Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SAB/Wr 2887/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-08-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1  pkt 6 w zw. z  art. 53 par. 2b
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. S.-M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I odrzucić skargę; II zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100 (sto) złotych.


UZASADNIENIE

Pismem z 15 grudnia 2020 r. (data wpływu do organu) strona skarżąca N. S.-M. (dalej: skarżąca, strona skarżąca) wniosła przez zawodowego pełnomocnika skargę na przewlekłe prowadzenie przez Wojewodę D. (dalej: Wojewoda, organ) postępowania w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

W wykonaniu zarządzenia z 12 maja 2022 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do wykazania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, że przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania skarżąca złożyła ponaglenie i tym samym wyczerpała tok instancji. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 62 akt) wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej 20 maja 2022 r.

W piśmie z 26 maja 2022 r., nadanym listem poleconym 26 maja 2022 r. (data na stemplu pocztowym), pełnomocnik skarżącej wskazał, że skarga została wniesiona w trybie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm. - dalej: k.p.a.), a w związku z tym skarżąca nie musiała wnosić ponaglenia. Skarga, jak wywodził pełnomocnik, winna być przekazana do rozpoznania organowi wyższego rzędu nad Wojewodą, a nie sądowi administracyjnemu. Pełnomocnik jednocześnie przedłożył kopię ponaglenia z 2 lutego 2021 r. z kopią potwierdzenia nadania 4 lutego 2021 r. (data na stemplu pocztowym) przesyłki poleconej oraz kopię postanowienia Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z 29 października 2021 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 – dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl natomiast art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

W sprawie strona skarżąca, działająca przez pełnomocnika, nie wykazała, by skarga została poprzedzona ponagleniem, o którym stanowi art. 37 k.p.a. Wyczerpanie toku instancji przez wniesienie ponaglenia jest natomiast w myśl przepisu art. 53 § 2b p.p.s.a. warunkiem skutecznego wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Pełnomocnik strony skarżącej, będąc wezwanym do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia przed złożeniem 15 grudnia 2020 r. skargi, nie przedłożył go. Jak wynika bowiem z przedłożonej przez pełnomocnika kopii potwierdzenia nadania, ponaglenie zostało nadane do organu listem poleconym 4 lutego 2021 r. (data na stemplu pocztowym), tj. już po wniesieniu skargi. W konsekwencji zakreślony do wykazania wyczerpania toku instancji termin upłynął bezskutecznie.

Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a. Sąd orzekł jak w pkt I sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego w kwocie 100 złotych Sąd postanowił jak w pkt II sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.