Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3936/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-10-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 65 par. 1,  art. 69, art. 73,  art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, , po rozpoznaniu w dniu 23 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2006 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2000 r. postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 24 października 2006 r. Skarżący M. K. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2006 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2000 r.

Po uprawomocnieniu się postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2007 r. odmawiającego przyznania Skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, zarządzeniem z dnia 31 lipca 2007 r. wezwano go do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 570 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłkę zawierającą to zarządzenie zwrócono Sądowi w dniu 23 sierpnia 2007 r. z adnotacją, z której wynikało, że awizowano ją dwukrotnie pod wskazanym w skardze adresem. Skarżący jednak nie podjął jej w terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 65 § 1 i art. 69 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", Sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie.

Stosownie natomiast do treści art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia siedmiodniowego okresu, na jaki pismo złożone zostało w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (doręczenie zastępcze). Wyrokiem z dnia 28 lutego 2006 r. (sygn. akt P 13/05) Trybunał Konstytucyjny orzekł, iż cytowany wyżej przepis art. 73 p.p.s.a. jest niezgodny z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim ustanawia siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego i nie wymaga ponawiania zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego opublikowany został w Dzienniku Ustaw z dnia 7 marca 2006 r. (Nr 38, poz. 268).

Z uwagi na powołane wyżej orzeczenie oraz treść art. 65 § 2 p.p.s.a. uznać należy, że do skutecznego doręczenia pisma w postępowaniu sądowym w trybie art. 73 p.p.s.a. konieczne jest zastosowanie trybu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym uregulowanego w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 z późn. zm.). Przepisy tego rozporządzenia przewidują - w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi - obowiązek dwukrotnego zawiadomienia adresata o jego złożeniu w placówce pocztowej. Stosownie do § 9 ust. 3 rozporządzenia, jeżeli nie zgłosi się on po odbiór przesyłki w terminie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 (7 dni – przyp. Sądu), pocztowa placówka oddawcza sporządza, według wzoru określonego w załączniku nr 3 do rozporządzenia, powtórne zawiadomienie o możliwości jej odbioru w terminie kolejnych siedmiu dni, licząc od dnia następnego po dniu sporządzenia zawiadomienia, które listonosz doręcza adresatowi. Dokonanie powtórnego zawiadomienia zaznacza się na przesyłce adnotacją "awizowano powtórnie dnia" na adresowej stronie niedoręczonej przesyłki i podpisem.

Przesyłkę zawierającą zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu awizowano po raz pierwszy w dniu 3 sierpnia 2007 r. i złożono ją na okres siedmiu dni w placówce pocztowej W. ul. [...]. Przyczynę jej niedoręczenia określono jako "mieszkanie zamknięte". W dniu 11 sierpnia 2007 r. przesyłkę tę awizowano powtórnie, a następnie odesłano ją nadawcy z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Skoro zatem Skarżący przesyłki nie odebrał, należało uznać ją za doręczoną z upływem ostatniego dnia siedmiodniowego terminu, liczonego od daty powtórnego awizo, tj. z dniem 18 sierpnia 2007 r. W tej sytuacji termin do uiszczenia wpisu sądowego, z uwzględnieniem treści art. 83 § 2 p.p.s.a., upływał w dniu 27 sierpnia 2007 r. (poniedziałek). Skarżący jednakże nie wpłacił należnego wpisu.

Z tej przyczyny Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym odrzuceniu podlega m. in. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.