Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 372/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-06-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i zasądzono zwrot kosztów postępowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 188, art. 197 § 1 i 2, art. 200
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 18 czerwca 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] S.A. z siedzibą w W. na postanowienie zawarte w punkcie drugim wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 stycznia 2020 r., sygn. akt IV SA/Wa 2287/19 w sprawie ze skargi [...] S.A. z siedzibą w W. na decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...] w przedmiocie określenia opłaty za usługi wodne postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i zasądzić od Prezydenta [...] na rzecz skarżącego [...] S.A. z siedzibą w W. kwotę 1.000 (jeden tysiąc) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 3 stycznia 2020 r., sygn. akt IV SA/Wa 2287/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na skutek skargi [...] S.A. z siedzibą w W. na decyzję Prezydenta [...] z [...] lipca 2019 r. w przedmiocie określenia opłaty za usługi wodne, uchylił zaskarżoną decyzję (pkt 1 wyroku) oraz zasądził od Prezydenta [...] na rzecz skarżącego kwotę 580 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt 2 wyroku). W uzasadnieniu wyroku wskazano, że o kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.

Skarżący złożył zażalenie na postanowienie zawarte w punkcie drugim wyroku. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie od organu administracji na jego rzecz kwoty 1.000 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania sądowoadministracyjnego, tj. art. 200 w zw. z art. 205 § 2 w zw. z art. 211 w zw. z art. 212 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 225 ust. 2 ustawy o radcach prawnych w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, polegające na ustaleniu kwoty 580 złotych, jako kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, podczas gdy koszty postępowania sądowego obejmują zarówno opłaty i wydatki, w tym koszty zastępstwa procesowego wg norm prawem przepisanych, co powinno spowodować zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kwoty 1.000 złotych. Zdaniem skarżącego, na koszty postępowania w niniejszej sprawie składa się wpis sądowy w kwocie 100 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości 900 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zdaniem NSA, Sąd pierwszej instancji nieprawidłowo określił koszty postępowania sądowego należne od organu administracji na rzecz skarżącego, reprezentowanego przez radcę prawnego, w sprawie, w której uchylono decyzję wydaną w przedmiocie określenia opłaty za usługi wodne.

Zgodnie z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) w razie uwzględnienia skargi przez Sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się, stosownie do art. 205 § 2 p.p.s.a., ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata i radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd stawiennictwa strony. Zgodnie natomiast z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 265), stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, oblicza się stosownie do § 2 tego rozporządzenia. To oznacza, że przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 1.500 złotych do 5.000 złotych stawka minimalna wynosi 900 złotych (§ 2 pkt 3 ww. rozporządzenia). W ocenie NSA, te przepisy należało zastosować w niniejszej sprawie jako podstawę zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi jest bowiem należność pieniężna w wysokości 1.673 złotych, ustalona decyzją Prezydenta [...] z [...] lipca 2019 r., która to decyzja – jak wynika ze skargi – została zaskarżona w całości. Powyższe oznacza, że w sytuacji uwzględnienia skargi w całości, na zasądzone koszty postępowania sądowego składać się powinny: wpis od skargi w wysokości 100 zł oraz minimalne wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym w wysokości 900 zł, co łącznie daje kwotę 1.000 zł. Na koszty postępowania mogły się także składać wydatki pełnomocnika skarżącego, jednakże w zażaleniu nie domagano się zwrotu wydatków.

W tych okolicznościach NSA stwierdził, że Sąd pierwszej instancji naruszył prawo, wydając zaskarżone postanowienie.

Z przyczyn wyżej wskazanych NSA, na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., uchylił rozstrzygnięcie o kosztach postępowania sądowego zawarte w punkcie drugim wyroku i zasądził od organu administracji na rzecz skarżącego kwotę 1.000 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.