Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 506/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2010-08-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w sprawie ze skargi M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

M.B., reprezentowana przez radcę prawnego M.Ł., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia. Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] Wójta Gminy, którą nałożono na skarżącą karę administracyjną w wysokości 559 120, 31 zł za usunięcie bez zezwolenia 2 sztuk drzew gatunku dąb szypułkowy. Jednocześnie skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu zakończenia postępowania sądowego, podkreślając, iż nie posiada środków na uiszczenie nałożonej kary, a ewentualna egzekucja tej należności spowoduje nieodwracalne szkody w postaci utraty wiarygodności w oczach kredytujących jej działalność instytucji.

Na wezwanie Sądu z dnia 21 lipca 2010 r. do wykazania, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, skarżąca, reprezentowana przez r. pr. M.Ł., w piśmie z dnia [...] lipca 2010 r. wskazała, iż należące do niej gospodarstwo utrzymuje się z hodowli drobiu i jego sprzedaży odbiorcom zagranicznym. Miesięczne obroty przedsiębiorstwa to ok. 300 tyś. zł, jednakże wierzytelności z tytułu sprzedaży w zdecydowanej większości nie trafiają bezpośrednio do strony, lecz cesją przenoszone są na rzecz dostawców piskląt i paszy. Jednocześnie skarżąca wskazała, iż z powodu lipcowych upałów 7 660 kg drobiu z lipcowego cyklu produkcyjnego nie nadawało się do sprzedaży i zostało przekazanych do utylizacji, co stanowi stratę przedsiębiorstwa w wysokości 50 tyś. zł. Wskazała, iż produkcja realizowania jest przy wykorzystaniu urządzeń, których łączna wartość wynosi 130 tyś. zł. Skarżąca podniosła też, iż korzysta z kredytu obrotowego w wysokości 50 tyś. zł, zaś w chwili obecnej zadłużenie z tego tytułu wynosi 42 149,47 zł. Ponadto podkreśliła, że spłaca kredyt i na chwilę obecność wysokość kapitału do spłaty wynosi 144 164,47 zł.

Jednocześnie skarżąca wskazała, iż z doświadczenia życiowego wiadome jest, iż prowadzenie egzekucji wobec kredytobiorcy, stanowi dla banków podstawę do natychmiastowego wypowiedzenia kredytu i postawienia go w stan natychmiastowej wymagalności. Taka sytuacja wiązałaby się dla skarżącej z utratą płynności finansowej. Zmusiłaby ją również do sprzedaży urządzeń służących produkcji, a w konsekwencji do zakończenia działalności. Skarżąca załączyła do pisma zaświadczenie o wysokości zadłużenia z tytułu kredytu odnawialnego, kserokopię zawiadomienia o dacie spłaty kolejnej raty kredytu oraz kopię informacji podsumowującej o dokonanych wewnątrzwspólnotowych transakcjach za miesiąc czerwiec 2010 r., z którego wynika, iż kwota transakcji - nabycia towarów - wyniosła 337 376 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie egzekucji takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s.186).

W rozpoznawanym przypadku wniosek skarżącej dotyczył wstrzymania wykonania decyzji o nałożeniu na skarżącą administracyjnej kary pieniężnej. Skutki wywołane wykonaniem tej decyzji mają zatem charakter finansowy. Dokonując natomiast analizy argumentów, odnoszących się do finansowych następstw wykonania zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, że skarżąca spełnia przesłanki, uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Skarżąca wprawdzie prowadzi działalność gospodarczą, której miesięczny obrót wynosi ok. 300 tyś. zł, jednakże jej działalność związana jest z hodowlą i sprzedażą drobiu za granicę. Tym samym każdy cykl produkcyjny wiąże się z koniecznością nabycia nowego materiału hodowlanego oraz paszy. W związku z tym uzyskany w wyniku sprzedaży przychód, w znacznej części cesją przechodzi na dostawców piskląt i paszy. Skarżąca ponadto posiada zadłużenie z tytułu kredytu - w kwocie kapitału 144 164,47 zł, oraz z tytułu kredytu odnawialnego w kwocie 42 149,47 zł. Ponadto w związku z lipcowymi upałami poniosła stratę w kwocie ok. 50 tyś. zł.

Przy tak znacznym obciążeniu finansowym, jakie stanowi nałożona na skarżącą administracyjna kara pieniężna w wysokości 559 120, 31 zł, realizacja tego zobowiązania niewątpliwie w sposób istotny wpłynęłaby na sytuację finansową strony skarżącej, w tym na możliwość prowadzenia przez nią działalności gospodarczej. Wysokość nałożonej kary przewyższa miesięczny obrót skarżącej i stanowi jedno z kilku wymagalnych zobowiązań ją obciążających. Wprawdzie uiszczona pieniężna kara administracyjna może zostać stronie zwrócona w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji, pamiętać jednakże należy, iż jej uiszczenie, niewątpliwie prowadzić będzie do istotnego uszczuplenia w majątku strony, co z kolei pociągać może za sobą, w perspektywie czasu, trudne do odwrócenia skutki w sferze prowadzonej przez stronę działalności gospodarczej, prowadząc do jej zakończenia.

Z powyższych względów Sąd stwierdził, że poniesienie przez M.B. wydatku w wysokości orzeczonej kary pieniężnej stanowi dotkliwe obciążenie, mogące prowadzić do trudnych do odwrócenia skutków, polegających na utracie płynności finansowej, niemożliwości spłaty bieżących zobowiązań wobec banku oraz kontrahentów, co w konsekwencji skutkować może koniecznością zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej. Za zasadne zatem uznano wstrzymanie wykonania decyzji o nałożeniu administracyjnej kary pieniężnej do czasu zbadania jej legalności przez sąd administracyjny.

Z przedstawionych względów należało uznać wniosek skarżącej za uzasadniony.

Jednocześnie zaznaczyć trzeba, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności ma charakter tymczasowy, bowiem w myśl art. 61 § 6 p.p.s.a. upada ono w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.