Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt SA/Rz 227/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2004-05-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 163
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Helena Rydzik Sędzia NSA Jacek Surmacz Sędzia WSA Kazimierz Włoch (spr.) Protokolant ref. staż. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2004 r. na rozprawie przy udziale - sprawy ze skarg "A" S.A. we W. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2002 r. Nr [...] i Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania I stwierdza nieważność zaskarżonych postanowień i określa, że nie podlegają wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się wyroku, II zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz "A" S.A. we W. kwotę 500zł (słownie pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

SA/Rz 227/03

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lipca 2002 r. [...] Prezydent Miasta R. określił dla "A" S.A. we W. wysokość zaległości w podatku od nieruchomości za okres od 1 sierpnia 2001 r. do 31 października 2001 r. w kwocie 25.622,60 zł, zaś decyzją z dnia [...] lipca 2002 r.[...] określił wysokość odsetek na dzień 12 lipca 2002 r. w kwocie 6 146 zł od zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za okres od 1 sierpnia do 31 października 2001 r.

Przedmiotowe decyzje zostały doręczone podatnikowi w dniu 23 lipca 2002 r. (dowód doręczenia k.14 akt organu podatkowego).

W dniu 14 sierpnia 2002 r. pełnomocnik podatnika radca prawny M.O. nadał w Urzędzie Pocztowym we W. dwa odwołania od przedmiotowych decyzji wraz z wnioskami o przywrócenie terminu do ich wniesienia.

W uzasadnieniu wniosków o przywrócenie terminu pełnomocnik podniósł, iż został upoważniony do reprezentowania podatnika w dniu 2 sierpnia 2002r., jednakże nie mógł wnieść odwołania w 14 dniowym terminie, który upłynął w dniu 6 sierpnia 2002r., ponieważ w okresie od 5 do 10 sierpnia 2002r. przebywał na zwolnieniu lekarskim, która to okoliczność uzasadnia przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Postanowieniem z dnia [...] października 2002r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...] lipca 2002r. znak [...], a postanowieniem z dnia [...] października 2002r. [...] odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...] lipca 2002 r. znak [...].

W uzasadnieniach obu postanowień zamieszczono pouczenia, iż przysługują na nie zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. w terminie 7 dni od dnia doręczenia przedmiotowych postanowień.

Na oba postanowienia pełnomocnik podatnika wniósł zażalenia.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2002r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie z dnia [...] października 2002r. Nr [...], a postanowieniem z dnia[...] grudnia 2002r. Nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie z dnia [...] października 2002r. znak [...].

Na oba postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] grudnia 2002 r. pełnomocnik "A" S.A. we W. wniósł skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego, domagając się ich uchylenia oraz zasądzenia kosztów postępowania.

Zarzucił naruszenie art. 162 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 z późn zm.).

W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. wniosło o ich oddalenie i podtrzymało dotychczas zajmowane stanowisko.

Rozpoznając skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) - określanej dalej jako p.s.a.

Wbrew stanowisku organu odwoławczego na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] października 2002 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania zażalenia nie przysługiwały.

Art. 163 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) - określanej dalej jako Ordynacja podatkowa, składa się z trzech paragrafów, z których pierwszy dotyczy przywrócenia terminu w ogóle, a drugi przywrócenia terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia.

W trzecim paragrafie zastrzeżono, że zażalenie służy na postanowienie określone w § 1, co oznacza, że na postanowienie wymienione w § 2 zażalenie nie przysługuje.

Taki pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 stycznia 2000r. sygn. akt IIISA 8266/98-opubl. –Przegląd Orzecznictwa Podatkowego 200/5/136.

Identyczny pogląd wyraził Jan Zimmerman w pracy "Ordynacja podatkowa. Komentarz-postępowanie podatkowe" – Toruń 1998r. str. 102 i Henryk Dzwonkowski /Ustawa Ordynacja podatkowa. Komentarz - Warszawa 2002r. str.391/.

Zakwestionowanie przedmiotowych postanowień mogło się dokonać wyłącznie w drodze skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego (patrz postanowienie NSA z dnia 15 kwietnia 1997 r., sygn.akt ISA/Po 1311/96-Temida (CD) - Gdańsk 2000r. ).

Rozpoznanie zażaleń przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. postanowieniami z dnia [...] grudnia 2002 r. odbyło się więc bez podstawy prawnej co, stanowiło przyczynę stwierdzenia ich nieważności w myśl art. 247 § 1 pkt. 2 Ordynacji podatkowej.

W oparciu o art. 152 p.s.a. określono, że zaskarżone postanowienia nie podlegają wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się wyroku.

W oparciu o art. 200 p.s.a. zasądzono od Dyrektora Izby Skarbowej w R. na rzecz skarżącego kwotę 500 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.