Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 224/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2012-06-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2,  art. 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem na skutek sprzeciwu B. K. od postanowienia Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie z dnia 14 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Ol 224/12 w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

B. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem.

Skarżąca w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie postanowieniem z dnia 14 maja 2012 r. odmówił przyznania B. K. prawa pomocy w żądanym zakresie wskazując, że nieprzedłożenie przez nią dodatkowych dokumentów źródłowych i oświadczeń uniemożliwia ocenę jej rzeczywistych zdolności płatniczych.

Kwestionując rozstrzygnięcia referendarza skarżąca podniosła m.in., że jej sytuacja majątkowa jest tragiczna, a jej obowiązkiem jest chronić córkę, wraz z którą są wieloletnimi ofiarami przemocy ze strony byłego męża.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

W myśl art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako: p.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Skuteczne wniesienie sprzeciwu przez skarżącą, w myśl cytowanego przepisu, powoduje utratę mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 14 maja 2012 r. i konieczność rozpoznania sprawy, będącej przedmiotem sprzeciwu, przez Sąd.

Zgodnie z art. 243 § 1 i art. 244 w związku z art. 245 p.p.s.a., na wniosek strony, może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym (obejmujące zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części, albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) lub całkowitym (obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego).

Zdaniem Sądu, który przeanalizował ponownie treść wcześniejszych pism skarżącej oraz informację zawartą w nadesłanym przez nią formularzu PPF, wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie. Oceniając bowiem sytuację socjalno-bytową skarżącej, która jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, pozostającą na utrzymaniu starszej córki, Sąd uznał, iż nie jest ona w stanie ponieść kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego dla siebie utrzymania.

Zważyć należy, iż wpis w niniejszej sprawie wynosi 500 zł, co dla osób takich, jak skarżąca, stanowi znaczne obciążenie finansowe. W świetle zasad doświadczenia życiowego jest oczywiste, że skoro B. K. nie uzyskuje dochodu, a zaspokojenie jej podstawowych potrzeb życiowych finansowane jest ze środków jej dziecka, nie mogła ona również poczynić oszczędności w wydatkach w celu poniesienia kosztów postępowania sądowego.

Rozpoznając, zatem sytuację skarżącej, Sąd, postanowił przyznać jej prawo pomocy w zakresie częściowym i zwolnić od kosztów sądowych.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 260 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.