Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1710/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-05-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego K. N. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi T. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palna myśliwską postanawia - przyznać radcy prawnemu K. N. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) oraz kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) stanowiącą 23% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 października 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustanowił dla T. M. radcę prawnego i odmówił zwolnienia od kosztów sądowych.

Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych pełnomocnikiem skarżącego wyznaczyła radcę prawnego K. N.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 stycznia

2012 r. sygn. akt II SA/Wa 1710/11 w punkcie pierwszym oddalił skargę T.M. W punkcie drugim wyroku Sąd przyznał radcy prawnemu K. N. kwotę 240 zł oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Wnioskiem z dnia 25 kwietnia 2012 r. wyznaczony pełnomocnik wniósł

o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wymienionego wyżej wyroku. Pełnomocnik oświadczył, że koszty pomocy prawnej nie zostały zapłacone przez skarżącego w żadnej części. Podał,

że opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została wysłana skarżącemu w dniu 25 kwietnia 2012 r.

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych

w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego uregulowane zostały

w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji

w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego wynosi 240 zł. Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b tego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt. 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach

nie mniej niż 120 zł.

W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwrócił się radca prawny K. N., sprowadzała się do sporządzenia opinii

o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z tym, że pełnomocnik prowadził sprawę skarżącego w pierwszej instancji, powinien otrzymać wynagrodzenie wynoszące 50% stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c wskazanego rozporządzenia, tj. 120 zł (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia). Wynagrodzenie to podwyższone zostało, na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania.

Z tego względu, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.