Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 8/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-03-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odmówiono przyznania prawa pomocy co do całości wniosku
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 w zw. z  art. 245 par. 2 i  art. 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 22 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Wojewody D. z dnia 19 września 2011 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót remontowych polegających na renowacji i malowaniu okien budynku postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W skardze na wyżej oznaczoną decyzję skarżący wystąpił o zwolnienie z kosztów sądowych i "o pełnomocnika z urzędu".

We wniosku złożonym w dniu 30 stycznia 2012 r. na urzędowym formularzu skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego wskazując w uzasadnieniu na "brak środków do życia".

Wobec wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 6 lutego 2012 r. odmówił przyznania prawa pomocy.

Odpis postanowienia wraz z pouczeniem o trybie i sposobie jego zaskarżenia został doręczony skarżącemu do rąk własnych w dniu 22 lutego 2012 r.

Skarżący w piśmie z dnia 29 lutego 2012 r. zawierającym sprzeciw od orzeczenia referendarza sądowego wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w całości i o przyznanie z urzędu pełnomocnika, podnosząc, iż jego sytuacja ,,jeszcze bardziej się pogorszyła".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na podstawie art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako p.p.s.a) właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, a może zostać przyznane, gdy osoba prawna wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego.

Przystępując do rozpoznania wniosku, przypomnieć należy zasadę, zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie, co oznacza, że każdy, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do ich uiszczenia (art. 211 i art. 199 p.p.s.a.). Możliwość przyznania prawa pomocy uzależniona jest od szczególnie rozważnej oceny sytuacji materialnej wnioskodawcy wykazanej przez stronę tak, aby można było jednoznacznie stwierdzić, iż nie posiada ona dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, należy również mieć na uwadze, że to na skarżącym spoczywa obowiązek wyjaśnienia oraz udokumentowania sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie prawa pomocy, do Sądu należy natomiast ocena przytoczonych okoliczności. To zatem w interesie skarżącego leży przedłożenie wszelkich możliwych dokumentów źródłowych oraz przytoczenie wszelkich okoliczności przemawiających za pozytywnym rozpoznaniem jego wniosku (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2005 r., I FZ 63/05, niepubl.).

Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady jakimi należy kierować się rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy oraz stan faktyczny sprawy, należy stwierdzić brak uzasadnienia dla przyznania skarżącemu prawa pomocy, ponieważ nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Ocena taka jest konsekwencją działania skarżącego, który nie dopełnił w minimalny nawet zakresie ciążącego na nim obowiązku rzetelnego i wyczerpującego zaprezentowania swojej sytuacji finansowej. Minimum obowiązków, które obciążały skarżącego obejmowało, zgodnie z pouczeniem, wypełnienie przesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej PPF oraz przedłożenie dokumentów źródłowych dotyczących stanu majątkowego i dochodów. Skarżący jak wynika z akt sprawy nie dochował tym obowiązkom. W szczególności, poza lakonicznym oświadczeniem wskazującym na ,,brak środków do życia", przedłożony formularz nie został wypełniony. Podobną ,,argumentację" skarżący przedstawił w sprzeciwie.

Reasumują, strona występująca na drogę postępowania sądowego winna mieć świadomość obowiązku ponoszenia kosztów tego postępowania, a wnosząc o zwolnienie z tego obowiązku musi uprawdopodobnić, w sposób bardzo rzetelny, okoliczności przemawiające za uwzględnieniem wniosku. W rozpoznawanej sprawie skarżący, nie przedstawiając jakichkolwiek informacji pozwalających na rzetelną i obiektywną ocenę jego możliwości płatniczych, nie uczynił zadość tym wymaganiom.

Mając na względzie całość powyższej argumentacji, na podstawie przepisów art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 260 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.