Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 3152/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Sygn. akt 7/IV SA 3152/ 03 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 listopada 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek J. Kamiński (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 listopada 2004 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzje organu pierwszej instancji, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego S.K. kwotę 10 ( dziesięć) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] maja 2003 r. zatwierdzono projekt budowlany oraz udzielono S. i K. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego, jednorodzinnego wolnostojącego przy ul. [...] w [...].

Od powyższej decyzji odwołała się M. B. właścicielka nieruchomości sąsiedniej, która nie wyraziła zgody na zabudowę przy granicy jej działki.

Decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2004 r. Wojewoda [...] uchylił wymienioną wyżej decyzję i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Wśród adresatów decyzji wymieniono W. P., która znalazła się w kręgu stron postępowania jako następczyni prawna zmarłej właścicielki nieruchomości sąsiedniej M. G.. W wykazie osób otrzymujących decyzje organów obu instancji wymieniono W. P. nie podając adresu jej zamieszkania.

S.n K. złożył skargę na tę decyzję zarzucając obrazę przepisów prawa materialnego oraz postępowania administracyjnego, organ zaś w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zajęte w decyzjach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Skargę należało uwzględnić, lecz z przyczyn innych niż w niej podane.

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z

art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd z urzędu bada czy spełnione zostały warunki umożliwiające rozpoznanie skargi w tym dokonuje wstępnej oceny formalnej związanej m.in. z doręczeniami pism.

Jak okazało się w niniejszej sprawie, jednej ze stron postępowania – W. P., której należało doręczyć decyzje administracyjne wydane w sprawie, nie doręczono ani decyzji organu I ani II instancji, w wykazie osób otrzymujących te decyzje umieszczono natomiast przy nazwisku P. zapis "bez adresu". Art. 109 § 1 k.p.a. nakazuje zaś aby stronie biorącej udział w postępowaniu doręczyć decyzję na piśmie. W aktach sprawy znajduje się wprawdzie oświadczenie W. P. o wyrażeniu zgody na "dobudowę przy ul. [...]", nie podano jednak w tym oświadczeniu adresu jej zamieszkania. Wyrażenie zgody na zabudowę nieruchomości w granicy z działką sąsiednią - nie wchodząc w chwili obecnej w ocenę zasadności złożenia takiego oświadczenia w sprawie niniejszej - zostało zrealizowane przez współwłaścicieli tej działki. Tym bardziej zatem należało wszystkim stronom doręczyć decyzję będącą efektem ich oświadczeń, gdyż dopiero decyzja rozstrzyga o prawach i obowiązkach tych stron. W okolicznościach niniejszej sprawy, niedoręczenie decyzji ustalającej prawa i obowiązki strony, oznacza, że organ naruszył przepisy postępowania administracyjnego, dające podstawę do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. W przypadku zaś, gdy zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego powstają podstawy do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,

poz.1270 z późn. zm.). W przypadku stwierdzenia przesłanki wznowieniowej Sąd jest zobowiązany do uchylenia zaskarżonej decyzji z przyczyn formalnych na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.). Skoro zatem już na tym etapie badania sprawy ujawniła się przesłanka uzasadniająca wznowienie postępowania administracyjnego uzasadnione było rozstrzygnięcie sprawy w trybie uproszczonym przez uchylenie zarówno decyzji organu II instancji jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, gdyż orzekające w nich organy naruszyły prawo dające podstawę do wznowienia postępowania.