Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1256/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2022-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Podatek rolny
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 6c
journal: Dz.U. 2020 poz 333
law: Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym - t.j.
article: art. 2 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2019 poz 1170
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Kandut (spr.), Sędzia NSA Eugeniusz Christ, Sędzia WSA Anna Rotter, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2021 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach, działając m.in. na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.– dalej zwana: O.p.), po rozpatrzeniu odwołania B. B. (dalej zwany w skrócie: strona, podatnik, skarżący), utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy G. z [...] r. nr [...] w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2021 w kwocie [...] zł.

Decyzje wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Z akt sprawy przedłożonych Sądowi wynika, że podatnik w dniu 17 lutego 2020 r. złożył w organie podatkowym informację o gruntach IR-1 oraz IR-3 wraz z załącznikami ZIR-1 i ZIR-2, deklarując do opodatkowania od marca 2019 r. grunty o powierzchni ogółem [...] ha, położone na działkach nr: [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...].

Według informacji z rejestru gruntów, na działce:

- nr [...] znajdowały się grunty pod wodami stojącymi ([...] ha) i nieużytki ([...]ha),

- nr [...] znajdowały się grunty pod wodami stojącymi ([...] ha) i nieużytki ([...]ha),

- nr [...] znajdowały się grunty pod wodami stojącymi ([...] ha) i nieużytki ([...]ha),

- nr [...] znajdowały się grunty pod wodami stojącymi ([...] ha) i nieużytki ([...]ha),

- nr [...] znajdowały się grunty pod wodami stojącymi ([...] ha) i nieużytki ([...]ha),

- nr [...] znajdowały się grunty pod wodami stojącymi ([...] ha) i nieużytki ([...]ha),

- nr [...] znajdowały się grunty pod wodami stojącymi ([...] ha) i nieużytki ([...]ha),

- nr [...] znajdowały się grunty pod wodami stojącymi ([...] ha), pod wodami płynącymi ([...]ha), rolne ([...]ha), tereny różne ([...]ha),

- nr [...] znajdowały się grunty pod wodami stojącymi ([...]ha), łąki ([...]ha), rolne ([...]ha), tereny różne ([...]ha),

- nr [...] znajdowały się grunty pod wodami stojącymi ([...]ha), tereny różne ([...]ha),

- nr [...] znajdowały się grunty pod wodami stojącymi ([...]ha), rolne ([...]ha), tereny różne ([...]ha),

- nr [...] znajdowały się grunty pod wodami stojącymi ([...]ha), tereny różne ([...]ha),

- nr [...] znajdowały się grunty pod wodami stojącymi ([...]ha), rolne ([...]ha), tereny różne ([...]ha).

Na podstawie umów dzierżawy z [...] r. oraz [...] r. zawartych ze Skarbem Państwa reprezentowanym przez Starostę [...], skarżący, jako dzierżawca, objął w użytkowanie grunty położone na w/w działkach o powierzchni ogółem [...]ha, z tego sklasyfikowane jako:

- rolne o powierzchni [...]ha,

- pod wodami stojącymi o powierzchni [...]ha,

- tereny różne o powierzchni [...]ha,

- nieużytki o powierzchni [...]ha.

Wójt Gminy w decyzji z [...] r. ustalającej wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2021 za przedmiot opodatkowania przyjął:

1. opodatkowane podatkiem rolnym grunty o powierzchni [...] ha – podatek [...]zł (stawka [...] zł/ha),

2. opodatkowane podatkiem od nieruchomości grunty:

- pozostałe o powierzchni [...] m2 – podatek [...] zł (stawka 0,37 zł/m2);

- pod wodami stojącymi o powierzchni [...] ha – podatek [...] zł (stawka 4,80 zł/ha);

- nieużytki o powierzchni [...] ha – podatek [...] zł.

Stawki podatku przyjął organ na podstawie Uchwały nr XXIV Rady Gminy Gorzyce z 30.11.2020 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości na 2021 r. oraz zasad poboru tego podatku od osób fizycznych (Dz. Urz. Woj. Śl. Z 2020 r. po. 8791).

W odwołaniu od w/w decyzji podatnik zarzucił:

1. nieuwzględnienie, że Starosta uznał, iż w ewidencji gruntów znajdują się błędy dotyczące gleboznawczej klasyfikacji dzierżawionych działek,

2. niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy i określenie wysokości zobowiązania pieniężnego na podstawie zapisów w ewidencji gruntów, podczas gdy rzeczywisty sposób użytkowania nieruchomości różni się od ujawnionego w ewidencji, co wpłynęło na wysokość ustalonego podatku.

W efekcie stawianych zarzutów podatnik wniósł o powołanie biegłego z zakresu klasyfikacji gruntów i ustalenie zobowiązania pieniężnego na rok 2021 dopiero po dokonaniu klasyfikacji gruntów i zmianie zapisów w ewidencji gruntów.

W uzasadnieniu odwołania podniósł, że pismami z 15 stycznia 2021 r. wystąpił do Wójta o wstrzymanie nakazów płatniczych z uwagi na niezgodność pomiędzy stanem faktycznym a zapisami w ewidencji gruntów, oraz do Starosty o zmianę klasyfikacji gruntów. W reakcji na to Starosta, w piśmie z 21 stycznia 2021 r. poinformował skarżącego, że zleci klasyfikację gleboznawczą gruntów na podstawie której będzie możliwe ustalenie rodzajów użytków gruntowych. Powyższe pismo uważa podatnik jako potwierdzenie błędnych danych zawartych w dotychczasowej ewidencji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach nie podzieliło argumentów odwołania i zaskarżoną decyzją utrzymało w mocy rozstrzygnięcie Wójta Gminy. Kolegium w szczególności powołało przepisy art. 1a ust. 1 pkt 1 i art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1170 ze zm. - zwana dalej: u.p.o.l.) oraz art. 1, art. 3 ust. 1 -3, art. 4, art. 6a ust. 1, 3 i 5 oraz art. 6c ustawy z 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 333 - zwana dalej u.p.r.), a także art. 20 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 20 ust. 1 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2020 r., poz. 2052), argumentując, że w realiach tej sprawy podatnik jest dzierżawcą nieruchomości. Są to działki gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa wydzierżawione skarżącemu za pośrednictwem Starosty na podstawie umów dzierżawy zawartych w dniach [...] r. (umowa nr [...]) i [...] r. (umowy: nr [...] i nr [...]).

Organ wskazał, że powierzchnię gruntów ustalił na podstawie w/w umów dzierżawy, w których obok tejże powierzchni wskazano numery działek oraz ich klasyfikację rodzajową (gleboznawczą). Dane te organ skonfrontował z danymi wynikającymi z ewidencji gruntów i budynków, akcentując, że przy wymiarze podatku od nieruchomości, jak też podatku rolnego, związany jest zawartymi w ewidencji gruntów i budynków informacjami o klasyfikacji gruntów lub budynków i danych tych nie może korygować w toku prowadzonego postępowania podatkowego, bez stosownej zmiany zapisów ewidencyjnych w odrębnym trybie. Zatem dopóki dane te nie zostaną zmienione organ podatkowy jest zobligowany uwzględniać je przy ustalaniu wymiaru podatku. Dane zawarte w ewidencji mają walor dokumentu urzędowego i są wiążące dla organu podatkowego. Oznacza to, że podatnik kwestionujący prawidłowość danych z ewidencji gruntów i budynków, powinien sam wszcząć procedurę ich zmiany w organie prowadzącym ewidencję, a następnie - w przypadku uwzględnienia jego zastrzeżeń - na podstawie zmienionych danych w ewidencji, może wnosić o wzruszenie ostatecznych decyzji ustalających wysokość zobowiązań podatkowych. Wszystko to oznacza, jak podkreślił organ, że obecnie brak jest podstaw do uwzględnienia podniesionych w odwołaniu zarzutów.

W skardze, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, strona zarzuciła naruszenie:

- art. 122 O.p. poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego,

- art. 187 O.p. poprzez nierozpatrzenie całego materiału dowodowego,

- art. 188 O.p. poprzez nieuchylenie decyzji pierwszoinstancyjnej oraz niepowołanie biegłego z zakresu klasyfikacji gruntów.

W uzasadnieniu skargi podatnik powtórzył argumenty prezentowane uprzednio w odwołaniu, akcentując, że pismem z 15 stycznia 2021 r. zwrócił się do Wójta Gminy o wstrzymanie nakazów płatniczych z uwagi na rażące niezgodności pomiędzy stanem faktycznym, a zapisami w ewidencji gruntów. Równocześnie zwrócił się do Starostwa Powiatowego o ponowną klasyfikację dzierżawionych gruntów. Co szczególnie istotne dla podatnika, Starosta pismem z 21 stycznia 2021r. poinformował stronę, że w 2021 r. zleci gleboznawczą klasyfikację gruntów na podstawie której będzie możliwe ustalenie faktycznych użytków gruntowych. Pismem tym Starosta przyznał więc, że w ewidencji są zawarte błędne dane. Zatem skoro organ nadzorujący kataster uznał, jak twierdzi strona, błąd w zawartych w nich danych i poinformował o zamiarze weryfikacji tego błędu, to zaskarżony nakaz płatniczy jest oparty na błędnie ustalonym stanie faktycznym i prowadzi do ustalenia zobowiązania pieniężnego w niewłaściwej, nadmiernej wysokości. W przekonaniu skarżącego w/w pismo z 21 stycznia 2021 r. jest dokumentem urzędowym, którego treść stanowi dowód przeciwko danym z ewidencji gruntów, stąd ewidencja ta nie może stanowić podstawy do ustalania klasyfikacji gruntów a tym samym wymiaru podatku.

Końcowo skarżący wskazał, że złożył wniosek o klasyfikację gruntów jeszcze przed wydaniem decyzji ustalającej wymiar podatku, o czym poinformował Wójta Gminy. Wniósł też do organu o powołanie biegłego z zakresu klasyfikacji gruntów. Wszystko to zmierzało do wprowadzenia w ewidencji gruntów i budynków zmian zgodnych z istniejącym stanem faktycznym. Pominięcie tych okoliczności przez Kolegium pozbawiło skarżącego możliwości udowodnienia istnienia błędnych zapisów w ewidencji, a co za tym idzie, zmniejszenia wymiaru podatku. To zaś dowodzi naruszenia art. 187 O.p. poprzez nierozpatrzenie całego materiału dowodowego, a nadto poprzez nie odniesienie się do kserokopii:

• pisma Starosty z 15 stycznia 2021 r.,

• dwóch pism z 15 stycznia 2021 r. skierowanych do Starostwa Powiatowego oraz Wójta Gminy,

• pisma z 12 sierpnia 2020 r. skierowanego do Starosty przez Urząd Gminy.

Pisma te dowodzą, że Starosta i Wójt Gminy wiedzą o rozbieżnościach pomiędzy dokumentacją, a stanem faktycznym i pomimo tego nie podejmują żadnych działań, które doprowadziłyby do zmian w ewidencji gruntów i budynków, przez co narażają podatnika na konieczność uiszczenia podatku w większej niż przewidziana prawem wysokości.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoją dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2019, poz. 2167) w zw. z art. 1 i 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - zwana dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c) p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Określając ramy prawne sprawy przywołać trzeba art. 1 u.p.r., zgodnie z którym opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Natomiast stosownie do art. 2 ust. 1 tej ustawy, za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.p.r., podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi:

1) dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego;

2) dla pozostałych gruntów - liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków.

W myśl art. 3 ust. 1 u.p.r., podatnikami podatku rolnego są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki, nieposiadające osobowości prawnej, będące:

1) właścicielami gruntów, z zastrzeżeniem ust. 2;

2) posiadaczami samoistnymi gruntów;

3) użytkownikami wieczystymi gruntów;

4) posiadaczami gruntów, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie:

a) wynika z umowy zawartej z właścicielem, z Krajowym Ośrodkiem Wsparcia Rolnictwa lub z innego tytułu prawnego, a także jeżeli dotyczy nieruchomości znajdujących się w Zasobie, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. o Krajowym Zasobie Nieruchomości (Dz. U. z 2018 r. poz. 2363 oraz z 2019 r. poz. 1309), albo

b) jest bez tytułu prawnego, z wyjątkiem gruntów wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa lub będących w zarządzie Lasów Państwowych; w tym przypadku podatnikami są odpowiednio jednostki organizacyjne Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa i Lasów Państwowych.

Na podstawie art. 6a u.p.r., obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku (art. 6a ust. 1), a wygasa ostatniego dnia miesiąca, w którym przestały istnieć okoliczności uzasadniające ten obowiązek (art. 6a ust. 2). Natomiast stosownie do ust. 5 tego artykułu, osoby fizyczne z zastrzeżeniem ust. 10 (nieznajdującym zastosowania w sprawie) są obowiązane złożyć właściwemu organowi podatkowemu informacje o gruntach, sporządzone na formularzach według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni od dnia zaistnienia okoliczności uzasadniających powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego w zakresie podatku rolnego, lub o zaistnieniu zmian, o których mowa w ust. 4.

Z kolei stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 pkt 2 u.p.o.l., opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty, przy czym opodatkowaniu tym podatkiem nie podlegają grunty pod wodami powierzchniowymi płynącymi, z wyjątkiem gruntów pod wodami jezior lub zbiorników sztucznych.

W myśl art. 4 ust. 1 u.p.o.l., podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości stanowi, dla gruntów – powierzchnia.

Stosownie do art. 6c ust. 1 u.p.r., osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości lub podatku leśnego dotyczący przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej samej gminy, wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji (nakazie płatniczym). Przepisy art. 6a ust. 6a i 10a stosuje się odpowiednio.

W sprawie nie jest sporne, że skarżący jest użytkownikiem gruntów wskazanych w zaskarżonej decyzji, dzierżawionych od Skarbu Państwa na podstawie umów dzierżawy z [...] r. (umowa nr [...]) i [...] r. (umowy: nr [...] i nr [...]). Grunty te sklasyfikowane zostały jako rolne, tereny różne, nieużytki oraz grunty pod wodami stojącymi, a zatem skarżący jest podatnikiem zarówno podatku rolnego, jak i podatku od nieruchomości. To zaś oznacza, że w jego przypadku wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobiera się w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustalanego przez organ podatkowy w jednej decyzji (nakazie płatniczym).

W sprawie nie jest także sporna łączna powierzchnia gruntów podlegających opodatkowaniu, a mianowicie [...] ha. Sporna jest natomiast klasyfikacja tych gruntów przyjęta przez organ na podstawie informacji z rejestru gruntów. Zdaniem skarżącego informacja ta jest niezgodna ze stanem faktycznym i nie powinna być uwzględniana przy wymiarze podatku do czasu jej zaktualizowania.

W tym zakresie wskazać trzeba, że według informacji z rejestru gruntów oraz umów dzierżawy gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa, zawartych przez skarżącego ze Starostą, podatnik w 2021 r. posiadał i użytkował grunty posadowione na działkach:

- nr [...] sklasyfikowane jako grunty pod wodami stojącymi ([...] ha) oraz tereny różne ([...]ha),

- nr [...] sklasyfikowane jako grunty pod wodami stojącymi ([...]ha),

- nr [...] sklasyfikowane jako grunty pod wodami stojącymi ([...]ha),

- nr [...] sklasyfikowane jako grunty pod wodami stojącymi ([...]ha) oraz rolne ([...]ha),

- nr [...] sklasyfikowane jako grunty pod wodami stojącymi ([...]ha) oraz tereny różne ([...]ha),

- nr [...] sklasyfikowane jako grunty pod wodami stojącymi ([...]ha) oraz rolne ([...]ha),

- nr [...] sklasyfikowane jako grunty pod wodami stojącymi ([...] ha) oraz nieużytki ([...]ha),

- nr [...] sklasyfikowane jako grunty pod wodami stojącymi ([...] ha) oraz nieużytki ([...]ha),

- nr [...] sklasyfikowane jako grunty pod wodami stojącymi ([...] ha) oraz nieużytki ([...]ha),

- nr [...] sklasyfikowane jako grunty pod wodami stojącymi ([...] ha),

- nr [...] sklasyfikowane jako grunty pod wodami stojącymi ([...] ha) i nieużytki ([...]ha),

- nr [...] sklasyfikowane jako grunty pod wodami stojącymi ([...] ha) i nieużytki ([...]ha),

- nr [...] sklasyfikowane jako grunty pod wodami stojącymi ([...] ha) i nieużytki ([...]ha).

Według tej klasyfikacji, grunty rolne stanowiły [...] ha, grunty pod wodami stojącymi - [...] ha, tereny różne [...] ha, nieużytki - [...] ha. Taką też powierzchnię i klasyfikację gruntów przyjął organ w zaskarżonej decyzji.

Na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.

Powyższe oznacza, że wskazane dane w ewidencji gruntów i budynków, a dotyczące powierzchni gruntów i ich klasyfikacji, są wiążące dla organu, który w trybie postępowania podatkowego nie ma kompetencji do ich zmiany. Zmiana taka jest możliwa dopiero wówczas, gdy odpowiedni zapis zostanie dokonany w ewidencji gruntów i budynków. Prowadzi to do wniosku, że co do zasady, o sposobie kwalifikacji gruntu dla celów podatkowych w podatku od nieruchomości, rolnym, leśnym, nie tyle decyduje sposób rzeczywistego wykorzystania nieruchomości, a jej funkcje (przeznaczenie) ujawnione w ewidencji gruntów i budynków. W konsekwencji organ podatkowy nie może samodzielnie dokonywać reklasyfikacji, lecz powinien odwołać się do odpowiednich zapisów ewidencji gruntów (zob. wyrok NSA z 6.10.2021 r. sygn. III FSK 165/21).

Wyjaśnić trzeba, że ewentualne zmiany w ewidencji gruntów, których oczekuje skarżący i o które – jak podniósł - zwrócił się do Starosty, wywołają – co do zasady - skutek ex nunc, tj. na przyszłość, a nie ex tunc, tj. z mocą wsteczną. To z kolei oznacza, że dane zawarte w ewidencji gruntów według stanu na rok, w którym użytkował grunty podatnik, są wiążące. Gdyby jednak, pomimo tego, dane w ewidencji uległy zmianie z mocą wsteczną, podatnik ma prawo domagać się wzruszenia wymiarowej decyzji ostatecznej i zwrotu nadpłaconego podatku. Możliwe to będzie jednak dopiero od chwili zmian w ewidencji gruntów. Wykluczona jest przy tym możliwość prowadzenia przeciwdowodu w tym zakresie w trybie art. 194 § 3 O.p poprzez oferowanie przez podatnika pisma Starosty z 21 stycznia 2021 r. zawiadamiającego o ogólnych planach zlecenia gleboznawczej klasyfikacji gruntów. Skoro bowiem wypis z ewidencji gruntów i budynków stanowi dowód z dokumentu urzędowego, to przeciwdowodem pozwalającym organom podatkowym ustalić wymiar podatku w oparciu o dane inne niż wynikające z tej ewidencji, powinien być również dokument sporządzone w przepisanej formie przez powołany do tego organ władzy publicznej w zakresie swego działania, zawierający oświadczenie wiedzy określonej treści, innej niż w ewidencji gruntów. Powyższe pismo Starosty, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie modyfikuje zapisów ewidencji gruntów, a zawiera wyłącznie niesprecyzowaną bliżej intencję, zamiar zlecenia gleboznawczej klasyfikacji bliżej nieokreślonych gruntów.

Powyższe oznacza, że brak jest rzeczowych podstaw do pominięcia informacji z rejestru gruntów zawierających klasyfikację wskazanych wyżej gruntów objętych umowami dzierżawy zawartymi przez skarżącego ze Starostą. W konsekwencji, mając na względzie wiążący w tej sprawie charakter danych z ewidencji gruntów i niesporny fakt ich (gruntów) posiadania przez skarżącego w 2021 r. na podstawie opisanych na wstępie umów dzierżawy, a także niekwestionowaną powierzchnię, zaskarżoną decyzję organu należało uznać za prawidłową.

Sąd nie podzielił zarzutów naruszenia art. 122 i art. 187 O.p. poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz nierozpatrzenia całego materiału dowodowego. Nie dopatrzył się też naruszenia art. 188 O.p. poprzez niepowołanie biegłego z zakresu klasyfikacji gruntów. Raz jeszcze wskazać trzeba, że organ podatkowy nie może samodzielnie dokonywać klasyfikacji funkcji nieruchomości wbrew odpowiednim operatom, w tym z udziałem biegłego, lecz powinien odwołać się do odpowiednich zapisów ewidencji gruntów i budynków, gdyż dane ewidencyjne wskazujące m.in. położenie, granice i powierzchnię gruntów oraz rodzaj użytków gruntowych i klasy gleboznawcze, należą do danych bezwzględnie wiążących organ podatkowy. Użyty w art. 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne zwrot "wymiar podatku" należy interpretować w ten sposób, że przy ustalaniu zobowiązania w podatku od nieruchomości, w podatku rolnym i podatku leśnym, powinny zostać uwzględnione zawarte w ewidencji gruntów i budynków elementy przedmiotowe i podmiotowe. Natomiast odrębną kwestią i poza postępowaniem podatkowym jest wprowadzenie zmian w powyższej ewidencji. To pozostaje jednak poza zakresem rozpoznawanej sprawy. Jedynie na marginesie odnotować trzeba, że skarżący, jak sam podał, zwrócił się do Starosty o weryfikację klasyfikacji dzierżawionych gruntów, a zatem kwestia ta jest przedmiotem odrębnego postępowania.

Z powyższych względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.