Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 393/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-05-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 195 § 2, art. 184 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SO/68/12 o uchyleniu postanowień tego Sądu z dnia 27 marca 2013 r. i z dnia 28 grudnia 2012 r. w sprawie z wniosku B.W. o wymierzenie grzywny Zakładowi Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy Praga Północ m.st. Warszawy za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił, na podstawie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", swoje postanowienia z dnia 27 marca 2013 r. i z dnia 28 grudnia 2012 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż postanowieniem z dnia 28 grudnia 2012 r. odrzucił zażalenie B.W. na zarządzenie z dnia 12 października 2012 r., wzywające go do uiszczenia wpisu od skargi z uwagi na nienadesłanie odpisu tego zażalenia. Z kolei postanowieniem z dnia 27 marca 2013 r. odrzucono zażalenie skarżącego wniesione na postanowienie z dnia 28 grudnia 2012 r., bowiem strona nie uzupełniła braków tego zażalenia w zakresie uiszczenia wpisu i nadesłania odpisu środka zaskarżenia.

Oba te postanowienia stały się przedmiotem zażaleń B.W., zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż zażalenia te zasługują na uwzględnienie w trybie autokontroli. Sąd podkreślił, że zarządzenie wzywające stronę do uiszczenia wpisu może być zaskarżone jedynie przez osobę zobowiązaną do wniesienia tej opłaty. Z uwagi na to nie było potrzeby wzywania skarżącego do nadesłania odpisu zażalenia na zarządzenie z dnia 12 października 2012 r., a tym samym wadliwie odrzucono to zażalenie z uwagi na nienadesłanie odpisu. Sąd I instancji przyjął, że zażalenie na zarządzenie wzywające skarżącego do uiszczenia wpisu winno być przedstawione Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, dlatego też zachodziła potrzeba uchylenia zarówno postanowienia z dnia 28 grudnia 2012 r., jak i z dnia 27 marca 2013 r..

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł B.W.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniesione zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Art. 195 § 2 P.p.s.a. daje wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu możliwość uchylenia własnego postanowienia w razie zaskarżenia go, gdy zażalenie okaże się być oczywiście uzasadnione.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo uznał, iż w przedmiotowej sprawie zachodzi taka okoliczność. Za oczywiście zasadne uznać należało bowiem zażalenia wniesione przez B.W. na postanowienia tego Sądu z dnia 28 grudnia 2012 r. i z dnia 27 marca 2013 r. Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2012 r. Sąd I instancji odrzucił zażalenie strony na zarządzenie z dnia 12 października 2012 r., wzywające do uiszczenia wpisu sądowego. Zażalenie to odrzucono z uwagi na nienadesłanie jego odpisu. Z kolei postanowieniem z dnia 27 marca 2013 r. odrzucono zażalenie strony na postanowienie z dnia 28 grudnia 2012 r., a powodem odrzucenia było ponownie nieuzupełnienie braków formalnych, w zakresie uiszczenia wpisu oraz nadesłania odpisu wniesionego środka procesowego.

Oceniając zażalenia na postanowienia z dnia 28 grudnia 2012 r. oraz 27 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie słusznie uznał, iż są one oczywiście zasadne, bowiem niewłaściwym było wzywanie skarżącego do nadesłania odpisu zażalenia na zarządzenie z dnia 12 października 2012 r. Zarządzenie to wzywało skarżącego do uiszczenia wpisu, zatem jedynie jemu przysługiwało prawo do wniesienia zażalenia na to zarządzenie, a tym samym nie było konieczności przedstawiania odpisu zażalenia pozostałym stronom postępowania. Konsekwencją wadliwego wezwania do uzupełnienia braków formalnych było nieprawidłowe postanowienie z dnia 28 grudnia 2012 r. o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie z dnia 12 października 2012 r. Wadliwe było także wydanie postanowienia z dnia 27 marca 2013 r. Tym samym zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił swoje postanowienia, a wniesione w tym zakresie zażalenie uznać trzeba za nieusprawiedliwione.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.