Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 3060/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2004-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 27  ust. 7
journal: Dz.U. 1993 nr 11 poz 50
law: Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
article: art. 81  par. 4  pkt 1
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Betta Sędziowie: Sędzia NSA Janusz Zubrzycki (sprawozdawca) Asesor WSA Maria Tkacz-Rutkowska Protokolant Michał Kazek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 październik 2004 r. sprawy ze skargi A spółki z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień 1997 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. jest decyzja Izby Skarbowa we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] Nr [...] w sprawie podatku od towarów i usług za wrzesień 1997 roku.

W uzasadnieniu tej decyzji stwierdzono, że w dniu [...] wpłynęła do Urzędu Skarbowego w W. deklaracja VAT-7 strony skarżącej za wrzesień 1997r., opatrzona pieczątką firmową Spółki z o.o. A i podpisana przez J. W. - pracownika Spółki pełniącego obowiązki głównego księgowego. W toku przeprowadzonego postępowania stwierdzono, że J. W. nie była umocowana do podpisywania deklaracji podatkowych VAT-7 w imieniu Spółki, bowiem nie posiadała w tej mierze stosownego pełnomocnictwa udzielonego przez zarząd Spółki. W związku z powyższym, organ podatkowy I instancji deklarację VAT-7 złożoną w dniu [...] uznał za prawnie bezskuteczną (nie wywołującą żadnych skutków prawnych), jako złożoną przez osobę nieupoważnioną do działania w imieniu Spółki. Konsekwencją powyższego było przyjęcie, że Spółka nie złożyła deklaracji dla podatku od towarów i usług za wrzesień 1997r., a tym samym nie wyraziła woli skorzystania z określonego w art.19 ust.1 ustawy o VAT, prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług. Powyższe skutkowało pominięciem w rozliczeniu podatku VAT za ten miesiąc, kwot podatku naliczonego i przyjęciem podatku należnego w wysokości ustalonej na podstawie ewidencji sprzedaży , prowadzonej przez Spółkę dla potrzeb VAT.

Ustalenia te znalazły wyraz w decyzji organu I instancji nr [...] z dnia [...] w której określono Spółce za wrzesień 1997 r. zobowiązanie podatkowe i zaległość podatkową w podatku VAT w kwocie [...] wraz z odsetkami za zwłokę od tej zaległości w kwocie [...] oraz ustalono na podstawie art. 27 ust. 8 pkt.2 ustawy o VAT dodatkowe zobowiązanie podatkowe w kwocie [...]( 30% x [...]).

W odwołaniu skarżąca spółka wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu zarzucając bezprawne wszczęcie przez organ pierwszej instancji postępowania podatkowego za miesiąc, za który wydano już decyzję wymiarową. Strona zarzuciła także, że skoro organy podatkowe nie dysponowały faktycznymi deklaracjami sporządzonymi i podpisanymi przez T. K. - Prezesa Spółki to zobowiązane są aktualnie okazane odpisy tych deklaracji, przyjąć do rozliczenia podatku VAT. Ponadto w protokole zapoznania Strony z materiałem dowodowym z dnia [...] Spółka złożyła wniosek dowodowy o włączenie do akt sprawy materiałów źródłowych (nie precyzując dokładnie jakich), znajdujących się w aktach egzekucyjnych Urzędu Skarbowego w W.

Izba Skarbowa we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. nie podzieliła zarzutów odwołania.

Stwierdziła, że poza sporem w nin. sprawie pozostaje określona przez Urząd Skarbowy wysokość podatku należnego od towarów i usług za miesiąc wrzesień 1997 r. tj.[...], wynikająca z ewidencji sprzedaży VAT za ten miesiąc. Spółka nie kwestionuje również faktu, iż deklaracja VAT-7 za wrzesień 1997r. podpisana przez J. W., która wpłynęła do Urzędu Skarbowego w dniu 29.10.1997 r. nie wywołuje żadnych skutków prawnych, bowiem została złożona przez osobę nieupoważnioną do składania deklaracji podatkowych w imieniu Spółki z o.o. A i do reprezentowania Jej przed Urzędem Skarbowym w W. Powyższa okoliczność została jednoznacznie potwierdzona przez J. W., w pisemnym zeznaniu z dnia [...] oraz przez prezesa Spółki T. K.: w odwołaniu z dnia 25.09.2000 r. od decyzji Urzędu Skarbowego w W. nr [...] z dnia [...], w protokole z dnia [...] zapoznania Strony z w/w zeznaniem świadka oraz w szeregu innych pism składanych przez Prezesa Spółki T. K. w trakcie postępowania kontrolnego i podatkowego . W związku z powyższym Urząd Skarbowy prawidłowo uznał, że Strona odwołująca się nie złożyła prawnie skutecznej deklaracji podatkowej VAT-7 za wrzesień 1997 r., co musiało skutkować określeniem, w zaskarżonej decyzji, wysokości podatku od towarów i usług, z pominięciem kwot podatku naliczonego. O skorzystaniu z prawa pomniejszenia podatku należnego o kwoty podatku naliczonego decyduje bowiem sam podatnik, który z prawa tego może skorzystać wyłącznie w złożonej w odpowiednim czasie deklaracji dla podatku od towarów i usług. Natomiast podatnik, który nie uczyni zadość powyższym wymaganiom prawnym, uregulowanym w art. 10 ust.1 i art. 19 ust. 1 i 3 ustawy o podatku VAT, traci prawo do skorzystania z obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, (wyrok NSA z 10.01.1997r. III S.A. 1519/96 i wyrok SN z dnia 3.12.1997r. III RN 86/97).

W ocenie Izby Skarbowej brak jest podstaw prawnych do przyjęcia jako podstawy rozliczenia podatku VAT za badany miesiąc, odpisu deklaracji VAT-7 za wrzesień i październik 1997 r. przedłożonej przez Prezesa Spółki T. K., w trakcie kontroli podatkowej, pracownikowi Urzędu Skarbowego w W.. Zgodnie z art.27 ust.7 ustawy o podatku VAT, niedopuszczalne jest złożenie deklaracji VAT-7 po wszczęciu kontroli podatkowej. Dlatego złożony w trakcie kontroli podatkowej odpis deklaracji VAT-7 za IX i X 1997 r. w sytuacji braku dowodu na okoliczność złożenia w organie podatkowym oryginału prawnie skutecznej deklaracji VAT-7 za te miesiące, nie wywołuje żadnych skutków prawnych.

Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie potwierdził też zarzutu, iż za miesiąc IX 1997 r. Urząd Skarbowy wydał już decyzję wymiarową ponieważ :

- decyzją z dnia [...] o podwójnym numerze [...] i [...] Urząd Skarbowy rozłożył na raty zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług. Strona nie dokonała wpłaty żadnej raty, w związku z czym organ podatkowy I instancji do każdej nie wykonanej raty wydał decyzję wygaszającą ratę - co spowodowało wyeliminowanie decyzji ratalnej z obrotu prawnego:

- decyzją z dnia [...] nr [...] Urząd Skarbowy umorzył

postępowanie podatkowe za miesiąc lipiec 1995 r.,

- decyzją z dnia [...] nr [...] Urząd Skarbowy określił zaległość podatkową m.in. za badany miesiąc. W trybie odwoławczym Izba Skarbowa uchyliła tą decyzję i sprawę przekazała do ponownego rozpatrzenia. Po przeprowadzeniu tego postępowania Urząd Skarbowy w W. wydał zaskarżoną decyzję,

-decyzja nr [...] z dnia [...] wg wyjaśnień Urzędu Skarbowego nie dotyczy Strony, bowiem została wydana dla innego podmiotu.

Dlatego też w dacie wydawania przez Urząd Skarbowy zaskarżonej decyzji nie funkcjonowała w obrocie prawnym żadna inna decyzja dotycząca wymiaru podatku VAT za wrzesień 1997r. W związku z powyższym zarzut Strony jest bezzasadny. Zdaniem organu odwoławczego nie zasługuje na uwzględnienie także wniosek dowodowy Spółki złożony do protokołu zapoznania Strony z materiałem dowodowym z dnia [...] a dotyczący włączenia do materiału dowodowego nin. sprawy materiałów źródłowych znajdujących się w aktach egzekucyjnych Urzędu Skarbowego w W. ...". Strona nie sprecyzowała o jakie materiały źródłowe jej chodzi i jakich okoliczności faktycznych miałyby one dowodzić, co uniemożliwia uwzględnienie jej żądania. Zgodnie z art. 188 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy ma obowiązek uwzględnić wniosek dowodowy strony, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, które nie zostały stwierdzone wystarczająco innym dowodem. Przedmiotem wnioskowanego dowodu mogą być zatem wyłącznie okoliczności mające znaczenie dla sprawy. W ocenie Izby Skarbowej akta egzekucyjne posiadane przez Urząd Skarbowy nie dotyczą okoliczności mających znaczenie dla nin. sprawy tj. wymiaru podatku VAT za IX 97 r. lecz dla sprawy egzekucji administracyjnej.

W skardze na decyzję Izby Skarbowej strona skarżąca wniosła o jej uchylenie lub stwierdzenie jej nieważności.

Wskazano, że deklaracja podatkowa VAT-7 w sprawie podatku VAT w tym za wrzesień 1997 r. były okazane organom podatkowym przed wszczęciem postępowania kontrolnego, o czym doskonale był poinformowany organ odwoławczy, a także Prokuratura.

Gołosłownie i bezpodstawnie Izba Skarbowej O/Z w W. stwierdza, że poza sporem w sprawie jest określenie wysokości podatku należnego w kwocie [...]. Określenie tego wymiaru nastąpiło od maja 2001 r., a więc w trakcie aktualnego postępowania kontrolnego i podatkowego jedynie na podstawie ewidencji sprzedaży bez uwzględnienia właściwej deklaracji podatkowej VAT-7 za dany miesiąc znanej organom podatkowym przed wszczęciem tegoż postępowania kontrolnego i następnie podatkowego.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie wywodząc jak w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).

Po rozpoznaniu niniejszej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie brak jest bowiem podstaw do stwierdzenia, aby przy wydawaniu zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, orzekające organy dopuściły się naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które uzasadniałoby wyeliminowanie tych decyzji z obrotu prawnego.

Kontrola Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego obejmuje wszystkie kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu administracyjnym, a więc to, czy organ dokonał prawidłowych ustaleń, co do obowiązywania zastosowanej normy prawnej, czy normę tę właściwie zinterpretował i nie naruszył zasad ustalania określonych faktów za udowodnione. Realizując tę kontrolę Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości w tym zakresie. Organ odwoławczy w sposób w pełni wyczerpujący oraz nienaruszający przepisów prawa ustosunkował się do zarzutów odwołania strony skarżącej oraz dokonał prawidłowej analizy całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego sprawy, w sposób zgodny z zasadą swobodnej oceny dowodów w rozumieniu art. 191 Ordynacji podatkowej.

W szczególności Spółka nie wykazała, aby przed wszczęciem postępowania wymiarowego za przedmiotowy miesiąc złożona została prawidłowo podpisana przez przedstawiciela skarżącej spółki deklaracja podatkowa VAT-7. Wszelkie deklaracje złożone natomiast po wszczęciu postępowania podatkowego - nie mogą wywoływać skutków prawnych, z uwagi na art. 27 ust. 7 ustawy o VAT oraz art. 81 § 4 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa stanowiący, że uprawnienie do skorygowania deklaracji ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej - w zakresie zobowiązań podatkowych, których dotyczy postępowanie lub kontrola.

Ponadto strona skarżąca niczym nie uprawdopodobniła, że w sprawie tej, przed wydaniem decyzji przez organ I instancji z dnia [...] Nr [...] w obrocie prawnym pozostawała decyzja ostateczna, która określałaby już wymiar podatku za przedmiotowy miesiąc.

Z powyższych względów skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w niniejszej sprawie naruszenia przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania - na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) - oddalono skargę.