Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SO/Wa 151/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-07-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o wymierzenie grzywny-art.55 ustawy PoPPSA

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] za nieprzekazanie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanawia: odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

P. S. pismem z [...] lutego 2016 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] grzywny, na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", za nieprzekazanie do Sądu skargi z 5 maja 2015 r. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] marca 2015 r. o sprostowanie błędów w postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...], wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.

W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego odrzucenie, ewentualnie oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, za pośrednictwem którego wniesiona została skarga, obowiązany jest przekazać ją sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Powinien to uczynić niezależnie od tego, czy skargę uznaje za dopuszczalną oraz czy w jego ocenie przedmiotem zaskarżenia jest podlegający kognicji sądu administracyjnego akt, czynność, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie przez niego postępowania. O dopuszczalności skargi wniesionej do sądu administracyjnego rozstrzyga bowiem wyłącznie ten sąd.

W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., Sąd na wniosek skarżącego, działając na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.

Jak wskazuje się jednak w doktrynie, stwierdzenie przez Sąd, że wniosek strony o wymierzenie grzywny został złożony w sprawie nieobjętej właściwością sądu administracyjnego, powinno stanowić podstawę do odstąpienia od stosowania wnioskowanej sankcji na gruncie art. 55 § 1 P.p.s.a. (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 4. Wydanie, Warszawa 2011, str. 207-208). Wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę, może być bowiem rozpoznany jedynie wówczas, gdy skarga dotyczy spraw, o których mowa w art. 3 P.p.s.a., to jest spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. Podobnie, gdy skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, to również niedopuszczalny jest wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z 24 kwietnia 2014 r. sygn. akt I OZ 325/14, z 6 kwietnia 2016 r. sygn. akt II OZ 333/16, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że wniesiony w niniejszej sprawie wniosek o wymierzenie organowi grzywny dotyczy nieprzekazania skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], która to skarga zarejestrowana została w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod sygn. akt I SAB/Wa 220/16. Sądowi z urzędu jest wiadomym, iż postanowieniem z 30 czerwca 2016 r. sygn. akt I SAB/Wa 220/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił, jako niedopuszczalną, skargę P. S. na bezczynność ww. organu.

Z powyższych względów również wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny uznać należy za niedopuszczalny. Jak wskazał przy tym Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z 7 kwietnia 2008 r. sygn. akt II FPS 1/08 (http://orzeczenia.nsa.gov.pl), wniosek taki jest pismem wszczynającym odrębne postępowanie w rozumieniu art. 63 P.p.s.a. Dlatego też, na mocy art. 64 § 3 P.p.s.a., wniosek niedopuszczalny podlega odrzuceniu z powodów wymienionych w art. 58 § 1 P.p.s.a.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.