Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 556/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-09-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym, w dniu 1 września 2015 r., sprawy ze skargi Z. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) kwietnia 2015 r., nr (...), w przedmiocie odmowy umorzenia skarżącemu zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości, za lata 2011- 2013, w związku z wnioskiem skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych - postanawia - oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Skarżący zwrócił się do Sądu o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularzu oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną oraz trójka pełnoletnich dzieci, a jedynym źródłem utrzymania wszystkich wspólnie gospodarujących osób jest pobierany przez skarżącego zasiłek chorobowy, w wysokości 1000 zł miesięcznie brutto. Deklarując natomiast składniki posiadanego majątku skarżący wskazał jedynie dom o pow. 250 m2.

Uzasadniając złożony wniosek skarżący podkreślił, iż pobierany przez niego zasiłek chorobowy, stanowiący jedyny dochód w jego gospodarstwie domowym, w całości przeznaczany jest na pokrycie bieżących wydatków bytowych, w tym na opłacenie rachunków za energię elektryczną, wynoszących 500 zł miesięcznie.

Składając na wezwanie referendarza sądowego dodatkowe oświadczenie skarżący przyznał, że jeden z jego synów prowadzi działalność gospodarczą, zastrzegł jednak, że działalność tę ma zamiar kontynuować tylko do dnia 31 sierpnia 2015 r. Przedłożył też dokumenty źródłowe, między innymi w postaci rachunków za energię elektryczną, wezwania do zapłaty za wodę oraz swoje zeznanie podatkowe za 2014 r. Zamiast pełnego wyciągu z rachunku bankowego skarżący przedstawił jedynie informacje o dokonywanych operacjach na koncie jego żony oraz żony, nie uwzględniające jednak salda.

W sprzeciwie od postanowienia referendarza sądowego skarżący wyjaśnił, że należąca do niego nieruchomość przy ul. S. jest budynkiem handlowym, na który zaciągnął kredyt. Przedłożył też kserokopię umowy kredytu. Jeżeli chodzi natomiast o żonę, to skarżący stwierdził, że ma ona dopiero zamiar rozpoczęcia działalności gospodarczej, z dniem 1 września 2015 r.

Z informacji zawartych w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej wynika, że żona skarżącego prowadzi działalność gospodarczą od 5 marca 2015 r., zaś syn od 20 lipca 2012 r.

Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 500 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie okoliczności o których mowa w powołanym wyżej przepisie obciąża w całości wnioskodawcę, który winien nie tylko złożyć pełne, jasne i wiarygodne oświadczenie o swoim stanie rodzinnym i majątkowym, ale także współpracować z sądem w zakresie wyjaśniania wszelkich wątpliwości i rozbieżności w tym zakresie.

Skarżący w niniejszej sprawie złożył oświadczenie majątkowe, które budzi uzasadnione wątpliwości, co do jego wiarygodności. Zadeklarował bowiem, że zarówno on jak i jego domownicy utrzymują się tylko z jednego źródła dochodu, jakim jest pobierany przez niego zasiłek chorobowy, wynoszący 1000 zł miesięcznie brutto. Zgodnie z jego twierdzeniami z tych środków pokrywane są wszystkie bieżące wydatki (rachunku za energię elektryczną wynoszą ponad 400 zł za dwa miesiące, za wodę i kanalizację ponad 270 zł, a za telewizje cyfrowa ponad 150 zł) oraz spłacany jest kredyt. Trudno jednak dać wiarę tym twierdzeniom, gdyż po pierwsze lista wydatków bytowych jest fragmentaryczna, a ponadto, mając na uwadze poziom cen towarów i usług, nie sposób jest przyjąć, że z tak niskich dochodów, obciążonych jeszcze ratami kredytowymi, żyje pięcioosobowa rodzina.

Podobnie wyjaśnienia skarżącego odnośnie działalności gospodarczych, prowadzonych przez jego żonę i syna, również budzą uzasadnione wątpliwości, gdyż twierdzenia skarżącego w tym zakresie pozostają w wyraźnej sprzeczności z informacjami zamieszczonymi w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, z których wynika że osoby te działalność taka prowadzą. W tym stanie rzeczy skonstatować więc należy, że oba oświadczenia skarżącego, z uwagi na ich nieścisłość i wewnętrzną sprzeczność, nie mogą stanowić podstawy do czynienia na ich podstawie wiarygodnych ustaleń. Tym samym stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał, że spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy.

W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., oddalił wniosek skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy.