Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1213/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Nadzór budowlany
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Rzążewska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. i H. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 sierpnia 2005 r. sygn. akt II SA/Gd 362/02 odrzucające skargę kasacyjną T. i H. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 marca 2005 r. sygn. akt II SA/Gd 362/02 w sprawie ze skargi T. i H. P. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 31 grudnia 2001 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2005 r. sygn. akt II SA/GD 362/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną T. i H. P. wniesioną od wyroku z dnia 17 marca 2005 r., w sprawie ze skargi T. i H. P. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 31 grudnia 2001 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia sąd I instancji wskazał na nieuiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej a tym samym naruszenie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwana dalej p.p.s.a.).

Zażalenie od powyższego postanowienia wnieśli T. i H. P., zarzucając sądowi I instancji błędną interpretację i zastosowanie wymienionego przepisu. Skarżący podnieśli, iż konsekwencja w postaci odrzucenia pisma może być następstwem niewniesienia opłaty dopiero po wezwaniu do tej czynności przez sąd, zgodnie z § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, zwane dalej rozporządzeniem). Podobne brzmienie ma także art. 220 § 3 p.p.s.a.,według którego środki odwoławcze, od których mimo wezwania nie został wniesiony wpis, podlegają odrzuceniu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 221 p.p.s.a. pisma wniesione przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, są pozostawiane bez rozpoznania albo odrzucane bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Nie ulega wątpliwości, iż ze względu na przedmiot w niniejszej sprawie należało uiścić wpis stały od skargi kasacyjnej jak też, że skarżący działają przez pełnomocnika.

Z § 5 ust. 2 rozporządzenia jednoznacznie wynika, że przewidziane w nim wezwanie do uiszczenia wpisu w tym wpisu stałego dotyczy wyłącznie skargi. Uregulowanie to nie ma natomiast zastosowania do wpisów stałych od skargi kasacyjnej. Oznacza to, że wpis stały od skargi kasacyjnej wnoszony przez adwokata czy radcę prawnego stosownie do wymagań art. 221 p.p.s.a. musi zostać uiszczony bez uprzedniego wezwania przez sąd do dokonania tej czynności pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej w przypadku jej nie dokonania.

Przywołany w zażaleniu art. 220 § 3 p.p.s.a. dotyczy skarg kasacyjnych podlegających opłacie stałej, które nie zostały wniesione przez adwokata czy radcę prawnego stąd zarzut skarżących niewłaściwego zastosowania omawianych przepisów jest nieuzasadniony skoro skargę kasacyjną w ich imieniu wniósł adwokat, który nie wniósł wpisu stałego od tej skargi.

Z powyższych przyczyn zażalenie nie może zasługiwać na uwzględnienie i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. podlega oddaleniu jako nieuzasadnione.