Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 762/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-07-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 kwietnia 2006 r. sygn. akt III SA/Wr 697/04 w zakresie uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 lutego 2006 r. o sygnaturze III SA/Wr 697/04 dotyczącego zasądzenia od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu na rzecz Z.K. kwoty 39,50 (słownie trzydzieści dziewięć i 50/100) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu z dnia 21 września 2004 r. Nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: zażalenie oddalić.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uzupełnił wyrok z dnia 28 lutego 2006 r. o sygnaturze III SA/Wr 697/04 zasądzając od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu na rzecz Z. K. kwoty 39,50 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Podstawą do wydania przedmiotowego postanowienia były pisma skarżącego z dnia 2 marca 2006 r. oraz 4 kwietnia 2006 r., które zinterpretowane zostały jako wnioski o uzupełnienie wspomnianego wyroku.

Wobec powyższych wniosków za koszty niezbędne do dochodzenia praw przez stronę skarżącą Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał koszty dojazdu na rozprawę i koszty przesyłek pocztowych wnoszonych do Sądu. Ogółem należności z tego tytułu zostały określone w wysokości wskazanej wyżej na zasadach wskazanych w art. 4 ust. 1 dekretu z dnia 26 października 1950 o należnościach świadków, biegłych i stron w postępowaniu sądowym (Dz. U. Nr 49 poz. 445 ze zm.) i zasądzone od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu na podstawie art. 200 i 205 § 1 w związku z art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.

W piśmie z dnia 15 maja 2006 r. skarżący Z. K. zawarł szereg uwag dotyczących przebiegu postępowania w jego sprawie, kwestionując w tym także postanowienie wydane dnia 21 kwietnia 2006 r. Stąd też niniejsze pismo należało uznać za zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów wydane w uzupełnieniu wyroku z dnia 28 lutego 2006 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do zapisu art. 200 p.p.s.a. organ, który wydał zaskarżony akt zobowiązany jest do zwrotu kosztów postępowania na rzecz strony przeciwnej jeżeli jej skarga została uwzględniona przez sąd I instancji. W razie braku takiego rozstrzygnięcia sąd, na wniosek strony zgłoszony w ciągu czternastu dni od dnia doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie – od dnia ogłoszenia, dokonuje uzupełnienia wyroku (art. 157 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 157 § 2 i 3 o wniosku dotyczącym zwrotu kosztów sąd może rozstrzygnąć w formie postanowienia na posiedzeniu niejawnym.

W przedmiotowej spawie do kosztów postępowania niezbędnych do dochodzenia swoich praw przez stronę prowadzącą swoją sprawę osobiście należało w tym przypadku zaliczyć koszty przejazdu na rozprawę w obie strony oraz koszty opłat pocztowych poniesione przez skarżącego w ramach korespondencji z Sądem. Podstawa prawna wyliczenia przedmiotowych kosztów zastosowana przez Sąd I instancji nie budzi wątpliwości. Skarżący nie przedstawił natomiast żadnego konkretnego zarzutu, dla podważenia powyższych ustaleń w przedmiocie wysokości kwoty zasądzonych na jego rzecz kosztów sądowych podlegających zwrotowi.

W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.