Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 246/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 230 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 14 marca 2017 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. W. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lutego 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 311/17 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2016 r., sygn. akt VII SAB/Wa 25/16 postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 8 lutego 2017 r. Przewodniczącej Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej WSA) w Warszawie wezwano J. W. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na niewykonanie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25 maja 2016 r., sygn. akt VII SAB/Wa 25/16. Stosownie do treści § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej rozporządzenie RM z dnia 16 grudnia 2003 r.), wysokość wpisu ustalono na kwotę 200 zł.

Powyższe zarządzenie stało się przedmiotem zażalenia skarżącej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym kwestionuje ona zasadność tegoż zarządzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej Ppsa), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 Ppsa). Zgodnie zaś z art. 230 § 1 Ppsa, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2 powołanego artykułu). A zatem przepis art. 230 § 1 Ppsa ustanawia ogólną zasadę, że skarga podlega opłacie.

Zgodnie z treścią powołanego w zaskarżonym zarządzeniu § 2 ust. 6 rozporządzenia RM z dnia 16 grudnia 2003 r., wpis w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5 wynosi 200 złotych, a zatem określoną w tym przepisie kwotę skarżąca zobowiązana jest zapłacić. Zasadnie zatem skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu, gdyż sprawa, w której wniosła skargę, podlega opłacie z racji jej przedmiotu, zwłaszcza jako niewymieniona w art. 239 Ppsa, zawierającym katalog spraw zwolnionych od koszów sądowych.

Powyższe oznacza, że sąd I instancji prawidłowo ustalił wysokość należnego wpisu w przedstawionej sprawie.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 Ppsa, orzekł jak w sentencji.