Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 66/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 1 w zw. z art. 53 par.1, art. 58 par.1 pkt 2,
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA: Ryszard Pęk (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Łd 1127/16 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi L. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 23 września 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od marca do grudnia 2007 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z 27 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Łd 1127/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę L. K. (dalej zwany "skarżącym") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z 23 września 2016 r. nr[...]utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z 12 maja 2016 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od marca do grudnia 2007 r.

Powyższą decyzję doręczono pełnomocnikowi skarżącego będącym doradcą podatkowym 8 października 2016 r. za pośrednictwem portalu ePUaP. Skargę na powyższą decyzję pełnomocnik skarżącego wniósł także za pośrednictwem ePUaP 21 listopada 2016 r.

2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucając skargę wskazał, że w niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona 8 października 2016 r., o czym świadczyło urzędowe potwierdzenie doręczenia i ostatnim dniem do wniesienia skargi był 7 listopada 2016 r. Skarga natomiast została złożona za pośrednictwem portalu ePUaP 21 listopada 2016 r., zatem z uchybieniem terminu wynikającego z treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej zwanej "ustawą - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi"). Wobec powyższego sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 tej ustawy orzekł o odrzuceniu skargi jako wniesionej z uchybieniem ustawowego terminu.

3. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego wniósł o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 53 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez bezpodstawne zastosowanie i uznanie, że termin do wniesienia skargi nie został zachowany.

Pełnomocnik skarżącego podniósł, że decyzja została doręczona na jego skrzynkę za pośrednictwem ePUaP w dniu 8 października 2016 r., a nie – jak przyjął organ odwoławczy – w dniu 7 października 2016 r. Podkreślił, że zgodnie z obowiązującymi przepisami miał 14 dni na jej odbiór i wobec tego odebrał decyzję 21 7 października 2016 r. z zachowaniem wszelkich terminów. Podniósł także, że Dyrektor Izby Skarbowej w L. doręczył mu w dniu 23 września 2016 r. "pustą kopertę" i w dniu 1 października 2016 r. "zrobił to samo". Następnie w dniu 8 października 2016 r. poinformował go, że pismo zostało złożone na poczcie i "ma 14 dni na odbiór".

4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

4.2. W punkcie wyjścia należy odnotować, że zgodnie z art. 54 § 1 w związku z art. 53 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

4.3. Sąd I instancji nie popełnił błędu uznając, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi.

Zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 144 § 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - w brzmieniu obowiązującym w dacie doręczania zaskarżonej decyzji (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm., dalej: "Ordynacja podatkowa"), doręczanie pism pełnomocnikowi będącemu adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym oraz organom administracji publicznej następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej albo w siedzibie organu podatkowego. Zgodnie zaś z art. 152a § 1 Ordynacji podatkowej, w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego organ podatkowy przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające: 1) informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego; 2) wskazanie adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać pismo i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia pisma, 3) pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym organu podatkowego, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w art. 20a ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

Według art. 152a § 2 Ordynacji podatkowej, w przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego w sposób określony w § 1 pkt 3, organ podatkowy po upływie 7 dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma. Na mocy zaś art. 152a § 3 Ordynacji podatkowej, w przypadku nieodebrania pisma doręczenie uważa się za dokonane po upływie 14 dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia.

Ze znajdującego się w aktach sprawy Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (karta 203 i 204 akt administracyjnych) wynika, że w dniu 23 września 2016 r. o godz. 12:04:28 wysłano "dokument [...]" zawierający zaskarżoną decyzję na ePUAP (doręczyciel) na adres "[...]". Zlecenie zostało przyjęte i oznaczone numerem [...]. Powtórne zawiadomienie utworzono w dniu 1 października 2016 r. W informacji uzupełniającej, która znajdowała się także w dołączonych do zażalenia załącznikach (k. 32 i 33) podano, że "Dokument nie został odebrany przez adresata w okresie 14 dni od dnia wysłania pierwszego UPD" i że uznano go za doręczony 8 października 2016 r. Tymczasem – co było bezsporne – skargę wniesiono dopiero 21 listopada 2016 r. a zatem z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Błędne pozostaje przekonanie pełnomocnika skarżącego, że od momentu doręczenia decyzji na skrzynkę pocztową miał on jeszcze 14 dni na jej odbiór. Nie ulega wątpliwości, że takie założenie niweczyłoby skutki wymiany korespondencji za pośrednictwem platformy e-Puap i stanowiłoby o tym, że do strona, w tym wypadku skarżący działający za pośrednictwem pełnomocnika, decydowałby o momencie w którym odbierze przesyłkę dając tym samym dużą dozę dowolności w tym zakresie.

Ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów bezspornie wynikało, że stosowe zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki elektronicznej wystosowano dwukrotnie na wskazany przez pełnomocnika adres poczty elektronicznej. Z uwagi na brak ich odbioru przesyłkę zawierającą przedmiotową decyzję uznano za doręczoną po upływie 14 dni licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia i od tego też dnia należało liczyć termin do wniesienia skargi.

Nie zasługiwała też na uwzględnienie argumentacja pełnomocnika skarżącego co do tego, że Izba Skarbowa w L. "nieumiejętnie korzysta z platformy e–puap". W istocie poza twierdzeniami pełnomocnik skarżącego nie wskazał żadnych dowodów, z których by wynikało, że faktycznie do takich błędów doszło. W szczególności nie poinformował też organu odwoławczego o istniejących wadliwościach w funkcjonowaniu tego systemu. Twierdzenia zatem o "pustych kopertach" ocenić trzeba jako gołosłowne.

4.4. Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że wobec braku podstaw do kwestionowania skuteczności doręczenia decyzji zasadnie sąd I instancji odrzucił skargę, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z tym przepisem sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

4.5. W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił zażalenie.