Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 668/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2017-09-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art.61 par.1, par.3 i par.5;
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 21 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w O. z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier poza kasynem gry postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

P.K., prowadząca działalność gospodarczą pod firmą FHU "[...]" P. K., reprezentowana przez adwokata A. G. i adwokata M. D., w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w O. z dnia "[...]", nr "[...]", utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celno – Skarbowego w O. z dnia "[...]" w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 12 000 zł z tytułu urządzania gier na automacie MAGIC FRUITS nr "[...]" poza kasynem gry, tj. w sklepie spożywczo – przemysłowym "[...]" W. K., K. "[...]", "[...]", zawarła m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, iż zarzuty skargi w zakresie nieprawidłowości zaskarżonej decyzji opierają się na naruszeniu prawa materialnego, w szczególności stosowania wobec skarżącej przepisów, które mają jedynie charakter techniczny i nie powinny być stosowane w polskim porządku prawnym. Z uwagi na charakter zarzutów wdrożenie wydanej decyzji poprzez zapłatę przez skarżącą nałożonej kary pieniężnej, w przypadku pozytywnego dla skarżącej rozstrzygnięcia przez Sąd, będzie wiązać się także z żądaniem odszkodowawczym. Skoro zaś ustawa Ordynacja Podatkowa przewiduje instytucję wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej z uwagi na możliwość kontroli sądowej, to przedmiotowa sprawa w pełni wpisuje się w przesłanki, dla których takie wstrzymanie winno nastąpić.

Jak wynika z przekazanych akt tej sprawy Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w O. postanowieniem z dnia "[...]" odmówił wstrzymania wykonania własnej decyzji z dnia "[...]".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. W związku z tym, iż postępowanie w tym zakresie toczy się na wniosek strony skarżącej, to na niej spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku tak, aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jednakże dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Ponadto do wniosku powinny zostać dołączone dokumenty popierające twierdzenie o spełnieniu przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt II GZ 12/16, z dnia 9 lutego 2016 r., sygn. akt II GZ 35/16, z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt II GZ 87/13, z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt I GSK 763/13, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Dokonując oceny wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 12 000 zł z tytułu urządzania gier poza kasynem Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie.

Należy bowiem zauważyć, iż strona skarżąca nie wskazała żadnej okoliczności stanowiącej o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wykazano również jak kształtuje się jej bieżąca sytuacja finansowa, a w konsekwencji nie wskazano konkretnych skutków finansowych, jakie mogłyby wystąpić w razie wykonania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie należy wskazać, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość, rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty (por. postanowienie NSA z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt II GZ 640/13, LEX nr 1474019).

Należy zatem stwierdzić, iż w niniejszej sprawie nie przedstawiono okoliczności, które wskazywałyby na to, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody bądź trudne do odwrócenia skutki.

Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.