Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 1981/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art 54 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek, , , po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. D. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 7 października 2010 r., sygn. akt II SA/Ol 730/10 o odrzuceniu skargi M. D. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...]czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat p o s t a n a w i a: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 7 października 2010 r., sygn. akt II SA/OI 730/10 odrzucił skargę M. D. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...]nr [...]z dnia [...]czerwca 2010 r., w przedmiocie ustalenia wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat.

M. D. w dniu 15 lipca 2010 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem Komendanta Powiatowego Policji w [...], skargę na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...]z dnia [...]czerwca 2010 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że rozkaz personalny organu odwoławczego został doręczony skarżącemu z dniu 16 czerwca 2010 r., a zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał w dniu 16 lipca 2010 r. Sąd I instancji podniósł, iż skarga wniesiona za pośrednictwem Komendanta Powiatowego Policji w dniu 15 lipca 2010 r. nie może zostać uznana za złożoną z zachowaniem terminu przewidzianego ustawą do dokonania tego typu czynności.

Wyjaśnił, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, w myśl którego, w przypadku wniesienia skargi do organu niewłaściwego, bądź bezpośrednio do sądu, o zachowaniu terminu do jej wniesienia decyduje data nadania skargi przez organ (sąd) pod adresem właściwego organu administracji publicznej (niepublikowane postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego 30 stycznia 2008r. sygn. akt I FSK 1724/06). W rozpoznawanej sprawie zatem za dzień wniesienia skargi należało przyjąć 19 lipca 2010 r., tzn. dzień jej nadania przez Komendanta Powiatowego pocztą resortową do KWP. Skarga w sprawie wniesiona więc została z uchybieniem 30-dniowego terminu, ponieważ ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upłynął w dniu 16 lipca 2010 r.

Sąd wojewódzki dodał, iż art. 53 i art. 54 P.p.s.a. wyraźnie precyzują sposób i termin wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zaś doręczone skarżącemu orzeczenie organu drugiej instancji zawierało prawidłowe pouczenie w tym zakresie. Wobec tego, tylko czynność nadania (złożenia) skargi do Komendanta Wojewódzkiego Policji można traktować jako spełniającą powyższe warunki. Jednocześnie wyjaśnił, że art. 65 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, zgodnie z którym organ niewłaściwy w sprawie niezwłocznie przekazuje podanie do organu właściwego, a podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu, nie ma w sprawie zastosowania, dotyczy bowiem wyłącznie postępowania administracyjnego.

W skardze kasacyjnej złożonej od powyższego postanowienia M. D. podniósł zarzut naruszenia art. 54 § 1 P.p.s.a., w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy poprzez niezasadne przyjęcie, iż w okolicznościach przedmiotowej sprawy skarga została wniesiona za pośrednictwem niewłaściwego organu, co skutkowało przekroczeniem terminu do jej wniesienia. Ponadto skarżący zarzucił naruszenie art. 65 § 1 i 2 kpa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy poprzez wyrażenie mylnego poglądu, iż nie ma on zastosowania w niniejszej sprawie.

W konkluzji skargi kasacyjnej M. D. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w [...]wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma uzasadnionych podstaw.

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a stosownie do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego składa się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

Jak ustalił Sąd I instancji w niniejszej sprawie organ należycie pouczył stronę o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Skarga dotyczyła rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...]nr [...]z dnia [...]czerwca 2010 r., a zatem powinna zostać wniesiona za pośrednictwem tego organu. Natomiast skargę złożono w siedzibie organu I instancji, tj. Komendanta Powiatowego Policji w [...]. W takiej sytuacji termin może być zachowany jedynie w przypadku, gdyby organ, do którego niewłaściwie skierowano skargę, prześle (nada w urzędzie pocztowym) skargę do właściwego organu przed upływem terminu do wniesienia skargi. Tym samym skargę przekazaną w niniejszej sprawie Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w [...]w dniu 19 lipca 2010 r. należało uznać za wniesioną z uchybieniem terminu.

Niezasadny jest również zarzut, że wykładni art. 54 § 1 P.p.s.a. należy dokonywać przy uwzględnieniu art. 65 kpa, gdyż oba te przepisy dotyczą jednego postępowania odwoławczego. Moment wniesienia skargi do organu administracji publicznej rozpoczyna postępowanie sądowoadministracyjne (patrz J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 160 i 161). Jest to odrębne postępowanie względem procedury administracyjnej, inny jest jego przedmiot, inny organ prowadzący. Stąd też regulacje prawne określające porządek czynności procesowych mają autonomiczny charakter i nie jest dozwolone odczytywanie ich treści przy zastosowaniu przepisów z zakresu postępowania przed organami administracji publicznej. Przepis art. 65 kpa gwarantujący stronie ochronę przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu jest przepisem mającym zastosowanie wyłącznie w postępowaniu administracyjnym i nie odnosi się do postępowania przed sądami administracyjnymi. Ustawa p.p.s.a. nie odsyła do przepisów kpa, zatem przepis ten nie ma zastosowania do postępowania sądowoadministracyjnego wszczynanego skargą. Moment wniesienia skargi do organu administracji publicznej rozpoczyna bowiem postępowanie sądowoadministracyjne, dlatego do oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania skargi do organu niewłaściwego, i uznać, że zastosowanie będzie miał art. 65 kpa.

Ze wskazanych powodów należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie prawidłowo odrzucił wniesioną w niniejszej sprawie skargę. Skarga kasacyjna złożona na postanowienie Sądu I instancji nie zawiera zatem usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 184 w zw. z art. 182 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.