Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 820/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2008-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 83 ust. 1,  art. 51 ust. 1 pkt 2,  art. 51  ust. 7
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Włodarska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Grażyna Malinowska – Wasik Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Protokolant Dominika Znaniecka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 marca 2008 r. sprawy ze skargi A. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 820/07

UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...].2005 r. skierowanym do Wydziału Architektury

i Budownictwa Urzędu Miasta [...], M. Z. oraz A. Z. i M. Z. zgłosili zamiar rozpoczęcia robót budowlanych w lokalu nr [...], przy ulicy [...] w [...], polegających m.in. na wykonaniu dodatkowej łazienki w części jednego z pokoi mieszkania, nie przedstawili jednakże sposobu wykonania odpowiedniej instalacji.

W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami w sposobie wykonania wentylacyjnej łazienki, polegającymi na wprowadzeniu kratki wentylacyjnej

do przewodu dymowego po piecu kaflowym i próbie wykorzystania tegoż przewodu jako wentylacji łazienki w sytuacji, gdy stanowi on kanał odprowadzający dym z pieca na IV piętrze, decyzją z dnia [...].2007 r., nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w [...] nakazał inwestorom A. i M. Z. oraz M. Z. wykonanie w terminie do [...]2007 r. wentylacji w łazience (drugiej) w lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...] poprzez podłączenie się do kanału 3 komina A – protokół [...] z dnia [...].2006r.

W odwołaniu od powyższej decyzji R. i M. T. oraz A. C. wskazali, iż domagają się aby pozostawiono kanał dymny z wczystką w piwnicy, nie pozwalając tym samym na przekształcenie tegoż kanału na kanał łączący w sobie dwie funkcje – od II piętra w dół kanał z instalacją kanalizacyjną, a od II piętra w górę kanał z instalacją dymną. Zarzucili przy tym organowi, iż rozpatrując niniejszą sprawę, nie zajął się w ogóle problemem rury kanalizacyjnej wprowadzonej do kanału dymowego nr 5 komina A w mieszkaniu nr 3 znajdującym się na piętrze. Wskazali, iż zmiana funkcji z przewodu dymowego na kanał kanalizacyjny spowodowała pogorszenie warunków eksploatacyjnych kanału dymowego i wprowadziła zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia.

Decyzją z dnia [...].2007 r., nr [...],[...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż podłączenie wentylacji łazienki w lokalu nr [...] do wolnego kanału nr 3 komina zostało wykonane zgodnie z przepisami i opinią kominiarską z dnia [...]2006 r.. Dodał, iż inwestorzy przedłożyli ugodę zawartą przed Sądem Rejonowym w [...] XI Wydział Cywilny z dnia [...]2007r., sygn. Akt XI Ns 270/07 z współwłaścicielami budynku przy ulicy [...] w [...]: A. C., M. T. i R. T. na wykonanie prac remontowo-budowlanych w części wspólnej nieruchomości, w tym m.in. na dysponowanie przewodem kominowym A3 w celu utworzenia wentylacji w lokalu nr 3. Odnosząc się natomiast do zarzutów odwołania, dotyczących instalacji kanalizacyjnej przebiegającej w przewodzie A5, organ podniósł, iż z przedłożonej przez inwestorów oceny technicznej rzeczoznawcy budowlanego z dnia [...]2006 r. wynika, iż instalacja sanitarna została wykonana zgodnie z przepisami i sztuką budowlaną oraz, że nadaje się do użytkowania. Organ odwoławczy dodał również, iż brak zgody wszystkich współwłaścicieli nieruchomości na zlokalizowanie rury kanalizacyjnej w części wspólnej budynku, w świetle treści przepisu art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego, nie stanowi przesłanki uzasadniającej rozbiórkę tej instalacji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...]

na powyższą decyzję A. C., R. T. i M. T., zarzucili, iż rozstrzygnięcie to rażąco narusza § 125 ust. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Z przepisu tego wynika bowiem zakaz wprowadzania przewodów wentylujących w piony kanalizacyjne, do przewodów dymowych i spalinowych oraz do przewodów wentylacyjnych pomieszczeń. Zdaniem skarżących uzasadnienie kwestionowanej decyzji nie spełnia wymogów określonych w przepisach o postępowaniu administracyjnym, gdyż nie przedstawiono w nim dokładnie przebiegu całego postępowania administracyjnego w sprawie, a w szczególności pominięto fakt, iż sprawa była dwukrotnie przekazywana organowi II instancji do ponownego rozstrzygnięcia. W skutek powyższego uchybienia nie została rozstrzygnięta kwestia poprawności podłączenia instalacji wodno-kanalizacyjnej do czynnego przewodu dymowego. Skarżący zarzucili również organowi naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, przez zawarcie w decyzjach wydawanych w tej samej sprawie, w tym samym stanie faktycznym i prawnym odmiennych poglądów prawnych. Ponadto ich zdaniem organy administracji wydając rozstrzygnięcia oparły się na lakonicznej, zawierającej szereg sprzeczności opinii technicznej rzeczoznawcy budowlanego z dnia [...]2006 r., nie wyjaśniając przy tym należycie stanu faktycznego sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze, organ podniósł, iż bezzasadny jest zarzut naruszenia przy wydawaniu rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie przepisu § 125 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. (cyt. wyżej), gdyż inwestor nie wykonał żadnej z czynności, o której mowa w tym przepisie. Umieścił on jedynie w części przewodu kominowego (A5), który wcześniej obsługiwał jego piec kaflowy, rurę kanalizacyjną, szczelnie zamykając ów odcinek na wysokości swojego lokalu mieszkalnego, natomiast dalszą część przewodu pozostawiono do ewentualnej obsługi pieca kaflowego na strychu budynku. Organ odwoławczy wywiódł przy tym, iż rozwiązanie takie jest dopuszczalne w budownictwie i nie tworzy zagrożenia bezpieczeństwa dla pozostałych użytkowników budynku.

Postanowieniem z dnia 2 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w [...] odrzucił skargę w stosunku do R. T. i M. T. z powodu nie uiszczenia przez nich w ustawowym terminie wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżonej decyzji nie można postawić skutecznie zarzutu, iż została ona wydana z naruszeniem prawa mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

W świetle treści przepisu art. 51 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 156, poz. 1118; z późn. zm.) organ administracji może nałożyć na inwestora, właściciela lub zarządcę nieruchomości obowiązek wykonania czynności faktycznych mających doprowadzić obiekt do stanu zgodnego z prawem.

W niniejszej sprawie obowiązek wykonania określonych czynności nałożono na A. i M. Z. oraz M. Z. w związku ze stwierdzeniem, iż w trakcie prowadzonego na podstawie zgłoszenia remontu w lokalu mieszkalnym nr [...] przy ul. [...] w [...] doszło do nieprawidłowości w zakresie podłączenia wentylacji w nowej łazience tegoż lokalu. Wentylacja ta miała zostać bowiem podłączona do górnej części (od drugiego piętra) przewodu dymowego A5, do którego to przewodu podłączony był wcześniej zlikwidowany piec w lokalu mieszkalnym nr 3 oraz do którego jest podłączony nieużytkowany piec kaflowy znajdujący się na strychu (IV piętro) w części wspólnej budynku. W świetle treści przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury

z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690; z późn. zm.) takie łączenie funkcji przewodu wentylacyjnego z funkcją przewodu dymowego nie jest dopuszczalne. W związku z powyższym opierając się na treści sporządzonej

przez mistrza kominiarskiego P. W. opinii nr [...] z dnia [...]2006 r., organy nadzoru budowlanego prawidłowo nałożyły na inwestora obowiązek podłączenia wentylacji

w łazience (drugiej) lokalu nr [...] do wolnego kanału 3 komina A. Dodać należy, iż

na takie wykorzystanie kanału A3 zgodę wyrazili współwłaściciele budynku

przy ul. [...] w [...] (ugoda zawarta przez Sądem Rejonowym w [...] XI Wydział Cywilny w dniu [...]2007 r.)

Skarżący nie kwestionuje prawidłowości nałożenia na inwestorów tegoż obowiązku. Wskazuje natomiast, iż organy nadzoru budowlanego wydając

w niniejszej sprawie decyzje nie wzięły pod uwagę tego, że także instalacja kanalizacyjna w łazience w lokalu mieszkalnym nr [...] została wykonana w sposób nieprawidłowy i w tym zakresie, ich zdaniem, również należało nałożyć na inwestora obowiązek wykonania określonych czynności. Jak wynika z akt sprawy, w przewodzie kominowym A5, od piwnicy do II piętra, w wydzielonym kanale instalacyjnym, poprowadzono pion kanalizacyjny. Zdaniem skarżącego naruszono tym samym zakaz wynikający z § 125 ust. 3 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (cyt. wyżej).

W świetle powyższego przepisu wprowadzanie przewodów wentylujących piony kanalizacyjne do przewodów dymowych i spalinowych oraz do przewodów wentylacyjnych pomieszczeń jest zabronione.

Odnosząc się do powyższego stwierdzić należy, iż przepis powyższy nie ma zastosowania w niniejszej sprawie bowiem ustanowione nim ograniczenia dotyczą wprowadzania przewodów wentylujących piony kanalizacyjne do przewodów dymowych i spalinowych, nie zaś wprowadzania pionów kanalizacyjnych do przewodów dymowych i spalinowych.

Dodać należy, iż prawidłowość wykonania instalacji wodno-kanalizacyjnej została potwierdzona w ocenie technicznej dokonanej przez Z. B. - technika budowlanego o specjalności instalacje i urządzenia sanitarne. Nie można się zgodzić przy tym, iż ocena ta zawiera w sobie sprzeczności w ocenie prawidłowości wykonania instalacji. Podnieść należy bowiem, iż przywołana wyżej ocena techniczna odnosi się do dwóch kwestii - prawidłowości podłączenia instalacji wodno-kanalizacyjnej oraz do sposobu podłączenia wentylacji łazienki w lokalu nr [...]. O ile w sposobie podłączenia instalacji wodno-kanalizacyjnej nie stwierdzono niezgodności z przepisami, o tyle ze względu na prawidłowe działanie wentylacji łazienki w tymże lokalu, zalecono likwidację pieca na IV piętrze, który notabene jest od lat nieczynny.

Dysponując powyższą oceną techniczną, wskazującą na zgodność

z przepisami prawa wykonania instalacji wodno-kanalizacyjnej, organ administracji nie miał podstaw do nakładania na inwestora obowiązków w zakresie zmiany sposobu podłączenia tejże instalacji. Chcąc skutecznie zakwestionować prawidłowość wyżej wspomnianej oceny technicznej skarżący miał możliwość składania w trakcie postępowania wniosków dowodowych, z czego jednakże nie skorzystał. Dokumentem mogącym skutecznie podważyć prawidłowość kwestionowanej oceny technicznej mogła być w szczególności opinia sporządzona przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia.

Podnieść należy, iż zebrany materiał dowodowy był wystarczający dla rozstrzygnięcia sprawy, w związku z czym organ odwoławczy nie miał obowiązku przeprowadzania dodatkowego postępowania dowodowego. Dodać trzeba również, iż zdaniem Sądu, organ II instancji poprawnie ocenił zebrane w sprawie dowody, dokonał na ich podstawie trafnych ustaleń faktycznych oraz przeprowadził prawidłowe rozważania prawne. Tym samym za nietrafne należy uznać zarzuty skarżącego wskazujących na naruszenie przez organ odwoławczy przepisów postępowania administracyjnego – art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Nie można podzielić także zarzutów skarżącego dotyczących naruszenia przez organ odwoławczy art. 107 § 3 k.p.a., przez niezawarcie w uzasadnieniu decyzji całej historii postępowania. Szczegółowość opisywania przebiegu dotychczasowego postępowania nie ma bowiem wpływu na poprawność uzasadnienia, którego zadaniem, w świetle przywołanego wyżej art. 107 § 3, jest wyjaśnienie stronie motywów rozstrzygnięcia, a więc w szczególności wskazanie, na jakiej podstawie organ uznał pewne fakty za prawdziwe, a dowody za wiarygodne oraz jakie przepisy prawa, zdecydowały o treści decyzji.

Nie znajdują uzasadnienia również twierdzenia skarżącego, iż organ ten naruszył art. 8 k.p.a. poprzez zawarcie w kwestionowanej decyzji oraz decyzji z dnia [...]2006 r. odmiennych poglądów w odniesieniu do tych samych adresatów, wydanych na tle takich samych stanów faktycznych ze wskazaniem tej samej podstawy prawnej i bez bliższego uzasadnienia takiej zmiany. Podnieść należy bowiem, iż wprawdzie w uzasadnieniu wspomnianej decyzji z dnia [...]2006r. [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] faktycznie wskazuje, iż

w niniejszej sprawie niezgodnie z przepisami do czynnego przewodu dymowego podłączono przewód kanalizacyjny, jednakże uwzględniając ogólnikowość tego twierdzenia (brak wskazania przepisu, który został naruszony), wystarczającym uzasadnieniem zajęcia odmiennego stanowiska, będzie przywołana argumentacja

w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji, w szczególności zaś powołanie się

przez organ na ocenę technicznej dokonanej przez Z. B., jako wskazującej

na prawidłowość wykonania instalacji wodno-kanalizacyjnej.

W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania w stopniu, który mógłby skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę jako nieuzasadnioną.