Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1414/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-04-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6053 Obywatelstwo
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu [...] kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. T. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości postanawia 1) ustanowić dla J. T. adwokata, 2) zwolnić J. T. od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 19 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. T. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2009 r. w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości.

Po wydaniu przedmiotowego wyroku skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku z dnia 25 marca 2010 r., skarżący podniósł, iż z uwagi na chorobę nie jest w stanie podjąć zatrudnienia, obecnie nie otrzymuje już renty z ZUS (otrzymywał ją w wysokości 530 zł), uiszczenie kosztów sądowych oraz poniesienie kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika stanowiłoby istotny uszczerbek w kosztach niezbędnych do zapewnienia wyżywienia oraz bieżącego utrzymania. Skarżący zamieszkuje samotnie "wydatkując środki, jakie mu jeszcze pozostały, tj. 250 zł". Skarżący w okresie choroby korzystał z pomocy córki która przynosiła mu pożywienie. Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący jest osobą samotną, nie posiada żadnego majątku. Zamieszkuje w pokoju znajdującym się w przybudówce na posesji należącej do członków jego rodziny, ale nie prowadzi z nimi wspólnego gospodarstwa domowego. Skarżący uzyskuje nieregularne dochody w wysokości ok. od 100 zł do 500 zł z tytułu prac zleconych lub umów o dzieło

Rozpoznając przedmiotowy wniosek, należało uznać, ze zasługuje on na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

W przypadku złożenia wniosku o udzielenie prawa pomocy, na wnioskodawcy spoczywał ciężar wykazania, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.

W rozpatrywanej sprawie wnioskodawca wykazał, że w jego przypadku spełniona jest przesłanka skutkująca przyznaniem prawa pomocy w zakresie całkowitym. W szczególności należy wziąć pod uwagę, że skarżąca jest osobą schorowaną, nie posiada jakiegokolwiek majątku, uzyskuje nieregularne dochody z tytułu prac zleconych lub umów o dzieło w wysokości od ok. 100 zł do 500 zł, okazjonalnie korzysta z pomocy córki. Zatem obecna sytuacja majątkowa skarżącego wskazuje, że nie byłby on w stanie ponieść kosztów sądowych.

Również ustanowienie pełnomocnika z urzędu ma szczególne znaczenie

z uwagi na etap, w którym znajduje się postępowanie w sprawie. Wyrokiem z dnia 19 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. T. w niniejszej sprawie. Od przedmiotowego orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna (art. 173 § 1 P.p.s.a.). Powyższy środek odwoławczy objęty jest przymusem adwokacko - radcowskim (art. 175 § 1 P.p.s.a.). W tym stanie rzeczy od przyznania prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu może być uzależniona realizacja przez skarżącą konstytucyjnego prawa do sądu

Z powyższych względów i na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 powołanej ustawy – P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.