Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2237/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-07-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. i A. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2016 r., znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 29 września 2016 r. wezwano solidarnie skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W dniu 24 października 2016 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy.

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 29 grudnia 2016 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Po rozpoznaniu sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 lutego 2017 r. utrzymał w mocy postanowienie z dnia 29 grudnia 2016 r.

Następnie zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 7 lutego 2017 r. wezwano skarżącego do wykonania zarządzenia z dnia 29 września 2016 r. w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Z akt sprawy wynika, że ww. wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 15 lutego 2017 r. Ostatni dzień terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi przypadł więc na dzień 22 lutego 2017 r.

Natomiast wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 4 kwietnia 2017 r. pozostawił bez rozpoznania.

Następnie zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 23 maja 2017 r. wezwano skarżącą do wykonania zarządzenia z dnia 29 września 2016 r. w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Wezwanie to nie zostało odebrane, pomimo dwukrotnego awizowania.

Mając jednak na względzie treść art. 73 p.p.s.a. pismo uważa się za doręczone z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, na który pismo to zostało złożone w placówce pocztowej. Niniejsze pismo pozostawało złożone w urzędzie pocztowym w okresie od dnia 26 maja 2017 r. do dnia 13 czerwca 2017 r. Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu uważa się zatem za skutecznie doręczone.

Po sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych ustalono, że do dnia 3 lipca 2017 r. nie zidentyfikowano do niniejszej sprawy wpłaty z tytułu wpisu sądowego od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm.) sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd na podstawie art. 220 § 3 w/w ustawy.

W niniejszej sprawie skarżący nie uiścili wpisu sądowego od skargi, zatem skargę należało odrzucić.

Termin siedmiodniowy jest terminem ustawowym, który nie może być skracany, ani przedłużany. Mając na uwadze, że czynność strony skarżącej, od której zależała skuteczność skargi nie została wykonana w terminie, stwierdzić należy, iż skarga wniesiona została bez dopełnienia wymaganego przez prawo warunku, nie można zatem było nadać dalszego biegu sprawie, skarga zaś podlega odrzuceniu.

W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. skargę odrzucono.