Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 264/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-07-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Stwierdzono bezczynność postępowania i że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 8a,  art. 13b,  art. 15c,  art. 22a
journal: Dz.U. 2019 poz 288
law: Ustawa z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu,  Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony  Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin - tekst jedn.
article: art. 35-38
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Tomasz Szmydt, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 lipca 2020 r. sprawy ze skargi R. G. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] czerwca 2017 r. o odmowie wyłączenia stosowania przepisów 1. stwierdza, że Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku z [...] czerwca 2017 r.; 2. bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. wymierza Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji grzywnę w wysokości 1000 (słownie: tysiąc) złotych; 4. zasądza od Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na rzecz skarżącego R. G. kwotę 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

I. Stan sprawy przedstawia się następująco:

1. Skarżący – R.G. - skierował do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (zwany dalej: "Ministrem") wniosek z [...] czerwca 2017r. o wydanie decyzji w trybie art. 8a ustawy z 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz.U. z 2016r., poz. 708, zwana dalej: "u.z.e.f."), w brzmieniu nadanym ustawą z 16 grudnia 2016r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym (Dz.U., poz. 2270) w przedmiocie ustalenia, że art. 15 lit. c) u.z.e.f. podlega wyłączeniu stosowania wobec Niego.

2. Minister pismem z [...] czerwca 2017r. poinformował Skarżącego, że sprawa nie zostanie załatwiona z terminie przewidzianym w art. 35 § 3 k.p.a. i zwrócił uwagę, że zachodzi konieczność uzyskania i weryfikacji informacji o przebiegu służby Skarżącego oraz innych materiałów mogących mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia. Ze względu na złożony charakter sprawy, konieczne stało się wydłużenie terminu przewidzianego na jej załatwienie.

3. Minister pismem z [...] czerwca 2017r. wystąpił do Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA o przekazanie informacji, czy Skarżący ma ustalone prawo do emerytury, renty lub renty rodzinnej i czy otrzymuje ww. świadczenia, oraz podanie, jakie okresy pracy i służby, w jakich formacjach stanowią podstawę ww. świadczeń.

4. Zakład Emerytalno-Rentowy MSWiA w odpowiedzi z [...] lipca 2017r. wskazał, że Skarżący ma ustalone prawo do emerytury, został zwolniony ze służby [...] kwietnia 2009r. Do emerytury zaliczono okresy wymienione w załącznikach do ww. pisma. ZER MSWiA załączył też decyzję z [...] lipca 2017r. o ponownym ustaleniu Skarżącemu emerytury i o ponownym ustaleniu wysokości renty inwalidzkiej, w związku z otrzymaną z IPN informacją o przebiegu służby Skarżącego, zawartą w piśmie z [...] maja 2017r.

5. Minister pismem z [...] października 2017r. ponownie poinformował Skarżącego, że sprawa nie zostanie załatwiona z terminie przewidzianym w art. 35 § 3 k.p.a., z uwagi na konieczność dokonania wszechstronnego i wnikliwego zbadania przedmiotu sprawy.

6. Minister pismem z [...] października 2017r. wystąpił do Komendanta Głównego Policji (zwany dalej: "KGP") o przekazanie informacji dotyczących przebiegu służby Skarżącego, które pozwoliłyby ocenić przesłanki z art. 8a u.z.e.f. (rzetelne wykonywanie zadań i obowiązków po 12 września 1989r., w szczególności z narażeniem zdrowia i życia, w tym zwłaszcza informacji dotyczącej stanowisk zajmowanych w trakcie służby i pełnionych funkcji, awansów w stopniu służbowym, podwyżek, dodatków do uposażenia o charakterze uznaniowym, opinii służbowych ze wskazaniem okresów opiniowania i ogólnej oceny, a także informacji o złożonych podziękowaniach, otrzymanych orderach i odznaczeniach, udzielonych wyróżnieniach, dokumentach (w tym zaświadczeniach) potwierdzających pełnienie służby w warunkach, o których mowa w art. 15 ust. 2 u.z.e.f. i w rozporządzeniu Rady Ministrów z 4 maja 2005r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz.U. z 2005r. Nr 86 poz. 734, ze zm.), jak również informacji o wszelkich prawomocnych wyrokach zapadłych wobec strony w sprawach karnych i karno-skarbowych, wymierzonych karach dyscyplinarnych oraz podstawie prawnej rozwiązania stosunku służbowego, a także ewentualnych postępowaniach dyscyplinarnych umorzonych w związku ze zwolnieniem ze służby.

7. Minister pismem z [...] października 2017r. wystąpił do Prezesa IPN o przekazanie informacji o przebiegu służby Skarżącego do [...] lipca 1990r., w szczególności okresów służby, nazwy formacji, jednostek i komórek organizacyjnych, zajmowanych stanowisk, pełnionych funkcji, oraz informacji pozwalających na ocenę ustawowego wymogu rzetelnego wykonywania zadań i obowiązków od 12 września 1989r., w szczególności z narażeniem zdrowia i życia.

8. KGP w odpowiedzi z [...] stycznia 2018r. na pismo Ministra z [...] października 2017r., przesłał informację o przebiegu służby Skarżącego, wskazując, że w 2008r. przeprowadzono ze Skarżącym rozmowę dyscyplinującą o utracie m.in. legitymacji służbowej i identyfikatora. KGP poinformował, że brak jest dokumentów potwierdzających udział Skarżącego w zdarzeniach, które mogły stanowić zagrożenia dla zdrowia i życia.

9. IPN w odpowiedzi z [...] stycznia 2018r. na pismo Ministra z [...] października 2017r., przesłał kopie akt osobowych Skarżącego, wskazując, że odnaleziono w nich dokumenty dotyczące służby po 12.09.1989r.

10. Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, pismem z [...] marca 2018r., wniósł o wyłączenie w drodze decyzji stosowania wobec Niego art. 15c, art. 22a i art. 24a u.z.e.f., gdyż służba na rzecz totalitarnego państwa w jego przypadku miała charakter krótkotrwały przed 31 lipca 1990r. (sprowadzała się do ukończenia szkoły), a jednocześnie rzetelnie wykonywał zadania i obowiązki po 12 września 1989r., w szczególności z narażeniem życia i zdrowia, co wypełnia ustawowe przesłanki wydania decyzji przez Ministra w ww. trybie. Ponadto w trybie art. 7, art. 10 k.p.a. w zw. z art. 78 § 1 k.p.a. wniósł o powołanie świadków na ww. okoliczności, w szczególności rzetelne wykonywanie zadań i obowiązków po 12 września 1989r., w szczególności z narażeniem życia i zdrowia.

11. Minister pismem z [...] maja 2018r. poinformował Skarżącego, że zebrał dokumentację niezbędną do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia i możliwe jest skorzystanie przez Skarżącego z uprawnień przewidzianych w art. 10 i art. 81 k.p.a. Poinformował też, na mocy art. 36 k.p.a., że nastąpiło przedłużenie terminu rozpatrzenia sprawy, które powinno nastąpić do [...] listopada 2018r.

12. Skarżący pismem z [...] lutego 2019r. złożył ponaglenie na bezczynność w załatwieniu sprawy (wniosku), a 21 kwietnia 2020r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra - polegającą na niewydaniu do chwili obecnej decyzji w sprawie wniosku inicjującego postępowanie, choć wynikało to z art. 35 § 3 k.p.a.

Skarżący wniósł o: a) zobowiązanie Ministra do wydania decyzji w zakresie wskazanym we wniosku z [...] czerwca 2017r.; b) stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; c) wymierzenie Ministrowi grzywny; d) rozpoznanie sprawy w postępowaniu uproszczonym e) zasądzenie od Ministra na rzecz Skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi przytoczono stan faktyczny sprawy, uwypuklający fakt, że Minister przez wiele miesięcy nie podejmował czynności w sprawie. Wyjaśniono również, że na dzień wniesienia skargi Minister nie wydał ostatecznej decdyzji.

13. Minister w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, wskazując, że biorąc pod uwagę stan faktyczny i prawny sprawy oraz przytoczone orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjnych, wydłużenie terminu załatwienia jest uzasadnione, a organ potrzebuje - realnego czasu do przeanalizowania stanu prawnego i faktycznego sprawy oraz wydania i uzasadnienia decyzji. Jest to bardzo istotne, ze względu na materię, którą obejmuje u.z.e.f. - dotyczącą wysokości zaopatrzenia emerytalnego/rentowego/rentowego rodzinnego funkcjonariuszy i ich rodzin. Do Ministra wpłynęła na podstawie art. 8a u.z.e.f. znaczna ilość spraw (ok. 4.900), więc nie można uznać, że w sprawie doszło do rażącego naruszenia zasad ogólnych postępowania administracyjnego, lecz z obiektywnie weryfikowanymi czynnikami, które wpływają na terminy rozstrzygnięcia sprawy.

Minister wyjaśnił, że [...] maja 2020r. zwrócił się do IPN o przesłanie konkretnych akt osobowych dotyczących przebiegu służby Skarżącego na potrzeby prowadzonego postępowania administracyjnego.

II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1. Skarga zasługuje na uwzględnienie.

2. Sprawę rozpoznano w trybie uproszczonym, z uwagi na treść art. 119 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r., poz. 2325 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a."). Przedmiotem zaskarżenia była bezczynność ww. Ministra w związku ze złożonym przez Skarżącego wnioskiem z [...] czerwca 2017r. o wydanie decyzji w trybie art. 8a u.z.e.f.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019r., poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 P.p.s.a., odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. Kognicja Sądów administracyjnych do rozpoznania skarg na bezczynność wynika z art. 3 § 2 pkt 4 i 8 P.p.s.a.

Sąd, stosownie do treści art. 149 § 1 P.p.s.a., uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracyjne w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności, lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Sąd w myśl art. 149 § 2 P.p.s.a., w przypadku, o którym mowa w art. 149 § 1 P.p.s.a., może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. lub przyznaniu sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 149 § 6 P.p.s.a.

3. Sąd, oceniając skargę przez pryzmat ww. przepisów doszedł do konkluzji, że skarga była dopuszczalna, gdyż Skarżący przed jej wniesieniem wystąpił do Ministra z ponagleniem, w trybie art. 37 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018r., poz. 2096 ze zm., zwany dalej: "k.p.a.").

4. Sąd stwierdza ponadto, że w piśmiennictwie i judykaturze przyjmuje się, że z przewlekłością, czy z bezczynnością działania organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy prowadził postępowanie jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności – a zaniechanie to nie znajduje racjonalnego i przede wszystkim prawnego uzasadnienia (zob. T. Woś, H. Krysiak-Molczyk i M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 86).

Wyjaśnić również należy, że celem skargi na bezczynność czy przewlekłość organu administracji publicznej jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy administracyjnej.

Sąd przy badaniu zasadności takiej skargi, bierze zaś pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Skarga na bezczynność czy przewlekłość organu ma bowiem na celu przede wszystkim wymuszenie na organie administracji załatwienie sprawy.

W świetle powyższego do uznania bezczynności, czy przewlekłości organu administracyjnego konieczne jest w pierwszym rzędzie ustalenie, że organ administracji był zobowiązany, na podstawie obowiązujących przepisów prawa, do wydania decyzji, aktu lub podjęcia określonych czynności i mimo to nie podejmował w terminach ustawowych działań mających na celu uczynienie zadość temu obowiązkowi.

Z akt sprawy wynika, że Skarżący wystąpił do Ministra [...] czerwca 2017r. o wydanie decyzji w trybie art. 8a u.z.e.f., w brzmieniu nadanym ustawą z 16 grudnia 2016r. o zmianie ww. ustawy, który stanowi, że minister właściwy do spraw wewnętrznych, w drodze decyzji, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, może wyłączyć stosowanie art. 15c, art. 22a i art. 24a w stosunku do osób pełniących służbę, o której mowa w art. 13b, ze względu na:

1. krótkotrwałą służbę przed dniem 31 lipca 1990r. oraz

2. rzetelne wykonywanie zadań i obowiązków po 12 września 1989r. w szczególności z narażeniem zdrowia i życia.

Przepis art. 8a u.z.e.f. wszedł w życie 1 stycznia 2017r., zaś decyzje wydawane przez organ administracyjny na jego podstawie mają charakter decyzji uznaniowych. Określone w ww. przepisie przesłanki nie są bowiem jednoznaczne i pozostawiają organowi swobodę dokonania ich oceny, oczywiście na podstawie ustalonego stanu faktycznego sprawy, znajdującego potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym.

Zgodnie z art. 12 k.p.a., organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie.

Zasada szybkości postępowania wyrażona we wskazanym przepisie, która jest ściśle związana z regulacjami zawartymi w art. 35 – art. 38 k.p.a., nie może jednak pozostawać w sprzeczności z obowiązkiem organu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz dokładnego wyjaśnienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywatela. Niekiedy może to się wiązać z koniecznością dłuższego prowadzenia postępowania, wówczas, stosownie do treści art. 36 § 1 k.p.a., organ administracyjny obowiązany jest zawiadomić o tym strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.

W art. 35 k.p.a. określono terminy do załatwienia sprawy przez organ administracji publicznej. Przepis ten zobowiązuje organy administracji publicznej do załatwiania spraw bez zbędnej zwłoki, co stanowi realizację zasady zawartej w art. 12 k.p.a.

Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od daty wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.).

Ponadto w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie organ administracyjny powinien podać stronom przyczyny zwłoki i wskazać nowy termin załatwienia sprawy, co wynika z art. 36 § 1 k.p.a., zaś ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.).

Podkreślić trzeba też, że samo informowanie Skarżącego o niezałatwieniu sprawy w terminie nie chroni organu przed zarzutem bezczynności czy przewlekłości postępowania, ponieważ działania organu w tym zakresie również podlegają kontroli Sądu administracyjnego, który bada, czy podejmowane przez organ czynności zmierzały do należytego i szybkiego załatwienia sprawy.

5. Sąd stwierdza, że chociaż, zgodnie z art. 35 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej obowiązany był załatwiać sprawę bez zbędnej zwłoki, to do dnia wywiedzenia przez Skarżącego skargi na bezczynność, nie wydał ani nie doręczył Skarżącemu decyzji wydanej w związku z ww. wnioskiem Skarżącego z [...] czerwca 2017r.

Nie istniały zatem - w świetle uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego, podjętej 22 czerwca 2020r. w sprawie o sygn. akt II OPS 5/19, przeszkody do merytorycznego rozpoznania skargi. W ww. orzeczeniu wskazano bowiem, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

6. Sąd, uznając za zasadną skargę na bezczynność Ministra, stwierdza, że organ ten do pewnego momentu – do [...] listopada 2018r. - podejmował czynności wskazane w pierwszej części uzasadnienia, opisane w skardze i znajdujące odzwierciedlenie w aktach administracyjnych w kilkumiesięcznych odstępach czasu. Po dacie [...] listopada 2018r. żadne czynności, z wyjątkiem wskazanej w odpowiedzi na skargę z 7 maja 2020r. nie były podejmowane, choć organ w piśmie z [...] listopada 2018r., wydanym w trybie art. 36 § 1 k.p.a., wskazał, że rozpatrzenie ww. wniosku Skarżącego powinno nastąpić do [...] maja 2019r.

Tym samym zwłoka, jakiej dopuścił się Minister w załatwieniu sprawy z ww. wniosku z [...] czerwca 2017r., nie może więc budzić żadnych wątpliwości w świetle art. 35 § 1 k.p.a.

W sprawie nie ma ponadto wątpliwości, że od dnia wystąpienia przez Skarżącego z wnioskiem o wydanie decyzji w trybie art. 8a u.z.e.f., do dnia rozstrzygania sprawy przez WSA w Warszawie minęły ponad 3 lata. Oznacza to, że termin przewidziany w art. 35 § 1 k.p.a. w sposób oczywisty nie został zachowany.

Nie można zatem przyjąć, że Minister działał w sprawie wnikliwie i szybko, czy też bez zbędnej zwłoki monitorował sprawę. W aktach sprawy znajdują się pisma kierowane do Skarżącego o przedłużeniu terminów jej załatwienia, jednakże we wskazanych terminach sprawa również nie została przez organ administracyjny załatwiona, co stanowi swoisty obraz terminowości i rzetelności działania Ministra, a także szacunku wobec strony postępowania - Skarżącego.

Sąd podkreśla, że u.z.e.f. nie zawiera odrębnych od k.p.a. przepisów dotyczących terminów załatwienia sprawy, jak również nie wyłącza stosowania przepisów k.p.a. Kwestie związane z trudnościami organu administracji publicznej, wynikającymi z konieczności dokonania kwerendy akt nie zwalniają Ministra z zarzutu bezczynności, czy przewlekłości. Pogląd ten jest zgodny z powszechnie aprobowaną zasadą, że realizacja kompetencji organu administracji publicznej jest jego prawnym obowiązkiem, od którego nie zwalniają go tzw. trudności obiektywne w postaci złożoności sprawy, kumulacji spraw, braku etatów czy też środków pieniężnych. Poza tym strona – Skarżący - nie może ponosić negatywnych skutków braku działań, leżących po stronie organu administracyjnego, w tym w zakresie dotrzymywania terminów załatwienia sprawy.

W świetle powyższego jest bezsporne, że Minister przez wiele miesięcy pozostawał w bezczynności, a bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Uchybienie przepisowi art. 35 § 3 k.p.a. jest oczywiste i nie jest usprawiedliwione okolicznościami sprawy.

W ocenie Sądu, zarówno czas trwania postępowania z wniosku strony skarżącej w przedmiocie wydania decyzji w trybie art. 8a u.z.e.f., jak i brak po stronie organu administracyjnego w toku trwania postępowania zintensyfikowanych działań, które wskazywałyby jednoznacznie, że faktycznie zmierzał do, jak najszybszego zakończenia postępowania, lecz na przeszkodzie stanęła okoliczność, która usprawiedliwiałaby choćby czasowy brak działania, powodują, że konieczne stało się stwierdzenie, że bezczynność miała charakter rażącego naruszenia prawa. Nie chodzi przy tym o samo rażące naruszenie art. 35 § 3 k.p.a., który wyznacza terminy prowadzenia postępowania administracyjnego, czy art. 12 k.p.a., statuującego zasadę szybkości postępowania, które to uchybienia są oczywiste, ale przede wszystkim o rażące naruszenie art. 8 k.p.a. Zdaniem Sądu, w sprawie tej doszło do rażącego naruszenia zasady pogłębiania zaufania do organu władzy publicznej.

Jednym z podstawowych zadań organu administracji publicznej jest rozstrzyganie co do istoty indywidualnych spraw w drodze decyzji administracyjnej. Pogląd wyrażony w odpowiedzi na skargę, że wydanie decyzji administracyjnej w sprawie należącej do właściwości rzeczowej musi być poprzedzone dokładnym zbadaniem jej okoliczności faktycznych i zebraniem kompletnego, wewnętrznie spójnego materiału dowodowego, Sąd w pełni podziela. Tym niemniej, czasu opóźnienia w niniejszej sprawie nie można usprawiedliwić, bowiem Minister przez wiele miesięcy nie kończył postępowania i nie wydawał decyzji administracyjnej.

7. Sąd, biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w związku z art. 119 pkt 4 P.p.s.a., stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności (punkt pierwszy sentencji). Orzeczenie zawarte w punkcie drugim sentencji wydano na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a.

Sąd uznał też, że w stanie faktycznym sprawy należało Ministrowi wymierzyć, na mocy art. 149 § 2 P.p.s.a. w związku z art. 154 § 6 P.p.s.a., grzywnę w wysokości 1000 zł, która z jednej strony ma charakter represyjny wobec organu administracji publicznej, a z drugiej jej wysokość jest adekwatna – zdaniem Sądu – do stopnia zawinienia organu (punkt trzeci sentencji). Sąd wziął bowiem pod uwagę znaczny upływ czasu od [...] lipca 2017r. - dzień złożenia wniosku przez Skarżącego, któremu obniżono świadczenie emerytalne, jak również bardzo dużą ilość wniosków złożonych do Ministra w trybie art. 8a u.z.e.f.

Sąd wydał postanowienie o kosztach postępowania (punkt czwarty sentencji) na mocy art. 200 P.p.s.a w zw. z art. 205 P.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.). Do kosztów Sąd zaliczył wynagrodzenie adwokata - 480 zł i opłatę skarbową od pełnomocnictwa - 17 zł.