Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 341/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-04-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Dnia 4 kwietnia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 lutego 2017 r., sygn. akt II SO/Łd 15/17 o oddaleniu wniosku w sprawie z wniosku A. M. o wstrzymanie wykonania uchwały Rady Gminy S. z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części obszaru Gminy S. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 3 lutego 2017 r., sygn. akt II SO/Łd 15/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił wniosek A. M. o wstrzymanie wykonania uchwały Rady Gminy S. z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...], w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części obszaru Gminy S..

Sąd, powołując się na treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wskazał, że przedmiotem wstrzymania nie mogą być przepisy aktu prawa miejscowego, jeżeli weszły w życie (por. uchwała NSA z 15 maja 2000 r., OPS 1/00, publ. ONSA 2000/4/134). Przedmiotowa uchwała jest aktem prawa miejscowego. Ponadto przedmiotowa uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego w dniu 17 stycznia 2017 r. pod pozycją 285 – stosownie do zapisów ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 296). Zgodnie z przepisem § 17 uchwały, uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego. Oznacza to, że przedmiotowa uchwała weszła w życie w dniu 31 stycznia 2017 r. i sąd administracyjny, wobec jednoznacznego brzmienia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest władny wstrzymać wykonania tej uchwały. Ponadto jako dodatkową okolicznością, która uniemożliwiała orzeczenie sądu o wstrzymaniu wykonania przedmiotowej uchwały jest okoliczność, że zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu. Strona zaś zaskarżyła ww. uchwałę za pośrednictwem Rady Gminy S.. Niemniej jednak do dnia rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania tej uchwały wskazana skarga nie została przez Radę Gminy S. przekazana do Sądu. Strona w piśmie z dnia 28 stycznia 2017 r. wskazuje na okoliczność, że nadal Rada Gminy S. nie przekazała skargi na uchwałę co uważa za działanie celowe i świadomie dyskryminujące stronę. Jednakże wskazać trzeba, że zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Owszem organ może skargę wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę przekazać sądowi przed upływem wskazanego terminu, ale może to uczynić również ostatniego dnia tego terminu. Oznacza to, że w niniejszej sprawie Rada Gminy S. nie uchybiła temu terminowi, gdyż termin ten jest jeszcze terminem otwartym.

Zażalenie od powyższego postanowienia wniosła A. M., podnosząc, że wniosek o wstrzymanie wykonania ww. uchwały został złożony przed wejściem w życie tej uchwały, został obszernie uzasadniony oraz wskazano w nim przesłanki o jakim mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W jej ocenie w tej sprawie Sąd I instancji nie był zwolniony z obowiązku pilnego rozpoznania jej wniosku, a więc od dnia 12 stycznia 2017 r. uchylał się od rozpoznania jej wniosku. W uzupełnieniu wniosku z dnia 31 stycznia 2017 r. wnioskodawczyni informowała kiedy wchodzi w życie przedmiotowa uchwała dlatego wnioskowała o pilne rozpoznanie wniosku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności wskazania wymaga, że zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu po przekazaniu skargi temu sądowi. Jest to okoliczność o tyle istotna, że do czasu przekazania skargi do sądu to właściwy organ administracyjny może wstrzymać wykonanie uchwały z urzędu lub na wniosek strony, co wynika z art. 61 § 2 pkt 3 p.p.s.a. Natomiast sąd administracyjny może nadać sprawie prawidłowy bieg, w tym rozpoznać wniosek o wstrzymanie wykonania, dopiero po stwierdzeniu, że skarga spełnia warunki formalne (m.in. została prawidłowo wniesiona z zachowaniem odpowiedniego trybu i terminu, została prawidłowo podpisana oraz została prawidłowo opłacona). Taki obowiązek wynika z art. 49 § 1 p.p.s.a. Dlatego nie jest możliwe rozpoznanie przez sąd administracyjny merytorycznie wniosku o wstrzymanie do czasu przekazania skargi do sądu przez właściwy organ administracyjny. Dlatego Sąd I instancji niewadliwie oddalił przedmiotowy wniosek, a kwestię związaną z datą publikacji i wejściem w życie przedmiotowej uchwały należy ocenić jako drugorzędną dla wyniku sprawy.

Z tych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.