Postanowienie NSA, sygn. akt II GW 63/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Spór kompetencyjny/Spór o właściwość
Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym
Powołane przepisy: article: art. 4, art. 15 par. 1 pkt 4 i par. 2, art. 64 par. 3, art. 161 par. 3.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dorota Dąbek Sędzia NSA Krystyna Anna Stec Sędzia NSA Gabriela Jyż (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Prezydenta Miasta Poznania z dnia 2 sierpnia 2022 r. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta Poznania a Prezydentem Miasta Starogard Gdański w przedmiocie ustalenia prawa do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 27 sierpnia 2022 r. Prezydent Miasta Poznania wniósł o rozstrzygnięcie negatywnego sporu o właściwość miejscową między nim, a Prezydentem Miasta Starogard Gdański, w sprawie wniosku K. C. Z. Sp. z o.o. w S. G. o ustalenie prawa do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych dla D. Sz..

Wnioskodawca wskazał w motywach, że pismem z dnia [pic]29 lipca 2022 r. Dyrektor MOPS w Starogardzie Gdańskim zawiadomił Prezydenta Miasta Poznania o przekazaniu wymienionej sprawy według właściwości miejscowej na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. związku z art. 54 ust. ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t. j. Dz. U. z 2021 r., poz. 1285 ze zm.), stwierdzając, że właściwość Prezydenta Miasta Poznania wynika z art. 21 § 1 pkt 3 k.p.a., jako organu właściwego według miejsca zamieszkania D. Sz..

Wnioskodawca wskazał, że z pisma MOPS w Starogardzie Gdańskim wynikało, iż zainteresowany zamieszkuje obecnie w P., przy ul. B. [...].

Wnioskodawca wskazał, że zainteresowany posiada zameldowanie na pobyt stały w Starogardzie Gdańskim gdzie zamieszkuje wraz z matką. W oświadczeniu z dnia 2 sierpnia 2022 r. podał, że przebywa u siostry w Poznaniu z powodów lepszych warunków mieszkaniowych. Po wypadnięciu z okna, co było powodem udzielenia świadczenia zdrowotnego w trybie nagłym, zainteresowany porusza się na wózku inwalidzkim i będzie z niego korzystał do czasu pełnego powrotu do zdrowia. Oświadczył także, że w mieszkaniu w Starogardzie Gdańskim, w obecnym stanie nie mógłby się swobodnie przemieszczać.

W ocenie wnioskodawcy okoliczności sprawy nie wskazują, aby D. Sz. był mieszkańcem miasta Poznania, zaś czasowe opuszczenie gminy Starogard Gdański, ze względu na szczególną sytuację zdrowotną, nie skutkuje tym, aby uznać go za mieszkańca Poznania. Wobec tego, w ocenie Prezydenta Miasta Poznania, wyłącznie właściwym do [pic]rozpoznania wniosku o ustalenie prawa do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych D. Sz. jest Prezydent Miasta Starogard Gdański.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Może to czynić w odniesieniu do załatwienia konkretnej sprawy, w której dwa organy uznają się jednocześnie za właściwe (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uznaje się za właściwy w sprawie (spór negatywny) i pod warunkiem, że jest to sprawa z zakresu administracji publicznej, w której jeden z pozostających w sporze organów jest właściwy.

Natomiast zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 powołanego przepisu stało się bezprzedmiotowe. Użycie przez ustawodawcę sformułowania "stało się bezprzedmiotowe" oznacza, że chodzi o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowego, po wniesieniu pisma wszczynającego sprawę. Innymi słowy, postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Przepis ten, na mocy art. 64 § 3 p.p.s.a., ma odpowiednie zastosowanie do postępowania wszczętego wnioskiem (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 16 grudnia 2010 r. o sygn. akt I OW 168/10, z 27 sierpnia 2013 r. o sygn. akt I OW 132/13, z 24 maja 2018 r. o sygn. akt II GW 9/18, z 27 czerwca 2018 r. o sygn. akt II GW 14/18 - treść tych, jak i dalej powołanych postanowień jest dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt tej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaistniały pomiędzy Prezydentem Miasta Poznania, a Prezydentem Miasta Stargard Gdański spór kompetencyjny, stał się bezprzedmiotowy. Jak bowiem wynika z pisma Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Stargardzie Gdańskim z dnia 8 grudnia 2022 r., Prezydent Miasta Stargard Gdański uznał się właściwym w sprawie ustalenia prawa do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych dla D. Sz., wobec uzyskanego od zainteresowanego oświadczenia o jego zamiarze powrotu, w styczniu 2023 r., do miejsca zamieszkania w S. G., ul. K. [...] – po zakończonej rekonwalescencji związanej z doznanymi złamaniami obu kończyn dolnych.

Skoro więc negatywny spór kompetencyjny między wskazanymi organami przestał istnieć, to tym samym postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć na mocy art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 17 kwietnia 2008 r. o sygn. akt I OW 1/08, z 17 maja 2017 r. o sygn. akt II GW 8/17, z 24 maja 2018 r. o sygn. akt II GW 9/18, z 18 grudnia 2018 r. o sygn. akt II GW 30/18, z 19 grudnia 2018 r. o sygn. akt II GW 39/18).

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 15 § 2 oraz w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji