Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 632/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-09-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 17 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] marca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 2008 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A. W. – za pośrednictwem pełnomocnika, dor. pod. S. G. – wniosła skargę na wskazaną w sentencji decyzję. Pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. pełnomocnik został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Po upływie wskazanego terminu, stwierdzając brak umocowania do wniesienia skargi przez pełnomocnika, który nie przedłożył żądanego pełnomocnictwa, Sąd wezwał do jej podpisania stronę skarżącą. Pismo z wezwaniem, niepodjęte po dwukrotnym awizowaniu, zostało zwrócone i włączone do akt sprawy. Zgodnie z zapisami na kopercie przesyłki, pierwsze awizo miało miejsce w dniu 27 lipca 2012 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego w pierwszej kolejności badana jest pod względem wymogów formalnych, to jest czy została podpisana i wniesiona przez osobę do tego umocowaną.

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej: p.p.s.a.), skarga przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast stosowanie do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., pismo winno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

W sytuacji, gdy braki formalne skargi nie zostaną uzupełnione w wyznaczonym terminie, skarga podlega odrzuceniu przez Sąd (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

W niniejszej spawie Sąd podjął dwukrotnie kroki zmierzające do uzupełnienia braków formalnych skargi. W pierwszej kolejności, stwierdzając brak umocowania do podpisania skargi, wezwał do przedłożenia dokumentu pełnomocnictwa. Następnie, po braku odpowiedzi na wezwanie, uznając, iż skarga jest dotknięta wtórnym brakiem formalnym, wezwał do jej podpisania przez stronę skarżącą. Jednakże i w tej sytuacji brak nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie.

Wyjaśnić wypada, że w przypadku przesyłki zawierającej drugie z kolei wezwanie, nastąpiło tzw. fikcyjne doręczenie. Przepis art. 73 p.p.s.a. stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).

Wezwanie skierowane na adres strony skarżącej zostało awizowane pierwotnie 27 lipca 2012 r. Od tej też daty rozpoczynał się bieg 14-dniowego terminu, o którym mowa w art. 73 § 1 i 4 p.p.s.a. Ostatni dzień tego terminu przypadał zatem na 10 sierpnia 2012 r. Z tą datą należało przyjąć za skuteczne doręczenie przesyłki z wezwaniem do podpisania skargi przez stronę skarżącą w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. W rezultacie termin do uzupełnienia tego braku formalnego upłynął z dniem 17 sierpnia 2012 r. (piątek).

W związku z tym, w oparciu o przedstawione okoliczności oraz przytoczoną wyżej regulację, skarga podlegała odrzuceniu.