Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1952/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-02-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 132 ust. 2 pkt 2, art. 132 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędzia WSA Urszula Wilk Protokolant st. ref. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2012 r. sprawy ze skargi R. S.p.A. z siedzibą w R., Włochy na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] maja 2011 r. nr Sp. [...] w przedmiocie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy [...] nr R-[...] oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] maja 2011 r., działającego w trybie postępowania spornego, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2011 r. sprawy o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy GALEO o numerze [...] udzielonego na rzecz K. S.A. z siedzibą w [...] (uprawniona), na skutek sprzeciwu R. S.p.A. z siedzibą w [...], Włochy (wnioskodawca, skarżący) na podstawie art. 246 i 247 ust. 2 oraz art. 132 ust. 2 pkt 2 i art. 132 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późn. zm.; dalej: p.w.p.), a także art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p., oddalono sprzeciw oraz przyznano uprawnionej zwrot kosztów postępowania w sprawie.

W uzasadnieniu przypomniano, że w dniu [...] października 2007 r. do Urzędu Patentowego wpłynął sprzeciw wnioskodawcy wobec decyzji Urzędu z dnia [...] sierpnia 2006 r. o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy GALEO o numerze [...] dla towarów zawartych w klasie 30 Klasyfikacji Nicejskiej, a mianowicie mieszanek ze zbóż do spożycia dla ludzi, płatków ze zbóż oraz płatków mieszanych ze zbóż. Uprawnionym do powyższego prawa ochronnego na znak towarowy jest K. S.A. z siedzibą w [...].

Sprzeciwiający podniósł, że sporny znak towarowy nie spełnia ustawowych warunków wymaganych do udzielenia prawa ochronnego "określonych w szczególności w art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy p.w.p., a zapewne także w art. 132 ust. 1 pkt 2" p.w.p.

Stwierdzając powyższe naruszenie sprzeciwiający podniósł, że sporny znak towarowy GALEO jest podobny w takim stopniu do znaków towarowych GALLO chronionych na rzecz firmy F. S.A. w odniesieniu do ryżu i produktów ryżowych, że istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd.

Sprzeciwiający podniósł, że "wiele znaków GALLO chronionych było wcześniej na rzecz firm zależnych od firmy F. S.A. między innymi na rzecz wnoszącego niniejszy sprzeciw."

Sprzeciwiający dokonał oceny podobieństwa wyrazów GALLO i GALEO. Zdaniem sprzeciwiającego, znaki te przeznaczone zostały do oznaczania towarów identycznych.

Sprzeciwiający podniósł, że znaki GALLO stosowane dla ryżu cieszą się ponadnarodową renomą w całej Unii Europejskiej oraz poza Europą. Ponadto z uwagi na wyjątkowość produktu opatrywanego tym znakiem - "europejskiego ryżu z doliny Padu" oraz szczególne walory smakowe i odżywcze tego produktu, można uznać znaki GALLO za znaki powszechnie znane także w Polsce. Stąd znajduje uzasadnienie, zdaniem sprzeciwiającego, zarzut sformułowany na podstawie art. 132 ust. 1 pkt 2 ustawy p.w.p.

Uprawniony do prawa ochronnego na znak towarowy GALEO w piśmie z dnia [...] marca 2008 r. nie zgodził się z zarzutami podniesionymi w sprzeciwie i wniósł o jego oddalenie. Uprawniony wskazał, że część przeciwstawionych znaków towarowych zarejestrowanych jest na inny podmiot. Niektóre z nich mają późniejszą datę pierwszeństwa lub w ogóle nie są chronione w Polsce. Uprawniony podniósł, że wobec dotychczasowej praktyki orzeczniczej stosowanej przez Urząd Patentowy w postępowaniach sprzeciwowych, zgodnie z którą oddala się wnioski sprzeciwowe, w sytuacji gdy wnoszący sprzeciw przywołuje jako przeszkodę dla rejestracji znaku spornego wcześniejsze znaki towarowe, które do niego nie należą, właściwe jest oddalenie sprzeciwu opartego na podobieństwie znaku spornego do znaków zarejestrowanych na rzecz F. S.A. Niezależnie od powyższego, uprawniony również dokonał analizy podobieństwa znaków towarowych wskazując na istniejące różnice eliminujące ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. Uprawniony podniósł, że słowo "gallo" ma słabą zdolność odróżniającą z uwagi na to, że jest to szeroko eksploatowany element wielu znaków towarowych. Uprawniony podkreślił, że brak jest dowodów na okoliczność renomy i powszechnej znajomości znaków przeciwstawionych.

Na rozprawie w dniu [...] czerwca 2010 r. UP zobowiązał wnoszącego sprzeciw do wskazania podstaw prawnych oraz sprecyzowanie, które znaki towarowe zostały przeciwstawione na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., a które na podstawie art. 132 ust. 1 pkt 2 p.w.p. Wnoszący sprzeciw wyjaśnił, że wszystkie przeciwstawione znaki powołano do udowodnienia renomy znaku GALLO. Jako przeciwstawione na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. sprzeciwiający wskazał znaki towarowe o następujących numerach rejestracji: [...],[...],[...] oraz [...]. Odnośnie zarzutu sformułowanego na podstawie art. 132 ust. 1 pkt 2 p.w.p. wnoszący sprzeciw wyjaśnił, że na tej podstawie prawnej przeciwstawia wszystkie znaki towarowe wskazane w załącznikach do sprzeciwu. Sprzeciwiający podniósł, że fakt, iż znaki przeciwstawione nie należą do niego, nie ma znaczenia. Sprzeciwiający podniósł, że wnioskiem o unieważnienie prawa ochronnego objęte są "płatki mieszane ze zbóż i warzyw".

Uprawniony do pisma z dnia [...] grudnia 2010 r. dołączył do akt sprawy dowody na okoliczność, że znaki towarowe RISO GALLO oraz GALLO nie były i nie są w odnośnym sektorze rynku produktów spożywczych postrzegane ani jako znaki powszechnie znane, ani renomowane.

Wnoszący sprzeciw w piśmie z dnia [...] marca 2011 r. podtrzymał stanowisko w sprawie. Sprzeciwiający wniósł o uznanie za bezsporną kwestię tożsamości towarów. Sprzeciwiający podkreślił, że wnosi o unieważnienie prawa ochronnego na sporny znak towarowy wyłącznie dla następujących towarów: mieszanki ze zbóż do spożycia dla ludzi, płatki ze zbóż oraz płatki mieszane ze zbóż. Zdaniem sprzeciwiającego, podobieństwo porównywanych znaków towarowych wynika również z zastosowania w znakach określonej formy graficznej. W ocenie wnoszącego sprzeciw, upodobnienie to wynika z obecności w znaku spornym elementów "rozłożonych jak czerwony grzebień i korale koguta w znaku [...] oraz [...], a dodatkowo z ich barwy zielonej - stanowiącej barwę dopełniającą koloru czerwonego dla koguciego grzebienia". Wnoszący sprzeciw odnosząc się do dowodów załączonych przez uprawnionego do akt sprawy pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. odmówił im wiarygodności.

Na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2011 r. strony podtrzymały stanowisko w sprawie. Wnoszący sprzeciw podniósł, że znak towarowy GALLO występuje na towarach dostępnych w całym kraju. Wnoszący sprzeciw ponownie wskazał na podobieństwo elementów słownych oraz graficznych porównywanych znaków towarowych.

Uprawniony podkreślił, że nie twierdził, że towary wyznaczające zakres ochrony porównywanych znaków towarowych są tożsame. Uprawniony nie kwestionuje natomiast, że towary te są podobne. Uprawniony podniósł również, że wbrew twierdzeniom wnoszącego sprzeciw grafika spornego znaku towarowego nie odwołuje się do postaci koguta.

Urząd Patentowy, po szczegółowym rozpatrzeniu wszystkich materiałów dowodowych zgromadzonych w przedmiotowej sprawie, wysłuchaniu stron i dokładnym, wszechstronnym wyjaśnieniu w świetle art. 7 K.p.a. i art. 77 K.p.a. stanu faktycznego, zważył, co następuje:

Postępowanie o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy GALEO o numerze [...] zostało wszczęte na skutek sprzeciwu uznanego przez uprawnionego z prawa ochronnego na sporny znak za bezzasadny. Zgodnie z art. 246 ustawy Prawo własności przemysłowej każdy może wnieść umotywowany sprzeciw wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego o udzieleniu prawa ochronnego w ciągu sześciu miesięcy od opublikowania w Wiadomościach Urzędu Patentowego informacji o udzieleniu prawa. W świetle wyżej cytowanego przepisu sprzeciw jest powszechnym środkiem prawnym służącym każdej osobie, która nie musi wykazywać interesu prawnego we wszczęciu tego postępowania.

W niniejszej sprawie wnoszący sprzeciw przeciwstawił m.in. prawa należące do osób trzecich. W świetle wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2010 r. (sygn. akt II GSK 608/09) powoływanie się na prawa osób trzecich w sprawach zainicjowanych sprzeciwem pozostaje obojętne z punktu widzenia merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Sąd podniósł, że "(...) w porównaniu do art. 164 p.w.p., przepis art. 246 ust. 1 p.w.p. liberalizuje kryteria odnoszące się do osoby mogącej być wnioskodawcą sprzeciwu. Wnioskodawcą sprzeciwu może być bowiem każdy, a więc zarówno ten, który ma interes prawny dla domagania się unieważnienia prawa o charakterze wyłącznym, jak i ten, który nie legitymuje się takim interesem. Z omawianych względów przepis art. 246 ust. 1 p.w.p. rozszerza krąg podmiotów uprawnionych do złożenia sprzeciwu, gdyż może być on wniesiony bez względu na status prawny wnioskodawcy, jego związek ze sprawą i motywy jakimi się kieruje, składając taki środek procesowy. Z powyższych względów sprzeciw, o którym mowa w art. 246 p.w.p., zbliżony jest swym charakterem do skargi obywatelskiej (actio popularis), która ze względu na ważny interes publiczny dostępna jest każdemu obywatelowi (podmiotowi) mającemu zdolność procesową, bez względu na bezpośredni związek lub zainteresowanie sprawą. Nie istnieją zatem podstawy do ograniczenia tak szeroko zakreślonych uprawnień dla złożenia sprzeciwu jedynie do kręgu osób, po stronie których istnieje jakikolwiek interes lub interes prawny (...) Sprzeciw z art. 246 p.w.p., o czym była już mowa, wnoszony jest w interesie publicznym. Uwzględniając szczególny charakter tej regulacji, mającej w interesie publicznym przeciwdziałać udzielaniu praw wyłącznych niezgodnie z warunkami wynikającymi z bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa, a to z uwagi na wysoce niekorzystne skutki takiego stanu rzeczy dla przedsiębiorców i konsumentów, wniesienie sprzeciwu, a także jego popieranie, nie może być uwarunkowane czy uzależnione od istnienia jakichkolwiek i czyichkolwiek praw o charakterze podmiotowym, zarówno po stronie podmiotu, przeciwko któremu wniesiony jest sprzeciw (uprawnionego z rejestracji), jak i podmiotów mogących mieć interes prawny w uwzględnieniu tego środka procesowego. (...) W rezultacie zgodzić się należy ze stanowiskiem skargi kasacyjnej, w świetle którego skarżąca była i jest nadal podmiotem legitymowanym do wniesienia sprzeciwu, bez względu na to, czy w trakcie wywołanego tym środkiem procesowym postępowania o unieważnienie prawa ochronnego na sporny znak towarowy skarżąca utraciła związek ze sprawą, w tym interes prawny, czy też nie, gdyż kwestia ta nie ma znaczenia w sytuacji uruchomienia postępowania o którym mowa w art. 246 w związku z art. 247 ust. 1 p.w.p".

W myśl art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy jeżeli jest on identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawo ochronne z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym.

Jak wynika z treści tego przepisu dla wypełnienia jego dyspozycji konieczne jest spełnienie łącznie następujących przesłanek:

- identyczność lub podobieństwo towarów, do oznaczania których znaki te są przeznaczone;

- identyczność lub podobieństwo znaków towarowych;

Podobieństwo towarów i znaków może prowadzić do ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów lub usług oznaczonych tymi znakami. A zatem z powyższego przepisu wynika, że nie każde podobieństwo pomiędzy znakami powoduje niedopuszczalność rejestracji znaku towarowego, lecz tylko podobieństwo w takim stopniu, które mogłoby wprowadzać odbiorców w błąd.

W niniejszej sprawie wnoszący sprzeciw powołując się na przepis art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. przeciwstawił spornemu znakowi towarowemu następujące znaki towarowe:

1) GALLO (znak słowno-graficzny) o numerze [...] przeznaczony do oznaczania kawy, herbaty, kakao, cukru, ryżu, tapioki, sago, namiastek kawy, mąki, chleba, biszkoptów, ciastek, wyrobów cukierniczych, piekarniczych, słodyczy, lodów jadalnych, miodu, syropu z melasy, drożdży, proszku do pieczenia i lodu;

2) GALLO (znak słowno-graficzny) o numerze [...] przeznaczony do oznaczania ryżu, mąki ryżowej, produktów zbożowych na bazie ryżu oraz przypraw do dań z ryżu;

3) IL GALLO F&P MARCA REGISTRATA (znak słowno-graficzny) o [...];

4) RISO GALLO (znak słowno-graficzny) o numerze [...].

Urząd Patentowy orzekając w niniejszej sprawie nie podzieliło stanowiska sprzeciwiającego o takim podobieństwie przeciwstawionych znaków towarowych, które skutkowałoby unieważnieniem prawa ochronnego na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.

Dokonując oceny podobieństwa na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. w pierwszej kolejności poddane jest ocenie podobieństwo samych towarów (np: wyrok WSA z 25 października 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 533/06). UP dokonał, jako pierwszej, oceny podobieństwa spornego znaku towarowego do znaków przeciwstawionych o numerach [...] oraz [...]. W niniejszej sprawie sporny znak towarowy przeznaczony został do oznaczania następujących towarów zawartych w klasie 30 Klasyfikacji Nicejskiej: przyprawy, zagęszczacze stosowane przy gotowaniu produktów spożywczych, sól, sole wielosmakowe, warzywne i ziołowe, musztardy, octy, majonezy, keczupy, sosy przyprawowe, sosy sproszkowane, smakowe, pomidorowe, sosy do sałatek, dressingi, dipy, winegrety, mieszanki ze zbóż i zbożowo-warzywne do spożycia dla ludzi, płatki ze zbóż, płatki mieszane ze zbóż i warzyw. Sprzeciwiający wniósł o unieważnienie prawa ochronnego na sporny znak towarowy dla następujących towarów: mieszanki ze zbóż do spożycia dla ludzi, płatki ze zbóż oraz płatki mieszane ze zbóż.

W ocenie UP, wskazany w wykazie towarów znaku przeciwstawionego GALLO o numerze [...] ryż jest towarem podobnym do mieszanek ze zbóż do spożycia dla ludzi oraz płatków ze zbóż. Ryż jako roślina zbożowa może bowiem być składnikiem mieszanek ze zbóż oraz stanowić produkt, na bazie którego produkowane są płatki. Porównywane towary mogą być wytwarzane przez tego samego producenta i mogą zawierać te same składniki (ryż). Powyższa ocena podobieństwa znajduje również odniesienie do towarów oznaczanych drugim przeciwstawionym znakiem, a mianowicie GALLO o numerze [...] przeznaczonego do oznaczania m.in. ryżu oraz produktów zbożowych na bazie ryżu. W szczególności te ostatnie są towarem podobnym do mieszanek ze zbóż do spożycia dla ludzi oraz płatków ze zbóż, co nie wymaga uzasadnienia.

Poza zakresem oceny podobieństwa towarów pozostają natomiast wskazane przez sprzeciwiającego w żądaniu unieważnienia spornego znaku towarowego płatki mieszane ze zbóż. Towar ten nie znajduje się w wykazie towarów spornego znaku towarowego. Wykaz ten zawiera płatki mieszane ze zbóż i warzyw. W ocenie UP płatki mieszane ze zbóż nie zawierają się, jako hasło szczególne, w terminie: płatki mieszane ze zbóż i warzyw (tak jak np. hasło: wina mieści się w haśle: wyroby alkoholowe, motocykle w haśle: pojazdy lądowe etc.) Ograniczenie hasła: płatki mieszane ze zbóż i warzyw poprzez unieważnienie płatków mieszanych ze zbóż nie jest możliwe, gdyż w wykazie znalazłby się towar - "płatki mieszane z warzyw", który tam się nie znajdował, i który nie jest podkategorią hasła: płatki mieszane ze zbóż i warzyw. Jest to już inny typ towaru. UP zwrócił uwagę na powyższy aspekt na rozprawie w dniu [...] czerwca 2010 r., w konsekwencji czego pełnomocnik wnoszącego sprzeciw zmodyfikował żądanie unieważnienia prawa ochronnego na sporny znak towarowy wskazując "płatki mieszane ze zbóż i warzyw", (akta sprawy, karta 92). Jednakże w ostatnim piśmie procesowym z dnia [...] marca 2011 r. pełnomocnik wnoszącego sprzeciw powrócił do pierwotnego żądania unieważnienia prawa ochronnego w zakresie jedynie płatków mieszanych ze zbóż.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 września 2007 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1098/07) stwierdził: "Zasadnie więc organ przyjął, że porównywane znaki przeznaczone są do towarów jednego rodzaju (...). Taki stan rzeczy powinien skutkować ostrzejszymi kryteriami analizy podobieństwa znaków, a kwestia ta jako oczywista, nie była sporna między stronami. Jednak samo podobieństwo, a nawet tożsamość towarów nie ma żadnego wpływu na podobieństwo znaków, może jedynie powodować bardziej drobiazgową ocenę stopnia podobieństwa."

Zgodnie z ustaloną praktyką oraz orzecznictwem oznaczenia powinny być oceniane jako całość, gdyż sama powtarzalność wyodrębnionych elementów lub zbieżność członów oznaczeń nie musi determinować stworzenia ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd (patrz wyrok SN z 11.03.1999 r. III RN 136/98, wyrok NSA z 12.05.2003 r. sygn. akt. II SA 1486/02). Dokonanie oceny porównawczej powinno się odbywać na różnych płaszczyznach postrzegania, mając na uwadze jednocześnie ogólne wrażenie jakie znaki wywierają na odbiorcy.

W pierwszej kolejności organ podkreślił, że zakres oceny podobieństwa porównywanych znaków towarowych wyznacza ich zarejestrowana postać. W niniejszej sprawie porównywane znaki towarowe (sporny GALEO oraz przeciwstawione znaki towarowe GALLO o numerach [...] oraz [...]) są znakami słowno-graficznymi. Niewątpliwie dominującym elementem w spornym znaku towarowym jest element słowny GALEO. Jest to wyraz fantazyjny, dobrze widoczny i umieszczony w centralnym miejscu znaku. Użyte w znaku spornym elementy graficzne służą w głównej mierze wyeksponowaniu elementu słownego. Dotyczy to w szczególności tła oraz koloru czcionki. Natomiast użyta w znaku wstęga oraz motywy roślinne są wyeksploatowanymi elementami znaków przeznaczonych do oznaczania produktów spożywczych, przez co nie przykuwają uwagi odbiorcy i nie zachowują się w pamięci jako elementy charakterystyczne. Również w znakach przeciwstawionych, elementem dominującym jest element słowny GALLO, aczkolwiek na płaszczyźnie wizualnej litera "g" odwołująca się w swej stylizacji do głowy koguta stanowi jednocześnie nietypowy element graficzny, który może budzić wątpliwości, czy odbiorca dostrzeże w znakach przeciwstawionych element słowny GALLO czy ALLO. Powyższa stylizacja stanowi także istotny element znaków przeciwstawionych. Przyjmując jednak, że część odbiorców dostrzeże pełną nazwę produktów tak opatrzonych, należy stwierdzić, że wizualnie znaki te będą postrzegane zgodnie z zapisem, a więc z uwzględnieniem wszystkich podobieństw i różnic wynikających z zastosowania określonych liter tworzących wyrazy GALLO oraz GALEO. Elementy te zawierają część tożsamych liter oraz odmienną, czwartą literę, która w ocenie UP (mając na uwadze różnice graficzne) czyni znaki towarowe na tyle różne że nie zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. Wyrazy GALLO i GALEO są wyrazami stosunkowo krótkimi (składającymi się z pięciu liter) dlatego też powinny być postrzegane bez zniekształceń. W znakach stosunkowo krótkich niewielkie różnice mogą decydować o braku podobieństwa znaków towarowych. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 grudnia 2007 r. (sygn. II GSK 258/07) podniósł: "Oceniając podobieństwo między znakami w warstwie fonetycznej i wizualnej, Sąd I instancji bez przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów mógł podzielić stanowisko Urzędu Patentowego, iż sama okoliczność, iż znaki posiadają wspólny człon "ave" nie może przesądzać o istnieniu niebezpieczeństwa wprowadzenia odbiorców w błąd, w sytuacji gdy litera "d" w środku znaku Aveda wpływa odmiennie na postrzeganie przeciwstawionych znaków. Zdaniem Urzędu Patentowego z uwagi na to, że znak -AVEDA- podobnie jak znak -avea- jest krótki, to litera "d" bez trudu zostanie dostrzeżona i usłyszana przez odbiorcę w wymowie słowa AVEDA. Litera "d" wpływa więc na odmienne postrzeganie znaków -avea- i -AVEDA- w warstwie wizualnej i fonetycznej". W niniejszej sprawie różnice dotyczące elementów słownych potęgowane są przez zastosowanie elementów graficznych. O ile - jak wskazano powyżej - elementy graficzne znaku spornego odgrywają rolę podrzędną, to znaki przeciwstawione zawierają charakterystyczną stylizację litery "g". Wbrew twierdzeniu pełnomocnika wnoszącego sprzeciw elementy graficzne użyte w porównywanych znakach towarowych nie nawiązują do siebie, lecz odwołują się do innych desygnatów (głowy koguta oraz liści i owoców bliżej nieokreślonej rośliny). Nie można zgodzić się, że elementy graficzne zastosowane w znaku spornym odwołują się w swej stylizacji do grafiki znaków przeciwstawionych. Elementy te stworzone zostały wg odmiennej koncepcji i są łatwo rozpoznawalne. Tym samym elementy graficzne zwiększają dystans istniejący między tymi znakami towarowymi na płaszczyźnie wizualnej. Zastosowanie w znaku spornym dwóch sąsiadujących ze sobą samogłosek "eo" oraz zastosowanie w znakach przeciwstawionych podwójnej litery "I" czyni znaki zdecydowanie różnymi na płaszczyźnie fonetycznej. Zatem płaszczyzna fonetyczna nie zmniejsza istniejących różnic, a ocena dokonana w powyższym zakresie pozwala na stwierdzenie, że znaki także na tej płaszczyźnie nie będą mylone. Powyższe znaki nie mogą być natomiast oceniane na płaszczyźnie znaczeniowej, gdyż są znakami fantazyjnymi. Co najwyżej można stwierdzić, że przeciwstawione znaki towarowe mogą kojarzyć się z językiem romańskim. Skojarzeń takich nie wywołuje znak sporny.

Analizowanie przeciwstawionych w niniejszej sprawie oznaczeń według ich cech wspólnych dowodzi, że cechy te nie mogą prowadzić do pomylenia znaków, gdyż oznaczenia postrzegane jako całość nie wywołują wrażenia wspomnianego podobieństwa niosącego ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. Ogólne wrażenie jakie wywołują znaki, pomimo pewnych tożsamych elementów, nie wskazuje na ten typ podobieństwa, który pozwalałby odbiorcy przypuszczać, że znaki te pochodzą od jednego przedsiębiorstwa, lub przedsiębiorstw powiązanych ze sobą. Znaki te nie powinny być mylone przez przeciętnego odbiorcę, którym może być każdy potencjalny polski konsument. Sąd Pierwszej Instancji w wyroku z dnia 28 stycznia 2004 r. (sprawy połączone T-146/02, T-153/02 w "Własność przemysłowa - orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich i Sądu Pierwszej instancji" pod red. prof. R. Skubisza, Zakamycze 2004, s. 354) stwierdził, że przeciętny konsument to osoba "należycie i dobrze poinformowana, należycie uważna i ostrożna". Osoba taka nie może pomylić tak różnych znaków towarowych.

Jeżeli przeciwstawione znaki towarowe GALLO nie są podobne do znaku spornego w stopniu stwarzającym ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, to tym bardziej znakami takimi nie są pozostałe przeciwstawione na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. znaki towarowe a mianowicie: IL GALLO F&P MARCA REGISTRATA (znak słowno-graficzny) o numerze [...] oraz RISO GALLO (znak słowno-graficzny) o numerze [...]. Znaki te zawierają dodatkowe fantazyjne elementy słowne, do których w żaden sposób nie nawiązuje znak sporny.

Niezależnie od powyższego UP stwierdził, że pełnomocnik wnoszącego sprzeciw nie dopełnił obowiązku przetłumaczenia na język polski przez tłumacza przysięgłego dokumentów w języku obcym, z których wynikałby zakres ochrony powyższych dwóch znaków towarowych zarejestrowanych w trybie uznania ochrony międzynarodowego znaku towarowego. UP na rozprawie w dniu [...] czerwca 2010 r. zobowiązał wnoszącego sprzeciw w terminie dwóch miesięcy, liczonych od dnia rozprawy, do dołączenia do akt sprawy tłumaczeń dokumentów złożonych w sprawie w języku obcym. Jako że językiem urzędowym stosowanym przed polskimi organami administracji państwowej jest język polski, a strona przeciwko której skierowane jest żądanie unieważnienia spornego znaku towarowego ma prawo uzyskać wszelkie dowody z dokumentów w języku polskim, wnoszący sprzeciw powinien przedłożyć do akt sprawy dowody przetłumaczone na język polski, na podstawie których domaga się unieważnienia prawa ochronnego. Obowiązek tłumaczeń ma szczególne znaczenie w postępowaniu spornym, gdzie uprawniony powinien mieć możliwość odniesienia się do wszystkich zarzutów i dowodów złożonych na ich poparcie przez stronę przeciwną.

Zgodnie z art. 132 ust. 1 pkt 2 p.w.p. nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli znak ten jest identyczny lub podobny do znaku, który przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa ochronnego, był powszechnie znany i używany dla towarów pochodzących od innej osoby. W niniejszej sprawie wnioskodawca przeciwstawił spornemu znakowi towarowemu na podstawie art. 132 ust. 1 pkt 2 p.w.p. "wszystkie znaki wskazane w załącznikach do sprzeciwu" (protokół, karta 92). Pełnomocnik wnoszącego sprzeciw nie wskazał zatem przeciwstawionych znaków towarowych w sprzeciwie poprzez ich wymienienie wraz z numerami rejestracji, lecz odesłał Urząd do załączników do sprzeciwu. Załączone do akt sprawy załączniki do sprzeciwu obejmują wydruki z baz i obejmują trzynaście znaków towarowych zarejestrowanych w trybie krajowym, międzynarodowym lub jako wspólnotowe znaki towarowe (karty 9-1).

W ocenie UP, przeciwstawione przez wnoszącego sprzeciw znaki towarowe nie były w dacie zgłoszenia spornego znaku towarowego ([...] stycznia 2004 r.) znakami powszechnie znanymi w Polsce. Nabycie ochrony przez znak powszechnie znany nie wymaga rejestracji, ale wymaga, aby w wyniku używania znaku stał się on powszechnie znany (notoryjny). Za znak powszechnie znany uważa się znak znany połowie potencjalnych nabywców towarów (usług). WSA w wyroku z dnia 12 marca 2008 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1946/07) stwierdził: "o ile powołane przez Urząd Patentowy dowody potwierdzały, że znak towarowy - logo SZPILKI w postaci graficznej wykorzystanej przez uprawnionego w spornym znaku towarowym, jest oznaczeniem renomowanym poprzez, jak wskazał organ, kilkudziesięcioletni okres wydawania czasopisma SZPILKI, hasła w kolejnych edycjach encyklopedii, informacji na stronach internetowych, o tyle w ocenie Sądu nie stanowiły wystarczającego dowodu do przyjęcia jego powszechnej znajomości. (...) nie została udowodniona powszechna znajomość znaku, która wymaga dowodów z badań rynku. Brak jest zatem danych, z których wynikałoby, że znak SZPILKI jest znany co najmniej 50% ogółu społeczeństwa, a takie kryterium przyjmuje się przy notoryjności znaku, gdzie bardziej istotny, wysoki stopień znajomości na rynku, czyli aspekt ilościowy nie był badany. Nie ma też żadnych informacji, ani publikacji na ten temat w aktach administracyjnych". Z kolei WSA w wyroku z dnia 8 sierpnia 2007 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1946/07) stwierdził: "do podstawowych kryteriów, według których ocenia się obiektywną możliwość upowszechnienia się znaku zalicza się: czas używania znaku jako wykładnik możliwości zapadnięcia się znaku w świadomości kupujących, sytuację towarów na rynku (jego ilość, dostępność, sposób i zasięg dystrybucji), kampanię reklamową, zwłaszcza jej formy, czas trwania i ekspansywność oraz wspomnianą już siłę odróżniającą znaku. Żadna z wymienionych okoliczności nie ma znaczenia nadrzędnego. Każda odgrywa ważną rolę, ale nie wyłączną. Mogą współistnieć lub wzajemnie uzupełniać się w czasie. Mają charakter faktyczny i mogą być dowodzone przy pomocy wszystkich dopuszczalnych środków, zwłaszcza dokumentów handlowych (faktury, rachunki), sondaży, ekspertyz."

W rozpatrywanej sprawie uprawniony do prawa ochronnego na sporny znak towarowy zakwestionował powszechną znajomość przeciwstawionych znaków towarowych. Na wnoszącym sprzeciw istniał zatem obowiązek wykazania, że znaki te mają charakter znaków powszechnie znanych. Wnoszący sprzeciw nie przedstawił dowodów na okoliczność powszechnej znajomości przeciwstawionych znaków towarowych. Tymczasem wykazanie powszechnej znajomości znaku towarowego jest niezbędnym warunkiem oceny podobieństwa tego znaku na gruncie art. 132 ust. 1 pkt 2 p.w.p. Wobec powyższego zarzut udzielenia prawa ochronnego z naruszeniem art. 132 ust. 1 pkt 2 p.w.p. należało oddalić.

Mając na uwadze powyższe UP uznał, że postawione w sprawie zarzuty nie zasługują na uwzględnienie.

Skargę na powyższą decyzję Urzędu Patentowego RP wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząca sprzeciw włoska firmy R.S.p.A., zarzucając zaskarżonej decyzji:

a) naruszenie przepisów procesowych, a mianowicie art. 7 K.p.a. w zw. z art. 252 p.w.p., polegające na niedostatecznym wyjaśnieniu zarzutów i nierozpatrzeniu wniosków wskazanych w piśmie z dnia [...] marca 2011 r. wobec materiałów składanych przez Uczestnika postępowania dla podważenia twierdzeń zawartych w sprzeciwie z dnia [...]. 10. 2007 r. i nieuwzględnieniu stanu faktycznego dotyczącego w szczególności faktu wycofania przez uczestnika postępowania ryżu z wykazu towarów rejestracji znaku wspólnotowego GALEO nr [...] pod wpływem sprzeciwu opartego na tych samych znakach GALLO, na które skarżąca powołuje się w obecnym postępowaniu oraz faktu, że w postępowaniu spornym przed Urzędem Patentowym RP z wniosku uczestnika postępowania o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego nr [...] (sygn. akt: [...]) z powodu nieużywania znaku GALLO w obrocie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wykazane zostało stosowanie znaku GALLO w odniesieniu do ryżu, to znaczy okoliczności faktycznych, istotnych z punktu widzenia rozpatrywanego sprzeciwu wobec decyzji o udzieleniu prawa ochronnego nr [...], a skutkiem tego błędne ustalenie, że prawo ochronne nr [...] na znak GALEO zostało udzielone prawidłowo w zakresie kwestionowanym przez skarżącą i wydanie przedwczesnej decyzji oddalającej w/w sprzeciw skarżącej z dnia [...] października 2007 r. wobec decyzji UP RP o udzieleniu przedmiotowego prawa ochronnego,

b) naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 132 ust. 2 pkt. 2 oraz 132 ust. 1 pkt. 2 p.w.p. poprzez udzielenie prawa ochronnego nr [...] dla kwestionowanych towarów mimo ochrony w Polsce wcześniejszych znaków towarowych GALLO w odniesieniu do produktów ryżowych, sprzecznie z treścią przywołanych przepisów i wbrew ustalonej praktyce Urzędu Patentowego RP w tym zakresie oraz utrwalonemu orzecznictwu unijnemu, a skutkiem tego błędne oddalenie zaskarżoną decyzją sprzeciwu skarżącej z dnia [...]. 10. 2007 r. wobec decyzji o udzieleniu prawa ochronnego nr [...] na znak GALEO w zakresie kwestionowanym przez skarżącą,

W związku z przedstawionymi zarzutami skarżąca wniosła o rozpatrzenie niniejszej skargi w granicach całej sprawy, uchylenie w całości zaskarżonej decyzji z dnia [...] maja 2011 r., wydanej przez Urząd Patentowy RP działający w trybie postępowania spornego, stwierdzenie braku ustawowych warunków wymaganego do udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy GALEO według prawa ochronnego R-180899 w zakresie kwestionowanym przez skarżącą i unieważnienie tego prawa w zakresie zakwestionowanych towarów, zaś w wypadku uznania, że zachodzi potrzeba uzupełnienia materiału dowodowego - przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Urząd Patentowy RP działający w trybie postępowania spornego oraz przeprowadzenie rozprawy z udziałem skarżącej lub jego pełnomocnika, a także zasądzenie kosztów procesu w obu instancjach.

Zaskarżona decyzja jest w ocenie skarżącej niesłuszna w całości, nawet jeśli jedynie część z zarzutów podniesionych w oddalonym sprzeciwie jest uzasadniona.

1. Skarżąca nie zgadza się z ustaleniami Urzędu Patentowego RP działającego w trybie postępowania spornego w odniesieniu do uznania, że w prawie ochronnym nr R-180899 nie występują zakwestionowane przez skarżącą płatki mieszane ze zbóż i uważa, że termin "płatki mieszane ze zbóż" obejmuje "płatki mieszane ze zbóż i warzyw".

2. Skarżąca nie zgadza się z ustaleniami Urzędu Patentowego RP działającego w trybie postępowania spornego w odniesieniu do uznania, że powszechna znajomość znaku GALLO nie została przez skarżącą wykazana i pośrednie przyznanie wagi twierdzeniom uczestnika postępowania, iż znak GALLO nie jest znany w Polsce, popartym wynikami badań o nieudokumentowanym zakresie i profilu, podczas gdy w piśmie z dnia 3 marca 2011 r. skarżąca przywołała blisko ćwierć miliona wyników dla hasła ryż GALLO na stronach internetowych w języku polskim wobec siedmiu i pół tysiąca wyników dla hasła ryż SONKO prezentowanego jako najpopularniejszy ryż w Polsce w badaniach przywołanych przez uczestnika postępowania. W ocenie skarżącej nie zachodzi potrzeba dowodzenia faktów powszechnie znanych, a tym bardziej znanych stronie przeciwnej, o czym świadczą fakty przywołane na wstępie - w punkcie a) dotyczące [...] prawa ochronnego nr [...].

3. Skarżąca nie zgadza się z ustaleniami Urzędu Patentowego RP w odniesieniu do uznania, że skarżąca nie występowała o uchylenie prawa ochronnego nr [...] w odniesieniu do mieszanek zbożowo-warzywnych. Ustalenie to nastąpiło wbrew stanowisku strony skarżącej, która na rozprawie w dniu [...]. 04. 2011 r. wskazywała, że prosi o rozważenie ograniczenia towarów w prawie ochronnym nr [...] poprzez wprowadzenie po każdym pojawieniu się słowa "zbóż" uściślenia w brzmieniu: "z wyłączeniem ryżu", co jednoznacznie wskazuje, że skarżąca kwestionuje oznaczanie towarów zawierających ryż znakiem GALEO we wszelkich kombinacjach i mieszankach.

4. Skarżąca nie zgadza się z ustaleniami Urzędu Patentowego RP w odniesieniu do uznania że mieszanki zbożowo warzywne nie są towarem podobnym do ryżu, tj. towaru oznaczanego w obrocie znakiem GALLO. Ustalenia te poczynione zostały z pominięciem faktu, iż odbiorcy znaku GALEO są świadomi stałej obecności ryżu i produktów ryżowych oznaczanych znakiem GALLO w obrocie od szeregu lat.

5. Skarżąca nie zgadza się z ustaleniami Urzędu Patentowego RP w odniesieniu do uznania znaku GALEO za nie podobny do znaku GALLO, mimo stwierdzenia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że w grafice znaku GALEO występują wyeksploatowane elementy graficzne. Fakt wyeksploatowania elementów skłaniać powinien do pominięcia ich w ocenie podobieństwa znaków GALEO i GALLO, jako typowych czy nawet opisowych. Orzecznictwo unijne dotyczące zachowania w pamięci odbiorców jedynie ogólnego zarysu wcześniejszego znaku wskazuje, że odbiorcy pamiętający jedynie ogólnie znak GALLO mogą popełnić błąd kupując produkty ryżowe oznaczone znakiem GALEO.

6. Zdaniem skarżącej, Urząd Patentowy RP błędnie pominął stanowisko Sądu Najwyższego wskazującego (wyrok z dnia 8 stycznia 2003 r. sygn. akt III RN 239/01), że przy wykładni obowiązujących przepisów tak istotne znaczenie mają zobowiązania międzynarodowe Polski w zakresie dostosowania prawa polskiego do prawa Unii Europejskiej, że dostosowanie to powinno być realizowane także poprzez interpretację obowiązujących przepisów w taki sposób, by służyło to uzyskaniu rezultatu zbieżnego z dyspozycjami norm prawa wspólnotowego. Na gruncie prawa wspólnotowego uczestnik postępowania z własnej woli ograniczył wykaz towarów w znaku [...] - GALEO eliminując ryż, a mimo wskazanej wytycznej, organ administracji nie uwzględnił tego faktu.

Skarżąca jest jednocześnie zdania, że jeśli znak GALEO będzie korzystał z monopolu w zakresie mieszanek zbóż zawierających ryż, to w świadomości wszystkich nabywców może zaistnieć błąd co do zbieżności lub skojarzenia ze znakami GALLO stosowanymi wcześniej w obrocie dla ryżu.

Jak wynika z wyżej podniesionych kwestii, decyzja z dnia [...] maja 2011 r. wydana została przedwcześnie, bez dostatecznego wyjaśnienia wszystkich aspektów sprawy.

Nawet jeśli skłonić się do opinii, że to skarżąca winna udowodnić szereg faktów, istotnych dla prawidłowości rozstrzygnięcia, to stwierdzić należy, że po podsumowaniu stanowiska skarżącej w piśmie z dnia [...] marca 2011 r. i modyfikacji roszczenia na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2011 r. organ administracji nie uwzględnił tego stanowiska i wbrew wskazanym wyżej nieprawidłowościom przychylił się do stanowiska uczestnika postępowania zamiast dążyć do wyjaśnienia wskazanych sprzeczności.

Stąd zarzut naruszenia przepisów proceduralnych: art. 7 K.p.a. w ocenie skarżącej jest w pełni potwierdzony i nie wymaga dalszego uzasadniania.

W świetle wyżej podniesionych wątpliwości co do prawidłowości zaskarżonej decyzji z dnia [...] maja 2011 r., przyznanie od skarżącej kosztów procesu uczestnikowi postępowania jest - w ocenie skarżącej, nieuzasadnione. Dlatego decyzja ta zaskarżona jest także w części dotyczącej kosztów.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej.

W niniejszej sprawie podstawowym zagadnieniem była ocena podobieństwa spornego znaku towarowego GALEO o numerze [...] udzielonego na rzecz K. S.A., z siedzibą w [...], do znaków przeciwstawionych przez skarżącego, R. S.p.A. z siedzibą w [...], Włochy. Powyższa ocena dokonywana była na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Skarżący w przedmiotowej skardze zakwestionował interpretację przepisów prawa materialnego, a także sposób rozpatrzenia sprawy.

W pierwszej kolejności UP podniósł, że postawione zarzuty naruszenia przepisów postępowania pozostają bez wpływu na prawidłowość podjętego rozstrzygnięcia. Należy podkreślić, że organ w toku prowadzonego postępowania powinien podejmować jedynie te czynności, które służą wyjaśnieniu sprawy i mogą mieć wpływ na wydaną w sprawie decyzję kończącą postępowanie w sprawie. W niniejszej skardze skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania w związku z "nieuwzględnieniem stanu faktycznego" dotyczącego stosowania w Polsce znaku GALLO, co - jak podniósł skarżący - zostało wykazane w innej sprawie prowadzonej przed Urzędem Patentowym, a mianowicie w sprawie o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy GALLO o numerze [...] (sygn. akt: [...]). Tymczasem kwestia używania w Polsce jednego ze znaków przeciwstawionych w sprawie pozostaje bez wpływu na ocenę podobieństwa znaków towarowych w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Należy podkreślić, że znak towarowy służy do oznaczania towarów, a zatem przeznaczony jest do stosowania w obrocie gospodarczym. Dlatego z samego faktu używania znaku towarowego nie można wywodzić dodatkowych korzyści. Ocena zasadności zarzutu naruszenia art. 132 ust. 2 pkt 2 nie jest w żaden sposób uwarunkowana uprzednim stwierdzeniem używania przeciwstawionego znaku towarowego (za wyjątkiem trybu przewidzianego w art. 166 p.w.p.). Z uwagi na powyższe, a także mając na uwadze zasadę szybkości postępowania podjęcie przez organ czynności, które nie zmierzają do wyjaśnienia sprawy byłoby nieuzasadnione.

Również za pozostające bez wpływu na wyjaśnienie sprawy zakończonej zaskarżoną decyzją było "nieuwzględnienie stanu faktycznego" związanego z ograniczeniem wykazu towarów przez uprawnionego dla wspólnotowego znaku towarowego GALEO w postępowaniu przed Urzędem Harmonizacji Rynku Wewnętrznego. Podjecie przez uprawnionego decyzji o ograniczeniu wykazu towarów w przywołanym postępowaniu również pozostaje bez wpływu na ocenę podobieństwa w przedmiotowej sprawie, zwłaszcza że z faktu ograniczenia wykazu towarów dla wspólnotowego znaku towarowego nie wynika bynajmniej przyznanie racji drugiej stronie zarówno w przywołanym postępowaniu, jak i w szczególności w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją, czego dowodem było stanowisko uprawnionego do spornego znaku towarowego przedstawiane w toku sprawy.

Nie można również zgodzić się z twierdzeniami skarżącego o naruszeniu przepisów postępowania z uwagi na "nierozpatrzenie wniosków wskazanych w piśmie z dnia [...] marca 2011 r." W piśmie tym skarżący wniósł o uznanie kwestii tożsamości towarów za niesporną między stronami. Tymczasem na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2011 r. (protokół, karta 168 akt sprawy) uprawniony podniósł, że nigdy nie twierdził, iż towary wchodzące w ochronę przeciwstawionych znaków są tożsame. Uprawniony nie kwestionował jedynie, że są podobne. Urząd w zaskarżonej decyzji dokonał w tym względzie stosownej oceny, co znalazło swój wyraz w treści uzasadnienia.

Pozostałe wnioski nie miały służyć wyjaśnieniu sprawy i zostały pominięte jako nie mające znaczenia dla sprawy. Skarżący domagał się bowiem zobowiązania strony przeciwnej do "przedstawienia materiałów obrazujących stan prawny praw wyłącznych do znaków z elementem słownym GALLO (...) na dowód funkcjonowania takich oznaczeń poza Polską". Także w powyższym zakresie fakt eksploatacji określonych elementów znaków towarowych poza terytorium Polski w żaden sposób nie determinuje oceny podobieństwa znaków towarowych na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., która musi uwzględniać elementy ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd w Polsce i przez krajowego przeciętnego odbiorcę. Tym samym jakiekolwiek stanowisko strony przeciwnej w powyższym zakresie nie miało wpływu i nie znalazło odniesienia w zaskarżonej decyzji. To samo dotyczyło wniosku o zobowiązanie strony przeciwnej do przedstawienia materiałów obrazujących warunki przeprowadzenia badań rynkowych, (na które powoływała się strona przeciwna), gdyż to na wnoszącym sprzeciw ciążył obowiązek wykazania powszechnej znajomości znaku towarowego (znaków towarowych) na które powoływał się w sprawie.

Reasumując, podniesione powyżej kwestie w żaden sposób nie determinowały przedmiotowego rozstrzygnięcia. Niezależnie zatem od wyjaśnienia powyższych kwestii Urząd zobowiązany byłby do ich pominięcia, gdyż uznanie ich wpływu spowodowałoby wydanie decyzji z naruszeniem przepisu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Tym samym nawet jeśli uznać, że Urząd zobowiązany był do wyjaśnienia kwestii nie służących do wyjaśnienia sprawy, to brak powyższych wyjaśnień nie spowodował naruszenia przepisów postępowania w sposób mogący mieć wpływ na załatwienie sprawy. Jeszcze raz należy podkreślić, że Urząd powinien realizować zasadę szybkości postępowania i dążyć do szybkiego załatwienia sprawy, jeżeli nie łączy się to z uszczerbkiem dla realizacji innych zasad postępowania administracyjnego. Powyższe ma szczególne znaczenie w postępowaniu spornym, w którym niejednokrotnie strona niezainteresowana załatwieniem sprawy wpisuje w taktykę procesową składanie wniosków pozostających poza meritum sprawy.

W dalszej kolejności Urząd nie podziela zarzutu naruszenia prawa materialnego, a mianowicie art. 132 ust. 2 pkt 2 oraz art. 132 ust. 1 pkt 2 p.w.p. "poprzez udzielenie prawa ochronnego [...] dla kwestionowanych towarów mimo ochrony w Polsce wcześniejszych znaków towarowych GALLO w odniesieniu do produktów ryżowych". W zaskarżonej decyzji Urząd dokonał szczegółowej analizy podobieństwa towarów, podobieństwa samych znaków towarowych, jak i ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, uwzględniając wypracowane przez orzecznictwo i doktrynę zasady tej oceny, z uwzględnieniem całościowej oceny znaków towarowych oraz wrażenia jakie mogą wywierać porównywane znaki towarowe na odbiorcy. Jako że odpowiedź na skargę nie jest uzupełnieniem zaskarżonej decyzji, a stanowisko Urzędu byłoby jedynie powtórzeniem uzasadnienia zawartego w decyzji, Urząd podtrzymuje jedynie wyrażone już w powyższym akcie stanowisko. Podkreślenia wymaga jedynie, że Urząd wbrew twierdzeniu skarżącego nie podnosił, że "mieszanki zbożowo warzywne nie są towarem podobnym do ryżu, tj. towaru oznaczonego w obrocie znakiem GALLO". Mieszanki te nie były objęte zakresem żądania unieważnienia spornego znaku towarowego, gdyż zakres ten wnoszący sprzeciw ostatecznie ustalił w piśmie z dnia [...] marca 2011 r., gdzie dwukrotnie w sposób niedwuznaczny, pogrubioną czcionką określony został zakres unieważnienia prawa ochronnego na sporny znak towarowy GALEO.

Wymaga również podkreślenia, że skarżący nie wyjaśnił na jakiej podstawie uznał, że znak towarowy GALLO (lub znaki towarowe GALLO) był w dniu zgłoszenia spornego znaku towarowego w Polsce nie tylko powszechnie znany, ale znajomość ta nie wymagała dowodzenia. Z powyższą interpretacją nie sposób się zgodzić, zwłaszcza że uprawniony do spornego znaku towarowego zakwestionował powszechną znajomość znaków przeciwstawionych, a wnoszący sprzeciw nie przedstawił w sprawie żadnych dowodów na okoliczność powszechnej znajomości na dzień zgłoszenia spornego znaku towarowego w Urzędzie Patentowym celem uzyskania ochrony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; zwaną dalej p.p.s.a.).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.

Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była skarga na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] maja 2011 r., którą oddalono sprzeciw R. S.p.A. z siedzibą w [...], Włochy, wnoszącej o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy GALEO o numerze [...] udzielonego na rzecz K. S.A. z siedzibą w [...].

Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie przepisów procesowych, a mianowicie art. 7 K.p.a. w zw. z art. 252 p.w.p., polegające na niedostatecznym wyjaśnieniu zarzutów, nierozpatrzeniu zgłaszanych wniosków i nieuwzględnieniu stanu faktycznego, a także naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 132 ust. 2 pkt 2 oraz 132 ust. 1 pkt 2 p.w.p. poprzez udzielenie prawa ochronnego nr [...] dla kwestionowanych towarów mimo ochrony w Polsce wcześniejszych znaków towarowych GALLO w odniesieniu do produktów ryżowych.

Jak wynika z akt sprawy, w szczególności zaś ze skargi, zarzut naruszenia art. 7 K.p.a. dotyczy przede wszystkim kwestii podobieństwa towarów i sprowadza się do zarzutu, że ustalone przez Urząd Patentowy towary wnoszącej sprzeciw, których zakres był zresztą w toku postępowania kilka razy modyfikowany, został przez Urząd ustalony z niewystarczającą dokładnością. W szczególności skarżący podnosi w skardze, że nie zgadza się z ustaleniami Urzędu Patentowego RP i uważa, że termin "płatki mieszane ze zbóż" obejmuje "płatki mieszane ze zbóż i warzyw", przy czym skarżący uważa, że mieszanki zbożowo-warzywne są towarem podobnym do ryżu, tj. towaru oznaczanego w obrocie znakiem skarżącej - GALLO. W konsekwencji skarżąca podkreśliła, że wbrew ustaleniom UP występowała o uchylenie prawa ochronnego nr [...] w odniesieniu do mieszanek zbożowo-warzywnych. Według skarżącej, wnosiła ona o ograniczenia towarów w prawie ochronnym nr [...] poprzez wprowadzenie po każdym pojawieniu się słowa "zbóż" uściślenia w brzmieniu: "z wyłączeniem ryżu", co jednoznacznie wskazuje, że skarżąca kwestionowała oznaczanie towarów zawierających ryż znakiem GALEO we wszelkich kombinacjach i mieszankach.

W związku z powyższym zarzutem należy przypomnieć, że z akt sprawy (decyzja przyznająca prawo ochronne z dnia [...] sierpnia 2006 r.) wynika, iż na rzecz K. S.A., z siedzibą w [...], dokonano rejestracji prawa ochronnego na znak słowno-graficzny GALEO dla towarów zawartych w klasie 29, 30 i 31 Klasyfikacji Nicejskiej, tj.:

29. koncentraty na buliony i do wytwarzania zup, buliony, zupy, warzywa konserwowane, koncentraty, konserwy warzywne, przeciery warzywne, przecier pomidorowy, pikle, rośliny strączkowe konserwowane, sałatki warzywne, warzywa suszone, gotowane, konserwowane, zioła ogrodowe konserwowane, składniki do sporządzania bulionów i zup, suszone zioła do celów spożywczych, grzyby suszone, gotowane, konserwowane, chrzan konserwowany,łatki z warzyw,

30. przyprawy, zagęszczacze stosowane przy gotowaniu produktów spożywczych, sól, sole wielosmakowe, warzywne i ziołowe, musztardy, octy, majonezy, keczupy, sosy przyprawowe, sosy sproszkowane, smakowe, pomidorowe, sosy do sałatek, dressingi, dipy, winegrety, mieszanki ze zbóż i zbożowo-warzywne do spożycia dla ludzi, płatki ze zbóż, płatki mieszane ze zbóż i warzyw,

30. korzenie jadalne i spożywcze, ziarna, otręby zbożowe, sezam, świeże owoce i warzywa.

Znak ten, jak wskazano, został zarejestrowany w decyzji Urzędu Patentowego z dnia [...] sierpnia 2006 r. o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy GALEO o numerze [...].

W ocenie wnioskodawcy, sporny znak towarowy GALEO jest podobny w takim stopniu do znaków towarowych GALLO chronionych na rzecz firmy F. S.A. w odniesieniu do ryżu i produktów ryżowych, że istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd.

Dokonując oceny podobieństwa wyrazów GALLO i GALEO wnoszący sprzeciw uznał, że znaki te przeznaczone zostały do oznaczania towarów identycznych; w związku z tym wniósł o uznanie za bezsporną kwestię tożsamości towarów.

Na rozprawie uprawniony podkreślił natomiast, że towary wyznaczające zakres ochrony porównywanych znaków towarowych nie są tożsame; można natomiast uznać, że towary te są podobne.

W ocenie Urzędu Patentowego, wskazany w wykazie towarów znaku przeciwstawionego GALLO o numerze [...] ryż jest towarem podobnym do mieszanek ze zbóż do spożycia dla ludzi oraz płatków ze zbóż. Ryż jako roślina zbożowa może bowiem być składnikiem mieszanek ze zbóż oraz stanowić produkt, na bazie którego produkowane są płatki. Porównywane towary mogą być wytwarzane przez tego samego producenta i mogą zawierać te same składniki (ryż). Powyższa ocena podobieństwa znajduje również odniesienie do towarów oznaczanych drugim przeciwstawionym znakiem, a mianowicie GALLO o numerze [...] przeznaczonego do oznaczania m.in. ryżu oraz produktów zbożowych na bazie ryżu. W szczególności te ostatnie są towarem podobnym do mieszanek ze zbóż do spożycia dla ludzi oraz płatków ze zbóż, co nie wymaga uzasadnienia.

Poza zakresem oceny podobieństwa towarów pozostają natomiast wskazane przez sprzeciwiającego w żądaniu unieważnienia spornego znaku towarowego płatki mieszane ze zbóż. Towar ten nie znajduje się w wykazie towarów spornego znaku towarowego. Wykaz ten zawiera płatki mieszane ze zbóż i warzyw. W ocenie UP, płatki mieszane ze zbóż nie zawierają się, jako hasło szczególne, w terminie: płatki mieszane ze zbóż i warzyw. Ograniczenie hasła: płatki mieszane ze zbóż i warzyw poprzez unieważnienie płatków mieszanych ze zbóż nie jest możliwe, gdyż w wykazie znalazłby się towar - "płatki mieszane z warzyw", który tam się nie znajdował, i który nie jest podkategorią hasła: płatki mieszane ze zbóż i warzyw. Jest to już inny typ towaru.

W konsekwencji dokonanych ustaleń wnoszący sprzeciw zmodyfikował żądanie unieważnienia prawa ochronnego na sporny znak towarowy wskazując "płatki mieszane ze zbóż i warzyw". Jednakże w ostatnim piśmie procesowym z dnia [...] marca 2011 r. pełnomocnik wnoszącego sprzeciw powrócił do pierwotnego żądania unieważnienia prawa ochronnego nr [...] wyłącznie w odniesieniu do następujących towarów z klasy 30: mieszanki ze zbóż do spożycia przez ludzi, płatki ze zbóż oraz płatki mieszane ze zbóż.

Reasumując należy uznać, że dokonane przez Urząd Patentowy ustalenie zakresu towarów przeciwstawionych towarom objętym znakiem spornym zostało dokonane w sposób prawidłowy i sprowadza się do mieszanek ze zbóż do spożycia dla ludzi oraz płatków ze zbóż, z wyłączeniem płatków mieszanych ze zbóż i warzyw, jako że towar - płatki mieszane ze zbóż nie znajduje się w wykazie towarów spornego znaku towarowego. Prawidłowo też Urząd podzielił ocenę uprawnionego, że towary wyznaczające zakres ochrony porównywanych znaków towarowych nie są tożsame; można natomiast uznać, że towary te są podobne. Tym samym można mówić o spełnieniu pierwszej przesłanki wynikającej z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., tj. podobieństwa towarów.

Odnosząc się do kolejnej przesłanki, o której mowa w powołanym wyżej przepisie p.w.p., tj. podobieństwa porównywanych znaków towarowych, Urząd Patentowy był zobowiązany zauważyć, że wnoszący sprzeciw przeciwstawił spornemu znakowi towarowemu następujące znaki towarowe: 1) GALLO (znak słowno-graficzny) o numerze [...]; 2) GALLO (znak słowno-graficzny) o numerze [...]; 3) IL GALLO F&P MARCA REGISTRATA (znak słowno-graficzny) o numerze [...]; 4) RISO GALLO (znak słowno-graficzny) o numerze [...].

Uwzględniając zakres towarów objętych tymi znakami Urząd Patentowy ograniczył ocenę podobieństwa spornego znaku towarowego do znaków przeciwstawionych o numerach [...] oraz [...].

W ocenie Sądu był to krok uzasadniony (jak wskazano wyżej – m.in. zakresem towarów objętych tymi znakami).

Zgodnie z ustaloną praktyką oraz orzecznictwem Urząd Patentowy dokonał porównania spornych oznaczeń na trzech płaszczyznach: wizualnej (z uwzględnieniem ich grafiki), fonetycznej i koncepcyjnej, a także ocenił je jako całość, zasadnie wskazując, że sama powtarzalność wyodrębnionych elementów lub zbieżność członów oznaczeń nie musi determinować stworzenia ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd.

Urząd trafnie podkreślił, że zakres oceny podobieństwa porównywanych znaków towarowych wyznacza ich zarejestrowana postać, porównywane znaki towarowe (sporny GALEO oraz przeciwstawione znaki towarowe GALLO o numerach [...] oraz [...]) są bowiem znakami słowno-graficznymi.

Urząd zasadnie uznał, że elementem dominującym w spornym znaku towarowym jest element słowny GALEO. Jest to wyraz fantazyjny, dobrze widoczny i umieszczony w centralnym miejscu znaku. Użyte w znaku spornym elementy graficzne służą w głównej mierze wyeksponowaniu elementu słownego. Dotyczy to w szczególności tła oraz koloru czcionki. Natomiast użyta w znaku wstęga oraz motywy roślinne są wyeksploatowanymi elementami znaków przeznaczonych do oznaczania produktów spożywczych, przez co nie przykuwają uwagi odbiorcy i nie zachowują się w pamięci jako elementy charakterystyczne. Również w znakach przeciwstawionych, elementem dominującym jest element słowny GALLO, aczkolwiek na płaszczyźnie wizualnej litera "G" odwołująca się w swej stylizacji do głowy koguta stanowi jednocześnie nietypowy element graficzny.

Urząd trafnie też zauważył, że użyte w znakach przeciwstawionych GALLO oraz GALEO zawierają część tożsamych liter oraz odmienną, czwartą literę, która w ocenie Urzędu (mając na uwadze różnice graficzne) czyni znaki towarowe na tyle różne, że nie zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. Wyrazy GALLO i GALEO są wyrazami stosunkowo krótkimi (składającymi się z pięciu liter) dlatego też powinny być postrzegane bez zniekształceń – tym bardziej, że w rozpatrywanej sprawie różnice dotyczące elementów słownych potęgowane są przez zastosowanie odmiennych elementów graficznych (głowa koguta oraz liście i owoce rośliny). Należy zgodzić się też z Urzędem Patentowym, że elementy graficzne obu znaków zostały stworzone według odmiennej koncepcji i są łatwo rozpoznawalne.

Natomiast zastosowanie w znaku spornym dwóch sąsiadujących ze sobą samogłosek "eo" oraz zastosowanie w znakach przeciwstawionych podwójnej litery "l" czyni znaki zdecydowanie różnymi na płaszczyźnie fonetycznej. Zatem porównywane znaki także na tej płaszczyźnie nie powinny być mylone.

Urząd zwrócił nadto uwagę, że przeciwstawione znaki mają charakter znaków fantazyjnych, a zatem nie powinny być oceniane na płaszczyźnie znaczeniowej.

Analizując przeciwstawione oznaczenia według ich cech wspólnych Urząd uznał, że cechy te nie mogą prowadzić do pomylenia znaków, gdyż oznaczenia te postrzegane jako całość nie wywołują wrażenia wspomnianego podobieństwa niosącego ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. Znaki te nie pozwalają odbiorcy przypuszczać, że pochodzą od jednego przedsiębiorstwa, lub przedsiębiorstw powiązanych ze sobą. Znaki te również nie powinny być mylone przez przeciętnego odbiorcę, którym może być każdy potencjalny polski konsument.

W konsekwencji Urząd Patentowy doszedł do trafnego – w ocenie Sądu – wniosku – że skoro przeciwstawione znaki towarowe GALLO nie są podobne do znaku spornego w stopniu stwarzającym ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, to tym bardziej znakami takimi nie są pozostałe przeciwstawione na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. znaki towarowe a mianowicie: IL GALLO F&P MARCA REGISTRATA o numerze [...] oraz RISO GALLO (o numerze [...]. Znaki te zawierają dodatkowe fantazyjne elementy słowne, do których w żaden sposób nie nawiązuje znak sporny.

Reasumując, Sąd uznał, że w rozpatrywanej sprawie Urząd Patentowy prawidłowo zastosował art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., którego naruszenia stanowiło jeden z podstawowych zarzutów wnoszącego sprzeciw. Uznając określone podobieństwo towarów Urząd zarazem wykazał brak podobieństwa samych oznaczeń, w każdej z wymienionych płaszczyzn, włącznie z odmiennością grafiki porównywanych znaków, a także, oceniając te znaki jako całość, tzn. uwzględniając ich cechy wspólne, wykazał, że nie zachodzi niebezpieczeństwo ryzyka konfuzji.

Odnosząc się do zarzutu, że sporny znak towarowy nie spełnia ustawowych warunków wymaganych do udzielenia prawa ochronnego "określonych (...), a zapewne także w art. 132 ust. 1 pkt 2" p.w.p. należy zauważyć, że:

- powyższy zarzut nie został podniesiony w skardze,

- twierdzenie uprawnionego, że brak jest dowodów na okoliczność renomy i powszechnej znajomości znaków przeciwstawionych, nie zostało w istocie zakwestionowane,

- jak zasadnie stwierdził Urząd, w przedstawionej sytuacji to na wnoszącym sprzeciw istniał obowiązek wykazania, że znaki te mają charakter znaków powszechnie znanych. Wnoszący sprzeciw nie przedstawił dowodów na okoliczność powszechnej znajomości przeciwstawionych znaków towarowych. Tymczasem wykazanie powszechnej znajomości znaku towarowego jest niezbędnym warunkiem oceny podobieństwa tego znaku na gruncie art. 132 ust. 1 pkt 2 p.w.p.;

- już na rozprawie (por. protokoł z rozprawy) pełnomocnik wnoszącego sprzeciw "...zgodził się z niedostatecznym wykazaniem renomy znaku..."

Należy zatem zgodzić się z Urzędem Patentowym, że podniesiony w rozpatrywanej sprawie zarzut udzielenia prawa ochronnego z naruszeniem art. 132 ust. 1 pkt 2 p.w.p. należało oddalić.

Odnosząc się wreszcie do kwestii, która wystąpiła w rozpatrywanej sprawie - wniesienia przez wnoszącego sprzeciw praw należących m.in. do osób trzecich, należy uznać, że Urząd Patentowy, odwołując się w tym zakresie do stanowiska sądów administracyjnych, zajął w tej kwestii stanowisko prawidłowe, tj. zgodne z prawem.

Ponadto oceniając zaskarżoną decyzję Sąd nie stwierdził żadnych innych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.