Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2064/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję w części

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Gronowski Sędziowie Sędzia WSA Olga Żurawska - Matusiak Asesor WSA Piotr Borowiecki (spr.) Protokolant Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi Z. T. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2006 r. w części dotyczącej kary pieniężnej w wysokości 3000 (trzech tysięcy) złotych nałożonej z tytułu wykonywania transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji; 2. stwierdza, że decyzje, o których mowa w pkt 1 nie podlegają wykonaniu w uchylonej części; 3. w pozostałym zakresie skargę oddala.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2006 r., nr [...], Główny Inspektor Transportu Drogowego, po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez skarżącego Z. T. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2006 r., Nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 3.500,- złotych – utrzymał w mocy w/w decyzję organu I instancji.

Z akt sprawy wynika, iż w dniu [...] lutego 2006 r., ok. godziny 1:30, na postoju TAXI przy ul. W. w J., przeprowadzono kontrolę pojazdu TAXI, marki [...] o nr rej. [...], należącego do skarżącego Z. T.. W trakcie przeprowadzonej kontroli stwierdzono, że pojazd kontrolowany nie jest pojazdem zgłoszonym do licencji, gdyż samochód figurujący w okazanej licencji posiadał nr rej. [...] i nr podwozia [...]. W konsekwencji inspektor Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego uznał, iż kierowca kontrolowanego pojazdu wykonywał transport drogowy osób taksówką bez wymaganej licencji, co stanowi naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Ponadto w protokole funkcjonariusz [...] Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego stwierdził, iż podczas kontroli kierowca okazał świadectwo kwalifikacji ważne do [...] lutego 2004 r., jednocześnie nie okazując do kontroli żadnego innego dokumentu potwierdzającego odbycie wymaganych ustawą badań lekarskich, co również stanowi naruszenie przepisów cyt. ustawy. Skarżący podpisał protokół, nie wnosząc do jego treści żadnych uwag, ani zastrzeżeń (vide: Protokół kontroli nr [...] z dnia [...] lutego 2006 r. – k. 48-48v akt administracyjnych).

Pismem z dnia 18 lutego 2006 r. skarżący został zawiadomiony przez Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego o wszczęciu postępowania oraz pouczony o przysługujących mu prawach strony, w tym o prawie do składania wyjaśnień. Organ wezwał ponadto stronę do przesłania stosownych dokumentów, w tym m.in. badań lekarskich, umów kupna-sprzedaży pojazdu zgłoszonego licencji na wykonywanie transport drogowego taksówką, oraz pojazdu używanego obecnie.

W odpowiedzi na wezwanie organu skarżący przesłał w dniu 27 lutego 2006 r. wnioskowane przez organ dokumenty, w tym m.in. potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię Licencji nr [...] na wykonywanie transportu drogowego taksówką wystawioną na pojazd o nr rej. [...], oraz kopie umów kupna-sprzedaży pojazdów.

Pismem z dnia 16 marca 2006 r. Wydział Komunikacji Urzędu Miejskiego w J., odpowiadając na zapytanie organu I instancji, poinformował, iż zmiana Licencji nr [...] na wykonywanie transportu drogowego taksówką dokonana została w dniu [...] lutego 2006 r. z powodu zmiany samochodu, którym wykonywane są usługi transportowe przez skarżącego Z. T., z samochodu o nr rej [...] o nr [...] na samochód o nr rej. [...] o nr [...].

Ustosunkowując się do wezwania organu skarżący w piśmie z dnia 5 maja 2006 r. wyjaśnił, iż wprawdzie nowe auto o nr rej. [...] kupił w dniu 26 października 2005 r., lecz z przyczyn w dużym stopniu od niego niezależnych – nie był w stanie dopełnić stosownych formalności. Ponadto skarżący podniósł, iż nikt, w tym również w Wydziale Komunikacji Urzędu Miejskiego w J., nie poinformował go o konieczności wpisania do licencji nowych danych dotyczących zmienionego pojazdu. Stwierdził on, iż był mylnie przekonany, że licencję otrzymał na siebie, jako osobę, a nie na auto. Nadmienił on, iż nieprzerwanie od 1996 r. prowadzi działalność polegającą na przewozie taksówką na podstawie wymaganych dokumentów, a przeoczenie związane ze zmianą licencji nie było przez niego zawinione. Wskazał także, że w międzyczasie dokonał już stosownej aktualizacji licencji.

W dniu 5 maja 2006 r. dokonano w [...] Wojewódzkim Inspektoracie Transportu Drogowego przesłuchania skarżącego, który podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko zeznał, iż o konieczności dokonania zmian w licencji dowiedział się w momencie kontroli przeprowadzonej w dniu [...] lutego 2006 r. Dodał także, iż celem usunięcia stwierdzonych w toku kontroli nieprawidłowości poddał się stosownym badaniom (lekarskiemu w dniu [...] lutego 2006 r., zaś psychologicznemu – w dniu [...] lutego 2006 r.).

W konsekwencji ustaleń dokonanych w toku postępowania [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego we [...] wydał w dniu [...] maja 2006 r. decyzję nr [...], na podstawie której – działając w oparciu o przepisy art. 6 ust. 1 oraz art. 39a ust. 1 pkt 4 i 5 i art. 39f, art. 87 ust. 4, a także art. 93 ust. 1 w zw. z art. 92 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tj. Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088 ze zm.) w zw. z Lp. 1.3 i Lp. 1.8 ust. 4 załącznika do ustawy o transporcie drogowym – nałożył na skarżącego Z. T. karę pieniężną w łącznej wysokości 3.500,- złotych, w tym karę pieniężną w wysokości 3.000,- złotych – za wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji, oraz karę w wysokości 500,- zł za wykonywanie owego transportu drogowego z naruszeniem warunków dotyczących dokumentacji pracy kierowcy w zakresie wystawiania oświadczenia poświadczającego spełnianie wszystkich wymagań określonych ustawą o transporcie drogowym. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji uznał, powołując się na zebrane w toku postępowania dowody, iż kontrolowanym w dniu [...] lutego 2006 r. pojazdem wykonywany był transport drogowy taksówką bez wymaganej licencji, albowiem okazana przez skarżącego Licencja nr [....] udzielona była na pojazd o nr rej. [...] i nr podwozia [...], zaś w dniu kontroli strona świadczyła przewóz innym, niezgłoszonym do w/w licencji pojazdem o nr rej. [...]. W uzasadnieniu organ I instancji stwierdził ponadto, iż kierowca kontrolowanego pojazdu wykonywał sporny transport taksówką z naruszeniem warunków dotyczących dokumentacji pracy kierowcy w zakresie wystawiania zaświadczenia poświadczającego spełnienie wszystkich wymagań określonych ustawą. Zdaniem organu skarżący naruszył tym samym wymagania określone w art. 39a ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy o transporcie drogowym, dotyczące zaświadczeń potwierdzających brak przeciwwskazań zdrowotnych oraz brak przeciwwskazań psychologicznych do pracy na stanowisku kierowcy. Bezspornym – zdaniem organu – jest fakt, iż skarżący w dniu kontroli nie posiadał stosownego oświadczenia, co stanowi naruszenie przepisu art. 39f cyt. ustawy.

Skarżący Z. T. w piśmie z dnia 6 czerwca 2006 r. odwołał się od w/w decyzji organu I instancji do Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Wnosząc o uchylenie decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego, skarżący zarzucił organowi naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym polegające na nieuzasadnionym przyjęciu, iż wykonywany był transport drogowy taksówką bez wymaganej licencji, co w konsekwencji przyczyniło się do bezpodstawnego nałożenia kary pieniężnej w wysokości 3.000,- złotych. Skarżący podniósł w uzasadnieniu odwołania, iż jako przedsiębiorca wykonujący transport drogowy taksówką uzyskał wymaganą licencję, której termin ważności został określony na 50 lat. Strona wskazała, iż pod koniec 2005 r. dokonała zmiany samochodu, jednakże z uwagi na brak informacji i niewiedzę w tym zakresie nie złożyła wniosku o dokonanie zmiany w licencji odnośnie pojazdu. Skarżący Z. T. stwierdził, iż wprawdzie przepis art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym stanowi, że licencja udzielna jest na określony pojazd i obszar, to jednak nie zmienia to faktu, że jest ona udzielana dla konkretnej osoby, na jej wniosek, która podejmuje i wykonuje transport drogowy w ramach działalności gospodarczej. Zatem – w ocenie skarżącego – brak aktualnych danych co do pojazdu nie może być utożsamiany z całkowitym brakiem licencji, gdyż zmiana danych dotyczących pojazdu nie powoduje ani automatycznego cofnięcia licencji, ani też jej wygaśnięcia. Oznacza to, że dana osoba nadal ma udzieloną licencję do wykonywania transportu drogowego taksówką, a jedynie wykazane w danej licencji dane dotyczące pojazdu nie są zgodne z danymi pojazdu zgłoszonego do licencji. Skarżący nadmienił jednocześnie, iż nałożona na niego kara naraża go na duże straty materialne i jest trudna do uregulowania z uwagi na sytuację finansową strony.

W wyniku rozpatrzenia odwołania strony skarżącej Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] września 2006 r., nr [...] – utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy – powołując się na stosowne przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym – stwierdził, iż organ I instancji prawidłowo ustalił, że kontrolowanym w dniu [...] lutego 2006 r. pojazdem wykonywany był transport drogowy taksówką bez wymaganej licencji, a także z naruszeniem warunków dotyczących dokumentacji pracy kierowcy w zakresie wystawiania zaświadczenia poświadczającego spełnienie wszystkich wymagań określonych ustawą. W ocenie Głównego Inspektora Transportu Drogowego okazana przez skarżącego Z. T. licencja nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. udzielona był na wykonywanie transportu drogowego taksówką pojazdem o nr rej. [...], zaś w dniu kontroli przewóz wykonywany był innym pojazdem, tj. samochodem o nr rej. [...], co oznacza, iż przedsiębiorca nie posiadał w dniu kontroli licencji. Organ odwoławczy wskazał, iż licencja obejmująca w swej treści pojazd o nr rej. [...] została odebrana przez skarżącego dopiero w dniu 22 lutego 2006 r., a więc już po kontroli. Organ stwierdził, iż w przypadku przewozów osób taksówką, licencja jest udzielana na pojazd, którego numer rejestracyjny jest określony w przedmiotowym dokumencie. Organ powołał się w tym zakresie na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2005 r., sygn. akt VI SA/Wa 1485/05. Ponadto Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził, że z akt sprawy wynika jednoznacznie, iż skarżący kierowca w chwili kontroli nie okazał i nie posiadał oświadczenia o spełnieniu wszystkich wymagań określonych ustawą. Organ podniósł, iż przedstawione w toku postępowania zaświadczenia lekarskie i psychologiczne zostały wystawione po dniu kontroli. Organ II instancji uznał, iż argumenty podniesione przez skarżącego w odwołaniu w świetle przepisów ustawy o transporcie drogowym nie zasługują na uwzględnienie.

Skarżący Z. T. pismem z dnia 11 października 2006 r., działając za pośrednictwem organu - wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na w/w decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2006 r., skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego zawartych w ustawie o transporcie drogowym – polegające na nieuzasadnionej ich wykładni i zastosowaniu, a w szczególności na przyjęciu, iż skarżący wykonywał transport drogowy taksówką bez wymaganej licencji, podczas gdy, jako przedsiębiorca, wymaganą licencję uzyskał z terminem ważności oznaczonym w licencji na okres 50 lat. Skarżący w uzasadnieniu podniósł, iż wprawdzie po zmianie samochodu w 2005 r. nie złożył wniosku o dokonanie odpowiednich zmian w posiadanej licencji odnośnie danych pojazdu, niemniej – w jego ocenie – brak aktualnych danych pojazdu nie może być równoznaczne z brakiem licencji i skutkować uznaniem, iż strona wykonywała transport drogowy taksówką bez wymaganej licencji. Skarżący stwierdził, iż licencja udzielana jest konkretnej osobie, na jej wniosek, natomiast brak w licencji aktualnych danych co do pojazdu nie może oznaczać całkowitego braku posiadania przez przedsiębiorcę wymaganej licencji. W konsekwencji skarżący uznał, iż nałożona na niego kara pieniężna w kwocie 3.000,- złotych była nieprawidłowa.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Sąd administracyjny nie ocenia decyzji organu pod kątem jej słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej także: p.p.s.a.).

W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga Z. T. zasługuje na częściowe uwzględnienie, w zakresie dotyczącym kary pieniężnej w wysokości 3.000,- złotych nałożonej za wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji.

W pozostałym zakresie, a więc w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 500,- złotych za wykonywanie transportu drogowego taksówką z naruszeniem warunków dotyczących dokumentacji pracy kierowcy w zakresie wystawiania oświadczenia poświadczającego spełnianie wszystkich wymagań określonych ustawą o transporcie drogowym - skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem – w ocenie Sądu - zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego w części tej nie narusza przepisów prawa materialnego wskazanych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, jak również nie narusza w tym zakresie przepisów formalnoprawnych wskazanych w kodeksie postępowania administracyjnego, w szczególności przepisu art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy.

Jeśli chodzi o kwestię nałożonej na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 500,- złotych, Sąd uznał, iż organy inspekcji transportu drogowego obu instancji prawidłowo ustaliły, że kontrolowany w dniu [...] lutego 2006 r. kierowca taksówki nie okazał do kontroli i nie posiadał w ogóle oświadczenia o spełnieniu wszystkich wymagań określonych ustawą.

Należy zauważyć, iż zgodnie z przepisem art. 39a ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy o transporcie drogowym, przewoźnik drogowy może zatrudnić kierowcę, jeżeli osoba ta: nie ma przeciwwskazań zdrowotnych oraz psychologicznych do pracy na stanowisku kierowcy.

W świetle przepisu art. 39e ust. 1 pkt 6 cyt. ustawy przewoźnik drogowy jest obowiązany do wystawienia kierowcy zaświadczenia poświadczającego jego zatrudnienie oraz spełnianie wszystkich wymagań określonych ustawą.

Według art. 39f ustawy o transporcie drogowym, wymagania, o których mowa w art. 39a-39e, stosuje się odpowiednio do przedsiębiorcy osobiście wykonującego transport drogowy.

Zgodnie z przepisem art. 87 ust. 1a w/w ustawy, podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne kierowca pojazdu samochodowego jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać na żądanie uprawnionego organu kontroli zaświadczenie, o którym mowa w art. 39e ust. 1 pkt 6.

Zdaniem Sądu organ odwoławczy prawidłowo stwierdził, odnosząc się do faktu dostarczenia przez stronę w toku postępowania zaświadczeń lekarskich i psychologicznych wydanych po dniu [...] lutego 2006 r., iż z w/w przepisów jasno wynika obowiązek posiadania przez kierowcę stosownego zaświadczenia w pojeździe w trakcie kontroli, w związku z czym późniejsze dostarczenie pewnych dokumentów potwierdzających możliwość wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, nie może wpłynąć na zmianę kwalifikacji stwierdzonego wcześniej naruszenia.

W konsekwencji uznać należy, że organy obu instancji przyjęły zasadnie, iż zachodzi podstawa do nałożenia kary pieniężnej ustalonej w Lp. 1.8 ust. 4 załącznika do ustawy o transporcie drogowym.

Mając na względzie powyższe Sąd w tej części oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a., nie podzielając stanowiska skarżącego Z. T..

Jeśli chodzi natomiast o kwestię związaną z nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 3.000,- złotych za wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji, Sąd nie podzielił w tej części stanowiska organu, uznając, iż skarżący Z. T. nie naruszył przepisu art. 6 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, albowiem w dniu kontroli posiadał ważną licencję na wykonywanie transportu drogowego taksówką.

Zgodnie z art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, krajowy transport drogowy – oznacza podejmowanie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie przewozu osób lub rzeczy pojazdami samochodowymi.

Z akt niniejszej sprawy wynika jednoznacznie, iż skarżący w dniu kontroli wykonywał transport drogowy taksówką.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym podjęcie i wykonywanie transportu drogowego wymaga uzyskania odpowiedniej licencji na wykonywanie transportu drogowego.

Jak stanowi przepis art. 6 ust. 1 i 4 cyt. ustawy, na wykonywanie transportu drogowego taksówką wymagana jest licencja, która udzielana jest przedsiębiorcy na określony pojazd i obszar, obejmujący stosowną gminę.

W niniejszej sprawie organy inspekcji transportu drogowego obu instancji prawidłowo ustaliły, że kontrolowanym w dniu [...] lutego 2006 r. pojazdem o nr rej. [...] wykonywany był transport drogowy taksówką, zaś okazana inspektorom Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego Licencja nr [...] (druk nr [...]) z dnia [...] czerwca 2003 r. udzielona była skarżącemu na wykonywanie transportu drogowego taksówką na pojazd samochodowy o nr rej. [...]. W tej sytuacji nie budzi jakiegokolwiek sporu fakt, iż skontrolowany transport wykonywany był innym, niż wskazany w treści okazanego formularza licencji – pojazdem.

Zdaniem Sądu nie oznacza to jednak, iż skarżący Z. T., wykonując w dniu [...] lutego 2006 r. transport drogowy taksówką innym pojazdem, niż wpisany w treści decyzji (licencji) z dnia [...] czerwca 2003 r., nie dysponował w dacie kontroli ważną licencją na wykonywanie przedmiotowego transportu drogowego.

W ocenie Sądu nie oznacza to tym samym, że skarżący skutkiem zmiany pojazdu pierwotnie wpisanego do licencji na inny, wykonywał tym innym pojazdem transport drogowy taksówką bez licencji – jak przyjęto w sprawie – skoro legitymował się licencją na wykonywanie tego transportu, która została mu udzielona w 2003 r. z terminem ważności do dnia [...] czerwca 2053 r. (czyli na 50 lat).

W świetle przepisów ustawy o transporcie drogowym należy przyjąć, iż nieodnotowania w licencji, w drodze zmiany jej treści, numeru rejestracyjnego pojazdu aktualnie używanego do prowadzenia licencjonowanej działalności, nie można utożsamiać z wykonywaniem tej działalności bez licencji, gdyż brak ten nie wpływa na istnienie licencji, tylko dotyczy jej treści, która z powodu niewystąpienia przedsiębiorcy z odpowiednim wnioskiem nie uległa zmianie, mimo że na skutek używania przezeń innego pojazdu, niż wymieniony w licencji, doszło do zmiany danych objętych wpisem.

Wyraźnie trzeba podnieść, iż ewidentne zaniechanie przedsiębiorcy w tym względzie łączyć należy – w świetle przepisów ustawy o transporcie drogowym – z rygorem cofnięcia licencji w trybie art. 15 ust. 3 pkt 1 cyt. ustawy, a nie z wymierzeniem na podstawie przepisu art. 92 ust. 1 i 4 ustawy w zw. z Lp. 1.3. załącznika do ustawy, kary 3.000,- złotych za wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji.

Należy zauważyć, iż pomimo ewidentnych uchybień po stronie skarżącego przedsiębiorcy, udzielona mu licencja funkcjonuje nadal w obrocie prawnym, tyle tylko, że na skutek tego zaniechania nie uwzględniała w dniu kontroli w swojej treści zmiany danych podlegających wpisowi do licencji.

Można uznać, że w sytuacji, gdy przewoźnik posługuje się w prowadzonej działalności innym pojazdem, niż pierwotnie wymieniony w licencji na tę działalność, to wówczas dochodzi do naruszenia istotnego warunku licencji, którym jest wykonywanie transportu wymienionym w licencji pojazdem. Jednak samo naruszenie warunków licencji, nawet tak istotne, jak w niniejszej sprawie - nie oznacza, że jest to transport wykonywany bez licencji w rozumieniu zastosowanych w zaskarżonej decyzji przepisów ustawy.

Z powodu naruszenia warunków licencji (w tym przypadku - niewystąpienia z wnioskiem o zmianę jej treści), ustawa przewiduje inne konsekwencje prawne, niż kara pieniężna zastrzeżona dla wykonywania transportu drogowego taksówką bez licencji.

Należy podnieść, iż według art. 8 ust. 1 pkt 4 i ust. 3 pkt 8 ustawy o transporcie drogowym, licencji udziela się na pisemny wniosek przedsiębiorcy, który winien zawierać m.in. rodzaj i liczbę pojazdów samochodowych, którymi dysponuje przedsiębiorca; przedsiębiorca obowiązany jest dołączyć do wniosku m.in. wykaz pojazdów samochodowych wraz z kserokopiami krajowych dokumentów dopuszczających pojazd do ruchu, a w przypadku, gdy nie jest właścicielem pojazdu – również dokument potwierdzający prawo do dysponowania nim. Zgodnie z art. 14 ust. 1 i 2 cyt. ustawy przewoźnik drogowy jest obowiązany zgłaszać na piśmie organowi, który udzielił licencji, wszelkie zmiany danych, o których mowa w art. 8, nie później niż w terminie 14 dni od ich powstania. Jeżeli zmiany te obejmują dane zawarte w licencji, przedsiębiorca jest obowiązany wystąpić z wnioskiem o zmianę treści licencji.

W świetle przytoczonych unormowań ustawy z dnia 6 września 2001 r. uprawnione jest stwierdzenie, że licencji udziela się przedsiębiorcy na określony (wskazany przez niego we wniosku) pojazd, z tym że wymienienie tego pojazdu przez wpis w licencji numeru rejestracyjnego i numeru podwozia jest wyłącznie elementem treści licencji, który sam w sobie nie przesądza o istnieniu licencji w sytuacji, gdy przedsiębiorca zmieni pojazd, a jedynie - wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 14 ust. 2 ustawy - nie wystąpi o zmianę treści licencji przez wpisanie danych identyfikujących nowy pojazd.

Zdaniem Sądu można wówczas mówić co najwyżej o pewnej, dosyć istotnej być może - wadliwości licencji, która w swojej treści nie uwzględnia pojazdu faktycznie używanego przez przedsiębiorcę do wykonywania transportu drogowego taksówką, czy też o prowadzeniu działalności niezgodnie z warunkami licencji, lecz z całą pewnością nie o wykonywaniu tego transportu bez wymaganej licencji.

Zdaniem Sądu zaniechanie obowiązku wystąpienia o zmianę treści licencji nie oznacza utraty licencji przed terminem jej ważności. Uprawnia natomiast właściwy organ administracji do rozważenia celowości inicjowania postępowania obliczonego na cofnięcie licencji. Jak wynika bowiem z art. 15 ust. 3 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym licencja może być cofnięta, jeżeli jej posiadacz nie przedstawił w wyznaczonym terminie informacji i dokumentów, o których mowa w art. 8 ust. 2 i 3, art. 14 i art. 83 ustawy, a więc m.in. nie wystąpił z wnioskiem o zmianę treści licencji w sytuacji, gdy zmienił pojazd służący do prowadzenia licencjonowanej działalności (wówczas obowiązany jest w szczególności wskazać rodzaj pojazdu i przedłożyć kserokopie dokumentów dopuszczających go do ruchu).

Niewątpliwie przepisy powyższe mają zastosowanie również do wykonywania transportu drogowego taksówką, co potwierdził także obecny na rozprawie pełnomocnik Głównego Inspektora Transportu Drogowego.

Zauważyć należy, iż dokonana przez organy inspekcji transportu drogowego obu instancji interpretacja zastosowanych w niniejszej sprawie przepisów ustawy o transporcie drogowym, nie daje się w żaden sposób pogodzić z treścią cyt. art. 15 ust. 3 pkt 1 ustawy, który niezgłoszenie danych z art. 8 ustawy, w tym niewystąpienie z wnioskiem o zmianę treści licencji w trybie art. 14 ust. 2 ustawy, obwarował sankcją cofnięcia licencji. W szczególności przepis art. 15 ust. 3 pkt 1 ustawy uniemożliwia zaakceptowanie stanowiska tych organów sprowadzającego się do potraktowania faktu posługiwania się przez przewoźnika niezmienioną – stosownie do okoliczności – licencją na wykonywanie transportu drogowego taksówką, jako wykonywania tego transportu bez licencji.

Zaakceptowanie tego stanowiska prowadziłoby do uznania, że przepis art. 15 ust. 3 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym przewiduje możliwość cofnięcia licencji, która rzekomo już nie istnieje (organ nałożył przecież w niniejszej sprawie karę za wykonywanie transportu drogowego taksówką bez licencji). W tej sytuacji przepis ten okazałby się w tym zakresie bezprzedmiotowy, bądź też należałoby wręcz uznać, że ustawa stanowi o dwóch niezależnych od siebie sankcjach za to samo naruszenie – nałożenie kary pieniężnej za wykonywanie transportu bez licencji i cofnięcie tej licencji, co – zdaniem Sądu – wydaje się ewidentną sprzecznością samą w sobie.

Dlatego też przyjąć należy, iż w niniejszej sprawie doszło do zaniechania przez skarżącego działań sprowadzających się de facto do dostosowania treści posiadanej licencji do aktualnych uwarunkowań prowadzonej na jej podstawie działalności transportowej. Niedostosowanie tej treści nie oznacza jednak, że przedsiębiorca wykonuje transport drogowy taksówką bez licencji, tylko że prowadząc w takiej sytuacji działalność, narusza istotne warunki licencji (vide: używa innego pojazdu niż wymieniony w licencji), co w konsekwencji prowadzić może do jej cofnięcia, lecz nie daje podstaw prawnych do nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji w trybie art. 92 ust. 1 ustawy w zw. z lp. 1.3. załącznika.

Stosowne do art. 87 ust. 4 ustawy, podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego kierowca taksówki jest obowiązany mieć przy sobie i okazać na żądanie licencję. Skarżący, jak ustalono, licencję miał i okazał kontrolującym. To, że nie była ona zgodna z pojazdem, którego używał do prowadzonej działalności, mogło uzasadniać inicjowanie postępowania w przedmiocie naruszenia jej warunków skutkiem niewystąpienia z wnioskiem o zmianę treści licencji, ale z całą pewnością nie postępowania w płaszczyźnie nałożenia kary pieniężnej za brak licencji.

Na marginesie wypada jedynie zauważyć, iż w wyniku dokonania uaktualnienia treści licencji skarżący Z. T. otrzymał w dniu [...] lutego 2006 r. zmienioną licencję, która opatrzona była tym samym numerem i datami wydania i ważności, co licencja okazana w toku kontroli. W tej sytuacji trudno uznać więc, iż po dokonaniu zmiany treści licencji polegającej na wpisaniu nowego pojazdu samochodowego, licencję taką należy uznawać za nową. Jest to ta sama licencja, którą skarżący otrzymał w czerwcu 2003 r. z terminem ważności do dnia [...] czerwca 2053 r. Świadczyć to może jedynie dodatkowo o tym, iż w świetle przepisów ustawy o transporcie drogowym brak jest podstaw do przyjęcia stanowiska, iż wykonywanie przez przedsiębiorcę transportu drogowego taksówką innym pojazdem, niż wskazany w treści decyzji o udzieleniu licencji, stanowi o braku stosownej licencji.

W tej sytuacji uznać należy, iż nakładając na skarżącego Z. T. karę pieniężną w wysokości 3.000,- złotych – za wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji, organy obu instancji dopuściły się istotnego naruszenia przepisów art. 6 ust. 1 i 4 oraz art. 93 ust. 1 w zw. z art. 92 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym w zw. z Lp. 1.3 załącznika do cyt. ustawy.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uchylił w tej części zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z dnia [...] maja 2006 r., działając na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Jednocześnie rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania decyzji organów obu instancji w uchylonej części, do czasu uprawomocnienia się wyroku, Wojewódzki Sąd Administracyjny oparł się na dyspozycji przepisu art. 152 p.p.s.a.