Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 36/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-03-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie WSA Krystyna Daniel / spr. / AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2007 r. sprawy ze skargi W. M. i M. G. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] 2003 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję jak i utrzymaną nią w mocy decyzję organu l instancji, II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana, III. zasądza od Wojewody M. na rzecz skarżących W. M. kwotę 500 /pięćset/ zaś dla M. G. kwotę 250 /dwieście pięćdziesiąt/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wójt Gminy K. decyzją nr [...] z [...] 2003 r. na podstawie art. 28, art. 32, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 oraz art. 71 ustawy z 7. 07. 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), art. 104 k.p.a. oraz stosowanie do porozumienia z dnia [...] 1995 r zawartego pomiędzy kierownikiem Urzędu Rejonowego w O. a Zarządem Gminy K. w sprawie powierzenia spraw z zakresu właściwości Urzędu Rejonowego (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...] póz. 78 z [...]1995.r.) w związku z art. 89 ustawy z dnia 13.10. 1998 r. przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133 poz. 872), zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla G. i D. S. na inwestycję: rozbudowa i nadbudowa istniejącego budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce Nr 1118 w K.: powierzchnia zabudowy: + 33,48 m2, pow. użytkowa: + 88,51 m2, kubatura: +265,00 m3, izb:+4.

W uzasadnieniu organ wskazał, że odstępuje od uzasadnienia decyzji ponieważ uwzględnia ona w całości żądania stron, a projekt techniczny spełnia warunki techniczne, jakim winny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Od powyższej decyzji wniosły odwołanie W. M. i M. G., właścicielki działki nr 1117 graniczącej od strony zachodniej z działką inwestora. W uzasadnieniu podały, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem budowlanym, zarzuciły, że istniejący na działce nr 1118 budynek inwestorów, który ma być nadbudowany i rozbudowany usytuowany jest w granicy między działkami nr 1118 i 1117 oraz wskazały na niezgodność pomiędzy podaną na rysunku projektu zagospodarowania działki odległością między budynkami usytuowanymi na działkach nr 1118 i 1117. Zdaniem odwołujących odległość ta wynosi 3.70 m, podczas gdy w projekcie podano odległość 4,20 m. Nadto zarzuciły, że projektowana nadbudowa "przesłoni okna budynku" odwołujących się.

Wojewoda decyzją z dnia [...] 2003 r. znak:[...] , na podstawie art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7. 07. 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U Nr 89 poz. 414 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu l instancji.

W uzasadnieniu podniesiono, że przedmiotowa inwestycja na działce nr 1118 polegała będzie na rozbudowie istniejącego ganku wejściowego, nadbudowie wraz z przebudową dobudowanego do budynku garażu, przebudowie dachu budynku i dobudowie tarasu. W wyniku projektowanych prac nie zmieni się odległość usytuowania budynku na działce nr 1118 od granicy z działką odwołujących, nr 1117, zwiększy się natomiast wysokość zabudowań od strony działki odwołujących, bowiem nad przebudowanym garażem nadbudowane zostanie pomieszczenie gospodarcze. Jak wskazuje zamieszczona w dokumentacji analiza przedmiotowa nadbudowa spełnia dyspozycje przepisów § 13 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04. 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r., Nr 75, póz. 690 ze zm.) dotyczące zachowania możliwości naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Organ odwoławczy wskazał, że w postępowaniu uzupełniającym została przeprowadzona wizja lokalna, z udziałem odwołujących, podczas której dokonano pomiarów odległości między budynkami, które wobec nierównoległego usytuowania budynków względem siebie wynosiły odpowiednio -3.96m., 4.16m. i 3.74 m. Notatka z wizji z dokonanymi ustaleniami została podpisana przez strony odwołujące się, co dodatkowo potwierdza prawidłowość dokonanych pomiarów.

Ponadto, ze zgromadzonych akt sprawy wynika, że przedmiotowa inwestycja projektowana na działce nr 1118 w K., nie narusza interesów osób trzecich, chronionych art. 5 Prawa budowlanego. Inwestor wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projekt budowlany spełnia wymagania podane w art. 34 ust. 1, 2 i 3, sprawdzono zgodność projektu zagospodarowania działki z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, wymaganiami decyzji o WZiZT, przepisami, w tym techniczno -budowlanymi (art. 35 ust. 1 pkt. 1a, b i c), sprawdzono kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń (art. 35 ust. 1 pkt. 2) oraz wykonanie projektu przez osobę uprawnioną (art. 35 ust. 1 pkt. 3).

W dniu [...] 2004 r. W. M. i M. G. złożyły skargę od decyzji organu II instancji, zaskarżając ją w całości. Zaskarżonej decyzji zarzuciły naruszenie przepisów prawa materialnego, a to: § 12 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12. 04. 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim

powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlanego w zw. z art. 5 ust. 1 ustawy, art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz c ustawy Prawo budowlane, art. 5 ust. 1 pkt 8 ustawy Prawo budowlane, poprzez ich niezastosowanie, naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy a to: art. 7 k.p.a., art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z 30. 08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, w tym zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i 3 p.p.s.a.). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do dyspozycji art. 134 § 1 p.p.s.a.

W wyniku dokonanej oceny należy stwierdzić, że skarga zasługuje na uwzględnienie ponieważ zaskarżona decyzja nie jest zgodna z prawem.

Na wstępie należy przypomnieć, że zgodnie z podstawowymi zasadami postępowania administracyjnego wyrażonymi w art. 6 i 7 k.p.a.: organy administracji publicznej działają na postawie przepisów prawa (art. 6 ), w toku postępowania stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 ). Stosownie do art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest zobowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, a stosownie do art. 107 § 3 uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa.

Orzekające w niniejszej sprawie organy naruszyły powyższe zasady. W pierwszym rzędzie należy stwierdzić, że organ l instancji w decyzji zatwierdzającej przedłożony projekt budowlany i udzielającej pozwolenia budowlanego stwierdził jedynie, że autor projektu budowlanego - inż. arch. M. P. posiada uprawnienia budowlane nr 281/82 oraz, że inwestor nie jest obowiązany uzyskać pozwolenia na użytkowanie obiektu, nie wskazał natomiast, że inwestor posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, że wniosek o pozwolenie na budowę został złożony w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, że projekt zagospodarowania działki jest zgodny z planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego i przepisami technicznymi, a projekt budowlany jest kompletny posiada wymagane opinie, uzgodnienia i pozwolenia - stosownie do treści art. 35 i 34 ustawy z 7.07. 1994 r. Prawo budowlane. Powyższe stwierdzenia zostały umieszczone dopiero w uzasadnieniu decyzji drugiej instancji za wyjątkiem stwierdzenia, że wniosek o pozwolenie na budowę został złożony w terminie ważności decyzji ustalającej dla przedmiotowej inwestycji.

Zgodnie z art. 35 ust.1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza:

1. zgodność projektu zagospodarowania działki z:

-miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska,

-wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,

-przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

2. kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,

3. wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane.

Odnosząc się do powyższego należy stwierdzić, że z załączonej do przedmiotowego projektu decyzji Wójta Gm. K. z dnia [...] 2002 r. znak: [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji rozbudowa i nadbudowa istniejącego budynku mieszkalnego na działce nr 1118 w K. wynika, że "architektura budynku winna odpowiadać wymogom obowiązującym na terenie Zespołu Jurajskich Parków Krajobrazowych" podczas gdy w zatwierdzonym

projekcie budowlanym brak jakichkolwiek danych wskazujących, że zatwierdzony projekt spełnia w/w warunek. Skoro, stosownie do ostatecznej decyzji o WZiZT z [...] 2002 r. znak: [...] ustalono warunek dotyczący architektury przedmiotowego budynku to ustalenie to jest wiążące dla oceny projektu budowlanego dokonywanej przez organ zatwierdzający projekt i wydający pozwolenie na budowę. Właściwy organ administracji publicznej pozbawiony jest bowiem możliwości ingerencji w merytoryczną zawartość projektu, a jego ocenie podlega jedynie zgodność przyjętych rozwiązań z prawem, w zakresie ściśle określonym (por. wyrok NSA IVSA 1562/98, LEX 47784).

Należy podnieść, że wyrzeczenie decyzji organu l instancji jest zawężone w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego, który obejmuje nie tylko "rozbudowę, nadbudowę i modernizację istniejącego budynku mieszkalnego" zlokalizowanego na dz. Nr 1118 w K. - co wynika ze strony tytułowej projektu - ale także "wyburzenie części dobudowanej garażu i zastąpienie jej węższą wiatą garażową", co wynika m. in. z pkt. 6 opisu technicznego zakresu zmian adaptacyjnych przedmiotowego projektu budowlanego (s. 3). Należy wskazać, że z uzasadnienia decyzji drugoistancyjnej wynika, że nad garażem zostanie dobudowane pomieszczenie gospodarcze. W niniejszej sprawie brak więc właściwie zatytułowanego projektu budowlanego, obejmującego - jak wynika z jego treści - przebudowę i nadbudowę nie tylko budynku mieszkalnego ale także garażu, nadto zakres wyrzeczenia decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia budowlanego w części musi być wyprowadzony z treści uzasadnienia, a to narusza wymagania art. 107 § 1 k.p.a. (por. wyrok NSA z 12.04. 1999 r. IVSA 1886/96 niepubl.). Z racji centralnego miejsca jakie zajmuje rozstrzygnięcie w strukturze decyzji, organ powinien je formułować ze szczególną dbałością o jasność i precyzję wypowiedzi (por. Dawidowicz, Postępowanie administracyjne, s. 103). Wątpliwości budzi również fakt, że wskazana w uzasadnieniu decyzji drugoinstancyjnej "przebudowa garażu z nadbudowanym pomieszczeniem gospodarczym" nie została uwzględniona w zakresie zmian adaptacyjnych opisanych na s. 3 przedmiotowego projektu.

Ze względu na ustalenia poczynione w postępowaniu uzupełniającym - w trybie art. 136 k.p.a. - dotyczące odległości pomiędzy budynkami znajdującymi się na działce nr ew. 1118 i na działce nr ew. 1117, w zatwierdzonym projekcie budowlanym znajduje się niepotwierdzona kserokopia notatki spisanej na okoliczność przeprowadzenia w/w pomiarów, z której wynika, że odległości między budynkami sytuowanymi na dz. Nr 1118 i na dz. Nr 1117 wynoszą w zależności od miejsca: 3,96 m, 4,16 i 3.74 m. Powyższe pomiary zostały również uwzględnione na rys. nr 32 projektu budowlanego, zawierającym

określenie odległości i pola widzenia z okna budynku przesłanianego znajdującego się na działce odwołujących się (nr 1117), przy czym rys. nr 32 nie posiada pieczątki Urzędu Gminy K.

Oceniając zakres i formę przedmiotowego projektu budowlanego w kontekście obowiązującego w czasie wydania decyzji zatwierdzającej przedmiotowy projekt budowlany rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 3.11. 1998 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 140, póz. 906) w tym § 3, 5 i 6 należy wskazać, że:

- brak określenia zakresu opracowania projektu przez poszczególnych projektantów, na stronie tytułowej brak danych dotyczących projektanta, który sporządził projekt instalacji elektrycznej (§ 3),

- nie wszystkie strony i arkusze projektu są opatrzone numeracją (§ 5)

- projekt nie został sporządzony w sposób uniemożliwiający jego dekompletację (§ 6). W projekcie budowlanym brak dokumentu, który potwierdzałby posiadanie uprawnień budowlanych przez mgr inż. arch. M. P. oraz mgr inż. R. G., który opracował projekt instalacji elektrycznych. Wreszcie należy podnieść, że organy administracji architektoniczno-budowlanej orzekające w niniejszej sprawie nie ustaliły, czy budynek mieszkalny zlokalizowany na działce nr 1118 w K. oraz dobudowany do niego garaż, których dotyczy przedmiotowa decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca G. i D. S. pozwolenia budowlanego na rozbudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego, zostały wzniesione legalnie. Warto w tym miejscu podkreślić, że wymóg legalność wszelkich robót budowlanych stanowi generalna zasadę prawa budowlanego (art. 28 i n. ustawy z 7.07. 1994 r. - Prawo budowlane).

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy postępowanie winno zostać uzupełnione w celu usunięcia wszelkich braków, o których mowa, przy pełnym zastosowaniu wymogów postępowania administracyjnego i Prawa budowlanego.

Wobec wskazanych okoliczności orzeczono jak w punkcie l sentencji na podstawie art. 145 § 1 pk1 lit. a i c ustawy z 30. 08. 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz jak w punkcie II sentencji wyroku na zasadzie art. 152 cyt. ustawy.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy p.p.s.a.