Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 784/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-07-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Kandut po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej w Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Na mocy zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 października 2017 r. radca prawny J. J., jako pełnomocnik "A" sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej w Z., wezwany został do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...]. Odpis tego zarządzenia został doręczony w dniu 16 października 2017 r. W terminie, który upłynął w dniu 23 października 2017 r., wpis nie został uiszczony. Natomiast w dniu 25 października 2017 r. pełnomocnik nadał w urzędzie pocztowym wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Wobec powyższego Sąd postanowieniem z 19 grudnia 2017 r. odrzucił skargę. W przewidzianym terminie pełnomocnik skarżącego złożył zażalenie na to postanowienie, a także wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu podniósł, że "B" sp. z o.o. zawarła umowę z Pocztą Polską o świadczenie usług pocztowych, obowiązującą do dnia 31 października 2017 r. Po ogłoszeniu upadłości spółki uprawnienia i obowiązki z tej umowy przejął syndyk masy upadłości. Na mocy tejże umowy syndyk codziennie przekazywał doręczycielowi całość korespondencji przewidzianej do nadania, odnotowując przedmiotową korespondencję w swojej książce nadawczej. W następnym dniu doręczyciel przekazywał syndykowi potwierdzenie nadania wraz z pieczęciami i numerami przesyłek. Usługa ta była realizowana zawsze prawidłowo. Na potwierdzenie przedłożono wyciąg z książki nadawczej syndyka. Wskazano, że w okresie od 18 do 26 października 2017 r. korespondencja była nadawana w dniu rejestracji w książce nadawczej, jedynie korespondencja z 23 października 2017 r. z niemożliwych do wyjaśnienia przyczyn została nadana w dniu 25 października 2017 r.

W odpowiedzi na zarządzenie sędziego z 28 maja 2018 r. pełnomocnik strony skarżącej przesłał reklamację datowaną na 15 czerwca 2018 r. oraz odpowiedź Poczty Polskiej z 10 lipca 2018 r., uznającą tę reklamację za bezzasadną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Jak stanowi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym w terminie bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu; postanowienie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 i 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Art. 88 P.p.s.a. stanowi natomiast, że wniosek spóźniony lub niedopuszczalny z mocy ustawy sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

W przedmiotowej sprawie wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.

Należy zwrócić uwagę, że wartość dowodowa wyciągu z książki nadawczej jest niska, gdyż książka ta jest w całości wytworzona przez stronę. Tym niemniej, biorąc pod uwagę, że skarżąca spółka zawarła umowę z publicznym operatorem pocztowym i miała prawo oczekiwać właściwej realizacji jej postanowień (analogicznie rzecz wygląda w wypadku syndyka masy upadłości) zdecydowano wezwać stronę do dalszego uprawdopodobnienia okoliczności podanych we wniosku.

Otóż nadesłane dokumenty w dalszym ciągu wskazują na brak podstaw do przyjęcia, że uchybienie terminu było niezawinione przez stronę.

Zwrócić należy uwagę, że reklamacja datowana jest na 15 czerwca 2018 r., zatem została złożona dopiero w wyniku wezwania sędziego z 28 maja 2018 r. Tymczasem o uchybieniu terminu pełnomocnik wiedział co najmniej od 2 stycznia 2018r., kiedy to został mu doręczony odpis prawomocnego postanowienia tut. Sądu z [...]r., odrzucającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...]r. nr [...]. Wówczas jednak nie złożył reklamacji, która winna być logicznym następstwem okoliczności podanych we wniosku (zaniedbanie pracownika Poczty Polskiej).

Zwrócić należy uwagę, że treść wspomnianej reklamacji pozostaje w sprzeczności z treścią wniosku. We wniosku zaznaczono, że usługa do tego momentu była realizowana prawidłowo a syndyk nie miał podstaw do podważania kompetencji Poczty Polskiej. W treści reklamacji a także w nadesłanym do Sądu piśmie przewodnim powołano się natomiast na licznie zgłaszane zastrzeżenia do osoby listonosza i konflikt osobisty, który mógł mieć wpływ na nierzetelne wykonanie usługi. Ponadto wyciągi z książki nadawczej załączone do wniosku i do reklamacji różnią się miedzy sobą.

W świetle powyższych okoliczności wyjaśnienia zawarte w odpowiedzi na reklamację z 10 lipca 2018 r., z których wynika, że opóźnienie w realizacji usługi było zawinione przez nadawcę, który w tym dniu nie zaewidencjonował ich w książce nadawczej, uznać należy za wiarygodne. Tym samym nie uprawdopodobniono, aby uchybienie terminowi było wynikiem okoliczności, za które strona nie ponosi odpowiedzialności.

Wobec powyższego na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.