Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 570/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 51 ust.1 pkt 3, art. 66 ust. 1
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: art. 145 par 1 pkt 1 lit  a, art. 135, art. 152 i art. 202
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki, Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Protokolant Michał Iwanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 września 2009 r. sprawy ze skargi M. i H. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących M. i H. J. kwotę [...] złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego

w[...] , decyzją z dnia [...] r., nr[...] , wydaną na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]z dnia[...] ., nr[...] , i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Zaskarżoną decyzją organ pierwszej instancji nakazał M. i H. J. doprowadzenie wybudowanego na działce nr [...] przy ul. [...] w[...], budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej, do stanu zgodnego

z przepisami techniczno-budowlanymi, w terminie do dnia [...]r.

Z uzasadnienia powołanej wyżej decyzji Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] wynika, że[...] , decyzją z dnia [...] r., nr[...] , udzielił D. i W. Z. pozwolenia na budowę pięciu segmentów mieszkalnych z garażami i przyłączami, posadowionych w zabudowie szeregowej na działkach nr[...] , zlokalizowanych przy ul. [...] w[...] . Decyzją z dnia [...] nr[...] , została zatwierdzona ostatnia zmiana, polegająca na przeprojektowaniu ganków od strony południowej obiektu poprzez pomniejszenie wystających elementów obiektu (wykuszów) z uwagi na zbliżenie się do granicy działki sąsiedniej na odległość mniejszą niż wymagane 4 m.

Decyzją z dnia [...] r., nr[...] , [...] przeniósł na M.ę i H. a J. obowiązek wynikający z decyzji nr [...] w części dotyczącej jednego segmentu. W dniu

[...] r. nowi inwestorzy otrzymali zaświadczenie właściwego organu

o możliwości przystąpienia do użytkowania wzniesionego obiektu budowlanego.

W związku z powstałą zabudową na działce nr [...] - władający sąsiednią działką o nr[...] – J.H. wielokrotnie podnosił problem nierespektowania postanowień określonych decyzją z dnia [...] r., dotyczących zachowania wymaganej odległości od granicy działki.

W dniu [...] r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego

w[...] , w celu weryfikacji powyższych zarzutów, przeprowadził wizję lokalną przedmiotowego budynku, w wyniku której ustalono, że ganki od strony południowej w segmentach mieszkalnych posiadają drzwi balkonowe. Ponadto, na podstawie szkicu posadowienia budynku sporządzonego przez geodetę, ustalono, że odległość ściany z otworem drzwiowym w ganku od strony południowej segmentu

nr [...] , posadowionego na działce nr [...], w stosunku do granicy działki sąsiedniej

nr [...] wynosi odpowiednio[...] .

Mając powyższe na uwadze, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego

w[...] , decyzją z dnia 22 maja 2007 r., powołując się na art. 66 ust. 1 i art. 83 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane, nakazał M. i H. J. doprowadzenie przedmiotowego budynku mieszkalnego do stanu zgodnego

z przepisami techniczno-budowlanymi, w terminie do dnia [...] r.

W odwołaniu od powyższej decyzji M. i H. J. wnieśli o jej uchylenie i umorzenie postępowania administracyjnego, ze względu na to, że budowa przedmiotowego budynku prowadzona była zgodnie z wymogami prawa. Dodatkowo wskazano, że wykonanie zaskarżonej decyzji, tj. zlikwidowanie otworów okiennych spowoduje naruszenie architektury zewnętrznej całej zabudowy i pogorszy warunki użytkowe segmentu.

W uzasadnieniu powołanej na wstępie decyzji z dnia [...] r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] stwierdził, że zaskarżone rozstrzygnięcie jest prawidłowe, jednakże w decyzji brak jest określenia konkretnych robót budowlanych, jakie właściciel winien wykonać

w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem – warunkami technicznymi, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane i ich usytuowanie, co wymaga ponownego przeanalizowania sprawy w celu określenia wiążących ustaleń, co do sposobu rozstrzygnięcia istoty sprawy.

M. i H. J. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w [...] skargę na powyższą decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w[...] . W skardze wnieśli o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego

w[...] .

W uzasadnieniu skargi zarzucono, że decyzje te zostały wydane bez podstawy prawnej. Poza tym stwierdzono, iż prowadzenie postępowania mającego na celu doprowadzenie przedmiotowego budynku mieszkalnego do stanu zgodnego z prawem byłoby zasadne w stosunku do budynku wybudowanego samowolnie, lecz nie do budynku, który został wybudowany na podstawie ostatecznej decyzji

o pozwoleniu na budowę i którego budowa została zgodnie z prawem zakończona. W toku postępowania nie stwierdzono, aby przedmiotowy budynek znajdował się

w nieodpowiednim stanie technicznym, powodował swym wyglądem oszpecenie otoczenia albo był użytkowany niezgodnie z przeznaczeniem, bądź w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, środowisku lub bezpieczeństwu mienia. Przepis art. 66 Prawa budowlanego znajdujący się w rozdziale zatytułowanym "utrzymanie obiektów budowlanych" służy usunięciu nieprawidłowości powstałych w trakcie użytkowania obiektu. Nieodpowiedni stan techniczny obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 66 ust. 1 pkt 1, będzie zatem z reguły wynikiem zużycia technicznego obiektu budowlanego lub nagłych zdarzeń mających miejsce po oddaniu obiektu do użytkowania. Poza tym skarżący wskazali na nieproporcjonalność stwierdzonych nieprawidłowości w stosunku do ewentualnych sankcji czy kosztów, jakie wiążą się

z nakazem wykonania robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z przepisami techniczno-budowlanymi.

Przed rozpatrzeniem powyższej skargi przez Sąd, w wyniku powtórnego rozpatrzenia sprawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia[...] ., nr [...] , na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane nakazał M. i H. J. usunięcie nieprawidłowości w zakresie lokalizacji ganku od strony budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej przy ulicy [...] w [...] , usytuowanego niezgodnie z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r.

w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w stosunku do granicy pomiędzy działkami numer[...] , poprzez: wstawienie luksferów w miejscu otworu drzwiowego w przedmiotowym ganku, w celu doprowadzenia przedmiotowego budynku do stanu zgodnego z przepisami techniczno-budowlanymi, w terminie do dnia [...] r.

W uzasadnieniu, wskazując na dotychczasowe ustalenia w sprawie oraz

w oparciu o zaświadczenie z dnia [...] r., nr [...] wydane przez[...] , w którym stwierdza zgłoszenie przedmiotowego budynku oraz fakt, że nadaje się do użytkowania, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] zakwalifikował obiekt jako oddany do użytkowania. Powołując się na art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo budowlane, iż w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości powstałych w trakcie użytkowania obiektu, tzn. w wyniku zdarzeń mających miejsce po oddaniu obiektu do użytkowania, właściwy organ nakazuje usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, wskazał, że obiekt jest w nieodpowiednim stanie technicznym, również wtedy, jeżeli nie odpowiada wymogom określonym w przepisach techniczno-budowlanych. Ze względu, iż odległość ściany z otworem drzwiowym w ganku od strony południowej przedmiotowego budynku mieszkalnego w stosunku do granicy pomiędzy działką

nr [...] wynosi odpowiednio [...] m, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] stwierdził, że wymagana przepisami rozporządzenia odległość [...] m nie została zachowana.

W odwołaniu od powyższej decyzji M. i H. J. wnieśli o jej uchylenie i umorzenie postępowania administracyjnego, ewentualnie zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy ze skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego

w [...] z dnia [...] r. Skarżący zarzucili wydanemu rozstrzygnięciu naruszenie przepisu art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo budowlane poprzez błędne przyjęcie, że zostały wyczerpane przesłanki do jej zastosowania. W ich ocenie przytaczane rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia [...] r. ma zastosowanie tylko przy budowie, odbudowie, nadbudowie modernizacji oraz zmianie sposobu użytkowania budynków i budowli, zatem nie może mieć zastosowania, ponieważ obiekt został wybudowany na podstawie pozwolenia na budowę z dnia

[...] r., nr[...] , przeniesionego na skarżących decyzją z [...] r., nr [...] a następnie dnia[...] . dopuszczony do użytkowania. Zdaniem skarżących w przedmiotowej sprawie zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] r. Podnieśli również, iż inwestor do zawiadomienia o zakończeniu budowy dołączył wymagane dokumenty, a brak sprzeciwu ze strony organu upoważnił inwestora do uznania, iż jego przedsięwzięcie spełnia wymogi prawa i możliwe jest jego użytkowanie. Odmienna ocena stanu obecnego powoduje naruszenie art. 8 k.p.a. Ponadto skarżący uważają, iż organ

I instancji uchybił przepisom art. 6 k.p.a. niedostatecznie wykazując przesłanki art. 66 ustawy – Prawo budowlane uprawniające do nałożenia obowiązku, gdyż rozdział 6 ustawy odnosi się do utrzymania obiektów budowlanych, a przytaczany artykuł odnosi się z reguły do usunięcia nieprawidłowości powstałych w trakcie użytkowania obiektu, i jest przeważnie wynikiem zużycia technicznego obiektu lub nagłych zdarzeń mających miejsce po oddaniu obiektu do użytkowania. Skarżący zwracają uwagę, że w trakcie użytkowania obiektu nie wprowadzali zmian konstrukcyjnych ani architektonicznych, które mogłyby spowodować nieprawidłowości naruszające przepisy prawa budowlanego. Wskazali również, że przepisy prawa geodezyjnego nie określają klas dokładności, z jaką dokonuje się pomiarów przy wytyczaniu punktów granic, a sankcje, ewentualnie koszty jakie będą musieli ponieść w związku z powyższymi ustaleniami w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego

z przepisami techniczno-budowlanymi są nieproporcjonalne do stwierdzonych nieprawidłowości.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego

w [...] decyzją z dnia [...] r., nr[...] , wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 66 ust. 1 pkt 3 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane uchylił zaskarżoną decyzję

w części dotyczącej nakazu wstawienia luksferów w miejsce otworu drzwiowego

w przedmiotowym ganku oraz orzekł nakaz zamurowania lub wypełnienia luksferami otworu drzwiowego w przedmiotowym ganku, a pozostałą część decyzji utrzymał

w mocy.

W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że przyjęty przez organ I instancji tryb postępowania jest właściwy, należało jedynie skorygować przyjęte rozstrzygnięcie z uwagi na fakt, iż istotą art. 66 ust. 1 pkt 3 jest określenie konkretnych czynności faktycznych, mających na celu doprowadzenie obiektu budowlanego do należytego stanu technicznego. Organ II instancji wskazał, że zgromadzony materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, iż złożone przez inwestorów zawiadomienie o zakończeniu budowy nie zawiera w jego załącznikach inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej przedmiotowego obiektu, zatem stwierdzenie skarżących, że przedłożyli wymagane dokumenty nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy. Mimo, iż istniejący stan faktyczny nie został zakwestionowany przez właściwy organ w chwili złożenia zawiadomienia

o zakończeniu budowy, to obiektywnie rzecz biorąc był sprzeczny z wydaną decyzją

i poprzednio obowiązującymi przepisami § 12 ust.1 i ust. 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 140 ze zm.), i jak zostało udowodnione nadal jest sprzeczny z bezwzględnie obowiązującymi przepisami prawa.

Również od powyższej decyzji w dniu [...] r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] złożyli M. i H. J. , wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia[...] . nr [...]

Skarżący w całości podtrzymali swoje stanowisko zawarte w pismach składanych w toku niniejszego postępowania, a w szczególności zarzut braku podstaw dla oparcia rozstrzygnięcia na normie przepisu art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy – Prawo budowlane. Skarżący po raz kolejny podnieśli, że w sprawie nie mają zastosowania przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. a wyłącznie przepisy 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej

i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, który nie wskazywał jak w obecnym brzmieniu sposobu dokonywania pomiarów. Ponadto skarżący wskazują, że organy nadzoru budowlanego starają się przerzucić skutki swojej niekompetencji na nich, stawiając po pięciu latach od dnia wydania zgody na użytkowanie budynku zarzut, że złożone przez inwestora zawiadomienie o zakończeniu budowy nie zawiera

w załącznikach inwentaryzacji geodezyjnej. Nawet gdyby inwestor złożył niekompletne dokumenty, czemu zaprzecza, to okoliczność ta nie może stanowić podstawy dla wyciągnięcia wobec niego jakichkolwiek negatywnych skutków prawnych. Skarżący podnoszą, iż przepisy prawa budowlanego oraz kodeksu postępowania administracyjnego wyposażają organy nadzoru budowlanego w szereg instrumentów, które winny zostać użyte w celu doprowadzenia do złożenia zgłoszenia zgodnie z przepisami prawa i nie wydawania pozytywnego rozstrzygnięcia w przypadku niewypełnienia wszystkich obowiązków przez inwestora.

Skarżący powołali się również na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] z dnia 10 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Sz 913/07, w którym uchylił decyzję z dnia 13 lipca 2007 r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] oraz poprzedzająca ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...]r.

nr[...] .

W ocenie Sądu w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego

w[...] , jak i w uchylającej ją decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] stwierdzono naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy oraz naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na jej wynik.

Stosownie do treści art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżonej decyzji, w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym, właściwy organ nakazuje,

w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku.

Z akt administracyjnych nie wynika, aby w toku postępowania organy dokonały ustaleń, czy projekt budowlany zatwierdzony decyzją o pozwoleniu na budowę przedmiotowego budynku wraz z kolejnymi dokumentacjami zamiennymi, został sporządzony zgodnie z obowiązującymi na dzień jego opracowania przepisami, oraz czy przedmiotowy budynek został wybudowany zgodnie z decyzją

o pozwoleniu na budowę, a każdym razie czynność ta nie znalazła odzwierciedlenia w wydanych decyzjach.

Przyjąć należy, że w sytuacji realizacji obiektu budowlanego w oparciu

o pozwolenie na budowę, jednakże z istotnymi odstępstwami od tego pozwolenia, niedopuszczalne jest orzekanie, w oparciu o art. 66 ust. 1, o usunięciu stwierdzonych nieprawidłowości. Istotne odstępstwa od pozwolenia na budowę wymagają bowiem przeprowadzenia przez organy nadzoru budowlanego postępowania przewidzianego w art. 51 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 51 ust. 7 ustawy – Prawo budowlane.

Powyższe oznacza, że w rozpatrywanej sprawie konieczne jest przeprowadzenie dowodu na okoliczność zgodności realizacji przedmiotowego budynku z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją z dnia [...] r. W tym celu należałoby uzupełnić akta administracyjne o projekt budowlany oraz

o zamienną dokumentację budowlaną, zawierającą zakres wprowadzonych zmian

w projekcie, a następnie porównać ustalenia projektu i zmian w projekcie ze stanem faktycznym przedmiotowego budynku. Dopiero w następstwie tych czynności będzie można ustalić, czy doszło do istotnych odstępstw od projektu, czy też takie odstępstwa nie mają miejsca.

W razie stwierdzenia, że doszło do istotnych odstępstw od projektu powinna zostać wszczęta procedura legalizacyjna na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy – Prawo budowlane, jeżeli natomiast organy jednoznacznie ustalą, że budowa przedmiotowego budynku nie była połączona z istotnymi odstępstwami od projektu to przedmiotem badania będzie stan techniczny budynku. Stwierdzenie nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu powinno zostać udokumentowane wynikami kontroli jego stanu technicznego, a zakres stwierdzonych nieprawidłowości nakazanych do usunięcia powinien zostać określony bezpośrednio w treści decyzji wydanej w oparciu o art. 66 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane.

W związku z brakiem dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy

i naruszeniem tym samym art. 7 i 77 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak również naruszeniem art. 66 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane przez jego niewłaściwe zastosowanie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji.

Od powyższego wyroku w dniu [...] r. skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w[...] , w której wniósł

o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez sąd I instancji. Zarzuty dotyczyły naruszenia prawa materialnego pozostającego w bezpośrednim związku z wynikiem sprawy poprzez błędną wykładnię przepisów art. 51 ust. 1 pkt 3 oraz art. 51 ust. 7 i przepisów art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane. W uzasadnieniu organ wskazał, iż jednoznacznie ustalono, że budowa przedmiotowego budynku mieszkalnego została ostatecznie zakończona, zatem przepisy rozdziału 5 ustawy – Prawo budowlane,

w tym też wskazany przez Sąd art. 51 ust. 1 pkt 3 nie znajdują zastosowania.

W sprawach, których przedmiot stanowią w szczególności obiekty budowlane lub ich części, których budowa została zakończona, zastosowanie znajdą przepisy rozdziału 6 "Utrzymanie obiektów budowlanych" ustawy – Prawo budowlane, w tym zastosowane przez organy obu instancji przepisy art. 66 ust. 1 tej ustawy. W oparciu o ten przepis możliwe jest tylko usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, w szczególności w stanie technicznym obiektu budowlanego lub jego części. Nie jest natomiast możliwe sprawdzenie czy obiekt budowlany wybudowany został

z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] postanowieniem z dnia [...] r. na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zawiesił postępowanie sądowe w sprawie do czasu rozpatrzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku z dnia

10 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Sz 913/07.

W wyroku z dnia 3 kwietnia 2009 r. sygn. akt II OSK 427/08 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie podzielił stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] i oddalił skargę kasacyjną.

W uzasadnieniu stwierdził, że nie powinno budzić wątpliwości, że przepis art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo budowlane dotyczy takich stanów faktycznych, kiedy to obiekt budowlany ze względu na jego niewłaściwe użytkowanie został doprowadzony do takiego stanu, iż znalazł się w nieodpowiednim stanie technicznym, który wymaga wydania przez organ nadzoru budowlanego stosownego nakazu usuwającego stwierdzone nieprawidłowości. W przepisie tym chodzi zatem

o skutki wynikające z użytkowania obiektu. Sąd jednoznacznie stwierdził, że sprawa administracyjna prowadzona przez organ nadzoru budowlanego powinna dotyczyć likwidacji ewentualnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub warunków pozwolenia na budowę, a więc stosownie do tak określonego przedmiotu sprawy ma zastosowanie art. 51 Prawa budowlanego. Dla rozstrzygnięcia sprawy nie przy tym żadnego znaczenia okoliczność, że organ architektoniczno-budowlany wyraził pogląd co do tego, iż obiekt zrealizowano zgodnie z decyzją o pozwoleniu na budowę i może być użytkowany. Do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy w tym zakresie jest wyłącznie właściwy organ nadzoru budowlanego

a stanowisko organu architektoniczno-budowlanego, niezależnie od tego, czy jest słuszne, czy też nieprawidłowe, nie ma wpływu na rozstrzygnięcie organu nadzoru budowlanego. W przypadku wydania decyzji na podstawie art. 51 ust 1 pkt 3 Prawa budowlanego organ architektoniczno-budowlany uchyla decyzję o pozwoleniu na budowę – art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] postanowieniem z dnia

[...] r., na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił podjąć z urzędu postępowanie sądowe zawieszone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] z dnia [...] r., sygn. akt II SA/Sz 154/08.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej).

Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według kryterium zgodności

z przepisami prawa doprowadziła do uznania, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem decyzja ta wydana została z naruszeniem przepisów prawa materialnego.

Na wstępie należy wskazać, że w wyroku z dnia 3 kwietnia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie nie podzielił zarzutu skargi kasacyjnej co do nieprawidłowej wykładni przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] przepisów art. 51 ust. 1 pkt 3 i ust. 3 oraz art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.). W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie jednoznacznie stwierdził, że sprawa administracyjna prowadzona przez organ nadzoru budowlanego powinna dotyczyć likwidacji ewentualnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub warunków pozwolenia na budowę, a więc stosownie do tak określonego przedmiotu sprawy ma zastosowanie art. 51 Prawa budowlanego.

Z powyższego wynika, że zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] wydane zostały z naruszeniem przepisu art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a),

art. 135 oraz art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.