Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 963/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-12-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 18, art. 19, art. 184 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 15 listopada 2010 r., sygn. akt II SA/Sz 744/08 o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego WSA A. W. od rozpoznania sprawy w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 15 listopada 2010 r. sygn. akt II SA/Sz 744/08 oddalił wniosek R. S. o wyłączenie sędziego WSA A. W. od orzekania w sprawie.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że z treści wniosku o wyłączenie jak i oświadczenia złożonego przez sędziego wynika, iż w sprawie nie zachodzą żadne z określonych w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako P.p.s.a., podstawy uzasadniające wyłączenie sędziego z mocy ustawy. Treść wniosku nie naprowadza również żadnych rzeczowych argumentów, w świetle których istniałaby podstawa wyłączenia sędziego na wniosek w oparciu o przesłanki z art. 19 P.p.s.a.

Ponadto Sąd wskazał, że animozje R. S. w stosunku do ustanowionego na zasadzie prawa pomocy adwokata L. L., działającego w innej sprawie, w której orzekał sędzia A. W. nie dowodzą istnienia jakiegokolwiek negatywnego stosunku osobistego tego sędziego do skarżącego. Subiektywne przekonanie strony, niepoparte żadnymi rzeczowymi argumentami nie jest wystarczające do podważenia prawdziwości złożonego przez sędziego oświadczenia.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł R. S., domagając się jego uchylenia w całości i wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie.

W uzasadnieniu wnoszący zażalenie wskazał, że stronniczość sędziego w stosunku do jego osoby przejawia się akceptacją zachowań ustanowionego z urzędu adwokata oraz zasądzeniu na jego rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Kwestię wyłączenia sędziego normują przepisy art. 18 - 24 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyczerpujący katalog przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy wymieniony został w art. 18 P.p.s.a. Niezależnie od wymienionych w art. 18 P.p.s.a. przyczyn wyłączenia, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

W niniejszej sprawie podkreślić należy, że z oświadczenia złożonego przez sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie A. W. w dniu 25 października 2010 r. wynika, iż ze skarżącym R. S. nie pozostaje on w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym, z powodu których zachodziłyby wątpliwości co do bezstronności przy orzekaniu w sprawie. Ponadto nie istnieją pomiędzy nim, a adwokatem L. L. żadne stosunki rodzinne lub osobiste, o jakich mowa we wniosku o wyłączenie.

Wobec powyższego w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw uzasadniających wyłączenie sędziego. Podstawą wyłączenia nie może być powoływanie się przez skarżącego na akceptację przez sędziego niewłaściwej, w jego ocenie, postawy pełnomocnika w innej sprawie. Taką okolicznością nie jest również brak reakcji ze strony sędziego na działanie adwokata z urzędu.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.