Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 235/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-09-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Pomoc publiczna
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U.UE.L 2003 nr 286 poz 5 art. 2 ust. 1 i 2, art. 3 ust. 1 i 2
law: Rozporządzenie Komisji (WE) NR 1943/2003 z dnia 3 listopada 2003 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr  2200/96 w odniesieniu do pomocy dla organizacji producentów, którym udzielono wstępnie uznania.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA Mirosława Pindelska (spr.), Sędzia WSA Joanna Zabłocka, Protokolant Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 03 września 2009 r. sprawy ze skargi [...]"W." Sp. z o.o. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie pomoc finansowa ze środków z budżetu UE oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi z 14 stycznia 2009 r. wniesionej przez [...] W. Sp. z o.o. w M. jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] grudnia 2008 r. nr [...] znak: [...], wydana w przedmiocie przyznania pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej, przyznania pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania oraz odmowie przyznania wnioskowanej pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej w części, w następującym stanie faktycznym:

W dniu [...] marca 2008 r. [...] " W." Sp. z o.o. złożyła wniosek (poprawiany kilkakrotnie na wezwanie organu) o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej w kwocie [...] złotych oraz o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w kwocie [...] złotych za okres od dnia [...] czerwca 2007 r. do dnia [...] grudnia 2007 r. W trakcie rozpatrywania powyższego wniosku Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w T. kolejnym pismem z [...] czerwca 2008 r. wezwał stronę między innymi do złożenia wyjaśnień w zakresie dokonanej sprzedaży, udokumentowanej fakturami wyszczególnionymi w załączniku nr 1 do wniosku, a dotyczącymi zgodnie z wcześniejszymi wyjaśnieniami sprzedawanej cebuli obranej. W piśmie tym organ wskazał, iż wartość produktów sprzedanych, dla potrzeb naliczenia pomocy finansowej, oznacza m.in. produkcję członków grupy producentów w kategorii produktów, na którą wydane zostało wstępne uznanie, wniesioną do danej grupy producentów i rzeczywiście sprzedaną za jej pośrednictwem w postaci produktów świeżych lub przetworzonych. Ponadto, dla potrzeb wyliczenia pomocy finansowej, wartość produktów wprowadzonych do obrotu ustalana jest na etapie "loco grupa producentów", jako produkt zapakowany, przygotowany do sprzedaży, jednak nieprzetworzony. W wezwaniu zobowiązano grupę producentów do złożenia oświadczenia dotyczącego sprzedaży produktów uzyskanych w wyniku przetworzenia owoców i warzyw, określającego wartość sprzedaży netto tych produktów, jednak w postaci nieprzetworzonej, jako owoce lub warzywa świeże. Ponadto mając na uwadze wyjaśnienia strony, iż grupa producentów sprzedaje cebulę obraną zwrócono się o dokonanie wyłączenia wartości dodanej wynikającej z obrania cebuli (k. 81 akt admin.). W odpowiedzi na to wezwanie grupa producentów "W." Sp. z o.o. oświadczyła, iż cebula zakupiona od udziałowców GP jest cebulą obraną oraz nie podlega ona żadnej obróbce wpływającej na podniesienie wartości dodanej ( k. 59 – 60 akt admin).

Decyzją z [...] sierpnia 2008 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego – ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz.1071 ze zm.); dalej k.p.a., art. 9 ust. 1 pkt 3 lit. a i lit b ustawy z dnia 19 grudnia 2003 roku o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu oraz rynku suszu paszowego (Dz.U. z 2008 r. Nr 11, poz. 70 ze zm.), art. 3 ust. 2 rozporządzenia Komisji Nr 1943/03 z dnia 3 listopada 2003 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2200/96 w zakresie pomocy dla wstępnie uznanych grup producentów rolnych (Dz. U. WE L 286 z dn. 04.11.2003 r. ze zm.), w związku z art. 103a rozporządzenia Rady (WE) Nr 361/2008 z dnia 14 kwietnia 2008 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) Nr 1234/2007 ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku Dz. U. WE L 299/1 z 16 listopada 2007 r. ze zm.) i art. 45 ust. 4 lit a rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (Dz. U. WE L 350 , z 31.12.2007, str. 1—98), art. 116, 118 i 119 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (D.U. L 350/1 z dnia 31 grudnia 2007 r.), rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 grudnia 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania (Dz. U. z 2006 r. Nr 16, poz. 121 ze zm.), Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w T. m.in. przyznał [...] "W." Sp. z o.o. pomoc finansową na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej w wysokości [...] zł oraz odmówił przyznania wnioskowanej kwoty pomocy finansowej w części, w wysokości [...] zł, a także dokonał redukcji należnej kwoty pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej w wysokości [...] zł, ponadto przyznał pomoc finansową na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości [...] zł oraz odmówił przyznania wnioskowanej kwoty pomocy finansowej w części, w wysokości [...] zł, a także dokonał redukcji należnej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości [...] zł. A zatem wnioskodawcy przyznano łączną kwotę pomocy finansowej w wysokości [...] zł.

Po rozpoznaniu wniesionego przez stronę odwołania powołaną na wstępie decyzją z [...] grudnia 2008r. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. Wskazał, że w przedmiotowej sprawie dla ustalenia wartości pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej obejmującej okres od 21 czerwca 2007 r. do 20 grudnia 2007 r. zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1943/2003 z dnia 3 listopada 2003 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2200/96 w odniesieniu do pomocy dla grup producentów, którym udzielono wstępnego uznania. Zgodnie zaś z art. 3 oraz art. 2 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1943/2003 pomoc finansowa na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej jest przyznawana z uwzględnieniem wyłącznie wartości sprzedaży owoców i warzyw w postaci świeżej, bez brania pod uwagę wartości dodanej wynikającej z ewentualnego przetworzenia tych owoców i warzyw. Zasadniczą kwestią było zatem ustalenie, czy sprzedaż cebuli obranej można uznać za sprzedaż warzywa w postaci świeżej. Odwołując się do przepisów określających normę handlową dla cebuli świeżej [ rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1508/2001 ] wskazał, że cebula obrana (pozbawiona łuski ochronnej ) nie spełnia wymagań jakości handlowej dla produktu świeżego określonych w ww. rozporządzeniu Komisji, tym samym nie można jej uznać za cebulę wprowadzaną do obrotu w postaci świeżej. Nie określenie przez stronę, na wezwanie organu, wartości netto cebuli nieprzetworzonej, spowodowało, iż organ I instancji przy naliczeniu kwoty pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej, nie uwzględnił całej wartości netto z faktur, wyszczególnionych w załączniku nr 1 do wniosku, dotyczących sprzedaży cebuli obranej, w wysokości [...] zł. Ponadto, w wyniku kontroli na miejscu przeprowadzonej przez Biuro Kontroli na Miejscu [...] OR ARiMR w dniach od [...] do [...] lipca 2008 r. ustalono m.in., iż w przypadku dwóch faktur dokonano błędnego wpisu wartości netto do Załącznika nr 1, co spowodowało różnicę w wartości produktów sprzedanych stanowiących podstawę wyliczenia pomocy finansowej w kwocie [...]. Mając na uwadze powyższe Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR zasadnie ustalił, że wartość produktów sprzedanych stanowiących podstawę wyliczenia pomocy finansowej w wysokości [...] zł należało pomniejszyć o wartość sprzedanej cebuli obranej w kwocie [...] zł oraz o zakwestionowaną różnicę z faktur ujawnioną w trakcie kontroli, w łącznej kwocie [...] zł. A zatem wskazał, że należna [...] "W." Sp. z o.o., kwota pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej wynosi [...] zł.

Odnosząc się natomiast do przyznanej pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania organ wskazał, iż [...] "W." Sp. z o.o., w załączniku Nr 4 - Wykaz faktur i rachunków potwierdzających wartość poniesionych kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w okresie od 21 czerwca 2007 r. do 20 grudnia 2007 r., uwzględniła również faktury dotyczące robót wykończeniowych w laboratorium, instalacji elektrycznej w laboratorium oraz zakupu obieraczek do cebuli. Natomiast budowa i wyposażenie laboratorium nie stanowi kosztu kwalifikowanego wymienionego w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 grudnia 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania (Dz. U. z 2006 r. Nr 16, poz. 121 ze zm.). Ponadto odnosząc się do kosztu zakupu obieraczek do cebuli, organ wskazał, że zgodnie z pkt. 7 Wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania, stanowiącego załącznik do ww. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 grudnia 2005 r., kwalifikowanymi kosztami inwestycji są koszty zakupu narzędzi oraz zakupu i instalacji maszyn oraz urządzeń przeznaczonych do przechowywania, magazynowania lub przygotowania owoców lub warzyw do sprzedaży, w szczególności przeznaczonych do ich mycia, czyszczenia, sortowania, pakowania lub konfekcjonowania. Natomiast zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 grudnia 2005r., wstępnie uznana grupa producentów owoców i warzyw może uzyskać pomoc finansową ze środków publicznych w wysokości 75% poniesionych kwalifikowanych kosztów inwestycji, zrealizowanych w ramach zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania, w przypadku, gdy m.in. inwestycja ujęta w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania, została zrealizowana zgodnie z kategorią produktów, dla której grupa została wstępnie uznana. Tak więc wszystkie kategorie wstępnego uznania muszą dotyczyć produktów świeżych. Natomiast w przedmiotowej sprawie organ uznał, co wskazano powyżej, że sprzedaż obranej cebuli nie może być uznana za sprzedaż warzywa w postaci świeżej. A zatem zasadnie Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR ustalił, że zakup urządzenia służącego do obierania cebuli przez grupę producentów nie może być uznany za koszt kwalifikowany w ramach realizacji planu dochodzenia do uznania.

Dodatkowo organ wskazał, że pomimo wezwań do złożenia wyjaśnień z [...] maja 2008 r. oraz z [...] czerwca 2008 r., w których poinformowano grupę producentów o niekwalifikowalności do objęcia pomocą finansową kosztu budowy i wyposażenia laboratorium zakładowego, oraz kosztu zakupu obieraczki do cebuli, strona nie wyłączyła przedmiotowych inwestycji z wniosku o przyznanie pomocy finansowej.

W związku z powyższym, na podstawie zebranych materiałów dowodowych w toku postępowania administracyjnego, Prezes Agencji stwierdził, że organ I instancji prawidłowo ustalił, iż grupie producentów przysługuje kwota pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości [...] zł (tj. 75% z kwoty [...] zł - kwalifikowanych kosztów inwestycji).

Z uwagi na fakt, iż różnica między łączną kwotą wnioskowanej przez Stronę pomocy finansowej ([...] zł), a wyliczoną przez organ łączną kwotą pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej oraz pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania ([...] zł - po uwzględnieniu zmniejszenia wynikającego z odjęcia wartości sprzedanej cebuli obranej, różnic z faktur Nr [...] i [...], kosztów budowy laboratorium zakładowego oraz zakupu obieraczek do cebuli) wyniosła więcej niż 3% kwoty należnej, zgodnie z art. 118 ust. 1, w związku z art. 119 ust. 2 i 3 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1580/2007, kwota pomocy faktycznie należna została wnioskodawcy obniżona. Kwota obniżenia w takiej sytuacji równa jest różnicy pomiędzy wnioskowaną kwotą pomocy finansowej, a kwotą faktycznie należną grupie producentów. A zatem w przedmiotowej sprawie, różnica między łączną wnioskowaną kwotą pomocy, a łączną należną kwotą pomocy finansowej wyniosła [...] zł., co stanowi 20,57 % kwoty pomocy należnej.

A zatem w ocenie Prezesa Agencji, organ I instancji prawidłowo ustalił należną, po uwzględnieniu obniżki, [...] "W." Sp. z o.o., kwotę pomocy finansowej w wysokości [...] zł.

Od tego rozstrzygnięcia [...] W. Sp. z o.o. w M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zaskarżonej decyzji zarzucając naruszenie prawa materialnego poprzez:

* błędną wykładnię przepisu art. 53 ust. 7 w zw. z art. 47 w zw. z art. 45 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1580/2007 z 21.12.2007 r. ustanawiającego przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, 2201/96, 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw poprzez jego zastosowanie w niniejszej sprawie;

* nie zastosowanie przepisu art. 151 w zw. z art. 153 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1580/2007;

* nie zastosowanie przepisu art. 52 ust. 6 pkt a) w zw. z art. 21 ust. 1 pkt i) w zw. z art. 44 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1580/2007 oraz załącznika nr I do Traktatu WE;

* błędną wykładnię art. 119 ust. 3 w zw. z art. 118 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1580/2007 z 21.12.2007 r. poprzez jego zastosowanie w sprawie;

* błędną wykładnię przepisu § 4 w zw. z pkt 1, 4 i 7 załącznika do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 30.12.2005 r. w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania poprzez uznanie, że koszt nabycia obieraczek do cebuli oraz sfinansowania budowy i wyposażenia laboratorium nie stanowi kosztu kwalifikowanego w rozumieniu rozporządzenia.

Ponadto z ostrożności procesowej zaskarżonej decyzji Skarżąca zarzuciła również naruszenie prawa materialnego poprzez :

- błędną wykładnię przepisu art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1943/2003 z 3 listopada 2003 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Rady WE nr 2200/96 w odniesieniu do pomocy dla organizacji producentów, którym udzielono wstępnie uznania;

- błędną wykładnię przepisu art. 8 ust. 1 rozporządzenia Komisji nr 1148/2001 z 12.06.2001 r. w sprawie kontroli zgodności norm handlowych mających zastosowanie do świeżych owoców i warzyw;

- błędną wykładnię przepisów części I Załącznika do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1508/2001 z 24.07.2001 r. ustanawiającego normę handlową dla cebuli i zmieniające rozporządzenie EWG nr 2213/83,

i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji wydanej przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR oraz zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca przedstawiając swoje stanowisko stwierdziła, że w przedmiotowej sprawie powinny mieć zastosowanie w całej rozciągłości przepisy nowe obowiązujące od 1 stycznia 2008 r., tj. rozporządzenie 1580/2007. Nie jest przy tym istotne, że pomoc dotyczy okresu 21.06.2007 - 20.12.2007 r. Decyzja organu I instancji została bowiem wydana w dniu [...] sierpnia 2008 r. i organ powinien stosować przepisy obowiązujące w chwili wydawania decyzji. W ocenie skarżącej w przypadku zastosowania art. 52 ust. 6 pkt a) w zw. z art. 21 ust. 1 pkt i) w zw. z art. 44 ust. 1 rozporządzenia nr 1580/2007, bezsporne jest, że zaskarżone decyzje winny ulec uchyleniu. Z przywoływanych przepisów rozporządzenia 1580/2007 wynika bowiem niezbicie, iż legislator uznał, że cebula obrana jest w rozumieniu przepisów rozporządzenia w dalszym ciągu produktem świeżym. Skoro bowiem nie definiuje "czyszczenia, krojenia, rozbioru, suszenia" jako czynności pierwszego przetworzenia to nie sposób twierdzić, że jest to jakaś inna postać przetworzenia (nie może być przetworzenia wcześniejszego niż pierwsze).

Odnosząc się do odmowy udzielenia pomocy na sfinansowanie wyposażenia laboratorium skarżąca wskazała, że organ I instancji błędnie przyjął, że w PDU nie uwzględniono prac związanych z wyposażeniem laboratorium. Przeczy temu wprost treść planu dochodzenia do uznania. Na stronach 33-35 znajduje się tabela zawierająca propozycje wydatków zaplanowanych na 3 rok dochodzenia do uznania, a wśród nich (na str. 34) wyposażenie laboratorium. Zdaniem skarżącej istotne przy tym jest, że przedmiotem dofinansowania nie jest wyposażenie, lecz wykończenie wnętrz budynku przechowalniczego (część socjalna). Laboratorium bowiem do momentu wyposażenia w odpowiedni sprzęt jest jedynie składową części socjalnej. To wyposażenie decyduje czy dane pomieszczenie jest laboratorium czy zwykłym pomieszczeniem socjalnym. Ponadto w ocenie skarżącej nie sposób zgodzić się z tym, że wyposażenie laboratorium nie stanowi kosztu kwalifikowanego w rozumieniu przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30.12.2005 r. Koszt budowy i wyposażenia laboratorium zawiera się jej zdaniem w pkt 1,4 i 7 załącznika do rozporządzenia. Tak więc organ bezpodstawnie zawęził pojęcie definicji przygotowania owoców i warzyw do sprzedaży, a wyliczenie z pkt 7 nie ma charakteru katalogu zamkniętego. Skarżąca słuszność swojego twierdzenia wywodzi wprost z istoty przygotowania produktu do sprzedaży, którą nie jest tylko mycie, sortowanie itp., ale również badanie laboratoryjne np. co do obecności pestycydów, czy metali ciężkich.

Odnosząc się natomiast do odmowy sfinansowania zakupu urządzeń służących obieraniu cebuli, skarżąca wskazała, że z przepisów powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30.12.2005 r. nie wynika, aby obranie cebuli mogło być uznane za czynność polegającą na przetworzeniu produktu, gdyż pojęcie to jest zastrzeżone wyłącznie dla czynności polegającej na wytworzeniu innego produktu w rozumieniu zał. nr I do TWE. Czynność obrania cebuli należy zatem w ocenie skarżącej zakwalifikować jako przygotowanie do przetworzenia, gdyż jest to etap poprzedzający (i to konieczny) "pierwsze przetworzenie". Natomiast w pkt 7 załącznika do ww. rozporządzenia wyszczególnione są maszyny służące m.in. do przygotowania warzyw do sprzedaży, a przykłady ich przeznaczenia nie stanowią wyliczenia zupełnego.

W świetle powyższego skarżąca zakwestionowała również dokonanie przez organy redukcji należnej jej pomocy, poprzez błędne przyjęcie, iż jest ona odpowiedzialna za nie wyłączenie niekwalifikującej się kwoty. Przyczyną ujęcia spornych kwot w planie dochodzenia do uznania i we wniosku o płatność był bowiem spór co do kwestii prawnych, odmienna interpretacja przepisów prawa, w stosunku do stanowiska organu administracji, którego to prawa żadnego podmiotu pozbawić nie można, poprzez nakładanie sankcji. W ocenie skarżącej nie ujęcie spornych kwot we wniosku o dofinansowanie pozbawiłoby ją prawa do odwołania się od decyzji, czy też w dalszej konsekwencji prawa do sądu.

W dalszej części skargi, [...] W. Sp. z o.o. wskazała, że nawet w przypadku uznania za zasadne zastosowania w niniejszej sprawie przepisów obowiązujących przed 1 stycznia 2008 r., to i tak jej stanowisko, że cebula pozbawiona łuski jest w dalszym ciągu produktem świeżym i nieprzetworzonym jest uzasadnione. W rozumieniu bowiem przepisu art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1943/2003 pozbawienie cebuli łuski jest "przygotowaniem do przetworzenia". Dokonując wykładni funkcjonalnej przepisu i uwzględniając inne obowiązujące normy prawne należy stwierdzić, że z przepisów Załącznika do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1508/2001 ustanawiającego normę handlową dla cebuli (...) wynika, że pojęcie produktu nieprzetworzonego, wbrew stanowisku organu, nie oznacza, że produkt ten nie może być poddany jakimkolwiek modyfikacjom. Normy handlowe wymagają, aby cebula wprowadzona do obrotu konsumenckiego była bez pustego i twardego szczypioru, szczypior musi być ukręcony lub czysto obcięty, nie dłuższy niż 6 cm, praktycznie bez kępek korzeni. Zatem nie sposób stwierdzić, że w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia 1943/2003 cebulą nieprzetworzoną, a więc świeżą jest tylko cebula występująca w stanie w 100 % identycznym z naturalnym.

Z kolei art. 8 ust. 1 rozporządzenia Komisji nr 1148/2001 z dnia 12.06.2001 r. w sprawie kontroli zgodności norm handlowych mających zastosowanie do świeżych owoców i mówi o wysłaniu owoców i warzyw do zakładów przetwórstwa, gdzie są przetwarzane na produkty sklasyfikowane w pozycji CN, innej niż pozycja odnosząca się do wyjściowego produktu świeżego. Ze wskazanego przepisu wynika bezspornie wola legislatora, aby pojęciu przetworzenia produktu nadać jednoznaczne znaczenie. Przetworzeniem jest poddanie produktu obróbce w specjalistycznym zakładzie, przy czym niezbędna jest tak daleko idąca zmiana postaci produktu, aby wynikał dla niej wymóg zmiany kodu CN (wtedy przestaje być przedmiotem regulacji wspólnego rynku owoców i warzyw).

Ponadto z przepisów rozporządzenia Rady 2200/96 z dnia 28.10.1996r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw ( art. 3 ust. 3 pkt a), które znajduje swoje uszczegółowienie w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1508/2001 wynika, że nie jest wymagane przestrzeganie norm jakości w odniesieniu do produktów transportowanych do zakładów przetwórczych.

W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie, odnosząc się szczegółowo do zarzutów skarżącej i podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym z 3 marca 2009 r., skarżąca podtrzymała w całości skargę rozszerzając argumentację dotyczącą wykładni przepisów obowiązujących do 31 grudnia 2007 r. Dodatkowo na podstawie art. 106 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. wniosła o przeprowadzenie dowodu z dokumentów w postaci: pisma Ośrodka Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w L. z [...] lutego 2009 r. oraz pisma Wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w B. z [...] lutego 2009 r. na okoliczność potwierdzenia faktu, iż cebula obrana jest warzywem świeżym i zachowuje ten sam kod CN, co cebula niepoddana zabiegowi obierania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Decyzja nie narusza prawa materialnego, w szczególności przepisów wymienionych w skardze, poprzez błędna jego wykładnię.

Zgodnie z art. 9 ust 1 pkt. 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 roku o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu oraz rynku suszu paszowego pomoc finansowa jest udzielana wstępnie uznanym grupom producentów owoców i warzyw na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej oraz na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania.

Skarżąca na mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. uzyskała wstępne uznanie grupy producentów owoców i warzyw. Na podstawie tej decyzji realizuje ona plan dochodzenia do uznania zatwierdzony na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28.10 1996r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1432/2003 z dnia 11.08. 2003 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2200/96 w odniesieniu do warunków uznawania organizacji producentów i wstępnego uznania grup producentów. W dniu [...] marca 2008 r. skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie kosztów z obu grup rodzajowych za okres pierwszego półrocza trzeciego roku realizacji planu dochodzenia do uznania tj. za okres od 21 czerwca 2007 r. do 20 grudnia 2007 r.

Wniosek skarżącej niewątpliwie obejmował wyłącznie półrocze 2007 r. i dotyczył przyznania pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej w kwocie [...] zł oraz przyznania pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w kwocie [...] zł.

W okresie objętym wnioskiem obowiązywały przepisy unijne, mające zdaniem Sądu również zastosowanie w sprawie tj. przede wszystkim rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1943/2003 z dnia 3 listopada 2003 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2200/96 w zakresie pomocy dla wstępnie uznanych grup producentów.

Faktem jest, że z dniem 1 stycznia 2008 roku nastąpiła zmiana przepisów prawnych, zaczęły obowiązywać następujące akty prawne dotyczące obsługi pomocy finansowej na rynku owoców i warzyw, tj. rozporządzenie Rady(WE) Nr 1182/2007 z dnia 26 września 2007 r. ustanawiające przepisy szczegółowe dotyczące sektora owoców i warzyw, zmieniające dyrektywy 2001/112/WE, 2001/113/WE i rozporządzenie (EWG) Nr 827/68, (WE) Nr2200/96, (WE) Nr 2201/96, (WE) Nr 2826/2000, (WE) Nr 1782/2003, (WE) Nr 318/2006 oraz uchylające rozporządzenie (WE) Nr 2202/96, oraz rozporządzenie Komisji (WE) Nr. 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) Nr 2200/96, (WE) Nr 2201/96 i (WE) Nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw, oraz rozporządzenie Rady (WE) Nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych ("rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku").

Związane to było z tzw. reformą rynku owoców i warzyw.

Nowe rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z zastrzeżeniem uchyliło wcześniej obowiązujące (do 31.12.2007 r.) rozporządzenie Komisji (WE) nr 1943/2001 ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2200/96 w odniesieniu do pomocy dla grup producentów, którym udzielono wstępnego uznania. Stanowił o tym art. 151 rozporządzenia nr 1580/2007. Zastrzeżenie zawarte w tej derogacji brzmiało, iż uchylone rozporządzenie ma w dalszym ciągu zastosowanie, w stosownych przypadkach, do celów art. 55 ust 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1182/2007 r. Użyty przecinek oznacza, że zastrzeżenie jest rozdzielne. Te stosowne przypadki wynikają zaś z treści poszczególnych zapisów samego rozporządzenia nr 1580/2007 np. art. 53 ust. 7 odsyła do stosowania przepisów wcześniej obowiązujących, w tym rozporządzenia nr 1943/2007, w zakresie ustalania wartości produkcji stanowiącej przedmiot obrotu za okres odniesienia. Sam fakt, iż wymieniony art. 53 ust 7 znajduje się w rozdziale poświęconym organizacjom producenckim nie oznacza, że nie będzie miał on zastosowania do wstępnie uznanej grupy producentów.

Wstępnie uznana grupa producentów realizuje plan dochodzenia do uznania jej za organizację producentów. Taki jest jej cel. Dlatego też otrzymuje dofinansowanie. Zgodnie z punktem 26 preambuły rozporządzenia 1580/2007 wstępne uznanie przyznaje się w celu wspierania procesu tworzenia stabilnych organizacji producenckich. Natomiast punkt 30 tejże preambuły stanowi, że w trosce o zachowanie spójności oraz w celu zapewnienia płynnej zmiany statusu grupy producentów na uznaną już grupę jako organizację producentów, należy stosować te same zasady w odniesieniu do ich głównej działalności, jak i w odniesieniu do wartości produkcji stanowiącej przedmiot obrotu. Realizacja tego celu zawarta jest w dalszych przepisach. Artykuł 22 stanowi, że państwa członkowskie uznają organizacje producentów na mocy art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1182/2007. Natomiast zgodnie z art. 26 do celów uznawania organizacji, czyli do celów art. 4 ust. 1 lit b rozporządzenia Rady (WE) nr 1182/2007 wartość lub wielkość produkcji rynkowej obliczana jest na tej samej podstawie co wartość produkcji stanowiącej przedmiot obrotu, ustanawiana w art. 52 i 53 rozporządzenia nr 1580/2007. Zatem już z samego tego przepisu będzie wynikało, że art. 53 w tym jego ust. 7 ma zastosowanie również do grupy producentów, bo jak inaczej można byłoby zinterpretować cel rozporządzenia o stosowaniu tych samych zasad z pkt 30 preambuły, ustalania wartości produkcyjnej stanowiącej przedmiot obrotu grupy producentów na datę jej "przekształcenia", czyli uznawanie za organizacje producentów, w oparciu m.in. o art. 53 ust. 7, czyli z uznaniem okresu odniesienia i zgodnie z przepisami obowiązującymi w danym okresie odniesienia. Przyjęcie konstrukcji prawnej, że w/w okres odniesienia i przepisy wówczas obowiązujące odnoszą się tylko do momentu uznawania grupy za organizację producencką, a nie mają zastosowania do wcześniejszego etapu realizacji przez nią planu dochodzenia do uznania, byłoby sprzeczne z logika i ideą w/w przepisów. Zresztą sam przepis art. 47 ust. 1 mówiący o składaniu wniosku o pomoc stanowi, że wniosek ten zawiera deklarację wartości produkcji stanowiącej przedmiot obrotu "w odniesieniu do okresu", dla którego wnioskowana jest pomoc. Użycie tego określenia w "odniesieniu do okresu" musi prowadzić do wniosku, że wartość produkcji z danego okresu będzie wyliczona w oparciu o przepisy merytoryczne wówczas stanowiące o tym co i jak wchodziło do tej wartości. Nie da się w oderwaniu od tych przepisów (i wyraźnego innego przepisu, że np. do tej czynności stosuje się wprost zasady nowego rozporządzenia), wyliczyć i określić prawidłowo wartość produkcji wprowadzonej wówczas do obrotu i mającej zastosowanie do wysokości pomocy. Za tą interpretacją, że obowiązują w tej kwestii przepisy z okresu odniesienia, przemawiają też zapisy dotyczące stawek pomocy określone w art. 7 ust. 5 rozporządzenia 1182/2007 i art. 103 a rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007.

Wymienione przepisy maja zastosowanie do planów uznawania począwszy od dnia stosowania przedmiotowego rozporządzenia, tj. od dnia 1 stycznia 2008 r. Samo to oznacza, że stawka pomocowa określona w jednym akcie, tj. rozporządzeniu1943/2003, obowiązuje do 31 grudnia 2007 r., a stawka pomocowa określona w drugim akcie, tj. w rozporządzeniach 1182/2007, 1234/2007, obowiązuje od 1 stycznia 2008 r. Te wysokości należy stosować do produktów, które były wprowadzone do obrotu w okresie ich obowiązywania. Inaczej stosowałoby się bez wyraźnego zapisu prawnego nowe stawki do produktów i obrotów księgowanych pod rządami starych przepisów.

Dodatkowo należy podnieść, że aczkolwiek rozporządzenie nr 1580/2007 co do zasady rozdzielnie reguluje kwestie dotyczące grup producentów oraz organizacji producentów, to jednak niektóre granice regulacji bywają nie ostre np. art.43. Wymieniony przepis odsyła do zastosowania artykułu 28 w całości. Odesłanie to nie zawiera zastrzeżeń co do treści następnego przepisu rozporządzenia, tj. art. 44. Natomiast zarówno art. 44 odnosi się do wartości produkcji stanowiącej przedmiot obrotu, jak i regulacja art. 28 zawiera również odniesienia do wartości produkcji stanowiącej przedmiot obrotu. Różnica polega na tym, że pierwszy wymieniony przepis (art. 44) odnosi się wprost do grup producentów, a drugi do organizacji producentów oraz na tym, że regulacja art. 44 nie odnosi się w ogóle do "okresu odniesienia" – nawet w odesłaniu do stosowania art. 52, natomiast treść art. 28 tak jest sformułowana, że do przewidzianych w nim obliczeń wartości produkcji musi mieć zastosowanie również art. 53 ust. 7 rozporządzenia. Zatem odesłanie z art. 43 do stosowania art. 28 w odniesieniu do grup producentów również, zdaniem Sądu, będzie obejmowało okres odniesienia z art. 53 ust 7. Mając na uwadze powyższe zapisy prawne, nie może ujść uwadze Sądu fakt, że regulacja prawna sekcji 4 dotycząca grupy producentów w rozporządzeniu 1580/2007 poświęcona jest co do zasady wstępnemu uznaniu grupy producentów, czyli czemuś co skarżąca ma już za sobą i co jest uznawane na mocy art. 55 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1182/2007. Natomiast treść art. 43 odsyłająca do art. 28 niemieszczącego się w sekcji 4, oraz treść art. 26 stanowiąca o stosowaniu przepisów art. 52 i 53 na etapie uznawania grupy producentów za organizację producentów wskazuje, że ocena już działających wstępnie uznanych grup producentów realizujących plan uznawania, w celu osiągnięcia tego uznania, powinna być dokonywana zwłaszcza wg wymogów sekcji 2.

Jest to zgodne z celami zawartymi w punkcie 30 preambuły.

W świetle powyższego zasadny był wniosek organu, że w przedmiotowej sprawie poprzez art. 53 ust. 7 rozporządzenia Komisji nr 1580/2007, wartość produkcji stanowiącej przedmiot obrotu za okres odniesienia, w stosunku do którego skarżąca wnosi o przyznanie płatności, obliczana jest zgodnie z przepisami obowiązującymi w danym okresie odniesienia. Oznacza to, że w stosunku do wniosku skarżącej o przyznanie pomocy za okres od 21 czerwca do 20 grudnia 2007 r. będą miały zastosowanie do obliczenia wartości produkcji wprowadzonej do obrotu przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 2200/96 i rozporządzenia Komisji (WE) nr 1943/2003. Natomiast nowe regulacje w zakresie rynku owoców i warzyw (w tym regulacje umożliwiające objęcie kwotą pomocy wartość wprowadzonych do obrotu owoców, warzyw poddanych "pierwszemu przetworzeniu", również obranej cebuli), znajdą zastosowanie do produktów, wprowadzanych na rynek po dniu wejścia w życie przepisów reformujących rynek owoców i warzyw, tj. po 1 stycznia 2008 r.

Wobec powyższych rozważań zarzuty skarżącej o błędnej wykładni przepisu art. 53 ust. 7 w zw. z art. 47 w zw. z art. 45 ust. 4 rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 nie znajdują uzasadnienia. Są tylko polemiką z ustaleniami organu.

Organ prawidłowo zinterpretował rozporządzenie nr 1580/2007 oraz prawidłowo zastosował wymieniony w nim art. 53 ust. 7

Nie doszło przy tym do naruszenia art. 151 w zw. z art. 153 tegoż rozporządzenia bowiem, jak była o tym mowa wyżej, derogacja zawarta w art. 151 nie dotyczyła bezwzględnego uchylenia rozporządzenia Komisji (WE) 1943/2003 w stosunku do wszystkich możliwych przypadków.

Przyjmując za zasadnie zastosowanie poprzez art. 53 ust. 7 poprzednich przepisów odnoszących się do wartości produkcji wprowadzonej do obrotu, oczywistym jest, że w sprawie nie mógł być zastosowany art. 52 ust. 6 pkt a w zw. z art. 21 ust. 1 pkt i w zw. z art. 44 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) 1580/2007oza załącznika nr I do Traktatu WE bowiem, co wyżej wykazano, przepisy te odnoszą się do produkcji wprowadzonej do obrotu w okresie po 1 stycznia 2008 r.

Zatem nie dotyczą okresu odniesienia skarżącej. Z tych względów zarzut skargi, że nie zostały one zastosowane, pozbawiony jest podstaw prawnych.

Skrząca ubiegając się o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej w kwocie [...] zł wskazała, że w pierwszym półroczu trzeciego roku realizacji planu dochodzenia do uznania osiągnęła przychód ze sprzedaży owoców i warzyw w kategorii wstępnego uznania w wysokości [...] zł, z czego część przychodu stanowiła sprzedaż cebuli obranej. Organ zakwestionował i nie uwzględnił przy naliczaniu pomocy finansowej, całej wartości netto z faktur dotyczących sprzedaży cebuli obranej, niespełniających norm handlowych dla cebuli świeżej, określonych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1508/2001 z dnia 24 lipca 2001 ustanawiającego normę handlową dla cebuli i zmieniającym rozporządzenie (EWG)nr 2213/83, w wysokości [...] zł. Nieuwzględnienie tej kwoty nastąpiło wobec braku określenia przez skarżącą, mimo wezwania organu z dnia [...] czerwca 2008 r., wartości netto cebuli nieprzetworzonej, zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (WE) nr 1943/2003.

Ustalenie to jest prawidłowe zdaniem Sądu.

Jak wyżej wskazano dla ustalenia pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utrzymaniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej za okres od 21 czerwca 2007 r. do 20 grudnia 2007 r. zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1943/2003. Stosownie do art. 2 ust. 1 tegoż rozporządzenia "produkcja wprowadzona do obrotu" grupy producentów oznacza m. in. produkcję członków grupy producentów w kategorii, na którą wydane zostało wstępne uznanie, wniesioną do danej grupy producentów i rzeczywiście sprzedaną za jej pośrednictwem w postaci produktów świeżych lub przetworzonych. Natomiast przepis art. 2 ust. 2 stanowi, że "wartość produktów sprzedanych" oznacza wartość produkcji wprowadzonej do obrotu na etapie "loco grupa producentów" lub w odpowiednich przypadkach, jako "produkt zapakowany lub przygotowany nieprzetworzony".

Z powyższych zapisów wynika zatem, iż do kalkulacji "wartości produktów sprzedanych", na podstawie której wyliczana jest kwota pomocy finansowej można wliczyć tylko wartość sprzedaży owoców i warzyw w postaci świeżej, bez uwzględniania wartości dodanej wynikającej z ewentualnego przetworzenia tych owoców i warzyw.

W tym miejscu należy wskazać, wbrew twierdzeniom skarżącej o potrzebie stosowania art.. 32 TWE, że wspólna organizacja rynku owoców i warzyw świeżych do końca roku 2007 obejmowała wyłącznie produkty wymienione w art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) Nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw, tym m.in. produkty o kodzie CN 0703 tj. cebulę, szalotkę, czosnek, pory i warzywa cebulowe świeże lub schłodzone. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. rozporządzenia, posiadacz produktów, objętych wspólną organizacją rynku owoców i warzyw określonych art. 1 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia, ponosił odpowiedzialność za prezentowanie, wystawianie i wprowadzenie do obrotu produktów, zgodnie z obowiązującymi dla nich normami jakości.

Biorąc pod uwagę przepisy art. 1 ust 2 rozporządzenia Rady (WE) Nr 2200/96 oraz art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1943/2003, pomocą finansową z tytułu wprowadzenia do obrotu owoców i warzyw przez wstępnie uznaną grupę producentów może być objęta wartość owoców i warzyw przygotowanych do sprzedaży, lecz nieprzetworzonych, sprzedanych w postaci świeżej, które spełniają wymagania (normy) jakości handlowej dla owoców i warzyw świeżych, określone w stosownym rozporządzeniu Komisji.

W przypadku cebuli, wymagania jakości handlowej zostały określone w rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 1508/2001 z dnia 24 lipca 2001 r. ustanawiającym normę handlową dla cebuli i zmieniającym rozporządzenie (EWG) Nr 2213/83. Cebula obrana która byłaby wprowadzona na rynek przez grupę producentów bez łuski ochronnej nie spełnia wymagań jakości handlowej określonych w ww. rozporządzeniu Komisji dla produktu świeżego, w związku z powyższym wartość cebuli obranej nie mogła zostać uwzględniona do naliczania kwoty pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utrzymaniem grupy producentów i prowadzenie działalności administracyjnej.

Zgodnie z punktem I załącznika do rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1508/2001, aby cebula mogła być uznana za świeżą, musi być miedzy innymi "nienaruszona". Ponadto z części B ww. załącznika dotyczącej klasyfikacji cebuli wynika, że dopuszcza się, na zasadzie wyjątku, istnienie części powierzchniowej pęknięć oraz brak części łuski zewnętrznej, pod warunkiem, że miąższ cebuli jest chroniony (dla cebuli I klasy), natomiast dla cebuli II klasy dopuszcza się, aby produkt posiadał pęknięcia w łuskach zewnętrznych, ale nie więcej niż na jednej trzeciej powierzchni pojedynczej cebuli – o ile miąższ nie jest uszkodzony. Z uregulowań tych wynika, zdaniem Sądu, iż po obraniu cebuli, nie będzie ona spełniać norm cebuli świeżej, zatem jej wartość nie będzie mogła być podstawą kalkulacji wysokości pomocy finansowej przyznawanej wstępnie uznanej grupie producentów.

Dodatkowym argumentem, że cebula obrana nie może zostać uznana, za produkt "przygotowany ale nieprzetworzony", o którym mowa w art. 2 ust 2 rozporządzenia 1943/2003, była treść załącznika II do poprzedniego rozporządzenia Komisji (WE) nr 1433/2003 z dnia 11 sierpnia 2003 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowana rozporządzenia Rady (WE) nr 2200/96 w odniesieniu do funduszy operacyjnych, programów operacyjnych i pomocy finansowej. W pkt. 17 załącznika, jako tzw. "działania i wydatki niekwalifikujące" się do wliczania do wartości produkcji wskazywano inwestycje na przetwórstwo świeżych produktów, jednocześnie podając, że przetwórstwo nie obejmuje działań organizacji producentów dotyczących przygotowania produktu, do których zaliczono m.in. czyszczenie, przycinanie, obcinanie, suszenie i pakowanie w celu sprzedaży, nie wymieniając obierania. Należy, zatem zgodzić się z organami, iż obranie cebuli z zewnętrznej łuski nie mieści się w definicji "przygotowania do sprzedaży", zatem obrana cebula nie należy do kategorii produktów przygotowanych nieprzetworzonych, o których mowa w art.2 ust. 2 rozporządzenia 1943/2003.

Zarówno organ pierwszej, jak i drugiej instancji nigdy nie kwestionował, że wstępnie uznana grupa producentów może dokonywać sprzedaży owoców i warzyw w postaci przetworzonej, jednak ze względu na treść ww. uregulowań prawnych wskazywały na to, że wysokość pomocy może być obliczana wyłącznie od wartości sprzedanych produktów – nieprzetworzonych.

Z tych wszystkich przyczyn nie jest zasadny zarzut naruszenia ww. art. 2 ust.2 poprzez jego błędną wykładnię.

Nie jest również zasadny zarzut naruszenie art. 8 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1148/2001 z dnia 12.06.2001 r. w sprawie zgodności norm handlowych mających zastosowanie do świeżych owoców i warzyw, poprzez dokonanie błędnej wykładni tego przepisu, przede wszystkim dlatego, iż przepis ten nie stanowił podstawy orzekania w niniejszej sprawie. Jeśliby uznać, że w istocie zarzut ten dotyczy naruszenia prawa materialnego poprzez jego niezastosowanie, to i w tym wypadku nie można się zgodzić z skarżącym. Przepis art. 8 rozporządzenia dotyczył produktów przeznaczonych do przetwórstwa, a jego ust. 1 stanowił, że dla celów stosowania niniejszego rozporządzenia produktami przeznaczonymi do przetwórstwa są świeże owoce i warzywa, gdzie są przetwarzane na produkty sklasyfikowane w pozycji CN, innej niż pozycja odnosząca się do wyjściowego produktu świeżego. Jak słusznie wskazał organ w zaskarżonej decyzji, z przepisu tego wynika jednoznacznie, że za produkty świeże są uważane produkty spełniające normy handlowe, zatem cebuli obranej nie można zaliczyć do tej kategorii produktów.

Sąd nie uznał również, aby był zasadny zarzut skargi, podnoszony z ostrożności procesowej, dotyczący błędnej wykładni przepisów części I Załącznika do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1508/2001 ustanawiającego normę handlową dla cebuli i zmieniającego rozporządzenie (EWG) nr 2213/83, polegającej, jakoby na przyjęciu przez organ, że wymóg uwzględnienia dla ustalenia wartości produktu wprowadzonego do obrotu tylko produktów nieprzetworzonych oznacza zakaz jakichkolwiek modyfikacji naturalnego stanu warzywa (owocu). Należy podkreślić, że taka, przypisywana organowi wykładnia nie ma odzwierciedlenia w stanie rzeczywistym. W zaskarżonej decyzji organ przyjął, że cebula świeża, której wartość jest podstawą do kalkulacji pomocy winna spełniać warunki przewidziane w ww. Załączniku, powinna zatem być pozbawiona "pustego i twardego szczypioru", nie może natomiast być pozbawiona łuski, czyli obrana.

W świetle powyższego nie zmienia stanowiska Sądu twierdzenie skarżącej popierane przedłożonymi zaświadczeniami Urzędu Statystycznego w L. z dnia [...].02.2009 r. oraz Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w B. z [...].02.2009 r., że cebula obrana jest warzywem świeżym i zachowuje ten sam kod CN, co cebula niepoddana zabiegowi obrobienia.

Zatem organ dokonał prawidłowych ustaleń nie uwzględniając całej wartości netto z faktur dotyczących sprzedaży cebuli obranej, niespełniającej norm handlowych dla cebuli świeżej w wysokości [...] zł. Nie dysponując wartością netto cebuli nieprzetworzonej nie mógł inaczej postąpić.

Z ustaleń organu wynika, że odliczono tez kwotę [...] zł z tytułu błędów występujących w dwóch fakturach, co nie jest kwestionowane przez stronę. Spowodowało to ustalenie wartości produktów sprzedanych kwalifikujących się do objęcia pomocą finansową za okres od 21 czerwca do 20 grudnia 2007 r. w wysokości [...] zł (wielkość wskazana przez skarżącego [...] zł). Natomiast należną skarżącej pomoc stanowiącą 4% wartości w/w kwoty w trzecim roku realizacji planu dochodzenia do uznania, w myśl art. 3 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1943/2003 ,– stanowiła kwotę [...] zł, co również zostało prawidłowo wyliczone.

Sąd podzielił też ustalenia organu w zakresie nie uznania kosztów budowy i wyposażenia laboratorium zakładowego oraz kosztów zakupu obieraczki do cebuli w wysokości [...] zł do kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania, będących podstawą do naliczenia kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji.

Prawidłowo organ ustalił, że cebula obrana, która byłaby wprowadzona na rynek przez grupę producentów bez łuski ochronnej, nie spełnia wymogów jakości handlowej dla produktu świeżego, o czym była mowa wyżej. Zatem zakup urządzenia służącego do obierania cebuli przez grupę producentów nie powinien być uznany za koszt kwalifikowany w ramach realizacji planu dochodzenia do uznania. Tym samym nie doszło do naruszenia § 4 związku z pkt. 7 załącznika do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 grudnia 2005. w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania. Wymieniony przepis stanowi, że kwalifikowanymi kosztami inwestycji są koszty zakupu narzędzi oraz zakupu i instalacji maszyn oraz urządzeń przeznaczonych do przechowywania, magazynowania lub przygotowywania owoców lub warzyw do sprzedaży, w szczególności przeznaczonych do mycia, czyszczenia, sortowania, pakowania lub konfekcjonowania.

Sąd podziela rozważania organu, że w przedmiotowej sprawie istotne znaczenie miało dokonanie podziału na produkty świeże oraz przetwory wyprodukowane z owoców i warzyw świeżych, z następujących powodów:

1) wstępnie uznana grupa producentów owoców i warzyw, zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 grudnia 2005 r., może uzyskać pomoc finansową ze środków publicznych w wysokości 75% poniesionych kwalifikowanych kosztów inwestycji, zrealizowanych w ramach zatwierdzonego plany dochodzenia do uznania, w przypadku, gdy inwestycja ujęta w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania jest ściśle związana z potrzebami wynikającymi z kategorii produktów, dla których grupa została wstępnie uznana;

2) wszystkie kategorie produktów, dla których grupa może uzyskać wstępne uznanie, dotyczą owoców i warzyw świeżych z przeznaczeniem do bezpośredniej konsumpcji lub przetwórstwa;

3) przepisy UE nie przewidują możliwości uzyskania wstępnego uznania grupy producentów lub uznania organizacji producentów owoców i warzyw dla jakiejkolwiek grupy produktów (przetworów) wyprodukowanych z owoców i warzyw.

Analiza tych okoliczności uprawniała do wyciągnięcia wniosku, że nie można uznać za koszt kwalifikowany zrealizowanej przez grupę inwestycji, która nie jest bezpośrednio związana z wprowadzaniem do obrotu owoców i warzyw świeżych, spełniających stosowne dla nich normy handlowe.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia § 4 w zw. z pkt 1 i 4 załącznika do w/w rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w zakresie odmowy uznania za kwalifikowane kosztów budowy i wyposażenia laboratorium nie znajdują one również uzasadnienia w sprawie.

W zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania grupa producentów ujęła zamiar budowy budynku magazynowego z zapleczem socjalnym i biurowym, nie wskazała natomiast zamiaru budowy części laboratoryjnej.

Do złożonego wniosku o przyznanie pomocy finansowej grupa przedłożyła faktury m.in. dotyczące kosztów robót wykończeniowych w laboratorium oraz instalacji elektrycznej w laboratorium. Tak, więc z planu dochodzenia do uznania nie wynika, iż grupa zamierzała budować odrębnie pomieszczenie dla celów prowadzenia laboratorium. Ponadto na wskazanych w odwołaniu stronach 33-35 planu dochodzenia do uznania, mowa jest o wykończeniu wnętrz przechowalni i wyposażenia obiektu w urządzenia i maszyny. Natomiast koszty wyposażenia laboratorium zostały uwzględnione w tabeli 20a (str. 54) zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania jako koszt niekwalifikowany. Budowa i wyposażenie laboratorium nie stanowi kosztu kwalifikowanego wymienionego w ww. rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 grudnia 2005 roku.

Słusznie organ uznał, że koszt wyposażenia laboratorium zakładowego, służącego prowadzeniu kontroli jakości owoców i warzyw, nie powinien być traktowany jako koszt kwalifikowany, ze względu na to, że owoce i warzywa wprowadzane do obrotu powinny spełniać przede wszystkim normy jakości handlowej, dla przestrzegania których nie jest konieczne dysponowanie przyzakładowym laboratorium. Rozszerzenie zakresu badań wprowadzanych do obrotu owoców i warzyw np.: na pozostałości pestycydów, metali ciężkich, można zlecić istniejącym laboratoriom specjalizującym się w tym zakresie badań, gdyż przeprowadzenie tego typu badania wiąże się nie tylko z posiadaniem specjalistycznego sprzętu, ale również z dysponowaniem wysoko wykwalifikowanym personelem.

Stąd podnoszony przez stronę zarzut naruszenia § 4 w zw. z pkt 1 i 4 załącznika do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 grudnia 2005 r. należało uznać za bezzasadny, zwłaszcza, że przedmiotem wnioski, nie było wyposażenie, lecz wykończenie wnętrz budynku laboratorium. Podnoszone w skardze uwagi, że w planie dochodzenia do uznania nie użyto pojęcia laboratorium ponieważ nie było to niezbędne, są nie do przyjęcia zważywszy, że skarżąca poczynając od decyzji o wstępnym uznaniu grupy producentów, wiedziała że tylko kwalifikowane koszty inwestycji ujęte w planie dochodzenia do uznania mogą stanowić podstawę do wnioskowania o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie tych kosztów.

Próba zastępczego określenia tych pomieszczeń nie daje podstawy do uznania tych kosztów za kwalifikowane na potrzeby niniejszego postępowania.

Nie ma też żadnych podstaw prawnych do uznania kwalifikowalności tych kosztów na podstawie przywoływanego przez skarżącą art. 3 ustawy z 25 sierpnia 2006 r. bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. 171/2006 poz. 1225) stanowiącego o zakazach wprowadzania do obrotu produktów, które w rozumieniu ustawy nie spełniają wymagań prawa żywnościowego. Z zakazu wprowadzania takiej żywności nie wynika obowiązek posiadania własnego laboratorium.

Reasumując ustalenia faktyczne i prawne dokonane przez organ są prawidłowe.

Skarżąca wskazywała wielkość poniesionych przez grupę kwalifikowanych kosztów inwestycji na kwotę [...] zł. Organ nie uznając kwalifikowanych kosztów budowy laboratorium i zakupu obieraczki do cebuli na kwotę [...] zł., pomniejszył o nią wielkość wskazaną przez skarżącego. Organ prawidłowo ustalił tym samym, że wartość inwestycji kwalifikowanych do objęcia pomocą finansową za okres od 21 czerwca do 20 grudnia 2007 r. wynosi [...] zł. W tych warunkach zasadnie też uznał należną przysługującą kwotę pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości [...] zł. tj. 75% z kwoty [...] zł. Wyliczona w ten sposób przez organ należna łączna kwota pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej oraz pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania wyniosła [...] zł. – po uwzględnieniu zmniejszenia wynikającego z odjęcia wartości sprzedanej cebuli obranej, różnic z faktur Nr [...] i [...], kosztów budowy laboratorium zakładowego oraz zakupu obieraczek do cebuli.

Natomiast łączna wnioskowana przez skarżącą kwota pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej oraz pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania za okres od 21 czerwca do 20 grudnia 2007 r. wynosiła [...] zł. Różnica między łączną kwotą wnioskowaną, a łączną kwotą należną wyniosła [...] zł. co stanowiło 20,57%. Zatem wyliczony procent różnicy przekroczył wielkość określoną art. 119 ust. 3 rozporządzenia Komisji nr 1580/2007, przez co należało obniżyć skarżącej kwotę faktycznie należną.

Zgodnie z treścią artykułu 118 i 119 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1580/2207 w przypadku gdy wnioskowana kwota pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej oraz na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania, przekracza kwotę należną ustaloną w trakcie kontroli administracyjnej o więcej niż 3% kwoty należnej, obniża się grupie producentów kwotę faktycznie należną. Kwota obniżona równa jest różnicy pomiędzy wnioskowaną kwotą pomocy finansowej, a kwotą faktycznie należną grupie producentów.

Zastosowanie przepisu art. 118 i 119 było prawidłowe. Zgodnie z ust 3 art. 119 beneficjentowi obniża się kwotę przy spełnieniu w/w przesłanek. Odstąpienie od obniżki następuje tylko wtedy, gdy grupa producentów może wykazać, że nie jest odpowiedzialna za włączenie niekwalifikującej się kwoty. W przedmiotowej sprawie skarżąca nie wykazała braku odpowiedzialności. Zasadniczą kwotą podlegającą obniżce stanowiła wielkość [...] zł z tytułu nie uznania za kwalifikowane kosztów inwestycji budowy laboratorium i zakupu obieraczki do cebuli.

Skarżąca wiedziała, że nie ma w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania ujętej inwestycji w postaci budowy laboratorium. Koszty wyposażenia laboratorium zostały zaś uwzględnione w tabeli 20 a zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania jako koszt niekwalifikowany. W zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania (k 141 – 185) skarżąca ujęła zamiar budowy budynku magazynowego z zapleczem socjalnym i biurowym. Natomiast przy wniosku przedłożyła faktury m.in. dotyczące kosztów robót wykończeniowych w laboratorium oraz instalacji elektrycznej w laboratorium. Nie może obecnie skarżąca twierdzić, że to tylko pozostająca bez znaczenia, inna nazwa pomieszczeń. Zwłaszcza, że skarżąca była wzywana przez organ do wyjaśnienia tej kwoty. Z planu dochodzenia do uznania nie wynikał zamiar budowy odrębnych pomieszczeń dla celów prowadzenia laboratorium. Na stronach 33-35 tegoż planu jest mowa o wykończeniu wnętrz przechowalni i wyposażenia obiektu w urządzenia i maszyny.

Kosztem kwalifikowanym są jedynie koszty wymienione w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 30 grudnia 2005 r., a budowa laboratorium i wyposażenia nie jest w nim przewidziana.

Twierdzenia strony skarżącej, iż badania laboratoryjne produktu mieszczą się w czynności przygotowania produktu do sprzedaży, przez co są kosztem kwalifikowanym z pkt. 7 załącznika do w/w rozporządzenia, są zwykłą polemika nieuzasadnioną w świetle treści tego punktu i obowiązków strony z ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia oraz treści zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania.

Z tych względów zarzut, że organ nie uwzględnił tej czynności jako przygotowania produktu do sprzedaży jest nieuzasadniony. Tak jak nieuzasadnione jest twierdzenie o kwalifikowanych kosztach budowy i wyposażenia laboratorium. Skarżąca wskazała je pomimo treści zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania, przez co nie można przyjąć, iż nie jest odpowiedzialna za włączenie ich niekwalifikującej się kwoty do wniosku i zwolnić ją z obniżki przewidzianej art. 119 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) 1580/2007.

Takie same uwagi odnoszą się do zgłoszonych jako kwalifikowane kosztów zakupu obieraczki do cebuli czy też zgłoszenia wartości cebuli obranej, bez wskazania na wezwanie organu, odrębnej wartości netto cebuli nieprzetworzonej, potrzebnej do wyliczenia wysokości pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej.

Podnoszone przez skarżącą twierdzenie, iż zgłosiła te wielkości z uwagi na nieprecyzyjność przepisów prawnych, prawo do ich własnej interpretacji oraz uprawnienie do realizacji swoich praw, świadczy o świadomym i odpowiedzialnym działaniu strony.

Z tych względów Sąd uznał za niezasadne zarzuty błędnej wykładni art. 119 ust. 3 w zw. z art. 118 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1580/2007.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, gdyż zarówno argumentacja skargi, jak i analiza akt sprawy nie ujawniła wad tego rodzaju, że mogłyby one mieć wpływ na podjęte rozstrzygnięcie.

Wobec powyższego i na mocy art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekła jak w sentencji.