Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 3578/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny za niewykonanie wyroku-art. 154 PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 154 § 1, 2 i 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie: WSA Jolanta Dargas WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) Protokolant starszy referent Tomasz Noske po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2015 r. sprawy ze skargi E. M. i L. K. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta Miasta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2011 r., sygn. akt I SAB/Wa 323/11 1. wymierza Prezydentowi Miasta W. grzywnę w wysokości 2.000 (dwa tysiące) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta Miasta W. na rzecz skarżących E. M. i L. K. solidarnie kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego


UZASADNIENIE

L, K. i E. M. skargą z dnia 17 listopada 2014 r. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi miasta W. w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2011 r., sygn. akt I SAB/Wa 323/11.

Wyrokiem tym Sąd, m.in. zobowiązał Prezydenta miasta W. do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. w rejonie ulicy [...], stanowiącą cześć gospodarstwa rolnego oznaczonego jako "[...]" – w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem i wymierzył Prezydentowi miasta W. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, że decyzją z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...], Prezydent miasta W. ustalił odszkodowanie jedynie za cześć nieruchomości zwanej "[...]", tj. za część nieruchomości przejętej dekretem z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na i obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279 ze zm.) o powierzchni [...] m2, stanowiącej obecnie część działki ewidencyjnej nr [...], z obrębu [...], będącej własnością Miasta W. Natomiast decyzją nr [...], z dnia [...] kwietnia 2014 r. Prezydent miasta W. ustalił odszkodowanie jedynie za 25 % tj. za powierzchnię [...] m² z [...] m². W związku z tym skarżący wskazali, że w dalszym ciągu sprawa nie została załatwiona i do zapłaty pozostaje ekwiwalent pieniężny za powierzchnię [...] m². Wskazali również, że na chwilę złożenia niniejszej skargi Prezydent W. nie wydał decyzji dotyczącej całej nieruchomości, co oznacza, że nadal pozostaje w bezczynności i w zwłoce w wykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2011 r., sygn. akt I SAB/Wa 323/11.

Jednocześnie skarżący wskazali, że w sprawie został już sporządzony operat szacunkowy, co oznacza, że obecnie brak jest przeszkód do wydania decyzji w odniesieniu do pozostałej części nieruchomości objętej wnioskiem.

W odpowiedzi na skargę Prezydent miasta W. wskazał, że przed Prezydentem miasta W. prowadzone jest z wniosku złożonego w dniu 16 stycznia 2008 r. postępowanie o odszkodowanie za gospodarstwo rolne zwane "[...]" w W. Zaznaczył, że wyrokiem z dnia 27 października 2011 r., sygn. akt I SAB/Wa 323/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta miasta W. do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za ww. nieruchomość w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Akta wraz z prawomocnym wyrokiem wpłynęły do Prezydenta miasta W. w dniu 28 grudnia 2012 r. Prezydent wskazał także, że decyzją z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...], ustalił odszkodowanie za cześć nieruchomości zwanej "[...]", tj. o powierzchni [...] m2, stanowiącej obecnie część działki ewidencyjnej nr [...], z obrębu [...], będącej własnością Miasta W. Następnie wyrokiem z dnia 7 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1085/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Prezydentowi miasta W. grzywnę w związku z niewykonaniem wyroku z dnia 27 października 2011 r. Organ wskazał również, że po wymierzeniu ww. grzywny wydał w dniu [...] kwietnia 2014 r. decyzję nr [...], którą ustalił odszkodowanie za część nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] ozn. jako "[...]", stanowiących część gospodarstwa rolnego i wchodzącej obecnie w skład działek ew. nr [...] z obrębu [...] ,będących własnością Skarbu Państwa.

Podsumowując Prezydent wskazał, że pismem z dnia 18 grudnia 2014 r. poinformował strony o przyczynach niedotrzymania terminu wyznaczonego wyrokiem Sądu oraz, że zakończenie postępowania i wydanie decyzji będzie możliwe po zabezpieczeniu środków pieniężnych na wypłatę odszkodowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi miasta W. grzywny.

Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 października 2011 r., sygn. akt I SAB/Wa 323/11, zobowiązał Prezydenta miasta W. do rozpoznania wniosku R. F., M. K. i E. M. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. w rejonie ulicy [...], stanowiącą część gospodarstwa rolnego oznaczonego jako "[...]",[...], zwaną "[...]" - w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem i wymierzył Prezydentowi miasta W. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

Z materiału dowodowego sprawy wynika, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 28 grudnia 2011 r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że decyzją z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] i z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...], Prezydent miasta W. rozpoznał tylko w części wniosek skarżących o odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość. Faktem jest też to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1085/13, wymierzył już Prezydentowi miasta W. grzywnę w wysokości 500 zł w związku z niewykonaniem wyroku z dnia 27 października 2011 r. Jednakże do dnia wydania niniejszego orzeczenia, mimo uprzedniego wezwania organu przez skarżących do wykonania prawomocnego wyroku, nie rozpoznał jednak w całości wniosku.

Skoro zaś Prezydent miasta W. w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 27 października 2011 r., sprawy nie załatwił - a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy, ale i do dokonania tego w określonym w nim terminie - to w tym stanie rzeczy kolejny wniosek o wymierzenie Prezydentowi miasta W. grzywny jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być akceptowane. W szczególności nie można usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania.

Stosownie natomiast do art. 154 § 6 powołanej ustawy, grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 20 lutego 2015 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2014 r. i w drugim półroczu 2014 r., przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2014 r. wyniosło 3 389,90 zł.

W realiach niniejszej sprawy skład orzekający ocenił, iż wystarczająco represyjną jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 2000 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd. Uwzględnia ona również okoliczność wydania przez organ decyzji z dnia [...] lipca 2012 r. i z dnia [...] kwietnia 2014 r.

Wskazać również należy, że w myśl przepisu art. 154 § 2 P.p.s.a. Sąd ma obowiązek orzec, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W ocenie Sądu bezczynność organu nie ma charakteru rażącego naruszenia prawa. Sąd wziął bowiem pod uwagę okoliczność powszechnie znaną, że powodem wydłużenia terminu załatwienia tego typu spraw jest brak dostatecznych środków finansowych po stronie organu. Okoliczność ta wprawdzie nie może zwalniać organu z wykonania wyroku, ale może być brana pod uwagę przy ocenie charakteru bezprawnego zachowania organu, jeśli relatywnie okres bezczynności organu (brak wykonania wyroku) nie jest zbyt długi oraz mając na uwadze fakt, że w sprawie Prezydent miasta W. wydał wspominane decyzje załatwiające częściowo wniosek skarżących.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 154 § 1, § 2 i § 6 oraz art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.