Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 987/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-07-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono niezgodność z prawem  zaskarżonego aktu
Powołane przepisy: article: art. 30 c ust. 3 pkt 1
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, , Protokolant sekretarz sądowy - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lipca 2011 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w [...] zawartą w piśmie [...] Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w [...] z dnia [...]grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu 1.stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę [...] Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w [...] do ponownego rozpatrzenia protestu, 2. zasądza od Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na rzecz [...] Sp. z o.o. w [...] kwotę 941,50 zł (dziewięćset czterdzieści jeden złotych i pięćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 26 października 2009 r. [...] Sp. z o.o. w organizacji z siedzibą w [...] złożyła w Regionalnej Instytucji Finansującej – [...] Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w [...] (dalej zwanej "[...]ARR") wniosek o dofinansowanie projektu nr [...] "[...]". Przedmiotowy wniosek dotyczył Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 Działanie 8.1 "wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej".

Pismem z dnia [...] marca 2010 r. Regionalna Instytucja Finansująca poinformowała spółkę, że jej wniosek nie przeszedł pomyślnie etapu oceny merytorycznej wobec braku spełnienia wszystkich kryteriów tej oceny.

Jednocześnie wskazano na niespełnienie kryteriów:

- Nr 1 ("Przedmiot projektu jest zgodny z celami PO IG oraz działania 8.1 PO IG"),

- Nr 2 ("Projekt jest zgodny ze zdefiniowanymi potrzebami zidentyfikowanej grupy odbiorców"),

- Nr 3 ("Projekt polega na przygotowaniu, wdrożeniu i świadczeniu e-usługi"),

- Nr 6 ("Planowane wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu"),

- Nr 7 ("Środki będą wykorzystywane w sposób efektywny (relacja nakład/rezultat)"),

- Nr 9 ("Wskaźniki produktu i rezultatu są: obiektywnie weryfikowalne, odzwierciedlają złożone cele projektu, adekwatne dla danego rodzaju projektu, realne do osiągnięcia".

Od negatywnej oceny merytorycznej projektu spółka wniosła w dniu 24 marca 2010 r. protest podnosząc zarzuty niewłaściwej interpretacji § 3 ust. 1 pkt 3 i § 6 ust. 2 pkt 1 i 2 w związku z § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzania Ministra Rozwoju Regionalnego z 13 sierpnia 2008 r. w sprawie udzielania przez PARP pomoc finansowej na wspieranie tworzenia i rozwoju gospodarki elektronicznej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 (Dz. U. Nr 153 poz. 956) przez nieuważne przeanalizowanie wniosku o dofinansowanie projektu, jego niewłaściwą interpretację oraz niewłaściwą ocenę projektu.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. [...]ARR poinformowała beneficjenta, że przedmiotowy protest został rozstrzygnięty negatywnie wobec podtrzymania negatywnej oceny projektu w zakresie kryteriów nr 1, 3, 6, 7 i 9. Natomiast w ramach oceny projektu, zdaniem RIF wniosek zgodny jest z wymaganiami kryterium nr 2. ("Projekt jest zgodny ze zdefiniowanymi potrzebami zidentyfikowanej grupy odbiorców").

Od w/w rozstrzygnięcia spółka wniosła odwołanie do instytucji Pośredniczącej – Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (MSWiA) zarzucając naruszenie przepisów postępowania tj. § 10 ust. 1 lit. a) i b), § 11 ust. 3 lit. a) i c) Procedury odwoławczej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka oraz przepisów prawa materialnego, wskazywanych uprzednio w proteście. Jednocześnie wnioskodawczyni zarzuciła nieuważne przeanalizowanie wniosku o dofinansowanie projektu, jego niewłaściwą interpretację oraz niewłaściwą ocenę projektu.

MSWiA w wyniku rozpoznania odwołania, rozstrzygnięciem podjętym w piśmie z dnia [...] czerwca 2010 r. wydanym na podstawie art. 30 b ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227 poz. 1658 ze zm.) podtrzymał dokonaną uprzednio negatywną ocenę merytoryczną wniosku.

W skardze z dnia 30 czerwca 2010 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie w przedmiocie złożonego odwołania zawarte w piśmie z dnia 22 czerwca 2010 r. [...] Sp. z o.o. w [...] wniosła o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję z uwagi na to, że jej zdaniem, ocena merytoryczna projektu "[...]" została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Spółka wniosła również o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2010 r. wydanym w sprawie o sygn. Akt V SA/Wa 1543/10 tutejszy Sąd:

1) Stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę [...] Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w Katowicach do ponownego rozpatrzenia protestu

2) Zasądził od Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na rzecz skarżącej spółki kwotę 457 zł tytułem kosztów postępowania.

W uzasadnieniu powyższego wyroku podkreślono m.in. że w toku postępowania w sprawie niniejszej doszło do naruszenia przepisów art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 277 poz. 1658 ze zm.) stanowiących, że do zadań instytucji zarządzającej należy wybór w oparciu o ustalone kryteria, projektów, które będą dofinansowane w ramach programu operacyjnego, związanego z nim art. 30b ust. 1 ustawy, stanowiącego, że pisemna informacja o wynikach oceny projektu winna zawierać uzasadnienie wyników oceny projektu. Tym samym brak odniesienia się do zarzutów skarżącej zawartych w proteście i sposób jego rozpatrzenia bez należytego uzasadnienia stanowiska, zaakceptowany następnie przez MSWiA w rozstrzygnięciu w sprawie złożonego odwołania narusza § 17 ust. 1 lit b Procedury odwoławczej PO IG. Zdaniem Sądu w sprawie doszło do naruszenia art. 31 ust. 1 ustawy, dopuszczającego możliwość udziału – w procesie wyboru projektów – ekspertów posiadających specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym, a to w celu "zapewnienia rzetelnej i bezstronnej oceny projektów". Zasadnym jest zarzut niezastosowania § 22 Procedury odwoławczej poprzez nieskorzystanie z opinii ekspertów zewnętrznych, a w szczególności w przypadku gdy środki odwoławcze dotyczyły etapu oceny merytorycznej, a do stwierdzenia właściwości i rzetelności przeprowadzonej oceny niezbędna jest fachowa wiedza merytoryczna.

Sąd podkreślił, że rozpatrując sprawę ponownie należy rozstrzygnąć – w sposób nie budzący wątpliwości – zagadnienie, spełnienia lub nie kryteriów oceny merytorycznej projektu, a przede wszystkim rozstrzygającego kryterium nr 3 powyższego działania poprzez jednoznaczne ustalenie, czy projekt skarżącej polega, bądź nie na przygotowaniu, wdrożeniu i świadczeniu e- usługi. W tym celu niezbędne będzie przy rozpoznaniu protestu odniesienie się do wszystkich zarzutów skarżącej kwestionujących ocenę ekspertów, a w szczególności, ustalenie, czy projektowana przez skarżącą usługa będzie (bądź nie) odbywać się w sposób zautomatyzowany, jak również czy spełniona (bądź nie) będzie przesłanka negatywna braku jednoczesnej obecności stron w tej samej lokalizacji.

RIF rozważy ponadto, czy targi on-line i konferencje on-line, rozumiane przez oceniających jako teleinformatyczna transmisja głosu, obrazu lub tekstu, z opisu projektu dają się zdefiniować, jako możność dostępu do zgromadzonych w jednym miejscu (na portalu internetowym) baz danych. Jeżeli zaś nie, to uzasadni szczegółowo swe stanowisko, a przy tym ponadto mając na uwadze ocenę ekspertów i analizując dokumentację i opis projektu rozważy, czy prawidłowo Komisja Konkursowa dokonując oceny nie skorzystała z § 7 ust. 2 pkt 7 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach PO IG przewidującego możliwość zwrócenia się do wnioskodawców o wyjaśnienia treści wniosku, które po złożeniu stanowią jego integralną część. Ponadto przy ponownym rozpoznaniu sprawy pomocne może okazać się konfrontowanie – przy udziale eksperta spełniającego warunki określone w art. 31 ustawy – twierdzeń i wniosków zawartych w opiniach oceniających to kryterium dla przedmiotowego projektu.

Po wydaniu wyroku, o którym wyżej mowa, [...] Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. poinformowała skarżącą spółkę pismem z dnia [...] grudnia 20101 r. ([...]), że dofinansowanie na realizację złożonego przez spółkę projektu nie może zostać przyznane, albowiem projekt nie spełnił wszystkich kryteriów oceny merytorycznej tzn. nie jest zgodny z celami PO IG oraz celem i zakresem merytorycznym działania 8.1 PO IG. Projekt nie polega na świadczeniu e-usługi.

Oferowana usługa nie może zostać zaliczona do e-usług elektronicznych, ponieważ nie spełnia wymagań określonych w definicji, stwierdzającej, że do e-usług nie zalicza się usług telekomunikacyjnych.

Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 13 sierpnia 2008 r. w sprawie udzielenia przez Polską Agencję Rozwoju Regionalnego z dnia 13 sierpnia 2008 r. w sprawie udzielenia przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej na wspieranie tworzenia i rozwój gospodarki elektronicznej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 w § 3 w ust. 1 pkt 3 zawiera definicję e-usługi.

Pod tym pojęciem należy rozumieć usługę świadczoną w sposób zautomatyzowany przez użycie technologii informacyjnych, za pomocą systemów teleinformatycznych w publicznych sieciach lokalizacji, przy czy do e-usług nie zalicza się, m.in.

a) usług nadawczych radiowych i telewizyjnych,

b) usług telekomunikacyjnych.

Zdaniem GARR wnioskodawca we wniosku zawarł mało szczegółowe opisy usług, jednak wyraźnie wskazują one, że część świadczonych usług to usługi telekomunikacyjne.

Poza tym zamieszczone we wniosku opisy dotyczące stworzenia kanału komunikacyjnego, w modelu brokera wskazują na świadczenie usług telekomunikacyjnych.

W ocenie [...]ARR wnioskodawca nie zawarł we wniosku dokładnej informacji o zadaniach i zasadach działania kanału komunikacyjnego. Doprecyzowanie tej kwestii w ramach złożenia wyjaśnień w trakcie oceny merytorycznej byłoby zbyt daleko idącą ingerencją w zagadnienia merytoryczne wniosku. Dlatego też nie skorzystano z możliwości wezwania do udzielenia dodatkowych wyjaśnień, ponieważ zgodnie z Regulaminem prac Komisji Konkursowej wyjaśnienia nie mogą prowadzić do uzupełnienia lub zmiany treści merytorycznych we wniosku. Zdecydowano się jednak jako wyjaśnienia przyjąć informacje zawarte w proteście.

Zdaniem [...]ARR dodając do tego informację zawartą we wniosku, że cały proces dotyczący targów, konferencji i spotkań pomiędzy usługobiorcami odbywa się on-line – mamy do czynienia ze świadczeniem usługi telekomunikacyjnej (Wnioskodawca zapewnia połączenie bezpośrednie pomiędzy komunikującymi się przedsiębiorcami).

Ponadto w odwołaniu Wnioskodawca sam przytacza wykładnię językową pojęcia "spotkanie online", przez które należy rozumieć "umówione zejście się z kimś" "dokonywane za pośrednictwem sieci komputerowej, głównie Internetu". Oznacza to zatem, że spotkanie odbywa się w umówionym terminie, a nie na indywidualne żądanie usługobiorcy, co jest jednym z obligatoryjnych kryteriów definiujących e-usługę. Jest to zatem kanał komunikacyjny umożliwiający organizowanie telekonferencji.

Reasumując, [...]ARR stwierdził, że usługa polegająca na organizowaniu wirtualnych spotkań on-line nie jest e-usługą.

Również w zakresie wirtualnych targów on-line, jak i konferencji on-line oceniający zgłasza podobne zastrzeżenia.

Poza tym na podstawie informacji zawartych we wniosku nie można w żaden sposób stwierdzić, że targi on-line i konferencje on-line dają się zdefiniować, jako możliwość dostępu do zgromadzonych w jednym miejscu danych. Takie informacje we wniosku nie znalazły miejsca. Komisja nie zwróciła się do wnioskodawcy o wyjaśnienia, gdyż w tym zakresie żadne wątpliwości nie pojawiły się. Wyjaśnienia składane do wniosku mogą dotyczyć drobnych wątpliwości w zakresie funkcjonowania usług. Zadaniem oceniającego merytorycznie projekty nie jest rozważanie możliwości wariantowania poszczególnych rozwiązań i "wymyślania" odpowiedniego do zasad programu rozwiązania. Ocena obejmuje zawartość wniosku – brak wskazania, że rozwiązanie dotyczy zgromadzonych wcześniej baz danych powoduje, że takie rozwiązanie, nie jest brane pod uwagę w ocenie. Uzupełnienie treści merytorycznych wniosku nie jest możliwe na żadnym etapie oceny.

Skargę na rozstrzygniecie zawarte w wyżej opisanym piśmie z dnia [...] grudnia 2010 r. wniosła [...] Sp. z o.o. z/s w [...] naruszające:

I. Naruszenie prawa materialnego:

a) Błędną wykładnię § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 13 sierpnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej na wspieranie tworzenia i rozwoju gospodarki elektronicznej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (Dz. U. Nr 153, poz. 956 z późn. zm.), zwanego w dalszej części skargi "rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego" oraz błędne ustalenie stanu faktycznego, sprzeczne z zasadami logiki, wiedzy i doświadczenia życiowego mające istotny wpływ na wynik sprawy oraz oparcie rozstrzygnięcia o okoliczności nieistniejące w sprawie – poprzez:

• Dokonanie błędnej wykładni pojęcia "e-usługa", skutkujące ustaleniem, iż projekt skarżącej nie polega na przygotowaniu, wdrożeniu i świadczeniu e-usługi;

• Uznanie, iż przedmiot projektu jest niezgodny z celami Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka oraz działania 8.1 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka;

• Ustalenie, iż planowane przez skarżącą wydatki nie są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do celów i zakresu projektu;

• Uznanie, iż projekt nie będzie wykorzystany w sposób efektywny (relacja nakład/rezultat);

• Uznanie, iż wskaźniki projektu i rezultatu nie są obiektywnie weryfikowalne, nie odzwierciedlają założonych celów projektów, nie są adekwatne dla danego rodzaju projektu oraz nie są realne do osiągnięcia;

b) Niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 2 pkt 27 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 z późn. zm.), zwanej w dalszej części skargi "Prawem telekomunikacyjnym" – poprzez uznanie, iż skarżąca jest przedsiębiorcą telekomunikacyjnym;

c) Niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 2 pkt 41 i 48 Prawa telekomunikacyjnego – poprzez uznanie, iż projekt skarżącej polega na przygotowaniu, wdrożeniu i świadczeniu usługi telekomunikacyjnej;

d) Niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 10 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego – poprzez uznanie, iż działalność gospodarcza prowadzona przez skarżącą jest działalnością telekomunikacyjną.

II. Naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy:

a) Naruszenie przepisu art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. 2002 r. Dz. U. 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej w dalszej części skargi "Ppsa" – poprzez dokonanie przez organ administracji ponownego rozstrzygnięcia protestu skarżącej w sposób niezgodny z oceną prawną i wskazaniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2010 r. (sygn. Akt V SA/Wa 1543/10);

b) Naruszenie przepisu art. 27 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. z 2009 r. Dz. U. Nr 84, poz. 712 z późn. zm.), zwanej w dalszej części skargi "ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju" – poprzez dokonanie wyboru projektów, które będą dofinansowane z Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka z naruszeniem kryteriów wyborów, o których mowa w przepisie art. 27 ust. 1 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju;

c) Naruszenie przepisu art. 30b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w związku z przepisem art. 153 Ppsa – poprzez nie zawarcie w pisemnej informacji z dnia 9 grudnia 2010 r. szczegółowego uzasadnienia wyników oceny projektu, wskutek czego brak jest szczegółowego odniesienia się do wszystkich zarzutów skarżącej zawartych w proteście;

d) Naruszenie przepisu 27 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 26 ust. 1 pkt 16 i ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju – poprzez naruszenie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, nie zapewnienie przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, nie wyjaśnienie skarżącej zasadność przesłanek, którymi organ administracji kieruje się przy ocenie projektu oraz brak należytego i wyczerpującego informowania skarżącej o okolicznościach faktycznych i prawnych mających istotne znaczenie przy ocenie projektu skarżącej;

e) Niezastosowanie § 22 Procedury odwoławczej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka stanowiącej załącznik nr 4.4 do Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (wersja ósma z dnia 12 czerwca 2009 r.), zwanej w dalszej części skargi "Procedurą odwoławczą w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka" w związku z przepisem art. 153 Ppsa – poprzez nie skorzystanie z opinii ekspertów zewnętrznych, w szczególności w przypadku, gdy protest dotyczył etapu oceny merytorycznej, a do stwierdzenia właściwości i rzetelności przeprowadzonej oceny projektu skarżącej niezbędna była wiedza ekspertów;

f) Naruszenie § 7 ust. 2 pkt 7 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka – poprzez niezwrócenie się do skarżącej z wezwaniem o wyjaśnienie treści wniosku;

g) Błędne ustalenie stanu faktycznego, sprzeczne z zasadami logiki, wiedzy i doświadczenia życiowego mające istotny wpływ na wynik sprawy oraz oparcie rozstrzygnięcia o okoliczności nieistniejące w sprawie – poprzez

• Uznanie, iż targi on-line konferencje on-line stanowią usługę telekomunikacyjna, podczas gdy z opisu projektu dają się zdefiniować jako możność dostępu do zgromadzonych w jednym miejscu baz danych;

• Uznanie, iż spotkanie on-line odbywać się będzie "[...] w umówionym terminie, a nie na indywidualne żądanie usługobiorcy [...]", a proponowane usługi będą umożliwiać przeprowadzanie konferencji on-line "[...] będących w sprzeczności z automatycznymi usługami elektronicznymi [...]", podczas, gdy powyższe w żadnym zakresie nie wynika z wniosku skarżącej i zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego;

• Uznanie, iż świadczenie przez skarżącą e-usługi nie będzie odbywać się w sposób zautomatyzowany oraz, że nie będzie spełniona przesłanka negatywna braku jednoczesnej obecności stron w tej samej lokalizacji, a to dlatego, iż zdaniem organu administracji "[...] proponowane rozwiązanie zakłada obecność ludzi przy realizacji usługi [...]", podczas, gdy z przedmiotowego wniosku wyraźnie wynika, iż świadczenie e-usługi będzie odbywać się w sposób zautomatyzowany, bez jednoczesnej obecności stron w tej samej lokalizacji;

• Uznanie, iż "[...] opisy dotyczące stworzenia kanału komunikacyjnego, w modelu brokera wskazują n oświadczenie usług telekomunikacyjnych [...]" podczas gdy z przedmiotowego wniosku wyraźnie wynika, iż projekt skarżącej polega na przygotowaniu, wdrożeniu i świadczeniu e-usługi.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o:

a) Uwzględnienie skargi oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez [...] Agencję Rozwoju Regionalnego S.A. w [...];

b) Zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania przed sądem administracyjnym, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przypisanych oraz kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2011 r. sygn. Akt V SA/Wa2971/10 tutejszy Sąd skargę spółki z o.o. [...] z/s w [...] pozostawił bez rozpatrzenia podnosząc m.in. że zgodnie z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. wniosek o dofinansowanie wraz z jego załącznikami oraz informacje w przedmiocie oceny projektu muszą być złożone w oryginale, natomiast wniesiony środek odwoławczy oraz informacja o wynikach procedury odwoławczej mogą być złożone w kopiach.

W następstwie rozpoznania skargi kasacyjnej od powyższego postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 czerwca 2011 r. sygn. Akt II GSK 376/11 uchylił w/w rozstrzygnięcie uchylił podkreślając m.in. że wbrew stanowisku reprezentowanemu przez Sąd I instancji art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. wskazuje jedynie jaki rodzaj dokumentacji strona zobowiązana jest dołączyć do skargi, aby mogła być uznana za kompletną. Odrębną kwestią jest zaś to, w jakiej formie dokumenty te mają zostać złożone. Zdaniem NSA fakt, że w w/w przepisie tylko odnośnie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r. przewidziano wymóg złożenia kopii nie znaczy, ze pozostałe dokumenty muszą być oryginałami. W ocenie NSA taki wniosek jest zbyt daleko idący i nieuprawniony.

Sąd zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności podnieść należy, że dla postępowania w sprawie niniejszej decydujące znaczenie mają poglądy wyrażone przez Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu wyroku wydanego w sprawie o sygn. Akt V SA/Wa 1543/10. W sprawie tej orzekano w przedmiocie skargi na negatywny wyrok procedury odwoławczej dotyczącej wniosku skarżącej po raz pierwszy.

Rozważania Sądu poczynione w w/w sprawie są istotne ze względu na treść przepisów art. 170 i 153 ppsa.

Pierwszy z nich stanowi, że prawomocne orzeczenie wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Drugi z nich z kolei wskazuje, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

Mało tego, w świetle treści art. 153 ppsa ocena prawna wyrażona w niezaskarżonym wyroku sądu I instancji uchylającym rozstrzygnięcie organu (a takim był w istocie wyrok wydany w sprawie o sygn. Akt V SA/Wa 1543/10) wiąże nie tylko ten sąd oraz organ, lecz także naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający skargę kasacyjną od kolejnego wyroku wydanego w tej Sprewie (tak NSA m.in. w wyroku z dnia 16 maja 2007 r. sygn. Akt I FSK 857/06-OSP 2008/11/119).

Z uzasadnienia wyroku wydanego w sprawie V SA/Wa 1543/10 wynika, iż tutejszy sąd przedstawił w sposób jasny i precyzyjny swoje stanowisko odnośnie tego, jakimi mankamentami dotknięte było postępowanie poprzedzające wniesienie skargi. Nie może budzić żadnych wątpliwości interpretacyjnych treść samego rozstrzygnięcia sądu. Otóż sąd w pkt 1 sentencji wyroku stwierdził, że cena projektu skarżącej została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i w związku z tym przekazał sprawę do [...] Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w [...] do ponownego rozpatrzenia protestu.

We wspomnianym wyżej uzasadnieniu wyroku podkreślono m.in. brak odniesienia się do zarzutów skarżącej zawartych w proteście, a zatem i brak należytego uzasadnienia stanowiska wyrażonego przez instytucję rozpoznającą protest.

Analiza zaskarżonego rozstrzygnięcia zawartego w piśmie z dnia [...] grudnia 2010 r. prowadzi do wniosku, iż nadal nie zajęto stanowiska odnośnie zarzutów skarżącej sformułowanych w proteście. [...]ARR ograniczył się bowiem w istocie do zacytowania fragmentów komentarza, jaki znalazł się w arkuszu oceny merytorycznej, której dokonał jeden z ekspertów, a mianowicie G. G. Pominął natomiast zupełnie ocenę drugiego eksperta, J. N.. Z treści pisma z dnia [...] grudnia 2010 r. wynika wręcz, ze ponownej oceny dokonał jedynie jeden ekspert, nazwany "Oceniającym I". Treści znajdujące się poniżej sformułowania "Oceniający I" są wyłącznie komentarzami i ocenami G. G.. W związku z tym nie jest wiadomym, czy ocena drugiego eksperta została uznana za zbędną, czy też nieistotną ze względu na jej treść(zwłaszcza treść komentarzy wyrażonych do poszczególnych kryteriów).

Zdaniem Sądu w realiach sprawy niniejszej i wobec tego, na co zwrócono uwagę powyżej, wielostronny protest skarżącej nie może zostać "oceniony" pismem [...]ARR na treść którego składają się do facto zacytowane fragmenty oceny jednego z ekspertów (G. G.) powołanych po wyroku tutejszego sądu z dnia 18 sierpnia 2010 r.

Podkreślenia wymaga również i to, że sąd rozpoznając skargę po raz pierwszy nakazał [...]ARR rozważenie, czy targi on-line i konferencje on-line dają się zdefiniować, jako możliwość dostępu do zgromadzonych w jednym miejscu baz danych. Gdyby zaś okazało się to niemożliwe, zobligował [...]ARR do szczegółowego uzasadnienia stanowiska w tej kwestii oraz rozważenie, czy zasadnym był brak skorzystania przez Komisję Konkursową dokonującą oceny z § 7 ust. 2 pkt 7 Regulaminu przeprowadzenia konkursu w ramach PO IG przewidującego możliwość zwrócenia się do wnioskodawców o wyjaśnienia treści, które po ich ewentualnym złożeniu stanowiły jego integralną część.

Analiza zaskarżonego rozstrzygnięcia w kontekście powyższego prowadzi do wniosku, że wytyczne sądu także i w tej materii nie zostały przez GRR zrealizowane. Brak jest bowiem jakiegokolwiek stanowiska [...]ARR w tej kwestii. Nie wiadomo zatem, czy uznano wykonanie wytycznych w tej części za zbędne, a jeśli tak, to czy z powodu treści opinii jednego oceniającego (G. G.), czy też także z innych przyczyn.

Z powyższych względów tj. z powodu naruszenia przez [...]ARR. przepisu art. 153 ppsa w zw. z art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju orzeczono jak w sentencji wyroku.

Uznano jednocześnie, ze odnoszenie się przez sąd (na obecnym etapie postępowania i wobec treści podjętego rozstrzygnięcia) do wszystkich zarzutów skargi byłoby przedwczesne.

Ponownie rozpoznając protest [...]ARR odniesie się do wszystkich zarzutów tamże sformułowanych, a nadto do ocen przedstawionych przez obu ekspertów (także J. N.).