Postanowienie NSA, sygn. akt III FZ 578/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 18 i art. 19
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B.E.N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 września 2022 r. sygn. akt I SA/Łd 905/21 w przedmiocie wniosku skarżącej o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi B.E.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 2 września 2021 r. nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 6 września 2022 r., I SA/Łd 905/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił wniosek B.E.N. o wyłączenie sędzi WSA Agnieszki Krawczyk i sędzi WSA Bożeny Kasprzak od orzekania w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 905/21 ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych.

W ocenie sądu, skarżąca nie przedstawiła argumentacji, która wskazywałaby na uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziów wymienionych we wniosku o ich wyłączenie. Wniosek skarżącej jest wyrazem jej subiektywnej oceny o nieprawidłowym prowadzeniu postępowania przez wskazanych sędziów. Według WSA w Łodzi fakt, że wnioskodawczyni nie zgadza się z wydanym rozstrzygnięciem nie stanowi jednak przesłanki wyłączenia sędziów od orzekania, ponadto twierdzenia zawarte we wniosku nie zostały poparte żadnymi dowodami, zatem nie uprawdopodabniają występowania w sprawie wątpliwości co do bezstronności sędziów orzekających w sprawie.

Sędziowie wskazani we wniosku złożyli oświadczenia, z których wynika, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i 19 p.p.s.a. dające podstawę do wyłączenia ich od rozpoznawania przedmiotowej sprawy.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy wyjaśnić, że art. 18 p.p.s.a. określa przesłanki wyłączenia sędziego z mocy ustawy. W tej sprawie nie została ujawniona żadna z wymienionych w tym przepisie przesłanek. Z kolei art. 19 p.p.s.a. wskazuje na wyłączenie sędziego na jego wniosek lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W tym przypadku podstawą wyłączenia sędziego jest istnienie obiektywnej okoliczności, która mogłaby wywoływać wątpliwości co do bezstronności sędziego. W szczególności, wyłączeniu na podstawie art. 19 p.p.s.a. może podlegać sędzia, który z innych przyczyn niż wymienione w art. 18 p.p.s.a., mógłby być zainteresowany wynikiem sprawy. Trzeba jednak podkreślić, że wnioskowanie o wyłączenie sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a., nie może prowadzić do wyeliminowania z postępowania sędziów, których strona w swoim subiektywnym przekonaniu uznaje za stronniczych. Innymi słowy, subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego, nie może stanowić podstawy do jego wyłączenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny Łodzi nie znalazł obiektywnych okoliczności, dających podstawę do wyłączenia sędziów wskazanych przez skarżącą, a ocenę tę w pełni podziela Naczelny Sąd Administracyjny. Skarżąca nie wykazała istnienia żadnej okoliczności, która mogłaby rodzić wątpliwość co do bezstronności wymienionych sędziów. Sam zarzut braku bezstronności, oparty na subiektywnym przekonaniu strony skarżącej, nie jest wystarczający do ich wyłączenia na podstawie art. 19 p.p.s.a. Wobec tego, nie zachodziły podstawy do uwzględnienia wniosku, a wydane w tym zakresie rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji należy uznać za zgodne z prawem.

Z tych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.