Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 114/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-06-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant st. ref. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi Gminy Miasta [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2012 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego skargę oddala.


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2012 r.,

nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., po rozpatrzeniu

odwołania Gminy Miasta [...], uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia

[...] sierpnia 2012 r., nr [...], odmawiającą stwierdzenia, na

wniosek Prezydenta Miasta [...], nieważności decyzji Starosty

[...] z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...], zatwierdzającej

projekt budowlany i udzielającej [...] K. S. Sp. z o.o. w

W. pozwolenia na budowę budynku usługowo - handlowego z

wewnętrznymi instalacjami: wodociągową, kanalizacji sanitarnej c.o., wentylacyjną,

gazową, elektryczną oraz zewnętrznymi instalacjami: kanalizacji deszczowej,

kanalizacji sanitarnej, wodociągowej, elektrycznych, jak również z przełożeniem

istniejących instalacji kablowych SN-15 kV i nn-0,4 kV na dziatkach nr ew. [...],

[...] i [...], obręb [...], przy ul. K. w W., przeniesionej decyzją

Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...], na

rzecz R. K., następnie przeniesionej decyzją Starosty

[...] z dnia [...] marca 2012 r., nr [...], na rzecz N.

Sp. z o.o. w M. oraz umorzył postępowanie organu I instancji.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ podał, że Wojewoda [...]

decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r., odmówił stwierdzenia, na wniosek Prezydenta

Miasta [...], nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca

2011 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] K.

S. Sp. z o.o. w W. pozwolenia na budowę budynku usługowo -

handlowego z wewnętrznymi instalacjami: wodociągową, kanalizacji sanitarnej c.o.,

wentylacyjną, gazową, elektryczną oraz zewnętrznymi instalacjami: kanalizacji

deszczowej, kanalizacji sanitarnej, wodociągowej, elektrycznych, jak również z

przełożeniem istniejących instalacji kablowych SN-15 kV i nn-0,4 kV na działkach

nr ew. [...],[...] i [...], obręb [...], przy ul. K. w W.

przeniesionej decyzją Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2011 r.,

na rzecz R. K., następnie przeniesionej decyzją Starosty

[...] z dnia [...] marca 2012 r., na rzecz N. Sp. z o.o. w M..

Od tej decyzji Wojewody [...] Gmina Miasta [...] wniosła

odwołanie.

Organ odwoławczy wskazał, że organ wojewódzki pismem z dnia

[...] lutego 2012 r. wszczął, na wniosek Prezydenta Miasta [...], postępowanie

nieważnościowe dotyczące decyzji Starosty [...] z dnia

[...] lipca 2011 r. Następnie decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. odmówił stwierdzenia

nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę spornej inwestycji.

Organ odwoławczy wskazał, że w aktach sprawy brak jest żądania Prezydenta

Miasta [...] o wszczęciu, na jego wniosek, postępowania w sprawie

stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej przedmiotowego pozwolenia na

budowę.

Wniosek Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. w sprawie

stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2011 r.,

dotyczy wszczęcia postępowania nieważnościowego z urzędu, a nie na jego

wniosek.

Zdaniem organu II instancji, brak było podstaw do wszczęcia postępowania

nieważnościowego oraz wydania w jego toku rozstrzygnięcia - na wniosek

Prezydenta Miasta [...]. Organ wojewódzki powinien przeanalizować pismo

Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. pod kątem możliwości

wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji

Starosty [...] z dnia [...]lipca 2011 r.

Organ odwoławczy stwierdził, że uchylił decyzję Wojewody [...] i

umorzył postępowanie, bowiem Wojewoda [...] przeprowadził postępowanie

nieważnościowe na wniosek podmiotu, który żądał jego wszczęcia z urzędu.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że potraktowanie wniosku

Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] stycznia 2012 r., wbrew jego literalnemu

brzmieniu tj. jako złożonego w imieniu Gminy Miasta [...] nie stanowiło

podstawy do wszczęcia na jej wniosek i przeprowadzenia przedmiotowego

postępowania nieważnościowego.

Organ II instancji ustalił, że Gmina Miasta [...] jest właścicielem m. in.

działek nr ew. [...] (KW nr [...]), nr ew. [...],[...] (KW nr

[...]) oraz nr ew. [...] (KW nr [...]) graniczących

bezpośrednio z nieruchomościami inwestycyjnymi. Z odpisów ksiąg wieczystych

nr [...],[...] oraz [...] wynika, że

nieruchomości nr ew. [...],[...],[...] oraz [...] są działkami drogowymi. Sporna

inwestycja nie ograniczy ani nie wprowadzi zmian w sposobie zagospodarowania

w/w działek stanowiących własność Gminy Miasta [...].

Działki nr ew. [...] oraz [...] oddalone są od kwestionowanego budynku

odpowiednio o ok. 50 i 100 m., w związku z czym jego realizacja nie wpłynie na

sposób ewentualnej zabudowy tych nieruchomości.

Przy ocenie czy powyższe działki stanowiące własność skarżącej Gminy

zlokalizowane są w obszarze oddziaływania spornej inwestycji nie mają

zastosowania przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia

2002 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich

usytuowanie (Dz. U. nr 75. poz. 690 z późn. zm.).

Reasumując, organ odwoławczy stwierdził, że Gmina Miasta [...] w

przedmiotowym postępowaniu nie posiada interesu prawnego uprawniającego ją do

skutecznego negowania w postępowaniu nieważnościowym decyzji Starosty

[...] z dnia [...] lipca 2011 r. Rozstrzygnięcie organu wojewódzkiego

zostało wydane z naruszeniem art. 157 § 2 k.p.a.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył

Prezydent Miasta [...], wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i

przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów

postępowania.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenia przepisów art. 6, art. 7, art. 12,

art. 28, art. 157 § 2 k.p.a. poprzez niedopełnienie obowiązków spoczywających na

organie administracyjnym, błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów

w sprawie oraz naruszenie art. 20 ustawy o drogach publicznych poprzez jego

pominięcie.

Zdaniem skarżącego, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, błędnie

ustalił, że Prezydent Miasta [...] nie posiada interesu prawnego

uprawniającego do skutecznego negowania w postępowaniu nieważnościowym

decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2011 r.

Skarżący wskazał, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego pominął fakt

pełnienia przez Prezydenta Miasta [...] funkcji zarządcy dróg sąsiadujących z

inwestycją oraz istniejące w związku z tym obowiązki zarządcy drogi opisane

w art. 20 ustawy o drogach publicznych.

Zdaniem skarżącego, błędne jest stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru

Budowlanego, że sporna inwestycja nie wpłynie na funkcjonowanie nieruchomości

zajętych pod drogę, albowiem wprowadzenie dodatkowego ruchu związanego z

użytkowaniem budynku handlowego sieci [...] wraz z parkingiem w sposób

oczywisty istotnie zwiększy natężenie ruchu w tym rejonie, wpłynie na

bezpieczeństwo tego ruchu oraz stan techniczny tej drogi.

W ocenie skarżącego prawo do udziału w postępowaniu na prawach strony

wynika z tego, że budowa obiektów objętych spornym pozwoleniem na budowę

dotyczy obowiązków Prezydenta Miasta [...], albowiem sprawuje on

obowiązki zarządcy drogi, związane z zadaniami w zakresie inżynierii ruchu i

utrzymania dróg.

Skarżący wskazał również, że istotnym elementem sprawy, zignorowanym

przez oba organy administracji, jest brak uzgodnienia Prezydenta Miasta [...]

zjazdów dla inwestycji. Zgodnie bowiem z przepisami art. 20 ustawy o drogach

publicznych oraz art. 32 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego uzgodnienie takiego zjazdu

jest prawem i obowiązkiem Prezydenta Miasta jako zarządcy drogi.

W ocenie skarżącego okoliczność ta wskazuje również na istnienie interesu

prawnego Prezydenta Miasta [...], ponieważ skutki stwierdzenia nieważności

decyzji dotyczą wprost jego obowiązków.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał

stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

W konkluzji organ stwierdził, że zawarte w skardze merytoryczne zarzuty

dotyczące decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2011 r. (brak uzgodnień

zjazdów przez Prezydenta Miasta [...]), nie mają wpływu na skarżone

rozstrzygnięcie, albowiem, organ wojewódzki nie miał podstaw do wszczęcia na

wniosek Prezydenta Miasta [...] przedmiotowego postępowania

nieważnościowego, jak również z powodu braku posiadania prawa przez Gminę

Miasta [...] do skutecznego negowania w postępowaniu o stwierdzenie

nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę spornej inwestycji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja

odpowiada prawu.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju

sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne

sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.

Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem,

a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu

widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego.

Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o

postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.),

zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej

sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną

podstawą prawną.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu była decyzja Głównego

Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2012 r. uchylająca w całości

decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r.,

odmawiającą stwierdzenia, na wniosek Prezydenta Miasta [...], nieważności

decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...],

zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] K.

S. Sp. z o.o. w W. pozwolenia na budowę budynku usługowo -

handlowego z wewnętrznymi instalacjami: wodociągową, kanalizacji sanitarnej c.o.,

wentylacyjną, gazową, elektryczną oraz zewnętrznymi instalacjami: kanalizacji

deszczowej, kanalizacji sanitarnej, wodociągowej, elektrycznych, jak również z

przełożeniem istniejących instalacji kablowych SN-15 kV i nn-0,4 kV na dziatkach nr

ew. [...],[...] i [...], obręb [...], przy ul. K. w W.,

przeniesionej decyzją Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2011 r., nr

[...], na rzecz R. K., następnie przeniesionej

decyzją Starosty [...] z dnia [...] marca 2012 r., nr [...],

na rzecz N. Sp. z o.o. w M. oraz umorzająca postępowanie organu I

instancji.

Zgodnie z art. 157 § 2 k.p.a. postępowanie w sprawie stwierdzenia

nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu.

Do tego postępowania mają zastosowanie m.in. art. 61 k.p.a., w tym jego § 3

stanowiący, że datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień

doręczenia żądania organowi administracji publicznej.

Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że Prezydent Miasta [...] pismem

z dnia [...] stycznia 2012 r. wystąpił o wszczęcie z urzędu postępowania w sprawie

stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2011 r.

zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku

usługowo - handlowego z wewnętrznymi instalacjami: wodociągową kanalizacji

sanitarnej, c.o., wentylacyjną, gazową elektryczną zewnętrznych instalacji:

kanalizacji deszczowej, kanalizacji sanitarnej, wodociągowej, elektrycznych;

przełożenia istniejących linii kablowych SN-15 kV i nn-0,4 kV na działkach nr [...],

[...],[...] obr. [...] przy ul. K. w W..

Tymczasem Wojewoda [...], zamiast wszcząć postępowanie z urzędu

zgodnie z wnioskiem Prezydenta Miasta [...] wszczął postępowanie

nieważnościowe na wniosek Prezydenta Miasta [...].

Następnie po zakończeniu postępowania wyjaśniającego, decyzją z dnia [...]

sierpnia 2012 r. odmówił stwierdzenia nieważności ww. decyzji Starosty

[...].

W ocenie Sądu, organ odwoławczy, wbrew zarzutom skargi, prawidłowo

uznał, że skoro Prezydent Miasta [...] wystąpił do organu o stwierdzenie

nieważności w trybie działania z urzędu, to nie był on uprawniony do wszczęcia

postępowania z wniosku Prezydenta Miasta [...] i prowadzenia na jego

podstawie postępowania nadzorczego. Do wszczęcia postępowania na wniosek

może bowiem dojść tylko wobec złożenia wyraźnego żądania przez stronę

postępowania. Skoro w niniejszej sprawie Prezydent Miasta [...] takiego

wniosku nie złożył, to organ I instancji nie mając takiego wniosku nie mógł wszcząć

postępowania nieważnościowego z wniosku Prezydenta.

W tych warunkach Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zasadnie uchylił

rozstrzygnięcie organu I instancji i umorzył wszczęte postępowanie jako

bezprzedmiotowe.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie,

na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed

sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę oddalił.