Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt SAB/Bd 95/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2004-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 603  Utrzymanie i ochrona dróg publicznych i innych dróg ogólnodostępnych, ruch na tych drogach, koleje, lotnictwo cywilne, p
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Starosta
Powołane przepisy: article: art. 114 ust. 1 pkt 2 lit. b
journal: Dz.U. 1997 nr 98 poz 602
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Grzęda Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Asesor WSA Mirella Łent Protokolant Magdalena Gadecka po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Starosty I. w przedmiocie zwrotu prawa jazdy 1. zobowiązuje Starostę I. do wydania w terminie jednego miesiąca od doręczenia odpisu niniejszego wyroku decyzji w przedmiocie zwrotu prawa jazdy zatrzymanego J. M., 2. zasądza od Starosty I. na rzecz skarżącego J. M. kwotę 520 zł (pięćset dwadzieścia) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

SAB/Bd 95/03

UZASADNIENIE

Skarżący J. M. wniósł w dniu 13 października 2003r. skargę na bezczynność Starosty I., do którego wnioskiem z dnia 4 sierpnia 2003r. zwrócił się o zwrot prawa jazdy.

Pismem z dnia 8 września 2003r. skarżący wniósł do Wojewody K.-P. zażalenie na bezczynność organu. Zażalenie to zostało w dniu 11 września 2003r. przekazane przez Wojewodę K.-P. Radzie Powiatu w I. celem jego rozpatrzenia w trybie art. 227 w związku z art. 229 pkt 4 kpa.

Starosta I. wniósł o oddalenie skargi podnosząc, że podjęcie wnioskowanej decyzji uzależnione było uzyskania przez skarżącego pozytywnego wyniku egzaminu sprawdzającego kwalifikacje kierowcy w zakresie prawa jazdy kategorii B zgodnie z art. 114 ust.1 pkt2 lit.b ustawy Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2003r., Nr 58, poz.515 ze zm.).

Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy wyjaśnić, że niniejsza skarga wniesiona została do Naczelnego Sądu Administracyjnego w trybie przepisów ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. Nr 74, poz.368 ze zm./. Ustawa ta utraciła moc z dniem 31 grudnia 2003r. na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz.1271 ze zm.), a zgodnie z treścią art. 97§1tej ustawy sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr153, poz.1270).

W myśl art. 3§2 pkt8 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- sąd administracyjny rozpoznaje skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 §2 pkt1-4 tej ustawy. Do przypadków tych należą sprawy, które powinny być rozstrzygnięte w drodze decyzji administracyjnej.

Jedną z podstawowych zasad postępowania administracyjnego określonych Kodeksie postępowania administracyjnego jest wyrażona w art. 12 § l zasada szybkości postępowania. Przepis ten stanowi, że organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko.

Rozwinięcie tej zasady następuje w art. 35 kpa. Zgodnie z jego § l organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki.

Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być załatwione w oparciu o dowody przedstawione przez stronę, łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza organ (art. 35 § 2 kpa).

Z art. 35 §3 k.p.a. wynika, że załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Zgodnie z art. 61 § 3 kpa postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest - zgodnie z art. 61 § 3 kpa - dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej.

Stosownie do treści art. 36 §1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. organ administracji publicznej zobowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy, nawet wtedy, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy powstała z przyczyn niezależnych od organu(art.36§2 k.p.a). Dla ustalenia zaistnienia przesłanek bezczynności organu nie ma zatem znaczenia, czy akt nie został podjęty z przyczyn zawinionych przez organ, czy też bezczynność jest spowodowana okolicznościami obiektywnymi.

W myśl art. 104 § l kpa organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepis kodeksu stanowi inaczej.

Przechodząc od przedstawionych powyżej ustawowych regulacji na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że wszczęcie postępowania nastąpiło w dniu 13 sierpnia 2003r. Tego bowiem dnia wpłynęło do Starosty I. żądanie skarżącego z dnia 4 sierpnia 2003 r. o zwrot prawa jazdy.

Jednomiesięczny termin z przywołanego wyżej art. 35 § 3 kpa upłynął w dniu 13 września 2003r. a wskazany tamże termin dwumiesięczny upłynął w dniu 13 października 2003r.

Nie można podzielić stanowiska Starosty I., że do czasu uzyskania przez skarżącego pozytywnego wyniku egzaminu sprawdzającego kwalifikacje kierowcy w zakresie prawa jazdy kategorii B zgodnie z art. 114 ust.1 pkt2 lit.b ustawy Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2003r., Nr 58, poz.515 ze zm.).organ nie mógł podjąć decyzji w sprawie.

Polska procedura administracyjna nie zna sytuacji, w której postępowanie administracyjne wszczęte wskutek złożenia wniosku spełniającego wymogi formalne mogłoby pozostać w stanie nieformalnego "zawieszenia". Jeśli organ administracji uznał, że skarżący nie spełnia określonych w omawianych przepisach warunków do zwrotu prawa jazdy winien wydać w tym zakresie decyzję odmowną. Jeśli rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji nie jest zależne od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ, to organ administracji ma obowiązek rozstrzygnąć sprawę w terminie wynikającym z przepisów art. 35 k.p.a. decyzją administracyjną, która również, po wyczerpaniu środków odwoławczych w postępowaniu administracyjnym może podlegać kontroli sądu administracyjnego.

Skarżący uczynił zadość wymogom art. 34 ust. 1 ustawy o NSA (obowiązującego w dacie podjęcia czynności) wnosząc na podstawie art. 37§1 k.p.a. zażalenie na bezczynność Starosty I. do Wojewody K.-P., przed wniesieniem skargi do NSA.

W tym stanie sprawy, uznając skargę za zasadną Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 149 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zobowiązał Starostę I. do wydania w terminie jednego miesiąca od otrzymania odpisu niniejszego wyroku decyzji w przedmiocie zwrotu prawa jazdy zatrzymanego J. M. Powyższe rozstrzygnięcie nie przesądza oczywiście treści decyzji organu administracji publicznej.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 u. p.s.a i § 18 ust.1 pkt3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr163, poz.1348 ze zm.)