Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 878/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej "G." Spółki z o.o. w N. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 9 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Po 83/11 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi "G." Spółki z o.o. w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 9 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Po 83/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. odrzucił skargę "G." Spółki z o.o. w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie zmiany zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braków skargi, pomimo skutecznego wezwania pełnomocnika skarżącej do ich uzupełnienia.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienie wniosła skarżąca zarzucając mu rażące naruszenie procedury, tj. bezzasadne zastosowanie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., w sytuacji, gdy zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a. należało uznać, że braki skargi uzupełnione zostały prawidłowo w zakreślonym terminie 7 dni. Ponadto, w zakresie kwestionowanego orzeczenia zarzuciła nieważność postępowania mającą postać pozbawienia jej obrony swoich praw (art. 183 § 2 pkt 5 p.p.s.a.).

Mając powyższe na uwadze wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w P. celem dalszego prowadzenia, oraz o zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania przed NSA według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca podkreśliła, że wezwanie do uzupełnienia braków skargi otrzymała w dniu 14 lutego 2011 r. Zakreślony termin upływał w dniu 21 lutego 2011 r., i w tym dniu w placówce pocztowej została nadana korespondencja zawierająca żądane dokumenty, a którą Sądowi I instancji doręczono w dniu 24 lutego 2011 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru. W przesyłce, oprócz dokumentacji do rozpoznawanej sprawy, znajdowały się również pisma uzupełniające braki do analogicznych spraw: II SA/Po 83/11, II SA/Po 84/11, II SA/Po 89/11, a sygnatury wszystkich czterech spraw wskazano na druku potwierdzenia odbioru. W związku z powyższym skarżąca uzupełniła w terminie braki skargi, a jej odrzucenie było rażąco wadliwe, ponieważ pozbawione podstawy faktycznej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy, Sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi.

W rozpoznawanej sprawie skarga nie odpowiadała warunkom formalnym przewidzianym w art. 57 §1 w związku z art. 46 § 3 i art. 47 § 1 p.p.s.a., dlatego też Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. wezwał do jej uzupełnienia poprzez dołączenie dokumentu pełnomocnictwa oraz dokumentu określającego sposób reprezentacji spółki (odpisu z KRS).

Zaskarżonym postanowieniem Sąd I instancji odrzucił skargę uznając, że braki nie zostały w terminie uzupełnione. Tymczasem w aktach Sądu I instancji znajduje się notatka służbowa, sporządzona w dniu 4 kwietnia 2011 r. (czyli po wpłynięciu skargi kasacyjnej) o następującej treści: "W dniu 24 lutego 2011 r. wpłynęły do tutejszego Sądu w jednej kopercie (wskutek wezwań) dokumenty stanowiące uzupełnienie braków formalnych skarg zarejestrowanych pod sygnaturami: II SA/Po 83/11, II SA/Po 84/11, II SA/Po 88/11 i II SA/Po 89/11. W wyżej wymienionych sprawach pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej oraz złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej - odpis KRS.

Z uwagi na identyczną treść dokumentów złożonych w sprawach o sygn. II SA/Po 83/11,11 SA/Po 84/11,11 SA/Po 88/11 i II SA/Po 89/11 zostały one omyłkowo potraktowane jako odpisy pisma i jego załączników w sprawie o sygn. II SA/Po 89/11 i dołączone na końcu akt ostatnio wymienionej sprawy."

Z powyższego wynika, że pełnomocnik skarżącej zastosował się do wezwania Przewodniczącego Wydziału w terminie, a stosowne dokumenty nie zostały załączone do akt rozpoznawanej sprawy przez pomyłkę. Uzasadnia to więc uchylenie zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi.

Odnosząc się do wniosku strony wnoszącej skargę kasacyjną o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07 (ONSAiWSA 2008, nr 3, poz. 42), wyjaśnił, iż przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie. Do wspomnianej kategorii należy postanowienie o odrzuceniu skargi. W razie uwzględnienia skargi kasacyjnej strony skarżącej na postanowienie o odrzuceniu skargi, poniesione przez skarżącą koszty postępowania kasacyjnego związane ze skargą kasacyjną na zaskarżone postanowienie podlegają zaliczeniu do poniesionych przez skarżącego kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw i mogą być zasądzone na rzecz strony skarżącej od organu w razie uwzględnienia skargi, na podstawie art. 200 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 12 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 559/07, LEX nr 479004).

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.