Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA 1545/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz asesor WSA Anna Tarnowska-Mieliwodzka (spr.) Protokolant Joanna Kaklin po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi L. W. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] czerwca 2003 r., nr [...] w przedmiocie kary dyscyplinarnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] marca 2003 r., [...] 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Ministra Infrastruktury na rzecz L. W. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I SA 1545/03

Uzasadnienie

Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2003 r., nr [...] utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] marca 2003 r., nr [...] o zastosowaniu kary dyscyplinarnej wobec L. W. polegającej na zawieszeniu uprawnień zawodowych na okres sześciu miesięcy. W uzasadnieniu decyzji przedstawiony został następujący stan faktyczny:

Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] marca 2003 r. wydaną na podstawie wyników postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego przez Komisję Odpowiedzialności Zawodowej orzekł o zastosowaniu kary dyscyplinarnej wobec L. W. polegającej na zawieszeniu uprawnień zawodowych na okres sześciu miesięcy.

Komisja Odpowiedzialności Zawodowej w swoim wystąpieniu do Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, stwierdziła, że rzeczoznawca majątkowy - L. W. na zlecenie Starosty Powiatowego w L. i Urzędu Wojewódzkiego w L. sporządził operat szacunkowy z dnia [...] lipca 1998 r.; w którym określił wartości działek nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] położonych w D. gm. G., przejętych pod drogi z mocy prawa na kwotę 79,785 zł. Następnie, również na zlecenie Urzędu Wojewódzkiego w L. sporządził kolejny operat szacunkowy z dnia 5 stycznia 1999 r. dotyczący tej samej nieruchomości na kwotę 76,950 zł oraz na zlecenie Starosty Powiatowego w L. i Urzędu Wojewódzkiego w L. kolejny z dnia 28 sierpnia 2001 r. wspólnie z rzeczoznawcą majątkowym A. M. Zdaniem Komisji operat szacunkowy z dnia [...] sierpnia 2001 r. został sporządzony z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa na dzień jego sporządzania, a w szczególności przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543), nie spełnił wymogów przepisów rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lipca 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad wyceny nieruchomości oraz zasad i trybu sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 98, poz. 612) i standardów zawodowych rzeczoznawców majątkowych.

Skarżący we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy podniósł, że zarzuty Komisji są nieuzasadnione i nieprawdziwe, a orzeczona kara jest niewspółmiernie wysoka i krzywdząca w stosunku do przedstawionych w decyzji zarzutów.

Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast po ponownym skierowaniu sprawy do Komisji Odpowiedzialności Zawodowej utrzymał w mocy swoją decyzję i orzekł, że L. W. nie wypełnił obowiązków, o których mowa w art. 175 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543), nie spełnił wymogów przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lipca 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad wyceny nieruchomości oraz zasad i trybu sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 98, poz. 612) i standardów zawodowych rzeczoznawców majątkowych.

L. W. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na powyższą decyzję. Zarzucił naruszenie art. 7, 9, 77 oraz 107 kpa. Jego zdaniem większość zarzutów wymienionych w decyzji jest nieprawdziwa, a decyzja została oparta na niedokładnie i niesumiennie przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Kontrola sądu administracyjnego zgodnie z art.1 §1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi ogranicza się do badania zgodności orzeczenia z prawem.

Skargę należy uznać za uzasadnioną.

Zgodnie z art. 194 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r., Nr 46, poz.543 ze zm.) o zastosowaniu kar dyscyplinarnych Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast orzeka na podstawie wyników postępowania wyjaśniającego, przeprowadzonego przez Komisję Odpowiedzialności Zawodowej. Postępowanie wyjaśniające w sprawie skarżącego zostało wszczęte na skutek pisma Wójta Gminy G. z dnia 8 października 2001 r. skierowanego do Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, w którym podnosi, iż L. W. wykonywał operaty szacunkowe dotyczące wartości rynkowej działek zajętych pod drogę w miejscowości D. trzykrotnie i w każdym z nich występują różne wartości szacunkowe. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wystąpił z wnioskiem z dnia 31 października 2001 r. o wszczęcie postępowania wyjaśniającego Postępowanie wyjaśniające w sprawie skarżącego dotyczyło operatów szacunkowych z dnia 20 lipca 1998 r., 5 stycznia 1999 r. i 28 sierpnia 2001 r. Należy zauważyć, że sporządzone zostały one w różnych okresach.

Przepis art. 153 powołanej ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lipca 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad wyceny nieruchomości oraz zasad i trybu sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 98, poz. 612 ) regulują zasady i tryb sporządzania operatów szacunkowych. Natomiast art. 175 ust. 1 ustawy zobowiązuje rzeczoznawcę majątkowego do wykonywania czynności szacowania nieruchomości zgodnie z zasadami wynikającymi z przepisów prawa i standardami zawodowymi, ze szczególną starannością właściwą dla zawodowego charakteru tych czynności oraz zasadami etyki zawodowej, kierując się zasadą bezstronności w wycenie nieruchomości.

Art. 134 powołanej ustawy stanowi, że podstawę ustalenia wysokości odszkodowania stanowi wartość rynkowa nieruchomości, przy określeniu której uwzględnia się w szczególności jej rodzaj, położenie, sposób użytkowania, przeznaczenie, stopień wyposażenia w urządzenia infrastruktury technicznej.

Zarzut naruszenia tych zasad szacowania postawiono operatowi szacunkowemu dotyczącemu w Dominowie.

Z akt administracyjnych sprawy nie wynika, że L. W. dopuścił się naruszeń, o których mowa w zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie decyzji nie spełnia wymogów określonych w art. 107 § 3 kpa, jest lakoniczne nie zawiera wyjaśnienia przyczyn i powodów dlaczego, zdaniem organu zostały naruszone przywołane w uzasadnieniu przepisy prawa.

Brak dokładnego wyjaśnienia sprawy i umotywowania rozstrzygnięcia narusza przepisy art. 7, 77 § 1, 107 § 3 kpa.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c oraz art. 152 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 97 powołanej ustawy.