Postanowienie NSA, sygn. akt III OZ 20/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 161 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 września 2020 r. sygn. akt III SAB/Łd 14/20 o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi M.M. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyrównanie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 14 września 2020 r. sygn. akt III SAB/Łd 14/20, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej w skrócie "P.p.s.a."), umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi M.M. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyrównanie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany i dodatkowy należny urlop wypoczynkowy.

Z akt sprawy wynika, że M.M. w dniu 27 lipca 2020 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność oraz przewlekłość Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2018 r. o wyrównanie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy, należny w związku ze zwolnieniem ze służby w Policji, wnosząc o zobowiązanie organu do dokonania czynności wypłaty w/w należności pieniężnej w określonym terminie z uwzględnieniem ustawowych odsetek liczonych od daty wymagalności świadczenia, przyznanie od organu sumy pieniężnej, o której mowa w art. 154 § 7 P.p.s.a. oraz stwierdzenie, że do bezczynności i przewlekłości doszło z rażącym naruszeniem prawa. Skarżący zarzucił organowi działanie na zwłokę, które uniemożliwiło mu realizację gwarantowanego w art. 66 ust. 2 Konstytucji RP prawa funkcjonariusza Policji do urlopu wypoczynkowego i dodatkowego w formie ekwiwalentu pieniężnego z tytułu jego niewykorzystania, pod pozorem konieczności oczekiwania na ustanowienie przez ustawodawcę przepisu określającego, w jaki sposób należy obliczać wysokość ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop. Ponadto zarzucił naruszenie art. 190 ust. 4 Konstytucji RP w zw. z art. 115a ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 1782, ze zm.), poprzez uchylanie się od obowiązku merytorycznego rozstrzygnięcia jego sprawy.

Komendant Wojewódzki Policji w [...] wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, ewentualnie o stwierdzenie, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz oddalenie wniosku o przyznanie sumy pieniężnej. Organ wyjaśnił, że z uwagi na przedłużający się okres braku regulacji prawnych stanowiących podstawę wypłaty ekwiwalentu zakończył sprawę poprzez wydanie decyzji z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...], odmawiającej M.M. wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy i dodatkowy, zgodnie z wnioskiem z dnia [...] listopada 2018 r.

Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 sierpnia 2020 r., wezwano skarżącego do udzielenia w terminie 7 dni informacji, czy jego zamiarem było wniesienie skargi na bezczynność organu, czy również na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ (pod rygorem uznania, że skarżący wnosi jednie skargę na bezczynność organu) oraz czy wobec wydania przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] decyzji z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] nadal popiera skargę na bezczynność organu, czy też ją cofa (pod rygorem uznania, że skargę popiera).

W piśmie z dnia 28 sierpnia 2020 r. M.M. oświadczył, że w związku z otrzymaniem w dniu 6 sierpnia 2020 r. decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...], w której organ rozpatrzył jego wniosek z dnia [...] listopada 2018 r. – cofa skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...]. Jednocześnie podał, że pozostawia aktualną skargę na przewlekłe prowadzenie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] postępowania w sprawie rozpatrzenia w/w wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w powołanym na wstępie postanowieniu stwierdził, że postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie skargi M.M. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyrównanie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop podlega umorzeniu.

Zgodnie z art. 60 P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi przejaw zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem postępowania. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Sąd pierwszej instancji wskazał, że w niniejszej sprawie M.M. cofnął skargę, wskazując, że Komendant Wojewódzki Policji w [...] decyzją z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] rozpoznał jego wniosek z dnia [...] listopada 2018 r. o wyrównanie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy, należny w związku ze zwolnieniem ze służby w Policji, którego dotyczyła skarga na bezczynność organu. W przedmiotowej sprawie cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne, bowiem nie zmierza ono do obejścia prawa, nie spowoduje także utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy skarżący skuteczne cofnie skargę.

Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia M.M. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wyraził niezadowolenie z rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia lub jego zmianę, poprzez uwzględnienie w jego treści faktu odniesienia się Sądu co do pozostałych kwestii wskazanych w treści skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi i określonych w punktach: 1) dotyczącym zobowiązania organu do dokonania czynności wypłaty w/w należności pieniężnej w określonym terminie wraz z uwzględnieniem ustawowych odsetek liczonymi od daty wymagalności tego świadczenia; 2) dotyczącym przyznania od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej, o której mowa w art. 154 § 7 P.p.s.a.; 3) dotyczącym stwierdzenia, że do przewlekłości w działaniu Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] doszło z rażącym naruszeniem prawa – za wyjątkiem stwierdzenia faktu bezczynności w działaniu organu z uwagi na oświadczenie strony z dnia 28 sierpnia 2020 r. o cofnięciu skargi dotyczącej tylko i wyłącznie bezczynności Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...]. Podkreślił, że cofnięcie przez niego skargi na bezczynność organu nie jest równoznaczne z całkowitą rezygnacją skarżącego z dalszego kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego w pozostałym zakresie określonym w treści skargi wniesionej do Sądu pierwszej instancji.

Komendant Wojewódzki Policji w [...] w odpowiedzi na zażalenie wniósł o jego oddalenie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych, wskazując, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji prawidłowo stwierdził, że w piśmie procesowym z dnia 28 sierpnia 2020 r. M.M., działając na podstawie art. 60 P.p.s.a., skutecznie cofnął skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2018 r. o wyrównanie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy, należny w związku ze zwolnieniem ze służby w Policji. Należy podkreślić, iż skarżący wyraźnie oświadczył, iż cofa skargę na bezczynność organu, nie wskazując przy tym – jak uczynił to w zażaleniu – iż cofnięcie skargi nie jest równoznaczne z całkowitą rezygnacją skarżącego z dalszego kontynuowania postępowania w zakresie określonym w pkt 1, 2 i 3 skargi. Należało zatem uznać, iż M.M. cofnął skargę na bezczynność w całości, co skutkowało prawidłowym zastosowaniem przez Sąd pierwszej instancji przepisu art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. i umorzeniem postępowania w tym zakresie.

Dodatkowo zauważyć należy, iż sprawa dotycząca przewlekłości Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] listopada 2018 r. o wyrównanie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy, należny w związku ze zwolnieniem ze służby w Policji, została przez Sąd pierwszej instancji wyłączona z akt niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 28 października 2020 r. sygn. akt III SAB/Łd 18/20, po rozpoznaniu sprawy ze skargi M.M. na przewlekłość postępowania Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] w przedmiocie wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop, stwierdził, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, które nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 1); oddalił skargę w pozostałym zakresie (pkt 2). Tym samym kwestie podnoszone przez skarżącego w zażaleniu zostały poddane ocenie Sądu pierwszej instancji w w/w wyroku.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu.

Odnosząc się do zawartego w odpowiedzi na zażalenie wniosku organu o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, wyjaśnić należy, iż w tej sprawie nie mógł być on uwzględniony. Z art. 209 P.p.s.a. wynika, że wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Przepisy te dotyczą jednak wyłącznie postępowania kasacyjnego zakończonego wyrokiem. Oznacza to, że ustawodawca w przepisach P.p.s.a. nie przewidział możliwości wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny orzeczenia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.