Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 23/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-05-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 1 par. 3 par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 12 maja 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2015 roku Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek; postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotycząca odmowy umorzenia należności z tytułu składek.

Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji. Z akt sprawy wynika, że do świadczeń emerytalnych Wnioskodawczyni została skierowana egzekucja z tytułu zaległości na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Skarżąca korzysta ze świadczeń opieki społecznej (zasiłki celowe).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

W myśl art. 61 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu aktu w całości lub części stanowi zatem odstępstwo od generalnej reguły i jest dopuszczalne po spełnieniu przesłanek o których mowa wyżej.

W orzecznictwie i doktrynie nie budzi wątpliwości, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 §3 P.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania.

Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.

W konsekwencji problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że zaskarżona decyzja nie nosi znamion wykonalności.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych, po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, utrzymał w mocy decyzję odmawiającą umorzenia należności z tytułu składek ZUS. Takie rozstrzygnięcie nie nakłada na adresata decyzji żadnych obowiązków do wykonania.

Natomiast sąd administracyjny, kontrolując legalność decyzji o odmowie udzielenia ulgi w spłacie zaległości z tytułu składek ZUS, nie jest upoważniony do wstrzymania wykonania obowiązków powstałych z mocy prawa (ewentualnie objętych decyzją wydaną w sprawie wysokość zadłużenia z tytułu składek).

Wyjaśnić należy, że wymiar sprawiedliwości w sprawach okresów podlegania obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym, rozmiaru obowiązku ubezpieczenia społecznego oraz podstaw wymiaru składek na te ubezpieczenia, nie należy do właściwości sądu administracyjnego w rozumieniu art. 175 ust. 1 oraz art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 02 kwietnia 1997 roku (Dz.U. z 1997r. Nr 78, poz. 483 ze zm.).

Nawet wówczas, gdy wskazane kwestie zostały rozstrzygnięte decyzją, to od takiej decyzji służy odwołanie do sądu powszechnego na zasad określonych w ustawie z dnia 17 listopada 1964 roku - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. 2014, poz. 101 ze zm.). W konsekwencji droga sądowoadministracyjna jest niedopuszczalna w sprawach okresów podlegania obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym, rozmiaru obowiązku ubezpieczenia społecznego oraz podstaw wymiaru składek na te ubezpieczenia (art. 58 §1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Jak wskazał NSA w postanowieniu z dnia 12 czerwca 2012 r. (II FZ 441/12, CBOSA), w świetle art. 61 § 3 P.p.s.a. wstrzymane może być wykonanie tylko takich aktów administracyjnych, które zostały wydane w granicach danej sprawy, rozumianej w kontekście art. 134 §1 P.p.s.a. jako sprawa sądowoadministracyjna w znaczeniu materialnym jak i procesowym.

Poza granicami rozpatrywanej sprawy sądowoadministracyjnej pozostaje natomiast decyzja określająca lub ustalającą zaległości Skarżącej z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy, czy też naliczonych odsetek za zwłokę w zapłacie tych należności. Przedmiotem kontrolowanej decyzji była jedynie kwestia dotycząca umorzenia wskazanych należności.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.