Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 512/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-07-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6337 Zatrudnianie cudzoziemców
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Skarżony organ: Minister Rozwoju, Pracy i Technologii
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Agnieszka Wąsikowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. G. na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z [...] stycznia 2021 r., [...] w przedmiocie uchylenia zezwolenia na pracę cudzoziemca postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz S. G. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] marca 2021 r. S.G. (dalej: "skarżący"), reprezentowany przez adwokata (którego umocowanie ograniczone jest do wniesienia skargi) wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z [...] stycznia 2021 r., [...]utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...]z [...] października 2020 r., [...] orzekającą o uchyleniu decyzji własnej z [...] stycznia 2019 r. w sprawie wydania zezwolenia typ A nr [...] na pracę cudzoziemca dla obywatela [...] – O.A., na stanowisku [...].

Zarządzeniem z 27 maja 2021 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do uiszczenia uzupełniającego wpisu od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 27).

Odpis zarządzenia z 27 maja 2021 r. został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 21 czerwca 2021 r. (k. 29).

W dokumentach księgowych, dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty wpisu do przedmiotowej sprawy (sprawdzono do 7 lipca 2021 r. – k. 27 v.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.

Natomiast w świetle art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku nie uiszczenia wpisu od skargi przewodniczący wzywa skarżącego do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu, skarga podlega odrzuceniu przez sąd. Przez pojęcie "należnej opłaty", o której mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a., należy rozumieć pełną opłatę od pisma procesowego. Wysokość "należnej opłaty" od poszczególnych pism procesowych zostaje ustalana na podstawie przepisów, do których odsyła art. 233 p.p.s.a. - rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W rozpoznawanej sprawie wysokość należnej opłaty została ustalona na podstawie § 2 ust. 3 pkt 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2003, Nr 221, poz. 2193 ze zm.), zgodnie z którym wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu cudzoziemców, paszportów i wiz – 300 zł. Pismu procesowemu, od którego "należna opłata" nie została uiszczona w całości, należy nadać taki sam rygor jak pismu nieopłaconemu w ogóle i odrzucić skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 lipca 2008 r., II GSK 220/08, LEX nr 506000).

Wobec tego, że wraz z wniesieniem skargi skarżący nie uiścił całego należnego wpisu sądowego, Sąd zarządzeniem z 27 maja 2021 r., wezwał pełnomocnika skarżącego do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego 21 czerwca 2021 r. Zakreślony termin do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego upłynął bezskutecznie 28 czerwca 2021 r. Skarżąca spółka w zakreślonym terminie nie uiściła wpisu sądowego w należnej w wysokości 300 zł, co zostało potwierdzone na podstawie dokumentów księgowych Sądu.

Jedynie uzupełniająco, warto podkreślić, iż umocowanie pełnomocnika skarżącego w niniejszej sprawie ograniczało się jednie do zastępowania go w zakresie wniesienia skargi na zaskarżoną decyzję. Niemniej w ocenie Sądu, przez czynność tą należy rozumieć wniesienie kompletnej i nie obarczonej brakami formalnymi i fiskalnymi skargi. Innymi słowy, pełnomocnik skarżącego winien reprezentować go przynajmniej do zakończenia postępowania naprawczego, a więc był właściwym adresatem wystosowanego wezwania.

Z uwagi na powyższe okoliczności Sąd był zobligowany wniesioną skargę odrzucić na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., o czym postanowił jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.