Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 517/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2006-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej, Sędzia WSA Teresa Randak (sprawozdawca), Asesor WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, Protokolant Agnieszka Zygmunt, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2006 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł ( słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3. orzeka, że decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. "A" Sp. z o.o. z siedzibą w B., przy ul. [...] wysokość odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu zaniżonych zaliczek miesięcznych na podatek dochodowy od osób prawnych za 2001 r. w kwocie [...] zł.

` W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż zgodnie z treścią art. 53 a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) jeżeli w postępowaniu podatkowym po zakończeniu roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego, organ podatkowy stwierdzi, że podatnik mimo ciążącego na nim obowiązku nie złożył deklaracji, wysokość zaliczek jest inna niż wykazana w deklaracji lub zaliczki nie zostały zapłacone w całości lub w części, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość odsetek za zwłokę na dzień złożenia zeznania podatkowego za rok podatkowy lub inny okres rozliczeniowy, a w przypadku niezłożeni zeznania w terminie – odsetki na dzień terminu złożenia zeznania, przyjmując prawidłową wysokość zaliczek na podatek. Powołując się na własną decyzję z dnia [...] r. nr [...] organ podatkowy podniósł, iż określono w niej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 r. w wysokości [...] zł., a ustalenia w niej dokonane spowodowały zwiększenie należnych zaliczek na podatek w stosunku do zaliczek deklarowanych przez spółkę. Dokonując korekty przychodów i kosztów deklarowanych przez stronę wskazano na brzmienie art. 51 § 2 Ordynacji podatkowej zgodnie z którym za zaległość podatkową uważa się także nie wpłaconą w terminie zaliczkę na podatek, a także na art. 53 § 1 tej ustawy, który określa, iż od zaległości podatkowych nalicza się odsetki za zwłokę.

Odsetki zostały naliczone od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności do dnia złożenia zeznania rocznego, a ich łączną wysokość określono na kwotę [...] zł.

Od decyzji organu pierwszej instancji spółka działając przez pełnomocników będących adwokatami złożyła łączne odwołanie od sześciu decyzji określających wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2000 – 2002 oraz decyzji określających za wskazane lata wysokość odsetek za zwłokę, wskazując iż decyzje te zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego i proceduralnego.

Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej decyzję organu pierwszej instancji w mocy.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] utrzymano w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. określającej odwołującej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 r., a to spowodowało również zmianę wysokości zaliczek za poszczególne miesiące 2001 r. Jak podniósł organ, bezprzedmiotowość orzekania o zaliczkach na podatek dochodowy, z dniem w którym powstaje zobowiązanie podatkowe, nie przekreśla możliwości rozstrzygania w przedmiocie odsetek od nieuiszczonych w terminie zaliczek na podatek, przy czym wysokość zaliczek i wymagany termin ich uiszczenia staje się wyłącznie okolicznościami faktycznymi, których ustalenie jest niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy. W dalszej kolejności powołując się na treść art. 51 § 2 Ordynacji podatkowej organ podniósł, iż za zaległość podatkową uważa się także nie zapłaconą w terminie zaliczkę na podatek, w tym również zaliczkę o której mowa w art. 23 a lub ratę podatku. Od zaległości podatkowej naliczane są odsetki za zwłokę zatem organ pierwszej instancji nie naruszył prawa, a skoro tak należało decyzję tego organu utrzymać w mocy.

Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w K. została zaskarżona przez pełnomocników do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze wskazano, iż decyzja w sprawie określenia odsetek za zwłokę od nie uiszczonych w terminie zaliczek miesięcznych na podatek dochodowy od osób prawnych za 2001 r. stanowi konsekwencję decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za wskazany rok, na którą również złożona została skarga, ze wskazaniem naruszenia prawa materialnego i procesowego przez organy podatkowe. Uwzględnienie skargi na w/w decyzję stanowić będzie także podstawę uchylenia decyzji odsetkowej, a więc zasadność tej skargi oparta jest na kwestionowaniu decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 r.

Pełnomocnicy, wnieśli o:

1) uchylenie zaskarżonej decyzji,

2) zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Dyrektor Izby Skarbowej, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu objętej skargą decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należy uznać za uzasadnioną.

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem legalności, a więc zgodności działań administracji z obowiązującym prawem.

Przedmiot sporu w rozpatrywanej sprawie zasadniczo ogranicza się do kwestionowania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r. w sprawie określenia skarżącej wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 r. w kwocie [...] zł. i odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w tym podatku za wskazany rok.

W pierwszej kolejności, Sąd zauważa, iż wyrokiem z dnia 16 października 2006 r. sygn. akt I SA/Gl 516/06 uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. określającą skarżącej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 r. i odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w tym podatku za wskazany rok. Należy przy tym wskazać, iż za zasadne zostały uznane argumenty skargi dotyczące określenia wysokości zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych, w części kwestionującej prawo do odpisów amortyzacyjnych od nabytego prawa do znaku towarowego.

Jak słusznie wskazano w skardze, decyzja w sprawie określenia odsetek za zwłokę od nie uiszczonych w terminie zaliczek miesięcznych na podatek dochodowy od osób prawnych za 2001 r. stanowi konsekwencję decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za wskazany rok, a zatem uwzględnienie skargi na w/w decyzję stanowiło także podstawę uchylenia decyzji odsetkowej.

Rozpatrując ponownie sprawę, Dyrektor Izby Skarbowej, w zależności od przyjętego rozstrzygnięcia w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 r. dokona korekty wysokości odsetek za zwłokę od nie uiszczonych w terminie zaliczek na podatek dochodowy, przyjmując za podstawę prawidłową wysokość zaliczek na podatek, jeżeli ich wysokość będzie inna niż wskazana w deklaracjach za poszczególne okresy rozliczeniowe 2001 r.

W sumie zatem, mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), który przewiduje, że Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy oraz przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W punkcie drugim wyroku Sąd postanowił zasądzić na rzecz skarżącej od Dyrektora Izby Skarbowej w K. koszty postępowania sądowego, obejmujące uiszczony wpis od skargi i koszty zastępstwa procesowego, stosownie do art. 200 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W punkcie trzecim wyroku Sąd określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości do chwili uprawomocnienia się wyroku, do czego był zobowiązany treścią art. 152 w/w ustawy.