Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 1049/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2005-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
Skarżony organ: Kurator Oświaty
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie ze skargi na decyzję Ś. Kuratora Oświaty w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stopnia awansu zawodowego nauczyciela zakończonego prawomocnym wyrokiem tut. Sądu z dnia 15 marca 2004 r. sygn. akt 4 II SA/Ka 115/03 postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła skarga R. S. o wznowienie postępowania w sprawie sygn. akt 4 II SA/Ka 115/03 zakończonej wyrokiem tut. sądu z dnia 15 marca 2004 roku, którego prawomocność stwierdzona została postanowieniem z dnia [...] roku. Podstawę skargi stanowiła treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 maja 2004 r. sygn. akt U 1/04, którego publikacja nastąpiła w Dzienniku Ustaw Nr 122 poz. 1290 z dnia 31 maja 2004 r.

Skarżący powołując się na wskazane orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego, w którym stwierdzona została niezgodność § 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10 września 2002 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli nie mających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli ( Dz. U. Nr 155, poz. 1288 ) w zakresie, w jakim powierza kuratorowi oświaty ustalenie, czy dany kierunek ( specjalność ) studiów jest zbliżony do nauczanego przedmiotu lub rodzaju prowadzonych zajęć z art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela ( Dz. U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112, Nr 137, poz. 1304, Nr 203, poz. 1966

i Nr 213, poz. 2081 ) oraz z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, domagał się wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydanego w oparciu o wskazany przepis § 1 pkt 4. Podniósł nadto, iż w jego odczuciu w demokratycznym państwie nie może funkcjonować w obrocie akt prawny wydany z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Odnosząc się do terminu do wniesienia skargi, o którym mowa w treści art. 272 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżący wskazał, iż mógł podjąć stosowne kroki dopiero od chwili otrzymania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wraz z uzasadnieniem, co nastąpiło

w dniu [...] roku. Podkreślił również, iż nie jest możliwe, by mógł pozostać pozbawiony swoich praw do wniesienia skutecznych środków prawnych, w przypadku przekroczenia terminu opisanego w art. 272 § 2 przepisów prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem byłoby to niezgodne z Konstytucją RP. Z tych więc względów skarżący uznał, iż w zakresie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania winien odnosić się do niego termin określony w treści art. 277 cytowanej ustawy, mimo, iż podstawę prawną do wniesienia skargi stanowiła treść art. 272 § 1 przepisów o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Jest bezsporne, iż po wydaniu przez sąd administracyjny wyroku z dnia 15 marca 2004 roku, Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności § 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10 września 2002 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli nie mających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli ( Dz. U. Nr 155, poz. 1288 ) w zakresie , w jakim powierza kuratorowi oświaty ustalenie, czy dany kierunek ( specjalność ) studiów jest zbliżony do nauczanego przedmiotu lub rodzaju prowadzonych zajęć z art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela ( Dz. U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112, Nr 137, poz. 1304, Nr 203, poz. 1966 i Nr 213, poz. 2081 ) oraz z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego w powyższej sprawie weszło w życie z dniem ukazania się Dziennika Ustaw Nr 122, a to w dniu 31 maja 2004 roku.

Jak stanowi przepis art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ) zwanej dalej p.p.s.a., skarga o wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego w przypadku stwierdzenia przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności z Konstytucją aktu normatywnego będącego podstawą wydania prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego musi zostać złożona w terminie 1 miesiąca od dnia wejścia w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego. Dniem tym był dzień ukazania się Dziennika Ustaw Nr 122, bowiem

w wyroku Trybunału Konstytucyjnego ( sygn. akt U 1/4 z 12 maja 2004 roku ) nie wskazano innego terminu wejścia w życie orzeczenia. Skarga o wznowienie postępowania będąca przedmiotem niniejszego rozpoznania złożona została dopiero w dniu [...] roku, a zatem wobec uchybienia wskazanemu w treści art. 273 § 2 p.p.s.a. jednomiesięcznemu terminowi jest niedopuszczalna.

Ustosunkowując się do argumentacji skarżącego odnoszącej się do przyczyn uchybienia terminowi wskazanemu w art. 273 § 2 p.p.s.a. należy zwrócić uwagę, iż w dniu publikacji cytowanego powyżej orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego wyrok, którego dotyczy skarga o wznowienie postępowania nie był jeszcze wyrokiem prawomocnym

i skarżącemu przysługiwał przewidziany w ustawie środek zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej, z którego jednak nie skorzystał.

Podniesiona przez skarżącego okoliczność, iż wyrok ten wraz z uzasadnieniem został mu doręczony w dniu [...] roku istotnie wskazuje, iż od tego dnia mógł on podjąć stosowne kroki w celu wzruszenia nieprawomocnego orzeczenia. Nie oznacza to natomiast, iż skarżący musiał oczekiwać na uprawomocnienie się tego wyroku w celu skorzystania z nadzwyczajnych środków jakim jest m.in. skarga o wznowienie postępowania.

Z tych więc względów, zawarta w treści skargi o wznowienie postępowania argumentacja o braku obiektywnych możliwości skorzystania przez skarżącego z przysługujących środków przewidzianych w celu wzruszenia orzeczeń sądowo – administracyjnych we wskazanym przez ustawodawcę czasie, nie może zostać uwzględniona. Tym samym, wobec uchybienia terminowi do jej wniesienia, należało skargę jako niedopuszczalną, po myśli art. 280 § 1 p.p.s.a., odrzucić.

su.