Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 705/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. sp. z o.o. w O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 marca 2013r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do października 2006r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie O. sp. z o.o. w O. zakwestionowała decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 marca 2013r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do października 2006r.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 20 listopada 2013r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 5674zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenie skargi.

Przesyłka zawierająca wezwanie była dwukrotnie awizowana pod adresem do doręczeń skarżącej Spółki, a to w dniach 25 listopada 2013r. i 3 grudnia 2013r., a następnie została zwrócona przez urząd pocztowy do tut. Sądu jako niepodjęta w terminie.

Skarżąca Spółka nie uiściła należnego w sprawie wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zasadą w postępowaniu sądowym jest, stosownie do art. 220 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") niepodejmowanie przez sąd żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem przepisów § 2 i 3 tego artykułu, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie jednak art. 220 § 3 p.p.s.a. - skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Stosownie do postanowień art. 73 p.p.s.a. w razie, gdy nie jest możliwe ani doręczenie właściwe, ani zastępcze (tj. w miejscu zamieszkania lub w miejscu pracy albo w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu: pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu) pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym wraz z informacją o możliwości odbioru pisma w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa powyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia terminu czternastodniowego.

W niniejszej sprawie skarżąca Spółka nie odebrała przesyłki, pomimo jej dwukrotnego prawidłowego awizowania przez Pocztę Polską, a to w dniach 25 listopada 2013r. i 3 grudnia 2013r. W konsekwencji stwierdzić należy, iż skuteczne doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu nastąpiło dnia 9 grudnia 2013r., a siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie w dniu 16 grudnia 2013r. Spółka pouczona o skutkach nieuiszczenia wpisu nie uzupełniła tego braku fiskalnego skargi.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na zasadzie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia