Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1286/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 63 ust. 2
journal: Dz.U. 2010 nr 102 poz 651
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędziowie: WSA Krystyna Daniel WSA Ewa Rynczak (spr.) Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2012 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 22 czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia dodatkowej opłaty rocznej skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...] Prezydent Miasta K. , na podstawie art. 63 ust. 2 -4, art. 64 oraz art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2010 r., nr 102, póz. 651 ze zm.) oraz art. 104 § 1 kpa, ustalił dodatkową opłatę roczną za 2010 r. w kwocie 35.600,00 zł, obciążającą A. sp. z o.o. (następcę prawnego M.S. , prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą "[...] z siedzibą w N. ) jako użytkownika wieczystego nieruchomości będącej własnością Gminy Miejskiej K. , a stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] o pow. 2146 m kw., położoną w obr. [...], zabudowaną budynkiem przy ul. [...], objętą księgą wieczystą nr [...]- z tytułu niedotrzymania terminu zakończenia remontu wyżej opisanego budynku. W uzasadnieniu przedstawiono szczegółowo stan faktyczny przedmiotowej sprawy i przebieg postępowania w sprawie. Dokonując oceny stanu faktycznego sprawy organ l instancji przytoczył podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz powołał się na - liczne orzecznictwo sądowo-administracyjpe, w tym WSA w Krakowie odnośnie czasu i sposobu obliczania dodatkowej opłaty rocznej, uniezależnienia ustalenia dodatkowej opłaty rocznej od winy użytkownika wieczystego oraz konstytutywnego i fakultatywnego charakteru decyzji w sprawie ustalenia dodatkowych opłat rocznych. W szczególności wskazano, iż działka nr [...] została oddana w użytkowanie wieczyste osobie fizycznej na podstawie umowy z dnia 7 stycznia 1999 r. - w celu wykonania remontu budynku usytuowanego przy ul. [...] w K. i zagospodarowania zgodnie z przeznaczeniem w planie zagospodarowania przestrzennego w terminach - 2 lata na rozpoczęcie remontu i 4 lata na jego zakończenie, licząc od daty podpisania aktu notarialnego, a zatem termin zakończenia remontu przedmiotowego budynku upłynął w 2003 r. Przed upływem tego terminu wyżej opisana nieruchomość została zbyta osobom fizycznym, które również nie przystąpiły do remontu tego budynku i z końcem 2004 r. sprzedały budynek przy ul. [...] wraz z prawem użytkowania wieczystego działki nr [...] na rzecz Spółki " [...] . Spółka ta w dniu 11 sierpnia 2006 r. uzyskała decyzję nr [...] o pozwoleniu na budowę dla zamierzenia pn.: "Przebudowa i częściowa nadbudowa obiektu użytkowego, podpiwniczonego /stary młyn, magazyny/ z przeznaczeniem na budynek mieszkalny - wielorodzinny wraz z wewnętrznymi instalacjami: wod-kan-gaz-co, prąd, poprzez istniejący wjazd przy ul. [...] /dz. [...] obr. [...] i tuż przed przystąpieniem do remontu wyżej wymienionego budynku w dniu 14 grudnia 2006r. sprzedała prawo użytkowania wieczystego działki nr [...] , zabudowanej w/w budynkiem nr [...] przy ul. [...] M.S. -, prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą " [...] " w N. który po przeniesieniu na siebie w dniu 7 lutego 2007r. pozwolenia na budowę nr [...] rozpoczął prace remontowe w w/w budynku, trwające z przerwami do początku 2009 r.

Ze względu na niedokończenie remontu wyżej opisanego budynku decyzją z dnia 20 sierpnia 2009 r. została naliczona M.S. dodatkowa opłata roczna za rok 2009. W toku wszczętego za 2010 r. postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia dodatkowej opłaty rocznej wyżej wymieniony sprzedał prawo użytkowania wieczystego działki nr [...] na rzecz A. Sp. z o.o. z siedzibą w K. , wraz z prawem własności usytuowanego na niej w/w budynku. Nabywając w/w prawo użytkowania wieczystego A. Sp. z o.o. weszła w prawa i obowiązki swoich poprzedników prawnych.

Zgodnie z art. 237 Kodeksu cywilnego do przeniesienia użytkowania wieczystego stosuje się odpowiednio przepisy o przeniesieniu własności nieruchomości. Postanowienia umowy wiążą również następców prawnych pierwszego użytkownika wieczystego będącego stroną tej umowy. Wynika z tego, iż każdoczesny użytkownik wieczysty określonej nieruchomości gruntowej, a nie tylko pierwszy użytkownik wieczysty zobowiązany jest do rozpoczęcia lub zakończenia budowy w terminie ustalonym w umowie o ustanowieniu użytkowania wieczystego. W uchwale z dnia 29 kwietnia 1985. r. sygn. akt II AZP 11/84 (OSNCP 1985, nr 11, póz. 167) Sąd Najwyższy stwierdził, iż nabycie własności nieruchomości (a więc również użytkowania wieczystego) może mieć charakter pierwotny lub pochodny. Tylko w razie nabycia pierwotnego, nabywca nie wywodzi swojego prawa od innej osoby, nabywając niezależnie od niej. W przeciwieństwie do nabycia pierwotnego, nabycie ma charakter pochodny, gdy polega na przejściu prawa przysługującego jednej osobie na inną osobę. W takiej sytuacji nabywca nabywa takie prawo, jakie przysługiwało zbywcy, a zatem termin rozpoczęcia i zakończenia budowy nie może być liczony od daty nabycia pochodnego, lecz od daty nabycia pierwotnego. W wyniku oględzin nieruchomości, przeprowadzonych w 2010 r. i 2011 r. ustalono, że remont wyżej opisanego budynku nadal nie jest kontynuowany. Z okien została częściowo usunięta stolarka okienna. Ponadto wyburzono część ścian oraz stropu. Wokół zaś przedmiotowego budynku zgromadzony został gruz, a teren działki nr [...] pozostaje zaśmiecony.

Nie bez znaczenia w przedmiotowej sprawie pozostaje również fakt, iż grunty stanowiące własność Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego (w tym konkretnym przypadku - Gminy Miejskiej K. ) oddawane są w użytkowanie wieczyste w konkretnym celu. Zamierzeniem ustawodawcy przy wprowadzaniu regulacji art. 63 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami była ochrona interesu publicznego przed bezczynnością użytkownika wieczystego w przedmiocie realizacji celu oddania nieruchomości skarbowych i komunalnych w użytkowanie wieczyste. W istocie bowiem prawo użytkowania wieczystego ustanawiane na wyżej wymienionych gruntach ma służyć realizacji ściśle określonego zadania (celu), zaś brak jego realizacji spowodowany bezczynnością czy opieszałością użytkownika wieczystego - interes ten narusza.

Odwołanie od w/w decyzji złożyła A. sp. z o.o., zarzucając, że organ naruszył art. 7 w zw. z art. 77 § 1 kpa w zw. z art. 63 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami ugn, gdyż organ powinien był dokładnie ocenić, czy opisane w harmonogramie prace są w rzeczywistości wykonane, czego nie uczynił, poprzestając na lakonicznym stwierdzeniu, iż na nieruchomości nie są prowadzone żadne roboty budowlane. Podniesiono, iż to ustalenie organu l instancji nie jest zgodne z prawdą, ponieważ przeprowadzono szereg prac przygotowawczych oraz właściwych robót w ramach procesu budowlanego. Podniesiono także iż organ pominął okoliczność, że skarżący nie ponosi jakiejkolwiek winy w niedotrzymaniu terminów zagospodarowania nieruchomości gruntowej. Nałożono dodatkową opłatę za 2010 r., w sytuacji gdy spółka A. stała się użytkownikiem wieczystym przedmiotowej nieruchomości dopiero w 2011 r. W rezultacie, za okres kiedy spółka A. nie była użytkownikiem wieczystym nie może ona ponosić obowiązku zapłaty dodatkowej opłaty.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2012r., znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. , na podstawie art. 63 ust. 2-4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2010 r., nr 102, póz. 651 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu podano, iż z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż działka nr [...] , została oddana w użytkowanie wieczyste H.K. na podstawie umowy z dnia 7 stycznia 1999 r. - w celu wykonania remontu budynku usytuowanego przy ul. [...] w K. i zagospodarowania zgodnie z przeznaczeniem w planie zagospodarowania przestrzennego w terminach: 2 lata na rozpoczęcie remontu i 4 lata na jego zakończenie, licząc od daty podpisania aktu notarialnego. Przed upływem w/w terminu przedmiotowa nieruchomość została zbyta na rzecz następujących osób fizycznych: P.L. J.G. (umowy notarialne zawarte: 21 listopada 2002 r. i 4 grudnia 2.002 r.). Wyżej wskazane osoby fizyczne sprzedały budynek przy ul. [...] oraz prawo użytkowania wieczystego działki nr [...] na rzecz "[...]" Sp. z.o.o., która to spółka dnia 11 sierpnia 2006 r. uzyskała decyzję nr [...] o pozwoleniu na budowę dla zamierzenia pn.: "Przebudowa i częściowa nadbudowa obiektu użytkowego, częściowo podpiwniczonego /stary młyn, magazyny/ z przeznaczeniem na budynek mieszkalny - wielorodzinny wraz z wewnętrznymi instalacjami: wod-kan-gaz-co, prąd, poprzez istniejący wjazd przy ul. [...] dz. [...] ". Spółka "[...]" przed przystąpieniem do remontu w/w budynku w dniu 14 grudnia 2006 r. sprzedała prawo użytkowania wieczystego działki nr [...] zabudowanej budynkiem nr [...] M.S. , prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą " [...] w N. , który po przeniesieniu na siebie w dniu 7 lutego 2007 r. pozwolenia na budowę nr [...] rozpoczął prace remontowe w budynku przy ul [...] , trwające z przerwami do początku 2009 r. Z uwagi na niedokończenie remontu w/w budynku, mocą decyzji z dnia 20 sierpnia 2009 r. została naliczona M.S. dodatkowa opłata roczna za rok 2009. Następnie, aktem notarialnym z dnia 30 marca 2011 r. Rep.[...] M.S. sprzedał prawo użytkowania wieczystego działki nr [...] wraz z prawem własności usytuowanego na tej nieruchomości budynku przy ul. [...] w K. na rzecz A. Spółka z o.o.

Z akt sprawy wynika, iż dnia 8 kwietnia 2010 r. przeprowadzono oględziny działki nr [...] . W trakcie oględzin stwierdzono, iż działka jest częściowo ogrodzona prowizorycznym ogrodzeniem, nieruchomość nie jest zabezpieczona, przed dostępem osób trzecich. W umieszczonym na działce budynku nie są prowadzone prace remontowe. Brak jest informacji o inwestorze oraz firmie budowlanej na stosownej tablicy. W budynku usunięta została cześć stolarki okiennej i pozostały bez zabezpieczenia puste otwory okienne. W środku budynku zostały wyburzone części ścian oraz fragment stropu pomiędzy parterem a pierwszym piętrem. Wokół budynku znajduje się gruz. Teren działki jest zaśmiecony, a brak zaplecza budowlanego i sprzętu wskazuje, iż remont budynku przy ul. [...] od dłuższego czasu nie jest kontynuowany.

Kolejne oględziny przeprowadzono dnia 16 listopada 2011 r. i stwierdzono, iż stan przedmiotowej nieruchomości nie uległ zmianie. Na nieruchomości brak śladów prowadzenia prac budowlanych.

Zgodnie z art. 62 ustawy o gospodarce nieruchomościami w umowie o oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste ustala się sposób i termin jej zagospodarowania, w tym termin zabudowy, zgodnie z celem, na który nieruchomość gruntowa została oddana w użytkowanie wieczyste. Jeżeli sposób zagospodarowania nieruchomości gruntowej polega na jej zabudowie, ustala się termin rozpoczęcia lub termin zakończenia zabudowy. Termin rozpoczęcia budowy, obok terminu zakończenia budowy, był dla stron wiążący, a z jego uchybieniem związana była możliwość wymierzenia opłaty dodatkowej.

Z treści art. 62 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami wynika, termin zabudowy może być przedłużony na wniosek użytkownika wieczystego, jeżeli nie mógł być dotrzymany z przyczyn niezależnych od użytkownika. Z przepisu tego wypływa wniosek, że okoliczności stanowiące przyczyny niedotrzymania przez użytkownika wieczystego terminu zabudowy nieruchomości mają znaczenie dla przedłużenia terminu zabudowy. Z kolei przepis art. 63 ust. 1 ustawy stanowi, że w razie niedotrzymania terminów zagospodarowania nieruchomości gruntowej, o których mowa w art. 62 (czyli terminu zabudowy i ewentualnie terminu przedłużonego), właściwy organ może wyznaczyć termin dodatkowy. Przepis ten nie zawiera żadnych przesłanek wyznaczenia terminu dodatkowego. Wyznaczenie więc terminu dodatkowego zależy wyłącznie od uznania organu i nie jest związane z kwestią ewentualnego braku zawinienia użytkowania wieczystego. Co więcej, z art. 63 ust. 2, stanowiącego podstawę prawną dla ustalenia dodatkowej opłaty, żadną, miarą nie wynikają inne, niż tylko uchybienie terminu, przesłanki zastosowania normy przez organ. W szczególności zaś nie wynika z tego przepisu, ani żadnego innego, aby ustalenie dodatkowej opłaty rocznej było zależne od braku, czy stopnia zawinienia użytkownika wieczystego w niedotrzymaniu terminu zabudowy. Dodatkowa opłata roczna nie jest karą za zawinione zaniechanie, lecz stanowi konsekwencję obiektywnie stwierdzonego faktu bezskutecznego upływu terminu do zagospodarowania nieruchomości, z którą to konsekwencją użytkownik wieczysty winien się liczyć. Zagospodarowanie nieruchomości stanowi istotę umowy o oddaniu nieruchomości w wieczyste użytkowanie. Brak zagospodarowania nieruchomości ma tę konsekwencję że stwarza możliwość wymierzenia opłaty dodatkowej. Ustalane na podstawie cytowanych powyżej przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami dodatkowe opłaty roczne są swoistą sankcją typu finansowego i mają charakter dyscyplinujący użytkownika wieczystego w zagospodarowaniu działki na cel, który został określony w umowie.

Z treści aktu notarialnego umowy o oddanie terenu w użytkowanie wieczyste i sprzedaży budynku z dnia 7 stycznia 1999 r. wynika, iż działka nr [...] została oddana w użytkowanie wieczyste w celu wykonania remontu budynku usytuowanego przy ul.[...] w K. i zagospodarowania zgodnie z przeznaczeniem w planie zagospodarowania przestrzennego w terminach: 2 lata na rozpoczęcie remontu i 4 lata na jego zakończenie, licząc od daty podpisania aktu notarialnego. Wobec czego termin zakończenia remontu w/w budynku upłynął w 2003 r.

Jak jednak wynika z akt administracyjnych sprawy, w tym okresie nie został zakończony remont znajdującego się na użytkowanej wieczyście działce budynku. W istniejącym budynku przy ul.[...] nr [...] nie zostały dokonane roboty budowlane, polegające na odtworzeniu stanu pierwotnego, a nie stanowiące bieżącej konserwacji (art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane -Dz. U. z 2010 r. Nr 243, póz. 1623). Określony w art. 62 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami termin zakończenia zabudowy, jako "wybudowanie budynku w stanie surowym zamkniętym" odnosi się wyłącznie do takiego sposobu zagospodarowania nieruchomości gruntowej, który polega na jej zabudowie. Tymczasem, jak wynika z przywołanej powyżej umowy o oddanie w użytkowanie wieczyste działki zabudowanej, korzystanie z przedmiotowej działki nie polegało na jej zabudowaniu, albowiem na działce już wcześniej wzniesiono budynek.

Odnosząc się do zarzutów, Kolegium wyjaśniło, iż decyzja o ustaleniu dodatkowych opłat rocznych ma charakter decyzji fakultatywnej a nie uznaniowej. Dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie ma więc znaczenia okoliczność, czy i w jakim stopniu skarżąca spółka zawiniła w niedotrzymaniu terminu. Wyżej zaprezentowany pogląd jest wyrażany w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. np. wyroki WSA w Krakowie z dnia 15.02.2008 r. sygn. akt II SA/Kr 543/07, z dnia 3.11.2008 r. sygn. akt II SA/Kr 677/08 czy wyrok NSA z dnia 4.06.2009 r. sygn. akt l OSK 843/08). Nabywając prawo użytkowania wieczystego nieruchomości (akt notarialny z dnia 30 marca 2011 r. mocą którego M.S. sprzedał prawo użytkowania wieczystego działki nr [...] wraz z prawem własności usytuowanego na tej nieruchomości budynku przy ul. [...] w K. na rzecz A. Sp. z o.o. z siedzibą w K. ) użytkownik wieczysty przejął zobowiązania poprzedników prawnych.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję złożył A. sp. z o. o., zarzucając:

- naruszenie art. 12 ust. 1 i art. 15 kpa, poprzez brak w decyzji uzasadnienia prawnego i brak odniesienia się do zarzutów sformułowanych przez stronę skarżącą;

- naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 § 1 kpa w zw. z art. 63 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, poprzez pominięcie faktu wykonania na nieruchomości szeregu prac budowlanych;

- pominięcie okoliczności, iż skarżący nie ponosi jakiejkolwiek winy w niedotrzymaniu terminów zagospodarowania nieruchomości gruntowej;

- nałożenie dodatkowej opłaty za 2010 r., w sytuacji gdy spółka A. stała się użytkownikiem wieczystym przedmiotowej nieruchomości dopiero w 2011 r

W rezultacie, za okres kiedy spółka A. nie była użytkownikiem wieczystym nie może ona ponosić obowiązku zapłaty dodatkowej opłaty. Strona skarżąca wniosła o uchylenie decyzji.

W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej p.p.s.a. (Dz. U. z 2012r, póz. 270 ze zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem tj. zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego obowiązujących w dacie wydania zaskarżonego aktu. Wady postępowania administracyjnego, skutkujące koniecznością: uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi sąd w myśl art. 151 p.p.s.a. skargę oddala.

Skarga jest nieuzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja nie naruszyła prawa.

W ocenie Sądu skarżony organ prawidłowo ocenił, że zaistniały podstawy z art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2010 r., nr 102, póz. 651 ze zm.) do ustalenia dodatkowej opłaty rocznej za 201Or, obciążając nią A. sp. z o.o. z powodu niedotrzymania terminu zakończenia remontu wyżej opisanego budynku, położonego na działce nr [...] oddanej w użytkowanie wieczyste w celu wykonania remontu tegoż budynku.

W pierwszej kolejności należy w ocenie Sądu uznać, że skarżony organ prawidłowo ustalił stan faktyczny w kontrolowanej sprawie. W tym też zakresie niezasadne są podniesione w skardze zarzuty dotyczące naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 § 1 kpa i wskazywania pominięcia faktu wykonania na nieruchomości szeregu prac budowlanych. Jak wynika z akt postępowania administracyjnego w dniu 8 kwietnia 2010r. oraz 16 listopada 2011 r. przeprowadzono oględziny działki nr [...], w trakcie których stwierdzono, iż remont budynku przy ul. [...] nie został ukończony i od dłuższego czasu nie jest kontynuowany, o czym świadczy wiele ustalonych okoliczności m.in. iż w budynku usunięta została cześć stolarki okiennej i pozostały bez zabezpieczenia puste otwory okienne, w środku budynku zostały wyburzone części ścian oraz fragment stropu pomiędzy parterem a pierwszym piętrem, wokół budynku znajduje się gruz, brak zaplecza budowlanego i sprzętu itp. Tymczasem działka nr [...] została oddana w użytkowanie wieczyste na podstawie umowy z dnia 7 stycznia 1999 r. - w celu wykonania remontu budynku usytuowanego przy ul. [...] w K. i zagospodarowania zgodnie z przeznaczeniem w planie zagospodarowania przestrzennego w terminach - 2 lata na rozpoczęcie remontu i 4 lata na jego zakończenie, licząc od daty podpisania aktu notarialnego, a zatem termin zakończenia remontu przedmiotowego budynku upłynął w 2003 r. W tym zatem zakresie celem oddania w użytkowanie wieczyste było terminowe ukończenia remontu budynku i zagospodarowanie terenu, zgodnie z jego przeznaczeniem, a nie tylko wykonanie "szeregu prac budowlanych". Zatem brak terminowej realizacji celu stanowi podstawę do ustalenia dodatkowej opłaty rocznej. Termin rozpoczęcia budowy, obok terminu zakończenia budowy, był dla stron w/w umowy wiążący, a z jego uchybieniem związana była możliwość wymierzenia opłaty dodatkowej. Zgodnie z art. 62 ust. 1-3 ustawy o gospodarce nieruchomościami w umowie o oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste ustala się sposób i termin jej zagospodarowania, w tym termin zabudowy, zgodnie z celem, na który nieruchomość gruntowa została oddana w użytkowanie wieczyste. Jeżeli sposób zagospodarowania nieruchomości gruntowej polega na jej zabudowie, ustala się termin rozpoczęcia lub termin zakończenia zabudowy. Za rozpoczęcie zabudowy uważa się wybudowanie fundamentów, a za zakończenie zabudowy wybudowanie budynku w stanie surowym zamkniętym. Z kolei z art. 63 ust. 2 cyt. ustawy, stanowiącego podstawę prawną dla ustalenia dodatkowej opłaty, nie wynikają inne, niż tylko uchybienie terminu, przesłanki zastosowania normy przez organ. W szczególności przepis ten nie uzależnia ustalenia dodatkowej opłaty rocznej od braku, czy stopnia zawinienia użytkownika wieczystego w niedotrzymaniu terminu zabudowy. W związku z tym dodatkowa opłata roczna stanowi konsekwencję obiektywnie stwierdzonego faktu bezskutecznego upływu terminu do zagospodarowania nieruchomości, z którą to konsekwencją użytkownik wieczysty winien się liczyć. Zagospodarowanie nieruchomości stanowi istotę umowy o oddaniu nieruchomości w wieczyste użytkowanie. Bezcelowym było w ocenie Sądu badanie okoliczności, że "obecny" użytkownik wieczysty nie jest w stanie wykazać zakończenia remontu przedmiotowego budynku, czy też okoliczności zbywania prawa użytkowania wieczystego przez poprzednich uprawnionych oraz kwestii winy w niedotrzymaniu terminów zagospodarowania nieruchomości gruntowej. W związku z tym brak jest podstaw, aby z tego tytułu uznać, że skarżona decyzja nie zawiera wszystkich wymaganych elementów, w tym, w zakresie jej prawidłowego uzasadnienia. Spełnia ono bowiem wymogi z kpa, a w szczególności skarżony organ odniósł się do wszystkich przesłanek jakich spełnienie uzależnia ustalenie opłaty. Niezasadne zatem są podnoszone w skardze zarzuty naruszenie art. 12 ust. 1 i art. 15 kpa.

Również niezasadny jest zarzut, że skarżąca spółka A. za okres kiedy nie była użytkownikiem wieczystym nie może ona ponosić obowiązku zapłaty dodatkowej opłaty, tj. chodzi o okres 201Or. Zgodnie bowiem z art. 237 Kodeksu cywilnego do przeniesienia użytkowania wieczystego stosuje się odpowiednio przepisy o przeniesieniu własności nieruchomości. Nabywając prawo użytkowania wieczystego nieruchomości A. sp. z o.o. przejął zobowiązania poprzedników prawnych wynikające z umowy o oddanie nieruchomości w wieczyste użytkowanie. Postanowienia umowy wiążą również następców prawnych pierwszego użytkownika wieczystego będącego stroną tej umowy. Wynika z tego, iż każdoczesny użytkownik wieczysty określonej nieruchomości gruntowej, a nie tylko pierwszy użytkownik wieczysty, zobowiązany jest do rozpoczęcia lub zakończenia budowy w terminie ustalonym w umowie o ustanowieniu użytkowania wieczystego. Tylko bowiem w razie nabycia pierwotnego, nabywca nie wywodzi swojego prawa od innej osoby, nabywając niezależnie od niej. W przeciwieństwie do nabycia pierwotnego, które w niniejszej sprawie nastąpiło na podstawie umowy z dnia 7 stycznia 1999r., nabycie prawa użytkowania wieczystego przez stronę skarżącą ma charakter pochodny, polegający na przejściu prawa przysługującego jednej osobie na inną osobę. W takiej sytuacji nabywca nabywa takie prawo, jakie przysługiwało zbywcy, a zatem termin rozpoczęcia i zakończenia budowy nie może być liczony od daty nabycia pochodnego, lecz od daty nabycia pierwotnego. W rezultacie za przedmiotowy okres spółka A., może ponosić obowiązek zapłaty dodatkowej opłaty.

Mając powyższe na uwadze, Sąd, w oparciu o art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.