Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 604/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-08-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i wstrzymano wykonanie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 10 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Bd 368/13 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 19 marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Bd 368/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 19 marca 2013 r. w przedmiocie podatku od spadków i darowizn.

W uzasadnieniu stwierdził, że we wniosku zawartym w skardze brak jest uzasadnienia wskazującego na istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.

Zdaniem Sądu, strona nie powołała się na konkretne zdarzenia, które świadczyłyby o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji byłoby zasadne, a ograniczyła się jedynie do sformułowania samego wniosku. Nie powołała się na okoliczności, które świadczyłyby o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji byłoby słuszne. Skarżąca nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody, a zatem nie można przyjąć, że wykonanie decyzji spowodowałoby taką szkodę, a co więcej "znaczną szkodę". Strona nie podniosła również argumentów przemawiających za tym, że wykonanie decyzji mogłoby rodzić niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Na powyższe postanowienie podatniczka wniosła zażalenie. Powołała się na fakt przedawnienia oraz postępowania egzekucyjne, toczące się przeciwko niej. Skarżąca chciała uniknąć kolejny raz pozbawienia minimum egzystencji i kolejnego niewyobrażalnego stresu, który nie jest obojętny dla jej stanu zdrowia. Strona jest zaskoczona informacją o zajęciu emerytury przez organ egzekucyjny. Każda złotówka z emerytury, którą otrzymuje, ma swoje przeznaczenie, a organ egzekucyjny nie podejmował ze skarżącą ustalenia minimum egzystencji. W wyniku postępowania egzekucyjnego, została pozbawiona minimum egzystencji. Dwukrotne działania Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w T., z których każdorazowo Naczelnik wycofywał się, skarżąca odebrała jako straszak, w związku z czym wystąpiły przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Zdaniem strony, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie miał racji twierdząc, że nie uzasadniła ona swojego wniosku. Skarżąca nie odmówiła przedstawienia sytuacji majątkowej, a do uzupełnienia wniosku nie była wzywana. Skarżąca nie jest w stanie ponieść egzekwowanej kwoty 4659,00 zł i z tego powodu – do czasu rozstrzygnięcia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy – złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca przedstawiła w zażaleniu swoje dochody oraz ponoszone przez nią wydatki.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uznanie.

Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Z art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu obowiązany jest wskazać okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wniosek, co do tego, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenie skutki. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd może nastąpić tylko na wniosek skarżącego. Czynności z urzędu sąd może podejmować jedynie w przypadkach przewidzianych w art. 61 § 4 p.p.s.a.

Należy wskazać, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został należycie uzasadniony (argumenty w nim zawarte odnosiły się do zaskarżonej decyzji, a nie przesłanek wstrzymania jej wykonania), co oznacza, że postanowienie Sądu pierwszej instancji jest prawidłowe.

Tym niemniej Sąd kasacyjny postanowił uchylić zaskarżone orzeczenie z uwagi na argumentację podniesioną w zażaleniu, co jest dopuszczalne, zważywszy na odformalizowany charakter trybu zażaleniowego. W zażaleniu strona przedstawiła wyliczenia i okoliczności, które wskazują, że wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi znaczną szkodę i spowoduje trudne do odwrócenie skutki. Twierdzenia strony są poparte znajdującymi się w aktach sprawy dokumentami.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie pozbawi Państwa wpływu środków do budżetu, gdyż w przypadku niekorzystnego dla żalącej się rozstrzygnięcia decyzja zostanie wykonana.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji, na podstawie art. 188 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.