Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 182/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2010-03-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par.1, 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 15 grudnia 2009r. znak: [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2007r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

G.R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 15 grudnia 2009r. znak: [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2007r. W treści skargi zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek, skarżący podniósł, że wstrzymanie wykonania decyzji jest konieczne celem zabezpieczenia jego interesów oraz bytu jego rodziny. Zajęcie środków finansowych na koncie spowoduje bowiem dla skarżącego i jego rodziny rażący uszczerbek. Wskazał, iż nie posiada funduszy stanowiących oszczędności, które mógłby zająć organ podatkowy, a zajęcie środków na bieżące utrzymanie rodziny w sposób oczywisty pogorszy jego sytuację materialną i narazi na poważne trudności w utrzymaniu osób bliskich.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako ustawa P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże z art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. wynika, że po przekazaniu sądowi skargi sąd ten może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a przesłankami uzasadniającymi zastosowanie w sprawie przez Sąd tej instytucji procesowej jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Warunkiem wydania pozytywnego dla strony postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku, iż zachodzą okoliczności mogące uzasadniać zaistnienie w/w przesłanek ustawowych. Tym czasem analiza zawartego w skardze uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji prowadzi do konkluzji, że skarżący nie wykazał, aby wykonanie skarżonego aktu wiązało się z niebezpieczeństwem powstania po jego stronie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Biorąc pod uwagę treść art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. wnioskodawca zobowiązany jest bowiem do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez wskazanie na konkretne okoliczności faktyczne uzasadniające spełnienie w/w ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl.).

Wbrew tym wymogom, podnosząc konkretne argumenty za wnioskiem takie jak: brak oszczędności, pogorszenie sytuacji materialnej w rezultacie zajęcia środków na bieżące utrzymanie, poważne trudności w utrzymaniu osób bliskich, skarżący nie poparł ich faktami i dowodami pozwalającymi ocenić prawdziwość jego twierdzeń.

W szczególności wnioskodawca nie wskazał, jakie są jego faktyczne dochody, z ilu osób składa się jego rodzina, czy rodzina posiada inne źródła dochodu i w jakiej wysokości, ile osób ma na swoim utrzymaniu, ile wynosi kwota obciążeń i wydatków skarżącego związanych z utrzymaniem swoim i rodziny. Jednocześnie analiza akt sprawy dokonana przez Sąd nie daje odpowiedzi na te kwestie.

W związku z powyższym nie jest możliwa dla Sądu dogłębna i konieczna ocena argumentacji wniosku z punktu widzenia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. W każdym razie okoliczności wskazane we wniosku nie przekonują Sądu o zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a to ze względu na lakoniczność i ogólnikowość jego uzasadnienia. Należy przy tym zaznaczyć, że niedopuszczalne jest przenoszenie na Sąd ciężaru poszukiwania przyczyn, dla których należy wstrzymać wykonanie decyzji.

Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na zasadzie art. 61 § 3 i § 5 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.