Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1118/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 34 ust. 2, art. 35 ust. 1
journal: Dz.U. 2015 poz 349
law: Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz  Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Marek Krawczak, Protokolant sekretarz - Maryla Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2018 r. sprawy ze skargi [...] na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] lutego 2017 r. nr [...] Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] Oddział Regionalny, poinformowała I.Z. o odmowie przyznania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych".

Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujący stan faktyczny:

W dniu [...] listopada 2015 r. do [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynął wniosek I.Z. o przyznanie pomocy finansowej na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Przedmiotowy wniosek dotyczył obszaru C - rozwój produkcji bydła mięsnego. Z zestawienia rzeczowo - finansowego wynikało, że Skarżąca zaplanowała budowę obory na bydło wraz z powierzchnią do magazynowania paszy oraz niezbędną infrastrukturą techniczną w ramach istniejącego gospodarstwa rolnego.

Przeprowadzona weryfikacja wniosku o przyznanie pomocy oraz załączonych do niego dokumentów wykazała, że zachodzi potrzeba usunięcia braków i nieprawidłowości. W związku z powyższym [...] Oddział Regionalny ARiMR pismem z 29 lutego 2016 r. wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia braków i nieprawidłowości m.in. do uzasadnienia budowy budynku inwentarskiego w odniesieniu do docelowej wielkości produkcji bydła w gospodarstwie oraz szczegółowego uzasadnienia budowy obory z pomieszczeniami do magazynowania pasz, mając na uwadze posiadaną przez Skarżącą stodołę o powierzchni 650 m² oraz budynek gospodarczy o powierzchni 900 m².

W odpowiedzi w dniu 31 marca 2016 r. do [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynęły uzupełnienia Wnioskodawcy.

W dniu 8 czerwca 2016 r. [...] Oddział Regionalny ARiMR wezwał Wnioskodawcę do złożenia wyjaśnień m in. w jaki sposób będą przebiegały wygrodzenia w planowanej do budowy oborze wraz ze wskazaniem, przez które grupy bydła będą zajmowane oraz racjonalnego wyjaśnienia budowy powierzchni magazynowych w ramach operacji, biorąc pod uwagę posiadane przez Skarżącą budynki w gospodarstwie i prowadzoną produkcję roślinną w gospodarstwie.

W dniu 4 lipca 2016 r. do [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynęły uzupełnienia Wnioskodawcy.

W dniu [...] lutego 2016 r. Kierownik [...] Oddziału Regionalnego ARiMR pismem nr [...] w oparciu o art. 35 ust. 1 ustawy z 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014- 2020 (Dz. U. z 2013 r. poz. 173), odmówił przyznania pomocy finansowej I.Z., z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w § 4 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia MRiRW z 21 sierpnia 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. 2015 r. poz.1371 ze zm. dalej jako rozporządzenie MRiRW z 21 sierpnia 2015 r.).

Organ stwierdził, że wniosek o przyznanie pomocy złożony w przedmiotowej sprawie nie kwalifikuje się do dalszej oceny z uwagi na brak uzasadnienia ekonomicznego realizowanej operacji. Podkreślił że, planowana przez Skarżącą operacja tj. budowa budynku obory na bydło opasowe wraz z pomieszczeniem magazynowania paszy oraz niezbędną infrastrukturą techniczną w ramach istniejącego gospodarstwa rolnego, przy określonych przez Skarżącą założeniach z uwagi na wydzielenie dwóch izolatek dla zwierząt chorych i agresywnych oraz wydzielenie pomieszczenia do magazynowania pasz, jest nieuzasadniona ekonomicznie.

Pismem z 8 sierpnia 2016 r. Wnioskodawca wezwał Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa, wskazując na nieprawidłowość wydania rozstrzygnięcia odmownego w niniejszej sprawie.

W dniu [...] listopada 2016 r., ARiMR pismem nr [...] przywróciła wniosek o przyznanie pomocy finansowej Skarżącej na drogę ponownej oceny. W uzasadnieniu wskazano, że zachodzi konieczność wyjaśnienia m.in. wielkości powierzchni technicznej (korytarze, ciągi komunikacyjne) planowanej do budowy obory dla bydła mięsnego.

Po przywróceniu wniosku o przyznanie pomocy finansowej na drogę ponownej oceny [...] Oddział Regionalny ARiMR pismem z 2 stycznia 2017 r. wezwał Wnioskodawcę do złożenia wyjaśnień dotyczących wielkości powierzchni technicznej (korytarze, ciągi komunikacyjne) planowanej do budowy obory dla bydła mięsnego, potrzeby wydzielenia w oborze dwóch izolatek (dla zwierząt chorych i agresywnych), biorąc pod uwagę planowaną produkcję zwierzęcą w gospodarstwie, tj. chów bydła mięsnego, zasadność poniesienia kosztów budowy obory, tj. 1 383 204, 07 zł netto (koszt budowy budynku przypadający na 1 DJP wynosi 35 466, 77 zł. netto), racjonalność budowy magazynu do składowania pasz o pow. 109,56 m² oraz dodatkowego wydzielenia powierzchni 41,59 m², jako miejsca podręcznego przygotowywania pasz w oborze, mając na uwadze posiadany już budynek w gospodarstwie oraz zapotrzebowanie pokarmowe planowanego do chowu bydła opasowego.

W dniu 2 lutego 2017 r. do [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynęły uzupełnienia Wnioskodawcy.

W dniu [...] lutego 2017 r. Kierownik [...] Oddziału Regionalnego ARiMR pismem nr [...] odmówił przyznania I.Z. pomocy finansowej, z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w § 4 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia MRiRW z 21 sierpnia 2015 r.

Organ uznał, że wniosek o przyznanie pomocy złożony w przedmiotowej sprawie nie kwalifikuje się do dalszej oceny z uwagi na brak uzasadnienia ekonomicznego realizowanej operacji. Nadto ustalono, że planowana przez Skarżącą do realizacji operacja tj. budowa budynku obory dla bydła mięsnego wraz z pomieszczeniami magazynowania paszy jest nieuzasadniona ekonomicznie biorąc pod uwagę docelową wielkość produkcji bydła w gospodarstwie. Ponadto, przedstawiony przez Skarżącą koszt budowy obory jest nieracjonalny.

W związku z wezwaniem Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa, pismem z [...] maja 2017 r. nr [...] Prezes ARiMR, podtrzymał wcześniejsze rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy przyznania pomocy. W wyniku przeprowadzonej analizy wezwania do usunięcia naruszenia prawa stwierdzono, że w sprawie wszczętej wnioskiem z [...] listopada 2015 r. nie doszło do naruszenia prawa przez ARiMR, w związku z czym brak jest podstaw do zmiany rozstrzygnięcia o odmowie przyznania pomocy.

Od rozstrzygnięcia ARiMR z [...] lutego 2017 r. wnioskodawca złożył skargę, w której zaskarżonemu aktowi zarzucił naruszenie:

1) art. 14 ust. 1 w zw. z art. 34 ustawy z 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 — 2020, poprzez ich nie zastosowanie i nie zawarcie ze Skarżącą przez ARiMR umowy o przyznaniu pomocy w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" w sytuacji, gdy Skarżąca spełniła wszystkie wymagania konieczne do przyznania pomocy i w związku z tym Agencja miała obowiązek zawarcia umowy ze Skarżącą;

2) art. 54 ust. 1 pkt. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 21 sierpnia 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 poprzez bezzasadne uznanie, że budowa obory objętej wnioskiem o dofinansowanie jest nieuzasadniona ekonomicznie, podczas gdy wnioskodawca wykazał w przedłożonych dokumentach w sposób nie budzący wątpliwości, że budowa obory jest jak najbardziej uzasadniona ekonomicznie;

3) błędne ustalenie stanu faktycznego w sprawie przejawiające się w szczególności nieuwzględnieniem okoliczności, iż Skarżąca zobowiązana była do zaprojektowania nowej obory w granicach wyznaczonych przez dawną zabudowę zabytkowej obory, po której pozostały wyłącznie fundamenty, do czego zobowiązał Skarżąca [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków, a tym samym fakt ten wpływa na wielkość planowanej obory oraz koszty związane z jej budową, czego organ przy dokonywaniu oceny ekonomicznej inwestycji nie uwzględnił.

Jak wyjaśniła Skarżąca przedmiotowa obora składa się niejako z dwóch części, jednej przeznaczonej na powierzchnię magazynową oraz drugiej przeznaczonej na hodowlę bydła. Jak podkreśliła w toku postępowania, w sposób wyczerpujący uzasadniła i wykazała racjonalność przyjęcia wielkości poszczególnych części obory. Czy czym Skarżąca jest przekonana, że brak jest jakiejkolwiek podstawy prawnej, która narzucałaby podmiotowi ubiegającemu się o dofinansowanie w ramach działania "Inwestycje w środki trwałe", poddziałanie "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" przyjęcie określonego systemu hodowli zwierząt. Metoda hodowli zwierząt w tym ich rozmieszczenie w budynku, który miałby powstać w ramach przyznanego dofinansowania oraz sposób zagospodarowania wskazanego budynku obory pozostały do swobodnej decyzji podmiotu ubiegającego się o dofinansowanie.

W odpowiedzi na skargę ARiMR wniosła o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym rozstrzygnięciu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art.1 § 2 tej ustawy).

Zakres kontroli administracyjnej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa na co wskazuje treść art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a").

Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno akty jak i czynności z zakresu administracji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 146 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniający skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, uchyla ten akt albo stwierdza bezskuteczność czynności.

Podkreślenia wymaga, że wojewódzkie sądy administracyjne nie zastępują organów administracji publicznej i nie prowadzą postępowania dowodowego we własnym zakresie. Sąd wskazuje, że jest kompetentny jedynie do oceny legalności zaskarżonego aktu czy czynności.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia, to jest oceniając czy organ orzekający w sprawie prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego Sąd zgodnie z treścią art. 134 p.p.s.a. rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Na wstępie, zaznaczenie wymaga, że kwestie przyznawania pomocy finansowej w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 – 2020 w zakresie działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" mają swoje źródło w stosownych regulacjach podjętych przez Unię Europejską, natomiast w zakresie przepisów krajowych kwestie te określa ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 562 ze zm. zwana w dalszej części uzasadnienia w skrócie "ustawy o wspieraniu") oraz wydane na jej podstawie rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 lipca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r. poz. 1371 ze zm., zwanego w dalszej części uzasadnienia w skrócie "rozporządzeniem").

W rozstrzyganej sprawie przedmiotem skargi jest akt z zakresu administracji publicznej o jakim mowa w przywołanym już w uzasadnieniu wyroku art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Przedmiotowy akt dotyczy odmowy przyznania pomocy w ramach działania "Inwestycje w środki trwałe", o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 4 ustawy o wspieraniu zgodnie z którym program (Program Rozwoju Obszarów Wiejskich – dopisek Sądu) jest realizowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i obejmuje między innymi wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych

Należy wskazać, że zaskarżony akt wymaga uzasadnienia zgodnie z art. 35 ust.1 ustawy o wspieraniu, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę w formie pisemnej o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy.

W myśl art. 34 ust. 2 powołanej ustawy, do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy (czyli postępowań w ramach programu modernizacji gospodarstw rolnych, zgodnie z art. ust. ustawy o wspieraniu – dopisek Sądu) prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników, organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast art. 35 ustawy o wspieraniu określa sposób załatwienia sprawy. Mianowicie, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania prawa pomocy, podmiot wdrążający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej o odmowie jej przyznania. Na negatywne rozstrzygnięcie zgodnie z art. 35 ust. 2 wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Zasady przyznawania pomocy finansowej na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" reguluje rozporządzenie MRiRW z dnia 21 sierpnia 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. Nr poz. 1371, z późn. zm.), wydane w oparciu o delegację ustawową, a mianowicie art. 45 ust. 1 pkt 1 związku z art. 3 ust. 1 pkt 4 lit a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r. poz. 149 z późn.zm.). Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia pomoc przyznaje się na operację uzasadnioną ekonomicznie, w tym pod względem racjonalności jej kosztów". W przypadku zaś, gdy nie ą spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy stosownie do art. 35 ust. 1 ustawy.

W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania odmówiono Skarżącej przyznania pomocy albowiem uznano, że planowana operacja tj. budowa budynku obory dla bydła mięsnego wraz z pomieszczeniami magazynowania paszy jest nieuzasadniona ekonomicznie biorąc pod uwagę docelową wielkość produkcji bydła w gospodarstwie. Ponadto, przedstawiony przez Skarżącą koszt budowy obory jest nieracjonalny.

W ocenie Sądu stanowisko Agencji jest w pełni prawidłowe – Agencja prawidłowo oceniła wniosek o przyznanie pomocy w świetle obowiązujących uregulowań prawnych.

I tak należy przypomnieć, że Skarżąca zaplanowała w okresie docelowym chów bydła opasowego na poziomie 28 szt. średniorocznie . Chów ten miał się opierać na zakupie 28 szt. byczków w wieku 1-2 lata i ich odchowie powyżej 2 lat. W zaplanowanym budynku Skarżąca przewidziała na stanowiska dla bydła powierzchnię 290 m², co daje ok. 10,35 m² na jedną sztukę bydła. Organ trafnie zwraca uwagę, że z rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 czerwca 2010 r. w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków zwierząt gospodarskich (Dz.U. z 2017 r. poz. 127) wynika, iż dla bydła opasowego o masie ciała powyżej 300 kg utrzymywanego w systemie wolnostanowiskowym bez wydzielonych stanowisk na ściółce wymagana minimalna powierzchnia powinna wynosić co najmniej 2,2 m² (§ 11 ust. 4 pkt 4 rozporządzenia). Biorąc pod uwagę średnioroczny docelowy stan stada – 28 sztuk daje to łączną powierzchnię 61,6 m². Powierzchnia ta odbiega znacząco od zaplanowanej przez Skarżącą powierzchni 290 m².

Dalej dla oceny racjonalności inwestycji organ trafnie zwrócił uwagę na wynikające z kosztorysu koszty budowy obory – 1 421 987 zł netto, co daje w przeliczeniu na 1 DJP kwotę 36.461 zł netto. Agencja wskazała, że średni koszt budowy wynikający z zatwierdzonych przez Agencję wniosków o przyznanie pomocy wynosi 11.438,47 zł w przeliczeniu na 1 DJP. Oznacza to, że koszt ten jest trzykrotnie mniejszy niż wynikający z wniosku Skarżącej.

Oczywiście prawdą jest, że rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków zwierząt gospodarskich nie zawiera ustalenia powierzchni maksymalnej, nie to jest jego celem – zostało wydane na podstawie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2013 r. poz. 856, z późn. zm.) i ma na celu zapewnienie zwierzętom godziwych warunków egzystencji. Jednak ustalone tam warunki mają ważne znaczenie interpretacyjne np. w kwestiach takich jak występująca w sprawie niniejszej. Nie ulega bowiem wątpliwości, że środki na operację typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" podlegają regułom wynikającym z ustawy z dnia 27.08.2009 r. finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 2077 ze zm.). I tak zgodnie z art. 44 ust. 3 pkt 1 ufp wydatki publiczne powinny być dokonywane w sposób celowy i oszczędny, z zachowaniem zasad:

a) uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów,

b) optymalnego doboru metod i środków służących osiągnięciu założonych celów.

Dlatego też, ubiegając się o dofinansowanie ze środków publicznych Skarżąca nie może zaplanować inwestycji, która nie nosi znamion racjonalności wydatkowania środków w rozumieniu wyżej zacytowanego art. 44 ust. 3 ufp. Stąd też trafnie Agencja zwróciła uwagę na nieefektywność zaplanowanej powierzchni obory, a w związku z tym także wysokości kosztów inwestycji. W ocenie Sądu brak jest też podstaw do zakwestionowania wskazanego przez Agencję średniego kosztu budowy obór w przeliczeniu na 1 DJP. Agencja jest państwową osobą prawną, która realizuje politykę państwa w sposób i wskazany w ustawie z dnia 9 maja 2008 r. (t.j. Dz.U.2017.2137 ze zm.), informacje z zakresu jej działalności muszą być uznane za informacje wiarygodne. Należy też wskazać, że piśmie z 19.09.2017 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Agencja powołała się na konkretne wnioski o przyznanie pomocy, co dodatkowo czyni zarzut strony niezasadnym.

Organ we wspomnianym piśmie również bardzo szczegółowo odniósł się do zarzutu Skarżącej, że powierzchnia budynku obory wynika z wymogów konserwatora zabytków. I tak z projektu budowlanego wynika, że obszar, na którym ma być realizowana inwestycja nie podlega ochronie konserwatorskiej. Warunki zabudowy, uzgodnione z [...] Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków nie zawierają wymogu konsultowania projektu budowlanego, ani też prowadzenia prac budowlanych pod nadzorem Konserwatora Zabytków. Słusznie też organ zwraca uwagę na fakt, iż decyzja Wójta Gminy K. z dnia [...].12.2015 r. o warunkach zabudowy określa jedynie maksymalną powierzchnię zabudowy, nie określa powierzchni minimalnej. Oznacza to, że twierdzenia Skarżącej, iż powierzchnia budynku jest podyktowana wymogami ustalonymi przez konserwatora zabytków nie została przez nią udowodniona i nie może być podstawą do uznania tak wysokich kosztów budowy obory za uzasadnione.

Biorąc powyższe pod uwagę organ prawidłowo uznał, że przyznanie pomocy na operację zawnioskowaną przez Skarżącą byłoby sprzeczne z § 4 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia MRiRW z 21 sierpnia 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Z tych względów skarga podlega oddaleniu na podstawie art.151 p.p.s.a.