Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 446/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-04-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 176
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Maria Dożynkiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej B. Sp. z o. o. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 października 2007 r. sygn. akt I SA/Kr 1020/07 w sprawie ze skargi B. Sp. z o. o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 26 czerwca 2007 r. nr (...) w przedmiocie określenia różnicy podatku od towarów i usług za maj 2002 r. do przeniesienia na następny miesiąc postanawia odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 26 października 2007 r., sygn. akt I SA/Kr 1020/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę B. Sp. z o. o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 26 czerwca 2007 r. nr (...) w przedmiocie określenia różnicy podatku od towarów i usług za maj 2002 r. do przeniesienia na następny miesiąc.

W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że skarga wniesiona do WSA w lipcu 2007 r. została podpisana przez radcę prawnego, który nie przedłożył pełnomocnictwa z podpisem osób uprawnionych do reprezentowania spółki lub jego uwierzytelnionego odpisu. Nie przedłożył także żadnego dokumentu, z którego wynikałoby jakie osoby są uprawnione do działania za spółkę. W związku z tym pełnomocnik został wezwany o uzupełnienie braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez przedłożenie pełnomocnictwa i odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego.

Radca prawny nie złożył wymaganych dokumentów. Wprawdzie przy piśmie przewodnim datowanym na dzień 17 września 2007 r., a skierowanym do spraw o sygn. akt od I SA/Kr 1016/07 do I SA/Kr 1027/07 pełnomocnik skarżącej załączył odpis pełnomocnictwa oraz aktualny, zamiast pełnego, odpis z KRS, to jednak uczynił to przedkładając powyższe dokumenty tylko w jednym egzemplarzu. W takiej sytuacji WSA przyjął, iż żądane dokumenty wpłynęły tylko do jednej ze spraw oznaczonych w piśmie przewodnim radcy prawnego, tj. do sprawy o najniższej sygn. akt I SA/Kr 1016/07.

Sąd ten zatem skargę odrzucił, gdyż zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Działając na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a WSA zwrócił stronie uiszczony wpis.

Powyższe postanowienie spółka zaskarżyła w całości i zarzuciła mu w skardze kasacyjnej naruszenie przepisów postępowania - art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., co miało istotny wpływ na wynik sprawy i naruszenie prawa materialnego - art. 17 ust. 1 ustawy z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2001 r., nr 17, poz. 209 ze zm.; dalej u.k.r.s.) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie.

Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego w kwocie 220 zł, w tym tytułem opłaty za zastępstwo prawne 120 zł.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor wskazał, że odrzucenie skargi było niezasadne i zostało oparte na zbyt daleko idącym rygoryzmie w ocenie stanu faktycznego i prawnego sprawy, a ponadto stwierdził, że z uwagi na identyczny stan faktyczny i prawny tej sprawy ze sprawą za styczeń 2002 r. o sygn. akt I SA/Kr 1016/07 powołuje się w całości na uzasadnienie i dowody dołączone do tej sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.

Skarga kasacyjna jest środkiem prawnym dalece sformalizowanym. Stosownie do art. 176 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna spełniać wymagania przepisane dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Te ostatnie wymagania są wymaganiami materialnymi, co oznacza, że nie podlegają one sanacji. Zarzucając wyrokowi naruszenie prawa materialnego skarga kasacyjna winna wyjaśnić, na czym polegała błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie wskazanego przepisu tego prawa przez sąd, dokonana dla potrzeb oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego i jaka - zdaniem autora skargi kasacyjnej - winna być wykładnia prawidłowa lub prawidłowe jego zastosowanie w tej konkretnej sprawie. Zarzucając naruszenie przepisów postępowania skarga kasacyjna powinna wskazać przepis prawa procesowego (regulujący postępowanie sądowoadministracyjne - vide przedmiot zaskarżenia) i wywieść, iż naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Skarga kasacyjna w przedmiotowej sprawie nie spełnia wymogów określonych we wskazanym wyżej przepisie. Nie zawiera bowiem uzasadnienia wskazanych w skardze kasacyjnej podstaw. Trudno bowiem uznać za takie uzasadnienie stwierdzenie, że odrzucenie skargi było nadmiernym rygoryzmem i odwołanie się jedynie do uzasadnienia skargi kasacyjnej wniesionej w innej sprawie, a do tego wbrew temu, co sugeruje autor skargi kasacyjnej, opartej na innych okolicznościach stanowiących przyczynę odrzucenia przez Sąd pierwszej instancji skargi strony. W tej sprawie bowiem przyczyną odrzucenia skargi było nieprzedłożenie w wyznaczonym terminie pełnomocnictwa i odpisu zupełnego z KRS, w sprawie zaś powołanej przez autora skargi kasacyjnej, przyczyną odrzucenia skargi przez Sąd pierwszej instancji było uznanie, że przedłożenie przez stronę odpisu aktualnego z KRS, zamiast żądanego przez Sąd odpisu zupełnego, nie było uzupełnieniem braków formalnych skargi.

Skarga kasacyjna wnoszona jest w konkretnej sprawie, powinna więc w tej sprawie spełniać wszystkie wymagania określone w art. 176 p.p.s.a. Odwołanie się w skardze kasacyjnej jedynie do uzasadnienia skargi kasacyjnej wniesionej w innej sprawie, nawet przez tę samą stronę, trudno uznać za spełnienie wymogu materialnego w zakresie uzasadnienia podstaw kasacyjnych.

Uznając zatem, że skarga kasacyjna nie spełnia wymogów materialnych określonych w art. 176 p.p.s.a. należało na podstawie art. 180 w związku z art. 178 i art. 182 § 1 i § 3 p.p.s.a skargę kasacyjną odrzucić.

-----------------------

1