Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1034/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-01-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6036 Inne sprawy dotyczące dróg publicznych
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Drogi publiczne
Skarżony organ: Sejmik Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 10 ust. 5a w zw. z art. 6 ust.1 i art. 6a ust. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 2222
law: Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi Powiatu Żywieckiego na uchwałę Sejmiku Województwa Śląskiego z dnia 22 maja 2017 r. nr V/38/14/2017 w przedmiocie pozbawienia kategorii drogi wojewódzkiej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Sejmik Województwa Śląskiego uchwałą Nr V/38/14/2017 z dnia 22 maja 2017 r., wydaną na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 10 oraz art. 18 pkt 20 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t.jedn. Dz.U. z 2016 r., poz.486 ze oraz art. 6 ust. 2 oraz art. 10 ust. 1 , ust. 2 i ust. 5a ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.jedn. Dz.U. 2016, poz. 1440 ze zm.) w związku z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 13 września 2013 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych (Dz.U. z 2015 r., poz. 870) pozbawił kategorii drogi wojewódzkiej odcinek drogi wojewódzkiej o długości 1,4 km położony na terenie gminy Rajcza, od granicy gminy Milówka w miejscowości Laliki do granicy państwa w miejscowości Zwardoń, który został pozbawiony kategorii drogi gminnej i zaliczony do kategorii drogi wojewódzkiej na podstawie uchwały nr XIII/76/2015 Rady Gminy Rajcza z dnia 2 października 2015 r. - w § 1 ust. 1, dodatkowo wskazał w ust. 2, że lokalizację odcinka drogi wojewódzkiej, o którym mowa w ust. 1, pokazano na mapie stanowiącej załącznik do uchwały. W § 2 stwierdził, że wykonanie uchwały powierzono Zarządowi Województwa Śląskiego, a w § 3, że uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Śląskiego.

Skargę na powyższą uchwałę wniósł, reprezentowany przez pełnomocnika, Powiat Żywiecki. Zaskarżonej uchwale zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego tj.;

- art. 6 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 5a ustawy o drogach publicznych w związku z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 13 września 2013 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych poprzez nienależyte zastosowanie i pobawienie odcinka, objętego wymienioną powyżej uchwałą Sejmiku Województwa Śląskiego, kategorii drogi wojewódzkiej w sytuacji gdy odcinek stanowiący połączenie między miastami mającymi znaczenie dla województwa, spełnia przesłanki zaliczenia go do kategorii dróg wojewódzkich, a tym samym nie spełnia przesłanek do zaliczenia do kategorii dróg powiatowych;

- art. 6 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 5a ustawy o drogach publicznych poprzez brak uzasadnienia uchwały Sejmiku Województwa Śląskiego, podczas gdy w przypadku uchwały w przedmiocie pozbawienia drogi dotychczasowej kategorii koniecznym jest wykazanie, że przekazywany odcinek nie spełnia przesłanek kategorii drogi wojewódzkiej oraz spełnia kryteria drogi powiatowej, potwierdzające zasadność przejętego rozwiązania.

Uwzględniając powyższe wniesiono o stwierdzenie nieważności wymienionej uchwały oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu podniesiono, że uchwała Sejmiku Województwa Śląskiego została podjęta z naruszeniem wymienionych przepisów ustawy o drogach publicznych. Podjęcie przez organ uchwały nastąpiło na podstawie art. 10 ust. 5a ustawy o drogach publicznych (w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą) oraz na podstawie art. 2 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 13 września 2013 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych w trybie kaskadowego przekazywania dróg. Wydanie tej uchwały było możliwe jedynie po wykazaniu, że dany odcinek nie spełnia definicji drogi wojewódzkiej, powiatowej lub gminnej, co jednak w sprawie nie zostało wykazane.

W ocenie skarżącego przedmiotowy odcinek drogi w dalszym ciągu spełnia warunki określone w art. 6 ustawy o drogach publicznych - tj. przesłanki zaliczenia drogi do drogi wojewódzkiej. Pełni on funkcję alternatywną w stosunku do drogi krajowej DK1, która biegnie do granicy państwa, a nadto obsługuje ruch graniczny od strony słowackiej, z uwagi na istniejący zjazd z drogi ekspresowej D-3 co powoduje, iż ruch na przedmiotowym odcinku drogi jest wzmożony. Zatem w związku ze swoją funkcją przedmiotowy odcinek drogi spełnia wymagania drogi wojewódzkiej, a nie spełnia natomiast warunków drogi powiatowej.

Nadto, w ocenie Zarządu Powiatu w Żywcu, przedmiotowa uchwała powinna posiadać szczegółowe uzasadnienie. Obowiązek ten nie wynika wprawdzie z art. 10 ust. 5a ustawy, jednak konstrukcja omawianego przepisu rozpatrywana łącznie z przepisami definiującymi poszczególne kategorie dróg oraz przy wykładni systemowej i celowościowej rodzi konieczność rzetelnego uzasadnienia uchwały podjętej w tym zakresie. Uzasadnienie to powinno zawierać szczegółowe wskazanie spełnienia przesłanki zastosowania tegoż przepisu. Zarząd dodał, że w orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że w przypadku pozbawienia drogi dotychczasowej kategorii wymagane jest, aby uchwała w tym zakresie posiadała rzetelne uzasadnienie.

Odnosząc się do pisma Zarządu Województwa Śląskiego, do którego dołączono uzasadnienie, stwierdziła, że stanowi ono uzasadnienie projektu uchwały, a nie samej uchwały, które następnie dostępne jest na stronie Województwa Śląskiego. Przedmiotowa uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Śląskiego, ale nie zawiera ona uzasadnienia. Stąd też nie istniała realna możliwość zapoznania się przez stronę skarżącą z motywami, którymi kierował się organ podejmujący uchwałę.

Zdaniem strony skarżącej organ nie wywiązał się z obowiązku wykazania, że dany odcinek nie spełnia przesłanek definicji drogi wojewódzkiej. Opisany odcinek drogi oraz dokumentacja graficzna będąca załącznikiem do przedmiotowej uchwały potwierdza stanowisko skarżącego Powiatu, że odcinek ten nie stanowi połączenia miast będących siedzibami powiatów oraz siedzibami gmin między sobą. Nie łączy w żadnym wypadku gminy Milówka z gminą Istebna, gdyż łączy je faktycznie droga wojewódzka nr 943.

W świetle przytoczonych argumentów uchwała Sejmiku Województwa Śląskiego dotknięta jest błędem, stanowiącym istotne naruszenie prawa.

W odpowiedzi na skargę, reprezentowany przez pełnomocnika, Sejmik Województwa Śląskiego wniósł o jej oddalenie. Przyznano, że skarga została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, w odpowiedzi na które, stwierdzono jej podjęcie zgodnie z prawem. Wyjaśniono, że sporny odcinek drogi w gminie Rajcza o długości 1,4km od granicy gminy Milówka w miejscowości Laliki do granicy państwa w miejscowości Zwardoń nie stanowi ciągu drogowego, tylko fragment dawnego odcinka DK69, który nie spełnia ustawowych kryteriów funkcjonalnych ustalonych dla dróg wojewódzkich w art. 6 ust. ustawy. Odcinek ten stanowi kontynuację odcinka drogi w gminie Milówka, który uchwałą Sejmiku Województw Śląskiego z dnia 21 marca 2016 r. Nr V/20/12/2016 pozbawiony został kategorii drogi wojewódzkiej, na podstawie tych samych przepisów prawa, co sporna uchwała i do której nie zostały wniesione zastrzeżenia.

W pierwszej kolejności nie zgadzając się z treścią skargi, organ stwierdził, iż nie zostało wykazane naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia Skarżącego. Przywołując treść art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie wojewódzkim organ podkreślił, że regulacja ta wymaga by kwestionowany akt - tu przedmiotowa uchwała - naruszył interes prawny skarżącego. W ocenie organu skarżący nie wykazał naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, nie wykazał w ogóle by jakikolwiek interes prawny lub uprawnienie posiadał, wskazując jedynie w swoich pismach na naruszenia prawa. Zaś do wniesienia skargi w tym trybie nie upoważnia tylko sama sprzeczność uchwały z prawem.

Niezależenie od powyższego w przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia wskazanych w skardze przepisów. Sporny odcinek nie stanowi ciągu drogowego i nie można uznać, że stanowi połącznie miedzy miastami mającymi znaczenie dla województwa. Nie można też podzielić twierdzenia, że odcinek ten pełni funkcję alternatywną w stosunku do drogi ekspresowej S1.

Nie sposób zgodzić się też ze skarżącym, że odcinek drogi, który nie spełnia jego zdaniem, przesłanek ustawowych dla kategorii dróg powiatowych, spełnia te przesłanki dla kategorii wyższej - drogi wojewódzkiej. Odcinek ten i jego kontynuacja do miasta Milówka - stanowią połącznie siedzib dwóch gmin - Gminy Rajcza z gminą Milówka, co wpisuje się w kryteriom ustawowe dla dróg powiatowych. Nadto przedmiotowy odcinek drogi jest kontynuacją 11 km odcinka drogi wojewódzkiej na terenie Milówka pozbawionego kategorii drogi wojewódzkiej uchwałą Sejmiku z dnia 21 marca 2016 r. Wówczas nie wniesiono do uchwały zastrzeżeń, natomiast są obecnie zastrzeżenia do 1,4m odcinka stanowiącej kontynuację tej drogi.

Wyjaśniono też, że w toku postępowania w Urzędzie Marszałkowskim zostało przygotowane uzasadnienie do projektu tej uchwały. Kopia tego uzasadnienia została przekazana do Starosty Żywieckiego łącznie z odpowiedzią na skierowanie do Sejmiku wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Uzasadnienie to było wystarczające w kontekście braku spełnienia przez przedmiotowy odcinek drogi ustawowych wymogów dla dróg wojewódzkich. Dodano ponadto, że zasady techniki prawodawczej i praktyka legislacyjna nie rozróżnia, jak wydaje się chciały skarżący, uzasadnienia do projektu aktu prawnego i uzasadnienia do aktu prawnego, łącząc go zawsze z projektem aktu prawnego. Uzasadnienie to nie podlega też promulgacji, stąd zarzuty w tym przedmiocie są całkowicie bezzasadne.

Nie sposób też zgodzić się ze stroną skarżącą, że nie istniała realna możliwość zapoznania się z motywami, którymi kierował się organ podejmujący uchwałę. Zarząd Powiatu Żywieckiego zgodnie z wymogami ustawy o drogach publicznych został poinformowany pismem z dnia 24 marca 2017 r. o zamiarze podjęcia przez Sejmik Województwa Śląskiego uchwały dotyczącej pozbawienia kategorii drogi wojewódzkiej odcinka dawnej DK69 w gminie Rajcza, w którym to piśmie zawarto też uzasadnienie. Nie wniesiono wówczas żadnych zastrzeżeń.

Wobec powyższego należy uznać, że uchwała nie narusza żadnych przepisów prawa.

W piśmie procesowym z dnia 2 stycznia 2018 r. Skarżący Powiat Żywiecki dodatkowo zakwestionował długość odcinka drogi, o którym mówi kwestionowana uchwał, stwierdzając, iż ma on długość 1233,55m, a nie 1400m. Podniósł, iż powyższe budzi poważne wątpliwości co do precyzyjności określenia w uchwale i załączniku - punktu początkowego i końcowego tego odcinak drogi.

Na rozprawie w dniu 12 stycznia 2018 r. pełnomocnik skarżącego Powiatu podtrzymała skargę i zawartą w niej argumentację. Wyjaśniła, że wskutek pozbawienia kategorii drogi wojewódzkiej spornego odcinka, to droga stała się drogą powiatową, w stosunku do której skarżący pełni funkcję zarządcy drogi, a w konsekwencji zobowiązany jest do jej utrzymania i ponoszenia nakładów.

Pełnomocnik Sejmiku Województwa Śląskiego w pierwszym rzędzie wniósł o odrzucenie skargi z przyczyn podniesionych w odpowiedzi na nią a dodatkowo zarzucił wniesienie jej przez nieuprawnioną osobę, gdyż pełnomocnictwo nosi późniejszą datę i nie dołączono do niego dokumentów wykazujących reprezentowanie powiatu przez podpisanych pod pełnomocnictwem członków zarządu. Odnosząc się zaś do stanowiska skarżącego wyrażonego w piśmie z dnia 2 stycznia 2018 r. zarzucił, że pomiaru długości tego odcinak drogi nie dokonał biegły, a nadto w zaskarżonej uchwale w sposób opisowy wskazano jego przebieg.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1269 ze zm..) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził ani naruszenia przepisów postępowania - braków formalnych, ani naruszenia przepisów prawa materialnego uzasadniających uwzględnienie skargi.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie wojewódzkim (t.jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 2096) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Przedmiotowa uchwała została zaskarżona przez Powiat Żywiecki w ustawowym terminie. Wbrew stanowisku Sejmiku Województwa Śląskiego skarżący Powiat posiada legitymację skargową, bowiem zaskarżona uchwała narusza jego interes prawny. Zmiana kategorii drogi z wojewódzkiej na powiatową oznacza bowiem zarówno powiększenie zasobu własności powiatu (zwiększenie jego majątku), jak i automatycznie wiąże się z powstaniem obciążeń w postaci konieczności wykonywania przez właściciela obowiązków zarządcy drogi - obowiązków związanych z jej utrzymywaniem i ponoszeniem nakładów.

Wbrew stanowisku pełnomocnika Sejmiku Województwa Śląskiego została również wniesiona przez prawidłowo umocowanego pełnomocnika. Pełnomocnictwo to zostało uzupełnione, a organ nie zakwestionował, co do zasady podpisanych pod nim osób – członków Zarządu Powiatu Żywieckiego.

Odnosząc się do zarzutów skargi, to nie ma ona uzasadnionych podstaw.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest uchwała w sprawie pozbawienia kategorii drogi wojewódzkiej. Taka uchwała stanowi prawo miejscowe w rozumieniu art. 9 ustawy o samorządzie województwa. Wynika to stąd, że jej oddziaływanie skierowane jest bezpośrednio do innej jednostki samorządu terytorialnego i adresowane do nieokreślonej ilości oraz kategorii osób i podmiotów. Jest ona bowiem aktem zawierającym rozstrzygnięcie generalne. Tego typu uchwała wywiera skutki zewnętrzne, bowiem odnosi się do nieograniczonej liczby użytkowników i obowiązuje aż do jej uchylenia lub zmiany.

Kontrola sądów administracyjnych odnośnie aktów prawa miejscowego dotyczy zbadania, czy organy stanowiące, w toku ich podejmowania, nie naruszyły prawa w sposób uzasadniający stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdzenie, że zostały one wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności - art. 147 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Kontroli tej sąd dokonuje według stanu prawnego istniejącego w dniu podjęcia zaskarżonego aktu prawa miejscowego.

W świetle art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych do dróg wojewódzkich zalicza się drogi inne niż określone w art. 5 ust. 1, stanowiące połączenia między miastami, mające znaczenie znacznie dla województwa i drogi o znaczeniu obronnym niezaliczone do dróg krajowych. W myśl art. 10 ust. 1 tej ustawy organem właściwym do pozbawienia drogi dotychczasowej kategorii jest organ właściwy do zaliczenia jej do odpowiedniej kategorii. Pozbawienia drogi jej kategorii dokonuje się w trybie właściwym do zaliczenia drogi do odpowiedniej kategorii (ust. 2). Według ust. 3 omawianego przepisu pozbawienie drogi dotychczasowej kategorii, z wyjątkiem przypadku wyłączenia drogi z użytkowania, jest możliwe jedynie w sytuacji jednoczesnego zaliczenia tej drogi do nowej kategorii. Pozbawienie i zaliczenie nie może być dokonane później niż do końca trzeciego kwartału danego roku, z mocą od dnia 1 stycznia roku następnego.

Nowelizację powyższych zapisów ustawy o drogach publicznych wprowadzono na mocy ustawy z dnia 13 września 2013 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych, która weszła w życie 9 lipca 2015 r. W świetle jej art. 1 pkt 2 w ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych w art. 10 po ust. 5 dodaje się ust. 5a-5f. Ustęp 5a wskazuje, że sejmik województwa może, w drodze uchwały, pozbawić kategorii drogi wojewódzkiej odcinek drogi wojewódzkiej o proporcjonalnej długości do odcinka drogi krajowej, o którym mowa w ust. 5. Ten odcinek drogi wojewódzkiej zostaje zaliczony do kategorii drogi powiatowej. W pkt 5b dodatkowo stwierdza, że zarząd województwa informuje zarząd powiatu o zamiarze podjęcia uchwały o której mowa w ust. 5a, co najmniej 30 dni przed jej podjęciem.

Wymienione powyżej przepisy, zarówno dodające art. 10 ust. 5a i 5c ustawy o drogach publicznych jak i art. 2 ust. 1 ustawy zmieniającej, wprowadzają nowe regulacje w zakresie problematyki art. 10 ustawy. Wyniki wykładni systemowej i funkcjonalnej tych przepisów prowadzą do wniosku, że będą mieć one ścisły związek z treścią art. 10 ust. 1-4 oraz pozostałych przepisów ogólnych ustawy, której te przepisy staną się częścią. Konieczne jest więc spełnienie kryteriów ustawowych do pozbawienia danego odcinka drogi jego dotychczasowej kategorii i zaliczenia do innej. Badane przepisy stanowić mogą efektywny instrument praktyczny dla rozdziału dróg zgodnie z ich funkcją w sieci drogowej, pod warunkiem stosowania ich w związku z ustawowymi definicjami dróg publicznych. Uchwalone rozwiązanie pozwala na dekategoryzację drogi, gdy jest to ustawowo uzasadnione. Uchwała organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego musi być podjęta na podstawie obowiązujących ustaw, w tym ustawowych przesłanek umożliwiających ocenę, że droga nie kwalifikuje się do jej dotychczasowej kategorii.

Wspomnieć bowiem należy, że ustawa z dnia 13 września 2013 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych była przedmiotem orzekania przez Trybunał Konstytucyjny, który wyrokiem z dnia 26 maja 2015 r. sygn. Kp 2/13 orzekł o zgodności z powyższych przepisów z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej. W wyroku tym przesądził jednocześnie, że zgodna z regulacjami rangi konstytucyjnej jest tylko taka wykładnia art. 10 ust. 5a - 5d i ust. 5e ustawy która dokonywana jest w związku z art. 6 ust. 1, art. 6a ust. 1 i art. 7 ust. 1 ustawy, a więc uwzględnia treść tych przepisów. Pomimo zatem braku w art. 10 ust. 5a - 5d bezpośredniego odesłania do treści art. 6 ust. 1, art. 6a ust. 1 i art. 7 ust. 1, przepisy te należy wykładać tak, jakby takie odesłanie zawierały, co oznacza, że organy stosujące art. 10 ust. 5a, 5c i 5e nie mają swobody w pozbawianiu danych odcinków dróg dotychczasowych kategorii. Uzależnione jest to od wykazania, że dany odcinek drogi nie spełnia już definicji drogi – odpowiednio wojewódzkiej, powiatowej lub gminnej. Zamiarem ustawodawcy było bowiem takie ukształtowanie procedury postępowania, by doprowadzić do sytuacji w której kategoria drogi odpowiada jej funkcjom określonym w art. 6 ust. 1, art. 6a ust. 1 i art. 7 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, a rozstrzygnięcia podejmowane w tym zakresie przez właściwe jednostki samorządu terytorialnego nie miały charakteru arbitralnego i nie sprowadzały się do prób przekazywania dróg jednostkom samorządu terytorialnego niższego szczebla celem unikania wydatków związanych z ich utrzymaniem.

Zaskarżona analizowaną skargą uchwała powołuje jako podstawę prawną wymienione powyżej przepisy. Skład orzekający nie dopatrzył się przy podejmowaniu zaskarżonej uchwały naruszenia przepisów ustawy o drogach publicznych. W myśl art. 10 ust. 5b ustawy Marszalek Województwa Śląskiego powiadomił pismem z dnia 24 marca 2017 r. Zarząd Powiatu Żywieckiego o zamiarze podjęcia przez Sejmik Województwa Śląskiego uchwały dotyczącej pozbawienia kategorii drogi wojewódzkiej odcinka dawnej DK69 w gminie Rajcza. Do pisma tego załączone zostało nadto uzasadnienie tego stanowiska.

Następnie w dniu 22 maja 2017 r. podjął przedmiotową uchwałę nr V/38/14/2017r. W jej podstawie prawnej prawidłowo wskazano m.in. art. 10 ust. 5a w związku z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 13 września 2013 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych, statuujący materialnoprawne przesłanki tego rozstrzygnięcia, a w załączniku do uchwały określono przebieg przedmiotowego odcinka wymienionej drogi. Z kolei w uzasadnieniu do projektu uchwały dokładnie opisano okoliczności i przyczynę jej podjęcia, wyjaśniając, że przedmiotowy odcinek o długości 1,4km przebiegający od granicy gminy Milówka w miejscowości Laliki do granicy państwa w miejscowości Zwardoń, stanowi kontynuację odcinka drogi w gminie Milówka, który został pozbawiony kategorii drogi wojewódzkiej uchwałą Sejmiku Województwa Śląskiego z dnia 21 marca 2016 r. Nr V/20/12/2016. Wyjaśnił ponadto, że odcinek ten nie stanowi ciągu drogowego, a jedynie fragment dawnego odcinka DK69, który nie spełnia ustawowych kryteriów funkcjonalnych ustalonych dla dróg wojewódzkich wynikających z art. 6 ust. 1 ustawy o drogach publicznych.

Nie może budzić wątpliwości fakt, iż wymieniony w uchwale odcinek drogi nie spełnia wymagań zaliczenia go w obecnym stanie prawnym do drogi wojewódzkiej. Do tej kategorii dróg został zaliczony wskutek uchwały nr XIII/76/2015 Rady Gminy Rajcza z dnia 2 października 2015 r. pozbawiającej go kategorii drogi gminnej i zaliczającej do kategorii drogi wojewódzkiej. Niewątpliwie jednak wskazany w uchwale odcinek stanowi połącznie miast będących siedzibami gmin między sobą, łączy dwie gminy – gminę Milówka i gminę Rajcza, a to oznacza, że spełnia warunek uznania go za drogę powiatową. Stanowisko to zostało wyraźnie wskazane w uzasadnieniu projektu uchwały. Należy uznać, że tym samym spełniono wymóg uzasadnienia uchwały. Wbrew stanowisku strony skarżącej nie ma bowiem obowiązku publikowania tego uzasadnienia wraz z publikacją samej uchwały w Dzienniku Urzędowym, a zasady techniki prawodawczej i praktyka legislacyjna nie rozróżniają uzasadnienia do projektu aktu prawnego i uzasadnienia do aktu prawnego, łącząc go zawsze z projektem aktu prawnego.

Odnosząc się do zarzutu braku dokładnego określenia długości przedmiotowego odcinka, wobec stwierdzenia, iż zasadniczo odcinek tej drogi ma długość 1233,55m, a nie jak stanowi uchwala 1400m, należy stwierdzić, iż zarzut ten nie może być przesądzający w sprawie.

Wprawdzie niewątpliwie załącznik graficzny nie może być uznany za wystarczająco precyzyjny, lecz twierdzenie strony skarżącej o innej długości tego odcinka nie zostało wykazane opinią biegłego geodety, a wynika jedynie z wydruku mapy Google. Nie można natomiast podzielić twierdzenia, iż odcinek ten nie został dokładnie opisany w uchwale. Mimo mało precyzyjnego załącznika graficznego do uchwały, treść samej uchwały stanowi dokładny i precyzyjny opis jego przebiegu, z którego wynika, że pozbawia się kategorii drogi wojewódzkiej odcinek drogi "od granicy gminy Milówka w miejscowości Laliki do granicy państwa w miejscowości Zwardoń". Nie wydaje się by takie jej określenie, mogło powodować jakikolwiek wątpliwości co do jego początku i końca, nawet przy założeniu, że jego długość nie musi być określona dokładnie co do metra.

Uwzględniając zatem powyższe zasadne było podjęcie przez Sejmik Województwa Śląskiego uchwały w sprawie pozbawienia wskazanego odcinka drogi kategorii drogi wojewódzkiej, skutkujące uzyskaniem przez ten odcinek statusu drogi powiatowej, którymi są drogi inne niż określone w art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 1 (inne niż krajowe i wojewódzkie), stanowiące połączenia miast będących siedzibami powiatów z siedzibami gmin i siedzib gmin między sobą. Pozwala to na sformułowanie twierdzenia, że Sejmik Województwa Śląskiego zgodnie z prawem skorzystał z kompetencji przysługującej mu na podstawie art. 10 ust. 5a ustawy o drogach publicznych w związku z art. 2 ust. 2 ustawy zmieniającej.

Uznając, że uchwała ta nie narusza przepisów prawa materialnego i procesowego regulujących przesłanki i tryb wprowadzania zmian, co do kategorii dróg wojewódzkich, Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.