Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 392/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2004-08-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Skarżony organ: Wojewoda

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Gorski Sędziowie: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń Asesor WSA Krzysztof Retyk (spr.) Protokolant Wioleta Gładczuk po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. N. na decyzję Wojewody z dnia 28 stycznia 2002 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia przedemerytalnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Starosty z dnia 31 grudnia 2001 r. nr [...].


UZASADNIENIE

Skarżąca Z. N. w dniu 7 grudnia 2001 r. wystąpiła do Powiatowego Urzędu Pracy we W. o przyznanie zasiłku przedemerytalnego dla byłych pracowników gospodarstw rolnych. Do wniosku dołączyła oświadczenie o braku świadectwa pracy ze Stacji Hodowli Roślin Ogrodniczych w S. oraz zeznania świadków, a także zaświadczenie z Przedsiębiorstwa [...] wystawione na podstawie zarchiwizowanych list płac Gospodarstwa [...] potwierdzającego wysokość wynagrodzenia uzyskiwanego przez Zdzisławę N. od 1964 r. do 1974 r. i od 1977 r. do 1979 r.

Starosta Włocławski decyzją nr [...], z dnia 31 grudnia 2001 r., odmówił skarżącej przyznania świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu Organ I instancji stwierdził, iż po analizie przedstawionych dokumentów nie jest w stanie ustalić faktycznego okresu zatrudnienia skarżącej. Zgodnie bowiem z art. 37 k ust. 9 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. Nr 6, poz. 56, z póź. zm.) pracownikowi byłego państwowego przedsiębiorstwa gospodarki rolnej spełniającemu określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego przysługuje świadczenie przedemerytalne, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy:

1) osiągnął wiek 50 lat - kobieta i 55 lat - mężczyzna,

2) przepracował w państwowym przedsiębiorstwie gospodarki rolnej najmniej 10 lat, zamieszkuje w dniu nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego w powiecie (gminie) uznanym za zagrożony szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym.

Zdaniem Organu I instancji skarżąca nie udokumentowała 10 lat pracy w przedsiębiorstwie gospodarki rolnej.

Od decyzji tej skarżąca odwołała się, wnosząc o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego. Skarżąca wskazała, iż na zaświadczeniu z Przedsiębiorstwa [...] wystawionego na podstawie zarchiwizowanych list płac Gospodarstwa [...] podane są daty, w którym miesiącu pracowała. Podniosła, iż na oryginalnych listach płac podana jest data, od którego dnia miesiąca pracowała, natomiast księgowa spółki [...] nie wydała zaświadczenia z dokładnymi datami albowiem trudno jest ustalić dokładny czas pracy skarżącej. Skarżąca stwierdziła, iż na podstawie listy płac przepracowała w PGR 119 miesięcy natomiast na podstawie zeznań świadków 18 miesięcy co jest więcej niż wymagane przez ustawę 10 lat.

Wojewoda decyzją z dnia 28 stycznia 2001 r., nr PS - )W - 99114 - 7/02, na podstawie art. 37 k ust. 9 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. Nr 6, poz. 56 z póź. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpoznaniu odwołania utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Zdaniem Organu II instancji nie ma, w przypadku skarżącej, zastosowania art. 37 k ust. 9 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, przyznający pracownikowi byłego państwowego przedsiębiorstwa gospodarki rolnej spełniającemu określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego świadczenie przedemerytalne albowiem z akt sprawy wynika, iż skarżąca nie udokumentowała w sposób bezsporny, iż legitymuje się stażem pracy w państwowym przedsiębiorstwie gospodarki rolnej w wymiarze 10 lat (brak świadectw pracy) albowiem na podstawie dokumentów załączonych do akt sprawy nie można ustalić faktycznych okresów zatrudnienia.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz podtrzymała argumenty podniesione wcześniej w odwołaniu od decyzji Organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Organ II instancji wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie, lecz z innych powodów niż te, na które wskazuje skarżąca.

W przedmiotowej sprawie mają zastosowanie nieobowiązujące przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 z późno zm.). Zgodnie bowiem z art. 37 k ust. 9 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. Nr 6, poz. 56, z póź. zm.) pracownikowi byłego państwowego przedsiębiorstwa gospodarki rolnej spełniającemu określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego przysługuje świadczenie przedemerytalne, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy:

1) osiągnął wiek 50 lat - kobieta i 55 lat - mężczyzna,

2) przepracował w państwowym przedsiębiorstwie gospodarki rolnej najmniej 10 lat, zamieszkuje w dniu nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego w powiecie (gminie) uznanym za zagrożony szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym.

Zdaniem Sądu, Organ II instancji nie rozważył przedstawionych przez skarżącą argumentów dotyczących jej okresów zatrudnienia w PGR oraz nie zebrał całego materiału dowodowego w postępowaniu o przyznanie świadczenia przedemerytalnego, albowiem wbrew temu co twierdzi w uzasadnieniu w przedmiotowej sprawie nie ustalił jaki był okres pracy skarżącej w państwowym przedsiębiorstwie gospodarki rolnej. Dopiero po tym ustaleniu można stwierdzić czy została spełniona przesłana przepracowania 10 lat w państwowym gospodarstwie rolnym czy też nie.

Z przytoczonych wyżej względów należało dojść do wniosku, że Organ II instancji nie wyjaśnił istotnej okoliczności sprawy. To stanowi naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym: art. 7, 77 § 1 i art. 107 § 1 i 3 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na względzie Sąd uwzględnił skargę na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) ppkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z póź.zm.) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, z późn. zm.).