Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 221/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-04-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2020 r. Nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] stycznia 2021 r. (data złożenia za pośrednictwem platformy ePUAP) M. P. (zwany dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2020 r. Nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby.

Ww. skarga złożona została wraz z pismem przewodnim. Pismo przewodnie skarżącego zostało podpisane elektronicznie, a podpis został zweryfikowany, jednak stanowiąca załącznik do ww. pisma przewodniego skarga nie zawierała podpisu.

Pismem z dnia [...] lutego 2021 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] lutego 2021 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, wniesionej za pośrednictwem platformy ePUAP, poprzez jej podpisanie (kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym, albo podpisem osobistym), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie niniejsze doręczone zostało skarżącemu w dniu [...] lutego 2021 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, w aktach sprawy).

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący złożył w dniu [...] lutego 2021 r. pismo (data wygenerowania przez Sąd), przy którym złożył jako załącznik uprzednio wniesioną skargę. Jednak w wyniku jego weryfikacji podpisu ustalono, że podpisane zostało jedynie pismo przewodnie, zaś skarga stanowiąca jego załącznik, nie zawiera podpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie - przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 46 § 2a p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do art. 46 § 2b p.p.s.a., zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.

Natomiast nieopatrzenie skargi wymaganym podpisem (osobistym bądź kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym) stanowi brak formalny pisma, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie wywołuje skutek w postaci jej odrzucenia, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Podkreślić w tym miejscu należy, iż podpisanie pisma przewodniego nie czyni za dość wymaganiom formalnym podpisania skargi. Skarga była załącznikiem do pisma przewodniego i nie zawierała podpisu elektronicznego, dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a., z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, nie może być merytorycznie rozpatrzona, lecz podlega odrzuceniu.

Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.