Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 857/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-04-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 92a
journal: Dz.U. 2016 poz 1907
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Sędzia WSA Anetta Chołuj, Tomasz Świetlikowski, Protokolant Katarzyna Kiermacka, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi A. R. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

UZASADNEINIE

Na podstawie upoważnienia D. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2017 r. przeprowadzono kontrolę w siedzibie przedsiębiorstwa A. R. Kontrola dotyczyła zgodności wykonywania działalności gospodarczej w zakresie przestrzegania warunków i obowiązków przewozu drogowego określonych w art. 4 pkt 22 ustawy o transporcie drogowym i obejmowała okres od dnia 26 stycznia 2016 r. do 25 stycznia 2017 r. Ustalenia kontroli zostały utrwalone w protokole kontroli z dnia [...] lutego 2017 r. (nr [...]).

Po przeprowadzeniu kontroli, decyzją z dnia [...] maja 2017 r. (nr [...]) D. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości 15.000 zł z tytułu naruszeń określonych w: lp. 6.3.7, lp. 5.2.1, l.p. 5.2.2., lp. 6.2.1, l.p. 6.3.6.4. załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.

Po rozpoznaniu odwołania od powyższej decyzji Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] października 2017 r. (nr [...]) wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257), art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U z 2017 r., poz. 953), art. 4, art. 7a, art. 14, art. 92a, art. 92b, art. 92c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2016 r., poz. 1907 ze zm., dalej: "utd"), lp. 5.2.1, lp. 5.2.2, lp. 6.2.1, lp. 6.3.7, lp. 6.3.8, lp. 6.3.6.4 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, art. 4, art. 6, art. 7, art. 9 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006, dalej: "rozporządzenie 561/2006"), art. 32, art. 33, art. 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/1985 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz. U. UE L 2014 60.1 ze zm., dalej: "rozporządzenie 165/2014"), uchylił zaskarżoną decyzję w całości i nałożył karę pieniężną w wysokości 15.000 zł.

Na wstępie organ odwoławczy powołał przepisy, które znalazły zastosowanie w niniejszej sprawie, w szczególności art. 92a ust. 3-6, art. 92b ust. 1 - 2, art. 92c, art. 4 pkt 22 ustawy o transporcie drogowym. Wskazał również, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw do postępowań administracyjnych wszczętych i niezakończonych ostateczną decyzją lub postanowieniem przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienionej, tj. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – kodeks postępowania administracyjnego, w brzmieniu dotychczasowym, z tym że do tych postępowań stosuje się przepisy art. 96 a – 96 n ustawy zmienionej.

Odnośnie naruszenia określonego w Ip. 6.3.8 załącznika nr 3 do utd polegającego na okazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy organ powołał treść art. 34 rozporządzenia 165/2014 i art. 9 rozporządzenia 561/2006.

W zakresie tego naruszenia, jak wskazał organ odwoławczy, kontrola wykresówek kierowców: A. K., P. F., L. G., R. B., T. G., M. P., S. C., P. N. z poszczególnych dni (szczegółowo opisanych w zaskarżonej decyzji) wykazała, że okazane wykresówki nie zawierały pełnego zapisu przebytej przez kierowców drogi. Zostało to ustalone na podstawie stanu drogomierza (opisanego w zaskarżonej decyzji) wskazanego na poszczególnych wykresówkach. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podano ponadto długość poszczególnych przejazdów, które nie zostały zarejestrowane na wykresówkach i na jakiej trasie miało miejsce stwierdzone naruszenie.

Ponadto kontrola wykresówek kierowców: L. G., R. B. i P. N. wykazała, że kierowcy ci nie wykonali – zgodnie z art. 12 rozporządzenia 561/2006 – odręcznego wpisu na okoliczność odstąpienia od przestrzegania norm czasu pracy.

Na podstawie wykresówek pochodzących z pojazdu o nr rej. [...][...] z dnia [...] maja 2016 r. i [...] czerwca 2016 r. organ odwoławczy zauważył, że ze zgromadzonego materiału wynika brak zapisu przejazdu tego pojazdu na trasie S. G. – Z. S. o łącznej długości [...] km. W przypadku wykresówek pochodzących z pojazdu o nr rej. [...][...] z dnia [...] czerwca 2016 r. i [...] czerwca 2016 r. wynika – jak wskazał organ – brak zapisu przejazdu tego pojazdu na trasie Z. S.– S. G. o łącznej długości [...] km. Powyższe zostało ustalone na podstawie stanu drogomierza (opisanego w zaskarżonej decyzji) wskazanego na poszczególnych wykresówkach.

Przedstawione ustalenia wykluczały – zdaniem organu odwoławczego – możliwość zastosowania do stwierdzonych naruszeń przepisu lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do utd tj. nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, z uwagi na brak konieczności używania kolejnej wykresówki przez kierowców. W związku z powyższym organ odwoławczy nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 300 zł za każde stwierdzone w protokole kontroli naruszenia sankcjonowane przepisem lp. 6.3.8. załącznika nr 3 do utd, co dało w sumie kwotę w wysokości 18.600 zł.

Odnosząc się do zarzutów odwołania organ II instancji podkreślił, że skarżący nie przedstawił dowodów wskazujących, że nie wykonywał przewozów drogowych w całości lub części po drogach publicznych. Okoliczność rejestrowania na wykresówkach aktywności kierowcy, w ocenie organu odwoławczego, potwierdza prowadzenie pojazdu po drogach publicznych.

Odnosząc się do naruszenia określonego w lp. 6.3.7. załącznika nr 3 do utd polegającego na nieokazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu - za każdy dzień, organ powołał art. 32 ust. 1 i art. 33 rozporządzenia nr 165/14 oraz art. 25 ustawy o czasie pracy kierowców z dnia 16 kwietnia 2004 r.

Organ odwoławczy na podstawie okazanych do kontroli wykresówek kierowcy A. K. wskazał, że przedsiębiorca nie okazał podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek zawierających zapis przejazdu: na trasie B.- S. G. o łącznej długości [...] km, na trasie Z. S.- S. G. o łącznej długości [...] km, na trasie S. G. – S. G. o łącznej długości [...] km, na trasie S. – S. o łącznej długości [...] km, na trasie S. G. – S. G. o łącznej długości [...] km, na trasie S. G. – S. G. o łącznej długości [...] km.

Na podstawie okazanych do kontroli wykresówek kierowcy P. F. organ odwoławczy wskazał, że przedsiębiorca nie okazał podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki zawierającej zapis przejazdu na trasie S. G. – S. G. o łącznej długości [...] km, na trasie S. G. – S. G. o łącznej długości [...] km. Ponadto na podstawie wykresówek pochodzących z pojazdu o nr rej. [...][...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. oraz [...] września 2016 r. organ odwoławczy podniósł, że ze zgromadzonego materiału wynika nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie zapisu przejazdu ww. pojazdu prowadzonego przez kierowcę o nieustalonych danych osobowych o łącznej długości [...] km.

Powyższe naruszenia zostały ustalone na podstawie stanu drogomierza wskazanego na poszczególnych wykresówkach. W związku z powyższym organ odwoławczy nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 500 zł za każde stwierdzone w protokole kontroli naruszenie sankcjonowane przepisem 6.3.7 załącznika nr 3 do utd.

Organ odwoławczy na podstawie umowy o pracę z dnia [...] grudnia 2015 r. i okazanych do kontroli wykresówek S. S. zauważył, że przedsiębiorca nie okazał podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek oraz świadectw działalności tego kierowcy z okresu od dnia 26 stycznia 2016 r. do dnia 30 listopada 2016 r. Mając na względzie ilość dni nieroboczych tj. sobót niedziel oraz świąt państwowych w tym okresie stwierdzono nieokazanie do kontroli w siedzibie przedsiębiorcy 215 wykresówek pochodzących z 215 dni. W związku z powyższym organ odwoławczy nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 500 zł za stwierdzone w protokole kontroli naruszenia sankcjonowane przepisem 6.3.7 załącznika nr 3 do utd.

Na podstawie okazanych do kontroli wykresówek T. G. organ stwierdził, że przedsiębiorca nie okazał podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek oraz świadectw działalności tego kierowcy z okresu od dnia 10 listopada 2016 r. do dnia 22 listopada 2016 r. tj. z 7 wykresówek pochodzących z 7 dni roboczych (organ nie uwzględnił dni nieroboczych tj. soboty, niedziele oraz święta państwowe przypadające w tym okresie). W związku z powyższym organ odwoławczy nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych) za stwierdzone w protokole kontroli naruszenia sankcjonowane przepisem 6.3.7 załącznika nr 3 do utd.

Organ odwoławczy na podstawie okazanych do kontroli wykresówek z pojazdu o nr rej. [...][...], danych pochodzących z należącego do GDDKiA preselekcyjnego systemu ważenia pojazdów ustalił, że przedsiębiorca nie okazał podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek kierowcy o nieustalonych danych osobowych z dni: 1 września 2016 r., 2 września 2016 r., 9 września 2016 r., 10 września 2016 r., 10 grudnia 2016 r. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że we wskazanych dniach pojazd ten poruszał się drogami krajowymi nr 8 oraz nr 33. Strona podczas kontroli w siedzibie przedsiębiorcy nie okazała wykresówek z tych dni.

Organ odwoławczy na podstawie okazanych do kontroli wykresówek z pojazdu o nr rej. [...][...], danych pochodzących z należącego do GDDKiA preselekcyjnego systemu ważenia pojazdów wskazał, że przedsiębiorca nie okazał podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek kierowcy o nieustalonych danych osobowych z dni 3 stycznia 2017 r. oraz 14 stycznia 2017 r. We wskazanych dniach pojazd ten poruszał się drogą krajową nr 8. Strona podczas kontroli w siedzibie przedsiębiorcy nie okazała wykresówek z ww. dni.

Organ odwoławczy na podstawie okazanych do kontroli wykresówek z pojazdu o nr rej. [...][...], danych pochodzących z należącego do GDDKiA preselekcyjnego systemu ważenia pojazdów stwierdził, że przedsiębiorca nie okazał podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek kierowcy o nieustalonych danych osobowych z dnia 10 grudnia 2016 r. Organ odwoławczy podniósł, że we wskazanym dniu pojazd o nr rej. [...][...] poruszał się drogą krajową nr 8. Strona podczas kontroli w siedzibie przedsiębiorcy nie okazała wykresówki za ww. dzień.

W związku z powyższym organ odwoławczy nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 500 zł za każde stwierdzone w protokole kontroli naruszenia sankcjonowane przepisem 6.3.7 załącznika nr 3 do utd.

Wobec stwierdzonych w protokole kontroli naruszeń sankcjonowanych przepisem lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do utd organ odwoławczy nałożył na skarżącego łączną karę pieniężną w wysokości 7.000 zł.

Odnośnie stwierdzonych w niniejszej sprawie naruszeń polegających na przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy o czas powyżej 15 minut do 30 minut oraz za każde następne rozpoczęta 30 minut - lp. 5.2. załącznika nr 3 do utd, organ powołał art. 6 ust. 1 – 2 i art. 7 rozporządzenia 561/2006. Wskazał ponadto, że zgodnie z art. 4 lit. k) rozporządzenia 561/2006 "dzienny czas prowadzenia pojazdu" oznacza łączny czas prowadzenia pojazdu od zakończenia jednego dziennego okresu odpoczynku do rozpoczęcia następnego dziennego okresu odpoczynku lub pomiędzy dziennym okresem odpoczynku a tygodniowym okresem odpoczynku.

Organ odwoławczy na podstawie protokołu kontroli w przedsiębiorstwie, wykresówek F. G. zważył, że kierowca przekroczył maksymalny dzienny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 3 godziny i 12 minut. Kierowca prowadził pojazd bez wymaganej przerwy przez 7 godziny i 42 minut tj. od godziny 6:30 do godziny 17:50 dnia 7 grudnia 2016 r. Przy wskazanym naruszeniu kierowca nie wykonał na wykresówce zgodnie z art. 12 rozporządzenia 561/2006 odręcznego wpisu na okoliczność odstąpienia od przestrzegania norm czasu pracy. Z uwagi na powyższe okoliczności organ odwoławczy nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 1.350 zł za stwierdzone w protokole kontroli w przedsiębiorstwie naruszenie sankcjonowanie przepisem lp. 5.2 załącznika nr 3 do utd. Ponadto kierowca ten prowadził pojazd bez wymaganej przerwy przez 5 godzin i 38 minut tj. od godziny 6:30 do godziny 13:20 dnia 15 grudnia 2016 r. Przy wskazanym naruszeniu kierowca nie wykonał na wykresówce zgodnie z art. 12 rozporządzenia 561/2006 odręcznego wpisu na okoliczność odstąpienia od przestrzegania norm czasu pracy. W konsekwencji organ odwoławczy nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 550 zł za stwierdzone w protokole kontroli w przedsiębiorstwie naruszenie sankcjonowane przepisem lp. 5.2 załącznika nr 3 do utd. Kierowca ten przekroczył również maksymalny dzienny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 26 minut. Kierowca prowadził pojazd bez wymaganej przerwy przez 4 godziny i 56 minut tj. od godziny 7:30 do godziny 13:55 dnia 16 grudnia 2016 r. Przy wskazanym naruszeniu kierowca nie wykonał na wykresówce zgodnie z art. 12 rozporządzenia 561/2006 odręcznego wpisu na okoliczność odstąpienia od przestrzegania norm czasu pracy. Z uwagi na powyższe okoliczności organ odwoławczy nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 150 zł za stwierdzone w protokole kontroli w przedsiębiorstwie naruszenie sankcjonowane przepisem lp. 5.2. załącznika 3 do utd.

Organ odwoławczy na podstawie protokołu kontroli w przedsiębiorstwie i wykresówek L. G. ustalił, że kierowca przekroczył maksymalny dzienny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 30 minut. Kierowca prowadził pojazd bez wymaganej przerwy przez 5 godzin, tj. od godziny 6:55 do godziny 13:35 dnia 24 października 2016 r. Przy wskazanym naruszeniu kierowca nie wykonał na wykresówce zgodnie z art. 12 rozporządzenia 561/2006 odręcznego wpisu na okoliczność odstąpienia od przestrzegania norm czasu pracy. Z uwagi na powyższe okoliczności organ odwoławczy nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 150 zł za stwierdzone w protokole kontroli w przedsiębiorstwie naruszenie sankcjonowane przepisem lp. 5.2 załącznika nr 3 do utd.

Na podstawie protokołu kontroli w przedsiębiorstwie i wykresówek S. S. organ zauważył, że kierowca przekroczył maksymalny dzienny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 50 minut. Kierowca prowadził pojazd bez wymaganej przerwy przez 5 godzin i 20 minut, tj. od godziny 6:35 do godziny 13:25 dnia 15 grudnia 2016 r. Przy wskazanym naruszeniu kierowca nie wykonał na wykresówce zgodnie z art. 12 rozporządzenia 561/2006 odręcznego wpisu na okoliczność odstąpienia od przestrzegania norm czasu pracy. Z uwagi na powyższe okoliczności organ odwoławczy nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 350 za stwierdzone w protokole kontroli w przedsiębiorstwie naruszenie sankcjonowanie przepisem lp. 5.2 załącznika nr 3 do utd. Ponadto kierowca ten przekroczył maksymalny dzienny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 1 godzinę i 16 minut. Kierowca prowadził pojazd bez wymaganej przerwy przez 5 godzin i 46 minut, tj. od godziny 7:35 do godziny 14:30 dnia 16.12.2016 r. Przy wskazanym naruszeniu kierowca nie wykonał na wykresówce zgodnie z art. 12 rozporządzenia 561/2006 odręcznego wpisu na okoliczność odstąpienia od przestrzegania norm czasu pracy. Z uwagi na powyższe okoliczności organ odwoławczy nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 550 zł (słownie: pięćset pięćdziesiąt złotych) za stwierdzone w protokole kontroli w przedsiębiorstwie naruszenie sankcjonowane przepisem lp. 5.2 załącznika nr 3 do utd.

Na podstawie protokołu kontroli w przedsiębiorstwie i wykresówek T. G. organ odwoławczy ustalił, że kierowca przekroczył maksymalny dzienny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 1 godzinę i 4 minuty. Kierowca prowadził pojazd bez wymaganej przerwy przez 5 godzin i 34 minuty, tj. od godziny 6:30 do godziny 13:55 dnia 28 listopada 2016 r. Przy wskazanym naruszeniu kierowca nie wykonał na wykresówce zgodnie z art. 12 rozporządzenia 561/2006 odręcznego wpisu na okoliczność odstąpienia od przestrzegania norm czasu pracy. Z uwagi na powyższe okoliczności organ odwoławczy nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 550 zł za stwierdzone w protokole kontroli w przedsiębiorstwie naruszenie sankcjonowane przepisem lp. 5.2 załącznika nr 3 do utd. Kierowca ten przekroczył maksymalny dzienny czas prowadzenia pojazdu o 52 minuty również w dniu 16 grudnia 2016 r. Prowadził pojazd bez wymaganej przerwy przez 5 godzin i 22 minuty, tj. od godziny 7:25 do godziny 13:55. Przy wskazanym naruszeniu kierowca nie wykonał na wykresówce zgodnie z art. 12 rozporządzenia 561/2006 odręcznego wpisu na okoliczność odstąpienia od przestrzegania norm czasu pracy. W konsekwencji organ odwoławczy nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości 350 zł.

Z uwagi na wszystkie stwierdzone naruszenia sankcjonowane przepisem lp. 5.2 załącznika nr 3 do utd organ odwoławczy nałożył na skarżącego łączną karę pieniężną w wysokości 4.000 zł.

Odnośnie naruszenia polegającego na nierejestrowaniu za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi - lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do utd, organ odwoławczy powołał art. 34 i 32 ust. 3 rozporządzenia 165/2014.

Organ odwoławczy na podstawie protokołu kontroli w przedsiębiorstwie i wykresówek F. G. pochodzących z pojazdu o nr rej. [...][...] z dnia:

1 grudnia 2016 r.; 2 grudnia 2016 r.; 3 grudnia 2016 r. zważył, że na wykresówce z dnia 2 grudnia 2016 r. brak jest jakichkolwiek śladów zapisu automatycznego, wygenerowanego przez urządzenie rejestrujące. Zgodnie z wpisami na ww. tarczach w dniu 2 grudnia 2016 r. kierowca F. G. przejechał pojazdem o nr rej. [...][...] trasę S.- S. o długości [...] km. Z wpisów manualnych umieszczonych na rewersie wykresówki z dnia 2 grudnia 2016 r. wynika, że przejazdy tego dnia wykonywane były w całości poza drogami publicznymi, tj. na placu budowy obwodnicy m. K. Wpisy wskazują na prowadzenie pojazdu przez łącznie 9 godzin i 15 minut. W tym czasie pojazd miał przejechać [...] km. Z powyższych danych wynika, iż pojazd poruszający się po placu budowy poza drogą publiczną przez okres 9 godzin i 15 minut musiał przemieszczać się ze średnią prędkością 39,89 km/h. Na podstawie doświadczenia życiowego i wiedzy technicznej organ odwoławczy stwierdził, iż ww. okoliczności podnoszone przez stronę są niewiarygodne. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że ze względu na lokalizację budowy tj. obwodnica miasta K., kierujący pojazdem powinien był zarejestrować dojazd z S. (baza przedsiębiorstwa) na plac budowy, jak również powrót z terenu budowy do Sz. (tj. odległość ok 6 km w jedną stronę).

Ponadto kontrola wykresówek kierowcy F. G. pochodzących z pojazdu o nr rej. [...][...] z dnia: 7 grudnia 2016 r.; 8 grudnia 2016 r.; 9 grudnia 2016 r. wykazała, że na wykresówce z dnia 8 grudnia 2016 r. brak jest jakichkolwiek śladów zapisu automatycznego, wygenerowanego przez urządzenie rejestrujące. Zgodnie z wpisami na ww. tarczach w dniu 8 grudnia 2016 r. kierowca F. G. przejechał pojazdem o nr rej. [...][...] trasę S.- S. o długości [...] km. Z wpisów manualnych umieszczonych na rewersie wykresówki z dnia 8 grudnia 2016 r. wynika, że przejazdy tego dnia wykonywane były w całości poza drogami publicznymi, tj. na placu budowy obwodnicy miasta K. Wpisy wskazują na prowadzenie pojazdu przez łącznie 8 godzin. W tym czasie pojazd miał przejechać [...] km. Z powyższych danych wynika, iż pojazd poruszający się po placu budowy poza drogą publiczną przez okres 8 godzin musiał przemieszczać się ze średnią prędkością 44,87 km/h. Na podstawie doświadczenia życiowego i wiedzy technicznej organ odwoławczy stwierdził, iż ww. okoliczności podnoszone przez stronę są niewiarygodne. Ponadto organ odwoławczy wskazuje, że ze względu na lokalizację budowy tj. obwodnica miasta K., kierujący pojazdem powinien był zarejestrować dojazd z S. (baza przedsiębiorstwa) na plac budowy, jak również powrót z terenu budowy do S..

W związku z powyższym organ odwoławczy nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości 5.000 za stwierdzone w protokole kontroli naruszenia sankcjonowane przepisem lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do utd.

Odnośnie naruszenia polegającego na braku w okazanej wykresówce przepisowych wpisów: stanu licznika kilometrów w chwili zakończenia użytkowania pojazdu - lp. 6.3.6 załącznika nr 3 do utd, organ odwoławczy powołał art. 34 ust. 6 rozporządzenia 165/2014. Wskazał, że wykresówka kierowcy R. B. opisana datą 12 września 2016 r. nie zawiera przepisowego wpisu w postaci miejsca i daty końcowej używania wykresówki. W konsekwencji za stwierdzone naruszenie organ nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości 1.000 zł.

Podsumowując organ odwoławczy wskazał, że kara pieniężna za stwierdzone w protokole kontroli naruszenia powinna zostać nałożona w wysokości 34.700 zł. Zgodnie jednak z art. 92a ust. 3 utd suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w podmiocie wykonującym przewóz drogowy nie może przekroczyć 15.000 zł dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio do 10 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli.

Z uwagi na powyższe nałożono na skarżącego karę pieniężną w wysokości 15.000 zł za stwierdzone w protokole kontroli naruszenia.

Odnosząc się do zarzutów strony podniesionych w odwołaniu, organ II instancji wskazał, że w zaskarżonej decyzji prawidłowo ustalono stan faktyczny. Organ I instancji w wyczerpujący sposób zebrał i rozpoznał materiał dowodowy, w szczególności dopuścił dowód w postaci protokołu kontroli w przedsiębiorstwie i wykresówek kierowców okazanych podczas kontroli w siedzibie przedsiębiorstwa. Ponadto organ I instancji wypełnił obowiązek wynikający z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 81 kpa. Zgromadził bowiem w aktach sprawy dowody, które były konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy oraz dopuścił jako dowód wszystko, co mogło przyczynić się do jej wyjaśnienia, a nie było sprzeczne z prawem. Organ odwoławczy podkreślił również, że brak jest podstaw do stwierdzenia, że przedmiotowe postępowanie administracyjne było prowadzone z naruszeniem art. 10 § 1 kpa. Strona miała bowiem możliwość czynnego udziału w toczącym się postępowaniu administracyjnym, Organ odwoławczy podkreślił także, że organ I instancji wbrew twierdzeniom strony nie naruszył art. 73 § 1, art. 75 oraz art. 78 kpa. Odnośnie podstaw do zastosowania przepisów egzoneracyjnych, tj. art 92b oraz 92c utd, Główny Inspektor Transportu Drogowego po szczegółowej analizie całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie stwierdził okoliczności uzasadniających ich zastosowanie.

W skardze na powyższą decyzję skarżący wniósł o jej uchylenie z uwagi na rażące naruszenie przepisów prawa materialnego oraz przepisów prawa proceduralnego w szczególności:

- art. 6, art. 7, art. 10, art. 11, art. 73, art. 75, art. 77 ust. 1, art. 81 k.p.a., polegające na niewyjaśnieniu sprawy co do istoty, zaniechanie rozpatrzenia sprawy, które spowodowało wadliwe zastosowanie przepisów prawa materialnego przez organ i wadliwe rozstrzygnięcie oraz istotne naruszenie prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym i uniemożliwiło jej wypowiedzenie się co do całości zebranego w sprawie materiału przed zakończeniem postępowania wyjaśniającego;

- art. 107 § 1 w zw. z art. 104 § 4 k.p.a. polegające na nieodniesieniu się w uzasadnieniu decyzji do wszystkich faktów i dowodów zgromadzonych w trakcie postępowania prowadzonego przez organ I i II instancji.

W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone w sposób sprzeczny z podstawową zasadą wynikającą z art. 10 k.p.a. Wskazał, że pismem z dnia 17 marca 2017 r. wniósł o umożliwienie zapoznania się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie z jednoczesnym wyznaczeniem miejsca, daty oraz godziny przeglądania akt niniejszej sprawy. Pismem z dnia 22 marca 2017 r. kontrolujący poinformował w sposób lakoniczny o możliwości zapoznania się z aktami przedmiotowej sprawy bez wyznaczenia daty i godziny. Próby telefonicznego skontaktowania się z inspektorem prowadzącym postępowanie, w celu ustalenia daty i godziny na zapoznanie się z materiałem dowodowym – jak wskazał skarżący – nie odniosły skutku. Doszło w ten sposób do naruszenia art. 73 § 1 k.p.a. Skarżący podniósł także, że organy nie uwzględniły, że w większości przypadków wykonywane były przewozy drogowe poza drogami publicznymi, a mianowicie na placu budowy obwodnicy mieszczącej się w K. Twierdzenia organu I instancji, jakoby kierujący, u których stwierdzono naruszenia powinni rejestrować dojazd z Szalejowa (baza przedsiębiorstwa) na plac budowy, jak również powrót z terenu budowy do S. – w ocenie skarżącego, są gołosłowne i nie poparte żadnymi dowodami. Zaniechanie przez organy administracji państwowej podjęcia czynności procesowych zmierzających do zebrania pełnego i wyczerpującego materiału dowodowego, czyli obowiązku wynikającego z art. 77 k.p.a. stanowi uchybienie przepisom postępowania administracyjnego, które powoduje wadliwość decyzji. W ocenie skarżącego organ i instancji nie podjął działań mających na celu wyjaśnienie okoliczności sprawy.

W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.") wydawane przez upoważnione do tego organy.

Nie budzi wątpliwości w sprawie, że skarżący - będący adresatem zaskarżonej decyzji - był podmiotem wykonującym przewozy drogowe w rozumieniu ustawy o transporcie drogowym.

Jak wynika z akt sprawy, w przedsiębiorstwie skarżącego została przeprowadzona kontrola obejmująca okres od dnia 26 stycznia 2016 r. do dnia 25 stycznia 2017 r. Kontrola dotyczyła zgodności wykonywania działalności gospodarczej w zakresie przestrzegania warunków i obowiązków przewozu drogowego określonych w przepisach: ustawy o transporcie drogowym; rozporządzenia (WE) Nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006; dalej: rozporządzenie 561/2006); rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/1985 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (tj. Dz. U. UE L 2014.60.1 ze zm.; dalej: rozporządzenie 165/2014).

Zgodnie z art. 92a ust. 1 utd podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej. Stosownie do art. 92a ust. 6 utd wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy. Zgodnie natomiast z art. 4 pkt 22 utd obowiązki lub warunki przewozu drogowego to obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy oraz wymienionych w tym przepisie aktów prawnych. W myśl art. 92a ust. 3 pkt 1 utd, suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w podmiocie wykonującym przewóz drogowy nie może przekroczyć: 15.000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio do 10 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli. Strona w okresie 6 miesięcy przed rozpoczęciem kontroli zatrudniała średnio 9 kierowców.

Z akt sprawy, w szczególności z zapisów protokołu kontroli i wykresówek wynika, że w sprawie stwierdzono szereg naruszeń przepisów ustawy o transporcie drogowym i warunków wykonywania tego transportu.

Stwierdzone w sprawie naruszenie polegające na okazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy – za każdą wykresówkę, zostało uregulowane w art. 34 rozporządzenia 165/2014. Zgodnie z tym przepisem kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od przejęcia pojazdu. Nie wyjmuje się wykresówki ani karty kierowcy z urządzenia rejestrującego przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Wykresówka lub karta kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona (ust. 1). Kierowcy odpowiednio chronią wykresówki lub karty kierowcy i nie używają zabrudzonych lub uszkodzonych wykresówek lub kart kierowcy (ust. 2). Jeżeli w wyniku oddalenia się od pojazdu kierowca nie jest w stanie używać tachografu zainstalowanego w pojeździe, to okresy, o których mowa w ust. 5 lit. b) ppkt (ii), (iii) oraz (iv): a) jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf analogowy - wprowadza się na wykresówkę ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc wykresówki; lub b) jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf cyfrowy - wprowadza się na kartę kierowcy przy użyciu urządzenia do manualnego wprowadzania danych, w jakie wyposażony jest tachograf. Państwa członkowskie nie nakładają na kierowców obowiązku przedkładania formularzy potwierdzających ich czynności w trakcie oddalenia się od pojazdu (ust. 3). Jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf cyfrowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy ci zapewniają, aby ich karty kierowcy zostały włożone w odpowiednie czytniki tachografu. Jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf analogowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy zmieniają odpowiednio wykresówki, aby właściwe informacje były zapisywane na wykresówce kierowcy prowadzącego pojazd (ust. 4). Kierowcy: a) zapewniają zgodność czasu zapisywanego na wykresówce z czasem urzędowym/oficjalnym kraju rejestracji pojazdu; b) obsługują przełączniki umożliwiające osobną i wyraźną rejestrację następujących okresów: (i) pod symbolem: czas prowadzenia pojazdu; (ii) pod symbolem: "inna praca", która oznacza wszelkie czynności inne niż prowadzenie pojazdu, zgodnie z definicją zawartą w art. 3 lit. a) dyrektywy 2002/15/WE, a także wszelkie prace wykonywane dla tego samego lub innego pracodawcy w sektorze transportowym lub poza nim; (iii) pod symbolem: "okresy gotowości" zgodnie z definicją w art. 3 lit. b) dyrektywy 2002/15/WE; (iv) pod symbolem: przerwy lub odpoczynek (ust. 5). Kierowca wprowadza w tachografie cyfrowym symbole państw, w których rozpoczyna i kończy dzienny okres pracy. Jednak państwo członkowskie może wymagać od kierowców pojazdów używanych w działalności transportowej prowadzonej na jego terytorium dodatkowych, bardziej szczegółowych niż symbol państwa, danych geograficznych, pod warunkiem że państwo członkowskie powiadomiło o tym Komisję przed dniem 1 kwietnia 1998 r. Kierowcy nie muszą wprowadzać informacji, o których mowa w pierwszym zdaniu akapitu pierwszego, jeśli tachograf rejestruje automatycznie dane dotyczące lokalizacji zgodnie z art. 8 (ust. 7).

Zgodnie z art. 9 rozporządzenia 561/2006 na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 8, w przypadku gdy kierowca towarzyszy pojazdowi transportowanemu promem lub pociągiem i wykorzystuje regularny dzienny okres odpoczynku, okres ten można przerwać nie więcej niż dwukrotnie innymi czynnościami trwającymi łącznie nie dłużej niż godzinę. Podczas tego regularnego dziennego okresu odpoczynku kierowca ma do dyspozycji koję lub kuszetkę (ust. 1). Czas spędzony na dojeździe do miejsca postoju pojazdu objętego zakresem niniejszego rozporządzenia lub powrotu z tego miejsca, jeżeli pojazd nie znajduje się ani w miejscu zamieszkania kierowcy, ani w bazie pracodawcy, w której kierowca zwykle pracuje, nie jest liczony jako odpoczynek lub przerwa, chyba że kierowca znajduje się na promie lub w pociągu i posiada dostęp do koi lub do kuszetki (ust. 2). Czas spędzony przez kierowcę kierującego pojazdem nieobjętym zakresem niniejszego rozporządzenia do lub z pojazdu objętego zakresem niniejszego rozporządzenia, który nie znajduje się w miejscu zamieszkania kierowcy ani w bazie pracodawcy, gdzie kierowca zazwyczaj pracuje, jest traktowany jako "inna praca" (ust.3). Konsekwencją powyższych przepisów jest regulacja zawarta w lp. 6.3.8. załącznika nr 3 do utd.

W zakresie tego naruszenia, jak prawidłowo wskazał organ odwoławczy, kontrola wykresówek określonych kierowców z poszczególnych dni wykazała, że okazane wykresówki nie zawierały pełnego zapisu przebytej drogi. Poszczególne przejazdy nie zostały zarejestrowane na wykresówkach. Zostało to ustalone na podstawie stanu drogomierza wskazanego na poszczególnych wykresówkach. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał daty wykresówek, które zawierały nieprawidłowości, podał jakich konkretnie pojazdów stwierdzone nieprawidłowości dotyczyły, wskazał długość trasy, która nie została zarejestrowana, a także na jakiej trasie nieprawidłowości miały miejsce. Organ wyjaśnił również, że przedstawione ustalenia wykluczały możliwość zastosowania do stwierdzonych naruszeń przepisu lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do utd tj. nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki (jak uczynił to organ I instancji), z uwagi na brak konieczności używania kolejnej wykresówki przez kierowców. Ponadto organ podniósł, że kontrola poszczególnych wykresówek wykazała, że kierowcy nie wykonali – zgodnie z art. 12 rozporządzenia 561/2006 – odręcznego wpisu na okoliczność odstąpienia od przestrzegania norm czasu pracy. Na podstawie wykresówek pochodzących z pojazdu o nr rej. [...][...] z dnia 31 maja 2016 r. i 2 czerwca 2016 r. organ odwoławczy zauważył, że ze zgromadzonego materiału wynika brak zapisu przejazdu tego pojazdu na trasie S. G. – Z. S. o łącznej długości [...] km. W przypadku wykresówek pochodzących z pojazdu o nr rej. [...][...] z dnia 2 czerwca 2016 r. i 6 czerwca 2016 r. wynika – jak wskazał organ – brak zapisu przejazdu tego pojazdu na trasie Z. S. – S. G. o łącznej długości [...] km. Powyższe zostało ustalone na podstawie stanu drogomierza (opisanego w zaskarżonej decyzji) wskazanego na poszczególnych wykresówkach.

Słusznie przyjął przy tym organ odwoławczy, że dokonane ustalenia wykluczały możliwość zastosowania do stwierdzonych naruszeń przepisu lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do utd tj. nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, z uwagi na brak konieczności używania kolejnej wykresówki przez kierowców.

Skarżący nie przedstawił dowodów wskazujących, że nie wykonywał przewozów drogowych w całości lub części po drogach publicznych. Okoliczność rejestrowania na wykresówkach aktywności kierowcy, jak słusznie podkreślił organ odwoławczy, potwierdza prowadzenie pojazdu po drogach publicznych.

W związku z powyższym zasadnie organ odwoławczy nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 300 zł za każdą stwierdzoną nieprawidłowość sankcjonowaną przepisem lp. 6.3.8. załącznika nr 3 do utd, w łącznej wysokości 18.600 zł.

Odnosząc się do naruszenia określonego w lp. 6.3.7. załącznika nr 3 do utd polegającego na nieokazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu - za każdy dzień, wskazać należy, że zgodnie z art. 32 ust. 1 rozporządzenia nr 165/14 przedsiębiorstwa transportowe oraz kierowcy zapewniają poprawne działanie i właściwe użytkowanie tachografów i kart kierowcy. Przedsiębiorstwa transportowe oraz kierowcy stosujący tachografy analogowe zapewniają ich poprawne działanie i prawidłowe stosowanie wykresówek. Zgodnie z art. 33 ust. 2 rozporządzenia przedsiębiorstwa transportowe przechowują wykresówki i wydruki, w każdym przypadku sporządzenia wydruków zgodnie z art. 35, w porządku chronologicznym oraz w czytelnej formie, przez co najmniej rok po ich użyciu oraz wydają ich kopie zainteresowanym kierowcom na ich wniosek. Przedsiębiorstwa transportowe wydają także zainteresowanym kierowcom na ich wniosek kopie danych pobranych z kart kierowcy oraz ich wydruki na papierze. Wykresówki, wydruki oraz wczytane dane okazuje się lub doręcza na żądanie każdego upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych.

Stosownie do art. 25 ustawy o czasie pracy kierowców z dnia 16 kwietnia 2004 r. (Dz. U. Z 2012 r., poz. 1155) pracodawca prowadzi ewidencję czasu pracy kierowców w formie:

1) zapisów na wykresówkach;

2) wydruków danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego;

3) plików pobranych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego;

4) innych dokumentów potwierdzających czas pracy i rodzaj wykonywanej czynności;

5) rejestrów opracowanych na podstawie dokumentów, o których mowa w pkt 1-4.

Ewidencję czasu pracy, o której mowa w ust. 1, pracodawca:

1) udostępnia kierowcy na jego wniosek;

2) przechowuje przez okres 3 lat po zakończeniu okresu nią objętego.

Konsekwencją powyższego jest treść lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do utd.

W zakresie tego naruszenia, jak prawidłowo wskazał organ odwoławczy, przedsiębiorca nie okazał podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek zawierających zapis przejazdów poszczególnych kierowców, ponadto nie okazano wykresówek kierowców o nieustalonych danych osobowych. Naruszenia w tym zakresie zostały stwierdzone na podstawie stanu drogomierza wskazanego na poszczególnych wykresówkach. Wobec stwierdzonych w protokole kontroli naruszeń sankcjonowanych przepisem lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do utd organ odwoławczy nałożył na skarżącego łączną karę pieniężną w wysokości 7.000 zł.

Jeżeli chodzi o stwierdzone w niniejszej sprawie naruszenia sankcjonowane zapisem lp. 5.2. załącznika nr 3 do utd polegające na przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy o czas powyżej 15 minut do 30 minut oraz za każde następne rozpoczęte 30 minut, wskazać należy, że zgodnie z art. 6 ust. 1 – 2 rozporządzenia 561/2006 dzienny czas prowadzenia pojazdu nie może przekroczyć 9 godzin. Jednakże dzienny czas prowadzenia pojazdu może zostać przedłużony do nie więcej niż 10 godzin nie częściej niż dwa razy w tygodniu (ust. 1). Tygodniowy czas prowadzenia pojazdu nie może przekroczyć 56 godzin i nie może skutkować przekroczeniem maksymalnego tygodniowego czasu pracy ustalonego w dyrektywie 2002/15/WE. Stosownie do art. 7 rozporządzenia 561/2006 po okresie prowadzenia pojazdu trwającym cztery i pół godziny kierowcy przysługuje ciągła przerwa trwająca co najmniej czterdzieści pięć minut, chyba że kierowca rozpoczyna okres odpoczynku. Przerwę tę może zastąpić przerwa długości co najmniej 15 minut, po której nastąpi przerwa długości co najmniej 30 minut, rozłożone w czasie w taki sposób, aby zachować zgodność z przepisami akapitu pierwszego. Zgodnie z art. 4 lit. k) tego samego rozporządzenia "dzienny czas prowadzenia pojazdu" oznacza łączny czas prowadzenia pojazdu od zakończenia jednego dziennego okresu odpoczynku do rozpoczęcia następnego dziennego okresu odpoczynku lub pomiędzy dziennym okresem odpoczynku a tygodniowym okresem odpoczynku.

Analiza wykresówek poszczególnych kierowców wykazała, że w określonych dniach doszło do przekroczenia maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdów bez przerwy. Kierowcy nie wykonali na wykresówkach zgodnie z art. 12 rozporządzenia 561/2006 odręcznego wpisu na okoliczność odstąpienia od przestrzegania norm czasu pracy.

Z uwagi na wszystkie stwierdzone naruszenia sankcjonowane przepisem lp. 5.2 załącznika nr 3 do utd organ odwoławczy prawidłowo nałożył na skarżącego łączną karę pieniężną w wysokości 4.000 zł.

Odnośnie naruszenia polegającego na nierejestrowaniu za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi - lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do utd, wskazać należy, że kwestie te reguluje powołany już wcześniej art. 34 rozporządzenia 165/2014. Zgodnie natomiast z art. 32 ust. 3 tego rozporządzenia zabrania się fałszowania, ukrywania, likwidowania i niszczenia danych zarejestrowanych na wykresówkach lub przechowywanych w tachografie lub na karcie kierowcy albo zarejestrowanych na wydrukach z tachografu. Każda forma manipulowania tachografem, wykresówką lub kartą kierowcy, która mogłaby spowodować sfałszowanie, zlikwidowanie lub zniszczenie danych lub informacji wydrukowanych jest zabroniona. W pojeździe nie może znajdować się żadne urządzenie, które mogłoby zostać użyte w powyższych celach.

Kontrola wykresówek wykazała także, że na niektórych z nich brak jest jakichkolwiek śladów zapisu automatycznego, wygenerowanego przez urządzenie rejestrujące. Zgodnie z wpisami na tarczach w dniu 2 grudnia 2016 r. kierowca przejechał pojazdem trasę o długości 369 km. Z wpisów manualnych umieszczonych na rewersie wykresówki z dnia 2 grudnia 2016 r. wynika, że przejazdy tego dnia wykonywane były w całości poza drogami publicznymi, tj. na placu budowy obwodnicy. Wpisy wskazują na prowadzenie pojazdu przez łącznie 9 godzin i 15 minut. W tym czasie pojazd miał przejechać [...] km. Z powyższych danych wynika, że pojazd poruszający się po placu budowy poza drogą publiczną przez okres 9 godzin i 15 minut musiał przemieszczać się ze średnią prędkością 39,89 km/h. Ponadto zgodnie z wpisami na tarczach w dniu 8 grudnia 2016 r. kierowca przejechał pojazdem trasę o długości [...] km. Z wpisów manualnych umieszczonych na rewersie wykresówki z dnia 8 grudnia 2016 r. wynika, że przejazdy tego dnia wykonywane były w całości poza drogami publicznymi, tj. na placu budowy obwodnicy. Wpisy wskazują na prowadzenie pojazdu przez łącznie 8 godzin. W tym czasie pojazd miał przejechać [...] km. Z powyższych danych wynika, iż pojazd poruszający się po placu budowy poza drogą publiczną przez okres 8 godzin musiał przemieszczać się ze średnią prędkością 44,87 km/h.

W odniesieniu do tego naruszenia organ słusznie przyjął, że doświadczenie życiowe i wiedza techniczna prowadzą do wniosku, że okoliczność wykonywania opisanych wyżej przejazdów poza drogami publicznymi jest niewiarygodna. Ponadto, zgodzić należy się z organem, że ze względu na lokalizację budowy tj. obwodnica miasta K., kierujący pojazdem powinien był zarejestrować dojazd z S. (baza przedsiębiorstwa) na plac budowy, jak również powrót z terenu budowy do S. (tj. odległość ok [...] km w jedną stronę).

W związku z powyższym organ odwoławczy prawidłowo nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości 5.000 za stwierdzone w protokole kontroli naruszenia sankcjonowane przepisem lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do utd.

Odnośnie naruszenia polegającego na braku w okazanej wykresówce przepisowych wpisów: stanu licznika kilometrów w chwili zakończenia użytkowania pojazdu - lp. 6.3.6 załącznika nr 3 do utd, organ odwoławczy słusznie wskazał, że wykresówka kierowcy opisana datą 12 września 2016 r. nie zawiera przepisowego wpisu w postaci miejsca i daty końcowej używania wykresówki. W konsekwencji za stwierdzone naruszenie organ prawidłowo nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości 1.000 zł.

Zgodnie z art. 92a ust. 3 utd suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w podmiocie wykonującym przewóz drogowy nie może przekroczyć 15.000 zł dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio do 10 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli. Z uwagi na powyższe nałożono na skarżącego karę pieniężną w prawidłowej wysokości 15.000 zł za stwierdzone w protokole kontroli naruszenia.

Zdaniem Sądu, organ odwoławczy zasadnie wskazał, że w przedmiotowej sprawie nie występują, podnoszone przez skarżącego, okoliczności wymienione w art. 92b i art. 92c ustawy o transporcie drogowym, tj. wyłączające odpowiedzialność za stwierdzone naruszenia.

Zgodnie z art. 92 c ust. 1 pkt 1 ustawy, nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 92a ust. 1, na podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza się, jeżeli: okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. Powyższy przepis wskazuje na okoliczności o charakterze wyjątkowym i nadzwyczajnym, a więc na sytuacje powstałe w warunkach niezależnych od przedsiębiorcy, np. klęski żywiołowe, katastrofy czy wprowadzenie na danym obszarze stanów nadzwyczajnych. Wskazane w art. 92c ustawy przesłanki egzoneracyjne odnoszą się do okoliczności o charakterze obiektywnym, a więc takich, których przy najdalej idących staraniach przedsiębiorca nie mógł i nie był w stanie przewidzieć. Nie można więc skutecznie powoływać się na treść tego przepisu w sytuacji, gdy to pracownik przedsiębiorcy, działający w ramach powierzonych mu zadań dopuszcza się działań, za które ustawa przewiduje nałożenie kary. (por. m.in. wyrok NSA z dnia 6 lipca 2011 r., sygn. akt II GSK 716/10, wyrok WSA w Lublinie z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt III SA/Lu 738/11, wyrok WSA w Krakowie z dnia 12 kwietnia 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 1016/11).

Natomiast zgodnie z art. 92b ust.1 utd, nie nakłada się kary pieniężnej za naruszenie przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i okresach odpoczynku, jeżeli podmiot wykonujący przewóz zapewnił: właściwą organizację i dyscyplinę pracy ogólnie wymaganą w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych, umożliwiającą przestrzeganie przez kierowców obowiązujących przepisów. Tak więc odpowiedzialność przedsiębiorcy za naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym ma rozszerzony zakres, co oznacza, że ponosi on konsekwencje zarówno niewłaściwej organizacji przedsiębiorstwa, jak i braku należytego nadzoru nad osobami, którymi się posługuje (kierowcami). Ma ona charakter administracyjny, nie jest oparta na zasadzie winy, a do stwierdzenia jej zaistnienia wystarczające jest - co do zasady - stwierdzenie naruszenia przepisów o transporcie drogowym, nawet jeżeli doszło do niego w sposób niezawiniony. Wpływ przedsiębiorcy na pracę zatrudnionych przezeń kierowców polega nie tylko na prowadzonych szkoleniach, czy odbieraniu oświadczeń od kierowców o zobowiązaniu do przestrzegania przepisów itp., lecz przede wszystkim na doborze kadry w taki sposób, aby do naruszeń nie dochodziło.

Jak wynika z akt sprawy, wbrew twierdzeniem skarżącego, organ odwoławczy ustalił w oparciu o przepis prawa materialnego, mającego w sprawie zastosowanie, zakres postępowania wyjaśniającego niezbędnego do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Główny Inspektor Transportu Drogowego wydając zaskarżoną decyzję administracyjną związany był rygorami procedury administracyjnej, określającej jego obowiązki w zakresie sposobu przeprowadzenia postępowania, a następnie końcowego rozstrzygnięcia sprawy.

Związanie rygorami procedury administracyjnej oznacza, że organ jest obowiązany m.in. do przestrzegania zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 k.p.a.). Z zasady tej wynika przede wszystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej, co jest zasadniczą treścią zasady praworządności. Tylko postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wyniku postępowania tak ukształtowanego mogą wzbudzać zaufanie obywateli do organów administracji publicznej, nawet wtedy, gdy decyzje administracyjne nie uwzględniają ich żądań. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 7 grudnia 1984 r. (sygn. akt III SA 729/84) podkreślił, że w celu realizacji tej zasady konieczne jest przede wszystkim ścisłe przestrzeganie prawa, zwłaszcza w zakresie dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, konkretnego ustosunkowania się do żądań i twierdzeń stron oraz uwzględnienia w decyzji zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu obywateli, przy założeniu, że wszyscy obywatele są równi wobec prawa. Organ administracji jest ponadto obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i ocenić cały materiał dowodowy (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Zgodnie z art. 81 k.p.a. okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możność wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, chyba że zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 10 § 2. W ocenie Sądu Główny Inspektor Transportu Drogowego dokonał oceny zebranego w sprawie przez organ materiału dowodowego. Dysponując protokołem kontroli, zebranym materiałem dowodowym, przeprowadził postępowanie wyjaśniające w zakresie wyznaczonym przez przepisy prawa materialnego, ocenił zgromadzone dowody i odniósł się do zarzutów odwołania. Wydał rozstrzygnięcie spełniające wymogi art. 107 § 3 kpa. Organ odwoławczy nie ograniczył się więc do kontroli zaskarżonej decyzji, bez ponownego, merytorycznego rozpoznanie sprawy w jej całokształcie. Podkreślić należy, że Sąd nie dopatrzył się naruszenia norm postępowania wskazanych w skardze. W szczególności dokonano zgodnie z art. 7, 77 § 1 kpa prawidłowych czynności procesowych służących dokonaniu koniecznych ustaleń faktycznych, w stopniu wystarczającym do niewadliwego rozpoznania sprawy. Dokonując ich analizy nie przekroczono granic swobodnej oceny po myśli art. 80 kpa, uzasadnienie decyzji odpowiada wymogom art. 107 § 3 kpa. Stronie zagwarantowano aktywny udział w postępowaniu. W szczególności pismem z 16 marca 2017 r. poinformowano skarżącego o zakończeniu postępowania administracyjnego oraz o możliwości wypowiedzenia się co do dowodów i materiałów zebranych w sprawie. Ponadto w odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 17 marca 2017 r. organ poinformował o możliwości przeglądania akt sprawy.

Zdaniem Sądu wydane w sprawie decyzje należy uznać za prawidłowe, zaś zarzuty podniesione w skardze za nieuzasadnione. Sąd nie stwierdził takich naruszeń prawa materialnego i procesowego, które miałyby wpływ na wynik sprawy i skutkowałyby koniecznością uwzględnienia skargi.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stosując art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.