Postanowienie NSA, sygn. akt III OZ 563/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 28 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń E.P., J.P. oraz K.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 maja 2022 r. sygn. akt II SA/Wa 94/22 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Komendanta Stołecznego Policji z 2 listopada 2021 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Komendanta Rejonowego Policji Warszawa VII z 31 sierpnia 2021 r. nr [...] w sprawie ze skarg E.P., J.P. oraz K.P. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z 2 listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia i przekazania w stanie wolnym kwatery tymczasowej postanawia: oddalić zażalenia.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 25 maja 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił E.P., J.P. oraz K.P. (dalej: skarżący) wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Komendanta Stołecznego Policji z 2 listopada 2021 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Komendanta Rejonowego Policji Warszawa VII z 31 sierpnia 2021 r. w przedmiocie opróżnienia i przekazania w stanie wolnym kwatery tymczasowej.

W ocenie Sądu I instancji wnioski o wstrzymanie wykonania sformułowane we wniesionych przez skarżących skargach, nie zawierały wystarczającego uzasadnienia. Skarżący poprzestali na stwierdzeniu, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje, że zostaną pozbawieni dachu nad głową.

Jednobrzmiące zażalenia na powyższe postanowienie złożyli skarżący zarzucając naruszenie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.) i wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia przez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Przede wszystkim Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko wyrażone przez Sąd I instancji, że skarżący nie przedstawili wystarczającego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej. W szczególności skarżący poprzestali wyłącznie na stwierdzeniu, że wykonanie decyzji spowoduje pozbawienie ich dachu nad głową. Konieczność opróżnienia przedmiotowego lokalu jest oczywistym następstwem wydania i wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ jest to przedmiotem sprawy. Nie oznacza to jeszcze, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie się wiązać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z tym to na skarżących ciążył obowiązek, że tego rodzaju skutki powstaną. Mogło to w szczególności polegać na uprawdopodobnieniu sytuacji finansowej skarżących, co pozwoliłoby na ocenę wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, której skutkiem może być konieczność poszukiwania przez skarżących innego miejsca zamieszkania. Skarżący poprzestali jedynie na wskazaniu wysokich kosztów wynajmu mieszkania w Warszawie, czego nie można jednak odnieść do sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżących.

Okoliczność, że przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji mają zostać jedynie uprawdopodobnione, a nie udowodnione, nie oznacza, że wnioskodawcy mogą poprzestać jedynie na ogólnikowych oświadczeniach. Jak już wyżej wskazano, przesłankami wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tych przesłanek skarżący przekonująco nie wskazali we wnioskach, na skutek których wydano zaskarżone postanowienie Sądu I instancji. Stąd też Sąd I instancji prawidłowo odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej. To na wnioskodawcy ciąży obowiązek prawidłowego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania, czego w tej sprawie skarżący nie uczynili zarówno przed Sądem I instancji, jak i na etapie zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.