Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 294/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-05-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art 7 , 77 i 80 oraz art 8 i 11
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.) Sędziowie: WSA Mirosław Bator WSA Iwona Niżnik-Dobosz Protokolant: starszy sekretarz sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2018 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 11 grudnia 2017 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego M. W. kwotę 697,00 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 26 maja 2017 r. M. W. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Zakład [...] - [...] wystąpił do Wójta Gminy G. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla realizacji przedsięwzięcia pn. " Adaptacja budynków zakładu ślusarskiego na potrzeby linii do cynkowania galwanicznego" w miejscowości R. P., gmina G. " na działce nr [...].

Wójt Gminy G. po rozpatrzeniu ww. wniosku decyzją z dnia 6 września 2017 r. na podstawie art. 71 ust. 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4 oraz art. 80 ust. 2, ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2017 r., poz. 1405), w związku z § 3 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 71) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r poz. 1257) odmówił wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na adaptacji budynków zakładu ślusarskiego na potrzeby linii do cynkowania galwanicznego w miejscowości R. P., gmina G. na dz. nr [...].

W uzasadnieniu organ wskazał, że analiza załączonych do wniosku materiałów wykazała, że planowane przedsięwzięcie, zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 71), zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których - zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1405), wymagane jest uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Następnie organ przywołał regulację zawartą w art. 80 ust. 2 zd. 1 ww. ustawy, wyjaśniając jednocześnie, że planowaną linię do cynkowania galwanicznego zlokalizowano na działce nr [...] obręb R. P., która objęta jest ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego uchwałą Rady Gminy G. Nr [...] z dnia 21 grudnia 2001 r. (Dz. Urz. Woj. [...]). Organ wskazał przy tym, że w świetle ustaleń planu miejscowego obszar projektowanego przedsięwzięcia położony jest częściowo w terenach rolnych oznaczonych symbolem 1.4.RP, częściowo w terenach rolnych do zalesień i zadrzewień oznaczonych symbolem 1.3 RP/LS, a częściowo w terenach drogi lokalnej klasy L oznaczonych symbolem 3.2 KGL. Nadto organ wskazał, że działka nr [...] położona jest na stoku i znajduje się w terenach erozyjno-osuwiskowych.

W ocenie organu, plan zagospodarowania terenu oraz mapa ewidencyjna wskazują, że obiekt linii do cynkowania galwanicznego zlokalizowany będzie w terenach rolnych oznaczonych symbolem [...], na gruntach rolnych, a zatem lokalizacja planowanego przedsięwzięcia stoi w rażącej sprzeczności z ustaleniami obowiązującego planu miejscowego, albowiem na ww. terenach obowiązuje ochrona przed zmianą użytkowania na cele nierolnicze i dopuszczona jest wyłącznie realizacja obiektów związanych z gospodarką rolną. Z kolei - jak wskazał organ powołując się w tym zakresie również na dorobek orzecznictwa sądowoadministracyjnego - brak zgodności lokalizacji planowanego przedsięwzięcia z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego skutkuje wydaniem decyzji odmawiającej określenia środowiskowych uwarunkowań.

Na koniec organ wskazał również, że przed wydaniem decyzji poinformowano strony postępowania o możliwości zapoznania się z zebranymi w toku postępowania materiałami dla ww. przedsięwzięcia oraz o możliwości wypowiedzenia się co do złożonych materiałów, jednakże żadna ze stron postępowania nie skorzystała z powyższych uprawnień w zakreślonym terminie.

Odwołanie od ww. decyzji wniósł M. W.. Zaskarżonej decyzji zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, który miał istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia polegający na przyjęciu, że objęta wnioskiem działka ewid. nr [...] w R. P. obejmująca obszar planowanego przedsięwzięcia, zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego leży w terenach rolnych oznaczonych symbolem 1.4.RP, terenach rolnych do zalesień i zadrzewień oznaczonych symbolem 1.3.RP/LS oraz terenach drogi lokalnej oznaczonych symbolem 3.2 KGL, podczas gdy prawidłowa analiza miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wskazuje, że obszar planowanego przedsięwzięcia znajduje się na terenach różnych form mieszkalnictwa usług i rzemiosła o symbolu MN/o. Mając powyższe na uwadze wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Powyższą argumentację i zarzuty odwołujący podtrzymał i uzupełnił w kolejnych swoich pismach z dnia 2 października 2017 r. i 14 listopada 2017 r., złożonych w toku postępowania odwoławczego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 11 grudnia 2017 r. znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 17 pkt 1 i art. 127 § 2 k.p.a., art. 1 ust. 1, art. 17, art. 18 ust. 1, art. 19 oraz art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1659), art. 71 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, art. 73 ust. 1, art. 75 ust. 1 pkt 4 oraz art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz § 3 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

Na wstępie organ odwoławczy powołał przepisy mające zastosowanie w niniejszej sprawie.

W ocenie organu odwoławczego, stanowisko organu pierwszej instancji co do braku spełnienia przez przedsięwzięcie planowane przez inwestora przesłanki zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z przepisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest prawidłowe.

W stanie faktycznym nie budzi wątpliwości, że teren planowanego przedsięwzięcia -stanowiący działkę ewidencyjną nr [...] obr. [...] - położony jest w obszarze objętym ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą nr Nr [...] Rady Gminy G. z dnia 21 grudnia 2001 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy G. - wieś R. P. 2 (Dz. Urz. Woj. [...]

Natomiast – jak wskazał organ odwoławczy - sporną pozostaje kwestia, czy przedsięwzięcie to zlokalizowane jest - jak utrzymuje odwołujący w pismach składanych w toku postępowania - w terenach oznaczonych w ww. planie miejscowym symbolem "2.2. MN/o" stanowiących tereny różnych form mieszkalnictwa, usług i rzemiosła w obszarach osuwiskowych i predysponowanych do osuwania, czy też - jak uznał organ pierwszej instancji - w terenach oznaczonych w tym planie symbolami "1.4.RP", "1.3 RP/LS" i "3.2 KGL" tj. częściowo w terenach rolnych, częściowo w terenach rolnych do zalesień i zadrzewień i częściowo w terenach opisanych w ww. planie miejscowym jaki drogi gminne lokalne klasy L.

Organ odwoławczy wskazał, że z wypisu planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego dotyczącego działki nr [...] położonej w R. P. wynika, że ww. działka, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy G. - wieś R. P. 2, zatwierdzonym uchwałą nr Nr [...] Rady Gminy G. z dnia 21 grudnia 2001 r. (Dz. Urz. Woj. [...] r. Nr [...] poz. 557 ze zm.) znajduje się w terenach oznaczonych w tym planie symbolami "1.4.RP", "1.3 RP/LS" i "3.2 KGL" tj. częściowo w terenach rolnych, częściowo w terenach rolnych do zalesień i zadrzewień i częściowo w terenach opisanych w ww. planie miejscowym jaki drogi gminne lokalne klasy L. Nadto ww. wypis z planu miejscowego koresponduje z treścią załącznika nr 1 do tego dokumentu w postaci wyrysu z ww. planu, jak również z treścią dołączonej do wniosku o wydanie decyzji kserokopii wyrysu z mapy ewidencyjnej wydanej przez Starostę G. z dnia 24 marca 2017 r. Analiza pierwszego z powyższych dokumentów potwierdza, że działka nr [...] położona w R. P. w przeważającej części położona jest w terenach oznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy G. - wieś R. P. 2 symbolem "1.4.RP". Wspomniana działka, w niewielkim północnym fragmencie, położonym wzdłuż drogi gminnej znajduje się w terenie oznaczonym w planie symbolem "3.2 KGL", z kolei niewielki, południowy fragment tej działki znajduje się w terenie oznaczonym w planie symbolem "1.3 RP/LS".

Odnosząc się do wywodów odwołującego wskazujących na położenie ww. działki w terenach oznaczonych w ww. planie miejscowym symbolem "2.2. MN/o", organ odwoławczy stwierdził, iż są one bezzasadne. Bowiem nie budzi jakichkolwiek wątpliwości, że zachodnia granica działki nr [...] na ok. 2/3 długości stanowi jednocześnie linię rozgraniczającą tereny rolne (1.4.RP) z terenami różnych form mieszkalnictwa, usług i rzemiosła w obszarach osuwiskowych i predysponowanych do osuwania (2.2. MN/o). Linia ta - jako wyraźnie pogrubiona - jest doskonale widoczna na załączonym do akt sprawy wyrysie z planu miejscowego, na którym można zauważyć m.in. iż biegnie ona od charakterystycznego punktu położonego mniej więcej pośrodku łuku utworzonego przez drogę gminną, do której od strony północnej przylega działka nr [...], a następnie - po osiągnięciu ok. 2/3 długości zachodniej granicy tej działki - skręca na zachód i dalej przebiega zgodnie z południową i zachodnią granicą sąsiedniej działki nr [...]. Zauważyć przy tym należy, że na analizowanym fragmencie planu miejscowego wspomniana działka nr [...] (z którą działka inwestora o nr [...] sąsiaduje poprzez zachodnią granicę) stanowi swoistą enklawę terenów o symbolu "2.2. MN/o", wśród szeroko rozumianych terenów rolnych ("1.4.RP" i "1.3 RP/LS"), które otaczają ją od strony zachodniej, południowej i wschodniej.

Z kolei odnosząc się kwestii rzekomo różnych oznaczeń graficznych wykorzystanych dla uwidocznienia na rysunku planu miejscowego ww. terenów, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż wąsko rozstawione, przerywane linie poprzeczne, którymi w planie miejscowym oznaczono część terenów położonych poniżej drogi gminnej stanowią - zgodnie z legendą -tereny erozyjno-osuwiskowe. Obszar ten obejmuje m.in. znaczną część terenów rolnych, w tym działkę inwestora, terenów rolnych do zalesień i zadrzewień (zobrazowanych na rysunku planu szeroko rozstawionymi, ciągłymi liniami poprzecznymi, biegnącymi jak słusznie zwrócił uwagę odwołujący, pod innym kątem niż linie przerywane oznaczające tereny erozyjno-osuwiskowe), jak również część terenów różnych form mieszkalnictwa, usług i rzemiosła w obszarach osuwiskowych i predysponowanych do osuwania (2.2. MN/o), w tym m.in. sąsiadujące z działką nr [...].

Następnie powołując się na treść § 9 ust. 1 uchwały nr [...] Rady Gminy G. z dnia 21 grudnia 2001 r. w sprawie uchwalenia miejscowego panu zagospodarowania przestrzennego Gminy G. – wieś R. P. 2, organ odwoławczy stwierdził, że przedsięwzięcie planowane przez inwestora obejmujące adaptację jednego z należących do niego budynków zakładu ślusarskiego (oznaczonego jako budynek nr [...]) na cynkownię galwaniczną, w ramach którego planuje on uruchomienie w ww. obiekcie instalacji do cynkowania galwanicznego wytwarzanych w prowadzonym zakładzie ślusarskim sprężyn stalowych, po uprzednim przeniesieniu automatów służących do ich produkcji do dwóch innych budynków zakładu (z jednoczesnym zwiększeniem ilości automatów) - z całą pewnością nie spełnia przesłanki zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z przepisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynikającej z art. 80 ust. 2 zd. 1 ustawy środowiskowej. Zdaniem organu odwoławczego analizowane przedsięwzięcie jako niewątpliwie prowadzące do istotnej zmiany sposobu użytkowania obiektu wykorzystywanego dotychczas na potrzeby zakładu ślusarskiego z jednej strony nie prowadzi do "utrzymania istniejącego zainwestowania", z drugiej zaś nie stanowi dopuszczalnej z punktu widzenia przepisów ww. planu miejscowego "modernizacji, wymiany i uzupełnienia istniejącej substancji budowlanej", względnie "adaptacji istniejącej zabudowy na cele agroturystyki, turystyki i rekreacji indywidualnej".

W konsekwencji stanowisko organu pierwszej instancji o braku spełnienia przez przedsięwzięcie planowane przez odwołującego przesłanki zgodności lokalizacji z przepisami obowiązującego planu miejscowego należało uznać za prawidłowe.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję złożył M. W. – dalej skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucił: naruszenie przepisów postępowania w szczególności art. 7 i 8 k.p.a., które miało istotny wpływ na wynik postępowania, a wyrażające się dokonaniem wadliwej oceny dowodów i skutkujące błędnymi ustaleniami faktycznymi przez przyjęcie, że objęta wnioskiem działka ewid. nr [...] w R. P. obejmująca obszar planowanego przedsięwzięcia, zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego leży w terenach rolnych oznaczonych symbolem 1.4.RP, terenach rolnych do zalesień i zadrzewień oznaczonych symbolem 1.3.RP/LS, terenach drogi lokalnej oznaczonych symbolem 3.2 KGL. - gdy tymczasem prawidłowa analiza miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz pozostałych dowodów zgromadzonych w sprawie wskazuje, że obszar planowanego przedsięwzięcia znajduje się na terenach różnych form mieszkalnictwa usług i rzemiosła o symbolu 2.2.MN/.

W uzasadnieniu skargi, skarżący uzasadnił powyższe zarzuty.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Rozpoczynając, wyjaśnić należy, że istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 z późn. zm.). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.), stanowiąc, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto w myśl art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Z punktu widzenia powyższego stwierdzić należy, że skarga okazała się być zasadna.

Istotą kontrolowanej sprawy jest odpowiedź na pytanie, w jakim terenie, z punktu widzenia zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, leży przedmiotowa działka nr [...] położona w R. P.; czy na terenie MN, jak twierdzi skarżący, czy też w głównej mierze na terenach rolnych, jak twierdzą organy. Stwierdzić zatem trzeba, że wbrew twierdzeniom organu odwoławczego, żadna linia na wyrysie z MPZP nie przebiega w sposób tak wyraźny, aby dało się bez wątpliwości stwierdzić, gdzie przebiega granica między obszarami przeznaczonymi do zagospodarowania ( różne formy mieszkalnictwa, usług i rzemiosła – 2.2 MN/o) a terenami rolnymi (1.4 RP) czy przeznaczonymi do zalesień lub zadrzewień (1.3 RP/LS) /k.34 akt [...] Trzeba bowiem jasno powiedzieć, że na samym wyrysie z MPZP nagromadzenie linii podobnych jest tak znaczne, że bez materiałów źródłowych wskazujących na zamiary organu planistycznego, Sąd nie jest w stanie rozpoznać tych granic, jak chodzi o tereny obejmujące przedmiotową działkę oraz leżące w najbliższym sąsiedztwie, bez ryzyka pomyłki; zwłaszcza, że tereny nie są oznaczone odrębnymi kolorami. Jest tak pomimo tego, że skarżący przedstawił powiększenie tego obszaru /k.45 akt odwoł./. Przedstawienie w postępowaniu odwoławczym przez Wójta Gminy G. kolorowego wydruku z programu [...] /k.33 akt odwoł./ nie tylko nie wyjaśnia tego zagadnienia, ale wręcz przeciwnie, stawia nowe znaki zapytania. Na wydruku z tego programu można oczywiście łatwo zidentyfikować działkę nr [...] w zestawieniu z przeznaczeniem poszczególnych terenów i pozornie upewnić się, że organy mają rację. Jednak porównanie tego wydruku z przedstawionym wyrysem z MPZP /k.34/ wskazuje, że prawdopodobnie ma miejsce jakaś nieścisłość czy jakiś błąd w opisach terenów. Opis terenów 1.4 RP jest umiejscowiony jako dotyczący terenu istniejącego na planie niejako "wewnątrz" terenu 1.3 RP/LS i oznaczony na wydruku kolorem żółtym. Porównując ten wydruk z mapą ewidencyjną /k.44/, powstaje jednak wątpliwość, dlaczego na wydruku [...] tak samo na żółto oznaczono tereny części działki [...] czy części działki [...], skoro z wyrysu MPZP /k.34/ można odczytać te tereny jako należące do obszaru 2.2 MN/o (prawdopodobnie). Podobnie rzecz się ma z przedmiotową działką nr [...] i dalszymi działkami, a więc [...] czy [...], w ich części przylegającej do drogi czyli działki nr [...], które na wydruku [...] oznaczone są kolorem żółtym ( tereny rolne). Tymczasem analiza powiększonego wyrysu z MPZP /k.45/ wcale nie wskazuje, że działki te w tej części leżą w takim obszarze. Co więcej, na wyrysie z MPZP /k.45/ widać, że niektóre działki, tj. [...] oraz [...] były zabudowane w chwili tworzenia planu, skoro zabudowania są uwidocznione na rzeczonym wyrysie z MPZP. Wobec tego trudno przypuścić, że planiści projektowali przeznaczenie części tych działek, zabudowanych w momencie tworzenia planu, jako przeznaczenie pod uprawę roli, skoro na mapie ewidencyjnej, do której dane ewidencyjne były określone w latach 1990-2001, tereny działek [...] przyległe do drogi zostały określone jako "B" czyli budowlane /k.44/. Okoliczności tych nie dostrzegł organ odwoławczy i ich w sposób należyty nie wyjaśnił, Tymczasem wobec ogromnej niejasności treści wyrysu z MPZP w omawianym zakresie i przywołanych powyżej wątpliwości co do treści wydruku z programu [...], należało bezwzględnie ustalić ponad wszelką wątpliwość, jak w istocie przebiegają na planie granice terenów rolnych, przeznaczonych do zadrzewień i zalesień, oraz terenów przeznaczonych do zagospodarowania w formie zabudowy czy usług i rzemiosła. Należy wobec tego zarzucić organowi odwoławczemu niewyjaśnienie istoty sprawy w związku z brakiem zgromadzenia pełnego materiału dowodowego, a w konsekwencji brakiem poczynienia istotnych ustaleń w sprawie w sposób niewątpliwy oraz poddający się kontroli. Czyni to zasadnym zarzut skargi co do naruszenia art. 7 k.p.a., w związku z art. 77 i 80 k.p.a. Ponadto takie postępowanie narusza art. 8 k.p.a., a także art. 11 k.p.a. bowiem organ odwoławczy nie sprostał wymogom zasady przekonywania, skoro nie usunął w sposób jednoznaczny wątpliwości skarżącego wyrażonych w odwołaniu. Tymczasem "Właściwe ustalenie stanu faktycznego - niezbędne dla prawidłowości podejmowanych rozstrzygnięć - wymaga wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego. Obowiązek właściwego sporządzenia uzasadnienia wiąże się z wyrażoną w art. 11 k.p.a. zasadą przekonywania, która zobowiązuje organy administracji publicznej do dołożenia szczególnej staranności w uzasadnieniu swoich rozstrzygnięć. Motywy decyzji muszą być tak ujęte, aby strona zainteresowana mogła zrozumieć i w miarę możliwości zaakceptować zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ przy jej wydaniu. Tak sporządzone uzasadnienie daje również rękojmię, iż organ dołożył należytej staranności przy podejmowaniu rozstrzygnięcia" (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 listopada 2017 r. IV SA/Wa 818/17, LEX nr 2450714).

Wobec powyższego, czyli wobec braku poczynienia przekonywujących i koherentnych z materiałem źródłowym ustaleń faktycznych, wszelkie oceny prawne są przedwczesne.

Z wymienionych przyczyn, w sytuacji zaistnienia istotnego naruszenia przepisów postępowania mającego wpływ na wynik sprawy, należało uchylić zaskarżoną decyzję w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy wyjaśni bez wątpliwości, w sposób nadający się do weryfikacji, treść zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego badanego w sprawie, w zakresie położenia terenów i określenia ich rodzajów, w zestawieniu z ich zobrazowaniem na wyrysie MPZP oraz na mapie ewidencyjnej – w odniesieniu do przedmiotowej działki nr [...] i odpowie w sposób jednoznaczny i udokumentowany, w jakich terenach jest ona położona z punktu widzenia zapisów planu. W tym celu organ rozważy, przykładowo, przeprowadzenie dowodu z biegłego geodety, który zapozna się z odpowiednimi materiałami planistycznymi. Naturalnie przeprowadzenie tego lub innego dowodu wyjaśniającego rzecz w sposób jednoznaczny i udokumentowany może także zostać zlecone w trybie art. 136 k.p.a.

O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (DZ.U. 2015.1800). Na kwotę zasądzonych kosztów składają się wpis w kwocie [...]zł, opłata kancelaryjna [...] zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika – adwokata w kwocie [...]zł.