Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SAB/Bk 29/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2010-08-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 3
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys (spr.), Sędziowie sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk,, sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi W. K. na bezczynność Burmistrza C. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej 1. zobowiązuje Burmistrza C. do załatwienia wniosku W. K. z dnia 12 stycznia 2010 r. w punkcie 1 to jest w przedmiocie udostępnienia kserokopii złożonego w Prokuraturze Rejonowej w Ł. w dniu 5 lutego 2008 r. zawiadomienia o przestępstwie inicjującego postępowanie w sprawie 3Ds. [...] – w terminie 7 dni od daty zwrotu akt organowi; 2. zasądza od Burmistrza C. na rzecz W. K. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

II SAB/Bk 29/10

UZASADNIENIE

Wnioskiem z 12 stycznia 2010 r. W. K. zwróciła się do Burmistrza C. o udostępnienie informacji publicznej, na podstawie art. 61 Konstytucji RP oraz art. 2 ustawy z 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, poprzez przesłanie kserokopii złożonego w Prokuraturze Rejonowej w Ł. w dniu 05 lutego 2008 r. zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa, w wyniku którego to zawiadomienia prowadzone było postępowanie 3Ds. [...] oraz przesłanie kserokopii wszystkich dokumentów urzędowych – korespondencji w sprawie wszczętej wskazanym zawiadomieniem.

Pismem z 09 lutego 2010 r. Burmistrz C. zwrócił się do Prokuratury Rejonowej w Ł. o ocenę, czy udostępnienie żądanych przez W. K. kserokopii dokumentów nie wpłynie negatywnie na postępowanie przygotowawcze oraz czy nie naruszy przepisów prawa karnego. O powyższym wystąpieniu organ poinformował wnioskodawczynię.

Kolejnym, identycznym wnioskiem z 23 lutego 2010 r. W. K. powtórzyła żądanie z 12 stycznia 2010 r. Dodatkowo wskazała, że postępowanie przygotowawcze 3Ds. [...] zostało umorzone przez Prokuraturę Rejonową w Ł. postanowieniem z [...] września 2008 r.

Postanowieniem z [...] lutego 2010 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze – po rozpoznaniu zażalenia na bezczynność organu I instancji - zobowiązało na podstawie art. 37 § 2 Kpa Burmistrza C. do zajęcia stanowiska odnośnie udostępnienia lub odmowy udostępnienia żądanej przez W. K. informacji – w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego postanowienia.

W dniu 04 marca 2010 r. Burmistrz C., w odpowiedzi na wnioski z 12 stycznia i 23 lutego 2010 r., przekazał W. K.: kserokopię postanowienia Prokuratury Rejonowej w Ł. o żądaniu wydania rzeczy z [...] maja 2008 r., kserokopię postanowienia w przedmiocie dowodów rzeczowych z [...] lipca 2008 r., kserokopię postanowienia o umorzeniu śledztwa z [...] września 2008 r.

Skargę na bezczynność Burmistrza C. złożyła do sądu administracyjnego W. K. zarzucając, że organ tylko częściowo załatwił jej wniosek o udostępnienie informacji publicznej, bowiem nie udostępnił kserokopii zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa z 05 lutego 2008 r. Wniosła o zobowiązanie tego organu do udostępnienia jej powyższej informacji.

W uzasadnieniu skargi wskazała, że w powyższym zakresie Burmistrz C. nie podjął żadnych czynności, w tym nie wydał decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, jak również nie poinformował jej pismem, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej. W ten sposób, zdaniem skarżącej, naruszył art. 13 i art. 16 ustawy z 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Ustosunkowując się do zarzutów skargi wskazał, że zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa złożone w Prokuraturze Rejonowej w Ł. "nie funkcjonuje, nie istnieje w formie pisma składanego do Prokuratury", dlatego nie ma możliwości uczynienia zadość oczekiwaniom strony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga pozostaje uzasadniona.

Treść wniosku W. K.o udzielenie informacji publicznej była czytelna i klarowna. W punkcie 1 żądała udostępnienia w trybie przepisów ustawy z 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) "kserokopii złożonego w Prokuraturze Rejonowej w Ł. w dniu 05.02.2008 r. przez Burmistrza C. zawiadomienia o przestępstwie, w wyniku którego prowadzone było przez Prokuraturę postępowanie 3 Ds. [...]", a w punkcie 2 "kserokopii wszystkich dokumentów urzędowych – korespondencji w sprawie wszczętej zawiadomieniem wymienionym w pkt 1".

W ramach załatwienia tegoż wniosku (po zobowiązaniu przez SKO postanowieniem z [...] lutego 2010 r.) Burmistrz C. przekazał skarżącej: 1. kserokopię postanowienia o żądaniu wydania rzeczy z dnia [...].05.2008 r., 2. kserokopię postanowienia w przedmiocie dowodów rzeczowych z dnia [...].07.2008 r., 3. kserokopię postanowienia o umorzeniu śledztwa z dnia [...].09.2008 r. Natomiast w żaden sposób nie poinformował odnośnie żądania udostępnienia kopii złożonego zawiadomienia o przestępstwie, w wyniku którego toczyło się postępowanie w spawie o wskazanej sygnaturze akt prokuratorskich.

W tym miejscu należy podkreślić, że złożenie wniosku (wniosków) o udostępnienie informacji publicznej zobowiązywało organ do ich załatwienia w oparciu o przepisy ustawy z 06 września 2001 r. i również sądowa weryfikacja zachowania organu pod kątem istnienia lub nieistnienia bezczynności wymagała oceny z punktu widzenia przepisów tego właśnie aktu prawnego.

W powołanej ustawie przewidziano kilka sposobów załatwienia wniosku zgłoszonego na podstawie jej przepisów. Co do zasady udostępnienie informacji publicznej odbywa się w formie czynności materialno – technicznej. Z kolei dla negatywnego załatwienia wniosku ustawa przewiduje formę decyzji odmownej, gdy organ dysponuje żądaną informacją, jednak ze względów szczególnych udostępnić jej nie może (np. z uwagi na ochronę informacji niejawnych czy tajemnic ustawowo chronionych – art. 5) lub też formę decyzji umarzającej postępowanie, gdy informacji nie może udostępnić w określony wnioskiem sposób (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 2).

Obowiązek załatwienia przedmiotowego wniosku w jeden ze wskazanych wyżej sposobów dotyczy, w myśl art. 4 ust. 3 ustawy z 06 września 2001 r. tych podmiotów, które dysponują informacją publiczną objętą żądaniem. Dla sytuacji natomiast, gdy organ informacji nie posiada, doktryna i orzecznictwo wypracowały stanowisko, zgodnie z którym należy bez zbędnej zwłoki pisemnie poinformować stronę o przedmiotowym fakcie. Jest to co prawda sposób nie przewidziany expressis verbis w ustawie o dostępie do informacji publicznej, jednak również stanowi pewnego rodzaju udzielenie informacji o ustalonym stanie faktycznym, a tym samym dopuszczalne i wystarczające załatwienie wniosku, które skutecznie chroni organ od zarzutu bezczynności.

Zaprezentowane stanowisko nie budzi wątpliwości w orzecznictwie sądów (por. wyrok WSA w Szczecinie z 06.10.2004 r., II SAB/Sz 31/04, wyrok WSA w Warszawie z 06.07.2006 r., II SAB/Wa 48/06, Lex nr 271609, wyrok WSA w Białymstoku z 14.10.2008 r., II SAB/Bk 29/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skład orzekający w sprawie niniejszej w pełni je podziela.

Z odpowiedzi na skargę przesłanej sądowi wynika, iż żądany w punkcie 1 wniosku o udzielenie informacji publicznej dokument nie istnieje w formie pisemnej, co należy odczytać, iż organ – podmiot zobowiązany do załatwienia wniosku o udzielenie informacji publicznej - nie dysponuje żądaną informacją, nie jest w jej posiadaniu. Na rozprawie przed sądem administracyjnym pełnomocnik burmistrza oświadczył, że prawdopodobnie treść zawiadomienia została wyselekcjonowana z protokołu przesłuchania w prokuraturze w innej sprawie.

Należy zauważyć, że odpowiedź na skargę jest pismem procesowym w sprawie kierowanym do sądu, nie do strony i nie może być uznana jako forma załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, bowiem załatwienia zostały przewidziane w ustawie z 06 września 2001 r. (por. wyrok WSA w Białymstoku z 27.03.2008 r., II SAB/Bk 7/08, Lex nr 549617). Zatem w dalszym ciągu skarżąca nie uzyskała od organu jakiegokolwiek załatwienia przedmiotowego wniosku (udostępnienia kopii zawiadomienia o przestępstwie).

Reasumując - bezczynność organu w sytuacji określonej przepisami ustawy z 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno - technicznej w przedmiocie informacji publicznej takiej czynności nie podejmuje. Tak więc bezczynność następuje wówczas gdy organ milczy wobec wniosku strony o udzielenie konkretnej informacji (vide wyrok NSA z 12.03.2009 r., I OSK 1067/08, Lex nr 491969).

Ta ostatnia sytuacja odnosi się do wniosku W. K. z 12 stycznia 2010 r. w punkcie 1 w zakresie żądania udostępnienia kopii złożonego w Prokuraturze Rejonowej w Ł. w dniu 05 lutego2008 r. zawiadomienia o przestępstwie.

W terminach określonych przez ustawę z 06 września 2001 r. (art. 13 ust. 1 i 2) podmiot zobowiązany winien był załatwić wniosek w sposób określony ustawą, gdy dysponował żądaną informacją publiczną, a w sytuacji niedysponowania żądaną informacją winien pisemnie zawiadomić wnioskodawcę o braku posiadania żądanego dokumentu. Takiej pisemnej informacji skarżąca do chwili obecnej nie uzyskała.

Dlatego na skutek niniejszego uwzględnienia skargi Burmistrz C., o ile nie dysponuje żądaną w punkcie 1 wniosku informacją, to udzieli stronie w tym przedmiocie pisemnej informacji w wyznaczonym przez sąd terminie.

Gdyby okazało się, że jest w posiadaniu żądanego dokumentu (skarżąca przed sądem poddawała w wątpliwość brak pisemnego zawiadomienia o przestępstwie), to winien załatwić wniosek w sposób określony w powołanej wyżej ustawie.

Na podstawie art. 149 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

Orzeczenie o kosztach (pkt 2 wyroku) zapadło po myśli art. 200 cyt. ustawy.