Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1239/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2014-02-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 § 1 pkt 1, art. 131
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 16a ust. 1
journal: Dz.U. 2006 nr 139 poz 992
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego - p o s t a n a w i a - zawiesić postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi K. S. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2013 r. Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] o odmowie przyznania jej prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu opieki nad legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności babką A. G.

W podstawie prawnej zaskarżonej decyzji SKO powołało art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r.,

Nr 139, poz. 992 ze zm.), zgodnie z którym dla przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego wymagana jest rezygnacja z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą niepełnosprawną

w stopniu znacznym. Zdaniem Kolegium, przepis ten nie określa, że warunek ten jest spełniony także w przypadku niepodejmowania zatrudnienia z tej przyczyny.

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że skarżąca w okresie od

1 lipca 2011 r. do 31 grudnia 2012 r. wykonywała pracę zarobkową w ramach umów zlecenia (ostatnia umowa wygasła z upływem czasu na jaki została zawarta), od

14 grudnia 2012 r. jest osobą bezrobotną – zarejestrowaną w urzędzie pracy,

a o przyznanie specjalnego zasiłku opiekuńczego wystąpiła wnioskiem z dnia

10 stycznia 2013 r. W przypadku osoby bezrobotnej nie jest zaś spełniona przesłanka rezygnacji z zatrudnienia o jakim mowa w tym przepisie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej P.p.s.a.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Po 1026/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne: czy art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej /postępowanie zainicjowane tym pytaniem zostało zarejestrowane przez Trybunał pod sygnaturą

P 1/14 /.

Skoro podstawę prawną zaskarżonej przez K. S. decyzji stanowił przepis, którego konstytucyjność zostanie poddana badaniu przez Trybunał Konstytucyjny, za zasadne uznano zawieszenie postępowania sądowego do czasu wydania orzeczenia przez ten organ.

W związku z powyższym, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 131 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.