Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2770/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-12-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła- Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 grudnia 2014 r. po rozpoznaniu wniosku Z. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2014r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: przyznać Z. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W dniu 15 grudnia 2014r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez Z. W. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF, którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych lub częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku przedstawił swoją sytuację finansową, majątkową i rodzinną.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest

w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a )

Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny.

Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.

W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawca wykazał w nim, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych .

Z uzupełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wraz z córką. Wspólnie utrzymują się z dochodów uzyskiwanych przez wnioskodawcę z tytułu emerytury w wysokości 1499,60 złotych netto miesięcznie. Wnioskodawca wyjaśnił, że córka od kilku lat pozostaje bez pracy.

Wnioskodawca podał, że jest współwłaścicielem domu o pow. 181 m² , działki o pow. 2118,0 m ² i działki o pow. 1540,0 m². Wnioskodawca oświadczył, że dom i działki nie przynoszą mu dochodu. Zaznaczył, że opłaty podatkowe i świadczenia (opłaty za wodę, paliwo gazowe, energię elektryczną) pochłaniają połowę uzyskiwanych dochodów.

Mając na względzie przedstawioną wyżej sytuację finansową wnioskodawcy uznano, że kwalifikuje się on do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od kosztów sądowych. Oceniono, że dochody uzyskiwane przez wnioskodawcę są niewielkie, wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych dwóch dorosłych osób. Stwierdzono zatem, że sytuacja materialna wnioskodawcy w jakiej się znajduje, nie pozwala mu na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu dla siebie i córki.

Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.