Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 879/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Sejmik Województwa
Treść wyniku: *Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 26 ust. 1 pkt 15 a,
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
article: art. 207
journal: Dz.U. 2013 poz 885
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jednolity
article: art. 77, art. 80, art. 107 par. 3, art. 89 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia NSA Maciej Guziński, Sędzia WSA Anna Moskała (sprawozdawca), Marcin Miemiec, Protokolant starszy sekretarz sądowy Monika Tarasiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 30 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Zarządu Województwa D. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty środków przypadających do zwrotu z tytułu dofinansowania projektu I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Zarządu Województwa D. na rzecz skarżącego kwotę 12.716 (słownie: dwanaście tysięcy siedemset szesnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; III. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia 11 lipca 2013 r., działając na podstawie art. 60 lit. b) oraz art. 70 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31.07.2006, s.25, z późn. zm.), art. 25 pkt 1 oraz art. 26 ust. 1 pkt 10 i 15 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 z późn. zm.) i art. 207 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 12 w związku z art. 67 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1240, z późn. zm.), art. 104 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 267, zwanej dalej k.p.a.) w związku z art. 46 ust. 2a ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590 z późn. zm.), Zarząd Województwa D. utrzymał w mocy decyzję Dolnośląskiej Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym dla Województwa D., którą określono obowiązek zwrotu przez beneficjenta kwoty [...] zł dofinansowania otrzymanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla projektu nr pt. "[...]", realizowanego w działaniu 1.1 Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata [...]-[...] (RPO WD [...]-[...]).

W uzasadnieniu wskazano, że w dniu[...].05.2009 r. pomiędzy D. Instytucją Pośredniczącą (DIP), reprezentowaną przez Dyrektora Dolnośląskiej Instytucji Pośredniczącej, a skarżącym, została zawarta umowa o dofinansowanie projektu pt. "[...] " nr.[...] w ramach Priorytetu 1 Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa D. (RPO WD) "[...]", Działanie [...] "[...]", Schemat [...] "[...] ([...])".

Zgodnie z § 2 ust. 2 lit. a) i lit. b) ww. umowy o dofinansowanie (z późn. zm.), DIP przyznała beneficjentowi na realizację przedmiotowego projektu dofinansowanie, stanowiące pomoc publiczną, w kwocie nieprzekraczającej [...] zł i stanowiące [...]% kwoty całkowitych wydatków kwalifikowalnych projektu. W § 13 ust. 1 oraz ust. 2 ww. umowy o dofinansowanie beneficjent zobowiązał się poddać kontroli w zakresie prawidłowości realizacji projektu, dokonywanej przez DIP, IZ RPO WD oraz inne podmioty upoważnione lub uprawnione do jej przeprowadzenia na podstawie odrębnych przepisów,.

W postanowieniach końcowych umowy o dofinansowanie unormowano sytuację stron wskazując, że w sprawach nieuregulowanych umową zastosowanie mają w szczególności odpowiednie przepisy pierwotnego i wtórnego prawa wspólnotowego, właściwe przepisy prawa polskiego rangi ustawowej wraz z rozporządzeniami wykonawczymi do nich oraz obowiązujące odpowiednie reguły, zasady i postanowienia wynikające z RPO WD, Uszczegółowienia RPO WD, procedur, wytycznych, zasad i informacji krajowych oraz ustanowionych przez Instytucję Zarządzającą RPO WD i Instytucję Pośrednicząca RPO WD.

W dniu [...].11.2011 r. na miejscu rzeczowo-finansowej realizacji projektu nr [...] pt. "[...] D. Instytucja Pośrednicząca przeprowadziła planową kontrolę, której celem było sprawdzenie postępu rzeczowo-finansowego projektu, w tym weryfikacja faktycznego poniesienia wydatków, ich kwalifikowalności, dostarczenia współfinansowanych towarów i usług, jak również stopień realizacji planowanych wskaźników oraz celów projektu. Zakresem kontroli objęto ponadto prawidłowość wywiązywania się jednostki kontrolowanej z obowiązków w zakresie informacji i promocji. Omawiana kontrola obejmowała także weryfikację zgodności projektu i poniesionych wydatków z przepisami prawa krajowego i wspólnotowego, w tym w obszarze pomocy publicznej, ochrony środowiska, a także postanowieniami umowy o dofinansowanie realizacji projektu.

W wyniku ww. kontroli projektu zespół kontrolny ustalił, iż rzeczywista powierzchnia wybudowanego obiektu wynosi [...] m2, podczas gdy w umowie o dofinansowanie zaplanowana została przez Beneficjenta budowa hali produkcyjnej wraz z zapleczem socjalno- biurowym o powierzchni [...] m2. Zgodnie z przedstawionymi podczas kontroli wyjaśnieniami Beneficjenta całkowite rzeczywiste koszty realizacji prac dot. robót i materiałów budowlanych wskazanych w umowie o dofinansowanie (zaplanowanych we wniosku o dofinansowanie), tj. prac ziemnych, prac fundamentowych, ścian i słupów, stropodachu z pokryciem, stolarki zewnętrznej i wewnętrznej, tynków wewnętrznych i okładzin ścian, podłóg i posadzek oraz elewacji wyniosły [...] zł netto. Na koszt ten składała się wartość umowy zawartej z generalnym wykonawcą hali firmą "A" na kwotę [...] zł netto oraz szereg dodatkowych kosztów uwzględnionych w ramach faktur wystawionych przez innych wykonawców. W związku z tym, iż rzeczywista powierzchnia hali była większa od zaplanowanej we wniosku o dofinansowanie o [...] m2, DIP określiła wartość prac w części odpowiadającej powierzchni [...] m2 na kwotę [...] zł. W wyniku obliczeń jako niekwalifikowalną uznano kwotę w wysokości [...] zł jako różnicę pomiędzy przedstawioną do refundacji kwotą [...] zł, wynikającą z limitu dla danego zadania wskazanego we wniosku o dofinansowanie, a ustaloną w wyżej opisany sposób szacunkową wartością hali o powierzchni [...] m2 ([...]-.[...]=[...]).

Po przeprowadzeniu analizy dodatkowych dokumentów przedstawionych przez beneficjenta w powiązaniu z dotychczasową dokumentacją projektową, Zespół kontrolujący przeprowadzający kontrolę doraźną dokonał ustaleń odmiennych od ustaleń dokonanych podczas kontroli planowej, która rozpoczęła się w dniu [...].11.2011 r. Zespół kontrolujący stwierdził, iż z dokumentów przedstawionych przez beneficjenta - jako załączniki do wniosku o płatność oraz w toku czynności kontrolnych - jednoznacznie wynika, iż główny wykonawca hali wykonał pełny zakres prac opisany we wniosku o dofinansowanie oraz wskazany w treści zapytania ofertowego, w odpowiedzi na które złożona oraz wybrana został oferta i na podstawie której podpisano ostatecznie umowę nr [...] z dnia[...].08.2009 r. Ze złożonej oferty i kosztorysu ofertowego wynikało, iż przedmiotem zamówienia było kompleksowe wykonanie inwestycji, polegające na budowie hali zgodnie z projektem budowlanym, w wyniku czego powstała hala o powierzchni [...] m2.

Jednakże, pomimo powyższego, beneficjent przedstawił szereg faktur od innych dostawców i wykonawców, które - w opinii strony - podwyższają wartość wybudowanego obiektu z kwoty [...] zł netto do kwoty [...] zł netto.

Po analizie złożonej dokumentacji Zespół kontrolujący przeprowadzający kontrolę doraźną, stwierdził, że na dodatkową kwotę składają się faktury za wykonanie prac częściowo zbieżnych z zawartą uprzednio umową z generalnym wykonawcą np. instalacje wodne, okładziny granitowe, posadzki, wymiana gruntu na hali, infrastruktura teleinformatyczna, rury kanalizacyjne, szalowanie ław fundamentowych, wykonanie przyłączy elektrycznych, roboty elektryczne, zakup betonu, bloczków betonowych, stali konstrukcyjnej i innych materiałów budowlanych. Zespół kontrolujący stwierdził także, że na omawianą kwotę dodatkową składają się również faktury za zakup materiałów, które nie są powiązane z budową hali np. meble biurowe, siatka ogrodzeniowa, kostka betonowa.

Ponadto beneficjent przedstawił na etapie kontroli zestawienie dodatkowych kosztów wg stanu na dzień [...].11.2011 r., na które składają się [...] faktury na łączną kwotę [...] zł niewykazane dotychczas we wniosku o płatność. Następnie przedstawił kolejne zestawienie, wg stanu na dzień [...].12.2011 r., składające się już ze [...] pozycji na kwotę [...] zł, przy czym dodatkowe pozycje przedstawiały faktury wystawione w okresie przed [...].11.2011 r. (z lat [...]-[...]). Wydatki te nie zostały przedstawione D. Instytucji Pośredniczącej wcześniej, a informacja o nich pojawiła się dopiero po zakończeniu czynności kontrolnych. Kontrola DIP stwierdziła, że żadne dodatkowe koszty nie mają pokrycia w dokumentacji ofertowej jako istotnie związane z budową hali produkcyjnej. DIP nie zakwestionował przy tym, że dodatkowe przedstawione przez Beneficjenta wydatki były niezbędne do uruchomienia "B", którego hala będąca przedmiotem dofinansowania jest jedynie elementem składowym.

Podsumowując, Zespół kontrolujący, który przeprowadził kontrolę doraźną w dniu [...].04.2012 r., stwierdził, iż fakt przedstawienia przez beneficjenta dodatkowych faktur za prace wykonane przez innych wykonawców niż wybrana w wyniku postępowania firma, w tym również zbieżnych rzeczowo z zakresem zawartej z nim umowy świadczy o tym, że dodatkowe prace zostały wykonane na zakres prac niezgodny z wnioskiem o dofinansowaniem, niezgodny z zapytaniem ofertowym i złożoną ofertą, w związku z tym wydatki na nie poniesione są wydatkami niekwalifikowalnymi w projekcie.

Z uwagi na niezgodność powierzchni rzeczywiście wybudowanej hali w stosunku do powierzchni zaplanowanej w przedmiotowym projekcie, za niekwalifikowane uznane zostały przez Zespół kontrolujący przeprowadzający kontrole doraźną również koszty wybudowania dodatkowej powierzchni hali, tj. [...] m2. Mając na uwadze powyższe, Zespół kontrolujący jako kwalifikowalne uznał wydatki związane z budową hali, które wynikają z umowy nr [...] zawartej z wykonawcą "A". Zespół kontrolujący odniósł kwotę wynikającą z ww. umowy do zaplanowanej w umowie o dofinansowanie powierzchni [...] m2 i tym samym wyliczył, że proporcjonalna wartość tejże powierzchni wynosi [...] zł. Ponieważ całkowite koszty kwalifikowalne dla kategorii wydatków dotyczących robót i materiałów budowlanych zaplanowane w umowie o dofinansowanie wynosiły [...] zł i koszty w takiej wysokości zostały przez Beneficjenta przedstawione do refundacji, wydatki w wysokości [...] zł uznane zostały przez Zespół kontrolujący, który przeprowadził kontrolę doraźną w dniu[...].04.2012 r. za niekwalifikowalne.

Organ odwoławczy nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniesionego przez skarżącego odwołania. Uznał, że wydanie decyzji z dnia [...].03.2013 r. nr [...] określającej kwotę środków przypadającą do zwrotu zostało poprzedzone wyczerpującym zebraniem i szczegółową analizą materiału dowodowego w sprawie, a organ wydający tę decyzję nie pominął żadnego dowodu zgromadzonego w niniejszej sprawie, w ramach swobodnej oceny dowodów. Ponadto tak zgromadzony i przeanalizowany materiał dowodowy znalazł swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu faktycznym decyzji administracyjnej, co było zgodne z art. 107 § 3 k.p.a. Tym samym organ odwoławczy ustalił, że w tym aspekcie nie stwierdzono wadliwości w procesie zmierzającym do wydania ww. decyzji administracyjnej.

Organ odwoławczy po przeanalizowaniu dokumentów zgromadzonych w przedmiotowej sprawie podkreślił, iż nie sposób zgodzić się z podnoszonym wielokrotnie w uzasadnieniu odwołania zarzutem wskazującym na rzekome braki w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z dnia[...].03.2013 r. Stwierdził, iż organ pierwszej instancji wskazał w ww. decyzji okoliczności, które leżały u podstaw wydania tejże decyzji określającej kwotę środków przypadających do zwrotu.

Na tle podnoszonych zarzutów, wskazujących, iż w przekonaniu strony decyzja DIP określająca kwotę środków przypadających do zwrotu, nie zawierała wyczerpującego przedstawienia zastosowanej metodologii wyliczenia kwoty przypadającej do zwrotu, organ odwoławczy zauważył, iż w istocie organ I instancji mógł w ww. decyzji w sposób bardziej przystępny wyjaśnić i przedstawić beneficjentowi metodologię wyliczenia kwoty środków przypadających do zwrotu. Zauważono jednak, iż kwestia obliczenia wartości [...] m2, została przedstawiona w decyzji określającej kwotę środków przypadających do zwrotu, jak również została wyjaśniona stronie na etapie kontroli projektu, w informacji pokontrolnej, w korespondencji prowadzonej przez Dolnośląską Instytucję Pośredniczącą z beneficjentem oraz w wezwaniu do zwrotu środków. Z kolei wykaz faktur (i ich wartość), które uznane zostały jako zwiększające wartość inwestycji, a które również miały znaczenie w obliczeniu kwoty środków przypadających do zwrotu, wykazane zostały przez DIP w załączniku do wezwania do zwrotu środków z dnia[...].01.2013 r. skierowanym do skarżącego. Organ wskazał, iż szczegółowy wykaz ww. faktur powinien znaleźć się także w decyzji o zwrocie środków z dnia [...].03.2013 r. i powinien stać się załącznikiem do tejże decyzji. Powyższe stanowi w ocenie organu odwoławczego uchybienie formalne, nie mające jednakże wpływu na wynik postępowania przed organem pierwszej instancji. Strona bowiem zapoznała się z tym wykazem i wartościami poszczególnych faktur w nim wskazanych na etapie otrzymania wezwania do zwrotu środków. Bez wątpienia ww. wykaz był stronie znany w momencie wydawania decyzji o zwrocie środków. Powyższe uchybienie w uzasadnieniu decyzji określającej kwotę środków przypadających do zwrotu nie jest z pewnością przesłanką do uchylenia decyzji z dnia [...].03.2013 r.

Organ odwoławczy wskazał, iż beneficjent naruszył zapisy umowy o dofinansowanie projektu z dnia [...].05.2009 r. (tj. zapisy § 2a ust. 1 stanowiącego, iż warunkiem uznania wydatków za kwalifikowalne jest poniesienie ich przez Beneficjenta w okresie realizacji Projektu, w związku z realizacją Projektu, zgodnie z postanowieniami Umowy, prawem wspólnotowym, krajowym, Wytycznymi oraz Uszczegółowieniem RPO WD, jak również z zasadami określonymi przez IZ RPO WD i DIP) oraz zapisy Szczegółowego Opisu Priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata [...]-[...], tj. pkt 1.4 zgodnie, z którym wydatek jest kwalifikowalny w ramach RPO WD jeżeli jest m.in. zgodny i spójny z obowiązującymi przepisami prawa i procedurami oraz zasadami określonymi przez państwo członkowskie i IZ RPO WD oraz zał. 6 lit. H. pkt 5 stanowiący, iż wydatek jest wydatkiem niekwalifikowalnym, jeżeli m.in. nie jest zgodny z kategoriami wydatków przewidzianymi w budżecie projektu potwierdzonymi postanowieniami umowy o dofinansowanie projektu i nie został ujęty we wniosku o dofinansowanie projektu.

W omawianym przypadku zaistniały tym samym okoliczności wypełniające przesłanki, o których mowa w art. 207 ust. 1 pkt 2 i 3 uofp z 2009 r., bowiem środki wykorzystano z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 ww. ustawy, tj. z naruszeniem przytoczonych powyżej zapisów określonych w umowie o dofinansowanie projektu oraz jednocześnie środki zostały pobrane w nadmiernej wysokości.

Naruszenie przez beneficjenta procedury obowiązującej przy wykorzystaniu otrzymanego dofinansowania polegało na wykonaniu prac niezgodnie ze złożonym wnioskiem o dofinansowanie i wybudowaniu większej powierzchni hali niż zaplanowana w ramach projektu nr [...]. Zakwalifikowane przez beneficjenta w ramach projektu faktury na wydatki poniesione na większą powierzchnię obiektu niż wskazano we wniosku o dofinansowanie dokumentują fakt realizowania przez niego projektu niezgodnie z umową o dofinansowanie, tj. z naruszeniem procedur związanych z realizacją programów finansowanych ze środków publicznych oraz pobranie środków w nadmiernej wysokości.

Podkreślono, iż strona - pomimo powyższego - w podpisywanych z D. Instytucją Pośredniczącą kolejnych aneksach do umowy o dofinansowanie, iż ubiegała się o dofinansowanie budowy powierzchni [...] m2 hali. Powyższe zapisy - stanowiącego integralną część umowy - wniosku o dofinansowanie (w wersji zmienionej poszczególnymi aneksami), wyraźnie i w sposób jednoznaczny wskazują, że w projekcie projektu pn. "[...]" w ramach kategorii roboty i materiały budowlane - dofinansowane zostały roboty i materiały budowlane na wykonanie powierzchni [...] m hali.

Odnosząc się do przedstawionej argumentacji związanej z uzyskanym przez stronę pozwoleniem na budowę, tj. decyzją Starosty D. nr [...] z dnia [...].04.2009 r., której przedłożenie organowi pierwszej instancji stanowiło warunek sine qua non do podpisania umowy o dofinansowanie, organ odwoławczy zauważył, że DIP miała świadomość, że planowana do wybudowania przez skarżącego hala ma mieć powierzchnię zgodną z pozwoleniem na budowę, jednakże dofinansowanie przyznała - zgodnie zresztą z wnioskiem o dofinansowanie - na wybudowanie jej części, tj. powierzchni [...] m2. Powyższe działanie DIP należy uznać za prawidłowe i zasadne, bowiem Beneficjent nie musi ubiegać się o dofinansowanie budowy całego obiektu, może - jak miało to miejsce w omawianym przypadku - ubiegać się o dofinansowanie na budowę jedynie części obiektu.

Przechodząc do kolejnej poruszonej w odwołaniu kwestii, organ odwoławczy zauważył, iż bez wpływu na przedmiotową sprawę pozostaje fakt, iż aneksem nr [...] z dnia [...].09.2009 r. z umowy o dofinansowanie (pkt VI "Skwantyfikowane wskaźniki realizacji celów projektu" we wniosku o dofinansowanie) usunięty został wskaźnik produktu pn. "[...]". Fakt podpisania ww. aneksu do umowy o dofinansowanie i usunięcie wskaźnika odnoszącego się do powierzchni hali, nie oznacza, że beneficjent mógł wybudować - przy użyciu pieniędzy pochodzących ze środków publicznych - powierzchnię hali większą niż ta, o dofinansowanie której wnioskował i niż ta, na której wybudowanie zostało przez DIP przyznane dofinansowanie. Podkreślono nadto, iż beneficjent wprawdzie usunął wskaźnik produktu o wartości [...] m2, jednakże w umowie o dofinansowanie nadal pozostała niezmieniona tabela nr [...] wniosku o dofinansowanie, w której konsekwentnie przy kolejnych aneksach Strona przedstawiała w uzasadnieniu wydatków (w kategorii roboty i materiały budowlane) powierzchnie [...] m2.

W skardze na tę decyzję skarżący zarzucił:

I. art. 107 § 3 w zw. z § 1 k.p.a. poprzez:

a) nie odniesienie się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do wszystkich okoliczności podniesionych w zarzutach odwołania związanych z naruszeniem przepisów art. 107 § 3 k.p.a., art. 8 k.p.a. art. 9 k.p.a., art. 11 k.p.a. oraz art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. jak również zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego;

b) ponadto poprzez niewyjaśnienie dlaczego w związku z dostrzeżonymi uchybieniami formalnymi decyzji z dnia 14 marca 2013 roku odnoszącymi się m.in. do naruszenia treści przepisu art. 107 § 3 k.p.a. brak było w ocenie organu odwoławczego podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji;

e) nadto poprzez niewyjaśnienie dlaczego nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy argumentacja skarżącego, dotycząca okoliczności związanych z treścią decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 roku o pozwoleniu na budowę, której treść znana była organowi jeszcze przed podpisaniem umowy z dnia 21 maja 2009 roku, a której treść określała powierzchnię hali, co przez organ nie było kwestionowane przy podpisywaniu umowy, a jest kwestionowane w uzasadnieniudecyzji;

2. art. 7 w zw. z art. 77 k.p.a. poprzez uznanie, że zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala na przyjęcie, że skarżący naruszył procedury obowiązujące przy wykorzystaniu otrzymanego dofinansowania, co daje podstawę do utrzymania w mocy decyzji z dnia [...] marca 2013 roku określającej skarżącemu obowiązek zwrotu wyliczonej kwoty otrzymanej tytułem dofinansowania - podczas gdy prawidłowa ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego winna prowadzić do wniosku, iż brak jest podstaw do wydania decyzji w oparciu o przepis art. 207 ust. 1 pkt. 2 i pkt. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 roku o finansach publicznych, obligującej skarżącego do zwrotu otrzymanego dofinansowania w określonej wysokości;

3. art. 9 k.p.a., art. 11 k.p.a. wyrażające się w prowadzeniu postępowania odwoławczego w sposób sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami prowadzenia postępowania administracyjnego, jak również w sposób podważający a nie pogłębiający zaufanie obywateli do organów Państwa - w tym w szczególności;

4. art. 8 k.p.a. w zw. z art. 2 Konstytucji RP poprzez przyjęcie ustaleń stanu faktycznego w sposób arbitralny, w oderwaniu od przedłożonych w sprawie dowodów, przy w istocie dowolnej i zsubiektywizowanej ocenie materiału dowodowego, narażającej zasadę zaufania obywateli do organów Państwa jak również naruszenie Konstytucyjnej zasady bezpieczeństwa prawnego znajdującej swoje oparcie w zasadzie demokratycznego państwa prawnego;

5. art. 136 k.p.a. w zw. z aft. 89 § 1 k.p.a. poprzez brak wyznaczenia rozprawy administracyjnej wnioskowanej przez skarżącego w zakreślonym przez organ odwoławczy terminie w celu zajęcia ustnego stanowiska przez beneficjenta co do przedmiotu objętego postępowaniem wyjaśniającym w niniejszej sprawie, umożliwiającego również organowi odwoławczemu zapoznanie się z argumentacją strony skarżącej;

6. art. 138 pkt. 2 k.p.a. poprzez brak uchylenia zaskarżonej decyzji z dnia [...] marca 2013 roku pomimo dostrzeżenia w niej - w kontekście argumentacji uzasadniającej podniesione przez skarżącego w odwołaniu zarzuty — uchybień formalnych, które w świetle utrwalonego stanowiska judykatury stanowią uchybienia będące podstawą do uchylenia decyzji;

II. naruszenie przepisów prawa materialnego, mogące mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, a to art. 207 ust. 1 pkt. 2 i pkt. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 roku o finansach publicznych poprzez jego błędne zastosowanie polegające na niezasadnym przyjęciu, że skarżący wykorzystał środki z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 roku o finansach publicznych, podczas gdy prawidłowa ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz prawidłowo poczynione na tej podstawie ustalenia faktyczne winny prowadzić do wniosku, że brak jest podstaw do wydania decyzji określającej obowiązek zwrotu przez beneficjenta kwoty [...] zł dofinansowania otrzymanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata [...]-[...].

Mając powyższe na uwadze wniósł o uchylenie w całości, zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania i zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm prawem przepisanych.

W pierwszej kolejności przez pryzmat treści przepisu art. 107 § 3 k.p.a. wskazał, bezspornym jest, że organ odwoławczy szeroko przytoczył w części uzasadnienia "stan faktyczny i prawny sprawy" przebieg całego postępowania administracyjnego z powołaniem się na poszczególne jego etapy i treści pism składanych w jego toku. Zauważył jednakowoż, w odniesieniu do zarzutów podniesionych w odwołaniu z dnia [...] kwietnia 2013 organ odwoławczy dostrzegł paradoksalnie zasadność niektórych zarzutów, przyznając to wprost w uzasadnieniu swojej decyzji - uznając równolegle, że nie ma to wpływu na jej wadliwość, w konsekwencji na jej uchylenie.

Organ odwoławczy na str. 26 uzasadnienia decyzji stwierdził, że ,,w tym miejscu IŻ RPO WD zauważa jednak, że szczegółowy wykaz ww. faktur powinien znaleźć się także w decyzji o zwrocie środków dnia [...].03.2013r. i powinien stać się załącznikiem do tejże decyzji. D. Instytucja Pośrednicząca nie powinna jedynie odsyłać beneficjenta do wykazu przekazanego uprzednio Stronie przy wezwaniu do zwrotu środków. Powyższe stanowi w ocenie organu odwoławczego uchybienie formalne, nie mające jednakie wpływu na wynik postępowania przed organem pierwszej instancji. (...) Powyższe uchybienie w uzasadnieniu decyzji określającej kwotę środków przypadających do zwrotu nie jest z pewnością przesłanką do uchylenia decyzji z dnia [...].03.2013r. określającej kwotę środków przypadających do zwrotu dla projektu ...".

Podobnie organ odwoławczy odnosząc się do zarzutu odwołania skarżącego, w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wskazał na str. 40, że "na tle podnoszonych przez pełnomocnika Strony zarzutów wskazujących, iż w przekonaniu strony decyzja DIP z dnia [...].03.2013r. określająca kwoty środków przypadających do zwrotu nie zawierała wyczerpującego przedstawienia stosowanej przez DIP metodologii wyliczenia kwoty przypadającej do zwrotu, organ odwoławczy zauważa, że DIP mógł w sposób bardziej przystępny wyjaśnić i przedstawić beneficjentowi metodologię wyliczenia kwoty środków przypadających do zwrotu. Organ pierwszej instancji przyjął jednakże, iż beneficjent, który przygotował wniosek o dofinansowanie, następnie poszczególne wnioski o płatność jest w stanie z przedstawianego w omawianej decyzji zakresu uzasadnienia, wywieść sposób obliczenia kwoty przypadającej do zwrotu, przy użyciu przedstawionych w niniejszej decyzji działań matematycznych, opierających się na podziale wydatków na kwalifikowane i niekwalifikowane." Parafrazując w dopuszczalnym zakresie powyższą argumentację organ odwoławczy stwierdził zatem literalnie, że DIP w decyzji z dnia [...] marca 2013 roku dopuścił się uchybień, polegających na naruszeniu przepisów art. 107 § 3 k.p.a., art. 9 k.p.a. oraz art. 11 k.p.a., które to przepisy nakładają na organ orzekający m.in. obowiązek wyjaśniania stronom postępowania zasadności przesłanek, którymi się kierują przy załatwieniu sprawy i są również zobowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych. Organ odwoławczy stwierdził, że DIP w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] marca 2013 roku winien dołączyć lub wymienić określone dokumenty będące podstawą faktyczną do wydania decyzji, a więc dokonać większego uszczegółowienia swojej argumentacji. Nadto dalej stwierdził, że DIP w zaskarżonej decyzji przyjął - swoistego rodzaju domniemanie - iż beneficjent winien sam we własnym zakresie wywieść sposób metodologii wyliczeń kwoty przypadającej do zwrotu, a zatem powinien — uzupełniając powyższą argumentację - sam we własnym zakresie "domyślić się" co było podstawą przyjęcia przez organ określonych ustaleń faktycznych będących podstawą rozstrzygnięcia. Notabene - powyższe w sprawie o prawie [...] złotych.

Powyższe uchybienia stwierdzone przez organ odwoławczy zostały ocenione przez organ jako nie mające wpływu na uchylenie decyzji, mimo jednoczesnego stwierdzenia, iż są to uchybienia formalne. Podkreślono, że oprócz lakonicznego stwierdzenia, że ujawnione z decyzji z dnia [...] marca 2013 roku uchybiania formalne nie mają wpływu na uchylenie decyzji organ odwoławczy nie przedstawił jakiegokolwiek dalszego argumentu swojej oceny braku stwierdzenia przesłanki stanowiącej podstawę do uchylenia decyzji. Prawidłowe zredagowanie pod względem merytorycznym i prawnym uzasadnienia decyzji administracyjnej ma podstawowe znaczenie dla stosowania zasady przekonywania wyrażonej w art. 11 k.p.a., a realizowanej na mocy art. 107 § 3 k.p.a. W powyższych uwarunkowaniach podkreślono, że organ odwoławczy nie ustosunkował się do zarzutów odwołania w tej części, w której dostrzegł uchybienia formalne decyzji z dnia [...] marca 2013 roku, sygnalizowane w odwołaniu, stwierdzając li tylko, że uchybienia te nie mają wpływu na uchylenie decyzji.

Kolejno zarzucono, że strona w dniu [...] czerwca 2013 roku złożyła wniosek, a to wniosek o przeprowadzenie rozprawy administracyjnej, w drodze której strona - w ramach jej przesłuchania - mogłaby w sposób wyczerpujący i merytoryczny odnieść się do całości zebranego w sprawie materiału dowodowego i argumentacji przyjętej przez organ w decyzji z dnia [...] marca 2013 roku, wobec szeregu zarzutów odnoszących się do uchybień decyzji, od której wniesiono odwołanie. Organ odwoławczy jednakowoż odmówił wyznaczenia rozprawy podając — w piśmie z dnia [...] lipca 2013 roku - że w jego ocenie nie zachodzą podstawy do wyznaczenia rozprawy administracyjnej.

Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] marca 2013 roku, w której określono obowiązek zwrotu przez beneficjenta kwoty [...] zł dofinansowania - a w uzasadnieniu której stwierdzono, że "metodologia wyceny kosztu 1m2 powierzchni budynku hali zastosowana przez DIP zakłada, że jest to koszt uśredniony, na który muszą składać są wszystkie koszty cząstkowe poniesione na budowę całego obiektu". Skarżący powyższy aspekt argumentacji objął zarzutem odwołania wskazując, że analiza całości uzasadnienia decyzji DIP nie pozwala na poznanie przez stronę postępowania - beneficjenta, szczegółów oraz w tym podstaw metodologii przyjętej przez organ, która stanowi podstawę wyliczenia wysokości kwoty w ramach obowiązku zwrotu przez beneficjenta wyliczonej sumy [...] zł dofinansowania. Organ odwoławczy — jak wskazano już powyżej dostrzegając uchybienie formalne w tym zakresie — uznał jednak, że nie ma ono wpływu na uchylenie decyzji. Niemniej organ odwoławczy w treści podanej przez siebie argumentacji nie wyjaśnia również — w ślad za organem pierwszej instancji — co oznacza, że "metodologia wyceny kosztu 1m2 powierzchni budynku hali zastosowana przez DIP zakłada, jest to koszt uśredniony, na który muszą składać się wszystkie koszty cząstkowe poniesione na budowę całego obiektu — a ściślej, co w rozumieniu organu oznacza "koszt uśredniony" w ramach przyjętej metodologii.

Organ nie wyjaśnił również — za wyjątkiem ogólnej oceny prawidłowości argumentów uzasadnienia decyzji z dnia [...] marca 2013 roku — okoliczności dotyczących precyzyjnego określenia powierzchni zabudowy — wynikającej z treści decyzji o pozwoleniu na budowę (wszak dokumentu urzędowego). Podkreślono, że w dniu [...] kwietnia 2009 roku Starosta D. wydał decyzję, w której udzielił skarżącemu pozwolenia na budowę zakładu obróbki kamienia oznaczając parametr techniczno-użytkowy w zakresie powierzchni zabudowy jako [...] m2. Wydanie w/w decyzji było bezspornie jednym z podstawowych warunków zawarcia ze skarżącym umowy o dofinansowanie projektu z dnia [...] maja 2009 roku. Co więcej, w dniu zawarcia ze skarżącym umowy o dofinansowanie DIP miał wiedzę o treści w/w decyzji Starosty D. - co więcej, owa decyzja była warunkiem koniecznym do zawarcia umowy ze stroną. Skarżący zauważył, że uzasadnienie decyzji z dnia [...] marca 2013 roku całkowicie pomijało powyższy aspekt, a to z kolei ma znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, ponieważ organ pierwszej instancji wiedząc o treści w/w decyzji z dnia [...] kwietnia 2009 roku Starosty D. zawarł ze skarżącym umowę o dofinansowanie. Kontynuując tę argumentację skonstatowano, że wymiar hali zmienił się, w odniesieniu do treści wniosku, po wydaniu decyzji - sporządzeniu projektu, co oznacza, że przed podpisaniem umowy doszło per facta concludentia do modyfikacji podstaw wniosku. Zauważono, że organ na powyższe wyraził zgodę, tj. wyraził zgodę na modyfikację podstaw wniosku, skoro umowa została podpisana po dostarczeniu pozwolenia na budowę.

Podobnie dla organu odwoławczego bez znaczenia pozostaje okoliczność zawarcia przez skarżącego i organ szeregu aneksów do umowy o dofinansowanie — które w kontekście powierzchni hali mają kluczowe znaczenie. W pierwszej kolejności jest to aneks do umowy z dnia [...] września 2009 roku, [...], w treści którego strony ustaliły, że w § [...] umowy zmianie ulega załącznik nr [...] — Wniosek nr [...] o dofinansowanie realizacji Projektu m. in. w pkt VI "Skwantyfikowane wskaźniki realizacji celów projektu", który to punkty otrzymały brzmienie jak w załączniku nr 5 do aneksu. Zgodnie z treścią nowego brzmienia pkt VI Wniosku usunięty został z skwantyfikowanych wskaźników realizacji projektu zapis o powierzchni całkowitej wybudowanej/zmodernizowanej infrastruktury na potrzeby realizacji projektu, który to zapis wprowadzony został aneksem do umowy stron z dnia [...] lipca 2009 roku. Jak wynika zatem z powyższego, już z aneksu z dnia [...] września 2009 roku wiadomym było dla obu stron, że hala i powierzchnia hali nie należy do skwantyfikowanych wskaźników realizacji projektu. Kolejno podkreślono, że w toku realizacji umowy organ na bieżąco był informowany o zawieranych przez skarżącego umowach na realizację hali. Treść umów nie tylko nie była kwestionowana, ale wypełniając warunki Dolnośląskiej Izby Pośredniczącej, umowa z wykonawcą sporządzona była według ścisłych wytycznych z D. Izby Pośredniczącej.

Analizując uzasadnienie zaskarżonej decyzji trudno również w pełni znaleźć ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji odnosi się w głównej mierze do zarzutu naruszenia przepisu art. 107 § 3 k.p.a. Niemniej jednak brak jest odniesienia się do pozostałych zarzutów. Organ odwoławczy podaje li tylko, że rozstrzygnięcie zawarte w decyzji z dnia [...] marca 2013 roku jest prawidłowe i przedstawia swoją argumentację, z przytoczeniem podstaw prawnych prawa materialnego, nie określając jednakże w żadnej mierze dlaczego pozostałe zarzuty sformułowane w odwołaniu są niezasadne, w takim stopniu, aby spowodować uchylenie decyzji z dnia [...] marca 2013 roku.

Powyższe okoliczności odnoszące się do postępowania organów obu instancji prowadzić muszą zatem do wniosku, że organy obu instancji nie rozpatrzyły całości materiału dowodowego w ramach dyspozycji przepisów art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a. Ponownie, w ślad za argumentacją odwołania — do której nie odniósł się organ odwoławczy — podnieść należy, że stanowisko to znajduje swoje pełne uzasadnienie w argumentacji przytoczonej już powyższej, a wskazującej na pominięcie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, okoliczności kluczowych dla rozstrzygnięcia sprawy, a odnoszących się wprost do dokumentacji znanej organowi w toku postępowania, jak również jeszcze przed dniem [...] maja 2009 roku tj. przed dniem zawarcia z beneficjentem umowy o dofinansowanie.

Stwierdzono zatem, że organ zaniechał wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego i wyjaśnienia przesłanek jakimi się kierował, poprzez podanie stronie skarżącej argumentacji odnoszącej się do wątpliwości wyrażonych w ramach zarzutów obejmujących uchybienia formalne decyzji, w stopniu wystarczającym do podjęcia rozstrzygnięcia, jak również pominął mające wpływ na wynik rozstrzygnięcia okoliczności stanowiące podstawę do określenia ostatecznej merytorycznej treści skarżonej decyzji. Organ w wyniku błędnie ustalonych założeń stanu faktycznego dokonał również stricte subiektywnych ocen i wniosków nieznajdujących oparcia w materiale dowodowym, przedstawiając własne argumenty bez ich odniesienia do argumentacji skarżącego. W ocenie skarżącego zebranie całego materiału dowodowego to zebranie dowodów dotyczących wszystkich mających znaczenie prawne dla sprawy faktów. Pominięcie ustalenia faktu mającego znaczenie dla sprawy stanowi naruszenie art. 7 k.p.a. i 77 § 1 k.p.a.

Dalej zauważono, że w dalszym ciągu aktualne pozostają zarzuty naruszenia przepisów art. 8 k.p.a., art. 9 k.p.a., art. 11 k.p.a. wykazujące prowadzenie postępowania administracyjnego ad casum wbrew zasadom w nich wyrażonych. Przejawia się to przede wszystkim w prowadzeniu postępowania w sposób podważający a nie pogłębiający zaufanie obywateli do organów Państwa w tym w szczególności. Powyższa niekonsekwencja organu dającego przyzwolenie i akceptację na określone działanie skarżącego, akceptowalne w toku realizacji umowy, a oceniane przez ten sam organ odmiennie w uzasadnieniu decyzji negatywnej dla strony, obejmującej ten sam przedmiot sprawy, narusza zasady postępowania administracyjnego wyrażone w art. 8 k.p.a., art. 9 k.p.a., art. 11 k.p.a.

Odnosząc się z kolei do zarzutu naruszenia przepisu z art. 207 ust. 1 pkt. 2 i pkt. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 roku o finansach publicznych stwierdzono, że organ odwoławczy przedstawił własną ocenę okoliczności faktycznych, która w jego ocenie uzasadnia utrzymanie w mocy decyzji z dnia [...] marca 2013 roku. Niemniej jednak - co szczegółowo wykazano we wcześniejszej części uzasadnienia skargi — organ nie odniósł się do argumentacji skarżącego, która oceniania z obiektywnego punktu widzenia, przez pryzmat działania organu pierwszej instancji in principio przy zawieraniu umowy o dofinansowanie, winna prowadzić do wniosku o braku podstaw do zastosowania w/w przepisu, stanowiącego podstawę do zwrotu dofinansowania.

Nadto zupełnie nieakceptowalne jest całkowite przemilczenie przez organ zarzutu iż posługuje się on naprzemiennie różnymi terminami (hala / zakład produkcyjny hala produkcyjna) — używając ich w zależności od tego, który zwrot jest dla organu bardziej korzystny. Ma to kluczowe znaczenie dla sprawy — przy czym organ ponownie nie odniósł się do zarzutów strony w tym zakresie, nawet w stopniu minimalnym. Uniemożliwia to stronie poznanie pełnego procesu analitycznego organu oraz przesłanek, którymi kierował się przy wydaniu decyzji (istotny zarzut ewentualnej konieczności procentowego obniżenia żądanego zwrotu o powierzchnie budynku biurowego, wszak nie stanowiącego przedmiotu dofinansowania).

Konkludując skarżący podniósł, że brak było podstaw do zastosowania przez organ przepisu z art. 207 ust. 1 pkt. 2 i pkt. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 roku o finansach publicznych, który w wyniku naruszenia m.in. przepisów z art. 77 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a., art. 11 k.p.a. art. 8 k.p.a., art. 9 k.p.a. stał się dla D. Izby Pośredniczącej podstawą niezasadnego określenia zwrotu przez beneficjenta kwoty [...] zł dofinansowania otrzymanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata [...]- [...].

W odpowiedzi na skargę organ w całości podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Oceniając zaskarżoną decyzję według kryterium zgodności z prawem (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm., w zw. z art. 3 § 2 pkt 1 i art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd stwierdził brak dostatecznych podstaw prawnych do pozostawienia zaskarżonej decyzji w obrocie prawnym z tym, że Sąd nie podzielił w całości stanowiska skarżącego.

W kwestii ustalania i nakładania korekt finansowych art. 26 ust. 1 pkt 15a ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712, dalej także: u.z.p.p.r.) odsyła wprost do art. 98 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999.

W przypadku odzyskiwania kwot podlegających zwrotowi i wydawania decyzji o zwrocie środków przekazanych na realizację programów, projektów lub zadań wskazano ogólnie na przepisy o finansach publicznych (art. 26 ust. 1 pkt 15 tej ustawy), czyli art. 207 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 885 ze zm., dalej także u.f.p.). Według art. 207 ust. 1 u.f.p., gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są:

1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem,

2) wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184,

3) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości

- podlegają zwrotowi przez beneficjenta wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 9.

W art. 207 ust. 8 u.f.p. postanowiono, że w przypadku stwierdzenia okoliczności, o których mowa w ust.1, instytucja, która podpisała umowę z beneficjentem, wzywa go do zwrotu środków lub do wyrażenia zgody na pomniejszenie kolejnych płatności, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. W art. 207 ust. 9 u.f.p. przewidziano, że po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 8, organ pełniący funkcję instytucji zarządzającej lub instytucji pośredniczącej wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki, oraz sposób zwrotu środków.

Wykorzystaniem środków niezgodnie z przeznaczeniem jest zapłata za zrealizowane zadania inne niż te, na które środki przyznano, czyli sfinansowane zadania będącego poza zakresem rzeczowym projektu, na który środki przekazano, wydatki niezwiązane bezpośrednio z realizacją projektu, nieprzyczyniające się do osiągnięcia celu określonego w umowie o dofinansowanie, które nie mogą zostać uznane za kwalifikowalne. Termin "przeznaczenie" oznacza określenie, któremu ma służyć dana rzecz, przekazanie dla kogoś, na czyjś użytek, zastosowanie. Naruszenie procedur przy wykorzystaniu środków dotyczy natomiast przede wszystkim procedur wskazanych w umowie o dofinansowanie projektu, zawieranej na podstawie art. 206 ustawy o finansach publicznych.

Materialnoprawną podstawą do ustalania i nakładania korekt finansowych jest art. 98 cytowanego wyżej rozporządzenia Nr 1083/2006, do którego odsyła wprost art. 26 ust. 1 pkt. 15a u.z.p.p.r. Stosownie do dyspozycji art. 98 ust. 2 rozporządzenia nr 1083/2006, państwo członkowskie dokonuje korekt finansowych wymaganych w związku z pojedynczymi lub systemowymi nieprawidłowościami stwierdzonymi w operacjach lub programach operacyjnych. Korekty dokonywane przez państwo członkowskie polegają na anulowaniu całości lub części wkładu publicznego w ramach programu operacyjnego. Państwo członkowskie bierze pod uwagę charakter i wagę nieprawidłowości oraz straty finansowe poniesione przez fundusze.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, jak już powiedziano, że skarga zasługuje na uwzględnienie, lecz z innych przyczyn niż to w niej wywiedziono.

Nie można podzielić zarzutów skarżącego, że wskazane w skardze naruszenia procedury, a to art. 77, art. 80 i 107 § 3 kpa zaistniały lub miały wpływ na prawidłowość podjętego przez organ rozstrzygnięcia, co obligowało organ odwoławczy do uchylenia decyzji I instancji. Organ w wyczerpujący sposób zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy. Zaskarżone decyzje zawierają wszystkie elementy przewidziane przepisem art. 107 kpa, a uzasadnienia rozstrzygnięć organów obydwu instancji zawierają szczegółowe wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Decyzje obu instancji zawierają szczegółowe wskazanie, jakie kwoty składają się na ostatecznie ustaloną sumę środków do zwrotu, jako niekwalifikowalnych, są one w sposób dostateczny jasne i przejrzyste. Uwadze skarżącego umknęło, iż organ II instancji w całości rozstrzyga sprawę, a więc w pełni uzasadnione są działania tego organu, gdy szerzej wskazuje jak została wyliczona kwota do zwrotu. Również zauważone przez organ II instancji braki w uzasadnieniu organu I instancji nie dyskwalifikują rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego, bowiem w to nie one w ocenie Sądu nie miały wpływu na wynik sprawy, a więc brak było podstaw do uchylenia rozstrzygnięcia organu I instancji na skutek wniesionego odwołania. Podobnie nie miało wpływu na podjęte rozstrzygnięcie nie przeprowadzenie rozprawy administracyjnej. Art. 89 § 1 kpa stanowi, że o zasadności przeprowadzenia rozprawy przesądza okoliczność, że przyspieszy to rozstrzygnięcie sprawy, uprości postępowanie lub gdy wymaga tego przepis prawa. Żadna z tych okoliczności w sprawie nie zachodziła. Również ocenę zarzutu naruszenia art. 8 kpa poprzedzić należy wyjaśnieniem, że o skuteczności zarzutów stawianych na tej podstawie nie decyduje każde uchybienie, lecz tylko i wyłącznie takie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przez "wpływ", o którym mowa na gruncie przywołanego przepisu, rozumieć należy istnienie związku przyczynowego pomiędzy uchybieniem procesowym stanowiącym przedmiot zarzutu skargi kasacyjnej, a wydanym w sprawie zaskarżonym orzeczeniem organu II instancji, który to związek przyczynowy, jakkolwiek nie musi być realny, to jednak musi uzasadniać istnienie hipotetycznej możliwości odmiennego wyniku sprawy. Skarżący jedynie ogólnie przywołuje naruszenie tego artykułu, nie wskazuje natomiast na czym ten związek miał polegać.

Mimo niezasadności podniesionych przez stronę zarzutów w zakresie naruszenia prawa procesowego zaskarżona decyzja podlega wyeliminowaniu z obrotu prawnego, bowiem uwadze organów umknęła okoliczność, iż projekt, którego dotyczy udzielone skarżącemu dofinansowanie dotyczył "[...] " nr [...] w ramach Priorytetu [...] Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa D. (RPO WD) "[...]", Działanie [...] "[...]", Schemat [...] "[...] ([...])". Skarżący w streszczeniu projektu wyraźnie wskazał, że realizacja projektu polega na budowie zakładu produkcyjnego oraz wyposażeniu go w nowoczesny park maszynowy.

We wniosku o dofinansowanie skarżący wskazał, że całkowity koszt inwestycji zamyka się kwotą [...] zł, z czego wydatki kwalifikowalne wynoszą [...] zł, a wnioskowane dofinansowanie stanowiło [...]% kwoty wydatków kwalifikowalnych i wynosiło [...] zł.

Oceniając skarżone rozstrzygnięcie zarówno organy jak i skarżący swoją uwagę skupili na wielkości hali produkcyjnej i kwestii czy organ był związany udzielonym stronie pozwoleniem na budowę, które opiewało na budowę obiektu o pow. [...] m2 czy też decydująca jest wielkość obiektu, którą skarżący podał we wniosku o dofinansowanie ([...] m2). Wiążąca jest niewątpliwie treść wniosku o dofinansowanie, jest bowiem oczywiste, że strona nie musi wnioskować o sfinansowanie całego zamierzenia.

Powołując wykaz planowanych wydatków sporządzonych przez skarżącego i załączonych do wniosku, organ skupił się jedynie na pracach budowlanych, gdy tymczasem jego uwadze umknęło, że prawie 2/3 tych wydatków stanowiły wydatki na maszyny i urządzenia. Wynika to zresztą z tego samego zestawienia, bowiem skarżący wyraźnie wskazał, że procentowy udział wydatków kwalifikowalnych związanych z wydatkami na roboty, materiały budowlane nabywane w celu budowy, przebudowy i rozbudowy budynków, zakupu budynków i budowli oraz gruntów, zakupu nieruchomości zabudowanej w całkowitych wydatkach kwalifikowalnych projektu wynosi [...] %. W kwocie wydatków kwalifikowalnych ([...] zł) zakup maszyn i urządzeń zamykał się kwotą [...] zł. Te właśnie elementy przesądzały o skuteczności aplikacji w programie "[...]", a nie budowa samego zakładu produkcyjnego.

Bez znaczenia jest w ocenie Sądu jaką kwotę wydatkował skarżący na budowę hali produkcyjnej o wielkości określonej w pozwoleniu na budowę. Nie ma też znaczenia czy nazywana jest ona zakładem produkcyjnym, halą produkcyjną czy tylko halą. Określenia te można uznać za synonimy, bowiem nie budzi wątpliwości, że chodzi o budowę obiektu określonego w pozwoleniu na budowę. Również przyjęcie uśrednionego kosztu budowy [...] m2 powierzchni w odniesieniu do całego obiektu jest w ocenie Sądu prawidłowe, a nawet korzystne dla skarżącego. Decydujące jest natomiast czy poniesione przez skarżącego wydatki zarówno na budowę hali produkcyjnej do wysokości wnioskowanej, a więc [...] m2 i wydatki na zakup maszyn i urządzeń odpowiadają deklarowanym we wniosku udziałom procentowym ([...] %). Dopiero ustalenie, że skarżący naruszył powyższe proporcje mogłoby skutkować żądaniem zwrotu udzielonej dotacji.

Z przedstawionych względów Sąd uznał, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art.207 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o finansach publicznych, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy IZ RPO WD uwzględni uwagi i stanowisko Sądu.

W konsekwencji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w punkcie I sentencji.

Stosownie do dyspozycji art. 200 i art. 205 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd uwzględnił wniosek strony skarżącej o zasądzenie od Zarządu Województwa na jej rzecz kosztów postępowania sądowego, na które składają się: wpis stosunkowy od skargi, wynagrodzenie radcy prawnego ustalone na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 r. poz. 490; punkt II sentencji).

Postanowienie zawarte w punkcie III sentencji znajduje umocowanie w art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.