Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 322/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2021-06-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 62,  art. 55
journal: Dz.U. 2019 poz 900
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Wojciechowska,, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 10 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi T. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości w podatku od nieruchomości i odsetki za zwłokę oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z [...] lutego 2021 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta S. z [...] października 2020 r., nr [...] o zarachowaniu wpłaty w wysokości [...] zł, dokonanej przez T. sp. z o.o. w S. (dalej: "strona", "skarżąca") [...] października 2020 r., na poczet zaległości z tytułu podatku od nieruchomości na ratę za wrzesień 2020 r., jako wpłata bieżąca i odsetki oraz na ratę za październik 2020 r., jako wpłata bieżąca.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 i art. 62 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325, dalej: "O.p.").

W zażaleniu z [...] października 2020 r. T. sp. z o.o. w S. wniosła o uchylenie postanowienia zarzucając organowi I instancji naruszenie art. 121 i art. 122 O.p. poprzez niewłaściwe prowadzenie postępowania, art. 55 O.p. poprzez zaliczenie wpłaty niezgodnie ze wskazaniem podatnika, § 9 i 10 rozporządzenia Ministra Finansów z 22 sierpnia 2005 r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach (dalej: "rozporządzenie") poprzez niezastosowanie tych przepisów, w sytuacji gdy nie nastąpiło rozstrzygnięcie o tym, czy wpłata zaległych rat nastąpiła zgodnie z decyzją o odroczeniu terminu zapłaty i stanowi ulgę podatkową, czy została dokonana na poczet zaległych rat i odsetek w podatku od nieruchomości z uwagi na odmowę przyznania ulgi, przez organ, co powinno mieć wpływ na naliczenie odsetek za zwłokę.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, postanowieniem z [...] lutego 2021 r., utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji podnosząc, że zgodnie z art. 62 § 4a O.p. zasadne było wydanie postanowienia o zaliczeniu wpłaty na poczet zaległości podatkowej z urzędu.

Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał, że [...] kwietnia 2020 r. spółka T. złożyła wniosek o odroczenie terminu płatności podatku od nieruchomości za okres od kwietnia do czerwca 2020 r. w związku z negatywnymi konsekwencjami spowodowanymi COVID-19, jednakże do dnia wpłaty tego podatku organ nie wydał decyzji w sprawie wniosku i nie poinformował podatnika o nowym terminie jego rozpatrzenia.

Ponadto, organ odwoławczy wyjaśnił, że analiza art. 216 i art. 240 O.p. nie pozwala na jednoznaczne stwierdzenie istnienia podstaw do wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem o zarachowaniu wpłaty, gdy po nim zostanie wydana decyzja w sprawie ulgi podatkowej wpływająca na status podatku i występowanie odsetek. Postanowienie wydane w trybie art. 62 ust. 4 O.p. nie jest orzeczeniem merytorycznym, a jedynie formalnym, informującym o sposobie zaliczenia wpłaty

Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie podzieliło również pozostałych argumentów zawartych w zażaleniu.

Strona zaskarżyła w całości postanowienie organu odwoławczego, zarzucając naruszenie:

- art. 121 § 1 O.p. poprzez żądanie odsetek za zwłokę w sytuacji, gdy organ podatkowy w innym postępowaniu, w tym samym stanie faktycznym nie wydał rozstrzygnięcia z uwagi na naruszenie art. 139 § 1 O.p. w zw. z art. 140 § 1 i § 2 O.p. poprzez nie załatwienie sprawy w terminie oraz nie zawiadomienie strony o załatwieniu sprawy we właściwym terminie podając nowy termin jej załatwienia w sprawie odroczenia zapłaty podatku od nieruchomości wszczętego na wniosek podatnika, na podstawie art. 67a § 1 pkt 1 O.p., uzasadniony ważnym interesem podatnika na lub interesem publicznym;

- art. 122 O.p. poprzez pominięcie wyjaśnienia okoliczności związanych ze zwłoką w wydaniu decyzji o odroczeniu zapłaty rat podatku od nieruchomości oraz okoliczności związanych z zapłatą w całości przez podatnika zaległych rat podatku w terminie zawartym we wniosku o odroczenie zapłaty podatku od nieruchomości z uwagi na negatywne konsekwencje z tytułu COVID-19;

co miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, gdyż wydanie postanowienia o zarachowaniu wpłaty na zaległość podatkową w sytuacji toczącego się postępowania o odroczenie zapłaty podatku, w którym znacznie przekroczono 2 miesięczny termin na załatwienie sprawy powoduje powstanie odsetek, które są organowi nienależne;

- art. 55 § 2 O.p. w zw. z art. 62 § 3 i § 4 poprzez niewłaściwe zastosowanie i zarachowanie proporcjonalne wpłaty zaległych rat podatku od nieruchomości przez podatnika, w sytuacji gdy podatnik wskazał na poczet jakiego zobowiązania wpłatę należy zaliczyć oraz nie nastąpiło rozstrzygnięcie o tym, czy wpłata zaległych rat nastąpiła zgodnie z decyzją o odroczeniu terminu zapłaty i stanowi ulgę podatkową, czy została dokonana na poczet zaległych rat i odsetek w podatku od nieruchomości z uwagi na odmowę przyznania ulgi przez organ;

- § 9 w zw. z § 10 rozporządzenia poprzez niezastosowanie, w sytuacji gdy nie nastąpiło rozstrzygnięcie o tym, czy wpłata zaległych rat nastąpiła zgodnie z decyzją o odroczeniu terminu zapłaty i stanowi ulgę podatkową, czy została dokonana na poczet zaległych rat i odsetek w podatku od nieruchomości z uwagi na odmowę przyznania ulgi przez organ, co powinno mieć wpływ na naliczanie odsetek za zwłokę;

- naruszenie § 10 pkt 2 rozporządzenia poprzez naliczenie odsetek w sytuacji, gdy decyzja w przedmiocie odroczenia podatku za miesiąc kwiecień, maj i czerwiec 2020 r. zostanie wydana po upływie 2 miesięcy od dnia wniesienia podania o odroczenie podatku przez podatnika.

Skarżąca wniosła o:

1. uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji,

2. ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia organu II instancji i skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ II instancji,

3. zasądzenie na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podnosiła, że dokonując wpłaty na podatek została zaskoczona poprzez żądanie organu odsetek od dokonanej wpłaty i wpadła niejako w pułapkę na skutek skorzystania z ustawowego uprawnienia do złożenia wniosku o przyznanie ulgi podatkowej z przyczyn powstałych niezależnie od podatnika (negatywne konsekwencje z powodu COVID-19), gdyż na skutek zwłoki organów podatkowych w wydaniu decyzji w przedmiocie przyznania ulgi nie tylko, że nie uzyskała ulgi w postaci odroczenia zapłaty rat podatku, ale dodatkowo na skutek nie rozpatrzenia przez organ wniosku w terminie, z uwagi na naruszenie przez organ przepisów O.p. o terminie załatwienia sprawy, zapłaci odsetki za okres spowodowany nie tylko opieszałością organu w wydaniu rozstrzygnięcia o przyznaniu albo odmowie przyznania prawa do ulgi podatkowej, ale także naruszeniem przez organ obowiązujących przepisów prawa.

W opinii skarżącej powyższe naruszenia miały istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, gdyż wydanie postanowienia o zarachowaniu wpłaty na zaległość podatkową w sytuacji toczącego się postępowania o odroczenie zapłaty podatku, w którym znacznie przekroczono 2 miesięczny termin na załatwienie sprawy, powoduje powstanie odsetek, które są organowi nienależne i które, już po wydaniu rozstrzygnięcia w przedmiocie odroczenia zapłaty podatku, powinny zostać umorzone. W tej sytuacji organ powinien zarachować wpłaty zgodnie z poleceniem przelewu podatnika i wstrzymać się z ich ostatecznym zarachowaniem do dnia wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie odroczenia terminu płatności podatku.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Kontroli Sądu poddane zostało postanowienie w przedmiocie zaliczenia dokonanej przez skarżącą wpłaty na zaległość podatkową z tytułu podatku od nieruchomości w wysokości [...] zł na poczet zaległości na ratę za wrzesień 2020 r. jako wpłata bieżąca i odsetki oraz na ratę za październik 2020 r. jako wpłata bieżąca, co było niezgodne ze wskazaniem podatnika.

W sprawie bezsporne jest, że wpłata powyższa została dokonana przez skarżącą [...] października 2020 r. w kwocie [...]zł po ustawowym terminie płatności raty podatku od nieruchomości za wrzesień 2020 r. i w terminie płatności podatku za październik, zaś skarżąca, dokonując zapłaty podatku, nie podała, jaką część wpłaty stanowią odsetki a jaką należność główna. Bezspornym jest również i to, że skarżąca wnioskiem, który wpłynął do organu [...] kwietnia 2020 r. - w związku z negatywnymi konsekwencjami z tytułu COVID-19 - wniosła o odroczenie terminu płatności rat podatku od nieruchomości za okres od kwietnia czerwca 2020 r. - do dnia 30 września 2020 r. Termin odroczenia zapłaty, o który wnioskowała skarżąca, był zbieżny z datą odroczenia zapłaty podatku od nieruchomości przewidzianą w art. 15q ustawy tzw. tarczy antykryzysowej 1.0. Organ wniosku tego nie rozpoznał i dokonał zarachowania wpłaty skarżącej z dnia [...] października 2020 r. w sposób wskazany w ww. postanowieniu (na należność główną i odsetki).

Spór w sprawie sprowadza się zatem do oceny prawidłowości formalnej zaskarżonego postanowienia, jak i prawidłowości zarachowania przez organ I instancji wpłat dokonanych przez skarżącą na poczet zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości, w sytuacji gdy nie została wydana decyzja w sprawie odroczenia terminu zapłaty podatku od nieruchomości za okres od kwietnia do czerwca 2020 r., o co wnosiła spółka.

W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że w sprawie traktowania wpłaty dokonanej przez podatnika do budżetu gminy organ podatkowy ograniczony jest treścią przepisu prawa podatkowego, który wskazuje, jak organ winien postąpić, gdy wpłata dotyczy podatku niezapłaconego w terminie ustawowym, czyli będącego na dzień wpłaty zaległością podatkową.

Obowiązek naliczania odsetek za zwłokę powstaje z mocy prawa i wynika z samego faktu wystąpienia zaległości podatkowej (art. 53 O.p.). Jednocześnie art. 55 O.p. stanowi, że odsetki za zwłokę wpłacane są bez wezwania organu podatkowego, jeśli natomiast wpłata nie pokrywa kwoty zaległości wraz z odsetkami za zwłokę, rozlicza się ją proporcjonalnie, czyli zalicza na poczet zaległości podatkowej oraz odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim w dniu wpłaty pozostaje kwota zaległości do kwoty odsetek. Oznacza to, że z chwilą wpłaty na poczet zaległego podatku, organ podatkowy ma obowiązek zarachowania jej proporcjonalnie na należność główną i odsetki za zwłokę.

Natomiast zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005 r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach odsetki za zwłokę są naliczane do dnia, zapłaty podatku, włącznie z tym dniem.

W sprawie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowych wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie.

Art. 62 § 1 O.p. stanowi, że jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe z różnych tytułów, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet podatku zgodnie ze wskazaniem podatnika, a w przypadku braku takiego wskazania - na poczet zobowiązania podatkowego o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zobowiązań podatkowych podatnika. W przypadku gdy na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe, których termin płatności upłynął, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności we wskazanym przez podatnika podatku, a w przypadku braku takiego wskazania lub braku zaległości podatkowej we wskazanym podatku - na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zaległości podatkowych podatnika.

Jak wynika z powyższego przepisu, dokonane wpłaty są zaliczane w pierwszej kolejności na zaległe podatki. Dopiero gdy dokonana wpłata przewyższa kwotę zaległości, to jest zaliczana na poczet bieżącego zobowiązania podatkowego wskazanego przez podatnika. Będzie tak wówczas, gdy np. podatnik posiada zaległą pierwszą ratę w podatku od nieruchomości i trzy kolejne raty, których termin płatności nie upłynął (L. Etel [w:] R. Dowgier, G. Liszewski, B. Pahl, P. Pietrasz, M. Popławski, S. Presnarowicz, W. Stachurski, K. Teszner, L. Etel, Ordynacja podatkowa. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2021, art. 62).

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w rozpatrywanej sprawie Prezydent Miasta S. miał ustawowy obowiązek zarachowania wniesionej wpłaty na podatek i na odsetki w sposób opisany w wyżej przytoczonych przepisach. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skarżącej o zaliczeniu wpłaty niezgodnie z jej wskazaniem, gdyż skarżąca wskazała, że wpłata dotyczy podatku od nieruchomości. W sytuacji występowania zaległości w tym podatku wpłata niezależnie od woli podatnika zaliczona zostaje na poczet zaległości o najwcześniejszym terminie płatności.

Skarżąca dokonała wpłaty kwoty [...]zł wskazując ją jako wpłatę na podatek od nieruchomości za październik 2020 r. Skarżąca jednak wpłacanej kwoty nie podzieliła, czyli nie wskazała, jaką kwotę wpłaca na zaległość podatkową, a jaką tytułem odsetek za zwłokę. Organ podatkowy miał więc obowiązek dokonania podziału z zastosowaniem zasady określonej w art. 55 § 1 O.p., co skutkowało wydaniem postanowienia w przedmiocie zarachowania wpłaty na poczet zaległości głównej i odsetek za zwłokę.

Jeżeli podatnik wpłaca kwotę niewystarczającą na pokrycie kwoty zaległości wraz z odsetkami na dzień wpłaty, organ podatkowy zalicza dokonaną wpłatę proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości i odsetek za zwłokę.

W decyzji określającej organu podatkowego wskazana jest tylko kwota podatku bez określenia wysokości odsetek. Odsetki samodzielnie powinien wyliczyć podatnik, wpłacając kwotę zaległości. Wpłata ta jest zarachowywana przez organ podatkowy na poczet należności głównej i odsetek w postanowieniu, na które służy zażalenie (art. 62 § 4 O.p.). Z tego postanowienia wynika, jaka jest kwota odsetek. Jeżeli podatnik nie zgadza się z wyliczoną przez organ wysokością odsetek, może złożyć zażalenie. W praktyce ma to miejsce wówczas, gdy podatnik nie zgadza się z organem w kwestii okresów, za które mogą być naliczane odsetki, kwestionując to, że to on (jego przedstawiciel) przyczynił się do opóźnienia w wydaniu decyzji lub opóźnienie powstało z przyczyn niezależnych od organu.

W przedmiotowej sprawie spór dotyczy jednak w ogóle zasadności wydania zaskarżonego postanowienia, a nie wysokości odsetek.

W orzecznictwie sądowym wskazuje się na to, że w przypadku przedłużenia terminu załatwienia sprawy to organ powinien w decyzji określającej wysokość zobowiązania rozstrzygnąć, jak powinny być naliczane odsetki, a przede wszystkim kto przyczynił się do powstania opóźnienia w załatwieniu sprawy (L. Etel [w:] R. Dowgier, G. Liszewski, B. Pahl, P. Pietrasz, M. Popławski, S. Presnarowicz, W. Stachurski, K. Teszner, L. Etel, Ordynacja podatkowa. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2021, art. 55).

Nie budzi przy tym wątpliwości, że postanowienie wydane w sprawie zaliczenia wpłaty jest aktem formalnym informującym podatnika o sposobie rozliczenia przez organ dokonanej wpłaty.

Postanowienie o zaliczeniu wpłaty nie kreuje nowego stanu faktycznego i prawnego, a jedynie potwierdza wykonanie czynności o charakterze rachunkowo - technicznym. Poza tym, zaliczenie wpłaty z chwilą jej dokonania, a nie z chwilą doręczenia podatnikowi postanowienia w przedmiocie zaliczenia, ma dla podatnika istotne znaczenie gwarancyjne. Z chwilą zaliczenia wygasa zobowiązanie podatkowe wskutek zapłaty (art. 59 § 1 pkt 1 O.p.), nie nalicza się odsetek za zwłokę (art. 53 § 1 w zw. z art. 51 § 1 O.p.) i nie wszczyna się egzekucji. (por. wyrok NSA z dnia 25 czerwca 2019 r., sygn. akt II FSK 2121/17).

Postępowanie o udzielenie ulgi podatkowej jest odrębnym postępowaniem podatkowym, wymagającym stosowania zasad prowadzenia postępowania podatkowego przewidzianych w Ordynacji podatkowej, tj. np. zgromadzenia kompletnego materiału dowodowego i prawidłowej jego oceny. Decyzję podjętą w jego wyniku strona ma możliwość zaskarżyć, może także kwestionować prawidłowość i terminowość jego prowadzenia wskazując na bezczynność organu lub przewlekłość prowadzenia postępowania. Procedura ta jednak w żadnym zakresie nie może tamować organu w kwestii zaliczenia wpłat dokonanych przez podatnika na poczet istniejącej zaległości podatkowej, bo jak już wskazano powyżej leży to w interesie podatnika.

Odnosząc się do zarzutów skargi, wskazać należy, że zaskarżone postanowienie informuje o sposobie zaliczenia wpłat stosownie do unormowania art. 62 § 1 i § 3 O.p. Przedmiotem niniejszej sprawy nie była więc kwestia istnienia czy też nieistnienia zobowiązania z tytułu wpłat na podatek od nieruchomości lub jego wysokości.

Organ II instancji słusznie zauważył, że w przypadku zobowiązania podatkowego, którego termin płatności upłynął, a więc zaległości podatkowej, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności we wskazanym przez podatnika podatku. W zakresie zaległości podatkowych ustawowo zalicza się wpłatę na zaległość najstarszą, a wskazanie wpłacającego dotyczyć może jedynie podatku, gdyby na podatniku ciążyły różne podatki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie podzielił stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego odnośnie zarzutów dotyczących nieuwzględnienia przy zarachowaniu wpłaty tej okoliczności, że podatnik złożył wniosek o odroczenie terminu płatności wpłaconego podatku, który pomimo upływu terminu procesowego nie został przez organ I instancji rozpatrzony.

Podkreślić należy, że do czasu zakończenia ostateczną decyzją postępowania z wniosku podatnika o odroczenie terminu płatności nie następują żadne zmiany w statusie podatku i istnienia zaległości podatkowej. Wobec powyższego, dokonana przez skarżącą wpłata stanowiła w części zaległość podatkową, gdyż upłynął termin jej płatności, a nie rozstrzygnięto o odroczeniu terminu płatności. W sytuacji nierozpoznania wniosku strony o odroczenie terminu płatności podatku przed wpłatą tego podatku przez podatnika, organ I instancji miał podstawę prawną w art. 62 O.p. do zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej, w którą przekształcił się podatek z racji nie wydania decyzji o odroczeniu terminu jego płatności.

Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 121 i art. 122 O.p., ponieważ z racji charakteru formalnego postanowienia informującego o sposobie zaliczenia wpłaty, jak słusznie wskazało Samorządowe Kolegium Odwoławcze, organ nie jest zobowiązany do wszczęcia postępowania podatkowego przed jego wydaniem i do prowadzenia w nim postepowania dowodowego z zachowaniem zasad wyrażonych w art. 121 i art. 122 O.p.

Sąd uznał za niezasadny podnoszony przez skarżącą zarzut naruszenia § 9 i § 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005 r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach, gdyż wskazane przepisy nie znajdują zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Zgodnie z § 9 rozporządzenia, od zaległości podatkowych, których zapłata została odroczona lub rozłożona na raty, odsetki za zwłokę są naliczane do dnia wniesienia podania o odroczenie lub rozłożenie na raty zapłaty zaległości podatkowej, włącznie z tym dniem z zastrzeżeniem § 10. Natomiast § 10 stanowi, że jeżeli decyzja odmawiająca odroczenia terminu płatności lub rozłożenia na raty zapłaty podatku albo odmawiająca odroczenia lub rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowej została doręczona podatnikowi:

1) przed upływem dwóch miesięcy od dnia wniesienia podania, odsetki za zwłokę są naliczane, począwszy od dnia następującego po upływie terminu płatności podatku;

2) po upływie dwóch miesięcy od dnia wniesienia podania, dalsze odsetki za zwłokę są naliczane z wyłączeniem okresu od dnia następującego po dniu wniesienia podania do dnia doręczenia tej decyzji, włącznie z tym dniem.

Powyższe przepisy regulują sytuację dotyczącą zaległości podatkowych odroczonych lub których organ odmówił odroczenia płatności, a więc wydana została decyzja w sprawie. W analizowanym postępowaniu organ I instancji, w dacie wydania zaskarżonego postanowienia, nie wydał żadnej decyzji w sprawie odroczenia lub odmówienia odroczenia terminu płatności, wobec czego wskazane przepisy rozporządzenia nie znajdują zastosowania.

Ze względów powyżej wskazanych nie mogą być także w rozpoznawanej sprawie analizowane zarzuty dotyczące prowadzonego przez organ postepowania w zakresie przyznania ulgi podatkowej.

Jednocześnie wyjaśnić należy, że ustawa z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw tzw. Tarcza antykryzysową 1.0, wprowadziła rozwiązanie, które pozwalało radom gmin na udzielanie pomocy dla firm w zakresie podatku od nieruchomości.

Na podstawie wprowadzonych przepisów (art. 15q ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych - Dz. U. poz. 374 i 567) w przypadku osób prawnych, do rat podatku za: kwiecień, maj i czerwiec, płatnych do: 15 kwietnia, 15 maja i 15 czerwca 2020 r. rada gminy miała możliwość zwolnienia z podatku od nieruchomości gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz na możliwości wprowadzenia przez gminę odroczenia terminów płatności rat podatku od nieruchomości za kwiecień, maj i czerwiec, nie dłużej jednak niż do 30 września 2020 r. Rozwiązania te były stosowane na podstawie uchwały rady gminy, wobec przedsiębiorców, których płynność finansowa uległa pogorszeniu w związku z ponoszeniem negatywnych konsekwencji ekonomicznych wynikających z COVID-19.

Na wskazywanej powyżej podstawie skarżąca złożyła swój wniosek o zastosowanie ww. ulgi. Rozpoznawana sprawa nie dotyczy jednak miesięcy: kwiecień, maj i czerwiec 2020 r., a zatem oczekiwanie przez stronę aby dokonanej wpłaty nie zaliczyć na kolejne miesiące tego roku podatkowego zgodnie z tytułami dokonanych przelewów (tj. październik, listopad i grudzień 2020 r.) jest całkowicie nieuzasadnione.

Mając powyższe na uwadze, uznając, że w zaskarżonym zakresie postanowienie nie narusza przepisów prawa, Sąd orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a. o oddaleniu skargi.