Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1531/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 62  ust. 3
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant st. sekr. sąd. Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2012 r. sprawy ze skargi G. P. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [....] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia skargę oddala


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lutego

2012 r. na podstawie art. 62 ust. 3, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.) oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej k.p.a. po rozpatrzeniu sprawy dotyczącej podtapiania przez wody opadowe nieruchomości położonej przy ul. [...] w [...] postanowił nałożyć na G. P. W. obowiązek przedstawienia ekspertyzy technicznej budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego przy ul. [...] w [....],

określającej główne przyczyny uszkodzeń elementów budynku z uwzględnieniem

wpływu wód opadowych; w terminie trzech miesięcy od dnia, otrzymania postanowienia.

Organ wyjaśnił, iż w toku prowadzonego postępowania, właściciel nieruchomości położonej oświadczył, iż z powodu pogorszenia się warunków gruntowo – wodnych posesji rozpoczął się proces osiadania budynku mieszkalnego, dobudowanego tarasu, schodów zewnętrznych i opaski betonowej. Ponadto w protokole oględzin z dnia 27

listopada 1999 r. stwierdzono: pionowe pęknięcie ściany zachodniej widoczne od

zewnątrz i w dwóch miejscach na strychu, pionowe pęknięcia ściany południowej

widoczne w dwóch miejscach na strychu, popękane w kilku miejscach ściany garażu,

strop nad garażem i pod tarasem.

Powtórna kontrola budynku dokonana w dniu 13 stycznia 2012 r. ustaliła:

pęknięcia punktowe muru na strychu oraz ściany w piwnicy. W dniu kontroli obecny

właściciel prowadził roboty budowlane polegające na przebudowie dachu, zabudowie

tarasu oraz dociepleniu ścian budynku.

Organ podniósł, iż celem pełnego wyjaśnienia przyczyn powstania uszkodzeń

budynku oraz wpływu obecnie prowadzonych prac budowlanych na stan techniczny

budynku, w oparciu o art. 62 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, należy wykonać

ekspertyzę techniczną wraz z wykazem robót bezwzględnie koniecznych do wykonania

celem doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia

[...] kwietnia 2012 r. na podstawie art. 134 w związku z art. 144 i art. 141 § 1 k.p.a. oraz

art. 83 ust. 2 ustawy Prawo budowlane po rozpoznaniu zażalenia G. P. W.

na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]

z dnia [...] lutego 2012 r. - stwierdził niedopuszczalność zażalenia.

Organ odwoławczy podał, iż zgodnie z uregulowaniami zawartymi w Kodeksie

postępowania administracyjnego na wydane w toku postępowania postanowienia służy

stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi (art. 141 § 1 k.p.a.), a postanowienie, na

które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji (art. 142

k.p.a). Ustawodawca enumeratywnie, tj. w sposób zamknięty, wymienił w Prawie

budowlanym przypadki, kiedy na postanowienie wydane w I instancji służy prawo

złożenia zażalenia do organu wyższego stopnia. Oznacza to, że zażalenie przysługuje

tylko wówczas, gdy z przepisu wyraźnie wynika, że zażalenie jest dopuszczalne. W

przepisie art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego brak jest wzmianki, aby na postanowienie

wydane w trybie tego przepisu przysługiwało zażalenie. Organ odwoławczy nie ma

podstaw prawnych do jego merytorycznego rozpoznania.

Zdaniem organu w niniejszej sprawie należy stwierdzić niedopuszczalność

zażalenia z przyczyn przedmiotowych, tj. z przyczyn wyłączenia przez przepisy prawa

możliwości samodzielnego zaskarżenia postanowienia w administracyjnym toku

instancji.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na

postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z

dnia [...] kwietnia 2012 r. złożył G. W..

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono, iż nie jest ono oparte na prawdzie i

narusza interes prawny strony. Skarżący w obszerny sposób opisał prowadzone

dotychczas postępowanie przed organami administracji oraz stan należącej do niego

nieruchomości. W skardze zarzucono liczne uchybienia procesowe, wadliwość i

opieszałość prowadzonego od wielu lat postępowania przez organy nadzoru

budowlanego.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w

zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1

ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002

r. Nr 153 poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z

prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności

ich wykładni.

Uchylenie postanowienia administracyjnego przez Sąd następuje tylko w

przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145

§ 1 ust 1 lit a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi),

naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego

((art. 145 § 1 ust 1 lit. b) i naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, jeżeli

mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 ust 1 lit c).

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie zaskarżone postanowienie odpowiada

przepisom prawa.

Sąd podziela stanowisko organu – [...] Wojewódzkiego Inspektora

Nadzoru Budowlanego, postanowienie dowodowe Powiatowego Inspektora Nadzoru

Budowlanego [...], wydane w trybie art. 62 ust 3 ustawy Prawo

budowlane nie podlega zażaleniu.

W myśl art. 62 ust. 3 ustawy Prawo budowlanemwłaściwy organ może, w razie

stwierdzenia nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego lub jego

części, mogącego spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa

mienia, środowiska - nakazać przeprowadzenie kontroli, a także zażądać

przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego obiektu lub jego części.

W orzecznictwie sądowym utrwalony jest pogląd, że czynności przewidziane w

art. 62 ust. 3 ustawy, na którym oparł swoje rozstrzygnięcie organ I instancji,

podejmowane w toku postępowania i niezbędne do jego właściwego przeprowadzenia,

polegające na nakazaniu dostarczenia ekspertyzy czy opinii, mają charakter dowodowy,

(por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 października 1999r. sygn. akt IV

SA 1622/97 - Lex nr 47838, oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30

kwietnia 1999r. sygn. akt IV SA 167/97 - Lex nr 47197, wyrok Wojewódzkiego Sądu

Administracyjnego w Warszawie w Warszawie z 18 sierpnia 2004r. sygn. akt 7/IV SA

2672/03).

Zgodnie z art. 123 k.p.a. w toku postępowania administracyjnego organ

administracji publicznej wydaje postanowienia. Dotyczą one bowiem poszczególnych

kwestii, wynikających w toku postępowania i nie rozstrzygają o istocie sprawy. Jak

wyżej wskazano obowiązek przedstawienia ekspertyzy technicznej ma charakter

dowodowy. Dopiero na podstawie jej treści organ dokona ustaleń i rozstrzygnie sprawę

co do jej istoty w formie decyzji, np. na podstawie art. 66, czy art. 67 ustawy Prawo

budowlane (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w

Warszawie z 9 września 2004r. sygn. akt IV SA 1822/03 - Lex nr 160629).

Zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. zażalenie służy stronie na postanowienia wydane w

toku postępowania wówczas, gdy kodeks tak stanowi. Kodeks postępowania

administracyjnego, ani przepisy ustawy Prawo budowlane nie przewidują możliwości

zaskarżenia postanowienia dowodowego, wydanego na podstawie art. 63 ust. 2 ustawy

wtoku postępowania administracyjnego.

Oznacza to, że akty administracyjne wydawane na podstawie przepisu art. 62

ust. 3 mają formę postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie, a strona może

podważać zasadność takiego postanowienia dopiero na etapie odwołania od później

wydanej decyzji (art. 142 k.p.a. ) oraz w skardze na decyzję organu II instancji,

orzekającą co do istoty sprawy.

Niedopuszczalność zażalenia na postanowienie organu administracji, w

rozumieniu art. 134 k.p.a. może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak

również podmiotowych. Przyczyny przedmiotowe obejmują przypadki braku przedmiotu

zaskarżenia oraz przypadki braku możliwości zaskarżenia postanowienia w toku

instancji, co ma miejsce w sprawie niniejszej.

Na marginesie wyjaśnić należy, iż Sąd nie podziela odosobnionego poglądu

zawartego w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2010 r.,

Sygn. akt VII SA/Wa II OSK 711/09., gdzie wskazano iż na opisane wyżej

postanowienie wydane na podstawie art. 62 ust 3 ustawy Prawo budowlane służy

zażalenie.

Pogląd ten, na tle orzecznictwa jest odosobniony, mimo to Sąd rozważył

związaną z nim argumentację zawartą w uzasadnieniu ww. wyroku.

Zdaniem Sądu w świetle wskazanych wyżej przesłanek, to że postanowienie nie

podlega zażaleniu jest na tyle oczywiste, że nie wymaga wykładni na jaką powołał się

Naczelny Sąd Administracyjny. Wbrew zawartej tam argumentacji, instytucji zażalenia w

odniesieniu do postanowienia z art. 62 ust 3 ustawy Prawo budowlane nie można

wywodzić z przepisu art. 81 c ust 3 ustawy Prawo budowlane. Przepis art. 62 ust 3

ustawy Prawo budowlane ma zastosowanie do stanów szczególnego

niebezpieczeństwa - właściwy organ, w razie stwierdzenia nieodpowiedniego stanu

technicznego obiektu budowlanego lub jego części, mogącego spowodować

zagrożenie: życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska może

żądać przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego obiektu lub jego części.

Interwencja nadzoru budowlanego na podstawie art. 81 c ustawy Prawo budowlane

następuje w razie powstania uzasadnionych wątpliwości, co do jakości wyrobów

budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego

i wiąże się z możliwością nałożenia, w drodze postanowienia obowiązku dostarczenia w

określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Na takie

postanowienie, o czym wyraźnie stanowi ww. przepis, przysługuje zażalenie.

Kierując się powyższą argumentacją, Wojewódzki Sąd Administracyjny w

Warszawie, orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.