Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 3230/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-06-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Nowecki po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S.i A. S. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu postanawia odrzucić skargę A. S.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 10 listopada 2015 r. A. S. i A. S. - przedsiębiorcy działający jako wspólnicy spółki cywilnej występującej pod nazwą F. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu. Skargę podpisała jedynie A.S.

Sąd pismem z 10 marca 2016 r. wezwał A. S. do uzupełnienia braków formalnych skargi wniesionej w jej imieniu i w imieniu A. S. poprzez nadesłanie kopii skargi podpisanej przez A. S. Sąd pouczył skarżącą, że nieusunięcie braków formalnych skargi - w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania - skutkować będzie odrzuceniem skargi w stosunku do A. S.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Z akt niniejszej sprawy wynika jednoznacznie, że Sąd pismem z 10 marca 2016 r. wezwał A. S. do uzupełnienia braków formalnych skargi wniesionej w jej imieniu i w imieniu A. S. poprzez nadesłanie kopii skargi podpisanej przez A.S.. Jednocześnie Sąd pouczył skarżącą, że nieusunięcie braków formalnych skargi - w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania - skutkować będzie odrzuceniem skargi w stosunku do A. S. Powyższe wezwanie zostało doręczone A. S. w dniu 15 marca 2016 r. (vide: potwierdzenie odbioru przesyłki - k. nr 20 akt sądowych).

W tej sytuacji uznać należy, że skarżąca obowiązana była nadesłać kopię skargi podpisaną przez A. S. w wyznaczonym przez Sąd siedmiodniowym terminie, tj. nie później, niż do dnia 22 marca 2016 r.

Z uwagi na fakt, że skarżąca w wyznaczonym przez Sąd terminie nie uzupełniła braków formalnych skargi, daje to podstawę do odrzucenia skargi.

W ocenie Sądu, brak formalny skargi wskazany w wezwaniu Sądu miał charakter istotny, a więc taki, którego nieusunięcie uniemożliwiło nadanie skardze A. S. dalszego biegu.

Należy zauważyć, że brak jest przepisów prawa, które przyznawałyby spółce cywilnej osobowość prawną oraz brak przepisów prawa, które przyznawałyby spółce cywilnej zdolność prawną, mimo braku osobowości prawnej, w sprawach z dziedziny transportu drogowego.

Nie ma jednocześnie przepisów prawa, które pozwalałyby przyznać spółkom cywilnym uprawnienia lub nałożyć na nie obowiązki, albo kierować do nich nakazy lub zakazy. W tej sytuacji, uznać należy zatem, iż spółka cywilna nie należy do żadnej z grup podmiotów wymienionych w art. 25 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, stwierdzić należy, że spółki cywilne nie mają zdolności sądowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Nie ulega wątpliwości, że przedsiębiorcami, zgodnie z ustawą z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jednolity Dz.U. z 2015 r., poz. 584 ze zm.) - są wspólnicy spółki cywilnej, a więc to oni, jako przedsiębiorcy związani umową spółki cywilnej, mogą występować jako strona postępowania administracyjnego, a następnie jako strona postępowania sądowego przed sądem administracyjnym.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w dotychczasowym orzecznictwie sądów administracyjnych (vide: m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2008 r., sygn. akt II GSK 366/08; por. również: uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2008 r., sygn. akt II GPS 5/08, ONSAiWSA z 2009 zeszyt nr 1, poz. 3).

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.