Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SAB/Po 16/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-11-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1; art. 88
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu dnia 3 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.T. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi K.T. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu w przedmiocie przyjęcia ustnego wniosku do protokołu postanawia: odrzucić wniosek /-/J. Stankowski


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2009 r. nr IV SAB/Po 16/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę K.T. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu w przedmiocie przyjęcia ustnego wniosku do protokołu. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, albowiem doszedł do przekonania, że skarżący domagał się wydania zaświadczenia w sprawie, która była przedmiotem postępowania o wykroczenie, a więc w sprawie, która nie jest sprawą indywidualną rozstrzyganą w drodze decyzji administracyjnej. Wyjaśnił, że postępowanie w sprawach o wykroczenia prowadzone jest na podstawie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia i Kodeksu postępowania karnego. Regulacje te kompleksowo i autonomicznie określają tryb załatwiania wniosków stron związanych ze sprawą, w tym także wniosków o udostępnienie akt czy sporządzenie z nich odpisów (art. 156 K.p.k.). Strona postępowania karnego czy w sprawach o wykroczenia nie może zamiennie korzystać z innych trybów postępowania, takich jak żądanie zaświadczenia. Zważając, że w sprawie nie miały zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, dotyczące wydawania zaświadczeń, w tym przepisy mówiące o obowiązku wydania postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia (art. 219 k.p.a.) i prawie do zażalenia na takie postanowienie, Sąd uznał, że niniejsza sprawa nie należy do kategorii spraw, w których zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - można wnieść skargę na bezczynność organu administracji publicznej (zob. art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a.).

W terminie do wniesienia skargi kasacyjnej K.T. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. Prawo pomocy zostało mu przyznane we wnioskowanym zakresie postanowieniem referendarza sądowego z dnia 18 sierpnia 2009 r. sygn. akt IV SA/Po 16/09.

W piśmie z dnia 16 września 2009 r. Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała Sąd o wyznaczeniu w sprawie pełnomocnika z urzędu - adwokata A.W. Informację o wyznaczeniu, z jednoczesnym wezwaniem do przedłożenia pełnomocnictwa w terminie 14 dni, Sąd przekazał pełnomocnikowi pismem z dnia 21 września 2009 r., które doręczono na adres Kancelarii 25 września 2009 r.

Dnia 6 października 2009 r. K.T. złożył osobiście w Sądzie pełnomocnictwo udzielone adwokatowi A.W. (k. 86 i 87 akt sądowych).

Dnia 16 października 2009 r. adwokat A.W. złożył w imieniu skarżącego skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. We wniosku podkreślił, że uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez winy skarżącego. Opóźnienie było następstwem procedury ustanawiania pełnomocnika z urzędu. Adwokat wyjaśnił, że o wyznaczeniu dowiedział się dopiero z pisma z dnia 21 września 2009 r. doręczonego 25 września 2009 r. Zgodnie z wezwaniem przedłożył pełnomocnictwo, które zostało złożone przez skarżącego w Sądzie dnia 6 października 2009 r. Następnie aplikant działający jako substytut wystąpił o udostępnienie mu akt. Z uwagi na fakt, iż stawił się w dniu kiedy pełnomocnictwo nie zostało jeszcze dołączone do akt, dostęp do nich uzyskał dopiero 12 października 2009 r. W tym stanie rzeczy - w ocenie adwokata A.W. - ustanie przyczyny uchybienia terminu nastąpiło dnia 12 października 2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu okazał się spóźniony.

Stosownie do art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej P.p.s.a) Sąd postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona we wniosku o przywróceniu terminu uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sadu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.).

Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 88 P.p.s.a.)

Stosownie do art. 177 § 1 P.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej nie ma wpływu na bieg powyższego terminu. Ustanowienie pełnomocnika po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, bądź udzielenie pełnomocnictwa po tym terminie, może stanowić jedynie okoliczność uzasadniającą przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

W przypadku wyznaczenia pełnomocnika z urzędu do wniesienia skargi kasacyjnej po upływie terminu określonego w art. 177 § 1 P.p.s.a., przyczyna uchybienia terminu do jej wniesienia ustaje w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej. Stosownie do treści art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik, w tym również wyznaczony z urzędu, obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub uwierzytelniony odpis udzielonego mu pełnomocnictwa. Zatem uzyskanie pełnomocnictwa stanowi jeden z warunków umożliwiających prawidłowe wniesienie wniosku o przywrócenie terminu wraz ze skargą kasacyjną (zob. postanowienie z dnia 15 kwietnia 2009 r. sygn. akt I OZ 327/09 oraz z 7 lipca 2009 r. sygn. akt I OZ 698/09).

W tej sprawie K.T. udzielił pełnomocnictwa A.W. dnia 2 października 2009 r. Należy zatem przyjąć, iż w tym dniu niewątpliwie ustała przyczyna dla której nie wniesiono skargi kasacyjnej w terminie. Wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skargą kasacyjną należało zatem złożyć najpóźniej do dnia 9 października 2009 r. Tymczasem pełnomocnik złożył skargę kasacyjną wraz z wnioskiem dnia 16 października 2009 r. (k. 98 akt sądowych).

W ocenie Sądu okoliczności wskazane przez pełnomocnika skarżącego - takie jak brak możliwości zapoznania się z aktami z powodu nie złożenia w nich pełnomocnictwa - nie uzasadniają przywrócenia terminu. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że adwokat upoważniony jest do uwierzytelnienia udzielonego mu pełnomocnictwa (art. 37 § 1 zd. 2 P.p.s.a.). Pełnomocnik substytucyjny mógł zatem wylegitymować się odpisem oryginalnego pełnomocnictwa z akt prowadzonych przez adwokata. Powinien to uczynić tym bardziej, że stawił się w Sądzie w ostatnim dniu terminu do złożenia wniosku, o jakim mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a.

Niezależnie od powyższego Sąd nie daje wiary wyjaśnieniom pełnomocnika zawartym we wniosku o przywrócenie terminu. Z zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 października 2006 r. (k. 86 akt sądowych) jednoznacznie wynika, że pełnomocnictwo procesowe dla adwokata A.W. złożone przez skarżącego K.T. zostało wszyte do akt dnia 6 października 2009 r. Zaznaczyć też należy, że pełnomocnictwo udzielone aplikantowi T.K. złożono dopiero 12 października 2009 r., a nie 9 października 2009 r. Przeczy to wyjaśnieniom pełnomocnika, iżby 9 października 2009 r. aplikant wystąpił o umożliwienie mu wglądu do akt legitymując się pełnomocnictwem substytucyjnym. Co więcej, z "Kontrolki akt udostępnianych do wglądu w Wydziale Informacji Sądowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu" wynika, że pełnomocnictwa substytucyjnego nie posiadał. Odnotowano bowiem, że aplikant adwokacki dnia 9 października 2009 r. nie uzyskał dostępu do akt, ponieważ nie dysponował pełnomocnictwem adwokata (a więc substytucyjnym), a nie z powodu braku w aktach pełnomocnictwa skarżącego. Już tylko na marginesie sprawy Sąd wyjaśnia, że każda czynność przekazania akt celem udostępnienia w Wydziale Informacji Sądowej jest obowiązkowo poprzedzana sprawdzeniem ich kompletności i zszyciem.

Biorąc pod uwagę, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony po upływie 7 dniowego terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a. podlegał on - jako spóźniony - odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 88 P.p.s.a.

/-/J. Stankowski

mb