwieniu poprzez pisemne powiadomienie wnioskodawcy.

Jak wynika z akt sprawy, organ w odpowiedzi na powyższy wniosek skarżącego, [...] lutego 2021 r. udzielił częściowej odpowiedzi, tj. odnośnie do wyroku o sygn. akt II SAB/Sz 53/20, a w pozostałym zakresie (punkty 4, 5 i 6) - z uwagi na zakreślony we wniosku okres, tj. od 2005 do 2021 r. a także konieczność przygotowania informacji przez poszczególne jednostki organizacyjne Urzędu - przedłużył termin na udostępnienie informacji publicznej do [...] kwietnia 2021 r. W dniu [...] kwietnia 2021 r. organ udzielił odpowiedzi na wniosek w pozostałym zakresie.

Oceniając spełnienie żądania zawartego w punktach 4, 5 i 6 wniosku skarżącego, w kontekście udzielonej przez organ odpowiedzi, stwierdzić należy, że nie stanowi ona pełnej informacji publicznej, o którą wystąpił skarżący. Nie wszystkie jednostki organizacyjne Urzędu podały w sposób czytelny i precyzyjny żądane przez skarżącego informacje, a część podanych informacji przybrała formę rozrzuconą na kilku niepołączonych ze sobą arkuszach, w sposób bardzo chaotyczny i nieczytelny. Brak było także w nich zsumowania kwot czy podsumowania każdego roku odrębnie, o co wyraźnie skarżący wnosił, a co umożliwia program Excel, w którym tabele zostały sporządzone. Zdarzały się braki sygnatury sprawy, brak było nazw sądów, brak dat wyroków, pojawiały się podmioty inne niż sądy (Kancelaria Radcy Prawnego), bez powiązania z sygnaturą sprawy i bez powiązania z sądem, wskazane były korekty bez określenia czego dotyczą. W prawie każdym pliku można było znaleźć informacje niezgodne z zakresem informacji, których skarżący żądał. Jedynie Wydział Inwestycji Miejskich Urzędu podał wszystkie wymagane informacje i w formie wnioskowanej przez skarżącego.

Skarżący zgłosił organowi swoje zastrzeżenia co do wadliwości uzyskanej odpowiedzi, jednak do dnia wpłynięcia na skrzynkę e-PUAP Urzędu Miasta S. skargi na bezczynność, organ nie odniósł się do tych uwag.

W ocenie sądu, odpowiedź organu z dnia [...] kwietnia 2021 r. nie stanowiła właściwej reakcji na złożony przez skarżącego wniosek, nie zawierała prawidłowego odniesienia się do danych, których udostępnienia domagał się skarżący i w związku z tym pozostawiała złożony przez niego wniosek niezałatwiony w pełnym zakresie.

Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, że podjęty przez organ sposób załatwienia wniosku w zakresie punktów 4, 5 i 6 nie odpowiada prawu i stanowi o bezczynności organu.

Natomiast, w ocenie sądu, nieuprawnione są zarzuty skarżącego co do braku informacji, dlaczego nie ustalono osób odpowiedzialnych za naruszenie prawa (skoro przecież znana jest informacja, jaki urzędnik zajmował się daną sprawą i za nią odpowiadał), bowiem skarżący oczekiwał informacji, czy ustalono osoby odpowiedzialne i taką informację otrzymał, tj., że nie ustalono tej okoliczności. Żądanie skarżącego nie obejmowało natomiast informacji o przyczynie nieustalenia osób odpowiedzialnych za naruszenie prawa.

W związku ze stwierdzeniem, że w sprawie miała miejsce bezczynność organu, sąd jest zobowiązany do rozstrzygnięcia - zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a. - czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Należy wskazać, że ocena charakteru naruszenia prawa powinna być dokonywana w powiązaniu z okolicznościami danej sprawy, rozpatrywanej indywidualnie, wyznaczonej przez wiele elementów zmiennych. Każda bowiem bezczynność jest naruszeniem prawa, co nie znaczy, że każda nosi cechy rażącego naruszenia prawa. Przyjęcie odmiennego stanowiska pozbawiałoby racjonalności przepisu art. 149 p.p.s.a., nakazującego wartościowanie naruszenia prawa stanem bezczynności czy przewlekłości postępowania.

Przystępując zatem do oceny, czy bezczynność Prezydenta Miasta S. miała charakter rażący, wobec braku definicji ustawowej, podjąć należy próbę zdefiniowania pojęcia "rażącego naruszenia prawa". W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że takim naruszeniem będzie stan, w którym wyraźnie, ewidentnie, bezdyskusyjnie i drastycznie naruszono treść obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Ponadto akcentuje się, iż kwalifikacja naruszenia jako rażącego musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako "zwykłe" naruszenie. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, ale musi być ono znaczne i niezaprzeczalne oraz pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r. sygn. akt I OSK 675/12; postanowienie NSA z dnia 27 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 468/13 oraz wyroki WSA: we Wrocławiu z dnia 10 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SAB/Wr 14/14; w Poznaniu z dnia 11 października 2013 r. sygn. akt II SAB/Po 69/13).

Rozpoznając sprawę, sąd stwierdził, że bezczynność organu nie nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa. Sąd miał na względzie, że organ poinformował skarżącego, iż informacji w zakresie punktów 4, 5 i 6 wniosku udzieli w terminie późniejszym oraz, że tabela w części dotyczącej osób odpowiedzialnych za naruszenie prawa nie została uzupełniona z uwagi na to, że nie ustalono osób odpowiedzialnych - brak danych. W tych okolicznościach nie można uznać, że bezczynność przybrała postać celowego działania nacechowanego złą wolą, czy też poważnego zaniedbania. Stąd też orzeczono jak w pkt 2 wyroku, stosownie do art. 149 § 1a p.p.s.a.

Z ww. przyczyn, sąd oddalił także w pkt 3. wyroku wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny organowi, gdyż wymierzenie grzywny jest środkiem o charakterze dyscyplinująco-represyjnym, który powinien być stosowany w szczególnie drastycznych przypadkach zwłoki organu w załatwieniu sprawy, a więc w tego rodzaju sytuacjach, w których - oceniając całokształt działań organu - można dojść do przekonania, że noszą one znamiona celowego unikania podjęcia decyzji w sprawie, a przy tym istnieje uzasadniona obawa, że bez tych dodatkowych sankcji (lub jednej z nich) organ nadal nie będzie respektować nałożonych u.d.i.p. obowiązków. W tej sprawie sposób działania podmiotu zobowiązanego nie uzasadniał zastosowania represji w postaci grzywny, okoliczności sprawy nie wskazywały także na konieczność dyscyplinowania organu w celu zapewnienia podjęcia przez niego dalszych czynności.

W przedmiocie kosztów postępowania sąd orzekł w pkt 4. wyroku na podstawie przepisów art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a., zasądzając kwotę [...]zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Sprawę rozpoznano w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 119 pkt 4 i art. 120 p.p.s.a., bowiem przedmiotem skargi jest bezczynność organu.

Wszystkie ww. orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej bazie orzeczeń NSA - http://orzeczenia.nsa.gov.pl.