Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 879/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 229 par 1, 184, 197 par 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 15 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 2116/10 o odmowie umorzenia należności sądowej w kwocie 100 zł z tytułu nieziszczonej opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 22 sierpnia 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 2116/10 Zastępca Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił J. K. umorzenia należności sądowej w kwocie 100 zł z tytułu nieziszczonej opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.

W uzasadnieniu niniejszego zarządzenia wskazano, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 10 czerwca 2013 r. wezwano J. K. (dalej skarżący) do wykonania zarządzenia z 11 kwietnia 2011 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł z tytułu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, w terminie 7 dni, pod rygorem jej ściągnięcia.

W odpowiedzi na to wezwanie skarżący wniósł o umorzenie wskazanych należności, wskazując, że ma 64 lata, w chwili obecnej pozostaje bez pracy, nie pracuje "na czarno", nie ma oszczędności, akcji obligacji, samochodu, nie korzysta ze świadczeń socjalnych.

W związku z powyższym, zarządzeniem z 11 lipca 2013 r., na podstawie § 7 ust. 3 i 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. nr 221, poz. 2149, dalej rozporządzenie z 2003 r.) wezwano skarżącego do uzupełnienia danych o stanie majątkowym i dochodach oraz o stanie rodzinnym, zawartych we wniosku o umorzenie należności sądowych, w terminie 7 dni, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o dotychczas zebrane dane o sytuacji finansowej skarżącego.

W odpowiedzi na niniejsze wezwanie skarżący oświadczył, że jego żona nie wyraża zgody na podanie informacji w zakresie wysokości jej emerytury i jej majątku. Skarżący ponownie powtórzył swe oświadczenie dotyczące sytuacji majątkowej zawarte w przedmiotowym wniosku. W załączeniu przedstawił ten sam wyciąg z konta bankowego.

W związku z powyższym Sąd I instancji uznał, że skarżący jako dłużnik nie wykazał ani we wniosku, ani w odpowiedzi na wezwanie, że z uwagi na swą sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów nie jest w stanie uiścić kwoty 100 zł, a ściągnięcie tej należności w drodze egzekucji spowodowałoby dla niego lub członka jego rodziny nadmierne obciążenie majątkowe lub inne ciężkie skutki.

Zażaleniu na powyższe zarządzenie wywiódł skarżący zarzucając niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego, domagając się zmiany zaskarżonego zarządzenia, ewentualnie uchylenia zaskarżonego zarządzenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu swojego zażalenia wskazał, że "nie zgadza się z ww. zarządzeniem. Po pierwsze, z wyciągu z rachunku bankowego jasno wynika, że skarżący nie posiada oszczędności złotówkowych. Po drugie, w obecnej chwili pozostaje bez pracy. Są to okoliczności do umorzenia należności sądowej, gdyż warunki materialne nie pozwalają mi ponieść kosztów sądowych."

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnieni.

Kwestia umorzenia należności sądowej została uregulowana w art. 229 § 1 ppsa oraz rozporządzeniu z 2003 r. Przepis § 3 rozporządzenia z 2003 r. daje możliwość umorzenia na wniosek dłużnika w całości należności sądowych, jeżeli dłużnik wykaże, że z uwagi na swoją sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów nie jest w stanie ich uiścić, a ściągnięcie należności w drodze egzekucji spowodowałoby dla dłużnika lub jego rodziny nadmierne obciążenie majątkowe lub inne skutki.

Prawidłowo w zaskarżonym zarządzeniu wskazano, że skarżący nie wykazał, że spełnia przesłanki warunkujące umorzenie należności sądowej w kwocie 100 zł. Z załączonych do akt dokumentów wynika, że pobiera on odszkodowanie w wysokości 1.400 zł (k. 56 akt sądowych). Dochody osiągane przez żonę skarżącego z tytułu emerytury wchodzą w skład majątku wspólnego.

Mając na względzie sytuację materialną skarżącego oraz wysokość należności sądowej, należy uznać że skarżący jest w stanie należności te uiścić. Wskazania wymaga, że do uiszczenia w sprawie została tylko opłata za uzasadnienie wyroku w wysokości 100 zł, pozostałe koszty sądowe (200 zł – wpis sądowy, 100 zł – wpis od skargi kasacyjnej) skarżący uiścił samodzielnie (k. 19, 79 akt sądowych). Nadto w niniejszej sprawie postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 sierpnia 2011 r., utrzymanym w moc przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 20 października 2011 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych (k. 99, 113 akt sądowych).

Z tego powodu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.