Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA 3045/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-07-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Anna Lech Sędzia NSA - Monika Nowicka (spr.) Asesor WSA - Anna Tarnowska-Mieliwodzka Protokolant - Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lipca 2004 r. sprawy ze skargi R. W. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] października 2002 r., nr [...] w przedmiocie nadania licencji zawodowej 1. uchyla zaskarżoną decyzji oraz poprzedzającą ją decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] lutego 2002 r., nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Ministra Infrastruktury na rzecz R. W. kwotę 30(trzydzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego R. W. wniósł o uchylenie decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] października 2002 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję tego samego organu z dnia [...] lutego nr [...]odmawiającą nadania licencji zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami w trybie szczególnym.

W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wniósł o jej oddalenie stwierdzając, iż skoro Państwowa Komisja Kwalifikacyjna dwukrotnie przeprowadzając postępowanie kwalifikacyjne wydała opinię negatywną, organ nie miał możliwości uwzględnienia wniosku skarżącego.

W związku z wejściem w życie z dnie 1 stycznia 2004 r. reformy sądownictwa administracyjnego niniejsza skarga stała się - na zasadzie przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ) - przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego R. W. wystąpił z wnioskiem o nadanie mu licencji zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami w związku z treścią przepisu art. 2 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy z dnia 7 stycznia 2000r . o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz innych ustaw ( Dz. U. Nr 6, poz. 70 ) stanowiącym o zwolnieniu osób wykazujących się wykonywaniem działalności w zakresie zarządzania nieruchomościami przez okres dłuższy niż 5 lat przed dniem wejścia w życie tejże ustawy tj. przed dniem 1 stycznia 2000 r., z obowiązku odbycia praktyki zawodowej i złożenia egzaminu.

Działając na zasadzie przepisu § 14 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 sierpnia 1998 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami dotyczących działalności zawodowej ( Dz. U. Nr 115, poz. 745 ) Państwowa Komisja Kwalifikacyjna do spraw uprawnień i licencji zawodowych przeprowadziła postępowanie kwalifikacyjne, którego przebieg i wynik końcowy zawarty został w protokole z dnia 31 października 2001 r.

Z powyższego protokołu wynika, że za udokumentowaną w okresie przed 1 stycznia 2000 r. działalność zawodową skarżącego uznano taką działalność, która dotyczyła tylko trzech z ośmiu rodzajów czynności, związanych z zarządzaniem nieruchomościami, określonych w § 32 ust. 3 regulaminu Państwowej Komisji Kwalifikacyjnej.

Komisja stwierdziła, że zakres wykonywanych przez R. W. czynności dotyczył jedynie spraw technicznych, modernizacyjno-rozwojowych oraz planistycznych, a ponieważ zgodnie z przepisem § 32 ust. 4 regulaminu konieczne było - dla uwzględnienia wniosku - udokumentowanie co najmniej pięciu rodzajów czynności z wymienionych w regulaminie, a składających się na zarządzanie nieruchomością, Komisja przedmiotowy wniosek zaopiniowała negatywnie.

Ponieważ podstawą nadania licencji zawodowej, zgodnie z przepisem art. 191 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, był pozytywny wynik postępowania kwalifikacyjnego, Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] lutego 2002 r. odmówił nadania skarżącemu przedmiotowej licencji zawodowej w trybie szczególnym.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy R. W. złożył rozszerzony opis działalności zawodowej wraz z dodatkowymi dokumentami podnosząc, że dotychczasowa jego działalność zawodowa wskazuje na to, iż posiada on wiedzę i doświadczenie w zakresie czynności: prawnych, technicznych, modernizacyjno-rozwojowych, ekonomiczno-finansowych, administracyjnych, organizacyjnych i planistycznych i domagał się uwzględnienia wniosku.

Po ponownym przeprowadzeniu postępowania kwalifikacyjnego, Komisja po raz drugi wniosek zaopiniowała negatywnie, stwierdzając, że udokumentowana działalność zawodowa wykonywana przez wnioskodawcę w okresie przed 1 stycznia 2000 r. dotyczyła jedynie czynność technicznych, modernizacyjno-rozwojowych i planistycznych.

Biorąc pod uwagę stanowisko Komisji Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy swoje poprzednie rozstrzygnięcie.

W skardze do Sądu skarżący wniósł o uchylenie powyższej decyzji przytaczając argumentację zawartą we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Podniósł przy tym, że rozbieżność pomiędzy jego stanowiskiem a stanowiskiem Komisji Kwalifikacyjnej może wynikać ze zbyt ogólnego sformułowania rodzajów czynności zawodowych wymienionych w przepisie § 32 Regulaminu, stanowiących wyłączne kryterium oceny kwalifikacji zawodowych, co może skutkować zbyt szerokim marginesem interpretacji tych przepisów i w konsekwencji doprowadzić do krzywdzącej oceny jego praktyki zawodowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje, w zakresie swojej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej. Kontrola Sądu sprowadza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik rozstrzygnięcia, ocena zaś dokonywana jest wg stanu prawnego i na podstawie stanu faktycznego sprawy z dnia wydania zaskarżonej decyzji.

W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wydawana była w oparciu o przebieg postępowania kwalifikacyjnego, które przeprowadzała Państwowa Komisja Kwalifikacyjna i w związku ze sformułowanymi przez Komisję wnioskami.

Jak wynika z treści protokołów z postępowania kwalifikacyjnego oraz z uzasadnienia zaskarżonej decyzji i decyzji poprzedzającej ją, odmowa nadania skarżącemu licencji zawodowej spowodowana była nie udokumentowaniem przez niego prowadzenia działalności zawodowej przez okres ponad pięciu lat, przed dniem 1 stycznia 2000 r. w zakresie szeregu czynności, wymienionych w protokole. Obowiązek wykazania wykonywania tych czynności przez wnioskodawcę organ oraz Komisja wyprowadzały z uregulowania zawartego w regulaminie działania Państwowej Komisji Kwalifikacyjnej, przy czym do akt administracyjnych nie dołączono powyższego regulaminu ani też w treści uzasadnienia decyzji nie wskazano miejsca jego dostępnej publikacji. Ponieważ zarzuty zawarte w skardze dotyczyły powyższego regulaminu, a w szczególności sposobu redakcji dokonanej w nim regulacji prawnej, w istniejącej sytuacji Sąd nie ma możliwości dokonania oceny legalności zaskarżonej decyzji.

Wskazać również należy, że zgodnie z przepisem art. 107 § 1 i 3 k.p.a. jednym z obligatoryjnych składników decyzji jest jej uzasadnienie faktyczne i prawne przy czym uzasadnienie faktyczne powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ, powołując się jedynie na w/w regulamin, określił jakie czynności wykonywane przez skarżącego uznał za udokumentowane. Były nimi czynności techniczne, modernizacyjno-rozwojowe planistyczne. Nie wskazano natomiast wprost wykonywania jakich konkretnie czynności skarżący nie udowodnił, a przede wszystkim nie uzasadniono w ogóle swojego stanowiska w tym zakresie. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji sprowadza się bowiem jedynie do stwierdzenia jakie rodzaje czynności wykonywanych przez wnioskodawcę zostały przez organ uznane za udowodnione. Brak jest natomiast wyjaśnienia dlaczego organ uznał, że skarżący wykonywał w/w czynności i na jakiej podstawie uznał, ze nie zostało udokumentowane wykonywanie innych czynności.

Nie wypowiadając się zatem, czy wnioskodawca spełnia przesłanki do nadania mu licencji zawodowej zarządcy nieruchomościami w trybie szczególnym czy tez nie spełnia, należy zauważyć, że skarga jego była zasadną, bowiem niezupełność uzasadnienia zaskarżonej decyzji i wspomniane braki w skompletowaniu materiału dokumentacyjnego w postępowaniu administracyjnym ( brak regulaminu) skutkują uznaniem, że zaskarżona decyzja narusza przepis art. 107 §1, 77 §1 i 4 i art. 80 k.p.a., co musi prowadzić do jej uchylenia - na zasadzie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 152 i art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.