Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 472/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2020-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 135, art. 145 § 1 lit. c, art. 200, art. 205 § 1, art. 210 § 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 51
journal: Dz.U. 2020 poz 1333
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic Asesor WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi Ł.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nakazu dokonania rozbiórki zastępczego przewodu spalinowego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r., nr [...], II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego Ł.S. kwotę 500 (pięćset) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

1. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (WINB), po rozpatrzeniu odwołania, utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) z dnia [...] marca 2020 r., nr [...] wydaną w sprawie dotyczącej legalności wykonania przewodów kominowych w budynku wielorodzinnym w [...] oraz zastępczego przewodu na potrzeby lokalu mieszkalnego nr 2, którą to organ I instancji nakazał właścicielowi tego – Ł.S. dokonanie rozbiórki zastępczego przewodu spalinowego wyprowadzonego z lokalu na południowo-wschodniej ścianie budynku mieszkalnego, wykonanego bez dokonania zgłoszenia w organie administracji architektoniczno-budowlanej oraz w sposób naruszający przepisy ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.

1.1. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że na skutek pisma skierowanego do organów nadzoru budowalnego przez E.K. (określaną przez organy w decyzjach jako "współwłaścicielka posesji") w dniu [...] marca 2019 r. PINB przeprowadził oględziny wykonanych w lokalu nr 2 wskazanego wyżej budynku robót budowlanych, w wyniku których ustalił, że w budynku znajdują się murowane kominy spalinowe, dymowe i wentylacyjne a na trzech przewodach zamontowano króćce wyprowadzone ponad korony kominów, które to prace uznano za "bieżącą konserwację". Nadto organ ustalił, że ponad połać dachową od strony posesji wyprowadzony jest przewód stanowiący odpowietrzenie kanalizacji, który w świetle prawa budowlanego nie wymagał wypełnienia żadnych czynności formalnych. Od strony ul. [...] wyprowadzono z lokalu stalowy "przewód zastępczy" ponad dach, wchodzący w skład instalacji c.o. w lokalu nr 2, która została wykonana na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...]. Organ ustalił również, że w skład dokumentacji projektowej wchodziła uchwała Wspólnoty Mieszkaniowej nr [...] z dnia [...] marca 2014 r., stanowiąca zgodę na zmianę sposobu ogrzewania lokalu nr 2 na gazowe, a także na wyprowadzenie przewodu kominowego przez ścianę budynku ponad dach oraz opinia kominiarska z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...], w której określono wymagania niezbędne do zapewnienia prawidłowego funkcjonowania instalacji m.in., wskazano konieczność wyprowadzenia przewodu kominowego z rury niepalnej z pomieszczenia kuchni przez ścianę budynku ponad dach.

Po wszczęciu postępowania (zawiadomienie z dnia [...] marca 2019 r.), na podstawie wskazanych wyżej ustaleń PINB decyzją z dnia [...] czerwca 2019 r., nr [...], powołując się na art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2019r. poz. 1186 ze zm.; dalej p.b.) stwierdził, że nie zachodzi "konieczność nałożenia na współwłaścicieli nieruchomości w [...] obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z przepisami prac polegających na wykonaniu przewodów kominowych stanowiących elementy składowe wewnętrznej instalacji kanalizacyjnej oraz zastępczego przewodu wentylacyjnego na potrzeby lokalu nr 2".

1.2. Powyższa decyzja została uchylona przez WINB w dniu [...] sierpnia 2019 r. (nr decyzji [...]) w wyniku rozpatrzenia odwołania E.K.. Uzasadniając wydanie decyzji kasacyjnej organ stwierdził między innymi, że projekt budowlany obejmował jedynie wykonanie wewnętrznej instalacji gazowej, natomiast dokumentacja ta nie przewidywała wyprowadzenia przez ścianę zewnętrzną komina zastępczego. Ponadto organ odwoławczy wskazał potrzebę dokonania ustaleń w odniesieniu do wymagań konserwatorskich.

1.3. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2020 r., powołując się na art. 51 ust. 1 pkt 1 i ust. 7 p.b. nakazał Ł.S. dokonanie wyżej opisanej rozbiórki.

Uzasadniając nakaz organ powiatowy wskazał, że budynek mieszkalny wielorodzinny przy ul. [...] objęty jest ochroną konserwatorską, a na podstawie art. 29 ust. 4 pkt 2 p.b. wykonywanie robót na obszarze wpisanym do rejestru zabytków wymaga dokonania zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1. Organ wskazał w związku z tym, że pismem z dnia [...] listopada 2019 r. zwrócił się do Miejskiego Konserwatora Zabytków o zajęcie stanowiska w przedmiocie niniejszej sprawy. W odpowiedzi organ ten stwierdził, że nie udzielił pozwolenia na wyprowadzenie przedmiotowego przewodu spalinowego bezpośrednio przez ścianę zewnętrzną budynku, przy czym takie rozwiązanie pod względem konserwatorskim jest niedopuszczalne. Wobec powyższego, uznając, że przedmiotowe roboty budowlane wykonane zostały bez wymaganego zgłoszenia oraz nie posiadają akceptacji Miejskiego Konserwatora Zabytków, PINB nakazał Ł.S. dokonać rozbiórki zastępczego przewodu kominowego wyprowadzonego z lokalu nr 2.

1.4. Odwołanie od tej decyzji wniosła Pani E.K.. W uzasadnieniu odwołania skarżąca poparła stanowisko organu powiatowego zajęte w niniejszej sprawie, jednak podniosła zarzut istnienia innych samowoli budowlanych nie stanowiących przedmiotu tego postępowania, które wpływają na stan techniczny budynku. Ponadto podważyła zasadność przeprowadzania remontu dachu na koszt wszystkich współwłaścicieli, wskazując osoby odpowiedzialne za taki stan rzeczy, które powinny sfinansować całość inwestycji.

1.5. Utrzymując w mocy zaskarżoną odwołaniem decyzję WINB przytaczając treść art. 3 pkt 1 i 9 p.b. wskazał, że prace polegające na wykonaniu przewodów kominowych oraz zastępczego przewodu wentylacyjnego stanowią roboty budowlane, które należy zakwalifikować jako wykonanie urządzenia budowlanego. Przewody te oraz zastępczy przewód wentylacyjny stanowią bowiem część instalacji budynku, czyli część urządzenia technicznego związanego z obiektem. W świetle regulacji zawartej w art. 28 ust. 1 p.b. wykonywanie takich robót wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Nadto organ powołał się na art. 29 ust. 4 p.b. podzielając ocenę PINB, że ustalony zakres robót został wykonany bez wymaganego zgłoszenia robót budowlanych.

Dalej organ odwoławczy wskazał, że usuwanie skutków samowoli polegającej na wykonywaniu innych robót budowlanych niż budowa obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia, jak i bez wymaganego zgłoszenia podlega reżimowi z art. 50 i 51 p.b. Podzielając stan faktyczny ustalony przez PINB organ odwoławczy stwierdził, że wykonanie w warunkach samowoli budowlanej robót budowlanych związanych z montażem zastępczego przewodu spalinowego wyprowadzonego z lokalu nr 2 nastąpiło z naruszeniem obowiązujących przepisów ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami w sposób uniemożliwiający doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie nakazu wykonania określonych robót lub czynności naprawczych. Budynek, na którym zamontowany jest przedmiotowy komin, ujęty jest bowiem w wykazie obiektów zabytkowych do włączenia w Gminną Ewidencję Zabytków. Z powyższego wynika, że wykonanie przedmiotowych robót wymagało dokonania zgłoszenia, poprzedzonego pozwoleniem wojewódzkiego konserwatora zabytków. Dlatego, zdaniem organu odwoławczego, PINB prawidłowo zastosował przepis art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 51 ust. 7 p.b. bowiem legalizacja prac nie jest możliwa bez uzyskania zgody Miejskiego Konserwatora Zabytków, który pismem z dnia [...] stycznia 2020 r. stwierdził, że nie ma podstaw prawnych do legalizacji takich działań.

Odnosząc się do treści odwołania, WINB wyjaśnił, że ocena niniejszej sprawy nie może wykraczać poza sferę, która była przedmiotem postępowania, a zarzuty odwołującej dotyczą prac, które nie stanowiły przedmiotu tego postępowania.

2. W skardze wniesionej z zachowaniem terminu Ł.S. wniósł, w sposób dorozumiany, o jej uchylenie. Wskazał, że nie zgadza się ze stwierdzeniem organów, iż projekt budowlany zatwierdzony decyzją Starosty nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. obejmował jedynie wykonanie wewnętrznej instalacji gazowej, natomiast dokumentacja ta nie przewidywała wyprowadzenia przez ścianę zewnętrzną komina zastępczego, gdyż w projekcie zamieszczono zapis, że wykorzystano wentylację istniejącą. Skarżący podkreślił, że taki zapis w projekcie zamieścił projektant gdyż uznał, że istniejący przewód wentylacyjny spełnia wymogi dla właściwego funkcjonowania projektowanej instalacji. "Ten istniejący przewód z rury PVC został wymieniony na rurę stalową z blachy kwasoodpornej". Zdaniem skarżącego w sprawie nie doszło zatem do zamontowania nowego przewodu kominowego, a jedynie dokonano "zmiany wyrobu, z którego wykonana była ta rura, zmieniając PVC na blachę kwasoodporną". Mieści się to zdaniem skarżącego w pojęciu "bieżącej konserwacji", o której mowa była w pierwszej decyzji PINB.

3. W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w decyzji.

W piśmie z dnia [...] listopada 2020 r. (k. 55 akt) uczestniczka postępowania E.K. poparła stanowisko organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.).

Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1842 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku.

Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 19 listopada 2020 r., doręczonym stronom postępowania, poinformował strony o skierowaniu sprawy do rozpoznania we wskazanym trybie na posiedzeniu niejawnym, zakreślając im 7 dniowy termin do zajęcia stanowiska w sprawie na piśmie. Po jego upływie zarządzeniem z dnia 8 grudnia 2020 r. skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (stanowisko zajęła jedynie uczestniczka E.K.).

5. Przedmiot i tryb procedowania w sprawie dotyczy tzw. legalizacji samowoli budowlanej, a więc postępowania prowadzonego, między innymi, na podstawie zastosowanego przez organy art. 51 p.b. Stosownie do treści art. 51 ust. 1 i 7 p.b. właściwy organ w drodze decyzji:

1) nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego, albo 2) nakłada obowiązek wykonania w określonym terminie, określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem określając termin ich wykonania, albo

3) w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

Prowadząc w tym trybie postępowanie organ nadzoru budowlanego winien ustalić, czy przeprowadzone roboty są zgodne z przepisami prawa oraz - ewentualnie - jakie czynności należy przedsięwziąć, aby zaistniały stan doprowadzić do zgodności z prawem. W wypadku ustalenia, że nie jest możliwe doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem lub też strona nie przejawia koniecznej w tym kierunku inicjatywy, organ ma obowiązek nakazać zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.

Wybór merytorycznego rozstrzygnięcia, spośród możliwych na gruncie wskazanego artykułu, zależy od rodzaju samowoli budowlanej, jej zakresu, skutków i możliwych sposobów uzyskania stanu zgodnego z prawem, ale w aspekcie przepisów prawa administracyjnego. W każdym przypadku organ nadzoru budowlanego ma obowiązek dokonania pełnych i prawidłowych ustaleń. W przypadku stosowania najdalej idącej sankcji czyli nakazu rozbiórki powinien nadto wykazać, że nie ma innych możliwości doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem to jest, że roboty budowlane spowodowały takie ciężkie naruszenie przepisów prawa budowalnego lub innych przepisów prawa administracyjnego materialnego, że nie byłoby możliwości doprowadzenia obiektu budowalnego do stanu zgodnego z prawem. Wiąże się to oczywiście z koniecznością podjęcia przez organ nadzoru budowlanego wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy, wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 7 i art. 77 k.p.a.) oraz oceny okoliczności istotnych dla sprawy w oparciu o cały zgromadzony materiał dowodowy (art. 80 k.p.a.), a także pełnego i wyczerpującego uzasadnienia (art. 107 § 1 i 3 k.p.a.).

6. Przenosząc te wymogi na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że organy nadzoru budowalnego z naruszeniem powołanych przepisów postępowania dokonały niewystarczających ustaleń, a w konsekwencji przedwcześnie wydały decyzje nakazujące przywrócenia stanu poprzedniego. Przede wszystkim wskazać należy, że akta administracyjne sprawy (co potwierdza metryka akt organu I instancji, strona 3/3, teczka 1) nie zawierają dokumentów dotyczących wydanego na rzecz skarżącego pozwolenia na budowę z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...], w szczególności zawartego w tych aktach projektu budowlanego oraz opinii kominiarskiej. Organy wspominają o tych dokumentach w uzasadnieniu, ale nie ma ich w aktach (jak wynika z metryki akt nie stanowiły one podstawy wydanych decyzji). Tymczasem treść tego pozwolenia oraz dokumenty stanowiące podstawę jego wydania mają kluczowe znaczenie dla sprawy. W ponowionym postępowaniu (po uchyleniu I decyzji PINB) oba organy zupełnie bowiem pominęły kwestię, czy przed dokonaniem robót objętych niniejszym postępowaniem wykonana, na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...] kwietnia 2014 r., instalacja obejmowała również wyprowadzenie przewodu kominowego przez ścianę budynku ponad dach (czego właśnie mogła dotyczyć wspominana w uzasadnieniu organu uchwała Wspólnoty Mieszkaniowej nr [...] z dnia [...] marca 2014 r., a czego nie da się ustalić, bo uchwała taka nie znajduje się w aktach niniejszej sprawy).

Brak tych dokumentów uniemożliwia merytoryczne odniesienie się do zarzutów skarżącego, który twierdzi, że wykonane przez niego prace polegały na zastąpieniu legalnie wykonanego i funkcjonującego przewodu kominowego wykonanego z PCV – przewodem wykonamy ze stali kwasoodpornej. Ściśle zależna od treści i zakresu udzielonego stronie pozwolenia na budowę z dnia [...] kwietnia 2014 r., jest również kwestia oceny ewentualnego braku zgody właściwego konserwatora zabytków. Po pierwsze dlatego, że organ nie badał czy taka zgoda była elementem postępowania z 2014 r., po drugie, że nawet, gdy takiej zgody nie było, należało ustalić czy i jakie skutki prawne dla tego wymogu rodzi to, że decyzja dnia [...] kwietnia 2014 r. jest ostateczna.

Wobec tak istotnych braków nie ma możliwości dokonania kontroli sądowej co do meritum sporu, gdyż sprawa wymaga uzupełniania w zakresie materiału dowodowego oraz jego analizy przez organy. O tym jak niestaranne jest postępowanie organów w sprawie świadczą nie tylko wskazane braki w zakresie formalnego prowadzenia dowodów, ale kontrole przeprowadzone przez organy. Organy nie ustaliły bowiem czemu służył poprzedni przewód wykonany z PCV (czy wentylacji pomieszczenia czy odprowadzeniu spalin z pieca C.O.), co oprócz zgromadzenia dokumentacji pozwolenia na budowę z 2014 r. wymagało też sprawdzenia, czy którykolwiek z istniejących "wewnętrznych" przewodów kominowych, w odniesieniu do instalacji wykonanej na podstawie tego pozwolenia, mógł lub służył do tego celu przed wykonaniem przewodu "zewnętrznego" ze stali.

7. Odrębną kwestią, na którą zwrócił Sąd uwagę z urzędu w ramach art. 134 § 1 p.p.s.a., jest status prawny uczestników postępowania. W aktach znajduje się bowiem tylko kopia informacji pochodzącej z strony internetowej "Geoportal" dotycząca działki, na której posadowiony jest budynek wraz ze wskazaniem prawa własności oraz udziałów w użytkowaniu wieczystym wymienionych tam osób. Dane z tego portalu nie są danymi urzędowymi (takimi są księgi wieczyste lub dokumenty pochodzące z właściwej miejscowo ewidencji gruntów i budynków). Nadto znajdująca się w aktach informacja dotyczy praw do gruntu nie zaś praw do lokali. Ma to istotne znaczenie dla sprawy, gdyż w budynku mieszkalnym wielorodzinnym status strony przysługuje co do zasady wspólnocie mieszkaniowej, reprezentującej interesy wszystkich mieszkańców. Natomiast indywidualni właściciele poszczególnych lokali mieszkalnych mogą uzyskać przymiotu strony w takim postępowaniu jedynie przez wykazanie, że zrealizowana inwestycja (prace) wpływa na ich konkretny lokal godząc w ich indywidualne uprawnienia dotyczące korzystania z własnego lokalu (por. wyroki NSA z 3 lutego 2012 r.; II OSK 2208/10; 24 września 2014 r.; II OSK 647/13 oraz 6 lipca 2018 r., II OSK 1996/16, CBOSA).

Kwestia ta dotyczy to zarówno wspólnoty mieszkaniowej "małej", jak i "dużej", uregulowanych w przepisach ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 1910), bo obie mają przymiot strony w rozumieniu art. 28 i 29 k.p.a. Przypomnieć tu należy, że w aktualnym stanie prawnym (obowiązującym na dzień wydania zaskarżonej decyzji) jeżeli liczba lokali wyodrębnionych i lokali niewyodrębnionych, należących nadal do dotychczasowego właściciela, nie jest większa niż trzy, do zarządu nieruchomością wspólną mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu cywilnego i Kodeksu postępowania cywilnego o współwłasności. Jeśli jednak liczba lokali wyodrębnionych i lokali niewyodrębnionych jest większa niż trzy, właściciele lokali są obowiązani podjąć uchwałę o wyborze jednoosobowego lub kilkuosobowego zarządu (por. art. 19 i 20 ustawy o własności lokali w brzmieniu nadanym art. 7 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2019 r., Dz.U. z 2019 r., poz. 1309; obowiązujący od dnia 1 stycznia 2020 r.). W sprawie organy nie ustaliły czy i jaka wspólnota reprezentuje wszystkich mieszkańców budynku, czy na dzień wydania decyzji była to wspólnota "mała" czy "duża" i kto ją reprezentuje. Organy nie badały również, czy i w jakim zakresie E.K. może być uprawniona do reprezentacji wspólnoty mieszkaniowej budynku w przy ul. [...] lub, w braku takiego umocowania, w jakim zakresie przysługuje jej indywidualny interes prawny związany z przedmiotem sprawy, w tym również interes prawny do wnoszenia odwołań w sprawie.

8. Mając na uwadze wyżej wskazane istotne uchybienia w postępowaniu obu organów należało stwierdzić, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, zostały wydane zostały z naruszeniem art. 7, art. 8 , art. 9, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., co najmniej mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, co prowadzić musiało do uchylenia zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.), a ze względu na naruszenia omówione w punkcie 7 niniejszego uzasadnienia, również decyzji ją poprzedzającej (art. 135 p.p.s.a.).

Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni poczynione powyżej przez Sąd uwagi w zakresie braków w przeprowadzonym postępowaniu dowodowym omówione wyżej w punktach 6 i 7 niniejszego uzasadnienia.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i art. 210 § 2 p.p.s.a.